Ramkali ki vaar (M:3),
ਰਾਮਕਲੀ ਕੀ ਵਾਰ (ਮਹਲਾ 3),
रामकली की वार (महला 3)


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਰਾਮਕਲੀ ਕੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੩ ॥

रामकली की वार महला ३ ॥

Raamakalee kee vaar mahalaa 3 ||

Vaar Of Raamkalee, Third Mehl,

ਜੋਧੈ ਵੀਰੈ ਪੂਰਬਾਣੀ ਕੀ ਧੁਨੀ ॥

जोधै वीरै पूरबाणी की धुनी ॥

Jođhai veerai poorabaañee kee đhunee ||

To Be Sung To The Tune Of 'Jodha And Veera Poorbaanee':

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਹਜੈ ਦਾ ਖੇਤੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਲਾਏ ਭਾਉ ॥

सतिगुरु सहजै दा खेतु है जिस नो लाए भाउ ॥

Saŧiguru sahajai đaa kheŧu hai jis no laaē bhaaū ||

The True Guru is the field of intuitive wisdom. One who is inspired to love Him,

ਨਾਉ ਬੀਜੇ ਨਾਉ ਉਗਵੈ ਨਾਮੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

नाउ बीजे नाउ उगवै नामे रहै समाइ ॥

Naaū beeje naaū ūgavai naame rahai samaaī ||

Plants the seed of the Name there. The Name sprouts up, and he remains absorbed in the Name.

ਹਉਮੈ ਏਹੋ ਬੀਜੁ ਹੈ ਸਹਸਾ ਗਇਆ ਵਿਲਾਇ ॥

हउमै एहो बीजु है सहसा गइआ विलाइ ॥

Haūmai ēho beeju hai sahasaa gaīâa vilaaī ||

But this egotism is the seed of skepticism; it has been uprooted.

ਨਾ ਕਿਛੁ ਬੀਜੇ ਨ ਉਗਵੈ ਜੋ ਬਖਸੇ ਸੋ ਖਾਇ ॥

ना किछु बीजे न उगवै जो बखसे सो खाइ ॥

Naa kichhu beeje na ūgavai jo bakhase so khaaī ||

It is not planted there, and it does not sprout; whatever God grants us, we eat.

ਅੰਭੈ ਸੇਤੀ ਅੰਭੁ ਰਲਿਆ ਬਹੁੜਿ ਨ ਨਿਕਸਿਆ ਜਾਇ ॥

अ्मभै सेती अ्मभु रलिआ बहुड़ि न निकसिआ जाइ ॥

Âmbbhai seŧee âmbbhu raliâa bahuɍi na nikasiâa jaaī ||

When water mixes with water, it cannot be separated again.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਚਲਤੁ ਹੈ ਵੇਖਹੁ ਲੋਕਾ ਆਇ ॥

नानक गुरमुखि चलतु है वेखहु लोका आइ ॥

Naanak guramukhi chalaŧu hai vekhahu lokaa âaī ||

O Nanak, the Gurmukh is wonderful; come, people, and see!

ਲੋਕੁ ਕਿ ਵੇਖੈ ਬਪੁੜਾ ਜਿਸ ਨੋ ਸੋਝੀ ਨਾਹਿ ॥

लोकु कि वेखै बपुड़ा जिस नो सोझी नाहि ॥

Loku ki vekhai bapuɍaa jis no sojhee naahi ||

But what can the poor people see? They do not understand.

ਜਿਸੁ ਵੇਖਾਲੇ ਸੋ ਵੇਖੈ ਜਿਸੁ ਵਸਿਆ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥੧॥

जिसु वेखाले सो वेखै जिसु वसिआ मन माहि ॥१॥

Jisu vekhaale so vekhai jisu vasiâa man maahi ||1||

He alone sees, whom the Lord causes to see; the Lord comes to dwell in his mind. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਨਮੁਖੁ ਦੁਖ ਕਾ ਖੇਤੁ ਹੈ ਦੁਖੁ ਬੀਜੇ ਦੁਖੁ ਖਾਇ ॥

मनमुखु दुख का खेतु है दुखु बीजे दुखु खाइ ॥

Manamukhu đukh kaa kheŧu hai đukhu beeje đukhu khaaī ||

The self-willed manmukh is the field of sorrow and suffering. He plains sorrow, and eats sorrow.

ਦੁਖ ਵਿਚਿ ਜੰਮੈ ਦੁਖਿ ਮਰੈ ਹਉਮੈ ਕਰਤ ਵਿਹਾਇ ॥

दुख विचि जमै दुखि मरै हउमै करत विहाइ ॥

Đukh vichi jammai đukhi marai haūmai karaŧ vihaaī ||

In sorrow he is born, and in sorrow he dies. Acting in egotism, his life passes away.

ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ਨ ਸੁਝਈ ਅੰਧਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਇ ॥

आवणु जाणु न सुझई अंधा अंधु कमाइ ॥

Âavañu jaañu na sujhaëe ânđđhaa ânđđhu kamaaī ||

He does not understand the coming and going of reincarnation; the blind man acts in blindness.

ਜੋ ਦੇਵੈ ਤਿਸੈ ਨ ਜਾਣਈ ਦਿਤੇ ਕਉ ਲਪਟਾਇ ॥

जो देवै तिसै न जाणई दिते कउ लपटाइ ॥

Jo đevai ŧisai na jaañaëe điŧe kaū lapataaī ||

He does not know the One who gives, but he is attached to what is given.

ਨਾਨਕ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਵਣਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕਰਣਾ ਜਾਇ ॥੨॥

नानक पूरबि लिखिआ कमावणा अवरु न करणा जाइ ॥२॥

Naanak poorabi likhiâa kamaavañaa âvaru na karañaa jaaī ||2||

O Nanak, he acts according to his pre-ordained destiny. He cannot do anything else. ||2||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪੇ ਮੇਲੇ ਸੋਇ ॥

सतिगुरि मिलिऐ सदा सुखु जिस नो आपे मेले सोइ ॥

Saŧiguri miliâi sađaa sukhu jis no âape mele soī ||

Meeting the True Guru, everlasting peace is obtained. He Himself leads us to meet Him.

ਸੁਖੈ ਏਹੁ ਬਿਬੇਕੁ ਹੈ ਅੰਤਰੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥

सुखै एहु बिबेकु है अंतरु निरमलु होइ ॥

Sukhai ēhu bibeku hai ânŧŧaru niramalu hoī ||

This is the true meaning of peace, that one becomes immaculate within oneself.

ਅਗਿਆਨ ਕਾ ਭ੍ਰਮੁ ਕਟੀਐ ਗਿਆਨੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥

अगिआन का भ्रमु कटीऐ गिआनु परापति होइ ॥

Âgiâan kaa bhrmu kateeâi giâanu paraapaŧi hoī ||

The doubt of ignorance is eradicated, and spiritual wisdom is obtained.

ਨਾਨਕ ਏਕੋ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਸੋਇ ॥੩॥

नानक एको नदरी आइआ जह देखा तह सोइ ॥३॥

Naanak ēko nađaree âaīâa jah đekhaa ŧah soī ||3||

Nanak comes to gaze upon the One Lord alone; wherever he looks, there He is. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਚੈ ਤਖਤੁ ਰਚਾਇਆ ਬੈਸਣ ਕਉ ਜਾਂਈ ॥

सचै तखतु रचाइआ बैसण कउ जांई ॥

Sachai ŧakhaŧu rachaaīâa baisañ kaū jaanëe ||

The True Lord created His throne, upon which He sits.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਹੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸੁਣਾਈ ॥

सभु किछु आपे आपि है गुर सबदि सुणाई ॥

Sabhu kichhu âape âapi hai gur sabađi suñaaëe ||

He Himself is everything; this is what the Word of the Guru's Shabad says.

ਆਪੇ ਕੁਦਰਤਿ ਸਾਜੀਅਨੁ ਕਰਿ ਮਹਲ ਸਰਾਈ ॥

आपे कुदरति साजीअनु करि महल सराई ॥

Âape kuđaraŧi saajeeânu kari mahal saraaëe ||

Through His almighty creative power, He created and fashioned the mansions and hotels.

ਚੰਦੁ ਸੂਰਜੁ ਦੁਇ ਚਾਨਣੇ ਪੂਰੀ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ॥

चंदु सूरजु दुइ चानणे पूरी बणत बणाई ॥

Chanđđu sooraju đuī chaanañe pooree bañaŧ bañaaëe ||

He made the two lamps, the sun and the moon; He formed the perfect form.

ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਸੁਣੇ ਆਪਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਧਿਆਈ ॥੧॥

आपे वेखै सुणे आपि गुर सबदि धिआई ॥१॥

Âape vekhai suñe âapi gur sabađi đhiâaëe ||1||

He Himself sees, and He Himself hears; meditate on the Word of the Guru's Shabad. ||1||


ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਚੇ ਪਾਤਿਸਾਹ ਤੂ ਸਚੀ ਨਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

वाहु वाहु सचे पातिसाह तू सची नाई ॥१॥ रहाउ ॥

Vaahu vaahu sache paaŧisaah ŧoo sachee naaëe ||1|| rahaaū ||

Waaho! Waaho! Hail, hail, O True King! True is Your Name. ||1|| Pause ||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਕਬੀਰ ਮਹਿਦੀ ਕਰਿ ਕੈ ਘਾਲਿਆ ਆਪੁ ਪੀਸਾਇ ਪੀਸਾਇ ॥

कबीर महिदी करि कै घालिआ आपु पीसाइ पीसाइ ॥

Kabeer mahiđee kari kai ghaaliâa âapu peesaaī peesaaī ||

Kabeer, I have ground myself into henna paste.

ਤੈ ਸਹ ਬਾਤ ਨ ਪੁਛੀਆ ਕਬਹੂ ਨ ਲਾਈ ਪਾਇ ॥੧॥

तै सह बात न पुछीआ कबहू न लाई पाइ ॥१॥

Ŧai sah baaŧ na puchheeâa kabahoo na laaëe paaī ||1||

O my Husband Lord, You took no notice of me; You never applied me to Your feet. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਨਾਨਕ ਮਹਿਦੀ ਕਰਿ ਕੈ ਰਖਿਆ ਸੋ ਸਹੁ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥

नानक महिदी करि कै रखिआ सो सहु नदरि करेइ ॥

Naanak mahiđee kari kai rakhiâa so sahu nađari kareī ||

O Nanak, my Husband Lord keeps me like henna paste; He blesses me with His Glance of Grace.

ਆਪੇ ਪੀਸੈ ਆਪੇ ਘਸੈ ਆਪੇ ਹੀ ਲਾਇ ਲਏਇ ॥

आपे पीसै आपे घसै आपे ही लाइ लएइ ॥

Âape peesai âape ghasai âape hee laaī laēī ||

He Himself grinds me, and He Himself rubs me; He Himself applies me to His feet.

ਇਹੁ ਪਿਰਮ ਪਿਆਲਾ ਖਸਮ ਕਾ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥੨॥

इहु पिरम पिआला खसम का जै भावै तै देइ ॥२॥

Īhu piram piâalaa khasam kaa jai bhaavai ŧai đeī ||2||

This is the cup of love of my Lord and Master; He gives it as He chooses. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਵੇਕੀ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਈਅਨੁ ਸਭ ਹੁਕਮਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ਸਮਾਹੀ ॥

वेकी स्रिसटि उपाईअनु सभ हुकमि आवै जाइ समाही ॥

Vekee srisati ūpaaëeânu sabh hukami âavai jaaī samaahee ||

You created the world with its variety; by the Hukam of Your Command, it comes, goes, and merges again in You.

ਆਪੇ ਵੇਖਿ ਵਿਗਸਦਾ ਦੂਜਾ ਕੋ ਨਾਹੀ ॥

आपे वेखि विगसदा दूजा को नाही ॥

Âape vekhi vigasađaa đoojaa ko naahee ||

You Yourself see, and blossom forth; there is no one else at all.

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖੁ ਤੂ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਹੀ ॥

जिउ भावै तिउ रखु तू गुर सबदि बुझाही ॥

Jiū bhaavai ŧiū rakhu ŧoo gur sabađi bujhaahee ||

As it pleases You, You keep me. Through the Word of the Guru's Shabad, I understand You.

ਸਭਨਾ ਤੇਰਾ ਜੋਰੁ ਹੈ ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਹੀ ॥

सभना तेरा जोरु है जिउ भावै तिवै चलाही ॥

Sabhanaa ŧeraa joru hai jiū bhaavai ŧivai chalaahee ||

You are the strength of all. As it pleases You, You lead us on.

ਤੁਧੁ ਜੇਵਡ ਮੈ ਨਾਹਿ ਕੋ ਕਿਸੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਈ ॥੨॥

तुधु जेवड मै नाहि को किसु आखि सुणाई ॥२॥

Ŧuđhu jevad mai naahi ko kisu âakhi suñaaëe ||2||

There is no other as great as You; unto whom should I speak and talk? ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਫਿਰੀ ਫਾਵੀ ਹੋਈ ਭਾਲਿ ॥

भरमि भुलाई सभु जगु फिरी फावी होई भालि ॥

Bharami bhulaaëe sabhu jagu phiree phaavee hoëe bhaali ||

Deluded by doubt, I wandered over the whole world. Searching, I became frustrated.

ਸੋ ਸਹੁ ਸਾਂਤਿ ਨ ਦੇਵਈ ਕਿਆ ਚਲੈ ਤਿਸੁ ਨਾਲਿ ॥

सो सहु सांति न देवई किआ चलै तिसु नालि ॥

So sahu saanŧi na đevaëe kiâa chalai ŧisu naali ||

My Husband Lord has not blessed me with peace and tranquility; what will work with Him?

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਧਿਆਈਐ ਅੰਤਰਿ ਰਖੀਐ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

गुर परसादी हरि धिआईऐ अंतरि रखीऐ उर धारि ॥

Gur parasaađee hari đhiâaëeâi ânŧŧari rakheeâi ūr đhaari ||

By Guru's Grace, I meditate on the Lord; I enshrine Him deep within my heart.

ਨਾਨਕ ਘਰਿ ਬੈਠਿਆ ਸਹੁ ਪਾਇਆ ਜਾ ਕਿਰਪਾ ਕੀਤੀ ਕਰਤਾਰਿ ॥੧॥

नानक घरि बैठिआ सहु पाइआ जा किरपा कीती करतारि ॥१॥

Naanak ghari baithiâa sahu paaīâa jaa kirapaa keeŧee karaŧaari ||1||

O Nanak, seated in his her own home, she finds her Husband Lord, when the Creator Lord grants His Grace. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਧੰਧਾ ਧਾਵਤ ਦਿਨੁ ਗਇਆ ਰੈਣਿ ਗਵਾਈ ਸੋਇ ॥

धंधा धावत दिनु गइआ रैणि गवाई सोइ ॥

Đhanđđhaa đhaavaŧ đinu gaīâa raiñi gavaaëe soī ||

Chasing after worldly affairs, the day is wasted, and the night passes in sleep.

ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਬਿਖੁ ਖਾਇਆ ਮਨਮੁਖਿ ਚਲਿਆ ਰੋਇ ॥

कूड़ु बोलि बिखु खाइआ मनमुखि चलिआ रोइ ॥

Kooɍu boli bikhu khaaīâa manamukhi chaliâa roī ||

Speaking lies, one eats poison; the self-willed manmukh departs, crying out in pain.

ਸਿਰੈ ਉਪਰਿ ਜਮ ਡੰਡੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਤਿ ਖੋਇ ॥

सिरै उपरि जम डंडु है दूजै भाइ पति खोइ ॥

Sirai ūpari jam danddu hai đoojai bhaaī paŧi khoī ||

The Messenger of Death holds his club over the mortal's head; in the love of duality, he loses his honor.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਕਦੇ ਨ ਚੇਤਿਓ ਫਿਰਿ ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਹੋਇ ॥

हरि नामु कदे न चेतिओ फिरि आवण जाणा होइ ॥

Hari naamu kađe na cheŧiõ phiri âavañ jaañaa hoī ||

He never even thinks of the Name of the Lord; over and over again, he comes and goes in reincarnation.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਜਮ ਡੰਡੁ ਨ ਲਾਗੈ ਕੋਇ ॥

गुर परसादी हरि मनि वसै जम डंडु न लागै कोइ ॥

Gur parasaađee hari mani vasai jam danddu na laagai koī ||

But if, by Guru's Grace, the Lord's Name comes to dwell in his mind, then the Messenger of Death will not strike him down with his club.

ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੨॥

नानक सहजे मिलि रहै करमि परापति होइ ॥२॥

Naanak sahaje mili rahai karami paraapaŧi hoī ||2||

Then, O Nanak, he merges intuitively into the Lord, receiving His Grace. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਇਕਿ ਆਪਣੀ ਸਿਫਤੀ ਲਾਇਅਨੁ ਦੇ ਸਤਿਗੁਰ ਮਤੀ ॥

इकि आपणी सिफती लाइअनु दे सतिगुर मती ॥

Īki âapañee siphaŧee laaīânu đe saŧigur maŧee ||

Some are linked to His Praises, when the Lord blesses them with the Guru's Teachings.

ਇਕਨਾ ਨੋ ਨਾਉ ਬਖਸਿਓਨੁ ਅਸਥਿਰੁ ਹਰਿ ਸਤੀ ॥

इकना नो नाउ बखसिओनु असथिरु हरि सती ॥

Īkanaa no naaū bakhasiõnu âsaŧhiru hari saŧee ||

Some are blessed with the Name of the eternal, unchanging True Lord.

ਪਉਣੁ ਪਾਣੀ ਬੈਸੰਤਰੋ ਹੁਕਮਿ ਕਰਹਿ ਭਗਤੀ ॥

पउणु पाणी बैसंतरो हुकमि करहि भगती ॥

Paūñu paañee baisanŧŧaro hukami karahi bhagaŧee ||

Water, air and fire, by His Will, worship Him.

ਏਨਾ ਨੋ ਭਉ ਅਗਲਾ ਪੂਰੀ ਬਣਤ ਬਣਤੀ ॥

एना नो भउ अगला पूरी बणत बणती ॥

Ēnaa no bhaū âgalaa pooree bañaŧ bañaŧee ||

They are held in the Fear of God; He has formed the perfect form.

ਸਭੁ ਇਕੋ ਹੁਕਮੁ ਵਰਤਦਾ ਮੰਨਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਈ ॥੩॥

सभु इको हुकमु वरतदा मंनिऐ सुखु पाई ॥३॥

Sabhu īko hukamu varaŧađaa manniâi sukhu paaëe ||3||

The Hukam, the Command of the One Lord is all-pervasive; accepting it, peace is found. ||3||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਕਬੀਰ ਕਸਉਟੀ ਰਾਮ ਕੀ ਝੂਠਾ ਟਿਕੈ ਨ ਕੋਇ ॥

कबीर कसउटी राम की झूठा टिकै न कोइ ॥

Kabeer kasaūtee raam kee jhoothaa tikai na koī ||

Kabeer, such is the touchstone of the Lord; the false cannot even touch it.

ਰਾਮ ਕਸਉਟੀ ਸੋ ਸਹੈ ਜੋ ਮਰਜੀਵਾ ਹੋਇ ॥੧॥

राम कसउटी सो सहै जो मरजीवा होइ ॥१॥

Raam kasaūtee so sahai jo marajeevaa hoī ||1||

He alone passes this test of the Lord, who remains dead while yet alive. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਕਿਉ ਕਰਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਮਾਰੀਐ ਕਿਉ ਕਰਿ ਮਿਰਤਕੁ ਹੋਇ ॥

किउ करि इहु मनु मारीऐ किउ करि मिरतकु होइ ॥

Kiū kari īhu manu maareeâi kiū kari miraŧaku hoī ||

How can this mind be conquered? How can it be killed?

ਕਹਿਆ ਸਬਦੁ ਨ ਮਾਨਈ ਹਉਮੈ ਛਡੈ ਨ ਕੋਇ ॥

कहिआ सबदु न मानई हउमै छडै न कोइ ॥

Kahiâa sabađu na maanaëe haūmai chhadai na koī ||

If one does not accept the Word of the Shabad, egotism does not depart.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਉਮੈ ਛੁਟੈ ਜੀਵਨ ਮੁਕਤੁ ਸੋ ਹੋਇ ॥

गुर परसादी हउमै छुटै जीवन मुकतु सो होइ ॥

Gur parasaađee haūmai chhutai jeevan mukaŧu so hoī ||

By Guru's Grace, egotism is eradicated, and then, one is Jivan Mukta - liberated while yet alive.

ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਨੋ ਬਖਸੇ ਤਿਸੁ ਮਿਲੈ ਤਿਸੁ ਬਿਘਨੁ ਨ ਲਾਗੈ ਕੋਇ ॥੨॥

नानक जिस नो बखसे तिसु मिलै तिसु बिघनु न लागै कोइ ॥२॥

Naanak jis no bakhase ŧisu milai ŧisu bighanu na laagai koī ||2||

O Nanak, one whom the Lord forgives is united with Him, and then no obstacles block his way. ||2||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਜੀਵਤ ਮਰਣਾ ਸਭੁ ਕੋ ਕਹੈ ਜੀਵਨ ਮੁਕਤਿ ਕਿਉ ਹੋਇ ॥

जीवत मरणा सभु को कहै जीवन मुकति किउ होइ ॥

Jeevaŧ marañaa sabhu ko kahai jeevan mukaŧi kiū hoī ||

Everyone can say that they are dead while yet alive; how can they be liberated while yet alive?

ਭੈ ਕਾ ਸੰਜਮੁ ਜੇ ਕਰੇ ਦਾਰੂ ਭਾਉ ਲਾਏਇ ॥

भै का संजमु जे करे दारू भाउ लाएइ ॥

Bhai kaa sanjjamu je kare đaaroo bhaaū laaēī ||

If someone restrains himself through the Fear of God, and takes the medicine of the Love of God,

ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸੁਖ ਸਹਜੇ ਬਿਖੁ ਭਵਜਲੁ ਨਾਮਿ ਤਰੇਇ ॥

अनदिनु गुण गावै सुख सहजे बिखु भवजलु नामि तरेइ ॥

Ânađinu guñ gaavai sukh sahaje bikhu bhavajalu naami ŧareī ||

Night and day, he sings the Glorious Praises of the Lord. In celestial peace and poise, he crosses over the poisonous, terrifying world-ocean, through the Naam, the Name of the Lord.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥੩॥

नानक गुरमुखि पाईऐ जा कउ नदरि करेइ ॥३॥

Naanak guramukhi paaëeâi jaa kaū nađari kareī ||3||

O Nanak, the Gurmukh finds the Lord; he is blessed with His Glance of Grace. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਰਚਾਇਓਨੁ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਵਰਤਾਰਾ ॥

दूजा भाउ रचाइओनु त्रै गुण वरतारा ॥

Đoojaa bhaaū rachaaīõnu ŧrai guñ varaŧaaraa ||

God created the love of duality, and the three modes which pervade the universe.

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਉਪਾਇਅਨੁ ਹੁਕਮਿ ਕਮਾਵਨਿ ਕਾਰਾ ॥

ब्रहमा बिसनु महेसु उपाइअनु हुकमि कमावनि कारा ॥

Brhamaa bisanu mahesu ūpaaīânu hukami kamaavani kaaraa ||

He created Brahma, Vishnu and Shiva, who act according to His Will.

ਪੰਡਿਤ ਪੜਦੇ ਜੋਤਕੀ ਨਾ ਬੂਝਹਿ ਬੀਚਾਰਾ ॥

पंडित पड़दे जोतकी ना बूझहि बीचारा ॥

Panddiŧ paɍađe joŧakee naa boojhahi beechaaraa ||

The Pandits, the religious scholars, and the astrologers study their books, but they do not understand contemplation.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤੇਰਾ ਖੇਲੁ ਹੈ ਸਚੁ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾ ॥

सभु किछु तेरा खेलु है सचु सिरजणहारा ॥

Sabhu kichhu ŧeraa khelu hai sachu sirajañahaaraa ||

Everything is Your play, O True Creator Lord.

ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਬਖਸਿ ਲੈਹਿ ਸਚਿ ਸਬਦਿ ਸਮਾਈ ॥੪॥

जिसु भावै तिसु बखसि लैहि सचि सबदि समाई ॥४॥

Jisu bhaavai ŧisu bakhasi laihi sachi sabađi samaaëe ||4||

As it pleases You, You bless us with forgiveness, and merge us in the True Word of the Shabad. ||4||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਮਨ ਕਾ ਝੂਠਾ ਝੂਠੁ ਕਮਾਵੈ ॥

मन का झूठा झूठु कमावै ॥

Man kaa jhoothaa jhoothu kamaavai ||

The man of false mind practices falsehood.

ਮਾਇਆ ਨੋ ਫਿਰੈ ਤਪਾ ਸਦਾਵੈ ॥

माइआ नो फिरै तपा सदावै ॥

Maaīâa no phirai ŧapaa sađaavai ||

He runs after Maya, and yet pretends to be a man of disciplined meditation.

ਭਰਮੇ ਭੂਲਾ ਸਭਿ ਤੀਰਥ ਗਹੈ ॥

भरमे भूला सभि तीरथ गहै ॥

Bharame bhoolaa sabhi ŧeeraŧh gahai ||

Deluded by doubt, he visits all the sacred shrines of pilgrimage.

ਓਹੁ ਤਪਾ ਕੈਸੇ ਪਰਮ ਗਤਿ ਲਹੈ ॥

ओहु तपा कैसे परम गति लहै ॥

Õhu ŧapaa kaise param gaŧi lahai ||

How can such a man of disciplined meditation attain the supreme status?

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਕੋ ਸਚੁ ਕਮਾਵੈ ॥

गुर परसादी को सचु कमावै ॥

Gur parasaađee ko sachu kamaavai ||

By Guru's Grace, one lives the Truth.

ਨਾਨਕ ਸੋ ਤਪਾ ਮੋਖੰਤਰੁ ਪਾਵੈ ॥੧॥

नानक सो तपा मोखंतरु पावै ॥१॥

Naanak so ŧapaa mokhanŧŧaru paavai ||1||

O Nanak, such a man of disciplined meditation attains liberation. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸੋ ਤਪਾ ਜਿ ਇਹੁ ਤਪੁ ਘਾਲੇ ॥

सो तपा जि इहु तपु घाले ॥

So ŧapaa ji īhu ŧapu ghaale ||

He alone is a man of disciplined meditation, who practices this self-discipline.

ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਮਿਲੈ ਸਬਦੁ ਸਮਾਲੇ ॥

सतिगुर नो मिलै सबदु समाले ॥

Saŧigur no milai sabađu samaale ||

Meeting with the True Guru, he contemplates the Word of the Shabad.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਇਹੁ ਤਪੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥

सतिगुर की सेवा इहु तपु परवाणु ॥

Saŧigur kee sevaa īhu ŧapu paravaañu ||

Serving the True Guru - this is the only acceptable disciplined meditation.

ਨਾਨਕ ਸੋ ਤਪਾ ਦਰਗਹਿ ਪਾਵੈ ਮਾਣੁ ॥੨॥

नानक सो तपा दरगहि पावै माणु ॥२॥

Naanak so ŧapaa đaragahi paavai maañu ||2||

O Nanak, such a man of disciplined meditation is honored in the Court of the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਰਾਤਿ ਦਿਨਸੁ ਉਪਾਇਅਨੁ ਸੰਸਾਰ ਕੀ ਵਰਤਣਿ ॥

राति दिनसु उपाइअनु संसार की वरतणि ॥

Raaŧi đinasu ūpaaīânu sanssaar kee varaŧañi ||

He created the night and the day, for the activities of the world.

ਗੁਰਮਤੀ ਘਟਿ ਚਾਨਣਾ ਆਨੇਰੁ ਬਿਨਾਸਣਿ ॥

गुरमती घटि चानणा आनेरु बिनासणि ॥

Guramaŧee ghati chaanañaa âaneru binaasañi ||

Following the Guru's Teachings, one's heart is illumined, and the darkness is dispelled.

ਹੁਕਮੇ ਹੀ ਸਭ ਸਾਜੀਅਨੁ ਰਵਿਆ ਸਭ ਵਣਿ ਤ੍ਰਿਣਿ ॥

हुकमे ही सभ साजीअनु रविआ सभ वणि त्रिणि ॥

Hukame hee sabh saajeeânu raviâa sabh vañi ŧriñi ||

By the Hukam of His Command, He creates everything; He pervades and permeates all the woods and meadows.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਹਰਿ ਭਣਿ ॥

सभु किछु आपे आपि है गुरमुखि सदा हरि भणि ॥

Sabhu kichhu âape âapi hai guramukhi sađaa hari bhañi ||

He Himself is everything; the Gurmukh constantly chants the Lord's Name.

ਸਬਦੇ ਹੀ ਸੋਝੀ ਪਈ ਸਚੈ ਆਪਿ ਬੁਝਾਈ ॥੫॥

सबदे ही सोझी पई सचै आपि बुझाई ॥५॥

Sabađe hee sojhee paëe sachai âapi bujhaaëe ||5||

Through the Shabad, understanding comes; the True Lord Himself inspires us to understand. ||5||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਅਭਿਆਗਤ ਏਹਿ ਨ ਆਖੀਅਨਿ ਜਿਨ ਕੇ ਚਿਤ ਮਹਿ ਭਰਮੁ ॥

अभिआगत एहि न आखीअनि जिन के चित महि भरमु ॥

Âbhiâagaŧ ēhi na âakheeâni jin ke chiŧ mahi bharamu ||

He is not called a renunciate, whose consciousness is filled with doubt.

ਤਿਸ ਦੈ ਦਿਤੈ ਨਾਨਕਾ ਤੇਹੋ ਜੇਹਾ ਧਰਮੁ ॥

तिस दै दितै नानका तेहो जेहा धरमु ॥

Ŧis đai điŧai naanakaa ŧeho jehaa đharamu ||

Donations to him bring proportionate rewards.

ਅਭੈ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਰਮ ਪਦੁ ਤਾ ਕਾ ਭੂਖਾ ਹੋਇ ॥

अभै निरंजनु परम पदु ता का भूखा होइ ॥

Âbhai niranjjanu param pađu ŧaa kaa bhookhaa hoī ||

He hungers for the supreme status of the Fearless, Immaculate Lord;

ਤਿਸ ਕਾ ਭੋਜਨੁ ਨਾਨਕਾ ਵਿਰਲਾ ਪਾਏ ਕੋਇ ॥੧॥

तिस का भोजनु नानका विरला पाए कोइ ॥१॥

Ŧis kaa bhojanu naanakaa viralaa paaē koī ||1||

O Nanak, how rare are those who offer him this food. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਅਭਿਆਗਤ ਏਹਿ ਨ ਆਖੀਅਨਿ ਜਿ ਪਰ ਘਰਿ ਭੋਜਨੁ ਕਰੇਨਿ ॥

अभिआगत एहि न आखीअनि जि पर घरि भोजनु करेनि ॥

Âbhiâagaŧ ēhi na âakheeâni ji par ghari bhojanu kareni ||

They are not called renunciates, who take food in the homes of others.

ਉਦਰੈ ਕਾਰਣਿ ਆਪਣੇ ਬਹਲੇ ਭੇਖ ਕਰੇਨਿ ॥

उदरै कारणि आपणे बहले भेख करेनि ॥

Ūđarai kaarañi âapañe bahale bhekh kareni ||

For the sake of their bellies, they wear various religious robes.

ਅਭਿਆਗਤ ਸੇਈ ਨਾਨਕਾ ਜਿ ਆਤਮ ਗਉਣੁ ਕਰੇਨਿ ॥

अभिआगत सेई नानका जि आतम गउणु करेनि ॥

Âbhiâagaŧ seëe naanakaa ji âaŧam gaūñu kareni ||

They alone are renunciates, O Nanak, who enter into their own souls.

ਭਾਲਿ ਲਹਨਿ ਸਹੁ ਆਪਣਾ ਨਿਜ ਘਰਿ ਰਹਣੁ ਕਰੇਨਿ ॥੨॥

भालि लहनि सहु आपणा निज घरि रहणु करेनि ॥२॥

Bhaali lahani sahu âapañaa nij ghari rahañu kareni ||2||

They seek and find their Husband Lord; they dwell within the home of their own inner self. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਅੰਬਰੁ ਧਰਤਿ ਵਿਛੋੜਿਅਨੁ ਵਿਚਿ ਸਚਾ ਅਸਰਾਉ ॥

अ्मबरु धरति विछोड़िअनु विचि सचा असराउ ॥

Âmbbaru đharaŧi vichhoɍiânu vichi sachaa âsaraaū ||

They sky and the earth are separate, but the True Lord supports them from within.

ਘਰੁ ਦਰੁ ਸਭੋ ਸਚੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਵਿਚਿ ਸਚਾ ਨਾਉ ॥

घरु दरु सभो सचु है जिसु विचि सचा नाउ ॥

Gharu đaru sabho sachu hai jisu vichi sachaa naaū ||

True are all those homes and gates, within which the True Name is enshrined.

ਸਭੁ ਸਚਾ ਹੁਕਮੁ ਵਰਤਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚਿ ਸਮਾਉ ॥

सभु सचा हुकमु वरतदा गुरमुखि सचि समाउ ॥

Sabhu sachaa hukamu varaŧađaa guramukhi sachi samaaū ||

The Hukam of the True Lord's Command is effective everywhere. The Gurmukh merges in the True Lord.

ਸਚਾ ਆਪਿ ਤਖਤੁ ਸਚਾ ਬਹਿ ਸਚਾ ਕਰੇ ਨਿਆਉ ॥

सचा आपि तखतु सचा बहि सचा करे निआउ ॥

Sachaa âapi ŧakhaŧu sachaa bahi sachaa kare niâaū ||

He Himself is True, and True is His throne. Seated upon it, He administers true justice.

ਸਭੁ ਸਚੋ ਸਚੁ ਵਰਤਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਈ ॥੬॥

सभु सचो सचु वरतदा गुरमुखि अलखु लखाई ॥६॥

Sabhu sacho sachu varaŧađaa guramukhi âlakhu lakhaaëe ||6||

The Truest of the True is all-pervading everywhere; the Gurmukh sees the unseen. ||6||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਰੈਣਾਇਰ ਮਾਹਿ ਅਨੰਤੁ ਹੈ ਕੂੜੀ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

रैणाइर माहि अनंतु है कूड़ी आवै जाइ ॥

Raiñaaīr maahi ânanŧŧu hai kooɍee âavai jaaī ||

In the world-ocean, the Infinite Lord abides. The false come and go in reincarnation.

ਭਾਣੈ ਚਲੈ ਆਪਣੈ ਬਹੁਤੀ ਲਹੈ ਸਜਾਇ ॥

भाणै चलै आपणै बहुती लहै सजाइ ॥

Bhaañai chalai âapañai bahuŧee lahai sajaaī ||

One who walks according to his own will, suffers terrible punishment.

ਰੈਣਾਇਰ ਮਹਿ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੈ ਕਰਮੀ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥

रैणाइर महि सभु किछु है करमी पलै पाइ ॥

Raiñaaīr mahi sabhu kichhu hai karamee palai paaī ||

All things are in the world-ocean, but they are obtained only by the karma of good actions.

ਨਾਨਕ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈਐ ਜੇ ਚਲੈ ਤਿਸੈ ਰਜਾਇ ॥੧॥

नानक नउ निधि पाईऐ जे चलै तिसै रजाइ ॥१॥

Naanak naū niđhi paaëeâi je chalai ŧisai rajaaī ||1||

O Nanak, he alone obtains the nine treasures, who walks in the Will of the Lord. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਹਜੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨ ਸੇਵਿਓ ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਜਨਮਿ ਬਿਨਾਸੁ ॥

सहजे सतिगुरु न सेविओ विचि हउमै जनमि बिनासु ॥

Sahaje saŧiguru na seviõ vichi haūmai janami binaasu ||

One who does not intuitively serve the True Guru, wastes his life in egotism.

ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਨ ਚਖਿਓ ਕਮਲੁ ਨ ਹੋਇਓ ਪਰਗਾਸੁ ॥

रसना हरि रसु न चखिओ कमलु न होइओ परगासु ॥

Rasanaa hari rasu na chakhiõ kamalu na hoīõ paragaasu ||

His tongue does not taste the sublime essence of the Lord, and his heart-lotus does not blossom forth.

ਬਿਖੁ ਖਾਧੀ ਮਨਮੁਖੁ ਮੁਆ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਣਾਸੁ ॥

बिखु खाधी मनमुखु मुआ माइआ मोहि विणासु ॥

Bikhu khaađhee manamukhu muâa maaīâa mohi viñaasu ||

The self-willed manmukh eats poison and dies; he is ruined by love and attachment to Maya.

ਇਕਸੁ ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਵਿਣੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਵਾਸੁ ॥

इकसु हरि के नाम विणु ध्रिगु जीवणु ध्रिगु वासु ॥

Īkasu hari ke naam viñu đhrigu jeevañu đhrigu vaasu ||

Without the Name of the One Lord, his life is cursed, and his home is cursed as well.

ਜਾ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਸਚਾ ਤਾ ਹੋਵੈ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸੁ ॥

जा आपे नदरि करे प्रभु सचा ता होवै दासनि दासु ॥

Jaa âape nađari kare prbhu sachaa ŧaa hovai đaasani đaasu ||

When God Himself bestows His Glance of Grace, then one becomes the slave of His slaves.

ਤਾ ਅਨਦਿਨੁ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੀ ਕਬਹਿ ਨ ਛੋਡੈ ਪਾਸੁ ॥

ता अनदिनु सेवा करे सतिगुरू की कबहि न छोडै पासु ॥

Ŧaa ânađinu sevaa kare saŧiguroo kee kabahi na chhodai paasu ||

And then, night and day, he serves the True Guru, and never leaves His side.

ਜਿਉ ਜਲ ਮਹਿ ਕਮਲੁ ਅਲਿਪਤੋ ਵਰਤੈ ਤਿਉ ਵਿਚੇ ਗਿਰਹ ਉਦਾਸੁ ॥

जिउ जल महि कमलु अलिपतो वरतै तिउ विचे गिरह उदासु ॥

Jiū jal mahi kamalu âlipaŧo varaŧai ŧiū viche girah ūđaasu ||

As the lotus flower floats unaffected in the water, so does he remain detached in his own household.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਰੇ ਕਰਾਇਆ ਸਭੁ ਕੋ ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਵ ਹਰਿ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥੨॥

जन नानक करे कराइआ सभु को जिउ भावै तिव हरि गुणतासु ॥२॥

Jan naanak kare karaaīâa sabhu ko jiū bhaavai ŧiv hari guñaŧaasu ||2||

O servant Nanak, the Lord acts, and inspires everyone to act, according to the Pleasure of His Will. He is the treasure of virtue. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਛਤੀਹ ਜੁਗ ਗੁਬਾਰੁ ਸਾ ਆਪੇ ਗਣਤ ਕੀਨੀ ॥

छतीह जुग गुबारु सा आपे गणत कीनी ॥

Chhaŧeeh jug gubaaru saa âape gañaŧ keenee ||

For thirty-six ages, there was utter darkness. Then, the Lord revealed Himself.

ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਭ ਸਾਜੀਅਨੁ ਆਪਿ ਮਤਿ ਦੀਨੀ ॥

आपे स्रिसटि सभ साजीअनु आपि मति दीनी ॥

Âape srisati sabh saajeeânu âapi maŧi đeenee ||

He Himself created the entire universe. He Himself blessed it with understanding.

ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਸਾਜਿਅਨੁ ਪਾਪ ਪੁੰਨ ਗਣਤ ਗਣੀਨੀ ॥

सिम्रिति सासत साजिअनु पाप पुंन गणत गणीनी ॥

Simriŧi saasaŧ saajiânu paap punn gañaŧ gañeenee ||

He created the Simritees and the Shaastras; He calculates the accounts of virtue and vice.

ਜਿਸੁ ਬੁਝਾਏ ਸੋ ਬੁਝਸੀ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਪਤੀਨੀ ॥

जिसु बुझाए सो बुझसी सचै सबदि पतीनी ॥

Jisu bujhaaē so bujhasee sachai sabađi paŧeenee ||

He alone understands, whom the Lord inspires to understand and to be pleased with the True Word of the Shabad.

ਸਭੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਈ ॥੭॥

सभु आपे आपि वरतदा आपे बखसि मिलाई ॥७॥

Sabhu âape âapi varaŧađaa âape bakhasi milaaëe ||7||

He Himself is all-pervading; He Himself forgives, and unites with Himself. ||7||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਇਹੁ ਤਨੁ ਸਭੋ ਰਤੁ ਹੈ ਰਤੁ ਬਿਨੁ ਤੰਨੁ ਨ ਹੋਇ ॥

इहु तनु सभो रतु है रतु बिनु तंनु न होइ ॥

Īhu ŧanu sabho raŧu hai raŧu binu ŧannu na hoī ||

This body is all blood; without blood, the body cannot exist.

ਜੋ ਸਹਿ ਰਤੇ ਆਪਣੈ ਤਿਨ ਤਨਿ ਲੋਭ ਰਤੁ ਨ ਹੋਇ ॥

जो सहि रते आपणै तिन तनि लोभ रतु न होइ ॥

Jo sahi raŧe âapañai ŧin ŧani lobh raŧu na hoī ||

Those who are attuned to their Lord - their bodies are not filled with the blood of greed.

ਭੈ ਪਇਐ ਤਨੁ ਖੀਣੁ ਹੋਇ ਲੋਭ ਰਤੁ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

भै पइऐ तनु खीणु होइ लोभ रतु विचहु जाइ ॥

Bhai paīâi ŧanu kheeñu hoī lobh raŧu vichahu jaaī ||

In the Fear of God, the body becomes thin, and the blood of greed passes out of the body.

ਜਿਉ ਬੈਸੰਤਰਿ ਧਾਤੁ ਸੁਧੁ ਹੋਇ ਤਿਉ ਹਰਿ ਕਾ ਭਉ ਦੁਰਮਤਿ ਮੈਲੁ ਗਵਾਇ ॥

जिउ बैसंतरि धातु सुधु होइ तिउ हरि का भउ दुरमति मैलु गवाइ ॥

Jiū baisanŧŧari đhaaŧu suđhu hoī ŧiū hari kaa bhaū đuramaŧi mailu gavaaī ||

As fire purifies metal, so does the Fear of the Lord eradicate the filth of evil-mindedness.

ਨਾਨਕ ਤੇ ਜਨ ਸੋਹਣੇ ਜੋ ਰਤੇ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਲਾਇ ॥੧॥

नानक ते जन सोहणे जो रते हरि रंगु लाइ ॥१॥

Naanak ŧe jan sohañe jo raŧe hari ranggu laaī ||1||

O Nanak, beautiful are those humble beings, who are imbued with the Lord's Love. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਰਾਮਕਲੀ ਰਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਤਾ ਬਨਿਆ ਸੀਗਾਰੁ ॥

रामकली रामु मनि वसिआ ता बनिआ सीगारु ॥

Raamakalee raamu mani vasiâa ŧaa baniâa seegaaru ||

In Raamkalee, I have enshrined the Lord in my mind; thus I have been embellished.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਕਮਲੁ ਬਿਗਸਿਆ ਤਾ ਸਉਪਿਆ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰੁ ॥

गुर कै सबदि कमलु बिगसिआ ता सउपिआ भगति भंडारु ॥

Gur kai sabađi kamalu bigasiâa ŧaa saūpiâa bhagaŧi bhanddaaru ||

Through the Word of the Guru's Shabad, my heart-lotus has blossomed forth; the Lord blessed me with the treasure of devotional worship.

ਭਰਮੁ ਗਇਆ ਤਾ ਜਾਗਿਆ ਚੂਕਾ ਅਗਿਆਨ ਅੰਧਾਰੁ ॥

भरमु गइआ ता जागिआ चूका अगिआन अंधारु ॥

Bharamu gaīâa ŧaa jaagiâa chookaa âgiâan ânđđhaaru ||

My doubt was dispelled, and I woke up; the darkness of ignorance was dispelled.

ਤਿਸ ਨੋ ਰੂਪੁ ਅਤਿ ਅਗਲਾ ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥

तिस नो रूपु अति अगला जिसु हरि नालि पिआरु ॥

Ŧis no roopu âŧi âgalaa jisu hari naali piâaru ||

She who is in love with her Lord, is the most infinitely beautiful.

ਸਦਾ ਰਵੈ ਪਿਰੁ ਆਪਣਾ ਸੋਭਾਵੰਤੀ ਨਾਰਿ ॥

सदा रवै पिरु आपणा सोभावंती नारि ॥

Sađaa ravai piru âapañaa sobhaavanŧŧee naari ||

Such a beautiful, happy soul-bride enjoys her Husband Lord forever.

ਮਨਮੁਖਿ ਸੀਗਾਰੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ਜਾਸਨਿ ਜਨਮੁ ਸਭੁ ਹਾਰਿ ॥

मनमुखि सीगारु न जाणनी जासनि जनमु सभु हारि ॥

Manamukhi seegaaru na jaañanee jaasani janamu sabhu haari ||

The self-willed manmukhs do not know how to decorate themselves; wasting their whole lives, they depart.

ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਭਗਤੀ ਸੀਗਾਰੁ ਕਰਹਿ ਨਿਤ ਜੰਮਹਿ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥

बिनु हरि भगती सीगारु करहि नित जमहि होइ खुआरु ॥

Binu hari bhagaŧee seegaaru karahi niŧ jammahi hoī khuâaru ||

Those who decorate themselves without devotional worship to the Lord, are continually reincarnated to suffer.

ਸੈਸਾਰੈ ਵਿਚਿ ਸੋਭ ਨ ਪਾਇਨੀ ਅਗੈ ਜਿ ਕਰੇ ਸੁ ਜਾਣੈ ਕਰਤਾਰੁ ॥

सैसारै विचि सोभ न पाइनी अगै जि करे सु जाणै करतारु ॥

Saisaarai vichi sobh na paaīnee âgai ji kare su jaañai karaŧaaru ||

They do not obtain respect in this world; the Creator Lord alone knows what will happen to them in the world hereafter.

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਏਕੁ ਹੈ ਦੁਹੁ ਵਿਚਿ ਹੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥

नानक सचा एकु है दुहु विचि है संसारु ॥

Naanak sachaa ēku hai đuhu vichi hai sanssaaru ||

O Nanak, the True Lord is the One and only; duality exists only in the world.

ਚੰਗੈ ਮੰਦੈ ਆਪਿ ਲਾਇਅਨੁ ਸੋ ਕਰਨਿ ਜਿ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਕਰਤਾਰੁ ॥੨॥

चंगै मंदै आपि लाइअनु सो करनि जि आपि कराए करतारु ॥२॥

Changgai manđđai âapi laaīânu so karani ji âapi karaaē karaŧaaru ||2||

He Himself enjoins them to good and bad; they do only that which the Creator Lord causes them to do. ||2||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਸਾਂਤਿ ਨ ਆਵਈ ਦੂਜੀ ਨਾਹੀ ਜਾਇ ॥

बिनु सतिगुर सेवे सांति न आवई दूजी नाही जाइ ॥

Binu saŧigur seve saanŧi na âavaëe đoojee naahee jaaī ||

Without serving the True Guru, tranquility is not obtained. It cannot be found anywhere else.

ਜੇ ਬਹੁਤੇਰਾ ਲੋਚੀਐ ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਪਾਇਆ ਨ ਜਾਇ ॥

जे बहुतेरा लोचीऐ विणु करमा पाइआ न जाइ ॥

Je bahuŧeraa locheeâi viñu karamaa paaīâa na jaaī ||

No matter how much one may long for it, without the karma of good actions, it cannot be found.

ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਵਿਕਾਰੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਇ ॥

अंतरि लोभु विकारु है दूजै भाइ खुआइ ॥

Ânŧŧari lobhu vikaaru hai đoojai bhaaī khuâaī ||

Those whose inner beings are filled with greed and corruption, are ruined through the love of duality.

ਤਿਨ ਜੰਮਣੁ ਮਰਣੁ ਨ ਚੁਕਈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇ ॥

तिन जमणु मरणु न चुकई हउमै विचि दुखु पाइ ॥

Ŧin jammañu marañu na chukaëe haūmai vichi đukhu paaī ||

The cycle of birth and death is not ended, and filled with egotism, they suffer in pain.

ਜਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ਸੋ ਖਾਲੀ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥

जिनी सतिगुर सिउ चितु लाइआ सो खाली कोई नाहि ॥

Jinee saŧigur siū chiŧu laaīâa so khaalee koëe naahi ||

Those who focus their consciousness on the True Guru, do not remain unfulfilled.

ਤਿਨ ਜਮ ਕੀ ਤਲਬ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾ ਓਇ ਦੁਖ ਸਹਾਹਿ ॥

तिन जम की तलब न होवई ना ओइ दुख सहाहि ॥

Ŧin jam kee ŧalab na hovaëe naa õī đukh sahaahi ||

They are not summoned by the Messenger of Death, and they do not suffer in pain.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਿ ॥੩॥

नानक गुरमुखि उबरे सचै सबदि समाहि ॥३॥

Naanak guramukhi ūbare sachai sabađi samaahi ||3||

O Nanak, the Gurmukh is saved, merging in the True Word of the Shabad. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪਿ ਅਲਿਪਤੁ ਸਦਾ ਰਹੈ ਹੋਰਿ ਧੰਧੈ ਸਭਿ ਧਾਵਹਿ ॥

आपि अलिपतु सदा रहै होरि धंधै सभि धावहि ॥

Âapi âlipaŧu sađaa rahai hori đhanđđhai sabhi đhaavahi ||

He Himself remains unattached forever; all others run after worldly affairs.

ਆਪਿ ਨਿਹਚਲੁ ਅਚਲੁ ਹੈ ਹੋਰਿ ਆਵਹਿ ਜਾਵਹਿ ॥

आपि निहचलु अचलु है होरि आवहि जावहि ॥

Âapi nihachalu âchalu hai hori âavahi jaavahi ||

He Himself is eternal, unchanging and unmoving; the others continue coming and going in reincarnation.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਹਰਿ ਧਿਆਈਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ॥

सदा सदा हरि धिआईऐ गुरमुखि सुखु पावहि ॥

Sađaa sađaa hari đhiâaëeâi guramukhi sukhu paavahi ||

Meditating on the Lord forever and ever, the Gurmukh finds peace.

ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਈਐ ਸਚਿ ਸਿਫਤਿ ਸਮਾਵਹਿ ॥

निज घरि वासा पाईऐ सचि सिफति समावहि ॥

Nij ghari vaasaa paaëeâi sachi siphaŧi samaavahi ||

He dwells in the home of his own inner being, absorbed in the Praise of the True Lord.

ਸਚਾ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੁ ਹੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਈ ॥੮॥

सचा गहिर ग्मभीरु है गुर सबदि बुझाई ॥८॥

Sachaa gahir gambbheeru hai gur sabađi bujhaaëe ||8||

The True Lord is profound and unfathomable; through the Word of the Guru's Shabad, He is understood. ||8||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਤੂ ਸਭੋ ਵਰਤੈ ਸਚੁ ॥

सचा नामु धिआइ तू सभो वरतै सचु ॥

Sachaa naamu đhiâaī ŧoo sabho varaŧai sachu ||

Meditate on the True Name; the True Lord is all-pervading.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੈ ਜੋ ਬੁਝੈ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਏ ਸਚੁ ॥

नानक हुकमै जो बुझै सो फलु पाए सचु ॥

Naanak hukamai jo bujhai so phalu paaē sachu ||

O Nanak, one who realizes the Hukam of the Lord's Command, obtains the fruit of Truth.

ਕਥਨੀ ਬਦਨੀ ਕਰਤਾ ਫਿਰੈ ਹੁਕਮੁ ਨ ਬੂਝੈ ਸਚੁ ॥

कथनी बदनी करता फिरै हुकमु न बूझै सचु ॥

Kaŧhanee bađanee karaŧaa phirai hukamu na boojhai sachu ||

One who merely mouths the words, does not understand the Hukam of the True Lord's Command.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਕਾ ਭਾਣਾ ਮੰਨੇ ਸੋ ਭਗਤੁ ਹੋਇ ਵਿਣੁ ਮੰਨੇ ਕਚੁ ਨਿਕਚੁ ॥੧॥

नानक हरि का भाणा मंने सो भगतु होइ विणु मंने कचु निकचु ॥१॥

Naanak hari kaa bhaañaa manne so bhagaŧu hoī viñu manne kachu nikachu ||1||

O Nanak, one who accepts the Will of the Lord is His devotee. Without accepting it, he is the falsest of the false. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਨਮੁਖ ਬੋਲਿ ਨ ਜਾਣਨੀ ਓਨਾ ਅੰਦਰਿ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥

मनमुख बोलि न जाणनी ओना अंदरि कामु क्रोधु अहंकारु ॥

Manamukh boli na jaañanee õnaa ânđđari kaamu krođhu âhankkaaru ||

The self-willed manmukhs do not know what they are saying. They are filled with sexual desire, anger and egotism.

ਓਇ ਥਾਉ ਕੁਥਾਉ ਨ ਜਾਣਨੀ ਉਨ ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਵਿਕਾਰੁ ॥

ओइ थाउ कुथाउ न जाणनी उन अंतरि लोभु विकारु ॥

Õī ŧhaaū kuŧhaaū na jaañanee ūn ânŧŧari lobhu vikaaru ||

They do not understand right places and wrong places; they are filled with greed and corruption.

ਓਇ ਆਪਣੈ ਸੁਆਇ ਆਇ ਬਹਿ ਗਲਾ ਕਰਹਿ ਓਨਾ ਮਾਰੇ ਜਮੁ ਜੰਦਾਰੁ ॥

ओइ आपणै सुआइ आइ बहि गला करहि ओना मारे जमु जंदारु ॥

Õī âapañai suâaī âaī bahi galaa karahi õnaa maare jamu janđđaaru ||

They come, and sit and talk for their own purposes. The Messenger of Death strikes them down.

ਅਗੈ ਦਰਗਹ ਲੇਖੈ ਮੰਗਿਐ ਮਾਰਿ ਖੁਆਰੁ ਕੀਚਹਿ ਕੂੜਿਆਰ ॥

अगै दरगह लेखै मंगिऐ मारि खुआरु कीचहि कूड़िआर ॥

Âgai đaragah lekhai manggiâi maari khuâaru keechahi kooɍiâar ||

Hereafter, they are called to account in the Court of the Lord; the false ones are struck down and humiliated.

ਏਹ ਕੂੜੈ ਕੀ ਮਲੁ ਕਿਉ ਉਤਰੈ ਕੋਈ ਕਢਹੁ ਇਹੁ ਵੀਚਾਰੁ ॥

एह कूड़ै की मलु किउ उतरै कोई कढहु इहु वीचारु ॥

Ēh kooɍai kee malu kiū ūŧarai koëe kadhahu īhu veechaaru ||

How can this filth of falsehood be washed off? Can anyone think about this, and find the way?

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤਾ ਨਾਮੁ ਦਿੜਾਏ ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਕਟਣਹਾਰੁ ॥

सतिगुरु मिलै ता नामु दिड़ाए सभि किलविख कटणहारु ॥

Saŧiguru milai ŧaa naamu điɍaaē sabhi kilavikh katañahaaru ||

If one meets with the True Guru, He implants the Naam, the Name of the Lord within; all his sins are destroyed.

ਨਾਮੁ ਜਪੇ ਨਾਮੋ ਆਰਾਧੇ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕਉ ਕਰਹੁ ਸਭਿ ਨਮਸਕਾਰੁ ॥

नामु जपे नामो आराधे तिसु जन कउ करहु सभि नमसकारु ॥

Naamu jape naamo âaraađhe ŧisu jan kaū karahu sabhi namasakaaru ||

Let all bow in humility to that humble being who chants the Naam, and worships the Naam in adoration.

ਮਲੁ ਕੂੜੀ ਨਾਮਿ ਉਤਾਰੀਅਨੁ ਜਪਿ ਨਾਮੁ ਹੋਆ ਸਚਿਆਰੁ ॥

मलु कूड़ी नामि उतारीअनु जपि नामु होआ सचिआरु ॥

Malu kooɍee naami ūŧaareeânu japi naamu hoâa sachiâaru ||

The Naam washes off the filth of falsehood; chanting the Naam, one becomes truthful.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਦੇ ਏਹਿ ਚਲਤ ਹਹਿ ਸੋ ਜੀਵਉ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥੨॥

जन नानक जिस दे एहि चलत हहि सो जीवउ देवणहारु ॥२॥

Jan naanak jis đe ēhi chalaŧ hahi so jeevaū đevañahaaru ||2||

O servant Nanak, wondrous are the plays of the Lord, the Giver of life. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਦਾਤਾ ਨਾਹਿ ਕਿਸੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਈਐ ॥

तुधु जेवडु दाता नाहि किसु आखि सुणाईऐ ॥

Ŧuđhu jevadu đaaŧaa naahi kisu âakhi suñaaëeâi ||

You are the Great Giver; no other is as great as You. Unto whom should I speak and talk?

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਇ ਜਿਥਹੁ ਹਉਮੈ ਜਾਈਐ ॥

गुर परसादी पाइ जिथहु हउमै जाईऐ ॥

Gur parasaađee paaī jiŧhahu haūmai jaaëeâi ||

By Guru's Grace, I find You; You eradicate egotism from within.

ਰਸ ਕਸ ਸਾਦਾ ਬਾਹਰਾ ਸਚੀ ਵਡਿਆਈਐ ॥

रस कस सादा बाहरा सची वडिआईऐ ॥

Ras kas saađaa baaharaa sachee vadiâaëeâi ||

You are beyond sweet and salty flavors; True is Your glorious greatness.

ਜਿਸ ਨੋ ਬਖਸੇ ਤਿਸੁ ਦੇਇ ਆਪਿ ਲਏ ਮਿਲਾਈਐ ॥

जिस नो बखसे तिसु देइ आपि लए मिलाईऐ ॥

Jis no bakhase ŧisu đeī âapi laē milaaëeâi ||

You bless those whom You forgive, and unite them with Yourself.

ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਰਖਿਓਨੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਿਸੈ ਪਿਆਈ ॥੯॥

घट अंतरि अम्रितु रखिओनु गुरमुखि किसै पिआई ॥९॥

Ghat ânŧŧari âmmmriŧu rakhiõnu guramukhi kisai piâaëe ||9||

You have placed the Ambrosial Nectar deep within the heart; the Gurmukh drinks it in. ||9||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਬਾਬਾਣੀਆ ਕਹਾਣੀਆ ਪੁਤ ਸਪੁਤ ਕਰੇਨਿ ॥

बाबाणीआ कहाणीआ पुत सपुत करेनि ॥

Baabaañeeâa kahaañeeâa puŧ sapuŧ kareni ||

The stories of one's ancestors make the children good children.

ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਵੈ ਸੁ ਮੰਨਿ ਲੈਨਿ ਸੇਈ ਕਰਮ ਕਰੇਨਿ ॥

जि सतिगुर भावै सु मंनि लैनि सेई करम करेनि ॥

Ji saŧigur bhaavai su manni laini seëe karam kareni ||

They accept what is pleasing to the Will of the True Guru, and act accordingly.

ਜਾਇ ਪੁਛਹੁ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਬਿਆਸ ਸੁਕ ਨਾਰਦ ਬਚਨ ਸਭ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਕਰੇਨਿ ॥

जाइ पुछहु सिम्रिति सासत बिआस सुक नारद बचन सभ स्रिसटि करेनि ॥

Jaaī puchhahu simriŧi saasaŧ biâas suk naarađ bachan sabh srisati kareni ||

Go and consult the Simritees, the Shaastras, the writings of Vyaas, Suk Dayv, Naarad, and all those who preach to the world.

ਸਚੈ ਲਾਏ ਸਚਿ ਲਗੇ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਮਾਲੇਨਿ ॥

सचै लाए सचि लगे सदा सचु समालेनि ॥

Sachai laaē sachi lage sađaa sachu samaaleni ||

Those, whom the True Lord attaches, are attached to the Truth; they contemplate the True Name forever.

ਨਾਨਕ ਆਏ ਸੇ ਪਰਵਾਣੁ ਭਏ ਜਿ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਤਾਰੇਨਿ ॥੧॥

नानक आए से परवाणु भए जि सगले कुल तारेनि ॥१॥

Naanak âaē se paravaañu bhaē ji sagale kul ŧaareni ||1||

O Nanak, their coming into the world is approved; they redeem all their ancestors. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਗੁਰੂ ਜਿਨਾ ਕਾ ਅੰਧੁਲਾ ਸਿਖ ਭੀ ਅੰਧੇ ਕਰਮ ਕਰੇਨਿ ॥

गुरू जिना का अंधुला सिख भी अंधे करम करेनि ॥

Guroo jinaa kaa ânđđhulaa sikh bhee ânđđhe karam kareni ||

The disciples whose teacher is blind, act blindly as well.

ਓਇ ਭਾਣੈ ਚਲਨਿ ਆਪਣੈ ਨਿਤ ਝੂਠੋ ਝੂਠੁ ਬੋਲੇਨਿ ॥

ओइ भाणै चलनि आपणै नित झूठो झूठु बोलेनि ॥

Õī bhaañai chalani âapañai niŧ jhootho jhoothu boleni ||

They walk according to their own wills, and continually speak falsehood and lies.

ਕੂੜੁ ਕੁਸਤੁ ਕਮਾਵਦੇ ਪਰ ਨਿੰਦਾ ਸਦਾ ਕਰੇਨਿ ॥

कूड़ु कुसतु कमावदे पर निंदा सदा करेनि ॥

Kooɍu kusaŧu kamaavađe par ninđđaa sađaa kareni ||

They practice falsehood and deception, and endlessly slander others.

ਓਇ ਆਪਿ ਡੁਬੇ ਪਰ ਨਿੰਦਕਾ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਡੋਬੇਨਿ ॥

ओइ आपि डुबे पर निंदका सगले कुल डोबेनि ॥

Õī âapi dube par ninđđakaa sagale kul dobeni ||

Slandering others, they drown themselves, and drown all their generations as well.

ਨਾਨਕ ਜਿਤੁ ਓਇ ਲਾਏ ਤਿਤੁ ਲਗੇ ਉਇ ਬਪੁੜੇ ਕਿਆ ਕਰੇਨਿ ॥੨॥

नानक जितु ओइ लाए तितु लगे उइ बपुड़े किआ करेनि ॥२॥

Naanak jiŧu õī laaē ŧiŧu lage ūī bapuɍe kiâa kareni ||2||

O Nanak, whatever the Lord links them to, to that they are linked; what can the poor creatures do? ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਭ ਨਦਰੀ ਅੰਦਰਿ ਰਖਦਾ ਜੇਤੀ ਸਿਸਟਿ ਸਭ ਕੀਤੀ ॥

सभ नदरी अंदरि रखदा जेती सिसटि सभ कीती ॥

Sabh nađaree ânđđari rakhađaa jeŧee sisati sabh keeŧee ||

He keeps all under His Gaze; He created the entire Universe.

ਇਕਿ ਕੂੜਿ ਕੁਸਤਿ ਲਾਇਅਨੁ ਮਨਮੁਖ ਵਿਗੂਤੀ ॥

इकि कूड़ि कुसति लाइअनु मनमुख विगूती ॥

Īki kooɍi kusaŧi laaīânu manamukh vigooŧee ||

He has linked some to falsehood and deception; these self-willed manmukhs are plundered.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਧਿਆਈਐ ਅੰਦਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤੀ ॥

गुरमुखि सदा धिआईऐ अंदरि हरि प्रीती ॥

Guramukhi sađaa đhiâaëeâi ânđđari hari preeŧee ||

The Gurmukhs meditate on the Lord forever; their inner beings are filled with love.

ਜਿਨ ਕਉ ਪੋਤੈ ਪੁੰਨੁ ਹੈ ਤਿਨੑ ਵਾਤਿ ਸਿਪੀਤੀ ॥

जिन कउ पोतै पुंनु है तिन्ह वाति सिपीती ॥

Jin kaū poŧai punnu hai ŧinʱ vaaŧi sipeeŧee ||

Those who have the treasure of virtue, chant the Praises of the Lord.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਚੁ ਸਿਫਤਿ ਸਨਾਈ ॥੧੦॥

नानक नामु धिआईऐ सचु सिफति सनाई ॥१०॥

Naanak naamu đhiâaëeâi sachu siphaŧi sanaaëe ||10||

O Nanak, meditate on the Naam, and the Glorious Praises of the True Lord. ||10||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਸਤੀ ਪਾਪੁ ਕਰਿ ਸਤੁ ਕਮਾਹਿ ॥

सती पापु करि सतु कमाहि ॥

Saŧee paapu kari saŧu kamaahi ||

Men of charity gather wealth by committing sins, and then give it away in donations to charity.

ਗੁਰ ਦੀਖਿਆ ਘਰਿ ਦੇਵਣ ਜਾਹਿ ॥

गुर दीखिआ घरि देवण जाहि ॥

Gur đeekhiâa ghari đevañ jaahi ||

Their spiritual teachers go to their homes to instruct them.

ਇਸਤਰੀ ਪੁਰਖੈ ਖਟਿਐ ਭਾਉ ॥

इसतरी पुरखै खटिऐ भाउ ॥

Īsaŧaree purakhai khatiâi bhaaū ||

The woman loves the man only for his wealth;

ਭਾਵੈ ਆਵਉ ਭਾਵੈ ਜਾਉ ॥

भावै आवउ भावै जाउ ॥

Bhaavai âavaū bhaavai jaaū ||

They come and go as they please.

ਸਾਸਤੁ ਬੇਦੁ ਨ ਮਾਨੈ ਕੋਇ ॥

सासतु बेदु न मानै कोइ ॥

Saasaŧu beđu na maanai koī ||

No one obeys the Shaastras or the Vedas.

ਆਪੋ ਆਪੈ ਪੂਜਾ ਹੋਇ ॥

आपो आपै पूजा होइ ॥

Âapo âapai poojaa hoī ||

Everyone worships himself.

ਕਾਜੀ ਹੋਇ ਕੈ ਬਹੈ ਨਿਆਇ ॥

काजी होइ कै बहै निआइ ॥

Kaajee hoī kai bahai niâaī ||

Becoming judges, they sit and administer justice.

ਫੇਰੇ ਤਸਬੀ ਕਰੇ ਖੁਦਾਇ ॥

फेरे तसबी करे खुदाइ ॥

Phere ŧasabee kare khuđaaī ||

They chant on their malas, and call upon God.

ਵਢੀ ਲੈ ਕੈ ਹਕੁ ਗਵਾਏ ॥

वढी लै कै हकु गवाए ॥

Vadhee lai kai haku gavaaē ||

They accept bribes, and block justice.

ਜੇ ਕੋ ਪੁਛੈ ਤਾ ਪੜਿ ਸੁਣਾਏ ॥

जे को पुछै ता पड़ि सुणाए ॥

Je ko puchhai ŧaa paɍi suñaaē ||

If someone asks them, they read quotations from their books.

ਤੁਰਕ ਮੰਤ੍ਰੁ ਕਨਿ ਰਿਦੈ ਸਮਾਹਿ ॥

तुरक मंत्रु कनि रिदै समाहि ॥

Ŧurak manŧŧru kani riđai samaahi ||

The Muslim scriptures are in their ears and in their hearts.

ਲੋਕ ਮੁਹਾਵਹਿ ਚਾੜੀ ਖਾਹਿ ॥

लोक मुहावहि चाड़ी खाहि ॥

Lok muhaavahi chaaɍee khaahi ||

They plunder the people, and engage in gossip and flattery.

ਚਉਕਾ ਦੇ ਕੈ ਸੁਚਾ ਹੋਇ ॥

चउका दे कै सुचा होइ ॥

Chaūkaa đe kai suchaa hoī ||

They anoint their kitchens to try to become pure.

ਐਸਾ ਹਿੰਦੂ ਵੇਖਹੁ ਕੋਇ ॥

ऐसा हिंदू वेखहु कोइ ॥

Âisaa hinđđoo vekhahu koī ||

Behold, such is the Hindu.

ਜੋਗੀ ਗਿਰਹੀ ਜਟਾ ਬਿਭੂਤ ॥

जोगी गिरही जटा बिभूत ॥

Jogee girahee jataa bibhooŧ ||

The Yogi, with matted hair and ashes on his body, has become a householder.

ਆਗੈ ਪਾਛੈ ਰੋਵਹਿ ਪੂਤ ॥

आगै पाछै रोवहि पूत ॥

Âagai paachhai rovahi pooŧ ||

The children weep in front of him and behind him.

ਜੋਗੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜੁਗਤਿ ਗਵਾਈ ॥

जोगु न पाइआ जुगति गवाई ॥

Jogu na paaīâa jugaŧi gavaaëe ||

He does not attain Yoga - he has lost his way.

ਕਿਤੁ ਕਾਰਣਿ ਸਿਰਿ ਛਾਈ ਪਾਈ ॥

कितु कारणि सिरि छाई पाई ॥

Kiŧu kaarañi siri chhaaëe paaëe ||

Why does he apply ashes to his forehead?

ਨਾਨਕ ਕਲਿ ਕਾ ਏਹੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥

नानक कलि का एहु परवाणु ॥

Naanak kali kaa ēhu paravaañu ||

O Nanak, this is the sign of the Dark Age of Kali Yuga;

ਆਪੇ ਆਖਣੁ ਆਪੇ ਜਾਣੁ ॥੧॥

आपे आखणु आपे जाणु ॥१॥

Âape âakhañu âape jaañu ||1||

Everyone says that he himself knows. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਹਿੰਦੂ ਕੈ ਘਰਿ ਹਿੰਦੂ ਆਵੈ ॥

हिंदू कै घरि हिंदू आवै ॥

Hinđđoo kai ghari hinđđoo âavai ||

The Hindu comes to the house of a Hindu.

ਸੂਤੁ ਜਨੇਊ ਪੜਿ ਗਲਿ ਪਾਵੈ ॥

सूतु जनेऊ पड़ि गलि पावै ॥

Sooŧu janeǖ paɍi gali paavai ||

He puts the sacred thread around his neck and reads the scriptures.

ਸੂਤੁ ਪਾਇ ਕਰੇ ਬੁਰਿਆਈ ॥

सूतु पाइ करे बुरिआई ॥

Sooŧu paaī kare buriâaëe ||

He puts on the thread, but does evil deeds.

ਨਾਤਾ ਧੋਤਾ ਥਾਇ ਨ ਪਾਈ ॥

नाता धोता थाइ न पाई ॥

Naaŧaa đhoŧaa ŧhaaī na paaëe ||

His cleansings and washings will not be approved.

ਮੁਸਲਮਾਨੁ ਕਰੇ ਵਡਿਆਈ ॥

मुसलमानु करे वडिआई ॥

Musalamaanu kare vadiâaëe ||

The Muslim glorifies his own faith.

ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਪੀਰੈ ਕੋ ਥਾਇ ਨ ਪਾਈ ॥

विणु गुर पीरै को थाइ न पाई ॥

Viñu gur peerai ko ŧhaaī na paaëe ||

Without the Guru or a spiritual teacher, no one is accepted.

ਰਾਹੁ ਦਸਾਇ ਓਥੈ ਕੋ ਜਾਇ ॥

राहु दसाइ ओथै को जाइ ॥

Raahu đasaaī õŧhai ko jaaī ||

They may be shown the way, but only a few go there.

ਕਰਣੀ ਬਾਝਹੁ ਭਿਸਤਿ ਨ ਪਾਇ ॥

करणी बाझहु भिसति न पाइ ॥

Karañee baajhahu bhisaŧi na paaī ||

Without the karma of good actions, heaven is not attained.

ਜੋਗੀ ਕੈ ਘਰਿ ਜੁਗਤਿ ਦਸਾਈ ॥

जोगी कै घरि जुगति दसाई ॥

Jogee kai ghari jugaŧi đasaaëe ||

The Way of Yoga is demonstrated in the Yogi's monastery.

ਤਿਤੁ ਕਾਰਣਿ ਕਨਿ ਮੁੰਦ੍ਰਾ ਪਾਈ ॥

तितु कारणि कनि मुंद्रा पाई ॥

Ŧiŧu kaarañi kani munđđraa paaëe ||

They wear ear-rings to show the way.

ਮੁੰਦ੍ਰਾ ਪਾਇ ਫਿਰੈ ਸੰਸਾਰਿ ॥

मुंद्रा पाइ फिरै संसारि ॥

Munđđraa paaī phirai sanssaari ||

Wearing ear-rings, they wander around the world.

ਜਿਥੈ ਕਿਥੈ ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ ॥

जिथै किथै सिरजणहारु ॥

Jiŧhai kiŧhai sirajañahaaru ||

The Creator Lord is everywhere.

ਜੇਤੇ ਜੀਅ ਤੇਤੇ ਵਾਟਾਊ ॥

जेते जीअ तेते वाटाऊ ॥

Jeŧe jeeâ ŧeŧe vaataaǖ ||

There are as many travelers as there are beings.

ਚੀਰੀ ਆਈ ਢਿਲ ਨ ਕਾਊ ॥

चीरी आई ढिल न काऊ ॥

Cheeree âaëe dhil na kaaǖ ||

When one's death warrant is issued, there is no delay.

ਏਥੈ ਜਾਣੈ ਸੁ ਜਾਇ ਸਿਞਾਣੈ ॥

एथै जाणै सु जाइ सिञाणै ॥

Ēŧhai jaañai su jaaī siņaañai ||

One who knows the Lord here, realizes Him there as well.

ਹੋਰੁ ਫਕੜੁ ਹਿੰਦੂ ਮੁਸਲਮਾਣੈ ॥

होरु फकड़ु हिंदू मुसलमाणै ॥

Horu phakaɍu hinđđoo musalamaañai ||

Others, whether Hindu or Muslim, are just babbling.

ਸਭਨਾ ਕਾ ਦਰਿ ਲੇਖਾ ਹੋਇ ॥

सभना का दरि लेखा होइ ॥

Sabhanaa kaa đari lekhaa hoī ||

Everyone's account is read in the Court of the Lord;

ਕਰਣੀ ਬਾਝਹੁ ਤਰੈ ਨ ਕੋਇ ॥

करणी बाझहु तरै न कोइ ॥

Karañee baajhahu ŧarai na koī ||

Without the karma of good actions, no one crosses over.

ਸਚੋ ਸਚੁ ਵਖਾਣੈ ਕੋਇ ॥

सचो सचु वखाणै कोइ ॥

Sacho sachu vakhaañai koī ||

One who speaks the True Name of the True Lord,

ਨਾਨਕ ਅਗੈ ਪੁਛ ਨ ਹੋਇ ॥੨॥

नानक अगै पुछ न होइ ॥२॥

Naanak âgai puchh na hoī ||2||

O Nanak, is not called to account hereafter. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਕਾ ਮੰਦਰੁ ਆਖੀਐ ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਗੜੁ ॥

हरि का मंदरु आखीऐ काइआ कोटु गड़ु ॥

Hari kaa manđđaru âakheeâi kaaīâa kotu gaɍu ||

The fortress of the body is called the Mansion of the Lord.

ਅੰਦਰਿ ਲਾਲ ਜਵੇਹਰੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪੜੁ ॥

अंदरि लाल जवेहरी गुरमुखि हरि नामु पड़ु ॥

Ânđđari laal javeharee guramukhi hari naamu paɍu ||

The rubies and gems are found within it; the Gurmukh chants the Name of the Lord.

ਹਰਿ ਕਾ ਮੰਦਰੁ ਸਰੀਰੁ ਅਤਿ ਸੋਹਣਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦਿੜੁ ॥

हरि का मंदरु सरीरु अति सोहणा हरि हरि नामु दिड़ु ॥

Hari kaa manđđaru sareeru âŧi sohañaa hari hari naamu điɍu ||

The body, the Mansion of the Lord, is very beautiful, when the Name of the Lord, Har, Har, is implanted deep within.

ਮਨਮੁਖ ਆਪਿ ਖੁਆਇਅਨੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਨਿਤ ਕੜੁ ॥

मनमुख आपि खुआइअनु माइआ मोह नित कड़ु ॥

Manamukh âapi khuâaīânu maaīâa moh niŧ kaɍu ||

The self-willed manmukhs ruin themselves; they boil continuously in attachment to Maya.

ਸਭਨਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ਹੈ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਪਾਇਆ ਜਾਈ ॥੧੧॥

सभना साहिबु एकु है पूरै भागि पाइआ जाई ॥११॥

Sabhanaa saahibu ēku hai poorai bhaagi paaīâa jaaëe ||11||

The One Lord is the Master of all. He is found only by perfect destiny. ||11||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਨਾ ਸਤਿ ਦੁਖੀਆ ਨਾ ਸਤਿ ਸੁਖੀਆ ਨਾ ਸਤਿ ਪਾਣੀ ਜੰਤ ਫਿਰਹਿ ॥

ना सति दुखीआ ना सति सुखीआ ना सति पाणी जंत फिरहि ॥

Naa saŧi đukheeâa naa saŧi sukheeâa naa saŧi paañee janŧŧ phirahi ||

There is no Truth in suffering, there is no Truth in comfort. There is no Truth in wandering like animals through the water.

ਨਾ ਸਤਿ ਮੂੰਡ ਮੁਡਾਈ ਕੇਸੀ ਨਾ ਸਤਿ ਪੜਿਆ ਦੇਸ ਫਿਰਹਿ ॥

ना सति मूंड मुडाई केसी ना सति पड़िआ देस फिरहि ॥

Naa saŧi moondd mudaaëe kesee naa saŧi paɍiâa đes phirahi ||

There is no Truth in shaving one's head; there is no Truth is studying the scriptures or wandering in foreign lands.

ਨਾ ਸਤਿ ਰੁਖੀ ਬਿਰਖੀ ਪਥਰ ਆਪੁ ਤਛਾਵਹਿ ਦੁਖ ਸਹਹਿ ॥

ना सति रुखी बिरखी पथर आपु तछावहि दुख सहहि ॥

Naa saŧi rukhee birakhee paŧhar âapu ŧachhaavahi đukh sahahi ||

There is no Truth in trees, plants or stones, in mutilating oneself or suffering in pain.

ਨਾ ਸਤਿ ਹਸਤੀ ਬਧੇ ਸੰਗਲ ਨਾ ਸਤਿ ਗਾਈ ਘਾਹੁ ਚਰਹਿ ॥

ना सति हसती बधे संगल ना सति गाई घाहु चरहि ॥

Naa saŧi hasaŧee bađhe sanggal naa saŧi gaaëe ghaahu charahi ||

There is no Truth in binding elephants in chains; there is no Truth in grazing cows.

ਜਿਸੁ ਹਥਿ ਸਿਧਿ ਦੇਵੈ ਜੇ ਸੋਈ ਜਿਸ ਨੋ ਦੇਇ ਤਿਸੁ ਆਇ ਮਿਲੈ ॥

जिसु हथि सिधि देवै जे सोई जिस नो देइ तिसु आइ मिलै ॥

Jisu haŧhi siđhi đevai je soëe jis no đeī ŧisu âaī milai ||

He alone grants it, whose hands hold spiritual perfection; he alone receives it, unto whom it is given.

ਨਾਨਕ ਤਾ ਕਉ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ਜਿਸੁ ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਸਬਦੁ ਰਵੈ ॥

नानक ता कउ मिलै वडाई जिसु घट भीतरि सबदु रवै ॥

Naanak ŧaa kaū milai vadaaëe jisu ghat bheeŧari sabađu ravai ||

O Nanak, he alone is blessed with glorious greatness, whose heart is filled with the Word of the Shabad.

ਸਭਿ ਘਟ ਮੇਰੇ ਹਉ ਸਭਨਾ ਅੰਦਰਿ ਜਿਸਹਿ ਖੁਆਈ ਤਿਸੁ ਕਉਣੁ ਕਹੈ ॥

सभि घट मेरे हउ सभना अंदरि जिसहि खुआई तिसु कउणु कहै ॥

Sabhi ghat mere haū sabhanaa ânđđari jisahi khuâaëe ŧisu kaūñu kahai ||

God says, all hearts are mine, and I am in all hearts. Who can explain this to one who is confused?

ਜਿਸਹਿ ਦਿਖਾਲਾ ਵਾਟੜੀ ਤਿਸਹਿ ਭੁਲਾਵੈ ਕਉਣੁ ॥

जिसहि दिखाला वाटड़ी तिसहि भुलावै कउणु ॥

Jisahi đikhaalaa vaataɍee ŧisahi bhulaavai kaūñu ||

Who can confuse that being, unto whom I have shown the Way?

ਜਿਸਹਿ ਭੁਲਾਈ ਪੰਧ ਸਿਰਿ ਤਿਸਹਿ ਦਿਖਾਵੈ ਕਉਣੁ ॥੧॥

जिसहि भुलाई पंध सिरि तिसहि दिखावै कउणु ॥१॥

Jisahi bhulaaëe panđđh siri ŧisahi đikhaavai kaūñu ||1||

And who can show the Path to that being whom I have confused since the beginning of time? ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸੋ ਗਿਰਹੀ ਜੋ ਨਿਗ੍ਰਹੁ ਕਰੈ ॥

सो गिरही जो निग्रहु करै ॥

So girahee jo nigrhu karai ||

He alone is a householder, who restrains his passions

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਭੀਖਿਆ ਕਰੈ ॥

जपु तपु संजमु भीखिआ करै ॥

Japu ŧapu sanjjamu bheekhiâa karai ||

And begs for meditation, austerity and self-discipline.

ਪੁੰਨ ਦਾਨ ਕਾ ਕਰੇ ਸਰੀਰੁ ॥

पुंन दान का करे सरीरु ॥

Punn đaan kaa kare sareeru ||

He gives donations to charity with his body;

ਸੋ ਗਿਰਹੀ ਗੰਗਾ ਕਾ ਨੀਰੁ ॥

सो गिरही गंगा का नीरु ॥

So girahee ganggaa kaa neeru ||

Such a householder is as pure as the water of the Ganges.

ਬੋਲੈ ਈਸਰੁ ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ॥

बोलै ईसरु सति सरूपु ॥

Bolai ëesaru saŧi saroopu ||

Says Eeshar, the Lord is the embodiment of Truth.

ਪਰਮ ਤੰਤ ਮਹਿ ਰੇਖ ਨ ਰੂਪੁ ॥੨॥

परम तंत महि रेख न रूपु ॥२॥

Param ŧanŧŧ mahi rekh na roopu ||2||

The supreme essence of reality has no shape or form. ||2||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸੋ ਅਉਧੂਤੀ ਜੋ ਧੂਪੈ ਆਪੁ ॥

सो अउधूती जो धूपै आपु ॥

So âūđhooŧee jo đhoopai âapu ||

He alone is a detached hermit, who burns away his self-conceit.

ਭਿਖਿਆ ਭੋਜਨੁ ਕਰੈ ਸੰਤਾਪੁ ॥

भिखिआ भोजनु करै संतापु ॥

Bhikhiâa bhojanu karai sanŧŧaapu ||

He begs for suffering as his food.

ਅਉਹਠ ਪਟਣ ਮਹਿ ਭੀਖਿਆ ਕਰੈ ॥

अउहठ पटण महि भीखिआ करै ॥

Âūhath patañ mahi bheekhiâa karai ||

In the city of the heart, he begs for charity.

ਸੋ ਅਉਧੂਤੀ ਸਿਵ ਪੁਰਿ ਚੜੈ ॥

सो अउधूती सिव पुरि चड़ै ॥

So âūđhooŧee siv puri chaɍai ||

Such a renunciate ascends to the City of God.

ਬੋਲੈ ਗੋਰਖੁ ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ॥

बोलै गोरखु सति सरूपु ॥

Bolai gorakhu saŧi saroopu ||

Says Gorakh, God is the embodiment of Truth;

ਪਰਮ ਤੰਤ ਮਹਿ ਰੇਖ ਨ ਰੂਪੁ ॥੩॥

परम तंत महि रेख न रूपु ॥३॥

Param ŧanŧŧ mahi rekh na roopu ||3||

The supreme essence of reality has no shape or form. ||3||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸੋ ਉਦਾਸੀ ਜਿ ਪਾਲੇ ਉਦਾਸੁ ॥

सो उदासी जि पाले उदासु ॥

So ūđaasee ji paale ūđaasu ||

He alone is an Udasi, a shaven-headed renunciate, who embraces renunciation.

ਅਰਧ ਉਰਧ ਕਰੇ ਨਿਰੰਜਨ ਵਾਸੁ ॥

अरध उरध करे निरंजन वासु ॥

Ârađh ūrađh kare niranjjan vaasu ||

He sees the Immaculate Lord dwelling in both the upper and lower regions.

ਚੰਦ ਸੂਰਜ ਕੀ ਪਾਏ ਗੰਢਿ ॥

चंद सूरज की पाए गंढि ॥

Chanđđ sooraj kee paaē ganddhi ||

He balances the sun and the moon energies.

ਤਿਸੁ ਉਦਾਸੀ ਕਾ ਪੜੈ ਨ ਕੰਧੁ ॥

तिसु उदासी का पड़ै न कंधु ॥

Ŧisu ūđaasee kaa paɍai na kanđđhu ||

The body-wall of such an Udasi does not collapse.

ਬੋਲੈ ਗੋਪੀ ਚੰਦੁ ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ॥

बोलै गोपी चंदु सति सरूपु ॥

Bolai gopee chanđđu saŧi saroopu ||

Says Gopi Chand, God is the embodiment of Truth;

ਪਰਮ ਤੰਤ ਮਹਿ ਰੇਖ ਨ ਰੂਪੁ ॥੪॥

परम तंत महि रेख न रूपु ॥४॥

Param ŧanŧŧ mahi rekh na roopu ||4||

The supreme essence of reality has no shape or form. ||4||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸੋ ਪਾਖੰਡੀ ਜਿ ਕਾਇਆ ਪਖਾਲੇ ॥

सो पाखंडी जि काइआ पखाले ॥

So paakhanddee ji kaaīâa pakhaale ||

He alone is a Paakhandi, who cleanses his body of filth.

ਕਾਇਆ ਕੀ ਅਗਨਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਰਜਾਲੇ ॥

काइआ की अगनि ब्रहमु परजाले ॥

Kaaīâa kee âgani brhamu parajaale ||

The fire of his body illuminates God within.

ਸੁਪਨੈ ਬਿੰਦੁ ਨ ਦੇਈ ਝਰਣਾ ॥

सुपनै बिंदु न देई झरणा ॥

Supanai binđđu na đeëe jharañaa ||

He does not waste his energy in wet dreams.

ਤਿਸੁ ਪਾਖੰਡੀ ਜਰਾ ਨ ਮਰਣਾ ॥

तिसु पाखंडी जरा न मरणा ॥

Ŧisu paakhanddee jaraa na marañaa ||

Such a Paakhandi does not grow old or die.

ਬੋਲੈ ਚਰਪਟੁ ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ॥

बोलै चरपटु सति सरूपु ॥

Bolai charapatu saŧi saroopu ||

Says Charpat, God is the embodiment of Truth;

ਪਰਮ ਤੰਤ ਮਹਿ ਰੇਖ ਨ ਰੂਪੁ ॥੫॥

परम तंत महि रेख न रूपु ॥५॥

Param ŧanŧŧ mahi rekh na roopu ||5||

The supreme essence of reality has no shape or form. ||5||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸੋ ਬੈਰਾਗੀ ਜਿ ਉਲਟੇ ਬ੍ਰਹਮੁ ॥

सो बैरागी जि उलटे ब्रहमु ॥

So bairaagee ji ūlate brhamu ||

He alone is a Bairaagi, who turns himself toward God.

ਗਗਨ ਮੰਡਲ ਮਹਿ ਰੋਪੈ ਥੰਮੁ ॥

गगन मंडल महि रोपै थमु ॥

Gagan manddal mahi ropai ŧhammu ||

In the Tenth Gate, the sky of the mind, he erects his pillar.

ਅਹਿਨਿਸਿ ਅੰਤਰਿ ਰਹੈ ਧਿਆਨਿ ॥

अहिनिसि अंतरि रहै धिआनि ॥

Âhinisi ânŧŧari rahai đhiâani ||

Night and day, he remains in deep inner meditation.

ਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਸਤ ਸਮਾਨਿ ॥

ते बैरागी सत समानि ॥

Ŧe bairaagee saŧ samaani ||

Such a Bairaagi is just like the True Lord.

ਬੋਲੈ ਭਰਥਰਿ ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ॥

बोलै भरथरि सति सरूपु ॥

Bolai bharaŧhari saŧi saroopu ||

Says Bhart'har, God is the embodiment of Truth;

ਪਰਮ ਤੰਤ ਮਹਿ ਰੇਖ ਨ ਰੂਪੁ ॥੬॥

परम तंत महि रेख न रूपु ॥६॥

Param ŧanŧŧ mahi rekh na roopu ||6||

The supreme essence of reality has no shape or form. ||6||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਕਿਉ ਮਰੈ ਮੰਦਾ ਕਿਉ ਜੀਵੈ ਜੁਗਤਿ ॥

किउ मरै मंदा किउ जीवै जुगति ॥

Kiū marai manđđaa kiū jeevai jugaŧi ||

How is evil eradicated? How can the true way of life be found?

ਕੰਨ ਪੜਾਇ ਕਿਆ ਖਾਜੈ ਭੁਗਤਿ ॥

कंन पड़ाइ किआ खाजै भुगति ॥

Kann paɍaaī kiâa khaajai bhugaŧi ||

What is the use of piercing the ears, or begging for food?

ਆਸਤਿ ਨਾਸਤਿ ਏਕੋ ਨਾਉ ॥

आसति नासति एको नाउ ॥

Âasaŧi naasaŧi ēko naaū ||

Throughout existence and non-existence, there is only the Name of the One Lord.

ਕਉਣੁ ਸੁ ਅਖਰੁ ਜਿਤੁ ਰਹੈ ਹਿਆਉ ॥

कउणु सु अखरु जितु रहै हिआउ ॥

Kaūñu su âkharu jiŧu rahai hiâaū ||

What is that Word, which holds the heart in its place?

ਧੂਪ ਛਾਵ ਜੇ ਸਮ ਕਰਿ ਸਹੈ ॥

धूप छाव जे सम करि सहै ॥

Đhoop chhaav je sam kari sahai ||

When you look alike upon sunshine and shade,

ਤਾ ਨਾਨਕੁ ਆਖੈ ਗੁਰੁ ਕੋ ਕਹੈ ॥

ता नानकु आखै गुरु को कहै ॥

Ŧaa naanaku âakhai guru ko kahai ||

Says Nanak, then the Guru will speak to you.

ਛਿਅ ਵਰਤਾਰੇ ਵਰਤਹਿ ਪੂਤ ॥

छिअ वरतारे वरतहि पूत ॥

Chhiâ varaŧaare varaŧahi pooŧ ||

The students follow the six systems.

ਨਾ ਸੰਸਾਰੀ ਨਾ ਅਉਧੂਤ ॥

ना संसारी ना अउधूत ॥

Naa sanssaaree naa âūđhooŧ ||

They are neither worldly people, nor detached renunciates.

ਨਿਰੰਕਾਰਿ ਜੋ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

निरंकारि जो रहै समाइ ॥

Nirankkaari jo rahai samaaī ||

One who remains absorbed in the Formless Lord

ਕਾਹੇ ਭੀਖਿਆ ਮੰਗਣਿ ਜਾਇ ॥੭॥

काहे भीखिआ मंगणि जाइ ॥७॥

Kaahe bheekhiâa manggañi jaaī ||7||

- why should he go out begging? ||7||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਸੋਈ ਆਖੀਐ ਜਿਥਹੁ ਹਰਿ ਜਾਤਾ ॥

हरि मंदरु सोई आखीऐ जिथहु हरि जाता ॥

Hari manđđaru soëe âakheeâi jiŧhahu hari jaaŧaa ||

That alone is said to be the Lord's temple, where the Lord is known.

ਮਾਨਸ ਦੇਹ ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਪਾਇਆ ਸਭੁ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਛਾਤਾ ॥

मानस देह गुर बचनी पाइआ सभु आतम रामु पछाता ॥

Maanas đeh gur bachanee paaīâa sabhu âaŧam raamu pachhaaŧaa ||

In the human body, the Guru's Word is found, when one understands that the Lord, the Supreme Soul, is in all.

ਬਾਹਰਿ ਮੂਲਿ ਨ ਖੋਜੀਐ ਘਰ ਮਾਹਿ ਬਿਧਾਤਾ ॥

बाहरि मूलि न खोजीऐ घर माहि बिधाता ॥

Baahari mooli na khojeeâi ghar maahi biđhaaŧaa ||

Don't look for Him outside your self. The Creator, the Architect of Destiny, is within the home of your own heart.

ਮਨਮੁਖ ਹਰਿ ਮੰਦਰ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਤਿਨੀ ਜਨਮੁ ਗਵਾਤਾ ॥

मनमुख हरि मंदर की सार न जाणनी तिनी जनमु गवाता ॥

Manamukh hari manđđar kee saar na jaañanee ŧinee janamu gavaaŧaa ||

The self-willed manmukh does not appreciate the value of the Lord's temple; they waste away and lose their lives.

ਸਭ ਮਹਿ ਇਕੁ ਵਰਤਦਾ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਪਾਇਆ ਜਾਈ ॥੧੨॥

सभ महि इकु वरतदा गुर सबदी पाइआ जाई ॥१२॥

Sabh mahi īku varaŧađaa gur sabađee paaīâa jaaëe ||12||

The One Lord is pervading in all; through the Word of the Guru's Shabad, He can be found. ||12||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਮੂਰਖੁ ਹੋਵੈ ਸੋ ਸੁਣੈ ਮੂਰਖ ਕਾ ਕਹਣਾ ॥

मूरखु होवै सो सुणै मूरख का कहणा ॥

Moorakhu hovai so suñai moorakh kaa kahañaa ||

Only a fool listens to the words of the fool.

ਮੂਰਖ ਕੇ ਕਿਆ ਲਖਣ ਹੈ ਕਿਆ ਮੂਰਖ ਕਾ ਕਰਣਾ ॥

मूरख के किआ लखण है किआ मूरख का करणा ॥

Moorakh ke kiâa lakhañ hai kiâa moorakh kaa karañaa ||

What are the signs of the fool? What does the fool do?

ਮੂਰਖੁ ਓਹੁ ਜਿ ਮੁਗਧੁ ਹੈ ਅਹੰਕਾਰੇ ਮਰਣਾ ॥

मूरखु ओहु जि मुगधु है अहंकारे मरणा ॥

Moorakhu õhu ji mugađhu hai âhankkaare marañaa ||

A fool is stupid; he dies of egotism.

ਏਤੁ ਕਮਾਣੈ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਦੁਖ ਹੀ ਮਹਿ ਰਹਣਾ ॥

एतु कमाणै सदा दुखु दुख ही महि रहणा ॥

Ēŧu kamaañai sađaa đukhu đukh hee mahi rahañaa ||

His actions always bring him pain; he lives in pain.

ਅਤਿ ਪਿਆਰਾ ਪਵੈ ਖੂਹਿ ਕਿਹੁ ਸੰਜਮੁ ਕਰਣਾ ॥

अति पिआरा पवै खूहि किहु संजमु करणा ॥

Âŧi piâaraa pavai khoohi kihu sanjjamu karañaa ||

If someone's beloved friend falls into the pit, what can be used to pull him out?

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਸੁ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ਓਸੁ ਅਲਿਪਤੋ ਰਹਣਾ ॥

गुरमुखि होइ सु करे वीचारु ओसु अलिपतो रहणा ॥

Guramukhi hoī su kare veechaaru õsu âlipaŧo rahañaa ||

One who becomes Gurmukh contemplates the Lord, and remains detached.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪੈ ਆਪਿ ਉਧਰੈ ਓਸੁ ਪਿਛੈ ਡੁਬਦੇ ਭੀ ਤਰਣਾ ॥

हरि नामु जपै आपि उधरै ओसु पिछै डुबदे भी तरणा ॥

Hari naamu japai âapi ūđharai õsu pichhai dubađe bhee ŧarañaa ||

Chanting the Lord's Name, he saves himself, and he carries across those who are drowning as well.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਕਰੇ ਜੋ ਦੇਇ ਸੁ ਸਹਣਾ ॥੧॥

नानक जो तिसु भावै सो करे जो देइ सु सहणा ॥१॥

Naanak jo ŧisu bhaavai so kare jo đeī su sahañaa ||1||

O Nanak, he acts in accordance with the Will of God; he endures whatever he is given. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਨਾਨਕੁ ਆਖੈ ਰੇ ਮਨਾ ਸੁਣੀਐ ਸਿਖ ਸਹੀ ॥

नानकु आखै रे मना सुणीऐ सिख सही ॥

Naanaku âakhai re manaa suñeeâi sikh sahee ||

Says Nanak, listen, O mind, to the True Teachings.

ਲੇਖਾ ਰਬੁ ਮੰਗੇਸੀਆ ਬੈਠਾ ਕਢਿ ਵਹੀ ॥

लेखा रबु मंगेसीआ बैठा कढि वही ॥

Lekhaa rabu manggeseeâa baithaa kadhi vahee ||

Opening His ledger, God will call you to account.

ਤਲਬਾ ਪਉਸਨਿ ਆਕੀਆ ਬਾਕੀ ਜਿਨਾ ਰਹੀ ॥

तलबा पउसनि आकीआ बाकी जिना रही ॥

Ŧalabaa paūsani âakeeâa baakee jinaa rahee ||

Those rebels who have unpaid accounts shall be called out.

ਅਜਰਾਈਲੁ ਫਰੇਸਤਾ ਹੋਸੀ ਆਇ ਤਈ ॥

अजराईलु फरेसता होसी आइ तई ॥

Âjaraaëelu pharesaŧaa hosee âaī ŧaëe ||

Azraa-eel, the Angel of Death, shall be appointed to punish them.

ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ਨ ਸੁਝਈ ਭੀੜੀ ਗਲੀ ਫਹੀ ॥

आवणु जाणु न सुझई भीड़ी गली फही ॥

Âavañu jaañu na sujhaëe bheeɍee galee phahee ||

They will find no way to escape coming and going in reincarnation; they are trapped in the narrow path.

ਕੂੜ ਨਿਖੁਟੇ ਨਾਨਕਾ ਓੜਕਿ ਸਚਿ ਰਹੀ ॥੨॥

कूड़ निखुटे नानका ओड़कि सचि रही ॥२॥

Kooɍ nikhute naanakaa õɍaki sachi rahee ||2||

Falsehood will come to an end, O Nanak, and Truth will prevail in the end. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਕਾ ਸਭੁ ਸਰੀਰੁ ਹੈ ਹਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭੁ ਆਪੈ ॥

हरि का सभु सरीरु है हरि रवि रहिआ सभु आपै ॥

Hari kaa sabhu sareeru hai hari ravi rahiâa sabhu âapai ||

The body and everything belongs to the Lord; the Lord Himself is all-pervading.

ਹਰਿ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਨਾ ਪਵੈ ਕਿਛੁ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਪੈ ॥

हरि की कीमति ना पवै किछु कहणु न जापै ॥

Hari kee keemaŧi naa pavai kichhu kahañu na jaapai ||

The Lord's value cannot be estimated; nothing can be said about it.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਾਲਾਹੀਐ ਹਰਿ ਭਗਤੀ ਰਾਪੈ ॥

गुर परसादी सालाहीऐ हरि भगती रापै ॥

Gur parasaađee saalaaheeâi hari bhagaŧee raapai ||

By Guru's Grace, one praises the Lord, imbued with feelings of devotion.

ਸਭੁ ਮਨੁ ਤਨੁ ਹਰਿਆ ਹੋਇਆ ਅਹੰਕਾਰੁ ਗਵਾਪੈ ॥

सभु मनु तनु हरिआ होइआ अहंकारु गवापै ॥

Sabhu manu ŧanu hariâa hoīâa âhankkaaru gavaapai ||

The mind and body are totally rejuvenated, and egotism is eradicated.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹਰਿ ਕਾ ਖੇਲੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਿਸੈ ਬੁਝਾਈ ॥੧੩॥

सभु किछु हरि का खेलु है गुरमुखि किसै बुझाई ॥१३॥

Sabhu kichhu hari kaa khelu hai guramukhi kisai bujhaaëe ||13||

Everything is the play of the Lord. The Gurmukh understands this. ||13||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਸਹੰਸਰ ਦਾਨ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰੁ ਰੋਆਇਆ ॥

सहंसर दान दे इंद्रु रोआइआ ॥

Sahanssar đaan đe īanđđru roâaīâa ||

Branded with a thousand marks of disgrace, Indra cried in shame.

ਪਰਸ ਰਾਮੁ ਰੋਵੈ ਘਰਿ ਆਇਆ ॥

परस रामु रोवै घरि आइआ ॥

Paras raamu rovai ghari âaīâa ||

Paras Raam returned home crying.

ਅਜੈ ਸੁ ਰੋਵੈ ਭੀਖਿਆ ਖਾਇ ॥

अजै सु रोवै भीखिआ खाइ ॥

Âjai su rovai bheekhiâa khaaī ||

Ajai cried and wept, when he was made to eat the manure he had given, pretending it was charity.

ਐਸੀ ਦਰਗਹ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥

ऐसी दरगह मिलै सजाइ ॥

Âisee đaragah milai sajaaī ||

Such is the punishment received in the Court of the Lord.

ਰੋਵੈ ਰਾਮੁ ਨਿਕਾਲਾ ਭਇਆ ॥

रोवै रामु निकाला भइआ ॥

Rovai raamu nikaalaa bhaīâa ||

Rama wept when he was sent into exile,

ਸੀਤਾ ਲਖਮਣੁ ਵਿਛੁੜਿ ਗਇਆ ॥

सीता लखमणु विछुड़ि गइआ ॥

Seeŧaa lakhamañu vichhuɍi gaīâa ||

And separated from Sita and Lakhshman.

ਰੋਵੈ ਦਹਸਿਰੁ ਲੰਕ ਗਵਾਇ ॥

रोवै दहसिरु लंक गवाइ ॥

Rovai đahasiru lankk gavaaī ||

The ten-headed Raawan wept when he lost Sri Lanka,

ਜਿਨਿ ਸੀਤਾ ਆਦੀ ਡਉਰੂ ਵਾਇ ॥

जिनि सीता आदी डउरू वाइ ॥

Jini seeŧaa âađee daūroo vaaī ||

but he stole away Sita with the beat of his tambourine.

ਰੋਵਹਿ ਪਾਂਡਵ ਭਏ ਮਜੂਰ ॥

रोवहि पांडव भए मजूर ॥

Rovahi paandav bhaē majoor ||

The Paandavas were made slaves, and wept,

ਜਿਨ ਕੈ ਸੁਆਮੀ ਰਹਤ ਹਦੂਰਿ ॥

जिन कै सुआमी रहत हदूरि ॥

Jin kai suâamee rahaŧ hađoori ||

but they once lived in the Presence of the Lord.

ਰੋਵੈ ਜਨਮੇਜਾ ਖੁਇ ਗਇਆ ॥

रोवै जनमेजा खुइ गइआ ॥

Rovai janamejaa khuī gaīâa ||

Janmayjaa wept, that he had lost his way.

ਏਕੀ ਕਾਰਣਿ ਪਾਪੀ ਭਇਆ ॥

एकी कारणि पापी भइआ ॥

Ēkee kaarañi paapee bhaīâa ||

One mistake, and he became a sinner.

ਰੋਵਹਿ ਸੇਖ ਮਸਾਇਕ ਪੀਰ ॥

रोवहि सेख मसाइक पीर ॥

Rovahi sekh masaaīk peer ||

The Shaykhs, Pirs and spiritual teachers weep;

ਅੰਤਿ ਕਾਲਿ ਮਤੁ ਲਾਗੈ ਭੀੜ ॥

अंति कालि मतु लागै भीड़ ॥

Ânŧŧi kaali maŧu laagai bheeɍ ||

At the very last instant, they suffer in agony.

ਰੋਵਹਿ ਰਾਜੇ ਕੰਨ ਪੜਾਇ ॥

रोवहि राजे कंन पड़ाइ ॥

Rovahi raaje kann paɍaaī ||

The kings weep - their ears are cut;

ਘਰਿ ਘਰਿ ਮਾਗਹਿ ਭੀਖਿਆ ਜਾਇ ॥

घरि घरि मागहि भीखिआ जाइ ॥

Ghari ghari maagahi bheekhiâa jaaī ||

They go begging from house to house.

ਰੋਵਹਿ ਕਿਰਪਨ ਸੰਚਹਿ ਧਨੁ ਜਾਇ ॥

रोवहि किरपन संचहि धनु जाइ ॥

Rovahi kirapan sancchahi đhanu jaaī ||

The miser weeps; he has to leave behind the wealth he has gathered.

ਪੰਡਿਤ ਰੋਵਹਿ ਗਿਆਨੁ ਗਵਾਇ ॥

पंडित रोवहि गिआनु गवाइ ॥

Panddiŧ rovahi giâanu gavaaī ||

The Pandit, the religious scholar, weeps when his learning is gone.

ਬਾਲੀ ਰੋਵੈ ਨਾਹਿ ਭਤਾਰੁ ॥

बाली रोवै नाहि भतारु ॥

Baalee rovai naahi bhaŧaaru ||

The young woman weeps because she has no husband.

ਨਾਨਕ ਦੁਖੀਆ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥

नानक दुखीआ सभु संसारु ॥

Naanak đukheeâa sabhu sanssaaru ||

O Nanak, the whole world is suffering.

ਮੰਨੇ ਨਾਉ ਸੋਈ ਜਿਣਿ ਜਾਇ ॥

मंने नाउ सोई जिणि जाइ ॥

Manne naaū soëe jiñi jaaī ||

He alone is victorious, who believes in the Lord's Name.

ਅਉਰੀ ਕਰਮ ਨ ਲੇਖੈ ਲਾਇ ॥੧॥

अउरी करम न लेखै लाइ ॥१॥

Âūree karam na lekhai laaī ||1||

No other action is of any account. ||1||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਮੰਨਿਐ ਅਵਰਿ ਕਾਰਾ ਸਭਿ ਬਾਦਿ ॥

जपु तपु सभु किछु मंनिऐ अवरि कारा सभि बादि ॥

Japu ŧapu sabhu kichhu manniâi âvari kaaraa sabhi baađi ||

Meditation, austerity and everything come through belief in the Lord's Name. All other actions are useless.

ਨਾਨਕ ਮੰਨਿਆ ਮੰਨੀਐ ਬੁਝੀਐ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ॥੨॥

नानक मंनिआ मंनीऐ बुझीऐ गुर परसादि ॥२॥

Naanak manniâa manneeâi bujheeâi gur parasaađi ||2||

O Nanak, believe in the One who is worth believing in. By Guru's Grace, he is realized. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਕਾਇਆ ਹੰਸ ਧੁਰਿ ਮੇਲੁ ਕਰਤੈ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥

काइआ हंस धुरि मेलु करतै लिखि पाइआ ॥

Kaaīâa hanss đhuri melu karaŧai likhi paaīâa ||

The union of the body and the soul-swan was pre-ordained by the Creator Lord.

ਸਭ ਮਹਿ ਗੁਪਤੁ ਵਰਤਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ ॥

सभ महि गुपतु वरतदा गुरमुखि प्रगटाइआ ॥

Sabh mahi gupaŧu varaŧađaa guramukhi prgataaīâa ||

He is hidden, and yet pervading all. He is revealed to the Gurmukh.

ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਗੁਣ ਉਚਰੈ ਗੁਣ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇਆ ॥

गुण गावै गुण उचरै गुण माहि समाइआ ॥

Guñ gaavai guñ ūcharai guñ maahi samaaīâa ||

Singing the Glorious Praises of the Lord, and chanting His Praises, one merges in His Glories.

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸਚੁ ਹੈ ਸਚੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥

सची बाणी सचु है सचु मेलि मिलाइआ ॥

Sachee baañee sachu hai sachu meli milaaīâa ||

True is the True Word of the Guru's Bani. One unites in Union with the True Lord.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਹੈ ਆਪੇ ਦੇਇ ਵਡਿਆਈ ॥੧੪॥

सभु किछु आपे आपि है आपे देइ वडिआई ॥१४॥

Sabhu kichhu âape âapi hai âape đeī vadiâaëe ||14||

He Himself is everything; He Himself grants glorious greatness. ||14||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥

सलोक मः २ ॥

Salok M: 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਨਾਨਕ ਅੰਧਾ ਹੋਇ ਕੈ ਰਤਨਾ ਪਰਖਣ ਜਾਇ ॥

नानक अंधा होइ कै रतना परखण जाइ ॥

Naanak ânđđhaa hoī kai raŧanaa parakhañ jaaī ||

O Nanak, the blind man may go to appraise the jewels,

ਰਤਨਾ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਈ ਆਵੈ ਆਪੁ ਲਖਾਇ ॥੧॥

रतना सार न जाणई आवै आपु लखाइ ॥१॥

Raŧanaa saar na jaañaëe âavai âapu lakhaaī ||1||

But he will not know their value; he will return home after exposing his ignorance. ||1||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਰਤਨਾ ਕੇਰੀ ਗੁਥਲੀ ਰਤਨੀ ਖੋਲੀ ਆਇ ॥

रतना केरी गुथली रतनी खोली आइ ॥

Raŧanaa keree guŧhalee raŧanee kholee âaī ||

The Jeweler has come, and opened up the bag of jewels.

ਵਖਰ ਤੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਦੁਹਾ ਰਹੀ ਸਮਾਇ ॥

वखर तै वणजारिआ दुहा रही समाइ ॥

Vakhar ŧai vañajaariâa đuhaa rahee samaaī ||

The merchandise and the merchant are merged together.

ਜਿਨ ਗੁਣੁ ਪਲੈ ਨਾਨਕਾ ਮਾਣਕ ਵਣਜਹਿ ਸੇਇ ॥

जिन गुणु पलै नानका माणक वणजहि सेइ ॥

Jin guñu palai naanakaa maañak vañajahi seī ||

They alone purchase the gem, O Nanak, who have virtue in their purse.

ਰਤਨਾ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਅੰਧੇ ਵਤਹਿ ਲੋਇ ॥੨॥

रतना सार न जाणनी अंधे वतहि लोइ ॥२॥

Raŧanaa saar na jaañanee ânđđhe vaŧahi loī ||2||

Those who do not appreciate the value of the jewels, wander like blind men in the world. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਨਉ ਦਰਵਾਜੇ ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਹੈ ਦਸਵੈ ਗੁਪਤੁ ਰਖੀਜੈ ॥

नउ दरवाजे काइआ कोटु है दसवै गुपतु रखीजै ॥

Naū đaravaaje kaaīâa kotu hai đasavai gupaŧu rakheejai ||

The fortress of the body has nine gates; the tenth gate is kept hidden.

ਬਜਰ ਕਪਾਟ ਨ ਖੁਲਨੀ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਖੁਲੀਜੈ ॥

बजर कपाट न खुलनी गुर सबदि खुलीजै ॥

Bajar kapaat na khulanee gur sabađi khuleejai ||

The rigid door is not open; only through the Word of the Guru's Shabad can it be opened.

ਅਨਹਦ ਵਾਜੇ ਧੁਨਿ ਵਜਦੇ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸੁਣੀਜੈ ॥

अनहद वाजे धुनि वजदे गुर सबदि सुणीजै ॥

Ânahađ vaaje đhuni vajađe gur sabađi suñeejai ||

The unstruck sound current resounds and vibrates there. The Word of the Guru's Shabad is heard.

ਤਿਤੁ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਚਾਨਣਾ ਕਰਿ ਭਗਤਿ ਮਿਲੀਜੈ ॥

तितु घट अंतरि चानणा करि भगति मिलीजै ॥

Ŧiŧu ghat ânŧŧari chaanañaa kari bhagaŧi mileejai ||

Deep within the nucleus of the heart, the Divine Light shines forth. Through devotional worship, one meets the Lord.

ਸਭ ਮਹਿ ਏਕੁ ਵਰਤਦਾ ਜਿਨਿ ਆਪੇ ਰਚਨ ਰਚਾਈ ॥੧੫॥

सभ महि एकु वरतदा जिनि आपे रचन रचाई ॥१५॥

Sabh mahi ēku varaŧađaa jini âape rachan rachaaëe ||15||

The One Lord is pervading and permeating all. He Himself created the creation. ||15||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥

सलोक मः २ ॥

Salok M: 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਅੰਧੇ ਕੈ ਰਾਹਿ ਦਸਿਐ ਅੰਧਾ ਹੋਇ ਸੁ ਜਾਇ ॥

अंधे कै राहि दसिऐ अंधा होइ सु जाइ ॥

Ânđđhe kai raahi đasiâi ânđđhaa hoī su jaaī ||

He is truly blind, who follows the way shown by the blind man.

ਹੋਇ ਸੁਜਾਖਾ ਨਾਨਕਾ ਸੋ ਕਿਉ ਉਝੜਿ ਪਾਇ ॥

होइ सुजाखा नानका सो किउ उझड़ि पाइ ॥

Hoī sujaakhaa naanakaa so kiū ūjhaɍi paaī ||

O Nanak, why should the one who can see, get lost?

ਅੰਧੇ ਏਹਿ ਨ ਆਖੀਅਨਿ ਜਿਨ ਮੁਖਿ ਲੋਇਣ ਨਾਹਿ ॥

अंधे एहि न आखीअनि जिन मुखि लोइण नाहि ॥

Ânđđhe ēhi na âakheeâni jin mukhi loīñ naahi ||

Do not call them blind, who have no eyes in their face.

ਅੰਧੇ ਸੇਈ ਨਾਨਕਾ ਖਸਮਹੁ ਘੁਥੇ ਜਾਹਿ ॥੧॥

अंधे सेई नानका खसमहु घुथे जाहि ॥१॥

Ânđđhe seëe naanakaa khasamahu ghuŧhe jaahi ||1||

They alone are blind, O Nanak, who wander away from their Lord and Master. ||1||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਸਾਹਿਬਿ ਅੰਧਾ ਜੋ ਕੀਆ ਕਰੇ ਸੁਜਾਖਾ ਹੋਇ ॥

साहिबि अंधा जो कीआ करे सुजाखा होइ ॥

Saahibi ânđđhaa jo keeâa kare sujaakhaa hoī ||

One whom the Lord has made blind - the Lord can make him see again.

ਜੇਹਾ ਜਾਣੈ ਤੇਹੋ ਵਰਤੈ ਜੇ ਸਉ ਆਖੈ ਕੋਇ ॥

जेहा जाणै तेहो वरतै जे सउ आखै कोइ ॥

Jehaa jaañai ŧeho varaŧai je saū âakhai koī ||

He acts only as he knows, although he may be spoken to a hundred times.

ਜਿਥੈ ਸੁ ਵਸਤੁ ਨ ਜਾਪਈ ਆਪੇ ਵਰਤਉ ਜਾਣਿ ॥

जिथै सु वसतु न जापई आपे वरतउ जाणि ॥

Jiŧhai su vasaŧu na jaapaëe âape varaŧaū jaañi ||

Where the real thing is not seen, self-conceit prevails there - know this well.

ਨਾਨਕ ਗਾਹਕੁ ਕਿਉ ਲਏ ਸਕੈ ਨ ਵਸਤੁ ਪਛਾਣਿ ॥੨॥

नानक गाहकु किउ लए सकै न वसतु पछाणि ॥२॥

Naanak gaahaku kiū laē sakai na vasaŧu pachhaañi ||2||

O Nanak, how can the purchaser purchase the real thing, if he cannot recognize it? ||2||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਸੋ ਕਿਉ ਅੰਧਾ ਆਖੀਐ ਜਿ ਹੁਕਮਹੁ ਅੰਧਾ ਹੋਇ ॥

सो किउ अंधा आखीऐ जि हुकमहु अंधा होइ ॥

So kiū ânđđhaa âakheeâi ji hukamahu ânđđhaa hoī ||

How can someone be called blind, if he was made blind by the Lord's Command?

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਬੁਝਈ ਅੰਧਾ ਕਹੀਐ ਸੋਇ ॥੩॥

नानक हुकमु न बुझई अंधा कहीऐ सोइ ॥३॥

Naanak hukamu na bujhaëe ânđđhaa kaheeâi soī ||3||

O Nanak, one who does not understand the Hukam of the Lord's Command should be called blind. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਗੜੁ ਕੋਟੁ ਹੈ ਸਭਿ ਦਿਸੰਤਰ ਦੇਸਾ ॥

काइआ अंदरि गड़ु कोटु है सभि दिसंतर देसा ॥

Kaaīâa ânđđari gaɍu kotu hai sabhi đisanŧŧar đesaa ||

Deep within the body is the fortress of the Lord, and all lands and countries.

ਆਪੇ ਤਾੜੀ ਲਾਈਅਨੁ ਸਭ ਮਹਿ ਪਰਵੇਸਾ ॥

आपे ताड़ी लाईअनु सभ महि परवेसा ॥

Âape ŧaaɍee laaëeânu sabh mahi paravesaa ||

He Himself sits in primal, profound Samaadhi; He Himself is all-pervading.

ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਾਜੀਅਨੁ ਆਪਿ ਗੁਪਤੁ ਰਖੇਸਾ ॥

आपे स्रिसटि साजीअनु आपि गुपतु रखेसा ॥

Âape srisati saajeeânu âapi gupaŧu rakhesaa ||

He Himself created the Universe, and He Himself remains hidden within it.

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਸਚੁ ਪਰਗਟੀਏਸਾ ॥

गुर सेवा ते जाणिआ सचु परगटीएसा ॥

Gur sevaa ŧe jaañiâa sachu paragateeēsaa ||

Serving the Guru, the Lord is known, and the Truth is revealed.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸਚੋ ਸਚੁ ਹੈ ਗੁਰਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥੧੬॥

सभु किछु सचो सचु है गुरि सोझी पाई ॥१६॥

Sabhu kichhu sacho sachu hai guri sojhee paaëe ||16||

He is True, the Truest of the True; the Guru has imparted this understanding. ||16||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਸਾਵਣੁ ਰਾਤਿ ਅਹਾੜੁ ਦਿਹੁ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਦੁਇ ਖੇਤ ॥

सावणु राति अहाड़ु दिहु कामु क्रोधु दुइ खेत ॥

Saavañu raaŧi âhaaɍu đihu kaamu krođhu đuī kheŧ ||

Night is the summer season, and day is the winter season; sexual desire and anger are the two fields planted.

ਲਬੁ ਵਤ੍ਰ ਦਰੋਗੁ ਬੀਉ ਹਾਲੀ ਰਾਹਕੁ ਹੇਤ ॥

लबु वत्र दरोगु बीउ हाली राहकु हेत ॥

Labu vaŧr đarogu beeū haalee raahaku heŧ ||

Greed prepares the soil, and the seed of falsehood is planted; attachment and love are the farmer and hired hand.

ਹਲੁ ਬੀਚਾਰੁ ਵਿਕਾਰ ਮਣ ਹੁਕਮੀ ਖਟੇ ਖਾਇ ॥

हलु बीचारु विकार मण हुकमी खटे खाइ ॥

Halu beechaaru vikaar mañ hukamee khate khaaī ||

Contemplation is the plow, and corruption is the harvest; this is what one earns and eats, according to the Hukam of the Lord's Command.

ਨਾਨਕ ਲੇਖੈ ਮੰਗਿਐ ਅਉਤੁ ਜਣੇਦਾ ਜਾਇ ॥੧॥

नानक लेखै मंगिऐ अउतु जणेदा जाइ ॥१॥

Naanak lekhai manggiâi âūŧu jañeđaa jaaī ||1||

O Nanak, when one is called to give his account, he will be barren and infertile. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਭਉ ਭੁਇ ਪਵਿਤੁ ਪਾਣੀ ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਬਲੇਦ ॥

भउ भुइ पवितु पाणी सतु संतोखु बलेद ॥

Bhaū bhuī paviŧu paañee saŧu sanŧŧokhu baleđ ||

Make the Fear of God the farm, purity the water, truth and contentment the cows and bulls,

ਹਲੁ ਹਲੇਮੀ ਹਾਲੀ ਚਿਤੁ ਚੇਤਾ ਵਤ੍ਰ ਵਖਤ ਸੰਜੋਗੁ ॥

हलु हलेमी हाली चितु चेता वत्र वखत संजोगु ॥

Halu halemee haalee chiŧu cheŧaa vaŧr vakhaŧ sanjjogu ||

Humility the plow, consciousness the plowman, remembrance the preparation of the soil, and union with the Lord the planting time.

ਨਾਉ ਬੀਜੁ ਬਖਸੀਸ ਬੋਹਲ ਦੁਨੀਆ ਸਗਲ ਦਰੋਗ ॥

नाउ बीजु बखसीस बोहल दुनीआ सगल दरोग ॥

Naaū beeju bakhasees bohal đuneeâa sagal đarog ||

Let the Lord's Name be the seed, and His Forgiving Grace the harvest. Do this, and the whole world will seem false.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਕਰਮੁ ਹੋਇ ਜਾਵਹਿ ਸਗਲ ਵਿਜੋਗ ॥੨॥

नानक नदरी करमु होइ जावहि सगल विजोग ॥२॥

Naanak nađaree karamu hoī jaavahi sagal vijog ||2||

O Nanak, if He bestows His Merciful Glance of Grace, then all your separation will be ended. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਮਨਮੁਖਿ ਮੋਹੁ ਗੁਬਾਰੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬੋਲੈ ॥

मनमुखि मोहु गुबारु है दूजै भाइ बोलै ॥

Manamukhi mohu gubaaru hai đoojai bhaaī bolai ||

The self-willed manmukh is trapped in the darkness of emotional attachment; in the love of duality he speaks.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਹੈ ਨਿਤ ਨੀਰੁ ਵਿਰੋਲੈ ॥

दूजै भाइ सदा दुखु है नित नीरु विरोलै ॥

Đoojai bhaaī sađaa đukhu hai niŧ neeru virolai ||

The love of duality brings pain forever; he churns the water endlessly.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਮਥਿ ਤਤੁ ਕਢੋਲੈ ॥

गुरमुखि नामु धिआईऐ मथि ततु कढोलै ॥

Guramukhi naamu đhiâaëeâi maŧhi ŧaŧu kadholai ||

The Gurmukh meditates on the Naam, the Name of the Lord; he churns, and obtains the essence of reality.

ਅੰਤਰਿ ਪਰਗਾਸੁ ਘਟਿ ਚਾਨਣਾ ਹਰਿ ਲਧਾ ਟੋਲੈ ॥

अंतरि परगासु घटि चानणा हरि लधा टोलै ॥

Ânŧŧari paragaasu ghati chaanañaa hari lađhaa tolai ||

The Divine Light illuminates his heart deep within; he seeks the Lord, and obtains Him.

ਆਪੇ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਦਾ ਕਿਛੁ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥੧੭॥

आपे भरमि भुलाइदा किछु कहणु न जाई ॥१७॥

Âape bharami bhulaaīđaa kichhu kahañu na jaaëe ||17||

He Himself deludes in doubt; no one can comment on this. ||17||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥

सलोक मः २ ॥

Salok M: 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਨਾਨਕ ਚਿੰਤਾ ਮਤਿ ਕਰਹੁ ਚਿੰਤਾ ਤਿਸ ਹੀ ਹੇਇ ॥

नानक चिंता मति करहु चिंता तिस ही हेइ ॥

Naanak chinŧŧaa maŧi karahu chinŧŧaa ŧis hee heī ||

O Nanak, don't be anxious; the Lord will take care of you.

ਜਲ ਮਹਿ ਜੰਤ ਉਪਾਇਅਨੁ ਤਿਨਾ ਭਿ ਰੋਜੀ ਦੇਇ ॥

जल महि जंत उपाइअनु तिना भि रोजी देइ ॥

Jal mahi janŧŧ ūpaaīânu ŧinaa bhi rojee đeī ||

He created the creatures in water, and He gives them their nourishment.

ਓਥੈ ਹਟੁ ਨ ਚਲਈ ਨਾ ਕੋ ਕਿਰਸ ਕਰੇਇ ॥

ओथै हटु न चलई ना को किरस करेइ ॥

Õŧhai hatu na chalaëe naa ko kiras kareī ||

There are no stores open there, and no one farms there.

ਸਉਦਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾ ਕੋ ਲਏ ਨ ਦੇਇ ॥

सउदा मूलि न होवई ना को लए न देइ ॥

Saūđaa mooli na hovaëe naa ko laē na đeī ||

No business is ever transacted there, and no one buys or sells.

ਜੀਆ ਕਾ ਆਹਾਰੁ ਜੀਅ ਖਾਣਾ ਏਹੁ ਕਰੇਇ ॥

जीआ का आहारु जीअ खाणा एहु करेइ ॥

Jeeâa kaa âahaaru jeeâ khaañaa ēhu kareī ||

Animals eat other animals; this is what the Lord has given them as food.

ਵਿਚਿ ਉਪਾਏ ਸਾਇਰਾ ਤਿਨਾ ਭਿ ਸਾਰ ਕਰੇਇ ॥

विचि उपाए साइरा तिना भि सार करेइ ॥

Vichi ūpaaē saaīraa ŧinaa bhi saar kareī ||

He created them in the oceans, and He provides for them as well.

ਨਾਨਕ ਚਿੰਤਾ ਮਤ ਕਰਹੁ ਚਿੰਤਾ ਤਿਸ ਹੀ ਹੇਇ ॥੧॥

नानक चिंता मत करहु चिंता तिस ही हेइ ॥१॥

Naanak chinŧŧaa maŧ karahu chinŧŧaa ŧis hee heī ||1||

O Nanak, don't be anxious; the Lord will take care of you. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਜੀਉ ਮਛੁਲੀ ਝੀਵਰੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਕਾਲੁ ॥

नानक इहु जीउ मछुली झीवरु त्रिसना कालु ॥

Naanak īhu jeeū machhulee jheevaru ŧrisanaa kaalu ||

O Nanak, this soul is the fish, and death is the hungry fisherman.

ਮਨੂਆ ਅੰਧੁ ਨ ਚੇਤਈ ਪੜੈ ਅਚਿੰਤਾ ਜਾਲੁ ॥

मनूआ अंधु न चेतई पड़ै अचिंता जालु ॥

Manooâa ânđđhu na cheŧaëe paɍai âchinŧŧaa jaalu ||

The blind man does not even think of this. And suddenly, the net is cast.

ਨਾਨਕ ਚਿਤੁ ਅਚੇਤੁ ਹੈ ਚਿੰਤਾ ਬਧਾ ਜਾਇ ॥

नानक चितु अचेतु है चिंता बधा जाइ ॥

Naanak chiŧu âcheŧu hai chinŧŧaa bađhaa jaaī ||

O Nanak, his consciousness is unconscious, and he departs, bound by anxiety.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥੨॥

नदरि करे जे आपणी ता आपे लए मिलाइ ॥२॥

Nađari kare je âapañee ŧaa âape laē milaaī ||2||

But if the Lord bestows His Glance of Grace, then He unites the soul with Himself. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸੇ ਜਨ ਸਾਚੇ ਸਦਾ ਸਦਾ ਜਿਨੀ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਤਾ ॥

से जन साचे सदा सदा जिनी हरि रसु पीता ॥

Se jan saache sađaa sađaa jinee hari rasu peeŧaa ||

They are true, forever true, who drink in the sublime essence of the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚਾ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਚੁ ਸਉਦਾ ਕੀਤਾ ॥

गुरमुखि सचा मनि वसै सचु सउदा कीता ॥

Guramukhi sachaa mani vasai sachu saūđaa keeŧaa ||

The True Lord abides in the mind of the Gurmukh; He strikes the true bargain.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਘਰ ਹੀ ਮਾਹਿ ਹੈ ਵਡਭਾਗੀ ਲੀਤਾ ॥

सभु किछु घर ही माहि है वडभागी लीता ॥

Sabhu kichhu ghar hee maahi hai vadabhaagee leeŧaa ||

Everything is in the home of the self within; only the very fortunate obtain it.

ਅੰਤਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਰਿ ਗਈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੀਤਾ ॥

अंतरि त्रिसना मरि गई हरि गुण गावीता ॥

Ânŧŧari ŧrisanaa mari gaëe hari guñ gaaveeŧaa ||

The hunger within is conquered and overcome, singing the Glorious Praises of the Lord.

ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਆਪੇ ਦੇਇ ਬੁਝਾਈ ॥੧੮॥

आपे मेलि मिलाइअनु आपे देइ बुझाई ॥१८॥

Âape meli milaaīânu âape đeī bujhaaëe ||18||

He Himself unites in His Union; He Himself blesses them with understanding. ||18||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਵੇਲਿ ਪਿੰਞਾਇਆ ਕਤਿ ਵੁਣਾਇਆ ॥

वेलि पिंञाइआ कति वुणाइआ ॥

Veli pinņņaaīâa kaŧi vuñaaīâa ||

The cotton is ginned, woven and spun;

ਕਟਿ ਕੁਟਿ ਕਰਿ ਖੁੰਬਿ ਚੜਾਇਆ ॥

कटि कुटि करि खु्मबि चड़ाइआ ॥

Kati kuti kari khumbbi chaɍaaīâa ||

The cloth is laid out, washed and bleached white.

ਲੋਹਾ ਵਢੇ ਦਰਜੀ ਪਾੜੇ ਸੂਈ ਧਾਗਾ ਸੀਵੈ ॥

लोहा वढे दरजी पाड़े सूई धागा सीवै ॥

Lohaa vadhe đarajee paaɍe sooëe đhaagaa seevai ||

The tailor cuts it with his scissors, and sews it with his thread.

ਇਉ ਪਤਿ ਪਾਟੀ ਸਿਫਤੀ ਸੀਪੈ ਨਾਨਕ ਜੀਵਤ ਜੀਵੈ ॥

इउ पति पाटी सिफती सीपै नानक जीवत जीवै ॥

Īū paŧi paatee siphaŧee seepai naanak jeevaŧ jeevai ||

Thus, the torn and tattered honor is sewn up again, through the Lord's Praise, O Nanak, and one lives the true life.

ਹੋਇ ਪੁਰਾਣਾ ਕਪੜੁ ਪਾਟੈ ਸੂਈ ਧਾਗਾ ਗੰਢੈ ॥

होइ पुराणा कपड़ु पाटै सूई धागा गंढै ॥

Hoī puraañaa kapaɍu paatai sooëe đhaagaa ganddhai ||

Becoming worn, the cloth is torn; with needle and thread it is sewn up again.

ਮਾਹੁ ਪਖੁ ਕਿਹੁ ਚਲੈ ਨਾਹੀ ਘੜੀ ਮੁਹਤੁ ਕਿਛੁ ਹੰਢੈ ॥

माहु पखु किहु चलै नाही घड़ी मुहतु किछु हंढै ॥

Maahu pakhu kihu chalai naahee ghaɍee muhaŧu kichhu handdhai ||

It will not last for a month, or even a week. It barely lasts for an hour, or even a moment.

ਸਚੁ ਪੁਰਾਣਾ ਹੋਵੈ ਨਾਹੀ ਸੀਤਾ ਕਦੇ ਨ ਪਾਟੈ ॥

सचु पुराणा होवै नाही सीता कदे न पाटै ॥

Sachu puraañaa hovai naahee seeŧaa kađe na paatai ||

But the Truth does not grow old; and when it is stitched, it is never torn again.

ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੋ ਸਚਾ ਤਿਚਰੁ ਜਾਪੀ ਜਾਪੈ ॥੧॥

नानक साहिबु सचो सचा तिचरु जापी जापै ॥१॥

Naanak saahibu sacho sachaa ŧicharu jaapee jaapai ||1||

O Nanak, the Lord and Master is the Truest of the True. While we meditate on Him, we see Him. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸਚ ਕੀ ਕਾਤੀ ਸਚੁ ਸਭੁ ਸਾਰੁ ॥

सच की काती सचु सभु सारु ॥

Sach kee kaaŧee sachu sabhu saaru ||

The knife is Truth, and its steel is totally True.

ਘਾੜਤ ਤਿਸ ਕੀ ਅਪਰ ਅਪਾਰ ॥

घाड़त तिस की अपर अपार ॥

Ghaaɍaŧ ŧis kee âpar âpaar ||

Its workmanship is incomparably beautiful.

ਸਬਦੇ ਸਾਣ ਰਖਾਈ ਲਾਇ ॥

सबदे साण रखाई लाइ ॥

Sabađe saañ rakhaaëe laaī ||

It is sharpened on the grindstone of the Shabad.

ਗੁਣ ਕੀ ਥੇਕੈ ਵਿਚਿ ਸਮਾਇ ॥

गुण की थेकै विचि समाइ ॥

Guñ kee ŧhekai vichi samaaī ||

It is placed in the scabbard of virtue.

ਤਿਸ ਦਾ ਕੁਠਾ ਹੋਵੈ ਸੇਖੁ ॥

तिस दा कुठा होवै सेखु ॥

Ŧis đaa kuthaa hovai sekhu ||

If the Shaykh is killed with that,

ਲੋਹੂ ਲਬੁ ਨਿਕਥਾ ਵੇਖੁ ॥

लोहू लबु निकथा वेखु ॥

Lohoo labu nikaŧhaa vekhu ||

Then the blood of greed will spill out.

ਹੋਇ ਹਲਾਲੁ ਲਗੈ ਹਕਿ ਜਾਇ ॥

होइ हलालु लगै हकि जाइ ॥

Hoī halaalu lagai haki jaaī ||

One who is slaughtered in this ritualistic way, will be attached to the Lord.

ਨਾਨਕ ਦਰਿ ਦੀਦਾਰਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥

नानक दरि दीदारि समाइ ॥२॥

Naanak đari đeeđaari samaaī ||2||

O Nanak, at the Lord's door, he is absorbed into His Blessed Vision. ||2||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਕਮਰਿ ਕਟਾਰਾ ਬੰਕੁੜਾ ਬੰਕੇ ਕਾ ਅਸਵਾਰੁ ॥

कमरि कटारा बंकुड़ा बंके का असवारु ॥

Kamari kataaraa bankkuɍaa bankke kaa âsavaaru ||

A beautiful dagger hangs by your waist, and you ride such a beautiful horse.

ਗਰਬੁ ਨ ਕੀਜੈ ਨਾਨਕਾ ਮਤੁ ਸਿਰਿ ਆਵੈ ਭਾਰੁ ॥੩॥

गरबु न कीजै नानका मतु सिरि आवै भारु ॥३॥

Garabu na keejai naanakaa maŧu siri âavai bhaaru ||3||

But don't be too proud; O Nanak, you may fall head first to the ground. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸੋ ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਬਦਿ ਮਿਲੈ ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਚਲੈ ॥

सो सतसंगति सबदि मिलै जो गुरमुखि चलै ॥

So saŧasanggaŧi sabađi milai jo guramukhi chalai ||

They alone walk as Gurmukh, who receive the Shabad in the Sat Sangat, the True Congregation.

ਸਚੁ ਧਿਆਇਨਿ ਸੇ ਸਚੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਖਰਚੁ ਧਨੁ ਪਲੈ ॥

सचु धिआइनि से सचे जिन हरि खरचु धनु पलै ॥

Sachu đhiâaīni se sache jin hari kharachu đhanu palai ||

Meditating on the True Lord, they become truthful; they carry in their robes the supplies of the Lord's wealth.

ਭਗਤ ਸੋਹਨਿ ਗੁਣ ਗਾਵਦੇ ਗੁਰਮਤਿ ਅਚਲੈ ॥

भगत सोहनि गुण गावदे गुरमति अचलै ॥

Bhagaŧ sohani guñ gaavađe guramaŧi âchalai ||

The devotees look beautiful, singing the Praises of the Lord; following the Guru's Teachings, they become stable and unchanging.

ਰਤਨ ਬੀਚਾਰੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਭਲੈ ॥

रतन बीचारु मनि वसिआ गुर कै सबदि भलै ॥

Raŧan beechaaru mani vasiâa gur kai sabađi bhalai ||

They enshrine the jewel of contemplation within their minds, and the most sublime Word of the Guru's Shabad.

ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ਆਪੇ ਦੇਇ ਵਡਿਆਈ ॥੧੯॥

आपे मेलि मिलाइदा आपे देइ वडिआई ॥१९॥

Âape meli milaaīđaa âape đeī vadiâaëe ||19||

He Himself unites in His Union; He Himself grants glorious greatness. ||19||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਆਸਾ ਅੰਦਰਿ ਸਭੁ ਕੋ ਕੋਇ ਨਿਰਾਸਾ ਹੋਇ ॥

आसा अंदरि सभु को कोइ निरासा होइ ॥

Âasaa ânđđari sabhu ko koī niraasaa hoī ||

Everyone is filled with hope; hardly anyone is free of hope.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਮਰਿ ਜੀਵਿਆ ਸਹਿਲਾ ਆਇਆ ਸੋਇ ॥੧॥

नानक जो मरि जीविआ सहिला आइआ सोइ ॥१॥

Naanak jo mari jeeviâa sahilaa âaīâa soī ||1||

O Nanak, blessed is the birth of one, who remains dead while yet alive. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਨਾ ਕਿਛੁ ਆਸਾ ਹਥਿ ਹੈ ਕੇਉ ਨਿਰਾਸਾ ਹੋਇ ॥

ना किछु आसा हथि है केउ निरासा होइ ॥

Naa kichhu âasaa haŧhi hai keū niraasaa hoī ||

Nothing is in the hands of hope. How can one become free of hope?

ਕਿਆ ਕਰੇ ਏਹ ਬਪੁੜੀ ਜਾਂ ਭੋੁਲਾਏ ਸੋਇ ॥੨॥

किआ करे एह बपुड़ी जां भोलाए सोइ ॥२॥

Kiâa kare ēh bapuɍee jaan bhaolaaē soī ||2||

What can this poor being do? The Lord Himself creates confusion. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਸੰਸਾਰ ਸਚੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ॥

ध्रिगु जीवणु संसार सचे नाम बिनु ॥

Đhrigu jeevañu sanssaar sache naam binu ||

Cursed is the life in this world, without the True Name.

ਪ੍ਰਭੁ ਦਾਤਾ ਦਾਤਾਰ ਨਿਹਚਲੁ ਏਹੁ ਧਨੁ ॥

प्रभु दाता दातार निहचलु एहु धनु ॥

Prbhu đaaŧaa đaaŧaar nihachalu ēhu đhanu ||

God is the Great Giver of givers. His wealth is permanent and unchanging.

ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਆਰਾਧੇ ਨਿਰਮਲੁ ਸੋਇ ਜਨੁ ॥

सासि सासि आराधे निरमलु सोइ जनु ॥

Saasi saasi âaraađhe niramalu soī janu ||

That humble being is immaculate, who worships the Lord with each and every breath.

ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਅਗਮੁ ਰਸਨਾ ਏਕੁ ਭਨੁ ॥

अंतरजामी अगमु रसना एकु भनु ॥

Ânŧŧarajaamee âgamu rasanaa ēku bhanu ||

With your tongue, vibrate the One Inaccessible Lord, the Inner-knower, the Searcher of hearts.

ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਰਬਤਿ ਨਾਨਕੁ ਬਲਿ ਜਾਈ ॥੨੦॥

रवि रहिआ सरबति नानकु बलि जाई ॥२०॥

Ravi rahiâa sarabaŧi naanaku bali jaaëe ||20||

He is all-pervading everywhere. Nanak is a sacrifice to Him. ||20||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਸਰਵਰ ਹੰਸ ਧੁਰੇ ਹੀ ਮੇਲਾ ਖਸਮੈ ਏਵੈ ਭਾਣਾ ॥

सरवर हंस धुरे ही मेला खसमै एवै भाणा ॥

Saravar hanss đhure hee melaa khasamai ēvai bhaañaa ||

The union between the lake of the True Guru and the swan of the soul was pre-ordained from the very beginning, by the Pleasure of the Lord's Will.

ਸਰਵਰ ਅੰਦਰਿ ਹੀਰਾ ਮੋਤੀ ਸੋ ਹੰਸਾ ਕਾ ਖਾਣਾ ॥

सरवर अंदरि हीरा मोती सो हंसा का खाणा ॥

Saravar ânđđari heeraa moŧee so hanssaa kaa khaañaa ||

The diamonds are in this lake; they are the food of the swans.

ਬਗੁਲਾ ਕਾਗੁ ਨ ਰਹਈ ਸਰਵਰਿ ਜੇ ਹੋਵੈ ਅਤਿ ਸਿਆਣਾ ॥

बगुला कागु न रहई सरवरि जे होवै अति सिआणा ॥

Bagulaa kaagu na rahaëe saravari je hovai âŧi siâañaa ||

The cranes and the ravens may be very wise, but they do not remain in this lake.

ਓਨਾ ਰਿਜਕੁ ਨ ਪਇਓ ਓਥੈ ਓਨੑਾ ਹੋਰੋ ਖਾਣਾ ॥

ओना रिजकु न पइओ ओथै ओन्हा होरो खाणा ॥

Õnaa rijaku na paīõ õŧhai õnʱaa horo khaañaa ||

They do not find their food there; their food is different.

ਸਚਿ ਕਮਾਣੈ ਸਚੋ ਪਾਈਐ ਕੂੜੈ ਕੂੜਾ ਮਾਣਾ ॥

सचि कमाणै सचो पाईऐ कूड़ै कूड़ा माणा ॥

Sachi kamaañai sacho paaëeâi kooɍai kooɍaa maañaa ||

Practicing Truth, the True Lord is found. False is the pride of the false.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕੌ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਜਿਨਾ ਧੁਰੇ ਪੈਯਾ ਪਰਵਾਣਾ ॥੧॥

नानक तिन कौ सतिगुरु मिलिआ जिना धुरे पैया परवाणा ॥१॥

Naanak ŧin kau saŧiguru miliâa jinaa đhure paiyaa paravaañaa ||1||

O Nanak, they alone meet the True Guru, who are so pre-destined by the Lord's Command. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸਾਹਿਬੁ ਮੇਰਾ ਉਜਲਾ ਜੇ ਕੋ ਚਿਤਿ ਕਰੇਇ ॥

साहिबु मेरा उजला जे को चिति करेइ ॥

Saahibu meraa ūjalaa je ko chiŧi kareī ||

My Lord and Master is immaculate, as are those who think of Him.

ਨਾਨਕ ਸੋਈ ਸੇਵੀਐ ਸਦਾ ਸਦਾ ਜੋ ਦੇਇ ॥

नानक सोई सेवीऐ सदा सदा जो देइ ॥

Naanak soëe seveeâi sađaa sađaa jo đeī ||

O Nanak, serve Him, who gives to you forever and ever.

ਨਾਨਕ ਸੋਈ ਸੇਵੀਐ ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥

नानक सोई सेवीऐ जितु सेविऐ दुखु जाइ ॥

Naanak soëe seveeâi jiŧu seviâi đukhu jaaī ||

O Nanak, serve Him; by serving Him, sorrow is dispelled.

ਅਵਗੁਣ ਵੰਞਨਿ ਗੁਣ ਰਵਹਿ ਮਨਿ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਆਇ ॥੨॥

अवगुण वंञनि गुण रवहि मनि सुखु वसै आइ ॥२॥

Âvaguñ vanņņani guñ ravahi mani sukhu vasai âaī ||2||

Faults and demerits vanish, and virtues take their place; peace comes to dwell in the mind. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਆਪਿ ਤਾੜੀ ਲਾਈਅਨੁ ॥

आपे आपि वरतदा आपि ताड़ी लाईअनु ॥

Âape âapi varaŧađaa âapi ŧaaɍee laaëeânu ||

He Himself is all-pervading; He Himself is absorbed in the profound state of Samaadhi.

ਆਪੇ ਹੀ ਉਪਦੇਸਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਤੀਆਈਅਨੁ ॥

आपे ही उपदेसदा गुरमुखि पतीआईअनु ॥

Âape hee ūpađesađaa guramukhi paŧeeâaëeânu ||

He Himself instructs; the Gurmukh is satisfied and fulfilled.

ਇਕਿ ਆਪੇ ਉਝੜਿ ਪਾਇਅਨੁ ਇਕਿ ਭਗਤੀ ਲਾਇਅਨੁ ॥

इकि आपे उझड़ि पाइअनु इकि भगती लाइअनु ॥

Īki âape ūjhaɍi paaīânu īki bhagaŧee laaīânu ||

Some, He causes to wander in the wilderness, while others are committed to His devotional worship.

ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਸੋ ਬੁਝਸੀ ਆਪੇ ਨਾਇ ਲਾਈਅਨੁ ॥

जिसु आपि बुझाए सो बुझसी आपे नाइ लाईअनु ॥

Jisu âapi bujhaaē so bujhasee âape naaī laaëeânu ||

He alone understands, whom the Lord causes to understand; He Himself attaches mortals to His Name.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਚੀ ਵਡਿਆਈ ॥੨੧॥੧॥ ਸੁਧੁ ॥

नानक नामु धिआईऐ सची वडिआई ॥२१॥१॥ सुधु ॥

Naanak naamu đhiâaëeâi sachee vadiâaëe ||21||1|| suđhu ||

O Nanak, meditating on the Naam, the Name of the Lord, true greatness is obtained. ||21||1|| Sudh ||



200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates