Vaar Malar ki (M:1),
ਵਾਰ ਮਲਾਰ ਕੀ (ਮਹਲਾ 1),
वार मलार की (महला 1)


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਵਾਰ ਮਲਾਰ ਕੀ ਮਹਲਾ ੧

वार मलार की महला १

Vaar malaar kee mahalaa 1

Vaar Of Malaar, First Mehl,

ਰਾਣੇ ਕੈਲਾਸ ਤਥਾ ਮਾਲਦੇ ਕੀ ਧੁਨਿ ॥

राणे कैलास तथा मालदे की धुनि ॥

Raañe kailaas ŧaŧhaa maalađe kee đhuni ||

Sung To The Tune Of Rana Kailaash And Malda:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सलोक महला ३ ॥

Salok mahalaa 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਮਨੁ ਰਹਸੀਐ ਜਿਉ ਵੁਠੈ ਧਰਣਿ ਸੀਗਾਰੁ ॥

गुरि मिलिऐ मनु रहसीऐ जिउ वुठै धरणि सीगारु ॥

Guri miliâi manu rahaseeâi jiū vuthai đharañi seegaaru ||

Meeting with the Guru, the mind is delighted, like the earth embellished by the rain.

ਸਭ ਦਿਸੈ ਹਰੀਆਵਲੀ ਸਰ ਭਰੇ ਸੁਭਰ ਤਾਲ ॥

सभ दिसै हरीआवली सर भरे सुभर ताल ॥

Sabh đisai hareeâavalee sar bhare subhar ŧaal ||

Everything becomes green and lush; the pools and ponds are filled to overflowing.

ਅੰਦਰੁ ਰਚੈ ਸਚ ਰੰਗਿ ਜਿਉ ਮੰਜੀਠੈ ਲਾਲੁ ॥

अंदरु रचै सच रंगि जिउ मंजीठै लालु ॥

Ânđđaru rachai sach ranggi jiū manjjeethai laalu ||

The inner self is imbued with the deep crimson color of love for the True Lord.

ਕਮਲੁ ਵਿਗਸੈ ਸਚੁ ਮਨਿ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਨਿਹਾਲੁ ॥

कमलु विगसै सचु मनि गुर कै सबदि निहालु ॥

Kamalu vigasai sachu mani gur kai sabađi nihaalu ||

The heart-lotus blossoms forth and the mind becomes true; through the Word of the Guru's Shabad, it is ecstatic and exalted.

ਮਨਮੁਖ ਦੂਜੀ ਤਰਫ ਹੈ ਵੇਖਹੁ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿ ॥

मनमुख दूजी तरफ है वेखहु नदरि निहालि ॥

Manamukh đoojee ŧaraph hai vekhahu nađari nihaali ||

The self-willed manmukh is on the wrong side. You can see this with your own eyes.

ਫਾਹੀ ਫਾਥੇ ਮਿਰਗ ਜਿਉ ਸਿਰਿ ਦੀਸੈ ਜਮਕਾਲੁ ॥

फाही फाथे मिरग जिउ सिरि दीसै जमकालु ॥

Phaahee phaaŧhe mirag jiū siri đeesai jamakaalu ||

He is caught in the trap like the deer; the Messenger of Death hovers over his head.

ਖੁਧਿਆ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਨਿੰਦਾ ਬੁਰੀ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਵਿਕਰਾਲੁ ॥

खुधिआ त्रिसना निंदा बुरी कामु क्रोधु विकरालु ॥

Khuđhiâa ŧrisanaa ninđđaa buree kaamu krođhu vikaraalu ||

Hunger, thirst and slander are evil; sexual desire and anger are horrible.

ਏਨੀ ਅਖੀ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵਈ ਜਿਚਰੁ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥

एनी अखी नदरि न आवई जिचरु सबदि न करे बीचारु ॥

Ēnee âkhee nađari na âavaëe jicharu sabađi na kare beechaaru ||

These cannot be seen with your eyes, until you contemplate the Word of the Shabad.

ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸੰਤੋਖੀਆਂ ਚੂਕੈ ਆਲ ਜੰਜਾਲੁ ॥

तुधु भावै संतोखीआं चूकै आल जंजालु ॥

Ŧuđhu bhaavai sanŧŧokheeâan chookai âal janjjaalu ||

Whoever is pleasing to You is content; all his entanglements are gone.

ਮੂਲੁ ਰਹੈ ਗੁਰੁ ਸੇਵਿਐ ਗੁਰ ਪਉੜੀ ਬੋਹਿਥੁ ॥

मूलु रहै गुरु सेविऐ गुर पउड़ी बोहिथु ॥

Moolu rahai guru seviâi gur paūɍee bohiŧhu ||

Serving the Guru, his capital is preserved. The Guru is the ladder and the boat.

ਨਾਨਕ ਲਗੀ ਤਤੁ ਲੈ ਤੂੰ ਸਚਾ ਮਨਿ ਸਚੁ ॥੧॥

नानक लगी ततु लै तूं सचा मनि सचु ॥१॥

Naanak lagee ŧaŧu lai ŧoonn sachaa mani sachu ||1||

O Nanak, whoever is attached to the Lord receives the essence; O True Lord, You are found when the mind is true. ||1||


ਮਹਲਾ ੧ ॥

महला १ ॥

Mahalaa 1 ||

First Mehl:

ਹੇਕੋ ਪਾਧਰੁ ਹੇਕੁ ਦਰੁ ਗੁਰ ਪਉੜੀ ਨਿਜ ਥਾਨੁ ॥

हेको पाधरु हेकु दरु गुर पउड़ी निज थानु ॥

Heko paađharu heku đaru gur paūɍee nij ŧhaanu ||

There is one path and one door. The Guru is the ladder to reach one's own place.

ਰੂੜਉ ਠਾਕੁਰੁ ਨਾਨਕਾ ਸਭਿ ਸੁਖ ਸਾਚਉ ਨਾਮੁ ॥੨॥

रूड़उ ठाकुरु नानका सभि सुख साचउ नामु ॥२॥

Rooɍaū thaakuru naanakaa sabhi sukh saachaū naamu ||2||

Our Lord and Master is so beautiful, O Nanak; all comfort and peace are in the Name of the True Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪੀਨੑੈ ਆਪੁ ਸਾਜਿ ਆਪੁ ਪਛਾਣਿਆ ॥

आपीन्है आपु साजि आपु पछाणिआ ॥

Âapeenʱai âapu saaji âapu pachhaañiâa ||

He Himself created Himself; He Himself understands Himself.

ਅੰਬਰੁ ਧਰਤਿ ਵਿਛੋੜਿ ਚੰਦੋਆ ਤਾਣਿਆ ॥

अ्मबरु धरति विछोड़ि चंदोआ ताणिआ ॥

Âmbbaru đharaŧi vichhoɍi chanđđoâa ŧaañiâa ||

Separating the sky and the earth, He has spread out His canopy.

ਵਿਣੁ ਥੰਮ੍ਹ੍ਹਾ ਗਗਨੁ ਰਹਾਇ ਸਬਦੁ ਨੀਸਾਣਿਆ ॥

विणु थम्हा गगनु रहाइ सबदु नीसाणिआ ॥

Viñu ŧhammʱaa gaganu rahaaī sabađu neesaañiâa ||

Without any pillars, He supports the sky, through the insignia of His Shabad.

ਸੂਰਜੁ ਚੰਦੁ ਉਪਾਇ ਜੋਤਿ ਸਮਾਣਿਆ ॥

सूरजु चंदु उपाइ जोति समाणिआ ॥

Sooraju chanđđu ūpaaī joŧi samaañiâa ||

Creating the sun and the moon, He infused His Light into them.

ਕੀਏ ਰਾਤਿ ਦਿਨੰਤੁ ਚੋਜ ਵਿਡਾਣਿਆ ॥

कीए राति दिनंतु चोज विडाणिआ ॥

Keeē raaŧi đinanŧŧu choj vidaañiâa ||

He created the night and the day; Wondrous are His miraculous plays.

ਤੀਰਥ ਧਰਮ ਵੀਚਾਰ ਨਾਵਣ ਪੁਰਬਾਣਿਆ ॥

तीरथ धरम वीचार नावण पुरबाणिआ ॥

Ŧeeraŧh đharam veechaar naavañ purabaañiâa ||

He created the sacred shrines of pilgrimage, where people contemplate righteousness and Dharma, and take cleansing baths on special occasions.

ਤੁਧੁ ਸਰਿ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ਕਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣਿਆ ॥

तुधु सरि अवरु न कोइ कि आखि वखाणिआ ॥

Ŧuđhu sari âvaru na koī ki âakhi vakhaañiâa ||

There is no other equal to You; how can we speak and describe You?

ਸਚੈ ਤਖਤਿ ਨਿਵਾਸੁ ਹੋਰ ਆਵਣ ਜਾਣਿਆ ॥੧॥

सचै तखति निवासु होर आवण जाणिआ ॥१॥

Sachai ŧakhaŧi nivaasu hor âavañ jaañiâa ||1||

You are seated on the throne of Truth; all others come and go in reincarnation. ||1||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਨਾਨਕ ਸਾਵਣਿ ਜੇ ਵਸੈ ਚਹੁ ਓਮਾਹਾ ਹੋਇ ॥

नानक सावणि जे वसै चहु ओमाहा होइ ॥

Naanak saavañi je vasai chahu õmaahaa hoī ||

O Nanak, when it rains in the month of Saawan, four are delighted:

ਨਾਗਾਂ ਮਿਰਗਾਂ ਮਛੀਆਂ ਰਸੀਆਂ ਘਰਿ ਧਨੁ ਹੋਇ ॥੧॥

नागां मिरगां मछीआं रसीआं घरि धनु होइ ॥१॥

Naagaan miragaan machheeâan raseeâan ghari đhanu hoī ||1||

The snake, the deer, the fish and the wealthy people who seek pleasure. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਨਾਨਕ ਸਾਵਣਿ ਜੇ ਵਸੈ ਚਹੁ ਵੇਛੋੜਾ ਹੋਇ ॥

नानक सावणि जे वसै चहु वेछोड़ा होइ ॥

Naanak saavañi je vasai chahu vechhoɍaa hoī ||

O Nanak, when it rains in the month of Saawan, four suffer the pains of separation:

ਗਾਈ ਪੁਤਾ ਨਿਰਧਨਾ ਪੰਥੀ ਚਾਕਰੁ ਹੋਇ ॥੨॥

गाई पुता निरधना पंथी चाकरु होइ ॥२॥

Gaaëe puŧaa nirađhanaa panŧŧhee chaakaru hoī ||2||

the cow's calves, the poor, the travelers and the servants. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੂ ਸਚਾ ਸਚਿਆਰੁ ਜਿਨਿ ਸਚੁ ਵਰਤਾਇਆ ॥

तू सचा सचिआरु जिनि सचु वरताइआ ॥

Ŧoo sachaa sachiâaru jini sachu varaŧaaīâa ||

You are True, O True Lord; You dispense True Justice.

ਬੈਠਾ ਤਾੜੀ ਲਾਇ ਕਵਲੁ ਛਪਾਇਆ ॥

बैठा ताड़ी लाइ कवलु छपाइआ ॥

Baithaa ŧaaɍee laaī kavalu chhapaaīâa ||

Like a lotus, You sit in the primal celestial trance; You are hidden from view.

ਬ੍ਰਹਮੈ ਵਡਾ ਕਹਾਇ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥

ब्रहमै वडा कहाइ अंतु न पाइआ ॥

Brhamai vadaa kahaaī ânŧŧu na paaīâa ||

Brahma is called great, but even he does not know Your limits.

ਨਾ ਤਿਸੁ ਬਾਪੁ ਨ ਮਾਇ ਕਿਨਿ ਤੂ ਜਾਇਆ ॥

ना तिसु बापु न माइ किनि तू जाइआ ॥

Naa ŧisu baapu na maaī kini ŧoo jaaīâa ||

You have no father or mother; who gave birth to You?

ਨਾ ਤਿਸੁ ਰੂਪੁ ਨ ਰੇਖ ਵਰਨ ਸਬਾਇਆ ॥

ना तिसु रूपु न रेख वरन सबाइआ ॥

Naa ŧisu roopu na rekh varan sabaaīâa ||

You have no form or feature; You transcend all social classes.

ਨਾ ਤਿਸੁ ਭੁਖ ਪਿਆਸ ਰਜਾ ਧਾਇਆ ॥

ना तिसु भुख पिआस रजा धाइआ ॥

Naa ŧisu bhukh piâas rajaa đhaaīâa ||

You have no hunger or thirst; You are satisfied and satiated.

ਗੁਰ ਮਹਿ ਆਪੁ ਸਮੋਇ ਸਬਦੁ ਵਰਤਾਇਆ ॥

गुर महि आपु समोइ सबदु वरताइआ ॥

Gur mahi âapu samoī sabađu varaŧaaīâa ||

You have merged Yourself into the Guru; You are pervading through the Word of Your Shabad.

ਸਚੇ ਹੀ ਪਤੀਆਇ ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ॥੨॥

सचे ही पतीआइ सचि समाइआ ॥२॥

Sache hee paŧeeâaī sachi samaaīâa ||2||

When he is pleasing to the True Lord, the mortal merges in Truth. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਵੈਦੁ ਬੁਲਾਇਆ ਵੈਦਗੀ ਪਕੜਿ ਢੰਢੋਲੇ ਬਾਂਹ ॥

वैदु बुलाइआ वैदगी पकड़ि ढंढोले बांह ॥

Vaiđu bulaaīâa vaiđagee pakaɍi dhanddhole baanh ||

The physician was called in; he touched my arm and felt my pulse.

ਭੋਲਾ ਵੈਦੁ ਨ ਜਾਣਈ ਕਰਕ ਕਲੇਜੇ ਮਾਹਿ ॥੧॥

भोला वैदु न जाणई करक कलेजे माहि ॥१॥

Bholaa vaiđu na jaañaëe karak kaleje maahi ||1||

The foolish physician did not know that the pain was in the mind. ||1||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਵੈਦਾ ਵੈਦੁ ਸੁਵੈਦੁ ਤੂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੋਗੁ ਪਛਾਣੁ ॥

वैदा वैदु सुवैदु तू पहिलां रोगु पछाणु ॥

Vaiđaa vaiđu suvaiđu ŧoo pahilaan rogu pachhaañu ||

O physician, you are a competent physician, if you first diagnose the disease.

ਐਸਾ ਦਾਰੂ ਲੋੜਿ ਲਹੁ ਜਿਤੁ ਵੰਞੈ ਰੋਗਾ ਘਾਣਿ ॥

ऐसा दारू लोड़ि लहु जितु वंञै रोगा घाणि ॥

Âisaa đaaroo loɍi lahu jiŧu vanņņai rogaa ghaañi ||

Prescribe such a remedy, by which all sorts of illnesses may be cured.

ਜਿਤੁ ਦਾਰੂ ਰੋਗ ਉਠਿਅਹਿ ਤਨਿ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਆਇ ॥

जितु दारू रोग उठिअहि तनि सुखु वसै आइ ॥

Jiŧu đaaroo rog ūthiâhi ŧani sukhu vasai âaī ||

Administer that medicine, which will cure the disease, and allow peace to come and dwell in the body.

ਰੋਗੁ ਗਵਾਇਹਿ ਆਪਣਾ ਤ ਨਾਨਕ ਵੈਦੁ ਸਦਾਇ ॥੨॥

रोगु गवाइहि आपणा त नानक वैदु सदाइ ॥२॥

Rogu gavaaīhi âapañaa ŧa naanak vaiđu sađaaī ||2||

Only when you are rid of your own disease, O Nanak, will you be known as a physician. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਦੇਵ ਉਪਾਇਆ ॥

ब्रहमा बिसनु महेसु देव उपाइआ ॥

Brhamaa bisanu mahesu đev ūpaaīâa ||

Brahma, Vishnu, Shiva and the deities were created.

ਬ੍ਰਹਮੇ ਦਿਤੇ ਬੇਦ ਪੂਜਾ ਲਾਇਆ ॥

ब्रहमे दिते बेद पूजा लाइआ ॥

Brhame điŧe beđ poojaa laaīâa ||

Brahma was given the Vedas, and enjoined to worship God.

ਦਸ ਅਵਤਾਰੀ ਰਾਮੁ ਰਾਜਾ ਆਇਆ ॥

दस अवतारी रामु राजा आइआ ॥

Đas âvaŧaaree raamu raajaa âaīâa ||

The ten incarnations, and Rama the king, came into being.

ਦੈਤਾ ਮਾਰੇ ਧਾਇ ਹੁਕਮਿ ਸਬਾਇਆ ॥

दैता मारे धाइ हुकमि सबाइआ ॥

Đaiŧaa maare đhaaī hukami sabaaīâa ||

According to His Will, they quickly killed all the demons.

ਈਸ ਮਹੇਸੁਰੁ ਸੇਵ ਤਿਨੑੀ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥

ईस महेसुरु सेव तिन्ही अंतु न पाइआ ॥

Ëes mahesuru sev ŧinʱee ânŧŧu na paaīâa ||

Shiva serves Him, but cannot find His limits.

ਸਚੀ ਕੀਮਤਿ ਪਾਇ ਤਖਤੁ ਰਚਾਇਆ ॥

सची कीमति पाइ तखतु रचाइआ ॥

Sachee keemaŧi paaī ŧakhaŧu rachaaīâa ||

He established His throne on the principles of Truth.

ਦੁਨੀਆ ਧੰਧੈ ਲਾਇ ਆਪੁ ਛਪਾਇਆ ॥

दुनीआ धंधै लाइ आपु छपाइआ ॥

Đuneeâa đhanđđhai laaī âapu chhapaaīâa ||

He enjoined all the world to its tasks, while He keeps Himself hidden from view.

ਧਰਮੁ ਕਰਾਏ ਕਰਮ ਧੁਰਹੁ ਫੁਰਮਾਇਆ ॥੩॥

धरमु कराए करम धुरहु फुरमाइआ ॥३॥

Đharamu karaaē karam đhurahu phuramaaīâa ||3||

The Primal Lord has ordained that mortals must practice righteousness. ||3||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥

सलोक मः २ ॥

Salok M: 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਸਾਵਣੁ ਆਇਆ ਹੇ ਸਖੀ ਕੰਤੈ ਚਿਤਿ ਕਰੇਹੁ ॥

सावणु आइआ हे सखी कंतै चिति करेहु ॥

Saavañu âaīâa he sakhee kanŧŧai chiŧi karehu ||

The month of Saawan has come, O my companions; think of your Husband Lord.

ਨਾਨਕ ਝੂਰਿ ਮਰਹਿ ਦੋਹਾਗਣੀ ਜਿਨੑ ਅਵਰੀ ਲਾਗਾ ਨੇਹੁ ॥੧॥

नानक झूरि मरहि दोहागणी जिन्ह अवरी लागा नेहु ॥१॥

Naanak jhoori marahi đohaagañee jinʱ âvaree laagaa nehu ||1||

O Nanak, the discarded bride is in love with another; now she weeps and wails, and dies. ||1||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਸਾਵਣੁ ਆਇਆ ਹੇ ਸਖੀ ਜਲਹਰੁ ਬਰਸਨਹਾਰੁ ॥

सावणु आइआ हे सखी जलहरु बरसनहारु ॥

Saavañu âaīâa he sakhee jalaharu barasanahaaru ||

The month of Saawan has come, O my companions; the clouds have burst forth with rain.

ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਸਵਨੁ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਿਨੑ ਸਹ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥੨॥

नानक सुखि सवनु सोहागणी जिन्ह सह नालि पिआरु ॥२॥

Naanak sukhi savanu sohaagañee jinʱ sah naali piâaru ||2||

O Nanak, the blessed soul-brides sleep in peace; they are in love with their Husband Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪੇ ਛਿੰਝ ਪਵਾਇ ਮਲਾਖਾੜਾ ਰਚਿਆ ॥

आपे छिंझ पवाइ मलाखाड़ा रचिआ ॥

Âape chhinjjh pavaaī malaakhaaɍaa rachiâa ||

He Himself has staged the tournament, and arranged the arena for the wrestlers.

ਲਥੇ ਭੜਥੂ ਪਾਇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਚਿਆ ॥

लथे भड़थू पाइ गुरमुखि मचिआ ॥

Laŧhe bhaɍaŧhoo paaī guramukhi machiâa ||

They have entered the arena with pomp and ceremony; the Gurmukhs are joyful.

ਮਨਮੁਖ ਮਾਰੇ ਪਛਾੜਿ ਮੂਰਖ ਕਚਿਆ ॥

मनमुख मारे पछाड़ि मूरख कचिआ ॥

Manamukh maare pachhaaɍi moorakh kachiâa ||

The false and foolish self-willed manmukhs are defeated and overcome.

ਆਪਿ ਭਿੜੈ ਮਾਰੇ ਆਪਿ ਆਪਿ ਕਾਰਜੁ ਰਚਿਆ ॥

आपि भिड़ै मारे आपि आपि कारजु रचिआ ॥

Âapi bhiɍai maare âapi âapi kaaraju rachiâa ||

The Lord Himself wrestles, and He Himself defeats them. He Himself staged this play.

ਸਭਨਾ ਖਸਮੁ ਏਕੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਣੀਐ ॥

सभना खसमु एकु है गुरमुखि जाणीऐ ॥

Sabhanaa khasamu ēku hai guramukhi jaañeeâi ||

The One God is the Lord and Master of all; this is known by the Gurmukhs.

ਹੁਕਮੀ ਲਿਖੈ ਸਿਰਿ ਲੇਖੁ ਵਿਣੁ ਕਲਮ ਮਸਵਾਣੀਐ ॥

हुकमी लिखै सिरि लेखु विणु कलम मसवाणीऐ ॥

Hukamee likhai siri lekhu viñu kalam masavaañeeâi ||

He writes the inscription of His Hukam on the foreheads of all, without pen or ink.

ਸਤਸੰਗਤਿ ਮੇਲਾਪੁ ਜਿਥੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਦਾ ਵਖਾਣੀਐ ॥

सतसंगति मेलापु जिथै हरि गुण सदा वखाणीऐ ॥

Saŧasanggaŧi melaapu jiŧhai hari guñ sađaa vakhaañeeâi ||

In the Sat Sangat, the True Congregation, Union with Him is obtained; there, the Glorious Praises of the Lord are chanted forever.

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਸਲਾਹਿ ਸਚੁ ਪਛਾਣੀਐ ॥੪॥

नानक सचा सबदु सलाहि सचु पछाणीऐ ॥४॥

Naanak sachaa sabađu salaahi sachu pachhaañeeâi ||4||

O Nanak, praising the True Word of His Shabad, one comes to realize the Truth. ||4||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਊਂਨਵਿ ਊਂਨਵਿ ਆਇਆ ਅਵਰਿ ਕਰੇਂਦਾ ਵੰਨ ॥

ऊंनवि ऊंनवि आइआ अवरि करेंदा वंन ॥

Ǖn`navi ǖn`navi âaīâa âvari karenđaa vann ||

Hanging low, low and thick in the sky, the clouds are changing color.

ਕਿਆ ਜਾਣਾ ਤਿਸੁ ਸਾਹ ਸਿਉ ਕੇਵ ਰਹਸੀ ਰੰਗੁ ॥

किआ जाणा तिसु साह सिउ केव रहसी रंगु ॥

Kiâa jaañaa ŧisu saah siū kev rahasee ranggu ||

How do I know whether my love for my Husband Lord shall endure?

ਰੰਗੁ ਰਹਿਆ ਤਿਨੑ ਕਾਮਣੀ ਜਿਨੑ ਮਨਿ ਭਉ ਭਾਉ ਹੋਇ ॥

रंगु रहिआ तिन्ह कामणी जिन्ह मनि भउ भाउ होइ ॥

Ranggu rahiâa ŧinʱ kaamañee jinʱ mani bhaū bhaaū hoī ||

The love of those soul-brides endures, if their minds are filled with the Love and the Fear of God.

ਨਾਨਕ ਭੈ ਭਾਇ ਬਾਹਰੀ ਤਿਨ ਤਨਿ ਸੁਖੁ ਨ ਹੋਇ ॥੧॥

नानक भै भाइ बाहरी तिन तनि सुखु न होइ ॥१॥

Naanak bhai bhaaī baaharee ŧin ŧani sukhu na hoī ||1||

O Nanak, she who has no Love and Fear of God - her body shall never find peace. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਊਂਨਵਿ ਊਂਨਵਿ ਆਇਆ ਵਰਸੈ ਨੀਰੁ ਨਿਪੰਗੁ ॥

ऊंनवि ऊंनवि आइआ वरसै नीरु निपंगु ॥

Ǖn`navi ǖn`navi âaīâa varasai neeru nipanggu ||

Hanging low, low and thick in the sky, the clouds come, and pure water rains down.

ਨਾਨਕ ਦੁਖੁ ਲਾਗਾ ਤਿਨੑ ਕਾਮਣੀ ਜਿਨੑ ਕੰਤੈ ਸਿਉ ਮਨਿ ਭੰਗੁ ॥੨॥

नानक दुखु लागा तिन्ह कामणी जिन्ह कंतै सिउ मनि भंगु ॥२॥

Naanak đukhu laagaa ŧinʱ kaamañee jinʱ kanŧŧai siū mani bhanggu ||2||

O Nanak, that soul-bride suffers in pain, whose mind is torn away from her Husband Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਦੋਵੈ ਤਰਫਾ ਉਪਾਇ ਇਕੁ ਵਰਤਿਆ ॥

दोवै तरफा उपाइ इकु वरतिआ ॥

Đovai ŧaraphaa ūpaaī īku varaŧiâa ||

The One Lord created both sides and pervades the expanse.

ਬੇਦ ਬਾਣੀ ਵਰਤਾਇ ਅੰਦਰਿ ਵਾਦੁ ਘਤਿਆ ॥

बेद बाणी वरताइ अंदरि वादु घतिआ ॥

Beđ baañee varaŧaaī ânđđari vaađu ghaŧiâa ||

The words of the Vedas became pervasive, with arguments and divisions.

ਪਰਵਿਰਤਿ ਨਿਰਵਿਰਤਿ ਹਾਠਾ ਦੋਵੈ ਵਿਚਿ ਧਰਮੁ ਫਿਰੈ ਰੈਬਾਰਿਆ ॥

परविरति निरविरति हाठा दोवै विचि धरमु फिरै रैबारिआ ॥

Paraviraŧi niraviraŧi haathaa đovai vichi đharamu phirai raibaariâa ||

Attachment and detachment are the two sides of it; Dharma, true religion, is the guide between the two.

ਮਨਮੁਖ ਕਚੇ ਕੂੜਿਆਰ ਤਿਨੑੀ ਨਿਹਚਉ ਦਰਗਹ ਹਾਰਿਆ ॥

मनमुख कचे कूड़िआर तिन्ही निहचउ दरगह हारिआ ॥

Manamukh kache kooɍiâar ŧinʱee nihachaū đaragah haariâa ||

The self-willed manmukhs are worthless and false. Without a doubt, they lose in the Court of the Lord.

ਗੁਰਮਤੀ ਸਬਦਿ ਸੂਰ ਹੈ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਜਿਨੑੀ ਮਾਰਿਆ ॥

गुरमती सबदि सूर है कामु क्रोधु जिन्ही मारिआ ॥

Guramaŧee sabađi soor hai kaamu krođhu jinʱee maariâa ||

Those who follow the Guru's Teachings are the true spiritual warriors; they have conquered sexual desire and anger.

ਸਚੈ ਅੰਦਰਿ ਮਹਲਿ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰਿਆ ॥

सचै अंदरि महलि सबदि सवारिआ ॥

Sachai ânđđari mahali sabađi savaariâa ||

They enter into the True Mansion of the Lord's Presence, embellished and exalted by the Word of the Shabad.

ਸੇ ਭਗਤ ਤੁਧੁ ਭਾਵਦੇ ਸਚੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰਿਆ ॥

से भगत तुधु भावदे सचै नाइ पिआरिआ ॥

Se bhagaŧ ŧuđhu bhaavađe sachai naaī piâariâa ||

Those devotees are pleasing to Your Will, O Lord; they dearly love the True Name.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਆਪਣਾ ਤਿਨੑਾ ਵਿਟਹੁ ਹਉ ਵਾਰਿਆ ॥੫॥

सतिगुरु सेवनि आपणा तिन्हा विटहु हउ वारिआ ॥५॥

Saŧiguru sevani âapañaa ŧinʱaa vitahu haū vaariâa ||5||

I am a sacrifice to those who serve their True Guru. ||5||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਊਂਨਵਿ ਊਂਨਵਿ ਆਇਆ ਵਰਸੈ ਲਾਇ ਝੜੀ ॥

ऊंनवि ऊंनवि आइआ वरसै लाइ झड़ी ॥

Ǖn`navi ǖn`navi âaīâa varasai laaī jhaɍee ||

Hanging low, low and thick in the sky, the clouds come, and water rains down in torrents.

ਨਾਨਕ ਭਾਣੈ ਚਲੈ ਕੰਤ ਕੈ ਸੁ ਮਾਣੇ ਸਦਾ ਰਲੀ ॥੧॥

नानक भाणै चलै कंत कै सु माणे सदा रली ॥१॥

Naanak bhaañai chalai kanŧŧ kai su maañe sađaa ralee ||1||

O Nanak, she walks in harmony with the Will of her Husband Lord; she enjoys peace and pleasure forever. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਕਿਆ ਉਠਿ ਉਠਿ ਦੇਖਹੁ ਬਪੁੜੇਂ ਇਸੁ ਮੇਘੈ ਹਥਿ ਕਿਛੁ ਨਾਹਿ ॥

किआ उठि उठि देखहु बपुड़ें इसु मेघै हथि किछु नाहि ॥

Kiâa ūthi ūthi đekhahu bapuɍen īsu meghai haŧhi kichhu naahi ||

Why are you standing up, standing up to look? You poor wretch, this cloud has nothing in its hands.

ਜਿਨਿ ਏਹੁ ਮੇਘੁ ਪਠਾਇਆ ਤਿਸੁ ਰਾਖਹੁ ਮਨ ਮਾਂਹਿ ॥

जिनि एहु मेघु पठाइआ तिसु राखहु मन मांहि ॥

Jini ēhu meghu pathaaīâa ŧisu raakhahu man maanhi ||

The One who sent this cloud - cherish Him in your mind.

ਤਿਸ ਨੋ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਸੀ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥

तिस नो मंनि वसाइसी जा कउ नदरि करेइ ॥

Ŧis no manni vasaaīsee jaa kaū nađari kareī ||

He alone enshrines the Lord in his mind, upon whom the Lord bestows His Glance of Grace.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਬਾਹਰੀ ਸਭ ਕਰਣ ਪਲਾਹ ਕਰੇਇ ॥੨॥

नानक नदरी बाहरी सभ करण पलाह करेइ ॥२॥

Naanak nađaree baaharee sabh karañ palaah kareī ||2||

O Nanak, all those who lack this Grace, cry and weep and wail. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸੋ ਹਰਿ ਸਦਾ ਸਰੇਵੀਐ ਜਿਸੁ ਕਰਤ ਨ ਲਾਗੈ ਵਾਰ ॥

सो हरि सदा सरेवीऐ जिसु करत न लागै वार ॥

So hari sađaa sareveeâi jisu karaŧ na laagai vaar ||

Serve the Lord forever; He acts in no time at all.

ਆਡਾਣੇ ਆਕਾਸ ਕਰਿ ਖਿਨ ਮਹਿ ਢਾਹਿ ਉਸਾਰਣਹਾਰ ॥

आडाणे आकास करि खिन महि ढाहि उसारणहार ॥

Âadaañe âakaas kari khin mahi dhaahi ūsaarañahaar ||

He stretched the sky across the heavens; in an instant, He creates and destroys.

ਆਪੇ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਕੁਦਰਤਿ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰ ॥

आपे जगतु उपाइ कै कुदरति करे वीचार ॥

Âape jagaŧu ūpaaī kai kuđaraŧi kare veechaar ||

He Himself created the world; He contemplates His Creative Omnipotence.

ਮਨਮੁਖ ਅਗੈ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ ਬਹੁਤੀ ਹੋਵੈ ਮਾਰ ॥

मनमुख अगै लेखा मंगीऐ बहुती होवै मार ॥

Manamukh âgai lekhaa manggeeâi bahuŧee hovai maar ||

The self-willed manmukh will be called to account hereafter; he will be severely punished.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਤਿ ਸਿਉ ਲੇਖਾ ਨਿਬੜੈ ਬਖਸੇ ਸਿਫਤਿ ਭੰਡਾਰ ॥

गुरमुखि पति सिउ लेखा निबड़ै बखसे सिफति भंडार ॥

Guramukhi paŧi siū lekhaa nibaɍai bakhase siphaŧi bhanddaar ||

The Gurmukh's account is settled with honor; the Lord blesses him with the treasure of His Praise.

ਓਥੈ ਹਥੁ ਨ ਅਪੜੈ ਕੂਕ ਨ ਸੁਣੀਐ ਪੁਕਾਰ ॥

ओथै हथु न अपड़ै कूक न सुणीऐ पुकार ॥

Õŧhai haŧhu na âpaɍai kook na suñeeâi pukaar ||

No one's hands can reach there; no one will hear anyone's cries.

ਓਥੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਬੇਲੀ ਹੋਵੈ ਕਢਿ ਲਏ ਅੰਤੀ ਵਾਰ ॥

ओथै सतिगुरु बेली होवै कढि लए अंती वार ॥

Õŧhai saŧiguru belee hovai kadhi laē ânŧŧee vaar ||

The True Guru will be your best friend there; at the very last instant, He will save you.

ਏਨਾ ਜੰਤਾ ਨੋ ਹੋਰ ਸੇਵਾ ਨਹੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਿਰਿ ਕਰਤਾਰ ॥੬॥

एना जंता नो होर सेवा नही सतिगुरु सिरि करतार ॥६॥

Ēnaa janŧŧaa no hor sevaa nahee saŧiguru siri karaŧaar ||6||

These beings should serve no other than the True Guru or the Creator Lord above the heads of all. ||6||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਬਾਬੀਹਾ ਜਿਸ ਨੋ ਤੂ ਪੂਕਾਰਦਾ ਤਿਸ ਨੋ ਲੋਚੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

बाबीहा जिस नो तू पूकारदा तिस नो लोचै सभु कोइ ॥

Baabeehaa jis no ŧoo pookaarađaa ŧis no lochai sabhu koī ||

O rainbird, the One unto whom you call - everyone longs for that Lord.

ਅਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਕੈ ਵਸਸੀ ਵਣੁ ਤ੍ਰਿਣੁ ਹਰਿਆ ਹੋਇ ॥

अपणी किरपा करि कै वससी वणु त्रिणु हरिआ होइ ॥

Âpañee kirapaa kari kai vasasee vañu ŧriñu hariâa hoī ||

When He grants His Grace, it rains, and the forests and fields blossom forth in their greenery.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਈਐ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਇ ॥

गुर परसादी पाईऐ विरला बूझै कोइ ॥

Gur parasaađee paaëeâi viralaa boojhai koī ||

By Guru's Grace, He is found; only a rare few understand this.

ਬਹਦਿਆ ਉਠਦਿਆ ਨਿਤ ਧਿਆਈਐ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

बहदिआ उठदिआ नित धिआईऐ सदा सदा सुखु होइ ॥

Bahađiâa ūthađiâa niŧ đhiâaëeâi sađaa sađaa sukhu hoī ||

Sitting down and standing up, meditate continually on Him, and be at peace forever and ever.

ਨਾਨਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਦ ਹੀ ਵਰਸਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਵੈ ਹਰਿ ਸੋਇ ॥੧॥

नानक अम्रितु सद ही वरसदा गुरमुखि देवै हरि सोइ ॥१॥

Naanak âmmmriŧu sađ hee varasađaa guramukhi đevai hari soī ||1||

O Nanak, the Ambrosial Nectar rains down forever; the Lord gives it to the Gurmukh. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਕਲਮਲਿ ਹੋਈ ਮੇਦਨੀ ਅਰਦਾਸਿ ਕਰੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

कलमलि होई मेदनी अरदासि करे लिव लाइ ॥

Kalamali hoëe međanee ârađaasi kare liv laaī ||

When the people of the world are suffering in pain, they call upon the Lord in loving prayer.

ਸਚੈ ਸੁਣਿਆ ਕੰਨੁ ਦੇ ਧੀਰਕ ਦੇਵੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

सचै सुणिआ कंनु दे धीरक देवै सहजि सुभाइ ॥

Sachai suñiâa kannu đe đheerak đevai sahaji subhaaī ||

The True Lord naturally listens and hears and gives comfort.

ਇੰਦ੍ਰੈ ਨੋ ਫੁਰਮਾਇਆ ਵੁਠਾ ਛਹਬਰ ਲਾਇ ॥

इंद्रै नो फुरमाइआ वुठा छहबर लाइ ॥

Īanđđrai no phuramaaīâa vuthaa chhahabar laaī ||

He commands the god of rain, and the rain pours down in torrents.

ਅਨੁ ਧਨੁ ਉਪਜੈ ਬਹੁ ਘਣਾ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥

अनु धनु उपजै बहु घणा कीमति कहणु न जाइ ॥

Ânu đhanu ūpajai bahu ghañaa keemaŧi kahañu na jaaī ||

Corn and wealth are produced in great abundance and prosperity; their value cannot be estimated.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂ ਸਭਨਾ ਜੀਆ ਦੇਦਾ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਿ ॥

नानक नामु सलाहि तू सभना जीआ देदा रिजकु स्मबाहि ॥

Naanak naamu salaahi ŧoo sabhanaa jeeâa đeđaa rijaku sambbaahi ||

O Nanak, praise the Naam, the Name of the Lord; He reaches out and gives sustenance to all beings.

ਜਿਤੁ ਖਾਧੈ ਸੁਖੁ ਊਪਜੈ ਫਿਰਿ ਦੂਖੁ ਨ ਲਾਗੈ ਆਇ ॥੨॥

जितु खाधै सुखु ऊपजै फिरि दूखु न लागै आइ ॥२॥

Jiŧu khaađhai sukhu ǖpajai phiri đookhu na laagai âaī ||2||

Eating this, peace is produced, and the mortal never again suffers in pain. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਚਾ ਸਚੁ ਤੂ ਸਚੇ ਲੈਹਿ ਮਿਲਾਇ ॥

हरि जीउ सचा सचु तू सचे लैहि मिलाइ ॥

Hari jeeū sachaa sachu ŧoo sache laihi milaaī ||

O Dear Lord, You are the Truest of the True. You blend those who are truthful into Your Own Being.

ਦੂਜੈ ਦੂਜੀ ਤਰਫ ਹੈ ਕੂੜਿ ਮਿਲੈ ਨ ਮਿਲਿਆ ਜਾਇ ॥

दूजै दूजी तरफ है कूड़ि मिलै न मिलिआ जाइ ॥

Đoojai đoojee ŧaraph hai kooɍi milai na miliâa jaaī ||

Those caught in duality are on the side of duality; entrenched in falsehood, they cannot merge into the Lord.

ਆਪੇ ਜੋੜਿ ਵਿਛੋੜਿਐ ਆਪੇ ਕੁਦਰਤਿ ਦੇਇ ਦਿਖਾਇ ॥

आपे जोड़ि विछोड़िऐ आपे कुदरति देइ दिखाइ ॥

Âape joɍi vichhoɍiâi âape kuđaraŧi đeī đikhaaī ||

You Yourself unite, and You Yourself separate; You display Your Creative Omnipotence.

ਮੋਹੁ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਹੈ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਇ ॥

मोहु सोगु विजोगु है पूरबि लिखिआ कमाइ ॥

Mohu sogu vijogu hai poorabi likhiâa kamaaī ||

Attachment brings the sorrow of separation; the mortal acts in accordance with pre-ordained destiny.

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਨ ਕਉ ਜੋ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

हउ बलिहारी तिन कउ जो हरि चरणी रहै लिव लाइ ॥

Haū balihaaree ŧin kaū jo hari charañee rahai liv laaī ||

I am a sacrifice to those who remain lovingly attached to the Lord's Feet.

ਜਿਉ ਜਲ ਮਹਿ ਕਮਲੁ ਅਲਿਪਤੁ ਹੈ ਐਸੀ ਬਣਤ ਬਣਾਇ ॥

जिउ जल महि कमलु अलिपतु है ऐसी बणत बणाइ ॥

Jiū jal mahi kamalu âlipaŧu hai âisee bañaŧ bañaaī ||

They are like the lotus which remains detached, floating upon the water.

ਸੇ ਸੁਖੀਏ ਸਦਾ ਸੋਹਣੇ ਜਿਨੑ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥

से सुखीए सदा सोहणे जिन्ह विचहु आपु गवाइ ॥

Se sukheeē sađaa sohañe jinʱ vichahu âapu gavaaī ||

They are peaceful and beautiful forever; they eradicate self-conceit from within.

ਤਿਨੑ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਕਦੇ ਨਹੀ ਜੋ ਹਰਿ ਕੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਇ ॥੭॥

तिन्ह सोगु विजोगु कदे नही जो हरि कै अंकि समाइ ॥७॥

Ŧinʱ sogu vijogu kađe nahee jo hari kai ânkki samaaī ||7||

They never suffer sorrow or separation; they are merged in the Being of the Lord. ||7||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਸੁ ਵਸਿ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ॥

नानक सो सालाहीऐ जिसु वसि सभु किछु होइ ॥

Naanak so saalaaheeâi jisu vasi sabhu kichhu hoī ||

O Nanak, praise the Lord; everything is in His power.

ਤਿਸੈ ਸਰੇਵਿਹੁ ਪ੍ਰਾਣੀਹੋ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

तिसै सरेविहु प्राणीहो तिसु बिनु अवरु न कोइ ॥

Ŧisai sarevihu praañeeho ŧisu binu âvaru na koī ||

Serve Him, O mortal beings; there is none other than Him.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਤਾਂ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

गुरमुखि हरि प्रभु मनि वसै तां सदा सदा सुखु होइ ॥

Guramukhi hari prbhu mani vasai ŧaan sađaa sađaa sukhu hoī ||

The Lord God abides within the mind of the Gurmukh, and then he is at peace, forever and ever.

ਸਹਸਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਵਈ ਸਭ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

सहसा मूलि न होवई सभ चिंता विचहु जाइ ॥

Sahasaa mooli na hovaëe sabh chinŧŧaa vichahu jaaī ||

He is never cynical; all anxiety has been taken out from within him.

ਜੋ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ਸੁ ਸਹਜੇ ਹੋਇ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥

जो किछु होइ सु सहजे होइ कहणा किछू न जाइ ॥

Jo kichhu hoī su sahaje hoī kahañaa kichhoo na jaaī ||

Whatever happens, happens naturally; no one has any say about it.

ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਤਾਂ ਮਨਿ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਇ ॥

सचा साहिबु मनि वसै तां मनि चिंदिआ फलु पाइ ॥

Sachaa saahibu mani vasai ŧaan mani chinđđiâa phalu paaī ||

When the True Lord abides in the mind, then the mind's desires are fulfilled.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕਾ ਆਖਿਆ ਆਪਿ ਸੁਣੇ ਜਿ ਲਇਅਨੁ ਪੰਨੈ ਪਾਇ ॥੧॥

नानक तिन का आखिआ आपि सुणे जि लइअनु पंनै पाइ ॥१॥

Naanak ŧin kaa âakhiâa âapi suñe ji laīânu pannai paaī ||1||

O Nanak, He Himself hears the words of those, whose accounts are in His Hands. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਦਾ ਵਰਸਦਾ ਬੂਝਨਿ ਬੂਝਣਹਾਰ ॥

अम्रितु सदा वरसदा बूझनि बूझणहार ॥

Âmmmriŧu sađaa varasađaa boojhani boojhañahaar ||

The Ambrosial Nectar rains down continually; realize this through realization.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨੑੀ ਬੁਝਿਆ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਰਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥

गुरमुखि जिन्ही बुझिआ हरि अम्रितु रखिआ उरि धारि ॥

Guramukhi jinʱee bujhiâa hari âmmmriŧu rakhiâa ūri đhaari ||

Those who, as Gurmukh, realize this, keep the Lord's Ambrosial Nectar enshrined within their hearts.

ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਹਿ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਹਉਮੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਾਰਿ ॥

हरि अम्रितु पीवहि सदा रंगि राते हउमै त्रिसना मारि ॥

Hari âmmmriŧu peevahi sađaa ranggi raaŧe haūmai ŧrisanaa maari ||

They drink in the Lord's Ambrosial Nectar, and remain forever imbued with the Lord; they conquer egotism and thirsty desires.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਹੈ ਵਰਸੈ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥

अम्रितु हरि का नामु है वरसै किरपा धारि ॥

Âmmmriŧu hari kaa naamu hai varasai kirapaa đhaari ||

The Name of the Lord is Ambrosial Nectar; the Lord showers His Grace, and it rains down.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ਹਰਿ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਮੁਰਾਰਿ ॥੨॥

नानक गुरमुखि नदरी आइआ हरि आतम रामु मुरारि ॥२॥

Naanak guramukhi nađaree âaīâa hari âaŧam raamu muraari ||2||

O Nanak, the Gurmukh comes to behold the Lord, the Supreme Soul. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਅਤੁਲੁ ਕਿਉ ਤੋਲੀਐ ਵਿਣੁ ਤੋਲੇ ਪਾਇਆ ਨ ਜਾਇ ॥

अतुलु किउ तोलीऐ विणु तोले पाइआ न जाइ ॥

Âŧulu kiū ŧoleeâi viñu ŧole paaīâa na jaaī ||

How can the unweighable be weighed? Without weighing Him, He cannot be obtained.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੀਐ ਗੁਣ ਮਹਿ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

गुर कै सबदि वीचारीऐ गुण महि रहै समाइ ॥

Gur kai sabađi veechaareeâi guñ mahi rahai samaaī ||

Reflect on the Word of the Guru's Shabad, and immerse yourself in His Glorious Virtues.

ਅਪਣਾ ਆਪੁ ਆਪਿ ਤੋਲਸੀ ਆਪੇ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਇ ॥

अपणा आपु आपि तोलसी आपे मिलै मिलाइ ॥

Âpañaa âapu âapi ŧolasee âape milai milaaī ||

He Himself weighs Himself; He unites in Union with Himself.

ਤਿਸ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਨਾ ਪਵੈ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥

तिस की कीमति ना पवै कहणा किछू न जाइ ॥

Ŧis kee keemaŧi naa pavai kahañaa kichhoo na jaaī ||

His value cannot be estimated; nothing can be said about this.

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਜਿਨਿ ਸਚੀ ਬੂਝ ਦਿਤੀ ਬੁਝਾਇ ॥

हउ बलिहारी गुर आपणे जिनि सची बूझ दिती बुझाइ ॥

Haū balihaaree gur âapañe jini sachee boojh điŧee bujhaaī ||

I am a sacrifice to my Guru; He has made me realize this true realization.

ਜਗਤੁ ਮੁਸੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਲੁਟੀਐ ਮਨਮੁਖ ਬੂਝ ਨ ਪਾਇ ॥

जगतु मुसै अम्रितु लुटीऐ मनमुख बूझ न पाइ ॥

Jagaŧu musai âmmmriŧu luteeâi manamukh boojh na paaī ||

The world has been deceived, and the Ambrosial Nectar is being plundered. The self-willed manmukh does not realize this.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਨਾਲਿ ਨ ਚਲਸੀ ਜਾਸੀ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ॥

विणु नावै नालि न चलसी जासी जनमु गवाइ ॥

Viñu naavai naali na chalasee jaasee janamu gavaaī ||

Without the Name, nothing will go along with him; he wastes his life, and departs.

ਗੁਰਮਤੀ ਜਾਗੇ ਤਿਨੑੀ ਘਰੁ ਰਖਿਆ ਦੂਤਾ ਕਾ ਕਿਛੁ ਨ ਵਸਾਇ ॥੮॥

गुरमती जागे तिन्ही घरु रखिआ दूता का किछु न वसाइ ॥८॥

Guramaŧee jaage ŧinʱee gharu rakhiâa đooŧaa kaa kichhu na vasaaī ||8||

Those who follow the Guru's Teachings and remain awake and aware, preserve and protect the home of their heart; demons have no power against them. ||8||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਬਾਬੀਹਾ ਨਾ ਬਿਲਲਾਇ ਨਾ ਤਰਸਾਇ ਏਹੁ ਮਨੁ ਖਸਮ ਕਾ ਹੁਕਮੁ ਮੰਨਿ ॥

बाबीहा ना बिललाइ ना तरसाइ एहु मनु खसम का हुकमु मंनि ॥

Baabeehaa naa bilalaaī naa ŧarasaaī ēhu manu khasam kaa hukamu manni ||

O rainbird, do not cry out. Do not let this mind of yours be so thirsty for a drop of water. Obey the Hukam, the Command of your Lord and Master,

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮਿ ਮੰਨਿਐ ਤਿਖ ਉਤਰੈ ਚੜੈ ਚਵਗਲਿ ਵੰਨੁ ॥੧॥

नानक हुकमि मंनिऐ तिख उतरै चड़ै चवगलि वंनु ॥१॥

Naanak hukami manniâi ŧikh ūŧarai chaɍai chavagali vannu ||1||

And your thirst shall be quenched. Your love for Him shall increase four-fold. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਬਾਬੀਹਾ ਜਲ ਮਹਿ ਤੇਰਾ ਵਾਸੁ ਹੈ ਜਲ ਹੀ ਮਾਹਿ ਫਿਰਾਹਿ ॥

बाबीहा जल महि तेरा वासु है जल ही माहि फिराहि ॥

Baabeehaa jal mahi ŧeraa vaasu hai jal hee maahi phiraahi ||

O rainbird, your place is in the water; you move around in the water.

ਜਲ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਹੀ ਤਾਂ ਤੂੰ ਕੂਕਣ ਪਾਹਿ ॥

जल की सार न जाणही तां तूं कूकण पाहि ॥

Jal kee saar na jaañahee ŧaan ŧoonn kookañ paahi ||

But you do not appreciate the water, and so you cry out.

ਜਲ ਥਲ ਚਹੁ ਦਿਸਿ ਵਰਸਦਾ ਖਾਲੀ ਕੋ ਥਾਉ ਨਾਹਿ ॥

जल थल चहु दिसि वरसदा खाली को थाउ नाहि ॥

Jal ŧhal chahu đisi varasađaa khaalee ko ŧhaaū naahi ||

In the water and on the land, it rains down in the ten directions. No place is left dry.

ਏਤੈ ਜਲਿ ਵਰਸਦੈ ਤਿਖ ਮਰਹਿ ਭਾਗ ਤਿਨਾ ਕੇ ਨਾਹਿ ॥

एतै जलि वरसदै तिख मरहि भाग तिना के नाहि ॥

Ēŧai jali varasađai ŧikh marahi bhaag ŧinaa ke naahi ||

With so much rain, those who are die of thirst are very unfortunate.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਿਨ ਸੋਝੀ ਪਈ ਜਿਨ ਵਸਿਆ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥੨॥

नानक गुरमुखि तिन सोझी पई जिन वसिआ मन माहि ॥२॥

Naanak guramukhi ŧin sojhee paëe jin vasiâa man maahi ||2||

O Nanak, the Gurmukhs understand; the Lord abides within their minds. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਨਾਥ ਜਤੀ ਸਿਧ ਪੀਰ ਕਿਨੈ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥

नाथ जती सिध पीर किनै अंतु न पाइआ ॥

Naaŧh jaŧee siđh peer kinai ânŧŧu na paaīâa ||

The Yogic Masters, celibates, Siddhas and spiritual teachers - none of them has found the limits of the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਤੁਝੈ ਸਮਾਇਆ ॥

गुरमुखि नामु धिआइ तुझै समाइआ ॥

Guramukhi naamu đhiâaī ŧujhai samaaīâa ||

The Gurmukhs meditate on the Naam, and merge in You, O Lord.

ਜੁਗ ਛਤੀਹ ਗੁਬਾਰੁ ਤਿਸ ਹੀ ਭਾਇਆ ॥

जुग छतीह गुबारु तिस ही भाइआ ॥

Jug chhaŧeeh gubaaru ŧis hee bhaaīâa ||

For thirty-six ages, God remained in utter darkness, as He pleased.

ਜਲਾ ਬਿੰਬੁ ਅਸਰਾਲੁ ਤਿਨੈ ਵਰਤਾਇਆ ॥

जला बि्मबु असरालु तिनै वरताइआ ॥

Jalaa bimbbu âsaraalu ŧinai varaŧaaīâa ||

The vast expanse of water swirled around.

ਨੀਲੁ ਅਨੀਲੁ ਅਗੰਮੁ ਸਰਜੀਤੁ ਸਬਾਇਆ ॥

नीलु अनीलु अगमु सरजीतु सबाइआ ॥

Neelu âneelu âgammu sarajeeŧu sabaaīâa ||

The Creator of all is Infinite, Endless and Inaccessible.

ਅਗਨਿ ਉਪਾਈ ਵਾਦੁ ਭੁਖ ਤਿਹਾਇਆ ॥

अगनि उपाई वादु भुख तिहाइआ ॥

Âgani ūpaaëe vaađu bhukh ŧihaaīâa ||

He formed fire and conflict, hunger and thirst.

ਦੁਨੀਆ ਕੈ ਸਿਰਿ ਕਾਲੁ ਦੂਜਾ ਭਾਇਆ ॥

दुनीआ कै सिरि कालु दूजा भाइआ ॥

Đuneeâa kai siri kaalu đoojaa bhaaīâa ||

Death hangs over the heads of the people of the world, in the love of duality.

ਰਖੈ ਰਖਣਹਾਰੁ ਜਿਨਿ ਸਬਦੁ ਬੁਝਾਇਆ ॥੯॥

रखै रखणहारु जिनि सबदु बुझाइआ ॥९॥

Rakhai rakhañahaaru jini sabađu bujhaaīâa ||9||

The Savior Lord saves those who realize the Word of the Shabad. ||9||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਇਹੁ ਜਲੁ ਸਭ ਤੈ ਵਰਸਦਾ ਵਰਸੈ ਭਾਇ ਸੁਭਾਇ ॥

इहु जलु सभ तै वरसदा वरसै भाइ सुभाइ ॥

Īhu jalu sabh ŧai varasađaa varasai bhaaī subhaaī ||

This rain pours down on all; it rains down in accordance with God's Loving Will.

ਸੇ ਬਿਰਖਾ ਹਰੀਆਵਲੇ ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਹੇ ਸਮਾਇ ॥

से बिरखा हरीआवले जो गुरमुखि रहे समाइ ॥

Se birakhaa hareeâavale jo guramukhi rahe samaaī ||

Those trees become green and lush, which remain immersed in the Guru's Word.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ਏਨਾ ਜੰਤਾ ਕਾ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥੧॥

नानक नदरी सुखु होइ एना जंता का दुखु जाइ ॥१॥

Naanak nađaree sukhu hoī ēnaa janŧŧaa kaa đukhu jaaī ||1||

O Nanak, by His Grace, there is peace; the pain of these creatures is gone. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਭਿੰਨੀ ਰੈਣਿ ਚਮਕਿਆ ਵੁਠਾ ਛਹਬਰ ਲਾਇ ॥

भिंनी रैणि चमकिआ वुठा छहबर लाइ ॥

Bhinnee raiñi chamakiâa vuthaa chhahabar laaī ||

The night is wet with dew; lightning flashes, and the rain pours down in torrents.

ਜਿਤੁ ਵੁਠੈ ਅਨੁ ਧਨੁ ਬਹੁਤੁ ਊਪਜੈ ਜਾਂ ਸਹੁ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥

जितु वुठै अनु धनु बहुतु ऊपजै जां सहु करे रजाइ ॥

Jiŧu vuthai ânu đhanu bahuŧu ǖpajai jaan sahu kare rajaaī ||

Food and wealth are produced in abundance when it rains, if it is the Will of God.

ਜਿਤੁ ਖਾਧੈ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤੀਐ ਜੀਆਂ ਜੁਗਤਿ ਸਮਾਇ ॥

जितु खाधै मनु त्रिपतीऐ जीआं जुगति समाइ ॥

Jiŧu khaađhai manu ŧripaŧeeâi jeeâan jugaŧi samaaī ||

Consuming it, the minds of His creatures are satisfied, and they adopt the lifestyle of the way.

ਇਹੁ ਧਨੁ ਕਰਤੇ ਕਾ ਖੇਲੁ ਹੈ ਕਦੇ ਆਵੈ ਕਦੇ ਜਾਇ ॥

इहु धनु करते का खेलु है कदे आवै कदे जाइ ॥

Īhu đhanu karaŧe kaa khelu hai kađe âavai kađe jaaī ||

This wealth is the play of the Creator Lord. Sometimes it comes, and sometimes it goes.

ਗਿਆਨੀਆ ਕਾ ਧਨੁ ਨਾਮੁ ਹੈ ਸਦ ਹੀ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

गिआनीआ का धनु नामु है सद ही रहै समाइ ॥

Giâaneeâa kaa đhanu naamu hai sađ hee rahai samaaī ||

The Naam is the wealth of the spiritually wise. It is permeating and pervading forever.

ਨਾਨਕ ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾਂ ਇਹੁ ਧਨੁ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੨॥

नानक जिन कउ नदरि करे तां इहु धनु पलै पाइ ॥२॥

Naanak jin kaū nađari kare ŧaan īhu đhanu palai paaī ||2||

O Nanak, those who are blessed with His Glance of Grace receive this wealth. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਕਰੇ ਆਪਿ ਹਉ ਕੈ ਸਿਉ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰ ॥

आपि कराए करे आपि हउ कै सिउ करी पुकार ॥

Âapi karaaē kare âapi haū kai siū karee pukaar ||

He Himself does, and causes all to be done. Unto whom can I complain?

ਆਪੇ ਲੇਖਾ ਮੰਗਸੀ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਕਾਰ ॥

आपे लेखा मंगसी आपि कराए कार ॥

Âape lekhaa manggasee âapi karaaē kaar ||

He Himself calls the mortal beings to account; He Himself causes them to act.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ਹੁਕਮੁ ਕਰੇ ਗਾਵਾਰੁ ॥

जो तिसु भावै सो थीऐ हुकमु करे गावारु ॥

Jo ŧisu bhaavai so ŧheeâi hukamu kare gaavaaru ||

Whatever pleases Him happens. Only a fool issues commands.

ਆਪਿ ਛਡਾਏ ਛੁਟੀਐ ਆਪੇ ਬਖਸਣਹਾਰੁ ॥

आपि छडाए छुटीऐ आपे बखसणहारु ॥

Âapi chhadaaē chhuteeâi âape bakhasañahaaru ||

He Himself saves and redeems; He Himself is the Forgiver.

ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਸੁਣੇ ਆਪਿ ਸਭਸੈ ਦੇ ਆਧਾਰੁ ॥

आपे वेखै सुणे आपि सभसै दे आधारु ॥

Âape vekhai suñe âapi sabhasai đe âađhaaru ||

He Himself sees, and He Himself hears; He gives His Support to all.

ਸਭ ਮਹਿ ਏਕੁ ਵਰਤਦਾ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥

सभ महि एकु वरतदा सिरि सिरि करे बीचारु ॥

Sabh mahi ēku varaŧađaa siri siri kare beechaaru ||

He alone is pervading and permeating all; He considers each and every one.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਵੀਚਾਰੀਐ ਲਗੈ ਸਚਿ ਪਿਆਰੁ ॥

गुरमुखि आपु वीचारीऐ लगै सचि पिआरु ॥

Guramukhi âapu veechaareeâi lagai sachi piâaru ||

The Gurmukh reflects on the self, lovingly attached to the True Lord.

ਨਾਨਕ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਆਪੇ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥੧੦॥

नानक किस नो आखीऐ आपे देवणहारु ॥१०॥

Naanak kis no âakheeâi âape đevañahaaru ||10||

O Nanak, whom can we ask? He Himself is the Great Giver. ||10||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਬਾਬੀਹਾ ਏਹੁ ਜਗਤੁ ਹੈ ਮਤ ਕੋ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥

बाबीहा एहु जगतु है मत को भरमि भुलाइ ॥

Baabeehaa ēhu jagaŧu hai maŧ ko bharami bhulaaī ||

This world is a rainbird; let no one be deluded by doubt.

ਇਹੁ ਬਾਬੀਂਹਾ ਪਸੂ ਹੈ ਇਸ ਨੋ ਬੂਝਣੁ ਨਾਹਿ ॥

इहु बाबींहा पसू है इस नो बूझणु नाहि ॥

Īhu baabeenhaa pasoo hai īs no boojhañu naahi ||

This rainbird is an animal; it has no understanding at all.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਪੀਤੈ ਤਿਖ ਜਾਇ ॥

अम्रितु हरि का नामु है जितु पीतै तिख जाइ ॥

Âmmmriŧu hari kaa naamu hai jiŧu peeŧai ŧikh jaaī ||

The Name of the Lord is Ambrosial Nectar; drinking it in, thirst is quenched.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨੑ ਪੀਆ ਤਿਨੑ ਬਹੁੜਿ ਨ ਲਾਗੀ ਆਇ ॥੧॥

नानक गुरमुखि जिन्ह पीआ तिन्ह बहुड़ि न लागी आइ ॥१॥

Naanak guramukhi jinʱ peeâa ŧinʱ bahuɍi na laagee âaī ||1||

O Nanak, those Gurmukhs who drink it in shall never again be afflicted by thirst. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਲਾਰੁ ਸੀਤਲ ਰਾਗੁ ਹੈ ਹਰਿ ਧਿਆਇਐ ਸਾਂਤਿ ਹੋਇ ॥

मलारु सीतल रागु है हरि धिआइऐ सांति होइ ॥

Malaaru seeŧal raagu hai hari đhiâaīâi saanŧi hoī ||

Malaar is a calming and soothing raga; meditating on the Lord brings peace and tranquility.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਅਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਾਂ ਵਰਤੈ ਸਭ ਲੋਇ ॥

हरि जीउ अपणी क्रिपा करे तां वरतै सभ लोइ ॥

Hari jeeū âpañee kripaa kare ŧaan varaŧai sabh loī ||

When the Dear Lord grants His Grace, then the rain falls on all the people of the world.

ਵੁਠੈ ਜੀਆ ਜੁਗਤਿ ਹੋਇ ਧਰਣੀ ਨੋ ਸੀਗਾਰੁ ਹੋਇ ॥

वुठै जीआ जुगति होइ धरणी नो सीगारु होइ ॥

Vuthai jeeâa jugaŧi hoī đharañee no seegaaru hoī ||

From this rain, all creatures find the ways and means to live, and the earth is embellished.

ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਜਗਤੁ ਸਭੁ ਜਲੁ ਹੈ ਜਲ ਹੀ ਤੇ ਸਭ ਕੋਇ ॥

नानक इहु जगतु सभु जलु है जल ही ते सभ कोइ ॥

Naanak īhu jagaŧu sabhu jalu hai jal hee ŧe sabh koī ||

O Nanak, this world is all water; everything came from water.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਸੋ ਜਨੁ ਮੁਕਤੁ ਸਦਾ ਹੋਇ ॥੨॥

गुर परसादी को विरला बूझै सो जनु मुकतु सदा होइ ॥२॥

Gur parasaađee ko viralaa boojhai so janu mukaŧu sađaa hoī ||2||

By Guru's Grace, a rare few realize the Lord; such humble beings are liberated forever. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਚਾ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਇਕੋ ਤੂ ਧਣੀ ॥

सचा वेपरवाहु इको तू धणी ॥

Sachaa veparavaahu īko ŧoo đhañee ||

O True and Independent Lord God, You alone are my Lord and Master.

ਤੂ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਦੂਜੇ ਕਿਸੁ ਗਣੀ ॥

तू सभु किछु आपे आपि दूजे किसु गणी ॥

Ŧoo sabhu kichhu âape âapi đooje kisu gañee ||

You Yourself are everything; who else is of any account?

ਮਾਣਸ ਕੂੜਾ ਗਰਬੁ ਸਚੀ ਤੁਧੁ ਮਣੀ ॥

माणस कूड़ा गरबु सची तुधु मणी ॥

Maañas kooɍaa garabu sachee ŧuđhu mañee ||

False is the pride of man. True is Your glorious greatness.

ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਰਚਾਇ ਉਪਾਈ ਮੇਦਨੀ ॥

आवा गउणु रचाइ उपाई मेदनी ॥

Âavaa gaūñu rachaaī ūpaaëe međanee ||

Coming and going in reincarnation, the beings and species of the world came into being.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਆਪਣਾ ਆਇਆ ਤਿਸੁ ਗਣੀ ॥

सतिगुरु सेवे आपणा आइआ तिसु गणी ॥

Saŧiguru seve âapañaa âaīâa ŧisu gañee ||

But if the mortal serves his True Guru, his coming into the world is judged to be worthwhile.

ਜੇ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ਤ ਕੇਹੀ ਗਣਤ ਗਣੀ ॥

जे हउमै विचहु जाइ त केही गणत गणी ॥

Je haūmai vichahu jaaī ŧa kehee gañaŧ gañee ||

And if he eradicates egotism from within himself, then how can he be judged?

ਮਨਮੁਖ ਮੋਹਿ ਗੁਬਾਰਿ ਜਿਉ ਭੁਲਾ ਮੰਝਿ ਵਣੀ ॥

मनमुख मोहि गुबारि जिउ भुला मंझि वणी ॥

Manamukh mohi gubaari jiū bhulaa manjjhi vañee ||

The self-willed manmukh is lost in the darkness of emotional attachment, like the man lost in the wilderness.

ਕਟੇ ਪਾਪ ਅਸੰਖ ਨਾਵੈ ਇਕ ਕਣੀ ॥੧੧॥

कटे पाप असंख नावै इक कणी ॥११॥

Kate paap âsankkh naavai īk kañee ||11||

Countless sins are erased, by even a tiny particle of the Lord's Name. ||11||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਬਾਬੀਹਾ ਖਸਮੈ ਕਾ ਮਹਲੁ ਨ ਜਾਣਹੀ ਮਹਲੁ ਦੇਖਿ ਅਰਦਾਸਿ ਪਾਇ ॥

बाबीहा खसमै का महलु न जाणही महलु देखि अरदासि पाइ ॥

Baabeehaa khasamai kaa mahalu na jaañahee mahalu đekhi ârađaasi paaī ||

O rainbird, you do not know the Mansion of your Lord and Master's Presence. Offer your prayers to see this Mansion.

ਆਪਣੈ ਭਾਣੈ ਬਹੁਤਾ ਬੋਲਹਿ ਬੋਲਿਆ ਥਾਇ ਨ ਪਾਇ ॥

आपणै भाणै बहुता बोलहि बोलिआ थाइ न पाइ ॥

Âapañai bhaañai bahuŧaa bolahi boliâa ŧhaaī na paaī ||

You speak as you please, but your speech is not accepted.

ਖਸਮੁ ਵਡਾ ਦਾਤਾਰੁ ਹੈ ਜੋ ਇਛੇ ਸੋ ਫਲ ਪਾਇ ॥

खसमु वडा दातारु है जो इछे सो फल पाइ ॥

Khasamu vadaa đaaŧaaru hai jo īchhe so phal paaī ||

Your Lord and Master is the Great Giver; whatever you desire, you shall receive from Him.

ਬਾਬੀਹਾ ਕਿਆ ਬਪੁੜਾ ਜਗਤੈ ਕੀ ਤਿਖ ਜਾਇ ॥੧॥

बाबीहा किआ बपुड़ा जगतै की तिख जाइ ॥१॥

Baabeehaa kiâa bapuɍaa jagaŧai kee ŧikh jaaī ||1||

Not only the thirst of the poor rainbird, but the thirst of the whole world is quenched. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਬਾਬੀਹਾ ਭਿੰਨੀ ਰੈਣਿ ਬੋਲਿਆ ਸਹਜੇ ਸਚਿ ਸੁਭਾਇ ॥

बाबीहा भिंनी रैणि बोलिआ सहजे सचि सुभाइ ॥

Baabeehaa bhinnee raiñi boliâa sahaje sachi subhaaī ||

The night is wet with dew; the rainbird sings the True Name with intuitive ease.

ਇਹੁ ਜਲੁ ਮੇਰਾ ਜੀਉ ਹੈ ਜਲ ਬਿਨੁ ਰਹਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥

इहु जलु मेरा जीउ है जल बिनु रहणु न जाइ ॥

Īhu jalu meraa jeeū hai jal binu rahañu na jaaī ||

This water is my very soul; without water, I cannot survive.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਜਲੁ ਪਾਈਐ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥

गुर सबदी जलु पाईऐ विचहु आपु गवाइ ॥

Gur sabađee jalu paaëeâi vichahu âapu gavaaī ||

Through the Word of the Guru's Shabad, this water is obtained, and egotism is eradicated from within.

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਬਿਨੁ ਚਸਾ ਨ ਜੀਵਦੀ ਸੋ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਮਿਲਾਇ ॥੨॥

नानक जिसु बिनु चसा न जीवदी सो सतिगुरि दीआ मिलाइ ॥२॥

Naanak jisu binu chasaa na jeevađee so saŧiguri đeeâa milaaī ||2||

O Nanak, I cannot live without Him, even for a moment; the True Guru has led me to meet Him. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਖੰਡ ਪਤਾਲ ਅਸੰਖ ਮੈ ਗਣਤ ਨ ਹੋਈ ॥

खंड पताल असंख मै गणत न होई ॥

Khandd paŧaal âsankkh mai gañaŧ na hoëe ||

There are countless worlds and nether regions; I cannot calculate their number.

ਤੂ ਕਰਤਾ ਗੋਵਿੰਦੁ ਤੁਧੁ ਸਿਰਜੀ ਤੁਧੈ ਗੋਈ ॥

तू करता गोविंदु तुधु सिरजी तुधै गोई ॥

Ŧoo karaŧaa govinđđu ŧuđhu sirajee ŧuđhai goëe ||

You are the Creator, the Lord of the Universe; You create it, and You destroy it.

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਮੇਦਨੀ ਤੁਝ ਹੀ ਤੇ ਹੋਈ ॥

लख चउरासीह मेदनी तुझ ही ते होई ॥

Lakh chaūraaseeh međanee ŧujh hee ŧe hoëe ||

The 8.4 million species of beings issued forth from You.

ਇਕਿ ਰਾਜੇ ਖਾਨ ਮਲੂਕ ਕਹਹਿ ਕਹਾਵਹਿ ਕੋਈ ॥

इकि राजे खान मलूक कहहि कहावहि कोई ॥

Īki raaje khaan malook kahahi kahaavahi koëe ||

Some are called kings, emperors and nobles.

ਇਕਿ ਸਾਹ ਸਦਾਵਹਿ ਸੰਚਿ ਧਨੁ ਦੂਜੈ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥

इकि साह सदावहि संचि धनु दूजै पति खोई ॥

Īki saah sađaavahi sancchi đhanu đoojai paŧi khoëe ||

Some claim to be bankers and accumulate wealth, but in duality they lose their honor.

ਇਕਿ ਦਾਤੇ ਇਕ ਮੰਗਤੇ ਸਭਨਾ ਸਿਰਿ ਸੋਈ ॥

इकि दाते इक मंगते सभना सिरि सोई ॥

Īki đaaŧe īk manggaŧe sabhanaa siri soëe ||

Some are givers, and some are beggars; God is above the heads of all.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਬਾਜਾਰੀਆ ਭੀਹਾਵਲਿ ਹੋਈ ॥

विणु नावै बाजारीआ भीहावलि होई ॥

Viñu naavai baajaareeâa bheehaavali hoëe ||

Without the Name, they are vulgar, dreadful and wretched.

ਕੂੜ ਨਿਖੁਟੇ ਨਾਨਕਾ ਸਚੁ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਈ ॥੧੨॥

कूड़ निखुटे नानका सचु करे सु होई ॥१२॥

Kooɍ nikhute naanakaa sachu kare su hoëe ||12||

Falsehood shall not last, O Nanak; whatever the True Lord does, comes to pass. ||12||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਬਾਬੀਹਾ ਗੁਣਵੰਤੀ ਮਹਲੁ ਪਾਇਆ ਅਉਗਣਵੰਤੀ ਦੂਰਿ ॥

बाबीहा गुणवंती महलु पाइआ अउगणवंती दूरि ॥

Baabeehaa guñavanŧŧee mahalu paaīâa âūgañavanŧŧee đoori ||

O rainbird, the virtuous soul-bride attains the Mansion of her Lord's Presence; the unworthy, unvirtuous one is far away.

ਅੰਤਰਿ ਤੇਰੈ ਹਰਿ ਵਸੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਹਜੂਰਿ ॥

अंतरि तेरै हरि वसै गुरमुखि सदा हजूरि ॥

Ânŧŧari ŧerai hari vasai guramukhi sađaa hajoori ||

Deep within your inner being, the Lord abides. The Gurmukh beholds Him ever-present.

ਕੂਕ ਪੁਕਾਰ ਨ ਹੋਵਈ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲ ॥

कूक पुकार न होवई नदरी नदरि निहाल ॥

Kook pukaar na hovaëe nađaree nađari nihaal ||

When the Lord bestows His Glance of Grace, the mortal no longer weeps and wails.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਹਜੇ ਮਿਲੇ ਸਬਦਿ ਗੁਰੂ ਕੈ ਘਾਲ ॥੧॥

नानक नामि रते सहजे मिले सबदि गुरू कै घाल ॥१॥

Naanak naami raŧe sahaje mile sabađi guroo kai ghaal ||1||

O Nanak, those who are imbued with the Naam intuitively merge with the Lord; they practice the Word of the Guru's Shabad. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਬਾਬੀਹਾ ਬੇਨਤੀ ਕਰੇ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਦੇਹੁ ਜੀਅ ਦਾਨ ॥

बाबीहा बेनती करे करि किरपा देहु जीअ दान ॥

Baabeehaa benaŧee kare kari kirapaa đehu jeeâ đaan ||

The rainbird prays: O Lord, grant Your Grace, and bless me with the gift of the life of the soul.

ਜਲ ਬਿਨੁ ਪਿਆਸ ਨ ਊਤਰੈ ਛੁਟਕਿ ਜਾਂਹਿ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਨ ॥

जल बिनु पिआस न ऊतरै छुटकि जांहि मेरे प्रान ॥

Jal binu piâas na ǖŧarai chhutaki jaanhi mere praan ||

Without the water, my thirst is not quenched, and my breath of life is ended and gone.

ਤੂ ਸੁਖਦਾਤਾ ਬੇਅੰਤੁ ਹੈ ਗੁਣਦਾਤਾ ਨੇਧਾਨੁ ॥

तू सुखदाता बेअंतु है गुणदाता नेधानु ॥

Ŧoo sukhađaaŧaa beânŧŧu hai guñađaaŧaa neđhaanu ||

You are the Giver of peace, O Infinite Lord God; You are the Giver of the treasure of virtue.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਖਸਿ ਲਏ ਅੰਤਿ ਬੇਲੀ ਹੋਇ ਭਗਵਾਨੁ ॥੨॥

नानक गुरमुखि बखसि लए अंति बेली होइ भगवानु ॥२॥

Naanak guramukhi bakhasi laē ânŧŧi belee hoī bhagavaanu ||2||

O Nanak, the Gurmukh is forgiven; in the end, the Lord God shall be your only friend. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪੇ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਗੁਣ ਅਉਗਣ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥

आपे जगतु उपाइ कै गुण अउगण करे बीचारु ॥

Âape jagaŧu ūpaaī kai guñ âūgañ kare beechaaru ||

He created the world; He considers the merits and demerits of the mortals.

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਸਰਬ ਜੰਜਾਲੁ ਹੈ ਨਾਮਿ ਨ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥

त्रै गुण सरब जंजालु है नामि न धरे पिआरु ॥

Ŧrai guñ sarab janjjaalu hai naami na đhare piâaru ||

Those who are entangled in the three gunas - the three dispositions - do not love the Naam, the Name of the Lord.

ਗੁਣ ਛੋਡਿ ਅਉਗਣ ਕਮਾਵਦੇ ਦਰਗਹ ਹੋਹਿ ਖੁਆਰੁ ॥

गुण छोडि अउगण कमावदे दरगह होहि खुआरु ॥

Guñ chhodi âūgañ kamaavađe đaragah hohi khuâaru ||

Forsaking virtue, they practice evil; they shall be miserable in the Court of the Lord.

ਜੂਐ ਜਨਮੁ ਤਿਨੀ ਹਾਰਿਆ ਕਿਤੁ ਆਏ ਸੰਸਾਰਿ ॥

जूऐ जनमु तिनी हारिआ कितु आए संसारि ॥

Jooâi janamu ŧinee haariâa kiŧu âaē sanssaari ||

They lose their life in the gamble; why did they even come into the world?

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਮਾਰਿਆ ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਾਮਿ ਪਿਆਰਿ ॥

सचै सबदि मनु मारिआ अहिनिसि नामि पिआरि ॥

Sachai sabađi manu maariâa âhinisi naami piâari ||

But those who conquer and subdue their minds, through the True Word of the Shabad - night and day, they love the Naam.

ਜਿਨੀ ਪੁਰਖੀ ਉਰਿ ਧਾਰਿਆ ਸਚਾ ਅਲਖ ਅਪਾਰੁ ॥

जिनी पुरखी उरि धारिआ सचा अलख अपारु ॥

Jinee purakhee ūri đhaariâa sachaa âlakh âpaaru ||

Those people enshrine the True, Invisible and Infinite Lord in their hearts.

ਤੂ ਗੁਣਦਾਤਾ ਨਿਧਾਨੁ ਹਹਿ ਅਸੀ ਅਵਗਣਿਆਰ ॥

तू गुणदाता निधानु हहि असी अवगणिआर ॥

Ŧoo guñađaaŧaa niđhaanu hahi âsee âvagañiâar ||

You, O Lord, are the Giver, the Treasure of virtue; I am unvirtuous and unworthy.

ਜਿਸੁ ਬਖਸੇ ਸੋ ਪਾਇਸੀ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰੁ ॥੧੩॥

जिसु बखसे सो पाइसी गुर सबदी वीचारु ॥१३॥

Jisu bakhase so paaīsee gur sabađee veechaaru ||13||

He alone finds You, whom You bless and forgive, and inspire to contemplate the Word of the Guru's Shabad. ||13||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥

सलोक मः ५ ॥

Salok M: 5 ||

Shalok, Fifth Mehl:

ਰਾਤਿ ਨ ਵਿਹਾਵੀ ਸਾਕਤਾਂ ਜਿਨੑਾ ਵਿਸਰੈ ਨਾਉ ॥

राति न विहावी साकतां जिन्हा विसरै नाउ ॥

Raaŧi na vihaavee saakaŧaan jinʱaa visarai naaū ||

The faithless cynics forget the Name of the Lord; the night of their lives does not pass in peace.

ਰਾਤੀ ਦਿਨਸ ਸੁਹੇਲੀਆ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਂਉ ॥੧॥

राती दिनस सुहेलीआ नानक हरि गुण गांउ ॥१॥

Raaŧee đinas suheleeâa naanak hari guñ gaanū ||1||

Their days and nights become comfortable, O Nanak, singing the Glorious Praises of the Lord. ||1||


ਮਃ ੫ ॥

मः ५ ॥

M:h 5 ||

Fifth Mehl:

ਰਤਨ ਜਵੇਹਰ ਮਾਣਕਾ ਹਭੇ ਮਣੀ ਮਥੰਨਿ ॥

रतन जवेहर माणका हभे मणी मथंनि ॥

Raŧan javehar maañakaa habhe mañee maŧhanni ||

All sorts of jewels and gems, diamonds and rubies, shine forth from their foreheads.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਪ੍ਰਭਿ ਭਾਣਿਆ ਸਚੈ ਦਰਿ ਸੋਹੰਨਿ ॥੨॥

नानक जो प्रभि भाणिआ सचै दरि सोहंनि ॥२॥

Naanak jo prbhi bhaañiâa sachai đari sohanni ||2||

O Nanak, those who are pleasing to God, look beautiful in the Court of the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਚੁ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲਿਆ ॥

सचा सतिगुरु सेवि सचु सम्हालिआ ॥

Sachaa saŧiguru sevi sachu samʱaaliâa ||

Serving the True Guru, I dwell on the True Lord.

ਅੰਤਿ ਖਲੋਆ ਆਇ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਅਗੈ ਘਾਲਿਆ ॥

अंति खलोआ आइ जि सतिगुर अगै घालिआ ॥

Ânŧŧi khaloâa âaī ji saŧigur âgai ghaaliâa ||

The work you have done for the True Guru shall be very useful in the end.

ਪੋਹਿ ਨ ਸਕੈ ਜਮਕਾਲੁ ਸਚਾ ਰਖਵਾਲਿਆ ॥

पोहि न सकै जमकालु सचा रखवालिआ ॥

Pohi na sakai jamakaalu sachaa rakhavaaliâa ||

The Messenger of Death cannot even touch that person who is protected by the True Lord.

ਗੁਰ ਸਾਖੀ ਜੋਤਿ ਜਗਾਇ ਦੀਵਾ ਬਾਲਿਆ ॥

गुर साखी जोति जगाइ दीवा बालिआ ॥

Gur saakhee joŧi jagaaī đeevaa baaliâa ||

Lighting the lamp of the Guru's Teachings, my awareness has been awakened.

ਮਨਮੁਖ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਕੂੜਿਆਰ ਫਿਰਹਿ ਬੇਤਾਲਿਆ ॥

मनमुख विणु नावै कूड़िआर फिरहि बेतालिआ ॥

Manamukh viñu naavai kooɍiâar phirahi beŧaaliâa ||

The self-willed manmukhs are false; without the Name, they wander around like demons.

ਪਸੂ ਮਾਣਸ ਚੰਮਿ ਪਲੇਟੇ ਅੰਦਰਹੁ ਕਾਲਿਆ ॥

पसू माणस चमि पलेटे अंदरहु कालिआ ॥

Pasoo maañas chammi palete ânđđarahu kaaliâa ||

They are nothing more than beasts, wrapped up in human skin; they are black-hearted within.

ਸਭੋ ਵਰਤੈ ਸਚੁ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਨਿਹਾਲਿਆ ॥

सभो वरतै सचु सचै सबदि निहालिआ ॥

Sabho varaŧai sachu sachai sabađi nihaaliâa ||

The True Lord is pervading all; through the True Word of the Shabad, He is seen.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਦੇਖਾਲਿਆ ॥੧੪॥

नानक नामु निधानु है पूरै गुरि देखालिआ ॥१४॥

Naanak naamu niđhaanu hai poorai guri đekhaaliâa ||14||

O Nanak, the Naam is the greatest treasure. The Perfect Guru has revealed it to me. ||14||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਬਾਬੀਹੈ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

बाबीहै हुकमु पछाणिआ गुर कै सहजि सुभाइ ॥

Baabeehai hukamu pachhaañiâa gur kai sahaji subhaaī ||

The rainbird realizes the Hukam of the Lord's Command with intuitive ease through the Guru.

ਮੇਘੁ ਵਰਸੈ ਦਇਆ ਕਰਿ ਗੂੜੀ ਛਹਬਰ ਲਾਇ ॥

मेघु वरसै दइआ करि गूड़ी छहबर लाइ ॥

Meghu varasai đaīâa kari gooɍee chhahabar laaī ||

The clouds mercifully burst forth, and the rain pours down in torrents.

ਬਾਬੀਹੇ ਕੂਕ ਪੁਕਾਰ ਰਹਿ ਗਈ ਸੁਖੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥

बाबीहे कूक पुकार रहि गई सुखु वसिआ मनि आइ ॥

Baabeehe kook pukaar rahi gaëe sukhu vasiâa mani âaī ||

The cries and wailings of the rainbird have ceased, and peace has come to abide in its mind.

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿ ਦੇਂਦਾ ਸਭਨਾਂ ਜੀਆ ਰਿਜਕੁ ਸਮਾਇ ॥੧॥

नानक सो सालाहीऐ जि देंदा सभनां जीआ रिजकु समाइ ॥१॥

Naanak so saalaaheeâi ji đenđaa sabhanaan jeeâa rijaku samaaī ||1||

O Nanak, praise that Lord, who reaches out and gives sustenance to all beings and creatures. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਤੂ ਨ ਜਾਣਹੀ ਕਿਆ ਤੁਧੁ ਵਿਚਿ ਤਿਖਾ ਹੈ ਕਿਤੁ ਪੀਤੈ ਤਿਖ ਜਾਇ ॥

चात्रिक तू न जाणही किआ तुधु विचि तिखा है कितु पीतै तिख जाइ ॥

Chaaŧrik ŧoo na jaañahee kiâa ŧuđhu vichi ŧikhaa hai kiŧu peeŧai ŧikh jaaī ||

O rainbird, you do not know what thirst is within you, or what you can drink to quench it.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਭਰੰਮਿਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਲੁ ਪਲੈ ਨ ਪਾਇ ॥

दूजै भाइ भरमिआ अम्रित जलु पलै न पाइ ॥

Đoojai bhaaī bharammiâa âmmmriŧ jalu palai na paaī ||

You wander in the love of duality, and you do not obtain the Ambrosial Water.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾਂ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸੁਭਾਇ ॥

नदरि करे जे आपणी तां सतिगुरु मिलै सुभाइ ॥

Nađari kare je âapañee ŧaan saŧiguru milai subhaaī ||

When God casts His Glance of Grace, then the mortal automatically meets the True Guru.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਲੁ ਪਾਇਆ ਸਹਜੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੨॥

नानक सतिगुर ते अम्रित जलु पाइआ सहजे रहिआ समाइ ॥२॥

Naanak saŧigur ŧe âmmmriŧ jalu paaīâa sahaje rahiâa samaaī ||2||

O Nanak, the Ambrosial Water is obtained from the True Guru, and then the mortal remains merged in the Lord with intuitive ease. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਇਕਿ ਵਣ ਖੰਡਿ ਬੈਸਹਿ ਜਾਇ ਸਦੁ ਨ ਦੇਵਹੀ ॥

इकि वण खंडि बैसहि जाइ सदु न देवही ॥

Īki vañ khanddi baisahi jaaī sađu na đevahee ||

Some go and sit in the forest realms, and do not answer any calls.

ਇਕਿ ਪਾਲਾ ਕਕਰੁ ਭੰਨਿ ਸੀਤਲੁ ਜਲੁ ਹੇਂਵਹੀ ॥

इकि पाला ककरु भंनि सीतलु जलु हेंवही ॥

Īki paalaa kakaru bhanni seeŧalu jalu henvahee ||

Some, in the dead of winter, break the ice and immerse themselves in freezing water.

ਇਕਿ ਭਸਮ ਚੜ੍ਹ੍ਹਾਵਹਿ ਅੰਗਿ ਮੈਲੁ ਨ ਧੋਵਹੀ ॥

इकि भसम चड़्हावहि अंगि मैलु न धोवही ॥

Īki bhasam chaɍʱaavahi ânggi mailu na đhovahee ||

Some rub ashes on their bodies, and never wash off their dirt.

ਇਕਿ ਜਟਾ ਬਿਕਟ ਬਿਕਰਾਲ ਕੁਲੁ ਘਰੁ ਖੋਵਹੀ ॥

इकि जटा बिकट बिकराल कुलु घरु खोवही ॥

Īki jataa bikat bikaraal kulu gharu khovahee ||

Some look hideous, with their uncut hair matted and disheveled. They bring dishonor to their family and ancestry.

ਇਕਿ ਨਗਨ ਫਿਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ਨੀਂਦ ਨ ਸੋਵਹੀ ॥

इकि नगन फिरहि दिनु राति नींद न सोवही ॥

Īki nagan phirahi đinu raaŧi neenđ na sovahee ||

Some wander naked day and night and never sleep.

ਇਕਿ ਅਗਨਿ ਜਲਾਵਹਿ ਅੰਗੁ ਆਪੁ ਵਿਗੋਵਹੀ ॥

इकि अगनि जलावहि अंगु आपु विगोवही ॥

Īki âgani jalaavahi ânggu âapu vigovahee ||

Some burn their limbs in fire, damaging and ruining themselves.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਤਨੁ ਛਾਰੁ ਕਿਆ ਕਹਿ ਰੋਵਹੀ ॥

विणु नावै तनु छारु किआ कहि रोवही ॥

Viñu naavai ŧanu chhaaru kiâa kahi rovahee ||

Without the Name, the body is reduced to ashes; what good is it to speak and cry then?

ਸੋਹਨਿ ਖਸਮ ਦੁਆਰਿ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹੀ ॥੧੫॥

सोहनि खसम दुआरि जि सतिगुरु सेवही ॥१५॥

Sohani khasam đuâari ji saŧiguru sevahee ||15||

Those who serve the True Guru, are embellished and exalted in the Court of their Lord and Master. ||15||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਬਾਬੀਹਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੈ ਬੋਲਿਆ ਤਾਂ ਦਰਿ ਸੁਣੀ ਪੁਕਾਰ ॥

बाबीहा अम्रित वेलै बोलिआ तां दरि सुणी पुकार ॥

Baabeehaa âmmmriŧ velai boliâa ŧaan đari suñee pukaar ||

The rainbird chirps in the ambrosial hours of the morning before the dawn; its prayers are heard in the Court of the Lord.

ਮੇਘੈ ਨੋ ਫੁਰਮਾਨੁ ਹੋਆ ਵਰਸਹੁ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥

मेघै नो फुरमानु होआ वरसहु किरपा धारि ॥

Meghai no phuramaanu hoâa varasahu kirapaa đhaari ||

The order is issued to the clouds, to let the rains of mercy shower down.

ਹਉ ਤਿਨ ਕੈ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜਿਨੀ ਸਚੁ ਰਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥

हउ तिन कै बलिहारणै जिनी सचु रखिआ उरि धारि ॥

Haū ŧin kai balihaarañai jinee sachu rakhiâa ūri đhaari ||

I am a sacrifice to those who enshrine the True Lord within their hearts.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੇ ਸਭ ਹਰੀਆਵਲੀ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥੧॥

नानक नामे सभ हरीआवली गुर कै सबदि वीचारि ॥१॥

Naanak naame sabh hareeâavalee gur kai sabađi veechaari ||1||

O Nanak, through the Name, all are rejuvenated, contemplating the Word of the Guru's Shabad. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਬਾਬੀਹਾ ਇਵ ਤੇਰੀ ਤਿਖਾ ਨ ਉਤਰੈ ਜੇ ਸਉ ਕਰਹਿ ਪੁਕਾਰ ॥

बाबीहा इव तेरी तिखा न उतरै जे सउ करहि पुकार ॥

Baabeehaa īv ŧeree ŧikhaa na ūŧarai je saū karahi pukaar ||

O rainbird, this is not the way to quench your thirst, even though you may cry out a hundred times.

ਨਦਰੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਨਦਰੀ ਉਪਜੈ ਪਿਆਰੁ ॥

नदरी सतिगुरु पाईऐ नदरी उपजै पिआरु ॥

Nađaree saŧiguru paaëeâi nađaree ūpajai piâaru ||

By God's Grace, the True Guru is found; by His Grace, love wells up.

ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਹਿ ਵਿਕਾਰ ॥੨॥

नानक साहिबु मनि वसै विचहु जाहि विकार ॥२॥

Naanak saahibu mani vasai vichahu jaahi vikaar ||2||

O Nanak, when the Lord and Master abides in the mind, corruption and evil leave from within. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਇਕਿ ਜੈਨੀ ਉਝੜ ਪਾਇ ਧੁਰਹੁ ਖੁਆਇਆ ॥

इकि जैनी उझड़ पाइ धुरहु खुआइआ ॥

Īki jainee ūjhaɍ paaī đhurahu khuâaīâa ||

Some are Jains, wasting their time in the wilderness; by their pre-ordained destiny, they are ruined.

ਤਿਨ ਮੁਖਿ ਨਾਹੀ ਨਾਮੁ ਨ ਤੀਰਥਿ ਨੑਾਇਆ ॥

तिन मुखि नाही नामु न तीरथि न्हाइआ ॥

Ŧin mukhi naahee naamu na ŧeeraŧhi nʱaaīâa ||

The Naam, the Name of the Lord, is not on their lips; they do not bathe at sacred shrines of pilgrimage.

ਹਥੀ ਸਿਰ ਖੋਹਾਇ ਨ ਭਦੁ ਕਰਾਇਆ ॥

हथी सिर खोहाइ न भदु कराइआ ॥

Haŧhee sir khohaaī na bhađu karaaīâa ||

They pull out their hair with their hands, instead of shaving.

ਕੁਚਿਲ ਰਹਹਿ ਦਿਨ ਰਾਤਿ ਸਬਦੁ ਨ ਭਾਇਆ ॥

कुचिल रहहि दिन राति सबदु न भाइआ ॥

Kuchil rahahi đin raaŧi sabađu na bhaaīâa ||

They remain unclean day and night; they do not love the Word of the Shabad.

ਤਿਨ ਜਾਤਿ ਨ ਪਤਿ ਨ ਕਰਮੁ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥

तिन जाति न पति न करमु जनमु गवाइआ ॥

Ŧin jaaŧi na paŧi na karamu janamu gavaaīâa ||

They have no status, no honor, and no good karma. They waste away their lives in vain.

ਮਨਿ ਜੂਠੈ ਵੇਜਾਤਿ ਜੂਠਾ ਖਾਇਆ ॥

मनि जूठै वेजाति जूठा खाइआ ॥

Mani joothai vejaaŧi joothaa khaaīâa ||

Their minds are false and impure; that which they eat is impure and defiled.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਆਚਾਰੁ ਨ ਕਿਨ ਹੀ ਪਾਇਆ ॥

बिनु सबदै आचारु न किन ही पाइआ ॥

Binu sabađai âachaaru na kin hee paaīâa ||

Without the Shabad, no one achieves a lifestyle of good conduct.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਓਅੰਕਾਰਿ ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧੬॥

गुरमुखि ओअंकारि सचि समाइआ ॥१६॥

Guramukhi õamkkaari sachi samaaīâa ||16||

The Gurmukh is absorbed in the True Lord God, the Universal Creator. ||16||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਾਵਣਿ ਸਰਸੀ ਕਾਮਣੀ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥

सावणि सरसी कामणी गुर सबदी वीचारि ॥

Saavañi sarasee kaamañee gur sabađee veechaari ||

In the month of Saawan the bride is happy contemplating the Word of the Guru's Shabad.

ਨਾਨਕ ਸਦਾ ਸੁਹਾਗਣੀ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਅਪਾਰਿ ॥੧॥

नानक सदा सुहागणी गुर कै हेति अपारि ॥१॥

Naanak sađaa suhaagañee gur kai heŧi âpaari ||1||

O Nanak, she is a happy soul-bride forever; her love for the Guru is unlimited. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਾਵਣਿ ਦਝੈ ਗੁਣ ਬਾਹਰੀ ਜਿਸੁ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥

सावणि दझै गुण बाहरी जिसु दूजै भाइ पिआरु ॥

Saavañi đajhai guñ baaharee jisu đoojai bhaaī piâaru ||

In Saawan, she who has no virtue is burned, in attachment and love of duality.

ਨਾਨਕ ਪਿਰ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਈ ਸਭੁ ਸੀਗਾਰੁ ਖੁਆਰੁ ॥੨॥

नानक पिर की सार न जाणई सभु सीगारु खुआरु ॥२॥

Naanak pir kee saar na jaañaëe sabhu seegaaru khuâaru ||2||

O Nanak, she does not appreciate the value of her Husband Lord; all her decorations are worthless. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਚਾ ਅਲਖ ਅਭੇਉ ਹਠਿ ਨ ਪਤੀਜਈ ॥

सचा अलख अभेउ हठि न पतीजई ॥

Sachaa âlakh âbheū hathi na paŧeejaëe ||

The True, Unseen, Mysterious Lord is not won over by stubbornness.

ਇਕਿ ਗਾਵਹਿ ਰਾਗ ਪਰੀਆ ਰਾਗਿ ਨ ਭੀਜਈ ॥

इकि गावहि राग परीआ रागि न भीजई ॥

Īki gaavahi raag pareeâa raagi na bheejaëe ||

Some sing according to traditional ragas, but the Lord is not pleased by these ragas.


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates