Sorath ki vaar (M:4),
ਸੋਰਠਿ ਕੀ ਵਾਰ (ਮਹਲਾ 4),
सोरठि की वार (महला 4)


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਰਾਗੁ ਸੋਰਠਿ ਵਾਰ ਮਹਲੇ ੪ ਕੀ

रागु सोरठि वार महले ४ की

Raagu sorathi vaar mahale 4 kee

Vaar Of Raag Sorat'h, Fourth Mehl:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਸੋਰਠਿ ਸਦਾ ਸੁਹਾਵਣੀ ਜੇ ਸਚਾ ਮਨਿ ਹੋਇ ॥

सोरठि सदा सुहावणी जे सचा मनि होइ ॥

Sorathi sađaa suhaavañee je sachaa mani hoī ||

Sorat'h is always beautiful, if it brings the True Lord to dwell in the mind of the soul-bride.

ਦੰਦੀ ਮੈਲੁ ਨ ਕਤੁ ਮਨਿ ਜੀਭੈ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥

दंदी मैलु न कतु मनि जीभै सचा सोइ ॥

Đanđđee mailu na kaŧu mani jeebhai sachaa soī ||

Her teeth are clean and her mind is not split by duality; the Name of the True Lord is on her tongue.

ਸਸੁਰੈ ਪੇਈਐ ਭੈ ਵਸੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਨਿਸੰਗ ॥

ससुरै पेईऐ भै वसी सतिगुरु सेवि निसंग ॥

Sasurai peëeâi bhai vasee saŧiguru sevi nisangg ||

Here and hereafter, she abides in the Fear of God, and serves the True Guru without hesitation.

ਪਰਹਰਿ ਕਪੜੁ ਜੇ ਪਿਰ ਮਿਲੈ ਖੁਸੀ ਰਾਵੈ ਪਿਰੁ ਸੰਗਿ ॥

परहरि कपड़ु जे पिर मिलै खुसी रावै पिरु संगि ॥

Parahari kapaɍu je pir milai khusee raavai piru sanggi ||

Discarding worldly adornments, she meets her Husband Lord, and she celebrates joyfully with Him.

ਸਦਾ ਸੀਗਾਰੀ ਨਾਉ ਮਨਿ ਕਦੇ ਨ ਮੈਲੁ ਪਤੰਗੁ ॥

सदा सीगारी नाउ मनि कदे न मैलु पतंगु ॥

Sađaa seegaaree naaū mani kađe na mailu paŧanggu ||

She is adorned forever with the Name in her mind, and she does not have even an iota of filth.

ਦੇਵਰ ਜੇਠ ਮੁਏ ਦੁਖਿ ਸਸੂ ਕਾ ਡਰੁ ਕਿਸੁ ॥

देवर जेठ मुए दुखि ससू का डरु किसु ॥

Đevar jeth muē đukhi sasoo kaa daru kisu ||

Her husband's younger and elder brothers, the corrupt desires, have died, suffering in pain; and now, who fears Maya, the mother-in-law?

ਜੇ ਪਿਰ ਭਾਵੈ ਨਾਨਕਾ ਕਰਮ ਮਣੀ ਸਭੁ ਸਚੁ ॥੧॥

जे पिर भावै नानका करम मणी सभु सचु ॥१॥

Je pir bhaavai naanakaa karam mañee sabhu sachu ||1||

If she becomes pleasing to her Husband Lord, O Nanak, she bears the jewel of good karma upon her forehead, and everything is Truth to her. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਸੋਰਠਿ ਤਾਮਿ ਸੁਹਾਵਣੀ ਜਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਢੰਢੋਲੇ ॥

सोरठि तामि सुहावणी जा हरि नामु ढंढोले ॥

Sorathi ŧaami suhaavañee jaa hari naamu dhanddhole ||

Sorat'h is beautiful only when it leads the soul-bride to seek the Lord's Name.

ਗੁਰ ਪੁਰਖੁ ਮਨਾਵੈ ਆਪਣਾ ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਬੋਲੇ ॥

गुर पुरखु मनावै आपणा गुरमती हरि हरि बोले ॥

Gur purakhu manaavai âapañaa guramaŧee hari hari bole ||

She pleases her Guru and God; under Guru's Instruction, she speaks the Name of the Lord, Har, Har.

ਹਰਿ ਪ੍ਰੇਮਿ ਕਸਾਈ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਹਰਿ ਰਤੀ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਚੋਲੇ ॥

हरि प्रेमि कसाई दिनसु राति हरि रती हरि रंगि चोले ॥

Hari premi kasaaëe đinasu raaŧi hari raŧee hari ranggi chole ||

She is attracted to the Lord's Name, day and night, and her body is drenched in the color of the Love of the Lord, Har, Har.

ਹਰਿ ਜੈਸਾ ਪੁਰਖੁ ਨ ਲਭਈ ਸਭੁ ਦੇਖਿਆ ਜਗਤੁ ਮੈ ਟੋਲੇ ॥

हरि जैसा पुरखु न लभई सभु देखिआ जगतु मै टोले ॥

Hari jaisaa purakhu na labhaëe sabhu đekhiâa jagaŧu mai tole ||

No other being like the Lord God can be found; I have looked and searched over the whole world.

ਗੁਰਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਮਨੁ ਅਨਤ ਨ ਕਾਹੂ ਡੋਲੇ ॥

गुरि सतिगुरि नामु द्रिड़ाइआ मनु अनत न काहू डोले ॥

Guri saŧiguri naamu đriɍaaīâa manu ânaŧ na kaahoo dole ||

The Guru, the True Guru, has implanted the Naam within me; my mind does not waver any more.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕੇ ਗੋਲ ਗੋਲੇ ॥੨॥

जनु नानकु हरि का दासु है गुर सतिगुर के गोल गोले ॥२॥

Janu naanaku hari kaa đaasu hai gur saŧigur ke gol gole ||2||

Servant Nanak is the Lord's slave, the slave of the slaves of the Guru, the True Guru. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੂ ਆਪੇ ਸਿਸਟਿ ਕਰਤਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿਆ ॥

तू आपे सिसटि करता सिरजणहारिआ ॥

Ŧoo âape sisati karaŧaa sirajañahaariâa ||

You Yourself are the Creator, the Fashioner of the world.

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇ ਤੁਧੁ ਆਪਿ ਸਵਾਰਿਆ ॥

तुधु आपे खेलु रचाइ तुधु आपि सवारिआ ॥

Ŧuđhu âape khelu rachaaī ŧuđhu âapi savaariâa ||

You Yourself have arranged the play, and You Yourself arrange it.

ਦਾਤਾ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਆਪਿ ਭੋਗਣਹਾਰਿਆ ॥

दाता करता आपि आपि भोगणहारिआ ॥

Đaaŧaa karaŧaa âapi âapi bhogañahaariâa ||

You Yourself are the Giver and the Creator; You Yourself are the Enjoyer.

ਸਭੁ ਤੇਰਾ ਸਬਦੁ ਵਰਤੈ ਉਪਾਵਣਹਾਰਿਆ ॥

सभु तेरा सबदु वरतै उपावणहारिआ ॥

Sabhu ŧeraa sabađu varaŧai ūpaavañahaariâa ||

The Word of Your Shabad is pervading everywhere, O Creator Lord.

ਹਉ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸਲਾਹੀ ਗੁਰ ਕਉ ਵਾਰਿਆ ॥੧॥

हउ गुरमुखि सदा सलाही गुर कउ वारिआ ॥१॥

Haū guramukhi sađaa salaahee gur kaū vaariâa ||1||

As Gurmukh, I ever praise the Lord; I am a sacrifice to the Guru. ||1||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਹਉਮੈ ਜਲਤੇ ਜਲਿ ਮੁਏ ਭ੍ਰਮਿ ਆਏ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

हउमै जलते जलि मुए भ्रमि आए दूजै भाइ ॥

Haūmai jalaŧe jali muē bhrmi âaē đoojai bhaaī ||

In the flames of egotism, he is burnt to death; he wanders in doubt and the love of duality.

ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਰਾਖਿ ਲੀਏ ਆਪਣੈ ਪੰਨੈ ਪਾਇ ॥

पूरै सतिगुरि राखि लीए आपणै पंनै पाइ ॥

Poorai saŧiguri raakhi leeē âapañai pannai paaī ||

The Perfect True Guru saves him, making him His own.

ਇਹੁ ਜਗੁ ਜਲਤਾ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਇ ॥

इहु जगु जलता नदरी आइआ गुर कै सबदि सुभाइ ॥

Īhu jagu jalaŧaa nađaree âaīâa gur kai sabađi subhaaī ||

This world is burning; through the Sublime Word of the Guru's Shabad, this comes to be seen.

ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਸੇ ਸੀਤਲ ਭਏ ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਕਮਾਇ ॥੧॥

सबदि रते से सीतल भए नानक सचु कमाइ ॥१॥

Sabađi raŧe se seeŧal bhaē naanak sachu kamaaī ||1||

Those who are attuned to the Shabad are cooled and soothed; O Nanak, they practice Truth. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਫਲਿਓ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਆ ਧੰਨੁ ਜਨਮੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥

सफलिओ सतिगुरु सेविआ धंनु जनमु परवाणु ॥

Saphaliõ saŧiguru seviâa đhannu janamu paravaañu ||

Service to the True Guru is fruitful and rewarding; blessed and acceptable is such a life.

ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜੀਵਦਿਆ ਮੁਇਆ ਨ ਵਿਸਰੈ ਸੇਈ ਪੁਰਖ ਸੁਜਾਣ ॥

जिना सतिगुरु जीवदिआ मुइआ न विसरै सेई पुरख सुजाण ॥

Jinaa saŧiguru jeevađiâa muīâa na visarai seëe purakh sujaañ ||

Those who do not forget the True Guru, in life and in death, are truly wise people.

ਕੁਲੁ ਉਧਾਰੇ ਆਪਣਾ ਸੋ ਜਨੁ ਹੋਵੈ ਪਰਵਾਣੁ ॥

कुलु उधारे आपणा सो जनु होवै परवाणु ॥

Kulu ūđhaare âapañaa so janu hovai paravaañu ||

Their families are saved, and they are approved by the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੁਏ ਜੀਵਦੇ ਪਰਵਾਣੁ ਹਹਿ ਮਨਮੁਖ ਜਨਮਿ ਮਰਾਹਿ ॥

गुरमुखि मुए जीवदे परवाणु हहि मनमुख जनमि मराहि ॥

Guramukhi muē jeevađe paravaañu hahi manamukh janami maraahi ||

The Gurmukhs are approved in death as in life, while the self-willed manmukhs continue the cycle of birth and death.

ਨਾਨਕ ਮੁਏ ਨ ਆਖੀਅਹਿ ਜਿ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਿ ॥੨॥

नानक मुए न आखीअहि जि गुर कै सबदि समाहि ॥२॥

Naanak muē na âakheeâhi ji gur kai sabađi samaahi ||2||

O Nanak, they are not described as dead, who are absorbed in the Word of the Guru's Shabad. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਸੇਵਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ॥

हरि पुरखु निरंजनु सेवि हरि नामु धिआईऐ ॥

Hari purakhu niranjjanu sevi hari naamu đhiâaëeâi ||

Serve the Immaculate Lord God, and meditate on the Lord's Name.

ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਾਧੂ ਲਗਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਈਐ ॥

सतसंगति साधू लगि हरि नामि समाईऐ ॥

Saŧasanggaŧi saađhoo lagi hari naami samaaëeâi ||

Join the Society of the Holy Saints, and be absorbed in the Lord's Name.

ਹਰਿ ਤੇਰੀ ਵਡੀ ਕਾਰ ਮੈ ਮੂਰਖ ਲਾਈਐ ॥

हरि तेरी वडी कार मै मूरख लाईऐ ॥

Hari ŧeree vadee kaar mai moorakh laaëeâi ||

O Lord, glorious and great is service to You; I am so foolish

ਹਉ ਗੋਲਾ ਲਾਲਾ ਤੁਧੁ ਮੈ ਹੁਕਮੁ ਫੁਰਮਾਈਐ ॥

हउ गोला लाला तुधु मै हुकमु फुरमाईऐ ॥

Haū golaa laalaa ŧuđhu mai hukamu phuramaaëeâi ||

- please, commit me to it. I am Your servant and slave; command me, according to Your Will.

ਹਉ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਰ ਕਮਾਵਾ ਜਿ ਗੁਰਿ ਸਮਝਾਈਐ ॥੨॥

हउ गुरमुखि कार कमावा जि गुरि समझाईऐ ॥२॥

Haū guramukhi kaar kamaavaa ji guri samajhaaëeâi ||2||

As Gurmukh, I shall serve You, as Guru has instructed me. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਵਣਾ ਜਿ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਲਿਖਿਆਸੁ ॥

पूरबि लिखिआ कमावणा जि करतै आपि लिखिआसु ॥

Poorabi likhiâa kamaavañaa ji karaŧai âapi likhiâasu ||

He acts according to pre-ordained destiny, written by the Creator Himself.

ਮੋਹ ਠਗਉਲੀ ਪਾਈਅਨੁ ਵਿਸਰਿਆ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥

मोह ठगउली पाईअनु विसरिआ गुणतासु ॥

Moh thagaūlee paaëeânu visariâa guñaŧaasu ||

Emotional attachment has drugged him, and he has forgotten the Lord, the treasure of virtue.

ਮਤੁ ਜਾਣਹੁ ਜਗੁ ਜੀਵਦਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਮੁਇਆਸੁ ॥

मतु जाणहु जगु जीवदा दूजै भाइ मुइआसु ॥

Maŧu jaañahu jagu jeevađaa đoojai bhaaī muīâasu ||

Don't think that he is alive in the world - he is dead, through the love of duality.

ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਸੇ ਬਹਣਿ ਨ ਮਿਲਨੀ ਪਾਸਿ ॥

जिनी गुरमुखि नामु न चेतिओ से बहणि न मिलनी पासि ॥

Jinee guramukhi naamu na cheŧiõ se bahañi na milanee paasi ||

Those who do not meditate on the Lord, as Gurmukh, are not permitted to sit near the Lord.

ਦੁਖੁ ਲਾਗਾ ਬਹੁ ਅਤਿ ਘਣਾ ਪੁਤੁ ਕਲਤੁ ਨ ਸਾਥਿ ਕੋਈ ਜਾਸਿ ॥

दुखु लागा बहु अति घणा पुतु कलतु न साथि कोई जासि ॥

Đukhu laagaa bahu âŧi ghañaa puŧu kalaŧu na saaŧhi koëe jaasi ||

They suffer the most horrible pain and suffering, and neither their sons nor their wives go along with them.

ਲੋਕਾ ਵਿਚਿ ਮੁਹੁ ਕਾਲਾ ਹੋਆ ਅੰਦਰਿ ਉਭੇ ਸਾਸ ॥

लोका विचि मुहु काला होआ अंदरि उभे सास ॥

Lokaa vichi muhu kaalaa hoâa ânđđari ūbhe saas ||

Their faces are blackened among men, and they sigh in deep regret.

ਮਨਮੁਖਾ ਨੋ ਕੋ ਨ ਵਿਸਹੀ ਚੁਕਿ ਗਇਆ ਵੇਸਾਸੁ ॥

मनमुखा नो को न विसही चुकि गइआ वेसासु ॥

Manamukhaa no ko na visahee chuki gaīâa vesaasu ||

No one places any reliance in the self-willed manmukhs; trust in them is lost.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਾ ਨੋ ਸੁਖੁ ਅਗਲਾ ਜਿਨਾ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮ ਨਿਵਾਸੁ ॥੧॥

नानक गुरमुखा नो सुखु अगला जिना अंतरि नाम निवासु ॥१॥

Naanak guramukhaa no sukhu âgalaa jinaa ânŧŧari naam nivaasu ||1||

O Nanak, the Gurmukhs live in absolute peace; the Naam, the Name of the Lord, abides within them. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸੇ ਸੈਣ ਸੇ ਸਜਣਾ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਹਿ ਸੁਭਾਇ ॥

से सैण से सजणा जि गुरमुखि मिलहि सुभाइ ॥

Se saiñ se sajañaa ji guramukhi milahi subhaaī ||

They alone are relatives, and they alone are friends, who, as Gurmukh, join together in love.

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਅਨਦਿਨੁ ਕਰਹਿ ਸੇ ਸਚਿ ਰਹੇ ਸਮਾਇ ॥

सतिगुर का भाणा अनदिनु करहि से सचि रहे समाइ ॥

Saŧigur kaa bhaañaa ânađinu karahi se sachi rahe samaaī ||

Night and day, they act according to the True Guru's Will; they remain absorbed in the True Name.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਲਗੇ ਸਜਣ ਨ ਆਖੀਅਹਿ ਜਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ਕਰਹਿ ਵੇਕਾਰ ॥

दूजै भाइ लगे सजण न आखीअहि जि अभिमानु करहि वेकार ॥

Đoojai bhaaī lage sajañ na âakheeâhi ji âbhimaanu karahi vekaar ||

Those who are attached to the love of duality are not called friends; they practice egotism and corruption.

ਮਨਮੁਖ ਆਪ ਸੁਆਰਥੀ ਕਾਰਜੁ ਨ ਸਕਹਿ ਸਵਾਰਿ ॥

मनमुख आप सुआरथी कारजु न सकहि सवारि ॥

Manamukh âap suâaraŧhee kaaraju na sakahi savaari ||

The self-willed manmukhs are selfish; they cannot resolve anyone's affairs.

ਨਾਨਕ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਵਣਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥੨॥

नानक पूरबि लिखिआ कमावणा कोइ न मेटणहारु ॥२॥

Naanak poorabi likhiâa kamaavañaa koī na metañahaaru ||2||

O Nanak, they act according to their pre-ordained destiny; no one can erase it. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਆਪਿ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਆ ॥

तुधु आपे जगतु उपाइ कै आपि खेलु रचाइआ ॥

Ŧuđhu âape jagaŧu ūpaaī kai âapi khelu rachaaīâa ||

You Yourself created the world, and You Yourself arranged the play of it.

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਆਪਿ ਸਿਰਜਿਆ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਵਧਾਇਆ ॥

त्रै गुण आपि सिरजिआ माइआ मोहु वधाइआ ॥

Ŧrai guñ âapi sirajiâa maaīâa mohu vađhaaīâa ||

You Yourself created the three qualities, and fostered emotional attachment to Maya.

ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਇਆ ॥

विचि हउमै लेखा मंगीऐ फिरि आवै जाइआ ॥

Vichi haūmai lekhaa manggeeâi phiri âavai jaaīâa ||

He is called to account for his deeds done in egotism; he continues coming and going in reincarnation.

ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਆਪਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਸੇ ਗੁਰਿ ਸਮਝਾਇਆ ॥

जिना हरि आपि क्रिपा करे से गुरि समझाइआ ॥

Jinaa hari âapi kripaa kare se guri samajhaaīâa ||

The Guru instructs those whom the Lord Himself blesses with Grace.

ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਸਦਾ ਸਦਾ ਘੁਮਾਇਆ ॥੩॥

बलिहारी गुर आपणे सदा सदा घुमाइआ ॥३॥

Balihaaree gur âapañe sađaa sađaa ghumaaīâa ||3||

I am a sacrifice to my Guru; forever and ever, I am a sacrifice to Him. ||3||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਮੋਹਣੀ ਜਿਨਿ ਵਿਣੁ ਦੰਤਾ ਜਗੁ ਖਾਇਆ ॥

माइआ ममता मोहणी जिनि विणु दंता जगु खाइआ ॥

Maaīâa mamaŧaa mohañee jini viñu đanŧŧaa jagu khaaīâa ||

The love of Maya is enticing; without teeth, it has eaten up the world.

ਮਨਮੁਖ ਖਾਧੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਜਿਨੀ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥

मनमुख खाधे गुरमुखि उबरे जिनी सचि नामि चितु लाइआ ॥

Manamukh khaađhe guramukhi ūbare jinee sachi naami chiŧu laaīâa ||

The self-willed manmukhs are eaten away, while the Gurmukhs are saved; they focus their consciousness on the True Name.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜਗੁ ਕਮਲਾ ਫਿਰੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ॥

बिनु नावै जगु कमला फिरै गुरमुखि नदरी आइआ ॥

Binu naavai jagu kamalaa phirai guramukhi nađaree âaīâa ||

Without the Name, the world wanders around insane; the Gurmukhs come to see this.

ਧੰਧਾ ਕਰਤਿਆ ਨਿਹਫਲੁ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮਨਿ ਨ ਵਸਾਇਆ ॥

धंधा करतिआ निहफलु जनमु गवाइआ सुखदाता मनि न वसाइआ ॥

Đhanđđhaa karaŧiâa nihaphalu janamu gavaaīâa sukhađaaŧaa mani na vasaaīâa ||

Involved in worldly affairs, he wastes his life in vain; the peace-giving Lord does not come to abide in his mind.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਤਿਨਾ ਕਉ ਮਿਲਿਆ ਜਿਨ ਕਉ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥੧॥

नानक नामु तिना कउ मिलिआ जिन कउ धुरि लिखि पाइआ ॥१॥

Naanak naamu ŧinaa kaū miliâa jin kaū đhuri likhi paaīâa ||1||

O Nanak, they alone obtain the Name, who have such pre-ordained destiny. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਘਰ ਹੀ ਮਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਭਰਪੂਰੁ ਹੈ ਮਨਮੁਖਾ ਸਾਦੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥

घर ही महि अम्रितु भरपूरु है मनमुखा सादु न पाइआ ॥

Ghar hee mahi âmmmriŧu bharapooru hai manamukhaa saađu na paaīâa ||

The home within is filled with Ambrosial Nectar, but the self-willed manmukh does not get to taste it.

ਜਿਉ ਕਸਤੂਰੀ ਮਿਰਗੁ ਨ ਜਾਣੈ ਭ੍ਰਮਦਾ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥

जिउ कसतूरी मिरगु न जाणै भ्रमदा भरमि भुलाइआ ॥

Jiū kasaŧooree miragu na jaañai bhrmađaa bharami bhulaaīâa ||

He is like the deer, who does not recognize its own musk-scent; it wanders around, deluded by doubt.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਤਜਿ ਬਿਖੁ ਸੰਗ੍ਰਹੈ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਖੁਆਇਆ ॥

अम्रितु तजि बिखु संग्रहै करतै आपि खुआइआ ॥

Âmmmriŧu ŧaji bikhu sanggrhai karaŧai âapi khuâaīâa ||

The manmukh forsakes the Ambrosial Nectar, and instead gathers poison; the Creator Himself has fooled him.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੇ ਸੋਝੀ ਪਈ ਤਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥

गुरमुखि विरले सोझी पई तिना अंदरि ब्रहमु दिखाइआ ॥

Guramukhi virale sojhee paëe ŧinaa ânđđari brhamu đikhaaīâa ||

How rare are the Gurmukhs, who obtain this understanding; they behold the Lord God within themselves.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਹੋਇਆ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਸਾਦੁ ਆਇਆ ॥

तनु मनु सीतलु होइआ रसना हरि सादु आइआ ॥

Ŧanu manu seeŧalu hoīâa rasanaa hari saađu âaīâa ||

Their minds and bodies are cooled and soothed, and their tongues enjoy the sublime taste of the Lord.

ਸਬਦੇ ਹੀ ਨਾਉ ਊਪਜੈ ਸਬਦੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥

सबदे ही नाउ ऊपजै सबदे मेलि मिलाइआ ॥

Sabađe hee naaū ǖpajai sabađe meli milaaīâa ||

Through the Word of the Shabad, the Name wells up; through the Shabad, we are united in the Lord's Union.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਬਉਰਾਨਾ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥

बिनु सबदै सभु जगु बउराना बिरथा जनमु गवाइआ ॥

Binu sabađai sabhu jagu baūraanaa biraŧhaa janamu gavaaīâa ||

Without the Shabad, the whole world is insane, and it loses its life in vain.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਏਕੋ ਸਬਦੁ ਹੈ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ॥੨॥

अम्रितु एको सबदु है नानक गुरमुखि पाइआ ॥२॥

Âmmmriŧu ēko sabađu hai naanak guramukhi paaīâa ||2||

The Shabad alone is Ambrosial Nectar; O Nanak, the Gurmukhs obtain it. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸੋ ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਕਹੁ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਪਾਈਐ ॥

सो हरि पुरखु अगमु है कहु कितु बिधि पाईऐ ॥

So hari purakhu âgammu hai kahu kiŧu biđhi paaëeâi ||

The Lord God is inaccessible; tell me, how can we find Him?

ਤਿਸੁ ਰੂਪੁ ਨ ਰੇਖ ਅਦ੍ਰਿਸਟੁ ਕਹੁ ਜਨ ਕਿਉ ਧਿਆਈਐ ॥

तिसु रूपु न रेख अद्रिसटु कहु जन किउ धिआईऐ ॥

Ŧisu roopu na rekh âđrisatu kahu jan kiū đhiâaëeâi ||

He has no form or feature, and He cannot be seen; tell me, how can we meditate on Him?

ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਹਰਿ ਅਗਮੁ ਕਿਆ ਕਹਿ ਗੁਣ ਗਾਈਐ ॥

निरंकारु निरंजनु हरि अगमु किआ कहि गुण गाईऐ ॥

Nirankkaaru niranjjanu hari âgamu kiâa kahi guñ gaaëeâi ||

The Lord is formless, immaculate and inaccessible; which of His Virtues should we speak of and sing?

ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਆਪਿ ਸੁ ਹਰਿ ਮਾਰਗਿ ਪਾਈਐ ॥

जिसु आपि बुझाए आपि सु हरि मारगि पाईऐ ॥

Jisu âapi bujhaaē âapi su hari maaragi paaëeâi ||

They alone walk on the Lord's Path, whom the Lord Himself instructs.

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਵੇਖਾਲਿਆ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਪਾਈਐ ॥੪॥

गुरि पूरै वेखालिआ गुर सेवा पाईऐ ॥४॥

Guri poorai vekhaaliâa gur sevaa paaëeâi ||4||

The Perfect Guru has revealed Him to me; serving the Guru, He is found. ||4||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਜਿਉ ਤਨੁ ਕੋਲੂ ਪੀੜੀਐ ਰਤੁ ਨ ਭੋਰੀ ਡੇਹਿ ॥

जिउ तनु कोलू पीड़ीऐ रतु न भोरी डेहि ॥

Jiū ŧanu koloo peeɍeeâi raŧu na bhoree dehi ||

It is as if my body has been crushed in the oil-press, without yielding even a drop of blood;

ਜੀਉ ਵੰਞੈ ਚਉ ਖੰਨੀਐ ਸਚੇ ਸੰਦੜੈ ਨੇਹਿ ॥

जीउ वंञै चउ खंनीऐ सचे संदड़ै नेहि ॥

Jeeū vanņņai chaū khanneeâi sache sanđđaɍai nehi ||

It is as if my soul has been cut apart into pieces for the sake of the Love of the True Lord;

ਨਾਨਕ ਮੇਲੁ ਨ ਚੁਕਈ ਰਾਤੀ ਅਤੈ ਡੇਹ ॥੧॥

नानक मेलु न चुकई राती अतै डेह ॥१॥

Naanak melu na chukaëe raaŧee âŧai deh ||1||

O Nanak, still, night and day, my Union with the Lord is not broken. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਜਣੁ ਮੈਡਾ ਰੰਗੁਲਾ ਰੰਗੁ ਲਾਏ ਮਨੁ ਲੇਇ ॥

सजणु मैडा रंगुला रंगु लाए मनु लेइ ॥

Sajañu maidaa ranggulaa ranggu laaē manu leī ||

My Friend is so full of joy and love; He colors my mind with the color of His Love,

ਜਿਉ ਮਾਜੀਠੈ ਕਪੜੇ ਰੰਗੇ ਭੀ ਪਾਹੇਹਿ ॥

जिउ माजीठै कपड़े रंगे भी पाहेहि ॥

Jiū maajeethai kapaɍe rangge bhee paahehi ||

Like the fabric which is treated to retain the color of the dye.

ਨਾਨਕ ਰੰਗੁ ਨ ਉਤਰੈ ਬਿਆ ਨ ਲਗੈ ਕੇਹ ॥੨॥

नानक रंगु न उतरै बिआ न लगै केह ॥२॥

Naanak ranggu na ūŧarai biâa na lagai keh ||2||

O Nanak, this color does not depart, and no other color can be imparted to this fabric. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਆਪਿ ਵਰਤੈ ਆਪਿ ਹਰਿ ਆਪਿ ਬੁਲਾਇਦਾ ॥

हरि आपि वरतै आपि हरि आपि बुलाइदा ॥

Hari âapi varaŧai âapi hari âapi bulaaīđaa ||

The Lord Himself is pervading everywhere; the Lord Himself causes us to chant His Name.

ਹਰਿ ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਵਾਰਿ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਲਾਇਦਾ ॥

हरि आपे स्रिसटि सवारि सिरि धंधै लाइदा ॥

Hari âape srisati savaari siri đhanđđhai laaīđaa ||

The Lord Himself created the creation; He commits all to their tasks.

ਇਕਨਾ ਭਗਤੀ ਲਾਇ ਇਕਿ ਆਪਿ ਖੁਆਇਦਾ ॥

इकना भगती लाइ इकि आपि खुआइदा ॥

Īkanaa bhagaŧee laaī īki âapi khuâaīđaa ||

He engages some in devotional worship, and others, He causes to stray.

ਇਕਨਾ ਮਾਰਗਿ ਪਾਇ ਇਕਿ ਉਝੜਿ ਪਾਇਦਾ ॥

इकना मारगि पाइ इकि उझड़ि पाइदा ॥

Īkanaa maaragi paaī īki ūjhaɍi paaīđaa ||

He places some on the Path, while He leads others into the wilderness.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗੁਣ ਗਾਇਦਾ ॥੫॥

जनु नानकु नामु धिआए गुरमुखि गुण गाइदा ॥५॥

Janu naanaku naamu đhiâaē guramukhi guñ gaaīđaa ||5||

Servant Nanak meditates on the Naam, the Name of the Lord; as Gurmukh, he sings the Glorious Praises of the Lord. ||5||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜੇ ਕੋ ਕਰੇ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

सतिगुर की सेवा सफलु है जे को करे चितु लाइ ॥

Saŧigur kee sevaa saphalu hai je ko kare chiŧu laaī ||

Service to the True Guru is fruitful and rewarding, if one performs it with his mind focused on it.

ਮਨਿ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਵਣਾ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

मनि चिंदिआ फलु पावणा हउमै विचहु जाइ ॥

Mani chinđđiâa phalu paavañaa haūmai vichahu jaaī ||

The fruits of the mind's desires are obtained, and egotism departs from within.

ਬੰਧਨ ਤੋੜੈ ਮੁਕਤਿ ਹੋਇ ਸਚੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

बंधन तोड़ै मुकति होइ सचे रहै समाइ ॥

Banđđhan ŧoɍai mukaŧi hoī sache rahai samaaī ||

His bonds are broken, and he is liberated; he remains absorbed in the True Lord.

ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਨਾਮੁ ਅਲਭੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

इसु जग महि नामु अलभु है गुरमुखि वसै मनि आइ ॥

Īsu jag mahi naamu âlabhu hai guramukhi vasai mani âaī ||

It is so difficult to obtain the Naam in this world; it comes to dwell in the mind of the Gurmukh.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਆਪਣਾ ਹਉ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥੧॥

नानक जो गुरु सेवहि आपणा हउ तिन बलिहारै जाउ ॥१॥

Naanak jo guru sevahi âapañaa haū ŧin balihaarai jaaū ||1||

O Nanak, I am a sacrifice to one who serves his True Guru. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਨਮੁਖ ਮੰਨੁ ਅਜਿਤੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਲਗੈ ਜਾਇ ॥

मनमुख मंनु अजितु है दूजै लगै जाइ ॥

Manamukh mannu âjiŧu hai đoojai lagai jaaī ||

The mind of the self-willed manmukh is so very stubborn; it is stuck in the love of duality.

ਤਿਸ ਨੋ ਸੁਖੁ ਸੁਪਨੈ ਨਹੀ ਦੁਖੇ ਦੁਖਿ ਵਿਹਾਇ ॥

तिस नो सुखु सुपनै नही दुखे दुखि विहाइ ॥

Ŧis no sukhu supanai nahee đukhe đukhi vihaaī ||

He does not find peace, even in dreams; he passes his life in misery and suffering.

ਘਰਿ ਘਰਿ ਪੜਿ ਪੜਿ ਪੰਡਿਤ ਥਕੇ ਸਿਧ ਸਮਾਧਿ ਲਗਾਇ ॥

घरि घरि पड़ि पड़ि पंडित थके सिध समाधि लगाइ ॥

Ghari ghari paɍi paɍi panddiŧ ŧhake siđh samaađhi lagaaī ||

The Pandits have grown weary of going door to door, reading and reciting their scriptures; the Siddhas have gone into their trances of Samaadhi.

ਇਹੁ ਮਨੁ ਵਸਿ ਨ ਆਵਈ ਥਕੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥

इहु मनु वसि न आवई थके करम कमाइ ॥

Īhu manu vasi na âavaëe ŧhake karam kamaaī ||

This mind cannot be controlled; they are tired of performing religious rituals.

ਭੇਖਧਾਰੀ ਭੇਖ ਕਰਿ ਥਕੇ ਅਠਿਸਠਿ ਤੀਰਥ ਨਾਇ ॥

भेखधारी भेख करि थके अठिसठि तीरथ नाइ ॥

Bhekhađhaaree bhekh kari ŧhake âthisathi ŧeeraŧh naaī ||

The impersonators have grown weary of wearing false costumes, and bathing at the sixty-eight sacred shrines.

ਮਨ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਹਉਮੈ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥

मन की सार न जाणनी हउमै भरमि भुलाइ ॥

Man kee saar na jaañanee haūmai bharami bhulaaī ||

They do not know the state of their own minds; they are deluded by doubt and egotism.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਭਉ ਪਇਆ ਵਡਭਾਗਿ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥

गुर परसादी भउ पइआ वडभागि वसिआ मनि आइ ॥

Gur parasaađee bhaū paīâa vadabhaagi vasiâa mani âaī ||

By Guru's Grace, the Fear of God is obtained; by great good fortune, the Lord comes to abide in the mind.

ਭੈ ਪਇਐ ਮਨੁ ਵਸਿ ਹੋਆ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥

भै पइऐ मनु वसि होआ हउमै सबदि जलाइ ॥

Bhai paīâi manu vasi hoâa haūmai sabađi jalaaī ||

When the Fear of God comes, the mind is restrained, and through the Word of the Shabad, the ego is burnt away.

ਸਚਿ ਰਤੇ ਸੇ ਨਿਰਮਲੇ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥

सचि रते से निरमले जोती जोति मिलाइ ॥

Sachi raŧe se niramale joŧee joŧi milaaī ||

Those who are imbued with Truth are immaculate; their light merges in the Light.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਨਾਉ ਪਾਇਆ ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥

सतिगुरि मिलिऐ नाउ पाइआ नानक सुखि समाइ ॥२॥

Saŧiguri miliâi naaū paaīâa naanak sukhi samaaī ||2||

Meeting the True Guru, one obtains the Name; O Nanak, he is absorbed in peace. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਏਹ ਭੂਪਤਿ ਰਾਣੇ ਰੰਗ ਦਿਨ ਚਾਰਿ ਸੁਹਾਵਣਾ ॥

एह भूपति राणे रंग दिन चारि सुहावणा ॥

Ēh bhoopaŧi raañe rangg đin chaari suhaavañaa ||

The pleasures of kings and emperors are pleasing, but they last for only a few days.

ਏਹੁ ਮਾਇਆ ਰੰਗੁ ਕਸੁੰਭ ਖਿਨ ਮਹਿ ਲਹਿ ਜਾਵਣਾ ॥

एहु माइआ रंगु कसु्मभ खिन महि लहि जावणा ॥

Ēhu maaīâa ranggu kasumbbh khin mahi lahi jaavañaa ||

These pleasures of Maya are like the color of the safflower, which wears off in a moment.

ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਨ ਚਲੈ ਸਿਰਿ ਪਾਪ ਲੈ ਜਾਵਣਾ ॥

चलदिआ नालि न चलै सिरि पाप लै जावणा ॥

Chalađiâa naali na chalai siri paap lai jaavañaa ||

They do not go with him when he departs; instead, he carries the load of sins upon his head.

ਜਾਂ ਪਕੜਿ ਚਲਾਇਆ ਕਾਲਿ ਤਾਂ ਖਰਾ ਡਰਾਵਣਾ ॥

जां पकड़ि चलाइआ कालि तां खरा डरावणा ॥

Jaan pakaɍi chalaaīâa kaali ŧaan kharaa daraavañaa ||

When death seizes him, and marches him away, then he looks absolutely hideous.

ਓਹ ਵੇਲਾ ਹਥਿ ਨ ਆਵੈ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਵਣਾ ॥੬॥

ओह वेला हथि न आवै फिरि पछुतावणा ॥६॥

Õh velaa haŧhi na âavai phiri pachhuŧaavañaa ||6||

That lost opportunity will not come into his hands again, and in the end, he regrets and repents. ||6||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਜੋ ਮੁਹ ਫਿਰੇ ਸੇ ਬਧੇ ਦੁਖ ਸਹਾਹਿ ॥

सतिगुर ते जो मुह फिरे से बधे दुख सहाहि ॥

Saŧigur ŧe jo muh phire se bađhe đukh sahaahi ||

Those who turn their faces away from the True Guru, suffer in sorrow and bondage.

ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਮਿਲਣੁ ਨ ਪਾਇਨੀ ਜੰਮਹਿ ਤੈ ਮਰਿ ਜਾਹਿ ॥

फिरि फिरि मिलणु न पाइनी जमहि तै मरि जाहि ॥

Phiri phiri milañu na paaīnee jammahi ŧai mari jaahi ||

Again and again, they are born only to die; they cannot meet their Lord.

ਸਹਸਾ ਰੋਗੁ ਨ ਛੋਡਈ ਦੁਖ ਹੀ ਮਹਿ ਦੁਖ ਪਾਹਿ ॥

सहसा रोगु न छोडई दुख ही महि दुख पाहि ॥

Sahasaa rogu na chhodaëe đukh hee mahi đukh paahi ||

The disease of doubt does not depart, and they find only pain and more pain.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਬਖਸਿ ਲੇਹਿ ਸਬਦੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਹਿ ॥੧॥

नानक नदरी बखसि लेहि सबदे मेलि मिलाहि ॥१॥

Naanak nađaree bakhasi lehi sabađe meli milaahi ||1||

O Nanak, if the Gracious Lord forgives, then one is united in Union with the Word of the Shabad. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਜੋ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਮੁਹ ਫਿਰੇ ਤਿਨਾ ਠਉਰ ਨ ਠਾਉ ॥

जो सतिगुर ते मुह फिरे तिना ठउर न ठाउ ॥

Jo saŧigur ŧe muh phire ŧinaa thaūr na thaaū ||

Those who turn their faces away from the True Guru, shall find no place of rest or shelter.

ਜਿਉ ਛੁਟੜਿ ਘਰਿ ਘਰਿ ਫਿਰੈ ਦੁਹਚਾਰਣਿ ਬਦਨਾਉ ॥

जिउ छुटड़ि घरि घरि फिरै दुहचारणि बदनाउ ॥

Jiū chhutaɍi ghari ghari phirai đuhachaarañi bađanaaū ||

They wander around from door to door, like a woman forsaken, with a bad character and a bad reputation.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਖਸੀਅਹਿ ਸੇ ਸਤਿਗੁਰ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਉ ॥੨॥

नानक गुरमुखि बखसीअहि से सतिगुर मेलि मिलाउ ॥२॥

Naanak guramukhi bakhaseeâhi se saŧigur meli milaaū ||2||

O Nanak, the Gurmukhs are forgiven, and united in Union with the True Guru. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜੋ ਸੇਵਹਿ ਸਤਿ ਮੁਰਾਰਿ ਸੇ ਭਵਜਲ ਤਰਿ ਗਇਆ ॥

जो सेवहि सति मुरारि से भवजल तरि गइआ ॥

Jo sevahi saŧi muraari se bhavajal ŧari gaīâa ||

Those who serve the True Lord, the Destroyer of ego, cross over the terrifying world-ocean.

ਜੋ ਬੋਲਹਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਉ ਤਿਨ ਜਮੁ ਛਡਿ ਗਇਆ ॥

जो बोलहि हरि हरि नाउ तिन जमु छडि गइआ ॥

Jo bolahi hari hari naaū ŧin jamu chhadi gaīâa ||

Those who chant the Name of the Lord, Har, Har, are passed over by the Messenger of Death.

ਸੇ ਦਰਗਹ ਪੈਧੇ ਜਾਹਿ ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਜਪਿ ਲਇਆ ॥

से दरगह पैधे जाहि जिना हरि जपि लइआ ॥

Se đaragah paiđhe jaahi jinaa hari japi laīâa ||

Those who meditate on the Lord, go to His Court in robes of honor.

ਹਰਿ ਸੇਵਹਿ ਸੇਈ ਪੁਰਖ ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਤੁਧੁ ਮਇਆ ॥

हरि सेवहि सेई पुरख जिना हरि तुधु मइआ ॥

Hari sevahi seëe purakh jinaa hari ŧuđhu maīâa ||

They alone serve You, O Lord, whom You bless with Grace.

ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਪਿਆਰੇ ਨਿਤ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭ੍ਰਮ ਭਉ ਗਇਆ ॥੭॥

गुण गावा पिआरे नित गुरमुखि भ्रम भउ गइआ ॥७॥

Guñ gaavaa piâare niŧ guramukhi bhrm bhaū gaīâa ||7||

I sing continually Your Glorious Praises, O Beloved; as Gurmukh, my doubts and fears have been dispelled. ||7||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਥਾਲੈ ਵਿਚਿ ਤੈ ਵਸਤੂ ਪਈਓ ਹਰਿ ਭੋਜਨੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਾਰੁ ॥

थालै विचि तै वसतू पईओ हरि भोजनु अम्रितु सारु ॥

Ŧhaalai vichi ŧai vasaŧoo paëeõ hari bhojanu âmmmriŧu saaru ||

Upon the plate, three things have been placed; this is the sublime, ambrosial food of the Lord.

ਜਿਤੁ ਖਾਧੈ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤੀਐ ਪਾਈਐ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

जितु खाधै मनु त्रिपतीऐ पाईऐ मोख दुआरु ॥

Jiŧu khaađhai manu ŧripaŧeeâi paaëeâi mokh đuâaru ||

Eating this, the mind is satisfied, and the Door of Salvation is found.

ਇਹੁ ਭੋਜਨੁ ਅਲਭੁ ਹੈ ਸੰਤਹੁ ਲਭੈ ਗੁਰ ਵੀਚਾਰਿ ॥

इहु भोजनु अलभु है संतहु लभै गुर वीचारि ॥

Īhu bhojanu âlabhu hai sanŧŧahu labhai gur veechaari ||

It is so difficult to obtain this food, O Saints; it is obtained only by contemplating the Guru.

ਏਹ ਮੁਦਾਵਣੀ ਕਿਉ ਵਿਚਹੁ ਕਢੀਐ ਸਦਾ ਰਖੀਐ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥

एह मुदावणी किउ विचहु कढीऐ सदा रखीऐ उरि धारि ॥

Ēh muđaavañee kiū vichahu kadheeâi sađaa rakheeâi ūri đhaari ||

Why should we cast this riddle out of our minds? We should keep it ever enshrined in our hearts.

ਏਹ ਮੁਦਾਵਣੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਪਾਈ ਗੁਰਸਿਖਾ ਲਧੀ ਭਾਲਿ ॥

एह मुदावणी सतिगुरू पाई गुरसिखा लधी भालि ॥

Ēh muđaavañee saŧiguroo paaëe gurasikhaa lađhee bhaali ||

The True Guru has posed this riddle. The Guru's Sikhs have found its solution.

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਬੁਝਾਏ ਸੁ ਬੁਝਸੀ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਘਾਲਿ ॥੧॥

नानक जिसु बुझाए सु बुझसी हरि पाइआ गुरमुखि घालि ॥१॥

Naanak jisu bujhaaē su bujhasee hari paaīâa guramukhi ghaali ||1||

O Nanak, he alone understands this, whom the Lord inspires to understand. The Gurmukhs work hard, and find the Lord. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਜੋ ਧੁਰਿ ਮੇਲੇ ਸੇ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

जो धुरि मेले से मिलि रहे सतिगुर सिउ चितु लाइ ॥

Jo đhuri mele se mili rahe saŧigur siū chiŧu laaī ||

Those whom the Primal Lord unites, remain in Union with Him; they focus their consciousness on the True Guru.

ਆਪਿ ਵਿਛੋੜੇਨੁ ਸੇ ਵਿਛੁੜੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਇ ॥

आपि विछोड़ेनु से विछुड़े दूजै भाइ खुआइ ॥

Âapi vichhoɍenu se vichhuɍe đoojai bhaaī khuâaī ||

Those whom the Lord Himself separates, remain separated; in the love of duality, they are ruined.

ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਕਿਆ ਪਾਈਐ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਇ ॥੨॥

नानक विणु करमा किआ पाईऐ पूरबि लिखिआ कमाइ ॥२॥

Naanak viñu karamaa kiâa paaëeâi poorabi likhiâa kamaaī ||2||

O Nanak, without good karma, what can anyone obtain? He earns what he is pre-destined to receive. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਬਹਿ ਸਖੀਆ ਜਸੁ ਗਾਵਹਿ ਗਾਵਣਹਾਰੀਆ ॥

बहि सखीआ जसु गावहि गावणहारीआ ॥

Bahi sakheeâa jasu gaavahi gaavañahaareeâa ||

Sitting together, the companions sing the Songs of the Lord's Praises.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿਹੁ ਨਿਤ ਹਰਿ ਕਉ ਬਲਿਹਾਰੀਆ ॥

हरि नामु सलाहिहु नित हरि कउ बलिहारीआ ॥

Hari naamu salaahihu niŧ hari kaū balihaareeâa ||

They praise the Lord's Name continually; they are a sacrifice to the Lord.

ਜਿਨੀ ਸੁਣਿ ਮੰਨਿਆ ਹਰਿ ਨਾਉ ਤਿਨਾ ਹਉ ਵਾਰੀਆ ॥

जिनी सुणि मंनिआ हरि नाउ तिना हउ वारीआ ॥

Jinee suñi manniâa hari naaū ŧinaa haū vaareeâa ||

Those who hear, and believe in the Lord's Name, to them I am a sacrifice.

ਗੁਰਮੁਖੀਆ ਹਰਿ ਮੇਲੁ ਮਿਲਾਵਣਹਾਰੀਆ ॥

गुरमुखीआ हरि मेलु मिलावणहारीआ ॥

Guramukheeâa hari melu milaavañahaareeâa ||

O Lord, let me unite with the Gurmukhs, who are united with You.

ਹਉ ਬਲਿ ਜਾਵਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ਗੁਰ ਦੇਖਣਹਾਰੀਆ ॥੮॥

हउ बलि जावा दिनु राति गुर देखणहारीआ ॥८॥

Haū bali jaavaa đinu raaŧi gur đekhañahaareeâa ||8||

I am a sacrifice to those who, day and night, behold their Guru. ||8||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਸਭਿ ਭਰਮਦੇ ਨਿਤ ਜਗਿ ਤੋਟਾ ਸੈਸਾਰਿ ॥

विणु नावै सभि भरमदे नित जगि तोटा सैसारि ॥

Viñu naavai sabhi bharamađe niŧ jagi ŧotaa saisaari ||

Without the Name of the Lord, everyone wanders around the world, losing.

ਮਨਮੁਖਿ ਕਰਮ ਕਮਾਵਣੇ ਹਉਮੈ ਅੰਧੁ ਗੁਬਾਰੁ ॥

मनमुखि करम कमावणे हउमै अंधु गुबारु ॥

Manamukhi karam kamaavañe haūmai ânđđhu gubaaru ||

The self-willed manmukhs do their deeds in the pitch black darkness of egotism.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਣਾ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥੧॥

गुरमुखि अम्रितु पीवणा नानक सबदु वीचारि ॥१॥

Guramukhi âmmmriŧu peevañaa naanak sabađu veechaari ||1||

The Gurmukhs drink in the Ambrosial Nectar, O Nanak, contemplating the Word of the Shabad. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਹਜੇ ਜਾਗੈ ਸਹਜੇ ਸੋਵੈ ॥

सहजे जागै सहजे सोवै ॥

Sahaje jaagai sahaje sovai ||

He wakes in peace, and he sleeps in peace.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਨਦਿਨੁ ਉਸਤਤਿ ਹੋਵੈ ॥

गुरमुखि अनदिनु उसतति होवै ॥

Guramukhi ânađinu ūsaŧaŧi hovai ||

The Gurmukh praises the Lord night and day.

ਮਨਮੁਖ ਭਰਮੈ ਸਹਸਾ ਹੋਵੈ ॥

मनमुख भरमै सहसा होवै ॥

Manamukh bharamai sahasaa hovai ||

The self-willed manmukh remains deluded by his doubts.

ਅੰਤਰਿ ਚਿੰਤਾ ਨੀਦ ਨ ਸੋਵੈ ॥

अंतरि चिंता नीद न सोवै ॥

Ânŧŧari chinŧŧaa neeđ na sovai ||

He is filled with anxiety, and he cannot even sleep.

ਗਿਆਨੀ ਜਾਗਹਿ ਸਵਹਿ ਸੁਭਾਇ ॥

गिआनी जागहि सवहि सुभाइ ॥

Giâanee jaagahi savahi subhaaī ||

The spiritually wise wake and sleep in peace.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤਿਆ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥੨॥

नानक नामि रतिआ बलि जाउ ॥२॥

Naanak naami raŧiâa bali jaaū ||2||

Nanak is a sacrifice to those who are imbued with the Naam, the Name of the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹਿ ਜੋ ਹਰਿ ਰਤਿਆ ॥

से हरि नामु धिआवहि जो हरि रतिआ ॥

Se hari naamu đhiâavahi jo hari raŧiâa ||

They alone meditate on the Lord's Name, who are imbued with the Lord.

ਹਰਿ ਇਕੁ ਧਿਆਵਹਿ ਇਕੁ ਇਕੋ ਹਰਿ ਸਤਿਆ ॥

हरि इकु धिआवहि इकु इको हरि सतिआ ॥

Hari īku đhiâavahi īku īko hari saŧiâa ||

They meditate on the One Lord; the One and Only Lord is True.

ਹਰਿ ਇਕੋ ਵਰਤੈ ਇਕੁ ਇਕੋ ਉਤਪਤਿਆ ॥

हरि इको वरतै इकु इको उतपतिआ ॥

Hari īko varaŧai īku īko ūŧapaŧiâa ||

The One Lord is pervading everywhere; the One Lord created the Universe.

ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹਿ ਤਿਨ ਡਰੁ ਸਟਿ ਘਤਿਆ ॥

जो हरि नामु धिआवहि तिन डरु सटि घतिआ ॥

Jo hari naamu đhiâavahi ŧin daru sati ghaŧiâa ||

Those who meditate on the Lord's Name, cast out their fears.

ਗੁਰਮਤੀ ਦੇਵੈ ਆਪਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਜਪਿਆ ॥੯॥

गुरमती देवै आपि गुरमुखि हरि जपिआ ॥९॥

Guramaŧee đevai âapi guramukhi hari japiâa ||9||

The Lord Himself blesses them with Guru's Instruction; the Gurmukh meditates on the Lord. ||9||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਅੰਤਰਿ ਗਿਆਨੁ ਨ ਆਇਓ ਜਿਤੁ ਕਿਛੁ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥

अंतरि गिआनु न आइओ जितु किछु सोझी पाइ ॥

Ânŧŧari giâanu na âaīõ jiŧu kichhu sojhee paaī ||

Spiritual wisdom, which would bring understanding, does not enter into his mind.

ਵਿਣੁ ਡਿਠਾ ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀਐ ਅੰਧਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਇ ॥

विणु डिठा किआ सालाहीऐ अंधा अंधु कमाइ ॥

Viñu dithaa kiâa saalaaheeâi ânđđhaa ânđđhu kamaaī ||

Without seeing, how can he praise the Lord? The blind act in blindness.

ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੀਐ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੧॥

नानक सबदु पछाणीऐ नामु वसै मनि आइ ॥१॥

Naanak sabađu pachhaañeeâi naamu vasai mani âaī ||1||

O Nanak, when one realizes the Word of the Shabad, then the Naam comes to abide in the mind. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਇਕਾ ਬਾਣੀ ਇਕੁ ਗੁਰੁ ਇਕੋ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥

इका बाणी इकु गुरु इको सबदु वीचारि ॥

Īkaa baañee īku guru īko sabađu veechaari ||

There is One Bani; there is One Guru; there is one Shabad to contemplate.

ਸਚਾ ਸਉਦਾ ਹਟੁ ਸਚੁ ਰਤਨੀ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰ ॥

सचा सउदा हटु सचु रतनी भरे भंडार ॥

Sachaa saūđaa hatu sachu raŧanee bhare bhanddaar ||

True is the merchandise, and true is the shop; the warehouses are overflowing with jewels.

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਪਾਈਅਨਿ ਜੇ ਦੇਵੈ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥

गुर किरपा ते पाईअनि जे देवै देवणहारु ॥

Gur kirapaa ŧe paaëeâni je đevai đevañahaaru ||

By Guru's Grace, they are obtained, if the Great Giver gives them.

ਸਚਾ ਸਉਦਾ ਲਾਭੁ ਸਦਾ ਖਟਿਆ ਨਾਮੁ ਅਪਾਰੁ ॥

सचा सउदा लाभु सदा खटिआ नामु अपारु ॥

Sachaa saūđaa laabhu sađaa khatiâa naamu âpaaru ||

Dealing in this true merchandise, one earns the profit of the incomparable Naam.

ਵਿਖੁ ਵਿਚਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪ੍ਰਗਟਿਆ ਕਰਮਿ ਪੀਆਵਣਹਾਰੁ ॥

विखु विचि अम्रितु प्रगटिआ करमि पीआवणहारु ॥

Vikhu vichi âmmmriŧu prgatiâa karami peeâavañahaaru ||

In the midst of poison, the Ambrosial Nectar is revealed; by His Mercy, one drinks it in.

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਸਲਾਹੀਐ ਧੰਨੁ ਸਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥੨॥

नानक सचु सलाहीऐ धंनु सवारणहारु ॥२॥

Naanak sachu salaaheeâi đhannu savaarañahaaru ||2||

O Nanak, praise the True Lord; blessed is the Creator, the Embellisher. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਕੂੜੁ ਵਰਤੈ ਸਚੁ ਨ ਭਾਵਈ ॥

जिना अंदरि कूड़ु वरतै सचु न भावई ॥

Jinaa ânđđari kooɍu varaŧai sachu na bhaavaëe ||

Those who are permeated by falsehood, do not love the Truth.

ਜੇ ਕੋ ਬੋਲੈ ਸਚੁ ਕੂੜਾ ਜਲਿ ਜਾਵਈ ॥

जे को बोलै सचु कूड़ा जलि जावई ॥

Je ko bolai sachu kooɍaa jali jaavaëe ||

If someone speaks the Truth, falsehood is burnt away.

ਕੂੜਿਆਰੀ ਰਜੈ ਕੂੜਿ ਜਿਉ ਵਿਸਟਾ ਕਾਗੁ ਖਾਵਈ ॥

कूड़िआरी रजै कूड़ि जिउ विसटा कागु खावई ॥

Kooɍiâaree rajai kooɍi jiū visataa kaagu khaavaëe ||

The false are satisfied by falsehood, like the crows who eat manure.

ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਹੋਇ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਸੋ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਈ ॥

जिसु हरि होइ क्रिपालु सो नामु धिआवई ॥

Jisu hari hoī kripaalu so naamu đhiâavaëe ||

When the Lord grants His Grace, then one meditates on the Naam, the Name of the Lord.

ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿ ਕੂੜੁ ਪਾਪੁ ਲਹਿ ਜਾਵਈ ॥੧੦॥

हरि गुरमुखि नामु अराधि कूड़ु पापु लहि जावई ॥१०॥

Hari guramukhi naamu âraađhi kooɍu paapu lahi jaavaëe ||10||

As Gurmukh, worship the Lord's Name in adoration; fraud and sin shall disappear. ||10||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸੇਖਾ ਚਉਚਕਿਆ ਚਉਵਾਇਆ ਏਹੁ ਮਨੁ ਇਕਤੁ ਘਰਿ ਆਣਿ ॥

सेखा चउचकिआ चउवाइआ एहु मनु इकतु घरि आणि ॥

Sekhaa chaūchakiâa chaūvaaīâa ēhu manu īkaŧu ghari âañi ||

O Shaykh, you wander in the four directions, blown by the four winds; bring your mind back to the home of the One Lord.

ਏਹੜ ਤੇਹੜ ਛਡਿ ਤੂ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੁ ॥

एहड़ तेहड़ छडि तू गुर का सबदु पछाणु ॥

Ēhaɍ ŧehaɍ chhadi ŧoo gur kaa sabađu pachhaañu ||

Renounce your petty arguments, and realize the Word of the Guru's Shabad.

ਸਤਿਗੁਰ ਅਗੈ ਢਹਿ ਪਉ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਜਾਣੁ ॥

सतिगुर अगै ढहि पउ सभु किछु जाणै जाणु ॥

Saŧigur âgai dhahi paū sabhu kichhu jaañai jaañu ||

Bow in humble respect before the True Guru; He is the Knower who knows everything.

ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਜਲਾਇ ਤੂ ਹੋਇ ਰਹੁ ਮਿਹਮਾਣੁ ॥

आसा मनसा जलाइ तू होइ रहु मिहमाणु ॥

Âasaa manasaa jalaaī ŧoo hoī rahu mihamaañu ||

Burn away your hopes and desires, and live like a guest in this world.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਭੀ ਚਲਹਿ ਤਾ ਦਰਗਹ ਪਾਵਹਿ ਮਾਣੁ ॥

सतिगुर कै भाणै भी चलहि ता दरगह पावहि माणु ॥

Saŧigur kai bhaañai bhee chalahi ŧaa đaragah paavahi maañu ||

If you walk in harmony with the True Guru's Will, then you shall be honored in the Court of the Lord.

ਨਾਨਕ ਜਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਨੀ ਤਿਨ ਧਿਗੁ ਪੈਨਣੁ ਧਿਗੁ ਖਾਣੁ ॥੧॥

नानक जि नामु न चेतनी तिन धिगु पैनणु धिगु खाणु ॥१॥

Naanak ji naamu na cheŧanee ŧin đhigu painañu đhigu khaañu ||1||

O Nanak, those who do not contemplate the Naam, the Name of the Lord - cursed are their clothes, and cursed is their food. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਹਰਿ ਗੁਣ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵਈ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥

हरि गुण तोटि न आवई कीमति कहणु न जाइ ॥

Hari guñ ŧoti na âavaëe keemaŧi kahañu na jaaī ||

There is no end to the Lord's Glorious Praises; His worth cannot be described.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਰਵਹਿ ਗੁਣ ਮਹਿ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੨॥

नानक गुरमुखि हरि गुण रवहि गुण महि रहै समाइ ॥२॥

Naanak guramukhi hari guñ ravahi guñ mahi rahai samaaī ||2||

O Nanak, the Gurmukhs chant the Glorious Praises of the Lord; they are absorbed in His Glorious Virtues. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਚੋਲੀ ਦੇਹ ਸਵਾਰੀ ਕਢਿ ਪੈਧੀ ਭਗਤਿ ਕਰਿ ॥

हरि चोली देह सवारी कढि पैधी भगति करि ॥

Hari cholee đeh savaaree kadhi paiđhee bhagaŧi kari ||

The Lord has adorned the coat of the body; He has embroidered it with devotional worship.

ਹਰਿ ਪਾਟੁ ਲਗਾ ਅਧਿਕਾਈ ਬਹੁ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਭਾਤਿ ਕਰਿ ॥

हरि पाटु लगा अधिकाई बहु बहु बिधि भाति करि ॥

Hari paatu lagaa âđhikaaëe bahu bahu biđhi bhaaŧi kari ||

The Lord has woven His silk into it, in so many ways and fashions.

ਕੋਈ ਬੂਝੈ ਬੂਝਣਹਾਰਾ ਅੰਤਰਿ ਬਿਬੇਕੁ ਕਰਿ ॥

कोई बूझै बूझणहारा अंतरि बिबेकु करि ॥

Koëe boojhai boojhañahaaraa ânŧŧari bibeku kari ||

How rare is that man of understanding, who understands, and deliberates within.

ਸੋ ਬੂਝੈ ਏਹੁ ਬਿਬੇਕੁ ਜਿਸੁ ਬੁਝਾਏ ਆਪਿ ਹਰਿ ॥

सो बूझै एहु बिबेकु जिसु बुझाए आपि हरि ॥

So boojhai ēhu bibeku jisu bujhaaē âapi hari ||

He alone understands these deliberations, whom the Lord Himself inspires to understand.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਵਿਚਾਰਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਸਤਿ ਹਰਿ ॥੧੧॥

जनु नानकु कहै विचारा गुरमुखि हरि सति हरि ॥११॥

Janu naanaku kahai vichaaraa guramukhi hari saŧi hari ||11||

Poor servant Nanak speaks: the Gurmukhs know the Lord, the Lord is True. ||11||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਪਰਥਾਇ ਸਾਖੀ ਮਹਾ ਪੁਰਖ ਬੋਲਦੇ ਸਾਝੀ ਸਗਲ ਜਹਾਨੈ ॥

परथाइ साखी महा पुरख बोलदे साझी सगल जहानै ॥

Paraŧhaaī saakhee mahaa purakh bolađe saajhee sagal jahaanai ||

Great men speak the teachings by relating them to individual situations, but the whole world shares in them.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਸੁ ਭਉ ਕਰੇ ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ॥

गुरमुखि होइ सु भउ करे आपणा आपु पछाणै ॥

Guramukhi hoī su bhaū kare âapañaa âapu pachhaañai ||

One who becomes Gurmukh knows the Fear of God, and realizes his own self.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਤਾ ਮਨ ਹੀ ਤੇ ਮਨੁ ਮਾਨੈ ॥

गुर परसादी जीवतु मरै ता मन ही ते मनु मानै ॥

Gur parasaađee jeevaŧu marai ŧaa man hee ŧe manu maanai ||

If, by Guru's Grace, one remains dead while yet alive, the mind becomes content in itself.

ਜਿਨ ਕਉ ਮਨ ਕੀ ਪਰਤੀਤਿ ਨਾਹੀ ਨਾਨਕ ਸੇ ਕਿਆ ਕਥਹਿ ਗਿਆਨੈ ॥੧॥

जिन कउ मन की परतीति नाही नानक से किआ कथहि गिआनै ॥१॥

Jin kaū man kee paraŧeeŧi naahee naanak se kiâa kaŧhahi giâanai ||1||

Those who have no faith in their own minds, O Nanak - how can they speak of spiritual wisdom? ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਚਿਤੁ ਨ ਲਾਇਓ ਅੰਤਿ ਦੁਖੁ ਪਹੁਤਾ ਆਇ ॥

गुरमुखि चितु न लाइओ अंति दुखु पहुता आइ ॥

Guramukhi chiŧu na laaīõ ânŧŧi đukhu pahuŧaa âaī ||

Those who do not focus their consciousness on the Lord, as Gurmukh, suffer pain and grief in the end.

ਅੰਦਰਹੁ ਬਾਹਰਹੁ ਅੰਧਿਆਂ ਸੁਧਿ ਨ ਕਾਈ ਪਾਇ ॥

अंदरहु बाहरहु अंधिआं सुधि न काई पाइ ॥

Ânđđarahu baaharahu ânđđhiâan suđhi na kaaëe paaī ||

They are blind, inwardly and outwardly, and they do not understand anything.

ਪੰਡਿਤ ਤਿਨ ਕੀ ਬਰਕਤੀ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਖਾਇ ਜੋ ਰਤੇ ਹਰਿ ਨਾਇ ॥

पंडित तिन की बरकती सभु जगतु खाइ जो रते हरि नाइ ॥

Panddiŧ ŧin kee barakaŧee sabhu jagaŧu khaaī jo raŧe hari naaī ||

O Pandit, O religious scholar, the whole world is fed for the sake of those who are attuned to the Lord's Name.

ਜਿਨ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹਿਆ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹੇ ਸਮਾਇ ॥

जिन गुर कै सबदि सलाहिआ हरि सिउ रहे समाइ ॥

Jin gur kai sabađi salaahiâa hari siū rahe samaaī ||

Those who praise the Word of the Guru's Shabad, remain blended with the Lord.

ਪੰਡਿਤ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬਰਕਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾ ਧਨੁ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥

पंडित दूजै भाइ बरकति न होवई ना धनु पलै पाइ ॥

Panddiŧ đoojai bhaaī barakaŧi na hovaëe naa đhanu palai paaī ||

O Pandit, O religious scholar, no one is satisfied, and no one finds true wealth through the love of duality.

ਪੜਿ ਥਕੇ ਸੰਤੋਖੁ ਨ ਆਇਓ ਅਨਦਿਨੁ ਜਲਤ ਵਿਹਾਇ ॥

पड़ि थके संतोखु न आइओ अनदिनु जलत विहाइ ॥

Paɍi ŧhake sanŧŧokhu na âaīõ ânađinu jalaŧ vihaaī ||

They have grown weary of reading scriptures, but still, they do not find contentment, and they pass their lives burning, night and day.

ਕੂਕ ਪੂਕਾਰ ਨ ਚੁਕਈ ਨਾ ਸੰਸਾ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

कूक पूकार न चुकई ना संसा विचहु जाइ ॥

Kook pookaar na chukaëe naa sanssaa vichahu jaaī ||

Their cries and complaints never end, and doubt does not depart from within them.

ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਵਿਹੂਣਿਆ ਮੁਹਿ ਕਾਲੈ ਉਠਿ ਜਾਇ ॥੨॥

नानक नाम विहूणिआ मुहि कालै उठि जाइ ॥२॥

Naanak naam vihooñiâa muhi kaalai ūthi jaaī ||2||

O Nanak, without the Naam, the Name of the Lord, they rise up and depart with blackened faces. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਸਜਣ ਮੇਲਿ ਪਿਆਰੇ ਮਿਲਿ ਪੰਥੁ ਦਸਾਈ ॥

हरि सजण मेलि पिआरे मिलि पंथु दसाई ॥

Hari sajañ meli piâare mili panŧŧhu đasaaëe ||

O Beloved, lead me to meet my True Friend; meeting with Him, I shall ask Him to show me the Path.

ਜੋ ਹਰਿ ਦਸੇ ਮਿਤੁ ਤਿਸੁ ਹਉ ਬਲਿ ਜਾਈ ॥

जो हरि दसे मितु तिसु हउ बलि जाई ॥

Jo hari đase miŧu ŧisu haū bali jaaëe ||

I am a sacrifice to that Friend, who shows it to me.

ਗੁਣ ਸਾਝੀ ਤਿਨ ਸਿਉ ਕਰੀ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ॥

गुण साझी तिन सिउ करी हरि नामु धिआई ॥

Guñ saajhee ŧin siū karee hari naamu đhiâaëe ||

I share His Virtues with Him, and meditate on the Lord's Name.

ਹਰਿ ਸੇਵੀ ਪਿਆਰਾ ਨਿਤ ਸੇਵਿ ਹਰਿ ਸੁਖੁ ਪਾਈ ॥

हरि सेवी पिआरा नित सेवि हरि सुखु पाई ॥

Hari sevee piâaraa niŧ sevi hari sukhu paaëe ||

I serve my Beloved Lord forever; serving the Lord, I have found peace.

ਬਲਿਹਾਰੀ ਸਤਿਗੁਰ ਤਿਸੁ ਜਿਨਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥੧੨॥

बलिहारी सतिगुर तिसु जिनि सोझी पाई ॥१२॥

Balihaaree saŧigur ŧisu jini sojhee paaëe ||12||

I am a sacrifice to the True Guru, who has imparted this understanding to me. ||12||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਪੰਡਿਤ ਮੈਲੁ ਨ ਚੁਕਈ ਜੇ ਵੇਦ ਪੜੈ ਜੁਗ ਚਾਰਿ ॥

पंडित मैलु न चुकई जे वेद पड़ै जुग चारि ॥

Panddiŧ mailu na chukaëe je veđ paɍai jug chaari ||

O Pandit, O religious scholar, your filth shall not be erased, even if you read the Vedas for four ages.

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮਾਇਆ ਮੂਲੁ ਹੈ ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ॥

त्रै गुण माइआ मूलु है विचि हउमै नामु विसारि ॥

Ŧrai guñ maaīâa moolu hai vichi haūmai naamu visaari ||

The three qualities are the roots of Maya; in egotism, one forgets the Naam, the Name of the Lord.

ਪੰਡਿਤ ਭੂਲੇ ਦੂਜੈ ਲਾਗੇ ਮਾਇਆ ਕੈ ਵਾਪਾਰਿ ॥

पंडित भूले दूजै लागे माइआ कै वापारि ॥

Panddiŧ bhoole đoojai laage maaīâa kai vaapaari ||

The Pandits are deluded, attached to duality, and they deal only in Maya.

ਅੰਤਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਹੈ ਮੂਰਖ ਭੁਖਿਆ ਮੁਏ ਗਵਾਰ ॥

अंतरि त्रिसना भुख है मूरख भुखिआ मुए गवार ॥

Ânŧŧari ŧrisanaa bhukh hai moorakh bhukhiâa muē gavaar ||

They are filled with thirst and hunger; the ignorant fools starve to death.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੇਵਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥

सतिगुरि सेविऐ सुखु पाइआ सचै सबदि वीचारि ॥

Saŧiguri seviâi sukhu paaīâa sachai sabađi veechaari ||

Serving the True Guru, peace is obtained, contemplating the True Word of the Shabad.

ਅੰਦਰਹੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਗਈ ਸਚੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰਿ ॥

अंदरहु त्रिसना भुख गई सचै नाइ पिआरि ॥

Ânđđarahu ŧrisanaa bhukh gaëe sachai naaī piâari ||

Hunger and thirst have departed from within me; I am in love with the True Name.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਹਜੇ ਰਜੇ ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਰਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥੧॥

नानक नामि रते सहजे रजे जिना हरि रखिआ उरि धारि ॥१॥

Naanak naami raŧe sahaje raje jinaa hari rakhiâa ūri đhaari ||1||

O Nanak, those who are imbued with the Naam, who keep the Lord clasped tightly to their hearts, are automatically satisfied. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਨਮੁਖ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਸੇਵਿਆ ਦੁਖੁ ਲਗਾ ਬਹੁਤਾ ਆਇ ॥

मनमुख हरि नामु न सेविआ दुखु लगा बहुता आइ ॥

Manamukh hari naamu na seviâa đukhu lagaa bahuŧaa âaī ||

The self-willed manmukh does not serve the Lord's Name, and so he suffers in horrible pain.

ਅੰਤਰਿ ਅਗਿਆਨੁ ਅੰਧੇਰੁ ਹੈ ਸੁਧਿ ਨ ਕਾਈ ਪਾਇ ॥

अंतरि अगिआनु अंधेरु है सुधि न काई पाइ ॥

Ânŧŧari âgiâanu ânđđheru hai suđhi na kaaëe paaī ||

He is filled with the darkness of ignorance, and he does not understand anything.

ਮਨਹਠਿ ਸਹਜਿ ਨ ਬੀਜਿਓ ਭੁਖਾ ਕਿ ਅਗੈ ਖਾਇ ॥

मनहठि सहजि न बीजिओ भुखा कि अगै खाइ ॥

Manahathi sahaji na beejiõ bhukhaa ki âgai khaaī ||

Because of his stubborn mind, he does not plant the seeds of intuitive peace; what will he eat in the world hereafter, to satisfy his hunger?

ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਦੂਜੈ ਲਗਾ ਜਾਇ ॥

नामु निधानु विसारिआ दूजै लगा जाइ ॥

Naamu niđhaanu visaariâa đoojai lagaa jaaī ||

He has forgotten the treasure of the Naam; he is caught in the love of duality.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਹਿ ਵਡਿਆਈਆ ਜੇ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥੨॥

नानक गुरमुखि मिलहि वडिआईआ जे आपे मेलि मिलाइ ॥२॥

Naanak guramukhi milahi vadiâaëeâa je âape meli milaaī ||2||

O Nanak, the Gurmukhs are honored with glory, when the Lord Himself unites them in His Union. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਜਸੁ ਗਾਵੈ ਖਰੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ॥

हरि रसना हरि जसु गावै खरी सुहावणी ॥

Hari rasanaa hari jasu gaavai kharee suhaavañee ||

The tongue which sings the Lord's Praises, is so very beautiful.

ਜੋ ਮਨਿ ਤਨਿ ਮੁਖਿ ਹਰਿ ਬੋਲੈ ਸਾ ਹਰਿ ਭਾਵਣੀ ॥

जो मनि तनि मुखि हरि बोलै सा हरि भावणी ॥

Jo mani ŧani mukhi hari bolai saa hari bhaavañee ||

One who speaks the Lord's Name, with mind, body and mouth, is pleasing to the Lord.

ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਚਖੈ ਸਾਦੁ ਸਾ ਤ੍ਰਿਪਤਾਵਣੀ ॥

जो गुरमुखि चखै सादु सा त्रिपतावणी ॥

Jo guramukhi chakhai saađu saa ŧripaŧaavañee ||

That Gurmukh tastes the sublime taste of the Lord, and is satisfied.

ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਪਿਆਰੇ ਨਿਤ ਗੁਣ ਗਾਇ ਗੁਣੀ ਸਮਝਾਵਣੀ ॥

गुण गावै पिआरे नित गुण गाइ गुणी समझावणी ॥

Guñ gaavai piâare niŧ guñ gaaī guñee samajhaavañee ||

She sings continually the Glorious Praises of her Beloved; singing His Glorious Praises, she is uplifted.

ਜਿਸੁ ਹੋਵੈ ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ ਸਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਬੁਲਾਵਣੀ ॥੧੩॥

जिसु होवै आपि दइआलु सा सतिगुरू गुरू बुलावणी ॥१३॥

Jisu hovai âapi đaīâalu saa saŧiguroo guroo bulaavañee ||13||

She is blessed with the Lord's Mercy, and she chants the Words of the Guru, the True Guru. ||13||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਹਸਤੀ ਸਿਰਿ ਜਿਉ ਅੰਕਸੁ ਹੈ ਅਹਰਣਿ ਜਿਉ ਸਿਰੁ ਦੇਇ ॥

हसती सिरि जिउ अंकसु है अहरणि जिउ सिरु देइ ॥

Hasaŧee siri jiū ânkkasu hai âharañi jiū siru đeī ||

The elephant offers its head to the reins, and the anvil offers itself to the hammer;

ਮਨੁ ਤਨੁ ਆਗੈ ਰਾਖਿ ਕੈ ਊਭੀ ਸੇਵ ਕਰੇਇ ॥

मनु तनु आगै राखि कै ऊभी सेव करेइ ॥

Manu ŧanu âagai raakhi kai ǖbhee sev kareī ||

Just so, we offer our minds and bodies to our Guru; we stand before Him, and serve Him.

ਇਉ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਨਿਵਾਰੀਐ ਸਭੁ ਰਾਜੁ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਕਾ ਲੇਇ ॥

इउ गुरमुखि आपु निवारीऐ सभु राजु स्रिसटि का लेइ ॥

Īū guramukhi âapu nivaareeâi sabhu raaju srisati kaa leī ||

This is how the Gurmukhs eliminate their self-conceit, and come to rule the whole world.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਝੀਐ ਜਾ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥੧॥

नानक गुरमुखि बुझीऐ जा आपे नदरि करेइ ॥१॥

Naanak guramukhi bujheeâi jaa âape nađari kareī ||1||

O Nanak, the Gurmukh understands, when the Lord casts His Glance of Grace. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਆਏ ਤੇ ਪਰਵਾਣੁ ॥

जिन गुरमुखि नामु धिआइआ आए ते परवाणु ॥

Jin guramukhi naamu đhiâaīâa âaē ŧe paravaañu ||

Blessed and approved is the coming into the world, of those Gurmukhs who meditate on the Naam, the Name of the Lord.

ਨਾਨਕ ਕੁਲ ਉਧਾਰਹਿ ਆਪਣਾ ਦਰਗਹ ਪਾਵਹਿ ਮਾਣੁ ॥੨॥

नानक कुल उधारहि आपणा दरगह पावहि माणु ॥२॥

Naanak kul ūđhaarahi âapañaa đaragah paavahi maañu ||2||

O Nanak, they save their families, and they are honored in the Court of the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਖੀਆ ਸਿਖ ਗੁਰੂ ਮੇਲਾਈਆ ॥

गुरमुखि सखीआ सिख गुरू मेलाईआ ॥

Guramukhi sakheeâa sikh guroo melaaëeâa ||

The Guru unites His Sikhs, the Gurmukhs, with the Lord.

ਇਕਿ ਸੇਵਕ ਗੁਰ ਪਾਸਿ ਇਕਿ ਗੁਰਿ ਕਾਰੈ ਲਾਈਆ ॥

इकि सेवक गुर पासि इकि गुरि कारै लाईआ ॥

Īki sevak gur paasi īki guri kaarai laaëeâa ||

The Guru keeps some of them with Himself, and engages others in His Service.

ਜਿਨਾ ਗੁਰੁ ਪਿਆਰਾ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਤਿਨਾ ਭਾਉ ਗੁਰੂ ਦੇਵਾਈਆ ॥

जिना गुरु पिआरा मनि चिति तिना भाउ गुरू देवाईआ ॥

Jinaa guru piâaraa mani chiŧi ŧinaa bhaaū guroo đevaaëeâa ||

Those who cherish their Beloved in their conscious minds, the Guru blesses them with His Love.

ਗੁਰ ਸਿਖਾ ਇਕੋ ਪਿਆਰੁ ਗੁਰ ਮਿਤਾ ਪੁਤਾ ਭਾਈਆ ॥

गुर सिखा इको पिआरु गुर मिता पुता भाईआ ॥

Gur sikhaa īko piâaru gur miŧaa puŧaa bhaaëeâa ||

The Guru loves all of His Gursikhs equally well, like friends, children and siblings.

ਗੁਰੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਬੋਲਹੁ ਸਭਿ ਗੁਰੁ ਆਖਿ ਗੁਰੂ ਜੀਵਾਈਆ ॥੧੪॥

गुरु सतिगुरु बोलहु सभि गुरु आखि गुरू जीवाईआ ॥१४॥

Guru saŧiguru bolahu sabhi guru âakhi guroo jeevaaëeâa ||14||

So chant the Name of the Guru, the True Guru, everyone! Chanting the Name of the Guru, Guru, you shall be rejuvenated. ||14||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਨੀ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁਲੇ ਅਵਰੇ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ ॥

नानक नामु न चेतनी अगिआनी अंधुले अवरे करम कमाहि ॥

Naanak naamu na cheŧanee âgiâanee ânđđhule âvare karam kamaahi ||

O Nanak, the blind, ignorant fools do not remember the Naam, the Name of the Lord; they involve themselves in other activities.

ਜਮ ਦਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਫਿਰਿ ਵਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਪਚਾਹਿ ॥੧॥

जम दरि बधे मारीअहि फिरि विसटा माहि पचाहि ॥१॥

Jam đari bađhe maareeâhi phiri visataa maahi pachaahi ||1||

They are bound and gagged at the door of the Messenger of Death; they are punished, and in the end, they rot away in manure. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਆਪਣਾ ਸੇ ਜਨ ਸਚੇ ਪਰਵਾਣੁ ॥

नानक सतिगुरु सेवहि आपणा से जन सचे परवाणु ॥

Naanak saŧiguru sevahi âapañaa se jan sache paravaañu ||

O Nanak, those humble beings are true and approved, who serve their True Guru.

ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ਸਮਾਇ ਰਹੇ ਚੂਕਾ ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ॥੨॥

हरि कै नाइ समाइ रहे चूका आवणु जाणु ॥२॥

Hari kai naaī samaaī rahe chookaa âavañu jaañu ||2||

They remain absorbed in the Name of the Lord, and their comings and goings cease. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਧਨੁ ਸੰਪੈ ਮਾਇਆ ਸੰਚੀਐ ਅੰਤੇ ਦੁਖਦਾਈ ॥

धनु स्मपै माइआ संचीऐ अंते दुखदाई ॥

Đhanu samppai maaīâa sanccheeâi ânŧŧe đukhađaaëe ||

Gathering the wealth and property of Maya, brings only pain in the end.

ਘਰ ਮੰਦਰ ਮਹਲ ਸਵਾਰੀਅਹਿ ਕਿਛੁ ਸਾਥਿ ਨ ਜਾਈ ॥

घर मंदर महल सवारीअहि किछु साथि न जाई ॥

Ghar manđđar mahal savaareeâhi kichhu saaŧhi na jaaëe ||

Homes, mansions and adorned palaces will not go with anyone.

ਹਰ ਰੰਗੀ ਤੁਰੇ ਨਿਤ ਪਾਲੀਅਹਿ ਕਿਤੈ ਕਾਮਿ ਨ ਆਈ ॥

हर रंगी तुरे नित पालीअहि कितै कामि न आई ॥

Har ranggee ŧure niŧ paaleeâhi kiŧai kaami na âaëe ||

He may breed horses of various colors, but these will not be of any use to him.

ਜਨ ਲਾਵਹੁ ਚਿਤੁ ਹਰਿ ਨਾਮ ਸਿਉ ਅੰਤਿ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥

जन लावहु चितु हरि नाम सिउ अंति होइ सखाई ॥

Jan laavahu chiŧu hari naam siū ânŧŧi hoī sakhaaëe ||

O human, link your consciousness to the Lord's Name, and in the end, it shall be your companion and helper.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੁਖੁ ਪਾਈ ॥੧੫॥

जन नानक नामु धिआइआ गुरमुखि सुखु पाई ॥१५॥

Jan naanak naamu đhiâaīâa guramukhi sukhu paaëe ||15||

Servant Nanak meditates on the Naam, the Name of the Lord; the Gurmukh is blessed with peace. ||15||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਬਿਨੁ ਕਰਮੈ ਨਾਉ ਨ ਪਾਈਐ ਪੂਰੈ ਕਰਮਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

बिनु करमै नाउ न पाईऐ पूरै करमि पाइआ जाइ ॥

Binu karamai naaū na paaëeâi poorai karami paaīâa jaaī ||

Without the karma of good actions, the Name is not obtained; it can be obtained only by perfect good karma.

ਨਾਨਕ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾ ਗੁਰਮਤਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥

नानक नदरि करे जे आपणी ता गुरमति मेलि मिलाइ ॥१॥

Naanak nađari kare je âapañee ŧaa guramaŧi meli milaaī ||1||

O Nanak, if the Lord casts His Glance of Grace, then under Guru's Instruction, one is united in His Union. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਇਕ ਦਝਹਿ ਇਕ ਦਬੀਅਹਿ ਇਕਨਾ ਕੁਤੇ ਖਾਹਿ ॥

इक दझहि इक दबीअहि इकना कुते खाहि ॥

Īk đajhahi īk đabeeâhi īkanaa kuŧe khaahi ||

Some are cremated, and some are buried; some are eaten by dogs.

ਇਕਿ ਪਾਣੀ ਵਿਚਿ ਉਸਟੀਅਹਿ ਇਕਿ ਭੀ ਫਿਰਿ ਹਸਣਿ ਪਾਹਿ ॥

इकि पाणी विचि उसटीअहि इकि भी फिरि हसणि पाहि ॥

Īki paañee vichi ūsateeâhi īki bhee phiri hasañi paahi ||

Some are thrown into water, while others are thrown into wells.

ਨਾਨਕ ਏਵ ਨ ਜਾਪਈ ਕਿਥੈ ਜਾਇ ਸਮਾਹਿ ॥੨॥

नानक एव न जापई किथै जाइ समाहि ॥२॥

Naanak ēv na jaapaëe kiŧhai jaaī samaahi ||2||

O Nanak, it is not known, where they go and into what they merge. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤਿਨ ਕਾ ਖਾਧਾ ਪੈਧਾ ਮਾਇਆ ਸਭੁ ਪਵਿਤੁ ਹੈ ਜੋ ਨਾਮਿ ਹਰਿ ਰਾਤੇ ॥

तिन का खाधा पैधा माइआ सभु पवितु है जो नामि हरि राते ॥

Ŧin kaa khaađhaa paiđhaa maaīâa sabhu paviŧu hai jo naami hari raaŧe ||

The food and clothes, and all the worldly possessions of those who are attuned to the Lord's Name are sacred.

ਤਿਨ ਕੇ ਘਰ ਮੰਦਰ ਮਹਲ ਸਰਾਈ ਸਭਿ ਪਵਿਤੁ ਹਹਿ ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਕ ਸਿਖ ਅਭਿਆਗਤ ਜਾਇ ਵਰਸਾਤੇ ॥

तिन के घर मंदर महल सराई सभि पवितु हहि जिनी गुरमुखि सेवक सिख अभिआगत जाइ वरसाते ॥

Ŧin ke ghar manđđar mahal saraaëe sabhi paviŧu hahi jinee guramukhi sevak sikh âbhiâagaŧ jaaī varasaaŧe ||

All the homes, temples, palaces and way-stations are sacred, where the Gurmukhs, the selfless servants, the Sikhs and the renouncers of the world, go and take their rest.

ਤਿਨ ਕੇ ਤੁਰੇ ਜੀਨ ਖੁਰਗੀਰ ਸਭਿ ਪਵਿਤੁ ਹਹਿ ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਿਖ ਸਾਧ ਸੰਤ ਚੜਿ ਜਾਤੇ ॥

तिन के तुरे जीन खुरगीर सभि पवितु हहि जिनी गुरमुखि सिख साध संत चड़ि जाते ॥

Ŧin ke ŧure jeen khurageer sabhi paviŧu hahi jinee guramukhi sikh saađh sanŧŧ chaɍi jaaŧe ||

All the horses, saddles and horse blankets are sacred, upon which the Gurmukhs, the Sikhs, the Holy and the Saints, mount and ride.

ਤਿਨ ਕੇ ਕਰਮ ਧਰਮ ਕਾਰਜ ਸਭਿ ਪਵਿਤੁ ਹਹਿ ਜੋ ਬੋਲਹਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਸਾਤੇ ॥

तिन के करम धरम कारज सभि पवितु हहि जो बोलहि हरि हरि राम नामु हरि साते ॥

Ŧin ke karam đharam kaaraj sabhi paviŧu hahi jo bolahi hari hari raam naamu hari saaŧe ||

All the rituals and Dharmic practices and deeds are sacred, for those who utter the Name of the Lord, Har, Har, the True Name of the Lord.

ਜਿਨ ਕੈ ਪੋਤੈ ਪੁੰਨੁ ਹੈ ਸੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਿਖ ਗੁਰੂ ਪਹਿ ਜਾਤੇ ॥੧੬॥

जिन कै पोतै पुंनु है से गुरमुखि सिख गुरू पहि जाते ॥१६॥

Jin kai poŧai punnu hai se guramukhi sikh guroo pahi jaaŧe ||16||

Those Gurmukhs, those Sikhs, who have purity as their treasure, go to their Guru. ||16||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਨਾਨਕ ਨਾਵਹੁ ਘੁਥਿਆ ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਸਭੁ ਜਾਇ ॥

नानक नावहु घुथिआ हलतु पलतु सभु जाइ ॥

Naanak naavahu ghuŧhiâa halaŧu palaŧu sabhu jaaī ||

O Nanak, forsaking the Name, he loses everything, in this world and the next.

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਸਭੁ ਹਿਰਿ ਲਇਆ ਮੁਠੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

जपु तपु संजमु सभु हिरि लइआ मुठी दूजै भाइ ॥

Japu ŧapu sanjjamu sabhu hiri laīâa muthee đoojai bhaaī ||

Chanting, deep meditation and austere self-disciplined practices are all wasted; he is deceived by the love of duality.

ਜਮ ਦਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਬਹੁਤੀ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥੧॥

जम दरि बधे मारीअहि बहुती मिलै सजाइ ॥१॥

Jam đari bađhe maareeâhi bahuŧee milai sajaaī ||1||

He is bound and gagged at the door of the Messenger of Death. He is beaten, and receives terrible punishment. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸੰਤਾ ਨਾਲਿ ਵੈਰੁ ਕਮਾਵਦੇ ਦੁਸਟਾ ਨਾਲਿ ਮੋਹੁ ਪਿਆਰੁ ॥

संता नालि वैरु कमावदे दुसटा नालि मोहु पिआरु ॥

Sanŧŧaa naali vairu kamaavađe đusataa naali mohu piâaru ||

They inflict their hatred upon the Saints, and they love the wicked sinners.

ਅਗੈ ਪਿਛੈ ਸੁਖੁ ਨਹੀ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥

अगै पिछै सुखु नही मरि जमहि वारो वार ॥

Âgai pichhai sukhu nahee mari jammahi vaaro vaar ||

They find no peace in either this world or the next; they are born only to die, again and again.

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਕਦੇ ਨ ਬੁਝਈ ਦੁਬਿਧਾ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥

त्रिसना कदे न बुझई दुबिधा होइ खुआरु ॥

Ŧrisanaa kađe na bujhaëe đubiđhaa hoī khuâaru ||

Their hunger is never satisfied, and they are ruined by duality.

ਮੁਹ ਕਾਲੇ ਤਿਨਾ ਨਿੰਦਕਾ ਤਿਤੁ ਸਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥

मुह काले तिना निंदका तितु सचै दरबारि ॥

Muh kaale ŧinaa ninđđakaa ŧiŧu sachai đarabaari ||

The faces of these slanderers are blackened in the Court of the True Lord.

ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਵਿਹੂਣਿਆ ਨਾ ਉਰਵਾਰਿ ਨ ਪਾਰਿ ॥੨॥

नानक नाम विहूणिआ ना उरवारि न पारि ॥२॥

Naanak naam vihooñiâa naa ūravaari na paari ||2||

O Nanak, without the Naam, they find no shelter on either this shore, or the one beyond. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦੇ ਸੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਮਨ ਮਾਹੀ ॥

जो हरि नामु धिआइदे से हरि हरि नामि रते मन माही ॥

Jo hari naamu đhiâaīđe se hari hari naami raŧe man maahee ||

Those who meditate on the Lord's Name are imbued with the Name of the Lord Har, Har, in their minds.

ਜਿਨਾ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਇਕੁ ਅਰਾਧਿਆ ਤਿਨਾ ਇਕਸ ਬਿਨੁ ਦੂਜਾ ਕੋ ਨਾਹੀ ॥

जिना मनि चिति इकु अराधिआ तिना इकस बिनु दूजा को नाही ॥

Jinaa mani chiŧi īku âraađhiâa ŧinaa īkas binu đoojaa ko naahee ||

For those who worship the One Lord in their conscious minds, there is no other than the One Lord.

ਸੇਈ ਪੁਰਖ ਹਰਿ ਸੇਵਦੇ ਜਿਨ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਲੇਖੁ ਲਿਖਾਹੀ ॥

सेई पुरख हरि सेवदे जिन धुरि मसतकि लेखु लिखाही ॥

Seëe purakh hari sevađe jin đhuri masaŧaki lekhu likhaahee ||

They alone serve the Lord, upon whose foreheads such pre-ordained destiny is written.

ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਨਿਤ ਗਾਵਦੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਗੁਣੀ ਸਮਝਾਹੀ ॥

हरि के गुण नित गावदे हरि गुण गाइ गुणी समझाही ॥

Hari ke guñ niŧ gaavađe hari guñ gaaī guñee samajhaahee ||

They continually sing the Glorious Praises of the Lord, and singing the Glories of the Glorious Lord, they are uplifted.

ਵਡਿਆਈ ਵਡੀ ਗੁਰਮੁਖਾ ਗੁਰ ਪੂਰੈ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਹੀ ॥੧੭॥

वडिआई वडी गुरमुखा गुर पूरै हरि नामि समाही ॥१७॥

Vadiâaëe vadee guramukhaa gur poorai hari naami samaahee ||17||

Great is the greatness of the Gurmukhs, who, through the Perfect Guru, remain absorbed in the Lord's Name. ||17||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਗਾਖੜੀ ਸਿਰੁ ਦੀਜੈ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥

सतिगुर की सेवा गाखड़ी सिरु दीजै आपु गवाइ ॥

Saŧigur kee sevaa gaakhaɍee siru đeejai âapu gavaaī ||

It is very difficult to serve the True Guru; offer your head, and eradicate self-conceit.

ਸਬਦਿ ਮਰਹਿ ਫਿਰਿ ਨਾ ਮਰਹਿ ਤਾ ਸੇਵਾ ਪਵੈ ਸਭ ਥਾਇ ॥

सबदि मरहि फिरि ना मरहि ता सेवा पवै सभ थाइ ॥

Sabađi marahi phiri naa marahi ŧaa sevaa pavai sabh ŧhaaī ||

One who dies in the Word of the Shabad shall never have to die again; his service is totally approved.

ਪਾਰਸ ਪਰਸਿਐ ਪਾਰਸੁ ਹੋਵੈ ਸਚਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

पारस परसिऐ पारसु होवै सचि रहै लिव लाइ ॥

Paaras parasiâi paarasu hovai sachi rahai liv laaī ||

Touching the philosopher's stone, one becomes the philosopher's stone, which transforms lead into gold; remain lovingly attached to the True Lord.

ਜਿਸੁ ਪੂਰਬਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਤਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਪ੍ਰਭੁ ਆਇ ॥

जिसु पूरबि होवै लिखिआ तिसु सतिगुरु मिलै प्रभु आइ ॥

Jisu poorabi hovai likhiâa ŧisu saŧiguru milai prbhu âaī ||

One who has such pre-ordained destiny, comes to meet the True Guru and God.

ਨਾਨਕ ਗਣਤੈ ਸੇਵਕੁ ਨਾ ਮਿਲੈ ਜਿਸੁ ਬਖਸੇ ਸੋ ਪਵੈ ਥਾਇ ॥੧॥

नानक गणतै सेवकु ना मिलै जिसु बखसे सो पवै थाइ ॥१॥

Naanak gañaŧai sevaku naa milai jisu bakhase so pavai ŧhaaī ||1||

O Nanak, the Lord's servant does not meet Him because of his own account; he alone is acceptable, whom the Lord forgives. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਹਲੁ ਕੁਮਹਲੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ਮੂਰਖ ਅਪਣੈ ਸੁਆਇ ॥

महलु कुमहलु न जाणनी मूरख अपणै सुआइ ॥

Mahalu kumahalu na jaañanee moorakh âpañai suâaī ||

The fools do not know the difference between good and bad; they are deceived by their self-interests.

ਸਬਦੁ ਚੀਨਹਿ ਤਾ ਮਹਲੁ ਲਹਹਿ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਇ ॥

सबदु चीनहि ता महलु लहहि जोती जोति समाइ ॥

Sabađu cheenahi ŧaa mahalu lahahi joŧee joŧi samaaī ||

But if they contemplate the Word of the Shabad, they obtain the Mansion of the Lord's Presence, and their light merges in the Light.

ਸਦਾ ਸਚੇ ਕਾ ਭਉ ਮਨਿ ਵਸੈ ਤਾ ਸਭਾ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥

सदा सचे का भउ मनि वसै ता सभा सोझी पाइ ॥

Sađaa sache kaa bhaū mani vasai ŧaa sabhaa sojhee paaī ||

The Fear of God is always on their minds, and so they come to understand everything.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਪਣੈ ਘਰਿ ਵਰਤਦਾ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥

सतिगुरु अपणै घरि वरतदा आपे लए मिलाइ ॥

Saŧiguru âpañai ghari varaŧađaa âape laē milaaī ||

The True Guru is pervading the homes within; He Himself blends them with the Lord.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਸਭ ਪੂਰੀ ਪਈ ਜਿਸ ਨੋ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥੨॥

नानक सतिगुरि मिलिऐ सभ पूरी पई जिस नो किरपा करे रजाइ ॥२॥

Naanak saŧiguri miliâi sabh pooree paëe jis no kirapaa kare rajaaī ||2||

O Nanak, they meet the True Guru, and all their desires are fulfilled, if the Lord grants His Grace and so wills. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਧੰਨੁ ਧਨੁ ਭਾਗ ਤਿਨਾ ਭਗਤ ਜਨਾ ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਹਰਿ ਮੁਖਿ ਕਹਤਿਆ ॥

धंनु धनु भाग तिना भगत जना जो हरि नामा हरि मुखि कहतिआ ॥

Đhannu đhanu bhaag ŧinaa bhagaŧ janaa jo hari naamaa hari mukhi kahaŧiâa ||

Blessed, blessed is the good fortune of those devotees, who, with their mouths, utter the Name of the Lord.

ਧਨੁ ਧਨੁ ਭਾਗ ਤਿਨਾ ਸੰਤ ਜਨਾ ਜੋ ਹਰਿ ਜਸੁ ਸ੍ਰਵਣੀ ਸੁਣਤਿਆ ॥

धनु धनु भाग तिना संत जना जो हरि जसु स्रवणी सुणतिआ ॥

Đhanu đhanu bhaag ŧinaa sanŧŧ janaa jo hari jasu srvañee suñaŧiâa ||

Blessed, blessed is the good fortune of those Saints, who, with their ears, listen to the Lord's Praises.

ਧਨੁ ਧਨੁ ਭਾਗ ਤਿਨਾ ਸਾਧ ਜਨਾ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਗਾਇ ਗੁਣੀ ਜਨ ਬਣਤਿਆ ॥

धनु धनु भाग तिना साध जना हरि कीरतनु गाइ गुणी जन बणतिआ ॥

Đhanu đhanu bhaag ŧinaa saađh janaa hari keeraŧanu gaaī guñee jan bañaŧiâa ||

Blessed, blessed is the good fortune of those holy people, who sing the Kirtan of the Lord's Praises, and so become virtuous.

ਧਨੁ ਧਨੁ ਭਾਗ ਤਿਨਾ ਗੁਰਮੁਖਾ ਜੋ ਗੁਰਸਿਖ ਲੈ ਮਨੁ ਜਿਣਤਿਆ ॥

धनु धनु भाग तिना गुरमुखा जो गुरसिख लै मनु जिणतिआ ॥

Đhanu đhanu bhaag ŧinaa guramukhaa jo gurasikh lai manu jiñaŧiâa ||

Blessed, blessed is the good fortune of those Gurmukhs, who live as Gursikhs, and conquer their minds.

ਸਭ ਦੂ ਵਡੇ ਭਾਗ ਗੁਰਸਿਖਾ ਕੇ ਜੋ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਸਿਖ ਪੜਤਿਆ ॥੧੮॥

सभ दू वडे भाग गुरसिखा के जो गुर चरणी सिख पड़तिआ ॥१८॥

Sabh đoo vade bhaag gurasikhaa ke jo gur charañee sikh paɍaŧiâa ||18||

But the greatest good fortune of all, is that of the Guru's Sikhs, who fall at the Guru's feet. ||18||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿੰਦੈ ਤਿਸ ਦਾ ਬ੍ਰਹਮਤੁ ਰਹੈ ਏਕ ਸਬਦਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

ब्रहमु बिंदै तिस दा ब्रहमतु रहै एक सबदि लिव लाइ ॥

Brhamu binđđai ŧis đaa brhamaŧu rahai ēk sabađi liv laaī ||

One who knows God, and who lovingly focuses his attention on the One Word of the Shabad, keeps his spirituality intact.

ਨਵ ਨਿਧੀ ਅਠਾਰਹ ਸਿਧੀ ਪਿਛੈ ਲਗੀਆ ਫਿਰਹਿ ਜੋ ਹਰਿ ਹਿਰਦੈ ਸਦਾ ਵਸਾਇ ॥

नव निधी अठारह सिधी पिछै लगीआ फिरहि जो हरि हिरदै सदा वसाइ ॥

Nav niđhee âthaarah siđhee pichhai lageeâa phirahi jo hari hirađai sađaa vasaaī ||

The nine treasures and the eighteen spiritual powers of the Siddhas follow him, who keeps the Lord enshrined in his heart.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਉ ਨ ਪਾਈਐ ਬੁਝਹੁ ਕਰਿ ਵੀਚਾਰੁ ॥

बिनु सतिगुर नाउ न पाईऐ बुझहु करि वीचारु ॥

Binu saŧigur naaū na paaëeâi bujhahu kari veechaaru ||

Without the True Guru, the Name is not found; understand this, and reflect upon it.

ਨਾਨਕ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਜੁਗ ਚਾਰਿ ॥੧॥

नानक पूरै भागि सतिगुरु मिलै सुखु पाए जुग चारि ॥१॥

Naanak poorai bhaagi saŧiguru milai sukhu paaē jug chaari ||1||

O Nanak, through perfect good destiny, one meets the True Guru, and finds peace, throughout the four ages. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਕਿਆ ਗਭਰੂ ਕਿਆ ਬਿਰਧਿ ਹੈ ਮਨਮੁਖ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਨ ਜਾਇ ॥

किआ गभरू किआ बिरधि है मनमुख त्रिसना भुख न जाइ ॥

Kiâa gabharoo kiâa birađhi hai manamukh ŧrisanaa bhukh na jaaī ||

Whether he is young or old, the self-willed manmukh cannot escape hunger and thirst.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੇ ਰਤਿਆ ਸੀਤਲੁ ਹੋਏ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥

गुरमुखि सबदे रतिआ सीतलु होए आपु गवाइ ॥

Guramukhi sabađe raŧiâa seeŧalu hoē âapu gavaaī ||

The Gurmukhs are imbued with the Word of the Shabad; they are at peace, having lost their self-conceit.

ਅੰਦਰੁ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਸੰਤੋਖਿਆ ਫਿਰਿ ਭੁਖ ਨ ਲਗੈ ਆਇ ॥

अंदरु त्रिपति संतोखिआ फिरि भुख न लगै आइ ॥

Ânđđaru ŧripaŧi sanŧŧokhiâa phiri bhukh na lagai âaī ||

They are satisfied and satiated within; they never feel hungry again.

ਨਾਨਕ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰਹਿ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜੋ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੨॥

नानक जि गुरमुखि करहि सो परवाणु है जो नामि रहे लिव लाइ ॥२॥

Naanak ji guramukhi karahi so paravaañu hai jo naami rahe liv laaī ||2||

O Nanak, whatever the Gurmukhs do is acceptable; they remain lovingly absorbed in the Naam, the Name of the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿੰਨ ਕੰਉ ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਿਖਾ ॥

हउ बलिहारी तिंन कंउ जो गुरमुखि सिखा ॥

Haū balihaaree ŧinn kannū jo guramukhi sikhaa ||

I am a sacrifice to those Sikhs who are Gurmukhs.

ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦੇ ਤਿਨ ਦਰਸਨੁ ਪਿਖਾ ॥

जो हरि नामु धिआइदे तिन दरसनु पिखा ॥

Jo hari naamu đhiâaīđe ŧin đarasanu pikhaa ||

I behold the Blessed Vision, the Darshan of those who meditate on the Lord's Name.

ਸੁਣਿ ਕੀਰਤਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਰਵਾ ਹਰਿ ਜਸੁ ਮਨਿ ਲਿਖਾ ॥

सुणि कीरतनु हरि गुण रवा हरि जसु मनि लिखा ॥

Suñi keeraŧanu hari guñ ravaa hari jasu mani likhaa ||

Listening to the Kirtan of the Lord's Praises, I contemplate His virtues; I write His Praises on the fabric of my mind.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹੀ ਰੰਗ ਸਿਉ ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਕ੍ਰਿਖਾ ॥

हरि नामु सलाही रंग सिउ सभि किलविख क्रिखा ॥

Hari naamu salaahee rangg siū sabhi kilavikh krikhaa ||

I praise the Lord's Name with love, and eradicate all my sins.

ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਸੁਹਾਵਾ ਸੋ ਸਰੀਰੁ ਥਾਨੁ ਹੈ ਜਿਥੈ ਮੇਰਾ ਗੁਰੁ ਧਰੇ ਵਿਖਾ ॥੧੯॥

धनु धंनु सुहावा सो सरीरु थानु है जिथै मेरा गुरु धरे विखा ॥१९॥

Đhanu đhannu suhaavaa so sareeru ŧhaanu hai jiŧhai meraa guru đhare vikhaa ||19||

Blessed, blessed and beauteous is that body and place, where my Guru places His feet. ||19||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਗਿਆਨੁ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

गुर बिनु गिआनु न होवई ना सुखु वसै मनि आइ ॥

Gur binu giâanu na hovaëe naa sukhu vasai mani âaī ||

Without the Guru, spiritual wisdom is not obtained, and peace does not come to abide in the mind.

ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਵਿਹੂਣੇ ਮਨਮੁਖੀ ਜਾਸਨਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ॥੧॥

नानक नाम विहूणे मनमुखी जासनि जनमु गवाइ ॥१॥

Naanak naam vihooñe manamukhee jaasani janamu gavaaī ||1||

O Nanak, without the Naam, the Name of the Lord, the self-willed manmukhs depart, after having wasted their lives. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਨਾਵੈ ਨੋ ਸਭਿ ਖੋਜਦੇ ਥਕਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

सिध साधिक नावै नो सभि खोजदे थकि रहे लिव लाइ ॥

Siđh saađhik naavai no sabhi khojađe ŧhaki rahe liv laaī ||

All the Siddhas, spiritual masters and seekers search for the Name; they have grown weary of concentrating and focusing their attention.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਇ ॥

बिनु सतिगुर किनै न पाइओ गुरमुखि मिलै मिलाइ ॥

Binu saŧigur kinai na paaīõ guramukhi milai milaaī ||

Without the True Guru, no one finds the Name; the Gurmukhs unite in Union with the Lord.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਪੈਨਣੁ ਖਾਣੁ ਸਭੁ ਬਾਦਿ ਹੈ ਧਿਗੁ ਸਿਧੀ ਧਿਗੁ ਕਰਮਾਤਿ ॥

बिनु नावै पैनणु खाणु सभु बादि है धिगु सिधी धिगु करमाति ॥

Binu naavai painañu khaañu sabhu baađi hai đhigu siđhee đhigu karamaaŧi ||

Without the Name, all food and clothes are worthless; cursed is such spirituality, and cursed are such miraculous powers.

ਸਾ ਸਿਧਿ ਸਾ ਕਰਮਾਤਿ ਹੈ ਅਚਿੰਤੁ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਦਾਤਿ ॥

सा सिधि सा करमाति है अचिंतु करे जिसु दाति ॥

Saa siđhi saa karamaaŧi hai âchinŧŧu kare jisu đaaŧi ||

That alone is spirituality, and that alone is miraculous power, which the Carefree Lord spontaneously bestows.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਏਹਾ ਸਿਧਿ ਏਹਾ ਕਰਮਾਤਿ ॥੨॥

नानक गुरमुखि हरि नामु मनि वसै एहा सिधि एहा करमाति ॥२॥

Naanak guramukhi hari naamu mani vasai ēhaa siđhi ēhaa karamaaŧi ||2||

O Nanak, the Lord's Name abides in the mind of the Gurmukh; this is spirituality, and this is miraculous power. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਮ ਢਾਢੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਖਸਮ ਕੇ ਨਿਤ ਗਾਵਹ ਹਰਿ ਗੁਣ ਛੰਤਾ ॥

हम ढाढी हरि प्रभ खसम के नित गावह हरि गुण छंता ॥

Ham dhaadhee hari prbh khasam ke niŧ gaavah hari guñ chhanŧŧaa ||

I am a minstrel of God, my Lord and Master; every day, I sing the songs of the Lord's Glorious Praises.

ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਕਰਹ ਹਰਿ ਜਸੁ ਸੁਣਹ ਤਿਸੁ ਕਵਲਾ ਕੰਤਾ ॥

हरि कीरतनु करह हरि जसु सुणह तिसु कवला कंता ॥

Hari keeraŧanu karah hari jasu suñah ŧisu kavalaa kanŧŧaa ||

I sing the Kirtan of the Lord's Praises, and I listen to the Praises of the Lord, the Master of wealth and Maya.

ਹਰਿ ਦਾਤਾ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਭਿਖਾਰੀਆ ਮੰਗਤ ਜਨ ਜੰਤਾ ॥

हरि दाता सभु जगतु भिखारीआ मंगत जन जंता ॥

Hari đaaŧaa sabhu jagaŧu bhikhaareeâa manggaŧ jan janŧŧaa ||

The Lord is the Great Giver; all the world is begging; all beings and creatures are beggars.

ਹਰਿ ਦੇਵਹੁ ਦਾਨੁ ਦਇਆਲ ਹੋਇ ਵਿਚਿ ਪਾਥਰ ਕ੍ਰਿਮ ਜੰਤਾ ॥

हरि देवहु दानु दइआल होइ विचि पाथर क्रिम जंता ॥

Hari đevahu đaanu đaīâal hoī vichi paaŧhar krim janŧŧaa ||

O Lord, You are kind and compassionate; You give Your gifts to even worms and insects among the rocks.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਧਨਵੰਤਾ ॥੨੦॥

जन नानक नामु धिआइआ गुरमुखि धनवंता ॥२०॥

Jan naanak naamu đhiâaīâa guramukhi đhanavanŧŧaa ||20||

Servant Nanak meditates on the Naam, the Name of the Lord; as Gurmukh, he has become truly wealthy. ||20||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਪੜਣਾ ਗੁੜਣਾ ਸੰਸਾਰ ਕੀ ਕਾਰ ਹੈ ਅੰਦਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਵਿਕਾਰੁ ॥

पड़णा गुड़णा संसार की कार है अंदरि त्रिसना विकारु ॥

Paɍañaa guɍañaa sanssaar kee kaar hai ânđđari ŧrisanaa vikaaru ||

Reading and studying are just worldly pursuits, if there is thirst and corruption within.

ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਸਭਿ ਪੜਿ ਥਕੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਰੁ ॥

हउमै विचि सभि पड़ि थके दूजै भाइ खुआरु ॥

Haūmai vichi sabhi paɍi ŧhake đoojai bhaaī khuâaru ||

Reading in egotism, all have grown weary; through the love of duality, they are ruined.

ਸੋ ਪੜਿਆ ਸੋ ਪੰਡਿਤੁ ਬੀਨਾ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥

सो पड़िआ सो पंडितु बीना गुर सबदि करे वीचारु ॥

So paɍiâa so panddiŧu beenaa gur sabađi kare veechaaru ||

He alone is educated, and he alone is a wise Pandit, who contemplates the Word of the Guru's Shabad.

ਅੰਦਰੁ ਖੋਜੈ ਤਤੁ ਲਹੈ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

अंदरु खोजै ततु लहै पाए मोख दुआरु ॥

Ânđđaru khojai ŧaŧu lahai paaē mokh đuâaru ||

He searches within himself, and finds the true essence; he finds the Door of Salvation.

ਗੁਣ ਨਿਧਾਨੁ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਸਹਜਿ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥

गुण निधानु हरि पाइआ सहजि करे वीचारु ॥

Guñ niđhaanu hari paaīâa sahaji kare veechaaru ||

He finds the Lord, the treasure of excellence, and peacefully contemplates Him.

ਧੰਨੁ ਵਾਪਾਰੀ ਨਾਨਕਾ ਜਿਸੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ॥੧॥

धंनु वापारी नानका जिसु गुरमुखि नामु अधारु ॥१॥

Đhannu vaapaaree naanakaa jisu guramukhi naamu âđhaaru ||1||

Blessed is the trader, O Nanak, who, as Gurmukh, takes the Name as his only Support. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਵਿਣੁ ਮਨੁ ਮਾਰੇ ਕੋਇ ਨ ਸਿਝਈ ਵੇਖਹੁ ਕੋ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

विणु मनु मारे कोइ न सिझई वेखहु को लिव लाइ ॥

Viñu manu maare koī na sijhaëe vekhahu ko liv laaī ||

Without conquering his mind, no one can be successful. See this, and concentrate on it.

ਭੇਖਧਾਰੀ ਤੀਰਥੀ ਭਵਿ ਥਕੇ ਨਾ ਏਹੁ ਮਨੁ ਮਾਰਿਆ ਜਾਇ ॥

भेखधारी तीरथी भवि थके ना एहु मनु मारिआ जाइ ॥

Bhekhađhaaree ŧeeraŧhee bhavi ŧhake naa ēhu manu maariâa jaaī ||

The wandering holy men are tired of making pilgrimages to sacred shrines; they have not been able to conquer their minds.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਹੁ ਮਨੁ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਸਚਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

गुरमुखि एहु मनु जीवतु मरै सचि रहै लिव लाइ ॥

Guramukhi ēhu manu jeevaŧu marai sachi rahai liv laaī ||

The Gurmukh has conquered his mind, and he remains lovingly absorbed in the True Lord.

ਨਾਨਕ ਇਸੁ ਮਨ ਕੀ ਮਲੁ ਇਉ ਉਤਰੈ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥੨॥

नानक इसु मन की मलु इउ उतरै हउमै सबदि जलाइ ॥२॥

Naanak īsu man kee malu īū ūŧarai haūmai sabađi jalaaī ||2||

O Nanak, this is how the filth of the mind is removed; the Word of the Shabad burns away the ego. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੰਤ ਮਿਲਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਵਹੁ ਇਕ ਕਿਨਕਾ ॥

हरि हरि संत मिलहु मेरे भाई हरि नामु द्रिड़ावहु इक किनका ॥

Hari hari sanŧŧ milahu mere bhaaëe hari naamu đriɍaavahu īk kinakaa ||

O Saints of the Lord, O my Siblings of Destiny, please meet with me, and implant the Name of the One Lord within me.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੀਗਾਰੁ ਬਨਾਵਹੁ ਹਰਿ ਜਨ ਹਰਿ ਕਾਪੜੁ ਪਹਿਰਹੁ ਖਿਮ ਕਾ ॥

हरि हरि सीगारु बनावहु हरि जन हरि कापड़ु पहिरहु खिम का ॥

Hari hari seegaaru banaavahu hari jan hari kaapaɍu pahirahu khim kaa ||

O humble servants of the Lord, adorn me with the decorations of the Lord, Har, Har; let me wear the robes of the Lord's forgiveness.

ਐਸਾ ਸੀਗਾਰੁ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਹਰਿ ਲਾਗੈ ਪਿਆਰਾ ਪ੍ਰਿਮ ਕਾ ॥

ऐसा सीगारु मेरे प्रभ भावै हरि लागै पिआरा प्रिम का ॥

Âisaa seegaaru mere prbh bhaavai hari laagai piâaraa prim kaa ||

Such decorations are pleasing to my God; such love is dear to the Lord.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਬੋਲਹੁ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਸਭਿ ਕਿਲਬਿਖ ਕਾਟੈ ਇਕ ਪਲਕਾ ॥

हरि हरि नामु बोलहु दिनु राती सभि किलबिख काटै इक पलका ॥

Hari hari naamu bolahu đinu raaŧee sabhi kilabikh kaatai īk palakaa ||

I chant the Name of the Lord, Har, Har, day and night; in an instant, all sins are eradicated.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਦਇਆਲੁ ਹੋਵੈ ਜਿਸੁ ਉਪਰਿ ਸੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਜਪਿ ਜਿਣਕਾ ॥੨੧॥

हरि हरि दइआलु होवै जिसु उपरि सो गुरमुखि हरि जपि जिणका ॥२१॥

Hari hari đaīâalu hovai jisu ūpari so guramukhi hari japi jiñakaa ||21||

That Gurmukh, unto whom the Lord becomes merciful, chants the Lord's Name, and wins the game of life. ||21||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੀ ਇਸੁ ਮਨ ਕਉ ਮਲੁ ਲਾਗੀ ਕਾਲਾ ਹੋਆ ਸਿਆਹੁ ॥

जनम जनम की इसु मन कउ मलु लागी काला होआ सिआहु ॥

Janam janam kee īsu man kaū malu laagee kaalaa hoâa siâahu ||

The filth of countless incarnations sticks to this mind; it has become pitch black.

ਖੰਨਲੀ ਧੋਤੀ ਉਜਲੀ ਨ ਹੋਵਈ ਜੇ ਸਉ ਧੋਵਣਿ ਪਾਹੁ ॥

खंनली धोती उजली न होवई जे सउ धोवणि पाहु ॥

Khannalee đhoŧee ūjalee na hovaëe je saū đhovañi paahu ||

The oily rag cannot be cleaned by merely washing it, even if it is washed a hundred times.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਉਲਟੀ ਹੋਵੈ ਮਤਿ ਬਦਲਾਹੁ ॥

गुर परसादी जीवतु मरै उलटी होवै मति बदलाहु ॥

Gur parasaađee jeevaŧu marai ūlatee hovai maŧi bađalaahu ||

By Guru's Grace, one remains dead while yet alive; his intellect is transformed, and he becomes detached from the world.

ਨਾਨਕ ਮੈਲੁ ਨ ਲਗਈ ਨਾ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਪਾਹੁ ॥੧॥

नानक मैलु न लगई ना फिरि जोनी पाहु ॥१॥

Naanak mailu na lagaëe naa phiri jonee paahu ||1||

O Nanak, no filth sticks to him, and he does not fall into the womb again. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਚਹੁ ਜੁਗੀ ਕਲਿ ਕਾਲੀ ਕਾਂਢੀ ਇਕ ਉਤਮ ਪਦਵੀ ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਾਹਿ ॥

चहु जुगी कलि काली कांढी इक उतम पदवी इसु जुग माहि ॥

Chahu jugee kali kaalee kaandhee īk ūŧam pađavee īsu jug maahi ||

Kali Yuga is called the Dark Age, but the most sublime state is attained in this age.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਫਲੁ ਪਾਈਐ ਜਿਨ ਕਉ ਹਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਹਿ ॥

गुरमुखि हरि कीरति फलु पाईऐ जिन कउ हरि लिखि पाहि ॥

Guramukhi hari keeraŧi phalu paaëeâi jin kaū hari likhi paahi ||

The Gurmukh obtains the fruit, the Kirtan of the Lord's Praises; this is his destiny, ordained by the Lord.

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਹਰਿ ਉਚਰਹਿ ਹਰਿ ਭਗਤੀ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਿ ॥੨॥

नानक गुर परसादी अनदिनु भगति हरि उचरहि हरि भगती माहि समाहि ॥२॥

Naanak gur parasaađee ânađinu bhagaŧi hari ūcharahi hari bhagaŧee maahi samaahi ||2||

O Nanak, by Guru's Grace, he worships the Lord night and day; he chants the Lord's Name, and remains absorbed in the Lord's devotional worship. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਹਰਿ ਮੇਲਿ ਸਾਧ ਜਨ ਸੰਗਤਿ ਮੁਖਿ ਬੋਲੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਭਲੀ ਬਾਣਿ ॥

हरि हरि मेलि साध जन संगति मुखि बोली हरि हरि भली बाणि ॥

Hari hari meli saađh jan sanggaŧi mukhi bolee hari hari bhalee baañi ||

O Lord, unite me with the Saadh Sangat, the Company of the Holy, so that with my mouth, I may speak the sublime Word of the Guru's Bani.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਹਰਿ ਨਿਤ ਚਵਾ ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਸਦਾ ਮਾਣਿ ॥

हरि गुण गावा हरि नित चवा गुरमती हरि रंगु सदा माणि ॥

Hari guñ gaavaa hari niŧ chavaa guramaŧee hari ranggu sađaa maañi ||

I sing the Glorious Praises of the Lord, and constantly chant the Lord's Name; through the Guru's Teachings, I enjoy the Lord's Love constantly.

ਹਰਿ ਜਪਿ ਜਪਿ ਅਉਖਧ ਖਾਧਿਆ ਸਭਿ ਰੋਗ ਗਵਾਤੇ ਦੁਖਾ ਘਾਣਿ ॥

हरि जपि जपि अउखध खाधिआ सभि रोग गवाते दुखा घाणि ॥

Hari japi japi âūkhađh khaađhiâa sabhi rog gavaaŧe đukhaa ghaañi ||

I take the medicine of meditation on the Lord's Name, which has cured all diseases and multitudes of sufferings.

ਜਿਨਾ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਨ ਵਿਸਰੈ ਸੇ ਹਰਿ ਜਨ ਪੂਰੇ ਸਹੀ ਜਾਣਿ ॥

जिना सासि गिरासि न विसरै से हरि जन पूरे सही जाणि ॥

Jinaa saasi giraasi na visarai se hari jan poore sahee jaañi ||

Those who do not forget the Lord, while breathing or eating - know them to be the perfect servants of the Lord.

ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਆਰਾਧਦੇ ਤਿਨ ਚੂਕੀ ਜਮ ਕੀ ਜਗਤ ਕਾਣਿ ॥੨੨॥

जो गुरमुखि हरि आराधदे तिन चूकी जम की जगत काणि ॥२२॥

Jo guramukhi hari âaraađhađe ŧin chookee jam kee jagaŧ kaañi ||22||

Those Gurmukhs who worship the Lord in adoration end their subservience to the Messenger of Death, and to the world. ||22||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਰੇ ਜਨ ਉਥਾਰੈ ਦਬਿਓਹੁ ਸੁਤਿਆ ਗਈ ਵਿਹਾਇ ॥

रे जन उथारै दबिओहु सुतिआ गई विहाइ ॥

Re jan ūŧhaarai đabiõhu suŧiâa gaëe vihaaī ||

O man, you have been tormented by a nightmare, and you have passed your life in sleep.

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸੁਣਿ ਨ ਜਾਗਿਓ ਅੰਤਰਿ ਨ ਉਪਜਿਓ ਚਾਉ ॥

सतिगुर का सबदु सुणि न जागिओ अंतरि न उपजिओ चाउ ॥

Saŧigur kaa sabađu suñi na jaagiõ ânŧŧari na ūpajiõ chaaū ||

You did not wake to hear the Word of the True Guru's Shabad; you have no inspiration within yourself.

ਸਰੀਰੁ ਜਲਉ ਗੁਣ ਬਾਹਰਾ ਜੋ ਗੁਰ ਕਾਰ ਨ ਕਮਾਇ ॥

सरीरु जलउ गुण बाहरा जो गुर कार न कमाइ ॥

Sareeru jalaū guñ baaharaa jo gur kaar na kamaaī ||

That body burns, which has no virtue, and which does not serve the Guru.

ਜਗਤੁ ਜਲੰਦਾ ਡਿਠੁ ਮੈ ਹਉਮੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

जगतु जलंदा डिठु मै हउमै दूजै भाइ ॥

Jagaŧu jalanđđaa dithu mai haūmai đoojai bhaaī ||

I have seen that the world is burning, in egotism and the love of duality.

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ਉਬਰੇ ਸਚੁ ਮਨਿ ਸਬਦਿ ਧਿਆਇ ॥੧॥

नानक गुर सरणाई उबरे सचु मनि सबदि धिआइ ॥१॥

Naanak gur sarañaaëe ūbare sachu mani sabađi đhiâaī ||1||

O Nanak, those who seek the Guru's Sanctuary are saved; within their minds, they meditate on the True Word of the Shabad. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਹਉਮੈ ਗਈ ਸੋਭਾਵੰਤੀ ਨਾਰਿ ॥

सबदि रते हउमै गई सोभावंती नारि ॥

Sabađi raŧe haūmai gaëe sobhaavanŧŧee naari ||

Attuned to the Word of the Shabad, the soul-bride is rid of egotism, and she is glorified.

ਪਿਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਸਦਾ ਚਲੈ ਤਾ ਬਨਿਆ ਸੀਗਾਰੁ ॥

पिर कै भाणै सदा चलै ता बनिआ सीगारु ॥

Pir kai bhaañai sađaa chalai ŧaa baniâa seegaaru ||

If she walks steadily in the way of His Will, then she is adorned with decorations.

ਸੇਜ ਸੁਹਾਵੀ ਸਦਾ ਪਿਰੁ ਰਾਵੈ ਹਰਿ ਵਰੁ ਪਾਇਆ ਨਾਰਿ ॥

सेज सुहावी सदा पिरु रावै हरि वरु पाइआ नारि ॥

Sej suhaavee sađaa piru raavai hari varu paaīâa naari ||

Her couch becomes beautiful, and she constantly enjoys her Husband Lord; she obtains the Lord as her Husband.

ਨਾ ਹਰਿ ਮਰੈ ਨ ਕਦੇ ਦੁਖੁ ਲਾਗੈ ਸਦਾ ਸੁਹਾਗਣਿ ਨਾਰਿ ॥

ना हरि मरै न कदे दुखु लागै सदा सुहागणि नारि ॥

Naa hari marai na kađe đukhu laagai sađaa suhaagañi naari ||

The Lord does not die, and she never suffers pain; she is a happy soul-bride forever.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਮੇਲਿ ਲਈ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥੨॥

नानक हरि प्रभ मेलि लई गुर कै हेति पिआरि ॥२॥

Naanak hari prbh meli laëe gur kai heŧi piâari ||2||

O Nanak, the Lord God unites her with Himself; she enshrines love and affection for the Guru. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜਿਨਾ ਗੁਰੁ ਗੋਪਿਆ ਆਪਣਾ ਤੇ ਨਰ ਬੁਰਿਆਰੀ ॥

जिना गुरु गोपिआ आपणा ते नर बुरिआरी ॥

Jinaa guru gopiâa âapañaa ŧe nar buriâaree ||

Those who conceal and deny their Guru, are the most evil people.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਤਿਨ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਨਾ ਕਰਹੁ ਪਾਪਿਸਟ ਹਤਿਆਰੀ ॥

हरि जीउ तिन का दरसनु ना करहु पापिसट हतिआरी ॥

Hari jeeū ŧin kaa đarasanu naa karahu paapisat haŧiâaree ||

O Dear Lord, let me not even see them; they are the worst sinners and murderers.

ਓਹਿ ਘਰਿ ਘਰਿ ਫਿਰਹਿ ਕੁਸੁਧ ਮਨਿ ਜਿਉ ਧਰਕਟ ਨਾਰੀ ॥

ओहि घरि घरि फिरहि कुसुध मनि जिउ धरकट नारी ॥

Õhi ghari ghari phirahi kusuđh mani jiū đharakat naaree ||

They wander from house to house, with impure minds, like wicked, forsaken women.

ਵਡਭਾਗੀ ਸੰਗਤਿ ਮਿਲੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਵਾਰੀ ॥

वडभागी संगति मिले गुरमुखि सवारी ॥

Vadabhaagee sanggaŧi mile guramukhi savaaree ||

But by great good fortune, they may meet the Company of the Holy; as Gurmukhs, they are reformed.

ਹਰਿ ਮੇਲਹੁ ਸਤਿਗੁਰ ਦਇਆ ਕਰਿ ਗੁਰ ਕਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ॥੨੩॥

हरि मेलहु सतिगुर दइआ करि गुर कउ बलिहारी ॥२३॥

Hari melahu saŧigur đaīâa kari gur kaū balihaaree ||23||

O Lord, please be kind and let me meet the True Guru; I am a sacrifice to the Guru. ||23||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸੁਖੁ ਊਪਜੈ ਫਿਰਿ ਦੁਖੁ ਨ ਲਗੈ ਆਇ ॥

गुर सेवा ते सुखु ऊपजै फिरि दुखु न लगै आइ ॥

Gur sevaa ŧe sukhu ǖpajai phiri đukhu na lagai âaī ||

Serving the Guru, peace is produced, and then, one does not suffer in pain.

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣਾ ਮਿਟਿ ਗਇਆ ਕਾਲੈ ਕਾ ਕਿਛੁ ਨ ਬਸਾਇ ॥

जमणु मरणा मिटि गइआ कालै का किछु न बसाइ ॥

Jammañu marañaa miti gaīâa kaalai kaa kichhu na basaaī ||

The cycle of birth and death is brought to an end, and death has no power over at all.

ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਮਨੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਚੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥

हरि सेती मनु रवि रहिआ सचे रहिआ समाइ ॥

Hari seŧee manu ravi rahiâa sache rahiâa samaaī ||

His mind is imbued with the Lord, and he remains merged in the True Lord.

ਨਾਨਕ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿੰਨ ਕਉ ਜੋ ਚਲਨਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥੧॥

नानक हउ बलिहारी तिंन कउ जो चलनि सतिगुर भाइ ॥१॥

Naanak haū balihaaree ŧinn kaū jo chalani saŧigur bhaaī ||1||

O Nanak, I am a sacrifice to those who walk in the Way of the True Guru's Will. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਸੁਧੁ ਨ ਹੋਵਈ ਜੇ ਅਨੇਕ ਕਰੈ ਸੀਗਾਰ ॥

बिनु सबदै सुधु न होवई जे अनेक करै सीगार ॥

Binu sabađai suđhu na hovaëe je ânek karai seegaar ||

Without the Word of the Shabad, purity is not obtained, even though the soul-bride may adorn herself with all sorts of decorations.

ਪਿਰ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥

पिर की सार न जाणई दूजै भाइ पिआरु ॥

Pir kee saar na jaañaëe đoojai bhaaī piâaru ||

She does not know the value of her Husband Lord; she is attached to the love of duality.

ਸਾ ਕੁਸੁਧ ਸਾ ਕੁਲਖਣੀ ਨਾਨਕ ਨਾਰੀ ਵਿਚਿ ਕੁਨਾਰਿ ॥੨॥

सा कुसुध सा कुलखणी नानक नारी विचि कुनारि ॥२॥

Saa kusuđh saa kulakhañee naanak naaree vichi kunaari ||2||

She is impure, and ill-mannered, O Nanak; among women, she is the most evil woman. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਹਰਿ ਅਪਣੀ ਦਇਆ ਕਰਿ ਹਰਿ ਬੋਲੀ ਬੈਣੀ ॥

हरि हरि अपणी दइआ करि हरि बोली बैणी ॥

Hari hari âpañee đaīâa kari hari bolee baiñee ||

Be kind to me, Lord, that I might chant the Word of Your Bani.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ਹਰਿ ਉਚਰਾ ਹਰਿ ਲਾਹਾ ਲੈਣੀ ॥

हरि नामु धिआई हरि उचरा हरि लाहा लैणी ॥

Hari naamu đhiâaëe hari ūcharaa hari laahaa laiñee ||

May I meditate on the Lord's Name, chant the Lord's Name, and obtain the profit of the Lord's Name.

ਜੋ ਜਪਦੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਤਿਨ ਹਉ ਕੁਰਬੈਣੀ ॥

जो जपदे हरि हरि दिनसु राति तिन हउ कुरबैणी ॥

Jo japađe hari hari đinasu raaŧi ŧin haū kurabaiñee ||

I am a sacrifice to those who chant the Name of the Lord, Har, Har, day and night.

ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਅਰਾਧਿਆ ਤਿਨ ਜਨ ਦੇਖਾ ਨੈਣੀ ॥

जिना सतिगुरु मेरा पिआरा अराधिआ तिन जन देखा नैणी ॥

Jinaa saŧiguru meraa piâaraa âraađhiâa ŧin jan đekhaa naiñee ||

May I behold with my eyes those who worship and adore my Beloved True Guru.

ਹਉ ਵਾਰਿਆ ਅਪਣੇ ਗੁਰੂ ਕਉ ਜਿਨਿ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਸਜਣੁ ਮੇਲਿਆ ਸੈਣੀ ॥੨੪॥

हउ वारिआ अपणे गुरू कउ जिनि मेरा हरि सजणु मेलिआ सैणी ॥२४॥

Haū vaariâa âpañe guroo kaū jini meraa hari sajañu meliâa saiñee ||24||

I am a sacrifice to my Guru, who has united me with my Lord, my friend, my very best friend. ||24||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੪ ॥

सलोकु मः ४ ॥

Saloku M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਹਰਿ ਦਾਸਨ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੈ ਹਰਿ ਦਾਸਨ ਕੋ ਮਿਤੁ ॥

हरि दासन सिउ प्रीति है हरि दासन को मितु ॥

Hari đaasan siū preeŧi hai hari đaasan ko miŧu ||

The Lord loves His slaves; the Lord is the friend of His slaves.

ਹਰਿ ਦਾਸਨ ਕੈ ਵਸਿ ਹੈ ਜਿਉ ਜੰਤੀ ਕੈ ਵਸਿ ਜੰਤੁ ॥

हरि दासन कै वसि है जिउ जंती कै वसि जंतु ॥

Hari đaasan kai vasi hai jiū janŧŧee kai vasi janŧŧu ||

The Lord is under the control of His slaves, like the musical instrument under the control of the musician.

ਹਰਿ ਕੇ ਦਾਸ ਹਰਿ ਧਿਆਇਦੇ ਕਰਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਿਉ ਨੇਹੁ ॥

हरि के दास हरि धिआइदे करि प्रीतम सिउ नेहु ॥

Hari ke đaas hari đhiâaīđe kari preeŧam siū nehu ||

The Lord's slaves meditate on the Lord; they love their Beloved.

ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਕੈ ਸੁਨਹੁ ਪ੍ਰਭ ਸਭ ਜਗ ਮਹਿ ਵਰਸੈ ਮੇਹੁ ॥

किरपा करि कै सुनहु प्रभ सभ जग महि वरसै मेहु ॥

Kirapaa kari kai sunahu prbh sabh jag mahi varasai mehu ||

Please, hear me, O God - let Your Grace rain over the whole world.

ਜੋ ਹਰਿ ਦਾਸਨ ਕੀ ਉਸਤਤਿ ਹੈ ਸਾ ਹਰਿ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥

जो हरि दासन की उसतति है सा हरि की वडिआई ॥

Jo hari đaasan kee ūsaŧaŧi hai saa hari kee vadiâaëe ||

The praise of the Lord's slaves is the Glory of the Lord.

ਹਰਿ ਆਪਣੀ ਵਡਿਆਈ ਭਾਵਦੀ ਜਨ ਕਾ ਜੈਕਾਰੁ ਕਰਾਈ ॥

हरि आपणी वडिआई भावदी जन का जैकारु कराई ॥

Hari âapañee vadiâaëe bhaavađee jan kaa jaikaaru karaaëe ||

The Lord loves His Own Glory, and so His humble servant is celebrated and hailed.

ਸੋ ਹਰਿ ਜਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਨੁ ਇਕ ਸਮਾਨਿ ॥

सो हरि जनु नामु धिआइदा हरि हरि जनु इक समानि ॥

So hari janu naamu đhiâaīđaa hari hari janu īk samaani ||

That humble servant of the Lord meditates on the Naam, the Name of the Lord; the Lord, and the Lord's humble servant, are one and the same.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਹਰਿ ਪੈਜ ਰਖਹੁ ਭਗਵਾਨ ॥੧॥

जनु नानकु हरि का दासु है हरि पैज रखहु भगवान ॥१॥

Janu naanaku hari kaa đaasu hai hari paij rakhahu bhagavaan ||1||

Servant Nanak is the slave of the Lord; O Lord, O God, please, preserve his honor. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਾਈ ਤਿਨਿ ਸਾਚੈ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਰਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥

नानक प्रीति लाई तिनि साचै तिसु बिनु रहणु न जाई ॥

Naanak preeŧi laaëe ŧini saachai ŧisu binu rahañu na jaaëe ||

Nanak loves the True Lord; without Him, he cannot even survive.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਪੂਰਾ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਰਸਿ ਰਸਨ ਰਸਾਈ ॥੨॥

सतिगुरु मिलै त पूरा पाईऐ हरि रसि रसन रसाई ॥२॥

Saŧiguru milai ŧa pooraa paaëeâi hari rasi rasan rasaaëe ||2||

Meeting the True Guru, one finds the Perfect Lord, and the tongue enjoys the sublime essence of the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਰੈਣਿ ਦਿਨਸੁ ਪਰਭਾਤਿ ਤੂਹੈ ਹੀ ਗਾਵਣਾ ॥

रैणि दिनसु परभाति तूहै ही गावणा ॥

Raiñi đinasu parabhaaŧi ŧoohai hee gaavañaa ||

Night and day, morning and night, I sing to You, Lord.

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਰਬਤ ਨਾਉ ਤੇਰਾ ਧਿਆਵਣਾ ॥

जीअ जंत सरबत नाउ तेरा धिआवणा ॥

Jeeâ janŧŧ sarabaŧ naaū ŧeraa đhiâavañaa ||

All beings and creatures meditate on Your Name.

ਤੂ ਦਾਤਾ ਦਾਤਾਰੁ ਤੇਰਾ ਦਿਤਾ ਖਾਵਣਾ ॥

तू दाता दातारु तेरा दिता खावणा ॥

Ŧoo đaaŧaa đaaŧaaru ŧeraa điŧaa khaavañaa ||

You are the Giver, the Great Giver; we eat whatever You give us.

ਭਗਤ ਜਨਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ਪਾਪ ਗਵਾਵਣਾ ॥

भगत जना कै संगि पाप गवावणा ॥

Bhagaŧ janaa kai sanggi paap gavaavañaa ||

In the congregation of the devotees, sins are eradicated.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਬਲਿ ਬਲਿ ਜਾਵਣਾ ॥੨੫॥

जन नानक सद बलिहारै बलि बलि जावणा ॥२५॥

Jan naanak sađ balihaarai bali bali jaavañaa ||25||

Servant Nanak is forever a sacrifice, a sacrifice, a sacrifice, O Lord. ||25||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੪ ॥

सलोकु मः ४ ॥

Saloku M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਅੰਤਰਿ ਅਗਿਆਨੁ ਭਈ ਮਤਿ ਮਧਿਮ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਪਰਤੀਤਿ ਨਾਹੀ ॥

अंतरि अगिआनु भई मति मधिम सतिगुर की परतीति नाही ॥

Ânŧŧari âgiâanu bhaëe maŧi mađhim saŧigur kee paraŧeeŧi naahee ||

He has spiritual ignorance within, and his intellect is dull and dim; he does not place his faith in the True Guru.

ਅੰਦਰਿ ਕਪਟੁ ਸਭੁ ਕਪਟੋ ਕਰਿ ਜਾਣੈ ਕਪਟੇ ਖਪਹਿ ਖਪਾਹੀ ॥

अंदरि कपटु सभु कपटो करि जाणै कपटे खपहि खपाही ॥

Ânđđari kapatu sabhu kapato kari jaañai kapate khapahi khapaahee ||

He has deceit within himself, and so he sees deception in all others; through his deceptions, he is totally ruined.

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ਆਪਣੈ ਸੁਆਇ ਫਿਰਾਹੀ ॥

सतिगुर का भाणा चिति न आवै आपणै सुआइ फिराही ॥

Saŧigur kaa bhaañaa chiŧi na âavai âapañai suâaī phiraahee ||

The True Guru's Will does not enter into his consciousness, and so he wanders around, pursuing his own interests.

ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾ ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹੀ ॥੧॥

किरपा करे जे आपणी ता नानक सबदि समाही ॥१॥

Kirapaa kare je âapañee ŧaa naanak sabađi samaahee ||1||

If He grants His Grace, then Nanak is absorbed into the Word of the Shabad. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਮਨਮੁਖ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਆਪੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਮਨੂਆ ਥਿਰੁ ਨਾਹਿ ॥

मनमुख माइआ मोहि विआपे दूजै भाइ मनूआ थिरु नाहि ॥

Manamukh maaīâa mohi viâape đoojai bhaaī manooâa ŧhiru naahi ||

The self-willed manmukhs are engrossed in emotional attachment to Maya; in the love of duality, their minds are unsteady.

ਅਨਦਿਨੁ ਜਲਤ ਰਹਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਹਉਮੈ ਖਪਹਿ ਖਪਾਹਿ ॥

अनदिनु जलत रहहि दिनु राती हउमै खपहि खपाहि ॥

Ânađinu jalaŧ rahahi đinu raaŧee haūmai khapahi khapaahi ||

Night and day, they are burning; day and night, they are totally ruined by their egotism.

ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਮਹਾ ਗੁਬਾਰਾ ਤਿਨ ਕੈ ਨਿਕਟਿ ਨ ਕੋਈ ਜਾਹਿ ॥

अंतरि लोभु महा गुबारा तिन कै निकटि न कोई जाहि ॥

Ânŧŧari lobhu mahaa gubaaraa ŧin kai nikati na koëe jaahi ||

Within them, is the total pitch darkness of greed, and no one even approaches them.

ਓਇ ਆਪਿ ਦੁਖੀ ਸੁਖੁ ਕਬਹੂ ਨ ਪਾਵਹਿ ਜਨਮਿ ਮਰਹਿ ਮਰਿ ਜਾਹਿ ॥

ओइ आपि दुखी सुखु कबहू न पावहि जनमि मरहि मरि जाहि ॥

Õī âapi đukhee sukhu kabahoo na paavahi janami marahi mari jaahi ||

They themselves are miserable, and they never find peace; they are born, only to die, and die again.

ਨਾਨਕ ਬਖਸਿ ਲਏ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਚਾ ਜਿ ਗੁਰ ਚਰਨੀ ਚਿਤੁ ਲਾਹਿ ॥੨॥

नानक बखसि लए प्रभु साचा जि गुर चरनी चितु लाहि ॥२॥

Naanak bakhasi laē prbhu saachaa ji gur charanee chiŧu laahi ||2||

O Nanak, the True Lord God forgives those, who focus their consciousness on the Guru's feet. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸੰਤ ਭਗਤ ਪਰਵਾਣੁ ਜੋ ਪ੍ਰਭਿ ਭਾਇਆ ॥

संत भगत परवाणु जो प्रभि भाइआ ॥

Sanŧŧ bhagaŧ paravaañu jo prbhi bhaaīâa ||

That Saint, that devotee, is acceptable, who is loved by God.

ਸੇਈ ਬਿਚਖਣ ਜੰਤ ਜਿਨੀ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ॥

सेई बिचखण जंत जिनी हरि धिआइआ ॥

Seëe bichakhañ janŧŧ jinee hari đhiâaīâa ||

Those beings are wise, who meditate on the Lord.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਭੋਜਨੁ ਖਾਇਆ ॥

अम्रितु नामु निधानु भोजनु खाइआ ॥

Âmmmriŧu naamu niđhaanu bhojanu khaaīâa ||

They eat the food, the treasure of the Ambrosial Naam, the Name of the Lord.

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਧੂਰਿ ਮਸਤਕਿ ਲਾਇਆ ॥

संत जना की धूरि मसतकि लाइआ ॥

Sanŧŧ janaa kee đhoori masaŧaki laaīâa ||

They apply the dust of the feet of the Saints to their foreheads.

ਨਾਨਕ ਭਏ ਪੁਨੀਤ ਹਰਿ ਤੀਰਥਿ ਨਾਇਆ ॥੨੬॥

नानक भए पुनीत हरि तीरथि नाइआ ॥२६॥

Naanak bhaē puneeŧ hari ŧeeraŧhi naaīâa ||26||

O Nanak, they are purified, bathing in the sacred shrine of the Lord. ||26||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੪ ॥

सलोकु मः ४ ॥

Saloku M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਹੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥

गुरमुखि अंतरि सांति है मनि तनि नामि समाइ ॥

Guramukhi ânŧŧari saanŧi hai mani ŧani naami samaaī ||

Within the Gurmukh is peace and tranquility; his mind and body are absorbed in the Naam, the Name of the Lord.

ਨਾਮੋ ਚਿਤਵੈ ਨਾਮੁ ਪੜੈ ਨਾਮਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

नामो चितवै नामु पड़ै नामि रहै लिव लाइ ॥

Naamo chiŧavai naamu paɍai naami rahai liv laaī ||

He contemplates the Naam, he studies the Naam, and he remains lovingly absorbed in the Naam.

ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਇਆ ਚਿੰਤਾ ਗਈ ਬਿਲਾਇ ॥

नामु पदारथु पाइआ चिंता गई बिलाइ ॥

Naamu pađaaraŧhu paaīâa chinŧŧaa gaëe bilaaī ||

He obtains the treasure of the Naam, and his anxiety is dispelled.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਨਾਮੁ ਊਪਜੈ ਤਿਸਨਾ ਭੁਖ ਸਭ ਜਾਇ ॥

सतिगुरि मिलिऐ नामु ऊपजै तिसना भुख सभ जाइ ॥

Saŧiguri miliâi naamu ǖpajai ŧisanaa bhukh sabh jaaī ||

Meeting with the Guru, the Naam wells up, and his thirst and hunger are completely relieved.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੇ ਰਤਿਆ ਨਾਮੋ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੧॥

नानक नामे रतिआ नामो पलै पाइ ॥१॥

Naanak naame raŧiâa naamo palai paaī ||1||

O Nanak, imbued with the Naam, he gathers in the Naam. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਪੁਰਖਿ ਜਿ ਮਾਰਿਆ ਭ੍ਰਮਿ ਭ੍ਰਮਿਆ ਘਰੁ ਛੋਡਿ ਗਇਆ ॥

सतिगुर पुरखि जि मारिआ भ्रमि भ्रमिआ घरु छोडि गइआ ॥

Saŧigur purakhi ji maariâa bhrmi bhrmiâa gharu chhodi gaīâa ||

One who is cursed by the True Guru, abandons his home, and wanders around aimlessly.

ਓਸੁ ਪਿਛੈ ਵਜੈ ਫਕੜੀ ਮੁਹੁ ਕਾਲਾ ਆਗੈ ਭਇਆ ॥

ओसु पिछै वजै फकड़ी मुहु काला आगै भइआ ॥

Õsu pichhai vajai phakaɍee muhu kaalaa âagai bhaīâa ||

He is jeered at, and his face is blackened in the world hereafter.

ਓਸੁ ਅਰਲੁ ਬਰਲੁ ਮੁਹਹੁ ਨਿਕਲੈ ਨਿਤ ਝਗੂ ਸੁਟਦਾ ਮੁਆ ॥

ओसु अरलु बरलु मुहहु निकलै नित झगू सुटदा मुआ ॥

Õsu âralu baralu muhahu nikalai niŧ jhagoo sutađaa muâa ||

He babbles incoherently, and foaming at the mouth, he dies.

ਕਿਆ ਹੋਵੈ ਕਿਸੈ ਹੀ ਦੈ ਕੀਤੈ ਜਾਂ ਧੁਰਿ ਕਿਰਤੁ ਓਸ ਦਾ ਏਹੋ ਜੇਹਾ ਪਇਆ ॥

किआ होवै किसै ही दै कीतै जां धुरि किरतु ओस दा एहो जेहा पइआ ॥

Kiâa hovai kisai hee đai keeŧai jaan đhuri kiraŧu õs đaa ēho jehaa paīâa ||

What can anyone do? Such is his destiny, according to his past deeds.

ਜਿਥੈ ਓਹੁ ਜਾਇ ਤਿਥੈ ਓਹੁ ਝੂਠਾ ਕੂੜੁ ਬੋਲੇ ਕਿਸੈ ਨ ਭਾਵੈ ॥

जिथै ओहु जाइ तिथै ओहु झूठा कूड़ु बोले किसै न भावै ॥

Jiŧhai õhu jaaī ŧiŧhai õhu jhoothaa kooɍu bole kisai na bhaavai ||

Wherever he goes, he is a liar, and by telling lies, he not liked by anyone.

ਵੇਖਹੁ ਭਾਈ ਵਡਿਆਈ ਹਰਿ ਸੰਤਹੁ ਸੁਆਮੀ ਅਪੁਨੇ ਕੀ ਜੈਸਾ ਕੋਈ ਕਰੈ ਤੈਸਾ ਕੋਈ ਪਾਵੈ ॥

वेखहु भाई वडिआई हरि संतहु सुआमी अपुने की जैसा कोई करै तैसा कोई पावै ॥

Vekhahu bhaaëe vadiâaëe hari sanŧŧahu suâamee âpune kee jaisaa koëe karai ŧaisaa koëe paavai ||

O Siblings of Destiny, behold this, the glorious greatness of our Lord and Master, O Saints; as one behaves, so does he receive.

ਏਹੁ ਬ੍ਰਹਮ ਬੀਚਾਰੁ ਹੋਵੈ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਅਗੋ ਦੇ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਵੈ ॥੨॥

एहु ब्रहम बीचारु होवै दरि साचै अगो दे जनु नानकु आखि सुणावै ॥२॥

Ēhu brham beechaaru hovai đari saachai âgo đe janu naanaku âakhi suñaavai ||2||

This shall be God's determination in His True Court; servant Nanak predicts and proclaims this. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਗੁਰਿ ਸਚੈ ਬਧਾ ਥੇਹੁ ਰਖਵਾਲੇ ਗੁਰਿ ਦਿਤੇ ॥

गुरि सचै बधा थेहु रखवाले गुरि दिते ॥

Guri sachai bađhaa ŧhehu rakhavaale guri điŧe ||

The True Guru has established the village; the Guru has appointed its guards and protectors.

ਪੂਰਨ ਹੋਈ ਆਸ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਮਨ ਰਤੇ ॥

पूरन होई आस गुर चरणी मन रते ॥

Pooran hoëe âas gur charañee man raŧe ||

My hopes are fulfilled, and my mind is imbued with the love of the Guru's Feet.

ਗੁਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾਲਿ ਬੇਅੰਤਿ ਅਵਗੁਣ ਸਭਿ ਹਤੇ ॥

गुरि क्रिपालि बेअंति अवगुण सभि हते ॥

Guri kripaali beânŧŧi âvaguñ sabhi haŧe ||

The Guru is infinitely merciful; He has erased all my sins.

ਗੁਰਿ ਅਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ਅਪਣੇ ਕਰਿ ਲਿਤੇ ॥

गुरि अपणी किरपा धारि अपणे करि लिते ॥

Guri âpañee kirapaa đhaari âpañe kari liŧe ||

The Guru has showered me with His Mercy, and He has made me His own.

ਨਾਨਕ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰ ਜਿਸੁ ਗੁਰ ਕੇ ਗੁਣ ਇਤੇ ॥੨੭॥

नानक सद बलिहार जिसु गुर के गुण इते ॥२७॥

Naanak sađ balihaar jisu gur ke guñ īŧe ||27||

Nanak is forever a sacrifice to the Guru, who has countless virtues. ||27||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਤਾ ਕੀ ਰਜਾਇ ਲੇਖਿਆ ਪਾਇ ਅਬ ਕਿਆ ਕੀਜੈ ਪਾਂਡੇ ॥

ता की रजाइ लेखिआ पाइ अब किआ कीजै पांडे ॥

Ŧaa kee rajaaī lekhiâa paaī âb kiâa keejai paande ||

By His Command, we receive our pre-ordained rewards; so what can we do now, O Pandit?

ਹੁਕਮੁ ਹੋਆ ਹਾਸਲੁ ਤਦੇ ਹੋਇ ਨਿਬੜਿਆ ਹੰਢਹਿ ਜੀਅ ਕਮਾਂਦੇ ॥੧॥

हुकमु होआ हासलु तदे होइ निबड़िआ हंढहि जीअ कमांदे ॥१॥

Hukamu hoâa haasalu ŧađe hoī nibaɍiâa handdhahi jeeâ kamaanđe ||1||

When His Command is received, then it is decided; all beings move and act accordingly. ||1||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਨਕਿ ਨਥ ਖਸਮ ਹਥ ਕਿਰਤੁ ਧਕੇ ਦੇ ॥

नकि नथ खसम हथ किरतु धके दे ॥

Naki naŧh khasam haŧh kiraŧu đhake đe ||

The string through the nose is in the hands of the Lord Master; one's own actions drive him on.

ਜਹਾ ਦਾਣੇ ਤਹਾਂ ਖਾਣੇ ਨਾਨਕਾ ਸਚੁ ਹੇ ॥੨॥

जहा दाणे तहां खाणे नानका सचु हे ॥२॥

Jahaa đaañe ŧahaan khaañe naanakaa sachu he ||2||

Wherever his food is, there he eats it; O Nanak, this is the Truth. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਭੇ ਗਲਾ ਆਪਿ ਥਾਟਿ ਬਹਾਲੀਓਨੁ ॥

सभे गला आपि थाटि बहालीओनु ॥

Sabhe galaa âapi ŧhaati bahaaleeõnu ||

The Lord Himself puts everything in its proper place.

ਆਪੇ ਰਚਨੁ ਰਚਾਇ ਆਪੇ ਹੀ ਘਾਲਿਓਨੁ ॥

आपे रचनु रचाइ आपे ही घालिओनु ॥

Âape rachanu rachaaī âape hee ghaaliõnu ||

He Himself created the creation, and He Himself destroys it.

ਆਪੇ ਜੰਤ ਉਪਾਇ ਆਪਿ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਿਓਨੁ ॥

आपे जंत उपाइ आपि प्रतिपालिओनु ॥

Âape janŧŧ ūpaaī âapi prŧipaaliõnu ||

He Himself fashions His creatures, and He Himself nourishes them.

ਦਾਸ ਰਖੇ ਕੰਠਿ ਲਾਇ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿਓਨੁ ॥

दास रखे कंठि लाइ नदरि निहालिओनु ॥

Đaas rakhe kantthi laaī nađari nihaaliõnu ||

He hugs His slaves close in His embrace, and blesses them with His Glance of Grace.

ਨਾਨਕ ਭਗਤਾ ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਭਾਉ ਦੂਜਾ ਜਾਲਿਓਨੁ ॥੨੮॥

नानक भगता सदा अनंदु भाउ दूजा जालिओनु ॥२८॥

Naanak bhagaŧaa sađaa ânanđđu bhaaū đoojaa jaaliõnu ||28||

O Nanak, His devotees are forever in bliss; they have burnt away the love of duality. ||28||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਏ ਮਨ ਹਰਿ ਜੀ ਧਿਆਇ ਤੂ ਇਕ ਮਨਿ ਇਕ ਚਿਤਿ ਭਾਇ ॥

ए मन हरि जी धिआइ तू इक मनि इक चिति भाइ ॥

Ē man hari jee đhiâaī ŧoo īk mani īk chiŧi bhaaī ||

O mind, meditate on the Dear Lord, with single-minded conscious concentration.

ਹਰਿ ਕੀਆ ਸਦਾ ਸਦਾ ਵਡਿਆਈਆ ਦੇਇ ਨ ਪਛੋਤਾਇ ॥

हरि कीआ सदा सदा वडिआईआ देइ न पछोताइ ॥

Hari keeâa sađaa sađaa vadiâaëeâa đeī na pachhoŧaaī ||

The glorious greatness of the Lord shall last forever and ever; He never regrets what He gives.

ਹਉ ਹਰਿ ਕੈ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਇ ॥

हउ हरि कै सद बलिहारणै जितु सेविऐ सुखु पाइ ॥

Haū hari kai sađ balihaarañai jiŧu seviâi sukhu paaī ||

I am forever a sacrifice to the Lord; serving Him, peace is obtained.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥੧॥

नानक गुरमुखि मिलि रहै हउमै सबदि जलाइ ॥१॥

Naanak guramukhi mili rahai haūmai sabađi jalaaī ||1||

O Nanak, the Gurmukh remains merged with the Lord; he burns away his ego through the Word of the Shabad. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਆਪੇ ਸੇਵਾ ਲਾਇਅਨੁ ਆਪੇ ਬਖਸ ਕਰੇਇ ॥

आपे सेवा लाइअनु आपे बखस करेइ ॥

Âape sevaa laaīânu âape bakhas kareī ||

He Himself enjoins us to serve Him, and He Himself blesses us with forgiveness.

ਸਭਨਾ ਕਾ ਮਾ ਪਿਉ ਆਪਿ ਹੈ ਆਪੇ ਸਾਰ ਕਰੇਇ ॥

सभना का मा पिउ आपि है आपे सार करेइ ॥

Sabhanaa kaa maa piū âapi hai âape saar kareī ||

He Himself is the father and mother of all; He Himself cares for us.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਨਿ ਤਿਨ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸੁ ਹੈ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਸੋਭਾ ਹੋਇ ॥੨॥

नानक नामु धिआइनि तिन निज घरि वासु है जुगु जुगु सोभा होइ ॥२॥

Naanak naamu đhiâaīni ŧin nij ghari vaasu hai jugu jugu sobhaa hoī ||2||

O Nanak, those who meditate on the Naam, the Name of the Lord, abide in the home of their inner being; they are honored throughout the ages. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੂ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ਹਹਿ ਕਰਤੇ ਮੈ ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥

तू करण कारण समरथु हहि करते मै तुझ बिनु अवरु न कोई ॥

Ŧoo karañ kaarañ samaraŧhu hahi karaŧe mai ŧujh binu âvaru na koëe ||

You are the Creator, all-powerful, able to do anything. Without You, there is no other at all.

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਸਿਸਟਿ ਸਿਰਜੀਆ ਆਪੇ ਫੁਨਿ ਗੋਈ ॥

तुधु आपे सिसटि सिरजीआ आपे फुनि गोई ॥

Ŧuđhu âape sisati sirajeeâa âape phuni goëe ||

You Yourself created the world, and You Yourself shall destroy it in the end.

ਸਭੁ ਇਕੋ ਸਬਦੁ ਵਰਤਦਾ ਜੋ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਈ ॥

सभु इको सबदु वरतदा जो करे सु होई ॥

Sabhu īko sabađu varaŧađaa jo kare su hoëe ||

The Word of Your Shabad alone is pervading everywhere; whatever You do, comes to pass.

ਵਡਿਆਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਇ ਪ੍ਰਭੁ ਹਰਿ ਪਾਵੈ ਸੋਈ ॥

वडिआई गुरमुखि देइ प्रभु हरि पावै सोई ॥

Vadiâaëe guramukhi đeī prbhu hari paavai soëe ||

God blesses the Gurmukh with glorious greatness, and then, he finds the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਨਕ ਆਰਾਧਿਆ ਸਭਿ ਆਖਹੁ ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਗੁਰੁ ਸੋਈ ॥੨੯॥੧॥ ਸੁਧੁ

गुरमुखि नानक आराधिआ सभि आखहु धंनु धंनु धंनु गुरु सोई ॥२९॥१॥ सुधु

Guramukhi naanak âaraađhiâa sabhi âakhahu đhannu đhannu đhannu guru soëe ||29||1|| suđhu

As Gurmukh, Nanak worships and adores the Lord; let everyone proclaim, ""Blessed, blessed, blessed is He, the Guru!"" ||29||1|| Sudh ||



200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates