Pt 2, Sarang ki vaar (M:4),
ਸਾਰੰਗ ਕੀ ਵਾਰ (ਮਹਲਾ 4),
सारंग की वार (महला 4)


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਜਿਨ ਅੰਦਰਿ ਨਿੰਦਾ ਦੁਸਟੁ ਹੈ ਨਕ ਵਢੇ ਨਕ ਵਢਾਇਆ ॥

जिन अंदरि निंदा दुसटु है नक वढे नक वढाइआ ॥

Jin ânđđari ninđđaa đusatu hai nak vadhe nak vadhaaīâa ||

Those who are filled with vicious slander, shall have their noses cut, and be shamed.

ਮਹਾ ਕਰੂਪ ਦੁਖੀਏ ਸਦਾ ਕਾਲੇ ਮੁਹ ਮਾਇਆ ॥

महा करूप दुखीए सदा काले मुह माइआ ॥

Mahaa karoop đukheeē sađaa kaale muh maaīâa ||

They are totally ugly, and always in pain. Their faces are blackened by Maya.

ਭਲਕੇ ਉਠਿ ਨਿਤ ਪਰ ਦਰਬੁ ਹਿਰਹਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਚੁਰਾਇਆ ॥

भलके उठि नित पर दरबु हिरहि हरि नामु चुराइआ ॥

Bhalake ūthi niŧ par đarabu hirahi hari naamu churaaīâa ||

They rise early in the morning, to cheat and steal from others; they hide from the Lord's Name.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਤਿਨ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਮਤ ਕਰਹੁ ਰਖਿ ਲੇਹੁ ਹਰਿ ਰਾਇਆ ॥

हरि जीउ तिन की संगति मत करहु रखि लेहु हरि राइआ ॥

Hari jeeū ŧin kee sanggaŧi maŧ karahu rakhi lehu hari raaīâa ||

O Dear Lord, let me not even associate with them; save me from them, O my Sovereign Lord King.

ਨਾਨਕ ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਕਮਾਵਦੇ ਮਨਮੁਖਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੧੭॥

नानक पइऐ किरति कमावदे मनमुखि दुखु पाइआ ॥१७॥

Naanak paīâi kiraŧi kamaavađe manamukhi đukhu paaīâa ||17||

O Nanak, the self-willed manmukhs act according to their past deeds, producing nothing but pain. ||17||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਸਭੁ ਕੋਈ ਹੈ ਖਸਮ ਕਾ ਖਸਮਹੁ ਸਭੁ ਕੋ ਹੋਇ ॥

सभु कोई है खसम का खसमहु सभु को होइ ॥

Sabhu koëe hai khasam kaa khasamahu sabhu ko hoī ||

Everyone belongs to our Lord and Master. Everyone came from Him.

ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੈ ਖਸਮ ਕਾ ਤਾ ਸਚੁ ਪਾਵੈ ਕੋਇ ॥

हुकमु पछाणै खसम का ता सचु पावै कोइ ॥

Hukamu pachhaañai khasam kaa ŧaa sachu paavai koī ||

Only by realizing the Hukam of His Command, is Truth obtained.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਪਛਾਣੀਐ ਬੁਰਾ ਨ ਦੀਸੈ ਕੋਇ ॥

गुरमुखि आपु पछाणीऐ बुरा न दीसै कोइ ॥

Guramukhi âapu pachhaañeeâi buraa na đeesai koī ||

The Gurmukh realizes his own self; no one appears evil to him.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਹਿਲਾ ਆਇਆ ਸੋਇ ॥੧॥

नानक गुरमुखि नामु धिआईऐ सहिला आइआ सोइ ॥१॥

Naanak guramukhi naamu đhiâaëeâi sahilaa âaīâa soī ||1||

O Nanak, the Gurmukh meditates on the Naam, the Name of the Lord. Fruitful is his coming into the world. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਸਭਨਾ ਦਾਤਾ ਆਪਿ ਹੈ ਆਪੇ ਮੇਲਣਹਾਰੁ ॥

सभना दाता आपि है आपे मेलणहारु ॥

Sabhanaa đaaŧaa âapi hai âape melañahaaru ||

He Himself is the Giver of all; He unites all with Himself.

ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਮਿਲੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਜਿਨਾ ਸੇਵਿਆ ਹਰਿ ਦਾਤਾਰੁ ॥੨॥

नानक सबदि मिले न विछुड़हि जिना सेविआ हरि दातारु ॥२॥

Naanak sabađi mile na vichhuɍahi jinaa seviâa hari đaaŧaaru ||2||

O Nanak, they are united with the Word of the Shabad; serving the Lord, the Great Giver, they shall never be separated from Him again. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਿਰਦੈ ਸਾਂਤਿ ਹੈ ਨਾਉ ਉਗਵਿ ਆਇਆ ॥

गुरमुखि हिरदै सांति है नाउ उगवि आइआ ॥

Guramukhi hirađai saanŧi hai naaū ūgavi âaīâa ||

Peace and tranquility fill the heart of the Gurmukh; the Name wells up within them.

ਜਪ ਤਪ ਤੀਰਥ ਸੰਜਮ ਕਰੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਇਆ ॥

जप तप तीरथ संजम करे मेरे प्रभ भाइआ ॥

Jap ŧap ŧeeraŧh sanjjam kare mere prbh bhaaīâa ||

Chanting and meditation, penance and self-discipline, and bathing at sacred shrines of pilgrimage - the merits of these come by pleasing my God.

ਹਿਰਦਾ ਸੁਧੁ ਹਰਿ ਸੇਵਦੇ ਸੋਹਹਿ ਗੁਣ ਗਾਇਆ ॥

हिरदा सुधु हरि सेवदे सोहहि गुण गाइआ ॥

Hirađaa suđhu hari sevađe sohahi guñ gaaīâa ||

So serve the Lord with a pure heart; singing His Glorious Praises, you shall be embellished and exalted.

ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਜੀਉ ਏਵੈ ਭਾਵਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰਾਇਆ ॥

मेरे हरि जीउ एवै भावदा गुरमुखि तराइआ ॥

Mere hari jeeū ēvai bhaavađaa guramukhi ŧaraaīâa ||

My Dear Lord is pleased by this; he carries the Gurmukh across.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਿਅਨੁ ਹਰਿ ਦਰਿ ਸੋਹਾਇਆ ॥੧੮॥

नानक गुरमुखि मेलिअनु हरि दरि सोहाइआ ॥१८॥

Naanak guramukhi meliânu hari đari sohaaīâa ||18||

O Nanak, the Gurmukh is merged with the Lord; he is embellished in His Court. ||18||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਧਨਵੰਤਾ ਇਵ ਹੀ ਕਹੈ ਅਵਰੀ ਧਨ ਕਉ ਜਾਉ ॥

धनवंता इव ही कहै अवरी धन कउ जाउ ॥

Đhanavanŧŧaa īv hee kahai âvaree đhan kaū jaaū ||

Thus speaks the wealthy man: I should go and get more wealth.

ਨਾਨਕੁ ਨਿਰਧਨੁ ਤਿਤੁ ਦਿਨਿ ਜਿਤੁ ਦਿਨਿ ਵਿਸਰੈ ਨਾਉ ॥੧॥

नानकु निरधनु तितु दिनि जितु दिनि विसरै नाउ ॥१॥

Naanaku nirađhanu ŧiŧu đini jiŧu đini visarai naaū ||1||

Nanak becomes poor on that day when he forgets the Lord's Name. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸੂਰਜੁ ਚੜੈ ਵਿਜੋਗਿ ਸਭਸੈ ਘਟੈ ਆਰਜਾ ॥

सूरजु चड़ै विजोगि सभसै घटै आरजा ॥

Sooraju chaɍai vijogi sabhasai ghatai âarajaa ||

The sun rises and sets, and the lives of all run out.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਰਤਾ ਭੋਗਿ ਕੋਈ ਹਾਰੈ ਕੋ ਜਿਣੈ ॥

तनु मनु रता भोगि कोई हारै को जिणै ॥

Ŧanu manu raŧaa bhogi koëe haarai ko jiñai ||

The mind and body experience pleasures; one loses, and another wins.

ਸਭੁ ਕੋ ਭਰਿਆ ਫੂਕਿ ਆਖਣਿ ਕਹਣਿ ਨ ਥੰਮ੍ਹ੍ਹੀਐ ॥

सभु को भरिआ फूकि आखणि कहणि न थम्हीऐ ॥

Sabhu ko bhariâa phooki âakhañi kahañi na ŧhammʱeeâi ||

Everyone is puffed up with pride; even after they are spoken to, they do not stop.

ਨਾਨਕ ਵੇਖੈ ਆਪਿ ਫੂਕ ਕਢਾਏ ਢਹਿ ਪਵੈ ॥੨॥

नानक वेखै आपि फूक कढाए ढहि पवै ॥२॥

Naanak vekhai âapi phook kadhaaē dhahi pavai ||2||

O Nanak, the Lord Himself sees all; when He takes the air out of the balloon, the body falls. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਤਸੰਗਤਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਜਿਥਹੁ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ॥

सतसंगति नामु निधानु है जिथहु हरि पाइआ ॥

Saŧasanggaŧi naamu niđhaanu hai jiŧhahu hari paaīâa ||

The treasure of the Name is in the Sat Sangat, the True Congregation. There, the Lord is found.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਘਟਿ ਚਾਨਣਾ ਆਨੑੇਰੁ ਗਵਾਇਆ ॥

गुर परसादी घटि चानणा आन्हेरु गवाइआ ॥

Gur parasaađee ghati chaanañaa âanʱeru gavaaīâa ||

By Guru's Grace, the heart is illumined, and darkness is dispelled.

ਲੋਹਾ ਪਾਰਸਿ ਭੇਟੀਐ ਕੰਚਨੁ ਹੋਇ ਆਇਆ ॥

लोहा पारसि भेटीऐ कंचनु होइ आइआ ॥

Lohaa paarasi bheteeâi kancchanu hoī âaīâa ||

Iron is transformed into gold, when it touches the Philosopher's Stone.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਨਾਉ ਪਾਈਐ ਮਿਲਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥

नानक सतिगुरि मिलिऐ नाउ पाईऐ मिलि नामु धिआइआ ॥

Naanak saŧiguri miliâi naaū paaëeâi mili naamu đhiâaīâa ||

O Nanak, meeting with the True Guru, the Name is obtained. Meeting Him, the mortal meditates on the Name.

ਜਿਨੑ ਕੈ ਪੋਤੈ ਪੁੰਨੁ ਹੈ ਤਿਨੑੀ ਦਰਸਨੁ ਪਾਇਆ ॥੧੯॥

जिन्ह कै पोतै पुंनु है तिन्ही दरसनु पाइआ ॥१९॥

Jinʱ kai poŧai punnu hai ŧinʱee đarasanu paaīâa ||19||

Those who have virtue as their treasure, obtain the Blessed Vision of His Darshan. ||19||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਧ੍ਰਿਗੁ ਤਿਨਾ ਕਾ ਜੀਵਿਆ ਜਿ ਲਿਖਿ ਲਿਖਿ ਵੇਚਹਿ ਨਾਉ ॥

ध्रिगु तिना का जीविआ जि लिखि लिखि वेचहि नाउ ॥

Đhrigu ŧinaa kaa jeeviâa ji likhi likhi vechahi naaū ||

Cursed are the lives of those who read and write the Lord's Name to sell it.

ਖੇਤੀ ਜਿਨ ਕੀ ਉਜੜੈ ਖਲਵਾੜੇ ਕਿਆ ਥਾਉ ॥

खेती जिन की उजड़ै खलवाड़े किआ थाउ ॥

Kheŧee jin kee ūjaɍai khalavaaɍe kiâa ŧhaaū ||

Their crop is devastated - what harvest will they have?

ਸਚੈ ਸਰਮੈ ਬਾਹਰੇ ਅਗੈ ਲਹਹਿ ਨ ਦਾਦਿ ॥

सचै सरमै बाहरे अगै लहहि न दादि ॥

Sachai saramai baahare âgai lahahi na đaađi ||

Lacking truth and humility, they shall not be appreciated in the world hereafter.

ਅਕਲਿ ਏਹ ਨ ਆਖੀਐ ਅਕਲਿ ਗਵਾਈਐ ਬਾਦਿ ॥

अकलि एह न आखीऐ अकलि गवाईऐ बादि ॥

Âkali ēh na âakheeâi âkali gavaaëeâi baađi ||

Wisdom which leads to arguments is not called wisdom.

ਅਕਲੀ ਸਾਹਿਬੁ ਸੇਵੀਐ ਅਕਲੀ ਪਾਈਐ ਮਾਨੁ ॥

अकली साहिबु सेवीऐ अकली पाईऐ मानु ॥

Âkalee saahibu seveeâi âkalee paaëeâi maanu ||

Wisdom leads us to serve our Lord and Master; through wisdom, honor is obtained.

ਅਕਲੀ ਪੜ੍ਹ੍ਹਿ ਕੈ ਬੁਝੀਐ ਅਕਲੀ ਕੀਚੈ ਦਾਨੁ ॥

अकली पड़्हि कै बुझीऐ अकली कीचै दानु ॥

Âkalee paɍʱi kai bujheeâi âkalee keechai đaanu ||

Wisdom does not come by reading textbooks; wisdom inspires us to give in charity.

ਨਾਨਕੁ ਆਖੈ ਰਾਹੁ ਏਹੁ ਹੋਰਿ ਗਲਾਂ ਸੈਤਾਨੁ ॥੧॥

नानकु आखै राहु एहु होरि गलां सैतानु ॥१॥

Naanaku âakhai raahu ēhu hori galaan saiŧaanu ||1||

Says Nanak, this is the Path; other things lead to Satan. ||1||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਜੈਸਾ ਕਰੈ ਕਹਾਵੈ ਤੈਸਾ ਐਸੀ ਬਨੀ ਜਰੂਰਤਿ ॥

जैसा करै कहावै तैसा ऐसी बनी जरूरति ॥

Jaisaa karai kahaavai ŧaisaa âisee banee jarooraŧi ||

Mortals are known by their actions; this is the way it has to be.

ਹੋਵਹਿ ਲਿੰਙ ਝਿੰਙ ਨਹ ਹੋਵਹਿ ਐਸੀ ਕਹੀਐ ਸੂਰਤਿ ॥

होवहि लिंङ झिंङ नह होवहि ऐसी कहीऐ सूरति ॥

Hovahi linǹǹ jhinǹǹ nah hovahi âisee kaheeâi sooraŧi ||

They should show goodness, and not be deformed by their actions; this is how they are called beautiful.

ਜੋ ਓਸੁ ਇਛੇ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਏ ਤਾਂ ਨਾਨਕ ਕਹੀਐ ਮੂਰਤਿ ॥੨॥

जो ओसु इछे सो फलु पाए तां नानक कहीऐ मूरति ॥२॥

Jo õsu īchhe so phalu paaē ŧaan naanak kaheeâi mooraŧi ||2||

Whatever they desire, they shall receive; O Nanak, they become the very image of God. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਿਰਖੁ ਹੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸਿ ਫਲਿਆ ॥

सतिगुरु अम्रित बिरखु है अम्रित रसि फलिआ ॥

Saŧiguru âmmmriŧ birakhu hai âmmmriŧ rasi phaliâa ||

The True Guru is the tree of ambrosia. it bears the fruit of sweet nectar.

ਜਿਸੁ ਪਰਾਪਤਿ ਸੋ ਲਹੈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮਿਲਿਆ ॥

जिसु परापति सो लहै गुर सबदी मिलिआ ॥

Jisu paraapaŧi so lahai gur sabađee miliâa ||

He alone receives it, who is so pre-destined, through the Word of the Guru's Shabad.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਜੋ ਚਲੈ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਰਲਿਆ ॥

सतिगुर कै भाणै जो चलै हरि सेती रलिआ ॥

Saŧigur kai bhaañai jo chalai hari seŧee raliâa ||

One who walks in harmony with the Will of the True Guru, is blended with the Lord.

ਜਮਕਾਲੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਕਈ ਘਟਿ ਚਾਨਣੁ ਬਲਿਆ ॥

जमकालु जोहि न सकई घटि चानणु बलिआ ॥

Jamakaalu johi na sakaëe ghati chaanañu baliâa ||

The Messenger of Death cannot even see him; his heart is illumined with God's Light.

ਨਾਨਕ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਫਿਰਿ ਗਰਭਿ ਨ ਗਲਿਆ ॥੨੦॥

नानक बखसि मिलाइअनु फिरि गरभि न गलिआ ॥२०॥

Naanak bakhasi milaaīânu phiri garabhi na galiâa ||20||

O Nanak, God forgives him, and blends him with Himself; he does not rot away in the womb of reincarnation ever again. ||20||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਸਚੁ ਵਰਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਤੀਰਥੁ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਇਸਨਾਨੁ ॥

सचु वरतु संतोखु तीरथु गिआनु धिआनु इसनानु ॥

Sachu varaŧu sanŧŧokhu ŧeeraŧhu giâanu đhiâanu īsanaanu ||

Those who have truth as their fast, contentment as their sacred shrine of pilgrimage, spiritual wisdom and meditation as their cleansing bath,

ਦਇਆ ਦੇਵਤਾ ਖਿਮਾ ਜਪਮਾਲੀ ਤੇ ਮਾਣਸ ਪਰਧਾਨ ॥

दइआ देवता खिमा जपमाली ते माणस परधान ॥

Đaīâa đevaŧaa khimaa japamaalee ŧe maañas parađhaan ||

Kindness as their deity, and forgiveness as their chanting beads - they are the most excellent people.

ਜੁਗਤਿ ਧੋਤੀ ਸੁਰਤਿ ਚਉਕਾ ਤਿਲਕੁ ਕਰਣੀ ਹੋਇ ॥

जुगति धोती सुरति चउका तिलकु करणी होइ ॥

Jugaŧi đhoŧee suraŧi chaūkaa ŧilaku karañee hoī ||

Those who take the Way as their loincloth, and intuitive awareness their ritualistically purified enclosure, with good deeds their ceremonial forehead mark,

ਭਾਉ ਭੋਜਨੁ ਨਾਨਕਾ ਵਿਰਲਾ ਤ ਕੋਈ ਕੋਇ ॥੧॥

भाउ भोजनु नानका विरला त कोई कोइ ॥१॥

Bhaaū bhojanu naanakaa viralaa ŧa koëe koī ||1||

And love their food - O Nanak, they are very rare. ||1||


ਮਹਲਾ ੩ ॥

महला ३ ॥

Mahalaa 3 ||

Third Mehl:

ਨਉਮੀ ਨੇਮੁ ਸਚੁ ਜੇ ਕਰੈ ॥

नउमी नेमु सचु जे करै ॥

Naūmee nemu sachu je karai ||

On the ninth day of the month, make a vow to speak the Truth,

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਉਚਰੈ ॥

काम क्रोधु त्रिसना उचरै ॥

Kaam krođhu ŧrisanaa ūcharai ||

And your sexual desire, anger and desire shall be eaten up.

ਦਸਮੀ ਦਸੇ ਦੁਆਰ ਜੇ ਠਾਕੈ ਏਕਾਦਸੀ ਏਕੁ ਕਰਿ ਜਾਣੈ ॥

दसमी दसे दुआर जे ठाकै एकादसी एकु करि जाणै ॥

Đasamee đase đuâar je thaakai ēkaađasee ēku kari jaañai ||

On the tenth day, regulate your ten doors; on the eleventh day, know that the Lord is One.

ਦੁਆਦਸੀ ਪੰਚ ਵਸਗਤਿ ਕਰਿ ਰਾਖੈ ਤਉ ਨਾਨਕ ਮਨੁ ਮਾਨੈ ॥

दुआदसी पंच वसगति करि राखै तउ नानक मनु मानै ॥

Đuâađasee pancch vasagaŧi kari raakhai ŧaū naanak manu maanai ||

On the twelfth day, the five thieves are subdued, and then, O Nanak, the mind is pleased and appeased.

ਐਸਾ ਵਰਤੁ ਰਹੀਜੈ ਪਾਡੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤੁ ਸਿਖ ਕਿਆ ਦੀਜੈ ॥੨॥

ऐसा वरतु रहीजै पाडे होर बहुतु सिख किआ दीजै ॥२॥

Âisaa varaŧu raheejai paade hor bahuŧu sikh kiâa đeejai ||2||

Observe such a fast as this, O Pandit, O religious scholar; of what use are all the other teachings? ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਭੂਪਤਿ ਰਾਜੇ ਰੰਗ ਰਾਇ ਸੰਚਹਿ ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ॥

भूपति राजे रंग राइ संचहि बिखु माइआ ॥

Bhoopaŧi raaje rangg raaī sancchahi bikhu maaīâa ||

Kings, rulers and monarchs enjoy pleasures and gather the poison of Maya.

ਕਰਿ ਕਰਿ ਹੇਤੁ ਵਧਾਇਦੇ ਪਰ ਦਰਬੁ ਚੁਰਾਇਆ ॥

करि करि हेतु वधाइदे पर दरबु चुराइआ ॥

Kari kari heŧu vađhaaīđe par đarabu churaaīâa ||

In love with it, they collect more and more, stealing the wealth of others.

ਪੁਤ੍ਰ ਕਲਤ੍ਰ ਨ ਵਿਸਹਹਿ ਬਹੁ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗਾਇਆ ॥

पुत्र कलत्र न विसहहि बहु प्रीति लगाइआ ॥

Puŧr kalaŧr na visahahi bahu preeŧi lagaaīâa ||

They do not trust their own children or spouses; they are totally attached to the love of Maya.

ਵੇਖਦਿਆ ਹੀ ਮਾਇਆ ਧੁਹਿ ਗਈ ਪਛੁਤਹਿ ਪਛੁਤਾਇਆ ॥

वेखदिआ ही माइआ धुहि गई पछुतहि पछुताइआ ॥

Vekhađiâa hee maaīâa đhuhi gaëe pachhuŧahi pachhuŧaaīâa ||

But even as they look on, Maya cheats them, and they come to regret and repent.

ਜਮ ਦਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਭਾਇਆ ॥੨੧॥

जम दरि बधे मारीअहि नानक हरि भाइआ ॥२१॥

Jam đari bađhe maareeâhi naanak hari bhaaīâa ||21||

Bound and gagged at Death's door, they are beaten and punished; O Nanak, it pleases the Will of the Lord. ||21||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣਾ ਗਾਵੈ ਗੀਤ ॥

गिआन विहूणा गावै गीत ॥

Giâan vihooñaa gaavai geeŧ ||

The one who lacks spiritual wisdom sings religious songs.

ਭੁਖੇ ਮੁਲਾਂ ਘਰੇ ਮਸੀਤਿ ॥

भुखे मुलां घरे मसीति ॥

Bhukhe mulaan ghare maseeŧi ||

The hungry Mullah turns his home into a mosque.

ਮਖਟੂ ਹੋਇ ਕੈ ਕੰਨ ਪੜਾਏ ॥

मखटू होइ कै कंन पड़ाए ॥

Makhatoo hoī kai kann paɍaaē ||

The lazy unemployed has his ears pierced to look like a Yogi.

ਫਕਰੁ ਕਰੇ ਹੋਰੁ ਜਾਤਿ ਗਵਾਏ ॥

फकरु करे होरु जाति गवाए ॥

Phakaru kare horu jaaŧi gavaaē ||

Someone else becomes a pan-handler, and loses his social status.

ਗੁਰੁ ਪੀਰੁ ਸਦਾਏ ਮੰਗਣ ਜਾਇ ॥

गुरु पीरु सदाए मंगण जाइ ॥

Guru peeru sađaaē manggañ jaaī ||

One who calls himself a guru or a spiritual teacher, while he goes around begging

ਤਾ ਕੈ ਮੂਲਿ ਨ ਲਗੀਐ ਪਾਇ ॥

ता कै मूलि न लगीऐ पाइ ॥

Ŧaa kai mooli na lageeâi paaī ||

- don't ever touch his feet.

ਘਾਲਿ ਖਾਇ ਕਿਛੁ ਹਥਹੁ ਦੇਇ ॥

घालि खाइ किछु हथहु देइ ॥

Ghaali khaaī kichhu haŧhahu đeī ||

One who works for what he eats, and gives some of what he has

ਨਾਨਕ ਰਾਹੁ ਪਛਾਣਹਿ ਸੇਇ ॥੧॥

नानक राहु पछाणहि सेइ ॥१॥

Naanak raahu pachhaañahi seī ||1||

- O Nanak, he knows the Path. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਮਨਹੁ ਜਿ ਅੰਧੇ ਕੂਪ ਕਹਿਆ ਬਿਰਦੁ ਨ ਜਾਣਨੑੀ ॥

मनहु जि अंधे कूप कहिआ बिरदु न जाणन्ही ॥

Manahu ji ânđđhe koop kahiâa birađu na jaañanʱee ||

Those mortals whose minds are like deep dark pits do not understand the purpose of life, even when it is explained to them.

ਮਨਿ ਅੰਧੈ ਊਂਧੈ ਕਵਲਿ ਦਿਸਨੑਿ ਖਰੇ ਕਰੂਪ ॥

मनि अंधै ऊंधै कवलि दिसन्हि खरे करूप ॥

Mani ânđđhai ǖnđhai kavali đisanʱi khare karoop ||

Their minds are blind, and their heart-lotuses are upside-down; they look totally ugly.

ਇਕਿ ਕਹਿ ਜਾਣਹਿ ਕਹਿਆ ਬੁਝਹਿ ਤੇ ਨਰ ਸੁਘੜ ਸਰੂਪ ॥

इकि कहि जाणहि कहिआ बुझहि ते नर सुघड़ सरूप ॥

Īki kahi jaañahi kahiâa bujhahi ŧe nar sughaɍ saroop ||

Some know how to speak, and understand what they are told. They are wise and beautiful.

ਇਕਨਾ ਨਾਦ ਨ ਬੇਦ ਨ ਗੀਅ ਰਸੁ ਰਸ ਕਸ ਨ ਜਾਣੰਤਿ ॥

इकना नाद न बेद न गीअ रसु रस कस न जाणंति ॥

Īkanaa naađ na beđ na geeâ rasu ras kas na jaañanŧŧi ||

Some do not understand about the Sound-current of the Naad or the Vedas, music, virtue or vice.

ਇਕਨਾ ਸੁਧਿ ਨ ਬੁਧਿ ਨ ਅਕਲਿ ਸਰ ਅਖਰ ਕਾ ਭੇਉ ਨ ਲਹੰਤਿ ॥

इकना सुधि न बुधि न अकलि सर अखर का भेउ न लहंति ॥

Īkanaa suđhi na buđhi na âkali sar âkhar kaa bheū na lahanŧŧi ||

Some are not blessed with understanding, intelligence, or sublime intellect; they do not grasp the mystery of God's Word.

ਨਾਨਕ ਸੇ ਨਰ ਅਸਲਿ ਖਰ ਜਿ ਬਿਨੁ ਗੁਣ ਗਰਬੁ ਕਰੰਤਿ ॥੨॥

नानक से नर असलि खर जि बिनु गुण गरबु करंति ॥२॥

Naanak se nar âsali khar ji binu guñ garabu karanŧŧi ||2||

O Nanak, they are donkeys; they are very proud of themselves, but they have no virtues at all. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਭ ਪਵਿਤੁ ਹੈ ਧਨੁ ਸੰਪੈ ਮਾਇਆ ॥

गुरमुखि सभ पवितु है धनु स्मपै माइआ ॥

Guramukhi sabh paviŧu hai đhanu samppai maaīâa ||

To the Gurmukh, everything is sacred: wealth, property, Maya.

ਹਰਿ ਅਰਥਿ ਜੋ ਖਰਚਦੇ ਦੇਂਦੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

हरि अरथि जो खरचदे देंदे सुखु पाइआ ॥

Hari âraŧhi jo kharachađe đenđe sukhu paaīâa ||

Those who spend the wealth of the Lord find peace through giving.

ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦੇ ਤਿਨ ਤੋਟਿ ਨ ਆਇਆ ॥

जो हरि नामु धिआइदे तिन तोटि न आइआ ॥

Jo hari naamu đhiâaīđe ŧin ŧoti na âaīâa ||

Those who meditate on the Lord's Name shall never be deprived.

ਗੁਰਮੁਖਾਂ ਨਦਰੀ ਆਵਦਾ ਮਾਇਆ ਸੁਟਿ ਪਾਇਆ ॥

गुरमुखां नदरी आवदा माइआ सुटि पाइआ ॥

Guramukhaan nađaree âavađaa maaīâa suti paaīâa ||

The Gurmukhs come to see the Lord, and leave behind the things of Maya.

ਨਾਨਕ ਭਗਤਾਂ ਹੋਰੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਈ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੨੨॥

नानक भगतां होरु चिति न आवई हरि नामि समाइआ ॥२२॥

Naanak bhagaŧaan horu chiŧi na âavaëe hari naami samaaīâa ||22||

O Nanak, the devotees do not think of anything else; they are absorbed in the Name of the Lord. ||22||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ॥

सतिगुरु सेवनि से वडभागी ॥

Saŧiguru sevani se vadabhaagee ||

Those who serve the True Guru are very fortunate.

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਜਿਨੑਾ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥

सचै सबदि जिन्हा एक लिव लागी ॥

Sachai sabađi jinʱaa ēk liv laagee ||

They are lovingly attuned to the True Shabad, the Word of the One God.

ਗਿਰਹ ਕੁਟੰਬ ਮਹਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਧੀ ॥

गिरह कुट्मब महि सहजि समाधी ॥

Girah kutambb mahi sahaji samaađhee ||

In their own household and family, they are in natural Samaadhi.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੇ ਸਚੇ ਬੈਰਾਗੀ ॥੧॥

नानक नामि रते से सचे बैरागी ॥१॥

Naanak naami raŧe se sache bairaagee ||1||

O Nanak, those who are attuned to the Naam are truly detached from the world. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਗਣਤੈ ਸੇਵ ਨ ਹੋਵਈ ਕੀਤਾ ਥਾਇ ਨ ਪਾਇ ॥

गणतै सेव न होवई कीता थाइ न पाइ ॥

Gañaŧai sev na hovaëe keeŧaa ŧhaaī na paaī ||

Calculated service is not service at all, and what is done is not approved.

ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਓ ਸਚਿ ਨ ਲਗੋ ਭਾਉ ॥

सबदै सादु न आइओ सचि न लगो भाउ ॥

Sabađai saađu na âaīõ sachi na lago bhaaū ||

The flavor of the Shabad, the Word of God, is not tasted if the mortal is not in love with the True Lord God.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਿਆਰਾ ਨ ਲਗਈ ਮਨਹਠਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

सतिगुरु पिआरा न लगई मनहठि आवै जाइ ॥

Saŧiguru piâaraa na lagaëe manahathi âavai jaaī ||

The stubborn-minded person does not even like the True Guru; he comes and goes in reincarnation.

ਜੇ ਇਕ ਵਿਖ ਅਗਾਹਾ ਭਰੇ ਤਾਂ ਦਸ ਵਿਖਾਂ ਪਿਛਾਹਾ ਜਾਇ ॥

जे इक विख अगाहा भरे तां दस विखां पिछाहा जाइ ॥

Je īk vikh âgaahaa bhare ŧaan đas vikhaan pichhaahaa jaaī ||

He takes one step forward, and ten steps back.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਜੇ ਚਲਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥

सतिगुर की सेवा चाकरी जे चलहि सतिगुर भाइ ॥

Saŧigur kee sevaa chaakaree je chalahi saŧigur bhaaī ||

The mortal works to serve the True Guru, if he walks in harmony with the True Guru's Will.

ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੋ ਮਿਲੈ ਸਹਜੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

आपु गवाइ सतिगुरू नो मिलै सहजे रहै समाइ ॥

Âapu gavaaī saŧiguroo no milai sahaje rahai samaaī ||

He loses his self-conceit, and meets the True Guru; he remains intuitively absorbed in the Lord.

ਨਾਨਕ ਤਿਨੑਾ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਸਚੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥੨॥

नानक तिन्हा नामु न वीसरै सचे मेलि मिलाइ ॥२॥

Naanak ŧinʱaa naamu na veesarai sache meli milaaī ||2||

O Nanak, they never forget the Naam, the Name of the Lord; they are united in Union with the True Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਖਾਨ ਮਲੂਕ ਕਹਾਇਦੇ ਕੋ ਰਹਣੁ ਨ ਪਾਈ ॥

खान मलूक कहाइदे को रहणु न पाई ॥

Khaan malook kahaaīđe ko rahañu na paaëe ||

They call themselves emperors and rulers, but none of them will be allowed to stay.

ਗੜ੍ਹ੍ਹ ਮੰਦਰ ਗਚ ਗੀਰੀਆ ਕਿਛੁ ਸਾਥਿ ਨ ਜਾਈ ॥

गड़्ह मंदर गच गीरीआ किछु साथि न जाई ॥

Gaɍʱ manđđar gach geereeâa kichhu saaŧhi na jaaëe ||

Their sturdy forts and mansions - none of them will go along with them.

ਸੋਇਨ ਸਾਖਤਿ ਪਉਣ ਵੇਗ ਧ੍ਰਿਗੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਚਤੁਰਾਈ ॥

सोइन साखति पउण वेग ध्रिगु ध्रिगु चतुराई ॥

Soīn saakhaŧi paūñ veg đhrigu đhrigu chaŧuraaëe ||

Their gold and horses, fast as the wind, are cursed, and cursed are their clever tricks.

ਛਤੀਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਰਕਾਰ ਕਰਹਿ ਬਹੁ ਮੈਲੁ ਵਧਾਈ ॥

छतीह अम्रित परकार करहि बहु मैलु वधाई ॥

Chhaŧeeh âmmmriŧ parakaar karahi bahu mailu vađhaaëe ||

Eating the thirty-six delicacies, they become bloated with pollution.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਦੇਵੈ ਤਿਸਹਿ ਨ ਜਾਣਨੑੀ ਮਨਮੁਖਿ ਦੁਖੁ ਪਾਈ ॥੨੩॥

नानक जो देवै तिसहि न जाणन्ही मनमुखि दुखु पाई ॥२३॥

Naanak jo đevai ŧisahi na jaañanʱee manamukhi đukhu paaëe ||23||

O Nanak, the self-willed manmukh does not know the One who gives, and so he suffers in pain. ||23||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਪੜ੍ਹ੍ਹਿ ਪੜ੍ਹ੍ਹਿ ਪੰਡਿਤ ਮੋੁਨੀ ਥਕੇ ਦੇਸੰਤਰ ਭਵਿ ਥਕੇ ਭੇਖਧਾਰੀ ॥

पड़्हि पड़्हि पंडित मोनी थके देसंतर भवि थके भेखधारी ॥

Paɍʱi paɍʱi panddiŧ maonee ŧhake đesanŧŧar bhavi ŧhake bhekhađhaaree ||

The Pandits, the religious scholars and the silent sages read and recite until they get tired. They wander through foreign lands in their religious robes, until they are exhausted.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਨਾਉ ਕਦੇ ਨ ਪਾਇਨਿ ਦੁਖੁ ਲਾਗਾ ਅਤਿ ਭਾਰੀ ॥

दूजै भाइ नाउ कदे न पाइनि दुखु लागा अति भारी ॥

Đoojai bhaaī naaū kađe na paaīni đukhu laagaa âŧi bhaaree ||

In love with duality, they never receive the Name. Held in the grasp of pain, they suffer terribly.

ਮੂਰਖ ਅੰਧੇ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਸੇਵਹਿ ਮਾਇਆ ਕੈ ਬਿਉਹਾਰੀ ॥

मूरख अंधे त्रै गुण सेवहि माइआ कै बिउहारी ॥

Moorakh ânđđhe ŧrai guñ sevahi maaīâa kai biūhaaree ||

The blind fools serve the three gunas, the three dispositions; they deal only with Maya.

ਅੰਦਰਿ ਕਪਟੁ ਉਦਰੁ ਭਰਣ ਕੈ ਤਾਈ ਪਾਠ ਪੜਹਿ ਗਾਵਾਰੀ ॥

अंदरि कपटु उदरु भरण कै ताई पाठ पड़हि गावारी ॥

Ânđđari kapatu ūđaru bharañ kai ŧaaëe paath paɍahi gaavaaree ||

With deception in their hearts, the fools read sacred texts to fill their bellies.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸੋ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਜਿਨ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਮਾਰੀ ॥

सतिगुरु सेवे सो सुखु पाए जिन हउमै विचहु मारी ॥

Saŧiguru seve so sukhu paaē jin haūmai vichahu maaree ||

One who serves the True Guru finds peace; he eradicates egotism from within.

ਨਾਨਕ ਪੜਣਾ ਗੁਨਣਾ ਇਕੁ ਨਾਉ ਹੈ ਬੂਝੈ ਕੋ ਬੀਚਾਰੀ ॥੧॥

नानक पड़णा गुनणा इकु नाउ है बूझै को बीचारी ॥१॥

Naanak paɍañaa gunañaa īku naaū hai boojhai ko beechaaree ||1||

O Nanak, there is One Name to chant and dwell on; how rare are those who reflect on this and understand. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਨਾਂਗੇ ਆਵਣਾ ਨਾਂਗੇ ਜਾਣਾ ਹਰਿ ਹੁਕਮੁ ਪਾਇਆ ਕਿਆ ਕੀਜੈ ॥

नांगे आवणा नांगे जाणा हरि हुकमु पाइआ किआ कीजै ॥

Naange âavañaa naange jaañaa hari hukamu paaīâa kiâa keejai ||

Naked we come, and naked we go. This is by the Lord's Command; what else can we do?

ਜਿਸ ਕੀ ਵਸਤੁ ਸੋਈ ਲੈ ਜਾਇਗਾ ਰੋਸੁ ਕਿਸੈ ਸਿਉ ਕੀਜੈ ॥

जिस की वसतु सोई लै जाइगा रोसु किसै सिउ कीजै ॥

Jis kee vasaŧu soëe lai jaaīgaa rosu kisai siū keejai ||

The object belongs to Him; He shall take it away; with whom should one be angry.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਭਾਣਾ ਮੰਨੇ ਸਹਜੇ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਜੈ ॥

गुरमुखि होवै सु भाणा मंने सहजे हरि रसु पीजै ॥

Guramukhi hovai su bhaañaa manne sahaje hari rasu peejai ||

One who becomes Gurmukh accepts God's Will; he intuitively drinks in the Lord's sublime essence.

ਨਾਨਕ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸਦਾ ਸਲਾਹਿਹੁ ਰਸਨਾ ਰਾਮੁ ਰਵੀਜੈ ॥੨॥

नानक सुखदाता सदा सलाहिहु रसना रामु रवीजै ॥२॥

Naanak sukhađaaŧaa sađaa salaahihu rasanaa raamu raveejai ||2||

O Nanak, praise the Giver of peace forever; with your tongue, savor the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਗੜ੍ਹ੍ਹਿ ਕਾਇਆ ਸੀਗਾਰ ਬਹੁ ਭਾਂਤਿ ਬਣਾਈ ॥

गड़्हि काइआ सीगार बहु भांति बणाई ॥

Gaɍʱi kaaīâa seegaar bahu bhaanŧi bañaaëe ||

The fortress of the body has been decorated and adorned in so many ways.

ਰੰਗ ਪਰੰਗ ਕਤੀਫਿਆ ਪਹਿਰਹਿ ਧਰ ਮਾਈ ॥

रंग परंग कतीफिआ पहिरहि धर माई ॥

Rangg parangg kaŧeephiâa pahirahi đhar maaëe ||

The wealthy wear beautiful silk robes of various colors.

ਲਾਲ ਸੁਪੇਦ ਦੁਲੀਚਿਆ ਬਹੁ ਸਭਾ ਬਣਾਈ ॥

लाल सुपेद दुलीचिआ बहु सभा बणाई ॥

Laal supeđ đuleechiâa bahu sabhaa bañaaëe ||

They hold elegant and beautiful courts, on red and white carpets.

ਦੁਖੁ ਖਾਣਾ ਦੁਖੁ ਭੋਗਣਾ ਗਰਬੈ ਗਰਬਾਈ ॥

दुखु खाणा दुखु भोगणा गरबै गरबाई ॥

Đukhu khaañaa đukhu bhogañaa garabai garabaaëe ||

But they eat in pain, and in pain they seek pleasure; they are very proud of their pride.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਅੰਤਿ ਲਏ ਛਡਾਈ ॥੨੪॥

नानक नामु न चेतिओ अंति लए छडाई ॥२४॥

Naanak naamu na cheŧiõ ânŧŧi laē chhadaaëe ||24||

O Nanak, the mortal does not even think of the Name, which shall deliver him in the end. ||24||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਹਜੇ ਸੁਖਿ ਸੁਤੀ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ॥

सहजे सुखि सुती सबदि समाइ ॥

Sahaje sukhi suŧee sabađi samaaī ||

She sleeps in intuitive peace and poise, absorbed in the Word of the Shabad.

ਆਪੇ ਪ੍ਰਭਿ ਮੇਲਿ ਲਈ ਗਲਿ ਲਾਇ ॥

आपे प्रभि मेलि लई गलि लाइ ॥

Âape prbhi meli laëe gali laaī ||

God hugs her close in His Embrace, and merges her into Himself.

ਦੁਬਿਧਾ ਚੂਕੀ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

दुबिधा चूकी सहजि सुभाइ ॥

Đubiđhaa chookee sahaji subhaaī ||

Duality is eradicated with intuitive ease.

ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥

अंतरि नामु वसिआ मनि आइ ॥

Ânŧŧari naamu vasiâa mani âaī ||

The Naam comes to abide in her mind.

ਸੇ ਕੰਠਿ ਲਾਏ ਜਿ ਭੰਨਿ ਘੜਾਇ ॥

से कंठि लाए जि भंनि घड़ाइ ॥

Se kantthi laaē ji bhanni ghaɍaaī ||

He hugs close in His Embrace those who shatter and reform their beings.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਧੁਰਿ ਮਿਲੇ ਸੇ ਹੁਣਿ ਆਣਿ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥

नानक जो धुरि मिले से हुणि आणि मिलाइ ॥१॥

Naanak jo đhuri mile se huñi âañi milaaī ||1||

O Nanak, those who are predestined to meet Him, come and meet Him now. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਜਿਨੑੀ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਕਿਆ ਜਪੁ ਜਾਪਹਿ ਹੋਰਿ ॥

जिन्ही नामु विसारिआ किआ जपु जापहि होरि ॥

Jinʱee naamu visaariâa kiâa japu jaapahi hori ||

Those who forget the Naam, the Name of the Lord - so what if they chant other chants?

ਬਿਸਟਾ ਅੰਦਰਿ ਕੀਟ ਸੇ ਮੁਠੇ ਧੰਧੈ ਚੋਰਿ ॥

बिसटा अंदरि कीट से मुठे धंधै चोरि ॥

Bisataa ânđđari keet se muthe đhanđđhai chori ||

They are maggots in manure, plundered by the thief of worldly entanglements.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਝੂਠੇ ਲਾਲਚ ਹੋਰਿ ॥੨॥

नानक नामु न वीसरै झूठे लालच होरि ॥२॥

Naanak naamu na veesarai jhoothe laalach hori ||2||

O Nanak, never forget the Naam; greed for anything else is false. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਨਿ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਅਸਥਿਰੁ ਜਗਿ ਸੋਈ ॥

नामु सलाहनि नामु मंनि असथिरु जगि सोई ॥

Naamu salaahani naamu manni âsaŧhiru jagi soëe ||

Those who praise the Naam, and believe in the Naam, are eternally stable in this world.

ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਚਿਤਵੈ ਦੂਜਾ ਨਹੀ ਕੋਈ ॥

हिरदै हरि हरि चितवै दूजा नही कोई ॥

Hirađai hari hari chiŧavai đoojaa nahee koëe ||

Within their hearts, they dwell on the Lord, and nothing else at all.

ਰੋਮਿ ਰੋਮਿ ਹਰਿ ਉਚਰੈ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਹਰਿ ਸੋਈ ॥

रोमि रोमि हरि उचरै खिनु खिनु हरि सोई ॥

Romi romi hari ūcharai khinu khinu hari soëe ||

With each and every hair, they chant the Lord's Name, each and every instant, the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਨਮੁ ਸਕਾਰਥਾ ਨਿਰਮਲੁ ਮਲੁ ਖੋਈ ॥

गुरमुखि जनमु सकारथा निरमलु मलु खोई ॥

Guramukhi janamu sakaaraŧhaa niramalu malu khoëe ||

The birth of the Gurmukh is fruitful and certified; pure and unstained, his filth is washed away.

ਨਾਨਕ ਜੀਵਦਾ ਪੁਰਖੁ ਧਿਆਇਆ ਅਮਰਾ ਪਦੁ ਹੋਈ ॥੨੫॥

नानक जीवदा पुरखु धिआइआ अमरा पदु होई ॥२५॥

Naanak jeevađaa purakhu đhiâaīâa âmaraa pađu hoëe ||25||

O Nanak, meditating on the Lord of eternal life, the status of immortality is obtained. ||25||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਜਿਨੀ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਵਹਿ ਹੋਰਿ ॥

जिनी नामु विसारिआ बहु करम कमावहि होरि ॥

Jinee naamu visaariâa bahu karam kamaavahi hori ||

Those who forget the Naam and do other things,

ਨਾਨਕ ਜਮ ਪੁਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਜਿਉ ਸੰਨੑੀ ਉਪਰਿ ਚੋਰ ॥੧॥

नानक जम पुरि बधे मारीअहि जिउ संन्ही उपरि चोर ॥१॥

Naanak jam puri bađhe maareeâhi jiū sannʱee ūpari chor ||1||

O Nanak, will be bound and gagged and beaten in the City of Death, like the thief caught red-handed. ||1||


ਮਃ ੫ ॥

मः ५ ॥

M:h 5 ||

Fifth Mehl:

ਧਰਤਿ ਸੁਹਾਵੜੀ ਆਕਾਸੁ ਸੁਹੰਦਾ ਜਪੰਦਿਆ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥

धरति सुहावड़ी आकासु सुहंदा जपंदिआ हरि नाउ ॥

Đharaŧi suhaavaɍee âakaasu suhanđđaa japanđđiâa hari naaū ||

The earth is beauteous, and the sky is lovely, chanting the Name of the Lord.

ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਵਿਹੂਣਿਆ ਤਿਨੑ ਤਨ ਖਾਵਹਿ ਕਾਉ ॥੨॥

नानक नाम विहूणिआ तिन्ह तन खावहि काउ ॥२॥

Naanak naam vihooñiâa ŧinʱ ŧan khaavahi kaaū ||2||

O Nanak, those who lack the Naam - their carcasses are eaten by the crows. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਨਿ ਭਾਉ ਕਰਿ ਨਿਜ ਮਹਲੀ ਵਾਸਾ ॥

नामु सलाहनि भाउ करि निज महली वासा ॥

Naamu salaahani bhaaū kari nij mahalee vaasaa ||

Those who lovingly praise the Naam, and dwell in the mansion of the self deep within,

ਓਇ ਬਾਹੁੜਿ ਜੋਨਿ ਨ ਆਵਨੀ ਫਿਰਿ ਹੋਹਿ ਨ ਬਿਨਾਸਾ ॥

ओइ बाहुड़ि जोनि न आवनी फिरि होहि न बिनासा ॥

Õī baahuɍi joni na âavanee phiri hohi na binaasaa ||

Do not enter into reincarnation ever again; they shall never be destroyed.

ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਰੰਗਿ ਰਵਿ ਰਹੇ ਸਭ ਸਾਸ ਗਿਰਾਸਾ ॥

हरि सेती रंगि रवि रहे सभ सास गिरासा ॥

Hari seŧee ranggi ravi rahe sabh saas giraasaa ||

They remain immersed and absorbed in the love of the Lord, with every breath and morsel of food.

ਹਰਿ ਕਾ ਰੰਗੁ ਕਦੇ ਨ ਉਤਰੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਗਾਸਾ ॥

हरि का रंगु कदे न उतरै गुरमुखि परगासा ॥

Hari kaa ranggu kađe na ūŧarai guramukhi paragaasaa ||

The color of the Lord's Love never fades away; the Gurmukhs are enlightened.

ਓਇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਕੈ ਮੇਲਿਅਨੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਪਾਸਾ ॥੨੬॥

ओइ किरपा करि कै मेलिअनु नानक हरि पासा ॥२६॥

Õī kirapaa kari kai meliânu naanak hari paasaa ||26||

Granting His Grace, He unites them with Himself; O Nanak, the Lord keeps them by His side. ||26||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਜਿਚਰੁ ਇਹੁ ਮਨੁ ਲਹਰੀ ਵਿਚਿ ਹੈ ਹਉਮੈ ਬਹੁਤੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥

जिचरु इहु मनु लहरी विचि है हउमै बहुतु अहंकारु ॥

Jicharu īhu manu laharee vichi hai haūmai bahuŧu âhankkaaru ||

As long as his mind is disturbed by waves, he is caught in ego and egotistical pride.

ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਆਵਈ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥

सबदै सादु न आवई नामि न लगै पिआरु ॥

Sabađai saađu na âavaëe naami na lagai piâaru ||

He does not find the taste of the Shabad, and he does not embrace love for the Name.

ਸੇਵਾ ਥਾਇ ਨ ਪਵਈ ਤਿਸ ਕੀ ਖਪਿ ਖਪਿ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥

सेवा थाइ न पवई तिस की खपि खपि होइ खुआरु ॥

Sevaa ŧhaaī na pavaëe ŧis kee khapi khapi hoī khuâaru ||

His service is not accepted; worrying and worrying, he wastes away in misery.

ਨਾਨਕ ਸੇਵਕੁ ਸੋਈ ਆਖੀਐ ਜੋ ਸਿਰੁ ਧਰੇ ਉਤਾਰਿ ॥

नानक सेवकु सोई आखीऐ जो सिरु धरे उतारि ॥

Naanak sevaku soëe âakheeâi jo siru đhare ūŧaari ||

O Nanak, he alone is called a selfless servant, who cuts off his head, and offers it to the Lord.

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿ ਲਏ ਸਬਦੁ ਰਖੈ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੧॥

सतिगुर का भाणा मंनि लए सबदु रखै उर धारि ॥१॥

Saŧigur kaa bhaañaa manni laē sabađu rakhai ūr đhaari ||1||

He accepts the Will of the True Guru, and enshrines the Shabad within his heart. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸੋ ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਜੋ ਖਸਮੈ ਭਾਵੈ ॥

सो जपु तपु सेवा चाकरी जो खसमै भावै ॥

So japu ŧapu sevaa chaakaree jo khasamai bhaavai ||

That is chanting and meditation, work and selfless service, which is pleasing to our Lord and Master.

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਆਪਤੁ ਗਵਾਵੈ ॥

आपे बखसे मेलि लए आपतु गवावै ॥

Âape bakhase meli laē âapaŧu gavaavai ||

The Lord Himself forgives, and takes away self-conceit, and unites the mortals with Himself.

ਮਿਲਿਆ ਕਦੇ ਨ ਵੀਛੁੜੈ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਵੈ ॥

मिलिआ कदे न वीछुड़ै जोती जोति मिलावै ॥

Miliâa kađe na veechhuɍai joŧee joŧi milaavai ||

United with the Lord, the mortal is never separated again; his light merges into the Light.

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸੋ ਬੁਝਸੀ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਵੈ ॥੨॥

नानक गुर परसादी सो बुझसी जिसु आपि बुझावै ॥२॥

Naanak gur parasaađee so bujhasee jisu âapi bujhaavai ||2||

O Nanak, by Guru's Grace, the mortal understands, when the Lord allows him to understand. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਭੁ ਕੋ ਲੇਖੇ ਵਿਚਿ ਹੈ ਮਨਮੁਖੁ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥

सभु को लेखे विचि है मनमुखु अहंकारी ॥

Sabhu ko lekhe vichi hai manamukhu âhankkaaree ||

All are held accountable, even the egotistical self-willed manmukhs.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਕਦੇ ਨ ਚੇਤਈ ਜਮਕਾਲੁ ਸਿਰਿ ਮਾਰੀ ॥

हरि नामु कदे न चेतई जमकालु सिरि मारी ॥

Hari naamu kađe na cheŧaëe jamakaalu siri maaree ||

They never even think of the Name of the Lord; the Messenger of Death shall hit them on their heads.

ਪਾਪ ਬਿਕਾਰ ਮਨੂਰ ਸਭਿ ਲਦੇ ਬਹੁ ਭਾਰੀ ॥

पाप बिकार मनूर सभि लदे बहु भारी ॥

Paap bikaar manoor sabhi lađe bahu bhaaree ||

Their sin and corruption are like rusty slag; they carry such a heavy load.

ਮਾਰਗੁ ਬਿਖਮੁ ਡਰਾਵਣਾ ਕਿਉ ਤਰੀਐ ਤਾਰੀ ॥

मारगु बिखमु डरावणा किउ तरीऐ तारी ॥

Maaragu bikhamu daraavañaa kiū ŧareeâi ŧaaree ||

The path is treacherous and terrifying; how can they cross over to the other side?

ਨਾਨਕ ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਉਧਾਰੀ ॥੨੭॥

नानक गुरि राखे से उबरे हरि नामि उधारी ॥२७॥

Naanak guri raakhe se ūbare hari naami ūđhaaree ||27||

O Nanak, those whom the Guru protects are saved. They are saved in the Name of the Lord. ||27||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਸੁਖੁ ਨਹੀ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥

विणु सतिगुर सेवे सुखु नही मरि जमहि वारो वार ॥

Viñu saŧigur seve sukhu nahee mari jammahi vaaro vaar ||

Without serving the True Guru, no one finds peace; mortals die and are reborn, over and over again.

ਮੋਹ ਠਗਉਲੀ ਪਾਈਅਨੁ ਬਹੁ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਵਿਕਾਰ ॥

मोह ठगउली पाईअनु बहु दूजै भाइ विकार ॥

Moh thagaūlee paaëeânu bahu đoojai bhaaī vikaar ||

They have been given the drug of emotional attachment; in love with duality, they are totally corrupt.

ਇਕਿ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਉਬਰੇ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕਉ ਕਰਹਿ ਸਭਿ ਨਮਸਕਾਰ ॥

इकि गुर परसादी उबरे तिसु जन कउ करहि सभि नमसकार ॥

Īki gur parasaađee ūbare ŧisu jan kaū karahi sabhi namasakaar ||

Some are saved, by Guru's Grace. Everyone humbly bows before such humble beings.

ਨਾਨਕ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਤੂ ਅੰਤਰਿ ਜਿਤੁ ਪਾਵਹਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰ ॥੧॥

नानक अनदिनु नामु धिआइ तू अंतरि जितु पावहि मोख दुआर ॥१॥

Naanak ânađinu naamu đhiâaī ŧoo ânŧŧari jiŧu paavahi mokh đuâar ||1||

O Nanak, meditate on the Naam, deep within yourself, day and night. You shall find the Door of Salvation. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਸਾਰਿਆ ਸਚੁ ਮਰਣਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ॥

माइआ मोहि विसारिआ सचु मरणा हरि नामु ॥

Maaīâa mohi visaariâa sachu marañaa hari naamu ||

Emotionally attached to Maya, the mortal forgets truth, death and the Name of the Lord.

ਧੰਧਾ ਕਰਤਿਆ ਜਨਮੁ ਗਇਆ ਅੰਦਰਿ ਦੁਖੁ ਸਹਾਮੁ ॥

धंधा करतिआ जनमु गइआ अंदरि दुखु सहामु ॥

Đhanđđhaa karaŧiâa janamu gaīâa ânđđari đukhu sahaamu ||

Engaged in worldly affairs, his life wastes away; deep within himself, he suffers in pain.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਜਿਨੑ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਰਾਮੁ ॥੨॥

नानक सतिगुरु सेवि सुखु पाइआ जिन्ह पूरबि लिखिआ करामु ॥२॥

Naanak saŧiguru sevi sukhu paaīâa jinʱ poorabi likhiâa karaamu ||2||

O Nanak, those who have the karma of such pre-ordained destiny, serve the True Guru and find peace. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਲੇਖਾ ਪੜੀਐ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਫਿਰਿ ਲੇਖੁ ਨ ਹੋਈ ॥

लेखा पड़ीऐ हरि नामु फिरि लेखु न होई ॥

Lekhaa paɍeeâi hari naamu phiri lekhu na hoëe ||

Read the account of the Name of the Lord, and you shall never again be called to account.

ਪੁਛਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ਹਰਿ ਦਰਿ ਸਦ ਢੋਈ ॥

पुछि न सकै कोइ हरि दरि सद ढोई ॥

Puchhi na sakai koī hari đari sađ dhoëe ||

No one will question you, and you will always be safe in the Court of the Lord.

ਜਮਕਾਲੁ ਮਿਲੈ ਦੇ ਭੇਟ ਸੇਵਕੁ ਨਿਤ ਹੋਈ ॥

जमकालु मिलै दे भेट सेवकु नित होई ॥

Jamakaalu milai đe bhet sevaku niŧ hoëe ||

The Messenger of Death will meet you, and be your constant servant.

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਮਹਲੁ ਪਾਇਆ ਪਤਿ ਪਰਗਟੁ ਲੋਈ ॥

पूरे गुर ते महलु पाइआ पति परगटु लोई ॥

Poore gur ŧe mahalu paaīâa paŧi paragatu loëe ||

Through the Perfect Guru, you shall find the Mansion of the Lord's Presence. You shall be famous throughout the world.

ਨਾਨਕ ਅਨਹਦ ਧੁਨੀ ਦਰਿ ਵਜਦੇ ਮਿਲਿਆ ਹਰਿ ਸੋਈ ॥੨੮॥

नानक अनहद धुनी दरि वजदे मिलिआ हरि सोई ॥२८॥

Naanak ânahađ đhunee đari vajađe miliâa hari soëe ||28||

O Nanak, the unstruck celestial melody vibrates at your door; come and merge with the Lord. ||28||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਗੁਰ ਕਾ ਕਹਿਆ ਜੇ ਕਰੇ ਸੁਖੀ ਹੂ ਸੁਖੁ ਸਾਰੁ ॥

गुर का कहिआ जे करे सुखी हू सुखु सारु ॥

Gur kaa kahiâa je kare sukhee hoo sukhu saaru ||

Whoever follows the Guru's Teachings, attains the most sublime peace of all peace.

ਗੁਰ ਕੀ ਕਰਣੀ ਭਉ ਕਟੀਐ ਨਾਨਕ ਪਾਵਹਿ ਪਾਰੁ ॥੧॥

गुर की करणी भउ कटीऐ नानक पावहि पारु ॥१॥

Gur kee karañee bhaū kateeâi naanak paavahi paaru ||1||

Acting in accordance with the Guru, his fear is cut away; O Nanak, he is carried across. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਚੁ ਪੁਰਾਣਾ ਨਾ ਥੀਐ ਨਾਮੁ ਨ ਮੈਲਾ ਹੋਇ ॥

सचु पुराणा ना थीऐ नामु न मैला होइ ॥

Sachu puraañaa naa ŧheeâi naamu na mailaa hoī ||

The True Lord does not grow old; His Naam is never dirtied.

ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਜੇ ਚਲੈ ਬਹੁੜਿ ਨ ਆਵਣੁ ਹੋਇ ॥

गुर कै भाणै जे चलै बहुड़ि न आवणु होइ ॥

Gur kai bhaañai je chalai bahuɍi na âavañu hoī ||

Whoever walks in harmony with the Guru's Will, shall not be reborn again.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਵਿਸਾਰਿਐ ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਦੋਇ ॥੨॥

नानक नामि विसारिऐ आवण जाणा दोइ ॥२॥

Naanak naami visaariâi âavañ jaañaa đoī ||2||

O Nanak, those who forget the Naam, come and go in reincarnation. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਮੰਗਤ ਜਨੁ ਜਾਚੈ ਦਾਨੁ ਹਰਿ ਦੇਹੁ ਸੁਭਾਇ ॥

मंगत जनु जाचै दानु हरि देहु सुभाइ ॥

Manggaŧ janu jaachai đaanu hari đehu subhaaī ||

I am a beggar; I ask this blessing of You: O Lord, please embellish me with Your Love.

ਹਰਿ ਦਰਸਨ ਕੀ ਪਿਆਸ ਹੈ ਦਰਸਨਿ ਤ੍ਰਿਪਤਾਇ ॥

हरि दरसन की पिआस है दरसनि त्रिपताइ ॥

Hari đarasan kee piâas hai đarasani ŧripaŧaaī ||

I am so thirsty for the Blessed Vision of the Lord's Darshan; His Darshan brings me satisfaction.

ਖਿਨੁ ਪਲੁ ਘੜੀ ਨ ਜੀਵਊ ਬਿਨੁ ਦੇਖੇ ਮਰਾਂ ਮਾਇ ॥

खिनु पलु घड़ी न जीवऊ बिनु देखे मरां माइ ॥

Khinu palu ghaɍee na jeevaǖ binu đekhe maraan maaī ||

I cannot live for a moment, for even an instant, without seeing Him, O my mother.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਨਾਲਿ ਦਿਖਾਲਿਆ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਥਾਇ ॥

सतिगुरि नालि दिखालिआ रवि रहिआ सभ थाइ ॥

Saŧiguri naali đikhaaliâa ravi rahiâa sabh ŧhaaī ||

The Guru has shown me that the Lord is always with me; He is permeating and pervading all places.

ਸੁਤਿਆ ਆਪਿ ਉਠਾਲਿ ਦੇਇ ਨਾਨਕ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੨੯॥

सुतिआ आपि उठालि देइ नानक लिव लाइ ॥२९॥

Suŧiâa âapi ūthaali đeī naanak liv laaī ||29||

He Himself wakes the sleepers, O Nanak, and lovingly attunes them to Himself. ||29||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਮਨਮੁਖ ਬੋਲਿ ਨ ਜਾਣਨੑੀ ਓਨਾ ਅੰਦਰਿ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥

मनमुख बोलि न जाणन्ही ओना अंदरि कामु क्रोधु अहंकारु ॥

Manamukh boli na jaañanʱee õnaa ânđđari kaamu krođhu âhankkaaru ||

The self-willed manmukhs do not even know how to speak. They are filled with sexual desire, anger and egotism.

ਥਾਉ ਕੁਥਾਉ ਨ ਜਾਣਨੀ ਸਦਾ ਚਿਤਵਹਿ ਬਿਕਾਰ ॥

थाउ कुथाउ न जाणनी सदा चितवहि बिकार ॥

Ŧhaaū kuŧhaaū na jaañanee sađaa chiŧavahi bikaar ||

They do not know the difference between good and bad; they constantly think of corruption.

ਦਰਗਹ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ ਓਥੈ ਹੋਹਿ ਕੂੜਿਆਰ ॥

दरगह लेखा मंगीऐ ओथै होहि कूड़िआर ॥

Đaragah lekhaa manggeeâi õŧhai hohi kooɍiâar ||

In the Lord's Court, they are called to account, and they are judged to be false.

ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਈਅਨੁ ਆਪਿ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥

आपे स्रिसटि उपाईअनु आपि करे बीचारु ॥

Âape srisati ūpaaëeânu âapi kare beechaaru ||

He Himself creates the Universe. He Himself contemplates it.

ਨਾਨਕ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਸਭੁ ਵਰਤੈ ਆਪਿ ਸਚਿਆਰੁ ॥੧॥

नानक किस नो आखीऐ सभु वरतै आपि सचिआरु ॥१॥

Naanak kis no âakheeâi sabhu varaŧai âapi sachiâaru ||1||

O Nanak, whom should we tell? The True Lord is permeating and pervading all. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਿਨੑੀ ਅਰਾਧਿਆ ਜਿਨੑ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥

हरि गुरमुखि तिन्ही अराधिआ जिन्ह करमि परापति होइ ॥

Hari guramukhi ŧinʱee âraađhiâa jinʱ karami paraapaŧi hoī ||

The Gurmukhs worship and adore the Lord; they receive the good karma of their actions.

ਨਾਨਕ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਨੑ ਕਉ ਜਿਨੑ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸੋਇ ॥੨॥

नानक हउ बलिहारी तिन्ह कउ जिन्ह हरि मनि वसिआ सोइ ॥२॥

Naanak haū balihaaree ŧinʱ kaū jinʱ hari mani vasiâa soī ||2||

O Nanak, I am a sacrifice to those whose minds are filled with the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਸ ਕਰੇ ਸਭੁ ਲੋਕੁ ਬਹੁ ਜੀਵਣੁ ਜਾਣਿਆ ॥

आस करे सभु लोकु बहु जीवणु जाणिआ ॥

Âas kare sabhu loku bahu jeevañu jaañiâa ||

All people cherish hope, that they will live long lives.

ਨਿਤ ਜੀਵਣ ਕਉ ਚਿਤੁ ਗੜ੍ਹ੍ਹ ਮੰਡਪ ਸਵਾਰਿਆ ॥

नित जीवण कउ चितु गड़्ह मंडप सवारिआ ॥

Niŧ jeevañ kaū chiŧu gaɍʱ manddap savaariâa ||

They wish to live forever; they adorn and embellish their forts and mansions.

ਵਲਵੰਚ ਕਰਿ ਉਪਾਵ ਮਾਇਆ ਹਿਰਿ ਆਣਿਆ ॥

वलवंच करि उपाव माइआ हिरि आणिआ ॥

Valavancch kari ūpaav maaīâa hiri âañiâa ||

By various frauds and deceptions, they steal the wealth of others.

ਜਮਕਾਲੁ ਨਿਹਾਲੇ ਸਾਸ ਆਵ ਘਟੈ ਬੇਤਾਲਿਆ ॥

जमकालु निहाले सास आव घटै बेतालिआ ॥

Jamakaalu nihaale saas âav ghatai beŧaaliâa ||

But the Messenger of Death keeps his gaze on their breath, and the life of those goblins decreases day by day.

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ਉਬਰੇ ਹਰਿ ਗੁਰ ਰਖਵਾਲਿਆ ॥੩੦॥

नानक गुर सरणाई उबरे हरि गुर रखवालिआ ॥३०॥

Naanak gur sarañaaëe ūbare hari gur rakhavaaliâa ||30||

Nanak has come to the Sanctuary of the Guru, and is saved. The Guru, the Lord, is his Protector. ||30||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਪੜਿ ਪੜਿ ਪੰਡਿਤ ਵਾਦੁ ਵਖਾਣਦੇ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਸੁਆਇ ॥

पड़ि पड़ि पंडित वादु वखाणदे माइआ मोह सुआइ ॥

Paɍi paɍi panddiŧ vaađu vakhaañađe maaīâa moh suâaī ||

Reading and writing, the Pandits engage in debates and disputes; they are attached to the flavors of Maya.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਮਨ ਮੂਰਖ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥

दूजै भाइ नामु विसारिआ मन मूरख मिलै सजाइ ॥

Đoojai bhaaī naamu visaariâa man moorakh milai sajaaī ||

In the love of duality, they forget the Naam. Those foolish mortals shall receive their punishment.

ਜਿਨੑਿ ਕੀਤੇ ਤਿਸੈ ਨ ਸੇਵਨੑੀ ਦੇਦਾ ਰਿਜਕੁ ਸਮਾਇ ॥

जिन्हि कीते तिसै न सेवन्ही देदा रिजकु समाइ ॥

Jinʱi keeŧe ŧisai na sevanʱee đeđaa rijaku samaaī ||

They do not serve the One who created them, who gives sustenance to all.

ਜਮ ਕਾ ਫਾਹਾ ਗਲਹੁ ਨ ਕਟੀਐ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵਹਿ ਜਾਇ ॥

जम का फाहा गलहु न कटीऐ फिरि फिरि आवहि जाइ ॥

Jam kaa phaahaa galahu na kateeâi phiri phiri âavahi jaaī ||

The noose of Death around their necks is not cut off; they come and go in reincarnation, over and over again.

ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਤਿਨ ਆਇ ॥

जिन कउ पूरबि लिखिआ सतिगुरु मिलिआ तिन आइ ॥

Jin kaū poorabi likhiâa saŧiguru miliâa ŧin âaī ||

The True Guru comes and meets those who have such pre-ordained destiny.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦੇ ਨਾਨਕ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥

अनदिनु नामु धिआइदे नानक सचि समाइ ॥१॥

Ânađinu naamu đhiâaīđe naanak sachi samaaī ||1||

Night and day, they meditate on the Naam, the Name of the Lord; O Nanak, they merge into the True Lord. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਚੁ ਵਣਜਹਿ ਸਚੁ ਸੇਵਦੇ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪੈਰੀ ਪਾਹਿ ॥

सचु वणजहि सचु सेवदे जि गुरमुखि पैरी पाहि ॥

Sachu vañajahi sachu sevađe ji guramukhi pairee paahi ||

Those Gurmukhs who fall at His Feet deal with the True Lord and serve the True Lord.

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਜੇ ਚਲਹਿ ਸਹਜੇ ਸਚਿ ਸਮਾਹਿ ॥੨॥

नानक गुर कै भाणै जे चलहि सहजे सचि समाहि ॥२॥

Naanak gur kai bhaañai je chalahi sahaje sachi samaahi ||2||

O Nanak, those who walk in harmony with the Guru's Will are intuitively absorbed in the True Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਸਾ ਵਿਚਿ ਅਤਿ ਦੁਖੁ ਘਣਾ ਮਨਮੁਖਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥

आसा विचि अति दुखु घणा मनमुखि चितु लाइआ ॥

Âasaa vichi âŧi đukhu ghañaa manamukhi chiŧu laaīâa ||

In hope, there is very great pain; the self-willed manmukh focuses his consciousness on it.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਏ ਨਿਰਾਸ ਪਰਮ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

गुरमुखि भए निरास परम सुखु पाइआ ॥

Guramukhi bhaē niraas param sukhu paaīâa ||

The Gurmukhs become desireless, and attain supreme peace.

ਵਿਚੇ ਗਿਰਹ ਉਦਾਸ ਅਲਿਪਤ ਲਿਵ ਲਾਇਆ ॥

विचे गिरह उदास अलिपत लिव लाइआ ॥

Viche girah ūđaas âlipaŧ liv laaīâa ||

In the midst of their household, they remain detached; they are lovingly attuned to the Detached Lord.

ਓਨਾ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਨ ਵਿਆਪਈ ਹਰਿ ਭਾਣਾ ਭਾਇਆ ॥

ओना सोगु विजोगु न विआपई हरि भाणा भाइआ ॥

Õnaa sogu vijogu na viâapaëe hari bhaañaa bhaaīâa ||

Sorrow and separation do not cling to them at all. They are pleased with the Lord's Will.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਸਦਾ ਰਵਿ ਰਹੇ ਧੁਰਿ ਲਏ ਮਿਲਾਇਆ ॥੩੧॥

नानक हरि सेती सदा रवि रहे धुरि लए मिलाइआ ॥३१॥

Naanak hari seŧee sađaa ravi rahe đhuri laē milaaīâa ||31||

O Nanak, they remain forever immersed in the Primal Lord, who blends them with Himself. ||31||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਪਰਾਈ ਅਮਾਣ ਕਿਉ ਰਖੀਐ ਦਿਤੀ ਹੀ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

पराई अमाण किउ रखीऐ दिती ही सुखु होइ ॥

Paraaëe âmaañ kiū rakheeâi điŧee hee sukhu hoī ||

Why keep what is held in trust for another? Giving it back, peace is found.

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਗੁਰ ਥੈ ਟਿਕੈ ਹੋਰ ਥੈ ਪਰਗਟੁ ਨ ਹੋਇ ॥

गुर का सबदु गुर थै टिकै होर थै परगटु न होइ ॥

Gur kaa sabađu gur ŧhai tikai hor ŧhai paragatu na hoī ||

The Word of the Guru's Shabad rests in the Guru; it does not appear through anyone else.

ਅੰਨੑੇ ਵਸਿ ਮਾਣਕੁ ਪਇਆ ਘਰਿ ਘਰਿ ਵੇਚਣ ਜਾਇ ॥

अंन्हे वसि माणकु पइआ घरि घरि वेचण जाइ ॥

Ânnʱe vasi maañaku paīâa ghari ghari vechañ jaaī ||

The blind man finds a jewel, and goes from house to house selling it.

ਓਨਾ ਪਰਖ ਨ ਆਵਈ ਅਢੁ ਨ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥

ओना परख न आवई अढु न पलै पाइ ॥

Õnaa parakh na âavaëe âdhu na palai paaī ||

But they cannot appraise it, and they do not offer him even half a shell for it.

ਜੇ ਆਪਿ ਪਰਖ ਨ ਆਵਈ ਤਾਂ ਪਾਰਖੀਆ ਥਾਵਹੁ ਲਇਓੁ ਪਰਖਾਇ ॥

जे आपि परख न आवई तां पारखीआ थावहु लइओ परखाइ ॥

Je âapi parakh na âavaëe ŧaan paarakheeâa ŧhaavahu laīõu parakhaaī ||

If he cannot appraise it himself, then he should have it appraised by an appraiser.

ਜੇ ਓਸੁ ਨਾਲਿ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ਤਾਂ ਵਥੁ ਲਹੈ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥

जे ओसु नालि चितु लाए तां वथु लहै नउ निधि पलै पाइ ॥

Je õsu naali chiŧu laaē ŧaan vaŧhu lahai naū niđhi palai paaī ||

If he focuses his consciousness, then he obtains the true object, and he is blessed with the nine treasures.

ਘਰਿ ਹੋਦੈ ਧਨਿ ਜਗੁ ਭੁਖਾ ਮੁਆ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੋਝੀ ਨ ਹੋਇ ॥

घरि होदै धनि जगु भुखा मुआ बिनु सतिगुर सोझी न होइ ॥

Ghari hođai đhani jagu bhukhaa muâa binu saŧigur sojhee na hoī ||

The wealth is within the house, while the world is dying of hunger. Without the True Guru, no one has a clue.

ਸਬਦੁ ਸੀਤਲੁ ਮਨਿ ਤਨਿ ਵਸੈ ਤਿਥੈ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਨ ਕੋਇ ॥

सबदु सीतलु मनि तनि वसै तिथै सोगु विजोगु न कोइ ॥

Sabađu seeŧalu mani ŧani vasai ŧiŧhai sogu vijogu na koī ||

When the cooling and soothing Shabad comes to dwell in the mind and body, there is no sorrow or separation there.

ਵਸਤੁ ਪਰਾਈ ਆਪਿ ਗਰਬੁ ਕਰੇ ਮੂਰਖੁ ਆਪੁ ਗਣਾਏ ॥

वसतु पराई आपि गरबु करे मूरखु आपु गणाए ॥

Vasaŧu paraaëe âapi garabu kare moorakhu âapu gañaaē ||

The object belongs to someone else, but the fool is proud of it, and shows his shallow nature.

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਏ ॥੧॥

नानक बिनु बूझे किनै न पाइओ फिरि फिरि आवै जाए ॥१॥

Naanak binu boojhe kinai na paaīõ phiri phiri âavai jaaē ||1||

O Nanak, without understanding, no one obtains it; they come and go in reincarnation, over and over again. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਨਿ ਅਨਦੁ ਭਇਆ ਮਿਲਿਆ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਸਰਸੇ ਸਜਣ ਸੰਤ ਪਿਆਰੇ ॥

मनि अनदु भइआ मिलिआ हरि प्रीतमु सरसे सजण संत पिआरे ॥

Mani ânađu bhaīâa miliâa hari preeŧamu sarase sajañ sanŧŧ piâare ||

My mind is in ecstasy; I have met my Beloved Lord. My beloved friends, the Saints, are delighted.

ਜੋ ਧੁਰਿ ਮਿਲੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਕਬਹੂ ਜਿ ਆਪਿ ਮੇਲੇ ਕਰਤਾਰੇ ॥

जो धुरि मिले न विछुड़हि कबहू जि आपि मेले करतारे ॥

Jo đhuri mile na vichhuɍahi kabahoo ji âapi mele karaŧaare ||

Those who are united with the Primal Lord shall never be separated again. The Creator has united them with Himself.

ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਰਵਿਆ ਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ਸਗਲੇ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰੇ ॥

अंतरि सबदु रविआ गुरु पाइआ सगले दूख निवारे ॥

Ânŧŧari sabađu raviâa guru paaīâa sagale đookh nivaare ||

The Shabad permeates my inner being, and I have found the Guru; all my sorrows are dispelled.

ਹਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸਦਾ ਸਲਾਹੀ ਅੰਤਰਿ ਰਖਾਂ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥

हरि सुखदाता सदा सलाही अंतरि रखां उर धारे ॥

Hari sukhađaaŧaa sađaa salaahee ânŧŧari rakhaan ūr đhaare ||

I praise forever the Lord, the Giver of peace; I keep Him enshrined deep within my heart.

ਮਨਮੁਖੁ ਤਿਨ ਕੀ ਬਖੀਲੀ ਕਿ ਕਰੇ ਜਿ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੇ ॥

मनमुखु तिन की बखीली कि करे जि सचै सबदि सवारे ॥

Manamukhu ŧin kee bakheelee ki kare ji sachai sabađi savaare ||

How can the self-willed manmukh gossip about those who are embellished and exalted in the True Word of the Shabad?

ਓਨਾ ਦੀ ਆਪਿ ਪਤਿ ਰਖਸੀ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਸਰਣਾਗਤਿ ਪਏ ਗੁਰ ਦੁਆਰੇ ॥

ओना दी आपि पति रखसी मेरा पिआरा सरणागति पए गुर दुआरे ॥

Õnaa đee âapi paŧi rakhasee meraa piâaraa sarañaagaŧi paē gur đuâare ||

My Beloved Himself preserves the honor of those who have come to the Guru's Door seeking Sanctuary.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇ ਸੁਹੇਲੇ ਭਏ ਮੁਖ ਊਜਲ ਦਰਬਾਰੇ ॥੨॥

नानक गुरमुखि से सुहेले भए मुख ऊजल दरबारे ॥२॥

Naanak guramukhi se suhele bhaē mukh ǖjal đarabaare ||2||

O Nanak, the Gurmukhs are filled with joy; their faces are radiant in the Court of the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਇਸਤਰੀ ਪੁਰਖੈ ਬਹੁ ਪ੍ਰੀਤਿ ਮਿਲਿ ਮੋਹੁ ਵਧਾਇਆ ॥

इसतरी पुरखै बहु प्रीति मिलि मोहु वधाइआ ॥

Īsaŧaree purakhai bahu preeŧi mili mohu vađhaaīâa ||

The husband and wife are very much in love; joining together, their love increases.

ਪੁਤ੍ਰੁ ਕਲਤ੍ਰੁ ਨਿਤ ਵੇਖੈ ਵਿਗਸੈ ਮੋਹਿ ਮਾਇਆ ॥

पुत्रु कलत्रु नित वेखै विगसै मोहि माइआ ॥

Puŧru kalaŧru niŧ vekhai vigasai mohi maaīâa ||

Gazing on his children and his wife, the man is pleased and attached to Maya.

ਦੇਸਿ ਪਰਦੇਸਿ ਧਨੁ ਚੋਰਾਇ ਆਣਿ ਮੁਹਿ ਪਾਇਆ ॥

देसि परदेसि धनु चोराइ आणि मुहि पाइआ ॥

Đesi parađesi đhanu choraaī âañi muhi paaīâa ||

Stealing the wealth of his own country and other lands, he brings it home and feeds them.

ਅੰਤਿ ਹੋਵੈ ਵੈਰ ਵਿਰੋਧੁ ਕੋ ਸਕੈ ਨ ਛਡਾਇਆ ॥

अंति होवै वैर विरोधु को सकै न छडाइआ ॥

Ânŧŧi hovai vair virođhu ko sakai na chhadaaīâa ||

In the end, hatred and conflict well up, and no one can save him.

ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਧ੍ਰਿਗੁ ਮੋਹੁ ਜਿਤੁ ਲਗਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੩੨॥

नानक विणु नावै ध्रिगु मोहु जितु लगि दुखु पाइआ ॥३२॥

Naanak viñu naavai đhrigu mohu jiŧu lagi đukhu paaīâa ||32||

O Nanak, without the Name, those loving attachments are cursed; engrossed in them, he suffers in pain. ||32||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਖਾਧੈ ਸਭ ਭੁਖ ਜਾਇ ॥

गुरमुखि अम्रितु नामु है जितु खाधै सभ भुख जाइ ॥

Guramukhi âmmmriŧu naamu hai jiŧu khaađhai sabh bhukh jaaī ||

The Guru's Word is the Ambrosial Nectar of the Naam. Eating it, all hunger departs.

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

त्रिसना मूलि न होवई नामु वसै मनि आइ ॥

Ŧrisanaa mooli na hovaëe naamu vasai mani âaī ||

There is no thirst or desire at all, when the Naam comes to dwell in the mind.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜਿ ਹੋਰੁ ਖਾਣਾ ਤਿਤੁ ਰੋਗੁ ਲਗੈ ਤਨਿ ਧਾਇ ॥

बिनु नावै जि होरु खाणा तितु रोगु लगै तनि धाइ ॥

Binu naavai ji horu khaañaa ŧiŧu rogu lagai ŧani đhaaī ||

Eating anything other than the Name, disease runs to afflict the body.

ਨਾਨਕ ਰਸ ਕਸ ਸਬਦੁ ਸਲਾਹਣਾ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥

नानक रस कस सबदु सलाहणा आपे लए मिलाइ ॥१॥

Naanak ras kas sabađu salaahañaa âape laē milaaī ||1||

O Nanak, whoever takes the Praise of the Shabad as his spices and flavors - the Lord unites him in His Union. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਜੀਆ ਅੰਦਰਿ ਜੀਉ ਸਬਦੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਸਹ ਮੇਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥

जीआ अंदरि जीउ सबदु है जितु सह मेलावा होइ ॥

Jeeâa ânđđari jeeū sabađu hai jiŧu sah melaavaa hoī ||

The life within all living beings is the Word of the Shabad. Through it, we meet our Husband Lord.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਜਗਿ ਆਨੑੇਰੁ ਹੈ ਸਬਦੇ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥

बिनु सबदै जगि आन्हेरु है सबदे परगटु होइ ॥

Binu sabađai jagi âanʱeru hai sabađe paragatu hoī ||

Without the Shabad, the world is in darkness. Through the Shabad, it is enlightened.

ਪੰਡਿਤ ਮੋਨੀ ਪੜਿ ਪੜਿ ਥਕੇ ਭੇਖ ਥਕੇ ਤਨੁ ਧੋਇ ॥

पंडित मोनी पड़ि पड़ि थके भेख थके तनु धोइ ॥

Panddiŧ monee paɍi paɍi ŧhake bhekh ŧhake ŧanu đhoī ||

The Pandits, the religious scholars, and the silent sages read and write until they are weary. The religious fanatics are tired of washing their bodies.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਦੁਖੀਏ ਚਲੇ ਰੋਇ ॥

बिनु सबदै किनै न पाइओ दुखीए चले रोइ ॥

Binu sabađai kinai na paaīõ đukheeē chale roī ||

Without the Shabad, no one attains the Lord; the miserable depart weeping and wailing.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਪਾਈਐ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੨॥

नानक नदरी पाईऐ करमि परापति होइ ॥२॥

Naanak nađaree paaëeâi karami paraapaŧi hoī ||2||

O Nanak, by His Glance of Grace, the Merciful Lord is attained. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਇਸਤ੍ਰੀ ਪੁਰਖੈ ਅਤਿ ਨੇਹੁ ਬਹਿ ਮੰਦੁ ਪਕਾਇਆ ॥

इसत्री पुरखै अति नेहु बहि मंदु पकाइआ ॥

Īsaŧree purakhai âŧi nehu bahi manđđu pakaaīâa ||

The husband and wife are very much in love; sitting together, they make evil plans.

ਦਿਸਦਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਚਲਸੀ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਇਆ ॥

दिसदा सभु किछु चलसी मेरे प्रभ भाइआ ॥

Đisađaa sabhu kichhu chalasee mere prbh bhaaīâa ||

All that is seen shall pass away. This is the Will of my God.

ਕਿਉ ਰਹੀਐ ਥਿਰੁ ਜਗਿ ਕੋ ਕਢਹੁ ਉਪਾਇਆ ॥

किउ रहीऐ थिरु जगि को कढहु उपाइआ ॥

Kiū raheeâi ŧhiru jagi ko kadhahu ūpaaīâa ||

How can anyone remain in this world forever? Some may try to devise a plan.

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਚਾਕਰੀ ਥਿਰੁ ਕੰਧੁ ਸਬਾਇਆ ॥

गुर पूरे की चाकरी थिरु कंधु सबाइआ ॥

Gur poore kee chaakaree ŧhiru kanđđhu sabaaīâa ||

Working for the Perfect Guru, the wall becomes permanent and stable.

ਨਾਨਕ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੩੩॥

नानक बखसि मिलाइअनु हरि नामि समाइआ ॥३३॥

Naanak bakhasi milaaīânu hari naami samaaīâa ||33||

O Nanak, the Lord forgives them, and merges them into Himself; they are absorbed in the Lord's Name. ||33||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਸਾਰਿਆ ਗੁਰ ਕਾ ਭਉ ਹੇਤੁ ਅਪਾਰੁ ॥

माइआ मोहि विसारिआ गुर का भउ हेतु अपारु ॥

Maaīâa mohi visaariâa gur kaa bhaū heŧu âpaaru ||

Attached to Maya, the mortal forgets the Fear of God and Guru, and love for the Infinite Lord.

ਲੋਭਿ ਲਹਰਿ ਸੁਧਿ ਮਤਿ ਗਈ ਸਚਿ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥

लोभि लहरि सुधि मति गई सचि न लगै पिआरु ॥

Lobhi lahari suđhi maŧi gaëe sachi na lagai piâaru ||

The waves of greed take away his wisdom and understanding, and he does not embrace love for the True Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨਾ ਸਬਦੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਦਰਗਹ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

गुरमुखि जिना सबदु मनि वसै दरगह मोख दुआरु ॥

Guramukhi jinaa sabađu mani vasai đaragah mokh đuâaru ||

The Word of the Shabad abides in the mind of the Gurmukhs, who find the Gate of Salvation.

ਨਾਨਕ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਆਪੇ ਬਖਸਣਹਾਰੁ ॥੧॥

नानक आपे मेलि लए आपे बखसणहारु ॥१॥

Naanak âape meli laē âape bakhasañahaaru ||1||

O Nanak, the Lord Himself forgives them, and unites them in Union with Himself. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਬਿਨੁ ਘੜੀ ਨ ਜੀਵਣਾ ਵਿਸਰੇ ਸਰੈ ਨ ਬਿੰਦ ॥

नानक जिसु बिनु घड़ी न जीवणा विसरे सरै न बिंद ॥

Naanak jisu binu ghaɍee na jeevañaa visare sarai na binđđ ||

O Nanak, without Him, we could not live for a moment. Forgetting Him, we could not succeed for an instant.

ਤਿਸੁ ਸਿਉ ਕਿਉ ਮਨ ਰੂਸੀਐ ਜਿਸਹਿ ਹਮਾਰੀ ਚਿੰਦ ॥੨॥

तिसु सिउ किउ मन रूसीऐ जिसहि हमारी चिंद ॥२॥

Ŧisu siū kiū man rooseeâi jisahi hamaaree chinđđ ||2||

O mortal, how can you be angry with the One who cares for you? ||2||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਸਾਵਣੁ ਆਇਆ ਝਿਮਝਿਮਾ ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥

सावणु आइआ झिमझिमा हरि गुरमुखि नामु धिआइ ॥

Saavañu âaīâa jhimajhimaa hari guramukhi naamu đhiâaī ||

The rainy season of Saawan has come. The Gurmukh meditates on the Lord's Name.

ਦੁਖ ਭੁਖ ਕਾੜਾ ਸਭੁ ਚੁਕਾਇਸੀ ਮੀਹੁ ਵੁਠਾ ਛਹਬਰ ਲਾਇ ॥

दुख भुख काड़ा सभु चुकाइसी मीहु वुठा छहबर लाइ ॥

Đukh bhukh kaaɍaa sabhu chukaaīsee meehu vuthaa chhahabar laaī ||

All pain, hunger and misfortune end, when the rain falls in torrents.

ਸਭ ਧਰਤਿ ਭਈ ਹਰੀਆਵਲੀ ਅੰਨੁ ਜੰਮਿਆ ਬੋਹਲ ਲਾਇ ॥

सभ धरति भई हरीआवली अंनु जमिआ बोहल लाइ ॥

Sabh đharaŧi bhaëe hareeâavalee ânnu jammiâa bohal laaī ||

The entire earth is rejuvenated, and the grain grows in abundance.

ਹਰਿ ਅਚਿੰਤੁ ਬੁਲਾਵੈ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਹਰਿ ਆਪੇ ਪਾਵੈ ਥਾਇ ॥

हरि अचिंतु बुलावै क्रिपा करि हरि आपे पावै थाइ ॥

Hari âchinŧŧu bulaavai kripaa kari hari âape paavai ŧhaaī ||

The Carefree Lord, by His Grace, summons that mortal whom the Lord Himself approves.

ਹਰਿ ਤਿਸਹਿ ਧਿਆਵਹੁ ਸੰਤ ਜਨਹੁ ਜੁ ਅੰਤੇ ਲਏ ਛਡਾਇ ॥

हरि तिसहि धिआवहु संत जनहु जु अंते लए छडाइ ॥

Hari ŧisahi đhiâavahu sanŧŧ janahu ju ânŧŧe laē chhadaaī ||

So meditate on the Lord, O Saints; He shall save you in the end.

ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਭਗਤਿ ਅਨੰਦੁ ਹੈ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

हरि कीरति भगति अनंदु है सदा सुखु वसै मनि आइ ॥

Hari keeraŧi bhagaŧi ânanđđu hai sađaa sukhu vasai mani âaī ||

The Kirtan of the Lord's Praises and devotion to Him is bliss; peace shall come to dwell in the mind.

ਜਿਨੑਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿਆ ਤਿਨਾ ਦੁਖ ਭੁਖ ਲਹਿ ਜਾਇ ॥

जिन्हा गुरमुखि नामु अराधिआ तिना दुख भुख लहि जाइ ॥

Jinʱaa guramukhi naamu âraađhiâa ŧinaa đukh bhukh lahi jaaī ||

Those Gurmukhs who worship the Naam, the Name of the Lord - their pain and hunger departs.

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਤ੍ਰਿਪਤੈ ਗਾਇ ਗੁਣ ਹਰਿ ਦਰਸਨੁ ਦੇਹੁ ਸੁਭਾਇ ॥੩॥

जन नानकु त्रिपतै गाइ गुण हरि दरसनु देहु सुभाइ ॥३॥

Jan naanaku ŧripaŧai gaaī guñ hari đarasanu đehu subhaaī ||3||

Servant Nanak is satisfied, singing the Glorious Praises of the Lord. Please embellish him with the Blessed Vision of Your Darshan. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਦਾਤਿ ਨਿਤ ਦੇਵੈ ਚੜੈ ਸਵਾਈਆ ॥

गुर पूरे की दाति नित देवै चड़ै सवाईआ ॥

Gur poore kee đaaŧi niŧ đevai chaɍai savaaëeâa ||

The Perfect Guru bestows His gifts, which increase day by day.

ਤੁਸਿ ਦੇਵੈ ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ ਨ ਛਪੈ ਛਪਾਈਆ ॥

तुसि देवै आपि दइआलु न छपै छपाईआ ॥

Ŧusi đevai âapi đaīâalu na chhapai chhapaaëeâa ||

The Merciful Lord Himself bestows them; they cannot be concealed by concealment.

ਹਿਰਦੈ ਕਵਲੁ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਉਨਮਨਿ ਲਿਵ ਲਾਈਆ ॥

हिरदै कवलु प्रगासु उनमनि लिव लाईआ ॥

Hirađai kavalu prgaasu ūnamani liv laaëeâa ||

The heart-lotus blossoms forth, and the mortal is lovingly absorbed in the state of supreme bliss.

ਜੇ ਕੋ ਕਰੇ ਉਸ ਦੀ ਰੀਸ ਸਿਰਿ ਛਾਈ ਪਾਈਆ ॥

जे को करे उस दी रीस सिरि छाई पाईआ ॥

Je ko kare ūs đee rees siri chhaaëe paaëeâa ||

If anyone tries to challenge him, the Lord throws dust on his head.

ਨਾਨਕ ਅਪੜਿ ਕੋਇ ਨ ਸਕਈ ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਵਡਿਆਈਆ ॥੩੪॥

नानक अपड़ि कोइ न सकई पूरे सतिगुर की वडिआईआ ॥३४॥

Naanak âpaɍi koī na sakaëe poore saŧigur kee vadiâaëeâa ||34||

O Nanak, no one can equal the glory of the Perfect True Guru. ||34||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਅਮਰੁ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਹੈ ਤਿਸੁ ਨਾਲਿ ਸਿਆਣਪ ਨ ਚਲਈ ਨ ਹੁਜਤਿ ਕਰਣੀ ਜਾਇ ॥

अमरु वेपरवाहु है तिसु नालि सिआणप न चलई न हुजति करणी जाइ ॥

Âmaru veparavaahu hai ŧisu naali siâañap na chalaëe na hujaŧi karañee jaaī ||

The Order of the Lord is beyond challenge. Clever tricks and arguments will not work against it.

ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਸਰਣਾਇ ਪਵੈ ਮੰਨਿ ਲਏ ਰਜਾਇ ॥

आपु छोडि सरणाइ पवै मंनि लए रजाइ ॥

Âapu chhodi sarañaaī pavai manni laē rajaaī ||

So abandon your self-conceit, and take to His Sanctuary; accept the Order of His Will.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਮ ਡੰਡੁ ਨ ਲਗਈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

गुरमुखि जम डंडु न लगई हउमै विचहु जाइ ॥

Guramukhi jam danddu na lagaëe haūmai vichahu jaaī ||

The Gurmukh eliminates self-conceit from within himself; he shall not be punished by the Messenger of Death.

ਨਾਨਕ ਸੇਵਕੁ ਸੋਈ ਆਖੀਐ ਜਿ ਸਚਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧॥

नानक सेवकु सोई आखीऐ जि सचि रहै लिव लाइ ॥१॥

Naanak sevaku soëe âakheeâi ji sachi rahai liv laaī ||1||

O Nanak, he alone is called a selfless servant, who remains lovingly attuned to the True Lord. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਦਾਤਿ ਜੋਤਿ ਸਭ ਸੂਰਤਿ ਤੇਰੀ ॥

दाति जोति सभ सूरति तेरी ॥

Đaaŧi joŧi sabh sooraŧi ŧeree ||

All gifts, light and beauty are Yours.

ਬਹੁਤੁ ਸਿਆਣਪ ਹਉਮੈ ਮੇਰੀ ॥

बहुतु सिआणप हउमै मेरी ॥

Bahuŧu siâañap haūmai meree ||

Excessive cleverness and egotism are mine.

ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਵਹਿ ਲੋਭਿ ਮੋਹਿ ਵਿਆਪੇ ਹਉਮੈ ਕਦੇ ਨ ਚੂਕੈ ਫੇਰੀ ॥

बहु करम कमावहि लोभि मोहि विआपे हउमै कदे न चूकै फेरी ॥

Bahu karam kamaavahi lobhi mohi viâape haūmai kađe na chookai pheree ||

The mortal performs all sorts of rituals in greed and attachment; engrossed in egotism, he shall never escape the cycle of reincarnation.

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਕਰਤਾ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸਾਈ ਗਲ ਚੰਗੇਰੀ ॥੨॥

नानक आपि कराए करता जो तिसु भावै साई गल चंगेरी ॥२॥

Naanak âapi karaaē karaŧaa jo ŧisu bhaavai saaëe gal changgeree ||2||

O Nanak, the Creator Himself inspires all to act. Whatever pleases Him is good. ||2||


ਪਉੜੀ ਮਃ ੫ ॥

पउड़ी मः ५ ॥

Paūɍee M: 5 ||

Pauree, Fifth Mehl:

ਸਚੁ ਖਾਣਾ ਸਚੁ ਪੈਨਣਾ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ॥

सचु खाणा सचु पैनणा सचु नामु अधारु ॥

Sachu khaañaa sachu painañaa sachu naamu âđhaaru ||

Let Truth be your food, and Truth your clothes, and take the Support of the True Name.

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਮੇਲਾਇਆ ਪ੍ਰਭੁ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥

गुरि पूरै मेलाइआ प्रभु देवणहारु ॥

Guri poorai melaaīâa prbhu đevañahaaru ||

The True Guru shall lead you to meet God, the Great Giver.

ਭਾਗੁ ਪੂਰਾ ਤਿਨ ਜਾਗਿਆ ਜਪਿਆ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ॥

भागु पूरा तिन जागिआ जपिआ निरंकारु ॥

Bhaagu pooraa ŧin jaagiâa japiâa nirankkaaru ||

When perfect destiny is activated, the mortal meditates on the Formless Lord.

ਸਾਧੂ ਸੰਗਤਿ ਲਗਿਆ ਤਰਿਆ ਸੰਸਾਰੁ ॥

साधू संगति लगिआ तरिआ संसारु ॥

Saađhoo sanggaŧi lagiâa ŧariâa sanssaaru ||

Joining the Saadh Sangat, the Company of the Holy, you shall cross over the world-ocean.

ਨਾਨਕ ਸਿਫਤਿ ਸਲਾਹ ਕਰਿ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਜੈਕਾਰੁ ॥੩੫॥

नानक सिफति सलाह करि प्रभ का जैकारु ॥३५॥

Naanak siphaŧi salaah kari prbh kaa jaikaaru ||35||

O Nanak, chant God's Praises, and celebrate His Victory. ||35||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥

सलोक मः ५ ॥

Salok M: 5 ||

Shalok, Fifth Mehl:

ਸਭੇ ਜੀਅ ਸਮਾਲਿ ਅਪਣੀ ਮਿਹਰ ਕਰੁ ॥

सभे जीअ समालि अपणी मिहर करु ॥

Sabhe jeeâ samaali âpañee mihar karu ||

In Your Mercy, You care for all beings and creatures.

ਅੰਨੁ ਪਾਣੀ ਮੁਚੁ ਉਪਾਇ ਦੁਖ ਦਾਲਦੁ ਭੰਨਿ ਤਰੁ ॥

अंनु पाणी मुचु उपाइ दुख दालदु भंनि तरु ॥

Ânnu paañee muchu ūpaaī đukh đaalađu bhanni ŧaru ||

You produce corn and water in abundance; You eliminate pain and poverty, and carry all beings across.

ਅਰਦਾਸਿ ਸੁਣੀ ਦਾਤਾਰਿ ਹੋਈ ਸਿਸਟਿ ਠਰੁ ॥

अरदासि सुणी दातारि होई सिसटि ठरु ॥

Ârađaasi suñee đaaŧaari hoëe sisati tharu ||

The Great Giver listened to my prayer, and the world has been cooled and comforted.

ਲੇਵਹੁ ਕੰਠਿ ਲਗਾਇ ਅਪਦਾ ਸਭ ਹਰੁ ॥

लेवहु कंठि लगाइ अपदा सभ हरु ॥

Levahu kantthi lagaaī âpađaa sabh haru ||

Take me into Your Embrace, and take away all my pain.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਸਫਲੁ ਘਰੁ ॥੧॥

नानक नामु धिआइ प्रभ का सफलु घरु ॥१॥

Naanak naamu đhiâaī prbh kaa saphalu gharu ||1||

Nanak meditates on the Naam, the Name of the Lord; the House of God is fruitful and prosperous. ||1||


ਮਃ ੫ ॥

मः ५ ॥

M:h 5 ||

Fifth Mehl:

ਵੁਠੇ ਮੇਘ ਸੁਹਾਵਣੇ ਹੁਕਮੁ ਕੀਤਾ ਕਰਤਾਰਿ ॥

वुठे मेघ सुहावणे हुकमु कीता करतारि ॥

Vuthe megh suhaavañe hukamu keeŧaa karaŧaari ||

Rain is falling from the clouds - it is so beautiful! The Creator Lord issued His Order.

ਰਿਜਕੁ ਉਪਾਇਓਨੁ ਅਗਲਾ ਠਾਂਢਿ ਪਈ ਸੰਸਾਰਿ ॥

रिजकु उपाइओनु अगला ठांढि पई संसारि ॥

Rijaku ūpaaīõnu âgalaa thaandhi paëe sanssaari ||

Grain has been produced in abundance; the world is cooled and comforted.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਹਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸਿਮਰਤ ਅਗਮ ਅਪਾਰ ॥

तनु मनु हरिआ होइआ सिमरत अगम अपार ॥

Ŧanu manu hariâa hoīâa simaraŧ âgam âpaar ||

The mind and body are rejuvenated, meditating in remembrance on the Inaccessible and Infinite Lord.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਭ ਆਪਣੀ ਸਚੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ॥

करि किरपा प्रभ आपणी सचे सिरजणहार ॥

Kari kirapaa prbh âapañee sache sirajañahaar ||

O my True Creator Lord God, please shower Your Mercy on me.

ਕੀਤਾ ਲੋੜਹਿ ਸੋ ਕਰਹਿ ਨਾਨਕ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰ ॥੨॥

कीता लोड़हि सो करहि नानक सद बलिहार ॥२॥

Keeŧaa loɍahi so karahi naanak sađ balihaar ||2||

He does whatever He pleases; Nanak is forever a sacrifice to Him. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਵਡਾ ਆਪਿ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ॥

वडा आपि अगमु है वडी वडिआई ॥

Vadaa âapi âgammu hai vadee vadiâaëe ||

The Great Lord is Inaccessible; His glorious greatness is glorious!

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੇਖਿ ਵਿਗਸਿਆ ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਆਈ ॥

गुर सबदी वेखि विगसिआ अंतरि सांति आई ॥

Gur sabađee vekhi vigasiâa ânŧŧari saanŧi âaëe ||

Gazing upon Him through the Word of the Guru's Shabad, I blossom forth in ecstasy; tranquility comes to my inner being.

ਸਭੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਆਪੇ ਹੈ ਭਾਈ ॥

सभु आपे आपि वरतदा आपे है भाई ॥

Sabhu âape âapi varaŧađaa âape hai bhaaëe ||

All by Himself, He Himself is pervading everywhere, O Siblings of Destiny.

ਆਪਿ ਨਾਥੁ ਸਭ ਨਥੀਅਨੁ ਸਭ ਹੁਕਮਿ ਚਲਾਈ ॥

आपि नाथु सभ नथीअनु सभ हुकमि चलाई ॥

Âapi naaŧhu sabh naŧheeânu sabh hukami chalaaëe ||

He Himself is the Lord and Master of all. He has subdued all, and all are under the Hukam of His Command.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਸੋ ਕਰੇ ਸਭ ਚਲੈ ਰਜਾਈ ॥੩੬॥੧॥ ਸੁਧੁ ॥

नानक हरि भावै सो करे सभ चलै रजाई ॥३६॥१॥ सुधु ॥

Naanak hari bhaavai so kare sabh chalai rajaaëe ||36||1|| suđhu ||

O Nanak, the Lord does whatever He pleases. Everyone walks in harmony with His Will. ||36||1|| Sudh ||



200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates