Vaar Majh ki (M:1),
ਵਾਰ ਮਾਝ ਕੀ (ਮਹਲਾ 1),
वार माझ की (महला 1)


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਵਾਰ ਮਾਝ ਕੀ ਤਥਾ ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੧ ਮਲਕ ਮੁਰੀਦ ਤਥਾ ਚੰਦ੍ਰਹੜਾ ਸੋਹੀਆ ਕੀ ਧੁਨੀ ਗਾਵਣੀ ॥

वार माझ की तथा सलोक महला १ मलक मुरीद तथा चंद्रहड़ा सोहीआ की धुनी गावणी ॥

Vaar maajh kee ŧaŧhaa salok mahalaa 1 Malak mureeđ ŧaŧhaa chanđđrhaɍaa soheeâa kee đhunee gaavañee ||

Vaar In Maajh, And Shaloks Of The First Mehl: To Be Sung To The Tune Of ""Malik Mureed And Chandrahraa Sohee-Aa""

ੴ ਸਤਿਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिनामु करता पुरखु गुरप्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧinaamu karaŧaa purakhu guraprsaađi ||

One Universal Creator God. Truth Is The Name. Creative Being Personified. By Guru's Grace:

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਗੁਰੁ ਹਿਵੈ ਘਰੁ ਗੁਰੁ ਦੀਪਕੁ ਤਿਹ ਲੋਇ ॥

गुरु दाता गुरु हिवै घरु गुरु दीपकु तिह लोइ ॥

Guru đaaŧaa guru hivai gharu guru đeepaku ŧih loī ||

The Guru is the Giver; the Guru is the House of ice. The Guru is the Light of the three worlds.

ਅਮਰ ਪਦਾਰਥੁ ਨਾਨਕਾ ਮਨਿ ਮਾਨਿਐ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੧॥

अमर पदारथु नानका मनि मानिऐ सुखु होइ ॥१॥

Âmar pađaaraŧhu naanakaa mani maaniâi sukhu hoī ||1||

O Nanak, He is everlasting wealth. Place your mind's faith in Him, and you shall find peace. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਪਹਿਲੈ ਪਿਆਰਿ ਲਗਾ ਥਣ ਦੁਧਿ ॥

पहिलै पिआरि लगा थण दुधि ॥

Pahilai piâari lagaa ŧhañ đuđhi ||

First, the baby loves mother's milk;

ਦੂਜੈ ਮਾਇ ਬਾਪ ਕੀ ਸੁਧਿ ॥

दूजै माइ बाप की सुधि ॥

Đoojai maaī baap kee suđhi ||

Second, he learns of his mother and father;

ਤੀਜੈ ਭਯਾ ਭਾਭੀ ਬੇਬ ॥

तीजै भया भाभी बेब ॥

Ŧeejai bhayaa bhaabhee beb ||

Third, his brothers, sisters-in-law and sisters;

ਚਉਥੈ ਪਿਆਰਿ ਉਪੰਨੀ ਖੇਡ ॥

चउथै पिआरि उपंनी खेड ॥

Chaūŧhai piâari ūpannee khed ||

Fourth, the love of play awakens.

ਪੰਜਵੈ ਖਾਣ ਪੀਅਣ ਕੀ ਧਾਤੁ ॥

पंजवै खाण पीअण की धातु ॥

Panjjavai khaañ peeâñ kee đhaaŧu ||

Fifth, he runs after food and drink;

ਛਿਵੈ ਕਾਮੁ ਨ ਪੁਛੈ ਜਾਤਿ ॥

छिवै कामु न पुछै जाति ॥

Chhivai kaamu na puchhai jaaŧi ||

Sixth, in his sexual desire, he does not respect social customs.

ਸਤਵੈ ਸੰਜਿ ਕੀਆ ਘਰ ਵਾਸੁ ॥

सतवै संजि कीआ घर वासु ॥

Saŧavai sanjji keeâa ghar vaasu ||

Seventh, he gathers wealth and dwells in his house;

ਅਠਵੈ ਕ੍ਰੋਧੁ ਹੋਆ ਤਨ ਨਾਸੁ ॥

अठवै क्रोधु होआ तन नासु ॥

Âthavai krođhu hoâa ŧan naasu ||

Eighth, he becomes angry, and his body is consumed.

ਨਾਵੈ ਧਉਲੇ ਉਭੇ ਸਾਹ ॥

नावै धउले उभे साह ॥

Naavai đhaūle ūbhe saah ||

Ninth, he turns grey, and his breathing becomes labored;

ਦਸਵੈ ਦਧਾ ਹੋਆ ਸੁਆਹ ॥

दसवै दधा होआ सुआह ॥

Đasavai đađhaa hoâa suâah ||

Tenth, he is cremated, and turns to ashes.

ਗਏ ਸਿਗੀਤ ਪੁਕਾਰੀ ਧਾਹ ॥

गए सिगीत पुकारी धाह ॥

Gaē sigeeŧ pukaaree đhaah ||

His companions send him off, crying out and lamenting.

ਉਡਿਆ ਹੰਸੁ ਦਸਾਏ ਰਾਹ ॥

उडिआ हंसु दसाए राह ॥

Ūdiâa hanssu đasaaē raah ||

The swan of the soul takes flight, and asks which way to go.

ਆਇਆ ਗਇਆ ਮੁਇਆ ਨਾਉ ॥

आइआ गइआ मुइआ नाउ ॥

Âaīâa gaīâa muīâa naaū ||

He came and he went, and now, even his name has died.

ਪਿਛੈ ਪਤਲਿ ਸਦਿਹੁ ਕਾਵ ॥

पिछै पतलि सदिहु काव ॥

Pichhai paŧali sađihu kaav ||

After he left, food was offered on leaves, and the birds were called to come and eat.

ਨਾਨਕ ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧੁ ਪਿਆਰੁ ॥

नानक मनमुखि अंधु पिआरु ॥

Naanak manamukhi ânđđhu piâaru ||

O Nanak, the self-willed manmukhs love the darkness.

ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਡੁਬਾ ਸੰਸਾਰੁ ॥੨॥

बाझु गुरू डुबा संसारु ॥२॥

Baajhu guroo dubaa sanssaaru ||2||

Without the Guru, the world is drowning. ||2||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਦਸ ਬਾਲਤਣਿ ਬੀਸ ਰਵਣਿ ਤੀਸਾ ਕਾ ਸੁੰਦਰੁ ਕਹਾਵੈ ॥

दस बालतणि बीस रवणि तीसा का सुंदरु कहावै ॥

Đas baalaŧañi bees ravañi ŧeesaa kaa sunđđaru kahaavai ||

At the age of ten, he is a child; at twenty, a youth, and at thirty, he is called handsome.

ਚਾਲੀਸੀ ਪੁਰੁ ਹੋਇ ਪਚਾਸੀ ਪਗੁ ਖਿਸੈ ਸਠੀ ਕੇ ਬੋਢੇਪਾ ਆਵੈ ॥

चालीसी पुरु होइ पचासी पगु खिसै सठी के बोढेपा आवै ॥

Chaaleesee puru hoī pachaasee pagu khisai sathee ke bodhepaa âavai ||

At forty, he is full of life; at fifty, his foot slips, and at sixty, old age is upon him.

ਸਤਰਿ ਕਾ ਮਤਿਹੀਣੁ ਅਸੀਹਾਂ ਕਾ ਵਿਉਹਾਰੁ ਨ ਪਾਵੈ ॥

सतरि का मतिहीणु असीहां का विउहारु न पावै ॥

Saŧari kaa maŧiheeñu âseehaan kaa viūhaaru na paavai ||

At seventy, he loses his intellect, and at eighty, he cannot perform his duties.

ਨਵੈ ਕਾ ਸਿਹਜਾਸਣੀ ਮੂਲਿ ਨ ਜਾਣੈ ਅਪ ਬਲੁ ॥

नवै का सिहजासणी मूलि न जाणै अप बलु ॥

Navai kaa sihajaasañee mooli na jaañai âp balu ||

At ninety, he lies in his bed, and he cannot understand his weakness.

ਢੰਢੋਲਿਮੁ ਢੂਢਿਮੁ ਡਿਠੁ ਮੈ ਨਾਨਕ ਜਗੁ ਧੂਏ ਕਾ ਧਵਲਹਰੁ ॥੩॥

ढंढोलिमु ढूढिमु डिठु मै नानक जगु धूए का धवलहरु ॥३॥

Dhanddholimu dhoodhimu dithu mai naanak jagu đhooē kaa đhavalaharu ||3||

After seeking and searching for such a long time, O Nanak, I have seen that the world is just a mansion of smoke. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੂੰ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਆਪਿ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਤੀ ॥

तूं करता पुरखु अगमु है आपि स्रिसटि उपाती ॥

Ŧoonn karaŧaa purakhu âgammu hai âapi srisati ūpaaŧee ||

You, O Creator Lord, are Unfathomable. You Yourself created the Universe,

ਰੰਗ ਪਰੰਗ ਉਪਾਰਜਨਾ ਬਹੁ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਭਾਤੀ ॥

रंग परंग उपारजना बहु बहु बिधि भाती ॥

Rangg parangg ūpaarajanaa bahu bahu biđhi bhaaŧee ||

Its colors, qualities and varieties, in so many ways and forms.

ਤੂੰ ਜਾਣਹਿ ਜਿਨਿ ਉਪਾਈਐ ਸਭੁ ਖੇਲੁ ਤੁਮਾਤੀ ॥

तूं जाणहि जिनि उपाईऐ सभु खेलु तुमाती ॥

Ŧoonn jaañahi jini ūpaaëeâi sabhu khelu ŧumaaŧee ||

You created it, and You alone understand it. It is all Your Play.

ਇਕਿ ਆਵਹਿ ਇਕਿ ਜਾਹਿ ਉਠਿ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮਰਿ ਜਾਤੀ ॥

इकि आवहि इकि जाहि उठि बिनु नावै मरि जाती ॥

Īki âavahi īki jaahi ūthi binu naavai mari jaaŧee ||

Some come, and some arise and depart; but without the Name, all are bound to die.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਰੰਗਿ ਚਲੂਲਿਆ ਰੰਗਿ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ॥

गुरमुखि रंगि चलूलिआ रंगि हरि रंगि राती ॥

Guramukhi ranggi chalooliâa ranggi hari ranggi raaŧee ||

The Gurmukhs are imbued with the deep crimson color of the poppy; they are dyed in the color of the Lord's Love.

ਸੋ ਸੇਵਹੁ ਸਤਿ ਨਿਰੰਜਨੋ ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤੀ ॥

सो सेवहु सति निरंजनो हरि पुरखु बिधाती ॥

So sevahu saŧi niranjjano hari purakhu biđhaaŧee ||

So serve the True and Pure Lord, the Supremely Powerful Architect of Destiny.

ਤੂੰ ਆਪੇ ਆਪਿ ਸੁਜਾਣੁ ਹੈ ਵਡ ਪੁਰਖੁ ਵਡਾਤੀ ॥

तूं आपे आपि सुजाणु है वड पुरखु वडाती ॥

Ŧoonn âape âapi sujaañu hai vad purakhu vadaaŧee ||

You Yourself are All-knowing. O Lord, You are the Greatest of the Great!

ਜੋ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਤੁਧੁ ਧਿਆਇਦੇ ਮੇਰੇ ਸਚਿਆ ਬਲਿ ਬਲਿ ਹਉ ਤਿਨ ਜਾਤੀ ॥੧॥

जो मनि चिति तुधु धिआइदे मेरे सचिआ बलि बलि हउ तिन जाती ॥१॥

Jo mani chiŧi ŧuđhu đhiâaīđe mere sachiâa bali bali haū ŧin jaaŧee ||1||

O my True Lord, I am a sacrifice, a humble sacrifice, to those who meditate on You within their conscious mind. ||1||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਜੀਉ ਪਾਇ ਤਨੁ ਸਾਜਿਆ ਰਖਿਆ ਬਣਤ ਬਣਾਇ ॥

जीउ पाइ तनु साजिआ रखिआ बणत बणाइ ॥

Jeeū paaī ŧanu saajiâa rakhiâa bañaŧ bañaaī ||

He placed the soul in the body which He had fashioned. He protects the Creation which He has created.

ਅਖੀ ਦੇਖੈ ਜਿਹਵਾ ਬੋਲੈ ਕੰਨੀ ਸੁਰਤਿ ਸਮਾਇ ॥

अखी देखै जिहवा बोलै कंनी सुरति समाइ ॥

Âkhee đekhai jihavaa bolai kannee suraŧi samaaī ||

With their eyes, they see, and with their tongues, they speak; with their ears, they bring the mind to awareness.

ਪੈਰੀ ਚਲੈ ਹਥੀ ਕਰਣਾ ਦਿਤਾ ਪੈਨੈ ਖਾਇ ॥

पैरी चलै हथी करणा दिता पैनै खाइ ॥

Pairee chalai haŧhee karañaa điŧaa painai khaaī ||

With their feet, they walk, and with their hands, they work; they wear and eat whatever is given.

ਜਿਨਿ ਰਚਿ ਰਚਿਆ ਤਿਸਹਿ ਨ ਜਾਣੈ ਅੰਧਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਇ ॥

जिनि रचि रचिआ तिसहि न जाणै अंधा अंधु कमाइ ॥

Jini rachi rachiâa ŧisahi na jaañai ânđđhaa ânđđhu kamaaī ||

They do not know the One who created the Creation. The blind fools do their dark deeds.

ਜਾ ਭਜੈ ਤਾ ਠੀਕਰੁ ਹੋਵੈ ਘਾੜਤ ਘੜੀ ਨ ਜਾਇ ॥

जा भजै ता ठीकरु होवै घाड़त घड़ी न जाइ ॥

Jaa bhajai ŧaa theekaru hovai ghaaɍaŧ ghaɍee na jaaī ||

When the pitcher of the body breaks and shatters into pieces, it cannot be re-created again.

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਨਾਹਿ ਪਤਿ ਪਤਿ ਵਿਣੁ ਪਾਰਿ ਨ ਪਾਇ ॥੧॥

नानक गुर बिनु नाहि पति पति विणु पारि न पाइ ॥१॥

Naanak gur binu naahi paŧi paŧi viñu paari na paaī ||1||

O Nanak, without the Guru, there is no honor; without honor, no one is carried across. ||1||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਦੇਂਦੇ ਥਾਵਹੁ ਦਿਤਾ ਚੰਗਾ ਮਨਮੁਖਿ ਐਸਾ ਜਾਣੀਐ ॥

देंदे थावहु दिता चंगा मनमुखि ऐसा जाणीऐ ॥

Đenđe ŧhaavahu điŧaa changgaa manamukhi âisaa jaañeeâi ||

They prefer the gift, instead of the Giver; such is the way of the self-willed manmukhs.

ਸੁਰਤਿ ਮਤਿ ਚਤੁਰਾਈ ਤਾ ਕੀ ਕਿਆ ਕਰਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣੀਐ ॥

सुरति मति चतुराई ता की किआ करि आखि वखाणीऐ ॥

Suraŧi maŧi chaŧuraaëe ŧaa kee kiâa kari âakhi vakhaañeeâi ||

What can anyone say about their intelligence, their understanding or their cleverness?

ਅੰਤਰਿ ਬਹਿ ਕੈ ਕਰਮ ਕਮਾਵੈ ਸੋ ਚਹੁ ਕੁੰਡੀ ਜਾਣੀਐ ॥

अंतरि बहि कै करम कमावै सो चहु कुंडी जाणीऐ ॥

Ânŧŧari bahi kai karam kamaavai so chahu kunddee jaañeeâi ||

The deeds which one commits, while sitting in one's own home, are known far and wide, in the four directions.

ਜੋ ਧਰਮੁ ਕਮਾਵੈ ਤਿਸੁ ਧਰਮ ਨਾਉ ਹੋਵੈ ਪਾਪਿ ਕਮਾਣੈ ਪਾਪੀ ਜਾਣੀਐ ॥

जो धरमु कमावै तिसु धरम नाउ होवै पापि कमाणै पापी जाणीऐ ॥

Jo đharamu kamaavai ŧisu đharam naaū hovai paapi kamaañai paapee jaañeeâi ||

One who lives righteously is known as righteous; one who commits sins is known as a sinner.

ਤੂੰ ਆਪੇ ਖੇਲ ਕਰਹਿ ਸਭਿ ਕਰਤੇ ਕਿਆ ਦੂਜਾ ਆਖਿ ਵਖਾਣੀਐ ॥

तूं आपे खेल करहि सभि करते किआ दूजा आखि वखाणीऐ ॥

Ŧoonn âape khel karahi sabhi karaŧe kiâa đoojaa âakhi vakhaañeeâi ||

You Yourself enact the entire play, O Creator. Why should we speak of any other?

ਜਿਚਰੁ ਤੇਰੀ ਜੋਤਿ ਤਿਚਰੁ ਜੋਤੀ ਵਿਚਿ ਤੂੰ ਬੋਲਹਿ ਵਿਣੁ ਜੋਤੀ ਕੋਈ ਕਿਛੁ ਕਰਿਹੁ ਦਿਖਾ ਸਿਆਣੀਐ ॥

जिचरु तेरी जोति तिचरु जोती विचि तूं बोलहि विणु जोती कोई किछु करिहु दिखा सिआणीऐ ॥

Jicharu ŧeree joŧi ŧicharu joŧee vichi ŧoonn bolahi viñu joŧee koëe kichhu karihu đikhaa siâañeeâi ||

As long as Your Light is within the body, You speak through that Light. Without Your Light, who can do anything? Show me any such cleverness!

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ਹਰਿ ਇਕੋ ਸੁਘੜੁ ਸੁਜਾਣੀਐ ॥੨॥

नानक गुरमुखि नदरी आइआ हरि इको सुघड़ु सुजाणीऐ ॥२॥

Naanak guramukhi nađaree âaīâa hari īko sughaɍu sujaañeeâi ||2||

O Nanak, the Lord alone is Perfect and All-knowing; He is revealed to the Gurmukh. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ॥

तुधु आपे जगतु उपाइ कै तुधु आपे धंधै लाइआ ॥

Ŧuđhu âape jagaŧu ūpaaī kai ŧuđhu âape đhanđđhai laaīâa ||

You Yourself created the world, and You Yourself put it to work.

ਮੋਹ ਠਗਉਲੀ ਪਾਇ ਕੈ ਤੁਧੁ ਆਪਹੁ ਜਗਤੁ ਖੁਆਇਆ ॥

मोह ठगउली पाइ कै तुधु आपहु जगतु खुआइआ ॥

Moh thagaūlee paaī kai ŧuđhu âapahu jagaŧu khuâaīâa ||

Administering the drug of emotional attachment, You Yourself have led the world astray.

ਤਿਸਨਾ ਅੰਦਰਿ ਅਗਨਿ ਹੈ ਨਹ ਤਿਪਤੈ ਭੁਖਾ ਤਿਹਾਇਆ ॥

तिसना अंदरि अगनि है नह तिपतै भुखा तिहाइआ ॥

Ŧisanaa ânđđari âgani hai nah ŧipaŧai bhukhaa ŧihaaīâa ||

The fire of desire is deep within; unsatisfied, people remain hungry and thirsty.

ਸਹਸਾ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੁ ਹੈ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਆਇਆ ਜਾਇਆ ॥

सहसा इहु संसारु है मरि जमै आइआ जाइआ ॥

Sahasaa īhu sanssaaru hai mari jammai âaīâa jaaīâa ||

This world is an illusion; it dies and it is re-born-it comes and it goes in reincarnation.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਮੋਹੁ ਨ ਤੁਟਈ ਸਭਿ ਥਕੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇਆ ॥

बिनु सतिगुर मोहु न तुटई सभि थके करम कमाइआ ॥

Binu saŧigur mohu na ŧutaëe sabhi ŧhake karam kamaaīâa ||

Without the True Guru, emotional attachment is not broken. All have grown weary of performing empty rituals.

ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸੁਖਿ ਰਜਾ ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਇਆ ॥

गुरमती नामु धिआईऐ सुखि रजा जा तुधु भाइआ ॥

Guramaŧee naamu đhiâaëeâi sukhi rajaa jaa ŧuđhu bhaaīâa ||

Those who follow the Guru's Teachings meditate on the Naam, the Name of the Lord. Filled with a joyful peace, they surrender to Your Will.

ਕੁਲੁ ਉਧਾਰੇ ਆਪਣਾ ਧੰਨੁ ਜਣੇਦੀ ਮਾਇਆ ॥

कुलु उधारे आपणा धंनु जणेदी माइआ ॥

Kulu ūđhaare âapañaa đhannu jañeđee maaīâa ||

They save their families and ancestors; blessed are the mothers who gave birth to them.

ਸੋਭਾ ਸੁਰਤਿ ਸੁਹਾਵਣੀ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੨॥

सोभा सुरति सुहावणी जिनि हरि सेती चितु लाइआ ॥२॥

Sobhaa suraŧi suhaavañee jini hari seŧee chiŧu laaīâa ||2||

Beautiful and sublime is the glory and the understanding of those who focus their consciousness on the Lord. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੨ ॥

सलोकु मः २ ॥

Saloku M: 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਅਖੀ ਬਾਝਹੁ ਵੇਖਣਾ ਵਿਣੁ ਕੰਨਾ ਸੁਨਣਾ ॥

अखी बाझहु वेखणा विणु कंना सुनणा ॥

Âkhee baajhahu vekhañaa viñu kannaa sunañaa ||

To see without eyes; to hear without ears;

ਪੈਰਾ ਬਾਝਹੁ ਚਲਣਾ ਵਿਣੁ ਹਥਾ ਕਰਣਾ ॥

पैरा बाझहु चलणा विणु हथा करणा ॥

Pairaa baajhahu chalañaa viñu haŧhaa karañaa ||

To walk without feet; to work without hands;

ਜੀਭੈ ਬਾਝਹੁ ਬੋਲਣਾ ਇਉ ਜੀਵਤ ਮਰਣਾ ॥

जीभै बाझहु बोलणा इउ जीवत मरणा ॥

Jeebhai baajhahu bolañaa īū jeevaŧ marañaa ||

To speak without a tongue-like this, one remains dead while yet alive.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣਿ ਕੈ ਤਉ ਖਸਮੈ ਮਿਲਣਾ ॥੧॥

नानक हुकमु पछाणि कै तउ खसमै मिलणा ॥१॥

Naanak hukamu pachhaañi kai ŧaū khasamai milañaa ||1||

O Nanak, recognize the Hukam of the Lord's Command, and merge with your Lord and Master. ||1||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਦਿਸੈ ਸੁਣੀਐ ਜਾਣੀਐ ਸਾਉ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

दिसै सुणीऐ जाणीऐ साउ न पाइआ जाइ ॥

Đisai suñeeâi jaañeeâi saaū na paaīâa jaaī ||

He is seen, heard and known, but His subtle essence is not obtained.

ਰੁਹਲਾ ਟੁੰਡਾ ਅੰਧੁਲਾ ਕਿਉ ਗਲਿ ਲਗੈ ਧਾਇ ॥

रुहला टुंडा अंधुला किउ गलि लगै धाइ ॥

Ruhalaa tunddaa ânđđhulaa kiū gali lagai đhaaī ||

How can the lame, armless and blind person run to embrace the Lord?

ਭੈ ਕੇ ਚਰਣ ਕਰ ਭਾਵ ਕੇ ਲੋਇਣ ਸੁਰਤਿ ਕਰੇਇ ॥

भै के चरण कर भाव के लोइण सुरति करेइ ॥

Bhai ke charañ kar bhaav ke loīñ suraŧi kareī ||

Let the Fear of God be your feet, and let His Love be your hands; let His Understanding be your eyes.

ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਸਿਆਣੀਏ ਇਵ ਕੰਤ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੨॥

नानकु कहै सिआणीए इव कंत मिलावा होइ ॥२॥

Naanaku kahai siâañeeē īv kanŧŧ milaavaa hoī ||2||

Says Nanak, in this way, O wise soul-bride, you shall be united with your Husband Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਦਾ ਸਦਾ ਤੂੰ ਏਕੁ ਹੈ ਤੁਧੁ ਦੂਜਾ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਆ ॥

सदा सदा तूं एकु है तुधु दूजा खेलु रचाइआ ॥

Sađaa sađaa ŧoonn ēku hai ŧuđhu đoojaa khelu rachaaīâa ||

Forever and ever, You are the only One; You set the play of duality in motion.

ਹਉਮੈ ਗਰਬੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਲੋਭੁ ਅੰਤਰਿ ਜੰਤਾ ਪਾਇਆ ॥

हउमै गरबु उपाइ कै लोभु अंतरि जंता पाइआ ॥

Haūmai garabu ūpaaī kai lobhu ânŧŧari janŧŧaa paaīâa ||

You created egotism and arrogant pride, and You placed greed within our beings.

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖੁ ਤੂ ਸਭ ਕਰੇ ਤੇਰਾ ਕਰਾਇਆ ॥

जिउ भावै तिउ रखु तू सभ करे तेरा कराइआ ॥

Jiū bhaavai ŧiū rakhu ŧoo sabh kare ŧeraa karaaīâa ||

Keep me as it pleases Your Will; everyone acts as You cause them to act.

ਇਕਨਾ ਬਖਸਹਿ ਮੇਲਿ ਲੈਹਿ ਗੁਰਮਤੀ ਤੁਧੈ ਲਾਇਆ ॥

इकना बखसहि मेलि लैहि गुरमती तुधै लाइआ ॥

Īkanaa bakhasahi meli laihi guramaŧee ŧuđhai laaīâa ||

Some are forgiven, and merge with You; through the Guru's Teachings, we are joined to You.

ਇਕਿ ਖੜੇ ਕਰਹਿ ਤੇਰੀ ਚਾਕਰੀ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਹੋਰੁ ਨ ਭਾਇਆ ॥

इकि खड़े करहि तेरी चाकरी विणु नावै होरु न भाइआ ॥

Īki khaɍe karahi ŧeree chaakaree viñu naavai horu na bhaaīâa ||

Some stand and serve You; without the Name, nothing else pleases them.

ਹੋਰੁ ਕਾਰ ਵੇਕਾਰ ਹੈ ਇਕਿ ਸਚੀ ਕਾਰੈ ਲਾਇਆ ॥

होरु कार वेकार है इकि सची कारै लाइआ ॥

Horu kaar vekaar hai īki sachee kaarai laaīâa ||

Any other task would be worthless to them-You have enjoined them to Your True Service.

ਪੁਤੁ ਕਲਤੁ ਕੁਟੰਬੁ ਹੈ ਇਕਿ ਅਲਿਪਤੁ ਰਹੇ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਇਆ ॥

पुतु कलतु कुट्मबु है इकि अलिपतु रहे जो तुधु भाइआ ॥

Puŧu kalaŧu kutambbu hai īki âlipaŧu rahe jo ŧuđhu bhaaīâa ||

In the midst of children, spouse and relations, some still remain detached; they are pleasing to Your Will.

ਓਹਿ ਅੰਦਰਹੁ ਬਾਹਰਹੁ ਨਿਰਮਲੇ ਸਚੈ ਨਾਇ ਸਮਾਇਆ ॥੩॥

ओहि अंदरहु बाहरहु निरमले सचै नाइ समाइआ ॥३॥

Õhi ânđđarahu baaharahu niramale sachai naaī samaaīâa ||3||

Inwardly and outwardly, they are pure, and they are absorbed in the True Name. ||3||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਸੁਇਨੇ ਕੈ ਪਰਬਤਿ ਗੁਫਾ ਕਰੀ ਕੈ ਪਾਣੀ ਪਇਆਲਿ ॥

सुइने कै परबति गुफा करी कै पाणी पइआलि ॥

Suīne kai parabaŧi guphaa karee kai paañee paīâali ||

I may make a cave, in a mountain of gold, or in the water of the nether regions;

ਕੈ ਵਿਚਿ ਧਰਤੀ ਕੈ ਆਕਾਸੀ ਉਰਧਿ ਰਹਾ ਸਿਰਿ ਭਾਰਿ ॥

कै विचि धरती कै आकासी उरधि रहा सिरि भारि ॥

Kai vichi đharaŧee kai âakaasee ūrađhi rahaa siri bhaari ||

I may remain standing on my head, upside-down, on the earth or up in the sky;

ਪੁਰੁ ਕਰਿ ਕਾਇਆ ਕਪੜੁ ਪਹਿਰਾ ਧੋਵਾ ਸਦਾ ਕਾਰਿ ॥

पुरु करि काइआ कपड़ु पहिरा धोवा सदा कारि ॥

Puru kari kaaīâa kapaɍu pahiraa đhovaa sađaa kaari ||

I may totally cover my body with clothes, and wash them continually;

ਬਗਾ ਰਤਾ ਪੀਅਲਾ ਕਾਲਾ ਬੇਦਾ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰ ॥

बगा रता पीअला काला बेदा करी पुकार ॥

Bagaa raŧaa peeâlaa kaalaa beđaa karee pukaar ||

I may shout out loud, the white, red, yellow and black Vedas;

ਹੋਇ ਕੁਚੀਲੁ ਰਹਾ ਮਲੁ ਧਾਰੀ ਦੁਰਮਤਿ ਮਤਿ ਵਿਕਾਰ ॥

होइ कुचीलु रहा मलु धारी दुरमति मति विकार ॥

Hoī kucheelu rahaa malu đhaaree đuramaŧi maŧi vikaar ||

I may even live in dirt and filth. And yet, all this is just a product of evil-mindedness, and intellectual corruption.

ਨਾ ਹਉ ਨਾ ਮੈ ਨਾ ਹਉ ਹੋਵਾ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥੧॥

ना हउ ना मै ना हउ होवा नानक सबदु वीचारि ॥१॥

Naa haū naa mai naa haū hovaa naanak sabađu veechaari ||1||

I was not, I am not, and I will never be anything at all! O Nanak, I dwell only on the Word of the Shabad. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਵਸਤ੍ਰ ਪਖਾਲਿ ਪਖਾਲੇ ਕਾਇਆ ਆਪੇ ਸੰਜਮਿ ਹੋਵੈ ॥

वसत्र पखालि पखाले काइआ आपे संजमि होवै ॥

Vasaŧr pakhaali pakhaale kaaīâa âape sanjjami hovai ||

They wash their clothes, and scrub their bodies, and try to practice self-discipline.

ਅੰਤਰਿ ਮੈਲੁ ਲਗੀ ਨਹੀ ਜਾਣੈ ਬਾਹਰਹੁ ਮਲਿ ਮਲਿ ਧੋਵੈ ॥

अंतरि मैलु लगी नही जाणै बाहरहु मलि मलि धोवै ॥

Ânŧŧari mailu lagee nahee jaañai baaharahu mali mali đhovai ||

But they are not aware of the filth staining their inner being, while they try and try to wash off the outer dirt.

ਅੰਧਾ ਭੂਲਿ ਪਇਆ ਜਮ ਜਾਲੇ ॥

अंधा भूलि पइआ जम जाले ॥

Ânđđhaa bhooli paīâa jam jaale ||

The blind go astray, caught by the noose of Death.

ਵਸਤੁ ਪਰਾਈ ਅਪੁਨੀ ਕਰਿ ਜਾਨੈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਦੁਖੁ ਘਾਲੇ ॥

वसतु पराई अपुनी करि जानै हउमै विचि दुखु घाले ॥

Vasaŧu paraaëe âpunee kari jaanai haūmai vichi đukhu ghaale ||

They see other people's property as their own, and in egotism, they suffer in pain.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਤੁਟੈ ਤਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥

नानक गुरमुखि हउमै तुटै ता हरि हरि नामु धिआवै ॥

Naanak guramukhi haūmai ŧutai ŧaa hari hari naamu đhiâavai ||

O Nanak, the egotism of the Gurmukhs is broken, and then, they meditate on the Name of the Lord, Har, Har.

ਨਾਮੁ ਜਪੇ ਨਾਮੋ ਆਰਾਧੇ ਨਾਮੇ ਸੁਖਿ ਸਮਾਵੈ ॥੨॥

नामु जपे नामो आराधे नामे सुखि समावै ॥२॥

Naamu jape naamo âaraađhe naame sukhi samaavai ||2||

They chant the Naam, meditate on the Naam, and through the Naam, they are absorbed in peace. ||2||


ਪਵੜੀ ॥

पवड़ी ॥

Pavaɍee ||

Pauree:

ਕਾਇਆ ਹੰਸਿ ਸੰਜੋਗੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥

काइआ हंसि संजोगु मेलि मिलाइआ ॥

Kaaīâa hanssi sanjjogu meli milaaīâa ||

Destiny has brought together and united the body and the soul-swan.

ਤਿਨ ਹੀ ਕੀਆ ਵਿਜੋਗੁ ਜਿਨਿ ਉਪਾਇਆ ॥

तिन ही कीआ विजोगु जिनि उपाइआ ॥

Ŧin hee keeâa vijogu jini ūpaaīâa ||

He who created them, also separates them.

ਮੂਰਖੁ ਭੋਗੇ ਭੋਗੁ ਦੁਖ ਸਬਾਇਆ ॥

मूरखु भोगे भोगु दुख सबाइआ ॥

Moorakhu bhoge bhogu đukh sabaaīâa ||

The fools enjoy their pleasures; they must also endure all their pains.

ਸੁਖਹੁ ਉਠੇ ਰੋਗ ਪਾਪ ਕਮਾਇਆ ॥

सुखहु उठे रोग पाप कमाइआ ॥

Sukhahu ūthe rog paap kamaaīâa ||

From pleasures, arise diseases and the commission of sins.

ਹਰਖਹੁ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਉਪਾਇ ਖਪਾਇਆ ॥

हरखहु सोगु विजोगु उपाइ खपाइआ ॥

Harakhahu sogu vijogu ūpaaī khapaaīâa ||

From sinful pleasures come sorrow, separation, birth and death.

ਮੂਰਖ ਗਣਤ ਗਣਾਇ ਝਗੜਾ ਪਾਇਆ ॥

मूरख गणत गणाइ झगड़ा पाइआ ॥

Moorakh gañaŧ gañaaī jhagaɍaa paaīâa ||

The fools try to account for their misdeeds, and argue uselessly.

ਸਤਿਗੁਰ ਹਥਿ ਨਿਬੇੜੁ ਝਗੜੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥

सतिगुर हथि निबेड़ु झगड़ु चुकाइआ ॥

Saŧigur haŧhi nibeɍu jhagaɍu chukaaīâa ||

The judgement is in the Hands of the True Guru, who puts an end to the argument.

ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਗੁ ਨ ਚਲੈ ਚਲਾਇਆ ॥੪॥

करता करे सु होगु न चलै चलाइआ ॥४॥

Karaŧaa kare su hogu na chalai chalaaīâa ||4||

Whatever the Creator does, comes to pass. It cannot be changed by anyone's efforts. ||4||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਮੁਰਦਾਰੁ ਖਾਇ ॥

कूड़ु बोलि मुरदारु खाइ ॥

Kooɍu boli murađaaru khaaī ||

Telling lies, they eat dead bodies.

ਅਵਰੀ ਨੋ ਸਮਝਾਵਣਿ ਜਾਇ ॥

अवरी नो समझावणि जाइ ॥

Âvaree no samajhaavañi jaaī ||

And yet, they go out to teach others.

ਮੁਠਾ ਆਪਿ ਮੁਹਾਏ ਸਾਥੈ ॥

मुठा आपि मुहाए साथै ॥

Muthaa âapi muhaaē saaŧhai ||

They are deceived, and they deceive their companions.

ਨਾਨਕ ਐਸਾ ਆਗੂ ਜਾਪੈ ॥੧॥

नानक ऐसा आगू जापै ॥१॥

Naanak âisaa âagoo jaapai ||1||

O Nanak, such are the leaders of men. ||1||


ਮਹਲਾ ੪ ॥

महला ४ ॥

Mahalaa 4 ||

Fourth Mehl:

ਜਿਸ ਦੈ ਅੰਦਰਿ ਸਚੁ ਹੈ ਸੋ ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਮੁਖਿ ਸਚੁ ਅਲਾਏ ॥

जिस दै अंदरि सचु है सो सचा नामु मुखि सचु अलाए ॥

Jis đai ânđđari sachu hai so sachaa naamu mukhi sachu âlaaē ||

Those, within whom the Truth dwells, obtain the True Name; they speak only the Truth.

ਓਹੁ ਹਰਿ ਮਾਰਗਿ ਆਪਿ ਚਲਦਾ ਹੋਰਨਾ ਨੋ ਹਰਿ ਮਾਰਗਿ ਪਾਏ ॥

ओहु हरि मारगि आपि चलदा होरना नो हरि मारगि पाए ॥

Õhu hari maaragi âapi chalađaa horanaa no hari maaragi paaē ||

They walk on the Lord's Path, and inspire others to walk on the Lord's Path as well.

ਜੇ ਅਗੈ ਤੀਰਥੁ ਹੋਇ ਤਾ ਮਲੁ ਲਹੈ ਛਪੜਿ ਨਾਤੈ ਸਗਵੀ ਮਲੁ ਲਾਏ ॥

जे अगै तीरथु होइ ता मलु लहै छपड़ि नातै सगवी मलु लाए ॥

Je âgai ŧeeraŧhu hoī ŧaa malu lahai chhapaɍi naaŧai sagavee malu laaē ||

Bathing in a pool of holy water, they are washed clean of filth. But, by bathing in a stagnant pond, they are contaminated with even more filth.

ਤੀਰਥੁ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੋ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ॥

तीरथु पूरा सतिगुरू जो अनदिनु हरि हरि नामु धिआए ॥

Ŧeeraŧhu pooraa saŧiguroo jo ânađinu hari hari naamu đhiâaē ||

The True Guru is the Perfect Pool of Holy Water. Night and day, He meditates on the Name of the Lord, Har, Har.

ਓਹੁ ਆਪਿ ਛੁਟਾ ਕੁਟੰਬ ਸਿਉ ਦੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਭ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਛਡਾਏ ॥

ओहु आपि छुटा कुट्मब सिउ दे हरि हरि नामु सभ स्रिसटि छडाए ॥

Õhu âapi chhutaa kutambb siū đe hari hari naamu sabh srisati chhadaaē ||

He is saved, along with his family; bestowing the Name of the Lord, Har, Har, He saves the whole world.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜੋ ਆਪਿ ਜਪੈ ਅਵਰਾ ਨਾਮੁ ਜਪਾਏ ॥੨॥

जन नानक तिसु बलिहारणै जो आपि जपै अवरा नामु जपाए ॥२॥

Jan naanak ŧisu balihaarañai jo âapi japai âvaraa naamu japaaē ||2||

Servant Nanak is a sacrifice to one who himself chants the Naam, and inspires others to chant it as well. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਇਕਿ ਕੰਦ ਮੂਲੁ ਚੁਣਿ ਖਾਹਿ ਵਣ ਖੰਡਿ ਵਾਸਾ ॥

इकि कंद मूलु चुणि खाहि वण खंडि वासा ॥

Īki kanđđ moolu chuñi khaahi vañ khanddi vaasaa ||

Some pick and eat fruits and roots, and live in the wilderness.

ਇਕਿ ਭਗਵਾ ਵੇਸੁ ਕਰਿ ਫਿਰਹਿ ਜੋਗੀ ਸੰਨਿਆਸਾ ॥

इकि भगवा वेसु करि फिरहि जोगी संनिआसा ॥

Īki bhagavaa vesu kari phirahi jogee sanniâasaa ||

Some wander around wearing saffron robes, as Yogis and Sanyaasees.

ਅੰਦਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬਹੁਤੁ ਛਾਦਨ ਭੋਜਨ ਕੀ ਆਸਾ ॥

अंदरि त्रिसना बहुतु छादन भोजन की आसा ॥

Ânđđari ŧrisanaa bahuŧu chhaađan bhojan kee âasaa ||

But there is still so much desire within them-they still yearn for clothes and food.

ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ਨ ਗਿਰਹੀ ਨ ਉਦਾਸਾ ॥

बिरथा जनमु गवाइ न गिरही न उदासा ॥

Biraŧhaa janamu gavaaī na girahee na ūđaasaa ||

They waste their lives uselessly; they are neither householders nor renunciates.

ਜਮਕਾਲੁ ਸਿਰਹੁ ਨ ਉਤਰੈ ਤ੍ਰਿਬਿਧਿ ਮਨਸਾ ॥

जमकालु सिरहु न उतरै त्रिबिधि मनसा ॥

Jamakaalu sirahu na ūŧarai ŧribiđhi manasaa ||

The Messenger of Death hangs over their heads, and they cannot escape the three-phased desire.

ਗੁਰਮਤੀ ਕਾਲੁ ਨ ਆਵੈ ਨੇੜੈ ਜਾ ਹੋਵੈ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸਾ ॥

गुरमती कालु न आवै नेड़ै जा होवै दासनि दासा ॥

Guramaŧee kaalu na âavai neɍai jaa hovai đaasani đaasaa ||

Death does not even approach those who follow the Guru's Teachings, and become the slaves of the Lord's slaves.

ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਸਚੁ ਮਨਿ ਘਰ ਹੀ ਮਾਹਿ ਉਦਾਸਾ ॥

सचा सबदु सचु मनि घर ही माहि उदासा ॥

Sachaa sabađu sachu mani ghar hee maahi ūđaasaa ||

The True Word of the Shabad abides in their true minds; within the home of their own inner beings, they remain detached.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਆਪਣਾ ਸੇ ਆਸਾ ਤੇ ਨਿਰਾਸਾ ॥੫॥

नानक सतिगुरु सेवनि आपणा से आसा ते निरासा ॥५॥

Naanak saŧiguru sevani âapañaa se âasaa ŧe niraasaa ||5||

O Nanak, those who serve their True Guru, rise from desire to desirelessness. ||5||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਜੇ ਰਤੁ ਲਗੈ ਕਪੜੈ ਜਾਮਾ ਹੋਇ ਪਲੀਤੁ ॥

जे रतु लगै कपड़ै जामा होइ पलीतु ॥

Je raŧu lagai kapaɍai jaamaa hoī paleeŧu ||

If one's clothes are stained with blood, the garment becomes polluted.

ਜੋ ਰਤੁ ਪੀਵਹਿ ਮਾਣਸਾ ਤਿਨ ਕਿਉ ਨਿਰਮਲੁ ਚੀਤੁ ॥

जो रतु पीवहि माणसा तिन किउ निरमलु चीतु ॥

Jo raŧu peevahi maañasaa ŧin kiū niramalu cheeŧu ||

Those who suck the blood of human beings-how can their consciousness be pure?

ਨਾਨਕ ਨਾਉ ਖੁਦਾਇ ਕਾ ਦਿਲਿ ਹਛੈ ਮੁਖਿ ਲੇਹੁ ॥

नानक नाउ खुदाइ का दिलि हछै मुखि लेहु ॥

Naanak naaū khuđaaī kaa đili hachhai mukhi lehu ||

O Nanak, chant the Name of God, with heart-felt devotion.

ਅਵਰਿ ਦਿਵਾਜੇ ਦੁਨੀ ਕੇ ਝੂਠੇ ਅਮਲ ਕਰੇਹੁ ॥੧॥

अवरि दिवाजे दुनी के झूठे अमल करेहु ॥१॥

Âvari đivaaje đunee ke jhoothe âmal karehu ||1||

Everything else is just a pompous worldly show, and the practice of false deeds. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਜਾ ਹਉ ਨਾਹੀ ਤਾ ਕਿਆ ਆਖਾ ਕਿਹੁ ਨਾਹੀ ਕਿਆ ਹੋਵਾ ॥

जा हउ नाही ता किआ आखा किहु नाही किआ होवा ॥

Jaa haū naahee ŧaa kiâa âakhaa kihu naahee kiâa hovaa ||

Since I am no one, what can I say? Since I am nothing, what can I be?

ਕੀਤਾ ਕਰਣਾ ਕਹਿਆ ਕਥਨਾ ਭਰਿਆ ਭਰਿ ਭਰਿ ਧੋਵਾਂ ॥

कीता करणा कहिआ कथना भरिआ भरि भरि धोवां ॥

Keeŧaa karañaa kahiâa kaŧhanaa bhariâa bhari bhari đhovaan ||

As He created me, so I act. As He causes me to speak, so I speak. I am full and overflowing with sins-if only I could wash them away!

ਆਪਿ ਨ ਬੁਝਾ ਲੋਕ ਬੁਝਾਈ ਐਸਾ ਆਗੂ ਹੋਵਾਂ ॥

आपि न बुझा लोक बुझाई ऐसा आगू होवां ॥

Âapi na bujhaa lok bujhaaëe âisaa âagoo hovaan ||

I do not understand myself, and yet I try to teach others. Such is the guide I am!

ਨਾਨਕ ਅੰਧਾ ਹੋਇ ਕੈ ਦਸੇ ਰਾਹੈ ਸਭਸੁ ਮੁਹਾਏ ਸਾਥੈ ॥

नानक अंधा होइ कै दसे राहै सभसु मुहाए साथै ॥

Naanak ânđđhaa hoī kai đase raahai sabhasu muhaaē saaŧhai ||

O Nanak, the one who is blind shows others the way, and misleads all his companions.

ਅਗੈ ਗਇਆ ਮੁਹੇ ਮੁਹਿ ਪਾਹਿ ਸੁ ਐਸਾ ਆਗੂ ਜਾਪੈ ॥੨॥

अगै गइआ मुहे मुहि पाहि सु ऐसा आगू जापै ॥२॥

Âgai gaīâa muhe muhi paahi su âisaa âagoo jaapai ||2||

But, going to the world hereafter, he shall be beaten and kicked in the face; then, it will be obvious, what sort of guide he was! ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਮਾਹਾ ਰੁਤੀ ਸਭ ਤੂੰ ਘੜੀ ਮੂਰਤ ਵੀਚਾਰਾ ॥

माहा रुती सभ तूं घड़ी मूरत वीचारा ॥

Maahaa ruŧee sabh ŧoonn ghaɍee mooraŧ veechaaraa ||

Through all the months and the seasons, the minutes and the hours, I dwell upon You, O Lord.

ਤੂੰ ਗਣਤੈ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਸਚੇ ਅਲਖ ਅਪਾਰਾ ॥

तूं गणतै किनै न पाइओ सचे अलख अपारा ॥

Ŧoonn gañaŧai kinai na paaīõ sache âlakh âpaaraa ||

No one has attained You by clever calculations, O True, Unseen and Infinite Lord.

ਪੜਿਆ ਮੂਰਖੁ ਆਖੀਐ ਜਿਸੁ ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਅਹੰਕਾਰਾ ॥

पड़िआ मूरखु आखीऐ जिसु लबु लोभु अहंकारा ॥

Paɍiâa moorakhu âakheeâi jisu labu lobhu âhankkaaraa ||

That scholar who is full of greed, arrogant pride and egotism, is known to be a fool.

ਨਾਉ ਪੜੀਐ ਨਾਉ ਬੁਝੀਐ ਗੁਰਮਤੀ ਵੀਚਾਰਾ ॥

नाउ पड़ीऐ नाउ बुझीऐ गुरमती वीचारा ॥

Naaū paɍeeâi naaū bujheeâi guramaŧee veechaaraa ||

So read the Name, and realize the Name, and contemplate the Guru's Teachings.

ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਮੁ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥

गुरमती नामु धनु खटिआ भगती भरे भंडारा ॥

Guramaŧee naamu đhanu khatiâa bhagaŧee bhare bhanddaaraa ||

Through the Guru's Teachings, I have earned the wealth of the Naam; I possess the storehouses, overflowing with devotion to the Lord.

ਨਿਰਮਲੁ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿਆ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਚਿਆਰਾ ॥

निरमलु नामु मंनिआ दरि सचै सचिआरा ॥

Niramalu naamu manniâa đari sachai sachiâaraa ||

Believing in the Immaculate Naam, one is hailed as true, in the True Court of the Lord.

ਜਿਸ ਦਾ ਜੀਉ ਪਰਾਣੁ ਹੈ ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰਾ ॥

जिस दा जीउ पराणु है अंतरि जोति अपारा ॥

Jis đaa jeeū paraañu hai ânŧŧari joŧi âpaaraa ||

The Divine Light of the Infinite Lord, who owns the soul and the breath of life, is deep within the inner being.

ਸਚਾ ਸਾਹੁ ਇਕੁ ਤੂੰ ਹੋਰੁ ਜਗਤੁ ਵਣਜਾਰਾ ॥੬॥

सचा साहु इकु तूं होरु जगतु वणजारा ॥६॥

Sachaa saahu īku ŧoonn horu jagaŧu vañajaaraa ||6||

You alone are the True Banker, O Lord; the rest of the world is just Your petty trader. ||6||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਮਿਹਰ ਮਸੀਤਿ ਸਿਦਕੁ ਮੁਸਲਾ ਹਕੁ ਹਲਾਲੁ ਕੁਰਾਣੁ ॥

मिहर मसीति सिदकु मुसला हकु हलालु कुराणु ॥

Mihar maseeŧi siđaku musalaa haku halaalu kuraañu ||

Let mercy be your mosque, faith your prayer-mat, and honest living your Koran.

ਸਰਮ ਸੁੰਨਤਿ ਸੀਲੁ ਰੋਜਾ ਹੋਹੁ ਮੁਸਲਮਾਣੁ ॥

सरम सुंनति सीलु रोजा होहु मुसलमाणु ॥

Saram sunnaŧi seelu rojaa hohu musalamaañu ||

Make modesty your circumcision, and good conduct your fast. In this way, you shall be a true Muslim.

ਕਰਣੀ ਕਾਬਾ ਸਚੁ ਪੀਰੁ ਕਲਮਾ ਕਰਮ ਨਿਵਾਜ ॥

करणी काबा सचु पीरु कलमा करम निवाज ॥

Karañee kaabaa sachu peeru kalamaa karam nivaaj ||

Let good conduct be your Kaabaa, Truth your spiritual guide, and the karma of good deeds your prayer and chant.

ਤਸਬੀ ਸਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵਸੀ ਨਾਨਕ ਰਖੈ ਲਾਜ ॥੧॥

तसबी सा तिसु भावसी नानक रखै लाज ॥१॥

Ŧasabee saa ŧisu bhaavasee naanak rakhai laaj ||1||

Let your rosary be that which is pleasing to His Will. O Nanak, God shall preserve your honor. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl

ਹਕੁ ਪਰਾਇਆ ਨਾਨਕਾ ਉਸੁ ਸੂਅਰ ਉਸੁ ਗਾਇ ॥

हकु पराइआ नानका उसु सूअर उसु गाइ ॥

Haku paraaīâa naanakaa ūsu sooâr ūsu gaaī ||

: To take what rightfully belongs to another, is like a Muslim eating pork, or a Hindu eating beef.

ਗੁਰੁ ਪੀਰੁ ਹਾਮਾ ਤਾ ਭਰੇ ਜਾ ਮੁਰਦਾਰੁ ਨ ਖਾਇ ॥

गुरु पीरु हामा ता भरे जा मुरदारु न खाइ ॥

Guru peeru haamaa ŧaa bhare jaa murađaaru na khaaī ||

Our Guru, our Spiritual Guide, stands by us, if we do not eat those carcasses.

ਗਲੀ ਭਿਸਤਿ ਨ ਜਾਈਐ ਛੁਟੈ ਸਚੁ ਕਮਾਇ ॥

गली भिसति न जाईऐ छुटै सचु कमाइ ॥

Galee bhisaŧi na jaaëeâi chhutai sachu kamaaī ||

By mere talk, people do not earn passage to Heaven. Salvation comes only from the practice of Truth.

ਮਾਰਣ ਪਾਹਿ ਹਰਾਮ ਮਹਿ ਹੋਇ ਹਲਾਲੁ ਨ ਜਾਇ ॥

मारण पाहि हराम महि होइ हलालु न जाइ ॥

Maarañ paahi haraam mahi hoī halaalu na jaaī ||

By adding spices to forbidden foods, they are not made acceptable.

ਨਾਨਕ ਗਲੀ ਕੂੜੀਈ ਕੂੜੋ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੨॥

नानक गली कूड़ीई कूड़ो पलै पाइ ॥२॥

Naanak galee kooɍeeëe kooɍo palai paaī ||2||

O Nanak, from false talk, only falsehood is obtained. ||2||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਪੰਜਿ ਨਿਵਾਜਾ ਵਖਤ ਪੰਜਿ ਪੰਜਾ ਪੰਜੇ ਨਾਉ ॥

पंजि निवाजा वखत पंजि पंजा पंजे नाउ ॥

Panjji nivaajaa vakhaŧ panjji panjjaa panjje naaū ||

There are five prayers and five times of day for prayer; the five have five names.

ਪਹਿਲਾ ਸਚੁ ਹਲਾਲ ਦੁਇ ਤੀਜਾ ਖੈਰ ਖੁਦਾਇ ॥

पहिला सचु हलाल दुइ तीजा खैर खुदाइ ॥

Pahilaa sachu halaal đuī ŧeejaa khair khuđaaī ||

Let the first be truthfulness, the second honest living, and the third charity in the Name of God.

ਚਉਥੀ ਨੀਅਤਿ ਰਾਸਿ ਮਨੁ ਪੰਜਵੀ ਸਿਫਤਿ ਸਨਾਇ ॥

चउथी नीअति रासि मनु पंजवी सिफति सनाइ ॥

Chaūŧhee neeâŧi raasi manu panjjavee siphaŧi sanaaī ||

Let the fourth be good will to all, and the fifth the praise of the Lord.

ਕਰਣੀ ਕਲਮਾ ਆਖਿ ਕੈ ਤਾ ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਸਦਾਇ ॥

करणी कलमा आखि कै ता मुसलमाणु सदाइ ॥

Karañee kalamaa âakhi kai ŧaa musalamaañu sađaaī ||

Repeat the prayer of good deeds, and then, you may call yourself a Muslim.

ਨਾਨਕ ਜੇਤੇ ਕੂੜਿਆਰ ਕੂੜੈ ਕੂੜੀ ਪਾਇ ॥੩॥

नानक जेते कूड़िआर कूड़ै कूड़ी पाइ ॥३॥

Naanak jeŧe kooɍiâar kooɍai kooɍee paaī ||3||

O Nanak, the false obtain falsehood, and only falsehood. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਇਕਿ ਰਤਨ ਪਦਾਰਥ ਵਣਜਦੇ ਇਕਿ ਕਚੈ ਦੇ ਵਾਪਾਰਾ ॥

इकि रतन पदारथ वणजदे इकि कचै दे वापारा ॥

Īki raŧan pađaaraŧh vañajađe īki kachai đe vaapaaraa ||

Some trade in priceless jewels, while others deal in mere glass.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਤੁਠੈ ਪਾਈਅਨਿ ਅੰਦਰਿ ਰਤਨ ਭੰਡਾਰਾ ॥

सतिगुरि तुठै पाईअनि अंदरि रतन भंडारा ॥

Saŧiguri ŧuthai paaëeâni ânđđari raŧan bhanddaaraa ||

When the True Guru is pleased, we find the treasure of the jewel, deep within the self.

ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਲਧਿਆ ਅੰਧੇ ਭਉਕਿ ਮੁਏ ਕੂੜਿਆਰਾ ॥

विणु गुर किनै न लधिआ अंधे भउकि मुए कूड़िआरा ॥

Viñu gur kinai na lađhiâa ânđđhe bhaūki muē kooɍiâaraa ||

Without the Guru, no one has found this treasure. The blind and the false have died in their endless wanderings.

ਮਨਮੁਖ ਦੂਜੈ ਪਚਿ ਮੁਏ ਨਾ ਬੂਝਹਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥

मनमुख दूजै पचि मुए ना बूझहि वीचारा ॥

Manamukh đoojai pachi muē naa boojhahi veechaaraa ||

The self-willed manmukhs putrefy and die in duality. They do not understand contemplative meditation.

ਇਕਸੁ ਬਾਝਹੁ ਦੂਜਾ ਕੋ ਨਹੀ ਕਿਸੁ ਅਗੈ ਕਰਹਿ ਪੁਕਾਰਾ ॥

इकसु बाझहु दूजा को नही किसु अगै करहि पुकारा ॥

Īkasu baajhahu đoojaa ko nahee kisu âgai karahi pukaaraa ||

Without the One Lord, there is no other at all. Unto whom should they complain?

ਇਕਿ ਨਿਰਧਨ ਸਦਾ ਭਉਕਦੇ ਇਕਨਾ ਭਰੇ ਤੁਜਾਰਾ ॥

इकि निरधन सदा भउकदे इकना भरे तुजारा ॥

Īki nirađhan sađaa bhaūkađe īkanaa bhare ŧujaaraa ||

Some are destitute, and wander around endlessly, while others have storehouses of wealth.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਹੋਰੁ ਧਨੁ ਨਾਹੀ ਹੋਰੁ ਬਿਖਿਆ ਸਭੁ ਛਾਰਾ ॥

विणु नावै होरु धनु नाही होरु बिखिआ सभु छारा ॥

Viñu naavai horu đhanu naahee horu bikhiâa sabhu chhaaraa ||

Without God's Name, there is no other wealth. Everything else is just poison and ashes.

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਕਰੇ ਆਪਿ ਹੁਕਮਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥੭॥

नानक आपि कराए करे आपि हुकमि सवारणहारा ॥७॥

Naanak âapi karaaē kare âapi hukami savaarañahaaraa ||7||

O Nanak, the Lord Himself acts, and causes others to act; by the Hukam of His Command, we are embellished and exalted. ||7||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਕਹਾਵਣੁ ਮੁਸਕਲੁ ਜਾ ਹੋਇ ਤਾ ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਕਹਾਵੈ ॥

मुसलमाणु कहावणु मुसकलु जा होइ ता मुसलमाणु कहावै ॥

Musalamaañu kahaavañu musakalu jaa hoī ŧaa musalamaañu kahaavai ||

It is difficult to be called a Muslim; if one is truly a Muslim, then he may be called one.

ਅਵਲਿ ਅਉਲਿ ਦੀਨੁ ਕਰਿ ਮਿਠਾ ਮਸਕਲ ਮਾਨਾ ਮਾਲੁ ਮੁਸਾਵੈ ॥

अवलि अउलि दीनु करि मिठा मसकल माना मालु मुसावै ॥

Âvali âūli đeenu kari mithaa masakal maanaa maalu musaavai ||

First, let him savor the religion of the Prophet as sweet; then, let his pride of his possessions be scraped away.

ਹੋਇ ਮੁਸਲਿਮੁ ਦੀਨ ਮੁਹਾਣੈ ਮਰਣ ਜੀਵਣ ਕਾ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਵੈ ॥

होइ मुसलिमु दीन मुहाणै मरण जीवण का भरमु चुकावै ॥

Hoī musalimu đeen muhaañai marañ jeevañ kaa bharamu chukaavai ||

Becoming a true Muslim, a disciple of the faith of Mohammed, let him put aside the delusion of death and life.

ਰਬ ਕੀ ਰਜਾਇ ਮੰਨੇ ਸਿਰ ਉਪਰਿ ਕਰਤਾ ਮੰਨੇ ਆਪੁ ਗਵਾਵੈ ॥

रब की रजाइ मंने सिर उपरि करता मंने आपु गवावै ॥

Rab kee rajaaī manne sir ūpari karaŧaa manne âapu gavaavai ||

As he submits to God's Will, and surrenders to the Creator, he is rid of selfishness and conceit.

ਤਉ ਨਾਨਕ ਸਰਬ ਜੀਆ ਮਿਹਰੰਮਤਿ ਹੋਇ ਤ ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਕਹਾਵੈ ॥੧॥

तउ नानक सरब जीआ मिहरमति होइ त मुसलमाणु कहावै ॥१॥

Ŧaū naanak sarab jeeâa miharammaŧi hoī ŧa musalamaañu kahaavai ||1||

And when, O Nanak, he is merciful to all beings, only then shall he be called a Muslim. ||1||


ਮਹਲਾ ੪ ॥

महला ४ ॥

Mahalaa 4 ||

Fourth Mehl:

ਪਰਹਰਿ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧੁ ਝੂਠੁ ਨਿੰਦਾ ਤਜਿ ਮਾਇਆ ਅਹੰਕਾਰੁ ਚੁਕਾਵੈ ॥

परहरि काम क्रोधु झूठु निंदा तजि माइआ अहंकारु चुकावै ॥

Parahari kaam krođhu jhoothu ninđđaa ŧaji maaīâa âhankkaaru chukaavai ||

Renounce sexual desire, anger, falsehood and slander; forsake Maya and eliminate egotistical pride.

ਤਜਿ ਕਾਮੁ ਕਾਮਿਨੀ ਮੋਹੁ ਤਜੈ ਤਾ ਅੰਜਨ ਮਾਹਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਾਵੈ ॥

तजि कामु कामिनी मोहु तजै ता अंजन माहि निरंजनु पावै ॥

Ŧaji kaamu kaaminee mohu ŧajai ŧaa ânjjan maahi niranjjanu paavai ||

Renounce sexual desire and promiscuity, and give up emotional attachment. Only then shall you obtain the Immaculate Lord amidst the darkness of the world.

ਤਜਿ ਮਾਨੁ ਅਭਿਮਾਨੁ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸੁਤ ਦਾਰਾ ਤਜਿ ਪਿਆਸ ਆਸ ਰਾਮ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ॥

तजि मानु अभिमानु प्रीति सुत दारा तजि पिआस आस राम लिव लावै ॥

Ŧaji maanu âbhimaanu preeŧi suŧ đaaraa ŧaji piâas âas raam liv laavai ||

Renounce selfishness, conceit and arrogant pride, and your love for your children and spouse. Abandon your thirsty hopes and desires, and embrace love for the Lord.

ਨਾਨਕ ਸਾਚਾ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਾਚ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵੈ ॥੨॥

नानक साचा मनि वसै साच सबदि हरि नामि समावै ॥२॥

Naanak saachaa mani vasai saach sabađi hari naami samaavai ||2||

O Nanak, the True One shall come to dwell in your mind. Through the True Word of the Shabad, you shall be absorbed in the Name of the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਰਾਜੇ ਰਯਤਿ ਸਿਕਦਾਰ ਕੋਇ ਨ ਰਹਸੀਓ ॥

राजे रयति सिकदार कोइ न रहसीओ ॥

Raaje rayaŧi sikađaar koī na rahaseeõ ||

Neither the kings, nor their subjects, nor the leaders shall remain.

ਹਟ ਪਟਣ ਬਾਜਾਰ ਹੁਕਮੀ ਢਹਸੀਓ ॥

हट पटण बाजार हुकमी ढहसीओ ॥

Hat patañ baajaar hukamee dhahaseeõ ||

The shops, the cities and the streets shall eventually disintegrate, by the Hukam of the Lord's Command.

ਪਕੇ ਬੰਕ ਦੁਆਰ ਮੂਰਖੁ ਜਾਣੈ ਆਪਣੇ ॥

पके बंक दुआर मूरखु जाणै आपणे ॥

Pake bankk đuâar moorakhu jaañai âapañe ||

Those solid and beautiful mansions-the fools think that they belong to them.

ਦਰਬਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰ ਰੀਤੇ ਇਕਿ ਖਣੇ ॥

दरबि भरे भंडार रीते इकि खणे ॥

Đarabi bhare bhanddaar reeŧe īki khañe ||

The treasure-houses, filled with wealth, shall be emptied out in an instant.

ਤਾਜੀ ਰਥ ਤੁਖਾਰ ਹਾਥੀ ਪਾਖਰੇ ॥

ताजी रथ तुखार हाथी पाखरे ॥

Ŧaajee raŧh ŧukhaar haaŧhee paakhare ||

The horses, chariots, camels and elephants, with all their decorations;

ਬਾਗ ਮਿਲਖ ਘਰ ਬਾਰ ਕਿਥੈ ਸਿ ਆਪਣੇ ॥

बाग मिलख घर बार किथै सि आपणे ॥

Baag milakh ghar baar kiŧhai si âapañe ||

the gardens, lands, houses, where are all those things, which they believed to be their own,

ਤੰਬੂ ਪਲੰਘ ਨਿਵਾਰ ਸਰਾਇਚੇ ਲਾਲਤੀ ॥

त्मबू पलंघ निवार सराइचे लालती ॥

Ŧambboo palanggh nivaar saraaīche laalaŧee ||

including tents, soft beds and satin pavilions?

ਨਾਨਕ ਸਚ ਦਾਤਾਰੁ ਸਿਨਾਖਤੁ ਕੁਦਰਤੀ ॥੮॥

नानक सच दातारु सिनाखतु कुदरती ॥८॥

Naanak sach đaaŧaaru sinaakhaŧu kuđaraŧee ||8||

O Nanak, the True One is the Giver of all; He is revealed through His All-powerful Creative Nature. ||8||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਨਦੀਆ ਹੋਵਹਿ ਧੇਣਵਾ ਸੁੰਮ ਹੋਵਹਿ ਦੁਧੁ ਘੀਉ ॥

नदीआ होवहि धेणवा सुम होवहि दुधु घीउ ॥

Nađeeâa hovahi đheñavaa summm hovahi đuđhu gheeū ||

If the rivers became cows, giving milk, and the spring water became milk and ghee;

ਸਗਲੀ ਧਰਤੀ ਸਕਰ ਹੋਵੈ ਖੁਸੀ ਕਰੇ ਨਿਤ ਜੀਉ ॥

सगली धरती सकर होवै खुसी करे नित जीउ ॥

Sagalee đharaŧee sakar hovai khusee kare niŧ jeeū ||

If all the earth became sugar, to continually excite the mind;

ਪਰਬਤੁ ਸੁਇਨਾ ਰੁਪਾ ਹੋਵੈ ਹੀਰੇ ਲਾਲ ਜੜਾਉ ॥

परबतु सुइना रुपा होवै हीरे लाल जड़ाउ ॥

Parabaŧu suīnaa rupaa hovai heere laal jaɍaaū ||

If the mountains became gold and silver, studded with gems and jewels

ਭੀ ਤੂੰਹੈ ਸਾਲਾਹਣਾ ਆਖਣ ਲਹੈ ਨ ਚਾਉ ॥੧॥

भी तूंहै सालाहणा आखण लहै न चाउ ॥१॥

Bhee ŧoonhhai saalaahañaa âakhañ lahai na chaaū ||1||

-even then, I would worship and adore You, and my longing to chant Your Praises would not decrease. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਭਾਰ ਅਠਾਰਹ ਮੇਵਾ ਹੋਵੈ ਗਰੁੜਾ ਹੋਇ ਸੁਆਉ ॥

भार अठारह मेवा होवै गरुड़ा होइ सुआउ ॥

Bhaar âthaarah mevaa hovai garuɍaa hoī suâaū ||

If all the eighteen loads of vegetation became fruits and the growing grass became sweet rice;

ਚੰਦੁ ਸੂਰਜੁ ਦੁਇ ਫਿਰਦੇ ਰਖੀਅਹਿ ਨਿਹਚਲੁ ਹੋਵੈ ਥਾਉ ॥

चंदु सूरजु दुइ फिरदे रखीअहि निहचलु होवै थाउ ॥

Chanđđu sooraju đuī phirađe rakheeâhi nihachalu hovai ŧhaaū ||

if I were able to stop the sun and the moon in their orbits and hold them perfectly steady -

ਭੀ ਤੂੰਹੈ ਸਾਲਾਹਣਾ ਆਖਣ ਲਹੈ ਨ ਚਾਉ ॥੨॥

भी तूंहै सालाहणा आखण लहै न चाउ ॥२॥

Bhee ŧoonhhai saalaahañaa âakhañ lahai na chaaū ||2||

-even then, I would worship and adore You, and my longing to chant Your Praises would not decrease. ||2||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਜੇ ਦੇਹੈ ਦੁਖੁ ਲਾਈਐ ਪਾਪ ਗਰਹ ਦੁਇ ਰਾਹੁ ॥

जे देहै दुखु लाईऐ पाप गरह दुइ राहु ॥

Je đehai đukhu laaëeâi paap garah đuī raahu ||

If my body were afflicted with pain, under the evil influence of unlucky stars;

ਰਤੁ ਪੀਣੇ ਰਾਜੇ ਸਿਰੈ ਉਪਰਿ ਰਖੀਅਹਿ ਏਵੈ ਜਾਪੈ ਭਾਉ ॥

रतु पीणे राजे सिरै उपरि रखीअहि एवै जापै भाउ ॥

Raŧu peeñe raaje sirai ūpari rakheeâhi ēvai jaapai bhaaū ||

And if the blood-sucking kings were to hold power over me

ਭੀ ਤੂੰਹੈ ਸਾਲਾਹਣਾ ਆਖਣ ਲਹੈ ਨ ਚਾਉ ॥੩॥

भी तूंहै सालाहणा आखण लहै न चाउ ॥३॥

Bhee ŧoonhhai saalaahañaa âakhañ lahai na chaaū ||3||

-even if this were my condition, I would still worship and adore You, and my longing to chant Your Praises would not decrease. ||3||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਅਗੀ ਪਾਲਾ ਕਪੜੁ ਹੋਵੈ ਖਾਣਾ ਹੋਵੈ ਵਾਉ ॥

अगी पाला कपड़ु होवै खाणा होवै वाउ ॥

Âgee paalaa kapaɍu hovai khaañaa hovai vaaū ||

If fire and ice were my clothes, and the wind was my food;

ਸੁਰਗੈ ਦੀਆ ਮੋਹਣੀਆ ਇਸਤਰੀਆ ਹੋਵਨਿ ਨਾਨਕ ਸਭੋ ਜਾਉ ॥

सुरगै दीआ मोहणीआ इसतरीआ होवनि नानक सभो जाउ ॥

Suragai đeeâa mohañeeâa īsaŧareeâa hovani naanak sabho jaaū ||

And even if the enticing heavenly beauties were my wives, O Nanak-all this shall pass away!

ਭੀ ਤੂਹੈ ਸਾਲਾਹਣਾ ਆਖਣ ਲਹੈ ਨ ਚਾਉ ॥੪॥

भी तूहै सालाहणा आखण लहै न चाउ ॥४॥

Bhee ŧoohai saalaahañaa âakhañ lahai na chaaū ||4||

Even then, I would worship and adore You, and my longing to chant Your Praises would not decrease. ||4||


ਪਵੜੀ ॥

पवड़ी ॥

Pavaɍee ||

Pauree:

ਬਦਫੈਲੀ ਗੈਬਾਨਾ ਖਸਮੁ ਨ ਜਾਣਈ ॥

बदफैली गैबाना खसमु न जाणई ॥

Bađaphailee gaibaanaa khasamu na jaañaëe ||

The foolish demon, who does evil deeds, does not know his Lord and Master.

ਸੋ ਕਹੀਐ ਦੇਵਾਨਾ ਆਪੁ ਨ ਪਛਾਣਈ ॥

सो कहीऐ देवाना आपु न पछाणई ॥

So kaheeâi đevaanaa âapu na pachhaañaëe ||

Call him a mad-man, if he does not understand himself.

ਕਲਹਿ ਬੁਰੀ ਸੰਸਾਰਿ ਵਾਦੇ ਖਪੀਐ ॥

कलहि बुरी संसारि वादे खपीऐ ॥

Kalahi buree sanssaari vaađe khapeeâi ||

The strife of this world is evil; these struggles are consuming it.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਵੇਕਾਰਿ ਭਰਮੇ ਪਚੀਐ ॥

विणु नावै वेकारि भरमे पचीऐ ॥

Viñu naavai vekaari bharame pacheeâi ||

Without the Lord's Name, life is worthless. Through doubt, the people are being destroyed.

ਰਾਹ ਦੋਵੈ ਇਕੁ ਜਾਣੈ ਸੋਈ ਸਿਝਸੀ ॥

राह दोवै इकु जाणै सोई सिझसी ॥

Raah đovai īku jaañai soëe sijhasee ||

One who recognizes that all spiritual paths lead to the One shall be emancipated.

ਕੁਫਰ ਗੋਅ ਕੁਫਰਾਣੈ ਪਇਆ ਦਝਸੀ ॥

कुफर गोअ कुफराणै पइआ दझसी ॥

Kuphar goâ kupharaañai paīâa đajhasee ||

One who speaks lies shall fall into hell and burn.

ਸਭ ਦੁਨੀਆ ਸੁਬਹਾਨੁ ਸਚਿ ਸਮਾਈਐ ॥

सभ दुनीआ सुबहानु सचि समाईऐ ॥

Sabh đuneeâa subahaanu sachi samaaëeâi ||

In all the world, the most blessed and sanctified are those who remain absorbed in Truth.

ਸਿਝੈ ਦਰਿ ਦੀਵਾਨਿ ਆਪੁ ਗਵਾਈਐ ॥੯॥

सिझै दरि दीवानि आपु गवाईऐ ॥९॥

Sijhai đari đeevaani âapu gavaaëeâi ||9||

One who eliminates selfishness and conceit is redeemed in the Court of the Lord. ||9||


ਮਃ ੧ ਸਲੋਕੁ ॥

मः १ सलोकु ॥

M:h 1 saloku ||

First Mehl, Shalok:

ਸੋ ਜੀਵਿਆ ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸੋਇ ॥

सो जीविआ जिसु मनि वसिआ सोइ ॥

So jeeviâa jisu mani vasiâa soī ||

They alone are truly alive, whose minds are filled with the Lord.

ਨਾਨਕ ਅਵਰੁ ਨ ਜੀਵੈ ਕੋਇ ॥

नानक अवरु न जीवै कोइ ॥

Naanak âvaru na jeevai koī ||

O Nanak, no one else is truly alive;

ਜੇ ਜੀਵੈ ਪਤਿ ਲਥੀ ਜਾਇ ॥

जे जीवै पति लथी जाइ ॥

Je jeevai paŧi laŧhee jaaī ||

Those who merely live shall depart in dishonor;

ਸਭੁ ਹਰਾਮੁ ਜੇਤਾ ਕਿਛੁ ਖਾਇ ॥

सभु हरामु जेता किछु खाइ ॥

Sabhu haraamu jeŧaa kichhu khaaī ||

Everything they eat is impure.

ਰਾਜਿ ਰੰਗੁ ਮਾਲਿ ਰੰਗੁ ॥

राजि रंगु मालि रंगु ॥

Raaji ranggu maali ranggu ||

Intoxicated with power and thrilled with wealth,

ਰੰਗਿ ਰਤਾ ਨਚੈ ਨੰਗੁ ॥

रंगि रता नचै नंगु ॥

Ranggi raŧaa nachai nanggu ||

They delight in their pleasures, and dance about shamelessly.

ਨਾਨਕ ਠਗਿਆ ਮੁਠਾ ਜਾਇ ॥

नानक ठगिआ मुठा जाइ ॥

Naanak thagiâa muthaa jaaī ||

O Nanak, they are deluded and defrauded.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਪਤਿ ਗਇਆ ਗਵਾਇ ॥੧॥

विणु नावै पति गइआ गवाइ ॥१॥

Viñu naavai paŧi gaīâa gavaaī ||1||

Without the Lord's Name, they lose their honor and depart. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਕਿਆ ਖਾਧੈ ਕਿਆ ਪੈਧੈ ਹੋਇ ॥

किआ खाधै किआ पैधै होइ ॥

Kiâa khaađhai kiâa paiđhai hoī ||

What good is food, and what good are clothes,

ਜਾ ਮਨਿ ਨਾਹੀ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥

जा मनि नाही सचा सोइ ॥

Jaa mani naahee sachaa soī ||

If the True Lord does not abide within the mind?

ਕਿਆ ਮੇਵਾ ਕਿਆ ਘਿਉ ਗੁੜੁ ਮਿਠਾ ਕਿਆ ਮੈਦਾ ਕਿਆ ਮਾਸੁ ॥

किआ मेवा किआ घिउ गुड़ु मिठा किआ मैदा किआ मासु ॥

Kiâa mevaa kiâa ghiū guɍu mithaa kiâa maiđaa kiâa maasu ||

What good are fruits, what good is ghee, sweet jaggery, what good is flour, and what good is meat?

ਕਿਆ ਕਪੜੁ ਕਿਆ ਸੇਜ ਸੁਖਾਲੀ ਕੀਜਹਿ ਭੋਗ ਬਿਲਾਸ ॥

किआ कपड़ु किआ सेज सुखाली कीजहि भोग बिलास ॥

Kiâa kapaɍu kiâa sej sukhaalee keejahi bhog bilaas ||

What good are clothes, and what good is a soft bed, to enjoy pleasures and sensual delights?

ਕਿਆ ਲਸਕਰ ਕਿਆ ਨੇਬ ਖਵਾਸੀ ਆਵੈ ਮਹਲੀ ਵਾਸੁ ॥

किआ लसकर किआ नेब खवासी आवै महली वासु ॥

Kiâa lasakar kiâa neb khavaasee âavai mahalee vaasu ||

What good is an army, and what good are soldiers, servants and mansions to live in?

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਵਿਣੁ ਸਭੇ ਟੋਲ ਵਿਣਾਸੁ ॥੨॥

नानक सचे नाम विणु सभे टोल विणासु ॥२॥

Naanak sache naam viñu sabhe tol viñaasu ||2||

O Nanak, without the True Name, all this paraphernalia shall disappear. ||2||


ਪਵੜੀ ॥

पवड़ी ॥

Pavaɍee ||

Pauree:

ਜਾਤੀ ਦੈ ਕਿਆ ਹਥਿ ਸਚੁ ਪਰਖੀਐ ॥

जाती दै किआ हथि सचु परखीऐ ॥

Jaaŧee đai kiâa haŧhi sachu parakheeâi ||

What good is social class and status? Truthfulness is measured within.

ਮਹੁਰਾ ਹੋਵੈ ਹਥਿ ਮਰੀਐ ਚਖੀਐ ॥

महुरा होवै हथि मरीऐ चखीऐ ॥

Mahuraa hovai haŧhi mareeâi chakheeâi ||

Pride in one's status is like poison-holding it in your hand and eating it, you shall die.

ਸਚੇ ਕੀ ਸਿਰਕਾਰ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਜਾਣੀਐ ॥

सचे की सिरकार जुगु जुगु जाणीऐ ॥

Sache kee sirakaar jugu jugu jaañeeâi ||

The True Lord's Sovereign Rule is known throughout the ages.

ਹੁਕਮੁ ਮੰਨੇ ਸਿਰਦਾਰੁ ਦਰਿ ਦੀਬਾਣੀਐ ॥

हुकमु मंने सिरदारु दरि दीबाणीऐ ॥

Hukamu manne sirađaaru đari đeebaañeeâi ||

One who respects the Hukam of the Lord's Command is honored and respected in the Court of the Lord.

ਫੁਰਮਾਨੀ ਹੈ ਕਾਰ ਖਸਮਿ ਪਠਾਇਆ ॥

फुरमानी है कार खसमि पठाइआ ॥

Phuramaanee hai kaar khasami pathaaīâa ||

By the Order of our Lord and Master, we have been brought into this world.

ਤਬਲਬਾਜ ਬੀਚਾਰ ਸਬਦਿ ਸੁਣਾਇਆ ॥

तबलबाज बीचार सबदि सुणाइआ ॥

Ŧabalabaaj beechaar sabađi suñaaīâa ||

The Drummer, the Guru, has announced the Lord's meditation, through the Word of the Shabad.

ਇਕਿ ਹੋਏ ਅਸਵਾਰ ਇਕਨਾ ਸਾਖਤੀ ॥

इकि होए असवार इकना साखती ॥

Īki hoē âsavaar īkanaa saakhaŧee ||

Some have mounted their horses in response, and others are saddling up.

ਇਕਨੀ ਬਧੇ ਭਾਰ ਇਕਨਾ ਤਾਖਤੀ ॥੧੦॥

इकनी बधे भार इकना ताखती ॥१०॥

Īkanee bađhe bhaar īkanaa ŧaakhaŧee ||10||

Some have tied up their bridles, and others have already ridden off. ||10||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਜਾ ਪਕਾ ਤਾ ਕਟਿਆ ਰਹੀ ਸੁ ਪਲਰਿ ਵਾੜਿ ॥

जा पका ता कटिआ रही सु पलरि वाड़ि ॥

Jaa pakaa ŧaa katiâa rahee su palari vaaɍi ||

When the crop is ripe, then it is cut down; only the stalks are left standing.

ਸਣੁ ਕੀਸਾਰਾ ਚਿਥਿਆ ਕਣੁ ਲਇਆ ਤਨੁ ਝਾੜਿ ॥

सणु कीसारा चिथिआ कणु लइआ तनु झाड़ि ॥

Sañu keesaaraa chiŧhiâa kañu laīâa ŧanu jhaaɍi ||

The corn on the cob is put into the thresher, and the kernels are separated from the cobs.

ਦੁਇ ਪੁੜ ਚਕੀ ਜੋੜਿ ਕੈ ਪੀਸਣ ਆਇ ਬਹਿਠੁ ॥

दुइ पुड़ चकी जोड़ि कै पीसण आइ बहिठु ॥

Đuī puɍ chakee joɍi kai peesañ âaī bahithu ||

Placing the kernels between the two mill-stones, people sit and grind the corn.

ਜੋ ਦਰਿ ਰਹੇ ਸੁ ਉਬਰੇ ਨਾਨਕ ਅਜਬੁ ਡਿਠੁ ॥੧॥

जो दरि रहे सु उबरे नानक अजबु डिठु ॥१॥

Jo đari rahe su ūbare naanak âjabu dithu ||1||

Those kernels which stick to the central axle are spared-Nanak has seen this wonderful vision! ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਵੇਖੁ ਜਿ ਮਿਠਾ ਕਟਿਆ ਕਟਿ ਕੁਟਿ ਬਧਾ ਪਾਇ ॥

वेखु जि मिठा कटिआ कटि कुटि बधा पाइ ॥

Vekhu ji mithaa katiâa kati kuti bađhaa paaī ||

Look, and see how the sugar-cane is cut down. After cutting away its branches, its feet are bound together into bundles,

ਖੁੰਢਾ ਅੰਦਰਿ ਰਖਿ ਕੈ ਦੇਨਿ ਸੁ ਮਲ ਸਜਾਇ ॥

खुंढा अंदरि रखि कै देनि सु मल सजाइ ॥

Khunddhaa ânđđari rakhi kai đeni su mal sajaaī ||

And then, it is placed between the wooden rollers and crushed.

ਰਸੁ ਕਸੁ ਟਟਰਿ ਪਾਈਐ ਤਪੈ ਤੈ ਵਿਲਲਾਇ ॥

रसु कसु टटरि पाईऐ तपै तै विललाइ ॥

Rasu kasu tatari paaëeâi ŧapai ŧai vilalaaī ||

What punishment is inflicted upon it! Its juice is extracted and placed in the cauldron; as it is heated, it groans and cries out.

ਭੀ ਸੋ ਫੋਗੁ ਸਮਾਲੀਐ ਦਿਚੈ ਅਗਿ ਜਾਲਾਇ ॥

भी सो फोगु समालीऐ दिचै अगि जालाइ ॥

Bhee so phogu samaaleeâi đichai âgi jaalaaī ||

And then, the crushed cane is collected and burnt in the fire below.

ਨਾਨਕ ਮਿਠੈ ਪਤਰੀਐ ਵੇਖਹੁ ਲੋਕਾ ਆਇ ॥੨॥

नानक मिठै पतरीऐ वेखहु लोका आइ ॥२॥

Naanak mithai paŧareeâi vekhahu lokaa âaī ||2||

Nanak: come, people, and see how the sweet sugar-cane is treated! ||2||


ਪਵੜੀ ॥

पवड़ी ॥

Pavaɍee ||

Pauree:

ਇਕਨਾ ਮਰਣੁ ਨ ਚਿਤਿ ਆਸ ਘਣੇਰਿਆ ॥

इकना मरणु न चिति आस घणेरिआ ॥

Īkanaa marañu na chiŧi âas ghañeriâa ||

Some do not think of death; they entertain great hopes.

ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਨਿਤ ਕਿਸੈ ਨ ਕੇਰਿਆ ॥

मरि मरि जमहि नित किसै न केरिआ ॥

Mari mari jammahi niŧ kisai na keriâa ||

They die, and are re-born, and die, over and over again. They are of no use at all!

ਆਪਨੜੈ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਕਹਨਿ ਚੰਗੇਰਿਆ ॥

आपनड़ै मनि चिति कहनि चंगेरिआ ॥

Âapanaɍai mani chiŧi kahani changgeriâa ||

In their conscious minds, they call themselves good.

ਜਮਰਾਜੈ ਨਿਤ ਨਿਤ ਮਨਮੁਖ ਹੇਰਿਆ ॥

जमराजै नित नित मनमुख हेरिआ ॥

Jamaraajai niŧ niŧ manamukh heriâa ||

The King of the Angels of Death hunts down those self-willed manmukhs, over and over again.

ਮਨਮੁਖ ਲੂਣ ਹਾਰਾਮ ਕਿਆ ਨ ਜਾਣਿਆ ॥

मनमुख लूण हाराम किआ न जाणिआ ॥

Manamukh looñ haaraam kiâa na jaañiâa ||

The manmukhs are false to their own selves; they feel no gratitude for what they have been given.

ਬਧੇ ਕਰਨਿ ਸਲਾਮ ਖਸਮ ਨ ਭਾਣਿਆ ॥

बधे करनि सलाम खसम न भाणिआ ॥

Bađhe karani salaam khasam na bhaañiâa ||

Those who merely perform rituals of worship are not pleasing to their Lord and Master.

ਸਚੁ ਮਿਲੈ ਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਸਾਹਿਬ ਭਾਵਸੀ ॥

सचु मिलै मुखि नामु साहिब भावसी ॥

Sachu milai mukhi naamu saahib bhaavasee ||

Those who attain the True Lord and chant His Name are pleasing to the Lord.

ਕਰਸਨਿ ਤਖਤਿ ਸਲਾਮੁ ਲਿਖਿਆ ਪਾਵਸੀ ॥੧੧॥

करसनि तखति सलामु लिखिआ पावसी ॥११॥

Karasani ŧakhaŧi salaamu likhiâa paavasee ||11||

They worship the Lord and bow at His Throne. They fulfill their pre-ordained destiny. ||11||


ਮਃ ੧ ਸਲੋਕੁ ॥

मः १ सलोकु ॥

M:h 1 saloku ||

First Mehl, Shalok:

ਮਛੀ ਤਾਰੂ ਕਿਆ ਕਰੇ ਪੰਖੀ ਕਿਆ ਆਕਾਸੁ ॥

मछी तारू किआ करे पंखी किआ आकासु ॥

Machhee ŧaaroo kiâa kare pankkhee kiâa âakaasu ||

What can deep water do to a fish? What can the vast sky do to a bird?

ਪਥਰ ਪਾਲਾ ਕਿਆ ਕਰੇ ਖੁਸਰੇ ਕਿਆ ਘਰ ਵਾਸੁ ॥

पथर पाला किआ करे खुसरे किआ घर वासु ॥

Paŧhar paalaa kiâa kare khusare kiâa ghar vaasu ||

What can cold do to a stone? What is married life to a eunuch?

ਕੁਤੇ ਚੰਦਨੁ ਲਾਈਐ ਭੀ ਸੋ ਕੁਤੀ ਧਾਤੁ ॥

कुते चंदनु लाईऐ भी सो कुती धातु ॥

Kuŧe chanđđanu laaëeâi bhee so kuŧee đhaaŧu ||

You may apply sandalwood oil to a dog, but he will still be a dog.

ਬੋਲਾ ਜੇ ਸਮਝਾਈਐ ਪੜੀਅਹਿ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਪਾਠ ॥

बोला जे समझाईऐ पड़ीअहि सिम्रिति पाठ ॥

Bolaa je samajhaaëeâi paɍeeâhi simmmriŧi paath ||

You may try to teach a deaf person by reading the Simritees to him, but how will he learn?

ਅੰਧਾ ਚਾਨਣਿ ਰਖੀਐ ਦੀਵੇ ਬਲਹਿ ਪਚਾਸ ॥

अंधा चानणि रखीऐ दीवे बलहि पचास ॥

Ânđđhaa chaanañi rakheeâi đeeve balahi pachaas ||

You may place a light before a blind man and burn fifty lamps, but how will he see?

ਚਉਣੇ ਸੁਇਨਾ ਪਾਈਐ ਚੁਣਿ ਚੁਣਿ ਖਾਵੈ ਘਾਸੁ ॥

चउणे सुइना पाईऐ चुणि चुणि खावै घासु ॥

Chaūñe suīnaa paaëeâi chuñi chuñi khaavai ghaasu ||

You may place gold before a herd of cattle, but they will pick out the grass to eat.

ਲੋਹਾ ਮਾਰਣਿ ਪਾਈਐ ਢਹੈ ਨ ਹੋਇ ਕਪਾਸ ॥

लोहा मारणि पाईऐ ढहै न होइ कपास ॥

Lohaa maarañi paaëeâi dhahai na hoī kapaas ||

You may add flux to iron and melt it, but it will not become soft like cotton.

ਨਾਨਕ ਮੂਰਖ ਏਹਿ ਗੁਣ ਬੋਲੇ ਸਦਾ ਵਿਣਾਸੁ ॥੧॥

नानक मूरख एहि गुण बोले सदा विणासु ॥१॥

Naanak moorakh ēhi guñ bole sađaa viñaasu ||1||

O Nanak, this is the nature of a fool-everything he speaks is useless and wasted. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਕੈਹਾ ਕੰਚਨੁ ਤੁਟੈ ਸਾਰੁ ॥

कैहा कंचनु तुटै सारु ॥

Kaihaa kancchanu ŧutai saaru ||

When pieces of bronze or gold or iron break,

ਅਗਨੀ ਗੰਢੁ ਪਾਏ ਲੋਹਾਰੁ ॥

अगनी गंढु पाए लोहारु ॥

Âganee ganddhu paaē lohaaru ||

The metal-smith welds them together again in the fire, and the bond is established.

ਗੋਰੀ ਸੇਤੀ ਤੁਟੈ ਭਤਾਰੁ ॥

गोरी सेती तुटै भतारु ॥

Goree seŧee ŧutai bhaŧaaru ||

If a husband leaves his wife,

ਪੁਤੀਂ ਗੰਢੁ ਪਵੈ ਸੰਸਾਰਿ ॥

पुतीं गंढु पवै संसारि ॥

Puŧeen ganddhu pavai sanssaari ||

Their children may bring them back together in the world, and the bond is established.

ਰਾਜਾ ਮੰਗੈ ਦਿਤੈ ਗੰਢੁ ਪਾਇ ॥

राजा मंगै दितै गंढु पाइ ॥

Raajaa manggai điŧai ganddhu paaī ||

When the king makes a demand, and it is met, the bond is established.

ਭੁਖਿਆ ਗੰਢੁ ਪਵੈ ਜਾ ਖਾਇ ॥

भुखिआ गंढु पवै जा खाइ ॥

Bhukhiâa ganddhu pavai jaa khaaī ||

When the hungry man eats, he is satisfied, and the bond is established.

ਕਾਲਾ ਗੰਢੁ ਨਦੀਆ ਮੀਹ ਝੋਲ ॥

काला गंढु नदीआ मीह झोल ॥

Kaalaa ganddhu nađeeâa meeh jhol ||

In the famine, the rain fills the streams to overflowing, and the bond is established.

ਗੰਢੁ ਪਰੀਤੀ ਮਿਠੇ ਬੋਲ ॥

गंढु परीती मिठे बोल ॥

Ganddhu pareeŧee mithe bol ||

There is a bond between love and words of sweetness.

ਬੇਦਾ ਗੰਢੁ ਬੋਲੇ ਸਚੁ ਕੋਇ ॥

बेदा गंढु बोले सचु कोइ ॥

Beđaa ganddhu bole sachu koī ||

When one speaks the Truth, a bond is established with the Holy Scriptures.

ਮੁਇਆ ਗੰਢੁ ਨੇਕੀ ਸਤੁ ਹੋਇ ॥

मुइआ गंढु नेकी सतु होइ ॥

Muīâa ganddhu nekee saŧu hoī ||

Through goodness and truth, the dead establish a bond with the living.

ਏਤੁ ਗੰਢਿ ਵਰਤੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥

एतु गंढि वरतै संसारु ॥

Ēŧu ganddhi varaŧai sanssaaru ||

Such are the bonds which prevail in the world.

ਮੂਰਖ ਗੰਢੁ ਪਵੈ ਮੁਹਿ ਮਾਰ ॥

मूरख गंढु पवै मुहि मार ॥

Moorakh ganddhu pavai muhi maar ||

The fool establishes his bonds only when he is slapped in the face.

ਨਾਨਕੁ ਆਖੈ ਏਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥

नानकु आखै एहु बीचारु ॥

Naanaku âakhai ēhu beechaaru ||

Nanak says this after deep reflection:

ਸਿਫਤੀ ਗੰਢੁ ਪਵੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥੨॥

सिफती गंढु पवै दरबारि ॥२॥

Siphaŧee ganddhu pavai đarabaari ||2||

Through the Lord's Praise, we establish a bond with His Court. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪੇ ਕੁਦਰਤਿ ਸਾਜਿ ਕੈ ਆਪੇ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥

आपे कुदरति साजि कै आपे करे बीचारु ॥

Âape kuđaraŧi saaji kai âape kare beechaaru ||

He Himself created and adorned the Universe, and He Himself contemplates it.

ਇਕਿ ਖੋਟੇ ਇਕਿ ਖਰੇ ਆਪੇ ਪਰਖਣਹਾਰੁ ॥

इकि खोटे इकि खरे आपे परखणहारु ॥

Īki khote īki khare âape parakhañahaaru ||

Some are counterfeit, and some are genuine. He Himself is the Appraiser.

ਖਰੇ ਖਜਾਨੈ ਪਾਈਅਹਿ ਖੋਟੇ ਸਟੀਅਹਿ ਬਾਹਰ ਵਾਰਿ ॥

खरे खजानै पाईअहि खोटे सटीअहि बाहर वारि ॥

Khare khajaanai paaëeâhi khote sateeâhi baahar vaari ||

The genuine are placed in His Treasury, while the counterfeit are thrown away.

ਖੋਟੇ ਸਚੀ ਦਰਗਹ ਸੁਟੀਅਹਿ ਕਿਸੁ ਆਗੈ ਕਰਹਿ ਪੁਕਾਰ ॥

खोटे सची दरगह सुटीअहि किसु आगै करहि पुकार ॥

Khote sachee đaragah suteeâhi kisu âagai karahi pukaar ||

The counterfeit are thrown out of the True Court-unto whom should they complain?

ਸਤਿਗੁਰ ਪਿਛੈ ਭਜਿ ਪਵਹਿ ਏਹਾ ਕਰਣੀ ਸਾਰੁ ॥

सतिगुर पिछै भजि पवहि एहा करणी सारु ॥

Saŧigur pichhai bhaji pavahi ēhaa karañee saaru ||

They should worship and follow the True Guru-this is the lifestyle of excellence.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਖੋਟਿਅਹੁ ਖਰੇ ਕਰੇ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥

सतिगुरु खोटिअहु खरे करे सबदि सवारणहारु ॥

Saŧiguru khotiâhu khare kare sabađi savaarañahaaru ||

The True Guru converts the counterfeit into genuine; through the Word of the Shabad, He embellishes and exalts us.

ਸਚੀ ਦਰਗਹ ਮੰਨੀਅਨਿ ਗੁਰ ਕੈ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰਿ ॥

सची दरगह मंनीअनि गुर कै प्रेम पिआरि ॥

Sachee đaragah manneeâni gur kai prem piâari ||

Those who have enshrined love and affection for the Guru, are honored in the True Court.

ਗਣਤ ਤਿਨਾ ਦੀ ਕੋ ਕਿਆ ਕਰੇ ਜੋ ਆਪਿ ਬਖਸੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥੧੨॥

गणत तिना दी को किआ करे जो आपि बखसे करतारि ॥१२॥

Gañaŧ ŧinaa đee ko kiâa kare jo âapi bakhase karaŧaari ||12||

Who can estimate the value of those who have been forgiven by the Creator Lord Himself? ||12||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਹਮ ਜੇਰ ਜਿਮੀ ਦੁਨੀਆ ਪੀਰਾ ਮਸਾਇਕਾ ਰਾਇਆ ॥

हम जेर जिमी दुनीआ पीरा मसाइका राइआ ॥

Ham jer jimee đuneeâa peeraa masaaīkaa raaīâa ||

All the spiritual teachers, their disciples and the rulers of the world shall be buried under the ground.

ਮੇ ਰਵਦਿ ਬਾਦਿਸਾਹਾ ਅਫਜੂ ਖੁਦਾਇ ॥

मे रवदि बादिसाहा अफजू खुदाइ ॥

Me ravađi baađisaahaa âphajoo khuđaaī ||

The emperors shall also pass away; God alone is Eternal.

ਏਕ ਤੂਹੀ ਏਕ ਤੁਹੀ ॥੧॥

एक तूही एक तुही ॥१॥

Ēk ŧoohee ēk ŧuhee ||1||

You alone, Lord, You alone. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਨ ਦੇਵ ਦਾਨਵਾ ਨਰਾ ॥

न देव दानवा नरा ॥

Na đev đaanavaa naraa ||

Neither the angels, nor the demons, nor human beings,

ਨ ਸਿਧ ਸਾਧਿਕਾ ਧਰਾ ॥

न सिध साधिका धरा ॥

Na siđh saađhikaa đharaa ||

Nor the Siddhas, nor the seekers shall remain on the earth.

ਅਸਤਿ ਏਕ ਦਿਗਰਿ ਕੁਈ ॥

असति एक दिगरि कुई ॥

Âsaŧi ēk đigari kuëe ||

Who else is there?

ਏਕ ਤੁਈ ਏਕ ਤੁਈ ॥੨॥

एक तुई एक तुई ॥२॥

Ēk ŧuëe ēk ŧuëe ||2||

You alone, Lord, You alone. ||2||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਨ ਦਾਦੇ ਦਿਹੰਦ ਆਦਮੀ ॥

न दादे दिहंद आदमी ॥

Na đaađe đihanđđ âađamee ||

Neither the just, nor the generous, nor any humans at all,

ਨ ਸਪਤ ਜੇਰ ਜਿਮੀ ॥

न सपत जेर जिमी ॥

Na sapaŧ jer jimee ||

Nor the seven realms beneath the earth, shall remain.

ਅਸਤਿ ਏਕ ਦਿਗਰਿ ਕੁਈ ॥

असति एक दिगरि कुई ॥

Âsaŧi ēk đigari kuëe ||

The One Lord alone exists. Who else is there?

ਏਕ ਤੁਈ ਏਕ ਤੁਈ ॥੩॥

एक तुई एक तुई ॥३॥

Ēk ŧuëe ēk ŧuëe ||3||

You alone, Lord, You alone. ||3||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਨ ਸੂਰ ਸਸਿ ਮੰਡਲੋ ॥

न सूर ससि मंडलो ॥

Na soor sasi manddalo ||

Neither the sun, nor the moon, nor the planets,

ਨ ਸਪਤ ਦੀਪ ਨਹ ਜਲੋ ॥

न सपत दीप नह जलो ॥

Na sapaŧ đeep nah jalo ||

Nor the seven continents, nor the oceans,

ਅੰਨ ਪਉਣ ਥਿਰੁ ਨ ਕੁਈ ॥

अंन पउण थिरु न कुई ॥

Ânn paūñ ŧhiru na kuëe ||

Nor food, nor the wind-nothing is permanent.

ਏਕੁ ਤੁਈ ਏਕੁ ਤੁਈ ॥੪॥

एकु तुई एकु तुई ॥४॥

Ēku ŧuëe ēku ŧuëe ||4||

You alone, Lord, You alone. ||4||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਨ ਰਿਜਕੁ ਦਸਤ ਆ ਕਸੇ ॥

न रिजकु दसत आ कसे ॥

Na rijaku đasaŧ âaa kase ||

Our sustenance is not in the hands of any person.

ਹਮਾ ਰਾ ਏਕੁ ਆਸ ਵਸੇ ॥

हमा रा एकु आस वसे ॥

Hamaa raa ēku âas vase ||

The hopes of all rest in the One Lord.

ਅਸਤਿ ਏਕੁ ਦਿਗਰ ਕੁਈ ॥

असति एकु दिगर कुई ॥

Âsaŧi ēku đigar kuëe ||

The One Lord alone exists-who else is there?

ਏਕ ਤੁਈ ਏਕੁ ਤੁਈ ॥੫॥

एक तुई एकु तुई ॥५॥

Ēk ŧuëe ēku ŧuëe ||5||

You alone, Lord, You alone. ||5||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਪਰੰਦਏ ਨ ਗਿਰਾਹ ਜਰ ॥

परंदए न गिराह जर ॥

Paranđđaē na giraah jar ||

The birds have no money in their pockets.

ਦਰਖਤ ਆਬ ਆਸ ਕਰ ॥

दरखत आब आस कर ॥

Đarakhaŧ âab âas kar ||

They place their hopes on trees and water.

ਦਿਹੰਦ ਸੁਈ ॥

दिहंद सुई ॥

Đihanđđ suëe ||

He alone is the Giver.

ਏਕ ਤੁਈ ਏਕ ਤੁਈ ॥੬॥

एक तुई एक तुई ॥६॥

Ēk ŧuëe ēk ŧuëe ||6||

You alone, Lord, You alone. ||6||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਨਾਨਕ ਲਿਲਾਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੋਇ ॥

नानक लिलारि लिखिआ सोइ ॥

Naanak lilaari likhiâa soī ||

O Nanak, that destiny which is pre-ordained and written on one's forehead

ਮੇਟਿ ਨ ਸਾਕੈ ਕੋਇ ॥

मेटि न साकै कोइ ॥

Meti na saakai koī ||

No one can erase it.

ਕਲਾ ਧਰੈ ਹਿਰੈ ਸੁਈ ॥

कला धरै हिरै सुई ॥

Kalaa đharai hirai suëe ||

The Lord infuses strength, and He takes it away again.

ਏਕੁ ਤੁਈ ਏਕੁ ਤੁਈ ॥੭॥

एकु तुई एकु तुई ॥७॥

Ēku ŧuëe ēku ŧuëe ||7||

You alone, O Lord, You alone. ||7||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਚਾ ਤੇਰਾ ਹੁਕਮੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਣਿਆ ॥

सचा तेरा हुकमु गुरमुखि जाणिआ ॥

Sachaa ŧeraa hukamu guramukhi jaañiâa ||

True is the Hukam of Your Command. To the Gurmukh, it is known.


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates