Gujri ki vaar (M:3),
ਗੂਜਰੀ ਕੀ ਵਾਰ (ਮਹਲਾ 3),
गूजरी की वार (महला 3)


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਗੂਜਰੀ ਕੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੩

गूजरी की वार महला ३

Goojaree kee vaar mahalaa 3

Goojaree Ki Vaar, Third Mehl,

ਸਿਕੰਦਰ ਬਿਰਾਹਿਮ ਕੀ ਵਾਰ ਕੀ ਧੁਨੀ ਗਾਉਣੀ

सिकंदर बिराहिम की वार की धुनी गाउणी

Sikanđđar biraahim kee vaar kee đhunee gaaūñee

Sung In The Tune Of The Vaar Of Sikandar & Biraahim:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਇਹੁ ਜਗਤੁ ਮਮਤਾ ਮੁਆ ਜੀਵਣ ਕੀ ਬਿਧਿ ਨਾਹਿ ॥

इहु जगतु ममता मुआ जीवण की बिधि नाहि ॥

Īhu jagaŧu mamaŧaa muâa jeevañ kee biđhi naahi ||

This world perishing in attachment and possessiveness; no one knows the way of life.

ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਜੋ ਚਲੈ ਤਾਂ ਜੀਵਣ ਪਦਵੀ ਪਾਹਿ ॥

गुर कै भाणै जो चलै तां जीवण पदवी पाहि ॥

Gur kai bhaañai jo chalai ŧaan jeevañ pađavee paahi ||

One who walks in harmony with the Guru's Will, obtains the supreme status of life.

ਓਇ ਸਦਾ ਸਦਾ ਜਨ ਜੀਵਤੇ ਜੋ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਹਿ ॥

ओइ सदा सदा जन जीवते जो हरि चरणी चितु लाहि ॥

Õī sađaa sađaa jan jeevaŧe jo hari charañee chiŧu laahi ||

Those humble beings who focus their consciousness on the Lord's Feet, live forever and ever.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਮਨਿ ਵਸੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਹਿ ॥੧॥

नानक नदरी मनि वसै गुरमुखि सहजि समाहि ॥१॥

Naanak nađaree mani vasai guramukhi sahaji samaahi ||1||

O Nanak, by His Grace, the Lord abides in the minds of the Gurmukhs, who merge in celestial bliss. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਅੰਦਰਿ ਸਹਸਾ ਦੁਖੁ ਹੈ ਆਪੈ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਮਾਰ ॥

अंदरि सहसा दुखु है आपै सिरि धंधै मार ॥

Ânđđari sahasaa đukhu hai âapai siri đhanđđhai maar ||

Within the self is the pain of doubt; engrossed in worldly affairs, they are killing themselves.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਸੁਤੇ ਕਬਹਿ ਨ ਜਾਗਹਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਪਿਆਰ ॥

दूजै भाइ सुते कबहि न जागहि माइआ मोह पिआर ॥

Đoojai bhaaī suŧe kabahi na jaagahi maaīâa moh piâar ||

Asleep in the love of duality, they never wake up; they are in love with, and attached to Maya.

ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਹਿ ਸਬਦੁ ਨ ਵੀਚਾਰਹਿ ਇਹੁ ਮਨਮੁਖ ਕਾ ਆਚਾਰੁ ॥

नामु न चेतहि सबदु न वीचारहि इहु मनमुख का आचारु ॥

Naamu na cheŧahi sabađu na veechaarahi īhu manamukh kaa âachaaru ||

They do not think of the Naam, the Name of the Lord, and they do not contemplate the Word of the Shabad. This is the conduct of the self-willed manmukhs.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਨਮੁ ਬਿਰਥਾ ਗਵਾਇਆ ਨਾਨਕ ਜਮੁ ਮਾਰਿ ਕਰੇ ਖੁਆਰ ॥੨॥

हरि नामु न पाइआ जनमु बिरथा गवाइआ नानक जमु मारि करे खुआर ॥२॥

Hari naamu na paaīâa janamu biraŧhaa gavaaīâa naanak jamu maari kare khuâar ||2||

They do not obtain the Lord's Name, and they waste away their lives in vain; O Nanak, the Messenger of Death punishes and dishonors them. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਉਪਾਇਓਨੁ ਤਦਹੁ ਹੋਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥

आपणा आपु उपाइओनु तदहु होरु न कोई ॥

Âapañaa âapu ūpaaīõnu ŧađahu horu na koëe ||

He created Himself - at that time, there was no other.

ਮਤਾ ਮਸੂਰਤਿ ਆਪਿ ਕਰੇ ਜੋ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਈ ॥

मता मसूरति आपि करे जो करे सु होई ॥

Maŧaa masooraŧi âapi kare jo kare su hoëe ||

He consulted Himself for advice, and what He did came to pass.

ਤਦਹੁ ਆਕਾਸੁ ਨ ਪਾਤਾਲੁ ਹੈ ਨਾ ਤ੍ਰੈ ਲੋਈ ॥

तदहु आकासु न पातालु है ना त्रै लोई ॥

Ŧađahu âakaasu na paaŧaalu hai naa ŧrai loëe ||

At that time, there were no Akaashic Ethers, no nether regions, nor the three worlds.

ਤਦਹੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਹੈ ਨਾ ਓਪਤਿ ਹੋਈ ॥

तदहु आपे आपि निरंकारु है ना ओपति होई ॥

Ŧađahu âape âapi nirankkaaru hai naa õpaŧi hoëe ||

At that time, only the Formless Lord Himself existed - there was no creation.

ਜਿਉ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥੧॥

जिउ तिसु भावै तिवै करे तिसु बिनु अवरु न कोई ॥१॥

Jiū ŧisu bhaavai ŧivai kare ŧisu binu âvaru na koëe ||1||

As it pleased Him, so did He act; without Him, there was no other. ||1||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਾਹਿਬੁ ਮੇਰਾ ਸਦਾ ਹੈ ਦਿਸੈ ਸਬਦੁ ਕਮਾਇ ॥

साहिबु मेरा सदा है दिसै सबदु कमाइ ॥

Saahibu meraa sađaa hai đisai sabađu kamaaī ||

My Master is eternal. He is seen by practicing the Word of the Shabad.

ਓਹੁ ਅਉਹਾਣੀ ਕਦੇ ਨਾਹਿ ਨਾ ਆਵੈ ਨਾ ਜਾਇ ॥

ओहु अउहाणी कदे नाहि ना आवै ना जाइ ॥

Õhu âūhaañee kađe naahi naa âavai naa jaaī ||

He never perishes; He does not come or go in reincarnation.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੋ ਸੇਵੀਐ ਜੋ ਸਭ ਮਹਿ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

सदा सदा सो सेवीऐ जो सभ महि रहै समाइ ॥

Sađaa sađaa so seveeâi jo sabh mahi rahai samaaī ||

So serve Him, forever and ever; He is contained in all.

ਅਵਰੁ ਦੂਜਾ ਕਿਉ ਸੇਵੀਐ ਜੰਮੈ ਤੈ ਮਰਿ ਜਾਇ ॥

अवरु दूजा किउ सेवीऐ जमै तै मरि जाइ ॥

Âvaru đoojaa kiū seveeâi jammai ŧai mari jaaī ||

Why serve another who is born, and then dies?

ਨਿਹਫਲੁ ਤਿਨ ਕਾ ਜੀਵਿਆ ਜਿ ਖਸਮੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ਆਪਣਾ ਅਵਰੀ ਕਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

निहफलु तिन का जीविआ जि खसमु न जाणहि आपणा अवरी कउ चितु लाइ ॥

Nihaphalu ŧin kaa jeeviâa ji khasamu na jaañahi âapañaa âvaree kaū chiŧu laaī ||

Fruitless is the life of those who do not know their Lord and Master, and who center their consciousness on others.

ਨਾਨਕ ਏਵ ਨ ਜਾਪਈ ਕਰਤਾ ਕੇਤੀ ਦੇਇ ਸਜਾਇ ॥੧॥

नानक एव न जापई करता केती देइ सजाइ ॥१॥

Naanak ēv na jaapaëe karaŧaa keŧee đeī sajaaī ||1||

O Nanak, it cannot be known, how much punishment the Creator shall inflict on them. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਭੋ ਵਰਤੈ ਸਚੁ ॥

सचा नामु धिआईऐ सभो वरतै सचु ॥

Sachaa naamu đhiâaëeâi sabho varaŧai sachu ||

Meditate on the True Name; the True Lord is pervading everywhere.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਬੁਝਿ ਪਰਵਾਣੁ ਹੋਇ ਤਾ ਫਲੁ ਪਾਵੈ ਸਚੁ ॥

नानक हुकमु बुझि परवाणु होइ ता फलु पावै सचु ॥

Naanak hukamu bujhi paravaañu hoī ŧaa phalu paavai sachu ||

O Nanak, by understanding the Hukam of the Lord's Command, one becomes acceptable, and then obtains the fruit of Truth.

ਕਥਨੀ ਬਦਨੀ ਕਰਤਾ ਫਿਰੈ ਹੁਕਮੈ ਮੂਲਿ ਨ ਬੁਝਈ ਅੰਧਾ ਕਚੁ ਨਿਕਚੁ ॥੨॥

कथनी बदनी करता फिरै हुकमै मूलि न बुझई अंधा कचु निकचु ॥२॥

Kaŧhanee bađanee karaŧaa phirai hukamai mooli na bujhaëe ânđđhaa kachu nikachu ||2||

He wanders around babbling and speaking, but he does not understand the Lord's Command at all. He is blind, the falsest of the false. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸੰਜੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਉਪਾਇਓਨੁ ਸ੍ਰਿਸਟੀ ਕਾ ਮੂਲੁ ਰਚਾਇਆ ॥

संजोगु विजोगु उपाइओनु स्रिसटी का मूलु रचाइआ ॥

Sanjjogu vijogu ūpaaīõnu srisatee kaa moolu rachaaīâa ||

Creating union and separation, He laid the foundations of the Universe.

ਹੁਕਮੀ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਾਜੀਅਨੁ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥

हुकमी स्रिसटि साजीअनु जोती जोति मिलाइआ ॥

Hukamee srisati saajeeânu joŧee joŧi milaaīâa ||

By His Command, the Lord of Light fashioned the Universe, and infused His Divine Light into it.

ਜੋਤੀ ਹੂੰ ਸਭੁ ਚਾਨਣਾ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਇਆ ॥

जोती हूं सभु चानणा सतिगुरि सबदु सुणाइआ ॥

Joŧee hoonn sabhu chaanañaa saŧiguri sabađu suñaaīâa ||

From the Lord of Light, all light originates. The True Guru proclaims the Word of the Shabad.

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ॥

ब्रहमा बिसनु महेसु त्रै गुण सिरि धंधै लाइआ ॥

Brhamaa bisanu mahesu ŧrai guñ siri đhanđđhai laaīâa ||

Brahma, Vishnu and Shiva, under the influence of the three dispositions, were put to their tasks.

ਮਾਇਆ ਕਾ ਮੂਲੁ ਰਚਾਇਓਨੁ ਤੁਰੀਆ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੨॥

माइआ का मूलु रचाइओनु तुरीआ सुखु पाइआ ॥२॥

Maaīâa kaa moolu rachaaīõnu ŧureeâa sukhu paaīâa ||2||

He created the root of Maya, and the peace obtained in the fourth state of consciousness. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸੋ ਜਪੁ ਸੋ ਤਪੁ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਵੈ ॥

सो जपु सो तपु जि सतिगुर भावै ॥

So japu so ŧapu ji saŧigur bhaavai ||

That alone is chanting, and that alone is deep meditation, which is pleasing to the True Guru.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਵਡਿਆਈ ਪਾਵੈ ॥

सतिगुर कै भाणै वडिआई पावै ॥

Saŧigur kai bhaañai vadiâaëe paavai ||

Pleasing the True Guru, glorious greatness is obtained.

ਨਾਨਕ ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਗੁਰ ਮਾਹਿ ਸਮਾਵੈ ॥੧॥

नानक आपु छोडि गुर माहि समावै ॥१॥

Naanak âapu chhodi gur maahi samaavai ||1||

O Nanak, renouncing self-conceit, one merges into the Guru. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਲੇਵੈ ॥

गुर की सिख को विरला लेवै ॥

Gur kee sikh ko viralaa levai ||

How rare are those who receive the Guru's Teachings.

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਵਡਿਆਈ ਦੇਵੈ ॥੨॥

नानक जिसु आपि वडिआई देवै ॥२॥

Naanak jisu âapi vadiâaëe đevai ||2||

O Nanak, he alone receives it, whom the Lord Himself blesses with glorious greatness. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਅਗਿਆਨੁ ਹੈ ਬਿਖਮੁ ਅਤਿ ਭਾਰੀ ॥

माइआ मोहु अगिआनु है बिखमु अति भारी ॥

Maaīâa mohu âgiâanu hai bikhamu âŧi bhaaree ||

Emotional attachment to Maya is spiritual darkness; it is very difficult and such a heavy load.

ਪਥਰ ਪਾਪ ਬਹੁ ਲਦਿਆ ਕਿਉ ਤਰੀਐ ਤਾਰੀ ॥

पथर पाप बहु लदिआ किउ तरीऐ तारी ॥

Paŧhar paap bahu lađiâa kiū ŧareeâi ŧaaree ||

Loaded with so very many stones of sin, how can the boat cross over?

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤੀ ਰਤਿਆ ਹਰਿ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰੀ ॥

अनदिनु भगती रतिआ हरि पारि उतारी ॥

Ânađinu bhagaŧee raŧiâa hari paari ūŧaaree ||

Those who are attuned to the Lord's devotional worship night and day are carried across.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲਾ ਹਉਮੈ ਛਡਿ ਵਿਕਾਰੀ ॥

गुर सबदी मनु निरमला हउमै छडि विकारी ॥

Gur sabađee manu niramalaa haūmai chhadi vikaaree ||

Under the Instruction of the Guru's Shabad, one sheds egotism and corruption, and the mind becomes immaculate.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਿਸਤਾਰੀ ॥੩॥

हरि हरि नामु धिआईऐ हरि हरि निसतारी ॥३॥

Hari hari naamu đhiâaëeâi hari hari nisaŧaaree ||3||

Meditate on the Name of the Lord, Har, Har; the Lord, Har, Har, is our Saving Grace. ||3||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਕਬੀਰ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਾ ਸੰਕੁੜਾ ਰਾਈ ਦਸਵੈ ਭਾਇ ॥

कबीर मुकति दुआरा संकुड़ा राई दसवै भाइ ॥

Kabeer mukaŧi đuâaraa sankkuɍaa raaëe đasavai bhaaī ||

O Kabeer, the gate of liberation is narrow, less than one-tenth of a mustard seed.

ਮਨੁ ਤਉ ਮੈਗਲੁ ਹੋਇ ਰਹਾ ਨਿਕਸਿਆ ਕਿਉ ਕਰਿ ਜਾਇ ॥

मनु तउ मैगलु होइ रहा निकसिआ किउ करि जाइ ॥

Manu ŧaū maigalu hoī rahaa nikasiâa kiū kari jaaī ||

The mind has become as big as an elephant; how can it pass through this gate?

ਐਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜੇ ਮਿਲੈ ਤੁਠਾ ਕਰੇ ਪਸਾਉ ॥

ऐसा सतिगुरु जे मिलै तुठा करे पसाउ ॥

Âisaa saŧiguru je milai ŧuthaa kare pasaaū ||

If one meets such a True Guru, by His Pleasure, He shows His Mercy.

ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਾ ਮੋਕਲਾ ਸਹਜੇ ਆਵਉ ਜਾਉ ॥੧॥

मुकति दुआरा मोकला सहजे आवउ जाउ ॥१॥

Mukaŧi đuâaraa mokalaa sahaje âavaū jaaū ||1||

Then, the gate of liberation becomes wide open, and the soul easily passes through. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਨਾਨਕ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਾ ਅਤਿ ਨੀਕਾ ਨਾਨੑਾ ਹੋਇ ਸੁ ਜਾਇ ॥

नानक मुकति दुआरा अति नीका नान्हा होइ सु जाइ ॥

Naanak mukaŧi đuâaraa âŧi neekaa naanʱaa hoī su jaaī ||

O Nanak, the gate of liberation is very narrow; only the very tiny can pass through.

ਹਉਮੈ ਮਨੁ ਅਸਥੂਲੁ ਹੈ ਕਿਉ ਕਰਿ ਵਿਚੁ ਦੇ ਜਾਇ ॥

हउमै मनु असथूलु है किउ करि विचु दे जाइ ॥

Haūmai manu âsaŧhoolu hai kiū kari vichu đe jaaī ||

Through egotism, the mind has become bloated. How can it pass through?

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਹਉਮੈ ਗਈ ਜੋਤਿ ਰਹੀ ਸਭ ਆਇ ॥

सतिगुर मिलिऐ हउमै गई जोति रही सभ आइ ॥

Saŧigur miliâi haūmai gaëe joŧi rahee sabh âaī ||

Meeting the True Guru, egotism departs, and one is filled with the Divine Light.

ਇਹੁ ਜੀਉ ਸਦਾ ਮੁਕਤੁ ਹੈ ਸਹਜੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੨॥

इहु जीउ सदा मुकतु है सहजे रहिआ समाइ ॥२॥

Īhu jeeū sađaa mukaŧu hai sahaje rahiâa samaaī ||2||

Then, this soul is liberated forever, and it remains absorbed in celestial bliss. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਪ੍ਰਭਿ ਸੰਸਾਰੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਵਸਿ ਆਪਣੈ ਕੀਤਾ ॥

प्रभि संसारु उपाइ कै वसि आपणै कीता ॥

Prbhi sanssaaru ūpaaī kai vasi âapañai keeŧaa ||

God created the Universe, and He keeps it under His power.

ਗਣਤੈ ਪ੍ਰਭੂ ਨ ਪਾਈਐ ਦੂਜੈ ਭਰਮੀਤਾ ॥

गणतै प्रभू न पाईऐ दूजै भरमीता ॥

Gañaŧai prbhoo na paaëeâi đoojai bharameeŧaa ||

God cannot be obtained by counting; the mortal wanders in doubt.

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਬੁਝਿ ਸਚਿ ਸਮੀਤਾ ॥

सतिगुर मिलिऐ जीवतु मरै बुझि सचि समीता ॥

Saŧigur miliâi jeevaŧu marai bujhi sachi sameeŧaa ||

Meeting the True Guru, one remains dead while yet alive; understanding Him, he is absorbed in the Truth.

ਸਬਦੇ ਹਉਮੈ ਖੋਈਐ ਹਰਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲੀਤਾ ॥

सबदे हउमै खोईऐ हरि मेलि मिलीता ॥

Sabađe haūmai khoëeâi hari meli mileeŧaa ||

Through the Word of the Shabad, egotism is eradicated, and one is united in the Lord's Union.

ਸਭ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਕਰੇ ਆਪਿ ਆਪੇ ਵਿਗਸੀਤਾ ॥੪॥

सभ किछु जाणै करे आपि आपे विगसीता ॥४॥

Sabh kichhu jaañai kare âapi âape vigaseeŧaa ||4||

He knows everything, and Himself does everything; beholding His Creation, He rejoices. ||4||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਨ ਲਾਇਓ ਨਾਮੁ ਨ ਵਸਿਓ ਮਨਿ ਆਇ ॥

सतिगुर सिउ चितु न लाइओ नामु न वसिओ मनि आइ ॥

Saŧigur siū chiŧu na laaīõ naamu na vasiõ mani âaī ||

One who has not focused his consciousness on the True Guru, and into whose mind the Naam does not come

ਧ੍ਰਿਗੁ ਇਵੇਹਾ ਜੀਵਿਆ ਕਿਆ ਜੁਗ ਮਹਿ ਪਾਇਆ ਆਇ ॥

ध्रिगु इवेहा जीविआ किआ जुग महि पाइआ आइ ॥

Đhrigu īvehaa jeeviâa kiâa jug mahi paaīâa âaī ||

Cursed is such a life. What has he gained by coming into the world?

ਮਾਇਆ ਖੋਟੀ ਰਾਸਿ ਹੈ ਏਕ ਚਸੇ ਮਹਿ ਪਾਜੁ ਲਹਿ ਜਾਇ ॥

माइआ खोटी रासि है एक चसे महि पाजु लहि जाइ ॥

Maaīâa khotee raasi hai ēk chase mahi paaju lahi jaaī ||

Maya is false capital; in an instant, its false covering falls off.

ਹਥਹੁ ਛੁੜਕੀ ਤਨੁ ਸਿਆਹੁ ਹੋਇ ਬਦਨੁ ਜਾਇ ਕੁਮਲਾਇ ॥

हथहु छुड़की तनु सिआहु होइ बदनु जाइ कुमलाइ ॥

Haŧhahu chhuɍakee ŧanu siâahu hoī bađanu jaaī kumalaaī ||

When it slips from his hand, his body turns black, and his face withers away.

ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ਤਿਨੑ ਸੁਖੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥

जिन सतिगुर सिउ चितु लाइआ तिन्ह सुखु वसिआ मनि आइ ॥

Jin saŧigur siū chiŧu laaīâa ŧinʱ sukhu vasiâa mani âaī ||

Those who focus their consciousness on the True Guru - peace comes to abide in their minds.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹਿ ਰੰਗ ਸਿਉ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

हरि नामु धिआवहि रंग सिउ हरि नामि रहे लिव लाइ ॥

Hari naamu đhiâavahi rangg siū hari naami rahe liv laaī ||

They meditate on the Name of the Lord with love; they are lovingly attuned to the Name of the Lord.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰ ਸੋ ਧਨੁ ਸਉਪਿਆ ਜਿ ਜੀਅ ਮਹਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥

नानक सतिगुर सो धनु सउपिआ जि जीअ महि रहिआ समाइ ॥

Naanak saŧigur so đhanu saūpiâa ji jeeâ mahi rahiâa samaaī ||

O Nanak, the True Guru has bestowed upon them the wealth, which remains contained within their hearts.

ਰੰਗੁ ਤਿਸੈ ਕਉ ਅਗਲਾ ਵੰਨੀ ਚੜੈ ਚੜਾਇ ॥੧॥

रंगु तिसै कउ अगला वंनी चड़ै चड़ाइ ॥१॥

Ranggu ŧisai kaū âgalaa vannee chaɍai chaɍaaī ||1||

They are imbued with supreme love; its color increases day by day. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਾਇਆ ਹੋਈ ਨਾਗਨੀ ਜਗਤਿ ਰਹੀ ਲਪਟਾਇ ॥

माइआ होई नागनी जगति रही लपटाइ ॥

Maaīâa hoëe naaganee jagaŧi rahee lapataaī ||

Maya is a serpent, clinging to the world.

ਇਸ ਕੀ ਸੇਵਾ ਜੋ ਕਰੇ ਤਿਸ ਹੀ ਕਉ ਫਿਰਿ ਖਾਇ ॥

इस की सेवा जो करे तिस ही कउ फिरि खाइ ॥

Īs kee sevaa jo kare ŧis hee kaū phiri khaaī ||

Whoever serves her, she ultimately devours.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੋਈ ਗਾਰੜੂ ਤਿਨਿ ਮਲਿ ਦਲਿ ਲਾਈ ਪਾਇ ॥

गुरमुखि कोई गारड़ू तिनि मलि दलि लाई पाइ ॥

Guramukhi koëe gaaraɍoo ŧini mali đali laaëe paaī ||

The Gurmukh is a snake-charmer; he has trampled her and thrown her down, and crushed her underfoot.

ਨਾਨਕ ਸੇਈ ਉਬਰੇ ਜਿ ਸਚਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੨॥

नानक सेई उबरे जि सचि रहे लिव लाइ ॥२॥

Naanak seëe ūbare ji sachi rahe liv laaī ||2||

O Nanak, they alone are saved, who remain lovingly absorbed in the True Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਢਾਢੀ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਸੁਣਾਇਸੀ ॥

ढाढी करे पुकार प्रभू सुणाइसी ॥

Dhaadhee kare pukaar prbhoo suñaaīsee ||

The minstrel cries out, and God hears him.

ਅੰਦਰਿ ਧੀਰਕ ਹੋਇ ਪੂਰਾ ਪਾਇਸੀ ॥

अंदरि धीरक होइ पूरा पाइसी ॥

Ânđđari đheerak hoī pooraa paaīsee ||

He is comforted within his mind, and he obtains the Perfect Lord.

ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਲੇਖੁ ਸੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇਸੀ ॥

जो धुरि लिखिआ लेखु से करम कमाइसी ॥

Jo đhuri likhiâa lekhu se karam kamaaīsee ||

Whatever destiny is pre-ordained by the Lord, those are the deeds he does.

ਜਾ ਹੋਵੈ ਖਸਮੁ ਦਇਆਲੁ ਤਾ ਮਹਲੁ ਘਰੁ ਪਾਇਸੀ ॥

जा होवै खसमु दइआलु ता महलु घरु पाइसी ॥

Jaa hovai khasamu đaīâalu ŧaa mahalu gharu paaīsee ||

When the Lord and Master becomes Merciful, then one obtains the Mansion of the Lord's Presence as his home.

ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਅਤਿ ਵਡਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਾਇਸੀ ॥੫॥

सो प्रभु मेरा अति वडा गुरमुखि मेलाइसी ॥५॥

So prbhu meraa âŧi vadaa guramukhi melaaīsee ||5||

That God of mine is so very great; as Gurmukh, I have met Him. ||5||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਭਨਾ ਕਾ ਸਹੁ ਏਕੁ ਹੈ ਸਦ ਹੀ ਰਹੈ ਹਜੂਰਿ ॥

सभना का सहु एकु है सद ही रहै हजूरि ॥

Sabhanaa kaa sahu ēku hai sađ hee rahai hajoori ||

There is One Lord God of all; He remains ever-present.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਮੰਨਈ ਤਾ ਘਰ ਹੀ ਅੰਦਰਿ ਦੂਰਿ ॥

नानक हुकमु न मंनई ता घर ही अंदरि दूरि ॥

Naanak hukamu na mannaëe ŧaa ghar hee ânđđari đoori ||

O Nanak, if one does not obey the Hukam of the Lord's Command, then within one's own home, the Lord seems far away.

ਹੁਕਮੁ ਭੀ ਤਿਨੑਾ ਮਨਾਇਸੀ ਜਿਨੑ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥

हुकमु भी तिन्हा मनाइसी जिन्ह कउ नदरि करेइ ॥

Hukamu bhee ŧinʱaa manaaīsee jinʱ kaū nađari kareī ||

They alone obey the Lord's Command, upon whom He casts His Glance of Grace.

ਹੁਕਮੁ ਮੰਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਪ੍ਰੇਮ ਸੁਹਾਗਣਿ ਹੋਇ ॥੧॥

हुकमु मंनि सुखु पाइआ प्रेम सुहागणि होइ ॥१॥

Hukamu manni sukhu paaīâa prem suhaagañi hoī ||1||

Obeying His Command, one obtains peace, and becomes the happy, loving soul-bride. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਰੈਣਿ ਸਬਾਈ ਜਲਿ ਮੁਈ ਕੰਤ ਨ ਲਾਇਓ ਭਾਉ ॥

रैणि सबाई जलि मुई कंत न लाइओ भाउ ॥

Raiñi sabaaëe jali muëe kanŧŧ na laaīõ bhaaū ||

She who does not love her Husband Lord, burns and wastes away all through the night of her life.

ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਵਸਨਿ ਸੋੁਹਾਗਣੀ ਜਿਨੑ ਪਿਆਰਾ ਪੁਰਖੁ ਹਰਿ ਰਾਉ ॥੨॥

नानक सुखि वसनि सोहागणी जिन्ह पिआरा पुरखु हरि राउ ॥२॥

Naanak sukhi vasani saohaagañee jinʱ piâaraa purakhu hari raaū ||2||

O Nanak, the soul-brides dwell in peace; they have the Lord, their King, as their Husband. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਭੁ ਜਗੁ ਫਿਰਿ ਮੈ ਦੇਖਿਆ ਹਰਿ ਇਕੋ ਦਾਤਾ ॥

सभु जगु फिरि मै देखिआ हरि इको दाता ॥

Sabhu jagu phiri mai đekhiâa hari īko đaaŧaa ||

Roaming over the entire world, I have seen that the Lord is the only Giver.

ਉਪਾਇ ਕਿਤੈ ਨ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਕਰਮ ਬਿਧਾਤਾ ॥

उपाइ कितै न पाईऐ हरि करम बिधाता ॥

Ūpaaī kiŧai na paaëeâi hari karam biđhaaŧaa ||

The Lord cannot be obtained by any device at all; He is the Architect of Karma.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਰਿ ਸਹਜੇ ਜਾਤਾ ॥

गुर सबदी हरि मनि वसै हरि सहजे जाता ॥

Gur sabađee hari mani vasai hari sahaje jaaŧaa ||

Through the Word of the Guru's Shabad, the Lord comes to dwell in the mind, and the Lord is easily revealed within.

ਅੰਦਰਹੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝੀ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰਿ ਨਾਤਾ ॥

अंदरहु त्रिसना अगनि बुझी हरि अम्रित सरि नाता ॥

Ânđđarahu ŧrisanaa âgani bujhee hari âmmmriŧ sari naaŧaa ||

The fire of desire within is quenched, and one bathes in the Lord's Pool of Ambrosial Nectar.

ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਵਡੇ ਕੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੋਲਾਤਾ ॥੬॥

वडी वडिआई वडे की गुरमुखि बोलाता ॥६॥

Vadee vadiâaëe vade kee guramukhi bolaaŧaa ||6||

The great greatness of the great Lord God - the Gurmukh speaks of this. ||6||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਕਾਇਆ ਹੰਸ ਕਿਆ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੈ ਜਿ ਪਇਆ ਹੀ ਛਡਿ ਜਾਇ ॥

काइआ हंस किआ प्रीति है जि पइआ ही छडि जाइ ॥

Kaaīâa hanss kiâa preeŧi hai ji paīâa hee chhadi jaaī ||

What love is this between the body and soul, which ends when the body falls?

ਏਸ ਨੋ ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਕਿ ਖਵਾਲੀਐ ਜਿ ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਨ ਜਾਇ ॥

एस नो कूड़ु बोलि कि खवालीऐ जि चलदिआ नालि न जाइ ॥

Ēs no kooɍu boli ki khavaaleeâi ji chalađiâa naali na jaaī ||

Why feed it by telling lies? When you leave, it does not go with you.

ਕਾਇਆ ਮਿਟੀ ਅੰਧੁ ਹੈ ਪਉਣੈ ਪੁਛਹੁ ਜਾਇ ॥

काइआ मिटी अंधु है पउणै पुछहु जाइ ॥

Kaaīâa mitee ânđđhu hai paūñai puchhahu jaaī ||

The body is merely blind dust; go, and ask the soul.

ਹਉ ਤਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿਆ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵਾ ਜਾਇ ॥

हउ ता माइआ मोहिआ फिरि फिरि आवा जाइ ॥

Haū ŧaa maaīâa mohiâa phiri phiri âavaa jaaī ||

The soul answers, ""I am enticed by Maya, and so I come and go, again and again.""

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਤੋ ਖਸਮ ਕਾ ਜਿ ਰਹਾ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥

नानक हुकमु न जातो खसम का जि रहा सचि समाइ ॥१॥

Naanak hukamu na jaaŧo khasam kaa ji rahaa sachi samaaī ||1||

O Nanak, I do not know my Lord and Master's Command, by which I would merge in the Truth. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਏਕੋ ਨਿਹਚਲ ਨਾਮ ਧਨੁ ਹੋਰੁ ਧਨੁ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

एको निहचल नाम धनु होरु धनु आवै जाइ ॥

Ēko nihachal naam đhanu horu đhanu âavai jaaī ||

The Naam, the Name of the Lord, is the only permanent wealth; all other wealth comes and goes.

ਇਸੁ ਧਨ ਕਉ ਤਸਕਰੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਕਈ ਨਾ ਓਚਕਾ ਲੈ ਜਾਇ ॥

इसु धन कउ तसकरु जोहि न सकई ना ओचका लै जाइ ॥

Īsu đhan kaū ŧasakaru johi na sakaëe naa õchakaa lai jaaī ||

Thieves cannot steal this wealth, nor can robbers take it away.

ਇਹੁ ਹਰਿ ਧਨੁ ਜੀਐ ਸੇਤੀ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਜੀਐ ਨਾਲੇ ਜਾਇ ॥

इहु हरि धनु जीऐ सेती रवि रहिआ जीऐ नाले जाइ ॥

Īhu hari đhanu jeeâi seŧee ravi rahiâa jeeâi naale jaaī ||

This wealth of the Lord is embedded in the soul, and with the soul, it shall depart.

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਈਐ ਮਨਮੁਖਿ ਪਲੈ ਨ ਪਾਇ ॥

पूरे गुर ते पाईऐ मनमुखि पलै न पाइ ॥

Poore gur ŧe paaëeâi manamukhi palai na paaī ||

It is obtained from the Perfect Guru; the self-willed manmukhs do not receive it.

ਧਨੁ ਵਾਪਾਰੀ ਨਾਨਕਾ ਜਿਨੑਾ ਨਾਮ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਆਇ ॥੨॥

धनु वापारी नानका जिन्हा नाम धनु खटिआ आइ ॥२॥

Đhanu vaapaaree naanakaa jinʱaa naam đhanu khatiâa âaī ||2||

Blessed are the traders, O Nanak, who have come to earn the wealth of the Naam. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਮੇਰਾ ਸਾਹਿਬੁ ਅਤਿ ਵਡਾ ਸਚੁ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰਾ ॥

मेरा साहिबु अति वडा सचु गहिर ग्मभीरा ॥

Meraa saahibu âŧi vadaa sachu gahir gambbheeraa ||

My Master is so very great, true, profound and unfathomable.

ਸਭੁ ਜਗੁ ਤਿਸ ਕੈ ਵਸਿ ਹੈ ਸਭੁ ਤਿਸ ਕਾ ਚੀਰਾ ॥

सभु जगु तिस कै वसि है सभु तिस का चीरा ॥

Sabhu jagu ŧis kai vasi hai sabhu ŧis kaa cheeraa ||

The whole world is under His power; everything is the projection of Him.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਈਐ ਨਿਹਚਲੁ ਧਨੁ ਧੀਰਾ ॥

गुर परसादी पाईऐ निहचलु धनु धीरा ॥

Gur parasaađee paaëeâi nihachalu đhanu đheeraa ||

By Guru's Grace, the eternal wealth is obtained, bringing peace and patience to the mind.

ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਭੇਟੈ ਗੁਰੁ ਸੂਰਾ ॥

किरपा ते हरि मनि वसै भेटै गुरु सूरा ॥

Kirapaa ŧe hari mani vasai bhetai guru sooraa ||

By His Grace, the Lord dwells in the mind, and one meets the Brave Guru.

ਗੁਣਵੰਤੀ ਸਾਲਾਹਿਆ ਸਦਾ ਥਿਰੁ ਨਿਹਚਲੁ ਹਰਿ ਪੂਰਾ ॥੭॥

गुणवंती सालाहिआ सदा थिरु निहचलु हरि पूरा ॥७॥

Guñavanŧŧee saalaahiâa sađaa ŧhiru nihachalu hari pooraa ||7||

The virtuous praise the ever-stable, permanent, perfect Lord. ||7||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਧ੍ਰਿਗੁ ਤਿਨੑਾ ਦਾ ਜੀਵਿਆ ਜੋ ਹਰਿ ਸੁਖੁ ਪਰਹਰਿ ਤਿਆਗਦੇ ਦੁਖੁ ਹਉਮੈ ਪਾਪ ਕਮਾਇ ॥

ध्रिगु तिन्हा दा जीविआ जो हरि सुखु परहरि तिआगदे दुखु हउमै पाप कमाइ ॥

Đhrigu ŧinʱaa đaa jeeviâa jo hari sukhu parahari ŧiâagađe đukhu haūmai paap kamaaī ||

Cursed is the life of those who forsake and throw away the peace of the Lord's Name, and suffer pain instead by practicing ego and sin.

ਮਨਮੁਖ ਅਗਿਆਨੀ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਆਪੇ ਤਿਨੑ ਬੂਝ ਨ ਕਾਈ ਪਾਇ ॥

मनमुख अगिआनी माइआ मोहि विआपे तिन्ह बूझ न काई पाइ ॥

Manamukh âgiâanee maaīâa mohi viâape ŧinʱ boojh na kaaëe paaī ||

The ignorant self-willed manmukhs are engrossed in the love of Maya; they have no understanding at all.

ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਓਇ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ਅੰਤਿ ਗਏ ਪਛੁਤਾਇ ॥

हलति पलति ओइ सुखु न पावहि अंति गए पछुताइ ॥

Halaŧi palaŧi õī sukhu na paavahi ânŧŧi gaē pachhuŧaaī ||

In this world and in the world beyond, they do not find peace; in the end, they depart regretting and repenting.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਕੋ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ਤਿਸੁ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

गुर परसादी को नामु धिआए तिसु हउमै विचहु जाइ ॥

Gur parasaađee ko naamu đhiâaē ŧisu haūmai vichahu jaaī ||

By Guru's Grace, one may meditate on the Naam, the Name of the Lord, and egotism departs from within him.

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਪੂਰਬਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਆਇ ਪਾਇ ॥੧॥

नानक जिसु पूरबि होवै लिखिआ सो गुर चरणी आइ पाइ ॥१॥

Naanak jisu poorabi hovai likhiâa so gur charañee âaī paaī ||1||

O Nanak, one who has such pre-ordained destiny, comes and falls at the Guru's Feet. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਨਮੁਖੁ ਊਧਾ ਕਉਲੁ ਹੈ ਨਾ ਤਿਸੁ ਭਗਤਿ ਨ ਨਾਉ ॥

मनमुखु ऊधा कउलु है ना तिसु भगति न नाउ ॥

Manamukhu ǖđhaa kaūlu hai naa ŧisu bhagaŧi na naaū ||

The self-willed manmukh is like the inverted lotus; he has neither devotional worship, nor the Lord's Name.

ਸਕਤੀ ਅੰਦਰਿ ਵਰਤਦਾ ਕੂੜੁ ਤਿਸ ਕਾ ਹੈ ਉਪਾਉ ॥

सकती अंदरि वरतदा कूड़ु तिस का है उपाउ ॥

Sakaŧee ânđđari varaŧađaa kooɍu ŧis kaa hai ūpaaū ||

He remains engrossed in material wealth, and his efforts are false.

ਤਿਸ ਕਾ ਅੰਦਰੁ ਚਿਤੁ ਨ ਭਿਜਈ ਮੁਖਿ ਫੀਕਾ ਆਲਾਉ ॥

तिस का अंदरु चितु न भिजई मुखि फीका आलाउ ॥

Ŧis kaa ânđđaru chiŧu na bhijaëe mukhi pheekaa âalaaū ||

His consciousness is not softened within, and the words from his mouth are insipid.

ਓਇ ਧਰਮਿ ਰਲਾਏ ਨਾ ਰਲਨੑਿ ਓਨਾ ਅੰਦਰਿ ਕੂੜੁ ਸੁਆਉ ॥

ओइ धरमि रलाए ना रलन्हि ओना अंदरि कूड़ु सुआउ ॥

Õī đharami ralaaē naa ralanʱi õnaa ânđđari kooɍu suâaū ||

He does not mingle with the righteous; within him are falsehood and selfishness.

ਨਾਨਕ ਕਰਤੈ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ਮਨਮੁਖ ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਬੋਲਿ ਡੁਬੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰੇ ਜਪਿ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥੨॥

नानक करतै बणत बणाई मनमुख कूड़ु बोलि बोलि डुबे गुरमुखि तरे जपि हरि नाउ ॥२॥

Naanak karaŧai bañaŧ bañaaëe manamukh kooɍu boli boli dube guramukhi ŧare japi hari naaū ||2||

O Nanak, the Creator Lord has arranged things, so that the self-willed manmukhs are drowned by telling lies, while the Gurmukhs are saved by chanting the Lord's Name. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਵਡਾ ਫੇਰੁ ਪਇਆ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਈ ॥

बिनु बूझे वडा फेरु पइआ फिरि आवै जाई ॥

Binu boojhe vadaa pheru paīâa phiri âavai jaaëe ||

Without understanding, one must wander around the cycle of reincarnation, and continue coming and going.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਨ ਕੀਤੀਆ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਈ ॥

सतिगुर की सेवा न कीतीआ अंति गइआ पछुताई ॥

Saŧigur kee sevaa na keeŧeeâa ânŧŧi gaīâa pachhuŧaaëe ||

One who has not served the True Guru, shall depart regretting and repenting in the end.

ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਈ ॥

आपणी किरपा करे गुरु पाईऐ विचहु आपु गवाई ॥

Âapañee kirapaa kare guru paaëeâi vichahu âapu gavaaëe ||

But if the Lord shows His Mercy, one finds the Guru, and ego is banished from within.

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਵਿਚਹੁ ਉਤਰੈ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਈ ॥

त्रिसना भुख विचहु उतरै सुखु वसै मनि आई ॥

Ŧrisanaa bhukh vichahu ūŧarai sukhu vasai mani âaëe ||

Hunger and thirst depart from within, and peace comes to dwell in the mind.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੀਐ ਹਿਰਦੈ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੮॥

सदा सदा सालाहीऐ हिरदै लिव लाई ॥८॥

Sađaa sađaa saalaaheeâi hirađai liv laaëe ||8||

Forever and ever, praise Him with love in your heart. ||8||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਜਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਆਪਣਾ ਤਿਸ ਨੋ ਪੂਜੇ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

जि सतिगुरु सेवे आपणा तिस नो पूजे सभु कोइ ॥

Ji saŧiguru seve âapañaa ŧis no pooje sabhu koī ||

One who serves his True Guru, is worshipped by everyone.

ਸਭਨਾ ਉਪਾਵਾ ਸਿਰਿ ਉਪਾਉ ਹੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥

सभना उपावा सिरि उपाउ है हरि नामु परापति होइ ॥

Sabhanaa ūpaavaa siri ūpaaū hai hari naamu paraapaŧi hoī ||

Of all efforts, the supreme effort is the attainment of the Lord's Name.

ਅੰਤਰਿ ਸੀਤਲ ਸਾਤਿ ਵਸੈ ਜਪਿ ਹਿਰਦੈ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

अंतरि सीतल साति वसै जपि हिरदै सदा सुखु होइ ॥

Ânŧŧari seeŧal saaŧi vasai japi hirađai sađaa sukhu hoī ||

Peace and tranquility come to dwell within the mind; meditating within the heart, there comes a lasting peace.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਖਾਣਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੈਨਣਾ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਡਾਈ ਹੋਇ ॥੧॥

अम्रितु खाणा अम्रितु पैनणा नानक नामु वडाई होइ ॥१॥

Âmmmriŧu khaañaa âmmmriŧu painañaa naanak naamu vadaaëe hoī ||1||

The Ambrosial Amrit is his food, and the Ambrosial Amrit is his clothes; O Nanak, through the Naam, the Name of the Lord, greatness is obtained. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਏ ਮਨ ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਸੁਣਿ ਹਰਿ ਪਾਵਹਿ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨੁ ॥

ए मन गुर की सिख सुणि हरि पावहि गुणी निधानु ॥

Ē man gur kee sikh suñi hari paavahi guñee niđhaanu ||

O mind, listen to the Guru's Teachings, and you shall obtain the treasure of virtue.

ਹਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਉਮੈ ਜਾਇ ਗੁਮਾਨੁ ॥

हरि सुखदाता मनि वसै हउमै जाइ गुमानु ॥

Hari sukhađaaŧaa mani vasai haūmai jaaī gumaanu ||

The Lord, the Giver of peace, shall dwell in your mind, and your egotism and pride shall depart.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਪਾਈਐ ਤਾ ਅਨਦਿਨੁ ਲਾਗੈ ਧਿਆਨੁ ॥੨॥

नानक नदरी पाईऐ ता अनदिनु लागै धिआनु ॥२॥

Naanak nađaree paaëeâi ŧaa ânađinu laagai đhiâanu ||2||

O Nanak, when the Lord bestows His Glance of Grace, then, night and day, one centers his meditation on the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਸਭੁ ਸਚੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਵਿਤਾ ॥

सतु संतोखु सभु सचु है गुरमुखि पविता ॥

Saŧu sanŧŧokhu sabhu sachu hai guramukhi paviŧaa ||

The Gurmukh is totally truthful, content and pure.

ਅੰਦਰਹੁ ਕਪਟੁ ਵਿਕਾਰੁ ਗਇਆ ਮਨੁ ਸਹਜੇ ਜਿਤਾ ॥

अंदरहु कपटु विकारु गइआ मनु सहजे जिता ॥

Ânđđarahu kapatu vikaaru gaīâa manu sahaje jiŧaa ||

Deception and wickedness have departed from within him, and he easily conquers his mind.

ਤਹ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਅਨੰਦ ਰਸੁ ਅਗਿਆਨੁ ਗਵਿਤਾ ॥

तह जोति प्रगासु अनंद रसु अगिआनु गविता ॥

Ŧah joŧi prgaasu ânanđđ rasu âgiâanu gaviŧaa ||

There, the Divine Light and the essence of bliss are manifest, and ignorance is eliminated.

ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਰਵੈ ਗੁਣ ਪਰਗਟੁ ਕਿਤਾ ॥

अनदिनु हरि के गुण रवै गुण परगटु किता ॥

Ânađinu hari ke guñ ravai guñ paragatu kiŧaa ||

Night and day, he sings the Glorious Praises of the Lord, and manifests the excellence of the Lord.

ਸਭਨਾ ਦਾਤਾ ਏਕੁ ਹੈ ਇਕੋ ਹਰਿ ਮਿਤਾ ॥੯॥

सभना दाता एकु है इको हरि मिता ॥९॥

Sabhanaa đaaŧaa ēku hai īko hari miŧaa ||9||

The One Lord is the Giver of all; the Lord alone is our friend. ||9||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿੰਦੇ ਸੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਕਹੀਐ ਜਿ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

ब्रहमु बिंदे सो ब्राहमणु कहीऐ जि अनदिनु हरि लिव लाए ॥

Brhamu binđđe so braahamañu kaheeâi ji ânađinu hari liv laaē ||

One who understands God, who lovingly centers his mind on the Lord night and day, is called a Brahmin.

ਸਤਿਗੁਰ ਪੁਛੈ ਸਚੁ ਸੰਜਮੁ ਕਮਾਵੈ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਤਿਸੁ ਜਾਏ ॥

सतिगुर पुछै सचु संजमु कमावै हउमै रोगु तिसु जाए ॥

Saŧigur puchhai sachu sanjjamu kamaavai haūmai rogu ŧisu jaaē ||

Consulting the True Guru, he practices Truth and self-restraint, and he is rid of the disease of ego.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਗੁਣ ਸੰਗ੍ਰਹੈ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਏ ॥

हरि गुण गावै गुण संग्रहै जोती जोति मिलाए ॥

Hari guñ gaavai guñ sanggrhai joŧee joŧi milaaē ||

He sings the Glorious Praises of the Lord, and gathers in His Praises; his light is blended with the Light.

ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਜਿ ਹਉਮੈ ਮੇਟਿ ਸਮਾਏ ॥

इसु जुग महि को विरला ब्रहम गिआनी जि हउमै मेटि समाए ॥

Īsu jug mahi ko viralaa brham giâanee ji haūmai meti samaaē ||

In this world, one who knows God is very rare; eradicating ego, he is absorbed in God.

ਨਾਨਕ ਤਿਸ ਨੋ ਮਿਲਿਆ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਜਿ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ॥੧॥

नानक तिस नो मिलिआ सदा सुखु पाईऐ जि अनदिनु हरि नामु धिआए ॥१॥

Naanak ŧis no miliâa sađaa sukhu paaëeâi ji ânađinu hari naamu đhiâaē ||1||

O Nanak, meeting him, peace is obtained; night and day, he meditates on the Lord's Name. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਅੰਤਰਿ ਕਪਟੁ ਮਨਮੁਖ ਅਗਿਆਨੀ ਰਸਨਾ ਝੂਠੁ ਬੋਲਾਇ ॥

अंतरि कपटु मनमुख अगिआनी रसना झूठु बोलाइ ॥

Ânŧŧari kapatu manamukh âgiâanee rasanaa jhoothu bolaaī ||

Within the ignorant self-willed manmukh is deception; with his tongue, he speaks lies.

ਕਪਟਿ ਕੀਤੈ ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਨ ਭੀਜੈ ਨਿਤ ਵੇਖੈ ਸੁਣੈ ਸੁਭਾਇ ॥

कपटि कीतै हरि पुरखु न भीजै नित वेखै सुणै सुभाइ ॥

Kapati keeŧai hari purakhu na bheejai niŧ vekhai suñai subhaaī ||

Practicing deception, he does not please the Lord God, who always sees and hears with natural ease.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਜਾਇ ਜਗੁ ਪਰਬੋਧੈ ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਸੁਆਇ ॥

दूजै भाइ जाइ जगु परबोधै बिखु माइआ मोह सुआइ ॥

Đoojai bhaaī jaaī jagu parabođhai bikhu maaīâa moh suâaī ||

In the love of duality, he goes to instruct the world, but he is engrossed in the poison of Maya and attachment to pleasure.

ਇਤੁ ਕਮਾਣੈ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵੈ ਜੰਮੈ ਮਰੈ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

इतु कमाणै सदा दुखु पावै जमै मरै फिरि आवै जाइ ॥

Īŧu kamaañai sađaa đukhu paavai jammai marai phiri âavai jaaī ||

By doing so, he suffers in constant pain; he is born and then dies, and comes and goes again and again.

ਸਹਸਾ ਮੂਲਿ ਨ ਚੁਕਈ ਵਿਚਿ ਵਿਸਟਾ ਪਚੈ ਪਚਾਇ ॥

सहसा मूलि न चुकई विचि विसटा पचै पचाइ ॥

Sahasaa mooli na chukaëe vichi visataa pachai pachaaī ||

His doubts do not leave him at all, and he rots away in manure.

ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਮੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਸੁਣਾਇ ॥

जिस नो क्रिपा करे मेरा सुआमी तिसु गुर की सिख सुणाइ ॥

Jis no kripaa kare meraa suâamee ŧisu gur kee sikh suñaaī ||

One, unto whom my Lord Master shows His Mercy, listens to the Guru's Teachings.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਗਾਵੈ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਅੰਤਿ ਛਡਾਇ ॥੨॥

हरि नामु धिआवै हरि नामो गावै हरि नामो अंति छडाइ ॥२॥

Hari naamu đhiâavai hari naamo gaavai hari naamo ânŧŧi chhadaaī ||2||

He meditates on the Lord's Name, and sings the Lord's Name; in the end, the Lord's Name will deliver him. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜਿਨਾ ਹੁਕਮੁ ਮਨਾਇਓਨੁ ਤੇ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰਿ ॥

जिना हुकमु मनाइओनु ते पूरे संसारि ॥

Jinaa hukamu manaaīõnu ŧe poore sanssaari ||

Those who obey the Hukam of the Lord's Command, are the perfect persons in the world.

ਸਾਹਿਬੁ ਸੇਵਨੑਿ ਆਪਣਾ ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥

साहिबु सेवन्हि आपणा पूरै सबदि वीचारि ॥

Saahibu sevanʱi âapañaa poorai sabađi veechaari ||

They serve their Lord Master, and reflect upon the Perfect Word of the Shabad.

ਹਰਿ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਪਿਆਰਿ ॥

हरि की सेवा चाकरी सचै सबदि पिआरि ॥

Hari kee sevaa chaakaree sachai sabađi piâari ||

They serve the Lord, and love the True Word of the Shabad.

ਹਰਿ ਕਾ ਮਹਲੁ ਤਿਨੑੀ ਪਾਇਆ ਜਿਨੑ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਮਾਰਿ ॥

हरि का महलु तिन्ही पाइआ जिन्ह हउमै विचहु मारि ॥

Hari kaa mahalu ŧinʱee paaīâa jinʱ haūmai vichahu maari ||

They attain the Mansion of the Lord's Presence, as they eradicate egotism from within.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਜਪਿ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੧੦॥

नानक गुरमुखि मिलि रहे जपि हरि नामा उर धारि ॥१०॥

Naanak guramukhi mili rahe japi hari naamaa ūr đhaari ||10||

O Nanak, the Gurmukhs remain united with Him, chanting the Name of the Lord, and enshrining it within their hearts. ||10||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਧਿਆਨ ਸਹਜ ਧੁਨਿ ਉਪਜੈ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥

गुरमुखि धिआन सहज धुनि उपजै सचि नामि चितु लाइआ ॥

Guramukhi đhiâan sahaj đhuni ūpajai sachi naami chiŧu laaīâa ||

The Gurmukh meditates on the Lord; the celestial sound-current resounds within him, and he focuses his consciousness on the True Name.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਨਦਿਨੁ ਰਹੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥

गुरमुखि अनदिनु रहै रंगि राता हरि का नामु मनि भाइआ ॥

Guramukhi ânađinu rahai ranggi raaŧaa hari kaa naamu mani bhaaīâa ||

The Gurmukh remains imbued with the Lord's Love, night and day; his mind is pleased with the Name of the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਵੇਖਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਬੋਲਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਸਹਜਿ ਰੰਗੁ ਲਾਇਆ ॥

गुरमुखि हरि वेखहि गुरमुखि हरि बोलहि गुरमुखि हरि सहजि रंगु लाइआ ॥

Guramukhi hari vekhahi guramukhi hari bolahi guramukhi hari sahaji ranggu laaīâa ||

The Gurmukh beholds the Lord, the Gurmukh speaks of the Lord, and the Gurmukh naturally loves the Lord.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਵੈ ਤਿਮਰ ਅਗਿਆਨੁ ਅਧੇਰੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥

नानक गुरमुखि गिआनु परापति होवै तिमर अगिआनु अधेरु चुकाइआ ॥

Naanak guramukhi giâanu paraapaŧi hovai ŧimar âgiâanu âđheru chukaaīâa ||

O Nanak, the Gurmukh attains spiritual wisdom, and the pitch-black darkness of ignorance is dispelled.

ਜਿਸ ਨੋ ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਧੁਰਿ ਪੂਰਾ ਤਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥੧॥

जिस नो करमु होवै धुरि पूरा तिनि गुरमुखि हरि नामु धिआइआ ॥१॥

Jis no karamu hovai đhuri pooraa ŧini guramukhi hari naamu đhiâaīâa ||1||

One who is blessed by the Perfect Lord's Grace - as Gurmukh, he meditates on the Lord's Name. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿਨਾ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸਬਦਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥

सतिगुरु जिना न सेविओ सबदि न लगो पिआरु ॥

Saŧiguru jinaa na seviõ sabađi na lago piâaru ||

Those who do not serve the True Guru do not embrace love for the Word of the Shabad.

ਸਹਜੇ ਨਾਮੁ ਨ ਧਿਆਇਆ ਕਿਤੁ ਆਇਆ ਸੰਸਾਰਿ ॥

सहजे नामु न धिआइआ कितु आइआ संसारि ॥

Sahaje naamu na đhiâaīâa kiŧu âaīâa sanssaari ||

They do not meditate on the Celestial Naam, the Name of the Lord - why did they even bother to come into the world?

ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਪਾਈਐ ਵਿਸਟਾ ਸਦਾ ਖੁਆਰੁ ॥

फिरि फिरि जूनी पाईऐ विसटा सदा खुआरु ॥

Phiri phiri joonee paaëeâi visataa sađaa khuâaru ||

Time and time again, they are reincarnated, and they rot away forever in manure.

ਕੂੜੈ ਲਾਲਚਿ ਲਗਿਆ ਨਾ ਉਰਵਾਰੁ ਨ ਪਾਰੁ ॥

कूड़ै लालचि लगिआ ना उरवारु न पारु ॥

Kooɍai laalachi lagiâa naa ūravaaru na paaru ||

They are attached to false greed; they are not on this shore, nor on the one beyond.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਜਿ ਆਪਿ ਮੇਲੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥੨॥

नानक गुरमुखि उबरे जि आपि मेले करतारि ॥२॥

Naanak guramukhi ūbare ji âapi mele karaŧaari ||2||

O Nanak, the Gurmukhs are saved; the Creator Lord unites them with Himself. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਭਗਤ ਸਚੈ ਦਰਿ ਸੋਹਦੇ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਰਹਾਏ ॥

भगत सचै दरि सोहदे सचै सबदि रहाए ॥

Bhagaŧ sachai đari sohađe sachai sabađi rahaaē ||

The devotees look beauteous in the True Court of the Lord; they abide in the True Word of the Shabad.

ਹਰਿ ਕੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਤਿਨ ਊਪਜੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰੇਮ ਕਸਾਏ ॥

हरि की प्रीति तिन ऊपजी हरि प्रेम कसाए ॥

Hari kee preeŧi ŧin ǖpajee hari prem kasaaē ||

The Lord's Love wells up in them; they are attracted by the Lord's Love.

ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਰਹਹਿ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਿਆਏ ॥

हरि रंगि रहहि सदा रंगि राते रसना हरि रसु पिआए ॥

Hari ranggi rahahi sađaa ranggi raaŧe rasanaa hari rasu piâaē ||

They abide in the Lord's Love, they remain imbued with the Lord's Love forever, and with their tongues, they drink in the sublime essence of the Lord.

ਸਫਲੁ ਜਨਮੁ ਜਿਨੑੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਰਿਦੈ ਵਸਾਏ ॥

सफलु जनमु जिन्ही गुरमुखि जाता हरि जीउ रिदै वसाए ॥

Saphalu janamu jinʱee guramukhi jaaŧaa hari jeeū riđai vasaaē ||

Fruitful are the lives of those Gurmukhs who recognize the Lord and enshrine Him in their hearts.

ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਫਿਰੈ ਬਿਲਲਾਦੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਏ ॥੧੧॥

बाझु गुरू फिरै बिललादी दूजै भाइ खुआए ॥११॥

Baajhu guroo phirai bilalaađee đoojai bhaaī khuâaē ||11||

Without the Guru, they wander around crying out in misery; in the love of duality, they are ruined. ||11||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਕਲਿਜੁਗ ਮਹਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਭਗਤੀ ਖਟਿਆ ਹਰਿ ਉਤਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ॥

कलिजुग महि नामु निधानु भगती खटिआ हरि उतम पदु पाइआ ॥

Kalijug mahi naamu niđhaanu bhagaŧee khatiâa hari ūŧam pađu paaīâa ||

In the Dark Age of Kali Yuga, the devotees earn the treasure of the Naam, the Name of the Lord; they obtain the supreme status of the Lord.

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸਾਇਆ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥

सतिगुर सेवि हरि नामु मनि वसाइआ अनदिनु नामु धिआइआ ॥

Saŧigur sevi hari naamu mani vasaaīâa ânađinu naamu đhiâaīâa ||

Serving the True Guru, they enshrine the Lord's Name in their minds, and they meditate on the Naam, night and day.

ਵਿਚੇ ਗ੍ਰਿਹ ਗੁਰ ਬਚਨਿ ਉਦਾਸੀ ਹਉਮੈ ਮੋਹੁ ਜਲਾਇਆ ॥

विचे ग्रिह गुर बचनि उदासी हउमै मोहु जलाइआ ॥

Viche grih gur bachani ūđaasee haūmai mohu jalaaīâa ||

Within the home of their own selves, they remain unattached, through the Guru's Teachings; they burn away egotism and emotional attachment.

ਆਪਿ ਤਰਿਆ ਕੁਲ ਜਗਤੁ ਤਰਾਇਆ ਧੰਨੁ ਜਣੇਦੀ ਮਾਇਆ ॥

आपि तरिआ कुल जगतु तराइआ धंनु जणेदी माइआ ॥

Âapi ŧariâa kul jagaŧu ŧaraaīâa đhannu jañeđee maaīâa ||

They save themselves, and they save the whole world. Blessed are the mothers who gave birth to them.

ਐਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੋਈ ਪਾਏ ਜਿਸੁ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਹਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥

ऐसा सतिगुरु सोई पाए जिसु धुरि मसतकि हरि लिखि पाइआ ॥

Âisaa saŧiguru soëe paaē jisu đhuri masaŧaki hari likhi paaīâa ||

He alone finds such a True Guru, upon whose forehead the Lord inscribed such pre-ordained destiny.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਵਿਟਹੁ ਜਿਨਿ ਭ੍ਰਮਿ ਭੁਲਾ ਮਾਰਗਿ ਪਾਇਆ ॥੧॥

जन नानक बलिहारी गुर आपणे विटहु जिनि भ्रमि भुला मारगि पाइआ ॥१॥

Jan naanak balihaaree gur âapañe vitahu jini bhrmi bhulaa maaragi paaīâa ||1||

Servant Nanak is a sacrifice to his Guru; when he was wandering in doubt, He placed him on the Path. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮਾਇਆ ਵੇਖਿ ਭੁਲੇ ਜਿਉ ਦੇਖਿ ਦੀਪਕਿ ਪਤੰਗ ਪਚਾਇਆ ॥

त्रै गुण माइआ वेखि भुले जिउ देखि दीपकि पतंग पचाइआ ॥

Ŧrai guñ maaīâa vekhi bhule jiū đekhi đeepaki paŧangg pachaaīâa ||

Beholding Maya with her three dispositions, he goes astray; he is like the moth, which sees the flame, and is consumed.

ਪੰਡਿਤ ਭੁਲਿ ਭੁਲਿ ਮਾਇਆ ਵੇਖਹਿ ਦਿਖਾ ਕਿਨੈ ਕਿਹੁ ਆਣਿ ਚੜਾਇਆ ॥

पंडित भुलि भुलि माइआ वेखहि दिखा किनै किहु आणि चड़ाइआ ॥

Panddiŧ bhuli bhuli maaīâa vekhahi đikhaa kinai kihu âañi chaɍaaīâa ||

The mistaken, deluded Pandits gaze upon Maya, and watch to see whether anyone has offered them something.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪੜਹਿ ਨਿਤ ਬਿਖਿਆ ਨਾਵਹੁ ਦਯਿ ਖੁਆਇਆ ॥

दूजै भाइ पड़हि नित बिखिआ नावहु दयि खुआइआ ॥

Đoojai bhaaī paɍahi niŧ bikhiâa naavahu đayi khuâaīâa ||

In the love of duality, they read continually about sin, while the Lord has withheld His Name from them.

ਜੋਗੀ ਜੰਗਮ ਸੰਨਿਆਸੀ ਭੁਲੇ ਓਨੑਾ ਅਹੰਕਾਰੁ ਬਹੁ ਗਰਬੁ ਵਧਾਇਆ ॥

जोगी जंगम संनिआसी भुले ओन्हा अहंकारु बहु गरबु वधाइआ ॥

Jogee janggam sanniâasee bhule õnʱaa âhankkaaru bahu garabu vađhaaīâa ||

The Yogis, the wandering hermits and the Sannyaasees have gone astray; their egotism and arrogance have increased greatly.

ਛਾਦਨੁ ਭੋਜਨੁ ਨ ਲੈਹੀ ਸਤ ਭਿਖਿਆ ਮਨਹਠਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥

छादनु भोजनु न लैही सत भिखिआ मनहठि जनमु गवाइआ ॥

Chhaađanu bhojanu na laihee saŧ bhikhiâa manahathi janamu gavaaīâa ||

They do not accept the true donations of clothes and food, and their lives are ruined by their stubborn minds.

ਏਤੜਿਆ ਵਿਚਹੁ ਸੋ ਜਨੁ ਸਮਧਾ ਜਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥

एतड़िआ विचहु सो जनु समधा जिनि गुरमुखि नामु धिआइआ ॥

Ēŧaɍiâa vichahu so janu samađhaa jini guramukhi naamu đhiâaīâa ||

Among these, he alone is a man of poise, who, as Gurmukh, meditates on the Naam, the Name of the Lord.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖਿ ਸੁਣਾਈਐ ਜਾ ਕਰਦੇ ਸਭਿ ਕਰਾਇਆ ॥੨॥

जन नानक किस नो आखि सुणाईऐ जा करदे सभि कराइआ ॥२॥

Jan naanak kis no âakhi suñaaëeâi jaa karađe sabhi karaaīâa ||2||

Unto whom should servant Nanak speak and complain? All act as the Lord causes them to act. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਪਰੇਤੁ ਹੈ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰਾ ॥

माइआ मोहु परेतु है कामु क्रोधु अहंकारा ॥

Maaīâa mohu pareŧu hai kaamu krođhu âhankkaaraa ||

Emotional attachment to Maya, sexual desire, anger and egotism are demons.

ਏਹ ਜਮ ਕੀ ਸਿਰਕਾਰ ਹੈ ਏਨੑਾ ਉਪਰਿ ਜਮ ਕਾ ਡੰਡੁ ਕਰਾਰਾ ॥

एह जम की सिरकार है एन्हा उपरि जम का डंडु करारा ॥

Ēh jam kee sirakaar hai ēnʱaa ūpari jam kaa danddu karaaraa ||

Because of them, mortals are subject to death; above their heads hangs the heavy club of the Messenger of Death.

ਮਨਮੁਖ ਜਮ ਮਗਿ ਪਾਈਅਨੑਿ ਜਿਨੑ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਪਿਆਰਾ ॥

मनमुख जम मगि पाईअन्हि जिन्ह दूजा भाउ पिआरा ॥

Manamukh jam magi paaëeânʱi jinʱ đoojaa bhaaū piâaraa ||

The self-willed manmukhs, in love with duality, are led onto the path of Death.

ਜਮ ਪੁਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਨਿ ਕੋ ਸੁਣੈ ਨ ਪੂਕਾਰਾ ॥

जम पुरि बधे मारीअनि को सुणै न पूकारा ॥

Jam puri bađhe maareeâni ko suñai na pookaaraa ||

In the City of Death, they are tied up and beaten, and no one hears their cries.

ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥੧੨॥

जिस नो क्रिपा करे तिसु गुरु मिलै गुरमुखि निसतारा ॥१२॥

Jis no kripaa kare ŧisu guru milai guramukhi nisaŧaaraa ||12||

One who is blessed by the Lord's Grace meets the Guru; as Gurmukh, he is emancipated. ||12||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਮੋਹਣੀ ਮਨਮੁਖਾ ਨੋ ਗਈ ਖਾਇ ॥

हउमै ममता मोहणी मनमुखा नो गई खाइ ॥

Haūmai mamaŧaa mohañee manamukhaa no gaëe khaaī ||

By egotism and pride, the self-willed manmukhs are enticed, and consumed.

ਜੋ ਮੋਹਿ ਦੂਜੈ ਚਿਤੁ ਲਾਇਦੇ ਤਿਨਾ ਵਿਆਪਿ ਰਹੀ ਲਪਟਾਇ ॥

जो मोहि दूजै चितु लाइदे तिना विआपि रही लपटाइ ॥

Jo mohi đoojai chiŧu laaīđe ŧinaa viâapi rahee lapataaī ||

Those who center their consciousness on duality are caught in it, and remain stuck.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਰਜਾਲੀਐ ਤਾ ਏਹ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

गुर कै सबदि परजालीऐ ता एह विचहु जाइ ॥

Gur kai sabađi parajaaleeâi ŧaa ēh vichahu jaaī ||

But when it is burnt away by the Word of the Guru's Shabad, only then does it depart from within.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਹੋਵੈ ਉਜਲਾ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

तनु मनु होवै उजला नामु वसै मनि आइ ॥

Ŧanu manu hovai ūjalaa naamu vasai mani âaī ||

The body and mind become radiant and bright, and the Naam, the Name of the Lord, comes to dwell within the mind.

ਨਾਨਕ ਮਾਇਆ ਕਾ ਮਾਰਣੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥੧॥

नानक माइआ का मारणु हरि नामु है गुरमुखि पाइआ जाइ ॥१॥

Naanak maaīâa kaa maarañu hari naamu hai guramukhi paaīâa jaaī ||1||

O Nanak, the Lord's Name is the antidote to Maya; the Gurmukh obtains it. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਇਹੁ ਮਨੁ ਕੇਤੜਿਆ ਜੁਗ ਭਰਮਿਆ ਥਿਰੁ ਰਹੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

इहु मनु केतड़िआ जुग भरमिआ थिरु रहै न आवै जाइ ॥

Īhu manu keŧaɍiâa jug bharamiâa ŧhiru rahai na âavai jaaī ||

This mind has wandered through so many ages; it has not remained stable - it continues coming and going.

ਹਰਿ ਭਾਣਾ ਤਾ ਭਰਮਾਇਅਨੁ ਕਰਿ ਪਰਪੰਚੁ ਖੇਲੁ ਉਪਾਇ ॥

हरि भाणा ता भरमाइअनु करि परपंचु खेलु उपाइ ॥

Hari bhaañaa ŧaa bharamaaīânu kari parapancchu khelu ūpaaī ||

When it is pleasing to the Lord's Will, then He causes the soul to wander; He has set the world-drama in motion.

ਜਾ ਹਰਿ ਬਖਸੇ ਤਾ ਗੁਰ ਮਿਲੈ ਅਸਥਿਰੁ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

जा हरि बखसे ता गुर मिलै असथिरु रहै समाइ ॥

Jaa hari bakhase ŧaa gur milai âsaŧhiru rahai samaaī ||

When the Lord forgives, then one meets the Guru, and becoming stable, he remains absorbed in the Lord.

ਨਾਨਕ ਮਨ ਹੀ ਤੇ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਨਾ ਕਿਛੁ ਮਰੈ ਨ ਜਾਇ ॥੨॥

नानक मन ही ते मनु मानिआ ना किछु मरै न जाइ ॥२॥

Naanak man hee ŧe manu maaniâa naa kichhu marai na jaaī ||2||

O Nanak, through the mind, the mind is satisfied, and then, nothing comes or goes. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਅਪਾਰੁ ਹੈ ਮਿਲਣਾ ਸੰਜੋਗੀ ॥

काइआ कोटु अपारु है मिलणा संजोगी ॥

Kaaīâa kotu âpaaru hai milañaa sanjjogee ||

The body is the fortress of the Infinite Lord; it is obtained only by destiny.

ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਆਪਿ ਵਸਿ ਰਹਿਆ ਆਪੇ ਰਸ ਭੋਗੀ ॥

काइआ अंदरि आपि वसि रहिआ आपे रस भोगी ॥

Kaaīâa ânđđari âapi vasi rahiâa âape ras bhogee ||

The Lord Himself dwells within the body; He Himself is the Enjoyer of pleasures.

ਆਪਿ ਅਤੀਤੁ ਅਲਿਪਤੁ ਹੈ ਨਿਰਜੋਗੁ ਹਰਿ ਜੋਗੀ ॥

आपि अतीतु अलिपतु है निरजोगु हरि जोगी ॥

Âapi âŧeeŧu âlipaŧu hai nirajogu hari jogee ||

He Himself remains detached and unaffected; while unattached, He is still attached.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਕਰੇ ਹਰਿ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਗੀ ॥

जो तिसु भावै सो करे हरि करे सु होगी ॥

Jo ŧisu bhaavai so kare hari kare su hogee ||

He does whatever He pleases, and whatever He does, comes to pass.

ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਲਹਿ ਜਾਹਿ ਵਿਜੋਗੀ ॥੧੩॥

हरि गुरमुखि नामु धिआईऐ लहि जाहि विजोगी ॥१३॥

Hari guramukhi naamu đhiâaëeâi lahi jaahi vijogee ||13||

The Gurmukh meditates on the Lord's Name, and separation from the Lord is ended. ||13||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਆਪਿ ਅਖਾਇਦਾ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥

वाहु वाहु आपि अखाइदा गुर सबदी सचु सोइ ॥

Vaahu vaahu âapi âkhaaīđaa gur sabađee sachu soī ||

Waaho! Waaho! The Lord Himself causes us to praise Him, through the True Word of the Guru's Shabad.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਿਫਤਿ ਸਲਾਹ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਕੋਇ ॥

वाहु वाहु सिफति सलाह है गुरमुखि बूझै कोइ ॥

Vaahu vaahu siphaŧi salaah hai guramukhi boojhai koī ||

Waaho! Waaho! is His Eulogy and Praise; how rare are the Gurmukhs who understand this.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਬਾਣੀ ਸਚੁ ਹੈ ਸਚਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥

वाहु वाहु बाणी सचु है सचि मिलावा होइ ॥

Vaahu vaahu baañee sachu hai sachi milaavaa hoī ||

Waaho! Waaho! is the True Word of His Bani, by which we meet our True Lord.

ਨਾਨਕ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਤਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੧॥

नानक वाहु वाहु करतिआ प्रभु पाइआ करमि परापति होइ ॥१॥

Naanak vaahu vaahu karaŧiâa prbhu paaīâa karami paraapaŧi hoī ||1||

O Nanak, chanting Waaho! Waaho! God is attained; by His Grace, He is obtained. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਤੀ ਰਸਨਾ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਈ ॥

वाहु वाहु करती रसना सबदि सुहाई ॥

Vaahu vaahu karaŧee rasanaa sabađi suhaaëe ||

Chanting Waaho! Waaho! the tongue is adorned with the Word of the Shabad.

ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲਿਆ ਆਈ ॥

पूरै सबदि प्रभु मिलिआ आई ॥

Poorai sabađi prbhu miliâa âaëe ||

Through the Perfect Shabad, one comes to meet God.

ਵਡਭਾਗੀਆ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਮੁਹਹੁ ਕਢਾਈ ॥

वडभागीआ वाहु वाहु मुहहु कढाई ॥

Vadabhaageeâa vaahu vaahu muhahu kadhaaëe ||

How very fortunate are those, who with their mouths, chant Waaho! Waaho!

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਹਿ ਸੇਈ ਜਨ ਸੋਹਣੇ ਤਿਨੑ ਕਉ ਪਰਜਾ ਪੂਜਣ ਆਈ ॥

वाहु वाहु करहि सेई जन सोहणे तिन्ह कउ परजा पूजण आई ॥

Vaahu vaahu karahi seëe jan sohañe ŧinʱ kaū parajaa poojañ âaëe ||

How beautiful are those persons who chant Waaho! Waaho! ; people come to venerate them.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਵੈ ਨਾਨਕ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਈ ॥੨॥

वाहु वाहु करमि परापति होवै नानक दरि सचै सोभा पाई ॥२॥

Vaahu vaahu karami paraapaŧi hovai naanak đari sachai sobhaa paaëe ||2||

Waaho! Waaho! is obtained by His Grace; O Nanak, honor is obtained at the Gate of the True Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਬਜਰ ਕਪਾਟ ਕਾਇਆ ਗੜ੍ਹ੍ਹ ਭੀਤਰਿ ਕੂੜੁ ਕੁਸਤੁ ਅਭਿਮਾਨੀ ॥

बजर कपाट काइआ गड़्ह भीतरि कूड़ु कुसतु अभिमानी ॥

Bajar kapaat kaaīâa gaɍʱ bheeŧari kooɍu kusaŧu âbhimaanee ||

Within the fortress of body, are the hard and rigid doors of falsehood, deception and pride.

ਭਰਮਿ ਭੂਲੇ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵਨੀ ਮਨਮੁਖ ਅੰਧ ਅਗਿਆਨੀ ॥

भरमि भूले नदरि न आवनी मनमुख अंध अगिआनी ॥

Bharami bhoole nađari na âavanee manamukh ânđđh âgiâanee ||

Deluded by doubt, the blind and ignorant self-willed manmukhs cannot see them.

ਉਪਾਇ ਕਿਤੈ ਨ ਲਭਨੀ ਕਰਿ ਭੇਖ ਥਕੇ ਭੇਖਵਾਨੀ ॥

उपाइ कितै न लभनी करि भेख थके भेखवानी ॥

Ūpaaī kiŧai na labhanee kari bhekh ŧhake bhekhavaanee ||

They cannot be found by any efforts; wearing their religious robes, the wearers have grown weary of trying.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਖੋਲਾਈਅਨੑਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪਾਨੀ ॥

गुर सबदी खोलाईअन्हि हरि नामु जपानी ॥

Gur sabađee kholaaëeânʱi hari naamu japaanee ||

The doors are opened only by the Word of the Guru's Shabad, and then, one chants the Name of the Lord.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਿਰਖੁ ਹੈ ਜਿਨ ਪੀਆ ਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤਾਨੀ ॥੧੪॥

हरि जीउ अम्रित बिरखु है जिन पीआ ते त्रिपतानी ॥१४॥

Hari jeeū âmmmriŧ birakhu hai jin peeâa ŧe ŧripaŧaanee ||14||

The Dear Lord is the Tree of Ambrosial Nectar; those who drink in this Nectar are satisfied. ||14||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਤਿਆ ਰੈਣਿ ਸੁਖਿ ਵਿਹਾਇ ॥

वाहु वाहु करतिआ रैणि सुखि विहाइ ॥

Vaahu vaahu karaŧiâa raiñi sukhi vihaaī ||

Chanting Waaho! Waaho! the night of one's life passes in peace.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਤਿਆ ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਹੋਵੈ ਮੇਰੀ ਮਾਇ ॥

वाहु वाहु करतिआ सदा अनंदु होवै मेरी माइ ॥

Vaahu vaahu karaŧiâa sađaa ânanđđu hovai meree maaī ||

Chanting Waaho! Waaho! I am in eternal bliss, O my mother!

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਤਿਆ ਹਰਿ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

वाहु वाहु करतिआ हरि सिउ लिव लाइ ॥

Vaahu vaahu karaŧiâa hari siū liv laaī ||

Chanting Waaho! Waaho!, I have fallen in love with the Lord.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਮੀ ਬੋਲੈ ਬੋਲਾਇ ॥

वाहु वाहु करमी बोलै बोलाइ ॥

Vaahu vaahu karamee bolai bolaaī ||

Waaho! Waaho! Through the karma of good deeds, I chant it, and inspire others to chant it as well.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਤਿਆ ਸੋਭਾ ਪਾਇ ॥

वाहु वाहु करतिआ सोभा पाइ ॥

Vaahu vaahu karaŧiâa sobhaa paaī ||

Chanting Waaho! Waaho!, one obtains honor.

ਨਾਨਕ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਤਿ ਰਜਾਇ ॥੧॥

नानक वाहु वाहु सति रजाइ ॥१॥

Naanak vaahu vaahu saŧi rajaaī ||1||

O Nanak, Waaho! Waaho! is the Will of the True Lord. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਬਾਣੀ ਸਚੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਧੀ ਭਾਲਿ ॥

वाहु वाहु बाणी सचु है गुरमुखि लधी भालि ॥

Vaahu vaahu baañee sachu hai guramukhi lađhee bhaali ||

Waaho! Waaho! is the Bani of the True Word. Searching, the Gurmukhs have found it.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਬਦੇ ਉਚਰੈ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਹਿਰਦੈ ਨਾਲਿ ॥

वाहु वाहु सबदे उचरै वाहु वाहु हिरदै नालि ॥

Vaahu vaahu sabađe ūcharai vaahu vaahu hirađai naali ||

Waaho! Waaho! They chant the Word of the Shabad. Waaho! Waaho! They enshrine it in their hearts.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਤਿਆ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਸਹਜੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਾਲਿ ॥

वाहु वाहु करतिआ हरि पाइआ सहजे गुरमुखि भालि ॥

Vaahu vaahu karaŧiâa hari paaīâa sahaje guramukhi bhaali ||

Chanting Waaho! Waaho! the Gurmukhs easily obtain the Lord, after searching.

ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਨਾਨਕਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਿਦੈ ਸਮਾਲਿ ॥੨॥

से वडभागी नानका हरि हरि रिदै समालि ॥२॥

Se vadabhaagee naanakaa hari hari riđai samaali ||2||

O Nanak, very fortunate are those who reflect upon the Lord, Har, Har, within their hearts. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਏ ਮਨਾ ਅਤਿ ਲੋਭੀਆ ਨਿਤ ਲੋਭੇ ਰਾਤਾ ॥

ए मना अति लोभीआ नित लोभे राता ॥

Ē manaa âŧi lobheeâa niŧ lobhe raaŧaa ||

O my utterly greedy mind, you are constantly engrossed in greed.

ਮਾਇਆ ਮਨਸਾ ਮੋਹਣੀ ਦਹ ਦਿਸ ਫਿਰਾਤਾ ॥

माइआ मनसा मोहणी दह दिस फिराता ॥

Maaīâa manasaa mohañee đah đis phiraaŧaa ||

In your desire for the enticing Maya, you wander in the ten directions.

ਅਗੈ ਨਾਉ ਜਾਤਿ ਨ ਜਾਇਸੀ ਮਨਮੁਖਿ ਦੁਖੁ ਖਾਤਾ ॥

अगै नाउ जाति न जाइसी मनमुखि दुखु खाता ॥

Âgai naaū jaaŧi na jaaīsee manamukhi đukhu khaaŧaa ||

Your name and social status shall not go with you hereafter; the self-willed manmukh is consumed by pain.

ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਨ ਚਖਿਓ ਫੀਕਾ ਬੋਲਾਤਾ ॥

रसना हरि रसु न चखिओ फीका बोलाता ॥

Rasanaa hari rasu na chakhiõ pheekaa bolaaŧaa ||

Your tongue does not taste the sublime essence of the Lord; it utters only insipid words.

ਜਿਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਚਾਖਿਆ ਸੇ ਜਨ ਤ੍ਰਿਪਤਾਤਾ ॥੧੫॥

जिना गुरमुखि अम्रितु चाखिआ से जन त्रिपताता ॥१५॥

Jinaa guramukhi âmmmriŧu chaakhiâa se jan ŧripaŧaaŧaa ||15||

Those Gurmukhs who drink in the Ambrosial Nectar are satisfied. ||15||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਤਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਿ ਸਚਾ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੁ ॥

वाहु वाहु तिस नो आखीऐ जि सचा गहिर ग्मभीरु ॥

Vaahu vaahu ŧis no âakheeâi ji sachaa gahir gambbheeru ||

Chant Waaho! Waaho! to the Lord, who is True, profound and unfathomable.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਤਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਿ ਗੁਣਦਾਤਾ ਮਤਿ ਧੀਰੁ ॥

वाहु वाहु तिस नो आखीऐ जि गुणदाता मति धीरु ॥

Vaahu vaahu ŧis no âakheeâi ji guñađaaŧaa maŧi đheeru ||

Chant Waaho! Waaho! to the Lord, who is the Giver of virtue, intelligence and patience.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਤਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਿ ਸਭ ਮਹਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥

वाहु वाहु तिस नो आखीऐ जि सभ महि रहिआ समाइ ॥

Vaahu vaahu ŧis no âakheeâi ji sabh mahi rahiâa samaaī ||

Chant Waaho! Waaho! to the Lord, who is permeating and pervading in all.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਤਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਿ ਦੇਦਾ ਰਿਜਕੁ ਸਬਾਹਿ ॥

वाहु वाहु तिस नो आखीऐ जि देदा रिजकु सबाहि ॥

Vaahu vaahu ŧis no âakheeâi ji đeđaa rijaku sabaahi ||

Chant Waaho! Waaho! to the Lord, who is the Giver of sustenance to all.

ਨਾਨਕ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਇਕੋ ਕਰਿ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਦੀਆ ਦਿਖਾਇ ॥੧॥

नानक वाहु वाहु इको करि सालाहीऐ जि सतिगुर दीआ दिखाइ ॥१॥

Naanak vaahu vaahu īko kari saalaaheeâi ji saŧigur đeeâa đikhaaī ||1||

O Nanak, Waaho! Waaho! - praise the One Lord, revealed by the True Guru. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਗੁਰਮੁਖ ਸਦਾ ਕਰਹਿ ਮਨਮੁਖ ਮਰਹਿ ਬਿਖੁ ਖਾਇ ॥

वाहु वाहु गुरमुख सदा करहि मनमुख मरहि बिखु खाइ ॥

Vaahu vaahu guramukh sađaa karahi manamukh marahi bikhu khaaī ||

Waaho! Waaho! The Gurmukhs praise the Lord continually, while the self-willed manmukhs eat poison and die.

ਓਨਾ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਨ ਭਾਵਈ ਦੁਖੇ ਦੁਖਿ ਵਿਹਾਇ ॥

ओना वाहु वाहु न भावई दुखे दुखि विहाइ ॥

Õnaa vaahu vaahu na bhaavaëe đukhe đukhi vihaaī ||

They have no love for the Lord's Praises, and they pass their lives in misery.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਣਾ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਹਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

गुरमुखि अम्रितु पीवणा वाहु वाहु करहि लिव लाइ ॥

Guramukhi âmmmriŧu peevañaa vaahu vaahu karahi liv laaī ||

The Gurmukhs drink in the Ambrosial Nectar, and they center their consciousness on the Lord's Praises.

ਨਾਨਕ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਹਿ ਸੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲੇ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥੨॥

नानक वाहु वाहु करहि से जन निरमले त्रिभवण सोझी पाइ ॥२॥

Naanak vaahu vaahu karahi se jan niramale ŧribhavañ sojhee paaī ||2||

O Nanak, those who chant Waaho! Waaho! are immaculate and pure; they obtain the knowledge of the three worlds. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਕੈ ਭਾਣੈ ਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸੇਵਾ ਭਗਤਿ ਬਨੀਜੈ ॥

हरि कै भाणै गुरु मिलै सेवा भगति बनीजै ॥

Hari kai bhaañai guru milai sevaa bhagaŧi baneejai ||

By the Lord's Will one meets the Guru serves Him, and worships the Lord.

ਹਰਿ ਕੈ ਭਾਣੈ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਹਜੇ ਰਸੁ ਪੀਜੈ ॥

हरि कै भाणै हरि मनि वसै सहजे रसु पीजै ॥

Hari kai bhaañai hari mani vasai sahaje rasu peejai ||

By the Lord's Will, the Lord comes to dwell in the mind, and one easily drinks in the sublime essence of the Lord.

ਹਰਿ ਕੈ ਭਾਣੈ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਲਾਹਾ ਨਿਤ ਲੀਜੈ ॥

हरि कै भाणै सुखु पाईऐ हरि लाहा नित लीजै ॥

Hari kai bhaañai sukhu paaëeâi hari laahaa niŧ leejai ||

By the Lord's Will, one finds peace, and continually earns the Lord's Profit.

ਹਰਿ ਕੈ ਤਖਤਿ ਬਹਾਲੀਐ ਨਿਜ ਘਰਿ ਸਦਾ ਵਸੀਜੈ ॥

हरि कै तखति बहालीऐ निज घरि सदा वसीजै ॥

Hari kai ŧakhaŧi bahaaleeâi nij ghari sađaa vaseejai ||

He is seated on the Lord's throne, and he dwells continually in the home of his own being.

ਹਰਿ ਕਾ ਭਾਣਾ ਤਿਨੀ ਮੰਨਿਆ ਜਿਨਾ ਗੁਰੂ ਮਿਲੀਜੈ ॥੧੬॥

हरि का भाणा तिनी मंनिआ जिना गुरू मिलीजै ॥१६॥

Hari kaa bhaañaa ŧinee manniâa jinaa guroo mileejai ||16||

He alone surrenders to the Lord's Will, who meets the Guru. ||16||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸੇ ਜਨ ਸਦਾ ਕਰਹਿ ਜਿਨੑ ਕਉ ਆਪੇ ਦੇਇ ਬੁਝਾਇ ॥

वाहु वाहु से जन सदा करहि जिन्ह कउ आपे देइ बुझाइ ॥

Vaahu vaahu se jan sađaa karahi jinʱ kaū âape đeī bujhaaī ||

Waaho! Waaho! Those humble beings ever praise the Lord, unto whom the Lord Himself grants understanding.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਤਿਆ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਵੈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

वाहु वाहु करतिआ मनु निरमलु होवै हउमै विचहु जाइ ॥

Vaahu vaahu karaŧiâa manu niramalu hovai haūmai vichahu jaaī ||

Chanting Waaho! Waaho!, the mind is purified, and egotism departs from within.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਗੁਰਸਿਖੁ ਜੋ ਨਿਤ ਕਰੇ ਸੋ ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਇ ॥

वाहु वाहु गुरसिखु जो नित करे सो मन चिंदिआ फलु पाइ ॥

Vaahu vaahu gurasikhu jo niŧ kare so man chinđđiâa phalu paaī ||

The Gurmukh who continually chants Waaho! Waaho! attains the fruits of his heart's desires.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਹਿ ਸੇ ਜਨ ਸੋਹਣੇ ਹਰਿ ਤਿਨੑ ਕੈ ਸੰਗਿ ਮਿਲਾਇ ॥

वाहु वाहु करहि से जन सोहणे हरि तिन्ह कै संगि मिलाइ ॥

Vaahu vaahu karahi se jan sohañe hari ŧinʱ kai sanggi milaaī ||

Beauteous are those humble beings who chant Waaho! Waaho! O Lord, let me join them!

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਹਿਰਦੈ ਉਚਰਾ ਮੁਖਹੁ ਭੀ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰੇਉ ॥

वाहु वाहु हिरदै उचरा मुखहु भी वाहु वाहु करेउ ॥

Vaahu vaahu hirađai ūcharaa mukhahu bhee vaahu vaahu kareū ||

Within my heart, I chant Waaho! Waaho!, and with my mouth, Waaho! Waaho!

ਨਾਨਕ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਜੋ ਕਰਹਿ ਹਉ ਤਨੁ ਮਨੁ ਤਿਨੑ ਕਉ ਦੇਉ ॥੧॥

नानक वाहु वाहु जो करहि हउ तनु मनु तिन्ह कउ देउ ॥१॥

Naanak vaahu vaahu jo karahi haū ŧanu manu ŧinʱ kaū đeū ||1||

O Nanak, those who chant Waaho! Waaho! - unto them I dedicate my body and mind. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਹੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਜਾ ਕਾ ਨਾਉ ॥

वाहु वाहु साहिबु सचु है अम्रितु जा का नाउ ॥

Vaahu vaahu saahibu sachu hai âmmmriŧu jaa kaa naaū ||

Waaho! Waaho! is the True Lord Master; His Name is Ambrosial Nectar.

ਜਿਨਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨਿ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ਹਉ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥

जिनि सेविआ तिनि फलु पाइआ हउ तिन बलिहारै जाउ ॥

Jini seviâa ŧini phalu paaīâa haū ŧin balihaarai jaaū ||

Those who serve the Lord are blessed with the fruit; I am a sacrifice to them.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਦੇਇ ਸੁ ਖਾਇ ॥

वाहु वाहु गुणी निधानु है जिस नो देइ सु खाइ ॥

Vaahu vaahu guñee niđhaanu hai jis no đeī su khaaī ||

Waaho! Waaho! is the treasure of virtue; he alone tastes it, who is so blessed.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਜਲਿ ਥਲਿ ਭਰਪੂਰੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

वाहु वाहु जलि थलि भरपूरु है गुरमुखि पाइआ जाइ ॥

Vaahu vaahu jali ŧhali bharapooru hai guramukhi paaīâa jaaī ||

Waaho! Waaho! The Lord is pervading and permeating the oceans and the land; the Gurmukh attains Him.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਗੁਰਸਿਖ ਨਿਤ ਸਭ ਕਰਹੁ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਭਾਵੈ ॥

वाहु वाहु गुरसिख नित सभ करहु गुर पूरे वाहु वाहु भावै ॥

Vaahu vaahu gurasikh niŧ sabh karahu gur poore vaahu vaahu bhaavai ||

Waaho! Waaho! Let all the Gursikhs continually praise Him. Waaho! Waaho! The Perfect Guru is pleased with His Praises.

ਨਾਨਕ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਜੋ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਜਮਕੰਕਰੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ॥੨॥

नानक वाहु वाहु जो मनि चिति करे तिसु जमकंकरु नेड़ि न आवै ॥२॥

Naanak vaahu vaahu jo mani chiŧi kare ŧisu jamakankkaru neɍi na âavai ||2||

O Nanak, one who chants Waaho! Waaho! with his heart and mind - the Messenger of Death does not approach him. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਚਾ ਸਚੁ ਹੈ ਸਚੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ॥

हरि जीउ सचा सचु है सची गुरबाणी ॥

Hari jeeū sachaa sachu hai sachee gurabaañee ||

The Dear Lord is the Truest of the True; True is the Word of the Guru's Bani.

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਸਚੁ ਪਛਾਣੀਐ ਸਚਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਣੀ ॥

सतिगुर ते सचु पछाणीऐ सचि सहजि समाणी ॥

Saŧigur ŧe sachu pachhaañeeâi sachi sahaji samaañee ||

Through the True Guru, the Truth is realized, and one is easily absorbed in the True Lord.

ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗਹਿ ਨਾ ਸਵਹਿ ਜਾਗਤ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਣੀ ॥

अनदिनु जागहि ना सवहि जागत रैणि विहाणी ॥

Ânađinu jaagahi naa savahi jaagaŧ raiñi vihaañee ||

Night and day, they remain awake, and do not sleep; in wakefulness, the night of their lives passes.

ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਸੇ ਪੁੰਨ ਪਰਾਣੀ ॥

गुरमती हरि रसु चाखिआ से पुंन पराणी ॥

Guramaŧee hari rasu chaakhiâa se punn paraañee ||

Those who taste the sublime essence of the Lord, through the Guru's Teachings, are the most worthy persons.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਪਚਿ ਮੁਏ ਅਜਾਣੀ ॥੧੭॥

बिनु गुर किनै न पाइओ पचि मुए अजाणी ॥१७॥

Binu gur kinai na paaīõ pachi muē âjaañee ||17||

Without the Guru, no one has obtained the Lord; the ignorant rot away and die. ||17||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਬਾਣੀ ਨਿਰੰਕਾਰ ਹੈ ਤਿਸੁ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

वाहु वाहु बाणी निरंकार है तिसु जेवडु अवरु न कोइ ॥

Vaahu vaahu baañee nirankkaar hai ŧisu jevadu âvaru na koī ||

Waaho! Waaho! is the Bani, the Word, of the Formless Lord. There is no other as great as He is.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਅਗਮ ਅਥਾਹੁ ਹੈ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥

वाहु वाहु अगम अथाहु है वाहु वाहु सचा सोइ ॥

Vaahu vaahu âgam âŧhaahu hai vaahu vaahu sachaa soī ||

Waaho! Waaho! The Lord is unfathomable and inaccessible. Waaho! Waaho! He is the True One.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਹੈ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਇ ॥

वाहु वाहु वेपरवाहु है वाहु वाहु करे सु होइ ॥

Vaahu vaahu veparavaahu hai vaahu vaahu kare su hoī ||

Waaho! Waaho! He is the self-existent Lord. Waaho! Waaho! As He wills, so it comes to pass.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਵੈ ਕੋਇ ॥

वाहु वाहु अम्रित नामु है गुरमुखि पावै कोइ ॥

Vaahu vaahu âmmmriŧ naamu hai guramukhi paavai koī ||

Waaho! Waaho! is the Ambrosial Nectar of the Naam, the Name of the Lord, obtained by the Gurmukh.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਮੀ ਪਾਈਐ ਆਪਿ ਦਇਆ ਕਰਿ ਦੇਇ ॥

वाहु वाहु करमी पाईऐ आपि दइआ करि देइ ॥

Vaahu vaahu karamee paaëeâi âapi đaīâa kari đeī ||

Waaho! Waaho! This is realized by His Grace, as He Himself grants His Grace.

ਨਾਨਕ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਲਏਇ ॥੧॥

नानक वाहु वाहु गुरमुखि पाईऐ अनदिनु नामु लएइ ॥१॥

Naanak vaahu vaahu guramukhi paaëeâi ânađinu naamu laēī ||1||

O Nanak, Waaho! Waaho! This is obtained by the Gurmukhs, who hold tight to the Naam, night and day. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਸਾਤਿ ਨ ਆਵਈ ਦੂਜੀ ਨਾਹੀ ਜਾਇ ॥

बिनु सतिगुर सेवे साति न आवई दूजी नाही जाइ ॥

Binu saŧigur seve saaŧi na âavaëe đoojee naahee jaaī ||

Without serving the True Guru, peace is not obtained, and the sense of duality does not depart.

ਜੇ ਬਹੁਤੇਰਾ ਲੋਚੀਐ ਵਿਣੁ ਕਰਮੈ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

जे बहुतेरा लोचीऐ विणु करमै न पाइआ जाइ ॥

Je bahuŧeraa locheeâi viñu karamai na paaīâa jaaī ||

No matter how much one may wish, without the Lord's Grace, He is not found.

ਜਿਨੑਾ ਅੰਤਰਿ ਲੋਭ ਵਿਕਾਰੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਇ ॥

जिन्हा अंतरि लोभ विकारु है दूजै भाइ खुआइ ॥

Jinʱaa ânŧŧari lobh vikaaru hai đoojai bhaaī khuâaī ||

Those who are filled with greed and corruption are ruined by the love of duality.

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣੁ ਨ ਚੁਕਈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇ ॥

जमणु मरणु न चुकई हउमै विचि दुखु पाइ ॥

Jammañu marañu na chukaëe haūmai vichi đukhu paaī ||

They cannot escape birth and death, and with egotism within them, they suffer in misery.

ਜਿਨੑਾ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ਸੁ ਖਾਲੀ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥

जिन्हा सतिगुर सिउ चितु लाइआ सु खाली कोई नाहि ॥

Jinʱaa saŧigur siū chiŧu laaīâa su khaalee koëe naahi ||

Those who center their consciousness on the True Guru, never go empty-handed.

ਤਿਨ ਜਮ ਕੀ ਤਲਬ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾ ਓਇ ਦੁਖ ਸਹਾਹਿ ॥

तिन जम की तलब न होवई ना ओइ दुख सहाहि ॥

Ŧin jam kee ŧalab na hovaëe naa õī đukh sahaahi ||

They are not summoned by the Messenger of Death, and they do not suffer in pain.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਿ ॥੨॥

नानक गुरमुखि उबरे सचै सबदि समाहि ॥२॥

Naanak guramukhi ūbare sachai sabađi samaahi ||2||

O Nanak, the Gurmukhs are saved; they merge in the True Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਢਾਢੀ ਤਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਿ ਖਸਮੈ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥

ढाढी तिस नो आखीऐ जि खसमै धरे पिआरु ॥

Dhaadhee ŧis no âakheeâi ji khasamai đhare piâaru ||

He alone is called a minstrel, who enshrines love for his Lord and Master.

ਦਰਿ ਖੜਾ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰੁ ॥

दरि खड़ा सेवा करे गुर सबदी वीचारु ॥

Đari khaɍaa sevaa kare gur sabađee veechaaru ||

Standing at the Lord's Door, he serves the Lord, and reflects upon the Word of the Guru's Shabad.

ਢਾਢੀ ਦਰੁ ਘਰੁ ਪਾਇਸੀ ਸਚੁ ਰਖੈ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

ढाढी दरु घरु पाइसी सचु रखै उर धारि ॥

Dhaadhee đaru gharu paaīsee sachu rakhai ūr đhaari ||

The minstrel attains the Lord's Gate and Mansion, and he keeps the True Lord clasped to his heart.

ਢਾਢੀ ਕਾ ਮਹਲੁ ਅਗਲਾ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰਿ ॥

ढाढी का महलु अगला हरि कै नाइ पिआरि ॥

Dhaadhee kaa mahalu âgalaa hari kai naaī piâari ||

The status of the minstrel is exalted; he loves the Name of the Lord.

ਢਾਢੀ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਹਰਿ ਜਪਿ ਹਰਿ ਨਿਸਤਾਰਿ ॥੧੮॥

ढाढी की सेवा चाकरी हरि जपि हरि निसतारि ॥१८॥

Dhaadhee kee sevaa chaakaree hari japi hari nisaŧaari ||18||

The service of the minstrel is to meditate on the Lord; he is emancipated by the Lord. ||18||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਗੂਜਰੀ ਜਾਤਿ ਗਵਾਰਿ ਜਾ ਸਹੁ ਪਾਏ ਆਪਣਾ ॥

गूजरी जाति गवारि जा सहु पाए आपणा ॥

Goojaree jaaŧi gavaari jaa sahu paaē âapañaa ||

The milkmaid's status is very low, but she attains her Husband Lord

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਜਪੁ ਜਾਪਣਾ ॥

गुर कै सबदि वीचारि अनदिनु हरि जपु जापणा ॥

Gur kai sabađi veechaari ânađinu hari japu jaapañaa ||

When she reflects upon the Word of the Guru's Shabad, and chants the Lord's Name, night and day.

ਜਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤਿਸੁ ਭਉ ਪਵੈ ਸਾ ਕੁਲਵੰਤੀ ਨਾਰਿ ॥

जिसु सतिगुरु मिलै तिसु भउ पवै सा कुलवंती नारि ॥

Jisu saŧiguru milai ŧisu bhaū pavai saa kulavanŧŧee naari ||

She who meets the True Guru, lives in the Fear of God; she is a woman of noble birth.

ਸਾ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੈ ਕੰਤ ਕਾ ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕੀਤੀ ਕਰਤਾਰਿ ॥

सा हुकमु पछाणै कंत का जिस नो क्रिपा कीती करतारि ॥

Saa hukamu pachhaañai kanŧŧ kaa jis no kripaa keeŧee karaŧaari ||

She alone realizes the Hukam of her Husband Lord's Command, who is blessed by the Creator Lord's Mercy.

ਓਹ ਕੁਚਜੀ ਕੁਲਖਣੀ ਪਰਹਰਿ ਛੋਡੀ ਭਤਾਰਿ ॥

ओह कुचजी कुलखणी परहरि छोडी भतारि ॥

Õh kuchajee kulakhañee parahari chhodee bhaŧaari ||

She who is of little merit and ill-mannered, is discarded and forsaken by her Husband Lord.

ਭੈ ਪਇਐ ਮਲੁ ਕਟੀਐ ਨਿਰਮਲ ਹੋਵੈ ਸਰੀਰੁ ॥

भै पइऐ मलु कटीऐ निरमल होवै सरीरु ॥

Bhai paīâi malu kateeâi niramal hovai sareeru ||

By the Fear of God, filth is washed off, and the body becomes immaculately pure.

ਅੰਤਰਿ ਪਰਗਾਸੁ ਮਤਿ ਊਤਮ ਹੋਵੈ ਹਰਿ ਜਪਿ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰੁ ॥

अंतरि परगासु मति ऊतम होवै हरि जपि गुणी गहीरु ॥

Ânŧŧari paragaasu maŧi ǖŧam hovai hari japi guñee gaheeru ||

The soul is enlightened, and the intellect is exalted, meditating on the Lord, the ocean of excellence.

ਭੈ ਵਿਚਿ ਬੈਸੈ ਭੈ ਰਹੈ ਭੈ ਵਿਚਿ ਕਮਾਵੈ ਕਾਰ ॥

भै विचि बैसै भै रहै भै विचि कमावै कार ॥

Bhai vichi baisai bhai rahai bhai vichi kamaavai kaar ||

One who dwells in the Fear of God, lives in the Fear of God, and acts in the Fear of God.

ਐਥੈ ਸੁਖੁ ਵਡਿਆਈਆ ਦਰਗਹ ਮੋਖ ਦੁਆਰ ॥

ऐथै सुखु वडिआईआ दरगह मोख दुआर ॥

Âiŧhai sukhu vadiâaëeâa đaragah mokh đuâar ||

He obtains peace and glorious greatness here, in the Lord's Court, and at the Gate of Salvation.

ਭੈ ਤੇ ਨਿਰਭਉ ਪਾਈਐ ਮਿਲਿ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰ ॥

भै ते निरभउ पाईऐ मिलि जोती जोति अपार ॥

Bhai ŧe nirabhaū paaëeâi mili joŧee joŧi âpaar ||

Through the Fear of God, the Fearless Lord is obtained, and one's light merges in the Infinite Light.

ਨਾਨਕ ਖਸਮੈ ਭਾਵੈ ਸਾ ਭਲੀ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਕਰਤਾਰੁ ॥੧॥

नानक खसमै भावै सा भली जिस नो आपे बखसे करतारु ॥१॥

Naanak khasamai bhaavai saa bhalee jis no âape bakhase karaŧaaru ||1||

O Nanak, that bride alone is good, who is pleasing to her Lord and Master, and whom the Creator Lord Himself forgives. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੀਐ ਸਚੇ ਕਉ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥

सदा सदा सालाहीऐ सचे कउ बलि जाउ ॥

Sađaa sađaa saalaaheeâi sache kaū bali jaaū ||

Praise the Lord, forever and ever, and make yourself a sacrifice to the True Lord.

ਨਾਨਕ ਏਕੁ ਛੋਡਿ ਦੂਜੈ ਲਗੈ ਸਾ ਜਿਹਵਾ ਜਲਿ ਜਾਉ ॥੨॥

नानक एकु छोडि दूजै लगै सा जिहवा जलि जाउ ॥२॥

Naanak ēku chhodi đoojai lagai saa jihavaa jali jaaū ||2||

O Nanak, let that tongue be burnt, which renounces the One Lord, and attaches itself to another. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਅੰਸਾ ਅਉਤਾਰੁ ਉਪਾਇਓਨੁ ਭਾਉ ਦੂਜਾ ਕੀਆ ॥

अंसा अउतारु उपाइओनु भाउ दूजा कीआ ॥

Ânssaa âūŧaaru ūpaaīõnu bhaaū đoojaa keeâa ||

From a single particle of His greatness, He created His incarnations, but they indulged in the love of duality.

ਜਿਉ ਰਾਜੇ ਰਾਜੁ ਕਮਾਵਦੇ ਦੁਖ ਸੁਖ ਭਿੜੀਆ ॥

जिउ राजे राजु कमावदे दुख सुख भिड़ीआ ॥

Jiū raaje raaju kamaavađe đukh sukh bhiɍeeâa ||

They ruled like kings, and fought for pleasure and pain.

ਈਸਰੁ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸੇਵਦੇ ਅੰਤੁ ਤਿਨੑੀ ਨ ਲਹੀਆ ॥

ईसरु ब्रहमा सेवदे अंतु तिन्ही न लहीआ ॥

Ëesaru brhamaa sevađe ânŧŧu ŧinʱee na laheeâa ||

Those who serve Shiva and Brahma do not find the limits of the Lord.

ਨਿਰਭਉ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਅਲਖੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰਗਟੀਆ ॥

निरभउ निरंकारु अलखु है गुरमुखि प्रगटीआ ॥

Nirabhaū nirankkaaru âlakhu hai guramukhi prgateeâa ||

The Fearless, Formless Lord is unseen and invisible; He is revealed only to the Gurmukh.

ਤਿਥੈ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਨ ਵਿਆਪਈ ਅਸਥਿਰੁ ਜਗਿ ਥੀਆ ॥੧੯॥

तिथै सोगु विजोगु न विआपई असथिरु जगि थीआ ॥१९॥

Ŧiŧhai sogu vijogu na viâapaëe âsaŧhiru jagi ŧheeâa ||19||

There, one does not suffer sorrow or separation; he becomes stable and immortal in the world. ||19||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਏਹੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ਹੈ ਜੇਤਾ ਹੈ ਆਕਾਰੁ ॥

एहु सभु किछु आवण जाणु है जेता है आकारु ॥

Ēhu sabhu kichhu âavañ jaañu hai jeŧaa hai âakaaru ||

All these things come and go, all these things of the world.

ਜਿਨਿ ਏਹੁ ਲੇਖਾ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਹੋਆ ਪਰਵਾਣੁ ॥

जिनि एहु लेखा लिखिआ सो होआ परवाणु ॥

Jini ēhu lekhaa likhiâa so hoâa paravaañu ||

One who knows this written account is acceptable and approved.

ਨਾਨਕ ਜੇ ਕੋ ਆਪੁ ਗਣਾਇਦਾ ਸੋ ਮੂਰਖੁ ਗਾਵਾਰੁ ॥੧॥

नानक जे को आपु गणाइदा सो मूरखु गावारु ॥१॥

Naanak je ko âapu gañaaīđaa so moorakhu gaavaaru ||1||

O Nanak, anyone who takes pride in himself is foolish and unwise. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਨੁ ਕੁੰਚਰੁ ਪੀਲਕੁ ਗੁਰੂ ਗਿਆਨੁ ਕੁੰਡਾ ਜਹ ਖਿੰਚੇ ਤਹ ਜਾਇ ॥

मनु कुंचरु पीलकु गुरू गिआनु कुंडा जह खिंचे तह जाइ ॥

Manu kunccharu peelaku guroo giâanu kunddaa jah khincche ŧah jaaī ||

The mind is the elephant, the Guru is the elephant-driver, and knowledge is the whip. Wherever the Guru drives the mind, it goes.

ਨਾਨਕ ਹਸਤੀ ਕੁੰਡੇ ਬਾਹਰਾ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਉਝੜਿ ਪਾਇ ॥੨॥

नानक हसती कुंडे बाहरा फिरि फिरि उझड़ि पाइ ॥२॥

Naanak hasaŧee kundde baaharaa phiri phiri ūjhaɍi paaī ||2||

O Nanak, without the whip, the elephant wanders into the wilderness, again and again. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਅਰਦਾਸਿ ਜਿਨਿ ਉਪਾਇਆ ॥

तिसु आगै अरदासि जिनि उपाइआ ॥

Ŧisu âagai ârađaasi jini ūpaaīâa ||

I offer my prayer to the One, from whom I was created.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਪਣਾ ਸੇਵਿ ਸਭ ਫਲ ਪਾਇਆ ॥

सतिगुरु अपणा सेवि सभ फल पाइआ ॥

Saŧiguru âpañaa sevi sabh phal paaīâa ||

Serving my True Guru, I have obtained all the fruits.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਉ ਸਦਾ ਧਿਆਇਆ ॥

अम्रित हरि का नाउ सदा धिआइआ ॥

Âmmmriŧ hari kaa naaū sađaa đhiâaīâa ||

I meditate continually on the Ambrosial Name of the Lord.

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ਦੁਖੁ ਮਿਟਾਇਆ ॥

संत जना कै संगि दुखु मिटाइआ ॥

Sanŧŧ janaa kai sanggi đukhu mitaaīâa ||

In the Society of the Saints, I am rid of my pain and suffering.

ਨਾਨਕ ਭਏ ਅਚਿੰਤੁ ਹਰਿ ਧਨੁ ਨਿਹਚਲਾਇਆ ॥੨੦॥

नानक भए अचिंतु हरि धनु निहचलाइआ ॥२०॥

Naanak bhaē âchinŧŧu hari đhanu nihachalaaīâa ||20||

O Nanak, I have become care-free; I have obtained the imperishable wealth of the Lord. ||20||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਖੇਤਿ ਮਿਆਲਾ ਉਚੀਆ ਘਰੁ ਉਚਾ ਨਿਰਣਉ ॥

खेति मिआला उचीआ घरु उचा निरणउ ॥

Kheŧi miâalaa ūcheeâa gharu ūchaa nirañaū ||

Raising the embankments of the mind's field, I gaze at the heavenly mansion.

ਮਹਲ ਭਗਤੀ ਘਰਿ ਸਰੈ ਸਜਣ ਪਾਹੁਣਿਅਉ ॥

महल भगती घरि सरै सजण पाहुणिअउ ॥

Mahal bhagaŧee ghari sarai sajañ paahuñiâū ||

When devotion comes to the mind of the soul-bride, she is visited by the friendly guest.

ਬਰਸਨਾ ਤ ਬਰਸੁ ਘਨਾ ਬਹੁੜਿ ਬਰਸਹਿ ਕਾਹਿ ॥

बरसना त बरसु घना बहुड़ि बरसहि काहि ॥

Barasanaa ŧa barasu ghanaa bahuɍi barasahi kaahi ||

O clouds, if you are going to rain, then go ahead and rain; why rain after the season has passed?

ਨਾਨਕ ਤਿਨੑ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜਿਨੑ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥੧॥

नानक तिन्ह बलिहारणै जिन्ह गुरमुखि पाइआ मन माहि ॥१॥

Naanak ŧinʱ balihaarañai jinʱ guramukhi paaīâa man maahi ||1||

Nanak is a sacrifice to those Gurmukhs who obtain the Lord in their minds. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਿਠਾ ਸੋ ਜੋ ਭਾਵਦਾ ਸਜਣੁ ਸੋ ਜਿ ਰਾਸਿ ॥

मिठा सो जो भावदा सजणु सो जि रासि ॥

Mithaa so jo bhaavađaa sajañu so ji raasi ||

That which is pleasing is sweet, and one who is sincere is a friend.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਕਉ ਆਪਿ ਕਰੇ ਪਰਗਾਸੁ ॥੨॥

नानक गुरमुखि जाणीऐ जा कउ आपि करे परगासु ॥२॥

Naanak guramukhi jaañeeâi jaa kaū âapi kare paragaasu ||2||

O Nanak, he is known as a Gurmukh, whom the Lord Himself enlightens. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਪ੍ਰਭ ਪਾਸਿ ਜਨ ਕੀ ਅਰਦਾਸਿ ਤੂ ਸਚਾ ਸਾਂਈ ॥

प्रभ पासि जन की अरदासि तू सचा सांई ॥

Prbh paasi jan kee ârađaasi ŧoo sachaa saanëe ||

O God, Your humble servant offers his prayer to You; You are my True Master.

ਤੂ ਰਖਵਾਲਾ ਸਦਾ ਸਦਾ ਹਉ ਤੁਧੁ ਧਿਆਈ ॥

तू रखवाला सदा सदा हउ तुधु धिआई ॥

Ŧoo rakhavaalaa sađaa sađaa haū ŧuđhu đhiâaëe ||

You are my Protector, forever and ever; I meditate on You.

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਤੇਰਿਆ ਤੂ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥

जीअ जंत सभि तेरिआ तू रहिआ समाई ॥

Jeeâ janŧŧ sabhi ŧeriâa ŧoo rahiâa samaaëe ||

All the beings and creatures are Yours; You are pervading and permeating in them.

ਜੋ ਦਾਸ ਤੇਰੇ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਮਾਰਿ ਪਚਾਈ ॥

जो दास तेरे की निंदा करे तिसु मारि पचाई ॥

Jo đaas ŧere kee ninđđaa kare ŧisu maari pachaaëe ||

One who slanders Your slave is crushed and destroyed.

ਚਿੰਤਾ ਛਡਿ ਅਚਿੰਤੁ ਰਹੁ ਨਾਨਕ ਲਗਿ ਪਾਈ ॥੨੧॥

चिंता छडि अचिंतु रहु नानक लगि पाई ॥२१॥

Chinŧŧaa chhadi âchinŧŧu rahu naanak lagi paaëe ||21||

Falling at Your Feet, Nanak has renounced his cares, and has become care-free. ||21||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਆਸਾ ਕਰਤਾ ਜਗੁ ਮੁਆ ਆਸਾ ਮਰੈ ਨ ਜਾਇ ॥

आसा करता जगु मुआ आसा मरै न जाइ ॥

Âasaa karaŧaa jagu muâa âasaa marai na jaaī ||

Building up its hopes, the world dies, but its hopes do not die or depart.

ਨਾਨਕ ਆਸਾ ਪੂਰੀਆ ਸਚੇ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥੧॥

नानक आसा पूरीआ सचे सिउ चितु लाइ ॥१॥

Naanak âasaa pooreeâa sache siū chiŧu laaī ||1||

O Nanak, hopes are fulfilled only by attaching one's consciousness to the True Lord. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਮਰਿ ਜਾਇਸੀ ਜਿਨਿ ਕੀਤੀ ਸੋ ਲੈ ਜਾਇ ॥

आसा मनसा मरि जाइसी जिनि कीती सो लै जाइ ॥

Âasaa manasaa mari jaaīsee jini keeŧee so lai jaaī ||

Hopes and desires shall die only when He, who created them, takes them away.

ਨਾਨਕ ਨਿਹਚਲੁ ਕੋ ਨਹੀ ਬਾਝਹੁ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ॥੨॥

नानक निहचलु को नही बाझहु हरि कै नाइ ॥२॥

Naanak nihachalu ko nahee baajhahu hari kai naaī ||2||

O Nanak, nothing is permanent, except the Name of the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪੇ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਓਨੁ ਕਰਿ ਪੂਰਾ ਥਾਟੁ ॥

आपे जगतु उपाइओनु करि पूरा थाटु ॥

Âape jagaŧu ūpaaīõnu kari pooraa ŧhaatu ||

He Himself created the world, with His perfect workmanship.

ਆਪੇ ਸਾਹੁ ਆਪੇ ਵਣਜਾਰਾ ਆਪੇ ਹੀ ਹਰਿ ਹਾਟੁ ॥

आपे साहु आपे वणजारा आपे ही हरि हाटु ॥

Âape saahu âape vañajaaraa âape hee hari haatu ||

He Himself is the true banker, He Himself is the merchant, and He Himself is the store.

ਆਪੇ ਸਾਗਰੁ ਆਪੇ ਬੋਹਿਥਾ ਆਪੇ ਹੀ ਖੇਵਾਟੁ ॥

आपे सागरु आपे बोहिथा आपे ही खेवाटु ॥

Âape saagaru âape bohiŧhaa âape hee khevaatu ||

He Himself is the ocean, He Himself is the boat, and He Himself is the boatman.

ਆਪੇ ਗੁਰੁ ਚੇਲਾ ਹੈ ਆਪੇ ਆਪੇ ਦਸੇ ਘਾਟੁ ॥

आपे गुरु चेला है आपे आपे दसे घाटु ॥

Âape guru chelaa hai âape âape đase ghaatu ||

He Himself is the Guru, He Himself is the disciple, and He Himself shows the destination.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਤੂ ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਕਾਟੁ ॥੨੨॥੧॥ ਸੁਧੁ

जन नानक नामु धिआइ तू सभि किलविख काटु ॥२२॥१॥ सुधु

Jan naanak naamu đhiâaī ŧoo sabhi kilavikh kaatu ||22||1|| suđhu

O servant Nanak, meditate on the Naam, the Name of the Lord, and all your sins shall be eradicated. ||22||1|| Sudh ||



200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates