Sarang ki vaar (M:4),
ਸਾਰੰਗ ਕੀ ਵਾਰ (ਮਹਲਾ 4),
सारंग की वार (महला 4)


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਸਾਰੰਗ ਕੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੪ ਰਾਇ ਮਹਮੇ ਹਸਨੇ ਕੀ ਧੁਨਿ

सारंग की वार महला ४ राइ महमे हसने की धुनि

Saarangg kee vaar mahalaa 4 raaī mahame hasane kee đhuni

Vaar Of Saarang, Fourth Mehl, To Be Sung To The Tune Of Mehma-Hasna:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥

सलोक महला २ ॥

Salok mahalaa 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਗੁਰੁ ਕੁੰਜੀ ਪਾਹੂ ਨਿਵਲੁ ਮਨੁ ਕੋਠਾ ਤਨੁ ਛਤਿ ॥

गुरु कुंजी पाहू निवलु मनु कोठा तनु छति ॥

Guru kunjjee paahoo nivalu manu kothaa ŧanu chhaŧi ||

The key of the Guru opens the lock of attachment, in the house of the mind, under the roof of the body.

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਮਨ ਕਾ ਤਾਕੁ ਨ ਉਘੜੈ ਅਵਰ ਨ ਕੁੰਜੀ ਹਥਿ ॥੧॥

नानक गुर बिनु मन का ताकु न उघड़ै अवर न कुंजी हथि ॥१॥

Naanak gur binu man kaa ŧaaku na ūghaɍai âvar na kunjjee haŧhi ||1||

O Nanak, without the Guru, the door of the mind cannot be opened. No one else holds the key in hand. ||1||


ਮਹਲਾ ੧ ॥

महला १ ॥

Mahalaa 1 ||

First Mehl:

ਨ ਭੀਜੈ ਰਾਗੀ ਨਾਦੀ ਬੇਦਿ ॥

न भीजै रागी नादी बेदि ॥

Na bheejai raagee naađee beđi ||

He is not won over by music, songs or the Vedas.

ਨ ਭੀਜੈ ਸੁਰਤੀ ਗਿਆਨੀ ਜੋਗਿ ॥

न भीजै सुरती गिआनी जोगि ॥

Na bheejai suraŧee giâanee jogi ||

He is not won over by intuitive wisdom, meditation or Yoga.

ਨ ਭੀਜੈ ਸੋਗੀ ਕੀਤੈ ਰੋਜਿ ॥

न भीजै सोगी कीतै रोजि ॥

Na bheejai sogee keeŧai roji ||

He is not won over by feeling sad and depressed forever.

ਨ ਭੀਜੈ ਰੂਪੀਂ ਮਾਲੀਂ ਰੰਗਿ ॥

न भीजै रूपीं मालीं रंगि ॥

Na bheejai roopeen maaleen ranggi ||

He is not won over by beauty, wealth and pleasures.

ਨ ਭੀਜੈ ਤੀਰਥਿ ਭਵਿਐ ਨੰਗਿ ॥

न भीजै तीरथि भविऐ नंगि ॥

Na bheejai ŧeeraŧhi bhaviâi nanggi ||

He is not won over by wandering naked at sacred shrines.

ਨ ਭੀਜੈ ਦਾਤੀਂ ਕੀਤੈ ਪੁੰਨਿ ॥

न भीजै दातीं कीतै पुंनि ॥

Na bheejai đaaŧeen keeŧai punni ||

He is not won over by giving donations in charity.

ਨ ਭੀਜੈ ਬਾਹਰਿ ਬੈਠਿਆ ਸੁੰਨਿ ॥

न भीजै बाहरि बैठिआ सुंनि ॥

Na bheejai baahari baithiâa sunni ||

He is not won over by living alone in the wilderness.

ਨ ਭੀਜੈ ਭੇੜਿ ਮਰਹਿ ਭਿੜਿ ਸੂਰ ॥

न भीजै भेड़ि मरहि भिड़ि सूर ॥

Na bheejai bheɍi marahi bhiɍi soor ||

He is not won over by fighting and dying as a warrior in battle.

ਨ ਭੀਜੈ ਕੇਤੇ ਹੋਵਹਿ ਧੂੜ ॥

न भीजै केते होवहि धूड़ ॥

Na bheejai keŧe hovahi đhooɍ ||

He is not won over by becoming the dust of the masses.

ਲੇਖਾ ਲਿਖੀਐ ਮਨ ਕੈ ਭਾਇ ॥

लेखा लिखीऐ मन कै भाइ ॥

Lekhaa likheeâi man kai bhaaī ||

The account is written of the loves of the mind.

ਨਾਨਕ ਭੀਜੈ ਸਾਚੈ ਨਾਇ ॥੨॥

नानक भीजै साचै नाइ ॥२॥

Naanak bheejai saachai naaī ||2||

O Nanak, the Lord is won over only by His Name. ||2||


ਮਹਲਾ ੧ ॥

महला १ ॥

Mahalaa 1 ||

First Mehl:

ਨਵ ਛਿਅ ਖਟ ਕਾ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥

नव छिअ खट का करे बीचारु ॥

Nav chhiâ khat kaa kare beechaaru ||

You may study the nine grammars, the six Shaastras and the six divisions of the Vedas.

ਨਿਸਿ ਦਿਨ ਉਚਰੈ ਭਾਰ ਅਠਾਰ ॥

निसि दिन उचरै भार अठार ॥

Nisi đin ūcharai bhaar âthaar ||

You may recite the Mahaabhaarata.

ਤਿਨਿ ਭੀ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ਤੋਹਿ ॥

तिनि भी अंतु न पाइआ तोहि ॥

Ŧini bhee ânŧŧu na paaīâa ŧohi ||

Even these cannot find the limits of the Lord.

ਨਾਮ ਬਿਹੂਣ ਮੁਕਤਿ ਕਿਉ ਹੋਇ ॥

नाम बिहूण मुकति किउ होइ ॥

Naam bihooñ mukaŧi kiū hoī ||

Without the Naam, the Name of the Lord, how can anyone be liberated?

ਨਾਭਿ ਵਸਤ ਬ੍ਰਹਮੈ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਣਿਆ ॥

नाभि वसत ब्रहमै अंतु न जाणिआ ॥

Naabhi vasaŧ brhamai ânŧŧu na jaañiâa ||

Brahma, in the lotus of the navel, does not know the limits of God.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ॥੩॥

गुरमुखि नानक नामु पछाणिआ ॥३॥

Guramukhi naanak naamu pachhaañiâa ||3||

The Gurmukh, O Nanak, realizes the Naam. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪੇ ਆਪਿ ਨਿਰੰਜਨਾ ਜਿਨਿ ਆਪੁ ਉਪਾਇਆ ॥

आपे आपि निरंजना जिनि आपु उपाइआ ॥

Âape âapi niranjjanaa jini âapu ūpaaīâa ||

The Immaculate Lord Himself, by Himself, created Himself.

ਆਪੇ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਓਨੁ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਸਬਾਇਆ ॥

आपे खेलु रचाइओनु सभु जगतु सबाइआ ॥

Âape khelu rachaaīõnu sabhu jagaŧu sabaaīâa ||

He Himself created the whole drama of all the world's play.

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਆਪਿ ਸਿਰਜਿਅਨੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਵਧਾਇਆ ॥

त्रै गुण आपि सिरजिअनु माइआ मोहु वधाइआ ॥

Ŧrai guñ âapi sirajiânu maaīâa mohu vađhaaīâa ||

He Himself formed the three gunas, the three qualities; He increased the attachment to Maya.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਉਬਰੇ ਜਿਨ ਭਾਣਾ ਭਾਇਆ ॥

गुर परसादी उबरे जिन भाणा भाइआ ॥

Gur parasaađee ūbare jin bhaañaa bhaaīâa ||

By Guru's Grace, they are saved - those who love the Will of God.

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਵਰਤਦਾ ਸਭ ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧॥

नानक सचु वरतदा सभ सचि समाइआ ॥१॥

Naanak sachu varaŧađaa sabh sachi samaaīâa ||1||

O Nanak, the True Lord is pervading everywhere; all are contained within the True Lord. ||1||


ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥

सलोक महला २ ॥

Salok mahalaa 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਆਪਿ ਉਪਾਏ ਨਾਨਕਾ ਆਪੇ ਰਖੈ ਵੇਕ ॥

आपि उपाए नानका आपे रखै वेक ॥

Âapi ūpaaē naanakaa âape rakhai vek ||

He Himself creates, O Nanak; He establishes the various creatures.

ਮੰਦਾ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਾਂ ਸਭਨਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ॥

मंदा किस नो आखीऐ जां सभना साहिबु एकु ॥

Manđđaa kis no âakheeâi jaan sabhanaa saahibu ēku ||

How can anyone be called bad? We have only One Lord and Master.

ਸਭਨਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ਹੈ ਵੇਖੈ ਧੰਧੈ ਲਾਇ ॥

सभना साहिबु एकु है वेखै धंधै लाइ ॥

Sabhanaa saahibu ēku hai vekhai đhanđđhai laaī ||

There is One Lord and Master of all; He watches over all, and assigns all to their tasks.

ਕਿਸੈ ਥੋੜਾ ਕਿਸੈ ਅਗਲਾ ਖਾਲੀ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥

किसै थोड़ा किसै अगला खाली कोई नाहि ॥

Kisai ŧhoɍaa kisai âgalaa khaalee koëe naahi ||

Some have less, and some have more; no one is allowed to leave empty.

ਆਵਹਿ ਨੰਗੇ ਜਾਹਿ ਨੰਗੇ ਵਿਚੇ ਕਰਹਿ ਵਿਥਾਰ ॥

आवहि नंगे जाहि नंगे विचे करहि विथार ॥

Âavahi nangge jaahi nangge viche karahi viŧhaar ||

Naked we come, and naked we go; in between, we put on a show.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਣੀਐ ਅਗੈ ਕਾਈ ਕਾਰ ॥੧॥

नानक हुकमु न जाणीऐ अगै काई कार ॥१॥

Naanak hukamu na jaañeeâi âgai kaaëe kaar ||1||

O Nanak, one who does not understand the Hukam of God's Command - what will he have to do in the world hereafter? ||1||


ਮਹਲਾ ੧ ॥

महला १ ॥

Mahalaa 1 ||

First Mehl:

ਜਿਨਸਿ ਥਾਪਿ ਜੀਆਂ ਕਉ ਭੇਜੈ ਜਿਨਸਿ ਥਾਪਿ ਲੈ ਜਾਵੈ ॥

जिनसि थापि जीआं कउ भेजै जिनसि थापि लै जावै ॥

Jinasi ŧhaapi jeeâan kaū bhejai jinasi ŧhaapi lai jaavai ||

He sends out the various created beings, and he calls back the various created beings again.

ਆਪੇ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪੈ ਆਪੇ ਏਤੇ ਵੇਸ ਕਰਾਵੈ ॥

आपे थापि उथापै आपे एते वेस करावै ॥

Âape ŧhaapi ūŧhaapai âape ēŧe ves karaavai ||

He himself establishes, and He Himself disestablishes. He fashions them in various forms.

ਜੇਤੇ ਜੀਅ ਫਿਰਹਿ ਅਉਧੂਤੀ ਆਪੇ ਭਿਖਿਆ ਪਾਵੈ ॥

जेते जीअ फिरहि अउधूती आपे भिखिआ पावै ॥

Jeŧe jeeâ phirahi âūđhooŧee âape bhikhiâa paavai ||

And all the human beings who wander around as beggars, He Himself gives in charity to them.

ਲੇਖੈ ਬੋਲਣੁ ਲੇਖੈ ਚਲਣੁ ਕਾਇਤੁ ਕੀਚਹਿ ਦਾਵੇ ॥

लेखै बोलणु लेखै चलणु काइतु कीचहि दावे ॥

Lekhai bolañu lekhai chalañu kaaīŧu keechahi đaave ||

As it is recorded, the mortals speak, and as it is recorded, they walk. So why put on all this show?

ਮੂਲੁ ਮਤਿ ਪਰਵਾਣਾ ਏਹੋ ਨਾਨਕੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ॥

मूलु मति परवाणा एहो नानकु आखि सुणाए ॥

Moolu maŧi paravaañaa ēho naanaku âakhi suñaaē ||

This is the basis of intelligence; this is certified and approved. Nanak speaks and proclaims it.

ਕਰਣੀ ਉਪਰਿ ਹੋਇ ਤਪਾਵਸੁ ਜੇ ਕੋ ਕਹੈ ਕਹਾਏ ॥੨॥

करणी उपरि होइ तपावसु जे को कहै कहाए ॥२॥

Karañee ūpari hoī ŧapaavasu je ko kahai kahaaē ||2||

By past actions, each being is judged; what else can anyone say? ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਚਲਤੁ ਰਚਾਇਓਨੁ ਗੁਣ ਪਰਗਟੀ ਆਇਆ ॥

गुरमुखि चलतु रचाइओनु गुण परगटी आइआ ॥

Guramukhi chalaŧu rachaaīõnu guñ paragatee âaīâa ||

The Guru's Word makes the drama play itself out. Through virtue, this becomes evident.

ਗੁਰਬਾਣੀ ਸਦ ਉਚਰੈ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥

गुरबाणी सद उचरै हरि मंनि वसाइआ ॥

Gurabaañee sađ ūcharai hari manni vasaaīâa ||

Whoever utters the Word of the Guru's Bani - the Lord is enshrined in his mind.

ਸਕਤਿ ਗਈ ਭ੍ਰਮੁ ਕਟਿਆ ਸਿਵ ਜੋਤਿ ਜਗਾਇਆ ॥

सकति गई भ्रमु कटिआ सिव जोति जगाइआ ॥

Sakaŧi gaëe bhrmu katiâa siv joŧi jagaaīâa ||

Maya's power is gone, and doubt is eradicated; awaken to the Light of the Lord.

ਜਿਨ ਕੈ ਪੋਤੈ ਪੁੰਨੁ ਹੈ ਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਮਿਲਾਇਆ ॥

जिन कै पोतै पुंनु है गुरु पुरखु मिलाइआ ॥

Jin kai poŧai punnu hai guru purakhu milaaīâa ||

Those who hold onto goodness as their treasure meet the Guru, the Primal Being.

ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੨॥

नानक सहजे मिलि रहे हरि नामि समाइआ ॥२॥

Naanak sahaje mili rahe hari naami samaaīâa ||2||

O Nanak, they are intuitively absorbed and blended into the Name of the Lord. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥

सलोक महला २ ॥

Salok mahalaa 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਸਾਹ ਚਲੇ ਵਣਜਾਰਿਆ ਲਿਖਿਆ ਦੇਵੈ ਨਾਲਿ ॥

साह चले वणजारिआ लिखिआ देवै नालि ॥

Saah chale vañajaariâa likhiâa đevai naali ||

The merchants come from the Banker; He sends the account of their destiny with them.

ਲਿਖੇ ਉਪਰਿ ਹੁਕਮੁ ਹੋਇ ਲਈਐ ਵਸਤੁ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲਿ ॥

लिखे उपरि हुकमु होइ लईऐ वसतु सम्हालि ॥

Likhe ūpari hukamu hoī laëeâi vasaŧu samʱaali ||

On the basis of their accounts, He issues the Hukam of His Command, and they are left to take care of their merchandise.

ਵਸਤੁ ਲਈ ਵਣਜਾਰਈ ਵਖਰੁ ਬਧਾ ਪਾਇ ॥

वसतु लई वणजारई वखरु बधा पाइ ॥

Vasaŧu laëe vañajaaraëe vakharu bađhaa paaī ||

The merchants have purchased their merchandise and packed up their cargo.

ਕੇਈ ਲਾਹਾ ਲੈ ਚਲੇ ਇਕਿ ਚਲੇ ਮੂਲੁ ਗਵਾਇ ॥

केई लाहा लै चले इकि चले मूलु गवाइ ॥

Keëe laahaa lai chale īki chale moolu gavaaī ||

Some depart after having earned a good profit, while others leave, having lost their investment altogether.

ਥੋੜਾ ਕਿਨੈ ਨ ਮੰਗਿਓ ਕਿਸੁ ਕਹੀਐ ਸਾਬਾਸਿ ॥

थोड़ा किनै न मंगिओ किसु कहीऐ साबासि ॥

Ŧhoɍaa kinai na manggiõ kisu kaheeâi saabaasi ||

No one asks to have less; who should be celebrated?

ਨਦਰਿ ਤਿਨਾ ਕਉ ਨਾਨਕਾ ਜਿ ਸਾਬਤੁ ਲਾਏ ਰਾਸਿ ॥੧॥

नदरि तिना कउ नानका जि साबतु लाए रासि ॥१॥

Nađari ŧinaa kaū naanakaa ji saabaŧu laaē raasi ||1||

The Lord casts His Glance of Grace, O Nanak, upon those who have preserved their capital investment. ||1||


ਮਹਲਾ ੧ ॥

महला १ ॥

Mahalaa 1 ||

First Mehl:

ਜੁੜਿ ਜੁੜਿ ਵਿਛੁੜੇ ਵਿਛੁੜਿ ਜੁੜੇ ॥

जुड़ि जुड़ि विछुड़े विछुड़ि जुड़े ॥

Juɍi juɍi vichhuɍe vichhuɍi juɍe ||

United, the united separate, and separated, they unite again.

ਜੀਵਿ ਜੀਵਿ ਮੁਏ ਮੁਏ ਜੀਵੇ ॥

जीवि जीवि मुए मुए जीवे ॥

Jeevi jeevi muē muē jeeve ||

Living, the living die, and dying, they live again.

ਕੇਤਿਆ ਕੇ ਬਾਪ ਕੇਤਿਆ ਕੇ ਬੇਟੇ ਕੇਤੇ ਗੁਰ ਚੇਲੇ ਹੂਏ ॥

केतिआ के बाप केतिआ के बेटे केते गुर चेले हूए ॥

Keŧiâa ke baap keŧiâa ke bete keŧe gur chele hooē ||

They become the fathers of many, and the sons of many; they become the gurus of many, and the disciples.

ਆਗੈ ਪਾਛੈ ਗਣਤ ਨ ਆਵੈ ਕਿਆ ਜਾਤੀ ਕਿਆ ਹੁਣਿ ਹੂਏ ॥

आगै पाछै गणत न आवै किआ जाती किआ हुणि हूए ॥

Âagai paachhai gañaŧ na âavai kiâa jaaŧee kiâa huñi hooē ||

No account can be made of the future or the past; who knows what shall be, or what was?

ਸਭੁ ਕਰਣਾ ਕਿਰਤੁ ਕਰਿ ਲਿਖੀਐ ਕਰਿ ਕਰਿ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਕਰੇ ॥

सभु करणा किरतु करि लिखीऐ करि करि करता करे करे ॥

Sabhu karañaa kiraŧu kari likheeâi kari kari karaŧaa kare kare ||

All the actions and events of the past are recorded; the Doer did, He does, and He will do.

ਮਨਮੁਖਿ ਮਰੀਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰੀਐ ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥੨॥

मनमुखि मरीऐ गुरमुखि तरीऐ नानक नदरी नदरि करे ॥२॥

Manamukhi mareeâi guramukhi ŧareeâi naanak nađaree nađari kare ||2||

The self-willed manmukh dies, while the Gurmukh is saved; O Nanak, the Gracious Lord bestows His Glance of Grace. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਮਨਮੁਖਿ ਦੂਜਾ ਭਰਮੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਲੋਭਾਇਆ ॥

मनमुखि दूजा भरमु है दूजै लोभाइआ ॥

Manamukhi đoojaa bharamu hai đoojai lobhaaīâa ||

The self-willed manmukh wanders in duality, lured and enticed by duality.

ਕੂੜੁ ਕਪਟੁ ਕਮਾਵਦੇ ਕੂੜੋ ਆਲਾਇਆ ॥

कूड़ु कपटु कमावदे कूड़ो आलाइआ ॥

Kooɍu kapatu kamaavađe kooɍo âalaaīâa ||

He practices falsehood and deception, telling lies.

ਪੁਤ੍ਰ ਕਲਤ੍ਰੁ ਮੋਹੁ ਹੇਤੁ ਹੈ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਸਬਾਇਆ ॥

पुत्र कलत्रु मोहु हेतु है सभु दुखु सबाइआ ॥

Puŧr kalaŧru mohu heŧu hai sabhu đukhu sabaaīâa ||

Love and attachment to children and spouse is total misery and pain.

ਜਮ ਦਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਭਰਮਹਿ ਭਰਮਾਇਆ ॥

जम दरि बधे मारीअहि भरमहि भरमाइआ ॥

Jam đari bađhe maareeâhi bharamahi bharamaaīâa ||

He is gagged and bound at the door of the Messenger of Death; he dies, and wanders lost in reincarnation.

ਮਨਮੁਖਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਭਾਇਆ ॥੩॥

मनमुखि जनमु गवाइआ नानक हरि भाइआ ॥३॥

Manamukhi janamu gavaaīâa naanak hari bhaaīâa ||3||

The self-willed manmukh wastes his life; Nanak loves the Lord. ||3||


ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥

सलोक महला २ ॥

Salok mahalaa 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਜਿਨ ਵਡਿਆਈ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਕੀ ਤੇ ਰਤੇ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

जिन वडिआई तेरे नाम की ते रते मन माहि ॥

Jin vadiâaëe ŧere naam kee ŧe raŧe man maahi ||

Those who are blessed with the glorious greatness of Your Name - their minds are imbued with Your Love.

ਨਾਨਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਏਕੁ ਹੈ ਦੂਜਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਹਿ ॥

नानक अम्रितु एकु है दूजा अम्रितु नाहि ॥

Naanak âmmmriŧu ēku hai đoojaa âmmmriŧu naahi ||

O Nanak, there is only One Ambrosial Nectar; there is no other nectar at all.

ਨਾਨਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਮਨੈ ਮਾਹਿ ਪਾਈਐ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ॥

नानक अम्रितु मनै माहि पाईऐ गुर परसादि ॥

Naanak âmmmriŧu manai maahi paaëeâi gur parasaađi ||

O Nanak, the Ambrosial Nectar is obtained within the mind, by Guru's Grace.

ਤਿਨੑੀ ਪੀਤਾ ਰੰਗ ਸਿਉ ਜਿਨੑ ਕਉ ਲਿਖਿਆ ਆਦਿ ॥੧॥

तिन्ही पीता रंग सिउ जिन्ह कउ लिखिआ आदि ॥१॥

Ŧinʱee peeŧaa rangg siū jinʱ kaū likhiâa âađi ||1||

They alone drink it in with love, who have such pre-ordained destiny. ||1||


ਮਹਲਾ ੨ ॥

महला २ ॥

Mahalaa 2 ||

Second Mehl:

ਕੀਤਾ ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀਐ ਕਰੇ ਸੋਇ ਸਾਲਾਹਿ ॥

कीता किआ सालाहीऐ करे सोइ सालाहि ॥

Keeŧaa kiâa saalaaheeâi kare soī saalaahi ||

Why praise the created being? Praise the One who created all.

ਨਾਨਕ ਏਕੀ ਬਾਹਰਾ ਦੂਜਾ ਦਾਤਾ ਨਾਹਿ ॥

नानक एकी बाहरा दूजा दाता नाहि ॥

Naanak ēkee baaharaa đoojaa đaaŧaa naahi ||

O Nanak, there is no other Giver, except the One Lord.

ਕਰਤਾ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਨਿ ਕੀਤਾ ਆਕਾਰੁ ॥

करता सो सालाहीऐ जिनि कीता आकारु ॥

Karaŧaa so saalaaheeâi jini keeŧaa âakaaru ||

Praise the Creator Lord, who created the creation.

ਦਾਤਾ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿ ਸਭਸੈ ਦੇ ਆਧਾਰੁ ॥

दाता सो सालाहीऐ जि सभसै दे आधारु ॥

Đaaŧaa so saalaaheeâi ji sabhasai đe âađhaaru ||

Praise the Great Giver, who gives sustenance to all.

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਸਦੀਵ ਹੈ ਪੂਰਾ ਜਿਸੁ ਭੰਡਾਰੁ ॥

नानक आपि सदीव है पूरा जिसु भंडारु ॥

Naanak âapi sađeev hai pooraa jisu bhanddaaru ||

O Nanak, the treasure of the Eternal Lord is over-flowing.

ਵਡਾ ਕਰਿ ਸਾਲਾਹੀਐ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥੨॥

वडा करि सालाहीऐ अंतु न पारावारु ॥२॥

Vadaa kari saalaaheeâi ânŧŧu na paaraavaaru ||2||

Praise and honor the One, who has no end or limitation. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਸੇਵਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਈ ॥

हरि का नामु निधानु है सेविऐ सुखु पाई ॥

Hari kaa naamu niđhaanu hai seviâi sukhu paaëe ||

The Name of the Lord is a treasure. Serving it, peace is obtained.

ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਉਚਰਾਂ ਪਤਿ ਸਿਉ ਘਰਿ ਜਾਂਈ ॥

नामु निरंजनु उचरां पति सिउ घरि जांई ॥

Naamu niranjjanu ūcharaan paŧi siū ghari jaanëe ||

I chant the Name of the Immaculate Lord, so that I may go home with honor.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਾਣੀ ਨਾਮੁ ਹੈ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਵਸਾਈ ॥

गुरमुखि बाणी नामु है नामु रिदै वसाई ॥

Guramukhi baañee naamu hai naamu riđai vasaaëe ||

The Word of the Gurmukh is the Naam; I enshrine the Naam within my heart.

ਮਤਿ ਪੰਖੇਰੂ ਵਸਿ ਹੋਇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਧਿਆਈਂ ॥

मति पंखेरू वसि होइ सतिगुरू धिआईं ॥

Maŧi pankkheroo vasi hoī saŧiguroo đhiâaëen ||

The bird of the intellect comes under one's control, by meditating on the True Guru.

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ ਹੋਇ ਨਾਮੇ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੪॥

नानक आपि दइआलु होइ नामे लिव लाई ॥४॥

Naanak âapi đaīâalu hoī naame liv laaëe ||4||

O Nanak, if the Lord becomes merciful, the mortal lovingly tunes in to the Naam. ||4||


ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥

सलोक महला २ ॥

Salok mahalaa 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਤਿਸੁ ਸਿਉ ਕੈਸਾ ਬੋਲਣਾ ਜਿ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਜਾਣੁ ॥

तिसु सिउ कैसा बोलणा जि आपे जाणै जाणु ॥

Ŧisu siū kaisaa bolañaa ji âape jaañai jaañu ||

How can we speak of Him? Only He knows Himself.

ਚੀਰੀ ਜਾ ਕੀ ਨਾ ਫਿਰੈ ਸਾਹਿਬੁ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ॥

चीरी जा की ना फिरै साहिबु सो परवाणु ॥

Cheeree jaa kee naa phirai saahibu so paravaañu ||

His decree cannot be challenged; He is our Supreme Lord and Master.

ਚੀਰੀ ਜਿਸ ਕੀ ਚਲਣਾ ਮੀਰ ਮਲਕ ਸਲਾਰ ॥

चीरी जिस की चलणा मीर मलक सलार ॥

Cheeree jis kee chalañaa meer malak salaar ||

By His Decree, even kings, nobles and commanders must step down.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਨਾਨਕਾ ਸਾਈ ਭਲੀ ਕਾਰ ॥

जो तिसु भावै नानका साई भली कार ॥

Jo ŧisu bhaavai naanakaa saaëe bhalee kaar ||

Whatever is pleasing to His Will, O Nanak, is a good deed.

ਜਿਨੑਾ ਚੀਰੀ ਚਲਣਾ ਹਥਿ ਤਿਨੑਾ ਕਿਛੁ ਨਾਹਿ ॥

जिन्हा चीरी चलणा हथि तिन्हा किछु नाहि ॥

Jinʱaa cheeree chalañaa haŧhi ŧinʱaa kichhu naahi ||

By His Decree, we walk; nothing rests in our hands.

ਸਾਹਿਬ ਕਾ ਫੁਰਮਾਣੁ ਹੋਇ ਉਠੀ ਕਰਲੈ ਪਾਹਿ ॥

साहिब का फुरमाणु होइ उठी करलै पाहि ॥

Saahib kaa phuramaañu hoī ūthee karalai paahi ||

When the Order comes from our Lord and Master, all must rise up and take to the road.

ਜੇਹਾ ਚੀਰੀ ਲਿਖਿਆ ਤੇਹਾ ਹੁਕਮੁ ਕਮਾਹਿ ॥

जेहा चीरी लिखिआ तेहा हुकमु कमाहि ॥

Jehaa cheeree likhiâa ŧehaa hukamu kamaahi ||

As His Decree is issued, so is His Command obeyed.

ਘਲੇ ਆਵਹਿ ਨਾਨਕਾ ਸਦੇ ਉਠੀ ਜਾਹਿ ॥੧॥

घले आवहि नानका सदे उठी जाहि ॥१॥

Ghale âavahi naanakaa sađe ūthee jaahi ||1||

Those who are sent, come, O Nanak; when they are called back, they depart and go. ||1||


ਮਹਲਾ ੨ ॥

महला २ ॥

Mahalaa 2 ||

Second Mehl:

ਸਿਫਤਿ ਜਿਨਾ ਕਉ ਬਖਸੀਐ ਸੇਈ ਪੋਤੇਦਾਰ ॥

सिफति जिना कउ बखसीऐ सेई पोतेदार ॥

Siphaŧi jinaa kaū bakhaseeâi seëe poŧeđaar ||

Those whom the Lord blesses with His Praises, are the true keepers of the treasure.

ਕੁੰਜੀ ਜਿਨ ਕਉ ਦਿਤੀਆ ਤਿਨੑਾ ਮਿਲੇ ਭੰਡਾਰ ॥

कुंजी जिन कउ दितीआ तिन्हा मिले भंडार ॥

Kunjjee jin kaū điŧeeâa ŧinʱaa mile bhanddaar ||

Those who are blessed with the key - they alone receive the treasure.

ਜਹ ਭੰਡਾਰੀ ਹੂ ਗੁਣ ਨਿਕਲਹਿ ਤੇ ਕੀਅਹਿ ਪਰਵਾਣੁ ॥

जह भंडारी हू गुण निकलहि ते कीअहि परवाणु ॥

Jah bhanddaaree hoo guñ nikalahi ŧe keeâhi paravaañu ||

That treasure, from which virtue wells up - that treasure is approved.

ਨਦਰਿ ਤਿਨੑਾ ਕਉ ਨਾਨਕਾ ਨਾਮੁ ਜਿਨੑਾ ਨੀਸਾਣੁ ॥੨॥

नदरि तिन्हा कउ नानका नामु जिन्हा नीसाणु ॥२॥

Nađari ŧinʱaa kaū naanakaa naamu jinʱaa neesaañu ||2||

Those who are blessed by His Glance of Grace, O Nanak, bear the Insignia of the Naam. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਨਿਰਮਲਾ ਸੁਣਿਐ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥

नामु निरंजनु निरमला सुणिऐ सुखु होई ॥

Naamu niranjjanu niramalaa suñiâi sukhu hoëe ||

The Naam, the Name of the Lord, is immaculate and pure; hearing it, peace is obtained.

ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈਐ ਬੂਝੈ ਜਨੁ ਕੋਈ ॥

सुणि सुणि मंनि वसाईऐ बूझै जनु कोई ॥

Suñi suñi manni vasaaëeâi boojhai janu koëe ||

Listening and hearing, It is enshrined in the mind; how rare is that humble being who realizes it.

ਬਹਦਿਆ ਉਠਦਿਆ ਨ ਵਿਸਰੈ ਸਾਚਾ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥

बहदिआ उठदिआ न विसरै साचा सचु सोई ॥

Bahađiâa ūthađiâa na visarai saachaa sachu soëe ||

Sitting down and standing up, I shall never forget Him, the Truest of the true.

ਭਗਤਾ ਕਉ ਨਾਮ ਅਧਾਰੁ ਹੈ ਨਾਮੇ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥

भगता कउ नाम अधारु है नामे सुखु होई ॥

Bhagaŧaa kaū naam âđhaaru hai naame sukhu hoëe ||

His devotees have the Support of His Name; in His Name, they find peace.

ਨਾਨਕ ਮਨਿ ਤਨਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਸੋਈ ॥੫॥

नानक मनि तनि रवि रहिआ गुरमुखि हरि सोई ॥५॥

Naanak mani ŧani ravi rahiâa guramukhi hari soëe ||5||

O Nanak, He permeates and pervades mind and body; He is the Lord, the Guru's Word. ||5||


ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੧ ॥

सलोक महला १ ॥

Salok mahalaa 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਨਾਨਕ ਤੁਲੀਅਹਿ ਤੋਲ ਜੇ ਜੀਉ ਪਿਛੈ ਪਾਈਐ ॥

नानक तुलीअहि तोल जे जीउ पिछै पाईऐ ॥

Naanak ŧuleeâhi ŧol je jeeū pichhai paaëeâi ||

O Nanak, the weight is weighed out, when the soul is placed on the scale.

ਇਕਸੁ ਨ ਪੁਜਹਿ ਬੋਲ ਜੇ ਪੂਰੇ ਪੂਰਾ ਕਰਿ ਮਿਲੈ ॥

इकसु न पुजहि बोल जे पूरे पूरा करि मिलै ॥

Īkasu na pujahi bol je poore pooraa kari milai ||

Nothing is equal to speaking of the One, who perfectly unites us with the Perfect Lord.

ਵਡਾ ਆਖਣੁ ਭਾਰਾ ਤੋਲੁ ॥

वडा आखणु भारा तोलु ॥

Vadaa âakhañu bhaaraa ŧolu ||

To call Him glorious and great carries such a heavy weight.

ਹੋਰ ਹਉਲੀ ਮਤੀ ਹਉਲੇ ਬੋਲ ॥

होर हउली मती हउले बोल ॥

Hor haūlee maŧee haūle bol ||

Other intellectualism is lightweight; other words are lightweight as well.

ਧਰਤੀ ਪਾਣੀ ਪਰਬਤ ਭਾਰੁ ॥

धरती पाणी परबत भारु ॥

Đharaŧee paañee parabaŧ bhaaru ||

The weight of the earth, water and mountains

ਕਿਉ ਕੰਡੈ ਤੋਲੈ ਸੁਨਿਆਰੁ ॥

किउ कंडै तोलै सुनिआरु ॥

Kiū kanddai ŧolai suniâaru ||

how can the goldsmith weigh it in the scale ?

ਤੋਲਾ ਮਾਸਾ ਰਤਕ ਪਾਇ ॥

तोला मासा रतक पाइ ॥

Ŧolaa maasaa raŧak paaī ||

What weights can balance the scale?

ਨਾਨਕ ਪੁਛਿਆ ਦੇਇ ਪੁਜਾਇ ॥

नानक पुछिआ देइ पुजाइ ॥

Naanak puchhiâa đeī pujaaī ||

O Nanak, when questioned, the answer is given.

ਮੂਰਖ ਅੰਧਿਆ ਅੰਧੀ ਧਾਤੁ ॥

मूरख अंधिआ अंधी धातु ॥

Moorakh ânđđhiâa ânđđhee đhaaŧu ||

The blind fool is running around, leading the blind.

ਕਹਿ ਕਹਿ ਕਹਣੁ ਕਹਾਇਨਿ ਆਪੁ ॥੧॥

कहि कहि कहणु कहाइनि आपु ॥१॥

Kahi kahi kahañu kahaaīni âapu ||1||

The more they say, the more they expose themselves. ||1||


ਮਹਲਾ ੧ ॥

महला १ ॥

Mahalaa 1 ||

First Mehl:

ਆਖਣਿ ਅਉਖਾ ਸੁਨਣਿ ਅਉਖਾ ਆਖਿ ਨ ਜਾਪੀ ਆਖਿ ॥

आखणि अउखा सुनणि अउखा आखि न जापी आखि ॥

Âakhañi âūkhaa sunañi âūkhaa âakhi na jaapee âakhi ||

It is difficult to chant it; it is difficult to listen to it. It cannot be chanted with the mouth.

ਇਕਿ ਆਖਿ ਆਖਹਿ ਸਬਦੁ ਭਾਖਹਿ ਅਰਧ ਉਰਧ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥

इकि आखि आखहि सबदु भाखहि अरध उरध दिनु राति ॥

Īki âakhi âakhahi sabađu bhaakhahi ârađh ūrađh đinu raaŧi ||

Some speak with their mouths and chant the Word of the Shabad - the low and the high, day and night.

ਜੇ ਕਿਹੁ ਹੋਇ ਤ ਕਿਹੁ ਦਿਸੈ ਜਾਪੈ ਰੂਪੁ ਨ ਜਾਤਿ ॥

जे किहु होइ त किहु दिसै जापै रूपु न जाति ॥

Je kihu hoī ŧa kihu đisai jaapai roopu na jaaŧi ||

If He were something, then He would be visible. His form and state cannot be seen.

ਸਭਿ ਕਾਰਣ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਘਟ ਅਉਘਟ ਘਟ ਥਾਪਿ ॥

सभि कारण करता करे घट अउघट घट थापि ॥

Sabhi kaarañ karaŧaa kare ghat âūghat ghat ŧhaapi ||

The Creator Lord does all deeds; He is established in the hearts of the high and the low.

ਆਖਣਿ ਅਉਖਾ ਨਾਨਕਾ ਆਖਿ ਨ ਜਾਪੈ ਆਖਿ ॥੨॥

आखणि अउखा नानका आखि न जापै आखि ॥२॥

Âakhañi âūkhaa naanakaa âakhi na jaapai âakhi ||2||

It is so difficult to chant it, O Nanak; it cannot be chanted with the mouth. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਨਾਇ ਸੁਣਿਐ ਮਨੁ ਰਹਸੀਐ ਨਾਮੇ ਸਾਂਤਿ ਆਈ ॥

नाइ सुणिऐ मनु रहसीऐ नामे सांति आई ॥

Naaī suñiâi manu rahaseeâi naame saanŧi âaëe ||

Hearing the Name, the mind is delighted. The Name brings peace and tranquility.

ਨਾਇ ਸੁਣਿਐ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤੀਐ ਸਭ ਦੁਖ ਗਵਾਈ ॥

नाइ सुणिऐ मनु त्रिपतीऐ सभ दुख गवाई ॥

Naaī suñiâi manu ŧripaŧeeâi sabh đukh gavaaëe ||

Hearing the Name, the mind is satisfied, and all pains are taken away.

ਨਾਇ ਸੁਣਿਐ ਨਾਉ ਊਪਜੈ ਨਾਮੇ ਵਡਿਆਈ ॥

नाइ सुणिऐ नाउ ऊपजै नामे वडिआई ॥

Naaī suñiâi naaū ǖpajai naame vadiâaëe ||

Hearing the Name, one becomes famous; the Name brings glorious greatness.

ਨਾਮੇ ਹੀ ਸਭ ਜਾਤਿ ਪਤਿ ਨਾਮੇ ਗਤਿ ਪਾਈ ॥

नामे ही सभ जाति पति नामे गति पाई ॥

Naame hee sabh jaaŧi paŧi naame gaŧi paaëe ||

The Name brings all honor and status; through the Name, salvation is obtained.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਨਾਨਕ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੬॥

गुरमुखि नामु धिआईऐ नानक लिव लाई ॥६॥

Guramukhi naamu đhiâaëeâi naanak liv laaëe ||6||

The Gurmukh meditates on the Name; Nanak is lovingly attuned to the Name. ||6||


ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੧ ॥

सलोक महला १ ॥

Salok mahalaa 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਜੂਠਿ ਨ ਰਾਗੀਂ ਜੂਠਿ ਨ ਵੇਦੀਂ ॥

जूठि न रागीं जूठि न वेदीं ॥

Joothi na raageen joothi na veđeen ||

Impurity does not come from music; impurity does not come from the Vedas.

ਜੂਠਿ ਨ ਚੰਦ ਸੂਰਜ ਕੀ ਭੇਦੀ ॥

जूठि न चंद सूरज की भेदी ॥

Joothi na chanđđ sooraj kee bheđee ||

Impurity does not come from the phases of the sun and the moon.

ਜੂਠਿ ਨ ਅੰਨੀ ਜੂਠਿ ਨ ਨਾਈ ॥

जूठि न अंनी जूठि न नाई ॥

Joothi na ânnee joothi na naaëe ||

Impurity does not come from food; impurity does not come from ritual cleansing baths.

ਜੂਠਿ ਨ ਮੀਹੁ ਵਰ੍ਹਿਐ ਸਭ ਥਾਈ ॥

जूठि न मीहु वर्हिऐ सभ थाई ॥

Joothi na meehu varhiâi sabh ŧhaaëe ||

Impurity does not come from the rain, which falls everywhere.

ਜੂਠਿ ਨ ਧਰਤੀ ਜੂਠਿ ਨ ਪਾਣੀ ॥

जूठि न धरती जूठि न पाणी ॥

Joothi na đharaŧee joothi na paañee ||

Impurity does not come from the earth; impurity does not come from the water.

ਜੂਠਿ ਨ ਪਉਣੈ ਮਾਹਿ ਸਮਾਣੀ ॥

जूठि न पउणै माहि समाणी ॥

Joothi na paūñai maahi samaañee ||

Impurity does not come from the air which is diffused everywhere.

ਨਾਨਕ ਨਿਗੁਰਿਆ ਗੁਣੁ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥

नानक निगुरिआ गुणु नाही कोइ ॥

Naanak niguriâa guñu naahee koī ||

O Nanak, the one who has no Guru, has no redeeming virtues at all.

ਮੁਹਿ ਫੇਰਿਐ ਮੁਹੁ ਜੂਠਾ ਹੋਇ ॥੧॥

मुहि फेरिऐ मुहु जूठा होइ ॥१॥

Muhi pheriâi muhu joothaa hoī ||1||

Impurity comes from turning one's face away from God. ||1||


ਮਹਲਾ ੧ ॥

महला १ ॥

Mahalaa 1 ||

First Mehl:

ਨਾਨਕ ਚੁਲੀਆ ਸੁਚੀਆ ਜੇ ਭਰਿ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ॥

नानक चुलीआ सुचीआ जे भरि जाणै कोइ ॥

Naanak chuleeâa sucheeâa je bhari jaañai koī ||

O Nanak, the mouth is truly cleansed by ritual cleansing, if you really know how to do it.

ਸੁਰਤੇ ਚੁਲੀ ਗਿਆਨ ਕੀ ਜੋਗੀ ਕਾ ਜਤੁ ਹੋਇ ॥

सुरते चुली गिआन की जोगी का जतु होइ ॥

Suraŧe chulee giâan kee jogee kaa jaŧu hoī ||

For the intuitively aware, cleansing is spiritual wisdom. For the Yogi, it is self-control.

ਬ੍ਰਹਮਣ ਚੁਲੀ ਸੰਤੋਖ ਕੀ ਗਿਰਹੀ ਕਾ ਸਤੁ ਦਾਨੁ ॥

ब्रहमण चुली संतोख की गिरही का सतु दानु ॥

Brhamañ chulee sanŧŧokh kee girahee kaa saŧu đaanu ||

For the Brahmin, cleansing is contentment; for the householder, it is truth and charity.

ਰਾਜੇ ਚੁਲੀ ਨਿਆਵ ਕੀ ਪੜਿਆ ਸਚੁ ਧਿਆਨੁ ॥

राजे चुली निआव की पड़िआ सचु धिआनु ॥

Raaje chulee niâav kee paɍiâa sachu đhiâanu ||

For the king, cleansing is justice; for the scholar, it is true meditation.

ਪਾਣੀ ਚਿਤੁ ਨ ਧੋਪਈ ਮੁਖਿ ਪੀਤੈ ਤਿਖ ਜਾਇ ॥

पाणी चितु न धोपई मुखि पीतै तिख जाइ ॥

Paañee chiŧu na đhopaëe mukhi peeŧai ŧikh jaaī ||

The consciousness is not washed with water; you drink it to quench your thirst.

ਪਾਣੀ ਪਿਤਾ ਜਗਤ ਕਾ ਫਿਰਿ ਪਾਣੀ ਸਭੁ ਖਾਇ ॥੨॥

पाणी पिता जगत का फिरि पाणी सभु खाइ ॥२॥

Paañee piŧaa jagaŧ kaa phiri paañee sabhu khaaī ||2||

Water is the father of the world; in the end, water destroys it all. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਨਾਇ ਸੁਣਿਐ ਸਭ ਸਿਧਿ ਹੈ ਰਿਧਿ ਪਿਛੈ ਆਵੈ ॥

नाइ सुणिऐ सभ सिधि है रिधि पिछै आवै ॥

Naaī suñiâi sabh siđhi hai riđhi pichhai âavai ||

Hearing the Name, all supernatural spiritual powers are obtained, and wealth follows along.

ਨਾਇ ਸੁਣਿਐ ਨਉ ਨਿਧਿ ਮਿਲੈ ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ ਪਾਵੈ ॥

नाइ सुणिऐ नउ निधि मिलै मन चिंदिआ पावै ॥

Naaī suñiâi naū niđhi milai man chinđđiâa paavai ||

Hearing the Name, the nine treasures are received, and the mind's desires are obtained.

ਨਾਇ ਸੁਣਿਐ ਸੰਤੋਖੁ ਹੋਇ ਕਵਲਾ ਚਰਨ ਧਿਆਵੈ ॥

नाइ सुणिऐ संतोखु होइ कवला चरन धिआवै ॥

Naaī suñiâi sanŧŧokhu hoī kavalaa charan đhiâavai ||

Hearing the Name, contentment comes, and Maya meditates at one's feet.

ਨਾਇ ਸੁਣਿਐ ਸਹਜੁ ਊਪਜੈ ਸਹਜੇ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥

नाइ सुणिऐ सहजु ऊपजै सहजे सुखु पावै ॥

Naaī suñiâi sahaju ǖpajai sahaje sukhu paavai ||

Hearing the Name, intuitive peace and poise wells up.

ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਉ ਪਾਈਐ ਨਾਨਕ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥੭॥

गुरमती नाउ पाईऐ नानक गुण गावै ॥७॥

Guramaŧee naaū paaëeâi naanak guñ gaavai ||7||

Through the Guru's Teachings, the Name is obtained; O Nanak, sing His Glorious Praises. ||7||


ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੧ ॥

सलोक महला १ ॥

Salok mahalaa 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਦੁਖ ਵਿਚਿ ਜੰਮਣੁ ਦੁਖਿ ਮਰਣੁ ਦੁਖਿ ਵਰਤਣੁ ਸੰਸਾਰਿ ॥

दुख विचि जमणु दुखि मरणु दुखि वरतणु संसारि ॥

Đukh vichi jammañu đukhi marañu đukhi varaŧañu sanssaari ||

In pain, we are born; in pain, we die. In pain, we deal with the world.

ਦੁਖੁ ਦੁਖੁ ਅਗੈ ਆਖੀਐ ਪੜ੍ਹ੍ਹਿ ਪੜ੍ਹ੍ਹਿ ਕਰਹਿ ਪੁਕਾਰ ॥

दुखु दुखु अगै आखीऐ पड़्हि पड़्हि करहि पुकार ॥

Đukhu đukhu âgai âakheeâi paɍʱi paɍʱi karahi pukaar ||

Hereafter, there is said to be pain, only pain; the more the mortals read, the more they cry out.

ਦੁਖ ਕੀਆ ਪੰਡਾ ਖੁਲ੍ਹ੍ਹੀਆ ਸੁਖੁ ਨ ਨਿਕਲਿਓ ਕੋਇ ॥

दुख कीआ पंडा खुल्हीआ सुखु न निकलिओ कोइ ॥

Đukh keeâa panddaa khulʱeeâa sukhu na nikaliõ koī ||

The packages of pain are untied, but peace does not emerge.

ਦੁਖ ਵਿਚਿ ਜੀਉ ਜਲਾਇਆ ਦੁਖੀਆ ਚਲਿਆ ਰੋਇ ॥

दुख विचि जीउ जलाइआ दुखीआ चलिआ रोइ ॥

Đukh vichi jeeū jalaaīâa đukheeâa chaliâa roī ||

In pain, the soul burns; in pain, it departs weeping and wailing.

ਨਾਨਕ ਸਿਫਤੀ ਰਤਿਆ ਮਨੁ ਤਨੁ ਹਰਿਆ ਹੋਇ ॥

नानक सिफती रतिआ मनु तनु हरिआ होइ ॥

Naanak siphaŧee raŧiâa manu ŧanu hariâa hoī ||

O Nanak, imbued with the Lord's Praise, the mind and body blossom forth, rejuvenated.

ਦੁਖ ਕੀਆ ਅਗੀ ਮਾਰੀਅਹਿ ਭੀ ਦੁਖੁ ਦਾਰੂ ਹੋਇ ॥੧॥

दुख कीआ अगी मारीअहि भी दुखु दारू होइ ॥१॥

Đukh keeâa âgee maareeâhi bhee đukhu đaaroo hoī ||1||

In the fire of pain, the mortals die; but pain is also the cure. ||1||


ਮਹਲਾ ੧ ॥

महला १ ॥

Mahalaa 1 ||

First Mehl:

ਨਾਨਕ ਦੁਨੀਆ ਭਸੁ ਰੰਗੁ ਭਸੂ ਹੂ ਭਸੁ ਖੇਹ ॥

नानक दुनीआ भसु रंगु भसू हू भसु खेह ॥

Naanak đuneeâa bhasu ranggu bhasoo hoo bhasu kheh ||

O Nanak, worldly pleasures are nothing more than dust. They are the dust of the dust of ashes.

ਭਸੋ ਭਸੁ ਕਮਾਵਣੀ ਭੀ ਭਸੁ ਭਰੀਐ ਦੇਹ ॥

भसो भसु कमावणी भी भसु भरीऐ देह ॥

Bhaso bhasu kamaavañee bhee bhasu bhareeâi đeh ||

The mortal earns only the dust of the dust; his body is covered with dust.

ਜਾ ਜੀਉ ਵਿਚਹੁ ਕਢੀਐ ਭਸੂ ਭਰਿਆ ਜਾਇ ॥

जा जीउ विचहु कढीऐ भसू भरिआ जाइ ॥

Jaa jeeū vichahu kadheeâi bhasoo bhariâa jaaī ||

When the soul is taken out of the body, it too is covered with dust.

ਅਗੈ ਲੇਖੈ ਮੰਗਿਐ ਹੋਰ ਦਸੂਣੀ ਪਾਇ ॥੨॥

अगै लेखै मंगिऐ होर दसूणी पाइ ॥२॥

Âgai lekhai manggiâi hor đasooñee paaī ||2||

And when one's account is called for in the world hereafter, he receives only ten times more dust. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਨਾਇ ਸੁਣਿਐ ਸੁਚਿ ਸੰਜਮੋ ਜਮੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ॥

नाइ सुणिऐ सुचि संजमो जमु नेड़ि न आवै ॥

Naaī suñiâi suchi sanjjamo jamu neɍi na âavai ||

Hearing the Name, one is blessed with purity and self-control, and the Messenger of Death will not draw near.

ਨਾਇ ਸੁਣਿਐ ਘਟਿ ਚਾਨਣਾ ਆਨੑੇਰੁ ਗਵਾਵੈ ॥

नाइ सुणिऐ घटि चानणा आन्हेरु गवावै ॥

Naaī suñiâi ghati chaanañaa âanʱeru gavaavai ||

Hearing the Name, the heart is illumined, and darkness is dispelled.

ਨਾਇ ਸੁਣਿਐ ਆਪੁ ਬੁਝੀਐ ਲਾਹਾ ਨਾਉ ਪਾਵੈ ॥

नाइ सुणिऐ आपु बुझीऐ लाहा नाउ पावै ॥

Naaī suñiâi âapu bujheeâi laahaa naaū paavai ||

Hearing the Name, one comes to understand his own self, and the profit of the Name is obtained.

ਨਾਇ ਸੁਣਿਐ ਪਾਪ ਕਟੀਅਹਿ ਨਿਰਮਲ ਸਚੁ ਪਾਵੈ ॥

नाइ सुणिऐ पाप कटीअहि निरमल सचु पावै ॥

Naaī suñiâi paap kateeâhi niramal sachu paavai ||

Hearing the Name, sins are eradicated, and one meets the Immaculate True Lord.

ਨਾਨਕ ਨਾਇ ਸੁਣਿਐ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਨਾਉ ਗੁਰਮੁਖਿ ਧਿਆਵੈ ॥੮॥

नानक नाइ सुणिऐ मुख उजले नाउ गुरमुखि धिआवै ॥८॥

Naanak naaī suñiâi mukh ūjale naaū guramukhi đhiâavai ||8||

O Nanak, hearing the Name, one's face becomes radiant. As Gurmukh, meditate on the Name. ||8||


ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੧ ॥

सलोक महला १ ॥

Salok mahalaa 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਘਰਿ ਨਾਰਾਇਣੁ ਸਭਾ ਨਾਲਿ ॥

घरि नाराइणु सभा नालि ॥

Ghari naaraaīñu sabhaa naali ||

In your home, is the Lord God, along with all your other gods.

ਪੂਜ ਕਰੇ ਰਖੈ ਨਾਵਾਲਿ ॥

पूज करे रखै नावालि ॥

Pooj kare rakhai naavaali ||

You wash your stone gods and worship them.

ਕੁੰਗੂ ਚੰਨਣੁ ਫੁਲ ਚੜਾਏ ॥

कुंगू चंनणु फुल चड़ाए ॥

Kunggoo channañu phul chaɍaaē ||

You offer saffron, sandalwood and flowers.

ਪੈਰੀ ਪੈ ਪੈ ਬਹੁਤੁ ਮਨਾਏ ॥

पैरी पै पै बहुतु मनाए ॥

Pairee pai pai bahuŧu manaaē ||

Falling at their feet, you try so hard to appease them.

ਮਾਣੂਆ ਮੰਗਿ ਮੰਗਿ ਪੈਨੑੈ ਖਾਇ ॥

माणूआ मंगि मंगि पैन्है खाइ ॥

Maañooâa manggi manggi painʱai khaaī ||

Begging, begging from other people, you get things to wear and eat.

ਅੰਧੀ ਕੰਮੀ ਅੰਧ ਸਜਾਇ ॥

अंधी कमी अंध सजाइ ॥

Ânđđhee kammee ânđđh sajaaī ||

For your blind deeds, you will be blindly punished.

ਭੁਖਿਆ ਦੇਇ ਨ ਮਰਦਿਆ ਰਖੈ ॥

भुखिआ देइ न मरदिआ रखै ॥

Bhukhiâa đeī na marađiâa rakhai ||

Your idol does not feed the hungry, or save the dying.

ਅੰਧਾ ਝਗੜਾ ਅੰਧੀ ਸਥੈ ॥੧॥

अंधा झगड़ा अंधी सथै ॥१॥

Ânđđhaa jhagaɍaa ânđđhee saŧhai ||1||

The blind assembly argues in blindness. ||1||


ਮਹਲਾ ੧ ॥

महला १ ॥

Mahalaa 1 ||

First Mehl:

ਸਭੇ ਸੁਰਤੀ ਜੋਗ ਸਭਿ ਸਭੇ ਬੇਦ ਪੁਰਾਣ ॥

सभे सुरती जोग सभि सभे बेद पुराण ॥

Sabhe suraŧee jog sabhi sabhe beđ puraañ ||

All intuitive understanding, all Yoga, all the Vedas and Puraanas.

ਸਭੇ ਕਰਣੇ ਤਪ ਸਭਿ ਸਭੇ ਗੀਤ ਗਿਆਨ ॥

सभे करणे तप सभि सभे गीत गिआन ॥

Sabhe karañe ŧap sabhi sabhe geeŧ giâan ||

All actions, all penances, all songs and spiritual wisdom.

ਸਭੇ ਬੁਧੀ ਸੁਧਿ ਸਭਿ ਸਭਿ ਤੀਰਥ ਸਭਿ ਥਾਨ ॥

सभे बुधी सुधि सभि सभि तीरथ सभि थान ॥

Sabhe buđhee suđhi sabhi sabhi ŧeeraŧh sabhi ŧhaan ||

All intellect, all enlightenment, all sacred shrines of pilgrimage.

ਸਭਿ ਪਾਤਿਸਾਹੀਆ ਅਮਰ ਸਭਿ ਸਭਿ ਖੁਸੀਆ ਸਭਿ ਖਾਨ ॥

सभि पातिसाहीआ अमर सभि सभि खुसीआ सभि खान ॥

Sabhi paaŧisaaheeâa âmar sabhi sabhi khuseeâa sabhi khaan ||

All kingdoms, all royal commands, all joys and all delicacies.

ਸਭੇ ਮਾਣਸ ਦੇਵ ਸਭਿ ਸਭੇ ਜੋਗ ਧਿਆਨ ॥

सभे माणस देव सभि सभे जोग धिआन ॥

Sabhe maañas đev sabhi sabhe jog đhiâan ||

All mankind, all divinities, all Yoga and meditation.

ਸਭੇ ਪੁਰੀਆ ਖੰਡ ਸਭਿ ਸਭੇ ਜੀਅ ਜਹਾਨ ॥

सभे पुरीआ खंड सभि सभे जीअ जहान ॥

Sabhe pureeâa khandd sabhi sabhe jeeâ jahaan ||

All worlds, all celestial realms; all the beings of the universe.

ਹੁਕਮਿ ਚਲਾਏ ਆਪਣੈ ਕਰਮੀ ਵਹੈ ਕਲਾਮ ॥

हुकमि चलाए आपणै करमी वहै कलाम ॥

Hukami chalaaē âapañai karamee vahai kalaam ||

According to His Hukam, He commands them. His Pen writes out the account of their actions.

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਸਚਿ ਨਾਇ ਸਚੁ ਸਭਾ ਦੀਬਾਨੁ ॥੨॥

नानक सचा सचि नाइ सचु सभा दीबानु ॥२॥

Naanak sachaa sachi naaī sachu sabhaa đeebaanu ||2||

O Nanak, True is the Lord, and True is His Name. True is His Congregation and His Court. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਸੁਖੁ ਊਪਜੈ ਨਾਮੇ ਗਤਿ ਹੋਈ ॥

नाइ मंनिऐ सुखु ऊपजै नामे गति होई ॥

Naaī manniâi sukhu ǖpajai naame gaŧi hoëe ||

With faith in the Name, peace wells up; the Name brings emancipation.

ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਪਤਿ ਪਾਈਐ ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਸੋਈ ॥

नाइ मंनिऐ पति पाईऐ हिरदै हरि सोई ॥

Naaī manniâi paŧi paaëeâi hirađai hari soëe ||

With faith in the Name, honor is obtained. The Lord is enshrined in the heart.

ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਭਵਜਲੁ ਲੰਘੀਐ ਫਿਰਿ ਬਿਘਨੁ ਨ ਹੋਈ ॥

नाइ मंनिऐ भवजलु लंघीऐ फिरि बिघनु न होई ॥

Naaī manniâi bhavajalu langgheeâi phiri bighanu na hoëe ||

With faith in the Name, one crosses over the terrifying world-ocean, and no obstructions are ever again encountered.

ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਪੰਥੁ ਪਰਗਟਾ ਨਾਮੇ ਸਭ ਲੋਈ ॥

नाइ मंनिऐ पंथु परगटा नामे सभ लोई ॥

Naaī manniâi panŧŧhu paragataa naame sabh loëe ||

With faith in the Name, the Path is revealed; through the Name, one is totally enlightened.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਨਾਉ ਮੰਨੀਐ ਜਿਨ ਦੇਵੈ ਸੋਈ ॥੯॥

नानक सतिगुरि मिलिऐ नाउ मंनीऐ जिन देवै सोई ॥९॥

Naanak saŧiguri miliâi naaū manneeâi jin đevai soëe ||9||

O Nanak, meeting with the True Guru, one comes to have faith in the Name; he alone has faith, who is blessed with it. ||9||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਪੁਰੀਆ ਖੰਡਾ ਸਿਰਿ ਕਰੇ ਇਕ ਪੈਰਿ ਧਿਆਏ ॥

पुरीआ खंडा सिरि करे इक पैरि धिआए ॥

Pureeâa khanddaa siri kare īk pairi đhiâaē ||

The mortal walks on his head through the worlds and realms; he meditates, balanced on one foot.

ਪਉਣੁ ਮਾਰਿ ਮਨਿ ਜਪੁ ਕਰੇ ਸਿਰੁ ਮੁੰਡੀ ਤਲੈ ਦੇਇ ॥

पउणु मारि मनि जपु करे सिरु मुंडी तलै देइ ॥

Paūñu maari mani japu kare siru munddee ŧalai đeī ||

Controlling the wind of the breath, he meditates within his mind, tucking his chin down into his chest.

ਕਿਸੁ ਉਪਰਿ ਓਹੁ ਟਿਕ ਟਿਕੈ ਕਿਸ ਨੋ ਜੋਰੁ ਕਰੇਇ ॥

किसु उपरि ओहु टिक टिकै किस नो जोरु करेइ ॥

Kisu ūpari õhu tik tikai kis no joru kareī ||

What does he lean on? Where does he get his power?

ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਨਾਨਕਾ ਕਿਸ ਨੋ ਕਰਤਾ ਦੇਇ ॥

किस नो कहीऐ नानका किस नो करता देइ ॥

Kis no kaheeâi naanakaa kis no karaŧaa đeī ||

What can be said, O Nanak? Who is blessed by the Creator?

ਹੁਕਮਿ ਰਹਾਏ ਆਪਣੈ ਮੂਰਖੁ ਆਪੁ ਗਣੇਇ ॥੧॥

हुकमि रहाए आपणै मूरखु आपु गणेइ ॥१॥

Hukami rahaaē âapañai moorakhu âapu gañeī ||1||

God keeps all under His Command, but the fool shows off himself. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਹੈ ਹੈ ਆਖਾਂ ਕੋਟਿ ਕੋਟਿ ਕੋਟੀ ਹੂ ਕੋਟਿ ਕੋਟਿ ॥

है है आखां कोटि कोटि कोटी हू कोटि कोटि ॥

Hai hai âakhaan koti koti kotee hoo koti koti ||

He is, He is - I say it millions upon millions, millions upon millions of times.

ਆਖੂੰ ਆਖਾਂ ਸਦਾ ਸਦਾ ਕਹਣਿ ਨ ਆਵੈ ਤੋਟਿ ॥

आखूं आखां सदा सदा कहणि न आवै तोटि ॥

Âakhoonn âakhaan sađaa sađaa kahañi na âavai ŧoti ||

With my mouth I say it, forever and ever; there is no end to this speech.

ਨਾ ਹਉ ਥਕਾਂ ਨ ਠਾਕੀਆ ਏਵਡ ਰਖਹਿ ਜੋਤਿ ॥

ना हउ थकां न ठाकीआ एवड रखहि जोति ॥

Naa haū ŧhakaan na thaakeeâa ēvad rakhahi joŧi ||

I do not get tired, and I will not be stopped; this is how great my determination is.

ਨਾਨਕ ਚਸਿਅਹੁ ਚੁਖ ਬਿੰਦ ਉਪਰਿ ਆਖਣੁ ਦੋਸੁ ॥੨॥

नानक चसिअहु चुख बिंद उपरि आखणु दोसु ॥२॥

Naanak chasiâhu chukh binđđ ūpari âakhañu đosu ||2||

O Nanak, this is tiny and insignificant. To say that it is more, is wrong. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਕੁਲੁ ਉਧਰੈ ਸਭੁ ਕੁਟੰਬੁ ਸਬਾਇਆ ॥

नाइ मंनिऐ कुलु उधरै सभु कुट्मबु सबाइआ ॥

Naaī manniâi kulu ūđharai sabhu kutambbu sabaaīâa ||

With faith in the Name, all one's ancestors and family are saved.

ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਸੰਗਤਿ ਉਧਰੈ ਜਿਨ ਰਿਦੈ ਵਸਾਇਆ ॥

नाइ मंनिऐ संगति उधरै जिन रिदै वसाइआ ॥

Naaī manniâi sanggaŧi ūđharai jin riđai vasaaīâa ||

With faith in the Name, one's associates are saved; enshrine it within your heart.

ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਸੁਣਿ ਉਧਰੇ ਜਿਨ ਰਸਨ ਰਸਾਇਆ ॥

नाइ मंनिऐ सुणि उधरे जिन रसन रसाइआ ॥

Naaī manniâi suñi ūđhare jin rasan rasaaīâa ||

With faith in the Name, those who hear it are saved; let your tongue delight in it.

ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਦੁਖ ਭੁਖ ਗਈ ਜਿਨ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥

नाइ मंनिऐ दुख भुख गई जिन नामि चितु लाइआ ॥

Naaī manniâi đukh bhukh gaëe jin naami chiŧu laaīâa ||

With faith in the Name, pain and hunger are dispelled; let your consciousness be attached to the Name.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਤਿਨੀ ਸਾਲਾਹਿਆ ਜਿਨ ਗੁਰੂ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧੦॥

नानक नामु तिनी सालाहिआ जिन गुरू मिलाइआ ॥१०॥

Naanak naamu ŧinee saalaahiâa jin guroo milaaīâa ||10||

O Nanak, they alone Praise the Name, who meet with the Guru. ||10||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਸਭੇ ਰਾਤੀ ਸਭਿ ਦਿਹ ਸਭਿ ਥਿਤੀ ਸਭਿ ਵਾਰ ॥

सभे राती सभि दिह सभि थिती सभि वार ॥

Sabhe raaŧee sabhi đih sabhi ŧhiŧee sabhi vaar ||

All nights, all days, all dates, all days of the week;

ਸਭੇ ਰੁਤੀ ਮਾਹ ਸਭਿ ਸਭਿ ਧਰਤੀਂ ਸਭਿ ਭਾਰ ॥

सभे रुती माह सभि सभि धरतीं सभि भार ॥

Sabhe ruŧee maah sabhi sabhi đharaŧeen sabhi bhaar ||

All seasons, all months, all the earth and everything on it.

ਸਭੇ ਪਾਣੀ ਪਉਣ ਸਭਿ ਸਭਿ ਅਗਨੀ ਪਾਤਾਲ ॥

सभे पाणी पउण सभि सभि अगनी पाताल ॥

Sabhe paañee paūñ sabhi sabhi âganee paaŧaal ||

All waters, all winds, all fires and underworlds.

ਸਭੇ ਪੁਰੀਆ ਖੰਡ ਸਭਿ ਸਭਿ ਲੋਅ ਲੋਅ ਆਕਾਰ ॥

सभे पुरीआ खंड सभि सभि लोअ लोअ आकार ॥

Sabhe pureeâa khandd sabhi sabhi loâ loâ âakaar ||

All solar systems and galaxies, all worlds, people and forms.

ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਪੀ ਕੇਤੜਾ ਕਹਿ ਨ ਸਕੀਜੈ ਕਾਰ ॥

हुकमु न जापी केतड़ा कहि न सकीजै कार ॥

Hukamu na jaapee keŧaɍaa kahi na sakeejai kaar ||

No one knows how great the Hukam of His Command is; no one can describe His actions.

ਆਖਹਿ ਥਕਹਿ ਆਖਿ ਆਖਿ ਕਰਿ ਸਿਫਤੀਂ ਵੀਚਾਰ ॥

आखहि थकहि आखि आखि करि सिफतीं वीचार ॥

Âakhahi ŧhakahi âakhi âakhi kari siphaŧeen veechaar ||

Mortals may utter, chant, recite and contemplate His Praises until they grow weary.

ਤ੍ਰਿਣੁ ਨ ਪਾਇਓ ਬਪੁੜੀ ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਗਵਾਰ ॥੧॥

त्रिणु न पाइओ बपुड़ी नानकु कहै गवार ॥१॥

Ŧriñu na paaīõ bapuɍee naanaku kahai gavaar ||1||

The poor fools, O Nanak, cannot find even a tiny bit of the Lord. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਅਖੀਂ ਪਰਣੈ ਜੇ ਫਿਰਾਂ ਦੇਖਾਂ ਸਭੁ ਆਕਾਰੁ ॥

अखीं परणै जे फिरां देखां सभु आकारु ॥

Âkheen parañai je phiraan đekhaan sabhu âakaaru ||

If I were to walk around with my eyes wide open, gazing at all the created forms;

ਪੁਛਾ ਗਿਆਨੀ ਪੰਡਿਤਾਂ ਪੁਛਾ ਬੇਦ ਬੀਚਾਰ ॥

पुछा गिआनी पंडितां पुछा बेद बीचार ॥

Puchhaa giâanee panddiŧaan puchhaa beđ beechaar ||

I could ask the spiritual teachers and religious scholars, and those who contemplate the Vedas;

ਪੁਛਾ ਦੇਵਾਂ ਮਾਣਸਾਂ ਜੋਧ ਕਰਹਿ ਅਵਤਾਰ ॥

पुछा देवां माणसां जोध करहि अवतार ॥

Puchhaa đevaan maañasaan jođh karahi âvaŧaar ||

I could ask the gods, mortal men, warriors and divine incarnations;

ਸਿਧ ਸਮਾਧੀ ਸਭਿ ਸੁਣੀ ਜਾਇ ਦੇਖਾਂ ਦਰਬਾਰੁ ॥

सिध समाधी सभि सुणी जाइ देखां दरबारु ॥

Siđh samaađhee sabhi suñee jaaī đekhaan đarabaaru ||

I could consult all the Siddhas in Samaadhi, and go to see the Lord's Court.

ਅਗੈ ਸਚਾ ਸਚਿ ਨਾਇ ਨਿਰਭਉ ਭੈ ਵਿਣੁ ਸਾਰੁ ॥

अगै सचा सचि नाइ निरभउ भै विणु सारु ॥

Âgai sachaa sachi naaī nirabhaū bhai viñu saaru ||

Hereafter, Truth is the Name of all; the Fearless Lord has no fear at all.

ਹੋਰ ਕਚੀ ਮਤੀ ਕਚੁ ਪਿਚੁ ਅੰਧਿਆ ਅੰਧੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥

होर कची मती कचु पिचु अंधिआ अंधु बीचारु ॥

Hor kachee maŧee kachu pichu ânđđhiâa ânđđhu beechaaru ||

False are other intellectualisms, false and shallow; blind are the contemplations of the blind.

ਨਾਨਕ ਕਰਮੀ ਬੰਦਗੀ ਨਦਰਿ ਲੰਘਾਏ ਪਾਰਿ ॥੨॥

नानक करमी बंदगी नदरि लंघाए पारि ॥२॥

Naanak karamee banđđagee nađari langghaaē paari ||2||

O Nanak, by the karma of good actions, the mortal comes to meditate on the Lord; by His Grace, we are carried across. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਦੁਰਮਤਿ ਗਈ ਮਤਿ ਪਰਗਟੀ ਆਇਆ ॥

नाइ मंनिऐ दुरमति गई मति परगटी आइआ ॥

Naaī manniâi đuramaŧi gaëe maŧi paragatee âaīâa ||

With faith in the Name, evil-mindedness is eradicated, and the intellect is enlightened.

ਨਾਉ ਮੰਨਿਐ ਹਉਮੈ ਗਈ ਸਭਿ ਰੋਗ ਗਵਾਇਆ ॥

नाउ मंनिऐ हउमै गई सभि रोग गवाइआ ॥

Naaū manniâi haūmai gaëe sabhi rog gavaaīâa ||

With faith in the Name, egotism is eradicated, and all sickness is cured.

ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਨਾਮੁ ਊਪਜੈ ਸਹਜੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

नाइ मंनिऐ नामु ऊपजै सहजे सुखु पाइआ ॥

Naaī manniâi naamu ǖpajai sahaje sukhu paaīâa ||

Believing in the Name, The Name wells up, and intuitive peace and poise are obtained.

ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਸਾਂਤਿ ਊਪਜੈ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥

नाइ मंनिऐ सांति ऊपजै हरि मंनि वसाइआ ॥

Naaī manniâi saanŧi ǖpajai hari manni vasaaīâa ||

Believing in the Name, tranquility and peace well up, and the Lord is enshrined in the mind.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਰਤੰਨੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ॥੧੧॥

नानक नामु रतंनु है गुरमुखि हरि धिआइआ ॥११॥

Naanak naamu raŧannu hai guramukhi hari đhiâaīâa ||11||

O Nanak, the Name is a jewel; the Gurmukh meditates on the Lord. ||11||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਹੋਰੁ ਸਰੀਕੁ ਹੋਵੈ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਤਿਸੁ ਅਗੈ ਤੁਧੁ ਆਖਾਂ ॥

होरु सरीकु होवै कोई तेरा तिसु अगै तुधु आखां ॥

Horu sareeku hovai koëe ŧeraa ŧisu âgai ŧuđhu âakhaan ||

If there were any other equal to You, O Lord, I would speak to them of You.

ਤੁਧੁ ਅਗੈ ਤੁਧੈ ਸਾਲਾਹੀ ਮੈ ਅੰਧੇ ਨਾਉ ਸੁਜਾਖਾ ॥

तुधु अगै तुधै सालाही मै अंधे नाउ सुजाखा ॥

Ŧuđhu âgai ŧuđhai saalaahee mai ânđđhe naaū sujaakhaa ||

You, I praise You; I am blind, but through the Name, I am all-seeing.

ਜੇਤਾ ਆਖਣੁ ਸਾਹੀ ਸਬਦੀ ਭਾਖਿਆ ਭਾਇ ਸੁਭਾਈ ॥

जेता आखणु साही सबदी भाखिआ भाइ सुभाई ॥

Jeŧaa âakhañu saahee sabađee bhaakhiâa bhaaī subhaaëe ||

Whatever is spoken, is the Word of the Shabad. Chanting it with love, we are embellished.

ਨਾਨਕ ਬਹੁਤਾ ਏਹੋ ਆਖਣੁ ਸਭ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ॥੧॥

नानक बहुता एहो आखणु सभ तेरी वडिआई ॥१॥

Naanak bahuŧaa ēho âakhañu sabh ŧeree vadiâaëe ||1||

Nanak, this is the greatest thing to say: all glorious greatness is Yours. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਜਾਂ ਨ ਸਿਆ ਕਿਆ ਚਾਕਰੀ ਜਾਂ ਜੰਮੇ ਕਿਆ ਕਾਰ ॥

जां न सिआ किआ चाकरी जां जमे किआ कार ॥

Jaan na siâa kiâa chaakaree jaan jamme kiâa kaar ||

When there was nothing, what happened? What happens when one is born?

ਸਭਿ ਕਾਰਣ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਦੇਖੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥

सभि कारण करता करे देखै वारो वार ॥

Sabhi kaarañ karaŧaa kare đekhai vaaro vaar ||

The Creator, the Doer, does all; He watches over all, again and again

ਜੇ ਚੁਪੈ ਜੇ ਮੰਗਿਐ ਦਾਤਿ ਕਰੇ ਦਾਤਾਰੁ ॥

जे चुपै जे मंगिऐ दाति करे दातारु ॥

Je chupai je manggiâi đaaŧi kare đaaŧaaru ||

. Whether we keep silent or beg out loud, the Great Giver blesses us with His gifts.

ਇਕੁ ਦਾਤਾ ਸਭਿ ਮੰਗਤੇ ਫਿਰਿ ਦੇਖਹਿ ਆਕਾਰੁ ॥

इकु दाता सभि मंगते फिरि देखहि आकारु ॥

Īku đaaŧaa sabhi manggaŧe phiri đekhahi âakaaru ||

The One Lord is the Giver; we are all beggars. I have seen this throughout the Universe.

ਨਾਨਕ ਏਵੈ ਜਾਣੀਐ ਜੀਵੈ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥੨॥

नानक एवै जाणीऐ जीवै देवणहारु ॥२॥

Naanak ēvai jaañeeâi jeevai đevañahaaru ||2||

Nanak knows this: the Great Giver lives forever. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਸੁਰਤਿ ਊਪਜੈ ਨਾਮੇ ਮਤਿ ਹੋਈ ॥

नाइ मंनिऐ सुरति ऊपजै नामे मति होई ॥

Naaī manniâi suraŧi ǖpajai naame maŧi hoëe ||

With faith in the Name, intuitive awareness wells up; through the Name, intelligence comes.

ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਗੁਣ ਉਚਰੈ ਨਾਮੇ ਸੁਖਿ ਸੋਈ ॥

नाइ मंनिऐ गुण उचरै नामे सुखि सोई ॥

Naaī manniâi guñ ūcharai naame sukhi soëe ||

With faith in the Name, chant the Glories of God; through the Name, peace is obtained.

ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਭ੍ਰਮੁ ਕਟੀਐ ਫਿਰਿ ਦੁਖੁ ਨ ਹੋਈ ॥

नाइ मंनिऐ भ्रमु कटीऐ फिरि दुखु न होई ॥

Naaī manniâi bhrmu kateeâi phiri đukhu na hoëe ||

With faith in the Name, doubt is eradicated, and the mortal never suffers again.

ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਸਾਲਾਹੀਐ ਪਾਪਾਂ ਮਤਿ ਧੋਈ ॥

नाइ मंनिऐ सालाहीऐ पापां मति धोई ॥

Naaī manniâi saalaaheeâi paapaan maŧi đhoëe ||

With faith in the Name, sing His Praises, and your sinful intellect shall be washed clean.

ਨਾਨਕ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਨਾਉ ਮੰਨੀਐ ਜਿਨ ਦੇਵੈ ਸੋਈ ॥੧੨॥

नानक पूरे गुर ते नाउ मंनीऐ जिन देवै सोई ॥१२॥

Naanak poore gur ŧe naaū manneeâi jin đevai soëe ||12||

O Nanak, through the Perfect Guru, one comes to have faith in the Name; they alone receive it, unto whom He gives it. ||12||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਸਾਸਤ੍ਰ ਬੇਦ ਪੁਰਾਣ ਪੜ੍ਹ੍ਹੰਤਾ ॥

सासत्र बेद पुराण पड़्हंता ॥

Saasaŧr beđ puraañ paɍʱanŧŧaa ||

Some read the Shaastras, the Vedas and the Puraanas.

ਪੂਕਾਰੰਤਾ ਅਜਾਣੰਤਾ ॥

पूकारंता अजाणंता ॥

Pookaaranŧŧaa âjaañanŧŧaa ||

They recite them, out of ignorance.

ਜਾਂ ਬੂਝੈ ਤਾਂ ਸੂਝੈ ਸੋਈ ॥

जां बूझै तां सूझै सोई ॥

Jaan boojhai ŧaan soojhai soëe ||

If they really understood them, they would realize the Lord.

ਨਾਨਕੁ ਆਖੈ ਕੂਕ ਨ ਹੋਈ ॥੧॥

नानकु आखै कूक न होई ॥१॥

Naanaku âakhai kook na hoëe ||1||

Nanak says, there is no need to shout so loud. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਜਾਂ ਹਉ ਤੇਰਾ ਤਾਂ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਮੇਰਾ ਹਉ ਨਾਹੀ ਤੂ ਹੋਵਹਿ ॥

जां हउ तेरा तां सभु किछु मेरा हउ नाही तू होवहि ॥

Jaan haū ŧeraa ŧaan sabhu kichhu meraa haū naahee ŧoo hovahi ||

When I am Yours, then everything is mine. When I am not, You are.

ਆਪੇ ਸਕਤਾ ਆਪੇ ਸੁਰਤਾ ਸਕਤੀ ਜਗਤੁ ਪਰੋਵਹਿ ॥

आपे सकता आपे सुरता सकती जगतु परोवहि ॥

Âape sakaŧaa âape suraŧaa sakaŧee jagaŧu parovahi ||

You Yourself are All-powerful, and You Yourself are the Intuitive Knower. The whole world is strung on the Power of Your Shakti.

ਆਪੇ ਭੇਜੇ ਆਪੇ ਸਦੇ ਰਚਨਾ ਰਚਿ ਰਚਿ ਵੇਖੈ ॥

आपे भेजे आपे सदे रचना रचि रचि वेखै ॥

Âape bheje âape sađe rachanaa rachi rachi vekhai ||

You Yourself send out the mortal beings, and You Yourself call them back home. Having created the creation, You behold it.

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਸਚੀ ਨਾਂਈ ਸਚੁ ਪਵੈ ਧੁਰਿ ਲੇਖੈ ॥੨॥

नानक सचा सची नांई सचु पवै धुरि लेखै ॥२॥

Naanak sachaa sachee naanëe sachu pavai đhuri lekhai ||2||

O Nanak, True is the Name of the True Lord; through Truth, one is accepted by the Primal Lord God. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨ ਅਲਖੁ ਹੈ ਕਿਉ ਲਖਿਆ ਜਾਈ ॥

नामु निरंजन अलखु है किउ लखिआ जाई ॥

Naamu niranjjan âlakhu hai kiū lakhiâa jaaëe ||

The Name of the Immaculate Lord is unknowable. How can it be known?

ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨ ਨਾਲਿ ਹੈ ਕਿਉ ਪਾਈਐ ਭਾਈ ॥

नामु निरंजन नालि है किउ पाईऐ भाई ॥

Naamu niranjjan naali hai kiū paaëeâi bhaaëe ||

The Name of the Immaculate Lord is with the mortal being. How can it be obtained, O Siblings of Destiny?

ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨ ਵਰਤਦਾ ਰਵਿਆ ਸਭ ਠਾਂਈ ॥

नामु निरंजन वरतदा रविआ सभ ठांई ॥

Naamu niranjjan varaŧađaa raviâa sabh thaanëe ||

The Name of the Immaculate Lord is all-pervading and permeating everywhere.

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਪਾਈਐ ਹਿਰਦੈ ਦੇਇ ਦਿਖਾਈ ॥

गुर पूरे ते पाईऐ हिरदै देइ दिखाई ॥

Gur poore ŧe paaëeâi hirađai đeī đikhaaëe ||

Through the Perfect Guru, it is obtained. It is revealed within the heart.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਕਰਮੁ ਹੋਇ ਗੁਰ ਮਿਲੀਐ ਭਾਈ ॥੧੩॥

नानक नदरी करमु होइ गुर मिलीऐ भाई ॥१३॥

Naanak nađaree karamu hoī gur mileeâi bhaaëe ||13||

O Nanak, when the Merciful Lord grants His Grace, the mortal meets with the Guru, O Siblings of Destiny. ||13||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਕਲਿ ਹੋਈ ਕੁਤੇ ਮੁਹੀ ਖਾਜੁ ਹੋਆ ਮੁਰਦਾਰੁ ॥

कलि होई कुते मुही खाजु होआ मुरदारु ॥

Kali hoëe kuŧe muhee khaaju hoâa murađaaru ||

In this Dark Age of Kali Yuga, people have faces like dogs; they eat rotting carcasses for food.

ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਬੋਲਿ ਭਉਕਣਾ ਚੂਕਾ ਧਰਮੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥

कूड़ु बोलि बोलि भउकणा चूका धरमु बीचारु ॥

Kooɍu boli boli bhaūkañaa chookaa đharamu beechaaru ||

They bark and speak, telling only lies; all thought of righteousness has left them.

ਜਿਨ ਜੀਵੰਦਿਆ ਪਤਿ ਨਹੀ ਮੁਇਆ ਮੰਦੀ ਸੋਇ ॥

जिन जीवंदिआ पति नही मुइआ मंदी सोइ ॥

Jin jeevanđđiâa paŧi nahee muīâa manđđee soī ||

Those who have no honor while alive, will have an evil reputation after they die.

ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੈ ਨਾਨਕਾ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਇ ॥੧॥

लिखिआ होवै नानका करता करे सु होइ ॥१॥

Likhiâa hovai naanakaa karaŧaa kare su hoī ||1||

Whatever is predestined, happens, O Nanak; whatever the Creator does, comes to pass. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਰੰਨਾ ਹੋਈਆ ਬੋਧੀਆ ਪੁਰਸ ਹੋਏ ਸਈਆਦ ॥

रंना होईआ बोधीआ पुरस होए सईआद ॥

Rannaa hoëeâa bođheeâa puras hoē saëeâađ ||

Women have become advisors, and men have become hunters.

ਸੀਲੁ ਸੰਜਮੁ ਸੁਚ ਭੰਨੀ ਖਾਣਾ ਖਾਜੁ ਅਹਾਜੁ ॥

सीलु संजमु सुच भंनी खाणा खाजु अहाजु ॥

Seelu sanjjamu such bhannee khaañaa khaaju âhaaju ||

Humility, self-control and purity have run away; people eat the uneatable, forbidden food.

ਸਰਮੁ ਗਇਆ ਘਰਿ ਆਪਣੈ ਪਤਿ ਉਠਿ ਚਲੀ ਨਾਲਿ ॥

सरमु गइआ घरि आपणै पति उठि चली नालि ॥

Saramu gaīâa ghari âapañai paŧi ūthi chalee naali ||

Modesty has left her home, and honor has gone away with her.

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਏਕੁ ਹੈ ਅਉਰੁ ਨ ਸਚਾ ਭਾਲਿ ॥੨॥

नानक सचा एकु है अउरु न सचा भालि ॥२॥

Naanak sachaa ēku hai âūru na sachaa bhaali ||2||

O Nanak, there is only One True Lord; do not bother to search for any other as true. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਬਾਹਰਿ ਭਸਮ ਲੇਪਨ ਕਰੇ ਅੰਤਰਿ ਗੁਬਾਰੀ ॥

बाहरि भसम लेपन करे अंतरि गुबारी ॥

Baahari bhasam lepan kare ânŧŧari gubaaree ||

You smear your outer body with ashes, but within, you are filled with darkness.

ਖਿੰਥਾ ਝੋਲੀ ਬਹੁ ਭੇਖ ਕਰੇ ਦੁਰਮਤਿ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥

खिंथा झोली बहु भेख करे दुरमति अहंकारी ॥

Khinŧŧhaa jholee bahu bhekh kare đuramaŧi âhankkaaree ||

You wear the patched coat and all the right clothes and robes, but you are still egotistical and proud.

ਸਾਹਿਬ ਸਬਦੁ ਨ ਊਚਰੈ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਪਸਾਰੀ ॥

साहिब सबदु न ऊचरै माइआ मोह पसारी ॥

Saahib sabađu na ǖcharai maaīâa moh pasaaree ||

You do not chant the Shabad, the Word of Your Lord and Master; you are attached to the expanse of Maya.

ਅੰਤਰਿ ਲਾਲਚੁ ਭਰਮੁ ਹੈ ਭਰਮੈ ਗਾਵਾਰੀ ॥

अंतरि लालचु भरमु है भरमै गावारी ॥

Ânŧŧari laalachu bharamu hai bharamai gaavaaree ||

Within, you are filled with greed and doubt; you wander around like a fool.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਈ ਜੂਐ ਬਾਜੀ ਹਾਰੀ ॥੧੪॥

नानक नामु न चेतई जूऐ बाजी हारी ॥१४॥

Naanak naamu na cheŧaëe jooâi baajee haaree ||14||

Says Nanak, you never even think of the Naam; you have lost the game of life in the gamble. ||14||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਲਖ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੋਵੈ ਲਖ ਜੀਵਣੁ ਕਿਆ ਖੁਸੀਆ ਕਿਆ ਚਾਉ ॥

लख सिउ प्रीति होवै लख जीवणु किआ खुसीआ किआ चाउ ॥

Lakh siū preeŧi hovai lakh jeevañu kiâa khuseeâa kiâa chaaū ||

You may be in love with tens of thousands, and live for thousands of years; but what good are these pleasures and occupations?

ਵਿਛੁੜਿਆ ਵਿਸੁ ਹੋਇ ਵਿਛੋੜਾ ਏਕ ਘੜੀ ਮਹਿ ਜਾਇ ॥

विछुड़िआ विसु होइ विछोड़ा एक घड़ी महि जाइ ॥

Vichhuɍiâa visu hoī vichhoɍaa ēk ghaɍee mahi jaaī ||

And when you must separate from them, that separation is like poison, but they will be gone in an instant.

ਜੇ ਸਉ ਵਰ੍ਹਿਆ ਮਿਠਾ ਖਾਜੈ ਭੀ ਫਿਰਿ ਕਉੜਾ ਖਾਇ ॥

जे सउ वर्हिआ मिठा खाजै भी फिरि कउड़ा खाइ ॥

Je saū varhiâa mithaa khaajai bhee phiri kaūɍaa khaaī ||

You may eat sweets for a hundred years, but eventually, you will have to eat the bitter as well.

ਮਿਠਾ ਖਾਧਾ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ਕਉੜਤਣੁ ਧਾਇ ਜਾਇ ॥

मिठा खाधा चिति न आवै कउड़तणु धाइ जाइ ॥

Mithaa khaađhaa chiŧi na âavai kaūɍaŧañu đhaaī jaaī ||

Then, you will not remember eating the sweets; bitterness will permeate you.

ਮਿਠਾ ਕਉੜਾ ਦੋਵੈ ਰੋਗ ॥

मिठा कउड़ा दोवै रोग ॥

Mithaa kaūɍaa đovai rog ||

The sweet and the bitter are both diseases.

ਨਾਨਕ ਅੰਤਿ ਵਿਗੁਤੇ ਭੋਗ ॥

नानक अंति विगुते भोग ॥

Naanak ânŧŧi viguŧe bhog ||

O Nanak, eating them, you will come to ruin in the end.

ਝਖਿ ਝਖਿ ਝਖਣਾ ਝਗੜਾ ਝਾਖ ॥

झखि झखि झखणा झगड़ा झाख ॥

Jhakhi jhakhi jhakhañaa jhagaɍaa jhaakh ||

It is useless to worry and struggle to death.

ਝਖਿ ਝਖਿ ਜਾਹਿ ਝਖਹਿ ਤਿਨੑ ਪਾਸਿ ॥੧॥

झखि झखि जाहि झखहि तिन्ह पासि ॥१॥

Jhakhi jhakhi jaahi jhakhahi ŧinʱ paasi ||1||

Entangled in worries and struggles, people exhaust themselves. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਕਾਪੜੁ ਕਾਠੁ ਰੰਗਾਇਆ ਰਾਂਗਿ ॥

कापड़ु काठु रंगाइआ रांगि ॥

Kaapaɍu kaathu ranggaaīâa raangi ||

They have fine clothes and furniture of various colors.

ਘਰ ਗਚ ਕੀਤੇ ਬਾਗੇ ਬਾਗ ॥

घर गच कीते बागे बाग ॥

Ghar gach keeŧe baage baag ||

Their houses are painted beautifully white.

ਸਾਦ ਸਹਜ ਕਰਿ ਮਨੁ ਖੇਲਾਇਆ ॥

साद सहज करि मनु खेलाइआ ॥

Saađ sahaj kari manu khelaaīâa ||

In pleasure and poise, they play their mind games.

ਤੈ ਸਹ ਪਾਸਹੁ ਕਹਣੁ ਕਹਾਇਆ ॥

तै सह पासहु कहणु कहाइआ ॥

Ŧai sah paasahu kahañu kahaaīâa ||

When they approach You, O Lord, they shall be spoken to.

ਮਿਠਾ ਕਰਿ ਕੈ ਕਉੜਾ ਖਾਇਆ ॥

मिठा करि कै कउड़ा खाइआ ॥

Mithaa kari kai kaūɍaa khaaīâa ||

They think it is sweet, so they eat the bitter.

ਤਿਨਿ ਕਉੜੈ ਤਨਿ ਰੋਗੁ ਜਮਾਇਆ ॥

तिनि कउड़ै तनि रोगु जमाइआ ॥

Ŧini kaūɍai ŧani rogu jamaaīâa ||

The bitter disease grows in the body.

ਜੇ ਫਿਰਿ ਮਿਠਾ ਪੇੜੈ ਪਾਇ ॥

जे फिरि मिठा पेड़ै पाइ ॥

Je phiri mithaa peɍai paaī ||

If, later on, they receive the sweet,

ਤਉ ਕਉੜਤਣੁ ਚੂਕਸਿ ਮਾਇ ॥

तउ कउड़तणु चूकसि माइ ॥

Ŧaū kaūɍaŧañu chookasi maaī ||

Then their bitterness shall be gone, O mother.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਵੈ ਸੋਇ ॥

नानक गुरमुखि पावै सोइ ॥

Naanak guramukhi paavai soī ||

O Nanak, the Gurmukh is blessed to receive

ਜਿਸ ਨੋ ਪ੍ਰਾਪਤਿ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇ ॥੨॥

जिस नो प्रापति लिखिआ होइ ॥२॥

Jis no praapaŧi likhiâa hoī ||2||

What he is predestined to receive. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜਿਨ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਮੈਲੁ ਕਪਟੁ ਹੈ ਬਾਹਰੁ ਧੋਵਾਇਆ ॥

जिन कै हिरदै मैलु कपटु है बाहरु धोवाइआ ॥

Jin kai hirađai mailu kapatu hai baaharu đhovaaīâa ||

Those whose hearts are filled with the filth of deception, may wash themselves on the outside.

ਕੂੜੁ ਕਪਟੁ ਕਮਾਵਦੇ ਕੂੜੁ ਪਰਗਟੀ ਆਇਆ ॥

कूड़ु कपटु कमावदे कूड़ु परगटी आइआ ॥

Kooɍu kapatu kamaavađe kooɍu paragatee âaīâa ||

They practice falsehood and deception, and their falsehood is revealed.

ਅੰਦਰਿ ਹੋਇ ਸੁ ਨਿਕਲੈ ਨਹ ਛਪੈ ਛਪਾਇਆ ॥

अंदरि होइ सु निकलै नह छपै छपाइआ ॥

Ânđđari hoī su nikalai nah chhapai chhapaaīâa ||

That which is within them, comes out; it cannot be concealed by concealment.

ਕੂੜੈ ਲਾਲਚਿ ਲਗਿਆ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਪਾਇਆ ॥

कूड़ै लालचि लगिआ फिरि जूनी पाइआ ॥

Kooɍai laalachi lagiâa phiri joonee paaīâa ||

Attached to falsehood and greed, the mortal is consigned to reincarnation over and over again.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਬੀਜੈ ਸੋ ਖਾਵਣਾ ਕਰਤੈ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥੧੫॥

नानक जो बीजै सो खावणा करतै लिखि पाइआ ॥१५॥

Naanak jo beejai so khaavañaa karaŧai likhi paaīâa ||15||

O Nanak, whatever the mortal plants, he must eat. The Creator Lord has written our destiny. ||15||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥

सलोक मः २ ॥

Salok M: 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਕਥਾ ਕਹਾਣੀ ਬੇਦੀਂ ਆਣੀ ਪਾਪੁ ਪੁੰਨੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥

कथा कहाणी बेदीं आणी पापु पुंनु बीचारु ॥

Kaŧhaa kahaañee beđeen âañee paapu punnu beechaaru ||

The Vedas bring forth stories and legends, and thoughts of vice and virtue.

ਦੇ ਦੇ ਲੈਣਾ ਲੈ ਲੈ ਦੇਣਾ ਨਰਕਿ ਸੁਰਗਿ ਅਵਤਾਰ ॥

दे दे लैणा लै लै देणा नरकि सुरगि अवतार ॥

Đe đe laiñaa lai lai đeñaa naraki suragi âvaŧaar ||

What is given, they receive, and what is received, they give. They are reincarnated in heaven and hell.

ਉਤਮ ਮਧਿਮ ਜਾਤੀਂ ਜਿਨਸੀ ਭਰਮਿ ਭਵੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥

उतम मधिम जातीं जिनसी भरमि भवै संसारु ॥

Ūŧam mađhim jaaŧeen jinasee bharami bhavai sanssaaru ||

High and low, social class and status - the world wanders lost in superstition.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਤਤੁ ਵਖਾਣੀ ਗਿਆਨ ਧਿਆਨ ਵਿਚਿ ਆਈ ॥

अम्रित बाणी ततु वखाणी गिआन धिआन विचि आई ॥

Âmmmriŧ baañee ŧaŧu vakhaañee giâan đhiâan vichi âaëe ||

The Ambrosial Word of Gurbani proclaims the essence of reality. Spiritual wisdom and meditation are contained within it.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਖੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤੀ ਸੁਰਤੀਂ ਕਰਮਿ ਧਿਆਈ ॥

गुरमुखि आखी गुरमुखि जाती सुरतीं करमि धिआई ॥

Guramukhi âakhee guramukhi jaaŧee suraŧeen karami đhiâaëe ||

The Gurmukhs chant it, and the Gurmukhs realize it. Intuitively aware, they meditate on it.

ਹੁਕਮੁ ਸਾਜਿ ਹੁਕਮੈ ਵਿਚਿ ਰਖੈ ਹੁਕਮੈ ਅੰਦਰਿ ਵੇਖੈ ॥

हुकमु साजि हुकमै विचि रखै हुकमै अंदरि वेखै ॥

Hukamu saaji hukamai vichi rakhai hukamai ânđđari vekhai ||

By the Hukam of His Command, He formed the Universe, and in His Hukam, He keeps it. By His Hukam, He keeps it under His Gaze.

ਨਾਨਕ ਅਗਹੁ ਹਉਮੈ ਤੁਟੈ ਤਾਂ ਕੋ ਲਿਖੀਐ ਲੇਖੈ ॥੧॥

नानक अगहु हउमै तुटै तां को लिखीऐ लेखै ॥१॥

Naanak âgahu haūmai ŧutai ŧaan ko likheeâi lekhai ||1||

O Nanak, if the mortal shatters his ego before he departs, as it is pre-ordained, then he is approved. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਬੇਦੁ ਪੁਕਾਰੇ ਪੁੰਨੁ ਪਾਪੁ ਸੁਰਗ ਨਰਕ ਕਾ ਬੀਉ ॥

बेदु पुकारे पुंनु पापु सुरग नरक का बीउ ॥

Beđu pukaare punnu paapu surag narak kaa beeū ||

The Vedas proclaim that vice and virtue are the seeds of heaven and hell.

ਜੋ ਬੀਜੈ ਸੋ ਉਗਵੈ ਖਾਂਦਾ ਜਾਣੈ ਜੀਉ ॥

जो बीजै सो उगवै खांदा जाणै जीउ ॥

Jo beejai so ūgavai khaanđaa jaañai jeeū ||

Whatever is planted, shall grow. The soul eats the fruits of its actions, and understands.

ਗਿਆਨੁ ਸਲਾਹੇ ਵਡਾ ਕਰਿ ਸਚੋ ਸਚਾ ਨਾਉ ॥

गिआनु सलाहे वडा करि सचो सचा नाउ ॥

Giâanu salaahe vadaa kari sacho sachaa naaū ||

Whoever praises spiritual wisdom as great, becomes truthful in the True Name.

ਸਚੁ ਬੀਜੈ ਸਚੁ ਉਗਵੈ ਦਰਗਹ ਪਾਈਐ ਥਾਉ ॥

सचु बीजै सचु उगवै दरगह पाईऐ थाउ ॥

Sachu beejai sachu ūgavai đaragah paaëeâi ŧhaaū ||

When Truth is planted, Truth grows. In the Court of the Lord, you shall find your place of honor.

ਬੇਦੁ ਵਪਾਰੀ ਗਿਆਨੁ ਰਾਸਿ ਕਰਮੀ ਪਲੈ ਹੋਇ ॥

बेदु वपारी गिआनु रासि करमी पलै होइ ॥

Beđu vapaaree giâanu raasi karamee palai hoī ||

The Vedas are only merchants; spiritual wisdom is the capital; by His Grace, it is received.

ਨਾਨਕ ਰਾਸੀ ਬਾਹਰਾ ਲਦਿ ਨ ਚਲਿਆ ਕੋਇ ॥੨॥

नानक रासी बाहरा लदि न चलिआ कोइ ॥२॥

Naanak raasee baaharaa lađi na chaliâa koī ||2||

O Nanak, without capital, no one has ever departed with profit. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਨਿੰਮੁ ਬਿਰਖੁ ਬਹੁ ਸੰਚੀਐ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ॥

निमु बिरखु बहु संचीऐ अम्रित रसु पाइआ ॥

Nimmmu birakhu bahu sanccheeâi âmmmriŧ rasu paaīâa ||

You can water a bitter neem tree with ambrosial nectar.

ਬਿਸੀਅਰੁ ਮੰਤ੍ਰਿ ਵਿਸਾਹੀਐ ਬਹੁ ਦੂਧੁ ਪੀਆਇਆ ॥

बिसीअरु मंत्रि विसाहीऐ बहु दूधु पीआइआ ॥

Biseeâru manŧŧri visaaheeâi bahu đoođhu peeâaīâa ||

You can feed a venomous snake lots of milk.

ਮਨਮੁਖੁ ਅਭਿੰਨੁ ਨ ਭਿਜਈ ਪਥਰੁ ਨਾਵਾਇਆ ॥

मनमुखु अभिंनु न भिजई पथरु नावाइआ ॥

Manamukhu âbhinnu na bhijaëe paŧharu naavaaīâa ||

The self-willed manmukh is resistant; he cannot be softened. You might as well water a stone.

ਬਿਖੁ ਮਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਿੰਚੀਐ ਬਿਖੁ ਕਾ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ॥

बिखु महि अम्रितु सिंचीऐ बिखु का फलु पाइआ ॥

Bikhu mahi âmmmriŧu sinccheeâi bikhu kaa phalu paaīâa ||

Irrigating a poisonous plant with ambrosial nectar, only poisonous fruit is obtained.

ਨਾਨਕ ਸੰਗਤਿ ਮੇਲਿ ਹਰਿ ਸਭ ਬਿਖੁ ਲਹਿ ਜਾਇਆ ॥੧੬॥

नानक संगति मेलि हरि सभ बिखु लहि जाइआ ॥१६॥

Naanak sanggaŧi meli hari sabh bikhu lahi jaaīâa ||16||

O Lord, please unite Nanak with the Sangat, the Holy Congregation, so that he may be rid of all poison. ||16||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਮਰਣਿ ਨ ਮੂਰਤੁ ਪੁਛਿਆ ਪੁਛੀ ਥਿਤਿ ਨ ਵਾਰੁ ॥

मरणि न मूरतु पुछिआ पुछी थिति न वारु ॥

Marañi na mooraŧu puchhiâa puchhee ŧhiŧi na vaaru ||

Death does not ask the time; it does not ask the date or the day of the week.

ਇਕਨੑੀ ਲਦਿਆ ਇਕਿ ਲਦਿ ਚਲੇ ਇਕਨੑੀ ਬਧੇ ਭਾਰ ॥

इकन्ही लदिआ इकि लदि चले इकन्ही बधे भार ॥

Īkanʱee lađiâa īki lađi chale īkanʱee bađhe bhaar ||

Some have packed up, and some who have packed up have gone.

ਇਕਨੑਾ ਹੋਈ ਸਾਖਤੀ ਇਕਨੑਾ ਹੋਈ ਸਾਰ ॥

इकन्हा होई साखती इकन्हा होई सार ॥

Īkanʱaa hoëe saakhaŧee īkanʱaa hoëe saar ||

Some are severely punished, and some are taken care of.

ਲਸਕਰ ਸਣੈ ਦਮਾਮਿਆ ਛੁਟੇ ਬੰਕ ਦੁਆਰ ॥

लसकर सणै दमामिआ छुटे बंक दुआर ॥

Lasakar sañai đamaamiâa chhute bankk đuâar ||

They must leave their armies and drums, and their beautiful mansions.

ਨਾਨਕ ਢੇਰੀ ਛਾਰੁ ਕੀ ਭੀ ਫਿਰਿ ਹੋਈ ਛਾਰ ॥੧॥

नानक ढेरी छारु की भी फिरि होई छार ॥१॥

Naanak dheree chhaaru kee bhee phiri hoëe chhaar ||1||

O Nanak, the pile of dust is once again reduced to dust. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਨਾਨਕ ਢੇਰੀ ਢਹਿ ਪਈ ਮਿਟੀ ਸੰਦਾ ਕੋਟੁ ॥

नानक ढेरी ढहि पई मिटी संदा कोटु ॥

Naanak dheree dhahi paëe mitee sanđđaa kotu ||

O Nanak, the pile shall fall apart; the fortress of the body is made of dust.

ਭੀਤਰਿ ਚੋਰੁ ਬਹਾਲਿਆ ਖੋਟੁ ਵੇ ਜੀਆ ਖੋਟੁ ॥੨॥

भीतरि चोरु बहालिआ खोटु वे जीआ खोटु ॥२॥

Bheeŧari choru bahaaliâa khotu ve jeeâa khotu ||2||

The thief has settled within you; O soul, your life is false. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates