Vaar Suhi ki (M:3),
ਵਾਰ ਸੂਹੀ ਕੀ (ਮਹਲਾ 3),
वार सूही की (महला 3)


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਵਾਰ ਸੂਹੀ ਕੀ ਸਲੋਕਾ ਨਾਲਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥

वार सूही की सलोका नालि महला ३ ॥

Vaar soohee kee salokaa naali mahalaa 3 ||

Vaar Of Soohee, With Shaloks Of The Third Mehl:

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸੂਹੈ ਵੇਸਿ ਦੋਹਾਗਣੀ ਪਰ ਪਿਰੁ ਰਾਵਣ ਜਾਇ ॥

सूहै वेसि दोहागणी पर पिरु रावण जाइ ॥

Soohai vesi đohaagañee par piru raavañ jaaī ||

In her red robes the discarded bride goes out seeking enjoyment with another's husband.

ਪਿਰੁ ਛੋਡਿਆ ਘਰਿ ਆਪਣੈ ਮੋਹੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

पिरु छोडिआ घरि आपणै मोही दूजै भाइ ॥

Piru chhodiâa ghari âapañai mohee đoojai bhaaī ||

She leaves the husband of her own home, enticed by her love of duality.

ਮਿਠਾ ਕਰਿ ਕੈ ਖਾਇਆ ਬਹੁ ਸਾਦਹੁ ਵਧਿਆ ਰੋਗੁ ॥

मिठा करि कै खाइआ बहु सादहु वधिआ रोगु ॥

Mithaa kari kai khaaīâa bahu saađahu vađhiâa rogu ||

She finds it sweet, and eats it up; her excessive sensuality only makes her disease worse.

ਸੁਧੁ ਭਤਾਰੁ ਹਰਿ ਛੋਡਿਆ ਫਿਰਿ ਲਗਾ ਜਾਇ ਵਿਜੋਗੁ ॥

सुधु भतारु हरि छोडिआ फिरि लगा जाइ विजोगु ॥

Suđhu bhaŧaaru hari chhodiâa phiri lagaa jaaī vijogu ||

She forsakes the Lord, her sublime Husband, and then later, she suffers the pain of separation from Him.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਪਲਟਿਆ ਹਰਿ ਰਾਤੀ ਸਾਜਿ ਸੀਗਾਰਿ ॥

गुरमुखि होवै सु पलटिआ हरि राती साजि सीगारि ॥

Guramukhi hovai su palatiâa hari raaŧee saaji seegaari ||

But she who becomes Gurmukh, turns away from corruption and adorns herself, attuned to the Love of the Lord.

ਸਹਜਿ ਸਚੁ ਪਿਰੁ ਰਾਵਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

सहजि सचु पिरु राविआ हरि नामा उर धारि ॥

Sahaji sachu piru raaviâa hari naamaa ūr đhaari ||

She enjoys her celestial Husband Lord,and enshrines the Lord's Name within her heart.

ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਸਦਾ ਸੋੁਹਾਗਣਿ ਆਪਿ ਮੇਲੀ ਕਰਤਾਰਿ ॥

आगिआकारी सदा सोहागणि आपि मेली करतारि ॥

Âagiâakaaree sađaa saohaagañi âapi melee karaŧaari ||

She is humble and obedient; she is His virtuous bride forever; the Creator unites her with Himself.

ਨਾਨਕ ਪਿਰੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਸਾਚਾ ਸਦਾ ਸੋੁਹਾਗਣਿ ਨਾਰਿ ॥੧॥

नानक पिरु पाइआ हरि साचा सदा सोहागणि नारि ॥१॥

Naanak piru paaīâa hari saachaa sađaa saohaagañi naari ||1||

O Nanak, she who has obtained the True Lord as her husband, is a happy soul-bride forever. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸੂਹਵੀਏ ਨਿਮਾਣੀਏ ਸੋ ਸਹੁ ਸਦਾ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲਿ ॥

सूहवीए निमाणीए सो सहु सदा सम्हालि ॥

Soohaveeē nimaañeeē so sahu sađaa samʱaali ||

O meek, red-robed bride, keep your Husband Lord always in your thoughts.

ਨਾਨਕ ਜਨਮੁ ਸਵਾਰਹਿ ਆਪਣਾ ਕੁਲੁ ਭੀ ਛੁਟੀ ਨਾਲਿ ॥੨॥

नानक जनमु सवारहि आपणा कुलु भी छुटी नालि ॥२॥

Naanak janamu savaarahi âapañaa kulu bhee chhutee naali ||2||

O Nanak, your life shall be embellished, and your generations shall be saved along with you. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪੇ ਤਖਤੁ ਰਚਾਇਓਨੁ ਆਕਾਸ ਪਤਾਲਾ ॥

आपे तखतु रचाइओनु आकास पताला ॥

Âape ŧakhaŧu rachaaīõnu âakaas paŧaalaa ||

He Himself established His throne, in the Akaashic ethers and the nether worlds.

ਹੁਕਮੇ ਧਰਤੀ ਸਾਜੀਅਨੁ ਸਚੀ ਧਰਮ ਸਾਲਾ ॥

हुकमे धरती साजीअनु सची धरम साला ॥

Hukame đharaŧee saajeeânu sachee đharam saalaa ||

By the Hukam of His Command, He created the earth, the true home of Dharma.

ਆਪਿ ਉਪਾਇ ਖਪਾਇਦਾ ਸਚੇ ਦੀਨ ਦਇਆਲਾ ॥

आपि उपाइ खपाइदा सचे दीन दइआला ॥

Âapi ūpaaī khapaaīđaa sache đeen đaīâalaa ||

He Himself created and destroys; He is the True Lord, merciful to the meek.

ਸਭਨਾ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਿਦਾ ਤੇਰਾ ਹੁਕਮੁ ਨਿਰਾਲਾ ॥

सभना रिजकु स्मबाहिदा तेरा हुकमु निराला ॥

Sabhanaa rijaku sambbaahiđaa ŧeraa hukamu niraalaa ||

You give sustenance to all; how wonderful and unique is the Hukam of Your Command!

ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਆਪੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥੧॥

आपे आपि वरतदा आपे प्रतिपाला ॥१॥

Âape âapi varaŧađaa âape prŧipaalaa ||1||

You Yourself are permeating and pervading; You Yourself are the Cherisher. ||1||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸੂਹਬ ਤਾ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਾ ਮੰਨਿ ਲੈਹਿ ਸਚੁ ਨਾਉ ॥

सूहब ता सोहागणी जा मंनि लैहि सचु नाउ ॥

Soohab ŧaa sohaagañee jaa manni laihi sachu naaū ||

The red-robed woman becomes a happy soul-bride, only when she accepts the True Name.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਪਣਾ ਮਨਾਇ ਲੈ ਰੂਪੁ ਚੜੀ ਤਾ ਅਗਲਾ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਥਾਉ ॥

सतिगुरु अपणा मनाइ लै रूपु चड़ी ता अगला दूजा नाही थाउ ॥

Saŧiguru âpañaa manaaī lai roopu chaɍee ŧaa âgalaa đoojaa naahee ŧhaaū ||

Become pleasing to your True Guru, and you shall be totally beautified; otherwise, there is no place of rest.

ਐਸਾ ਸੀਗਾਰੁ ਬਣਾਇ ਤੂ ਮੈਲਾ ਕਦੇ ਨ ਹੋਵਈ ਅਹਿਨਿਸਿ ਲਾਗੈ ਭਾਉ ॥

ऐसा सीगारु बणाइ तू मैला कदे न होवई अहिनिसि लागै भाउ ॥

Âisaa seegaaru bañaaī ŧoo mailaa kađe na hovaëe âhinisi laagai bhaaū ||

So decorate yourself with the decorations that will never stain, and love the Lord day and night.

ਨਾਨਕ ਸੋਹਾਗਣਿ ਕਾ ਕਿਆ ਚਿਹਨੁ ਹੈ ਅੰਦਰਿ ਸਚੁ ਮੁਖੁ ਉਜਲਾ ਖਸਮੈ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥

नानक सोहागणि का किआ चिहनु है अंदरि सचु मुखु उजला खसमै माहि समाइ ॥१॥

Naanak sohaagañi kaa kiâa chihanu hai ânđđari sachu mukhu ūjalaa khasamai maahi samaaī ||1||

O Nanak, what is the character of the happy soul-bride? Within her, is Truth; her face is bright and radiant, and she is absorbed in her Lord and Master. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਲੋਕਾ ਵੇ ਹਉ ਸੂਹਵੀ ਸੂਹਾ ਵੇਸੁ ਕਰੀ ॥

लोका वे हउ सूहवी सूहा वेसु करी ॥

Lokaa ve haū soohavee soohaa vesu karee ||

O people: I am in red, dressed in a red robe.

ਵੇਸੀ ਸਹੁ ਨ ਪਾਈਐ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਸ ਰਹੀ ॥

वेसी सहु न पाईऐ करि करि वेस रही ॥

Vesee sahu na paaëeâi kari kari ves rahee ||

But my Husband Lord is not obtained by any robes; I have tried and tried, and given up wearing robes.

ਨਾਨਕ ਤਿਨੀ ਸਹੁ ਪਾਇਆ ਜਿਨੀ ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਸੁਣੀ ॥

नानक तिनी सहु पाइआ जिनी गुर की सिख सुणी ॥

Naanak ŧinee sahu paaīâa jinee gur kee sikh suñee ||

O Nanak,they alone obtain their Husband Lord,who listen to the Guru's Teachings.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ਇਨ ਬਿਧਿ ਕੰਤ ਮਿਲੀ ॥੨॥

जो तिसु भावै सो थीऐ इन बिधि कंत मिली ॥२॥

Jo ŧisu bhaavai so ŧheeâi īn biđhi kanŧŧ milee ||2||

Whatever pleases Him, happens. In this way, the Husband Lord is met. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹੁਕਮੀ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਾਜੀਅਨੁ ਬਹੁ ਭਿਤਿ ਸੰਸਾਰਾ ॥

हुकमी स्रिसटि साजीअनु बहु भिति संसारा ॥

Hukamee srisati saajeeânu bahu bhiŧi sanssaaraa ||

By His Command, He created the creation, the world with its many species of beings.

ਤੇਰਾ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਪੀ ਕੇਤੜਾ ਸਚੇ ਅਲਖ ਅਪਾਰਾ ॥

तेरा हुकमु न जापी केतड़ा सचे अलख अपारा ॥

Ŧeraa hukamu na jaapee keŧaɍaa sache âlakh âpaaraa ||

I do not know how great Your Command is, O Unseen and Infinite True Lord.

ਇਕਨਾ ਨੋ ਤੂ ਮੇਲਿ ਲੈਹਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਬੀਚਾਰਾ ॥

इकना नो तू मेलि लैहि गुर सबदि बीचारा ॥

Īkanaa no ŧoo meli laihi gur sabađi beechaaraa ||

You join some with Yourself; they reflect on the Word of the Guru's Shabad.

ਸਚਿ ਰਤੇ ਸੇ ਨਿਰਮਲੇ ਹਉਮੈ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰਾ ॥

सचि रते से निरमले हउमै तजि विकारा ॥

Sachi raŧe se niramale haūmai ŧaji vikaaraa ||

Those who are imbued with the True Lord are immaculate and pure; they conquer egotism and corruption.

ਜਿਸੁ ਤੂ ਮੇਲਹਿ ਸੋ ਤੁਧੁ ਮਿਲੈ ਸੋਈ ਸਚਿਆਰਾ ॥੨॥

जिसु तू मेलहि सो तुधु मिलै सोई सचिआरा ॥२॥

Jisu ŧoo melahi so ŧuđhu milai soëe sachiâaraa ||2||

He alone is united with You, whom You unite with Yourself; he alone is true. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸੂਹਵੀਏ ਸੂਹਾ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ਹੈ ਜਿਨ ਦੁਰਮਤਿ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ॥

सूहवीए सूहा सभु संसारु है जिन दुरमति दूजा भाउ ॥

Soohaveeē soohaa sabhu sanssaaru hai jin đuramaŧi đoojaa bhaaū ||

O red-robed woman, the whole world is red, engrossed in evil-mindedness and the love of duality.

ਖਿਨ ਮਹਿ ਝੂਠੁ ਸਭੁ ਬਿਨਸਿ ਜਾਇ ਜਿਉ ਟਿਕੈ ਨ ਬਿਰਖ ਕੀ ਛਾਉ ॥

खिन महि झूठु सभु बिनसि जाइ जिउ टिकै न बिरख की छाउ ॥

Khin mahi jhoothu sabhu binasi jaaī jiū tikai na birakh kee chhaaū ||

In an instant, this falsehood totally vanishes; like the shade of a tree, it is gone.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਾਲੋ ਲਾਲੁ ਹੈ ਜਿਉ ਰੰਗਿ ਮਜੀਠ ਸਚੜਾਉ ॥

गुरमुखि लालो लालु है जिउ रंगि मजीठ सचड़ाउ ॥

Guramukhi laalo laalu hai jiū ranggi majeeth sachaɍaaū ||

The Gurmukh is the deepest crimson of crimson, dyed in the permanent color of the Lord's Love.

ਉਲਟੀ ਸਕਤਿ ਸਿਵੈ ਘਰਿ ਆਈ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਉ ॥

उलटी सकति सिवै घरि आई मनि वसिआ हरि अम्रित नाउ ॥

Ūlatee sakaŧi sivai ghari âaëe mani vasiâa hari âmmmriŧ naaū ||

She turns away from Maya, and enters the celestial home of the Lord; the Ambrosial Name of the Lord dwells within her mind.

ਨਾਨਕ ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥੧॥

नानक बलिहारी गुर आपणे जितु मिलिऐ हरि गुण गाउ ॥१॥

Naanak balihaaree gur âapañe jiŧu miliâi hari guñ gaaū ||1||

O Nanak, I am a sacrifice to my Guru; meeting Him, I sing the Glorious Praises of the Lord. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸੂਹਾ ਰੰਗੁ ਵਿਕਾਰੁ ਹੈ ਕੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

सूहा रंगु विकारु है कंतु न पाइआ जाइ ॥

Soohaa ranggu vikaaru hai kanŧŧu na paaīâa jaaī ||

The red color is vain and useless; it cannot help you obtain your Husband Lord.

ਇਸੁ ਲਹਦੇ ਬਿਲਮ ਨ ਹੋਵਈ ਰੰਡ ਬੈਠੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

इसु लहदे बिलम न होवई रंड बैठी दूजै भाइ ॥

Īsu lahađe bilam na hovaëe randd baithee đoojai bhaaī ||

This color does not take long to fade; she who loves duality, ends up a widow.

ਮੁੰਧ ਇਆਣੀ ਦੁੰਮਣੀ ਸੂਹੈ ਵੇਸਿ ਲੋੁਭਾਇ ॥

मुंध इआणी दुमणी सूहै वेसि लोभाइ ॥

Munđđh īâañee đummmañee soohai vesi laobhaaī ||

She who loves to wear her red dress is foolish and double-minded.

ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਰੰਗੁ ਲਾਲੁ ਕਰਿ ਭੈ ਭਾਇ ਸੀਗਾਰੁ ਬਣਾਇ ॥

सबदि सचै रंगु लालु करि भै भाइ सीगारु बणाइ ॥

Sabađi sachai ranggu laalu kari bhai bhaaī seegaaru bañaaī ||

So make the True Word of the Shabad your red dress, and let the Fear of God, and the Love of God, be your ornaments and decorations.

ਨਾਨਕ ਸਦਾ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਿ ਚਲਨਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥੨॥

नानक सदा सोहागणी जि चलनि सतिगुर भाइ ॥२॥

Naanak sađaa sohaagañee ji chalani saŧigur bhaaī ||2||

O Nanak, she is a happy soul-bride forever, who walks in harmony with the Will of the True Guru. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪੇ ਆਪਿ ਉਪਾਇਅਨੁ ਆਪਿ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥

आपे आपि उपाइअनु आपि कीमति पाई ॥

Âape âapi ūpaaīânu âapi keemaŧi paaëe ||

He Himself created Himself, and He Himself evaluates Himself.

ਤਿਸ ਦਾ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਪਈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਈ ॥

तिस दा अंतु न जापई गुर सबदि बुझाई ॥

Ŧis đaa ânŧŧu na jaapaëe gur sabađi bujhaaëe ||

His limits cannot be known; through the Word of the Guru's Shabad, He is understood.

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਗੁਬਾਰੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਭਰਮਾਈ ॥

माइआ मोहु गुबारु है दूजै भरमाई ॥

Maaīâa mohu gubaaru hai đoojai bharamaaëe ||

In the darkness of attachment to Maya, the world wanders in duality.

ਮਨਮੁਖ ਠਉਰ ਨ ਪਾਇਨੑੀ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਈ ॥

मनमुख ठउर न पाइन्ही फिरि आवै जाई ॥

Manamukh thaūr na paaīnʱee phiri âavai jaaëe ||

The self-willed manmukhs find no place of rest; they continue coming and going.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ਸਭ ਚਲੈ ਰਜਾਈ ॥੩॥

जो तिसु भावै सो थीऐ सभ चलै रजाई ॥३॥

Jo ŧisu bhaavai so ŧheeâi sabh chalai rajaaëe ||3||

Whatever pleases Him, that alone happens. All walk according to His Will. ||3||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸੂਹੈ ਵੇਸਿ ਕਾਮਣਿ ਕੁਲਖਣੀ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਛੋਡਿ ਪਰ ਪੁਰਖ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥

सूहै वेसि कामणि कुलखणी जो प्रभ छोडि पर पुरख धरे पिआरु ॥

Soohai vesi kaamañi kulakhañee jo prbh chhodi par purakh đhare piâaru ||

The red-robed bride is vicious; she forsakes God, and cultivates love for another man.

ਓਸੁ ਸੀਲੁ ਨ ਸੰਜਮੁ ਸਦਾ ਝੂਠੁ ਬੋਲੈ ਮਨਮੁਖਿ ਕਰਮ ਖੁਆਰੁ ॥

ओसु सीलु न संजमु सदा झूठु बोलै मनमुखि करम खुआरु ॥

Õsu seelu na sanjjamu sađaa jhoothu bolai manamukhi karam khuâaru ||

She has neither modesty or self-discipline; the self-willed manmukh constantly tells lies, and is ruined by the bad karma of evil deeds.

ਜਿਸੁ ਪੂਰਬਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਤਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਭਤਾਰੁ ॥

जिसु पूरबि होवै लिखिआ तिसु सतिगुरु मिलै भतारु ॥

Jisu poorabi hovai likhiâa ŧisu saŧiguru milai bhaŧaaru ||

She who has such pre-ordained destiny, obtains the True Guru has her Husband.

ਸੂਹਾ ਵੇਸੁ ਸਭੁ ਉਤਾਰਿ ਧਰੇ ਗਲਿ ਪਹਿਰੈ ਖਿਮਾ ਸੀਗਾਰੁ ॥

सूहा वेसु सभु उतारि धरे गलि पहिरै खिमा सीगारु ॥

Soohaa vesu sabhu ūŧaari đhare gali pahirai khimaa seegaaru ||

She discards all her red dresses, and wears the ornaments of mercy and forgiveness around her neck.

ਪੇਈਐ ਸਾਹੁਰੈ ਬਹੁ ਸੋਭਾ ਪਾਏ ਤਿਸੁ ਪੂਜ ਕਰੇ ਸਭੁ ਸੈਸਾਰੁ ॥

पेईऐ साहुरै बहु सोभा पाए तिसु पूज करे सभु सैसारु ॥

Peëeâi saahurai bahu sobhaa paaē ŧisu pooj kare sabhu saisaaru ||

In this world and the next, she receives great honor, and the whole world worships her.

ਓਹ ਰਲਾਈ ਕਿਸੈ ਦੀ ਨਾ ਰਲੈ ਜਿਸੁ ਰਾਵੇ ਸਿਰਜਨਹਾਰੁ ॥

ओह रलाई किसै दी ना रलै जिसु रावे सिरजनहारु ॥

Õh ralaaëe kisai đee naa ralai jisu raave sirajanahaaru ||

She who is enjoyed by her Creator Lord stands out, and does not blend in with the crowd.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸੁਹਾਗਣੀ ਜਿਸੁ ਅਵਿਨਾਸੀ ਪੁਰਖੁ ਭਰਤਾਰੁ ॥੧॥

नानक गुरमुखि सदा सुहागणी जिसु अविनासी पुरखु भरतारु ॥१॥

Naanak guramukhi sađaa suhaagañee jisu âvinaasee purakhu bharaŧaaru ||1||

O Nanak, the Gurmukh is the happy soul-bride forever; she has the Imperishable Lord God as her Husband. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸੂਹਾ ਰੰਗੁ ਸੁਪਨੈ ਨਿਸੀ ਬਿਨੁ ਤਾਗੇ ਗਲਿ ਹਾਰੁ ॥

सूहा रंगु सुपनै निसी बिनु तागे गलि हारु ॥

Soohaa ranggu supanai nisee binu ŧaage gali haaru ||

The red color is like a dream in the night; it is like a necklace without a string.

ਸਚਾ ਰੰਗੁ ਮਜੀਠ ਕਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬ੍ਰਹਮ ਬੀਚਾਰੁ ॥

सचा रंगु मजीठ का गुरमुखि ब्रहम बीचारु ॥

Sachaa ranggu majeeth kaa guramukhi brham beechaaru ||

The Gurmukhs take on the permanent color, contemplating the Lord God.

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰੇਮ ਮਹਾ ਰਸੀ ਸਭਿ ਬੁਰਿਆਈਆ ਛਾਰੁ ॥੨॥

नानक प्रेम महा रसी सभि बुरिआईआ छारु ॥२॥

Naanak prem mahaa rasee sabhi buriâaëeâa chhaaru ||2||

O Nanak, with the supreme sublime essence of the Lord's Love, all sins and evil deeds are turned to ashes. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਇਹੁ ਜਗੁ ਆਪਿ ਉਪਾਇਓਨੁ ਕਰਿ ਚੋਜ ਵਿਡਾਨੁ ॥

इहु जगु आपि उपाइओनु करि चोज विडानु ॥

Īhu jagu âapi ūpaaīõnu kari choj vidaanu ||

He Himself created this world, and staged this wondrous play.

ਪੰਚ ਧਾਤੁ ਵਿਚਿ ਪਾਈਅਨੁ ਮੋਹੁ ਝੂਠੁ ਗੁਮਾਨੁ ॥

पंच धातु विचि पाईअनु मोहु झूठु गुमानु ॥

Pancch đhaaŧu vichi paaëeânu mohu jhoothu gumaanu ||

Into the body of the five elements, He infused attachment, falsehood and self-conceit.

ਆਵੈ ਜਾਇ ਭਵਾਈਐ ਮਨਮੁਖੁ ਅਗਿਆਨੁ ॥

आवै जाइ भवाईऐ मनमुखु अगिआनु ॥

Âavai jaaī bhavaaëeâi manamukhu âgiâanu ||

The ignorant, self-willed manmukh comes and goes, wandering in reincarnation.

ਇਕਨਾ ਆਪਿ ਬੁਝਾਇਓਨੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਗਿਆਨੁ ॥

इकना आपि बुझाइओनु गुरमुखि हरि गिआनु ॥

Īkanaa âapi bujhaaīõnu guramukhi hari giâanu ||

He Himself teaches some to become Gurmukh, through the spiritual wisdom of the Lord.

ਭਗਤਿ ਖਜਾਨਾ ਬਖਸਿਓਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ॥੪॥

भगति खजाना बखसिओनु हरि नामु निधानु ॥४॥

Bhagaŧi khajaanaa bakhasiõnu hari naamu niđhaanu ||4||

He blesses them with the treasure of devotional worship, and the wealth of the Lord's Name. ||4||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸੂਹਵੀਏ ਸੂਹਾ ਵੇਸੁ ਛਡਿ ਤੂ ਤਾ ਪਿਰ ਲਗੀ ਪਿਆਰੁ ॥

सूहवीए सूहा वेसु छडि तू ता पिर लगी पिआरु ॥

Soohaveeē soohaa vesu chhadi ŧoo ŧaa pir lagee piâaru ||

O red-robed woman, discard your red dress, and then, you shall come to love your Husband Lord.

ਸੂਹੈ ਵੇਸਿ ਪਿਰੁ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਮਨਮੁਖਿ ਦਝਿ ਮੁਈ ਗਾਵਾਰਿ ॥

सूहै वेसि पिरु किनै न पाइओ मनमुखि दझि मुई गावारि ॥

Soohai vesi piru kinai na paaīõ manamukhi đajhi muëe gaavaari ||

By wearing her red dress, no one has found her Husband Lord; the self-willed manmukh is burnt to death.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਸੂਹਾ ਵੇਸੁ ਗਇਆ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਮਾਰਿ ॥

सतिगुरि मिलिऐ सूहा वेसु गइआ हउमै विचहु मारि ॥

Saŧiguri miliâi soohaa vesu gaīâa haūmai vichahu maari ||

Meeting the True Guru, she discards her red dress, and eradicates egotism from within.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਤਾ ਲਾਲੁ ਹੋਆ ਰਸਨਾ ਰਤੀ ਗੁਣ ਸਾਰਿ ॥

मनु तनु रता लालु होआ रसना रती गुण सारि ॥

Manu ŧanu raŧaa laalu hoâa rasanaa raŧee guñ saari ||

Her mind and body are imbued with the deep red color of His Love, and her tongue is imbued, singing His Praises and excellences.

ਸਦਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਸਬਦੁ ਮਨਿ ਭੈ ਭਾਇ ਕਰੇ ਸੀਗਾਰੁ ॥

सदा सोहागणि सबदु मनि भै भाइ करे सीगारु ॥

Sađaa sohaagañi sabađu mani bhai bhaaī kare seegaaru ||

She becomes His soul-bride forever, with the Word of the Shabad in her mind; she makes the Fear of God and the Love of God her ornaments and decorations.

ਨਾਨਕ ਕਰਮੀ ਮਹਲੁ ਪਾਇਆ ਪਿਰੁ ਰਾਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੧॥

नानक करमी महलु पाइआ पिरु राखिआ उर धारि ॥१॥

Naanak karamee mahalu paaīâa piru raakhiâa ūr đhaari ||1||

O Nanak, by His Merciful Grace, she obtains the Mansion of the Lord's Presence, and keeps Him enshrined in her heart. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮੁੰਧੇ ਸੂਹਾ ਪਰਹਰਹੁ ਲਾਲੁ ਕਰਹੁ ਸੀਗਾਰੁ ॥

मुंधे सूहा परहरहु लालु करहु सीगारु ॥

Munđđhe soohaa paraharahu laalu karahu seegaaru ||

O bride, forsake your red dress, and decorate yourself with the crimson color of His Love.

ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਵੀਸਰੈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰੁ ॥

आवण जाणा वीसरै गुर सबदी वीचारु ॥

Âavañ jaañaa veesarai gur sabađee veechaaru ||

Your comings and goings shall be forgotten, contemplating the Word of the Guru's Shabad.

ਮੁੰਧ ਸੁਹਾਵੀ ਸੋਹਣੀ ਜਿਸੁ ਘਰਿ ਸਹਜਿ ਭਤਾਰੁ ॥

मुंध सुहावी सोहणी जिसु घरि सहजि भतारु ॥

Munđđh suhaavee sohañee jisu ghari sahaji bhaŧaaru ||

The soul-bride is adorned and beautiful; the Celestial Lord, her Husband, abides in her home.

ਨਾਨਕ ਸਾ ਧਨ ਰਾਵੀਐ ਰਾਵੇ ਰਾਵਣਹਾਰੁ ॥੨॥

नानक सा धन रावीऐ रावे रावणहारु ॥२॥

Naanak saa đhan raaveeâi raave raavañahaaru ||2||

O Nanak, the bride ravishes and enjoys Him; and He, the Ravisher, ravishes and enjoys her. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਮੋਹੁ ਕੂੜੁ ਕੁਟੰਬੁ ਹੈ ਮਨਮੁਖੁ ਮੁਗਧੁ ਰਤਾ ॥

मोहु कूड़ु कुट्मबु है मनमुखु मुगधु रता ॥

Mohu kooɍu kutambbu hai manamukhu mugađhu raŧaa ||

The foolish, self-willed manmukh is engrossed in false attachment to family.

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਕਰਿ ਮੁਏ ਕਿਛੁ ਸਾਥਿ ਨ ਲਿਤਾ ॥

हउमै मेरा करि मुए किछु साथि न लिता ॥

Haūmai meraa kari muē kichhu saaŧhi na liŧaa ||

Practicing egotism and self-conceit, he dies and departs, taking nothing along with him.

ਸਿਰ ਉਪਰਿ ਜਮਕਾਲੁ ਨ ਸੁਝਈ ਦੂਜੈ ਭਰਮਿਤਾ ॥

सिर उपरि जमकालु न सुझई दूजै भरमिता ॥

Sir ūpari jamakaalu na sujhaëe đoojai bharamiŧaa ||

He does not understand that the Messenger of Death is hovering over his head; he is deluded by duality.

ਫਿਰਿ ਵੇਲਾ ਹਥਿ ਨ ਆਵਈ ਜਮਕਾਲਿ ਵਸਿ ਕਿਤਾ ॥

फिरि वेला हथि न आवई जमकालि वसि किता ॥

Phiri velaa haŧhi na âavaëe jamakaali vasi kiŧaa ||

This opportunity will not come into his hands again; the Messenger of Death will seize him.

ਜੇਹਾ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਓਨੁ ਸੇ ਕਰਮ ਕਮਿਤਾ ॥੫॥

जेहा धुरि लिखि पाइओनु से करम कमिता ॥५॥

Jehaa đhuri likhi paaīõnu se karam kamiŧaa ||5||

He acts according to his pre-ordained destiny. ||5||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਤੀਆ ਏਹਿ ਨ ਆਖੀਅਨਿ ਜੋ ਮੜਿਆ ਲਗਿ ਜਲੰਨੑਿ ॥

सतीआ एहि न आखीअनि जो मड़िआ लगि जलंन्हि ॥

Saŧeeâa ēhi na âakheeâni jo maɍiâa lagi jalannʱi ||

Do not call them 'satee', who burn themselves along with their husbands' corpses.

ਨਾਨਕ ਸਤੀਆ ਜਾਣੀਅਨੑਿ ਜਿ ਬਿਰਹੇ ਚੋਟ ਮਰੰਨੑਿ ॥੧॥

नानक सतीआ जाणीअन्हि जि बिरहे चोट मरंन्हि ॥१॥

Naanak saŧeeâa jaañeeânʱi ji birahe chot marannʱi ||1||

O Nanak, they alone are known as 'satee', who die from the shock of separation. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਭੀ ਸੋ ਸਤੀਆ ਜਾਣੀਅਨਿ ਸੀਲ ਸੰਤੋਖਿ ਰਹੰਨੑਿ ॥

भी सो सतीआ जाणीअनि सील संतोखि रहंन्हि ॥

Bhee so saŧeeâa jaañeeâni seel sanŧŧokhi rahannʱi ||

They are also known as 'satee', who abide in modesty and contentment.

ਸੇਵਨਿ ਸਾਈ ਆਪਣਾ ਨਿਤ ਉਠਿ ਸੰਮ੍ਹ੍ਹਾਲੰਨੑਿ ॥੨॥

सेवनि साई आपणा नित उठि सम्हालंन्हि ॥२॥

Sevani saaëe âapañaa niŧ ūthi sammʱaalannʱi ||2||

They serve their Lord, and rise in the early hours to contemplate Him. ||2||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਕੰਤਾ ਨਾਲਿ ਮਹੇਲੀਆ ਸੇਤੀ ਅਗਿ ਜਲਾਹਿ ॥

कंता नालि महेलीआ सेती अगि जलाहि ॥

Kanŧŧaa naali maheleeâa seŧee âgi jalaahi ||

The widows burn themselves in the fire, along with their husbands' corpses.

ਜੇ ਜਾਣਹਿ ਪਿਰੁ ਆਪਣਾ ਤਾ ਤਨਿ ਦੁਖ ਸਹਾਹਿ ॥

जे जाणहि पिरु आपणा ता तनि दुख सहाहि ॥

Je jaañahi piru âapañaa ŧaa ŧani đukh sahaahi ||

If they truly knew their husbands, then they suffer terrible bodily pain.

ਨਾਨਕ ਕੰਤ ਨ ਜਾਣਨੀ ਸੇ ਕਿਉ ਅਗਿ ਜਲਾਹਿ ॥

नानक कंत न जाणनी से किउ अगि जलाहि ॥

Naanak kanŧŧ na jaañanee se kiū âgi jalaahi ||

O Nanak, if they did not truly know their husbands, why should they burn themselves in the fire?

ਭਾਵੈ ਜੀਵਉ ਕੈ ਮਰਉ ਦੂਰਹੁ ਹੀ ਭਜਿ ਜਾਹਿ ॥੩॥

भावै जीवउ कै मरउ दूरहु ही भजि जाहि ॥३॥

Bhaavai jeevaū kai maraū đoorahu hee bhaji jaahi ||3||

Whether their husbands are alive or dead, those wives remain far away from them. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੁਧੁ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਨਾਲਿ ਉਪਾਇਆ ਲੇਖੁ ਕਰਤੈ ਲਿਖਿਆ ॥

तुधु दुखु सुखु नालि उपाइआ लेखु करतै लिखिआ ॥

Ŧuđhu đukhu sukhu naali ūpaaīâa lekhu karaŧai likhiâa ||

You created pain along with pleasure; O Creator, such is the writ You have written.

ਨਾਵੈ ਜੇਵਡ ਹੋਰ ਦਾਤਿ ਨਾਹੀ ਤਿਸੁ ਰੂਪੁ ਨ ਰਿਖਿਆ ॥

नावै जेवड होर दाति नाही तिसु रूपु न रिखिआ ॥

Naavai jevad hor đaaŧi naahee ŧisu roopu na rikhiâa ||

There is no other gift as great as the Name; it has no form or sign.

ਨਾਮੁ ਅਖੁਟੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ॥

नामु अखुटु निधानु है गुरमुखि मनि वसिआ ॥

Naamu âkhutu niđhaanu hai guramukhi mani vasiâa ||

The Naam, the Name of the Lord, is an inexhaustible treasure; it abides in the mind of the Gurmukh.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਨਾਮੁ ਦੇਵਸੀ ਫਿਰਿ ਲੇਖੁ ਨ ਲਿਖਿਆ ॥

करि किरपा नामु देवसी फिरि लेखु न लिखिआ ॥

Kari kirapaa naamu đevasee phiri lekhu na likhiâa ||

In His Mercy, He blesses us with the Naam, and then, the writ of pain and pleasure is not written.

ਸੇਵਕ ਭਾਇ ਸੇ ਜਨ ਮਿਲੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਜਪੁ ਜਪਿਆ ॥੬॥

सेवक भाइ से जन मिले जिन हरि जपु जपिआ ॥६॥

Sevak bhaaī se jan mile jin hari japu japiâa ||6||

Those humble servants who serve with love, meet the Lord, chanting the Chant of the Lord. ||6||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੨ ॥

सलोकु मः २ ॥

Saloku M: 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਜਿਨੀ ਚਲਣੁ ਜਾਣਿਆ ਸੇ ਕਿਉ ਕਰਹਿ ਵਿਥਾਰ ॥

जिनी चलणु जाणिआ से किउ करहि विथार ॥

Jinee chalañu jaañiâa se kiū karahi viŧhaar ||

They know that they will have to depart, so why do they make such ostentatious displays?

ਚਲਣ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਕਾਜ ਸਵਾਰਣਹਾਰ ॥੧॥

चलण सार न जाणनी काज सवारणहार ॥१॥

Chalañ saar na jaañanee kaaj savaarañahaar ||1||

Those who do not know that they will have to depart, continue to arrange their affairs. ||1||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਰਾਤਿ ਕਾਰਣਿ ਧਨੁ ਸੰਚੀਐ ਭਲਕੇ ਚਲਣੁ ਹੋਇ ॥

राति कारणि धनु संचीऐ भलके चलणु होइ ॥

Raaŧi kaarañi đhanu sanccheeâi bhalake chalañu hoī ||

He accumulates wealth during the night of his life, but in the morning, he must depart.

ਨਾਨਕ ਨਾਲਿ ਨ ਚਲਈ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਵਾ ਹੋਇ ॥੨॥

नानक नालि न चलई फिरि पछुतावा होइ ॥२॥

Naanak naali na chalaëe phiri pachhuŧaavaa hoī ||2||

O Nanak, it shall not go along with him, and so he regrets. ||2||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਬਧਾ ਚਟੀ ਜੋ ਭਰੇ ਨਾ ਗੁਣੁ ਨਾ ਉਪਕਾਰੁ ॥

बधा चटी जो भरे ना गुणु ना उपकारु ॥

Bađhaa chatee jo bhare naa guñu naa ūpakaaru ||

Paying a fine under pressure, does not bring either merit or goodness.

ਸੇਤੀ ਖੁਸੀ ਸਵਾਰੀਐ ਨਾਨਕ ਕਾਰਜੁ ਸਾਰੁ ॥੩॥

सेती खुसी सवारीऐ नानक कारजु सारु ॥३॥

Seŧee khusee savaareeâi naanak kaaraju saaru ||3||

That alone is a good deed, O Nanak, which is done by one's own free will. ||3||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਮਨਹਠਿ ਤਰਫ ਨ ਜਿਪਈ ਜੇ ਬਹੁਤਾ ਘਾਲੇ ॥

मनहठि तरफ न जिपई जे बहुता घाले ॥

Manahathi ŧaraph na jipaëe je bahuŧaa ghaale ||

Stubborn-mindedness will not win the Lord to one's side, no matter how much it is tried.

ਤਰਫ ਜਿਣੈ ਸਤ ਭਾਉ ਦੇ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰੇ ॥੪॥

तरफ जिणै सत भाउ दे जन नानक सबदु वीचारे ॥४॥

Ŧaraph jiñai saŧ bhaaū đe jan naanak sabađu veechaare ||4||

The Lord is won over to your side, by offering Him your true love, O servant Nanak, and contemplating the Word of the Shabad. ||4||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਕਰਤੈ ਕਾਰਣੁ ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਸੋ ਜਾਣੈ ਸੋਈ ॥

करतै कारणु जिनि कीआ सो जाणै सोई ॥

Karaŧai kaarañu jini keeâa so jaañai soëe ||

The Creator created the world; He alone understands it.

ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਈਅਨੁ ਆਪੇ ਫੁਨਿ ਗੋਈ ॥

आपे स्रिसटि उपाईअनु आपे फुनि गोई ॥

Âape srisati ūpaaëeânu âape phuni goëe ||

He Himself created the Universe, and He Himself shall destroy it afterwards.

ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਸਭ ਭਵਿ ਥਕੀ ਕਿਨਿ ਕੀਮਤਿ ਹੋਈ ॥

जुग चारे सभ भवि थकी किनि कीमति होई ॥

Jug chaare sabh bhavi ŧhakee kini keemaŧi hoëe ||

All have grown weary of wandering throughout the four ages, but none know the Lord's worth.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਏਕੁ ਵਿਖਾਲਿਆ ਮਨਿ ਤਨਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥

सतिगुरि एकु विखालिआ मनि तनि सुखु होई ॥

Saŧiguri ēku vikhaaliâa mani ŧani sukhu hoëe ||

The True Guru has shown me the One Lord, and my mind and body are at peace.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸਲਾਹੀਐ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਈ ॥੭॥

गुरमुखि सदा सलाहीऐ करता करे सु होई ॥७॥

Guramukhi sađaa salaaheeâi karaŧaa kare su hoëe ||7||

The Gurmukh praises the Lord forever; that alone happens, which the Creator Lord does. ||7||


ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥

सलोक महला २ ॥

Salok mahalaa 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਜਿਨਾ ਭਉ ਤਿਨੑ ਨਾਹਿ ਭਉ ਮੁਚੁ ਭਉ ਨਿਭਵਿਆਹ ॥

जिना भउ तिन्ह नाहि भउ मुचु भउ निभविआह ॥

Jinaa bhaū ŧinʱ naahi bhaū muchu bhaū nibhaviâah ||

Those who have the Fear of God, have no other fears; those who do not have the Fear of God, are very afraid.

ਨਾਨਕ ਏਹੁ ਪਟੰਤਰਾ ਤਿਤੁ ਦੀਬਾਣਿ ਗਇਆਹ ॥੧॥

नानक एहु पटंतरा तितु दीबाणि गइआह ॥१॥

Naanak ēhu patanŧŧaraa ŧiŧu đeebaañi gaīâah ||1||

O Nanak, this mystery is revealed at the Court of the Lord. ||1||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਤੁਰਦੇ ਕਉ ਤੁਰਦਾ ਮਿਲੈ ਉਡਤੇ ਕਉ ਉਡਤਾ ॥

तुरदे कउ तुरदा मिलै उडते कउ उडता ॥

Ŧurađe kaū ŧurađaa milai ūdaŧe kaū ūdaŧaa ||

That which flows, mingles with that which flows; that which blows, mingles with that which blows.

ਜੀਵਤੇ ਕਉ ਜੀਵਤਾ ਮਿਲੈ ਮੂਏ ਕਉ ਮੂਆ ॥

जीवते कउ जीवता मिलै मूए कउ मूआ ॥

Jeevaŧe kaū jeevaŧaa milai mooē kaū mooâa ||

The living mingle with the living, and the dead mingle with the dead.

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਨਿ ਕਾਰਣੁ ਕੀਆ ॥੨॥

नानक सो सालाहीऐ जिनि कारणु कीआ ॥२॥

Naanak so saalaaheeâi jini kaarañu keeâa ||2||

O Nanak, praise the One who created the creation. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਚੁ ਧਿਆਇਨਿ ਸੇ ਸਚੇ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥

सचु धिआइनि से सचे गुर सबदि वीचारी ॥

Sachu đhiâaīni se sache gur sabađi veechaaree ||

Those who meditate on the True Lord are true; they contemplate the Word of the Guru's Shabad.

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਉਰਿ ਧਾਰੀ ॥

हउमै मारि मनु निरमला हरि नामु उरि धारी ॥

Haūmai maari manu niramalaa hari naamu ūri đhaaree ||

They subdue their ego, purify their minds, and enshrine the Lord's Name within their hearts.

ਕੋਠੇ ਮੰਡਪ ਮਾੜੀਆ ਲਗਿ ਪਏ ਗਾਵਾਰੀ ॥

कोठे मंडप माड़ीआ लगि पए गावारी ॥

Kothe manddap maaɍeeâa lagi paē gaavaaree ||

The fools are attached to their homes, mansions and balconies.

ਜਿਨੑਿ ਕੀਏ ਤਿਸਹਿ ਨ ਜਾਣਨੀ ਮਨਮੁਖਿ ਗੁਬਾਰੀ ॥

जिन्हि कीए तिसहि न जाणनी मनमुखि गुबारी ॥

Jinʱi keeē ŧisahi na jaañanee manamukhi gubaaree ||

The self-willed manmukhs are caught in darkness; they do not know the One who created them.

ਜਿਸੁ ਬੁਝਾਇਹਿ ਸੋ ਬੁਝਸੀ ਸਚਿਆ ਕਿਆ ਜੰਤ ਵਿਚਾਰੀ ॥੮॥

जिसु बुझाइहि सो बुझसी सचिआ किआ जंत विचारी ॥८॥

Jisu bujhaaīhi so bujhasee sachiâa kiâa janŧŧ vichaaree ||8||

He alone understands, whom the True Lord causes to understand; what can the helpless creatures do? ||8||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਕਾਮਣਿ ਤਉ ਸੀਗਾਰੁ ਕਰਿ ਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕੰਤੁ ਮਨਾਇ ॥

कामणि तउ सीगारु करि जा पहिलां कंतु मनाइ ॥

Kaamañi ŧaū seegaaru kari jaa pahilaan kanŧŧu manaaī ||

O bride, decorate yourself, after you surrender and accept your Husband Lord.

ਮਤੁ ਸੇਜੈ ਕੰਤੁ ਨ ਆਵਈ ਏਵੈ ਬਿਰਥਾ ਜਾਇ ॥

मतु सेजै कंतु न आवई एवै बिरथा जाइ ॥

Maŧu sejai kanŧŧu na âavaëe ēvai biraŧhaa jaaī ||

Otherwise, your Husband Lord will not come to your bed, and your ornaments will be useless.

ਕਾਮਣਿ ਪਿਰ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਤਉ ਬਣਿਆ ਸੀਗਾਰੁ ॥

कामणि पिर मनु मानिआ तउ बणिआ सीगारु ॥

Kaamañi pir manu maaniâa ŧaū bañiâa seegaaru ||

O bride, your decorations will adorn you, only when your Husband Lord's Mind is pleased.

ਕੀਆ ਤਉ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਾ ਸਹੁ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥

कीआ तउ परवाणु है जा सहु धरे पिआरु ॥

Keeâa ŧaū paravaañu hai jaa sahu đhare piâaru ||

Your ornaments will be acceptable and approved, only when your Husband Lord loves you.

ਭਉ ਸੀਗਾਰੁ ਤਬੋਲ ਰਸੁ ਭੋਜਨੁ ਭਾਉ ਕਰੇਇ ॥

भउ सीगारु तबोल रसु भोजनु भाउ करेइ ॥

Bhaū seegaaru ŧabol rasu bhojanu bhaaū kareī ||

So make the Fear of God your ornaments, joy your betel nuts to chew, and love your food.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਉਪੇ ਕੰਤ ਕਉ ਤਉ ਨਾਨਕ ਭੋਗੁ ਕਰੇਇ ॥੧॥

तनु मनु सउपे कंत कउ तउ नानक भोगु करेइ ॥१॥

Ŧanu manu saūpe kanŧŧ kaū ŧaū naanak bhogu kareī ||1||

Surrender your body and mind to your Husband Lord, and then, O Nanak, He will enjoy you. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਕਾਜਲ ਫੂਲ ਤੰਬੋਲ ਰਸੁ ਲੇ ਧਨ ਕੀਆ ਸੀਗਾਰੁ ॥

काजल फूल त्मबोल रसु ले धन कीआ सीगारु ॥

Kaajal phool ŧambbol rasu le đhan keeâa seegaaru ||

The wife takes flowers, and fragrance of betel, and decorates herself.

ਸੇਜੈ ਕੰਤੁ ਨ ਆਇਓ ਏਵੈ ਭਇਆ ਵਿਕਾਰੁ ॥੨॥

सेजै कंतु न आइओ एवै भइआ विकारु ॥२॥

Sejai kanŧŧu na âaīõ ēvai bhaīâa vikaaru ||2||

But her Husband Lord does not come to her bed, and so these efforts are useless. ||2||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਧਨ ਪਿਰੁ ਏਹਿ ਨ ਆਖੀਅਨਿ ਬਹਨਿ ਇਕਠੇ ਹੋਇ ॥

धन पिरु एहि न आखीअनि बहनि इकठे होइ ॥

Đhan piru ēhi na âakheeâni bahani īkathe hoī ||

They are not said to be husband and wife, who merely sit together.

ਏਕ ਜੋਤਿ ਦੁਇ ਮੂਰਤੀ ਧਨ ਪਿਰੁ ਕਹੀਐ ਸੋਇ ॥੩॥

एक जोति दुइ मूरती धन पिरु कहीऐ सोइ ॥३॥

Ēk joŧi đuī mooraŧee đhan piru kaheeâi soī ||3||

They alone are called husband and wife, who have one light in two bodies. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਭੈ ਬਿਨੁ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥

भै बिनु भगति न होवई नामि न लगै पिआरु ॥

Bhai binu bhagaŧi na hovaëe naami na lagai piâaru ||

Without the Fear of God, there is no devotional worship, and no love for the Naam, the Name of the Lord.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਭਉ ਊਪਜੈ ਭੈ ਭਾਇ ਰੰਗੁ ਸਵਾਰਿ ॥

सतिगुरि मिलिऐ भउ ऊपजै भै भाइ रंगु सवारि ॥

Saŧiguri miliâi bhaū ǖpajai bhai bhaaī ranggu savaari ||

Meeting with the True Guru, the Fear of God wells up, and one is embellished with the Fear and the Love of God.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਰਤਾ ਰੰਗ ਸਿਉ ਹਉਮੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਾਰਿ ॥

तनु मनु रता रंग सिउ हउमै त्रिसना मारि ॥

Ŧanu manu raŧaa rangg siū haūmai ŧrisanaa maari ||

When the body and mind are imbued with the Lord's Love, egotism and desire are conquered and subdued.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਅਤਿ ਸੋਹਣਾ ਭੇਟਿਆ ਕ੍ਰਿਸਨ ਮੁਰਾਰਿ ॥

मनु तनु निरमलु अति सोहणा भेटिआ क्रिसन मुरारि ॥

Manu ŧanu niramalu âŧi sohañaa bhetiâa krisan muraari ||

The mind and body become immaculately pure and very beautiful, when one meets the Lord, the Destroyer of ego.

ਭਉ ਭਾਉ ਸਭੁ ਤਿਸ ਦਾ ਸੋ ਸਚੁ ਵਰਤੈ ਸੰਸਾਰਿ ॥੯॥

भउ भाउ सभु तिस दा सो सचु वरतै संसारि ॥९॥

Bhaū bhaaū sabhu ŧis đaa so sachu varaŧai sanssaari ||9||

Fear and love all belong to Him; He is the True Lord, permeating and pervading the Universe. ||9||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਵਾਹੁ ਖਸਮ ਤੂ ਵਾਹੁ ਜਿਨਿ ਰਚਿ ਰਚਨਾ ਹਮ ਕੀਏ ॥

वाहु खसम तू वाहु जिनि रचि रचना हम कीए ॥

Vaahu khasam ŧoo vaahu jini rachi rachanaa ham keeē ||

Waaho! Waaho! You are wonderful and great, O Lord and Master; You created the creation, and made us.

ਸਾਗਰ ਲਹਰਿ ਸਮੁੰਦ ਸਰ ਵੇਲਿ ਵਰਸ ਵਰਾਹੁ ॥

सागर लहरि समुंद सर वेलि वरस वराहु ॥

Saagar lahari samunđđ sar veli varas varaahu ||

You made the waters, waves, oceans, pools, plants, clouds and mountains.

ਆਪਿ ਖੜੋਵਹਿ ਆਪਿ ਕਰਿ ਆਪੀਣੈ ਆਪਾਹੁ ॥

आपि खड़ोवहि आपि करि आपीणै आपाहु ॥

Âapi khaɍovahi âapi kari âapeeñai âapaahu ||

You Yourself stand in the midst of what You Yourself created.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਾ ਥਾਇ ਪਵੈ ਉਨਮਨਿ ਤਤੁ ਕਮਾਹੁ ॥

गुरमुखि सेवा थाइ पवै उनमनि ततु कमाहु ॥

Guramukhi sevaa ŧhaaī pavai ūnamani ŧaŧu kamaahu ||

The selfless service of the Gurmukhs is approved; in celestial peace, they live the essence of reality.

ਮਸਕਤਿ ਲਹਹੁ ਮਜੂਰੀਆ ਮੰਗਿ ਮੰਗਿ ਖਸਮ ਦਰਾਹੁ ॥

मसकति लहहु मजूरीआ मंगि मंगि खसम दराहु ॥

Masakaŧi lahahu majooreeâa manggi manggi khasam đaraahu ||

They receive the wages of their labor, begging at the Door of their Lord and Master.

ਨਾਨਕ ਪੁਰ ਦਰ ਵੇਪਰਵਾਹ ਤਉ ਦਰਿ ਊਣਾ ਨਾਹਿ ਕੋ ਸਚਾ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ॥੧॥

नानक पुर दर वेपरवाह तउ दरि ऊणा नाहि को सचा वेपरवाहु ॥१॥

Naanak pur đar veparavaah ŧaū đari ǖñaa naahi ko sachaa veparavaahu ||1||

O Nanak, the Court of the Lord is overflowing and carefree; O my True Carefree Lord, no one returns empty-handed from Your Court. ||1||


ਮਹਲਾ ੧ ॥

महला १ ॥

Mahalaa 1 ||

First Mehl:

ਉਜਲ ਮੋਤੀ ਸੋਹਣੇ ਰਤਨਾ ਨਾਲਿ ਜੁੜੰਨਿ ॥

उजल मोती सोहणे रतना नालि जुड़ंनि ॥

Ūjal moŧee sohañe raŧanaa naali juɍanni ||

The teeth are like brilliant, beautiful pearls, and the eyes are like sparkling jewels.

ਤਿਨ ਜਰੁ ਵੈਰੀ ਨਾਨਕਾ ਜਿ ਬੁਢੇ ਥੀਇ ਮਰੰਨਿ ॥੨॥

तिन जरु वैरी नानका जि बुढे थीइ मरंनि ॥२॥

Ŧin jaru vairee naanakaa ji budhe ŧheeī maranni ||2||

Old age is their enemy, O Nanak; when they grow old, they waste away. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਸਾਲਾਹੀ ਸਦਾ ਸਦਾ ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਉਪਿ ਸਰੀਰੁ ॥

हरि सालाही सदा सदा तनु मनु सउपि सरीरु ॥

Hari saalaahee sađaa sađaa ŧanu manu saūpi sareeru ||

Praise the Lord, forever and ever; dedicate your body and mind to Him.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਸਚਾ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੁ ॥

गुर सबदी सचु पाइआ सचा गहिर ग्मभीरु ॥

Gur sabađee sachu paaīâa sachaa gahir gambbheeru ||

Through the Word of the Guru's Shabad, I have found the True, Profound and Unfathomable Lord.

ਮਨਿ ਤਨਿ ਹਿਰਦੈ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਹਰਿ ਹੀਰਾ ਹੀਰੁ ॥

मनि तनि हिरदै रवि रहिआ हरि हीरा हीरु ॥

Mani ŧani hirađai ravi rahiâa hari heeraa heeru ||

The Lord, the jewel of jewels, is permeating my mind, body and heart.

ਜਨਮ ਮਰਣ ਕਾ ਦੁਖੁ ਗਇਆ ਫਿਰਿ ਪਵੈ ਨ ਫੀਰੁ ॥

जनम मरण का दुखु गइआ फिरि पवै न फीरु ॥

Janam marañ kaa đukhu gaīâa phiri pavai na pheeru ||

The pains of birth and death are gone, and I shall never again be consigned to the cycle of reincarnation.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂ ਹਰਿ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰੁ ॥੧੦॥

नानक नामु सलाहि तू हरि गुणी गहीरु ॥१०॥

Naanak naamu salaahi ŧoo hari guñee gaheeru ||10||

O Nanak, praise the Naam, the Name of the Lord, the ocean of excellence. ||10||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਤਨੁ ਜਾਲਿ ਜਿਨਿ ਜਲਿਐ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ॥

नानक इहु तनु जालि जिनि जलिऐ नामु विसारिआ ॥

Naanak īhu ŧanu jaali jini jaliâi naamu visaariâa ||

O Nanak, burn this body; this burnt body has forgotten the Naam, the Name of the Lord.

ਪਉਦੀ ਜਾਇ ਪਰਾਲਿ ਪਿਛੈ ਹਥੁ ਨ ਅੰਬੜੈ ਤਿਤੁ ਨਿਵੰਧੈ ਤਾਲਿ ॥੧॥

पउदी जाइ परालि पिछै हथु न अ्मबड़ै तितु निवंधै तालि ॥१॥

Paūđee jaaī paraali pichhai haŧhu na âmbbaɍai ŧiŧu nivanđđhai ŧaali ||1||

The dirt is piling up, and in the world hereafter, your hand shall not be able to reach down into this stagnant pond to clean it out. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਨਾਨਕ ਮਨ ਕੇ ਕੰਮ ਫਿਟਿਆ ਗਣਤ ਨ ਆਵਹੀ ॥

नानक मन के कम फिटिआ गणत न आवही ॥

Naanak man ke kamm phitiâa gañaŧ na âavahee ||

O Nanak, wicked are the uncountable actions of the mind.

ਕਿਤੀ ਲਹਾ ਸਹੰਮ ਜਾ ਬਖਸੇ ਤਾ ਧਕਾ ਨਹੀ ॥੨॥

किती लहा सहम जा बखसे ता धका नही ॥२॥

Kiŧee lahaa sahamm jaa bakhase ŧaa đhakaa nahee ||2||

They bring terrible and painful retributions, but if the Lord forgives me, then I will be spared this punishment. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਚਾ ਅਮਰੁ ਚਲਾਇਓਨੁ ਕਰਿ ਸਚੁ ਫੁਰਮਾਣੁ ॥

सचा अमरु चलाइओनु करि सचु फुरमाणु ॥

Sachaa âmaru chalaaīõnu kari sachu phuramaañu ||

True is the Command He sends forth, and True are the Orders He issues.

ਸਦਾ ਨਿਹਚਲੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸੋ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥

सदा निहचलु रवि रहिआ सो पुरखु सुजाणु ॥

Sađaa nihachalu ravi rahiâa so purakhu sujaañu ||

Forever unmoving and unchanging, permeating and pervading everywhere, He is the All-knowing Primal Lord.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸੇਵੀਐ ਸਚੁ ਸਬਦਿ ਨੀਸਾਣੁ ॥

गुर परसादी सेवीऐ सचु सबदि नीसाणु ॥

Gur parasaađee seveeâi sachu sabađi neesaañu ||

By Guru's Grace, serve Him, through the True Insignia of the Shabad.

ਪੂਰਾ ਥਾਟੁ ਬਣਾਇਆ ਰੰਗੁ ਗੁਰਮਤਿ ਮਾਣੁ ॥

पूरा थाटु बणाइआ रंगु गुरमति माणु ॥

Pooraa ŧhaatu bañaaīâa ranggu guramaŧi maañu ||

That which He makes is perfect; through the Guru's Teachings, enjoy His Love.

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਅਲਖੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਜਾਣੁ ॥੧੧॥

अगम अगोचरु अलखु है गुरमुखि हरि जाणु ॥११॥

Âgam âgocharu âlakhu hai guramukhi hari jaañu ||11||

He is inaccessible, unfathomable and unseen; as Gurmukh, know the Lord. ||11||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਨਾਨਕ ਬਦਰਾ ਮਾਲ ਕਾ ਭੀਤਰਿ ਧਰਿਆ ਆਣਿ ॥

नानक बदरा माल का भीतरि धरिआ आणि ॥

Naanak bađaraa maal kaa bheeŧari đhariâa âañi ||

O Nanak, the bags of coins are brought in

ਖੋਟੇ ਖਰੇ ਪਰਖੀਅਨਿ ਸਾਹਿਬ ਕੈ ਦੀਬਾਣਿ ॥੧॥

खोटे खरे परखीअनि साहिब कै दीबाणि ॥१॥

Khote khare parakheeâni saahib kai đeebaañi ||1||

And placed in the Court of our Lord and Master, and there, the genuine and the counterfeit are separated. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਨਾਵਣ ਚਲੇ ਤੀਰਥੀ ਮਨਿ ਖੋਟੈ ਤਨਿ ਚੋਰ ॥

नावण चले तीरथी मनि खोटै तनि चोर ॥

Naavañ chale ŧeeraŧhee mani khotai ŧani chor ||

They go and bathe at sacred shrines of pilgrimage, but their minds are still evil, and their bodies are thieves.

ਇਕੁ ਭਾਉ ਲਥੀ ਨਾਤਿਆ ਦੁਇ ਭਾ ਚੜੀਅਸੁ ਹੋਰ ॥

इकु भाउ लथी नातिआ दुइ भा चड़ीअसु होर ॥

Īku bhaaū laŧhee naaŧiâa đuī bhaa chaɍeeâsu hor ||

Some of their filth is washed off by these baths, but they only accumulate twice as much.

ਬਾਹਰਿ ਧੋਤੀ ਤੂਮੜੀ ਅੰਦਰਿ ਵਿਸੁ ਨਿਕੋਰ ॥

बाहरि धोती तूमड़ी अंदरि विसु निकोर ॥

Baahari đhoŧee ŧoomaɍee ânđđari visu nikor ||

Like a gourd, they may be washed off on the outside, but on the inside, they are still filled with poison.

ਸਾਧ ਭਲੇ ਅਣਨਾਤਿਆ ਚੋਰ ਸਿ ਚੋਰਾ ਚੋਰ ॥੨॥

साध भले अणनातिआ चोर सि चोरा चोर ॥२॥

Saađh bhale âñanaaŧiâa chor si choraa chor ||2||

The holy man is blessed, even without such bathing, while a thief is a thief, no matter how much he bathes. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪੇ ਹੁਕਮੁ ਚਲਾਇਦਾ ਜਗੁ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ॥

आपे हुकमु चलाइदा जगु धंधै लाइआ ॥

Âape hukamu chalaaīđaa jagu đhanđđhai laaīâa ||

He Himself issues His Commands, and links the people of the world to their tasks.

ਇਕਿ ਆਪੇ ਹੀ ਆਪਿ ਲਾਇਅਨੁ ਗੁਰ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

इकि आपे ही आपि लाइअनु गुर ते सुखु पाइआ ॥

Īki âape hee âapi laaīânu gur ŧe sukhu paaīâa ||

He Himself joins some to Himself, and through the Guru, they find peace.

ਦਹ ਦਿਸ ਇਹੁ ਮਨੁ ਧਾਵਦਾ ਗੁਰਿ ਠਾਕਿ ਰਹਾਇਆ ॥

दह दिस इहु मनु धावदा गुरि ठाकि रहाइआ ॥

Đah đis īhu manu đhaavađaa guri thaaki rahaaīâa ||

The mind runs around in the ten directions; the Guru holds it still.

ਨਾਵੈ ਨੋ ਸਭ ਲੋਚਦੀ ਗੁਰਮਤੀ ਪਾਇਆ ॥

नावै नो सभ लोचदी गुरमती पाइआ ॥

Naavai no sabh lochađee guramaŧee paaīâa ||

Everyone longs for the Name, but it is only found through the Guru's Teachings.

ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੀਐ ਜੋ ਹਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥੧੨॥

धुरि लिखिआ मेटि न सकीऐ जो हरि लिखि पाइआ ॥१२॥

Đhuri likhiâa meti na sakeeâi jo hari likhi paaīâa ||12||

Your pre-ordained destiny, written by the Lord in the very beginning, cannot be erased. ||12||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਦੁਇ ਦੀਵੇ ਚਉਦਹ ਹਟਨਾਲੇ ॥

दुइ दीवे चउदह हटनाले ॥

Đuī đeeve chaūđah hatanaale ||

The two lamps light the fourteen markets.

ਜੇਤੇ ਜੀਅ ਤੇਤੇ ਵਣਜਾਰੇ ॥

जेते जीअ तेते वणजारे ॥

Jeŧe jeeâ ŧeŧe vañajaare ||

There are just as many traders as there are living beings.

ਖੁਲ੍ਹ੍ਹੇ ਹਟ ਹੋਆ ਵਾਪਾਰੁ ॥

खुल्हे हट होआ वापारु ॥

Khulʱe hat hoâa vaapaaru ||

The shops are open, and trading is going on;

ਜੋ ਪਹੁਚੈ ਸੋ ਚਲਣਹਾਰੁ ॥

जो पहुचै सो चलणहारु ॥

Jo pahuchai so chalañahaaru ||

Whoever comes there, is bound to depart.

ਧਰਮੁ ਦਲਾਲੁ ਪਾਏ ਨੀਸਾਣੁ ॥

धरमु दलालु पाए नीसाणु ॥

Đharamu đalaalu paaē neesaañu ||

The Righteous Judge of Dharma is the broker, who gives his sign of approval.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਲਾਹਾ ਪਰਵਾਣੁ ॥

नानक नामु लाहा परवाणु ॥

Naanak naamu laahaa paravaañu ||

O Nanak, those who earn the profit of the Naam are accepted and approved.

ਘਰਿ ਆਏ ਵਜੀ ਵਾਧਾਈ ॥

घरि आए वजी वाधाई ॥

Ghari âaē vajee vaađhaaëe ||

And when they return home, they are greeted with cheers;

ਸਚ ਨਾਮ ਕੀ ਮਿਲੀ ਵਡਿਆਈ ॥੧॥

सच नाम की मिली वडिआई ॥१॥

Sach naam kee milee vadiâaëe ||1||

They obtain the glorious greatness of the True Name. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਰਾਤੀ ਹੋਵਨਿ ਕਾਲੀਆ ਸੁਪੇਦਾ ਸੇ ਵੰਨ ॥

राती होवनि कालीआ सुपेदा से वंन ॥

Raaŧee hovani kaaleeâa supeđaa se vann ||

Even when the night is dark, whatever is white retains its white color.

ਦਿਹੁ ਬਗਾ ਤਪੈ ਘਣਾ ਕਾਲਿਆ ਕਾਲੇ ਵੰਨ ॥

दिहु बगा तपै घणा कालिआ काले वंन ॥

Đihu bagaa ŧapai ghañaa kaaliâa kaale vann ||

And even when the light of day is dazzlingly bright, whatever is black retains its black color.

ਅੰਧੇ ਅਕਲੀ ਬਾਹਰੇ ਮੂਰਖ ਅੰਧ ਗਿਆਨੁ ॥

अंधे अकली बाहरे मूरख अंध गिआनु ॥

Ânđđhe âkalee baahare moorakh ânđđh giâanu ||

The blind fools have no wisdom at all; their understanding is blind.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਬਾਹਰੇ ਕਬਹਿ ਨ ਪਾਵਹਿ ਮਾਨੁ ॥੨॥

नानक नदरी बाहरे कबहि न पावहि मानु ॥२॥

Naanak nađaree baahare kabahi na paavahi maanu ||2||

O Nanak, without the Lord's Grace, they will never receive honor. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਰਚਾਇਆ ਹਰਿ ਸਚੈ ਆਪੇ ॥

काइआ कोटु रचाइआ हरि सचै आपे ॥

Kaaīâa kotu rachaaīâa hari sachai âape ||

The True Lord Himself created the body-fortress.

ਇਕਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਇਅਨੁ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਵਿਆਪੇ ॥

इकि दूजै भाइ खुआइअनु हउमै विचि विआपे ॥

Īki đoojai bhaaī khuâaīânu haūmai vichi viâape ||

Some are ruined through the love of duality, engrossed in egotism.

ਇਹੁ ਮਾਨਸ ਜਨਮੁ ਦੁਲੰਭੁ ਸਾ ਮਨਮੁਖ ਸੰਤਾਪੇ ॥

इहु मानस जनमु दुल्मभु सा मनमुख संतापे ॥

Īhu maanas janamu đulambbhu saa manamukh sanŧŧaape ||

This human body is so difficult to obtain; the self-willed manmukhs suffer in pain.

ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਸੋ ਬੁਝਸੀ ਜਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਥਾਪੇ ॥

जिसु आपि बुझाए सो बुझसी जिसु सतिगुरु थापे ॥

Jisu âapi bujhaaē so bujhasee jisu saŧiguru ŧhaape ||

He alone understands, whom the Lord Himself causes to understand; he is blessed by the True Guru.

ਸਭੁ ਜਗੁ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਓਨੁ ਸਭ ਵਰਤੈ ਆਪੇ ॥੧੩॥

सभु जगु खेलु रचाइओनु सभ वरतै आपे ॥१३॥

Sabhu jagu khelu rachaaīõnu sabh varaŧai âape ||13||

He created the entire world for His play; He is pervading amongst all. ||13||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਚੋਰਾ ਜਾਰਾ ਰੰਡੀਆ ਕੁਟਣੀਆ ਦੀਬਾਣੁ ॥

चोरा जारा रंडीआ कुटणीआ दीबाणु ॥

Choraa jaaraa randdeeâa kutañeeâa đeebaañu ||

Thieves, adulterers, prostitutes and pimps,

ਵੇਦੀਨਾ ਕੀ ਦੋਸਤੀ ਵੇਦੀਨਾ ਕਾ ਖਾਣੁ ॥

वेदीना की दोसती वेदीना का खाणु ॥

Veđeenaa kee đosaŧee veđeenaa kaa khaañu ||

Make friendships with the unrighteous, and eat with the unrighteous.

ਸਿਫਤੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਸਦਾ ਵਸੈ ਸੈਤਾਨੁ ॥

सिफती सार न जाणनी सदा वसै सैतानु ॥

Siphaŧee saar na jaañanee sađaa vasai saiŧaanu ||

They do not know the value of the Lord's Praises, and Satan is always with them.

ਗਦਹੁ ਚੰਦਨਿ ਖਉਲੀਐ ਭੀ ਸਾਹੂ ਸਿਉ ਪਾਣੁ ॥

गदहु चंदनि खउलीऐ भी साहू सिउ पाणु ॥

Gađahu chanđđani khaūleeâi bhee saahoo siū paañu ||

If a donkey is anointed with sandalwood paste, he still loves to roll in the dirt.

ਨਾਨਕ ਕੂੜੈ ਕਤਿਐ ਕੂੜਾ ਤਣੀਐ ਤਾਣੁ ॥

नानक कूड़ै कतिऐ कूड़ा तणीऐ ताणु ॥

Naanak kooɍai kaŧiâi kooɍaa ŧañeeâi ŧaañu ||

O Nanak, by spinning falsehood, a fabric of falsehood is woven.

ਕੂੜਾ ਕਪੜੁ ਕਛੀਐ ਕੂੜਾ ਪੈਨਣੁ ਮਾਣੁ ॥੧॥

कूड़ा कपड़ु कछीऐ कूड़ा पैनणु माणु ॥१॥

Kooɍaa kapaɍu kachheeâi kooɍaa painañu maañu ||1||

False is the cloth and its measurement, and false is pride in such a garment. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਬਾਂਗਾ ਬੁਰਗੂ ਸਿੰਙੀਆ ਨਾਲੇ ਮਿਲੀ ਕਲਾਣ ॥

बांगा बुरगू सिंङीआ नाले मिली कलाण ॥

Baangaa buragoo sinǹǹeeâa naale milee kalaañ ||

The callers to prayer, the flute-players, the horn-blowers, and also the singers

ਇਕਿ ਦਾਤੇ ਇਕਿ ਮੰਗਤੇ ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਪਰਵਾਣੁ ॥

इकि दाते इकि मंगते नामु तेरा परवाणु ॥

Īki đaaŧe īki manggaŧe naamu ŧeraa paravaañu ||

- some are givers, and some are beggars; they become acceptable only through Your Name, Lord.

ਨਾਨਕ ਜਿਨੑੀ ਸੁਣਿ ਕੈ ਮੰਨਿਆ ਹਉ ਤਿਨਾ ਵਿਟਹੁ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥੨॥

नानक जिन्ही सुणि कै मंनिआ हउ तिना विटहु कुरबाणु ॥२॥

Naanak jinʱee suñi kai manniâa haū ŧinaa vitahu kurabaañu ||2||

O Nanak, I am a sacrifice to those who hear and accept the Name. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਭੁ ਕੂੜੁ ਹੈ ਕੂੜੋ ਹੋਇ ਗਇਆ ॥

माइआ मोहु सभु कूड़ु है कूड़ो होइ गइआ ॥

Maaīâa mohu sabhu kooɍu hai kooɍo hoī gaīâa ||

Attachment to Maya is totally false, and false are those who go that way.

ਹਉਮੈ ਝਗੜਾ ਪਾਇਓਨੁ ਝਗੜੈ ਜਗੁ ਮੁਇਆ ॥

हउमै झगड़ा पाइओनु झगड़ै जगु मुइआ ॥

Haūmai jhagaɍaa paaīõnu jhagaɍai jagu muīâa ||

Through egotism, the world is caught in conflict and strife, and it dies.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਝਗੜੁ ਚੁਕਾਇਓਨੁ ਇਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ॥

गुरमुखि झगड़ु चुकाइओनु इको रवि रहिआ ॥

Guramukhi jhagaɍu chukaaīõnu īko ravi rahiâa ||

The Gurmukh is free of conflict and strife, and sees the One Lord, pervading everywhere.

ਸਭੁ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ਭਉਜਲੁ ਤਰਿ ਗਇਆ ॥

सभु आतम रामु पछाणिआ भउजलु तरि गइआ ॥

Sabhu âaŧam raamu pachhaañiâa bhaūjalu ŧari gaīâa ||

Recognizing that the Supreme Soul is everywhere, he crosses over the terrifying world-ocean.

ਜੋਤਿ ਸਮਾਣੀ ਜੋਤਿ ਵਿਚਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਇਆ ॥੧੪॥

जोति समाणी जोति विचि हरि नामि समइआ ॥१४॥

Joŧi samaañee joŧi vichi hari naami samaīâa ||14||

His light merges into the Light, and he is absorbed into the Lord's Name. ||14||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok: First Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਭੀਖਿਆ ਦੇਹਿ ਮੈ ਤੂੰ ਸੰਮ੍ਰਥੁ ਦਾਤਾਰੁ ॥

सतिगुर भीखिआ देहि मै तूं सम्रथु दातारु ॥

Saŧigur bheekhiâa đehi mai ŧoonn sammrŧhu đaaŧaaru ||

O True Guru, bless me with Your charity; You are the All-powerful Giver.

ਹਉਮੈ ਗਰਬੁ ਨਿਵਾਰੀਐ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥

हउमै गरबु निवारीऐ कामु क्रोधु अहंकारु ॥

Haūmai garabu nivaareeâi kaamu krođhu âhankkaaru ||

May I subdue and quiet my egotism, pride, sexual desire, anger and self-conceit.

ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਪਰਜਾਲੀਐ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਆਧਾਰੁ ॥

लबु लोभु परजालीऐ नामु मिलै आधारु ॥

Labu lobhu parajaaleeâi naamu milai âađhaaru ||

Burn away all my greed, and give me the Support of the Naam, the Name of the Lord.

ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਵਤਨ ਨਿਰਮਲਾ ਮੈਲਾ ਕਬਹੂੰ ਨ ਹੋਇ ॥

अहिनिसि नवतन निरमला मैला कबहूं न होइ ॥

Âhinisi navaŧan niramalaa mailaa kabahoonn na hoī ||

Day and night, keep me ever-fresh and new, spotless and pure; let me never be soiled by sin.

ਨਾਨਕ ਇਹ ਬਿਧਿ ਛੁਟੀਐ ਨਦਰਿ ਤੇਰੀ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੧॥

नानक इह बिधि छुटीऐ नदरि तेरी सुखु होइ ॥१॥

Naanak īh biđhi chhuteeâi nađari ŧeree sukhu hoī ||1||

O Nanak, in this way I am saved; by Your Grace, I have found peace. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਇਕੋ ਕੰਤੁ ਸਬਾਈਆ ਜਿਤੀ ਦਰਿ ਖੜੀਆਹ ॥

इको कंतु सबाईआ जिती दरि खड़ीआह ॥

Īko kanŧŧu sabaaëeâa jiŧee đari khaɍeeâah ||

There is only the one Husband Lord, for all who stand at His Door.

ਨਾਨਕ ਕੰਤੈ ਰਤੀਆ ਪੁਛਹਿ ਬਾਤੜੀਆਹ ॥੨॥

नानक कंतै रतीआ पुछहि बातड़ीआह ॥२॥

Naanak kanŧŧai raŧeeâa puchhahi baaŧaɍeeâah ||2||

O Nanak, they ask for news of their Husband Lord, from those who are imbued with His Love. ||2||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸਭੇ ਕੰਤੈ ਰਤੀਆ ਮੈ ਦੋਹਾਗਣਿ ਕਿਤੁ ॥

सभे कंतै रतीआ मै दोहागणि कितु ॥

Sabhe kanŧŧai raŧeeâa mai đohaagañi kiŧu ||

All are imbued with love for their Husband Lord; I am a discarded bride - what good am I?

ਮੈ ਤਨਿ ਅਵਗਣ ਏਤੜੇ ਖਸਮੁ ਨ ਫੇਰੇ ਚਿਤੁ ॥੩॥

मै तनि अवगण एतड़े खसमु न फेरे चितु ॥३॥

Mai ŧani âvagañ ēŧaɍe khasamu na phere chiŧu ||3||

My body is filled with so many faults; my Lord and Master does not even turn His thoughts to me. ||3||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਨ ਕਉ ਸਿਫਤਿ ਜਿਨਾ ਦੈ ਵਾਤਿ ॥

हउ बलिहारी तिन कउ सिफति जिना दै वाति ॥

Haū balihaaree ŧin kaū siphaŧi jinaa đai vaaŧi ||

I am a sacrifice to those who praise the Lord with their mouths.

ਸਭਿ ਰਾਤੀ ਸੋਹਾਗਣੀ ਇਕ ਮੈ ਦੋਹਾਗਣਿ ਰਾਤਿ ॥੪॥

सभि राती सोहागणी इक मै दोहागणि राति ॥४॥

Sabhi raaŧee sohaagañee īk mai đohaagañi raaŧi ||4||

All the nights are for the happy soul-brides; I am a discarded bride - if only I could have even one night with Him! ||4||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਦਰਿ ਮੰਗਤੁ ਜਾਚੈ ਦਾਨੁ ਹਰਿ ਦੀਜੈ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ॥

दरि मंगतु जाचै दानु हरि दीजै क्रिपा करि ॥

Đari manggaŧu jaachai đaanu hari đeejai kripaa kari ||

I am a beggar at Your Door, begging for charity; O Lord, please grant me Your Mercy, and give to me.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਲੇਹੁ ਮਿਲਾਇ ਜਨੁ ਪਾਵੈ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ॥

गुरमुखि लेहु मिलाइ जनु पावै नामु हरि ॥

Guramukhi lehu milaaī janu paavai naamu hari ||

As Gurmukh, unite me, your humble servant, with You, that I may receive Your Name.

ਅਨਹਦ ਸਬਦੁ ਵਜਾਇ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਧਰਿ ॥

अनहद सबदु वजाइ जोती जोति धरि ॥

Ânahađ sabađu vajaaī joŧee joŧi đhari ||

Then, the unstruck melody of the Shabad will vibrate and resound, and my light will blend with the Light.

ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਜੈ ਜੈ ਸਬਦੁ ਹਰਿ ॥

हिरदै हरि गुण गाइ जै जै सबदु हरि ॥

Hirađai hari guñ gaaī jai jai sabađu hari ||

Within my heart,I sing the Glorious Praises of the Lord,and celebrate the Word of the Lord's Shabad.

ਜਗ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਆਪਿ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ॥੧੫॥

जग महि वरतै आपि हरि सेती प्रीति करि ॥१५॥

Jag mahi varaŧai âapi hari seŧee preeŧi kari ||15||

The Lord Himself is pervading and permeating the world; so fall in love with Him! ||15||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਜਿਨੀ ਨ ਪਾਇਓ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸੁ ਕੰਤ ਨ ਪਾਇਓ ਸਾਉ ॥

जिनी न पाइओ प्रेम रसु कंत न पाइओ साउ ॥

Jinee na paaīõ prem rasu kanŧŧ na paaīõ saaū ||

Those who do not obtain the sublime essence, the love and delight of their Husband Lord,

ਸੁੰਞੇ ਘਰ ਕਾ ਪਾਹੁਣਾ ਜਿਉ ਆਇਆ ਤਿਉ ਜਾਉ ॥੧॥

सुंञे घर का पाहुणा जिउ आइआ तिउ जाउ ॥१॥

Sunņņe ghar kaa paahuñaa jiū âaīâa ŧiū jaaū ||1||

Are like guests in a deserted house; they leave just as they have come, empty-handed. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸਉ ਓਲਾਮ੍ਹ੍ਹੇ ਦਿਨੈ ਕੇ ਰਾਤੀ ਮਿਲਨੑਿ ਸਹੰਸ ॥

सउ ओलाम्हे दिनै के राती मिलन्हि सहंस ॥

Saū õlaamʱe đinai ke raaŧee milanʱi sahanss ||

He receives hundreds and thousands of reprimands, day and night;

ਸਿਫਤਿ ਸਲਾਹਣੁ ਛਡਿ ਕੈ ਕਰੰਗੀ ਲਗਾ ਹੰਸੁ ॥

सिफति सलाहणु छडि कै करंगी लगा हंसु ॥

Siphaŧi salaahañu chhadi kai karanggee lagaa hanssu ||

The swan-soul has renounced the Lord's Praises, and attached itself to a rotting carcass.

ਫਿਟੁ ਇਵੇਹਾ ਜੀਵਿਆ ਜਿਤੁ ਖਾਇ ਵਧਾਇਆ ਪੇਟੁ ॥

फिटु इवेहा जीविआ जितु खाइ वधाइआ पेटु ॥

Phitu īvehaa jeeviâa jiŧu khaaī vađhaaīâa petu ||

Cursed is that life, in which one only eats to fill his belly.

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਵਿਣੁ ਸਭੋ ਦੁਸਮਨੁ ਹੇਤੁ ॥੨॥

नानक सचे नाम विणु सभो दुसमनु हेतु ॥२॥

Naanak sache naam viñu sabho đusamanu heŧu ||2||

O Nanak, without the True Name, all one's friends turn to enemies. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਢਾਢੀ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਨਿਤ ਜਨਮੁ ਸਵਾਰਿਆ ॥

ढाढी गुण गावै नित जनमु सवारिआ ॥

Dhaadhee guñ gaavai niŧ janamu savaariâa ||

The minstrel continually sings the Glorious Praises of the Lord, to embellish his life.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਿ ਸਲਾਹਿ ਸਚਾ ਉਰ ਧਾਰਿਆ ॥

गुरमुखि सेवि सलाहि सचा उर धारिआ ॥

Guramukhi sevi salaahi sachaa ūr đhaariâa ||

The Gurmukh serves and praises the True Lord, enshrining Him within his heart.

ਘਰੁ ਦਰੁ ਪਾਵੈ ਮਹਲੁ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਿਆ ॥

घरु दरु पावै महलु नामु पिआरिआ ॥

Gharu đaru paavai mahalu naamu piâariâa ||

He obtains his own home and mansion, by loving the Naam, the Name of the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਨਾਮੁ ਹਉ ਗੁਰ ਕਉ ਵਾਰਿਆ ॥

गुरमुखि पाइआ नामु हउ गुर कउ वारिआ ॥

Guramukhi paaīâa naamu haū gur kaū vaariâa ||

As Gurmukh, I have obtained the Naam; I am a sacrifice to the Guru.

ਤੂ ਆਪਿ ਸਵਾਰਹਿ ਆਪਿ ਸਿਰਜਨਹਾਰਿਆ ॥੧੬॥

तू आपि सवारहि आपि सिरजनहारिआ ॥१६॥

Ŧoo âapi savaarahi âapi sirajanahaariâa ||16||

You Yourself embellish and adorn us, O Creator Lord. ||16||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਦੀਵਾ ਬਲੈ ਅੰਧੇਰਾ ਜਾਇ ॥

दीवा बलै अंधेरा जाइ ॥

Đeevaa balai ânđđheraa jaaī ||

When the lamp is lit, the darkness is dispelled;

ਬੇਦ ਪਾਠ ਮਤਿ ਪਾਪਾ ਖਾਇ ॥

बेद पाठ मति पापा खाइ ॥

Beđ paath maŧi paapaa khaaī ||

Reading the Vedas, sinful intellect is destroyed.

ਉਗਵੈ ਸੂਰੁ ਨ ਜਾਪੈ ਚੰਦੁ ॥

उगवै सूरु न जापै चंदु ॥

Ūgavai sooru na jaapai chanđđu ||

When the sun rises, the moon is not visible.

ਜਹ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਅਗਿਆਨੁ ਮਿਟੰਤੁ ॥

जह गिआन प्रगासु अगिआनु मिटंतु ॥

Jah giâan prgaasu âgiâanu mitanŧŧu ||

Wherever spiritual wisdom appears, ignorance is dispelled.

ਬੇਦ ਪਾਠ ਸੰਸਾਰ ਕੀ ਕਾਰ ॥

बेद पाठ संसार की कार ॥

Beđ paath sanssaar kee kaar ||

Reading the Vedas is the world's occupation;

ਪੜ੍ਹ੍ਹਿ ਪੜ੍ਹ੍ਹਿ ਪੰਡਿਤ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰ ॥

पड़्हि पड़्हि पंडित करहि बीचार ॥

Paɍʱi paɍʱi panddiŧ karahi beechaar ||

The Pandits read them, study them and contemplate them.

ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਸਭ ਹੋਇ ਖੁਆਰ ॥

बिनु बूझे सभ होइ खुआर ॥

Binu boojhe sabh hoī khuâar ||

Without understanding, all are ruined.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਤਰਸਿ ਪਾਰਿ ॥੧॥

नानक गुरमुखि उतरसि पारि ॥१॥

Naanak guramukhi ūŧarasi paari ||1||

O Nanak, the Gurmukh is carried across. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਓ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥

सबदै सादु न आइओ नामि न लगो पिआरु ॥

Sabađai saađu na âaīõ naami na lago piâaru ||

Those who do not savor the Word of the Shabad, do not love the Naam, the Name of the Lord.

ਰਸਨਾ ਫਿਕਾ ਬੋਲਣਾ ਨਿਤ ਨਿਤ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥

रसना फिका बोलणा नित नित होइ खुआरु ॥

Rasanaa phikaa bolañaa niŧ niŧ hoī khuâaru ||

They speak insipidly with their tongues, and are continually disgraced.

ਨਾਨਕ ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਕਮਾਵਣਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥੨॥

नानक पइऐ किरति कमावणा कोइ न मेटणहारु ॥२॥

Naanak paīâi kiraŧi kamaavañaa koī na metañahaaru ||2||

O Nanak, they act according to the karma of their past actions, which no one can erase. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਲਾਹੇ ਆਪਣਾ ਸੋ ਸੋਭਾ ਪਾਏ ॥

जि प्रभु सालाहे आपणा सो सोभा पाए ॥

Ji prbhu saalaahe âapañaa so sobhaa paaē ||

One who praises his God, receives honor.

ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਦੂਰਿ ਕਰਿ ਸਚੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

हउमै विचहु दूरि करि सचु मंनि वसाए ॥

Haūmai vichahu đoori kari sachu manni vasaaē ||

He drives out egotism from within himself, and enshrines the True Name within his mind.

ਸਚੁ ਬਾਣੀ ਗੁਣ ਉਚਰੈ ਸਚਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥

सचु बाणी गुण उचरै सचा सुखु पाए ॥

Sachu baañee guñ ūcharai sachaa sukhu paaē ||

Through the True Word of the Guru's Bani,he chants the Glorious Praises of the Lord,and finds true peace.

ਮੇਲੁ ਭਇਆ ਚਿਰੀ ਵਿਛੁੰਨਿਆ ਗੁਰ ਪੁਰਖਿ ਮਿਲਾਏ ॥

मेलु भइआ चिरी विछुंनिआ गुर पुरखि मिलाए ॥

Melu bhaīâa chiree vichhunniâa gur purakhi milaaē ||

He is united with the Lord, after being separated for so long; the Guru, the Primal Being, unites him with the Lord.

ਮਨੁ ਮੈਲਾ ਇਵ ਸੁਧੁ ਹੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ॥੧੭॥

मनु मैला इव सुधु है हरि नामु धिआए ॥१७॥

Manu mailaa īv suđhu hai hari naamu đhiâaē ||17||

In this way, his filthy mind is cleansed and purified, and he meditates on the Name of the Lord. ||17||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਕਾਇਆ ਕੂਮਲ ਫੁਲ ਗੁਣ ਨਾਨਕ ਗੁਪਸਿ ਮਾਲ ॥

काइआ कूमल फुल गुण नानक गुपसि माल ॥

Kaaīâa koomal phul guñ naanak gupasi maal ||

With the fresh leaves of the body, and the flowers of virtue, Nanak has weaved his garland.

ਏਨੀ ਫੁਲੀ ਰਉ ਕਰੇ ਅਵਰ ਕਿ ਚੁਣੀਅਹਿ ਡਾਲ ॥੧॥

एनी फुली रउ करे अवर कि चुणीअहि डाल ॥१॥

Ēnee phulee raū kare âvar ki chuñeeâhi daal ||1||

The Lord is pleased with such garlands, so why pick any other flowers? ||1||


ਮਹਲਾ ੨ ॥

महला २ ॥

Mahalaa 2 ||

Second Mehl:

ਨਾਨਕ ਤਿਨਾ ਬਸੰਤੁ ਹੈ ਜਿਨੑ ਘਰਿ ਵਸਿਆ ਕੰਤੁ ॥

नानक तिना बसंतु है जिन्ह घरि वसिआ कंतु ॥

Naanak ŧinaa basanŧŧu hai jinʱ ghari vasiâa kanŧŧu ||

O Nanak, it is the spring season for those, within whose homes their Husband Lord abides.

ਜਿਨ ਕੇ ਕੰਤ ਦਿਸਾਪੁਰੀ ਸੇ ਅਹਿਨਿਸਿ ਫਿਰਹਿ ਜਲੰਤ ॥੨॥

जिन के कंत दिसापुरी से अहिनिसि फिरहि जलंत ॥२॥

Jin ke kanŧŧ đisaapuree se âhinisi phirahi jalanŧŧ ||2||

But those, whose Husband Lord is far away in distant lands, continue burning, day and night. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਦਇਆ ਕਰਿ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਬਚਨੀ ॥

आपे बखसे दइआ करि गुर सतिगुर बचनी ॥

Âape bakhase đaīâa kari gur saŧigur bachanee ||

The Merciful Lord Himself forgives those who dwell upon the Word of the Guru, the True Guru.

ਅਨਦਿਨੁ ਸੇਵੀ ਗੁਣ ਰਵਾ ਮਨੁ ਸਚੈ ਰਚਨੀ ॥

अनदिनु सेवी गुण रवा मनु सचै रचनी ॥

Ânađinu sevee guñ ravaa manu sachai rachanee ||

Night and day, I serve the True Lord, and chant His Glorious Praises; my mind merges into Him.

ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਬੇਅੰਤੁ ਹੈ ਅੰਤੁ ਕਿਨੈ ਨ ਲਖਨੀ ॥

प्रभु मेरा बेअंतु है अंतु किनै न लखनी ॥

Prbhu meraa beânŧŧu hai ânŧŧu kinai na lakhanee ||

My God is infinite; no one knows His limit.

ਸਤਿਗੁਰ ਚਰਣੀ ਲਗਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਤ ਜਪਨੀ ॥

सतिगुर चरणी लगिआ हरि नामु नित जपनी ॥

Saŧigur charañee lagiâa hari naamu niŧ japanee ||

Grasping hold of the feet of the True Guru, meditate continually on the Lord's Name.

ਜੋ ਇਛੈ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇਸੀ ਸਭਿ ਘਰੈ ਵਿਚਿ ਜਚਨੀ ॥੧੮॥

जो इछै सो फलु पाइसी सभि घरै विचि जचनी ॥१८॥

Jo īchhai so phalu paaīsee sabhi gharai vichi jachanee ||18||

Thus you shall obtain the fruits of your desires, and all wishes shall be fulfilled within your home. ||18||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਪਹਿਲ ਬਸੰਤੈ ਆਗਮਨਿ ਪਹਿਲਾ ਮਉਲਿਓ ਸੋਇ ॥

पहिल बसंतै आगमनि पहिला मउलिओ सोइ ॥

Pahil basanŧŧai âagamani pahilaa maūliõ soī ||

Spring brings forth the first blossoms, but the Lord blossoms earlier still.

ਜਿਤੁ ਮਉਲਿਐ ਸਭ ਮਉਲੀਐ ਤਿਸਹਿ ਨ ਮਉਲਿਹੁ ਕੋਇ ॥੧॥

जितु मउलिऐ सभ मउलीऐ तिसहि न मउलिहु कोइ ॥१॥

Jiŧu maūliâi sabh maūleeâi ŧisahi na maūlihu koī ||1||

By His blossoming, everything blossoms; no one else causes Him to blossom forth. ||1||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਪਹਿਲ ਬਸੰਤੈ ਆਗਮਨਿ ਤਿਸ ਕਾ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥

पहिल बसंतै आगमनि तिस का करहु बीचारु ॥

Pahil basanŧŧai âagamani ŧis kaa karahu beechaaru ||

He blossoms forth even earlier than the spring; reflect upon Him.

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿ ਸਭਸੈ ਦੇ ਆਧਾਰੁ ॥੨॥

नानक सो सालाहीऐ जि सभसै दे आधारु ॥२॥

Naanak so saalaaheeâi ji sabhasai đe âađhaaru ||2||

O Nanak, praise the One who gives Support to all. ||2||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਮਿਲਿਐ ਮਿਲਿਆ ਨਾ ਮਿਲੈ ਮਿਲੈ ਮਿਲਿਆ ਜੇ ਹੋਇ ॥

मिलिऐ मिलिआ ना मिलै मिलै मिलिआ जे होइ ॥

Miliâi miliâa naa milai milai miliâa je hoī ||

By uniting, the united one is not united; he unites, only if he is united.

ਅੰਤਰ ਆਤਮੈ ਜੋ ਮਿਲੈ ਮਿਲਿਆ ਕਹੀਐ ਸੋਇ ॥੩॥

अंतर आतमै जो मिलै मिलिआ कहीऐ सोइ ॥३॥

Ânŧŧar âaŧamai jo milai miliâa kaheeâi soī ||3||

But if he unites deep within his soul, then he is said to be united. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹੀਐ ਸਚੁ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥

हरि हरि नामु सलाहीऐ सचु कार कमावै ॥

Hari hari naamu salaaheeâi sachu kaar kamaavai ||

Praise the Name of the Lord, Har, Har, and practice truthful deeds.

ਦੂਜੀ ਕਾਰੈ ਲਗਿਆ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਪਾਵੈ ॥

दूजी कारै लगिआ फिरि जोनी पावै ॥

Đoojee kaarai lagiâa phiri jonee paavai ||

Attached to other deeds, one is consigned to wander in reincarnation.

ਨਾਮਿ ਰਤਿਆ ਨਾਮੁ ਪਾਈਐ ਨਾਮੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥

नामि रतिआ नामु पाईऐ नामे गुण गावै ॥

Naami raŧiâa naamu paaëeâi naame guñ gaavai ||

Attuned to the Name, one obtains the Name, and through the Name, sings the Lord's Praises.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹੀਐ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵੈ ॥

गुर कै सबदि सलाहीऐ हरि नामि समावै ॥

Gur kai sabađi salaaheeâi hari naami samaavai ||

Praising the Word of the Guru's Shabad, he merges in the Lord's Name.

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਾ ਸਫਲ ਹੈ ਸੇਵਿਐ ਫਲ ਪਾਵੈ ॥੧੯॥

सतिगुर सेवा सफल है सेविऐ फल पावै ॥१९॥

Saŧigur sevaa saphal hai seviâi phal paavai ||19||

Service to the True Guru is fruitful and rewarding; serving Him, the fruits are obtained. ||19||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥

सलोक मः २ ॥

Salok M: 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਕਿਸ ਹੀ ਕੋਈ ਕੋਇ ਮੰਞੁ ਨਿਮਾਣੀ ਇਕੁ ਤੂ ॥

किस ही कोई कोइ मंञु निमाणी इकु तू ॥

Kis hee koëe koī manņņu nimaañee īku ŧoo ||

Some people have others, but I am forlorn and dishonored; I have only You, Lord.

ਕਿਉ ਨ ਮਰੀਜੈ ਰੋਇ ਜਾ ਲਗੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਹੀ ॥੧॥

किउ न मरीजै रोइ जा लगु चिति न आवही ॥१॥

Kiū na mareejai roī jaa lagu chiŧi na âavahee ||1||

I might as well just die crying, if You will not come into my mind. ||1||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਜਾਂ ਸੁਖੁ ਤਾ ਸਹੁ ਰਾਵਿਓ ਦੁਖਿ ਭੀ ਸੰਮ੍ਹ੍ਹਾਲਿਓਇ ॥

जां सुखु ता सहु राविओ दुखि भी सम्हालिओइ ॥

Jaan sukhu ŧaa sahu raaviõ đukhi bhee sammʱaaliõī ||

When there is peace and pleasure, that is the time to remember your Husband Lord. In times of suffering and pain, remember Him then as well.

ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਸਿਆਣੀਏ ਇਉ ਕੰਤ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੨॥

नानकु कहै सिआणीए इउ कंत मिलावा होइ ॥२॥

Naanaku kahai siâañeeē īū kanŧŧ milaavaa hoī ||2||

Says Nanak, O wise bride, this is the way to meet your Husband Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਉ ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀ ਕਿਰਮ ਜੰਤੁ ਵਡੀ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ॥

हउ किआ सालाही किरम जंतु वडी तेरी वडिआई ॥

Haū kiâa saalaahee kiram janŧŧu vadee ŧeree vadiâaëe ||

I am a worm - how can I praise You, O Lord; Your glorious greatness is so great!

ਤੂ ਅਗਮ ਦਇਆਲੁ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਆਪਿ ਲੈਹਿ ਮਿਲਾਈ ॥

तू अगम दइआलु अगमु है आपि लैहि मिलाई ॥

Ŧoo âgam đaīâalu âgammu hai âapi laihi milaaëe ||

You are inaccessible, merciful and unapproachable; You Yourself unite us with Yourself.

ਮੈ ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਬੇਲੀ ਕੋ ਨਹੀ ਤੂ ਅੰਤਿ ਸਖਾਈ ॥

मै तुझ बिनु बेली को नही तू अंति सखाई ॥

Mai ŧujh binu belee ko nahee ŧoo ânŧŧi sakhaaëe ||

I have no other friend except You; in the end, You alone will be my Companion and Support.

ਜੋ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਗਤੀ ਤਿਨ ਲੈਹਿ ਛਡਾਈ ॥

जो तेरी सरणागती तिन लैहि छडाई ॥

Jo ŧeree sarañaagaŧee ŧin laihi chhadaaëe ||

You save those who enter Your Sanctuary.

ਨਾਨਕ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਹੈ ਤਿਸੁ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਈ ॥੨੦॥੧॥

नानक वेपरवाहु है तिसु तिलु न तमाई ॥२०॥१॥

Naanak veparavaahu hai ŧisu ŧilu na ŧamaaëe ||20||1||

O Nanak, He is care-free; He has no greed at all. ||20||1||



200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates