Vadhans ki vaar (M:4),
ਵਡਹੰਸ ਕੀ ਵਾਰ (ਮਹਲਾ 4),
वडहंस की वार (महला 4)


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਵਡਹੰਸ ਕੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੪ ਲਲਾਂ ਬਹਲੀਮਾ ਕੀ ਧੁਨਿ ਗਾਵਣੀ

वडहंस की वार महला ४ ललां बहलीमा की धुनि गावणी

Vadahanss kee vaar mahalaa 4 lalaan bahaleemaa kee đhuni gaavañee

Vaar Of Wadahans, Fourth Mehl: To Be Sung In The Tune Of Lalaa-Behleemaa:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਵਡ ਹੰਸ ਹੈ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥

सबदि रते वड हंस है सचु नामु उरि धारि ॥

Sabađi raŧe vad hanss hai sachu naamu ūri đhaari ||

The great swans are imbued with the Word of the Shabad; they enshrine the True Name within their hearts.

ਸਚੁ ਸੰਗ੍ਰਹਹਿ ਸਦ ਸਚਿ ਰਹਹਿ ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਪਿਆਰਿ ॥

सचु संग्रहहि सद सचि रहहि सचै नामि पिआरि ॥

Sachu sanggrhahi sađ sachi rahahi sachai naami piâari ||

They gather Truth, remain always in Truth, and love the True Name.

ਸਦਾ ਨਿਰਮਲ ਮੈਲੁ ਨ ਲਗਈ ਨਦਰਿ ਕੀਤੀ ਕਰਤਾਰਿ ॥

सदा निरमल मैलु न लगई नदरि कीती करतारि ॥

Sađaa niramal mailu na lagaëe nađari keeŧee karaŧaari ||

They are always pure and immaculate - filth does not touch them; they are blessed with the Grace of the Creator Lord.

ਨਾਨਕ ਹਉ ਤਿਨ ਕੈ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜੋ ਅਨਦਿਨੁ ਜਪਹਿ ਮੁਰਾਰਿ ॥੧॥

नानक हउ तिन कै बलिहारणै जो अनदिनु जपहि मुरारि ॥१॥

Naanak haū ŧin kai balihaarañai jo ânađinu japahi muraari ||1||

O Nanak, I am a sacrifice to those who, night and day, meditate on the Lord. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮੈ ਜਾਨਿਆ ਵਡ ਹੰਸੁ ਹੈ ਤਾ ਮੈ ਕੀਆ ਸੰਗੁ ॥

मै जानिआ वड हंसु है ता मै कीआ संगु ॥

Mai jaaniâa vad hanssu hai ŧaa mai keeâa sanggu ||

I thought that he was a great swan, so I associated with him.

ਜੇ ਜਾਣਾ ਬਗੁ ਬਪੁੜਾ ਤ ਜਨਮਿ ਨ ਦੇਦੀ ਅੰਗੁ ॥੨॥

जे जाणा बगु बपुड़ा त जनमि न देदी अंगु ॥२॥

Je jaañaa bagu bapuɍaa ŧa janami na đeđee ânggu ||2||

If I had known that he was only a wretched heron from birth, I would not have touched him. ||2||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਹੰਸਾ ਵੇਖਿ ਤਰੰਦਿਆ ਬਗਾਂ ਭਿ ਆਯਾ ਚਾਉ ॥

हंसा वेखि तरंदिआ बगां भि आया चाउ ॥

Hanssaa vekhi ŧaranđđiâa bagaan bhi âayaa chaaū ||

Seeing the swans swimming, the herons became envious.

ਡੁਬਿ ਮੁਏ ਬਗ ਬਪੁੜੇ ਸਿਰੁ ਤਲਿ ਉਪਰਿ ਪਾਉ ॥੩॥

डुबि मुए बग बपुड़े सिरु तलि उपरि पाउ ॥३॥

Dubi muē bag bapuɍe siru ŧali ūpari paaū ||3||

But the poor herons drowned and died, and floated with their heads down, and their feet above. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੂ ਆਪੇ ਹੀ ਆਪਿ ਆਪਿ ਹੈ ਆਪਿ ਕਾਰਣੁ ਕੀਆ ॥

तू आपे ही आपि आपि है आपि कारणु कीआ ॥

Ŧoo âape hee âapi âapi hai âapi kaarañu keeâa ||

You Yourself are Yourself, all by Yourself; You Yourself created the creation.

ਤੂ ਆਪੇ ਆਪਿ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਹੈ ਕੋ ਅਵਰੁ ਨ ਬੀਆ ॥

तू आपे आपि निरंकारु है को अवरु न बीआ ॥

Ŧoo âape âapi nirankkaaru hai ko âvaru na beeâa ||

You Yourself are Yourself the Formless Lord; there is no other than You.

ਤੂ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ਹੈ ਤੂ ਕਰਹਿ ਸੁ ਥੀਆ ॥

तू करण कारण समरथु है तू करहि सु थीआ ॥

Ŧoo karañ kaarañ samaraŧhu hai ŧoo karahi su ŧheeâa ||

You are the all-powerful Cause of causes; what You do, comes to be.

ਤੂ ਅਣਮੰਗਿਆ ਦਾਨੁ ਦੇਵਣਾ ਸਭਨਾਹਾ ਜੀਆ ॥

तू अणमंगिआ दानु देवणा सभनाहा जीआ ॥

Ŧoo âñamanggiâa đaanu đevañaa sabhanaahaa jeeâa ||

You give gifts to all beings, without their asking.

ਸਭਿ ਆਖਹੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਜਿਨਿ ਦਾਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮੁਖਿ ਦੀਆ ॥੧॥

सभि आखहु सतिगुरु वाहु वाहु जिनि दानु हरि नामु मुखि दीआ ॥१॥

Sabhi âakhahu saŧiguru vaahu vaahu jini đaanu hari naamu mukhi đeeâa ||1||

Everyone proclaims, ""Waaho! Waaho! Blessed, blessed is the True Guru, who has given the supreme gift of the Name of the Lord. ||1||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਭੈ ਵਿਚਿ ਸਭੁ ਆਕਾਰੁ ਹੈ ਨਿਰਭਉ ਹਰਿ ਜੀਉ ਸੋਇ ॥

भै विचि सभु आकारु है निरभउ हरि जीउ सोइ ॥

Bhai vichi sabhu âakaaru hai nirabhaū hari jeeū soī ||

The entire universe is in fear; only the Dear Lord is fearless.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੇਵਿਐ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਤਿਥੈ ਭਉ ਕਦੇ ਨ ਹੋਇ ॥

सतिगुरि सेविऐ हरि मनि वसै तिथै भउ कदे न होइ ॥

Saŧiguri seviâi hari mani vasai ŧiŧhai bhaū kađe na hoī ||

Serving the True Guru, the Lord comes to dwell in the mind, and then, fear cannot stay there.

ਦੁਸਮਨੁ ਦੁਖੁ ਤਿਸ ਨੋ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ਪੋਹਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ॥

दुसमनु दुखु तिस नो नेड़ि न आवै पोहि न सकै कोइ ॥

Đusamanu đukhu ŧis no neɍi na âavai pohi na sakai koī ||

Enemies and pain cannot come close, and no one can touch him.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨਿ ਵੀਚਾਰਿਆ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੁ ਹੋਇ ॥

गुरमुखि मनि वीचारिआ जो तिसु भावै सु होइ ॥

Guramukhi mani veechaariâa jo ŧisu bhaavai su hoī ||

The Gurmukh reflects upon the Lord in his mind; whatever pleases the Lord - that alone comes to pass.

ਨਾਨਕ ਆਪੇ ਹੀ ਪਤਿ ਰਖਸੀ ਕਾਰਜ ਸਵਾਰੇ ਸੋਇ ॥੧॥

नानक आपे ही पति रखसी कारज सवारे सोइ ॥१॥

Naanak âape hee paŧi rakhasee kaaraj savaare soī ||1||

O Nanak, He Himself preserves one's honor; He alone resolves our affairs. ||1|| -


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਇਕਿ ਸਜਣ ਚਲੇ ਇਕਿ ਚਲਿ ਗਏ ਰਹਦੇ ਭੀ ਫੁਨਿ ਜਾਹਿ ॥

इकि सजण चले इकि चलि गए रहदे भी फुनि जाहि ॥

Īki sajañ chale īki chali gaē rahađe bhee phuni jaahi ||

Some friends are leaving, some have already left, and those remaining will eventually leave.

ਜਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸੇ ਆਇ ਗਏ ਪਛੁਤਾਹਿ ॥

जिनी सतिगुरु न सेविओ से आइ गए पछुताहि ॥

Jinee saŧiguru na seviõ se âaī gaē pachhuŧaahi ||

Those who do not serve the True Guru, come and go regretting.

ਨਾਨਕ ਸਚਿ ਰਤੇ ਸੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਮਾਹਿ ॥੨॥

नानक सचि रते से न विछुड़हि सतिगुरु सेवि समाहि ॥२॥

Naanak sachi raŧe se na vichhuɍahi saŧiguru sevi samaahi ||2||

O Nanak, those who are attuned to Truth are not separated; serving the True Guru, they merge into the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤਿਸੁ ਮਿਲੀਐ ਸਤਿਗੁਰ ਸਜਣੈ ਜਿਸੁ ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਗੁਣਕਾਰੀ ॥

तिसु मिलीऐ सतिगुर सजणै जिसु अंतरि हरि गुणकारी ॥

Ŧisu mileeâi saŧigur sajañai jisu ânŧŧari hari guñakaaree ||

Meet with that True Guru, the True Friend, within whose mind the Lord, the virtuous One, abides.

ਤਿਸੁ ਮਿਲੀਐ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰੀਤਮੈ ਜਿਨਿ ਹੰਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਮਾਰੀ ॥

तिसु मिलीऐ सतिगुर प्रीतमै जिनि हंउमै विचहु मारी ॥

Ŧisu mileeâi saŧigur preeŧamai jini hannūmai vichahu maaree ||

Meet with that Beloved True Guru, who has subdued ego from within himself.

ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਉਪਦੇਸੁ ਦੇ ਸਭ ਸ੍ਰਿਸ੍ਟਿ ਸਵਾਰੀ ॥

सो सतिगुरु पूरा धनु धंनु है जिनि हरि उपदेसु दे सभ स्रिस्टि सवारी ॥

So saŧiguru pooraa đhanu đhannu hai jini hari ūpađesu đe sabh sristi savaaree ||

Blessed, blessed is the Perfect True Guru, who has given the Lord's Teachings to reform the whole world.

ਨਿਤ ਜਪਿਅਹੁ ਸੰਤਹੁ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਭਉਜਲ ਬਿਖੁ ਤਾਰੀ ॥

नित जपिअहु संतहु राम नामु भउजल बिखु तारी ॥

Niŧ japiâhu sanŧŧahu raam naamu bhaūjal bikhu ŧaaree ||

O Saints, meditate constantly on the Lord's Name, and cross over the terrifying, poisonous world-ocean.

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਹਰਿ ਉਪਦੇਸਿਆ ਗੁਰ ਵਿਟੜਿਅਹੁ ਹੰਉ ਸਦ ਵਾਰੀ ॥੨॥

गुरि पूरै हरि उपदेसिआ गुर विटड़िअहु हंउ सद वारी ॥२॥

Guri poorai hari ūpađesiâa gur vitaɍiâhu hannū sađ vaaree ||2||

The Perfect Guru has taught me about the Lord; I am forever a sacrifice to the Guru. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਸੁਖੀ ਹੂੰ ਸੁਖ ਸਾਰੁ ॥

सतिगुर की सेवा चाकरी सुखी हूं सुख सारु ॥

Saŧigur kee sevaa chaakaree sukhee hoonn sukh saaru ||

Service to, and obedience to the True Guru, is the essence of comfort and peace.

ਐਥੈ ਮਿਲਨਿ ਵਡਿਆਈਆ ਦਰਗਹ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

ऐथै मिलनि वडिआईआ दरगह मोख दुआरु ॥

Âiŧhai milani vadiâaëeâa đaragah mokh đuâaru ||

Doing so, one obtains honor here, and the door of salvation in the Court of the Lord.

ਸਚੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਸਚੁ ਪੈਨਣੁ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ॥

सची कार कमावणी सचु पैनणु सचु नामु अधारु ॥

Sachee kaar kamaavañee sachu painañu sachu naamu âđhaaru ||

In this way, perform the tasks of Truth, wear Truth, and take the Support of the True Name.

ਸਚੀ ਸੰਗਤਿ ਸਚਿ ਮਿਲੈ ਸਚੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥

सची संगति सचि मिलै सचै नाइ पिआरु ॥

Sachee sanggaŧi sachi milai sachai naaī piâaru ||

Associating with Truth, obtain Truth, and love the True Name.

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਹਰਖੁ ਸਦਾ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਚਿਆਰੁ ॥

सचै सबदि हरखु सदा दरि सचै सचिआरु ॥

Sachai sabađi harakhu sađaa đari sachai sachiâaru ||

Through the True Word of the Shabad, be always happy, and you shall be acclaimed as True in the True Court.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸੋ ਕਰੈ ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੈ ਕਰਤਾਰੁ ॥੧॥

नानक सतिगुर की सेवा सो करै जिस नो नदरि करै करतारु ॥१॥

Naanak saŧigur kee sevaa so karai jis no nađari karai karaŧaaru ||1||

O Nanak, he alone serves the True Guru, whom the Creator has blessed with His Glance of Grace. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਹੋਰ ਵਿਡਾਣੀ ਚਾਕਰੀ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਵਾਸੁ ॥

होर विडाणी चाकरी ध्रिगु जीवणु ध्रिगु वासु ॥

Hor vidaañee chaakaree đhrigu jeevañu đhrigu vaasu ||

Cursed is the life, and cursed is the dwelling, of those who serve another.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਛੋਡਿ ਬਿਖੁ ਲਗੇ ਬਿਖੁ ਖਟਣਾ ਬਿਖੁ ਰਾਸਿ ॥

अम्रितु छोडि बिखु लगे बिखु खटणा बिखु रासि ॥

Âmmmriŧu chhodi bikhu lage bikhu khatañaa bikhu raasi ||

Abandoning the Ambrosial Nectar, they turn to poison; they earn poison, and poison is their only wealth.

ਬਿਖੁ ਖਾਣਾ ਬਿਖੁ ਪੈਨਣਾ ਬਿਖੁ ਕੇ ਮੁਖਿ ਗਿਰਾਸ ॥

बिखु खाणा बिखु पैनणा बिखु के मुखि गिरास ॥

Bikhu khaañaa bikhu painañaa bikhu ke mukhi giraas ||

Poison is their food, and poison is their dress; they fill their mouths with morsels of poison.

ਐਥੈ ਦੁਖੋ ਦੁਖੁ ਕਮਾਵਣਾ ਮੁਇਆ ਨਰਕਿ ਨਿਵਾਸੁ ॥

ऐथै दुखो दुखु कमावणा मुइआ नरकि निवासु ॥

Âiŧhai đukho đukhu kamaavañaa muīâa naraki nivaasu ||

In this world, they earn only pain and suffering, and dying, they go to abide in hell.

ਮਨਮੁਖ ਮੁਹਿ ਮੈਲੈ ਸਬਦੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ਕਾਮ ਕਰੋਧਿ ਵਿਣਾਸੁ ॥

मनमुख मुहि मैलै सबदु न जाणनी काम करोधि विणासु ॥

Manamukh muhi mailai sabađu na jaañanee kaam karođhi viñaasu ||

The self-willed manmukhs have filthy faces; they do not know the Word of the Shabad; in sexual desire and anger they waste away.

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਉ ਛੋਡਿਆ ਮਨਹਠਿ ਕੰਮੁ ਨ ਆਵੈ ਰਾਸਿ ॥

सतिगुर का भउ छोडिआ मनहठि कमु न आवै रासि ॥

Saŧigur kaa bhaū chhodiâa manahathi kammu na âavai raasi ||

They forsake the Fear of the True Guru, and because of their stubborn ego, their efforts do not come to fruition.

ਜਮ ਪੁਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਕੋ ਨ ਸੁਣੇ ਅਰਦਾਸਿ ॥

जम पुरि बधे मारीअहि को न सुणे अरदासि ॥

Jam puri bađhe maareeâhi ko na suñe ârađaasi ||

In the City of Death, they are bound and beaten, and no one hears their prayers.

ਨਾਨਕ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਵਣਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੁ ॥੨॥

नानक पूरबि लिखिआ कमावणा गुरमुखि नामि निवासु ॥२॥

Naanak poorabi likhiâa kamaavañaa guramukhi naami nivaasu ||2||

O Nanak, they act according to their pre-ordained destiny; the Gurmukh abides in the Naam, the Name of the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਹੁ ਸਾਧ ਜਨੁ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ॥

सो सतिगुरु सेविहु साध जनु जिनि हरि हरि नामु द्रिड़ाइआ ॥

So saŧiguru sevihu saađh janu jini hari hari naamu đriɍaaīâa ||

Serve the True Guru, O Holy people; He implants the Name of the Lord, Har, Har, in our minds.

ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਜਹੁ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਜਿਨਿ ਜਗੰਨਾਥੁ ਜਗਦੀਸੁ ਜਪਾਇਆ ॥

सो सतिगुरु पूजहु दिनसु राति जिनि जगंनाथु जगदीसु जपाइआ ॥

So saŧiguru poojahu đinasu raaŧi jini jagannaaŧhu jagađeesu japaaīâa ||

Worship the True Guru day and night; He leads us the meditate on the Lord of the Universe, the Master of the Universe.

ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਦੇਖਹੁ ਇਕ ਨਿਮਖ ਨਿਮਖ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕਾ ਹਰਿ ਪੰਥੁ ਬਤਾਇਆ ॥

सो सतिगुरु देखहु इक निमख निमख जिनि हरि का हरि पंथु बताइआ ॥

So saŧiguru đekhahu īk nimakh nimakh jini hari kaa hari panŧŧhu baŧaaīâa ||

Behold the True Guru, each and every moment; He shows us the Divine Path of the Lord.

ਤਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸਭ ਪਗੀ ਪਵਹੁ ਜਿਨਿ ਮੋਹ ਅੰਧੇਰੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥

तिसु सतिगुर की सभ पगी पवहु जिनि मोह अंधेरु चुकाइआ ॥

Ŧisu saŧigur kee sabh pagee pavahu jini moh ânđđheru chukaaīâa ||

Let everyone fall at the feet of the True Guru; He has dispelled the darkness of emotional attachment.

ਸੋ ਸਤਗੁਰੁ ਕਹਹੁ ਸਭਿ ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰ ਲਹਾਇਆ ॥੩॥

सो सतगुरु कहहु सभि धंनु धंनु जिनि हरि भगति भंडार लहाइआ ॥३॥

So saŧaguru kahahu sabhi đhannu đhannu jini hari bhagaŧi bhanddaar lahaaīâa ||3||

Let everyone hail and praise the True Guru, who has led us to find the treasure of the Lord's devotional worship. ||3||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਭੁਖ ਗਈ ਭੇਖੀ ਭੁਖ ਨ ਜਾਇ ॥

सतिगुरि मिलिऐ भुख गई भेखी भुख न जाइ ॥

Saŧiguri miliâi bhukh gaëe bhekhee bhukh na jaaī ||

Meeting with the True Guru, hunger departs; by wearing the robes of a beggar, hunger does not depart.

ਦੁਖਿ ਲਗੈ ਘਰਿ ਘਰਿ ਫਿਰੈ ਅਗੈ ਦੂਣੀ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥

दुखि लगै घरि घरि फिरै अगै दूणी मिलै सजाइ ॥

Đukhi lagai ghari ghari phirai âgai đooñee milai sajaaī ||

Afflicted with pain, he wanders from house to house, and in the world hereafter, he receives double punishment.

ਅੰਦਰਿ ਸਹਜੁ ਨ ਆਇਓ ਸਹਜੇ ਹੀ ਲੈ ਖਾਇ ॥

अंदरि सहजु न आइओ सहजे ही लै खाइ ॥

Ânđđari sahaju na âaīõ sahaje hee lai khaaī ||

Peace does not come to his heart - he is not content to eat what comes his way.

ਮਨਹਠਿ ਜਿਸ ਤੇ ਮੰਗਣਾ ਲੈਣਾ ਦੁਖੁ ਮਨਾਇ ॥

मनहठि जिस ते मंगणा लैणा दुखु मनाइ ॥

Manahathi jis ŧe manggañaa laiñaa đukhu manaaī ||

With his stubborn mind, he begs, and grabs, and annoys those who give.

ਇਸੁ ਭੇਖੈ ਥਾਵਹੁ ਗਿਰਹੋ ਭਲਾ ਜਿਥਹੁ ਕੋ ਵਰਸਾਇ ॥

इसु भेखै थावहु गिरहो भला जिथहु को वरसाइ ॥

Īsu bhekhai ŧhaavahu giraho bhalaa jiŧhahu ko varasaaī ||

Instead of wearing these beggar's robes, it is better to be a householder, and give to others.

ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਤਿਨਾ ਸੋਝੀ ਪਈ ਦੂਜੈ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥

सबदि रते तिना सोझी पई दूजै भरमि भुलाइ ॥

Sabađi raŧe ŧinaa sojhee paëe đoojai bharami bhulaaī ||

Those who are attuned to the Word of the Shabad, acquire understanding; the others wander, deluded by doubt.

ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਕਮਾਵਣਾ ਕਹਣਾ ਕਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥

पइऐ किरति कमावणा कहणा कछू न जाइ ॥

Paīâi kiraŧi kamaavañaa kahañaa kachhoo na jaaī ||

They act according to their past actions; it is useless to talk to them.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵਹਿ ਸੇ ਭਲੇ ਜਿਨ ਕੀ ਪਤਿ ਪਾਵਹਿ ਥਾਇ ॥੧॥

नानक जो तिसु भावहि से भले जिन की पति पावहि थाइ ॥१॥

Naanak jo ŧisu bhaavahi se bhale jin kee paŧi paavahi ŧhaaī ||1||

O Nanak, those who are pleasing unto the Lord are good; He upholds their honor. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੇਵਿਐ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥

सतिगुरि सेविऐ सदा सुखु जनम मरण दुखु जाइ ॥

Saŧiguri seviâi sađaa sukhu janam marañ đukhu jaaī ||

Serving the True Guru, one finds a lasting peace; the pains of birth and death are removed.

ਚਿੰਤਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਵਈ ਅਚਿੰਤੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

चिंता मूलि न होवई अचिंतु वसै मनि आइ ॥

Chinŧŧaa mooli na hovaëe âchinŧŧu vasai mani âaī ||

He is not troubled by anxiety, and the carefree Lord comes to dwell in the mind.

ਅੰਤਰਿ ਤੀਰਥੁ ਗਿਆਨੁ ਹੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਬੁਝਾਇ ॥

अंतरि तीरथु गिआनु है सतिगुरि दीआ बुझाइ ॥

Ânŧŧari ŧeeraŧhu giâanu hai saŧiguri đeeâa bujhaaī ||

Deep within himself, is the sacred shrine of spiritual wisdom, revealed by the True Guru.

ਮੈਲੁ ਗਈ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰਿ ਤੀਰਥਿ ਨਾਇ ॥

मैलु गई मनु निरमलु होआ अम्रित सरि तीरथि नाइ ॥

Mailu gaëe manu niramalu hoâa âmmmriŧ sari ŧeeraŧhi naaī ||

His filth is removed, and his soul becomes immaculately pure, bathing in the sacred shrine, the pool of Ambrosial Nectar.

ਸਜਣ ਮਿਲੇ ਸਜਣਾ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਇ ॥

सजण मिले सजणा सचै सबदि सुभाइ ॥

Sajañ mile sajañaa sachai sabađi subhaaī ||

The friend meets with the True Friend, the Lord, through the love of the Shabad.

ਘਰ ਹੀ ਪਰਚਾ ਪਾਇਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥

घर ही परचा पाइआ जोती जोति मिलाइ ॥

Ghar hee parachaa paaīâa joŧee joŧi milaaī ||

Within the home of his own being, he finds the Divine Self, and his light blends with the Light.

ਪਾਖੰਡਿ ਜਮਕਾਲੁ ਨ ਛੋਡਈ ਲੈ ਜਾਸੀ ਪਤਿ ਗਵਾਇ ॥

पाखंडि जमकालु न छोडई लै जासी पति गवाइ ॥

Paakhanddi jamakaalu na chhodaëe lai jaasee paŧi gavaaī ||

The Messenger of Death does not leave the hypocrite; he is led away in dishonor.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਸਚੇ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੨॥

नानक नामि रते से उबरे सचे सिउ लिव लाइ ॥२॥

Naanak naami raŧe se ūbare sache siū liv laaī ||2||

O Nanak, those who are imbued with the Naam are saved; they are in love with the True Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤਿਤੁ ਜਾਇ ਬਹਹੁ ਸਤਸੰਗਤੀ ਜਿਥੈ ਹਰਿ ਕਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਬਿਲੋਈਐ ॥

तितु जाइ बहहु सतसंगती जिथै हरि का हरि नामु बिलोईऐ ॥

Ŧiŧu jaaī bahahu saŧasanggaŧee jiŧhai hari kaa hari naamu biloëeâi ||

Go, and sit in the Sat Sangat, the True Congregation, where the Name of the Lord is churned.

ਸਹਜੇ ਹੀ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਲੇਹੁ ਹਰਿ ਤਤੁ ਨ ਖੋਈਐ ॥

सहजे ही हरि नामु लेहु हरि ततु न खोईऐ ॥

Sahaje hee hari naamu lehu hari ŧaŧu na khoëeâi ||

In peace and poise, contemplate the Lord's Name - don't lose the essence of the Lord.

ਨਿਤ ਜਪਿਅਹੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਢੋਈਐ ॥

नित जपिअहु हरि हरि दिनसु राति हरि दरगह ढोईऐ ॥

Niŧ japiâhu hari hari đinasu raaŧi hari đaragah dhoëeâi ||

Chant the Name of the Lord, Har, Har, constantly, day and night, and you shall be accepted in the Court of the Lord.

ਸੋ ਪਾਏ ਪੂਰਾ ਸਤਗੁਰੂ ਜਿਸੁ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਲਿਲਾਟਿ ਲਿਖੋਈਐ ॥

सो पाए पूरा सतगुरू जिसु धुरि मसतकि लिलाटि लिखोईऐ ॥

So paaē pooraa saŧaguroo jisu đhuri masaŧaki lilaati likhoëeâi ||

He alone finds the Perfect True Guru, on whose forehead such a pre-ordained destiny is written.

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕੰਉ ਸਭਿ ਨਮਸਕਾਰੁ ਕਰਹੁ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕੀ ਹਰਿ ਗਾਲ ਗਲੋਈਐ ॥੪॥

तिसु गुर कंउ सभि नमसकारु करहु जिनि हरि की हरि गाल गलोईऐ ॥४॥

Ŧisu gur kannū sabhi namasakaaru karahu jini hari kee hari gaal galoëeâi ||4||

Let everyone bow in worship to the Guru, who utters the sermon of the Lord. ||4||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਜਣ ਮਿਲੇ ਸਜਣਾ ਜਿਨ ਸਤਗੁਰ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥

सजण मिले सजणा जिन सतगुर नालि पिआरु ॥

Sajañ mile sajañaa jin saŧagur naali piâaru ||

The friends who love the True Guru, meet with the Lord, the True Friend.

ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਤਿਨੀ ਧਿਆਇਆ ਸਚੈ ਪ੍ਰੇਮਿ ਪਿਆਰੁ ॥

मिलि प्रीतम तिनी धिआइआ सचै प्रेमि पिआरु ॥

Mili preeŧam ŧinee đhiâaīâa sachai premi piâaru ||

Meeting their Beloved, they meditate on the True Lord with love and affection.

ਮਨ ਹੀ ਤੇ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਅਪਾਰਿ ॥

मन ही ते मनु मानिआ गुर कै सबदि अपारि ॥

Man hee ŧe manu maaniâa gur kai sabađi âpaari ||

Their minds are appeased by their own minds, through the incomparable Word of the Guru's Shabad.

ਏਹਿ ਸਜਣ ਮਿਲੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਜਿ ਆਪਿ ਮੇਲੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥

एहि सजण मिले न विछुड़हि जि आपि मेले करतारि ॥

Ēhi sajañ mile na vichhuɍahi ji âapi mele karaŧaari ||

These friends are united, and will not be separated again; they have been united by the Creator Lord Himself.

ਇਕਨਾ ਦਰਸਨ ਕੀ ਪਰਤੀਤਿ ਨ ਆਈਆ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰਹਿ ਵੀਚਾਰੁ ॥

इकना दरसन की परतीति न आईआ सबदि न करहि वीचारु ॥

Īkanaa đarasan kee paraŧeeŧi na âaëeâa sabađi na karahi veechaaru ||

Some do not believe in the Blessed Vision of the Guru's Darshan; they do not contemplate the Shabad.

ਵਿਛੁੜਿਆ ਕਾ ਕਿਆ ਵਿਛੁੜੈ ਜਿਨਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥

विछुड़िआ का किआ विछुड़ै जिना दूजै भाइ पिआरु ॥

Vichhuɍiâa kaa kiâa vichhuɍai jinaa đoojai bhaaī piâaru ||

The separated ones are in love with duality - what more separation can they suffer?

ਮਨਮੁਖ ਸੇਤੀ ਦੋਸਤੀ ਥੋੜੜਿਆ ਦਿਨ ਚਾਰਿ ॥

मनमुख सेती दोसती थोड़ड़िआ दिन चारि ॥

Manamukh seŧee đosaŧee ŧhoɍaɍiâa đin chaari ||

Friendship with the self-willed manmukhs lasts for only a few short days.

ਇਸੁ ਪਰੀਤੀ ਤੁਟਦੀ ਵਿਲਮੁ ਨ ਹੋਵਈ ਇਤੁ ਦੋਸਤੀ ਚਲਨਿ ਵਿਕਾਰ ॥

इसु परीती तुटदी विलमु न होवई इतु दोसती चलनि विकार ॥

Īsu pareeŧee ŧutađee vilamu na hovaëe īŧu đosaŧee chalani vikaar ||

This friendship is broken in an instant; this friendship leads to corruption.

ਜਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਸਚੇ ਕਾ ਭਉ ਨਾਹੀ ਨਾਮਿ ਨ ਕਰਹਿ ਪਿਆਰੁ ॥

जिना अंदरि सचे का भउ नाही नामि न करहि पिआरु ॥

Jinaa ânđđari sache kaa bhaū naahee naami na karahi piâaru ||

They do not fear the True Lord within their hearts, and they do not love the Naam.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਸਿਉ ਕਿਆ ਕੀਚੈ ਦੋਸਤੀ ਜਿ ਆਪਿ ਭੁਲਾਏ ਕਰਤਾਰਿ ॥੧॥

नानक तिन सिउ किआ कीचै दोसती जि आपि भुलाए करतारि ॥१॥

Naanak ŧin siū kiâa keechai đosaŧee ji âapi bhulaaē karaŧaari ||1||

O Nanak, why become friends with those whom the Creator Lord Himself has misled? ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਇਕਿ ਸਦਾ ਇਕਤੈ ਰੰਗਿ ਰਹਹਿ ਤਿਨ ਕੈ ਹਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥

इकि सदा इकतै रंगि रहहि तिन कै हउ सद बलिहारै जाउ ॥

Īki sađaa īkaŧai ranggi rahahi ŧin kai haū sađ balihaarai jaaū ||

Some remain constantly imbued with the Lord's Love; I am forever a sacrifice to them.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਧਨੁ ਅਰਪੀ ਤਿਨ ਕਉ ਨਿਵਿ ਨਿਵਿ ਲਾਗਉ ਪਾਇ ॥

तनु मनु धनु अरपी तिन कउ निवि निवि लागउ पाइ ॥

Ŧanu manu đhanu ârapee ŧin kaū nivi nivi laagaū paaī ||

I dedicate my mind, soul and wealth to them; bowing low, I fall at their feet.

ਤਿਨ ਮਿਲਿਆ ਮਨੁ ਸੰਤੋਖੀਐ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਸਭ ਜਾਇ ॥

तिन मिलिआ मनु संतोखीऐ त्रिसना भुख सभ जाइ ॥

Ŧin miliâa manu sanŧŧokheeâi ŧrisanaa bhukh sabh jaaī ||

Meeting them, the soul is satisfied, and one's hunger and thirst all depart.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੁਖੀਏ ਸਦਾ ਸਚੇ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੨॥

नानक नामि रते सुखीए सदा सचे सिउ लिव लाइ ॥२॥

Naanak naami raŧe sukheeē sađaa sache siū liv laaī ||2||

O Nanak, those who are attuned to the Naam are happy forever; they lovingly focus their minds on the True Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਹਉ ਵਾਰਿਆ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕੀ ਹਰਿ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ ॥

तिसु गुर कउ हउ वारिआ जिनि हरि की हरि कथा सुणाई ॥

Ŧisu gur kaū haū vaariâa jini hari kee hari kaŧhaa suñaaëe ||

I am a sacrifice to the Guru, who recites the sermon of the Lord's Teachings.

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸੇਵਾ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ॥

तिसु गुर कउ सद बलिहारणै जिनि हरि सेवा बणत बणाई ॥

Ŧisu gur kaū sađ balihaarañai jini hari sevaa bañaŧ bañaaëe ||

I am forever a sacrifice to that Guru, who has led me to serve the Lord.

ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਿਆਰਾ ਮੇਰੈ ਨਾਲਿ ਹੈ ਜਿਥੈ ਕਿਥੈ ਮੈਨੋ ਲਏ ਛਡਾਈ ॥

सो सतिगुरु पिआरा मेरै नालि है जिथै किथै मैनो लए छडाई ॥

So saŧiguru piâaraa merai naali hai jiŧhai kiŧhai maino laē chhadaaëe ||

That Beloved True Guru is always with me; wherever I may be, He will save me.

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਸਾਬਾਸਿ ਹੈ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥

तिसु गुर कउ साबासि है जिनि हरि सोझी पाई ॥

Ŧisu gur kaū saabaasi hai jini hari sojhee paaëe ||

Most blessed is that Guru, who imparts understanding of the Lord.

ਨਾਨਕੁ ਗੁਰ ਵਿਟਹੁ ਵਾਰਿਆ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੀਆ ਮੇਰੇ ਮਨ ਕੀ ਆਸ ਪੁਰਾਈ ॥੫॥

नानकु गुर विटहु वारिआ जिनि हरि नामु दीआ मेरे मन की आस पुराई ॥५॥

Naanaku gur vitahu vaariâa jini hari naamu đeeâa mere man kee âas puraaëe ||5||

O Nanak, I am a sacrifice to the Guru, who has given me the Lord's Name, and fulfilled the desires of my mind. ||5||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਦਾਧੀ ਜਲਿ ਮੁਈ ਜਲਿ ਜਲਿ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ॥

त्रिसना दाधी जलि मुई जलि जलि करे पुकार ॥

Ŧrisanaa đaađhee jali muëe jali jali kare pukaar ||

Consumed by desires, the world is burning and dying; burning and burning, it cries out.

ਸਤਿਗੁਰ ਸੀਤਲ ਜੇ ਮਿਲੈ ਫਿਰਿ ਜਲੈ ਨ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ॥

सतिगुर सीतल जे मिलै फिरि जलै न दूजी वार ॥

Saŧigur seeŧal je milai phiri jalai na đoojee vaar ||

But if it meets with the cooling and soothing True Guru, it does not burn any longer.

ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਨਿਰਭਉ ਕੋ ਨਹੀ ਜਿਚਰੁ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥੧॥

नानक विणु नावै निरभउ को नही जिचरु सबदि न करे वीचारु ॥१॥

Naanak viñu naavai nirabhaū ko nahee jicharu sabađi na kare veechaaru ||1||

O Nanak, without the Name, and without contemplating the Word of the Shabad, no one becomes fearless. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਭੇਖੀ ਅਗਨਿ ਨ ਬੁਝਈ ਚਿੰਤਾ ਹੈ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

भेखी अगनि न बुझई चिंता है मन माहि ॥

Bhekhee âgani na bujhaëe chinŧŧaa hai man maahi ||

Wearing ceremonial robes, the fire is not quenched, and the mind is filled with anxiety.

ਵਰਮੀ ਮਾਰੀ ਸਾਪੁ ਨਾ ਮਰੈ ਤਿਉ ਨਿਗੁਰੇ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ ॥

वरमी मारी सापु ना मरै तिउ निगुरे करम कमाहि ॥

Varamee maaree saapu naa marai ŧiū nigure karam kamaahi ||

Destroying the snake's hole, the snake is not killed; it is just like doing deeds without a Guru.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਸੇਵੀਐ ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

सतिगुरु दाता सेवीऐ सबदु वसै मनि आइ ॥

Saŧiguru đaaŧaa seveeâi sabađu vasai mani âaī ||

Serving the Giver, the True Guru, the Shabad comes to abide in the mind.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਸਾਂਤਿ ਹੋਇ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝਾਇ ॥

मनु तनु सीतलु सांति होइ त्रिसना अगनि बुझाइ ॥

Manu ŧanu seeŧalu saanŧi hoī ŧrisanaa âgani bujhaaī ||

The mind and body are cooled and soothed; peace ensues, and the fire of desire is quenched.

ਸੁਖਾ ਸਿਰਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ਜਾ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥

सुखा सिरि सदा सुखु होइ जा विचहु आपु गवाइ ॥

Sukhaa siri sađaa sukhu hoī jaa vichahu âapu gavaaī ||

The supreme comforts and lasting peace are obtained, when one eradicates ego from within.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਦਾਸੀ ਸੋ ਕਰੇ ਜਿ ਸਚਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

गुरमुखि उदासी सो करे जि सचि रहै लिव लाइ ॥

Guramukhi ūđaasee so kare ji sachi rahai liv laaī ||

He alone becomes a detached Gurmukh, who lovingly focuses his consciousness on the True Lord.

ਚਿੰਤਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਵਈ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਰਜਾ ਆਘਾਇ ॥

चिंता मूलि न होवई हरि नामि रजा आघाइ ॥

Chinŧŧaa mooli na hovaëe hari naami rajaa âaghaaī ||

Anxiety does not affect him at all; he is satisfied and satiated with the Name of the Lord.

ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਨਹ ਛੂਟੀਐ ਹਉਮੈ ਪਚਹਿ ਪਚਾਇ ॥੨॥

नानक नाम बिना नह छूटीऐ हउमै पचहि पचाइ ॥२॥

Naanak naam binaa nah chhooteeâi haūmai pachahi pachaaī ||2||

O Nanak, without the Naam, no one is saved; they are utterly ruined by egotism. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜਿਨੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਤਿਨੀ ਪਾਇਅੜੇ ਸਰਬ ਸੁਖਾ ॥

जिनी हरि हरि नामु धिआइआ तिनी पाइअड़े सरब सुखा ॥

Jinee hari hari naamu đhiâaīâa ŧinee paaīâɍe sarab sukhaa ||

Those who meditate on the Lord, Har, Har, obtain all peace and comforts.

ਸਭੁ ਜਨਮੁ ਤਿਨਾ ਕਾ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜਿਨ ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਕੀ ਮਨਿ ਲਾਗੀ ਭੁਖਾ ॥

सभु जनमु तिना का सफलु है जिन हरि के नाम की मनि लागी भुखा ॥

Sabhu janamu ŧinaa kaa saphalu hai jin hari ke naam kee mani laagee bhukhaa ||

Fruitful is the entire life of those, who hunger for the Name of the Lord in their minds.

ਜਿਨੀ ਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਆਰਾਧਿਆ ਤਿਨ ਵਿਸਰਿ ਗਏ ਸਭਿ ਦੁਖਾ ॥

जिनी गुर कै बचनि आराधिआ तिन विसरि गए सभि दुखा ॥

Jinee gur kai bachani âaraađhiâa ŧin visari gaē sabhi đukhaa ||

Those who worship the Lord in adoration, through the Word of the Guru's Shabad, forget all their pains and suffering.

ਤੇ ਸੰਤ ਭਲੇ ਗੁਰਸਿਖ ਹੈ ਜਿਨ ਨਾਹੀ ਚਿੰਤ ਪਰਾਈ ਚੁਖਾ ॥

ते संत भले गुरसिख है जिन नाही चिंत पराई चुखा ॥

Ŧe sanŧŧ bhale gurasikh hai jin naahee chinŧŧ paraaëe chukhaa ||

Those Gursikhs are good Saints, who care for nothing other than the Lord.

ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਤਿਨਾ ਕਾ ਗੁਰੂ ਹੈ ਜਿਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਫਲ ਹਰਿ ਲਾਗੇ ਮੁਖਾ ॥੬॥

धनु धंनु तिना का गुरू है जिसु अम्रित फल हरि लागे मुखा ॥६॥

Đhanu đhannu ŧinaa kaa guroo hai jisu âmmmriŧ phal hari laage mukhaa ||6||

Blessed, blessed is their Guru, whose mouth tastes the Ambrosial Fruit of the Lord's Name. ||6||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਕਲਿ ਮਹਿ ਜਮੁ ਜੰਦਾਰੁ ਹੈ ਹੁਕਮੇ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥

कलि महि जमु जंदारु है हुकमे कार कमाइ ॥

Kali mahi jamu janđđaaru hai hukame kaar kamaaī ||

In the Dark Age of Kali Yuga, the Messenger of Death is the enemy of life, but he acts according to the Lord's Command.

ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਮਨਮੁਖਾ ਦੇਇ ਸਜਾਇ ॥

गुरि राखे से उबरे मनमुखा देइ सजाइ ॥

Guri raakhe se ūbare manamukhaa đeī sajaaī ||

Those who are protected by the Guru are saved, while the self-willed manmukhs receive their punishment.

ਜਮਕਾਲੈ ਵਸਿ ਜਗੁ ਬਾਂਧਿਆ ਤਿਸ ਦਾ ਫਰੂ ਨ ਕੋਇ ॥

जमकालै वसि जगु बांधिआ तिस दा फरू न कोइ ॥

Jamakaalai vasi jagu baanđhiâa ŧis đaa pharoo na koī ||

The world is under the control, and in the bondage of the Messenger of Death; no one can hold him back.

ਜਿਨਿ ਜਮੁ ਕੀਤਾ ਸੋ ਸੇਵੀਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੁਖੁ ਨ ਹੋਇ ॥

जिनि जमु कीता सो सेवीऐ गुरमुखि दुखु न होइ ॥

Jini jamu keeŧaa so seveeâi guramukhi đukhu na hoī ||

So serve the One who created Death; as Gurmukh, no pain shall touch you.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਮੁ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਜਿਨ ਮਨਿ ਸਚਾ ਹੋਇ ॥੧॥

नानक गुरमुखि जमु सेवा करे जिन मनि सचा होइ ॥१॥

Naanak guramukhi jamu sevaa kare jin mani sachaa hoī ||1||

O Nanak, Death serves the Gurmukhs; the True Lord abides in their minds. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਏਹਾ ਕਾਇਆ ਰੋਗਿ ਭਰੀ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਦੁਖੁ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਨ ਜਾਇ ॥

एहा काइआ रोगि भरी बिनु सबदै दुखु हउमै रोगु न जाइ ॥

Ēhaa kaaīâa rogi bharee binu sabađai đukhu haūmai rogu na jaaī ||

This body is filled with disease; without the Word of the Shabad, the pain of the disease of ego does not depart.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤਾ ਨਿਰਮਲ ਹੋਵੈ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇ ॥

सतिगुरु मिलै ता निरमल होवै हरि नामो मंनि वसाइ ॥

Saŧiguru milai ŧaa niramal hovai hari naamo manni vasaaī ||

When one meets the True Guru, then he becomes immaculately pure, and he enshrines the Lord's Name within his mind.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਸੁਖਦਾਤਾ ਦੁਖੁ ਵਿਸਰਿਆ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥੨॥

नानक नामु धिआइआ सुखदाता दुखु विसरिआ सहजि सुभाइ ॥२॥

Naanak naamu đhiâaīâa sukhađaaŧaa đukhu visariâa sahaji subhaaī ||2||

O Nanak, meditating on the Naam, the Name of the Peace-Giving Lord, his pains are automatically forgotten. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜਿਨਿ ਜਗਜੀਵਨੁ ਉਪਦੇਸਿਆ ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਹਉ ਸਦਾ ਘੁਮਾਇਆ ॥

जिनि जगजीवनु उपदेसिआ तिसु गुर कउ हउ सदा घुमाइआ ॥

Jini jagajeevanu ūpađesiâa ŧisu gur kaū haū sađaa ghumaaīâa ||

I am forever a sacrifice to the Guru, who has taught me about the Lord, the Life of the World.

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਹਉ ਖੰਨੀਐ ਜਿਨਿ ਮਧੁਸੂਦਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੁਣਾਇਆ ॥

तिसु गुर कउ हउ खंनीऐ जिनि मधुसूदनु हरि नामु सुणाइआ ॥

Ŧisu gur kaū haū khanneeâi jini mađhusoođanu hari naamu suñaaīâa ||

I am every bit a sacrifice to the Guru, the Lover of Nectar, who has revealed the Name of the Lord.

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਹਉ ਵਾਰਣੈ ਜਿਨਿ ਹਉਮੈ ਬਿਖੁ ਸਭੁ ਰੋਗੁ ਗਵਾਇਆ ॥

तिसु गुर कउ हउ वारणै जिनि हउमै बिखु सभु रोगु गवाइआ ॥

Ŧisu gur kaū haū vaarañai jini haūmai bikhu sabhu rogu gavaaīâa ||

I am a sacrifice to the Guru, who has totally cured me of the fatal disease of egotism.

ਤਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਉ ਵਡ ਪੁੰਨੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਅਵਗਣ ਕਟਿ ਗੁਣੀ ਸਮਝਾਇਆ ॥

तिसु सतिगुर कउ वड पुंनु है जिनि अवगण कटि गुणी समझाइआ ॥

Ŧisu saŧigur kaū vad punnu hai jini âvagañ kati guñee samajhaaīâa ||

Glorious and great are the virtues of the Guru, who has eradicated evil, and instructed me in virtue.

ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤਿਨ ਕਉ ਭੇਟਿਆ ਜਿਨ ਕੈ ਮੁਖਿ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗੁ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥੭॥

सो सतिगुरु तिन कउ भेटिआ जिन कै मुखि मसतकि भागु लिखि पाइआ ॥७॥

So saŧiguru ŧin kaū bhetiâa jin kai mukhi masaŧaki bhaagu likhi paaīâa ||7||

The True Guru meets with those upon whose foreheads such blessed destiny is recorded. ||7||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਮਰਜੀਵੜੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਸਦਾ ਹੋਇ ॥

भगति करहि मरजीवड़े गुरमुखि भगति सदा होइ ॥

Bhagaŧi karahi marajeevaɍe guramukhi bhagaŧi sađaa hoī ||

They alone worship the Lord, who remain dead while yet alive; the Gurmukhs worship the Lord continually.

ਓਨਾ ਕਉ ਧੁਰਿ ਭਗਤਿ ਖਜਾਨਾ ਬਖਸਿਆ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ॥

ओना कउ धुरि भगति खजाना बखसिआ मेटि न सकै कोइ ॥

Õnaa kaū đhuri bhagaŧi khajaanaa bakhasiâa meti na sakai koī ||

The Lord blesses them with the treasure of devotional worship, which no one can destroy.

ਗੁਣ ਨਿਧਾਨੁ ਮਨਿ ਪਾਇਆ ਏਕੋ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥

गुण निधानु मनि पाइआ एको सचा सोइ ॥

Guñ niđhaanu mani paaīâa ēko sachaa soī ||

They obtain the treasure of virtue, the One True Lord, within their minds.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਫਿਰਿ ਵਿਛੋੜਾ ਕਦੇ ਨ ਹੋਇ ॥੧॥

नानक गुरमुखि मिलि रहे फिरि विछोड़ा कदे न होइ ॥१॥

Naanak guramukhi mili rahe phiri vichhoɍaa kađe na hoī ||1||

O Nanak, the Gurmukhs remain united with the Lord; they shall never be separated again. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵ ਨ ਕੀਨੀਆ ਕਿਆ ਓਹੁ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥

सतिगुर की सेव न कीनीआ किआ ओहु करे वीचारु ॥

Saŧigur kee sev na keeneeâa kiâa õhu kare veechaaru ||

He does not serve the True Guru; how can he reflect upon the Lord?

ਸਬਦੈ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਈ ਬਿਖੁ ਭੂਲਾ ਗਾਵਾਰੁ ॥

सबदै सार न जाणई बिखु भूला गावारु ॥

Sabađai saar na jaañaëe bikhu bhoolaa gaavaaru ||

He does not appreciate the value of the Shabad; the fool wanders in corruption and sin.

ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁ ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਵੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥

अगिआनी अंधु बहु करम कमावै दूजै भाइ पिआरु ॥

Âgiâanee ânđđhu bahu karam kamaavai đoojai bhaaī piâaru ||

The blind and ignorant perform all sorts of ritualistic actions; they are in love with duality.

ਅਣਹੋਦਾ ਆਪੁ ਗਣਾਇਦੇ ਜਮੁ ਮਾਰਿ ਕਰੇ ਤਿਨ ਖੁਆਰੁ ॥

अणहोदा आपु गणाइदे जमु मारि करे तिन खुआरु ॥

Âñahođaa âapu gañaaīđe jamu maari kare ŧin khuâaru ||

Those who take unjustified pride in themselves, are punished and humiliated by the Messenger of Death.

ਨਾਨਕ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਾ ਆਪੇ ਬਖਸਣਹਾਰੁ ॥੨॥

नानक किस नो आखीऐ जा आपे बखसणहारु ॥२॥

Naanak kis no âakheeâi jaa âape bakhasañahaaru ||2||

O Nanak, who else is there to ask? The Lord Himself is the Forgiver. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੂ ਕਰਤਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣਦਾ ਸਭਿ ਜੀਅ ਤੁਮਾਰੇ ॥

तू करता सभु किछु जाणदा सभि जीअ तुमारे ॥

Ŧoo karaŧaa sabhu kichhu jaañađaa sabhi jeeâ ŧumaare ||

You, O Creator, know all things; all beings belong to You.

ਜਿਸੁ ਤੂ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਤੂ ਮੇਲਿ ਲੈਹਿ ਕਿਆ ਜੰਤ ਵਿਚਾਰੇ ॥

जिसु तू भावै तिसु तू मेलि लैहि किआ जंत विचारे ॥

Jisu ŧoo bhaavai ŧisu ŧoo meli laihi kiâa janŧŧ vichaare ||

Those who are pleasing to You, You unite with Yourself; what can the poor creatures do?

ਤੂ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ਹੈ ਸਚੁ ਸਿਰਜਣਹਾਰੇ ॥

तू करण कारण समरथु है सचु सिरजणहारे ॥

Ŧoo karañ kaarañ samaraŧhu hai sachu sirajañahaare ||

You are all-powerful, the Cause of causes, the True Creator Lord.

ਜਿਸੁ ਤੂ ਮੇਲਹਿ ਪਿਆਰਿਆ ਸੋ ਤੁਧੁ ਮਿਲੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵੀਚਾਰੇ ॥

जिसु तू मेलहि पिआरिआ सो तुधु मिलै गुरमुखि वीचारे ॥

Jisu ŧoo melahi piâariâa so ŧuđhu milai guramukhi veechaare ||

Only those unite with you, Beloved Lord, whom you approve and who meditate on Guru's Word.

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਸਤਿਗੁਰ ਆਪਣੇ ਜਿਨਿ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਰੇ ॥੮॥

हउ बलिहारी सतिगुर आपणे जिनि मेरा हरि अलखु लखारे ॥८॥

Haū balihaaree saŧigur âapañe jini meraa hari âlakhu lakhaare ||8||

I am a sacrifice to my True Guru, who has allowed me to see my unseen Lord. ||8||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਰਤਨਾ ਪਾਰਖੁ ਜੋ ਹੋਵੈ ਸੁ ਰਤਨਾ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥

रतना पारखु जो होवै सु रतना करे वीचारु ॥

Raŧanaa paarakhu jo hovai su raŧanaa kare veechaaru ||

He is the Assayer of jewels; He contemplates the jewel.

ਰਤਨਾ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਈ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁ ਅੰਧਾਰੁ ॥

रतना सार न जाणई अगिआनी अंधु अंधारु ॥

Raŧanaa saar na jaañaëe âgiâanee ânđđhu ânđđhaaru ||

He is ignorant and totally blind - he does not appreciate the value of the jewel.

ਰਤਨੁ ਗੁਰੂ ਕਾ ਸਬਦੁ ਹੈ ਬੂਝੈ ਬੂਝਣਹਾਰੁ ॥

रतनु गुरू का सबदु है बूझै बूझणहारु ॥

Raŧanu guroo kaa sabađu hai boojhai boojhañahaaru ||

The Jewel is the Word of the Guru's Shabad; the Knower alone knows it.

ਮੂਰਖ ਆਪੁ ਗਣਾਇਦੇ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥

मूरख आपु गणाइदे मरि जमहि होइ खुआरु ॥

Moorakh âapu gañaaīđe mari jammahi hoī khuâaru ||

The fools take pride in themselves, and are ruined in birth and death.

ਨਾਨਕ ਰਤਨਾ ਸੋ ਲਹੈ ਜਿਸੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥

नानक रतना सो लहै जिसु गुरमुखि लगै पिआरु ॥

Naanak raŧanaa so lahai jisu guramukhi lagai piâaru ||

O Nanak, he alone obtains the jewel, who, as Gurmukh, enshrines love for it.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਨਾਮੁ ਉਚਰੈ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਨਿਤ ਬਿਉਹਾਰੁ ॥

सदा सदा नामु उचरै हरि नामो नित बिउहारु ॥

Sađaa sađaa naamu ūcharai hari naamo niŧ biūhaaru ||

Chanting the Naam, the Name of the Lord, forever and ever, make the Name of the Lord your daily occupation.

ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾ ਹਰਿ ਰਖਾ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੧॥

क्रिपा करे जे आपणी ता हरि रखा उर धारि ॥१॥

Kripaa kare je âapañee ŧaa hari rakhaa ūr đhaari ||1||

If the Lord shows His Mercy, then I keep Him enshrined within my heart. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵ ਨ ਕੀਨੀਆ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥

सतिगुर की सेव न कीनीआ हरि नामि न लगो पिआरु ॥

Saŧigur kee sev na keeneeâa hari naami na lago piâaru ||

They do not serve the True Guru, and they do not embrace love for the Lord's Name.

ਮਤ ਤੁਮ ਜਾਣਹੁ ਓਇ ਜੀਵਦੇ ਓਇ ਆਪਿ ਮਾਰੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥

मत तुम जाणहु ओइ जीवदे ओइ आपि मारे करतारि ॥

Maŧ ŧum jaañahu õī jeevađe õī âapi maare karaŧaari ||

Do not even think that they are alive - the Creator Lord Himself has killed them.

ਹਉਮੈ ਵਡਾ ਰੋਗੁ ਹੈ ਭਾਇ ਦੂਜੈ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥

हउमै वडा रोगु है भाइ दूजै करम कमाइ ॥

Haūmai vadaa rogu hai bhaaī đoojai karam kamaaī ||

Egotism is such a terrible disease; in the love of duality, they do their deeds.

ਨਾਨਕ ਮਨਮੁਖਿ ਜੀਵਦਿਆ ਮੁਏ ਹਰਿ ਵਿਸਰਿਆ ਦੁਖੁ ਪਾਇ ॥੨॥

नानक मनमुखि जीवदिआ मुए हरि विसरिआ दुखु पाइ ॥२॥

Naanak manamukhi jeevađiâa muē hari visariâa đukhu paaī ||2||

O Nanak, the self-willed manmukhs are in a living death; forgetting the Lord, they suffer in pain. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜਿਸੁ ਅੰਤਰੁ ਹਿਰਦਾ ਸੁਧੁ ਹੈ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕਉ ਸਭਿ ਨਮਸਕਾਰੀ ॥

जिसु अंतरु हिरदा सुधु है तिसु जन कउ सभि नमसकारी ॥

Jisu ânŧŧaru hirađaa suđhu hai ŧisu jan kaū sabhi namasakaaree ||

Let all bow in reverence, to that humble being whose heart is pure within.

ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕਉ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ॥

जिसु अंदरि नामु निधानु है तिसु जन कउ हउ बलिहारी ॥

Jisu ânđđari naamu niđhaanu hai ŧisu jan kaū haū balihaaree ||

I am a sacrifice to that humble being whose mind is filled with the treasure of the Naam.

ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਬੁਧਿ ਬਿਬੇਕੁ ਹੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮੁਰਾਰੀ ॥

जिसु अंदरि बुधि बिबेकु है हरि नामु मुरारी ॥

Jisu ânđđari buđhi bibeku hai hari naamu muraaree ||

He has a discriminating intellect; he meditates on the Name of the Lord.

ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਭਨਾ ਕਾ ਮਿਤੁ ਹੈ ਸਭ ਤਿਸਹਿ ਪਿਆਰੀ ॥

सो सतिगुरु सभना का मितु है सभ तिसहि पिआरी ॥

So saŧiguru sabhanaa kaa miŧu hai sabh ŧisahi piâaree ||

That True Guru is a friend to all; everyone is dear to Him.

ਸਭੁ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਸਾਰਿਆ ਗੁਰ ਬੁਧਿ ਬੀਚਾਰੀ ॥੯॥

सभु आतम रामु पसारिआ गुर बुधि बीचारी ॥९॥

Sabhu âaŧam raamu pasaariâa gur buđhi beechaaree ||9||

The Lord, the Supreme Soul, is pervading everywhere; reflect upon the wisdom of the Guru's Teachings. ||9||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਜੀਅ ਕੇ ਬੰਧਨਾ ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ ॥

बिनु सतिगुर सेवे जीअ के बंधना विचि हउमै करम कमाहि ॥

Binu saŧigur seve jeeâ ke banđđhanaa vichi haūmai karam kamaahi ||

Without serving the True Guru, the soul is in the bondage of deeds done in ego.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਠਉਰ ਨ ਪਾਵਹੀ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਆਵਹਿ ਜਾਹਿ ॥

बिनु सतिगुर सेवे ठउर न पावही मरि जमहि आवहि जाहि ॥

Binu saŧigur seve thaūr na paavahee mari jammahi âavahi jaahi ||

Without serving the True Guru, one finds no place of rest; he dies, and is reincarnated, and continues coming and going.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਫਿਕਾ ਬੋਲਣਾ ਨਾਮੁ ਨ ਵਸੈ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

बिनु सतिगुर सेवे फिका बोलणा नामु न वसै मन माहि ॥

Binu saŧigur seve phikaa bolañaa naamu na vasai man maahi ||

Without serving the True Guru, one's speech is vapid and insipid; the Naam, the Name of the Lord, does not abide in his mind.

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਜਮ ਪੁਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਨਿ ਮੁਹਿ ਕਾਲੈ ਉਠਿ ਜਾਹਿ ॥੧॥

नानक बिनु सतिगुर सेवे जम पुरि बधे मारीअनि मुहि कालै उठि जाहि ॥१॥

Naanak binu saŧigur seve jam puri bađhe maareeâni muhi kaalai ūthi jaahi ||1||

O Nanak, without serving the True Guru, they are bound and beaten in the City of Death; they arise and depart with blackened faces. ||1||


ਮਹਲਾ ੧ ॥

महला १ ॥

Mahalaa 1 ||

First Mehl:

ਜਾਲਉ ਐਸੀ ਰੀਤਿ ਜਿਤੁ ਮੈ ਪਿਆਰਾ ਵੀਸਰੈ ॥

जालउ ऐसी रीति जितु मै पिआरा वीसरै ॥

Jaalaū âisee reeŧi jiŧu mai piâaraa veesarai ||

Burn away those rituals which lead you to forget the Beloved Lord.

ਨਾਨਕ ਸਾਈ ਭਲੀ ਪਰੀਤਿ ਜਿਤੁ ਸਾਹਿਬ ਸੇਤੀ ਪਤਿ ਰਹੈ ॥੨॥

नानक साई भली परीति जितु साहिब सेती पति रहै ॥२॥

Naanak saaëe bhalee pareeŧi jiŧu saahib seŧee paŧi rahai ||2||

O Nanak, sublime is that love, which preserves my honor with my Lord Master. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਇਕੋ ਦਾਤਾ ਸੇਵੀਐ ਹਰਿ ਇਕੁ ਧਿਆਈਐ ॥

हरि इको दाता सेवीऐ हरि इकु धिआईऐ ॥

Hari īko đaaŧaa seveeâi hari īku đhiâaëeâi ||

Serve the One Lord, the Great Giver; meditate on the One Lord.

ਹਰਿ ਇਕੋ ਦਾਤਾ ਮੰਗੀਐ ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ ਪਾਈਐ ॥

हरि इको दाता मंगीऐ मन चिंदिआ पाईऐ ॥

Hari īko đaaŧaa manggeeâi man chinđđiâa paaëeâi ||

Beg from the One Lord, the Great Giver, and you shall obtain your heart's desires.

ਜੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸਹੁ ਮੰਗੀਐ ਤਾ ਲਾਜ ਮਰਾਈਐ ॥

जे दूजे पासहु मंगीऐ ता लाज मराईऐ ॥

Je đooje paasahu manggeeâi ŧaa laaj maraaëeâi ||

But if you beg from another, then you shall be shamed and destroyed.

ਜਿਨਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨਿ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੀ ਸਭ ਭੁਖ ਗਵਾਈਐ ॥

जिनि सेविआ तिनि फलु पाइआ तिसु जन की सभ भुख गवाईऐ ॥

Jini seviâa ŧini phalu paaīâa ŧisu jan kee sabh bhukh gavaaëeâi ||

One who serves the Lord obtains the fruits of his rewards; all of his hunger is satisfied.

ਨਾਨਕੁ ਤਿਨ ਵਿਟਹੁ ਵਾਰਿਆ ਜਿਨ ਅਨਦਿਨੁ ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ॥੧੦॥

नानकु तिन विटहु वारिआ जिन अनदिनु हिरदै हरि नामु धिआईऐ ॥१०॥

Naanaku ŧin vitahu vaariâa jin ânađinu hirađai hari naamu đhiâaëeâi ||10||

Nanak is a sacrifice to those, who night and day, meditate within their hearts on the Name of the Lord. ||10||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਭਗਤ ਜਨਾ ਕੰਉ ਆਪਿ ਤੁਠਾ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਆਪੇ ਲਇਅਨੁ ਜਨ ਲਾਇ ॥

भगत जना कंउ आपि तुठा मेरा पिआरा आपे लइअनु जन लाइ ॥

Bhagaŧ janaa kannū âapi ŧuthaa meraa piâaraa âape laīânu jan laaī ||

He Himself is pleased with His humble devotees; my Beloved Lord attaches them to Himself.

ਪਾਤਿਸਾਹੀ ਭਗਤ ਜਨਾ ਕਉ ਦਿਤੀਅਨੁ ਸਿਰਿ ਛਤੁ ਸਚਾ ਹਰਿ ਬਣਾਇ ॥

पातिसाही भगत जना कउ दितीअनु सिरि छतु सचा हरि बणाइ ॥

Paaŧisaahee bhagaŧ janaa kaū điŧeeânu siri chhaŧu sachaa hari bañaaī ||

The Lord blesses His humble devotees with royalty; He fashions the true crown upon their heads.

ਸਦਾ ਸੁਖੀਏ ਨਿਰਮਲੇ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥

सदा सुखीए निरमले सतिगुर की कार कमाइ ॥

Sađaa sukheeē niramale saŧigur kee kaar kamaaī ||

They are always at peace, and immaculately pure; they perform service for the True Guru.

ਰਾਜੇ ਓਇ ਨ ਆਖੀਅਹਿ ਭਿੜਿ ਮਰਹਿ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਪਾਹਿ ॥

राजे ओइ न आखीअहि भिड़ि मरहि फिरि जूनी पाहि ॥

Raaje õī na âakheeâhi bhiɍi marahi phiri joonee paahi ||

They are not said to be kings, who die in conflict, and then enter again the cycle of reincarnation.

ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਨਕੀਂ ਵਢੀਂ ਫਿਰਹਿ ਸੋਭਾ ਮੂਲਿ ਨ ਪਾਹਿ ॥੧॥

नानक विणु नावै नकीं वढीं फिरहि सोभा मूलि न पाहि ॥१॥

Naanak viñu naavai nakeen vadheen phirahi sobhaa mooli na paahi ||1||

O Nanak, without the Name of the Lord, they wander about with their noses cut off in disgrace; they get no respect at all. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸੁਣਿ ਸਿਖਿਐ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਓ ਜਿਚਰੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦਿ ਨ ਲਾਗੈ ॥

सुणि सिखिऐ सादु न आइओ जिचरु गुरमुखि सबदि न लागै ॥

Suñi sikhiâi saađu na âaīõ jicharu guramukhi sabađi na laagai ||

Hearing the teachings, he does not appreciate them, as long as he is not Gurmukh, attached to the Word of the Shabad.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੇਵਿਐ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਵਿਚਹੁ ਭ੍ਰਮੁ ਭਉ ਭਾਗੈ ॥

सतिगुरि सेविऐ नामु मनि वसै विचहु भ्रमु भउ भागै ॥

Saŧiguri seviâi naamu mani vasai vichahu bhrmu bhaū bhaagai ||

Serving the True Guru, the Naam comes to abide in the mind, and doubts and fears run away.

ਜੇਹਾ ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਜਾਣੈ ਤੇਹੋ ਹੋਵੈ ਤਾ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਗੈ ॥

जेहा सतिगुर नो जाणै तेहो होवै ता सचि नामि लिव लागै ॥

Jehaa saŧigur no jaañai ŧeho hovai ŧaa sachi naami liv laagai ||

As he knows the True Guru, so he is transformed, and then, he lovingly focuses his consciousness on the Naam.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਹਰਿ ਦਰਿ ਸੋਹਨਿ ਆਗੈ ॥੨॥

नानक नामि मिलै वडिआई हरि दरि सोहनि आगै ॥२॥

Naanak naami milai vadiâaëe hari đari sohani âagai ||2||

O Nanak, through the Naam, the Name of the Lord, greatness is obtained; he shall be resplendent in the Court of the Lord hereafter. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਗੁਰਸਿਖਾਂ ਮਨਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੈ ਗੁਰੁ ਪੂਜਣ ਆਵਹਿ ॥

गुरसिखां मनि हरि प्रीति है गुरु पूजण आवहि ॥

Gurasikhaan mani hari preeŧi hai guru poojañ âavahi ||

The minds of the Gursikhs are filled with the love of the Lord; they come and worship the Guru.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਣੰਜਹਿ ਰੰਗ ਸਿਉ ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਲੈ ਜਾਵਹਿ ॥

हरि नामु वणंजहि रंग सिउ लाहा हरि नामु लै जावहि ॥

Hari naamu vañanjjahi rangg siū laahaa hari naamu lai jaavahi ||

They trade lovingly in the Lord's Name, and depart after earning the profit of the Lord's Name.

ਗੁਰਸਿਖਾ ਕੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਭਾਵਹਿ ॥

गुरसिखा के मुख उजले हरि दरगह भावहि ॥

Gurasikhaa ke mukh ūjale hari đaragah bhaavahi ||

The faces of the Gursikhs are radiant; in the Court of the Lord, they are approved.

ਗੁਰੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਬੋਹਲੁ ਹਰਿ ਨਾਮ ਕਾ ਵਡਭਾਗੀ ਸਿਖ ਗੁਣ ਸਾਂਝ ਕਰਾਵਹਿ ॥

गुरु सतिगुरु बोहलु हरि नाम का वडभागी सिख गुण सांझ करावहि ॥

Guru saŧiguru bohalu hari naam kaa vadabhaagee sikh guñ saanjh karaavahi ||

The Guru, the True Guru, is the treasure of the Lord's Name; how very fortunate are the Sikhs who share in this treasure of virtue.

ਤਿਨਾ ਗੁਰਸਿਖਾ ਕੰਉ ਹਉ ਵਾਰਿਆ ਜੋ ਬਹਦਿਆ ਉਠਦਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹਿ ॥੧੧॥

तिना गुरसिखा कंउ हउ वारिआ जो बहदिआ उठदिआ हरि नामु धिआवहि ॥११॥

Ŧinaa gurasikhaa kannū haū vaariâa jo bahađiâa ūthađiâa hari naamu đhiâavahi ||11||

I am a sacrifice to those Gursikhs who, sitting and standing, meditate on the Lord's Name. ||11||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

नानक नामु निधानु है गुरमुखि पाइआ जाइ ॥

Naanak naamu niđhaanu hai guramukhi paaīâa jaaī ||

O Nanak, the Naam, the Name of the Lord, is the treasure, which the Gurmukhs obtain.

ਮਨਮੁਖ ਘਰਿ ਹੋਦੀ ਵਥੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ਅੰਧੇ ਭਉਕਿ ਮੁਏ ਬਿਲਲਾਇ ॥੧॥

मनमुख घरि होदी वथु न जाणनी अंधे भउकि मुए बिललाइ ॥१॥

Manamukh ghari hođee vaŧhu na jaañanee ânđđhe bhaūki muē bilalaaī ||1||

The self-willed manmukhs are blind; they do not realize that it is within their own home. They die barking and crying. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਕੰਚਨ ਕਾਇਆ ਨਿਰਮਲੀ ਜੋ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਸਚਿ ਲਾਗੀ ॥

कंचन काइआ निरमली जो सचि नामि सचि लागी ॥

Kancchan kaaīâa niramalee jo sachi naami sachi laagee ||

That body is golden and immaculate, which is attached to the True Name of the True Lord.

ਨਿਰਮਲ ਜੋਤਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭ੍ਰਮੁ ਭਉ ਭਾਗੀ ॥

निरमल जोति निरंजनु पाइआ गुरमुखि भ्रमु भउ भागी ॥

Niramal joŧi niranjjanu paaīâa guramukhi bhrmu bhaū bhaagee ||

The Gurmukh obtains the Pure Light of the Luminous Lord, and his doubts and fears run away.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਬੈਰਾਗੀ ॥੨॥

नानक गुरमुखि सदा सुखु पावहि अनदिनु हरि बैरागी ॥२॥

Naanak guramukhi sađaa sukhu paavahi ânađinu hari bairaagee ||2||

O Nanak, the Gurmukhs find lasting peace; night and day, they remain detached, while in the Love of the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸੇ ਗੁਰਸਿਖ ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਹੈ ਜਿਨੀ ਗੁਰ ਉਪਦੇਸੁ ਸੁਣਿਆ ਹਰਿ ਕੰਨੀ ॥

से गुरसिख धनु धंनु है जिनी गुर उपदेसु सुणिआ हरि कंनी ॥

Se gurasikh đhanu đhannu hai jinee gur ūpađesu suñiâa hari kannee ||

Blessed blessed are those Gursikhs who, with their ears, listen to the Guru's Teachings about the Lord.

ਗੁਰਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਤਿਨਿ ਹੰਉਮੈ ਦੁਬਿਧਾ ਭੰਨੀ ॥

गुरि सतिगुरि नामु द्रिड़ाइआ तिनि हंउमै दुबिधा भंनी ॥

Guri saŧiguri naamu đriɍaaīâa ŧini hannūmai đubiđhaa bhannee ||

The Guru, the True Guru, implants the Naam within them, and their egotism and duality are silenced.

ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਨਾਵੈ ਕੋ ਮਿਤ੍ਰੁ ਨਾਹੀ ਵੀਚਾਰਿ ਡਿਠਾ ਹਰਿ ਜੰਨੀ ॥

बिनु हरि नावै को मित्रु नाही वीचारि डिठा हरि जंनी ॥

Binu hari naavai ko miŧru naahee veechaari dithaa hari jannee ||

There is no friend, other than the Name of the Lord; the Lord's humble servants reflect upon this and see.

ਜਿਨਾ ਗੁਰਸਿਖਾ ਕਉ ਹਰਿ ਸੰਤੁਸਟੁ ਹੈ ਤਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਗਲ ਮੰਨੀ ॥

जिना गुरसिखा कउ हरि संतुसटु है तिनी सतिगुर की गल मंनी ॥

Jinaa gurasikhaa kaū hari sanŧŧusatu hai ŧinee saŧigur kee gal mannee ||

Those Gursikhs, with whom the Lord is pleased, accept the Word of the True Guru.

ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦੇ ਤਿਨੀ ਚੜੀ ਚਵਗਣਿ ਵੰਨੀ ॥੧੨॥

जो गुरमुखि नामु धिआइदे तिनी चड़ी चवगणि वंनी ॥१२॥

Jo guramukhi naamu đhiâaīđe ŧinee chaɍee chavagañi vannee ||12||

Those Gurmukhs who meditate on the Naam are imbued with the four-fold color of the Lord's Love. ||12||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਮਨਮੁਖੁ ਕਾਇਰੁ ਕਰੂਪੁ ਹੈ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਨਕੁ ਨਾਹਿ ॥

मनमुखु काइरु करूपु है बिनु नावै नकु नाहि ॥

Manamukhu kaaīru karoopu hai binu naavai naku naahi ||

The self-willed manmukh is cowardly and ugly; lacking the Name of the Lord, his nose is cut off in disgrace.

ਅਨਦਿਨੁ ਧੰਧੈ ਵਿਆਪਿਆ ਸੁਪਨੈ ਭੀ ਸੁਖੁ ਨਾਹਿ ॥

अनदिनु धंधै विआपिआ सुपनै भी सुखु नाहि ॥

Ânađinu đhanđđhai viâapiâa supanai bhee sukhu naahi ||

Night and day, he is engrossed in worldly affairs, and even in his dreams, he finds no peace.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵਹਿ ਤਾ ਉਬਰਹਿ ਨਾਹਿ ਤ ਬਧੇ ਦੁਖ ਸਹਾਹਿ ॥੧॥

नानक गुरमुखि होवहि ता उबरहि नाहि त बधे दुख सहाहि ॥१॥

Naanak guramukhi hovahi ŧaa ūbarahi naahi ŧa bađhe đukh sahaahi ||1||

O Nanak, if he becomes Gurmukh, then he shall be saved; otherwise, he is held in bondage, and suffers in pain. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਦਰਿ ਸੋਹਣੇ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਮਾਹਿ ॥

गुरमुखि सदा दरि सोहणे गुर का सबदु कमाहि ॥

Guramukhi sađaa đari sohañe gur kaa sabađu kamaahi ||

The Gurmukhs always look beautiful in the Court of the Lord; they practice the Word of the Guru's Shabad.

ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਹਿ ॥

अंतरि सांति सदा सुखु दरि सचै सोभा पाहि ॥

Ânŧŧari saanŧi sađaa sukhu đari sachai sobhaa paahi ||

There is a lasting peace and happiness deep within them; at the Court of the True Lord, they receive honor.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਾਇਆ ਸਹਜੇ ਸਚਿ ਸਮਾਹਿ ॥੨॥

नानक गुरमुखि हरि नामु पाइआ सहजे सचि समाहि ॥२॥

Naanak guramukhi hari naamu paaīâa sahaje sachi samaahi ||2||

O Nanak, the Gurmukhs are blessed with the Name of the Lord; they merge imperceptibly into the True Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦਿ ਜਪਿ ਹਰਿ ਗਤਿ ਪਾਈ ॥

गुरमुखि प्रहिलादि जपि हरि गति पाई ॥

Guramukhi prhilaađi japi hari gaŧi paaëe ||

As Gurmukh, Prahlaad meditated on the Lord, and was saved.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਨਕਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥

गुरमुखि जनकि हरि नामि लिव लाई ॥

Guramukhi janaki hari naami liv laaëe ||

As Gurmukh, Janak lovingly centered his consciousness on the Lord's Name.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਸਿਸਟਿ ਹਰਿ ਉਪਦੇਸੁ ਸੁਣਾਈ ॥

गुरमुखि बसिसटि हरि उपदेसु सुणाई ॥

Guramukhi basisati hari ūpađesu suñaaëe ||

As Gurmukh, Vashisht taught the Teachings of the Lord.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਕਿਨੈ ਪਾਇਆ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ॥

बिनु गुर हरि नामु न किनै पाइआ मेरे भाई ॥

Binu gur hari naamu na kinai paaīâa mere bhaaëe ||

Without the Guru, no one has found the Lord's Name, O my Siblings of Destiny.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਹਰਿ ਆਪਿ ਲਹਾਈ ॥੧੩॥

गुरमुखि हरि भगति हरि आपि लहाई ॥१३॥

Guramukhi hari bhagaŧi hari âapi lahaaëe ||13||

The Lord blesses the Gurmukh with devotion. ||13||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਪਰਤੀਤਿ ਨ ਆਈਆ ਸਬਦਿ ਨ ਲਾਗੋ ਭਾਉ ॥

सतिगुर की परतीति न आईआ सबदि न लागो भाउ ॥

Saŧigur kee paraŧeeŧi na âaëeâa sabađi na laago bhaaū ||

One who has no faith in the True Guru, and who does not love the Word of the Shabad,

ਓਸ ਨੋ ਸੁਖੁ ਨ ਉਪਜੈ ਭਾਵੈ ਸਉ ਗੇੜਾ ਆਵਉ ਜਾਉ ॥

ओस नो सुखु न उपजै भावै सउ गेड़ा आवउ जाउ ॥

Õs no sukhu na ūpajai bhaavai saū geɍaa âavaū jaaū ||

Shall find no peace, even though he may come and go hundreds of times.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜਿ ਮਿਲੈ ਸਚੇ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਉ ॥੧॥

नानक गुरमुखि सहजि मिलै सचे सिउ लिव लाउ ॥१॥

Naanak guramukhi sahaji milai sache siū liv laaū ||1||

O Nanak, the Gurmukh meets the True Lord with natural ease; he is in love with the Lord. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਏ ਮਨ ਐਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਖੋਜਿ ਲਹੁ ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥

ए मन ऐसा सतिगुरु खोजि लहु जितु सेविऐ जनम मरण दुखु जाइ ॥

Ē man âisaa saŧiguru khoji lahu jiŧu seviâi janam marañ đukhu jaaī ||

O mind, search for such a True Guru, by serving whom the pains of birth and death are dispelled.

ਸਹਸਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਵਈ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥

सहसा मूलि न होवई हउमै सबदि जलाइ ॥

Sahasaa mooli na hovaëe haūmai sabađi jalaaī ||

Doubt shall never afflict you, and your ego shall be burnt away through the Word of the Shabad.

ਕੂੜੈ ਕੀ ਪਾਲਿ ਵਿਚਹੁ ਨਿਕਲੈ ਸਚੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

कूड़ै की पालि विचहु निकलै सचु वसै मनि आइ ॥

Kooɍai kee paali vichahu nikalai sachu vasai mani âaī ||

The veil of falsehood shall be torn down from within you, and Truth shall come to dwell in the mind.

ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਮਨਿ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ਸਚ ਸੰਜਮਿ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥

अंतरि सांति मनि सुखु होइ सच संजमि कार कमाइ ॥

Ânŧŧari saanŧi mani sukhu hoī sach sanjjami kaar kamaaī ||

Peace and happiness shall fill your mind deep within, if you act according to truth and self-discipline.

ਨਾਨਕ ਪੂਰੈ ਕਰਮਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਹਰਿ ਜੀਉ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥੨॥

नानक पूरै करमि सतिगुरु मिलै हरि जीउ किरपा करे रजाइ ॥२॥

Naanak poorai karami saŧiguru milai hari jeeū kirapaa kare rajaaī ||2||

O Nanak, by perfect good karma, you shall meet the True Guru, and then the Dear Lord, by His Sweet Will, shall bless you with His Mercy. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜਿਸ ਕੈ ਘਰਿ ਦੀਬਾਨੁ ਹਰਿ ਹੋਵੈ ਤਿਸ ਕੀ ਮੁਠੀ ਵਿਚਿ ਜਗਤੁ ਸਭੁ ਆਇਆ ॥

जिस कै घरि दीबानु हरि होवै तिस की मुठी विचि जगतु सभु आइआ ॥

Jis kai ghari đeebaanu hari hovai ŧis kee muthee vichi jagaŧu sabhu âaīâa ||

The whole world comes under the control of one whose home is filled with the Lord, the King.

ਤਿਸ ਕਉ ਤਲਕੀ ਕਿਸੈ ਦੀ ਨਾਹੀ ਹਰਿ ਦੀਬਾਨਿ ਸਭਿ ਆਣਿ ਪੈਰੀ ਪਾਇਆ ॥

तिस कउ तलकी किसै दी नाही हरि दीबानि सभि आणि पैरी पाइआ ॥

Ŧis kaū ŧalakee kisai đee naahee hari đeebaani sabhi âañi pairee paaīâa ||

He is subject to no one else's rule, and the Lord, the King, causes everyone to fall at his feet.

ਮਾਣਸਾ ਕਿਅਹੁ ਦੀਬਾਣਹੁ ਕੋਈ ਨਸਿ ਭਜਿ ਨਿਕਲੈ ਹਰਿ ਦੀਬਾਣਹੁ ਕੋਈ ਕਿਥੈ ਜਾਇਆ ॥

माणसा किअहु दीबाणहु कोई नसि भजि निकलै हरि दीबाणहु कोई किथै जाइआ ॥

Maañasaa kiâhu đeebaañahu koëe nasi bhaji nikalai hari đeebaañahu koëe kiŧhai jaaīâa ||

One may run away from the courts of other men, but where can one go to escape the Lord's Kingdom?

ਸੋ ਐਸਾ ਹਰਿ ਦੀਬਾਨੁ ਵਸਿਆ ਭਗਤਾ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਤਿਨਿ ਰਹਦੇ ਖੁਹਦੇ ਆਣਿ ਸਭਿ ਭਗਤਾ ਅਗੈ ਖਲਵਾਇਆ ॥

सो ऐसा हरि दीबानु वसिआ भगता कै हिरदै तिनि रहदे खुहदे आणि सभि भगता अगै खलवाइआ ॥

So âisaa hari đeebaanu vasiâa bhagaŧaa kai hirađai ŧini rahađe khuhađe âañi sabhi bhagaŧaa âgai khalavaaīâa ||

The Lord is such a King, who abides in the hearts of His devotees; He brings the others, and makes them stand before His devotees.

ਹਰਿ ਨਾਵੈ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੈ ਕਿਨੈ ਧਿਆਇਆ ॥੧੪॥

हरि नावै की वडिआई करमि परापति होवै गुरमुखि विरलै किनै धिआइआ ॥१४॥

Hari naavai kee vadiâaëe karami paraapaŧi hovai guramukhi viralai kinai đhiâaīâa ||14||

The glorious greatness of the Lord's Name is obtained only by His Grace; how few are the Gurmukhs who meditate on Him. ||14||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਜਗਤੁ ਮੁਆ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ॥

बिनु सतिगुर सेवे जगतु मुआ बिरथा जनमु गवाइ ॥

Binu saŧigur seve jagaŧu muâa biraŧhaa janamu gavaaī ||

Without serving the True Guru, the people of the world are dead; they waste their lives away in vain.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਅਤਿ ਦੁਖੁ ਲਗਾ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

दूजै भाइ अति दुखु लगा मरि जमै आवै जाइ ॥

Đoojai bhaaī âŧi đukhu lagaa mari jammai âavai jaaī ||

In love with duality, they suffer terrible pain; they die, and are reincarnated, and continue coming and going.

ਵਿਸਟਾ ਅੰਦਰਿ ਵਾਸੁ ਹੈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਪਾਇ ॥

विसटा अंदरि वासु है फिरि फिरि जूनी पाइ ॥

Visataa ânđđari vaasu hai phiri phiri joonee paaī ||

They live in manure, and are reincarnated again and again.

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜਮੁ ਮਾਰਸੀ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਇ ॥੧॥

नानक बिनु नावै जमु मारसी अंति गइआ पछुताइ ॥१॥

Naanak binu naavai jamu maarasee ânŧŧi gaīâa pachhuŧaaī ||1||

O Nanak, without the Name, the Messenger of Death punishes them; in the end, they depart regretting and repenting. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਪੁਰਖੁ ਏਕੁ ਹੈ ਹੋਰ ਸਗਲੀ ਨਾਰਿ ਸਬਾਈ ॥

इसु जग महि पुरखु एकु है होर सगली नारि सबाई ॥

Īsu jag mahi purakhu ēku hai hor sagalee naari sabaaëe ||

In this world, there is one Husband Lord; all other beings are His brides.

ਸਭਿ ਘਟ ਭੋਗਵੈ ਅਲਿਪਤੁ ਰਹੈ ਅਲਖੁ ਨ ਲਖਣਾ ਜਾਈ ॥

सभि घट भोगवै अलिपतु रहै अलखु न लखणा जाई ॥

Sabhi ghat bhogavai âlipaŧu rahai âlakhu na lakhañaa jaaëe ||

He enjoys the hearts of all, and yet He remains detached; He is unseen; He cannot be described.

ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਵੇਖਾਲਿਆ ਸਬਦੇ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥

पूरै गुरि वेखालिआ सबदे सोझी पाई ॥

Poorai guri vekhaaliâa sabađe sojhee paaëe ||

The Perfect Guru reveals Him, and through the Word of His Shabad, we come to understand Him.

ਪੁਰਖੈ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਪੁਰਖ ਹੋਵਹਿ ਜਿਨੀ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਈ ॥

पुरखै सेवहि से पुरख होवहि जिनी हउमै सबदि जलाई ॥

Purakhai sevahi se purakh hovahi jinee haūmai sabađi jalaaëe ||

Those who serve their Husband Lord, become like Him; their egos are burnt away by His Shabad.

ਤਿਸ ਕਾ ਸਰੀਕੁ ਕੋ ਨਹੀ ਨਾ ਕੋ ਕੰਟਕੁ ਵੈਰਾਈ ॥

तिस का सरीकु को नही ना को कंटकु वैराई ॥

Ŧis kaa sareeku ko nahee naa ko kanttaku vairaaëe ||

He has no rival, no attacker, no enemy.

ਨਿਹਚਲ ਰਾਜੁ ਹੈ ਸਦਾ ਤਿਸੁ ਕੇਰਾ ਨਾ ਆਵੈ ਨਾ ਜਾਈ ॥

निहचल राजु है सदा तिसु केरा ना आवै ना जाई ॥

Nihachal raaju hai sađaa ŧisu keraa naa âavai naa jaaëe ||

His rule is unchanging and eternal; He does not come or go.

ਅਨਦਿਨੁ ਸੇਵਕੁ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਹਰਿ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਈ ॥

अनदिनु सेवकु सेवा करे हरि सचे के गुण गाई ॥

Ânađinu sevaku sevaa kare hari sache ke guñ gaaëe ||

Night and day, His servant serves Him, singing the Glorious Praises of the True Lord.

ਨਾਨਕੁ ਵੇਖਿ ਵਿਗਸਿਆ ਹਰਿ ਸਚੇ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥੨॥

नानकु वेखि विगसिआ हरि सचे की वडिआई ॥२॥

Naanaku vekhi vigasiâa hari sache kee vadiâaëe ||2||

Beholding the Glorious Greatness of the True Lord, Nanak blossoms forth. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜਿਨ ਕੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸਿਆ ਸਦ ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਤਿਨ ਕੰਉ ਰਖਣਹਾਰਾ ॥

जिन कै हरि नामु वसिआ सद हिरदै हरि नामो तिन कंउ रखणहारा ॥

Jin kai hari naamu vasiâa sađ hirađai hari naamo ŧin kannū rakhañahaaraa ||

Those whose hearts are forever filled with the Name of the Lord, have the Name of the Lord as their Protector.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਿਤਾ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਮਾਤਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਖਾਈ ਮਿਤ੍ਰੁ ਹਮਾਰਾ ॥

हरि नामु पिता हरि नामो माता हरि नामु सखाई मित्रु हमारा ॥

Hari naamu piŧaa hari naamo maaŧaa hari naamu sakhaaëe miŧru hamaaraa ||

The Lord's Name is my father, the Lord's Name is my mother; the Lord's Name is my helper and friend.

ਹਰਿ ਨਾਵੈ ਨਾਲਿ ਗਲਾ ਹਰਿ ਨਾਵੈ ਨਾਲਿ ਮਸਲਤਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਮਾਰੀ ਕਰਦਾ ਨਿਤ ਸਾਰਾ ॥

हरि नावै नालि गला हरि नावै नालि मसलति हरि नामु हमारी करदा नित सारा ॥

Hari naavai naali galaa hari naavai naali masalaŧi hari naamu hamaaree karađaa niŧ saaraa ||

My conversation is with the Lord's Name, and my counseling is with the Lord's Name; the Lord's Name always takes care of me.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਮਾਰੀ ਸੰਗਤਿ ਅਤਿ ਪਿਆਰੀ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਕੁਲੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਰਵਾਰਾ ॥

हरि नामु हमारी संगति अति पिआरी हरि नामु कुलु हरि नामु परवारा ॥

Hari naamu hamaaree sanggaŧi âŧi piâaree hari naamu kulu hari naamu paravaaraa ||

The Lord's Name is my most beloved society, the Lord's Name is my ancestry, and the Lord's Name is my family.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੰਉ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਗੁਰਿ ਦੀਆ ਹਰਿ ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਸਦਾ ਕਰੇ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥੧੫॥

जन नानक कंउ हरि नामु हरि गुरि दीआ हरि हलति पलति सदा करे निसतारा ॥१५॥

Jan naanak kannū hari naamu hari guri đeeâa hari halaŧi palaŧi sađaa kare nisaŧaaraa ||15||

The Guru, the Lord Incarnate, has bestowed upon servant Nanak the Name of the Lord; in this world, and in the next, the Lord ever saves me. ||15||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਜਿਨ ਕੰਉ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟਿਆ ਸੇ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਸਦਾ ਕਮਾਹਿ ॥

जिन कंउ सतिगुरु भेटिआ से हरि कीरति सदा कमाहि ॥

Jin kannū saŧiguru bhetiâa se hari keeraŧi sađaa kamaahi ||

Those who meet the True Guru, ever sing the Kirtan of the Lord's Praises.

ਅਚਿੰਤੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਤਿਨ ਕੈ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਿ ॥

अचिंतु हरि नामु तिन कै मनि वसिआ सचै सबदि समाहि ॥

Âchinŧŧu hari naamu ŧin kai mani vasiâa sachai sabađi samaahi ||

The Lord's Name naturally fills their minds, and they are absorbed in the Shabad, the Word of the True Lord.

ਕੁਲੁ ਉਧਾਰਹਿ ਆਪਣਾ ਮੋਖ ਪਦਵੀ ਆਪੇ ਪਾਹਿ ॥

कुलु उधारहि आपणा मोख पदवी आपे पाहि ॥

Kulu ūđhaarahi âapañaa mokh pađavee âape paahi ||

They redeem their generations, and they themselves obtain the state of liberation.

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਤਿਨ ਕੰਉ ਸੰਤੁਸਟੁ ਭਇਆ ਜੋ ਗੁਰ ਚਰਨੀ ਜਨ ਪਾਹਿ ॥

पारब्रहमु तिन कंउ संतुसटु भइआ जो गुर चरनी जन पाहि ॥

Paarabrhamu ŧin kannū sanŧŧusatu bhaīâa jo gur charanee jan paahi ||

The Supreme Lord God is pleased with those who fall at the Guru's Feet.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਹਰਿ ਲਾਜ ਰਖਾਹਿ ॥੧॥

जनु नानकु हरि का दासु है करि किरपा हरि लाज रखाहि ॥१॥

Janu naanaku hari kaa đaasu hai kari kirapaa hari laaj rakhaahi ||1||

Servant Nanak is the Lord's slave; by His Grace, the Lord preserves his honor. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਹੰਉਮੈ ਅੰਦਰਿ ਖੜਕੁ ਹੈ ਖੜਕੇ ਖੜਕਿ ਵਿਹਾਇ ॥

हंउमै अंदरि खड़कु है खड़के खड़कि विहाइ ॥

Hannūmai ânđđari khaɍaku hai khaɍake khaɍaki vihaaī ||

In egotism, one is assailed by fear; he passes his life totally troubled by fear.

ਹੰਉਮੈ ਵਡਾ ਰੋਗੁ ਹੈ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

हंउमै वडा रोगु है मरि जमै आवै जाइ ॥

Hannūmai vadaa rogu hai mari jammai âavai jaaī ||

Egotism is such a terrible disease; he dies, to be reincarnated - he continues coming and going.

ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨਾ ਸਤਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਆਇ ॥

जिन कउ पूरबि लिखिआ तिना सतगुरु मिलिआ प्रभु आइ ॥

Jin kaū poorabi likhiâa ŧinaa saŧaguru miliâa prbhu âaī ||

Those who have such pre-ordained destiny meet with the True Guru, God Incarnate.

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਉਬਰੇ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥੨॥

नानक गुर परसादी उबरे हउमै सबदि जलाइ ॥२॥

Naanak gur parasaađee ūbare haūmai sabađi jalaaī ||2||

O Nanak, by Guru's Grace, they are redeemed; their egos are burnt away through the Word of the Shabad. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਮਾਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਅਬਿਗਤੁ ਅਗੋਚਰੁ ਅਬਿਨਾਸੀ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ॥

हरि नामु हमारा प्रभु अबिगतु अगोचरु अबिनासी पुरखु बिधाता ॥

Hari naamu hamaaraa prbhu âbigaŧu âgocharu âbinaasee purakhu biđhaaŧaa ||

The Lord's Name is my immortal, unfathomable, imperishable Creator Lord, the Architect of Destiny.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਮ ਸ੍ਰੇਵਹ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਮ ਪੂਜਹ ਹਰਿ ਨਾਮੇ ਹੀ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ॥

हरि नामु हम स्रेवह हरि नामु हम पूजह हरि नामे ही मनु राता ॥

Hari naamu ham srevah hari naamu ham poojah hari naame hee manu raaŧaa ||

I serve the Lord's Name, I worship the Lord's Name, and my soul is imbued with the Lord's Name.

ਹਰਿ ਨਾਮੈ ਜੇਵਡੁ ਕੋਈ ਅਵਰੁ ਨ ਸੂਝੈ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਅੰਤਿ ਛਡਾਤਾ ॥

हरि नामै जेवडु कोई अवरु न सूझै हरि नामो अंति छडाता ॥

Hari naamai jevadu koëe âvaru na soojhai hari naamo ânŧŧi chhadaaŧaa ||

I know of no other as great as the Lord's Name; the Lord's Name shall deliver me in the end.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੀਆ ਗੁਰਿ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਗੁਰੂ ਕਾ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ॥

हरि नामु दीआ गुरि परउपकारी धनु धंनु गुरू का पिता माता ॥

Hari naamu đeeâa guri paraūpakaaree đhanu đhannu guroo kaa piŧaa maaŧaa ||

The Generous Guru has given me the Lord's Name; blessed, blessed are the Guru's mother and father.

ਹੰਉ ਸਤਿਗੁਰ ਅਪੁਣੇ ਕੰਉ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰੀ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮੈ ਜਾਤਾ ॥੧੬॥

हंउ सतिगुर अपुणे कंउ सदा नमसकारी जितु मिलिऐ हरि नामु मै जाता ॥१६॥

Hannū saŧigur âpuñe kannū sađaa namasakaaree jiŧu miliâi hari naamu mai jaaŧaa ||16||

I ever bow in humble reverence to my True Guru; meeting Him, I have come to know the Lord's Name. ||16||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵ ਨ ਕੀਨੀਆ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥

गुरमुखि सेव न कीनीआ हरि नामि न लगो पिआरु ॥

Guramukhi sev na keeneeâa hari naami na lago piâaru ||

One who does not serve the Guru as Gurmukh, who does not love the Lord's Name

ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਓ ਮਰਿ ਜਨਮੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥

सबदै सादु न आइओ मरि जनमै वारो वार ॥

Sabađai saađu na âaīõ mari janamai vaaro vaar ||

And who does not savor the taste of the Shabad, shall die, and be reborn, over and over again.

ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧੁ ਨ ਚੇਤਈ ਕਿਤੁ ਆਇਆ ਸੈਸਾਰਿ ॥

मनमुखि अंधु न चेतई कितु आइआ सैसारि ॥

Manamukhi ânđđhu na cheŧaëe kiŧu âaīâa saisaari ||

The blind, self-willed manmukh does not think of the Lord; why did he even come into the world?

ਨਾਨਕ ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲੰਘੇ ਪਾਰਿ ॥੧॥

नानक जिन कउ नदरि करे से गुरमुखि लंघे पारि ॥१॥

Naanak jin kaū nađari kare se guramukhi langghe paari ||1||

O Nanak, that Gurmukh, upon whom the Lord casts His Glance of Grace, crosses over the world-ocean. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਇਕੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਾਗਤਾ ਹੋਰੁ ਜਗੁ ਸੂਤਾ ਮੋਹਿ ਪਿਆਸਿ ॥

इको सतिगुरु जागता होरु जगु सूता मोहि पिआसि ॥

Īko saŧiguru jaagaŧaa horu jagu sooŧaa mohi piâasi ||

Only the Guru is awake; the rest of the world is asleep in emotional attachment and desire.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਜਾਗੰਨਿ ਸੇ ਜੋ ਰਤੇ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਗੁਣਤਾਸਿ ॥

सतिगुरु सेवनि जागंनि से जो रते सचि नामि गुणतासि ॥

Saŧiguru sevani jaaganni se jo raŧe sachi naami guñaŧaasi ||

Those who serve the True Guru and remain wakeful, are imbued with the True Name, the treasure of virtue.

ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧ ਨ ਚੇਤਨੀ ਜਨਮਿ ਮਰਿ ਹੋਹਿ ਬਿਨਾਸਿ ॥

मनमुखि अंध न चेतनी जनमि मरि होहि बिनासि ॥

Manamukhi ânđđh na cheŧanee janami mari hohi binaasi ||

The blind, self-willed manmukhs do not think of the Lord; they are ruined through birth and death.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਿਨੀ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਜਿਨ ਕੰਉ ਧੁਰਿ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆਸਿ ॥੨॥

नानक गुरमुखि तिनी नामु धिआइआ जिन कंउ धुरि पूरबि लिखिआसि ॥२॥

Naanak guramukhi ŧinee naamu đhiâaīâa jin kannū đhuri poorabi likhiâasi ||2||

O Nanak, the Gurmukhs meditate on the Naam, the Name of the Lord; this is their destiny, pre-ordained by the Primal Lord God. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਮਾਰਾ ਭੋਜਨੁ ਛਤੀਹ ਪਰਕਾਰ ਜਿਤੁ ਖਾਇਐ ਹਮ ਕਉ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਭਈ ॥

हरि नामु हमारा भोजनु छतीह परकार जितु खाइऐ हम कउ त्रिपति भई ॥

Hari naamu hamaaraa bhojanu chhaŧeeh parakaar jiŧu khaaīâi ham kaū ŧripaŧi bhaëe ||

The Lord's Name is my food; eating the thirty-six varieties of it, I am satisfied and satiated.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਮਾਰਾ ਪੈਨਣੁ ਜਿਤੁ ਫਿਰਿ ਨੰਗੇ ਨ ਹੋਵਹ ਹੋਰ ਪੈਨਣ ਕੀ ਹਮਾਰੀ ਸਰਧ ਗਈ ॥

हरि नामु हमारा पैनणु जितु फिरि नंगे न होवह होर पैनण की हमारी सरध गई ॥

Hari naamu hamaaraa painañu jiŧu phiri nangge na hovah hor painañ kee hamaaree sarađh gaëe ||

The Lord's Name is my clothing; wearing it, I shall never be naked again, and my desire to wear other clothing is gone.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਮਾਰਾ ਵਣਜੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਾਪਾਰੁ ਹਰਿ ਨਾਮੈ ਕੀ ਹਮ ਕੰਉ ਸਤਿਗੁਰਿ ਕਾਰਕੁਨੀ ਦੀਈ ॥

हरि नामु हमारा वणजु हरि नामु वापारु हरि नामै की हम कंउ सतिगुरि कारकुनी दीई ॥

Hari naamu hamaaraa vañaju hari naamu vaapaaru hari naamai kee ham kannū saŧiguri kaarakunee đeeëe ||

The Lord's Name is my business, the Lord's Name is my commerce; the True Guru has blessed me with its use.

ਹਰਿ ਨਾਮੈ ਕਾ ਹਮ ਲੇਖਾ ਲਿਖਿਆ ਸਭ ਜਮ ਕੀ ਅਗਲੀ ਕਾਣਿ ਗਈ ॥

हरि नामै का हम लेखा लिखिआ सभ जम की अगली काणि गई ॥

Hari naamai kaa ham lekhaa likhiâa sabh jam kee âgalee kaañi gaëe ||

I record the account of the Lord's Name, and I shall not be subject to death again.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਿਨੈ ਵਿਰਲੈ ਧਿਆਇਆ ਜਿਨ ਕੰਉ ਧੁਰਿ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਲਿਖਤੁ ਪਈ ॥੧੭॥

हरि का नामु गुरमुखि किनै विरलै धिआइआ जिन कंउ धुरि करमि परापति लिखतु पई ॥१७॥

Hari kaa naamu guramukhi kinai viralai đhiâaīâa jin kannū đhuri karami paraapaŧi likhaŧu paëe ||17||

Only a few, as Gurmukh, meditate on the Lord's Name; they are blessed by the Lord, and receive their pre-ordained destiny. ||17||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਜਗਤੁ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥

जगतु अगिआनी अंधु है दूजै भाइ करम कमाइ ॥

Jagaŧu âgiâanee ânđđhu hai đoojai bhaaī karam kamaaī ||

The world is blind and ignorant; in the love of duality, it engages in actions.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਜੇਤੇ ਕਰਮ ਕਰੇ ਦੁਖੁ ਲਗੈ ਤਨਿ ਧਾਇ ॥

दूजै भाइ जेते करम करे दुखु लगै तनि धाइ ॥

Đoojai bhaaī jeŧe karam kare đukhu lagai ŧani đhaaī ||

But those actions which are performed in the love of duality, cause only pain to the body.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸੁਖੁ ਊਪਜੈ ਜਾ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਮਾਇ ॥

गुर परसादी सुखु ऊपजै जा गुर का सबदु कमाइ ॥

Gur parasaađee sukhu ǖpajai jaa gur kaa sabađu kamaaī ||

By Guru's Grace, peace wells up, when one acts according to the Word of the Guru's Shabad.

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਕਰਮ ਕਰੇ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥

सची बाणी करम करे अनदिनु नामु धिआइ ॥

Sachee baañee karam kare ânađinu naamu đhiâaī ||

He acts according to the True Word of the Guru's Bani; night and day, he meditates on the Naam, the Name of the Lord.

ਨਾਨਕ ਜਿਤੁ ਆਪੇ ਲਾਏ ਤਿਤੁ ਲਗੇ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥੧॥

नानक जितु आपे लाए तितु लगे कहणा किछू न जाइ ॥१॥

Naanak jiŧu âape laaē ŧiŧu lage kahañaa kichhoo na jaaī ||1||

O Nanak, as the Lord Himself engages him, so is he engaged; no one has any say in this matter. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਹਮ ਘਰਿ ਨਾਮੁ ਖਜਾਨਾ ਸਦਾ ਹੈ ਭਗਤਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥

हम घरि नामु खजाना सदा है भगति भरे भंडारा ॥

Ham ghari naamu khajaanaa sađaa hai bhagaŧi bhare bhanddaaraa ||

Within the home of my own being, is the everlasting treasure of the Naam; it is a treasure house, overflowing with devotion.

ਸਤਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਜੀਅ ਕਾ ਸਦ ਜੀਵੈ ਦੇਵਣਹਾਰਾ ॥

सतगुरु दाता जीअ का सद जीवै देवणहारा ॥

Saŧaguru đaaŧaa jeeâ kaa sađ jeevai đevañahaaraa ||

The True Guru is the Giver of the life of the soul; the Great Giver lives forever.

ਅਨਦਿਨੁ ਕੀਰਤਨੁ ਸਦਾ ਕਰਹਿ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਅਪਾਰਾ ॥

अनदिनु कीरतनु सदा करहि गुर कै सबदि अपारा ॥

Ânađinu keeraŧanu sađaa karahi gur kai sabađi âpaaraa ||

Night and day, I continually sing the Kirtan of the Lord's Praise, through the Infinite Word of the Guru's Shabad.

ਸਬਦੁ ਗੁਰੂ ਕਾ ਸਦ ਉਚਰਹਿ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਵਰਤਾਵਣਹਾਰਾ ॥

सबदु गुरू का सद उचरहि जुगु जुगु वरतावणहारा ॥

Sabađu guroo kaa sađ ūcharahi jugu jugu varaŧaavañahaaraa ||

I recite continually the Guru's Shabads, which have been effective throughout the ages.

ਇਹੁ ਮਨੂਆ ਸਦਾ ਸੁਖਿ ਵਸੈ ਸਹਜੇ ਕਰੇ ਵਾਪਾਰਾ ॥

इहु मनूआ सदा सुखि वसै सहजे करे वापारा ॥

Īhu manooâa sađaa sukhi vasai sahaje kare vaapaaraa ||

This mind ever abides in peace, dealing in peace and poise.

ਅੰਤਰਿ ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਹਰਿ ਰਤਨੁ ਹੈ ਮੁਕਤਿ ਕਰਾਵਣਹਾਰਾ ॥

अंतरि गुर गिआनु हरि रतनु है मुकति करावणहारा ॥

Ânŧŧari gur giâanu hari raŧanu hai mukaŧi karaavañahaaraa ||

Deep within me is the Guru's Wisdom, the Lord's jewel, the Bringer of liberation.

ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਏ ਸੋ ਹੋਵੈ ਦਰਿ ਸਚਿਆਰਾ ॥੨॥

नानक जिस नो नदरि करे सो पाए सो होवै दरि सचिआरा ॥२॥

Naanak jis no nađari kare so paaē so hovai đari sachiâaraa ||2||

O Nanak, one who is blessed by the Lord's Glance of Grace obtains this, and is judged to be True in the Court of the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਸੋ ਗੁਰਸਿਖੁ ਕਹੀਐ ਜੋ ਸਤਿਗੁਰ ਚਰਣੀ ਜਾਇ ਪਇਆ ॥

धंनु धंनु सो गुरसिखु कहीऐ जो सतिगुर चरणी जाइ पइआ ॥

Đhannu đhannu so gurasikhu kaheeâi jo saŧigur charañee jaaī paīâa ||

Blessed, blessed is that Sikh of the Guru, who goes and falls at the Feet of the True Guru.

ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਸੋ ਗੁਰਸਿਖੁ ਕਹੀਐ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਮੁਖਿ ਰਾਮੁ ਕਹਿਆ ॥

धंनु धंनु सो गुरसिखु कहीऐ जिनि हरि नामा मुखि रामु कहिआ ॥

Đhannu đhannu so gurasikhu kaheeâi jini hari naamaa mukhi raamu kahiâa ||

Blessed, blessed is that Sikh of the Guru, who with his mouth, utters the Name of the Lord.

ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਸੋ ਗੁਰਸਿਖੁ ਕਹੀਐ ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸੁਣਿਐ ਮਨਿ ਅਨਦੁ ਭਇਆ ॥

धंनु धंनु सो गुरसिखु कहीऐ जिसु हरि नामि सुणिऐ मनि अनदु भइआ ॥

Đhannu đhannu so gurasikhu kaheeâi jisu hari naami suñiâi mani ânađu bhaīâa ||

Blessed, blessed is that Sikh of the Guru, whose mind, upon hearing the Lord's Name, becomes blissful.

ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਸੋ ਗੁਰਸਿਖੁ ਕਹੀਐ ਜਿਨਿ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਾ ਕਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਲਇਆ ॥

धंनु धंनु सो गुरसिखु कहीऐ जिनि सतिगुर सेवा करि हरि नामु लइआ ॥

Đhannu đhannu so gurasikhu kaheeâi jini saŧigur sevaa kari hari naamu laīâa ||

Blessed, blessed is that Sikh of the Guru, who serves the True Guru, and so obtains the Lord's Name.

ਤਿਸੁ ਗੁਰਸਿਖ ਕੰਉ ਹੰਉ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰੀ ਜੋ ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਗੁਰਸਿਖੁ ਚਲਿਆ ॥੧੮॥

तिसु गुरसिख कंउ हंउ सदा नमसकारी जो गुर कै भाणै गुरसिखु चलिआ ॥१८॥

Ŧisu gurasikh kannū hannū sađaa namasakaaree jo gur kai bhaañai gurasikhu chaliâa ||18||

I bow forever in deepest respect to that Sikh of the Guru, who walks in the Way of the Guru. ||18||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਮਨਹਠਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਸਭ ਥਕੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥

मनहठि किनै न पाइओ सभ थके करम कमाइ ॥

Manahathi kinai na paaīõ sabh ŧhake karam kamaaī ||

No one has ever found the Lord through stubborn-mindedness. All have grown weary of performing such actions.

ਮਨਹਠਿ ਭੇਖ ਕਰਿ ਭਰਮਦੇ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

मनहठि भेख करि भरमदे दुखु पाइआ दूजै भाइ ॥

Manahathi bhekh kari bharamađe đukhu paaīâa đoojai bhaaī ||

Through their stubborn-mindedness, and by wearing their disguises, they are deluded; they suffer in pain from the love of duality.

ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਸਭੁ ਮੋਹੁ ਹੈ ਨਾਮੁ ਨ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

रिधि सिधि सभु मोहु है नामु न वसै मनि आइ ॥

Riđhi siđhi sabhu mohu hai naamu na vasai mani âaī ||

Riches and the supernatural spiritual powers of the Siddhas are all emotional attachments; through them, the Naam, the Name of the Lord, does not come to dwell in the mind.

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਵੈ ਅਗਿਆਨੁ ਅੰਧੇਰਾ ਜਾਇ ॥

गुर सेवा ते मनु निरमलु होवै अगिआनु अंधेरा जाइ ॥

Gur sevaa ŧe manu niramalu hovai âgiâanu ânđđheraa jaaī ||

Serving the Guru, the mind becomes immaculately pure, and the darkness of spiritual ignorance is dispelled.

ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਘਰਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਆ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥

नामु रतनु घरि परगटु होआ नानक सहजि समाइ ॥१॥

Naamu raŧanu ghari paragatu hoâa naanak sahaji samaaī ||1||

The jewel of the Naam is revealed in the home of one's own being; O Nanak, one merges in celestial bliss. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਓ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥

सबदै सादु न आइओ नामि न लगो पिआरु ॥

Sabađai saađu na âaīõ naami na lago piâaru ||

One who does not savor the taste of the Shabad, who does not love the Naam, the Name of the Lord,

ਰਸਨਾ ਫਿਕਾ ਬੋਲਣਾ ਨਿਤ ਨਿਤ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥

रसना फिका बोलणा नित नित होइ खुआरु ॥

Rasanaa phikaa bolañaa niŧ niŧ hoī khuâaru ||

And who speaks insipid words with his tongue, is ruined, again and again.

ਨਾਨਕ ਕਿਰਤਿ ਪਇਐ ਕਮਾਵਣਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥੨॥

नानक किरति पइऐ कमावणा कोइ न मेटणहारु ॥२॥

Naanak kiraŧi paīâi kamaavañaa koī na metañahaaru ||2||

O Nanak, he acts according to the karma of his past actions, which no one can erase. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਧਨੁ ਧਨੁ ਸਤ ਪੁਰਖੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਹਮਾਰਾ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਹਮ ਕਉ ਸਾਂਤਿ ਆਈ ॥

धनु धनु सत पुरखु सतिगुरू हमारा जितु मिलिऐ हम कउ सांति आई ॥

Đhanu đhanu saŧ purakhu saŧiguroo hamaaraa jiŧu miliâi ham kaū saanŧi âaëe ||

Blessed, blessed is the True Being, my True Guru; meeting Him, I have found peace.

ਧਨੁ ਧਨੁ ਸਤ ਪੁਰਖੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਹਮਾਰਾ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਹਮ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਪਾਈ ॥

धनु धनु सत पुरखु सतिगुरू हमारा जितु मिलिऐ हम हरि भगति पाई ॥

Đhanu đhanu saŧ purakhu saŧiguroo hamaaraa jiŧu miliâi ham hari bhagaŧi paaëe ||

Blessed, blessed is the True Being, my True Guru; meeting Him, I have attained the Lord's devotional worship.

ਧਨੁ ਧਨੁ ਹਰਿ ਭਗਤੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਹਮਾਰਾ ਜਿਸ ਕੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਹਮ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥

धनु धनु हरि भगतु सतिगुरू हमारा जिस की सेवा ते हम हरि नामि लिव लाई ॥

Đhanu đhanu hari bhagaŧu saŧiguroo hamaaraa jis kee sevaa ŧe ham hari naami liv laaëe ||

Blessed, blessed is the Lord's devotee, my True Guru; serving Him, I have come to enshrine love for the Name of the Lord.

ਧਨੁ ਧਨੁ ਹਰਿ ਗਿਆਨੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਹਮਾਰਾ ਜਿਨਿ ਵੈਰੀ ਮਿਤ੍ਰੁ ਹਮ ਕਉ ਸਭ ਸਮ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਦਿਖਾਈ ॥

धनु धनु हरि गिआनी सतिगुरू हमारा जिनि वैरी मित्रु हम कउ सभ सम द्रिसटि दिखाई ॥

Đhanu đhanu hari giâanee saŧiguroo hamaaraa jini vairee miŧru ham kaū sabh sam đrisati đikhaaëe ||

Blessed, blessed is the Knower of the Lord, my True Guru; He has taught me to look upon friend and foe alike.

ਧਨੁ ਧਨੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮਿਤ੍ਰੁ ਹਮਾਰਾ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਨਾਮ ਸਿਉ ਹਮਾਰੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਣਾਈ ॥੧੯॥

धनु धनु सतिगुरू मित्रु हमारा जिनि हरि नाम सिउ हमारी प्रीति बणाई ॥१९॥

Đhanu đhanu saŧiguroo miŧru hamaaraa jini hari naam siū hamaaree preeŧi bañaaëe ||19||

Blessed, blessed is the True Guru, my best friend; He has led me to embrace love for the Name of the Lord. ||19||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਘਰ ਹੀ ਮੁੰਧਿ ਵਿਦੇਸਿ ਪਿਰੁ ਨਿਤ ਝੂਰੇ ਸੰਮ੍ਹਾਲੇ ॥

घर ही मुंधि विदेसि पिरु नित झूरे सम्हाले ॥

Ghar hee munđđhi viđesi piru niŧ jhoore sammhaale ||

The soul-bride is at home, while the Husband Lord is away; she cherishes His memory, and mourns His absence.

ਮਿਲਦਿਆ ਢਿਲ ਨ ਹੋਵਈ ਜੇ ਨੀਅਤਿ ਰਾਸਿ ਕਰੇ ॥੧॥

मिलदिआ ढिल न होवई जे नीअति रासि करे ॥१॥

Milađiâa dhil na hovaëe je neeâŧi raasi kare ||1||

She shall meet Him without delay, if she rids herself of duality. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਨਾਨਕ ਗਾਲੀ ਕੂੜੀਆ ਬਾਝੁ ਪਰੀਤਿ ਕਰੇਇ ॥

नानक गाली कूड़ीआ बाझु परीति करेइ ॥

Naanak gaalee kooɍeeâa baajhu pareeŧi kareī ||

O Nanak, false is the speech of one who acts without loving the Lord.

ਤਿਚਰੁ ਜਾਣੈ ਭਲਾ ਕਰਿ ਜਿਚਰੁ ਲੇਵੈ ਦੇਇ ॥੨॥

तिचरु जाणै भला करि जिचरु लेवै देइ ॥२॥

Ŧicharu jaañai bhalaa kari jicharu levai đeī ||2||

He judges things to be good, only as long as the Lord gives and he receives. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜਿਨਿ ਉਪਾਏ ਜੀਅ ਤਿਨਿ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ॥

जिनि उपाए जीअ तिनि हरि राखिआ ॥

Jini ūpaaē jeeâ ŧini hari raakhiâa ||

The Lord, who created the creatures, also protects them.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਚਾ ਨਾਉ ਭੋਜਨੁ ਚਾਖਿਆ ॥

अम्रितु सचा नाउ भोजनु चाखिआ ॥

Âmmmriŧu sachaa naaū bhojanu chaakhiâa ||

I have tasted the food of Ambrosial Nectar, the True Name.

ਤਿਪਤਿ ਰਹੇ ਆਘਾਇ ਮਿਟੀ ਭਭਾਖਿਆ ॥

तिपति रहे आघाइ मिटी भभाखिआ ॥

Ŧipaŧi rahe âaghaaī mitee bhabhaakhiâa ||

I am satisfied and satiated, and my hunger is appeased.

ਸਭ ਅੰਦਰਿ ਇਕੁ ਵਰਤੈ ਕਿਨੈ ਵਿਰਲੈ ਲਾਖਿਆ ॥

सभ अंदरि इकु वरतै किनै विरलै लाखिआ ॥

Sabh ânđđari īku varaŧai kinai viralai laakhiâa ||

The One Lord is pervading in all, but rare are those who realize this.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਭਏ ਨਿਹਾਲੁ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਪਾਖਿਆ ॥੨੦॥

जन नानक भए निहालु प्रभ की पाखिआ ॥२०॥

Jan naanak bhaē nihaalu prbh kee paakhiâa ||20||

Servant Nanak is enraptured, in the Protection of God. ||20||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਸਭੁ ਕੋ ਵੇਖਦਾ ਜੇਤਾ ਜਗਤੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥

सतिगुर नो सभु को वेखदा जेता जगतु संसारु ॥

Saŧigur no sabhu ko vekhađaa jeŧaa jagaŧu sanssaaru ||

All the living beings of the world behold the True Guru.

ਡਿਠੈ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਜਿਚਰੁ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥

डिठै मुकति न होवई जिचरु सबदि न करे वीचारु ॥

Dithai mukaŧi na hovaëe jicharu sabađi na kare veechaaru ||

One is not liberated by merely seeing Him, unless one contemplates the Word of His Shabad.

ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਨ ਚੁਕਈ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥

हउमै मैलु न चुकई नामि न लगै पिआरु ॥

Haūmai mailu na chukaëe naami na lagai piâaru ||

The filth of ego is not removed, and he does not enshrine love for the Naam.

ਇਕਿ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਦੁਬਿਧਾ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰ ॥

इकि आपे बखसि मिलाइअनु दुबिधा तजि विकार ॥

Īki âape bakhasi milaaīânu đubiđhaa ŧaji vikaar ||

The Lord forgives some, and unites them with Himself; they forsake their duality and sinful ways.

ਨਾਨਕ ਇਕਿ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਮਰਿ ਮਿਲੇ ਸਤਿਗੁਰ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥੧॥

नानक इकि दरसनु देखि मरि मिले सतिगुर हेति पिआरि ॥१॥

Naanak īki đarasanu đekhi mari mile saŧigur heŧi piâari ||1||

O Nanak, some behold the Blessed Vision of the True Guru's Darshan, with love and affection; conquering their ego, they meet with the Lord. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰੂ ਨ ਸੇਵਿਓ ਮੂਰਖ ਅੰਧ ਗਵਾਰਿ ॥

सतिगुरू न सेविओ मूरख अंध गवारि ॥

Saŧiguroo na seviõ moorakh ânđđh gavaari ||

The foolish, blind clown does not serve the True Guru.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬਹੁਤੁ ਦੁਖੁ ਲਾਗਾ ਜਲਤਾ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ॥

दूजै भाइ बहुतु दुखु लागा जलता करे पुकार ॥

Đoojai bhaaī bahuŧu đukhu laagaa jalaŧaa kare pukaar ||

In love with duality, he endures terrible suffering, and burning, he cries out in pain.

ਜਿਨ ਕਾਰਣਿ ਗੁਰੂ ਵਿਸਾਰਿਆ ਸੇ ਨ ਉਪਕਰੇ ਅੰਤੀ ਵਾਰ ॥

जिन कारणि गुरू विसारिआ से न उपकरे अंती वार ॥

Jin kaarañi guroo visaariâa se na ūpakare ânŧŧee vaar ||

He forgets the Guru, for the sake of mere objects, but they will not come to his rescue in the end.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮਤੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਬਖਸੇ ਬਖਸਣਹਾਰ ॥੨॥

नानक गुरमती सुखु पाइआ बखसे बखसणहार ॥२॥

Naanak guramaŧee sukhu paaīâa bakhase bakhasañahaar ||2||

Through the Guru's Instructions, Nanak has found peace; the Forgiving Lord has forgiven him. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੂ ਆਪੇ ਆਪਿ ਆਪਿ ਸਭੁ ਕਰਤਾ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਹੋਇ ਸੁ ਅਵਰੋ ਕਹੀਐ ॥

तू आपे आपि आपि सभु करता कोई दूजा होइ सु अवरो कहीऐ ॥

Ŧoo âape âapi âapi sabhu karaŧaa koëe đoojaa hoī su âvaro kaheeâi ||

You Yourself, all by Yourself, are the Creator of all. If there were any other, then I would speak of another.

ਹਰਿ ਆਪੇ ਬੋਲੈ ਆਪਿ ਬੁਲਾਵੈ ਹਰਿ ਆਪੇ ਜਲਿ ਥਲਿ ਰਵਿ ਰਹੀਐ ॥

हरि आपे बोलै आपि बुलावै हरि आपे जलि थलि रवि रहीऐ ॥

Hari âape bolai âapi bulaavai hari âape jali ŧhali ravi raheeâi ||

The Lord Himself speaks, and causes us to speak; He Himself is pervading the water and the land.

ਹਰਿ ਆਪੇ ਮਾਰੈ ਹਰਿ ਆਪੇ ਛੋਡੈ ਮਨ ਹਰਿ ਸਰਣੀ ਪੜਿ ਰਹੀਐ ॥

हरि आपे मारै हरि आपे छोडै मन हरि सरणी पड़ि रहीऐ ॥

Hari âape maarai hari âape chhodai man hari sarañee paɍi raheeâi ||

The Lord Himself destroys, and the Lord Himself saves. O mind, seek and remain in the Lord's Sanctuary.

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਕੋਈ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲਿ ਨ ਸਕੈ ਮਨ ਹੋਇ ਨਿਚਿੰਦ ਨਿਸਲੁ ਹੋਇ ਰਹੀਐ ॥

हरि बिनु कोई मारि जीवालि न सकै मन होइ निचिंद निसलु होइ रहीऐ ॥

Hari binu koëe maari jeevaali na sakai man hoī nichinđđ nisalu hoī raheeâi ||

Other than the Lord, no one can kill or rejuvenate. O mind, do not be anxious - remain fearless.

ਉਠਦਿਆ ਬਹਦਿਆ ਸੁਤਿਆ ਸਦਾ ਸਦਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਜਨ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਲਹੀਐ ॥੨੧॥੧॥ ਸੁਧੁ

उठदिआ बहदिआ सुतिआ सदा सदा हरि नामु धिआईऐ जन नानक गुरमुखि हरि लहीऐ ॥२१॥१॥ सुधु

Ūthađiâa bahađiâa suŧiâa sađaa sađaa hari naamu đhiâaëeâi jan naanak guramukhi hari laheeâi ||21||1|| suđhu

While standing, sitting, and sleeping, forever and ever, meditate on the Lord's Name; O servant Nanak, as Gurmukh, you shall attain the Lord. ||21||1|| Sudh ||



200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates