Bilaval ki vaar (M:4),
ਬਿਲਾਵਲ ਕੀ ਵਾਰ (ਮਹਲਾ 4),
बिलावल की वार (महला 4)


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਬਿਲਾਵਲ ਕੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੪

बिलावल की वार महला ४

Bilaaval kee vaar mahalaa 4

Vaar Of Bilaaval, Fourth Mehl:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਹਰਿ ਉਤਮੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਗਾਵਿਆ ਕਰਿ ਨਾਦੁ ਬਿਲਾਵਲੁ ਰਾਗੁ ॥

हरि उतमु हरि प्रभु गाविआ करि नादु बिलावलु रागु ॥

Hari ūŧamu hari prbhu gaaviâa kari naađu bilaavalu raagu ||

I sing of the sublime Lord, the Lord God, in the melody of Raag Bilaaval.

ਉਪਦੇਸੁ ਗੁਰੂ ਸੁਣਿ ਮੰਨਿਆ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਪੂਰਾ ਭਾਗੁ ॥

उपदेसु गुरू सुणि मंनिआ धुरि मसतकि पूरा भागु ॥

Ūpađesu guroo suñi manniâa đhuri masaŧaki pooraa bhaagu ||

Hearing the Guru's Teachings, I obey them; this is the pre-ordained destiny written upon my forehead.

ਸਭ ਦਿਨਸੁ ਰੈਣਿ ਗੁਣ ਉਚਰੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਉਰਿ ਲਿਵ ਲਾਗੁ ॥

सभ दिनसु रैणि गुण उचरै हरि हरि हरि उरि लिव लागु ॥

Sabh đinasu raiñi guñ ūcharai hari hari hari ūri liv laagu ||

All day and night, I chant the Glorious Praises of the Lord, Har, Har, Har; within my heart, I am lovingly attuned to Him.

ਸਭੁ ਤਨੁ ਮਨੁ ਹਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁ ਖਿੜਿਆ ਹਰਿਆ ਬਾਗੁ ॥

सभु तनु मनु हरिआ होइआ मनु खिड़िआ हरिआ बागु ॥

Sabhu ŧanu manu hariâa hoīâa manu khiɍiâa hariâa baagu ||

My body and mind are totally rejuvenated, and the garden of my mind has blossomed forth in lush abundance.

ਅਗਿਆਨੁ ਅੰਧੇਰਾ ਮਿਟਿ ਗਇਆ ਗੁਰ ਚਾਨਣੁ ਗਿਆਨੁ ਚਰਾਗੁ ॥

अगिआनु अंधेरा मिटि गइआ गुर चानणु गिआनु चरागु ॥

Âgiâanu ânđđheraa miti gaīâa gur chaanañu giâanu charaagu ||

The darkness of ignorance has been dispelled, with the light of the lamp of the Guru's wisdom. Servant Nanak lives by beholding the Lord.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਜੀਵੈ ਦੇਖਿ ਹਰਿ ਇਕ ਨਿਮਖ ਘੜੀ ਮੁਖਿ ਲਾਗੁ ॥੧॥

जनु नानकु जीवै देखि हरि इक निमख घड़ी मुखि लागु ॥१॥

Janu naanaku jeevai đekhi hari īk nimakh ghaɍee mukhi laagu ||1||

Let me behold Your face, for a moment, even an instant! ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਬਿਲਾਵਲੁ ਤਬ ਹੀ ਕੀਜੀਐ ਜਬ ਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਨਾਮੁ ॥

बिलावलु तब ही कीजीऐ जब मुखि होवै नामु ॥

Bilaavalu ŧab hee keejeeâi jab mukhi hovai naamu ||

Be happy and sing in Bilaaval, when the Naam, the Name of the Lord, is in your mouth.

ਰਾਗ ਨਾਦ ਸਬਦਿ ਸੋਹਣੇ ਜਾ ਲਾਗੈ ਸਹਜਿ ਧਿਆਨੁ ॥

राग नाद सबदि सोहणे जा लागै सहजि धिआनु ॥

Raag naađ sabađi sohañe jaa laagai sahaji đhiâanu ||

The melody and music, and the Word of the Shabad are beautiful, when one focuses his meditation on the celestial Lord.

ਰਾਗ ਨਾਦ ਛੋਡਿ ਹਰਿ ਸੇਵੀਐ ਤਾ ਦਰਗਹ ਪਾਈਐ ਮਾਨੁ ॥

राग नाद छोडि हरि सेवीऐ ता दरगह पाईऐ मानु ॥

Raag naađ chhodi hari seveeâi ŧaa đaragah paaëeâi maanu ||

So leave behind the melody and music, and serve the Lord; then, you shall obtain honor in the Court of the Lord.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਬੀਚਾਰੀਐ ਚੂਕੈ ਮਨਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥੨॥

नानक गुरमुखि ब्रहमु बीचारीऐ चूकै मनि अभिमानु ॥२॥

Naanak guramukhi brhamu beechaareeâi chookai mani âbhimaanu ||2||

O Nanak, as Gurmukh, contemplate God, and rid your mind of egotistical pride. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੂ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਿ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਸਭਿ ਤੁਧੁ ਉਪਾਇਆ ॥

तू हरि प्रभु आपि अगमु है सभि तुधु उपाइआ ॥

Ŧoo hari prbhu âapi âgammu hai sabhi ŧuđhu ūpaaīâa ||

O Lord God, You Yourself are inaccessible; You formed everything.

ਤੂ ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਸਬਾਇਆ ॥

तू आपे आपि वरतदा सभु जगतु सबाइआ ॥

Ŧoo âape âapi varaŧađaa sabhu jagaŧu sabaaīâa ||

You Yourself are totally permeating and pervading the entire universe.

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਤਾੜੀ ਲਾਈਐ ਆਪੇ ਗੁਣ ਗਾਇਆ ॥

तुधु आपे ताड़ी लाईऐ आपे गुण गाइआ ॥

Ŧuđhu âape ŧaaɍee laaëeâi âape guñ gaaīâa ||

You Yourself are absorbed in the state of deep meditation; You Yourself sing Your Glorious Praises.

ਹਰਿ ਧਿਆਵਹੁ ਭਗਤਹੁ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਅੰਤਿ ਲਏ ਛਡਾਇਆ ॥

हरि धिआवहु भगतहु दिनसु राति अंति लए छडाइआ ॥

Hari đhiâavahu bhagaŧahu đinasu raaŧi ânŧŧi laē chhadaaīâa ||

Meditate on the Lord, O devotees, day and night; He shall deliver you in the end.

ਜਿਨਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧॥

जिनि सेविआ तिनि सुखु पाइआ हरि नामि समाइआ ॥१॥

Jini seviâa ŧini sukhu paaīâa hari naami samaaīâa ||1||

Those who serve the Lord, find peace; they are absorbed in the Name of the Lord. ||1||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬਿਲਾਵਲੁ ਨ ਹੋਵਈ ਮਨਮੁਖਿ ਥਾਇ ਨ ਪਾਇ ॥

दूजै भाइ बिलावलु न होवई मनमुखि थाइ न पाइ ॥

Đoojai bhaaī bilaavalu na hovaëe manamukhi ŧhaaī na paaī ||

In the love of duality, the happiness of Bilaaval does not come; the self-willed manmukh finds no place of rest.

ਪਾਖੰਡਿ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

पाखंडि भगति न होवई पारब्रहमु न पाइआ जाइ ॥

Paakhanddi bhagaŧi na hovaëe paarabrhamu na paaīâa jaaī ||

Through hypocrisy, devotional worship does not come, and the Supreme Lord God is not found.

ਮਨਹਠਿ ਕਰਮ ਕਮਾਵਣੇ ਥਾਇ ਨ ਕੋਈ ਪਾਇ ॥

मनहठि करम कमावणे थाइ न कोई पाइ ॥

Manahathi karam kamaavañe ŧhaaī na koëe paaī ||

By stubborn-mindedly performing religious rituals, no one obtains the approval of the Lord.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਬੀਚਾਰੀਐ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥

नानक गुरमुखि आपु बीचारीऐ विचहु आपु गवाइ ॥

Naanak guramukhi âapu beechaareeâi vichahu âapu gavaaī ||

O Nanak, the Gurmukh understands himself, and eradicates self-conceit from within.

ਆਪੇ ਆਪਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਹੈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥

आपे आपि पारब्रहमु है पारब्रहमु वसिआ मनि आइ ॥

Âape âapi paarabrhamu hai paarabrhamu vasiâa mani âaī ||

He Himself is the Supreme Lord God; the Supreme Lord God comes to dwell in his mind.

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣਾ ਕਟਿਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥

जमणु मरणा कटिआ जोती जोति मिलाइ ॥१॥

Jammañu marañaa katiâa joŧee joŧi milaaī ||1||

Birth and death are erased, and his light blends with the Light. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਬਿਲਾਵਲੁ ਕਰਿਹੁ ਤੁਮ੍ਹ੍ਹ ਪਿਆਰਿਹੋ ਏਕਸੁ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

बिलावलु करिहु तुम्ह पिआरिहो एकसु सिउ लिव लाइ ॥

Bilaavalu karihu ŧumʱ piâariho ēkasu siū liv laaī ||

Be happy in Bilaaval, O my beloveds, and embrace love for the One Lord.

ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਕਟੀਐ ਸਚੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

जनम मरण दुखु कटीऐ सचे रहै समाइ ॥

Janam marañ đukhu kateeâi sache rahai samaaī ||

The pains of birth and death shall be eradicated, and you shall remain absorbed in the True Lord.

ਸਦਾ ਬਿਲਾਵਲੁ ਅਨੰਦੁ ਹੈ ਜੇ ਚਲਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥

सदा बिलावलु अनंदु है जे चलहि सतिगुर भाइ ॥

Sađaa bilaavalu ânanđđu hai je chalahi saŧigur bhaaī ||

You shall be blissful forever in Bilaaval, if you walk in harmony with the Will of the True Guru.

ਸਤਸੰਗਤੀ ਬਹਿ ਭਾਉ ਕਰਿ ਸਦਾ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥

सतसंगती बहि भाउ करि सदा हरि के गुण गाइ ॥

Saŧasanggaŧee bahi bhaaū kari sađaa hari ke guñ gaaī ||

Sitting in the Saints' Congregation, sing with love the Glorious Praises of the Lord forever.

ਨਾਨਕ ਸੇ ਜਨ ਸੋਹਣੇ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥੨॥

नानक से जन सोहणे जि गुरमुखि मेलि मिलाइ ॥२॥

Naanak se jan sohañe ji guramukhi meli milaaī ||2||

O Nanak, beautiful are those humble beings, who, as Gurmukh, are united in the Lord's Union. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਭਨਾ ਜੀਆ ਵਿਚਿ ਹਰਿ ਆਪਿ ਸੋ ਭਗਤਾ ਕਾ ਮਿਤੁ ਹਰਿ ॥

सभना जीआ विचि हरि आपि सो भगता का मितु हरि ॥

Sabhanaa jeeâa vichi hari âapi so bhagaŧaa kaa miŧu hari ||

The Lord Himself is within all beings. The Lord is the friend of His devotees.

ਸਭੁ ਕੋਈ ਹਰਿ ਕੈ ਵਸਿ ਭਗਤਾ ਕੈ ਅਨੰਦੁ ਘਰਿ ॥

सभु कोई हरि कै वसि भगता कै अनंदु घरि ॥

Sabhu koëe hari kai vasi bhagaŧaa kai ânanđđu ghari ||

Everyone is under the Lord's control; in the home of the devotees there is bliss.

ਹਰਿ ਭਗਤਾ ਕਾ ਮੇਲੀ ਸਰਬਤ ਸਉ ਨਿਸੁਲ ਜਨ ਟੰਗ ਧਰਿ ॥

हरि भगता का मेली सरबत सउ निसुल जन टंग धरि ॥

Hari bhagaŧaa kaa melee sarabaŧ saū nisul jan tangg đhari ||

The Lord is the friend and companion of His devotees; all His humble servants stretch out and sleep in peace.

ਹਰਿ ਸਭਨਾ ਕਾ ਹੈ ਖਸਮੁ ਸੋ ਭਗਤ ਜਨ ਚਿਤਿ ਕਰਿ ॥

हरि सभना का है खसमु सो भगत जन चिति करि ॥

Hari sabhanaa kaa hai khasamu so bhagaŧ jan chiŧi kari ||

The Lord is the Lord and Master of all; O humble devotee, remember Him.

ਤੁਧੁ ਅਪੜਿ ਕੋਇ ਨ ਸਕੈ ਸਭ ਝਖਿ ਝਖਿ ਪਵੈ ਝੜਿ ॥੨॥

तुधु अपड़ि कोइ न सकै सभ झखि झखि पवै झड़ि ॥२॥

Ŧuđhu âpaɍi koī na sakai sabh jhakhi jhakhi pavai jhaɍi ||2||

No one can equal You, Lord. Those who try, struggle and die in frustration. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿੰਦਹਿ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾ ਜੇ ਚਲਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥

ब्रहमु बिंदहि ते ब्राहमणा जे चलहि सतिगुर भाइ ॥

Brhamu binđđahi ŧe braahamañaa je chalahi saŧigur bhaaī ||

He alone knows God, and he alone is a Brahmin, who walks in harmony with the Will of the True Guru.

ਜਿਨ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਵਸੈ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਗਵਾਇ ॥

जिन कै हिरदै हरि वसै हउमै रोगु गवाइ ॥

Jin kai hirađai hari vasai haūmai rogu gavaaī ||

One whose heart is filled with the Lord, is freed of egotism and disease.

ਗੁਣ ਰਵਹਿ ਗੁਣ ਸੰਗ੍ਰਹਹਿ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥

गुण रवहि गुण संग्रहहि जोती जोति मिलाइ ॥

Guñ ravahi guñ sanggrhahi joŧee joŧi milaaī ||

He chants the Lord's Praises, gathers virtue, and his light merges into the Light.

ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਵਿਰਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿੰਦਹਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

इसु जुग महि विरले ब्राहमण ब्रहमु बिंदहि चितु लाइ ॥

Īsu jug mahi virale braahamañ brhamu binđđahi chiŧu laaī ||

How rare are those Brahmins who, in this age, come to know God, by lovingly focusing their consciousness on Him.

ਨਾਨਕ ਜਿਨੑ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਹਰਿ ਸਚਾ ਸੇ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧॥

नानक जिन्ह कउ नदरि करे हरि सचा से नामि रहे लिव लाइ ॥१॥

Naanak jinʱ kaū nađari kare hari sachaa se naami rahe liv laaī ||1||

O Nanak, those who are blessed by the Lord's Glance of Grace, remain lovingly attuned to the Name of the True Lord. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵ ਨ ਕੀਤੀਆ ਸਬਦਿ ਨ ਲਗੋ ਭਾਉ ॥

सतिगुर की सेव न कीतीआ सबदि न लगो भाउ ॥

Saŧigur kee sev na keeŧeeâa sabađi na lago bhaaū ||

One who does not serve the True Guru, and who does not love the Word of the Shabad,

ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਕਮਾਵਣਾ ਅਤਿ ਦੀਰਘੁ ਬਹੁ ਸੁਆਉ ॥

हउमै रोगु कमावणा अति दीरघु बहु सुआउ ॥

Haūmai rogu kamaavañaa âŧi đeeraghu bahu suâaū ||

Earns the very painful disease of egotism; he is so very selfish.

ਮਨਹਠਿ ਕਰਮ ਕਮਾਵਣੇ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਪਾਇ ॥

मनहठि करम कमावणे फिरि फिरि जोनी पाइ ॥

Manahathi karam kamaavañe phiri phiri jonee paaī ||

Acting stubborn-mindedly, he is reincarnated over and over again.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਨਮੁ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥

गुरमुखि जनमु सफलु है जिस नो आपे लए मिलाइ ॥

Guramukhi janamu saphalu hai jis no âape laē milaaī ||

The birth of the Gurmukh is fruitful and auspicious. The Lord unites him with Himself.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਨਾਮ ਧਨੁ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੨॥

नानक नदरी नदरि करे ता नाम धनु पलै पाइ ॥२॥

Naanak nađaree nađari kare ŧaa naam đhanu palai paaī ||2||

O Nanak, when the Merciful Lord grants His Mercy, one obtains the wealth of the Naam, the Name of the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਭ ਵਡਿਆਈਆ ਹਰਿ ਨਾਮ ਵਿਚਿ ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਧਿਆਈਐ ॥

सभ वडिआईआ हरि नाम विचि हरि गुरमुखि धिआईऐ ॥

Sabh vadiâaëeâa hari naam vichi hari guramukhi đhiâaëeâi ||

All glorious greatness is in the Name of the Lord; as Gurmukh, meditate on the Lord.

ਜਿ ਵਸਤੁ ਮੰਗੀਐ ਸਾਈ ਪਾਈਐ ਜੇ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਈਐ ॥

जि वसतु मंगीऐ साई पाईऐ जे नामि चितु लाईऐ ॥

Ji vasaŧu manggeeâi saaëe paaëeâi je naami chiŧu laaëeâi ||

One obtains all that he asks for, if he keeps his consciousness focused on the Lord.

ਗੁਹਜ ਗਲ ਜੀਅ ਕੀ ਕੀਚੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਪਾਸਿ ਤਾ ਸਰਬ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ॥

गुहज गल जीअ की कीचै सतिगुरू पासि ता सरब सुखु पाईऐ ॥

Guhaj gal jeeâ kee keechai saŧiguroo paasi ŧaa sarab sukhu paaëeâi ||

If he tells the secrets of his soul to the True Guru, then he finds absolute peace.

ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਹਰਿ ਉਪਦੇਸੁ ਦੇਇ ਸਭ ਭੁਖ ਲਹਿ ਜਾਈਐ ॥

गुरु पूरा हरि उपदेसु देइ सभ भुख लहि जाईऐ ॥

Guru pooraa hari ūpađesu đeī sabh bhukh lahi jaaëeâi ||

When the Perfect Guru bestows the Lord's Teachings, then all hunger departs.

ਜਿਸੁ ਪੂਰਬਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਈਐ ॥੩॥

जिसु पूरबि होवै लिखिआ सो हरि गुण गाईऐ ॥३॥

Jisu poorabi hovai likhiâa so hari guñ gaaëeâi ||3||

One who is blessed with such pre-ordained destiny, sings the Glorious Praises of the Lord. ||3||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਖਾਲੀ ਕੋ ਨਹੀ ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਭਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥

सतिगुर ते खाली को नही मेरै प्रभि मेलि मिलाए ॥

Saŧigur ŧe khaalee ko nahee merai prbhi meli milaaē ||

No one goes away empty-handed from the True Guru; He unites me in Union with my God.

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜੇਹਾ ਕੋ ਇਛੇ ਤੇਹਾ ਫਲੁ ਪਾਏ ॥

सतिगुर का दरसनु सफलु है जेहा को इछे तेहा फलु पाए ॥

Saŧigur kaa đarasanu saphalu hai jehaa ko īchhe ŧehaa phalu paaē ||

Fruitful is the Blessed Vision of the Darshan of the True Guru; through it, one obtains whatever fruitful rewards he desires.

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਸਭ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਗਵਾਏ ॥

गुर का सबदु अम्रितु है सभ त्रिसना भुख गवाए ॥

Gur kaa sabađu âmmmriŧu hai sabh ŧrisanaa bhukh gavaaē ||

The Word of the Guru's Shabad is Ambrosial Nectar. It banishes all hunger and thirst.

ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀ ਸੰਤੋਖੁ ਹੋਆ ਸਚੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਏ ॥

हरि रसु पी संतोखु होआ सचु वसिआ मनि आए ॥

Hari rasu pee sanŧŧokhu hoâa sachu vasiâa mani âaē ||

Drinking in the sublime essence of the Lord brings contentment; the True Lord comes to dwell in the mind.

ਸਚੁ ਧਿਆਇ ਅਮਰਾ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ਅਨਹਦ ਸਬਦ ਵਜਾਏ ॥

सचु धिआइ अमरा पदु पाइआ अनहद सबद वजाए ॥

Sachu đhiâaī âmaraa pađu paaīâa ânahađ sabađ vajaaē ||

Meditating on the True Lord, the status of immortality is obtained; the Unstruck Word of the Shabad vibrates and resounds.

ਸਚੋ ਦਹ ਦਿਸਿ ਪਸਰਿਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥

सचो दह दिसि पसरिआ गुर कै सहजि सुभाए ॥

Sacho đah đisi pasariâa gur kai sahaji subhaaē ||

The True Lord is pervading in the ten directions; through the Guru, this is intuitively known.

ਨਾਨਕ ਜਿਨ ਅੰਦਰਿ ਸਚੁ ਹੈ ਸੇ ਜਨ ਛਪਹਿ ਨ ਕਿਸੈ ਦੇ ਛਪਾਏ ॥੧॥

नानक जिन अंदरि सचु है से जन छपहि न किसै दे छपाए ॥१॥

Naanak jin ânđđari sachu hai se jan chhapahi na kisai đe chhapaaē ||1||

O Nanak, those humble beings who have the Truth deep within, are never hidden, even if others try to hide them. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥

गुर सेवा ते हरि पाईऐ जा कउ नदरि करेइ ॥

Gur sevaa ŧe hari paaëeâi jaa kaū nađari kareī ||

Serving the Guru, one finds the Lord, when the Lord blesses him with His Glance of Grace.

ਮਾਨਸ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਭਏ ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਜਿਸੁ ਦੇਇ ॥

मानस ते देवते भए सची भगति जिसु देइ ॥

Maanas ŧe đevaŧe bhaē sachee bhagaŧi jisu đeī ||

Human beings become angels, when the Lord blesses them with true devotional worship.

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁਚੇਇ ॥

हउमै मारि मिलाइअनु गुर कै सबदि सुचेइ ॥

Haūmai maari milaaīânu gur kai sabađi sucheī ||

Conquering egotism, they are blended with the Lord; through the Word of the Guru's Shabad, they are purified.

ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਨਾਮੁ ਵਡਿਆਈ ਦੇਇ ॥੨॥

नानक सहजे मिलि रहे नामु वडिआई देइ ॥२॥

Naanak sahaje mili rahe naamu vadiâaëe đeī ||2||

O Nanak, they remain merged with the Lord; they are blessed with the glorious greatness of the Naam. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਨਾਵੈ ਕੀ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਹਰਿ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਵਧਾਈ ॥

गुर सतिगुर विचि नावै की वडी वडिआई हरि करतै आपि वधाई ॥

Gur saŧigur vichi naavai kee vadee vadiâaëe hari karaŧai âapi vađhaaëe ||

Within the Guru, the True Guru, is the glorious greatness of the Name. The Creator Lord Himself has magnified it.

ਸੇਵਕ ਸਿਖ ਸਭਿ ਵੇਖਿ ਵੇਖਿ ਜੀਵਨੑਿ ਓਨੑਾ ਅੰਦਰਿ ਹਿਰਦੈ ਭਾਈ ॥

सेवक सिख सभि वेखि वेखि जीवन्हि ओन्हा अंदरि हिरदै भाई ॥

Sevak sikh sabhi vekhi vekhi jeevanʱi õnʱaa ânđđari hirađai bhaaëe ||

All His servants and Sikhs live by gazing, gazing upon it. It is pleasing to their hearts deep within.

ਨਿੰਦਕ ਦੁਸਟ ਵਡਿਆਈ ਵੇਖਿ ਨ ਸਕਨਿ ਓਨੑਾ ਪਰਾਇਆ ਭਲਾ ਨ ਸੁਖਾਈ ॥

निंदक दुसट वडिआई वेखि न सकनि ओन्हा पराइआ भला न सुखाई ॥

Ninđđak đusat vadiâaëe vekhi na sakani õnʱaa paraaīâa bhalaa na sukhaaëe ||

The slanderers and evil-doers cannot see this glorious greatness; they do not appreciate the goodness of others.

ਕਿਆ ਹੋਵੈ ਕਿਸ ਹੀ ਕੀ ਝਖ ਮਾਰੀ ਜਾ ਸਚੇ ਸਿਉ ਬਣਿ ਆਈ ॥

किआ होवै किस ही की झख मारी जा सचे सिउ बणि आई ॥

Kiâa hovai kis hee kee jhakh maaree jaa sache siū bañi âaëe ||

What can be achieved by anyone babbling? The Guru is in love with the True Lord.

ਜਿ ਗਲ ਕਰਤੇ ਭਾਵੈ ਸਾ ਨਿਤ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਈ ਸਭ ਝਖਿ ਝਖਿ ਮਰੈ ਲੋਕਾਈ ॥੪॥

जि गल करते भावै सा नित नित चड़ै सवाई सभ झखि झखि मरै लोकाई ॥४॥

Ji gal karaŧe bhaavai saa niŧ niŧ chaɍai savaaëe sabh jhakhi jhakhi marai lokaaëe ||4||

That which is pleasing to the Creator Lord, increases day by day, while all the people babble uselessly. ||4||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਧ੍ਰਿਗੁ ਏਹ ਆਸਾ ਦੂਜੇ ਭਾਵ ਕੀ ਜੋ ਮੋਹਿ ਮਾਇਆ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥

ध्रिगु एह आसा दूजे भाव की जो मोहि माइआ चितु लाए ॥

Đhrigu ēh âasaa đooje bhaav kee jo mohi maaīâa chiŧu laaē ||

Cursed are the hopes in the love of duality; they tie the consciousness to love and attachment to Maya.

ਹਰਿ ਸੁਖੁ ਪਲ੍ਹ੍ਹਰਿ ਤਿਆਗਿਆ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ॥

हरि सुखु पल्हरि तिआगिआ नामु विसारि दुखु पाए ॥

Hari sukhu palʱri ŧiâagiâa naamu visaari đukhu paaē ||

One who forsakes the peace of the Lord in exchange for straw, and forgets the Naam, suffers in pain.

ਮਨਮੁਖ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁਲੇ ਜਨਮਿ ਮਰਹਿ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਏ ॥

मनमुख अगिआनी अंधुले जनमि मरहि फिरि आवै जाए ॥

Manamukh âgiâanee ânđđhule janami marahi phiri âavai jaaē ||

The ignorant self-willed manmukhs are blind. They are born, only to die again, and continue coming and going.

ਕਾਰਜ ਸਿਧਿ ਨ ਹੋਵਨੀ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਏ ॥

कारज सिधि न होवनी अंति गइआ पछुताए ॥

Kaaraj siđhi na hovanee ânŧŧi gaīâa pachhuŧaaē ||

Their affairs are not resolved, and in the end, they depart, regretting and repenting.

ਜਿਸੁ ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਤਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸੋ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ॥

जिसु करमु होवै तिसु सतिगुरु मिलै सो हरि हरि नामु धिआए ॥

Jisu karamu hovai ŧisu saŧiguru milai so hari hari naamu đhiâaē ||

One who is blessed with the Lord's Grace, meets the True Guru; he alone meditates on the Name of the Lord, Har, Har.

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਜਨ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਨੑਿ ਜਨ ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਬਲਿ ਜਾਏ ॥੧॥

नामि रते जन सदा सुखु पाइन्हि जन नानक तिन बलि जाए ॥१॥

Naami raŧe jan sađaa sukhu paaīnʱi jan naanak ŧin bali jaaē ||1||

Imbued with the Naam, the humble servants of the Lord find a lasting peace; servant Nanak is a sacrifice to them. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਜਗਿ ਮੋਹਣੀ ਜਿਨਿ ਮੋਹਿਆ ਸੰਸਾਰੁ ॥

आसा मनसा जगि मोहणी जिनि मोहिआ संसारु ॥

Âasaa manasaa jagi mohañee jini mohiâa sanssaaru ||

Hope and desire entice the world; they entice the whole universe.

ਸਭੁ ਕੋ ਜਮ ਕੇ ਚੀਰੇ ਵਿਚਿ ਹੈ ਜੇਤਾ ਸਭੁ ਆਕਾਰੁ ॥

सभु को जम के चीरे विचि है जेता सभु आकारु ॥

Sabhu ko jam ke cheere vichi hai jeŧaa sabhu âakaaru ||

Everyone, and all that has been created, is under the domination of Death.

ਹੁਕਮੀ ਹੀ ਜਮੁ ਲਗਦਾ ਸੋ ਉਬਰੈ ਜਿਸੁ ਬਖਸੈ ਕਰਤਾਰੁ ॥

हुकमी ही जमु लगदा सो उबरै जिसु बखसै करतारु ॥

Hukamee hee jamu lagađaa so ūbarai jisu bakhasai karaŧaaru ||

By the Hukam of the Lord's Command, Death seizes the mortal; he alone is saved, whom the Creator Lord forgives.

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਏਹੁ ਮਨੁ ਤਾਂ ਤਰੈ ਜਾ ਛੋਡੈ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥

नानक गुर परसादी एहु मनु तां तरै जा छोडै अहंकारु ॥

Naanak gur parasaađee ēhu manu ŧaan ŧarai jaa chhodai âhankkaaru ||

O Nanak, by Guru's Grace, this mortal swims across, if he abandons his ego.

ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਮਾਰੇ ਨਿਰਾਸੁ ਹੋਇ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰੁ ॥੨॥

आसा मनसा मारे निरासु होइ गुर सबदी वीचारु ॥२॥

Âasaa manasaa maare niraasu hoī gur sabađee veechaaru ||2||

Conquer hope and desire, and remain unattached; contemplate the Word of the Guru's Shabad. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜਿਥੈ ਜਾਈਐ ਜਗਤ ਮਹਿ ਤਿਥੈ ਹਰਿ ਸਾਈ ॥

जिथै जाईऐ जगत महि तिथै हरि साई ॥

Jiŧhai jaaëeâi jagaŧ mahi ŧiŧhai hari saaëe ||

Wherever I go in this world, I see the Lord there.

ਅਗੈ ਸਭੁ ਆਪੇ ਵਰਤਦਾ ਹਰਿ ਸਚਾ ਨਿਆਈ ॥

अगै सभु आपे वरतदा हरि सचा निआई ॥

Âgai sabhu âape varaŧađaa hari sachaa niâaëe ||

In the world hereafter as well, the Lord, the True Judge Himself, is pervading and permeating everywhere.

ਕੂੜਿਆਰਾ ਕੇ ਮੁਹ ਫਿਟਕੀਅਹਿ ਸਚੁ ਭਗਤਿ ਵਡਿਆਈ ॥

कूड़िआरा के मुह फिटकीअहि सचु भगति वडिआई ॥

Kooɍiâaraa ke muh phitakeeâhi sachu bhagaŧi vadiâaëe ||

The faces of the false are cursed, while the true devotees are blessed with glorious greatness.

ਸਚੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚਾ ਨਿਆਉ ਹੈ ਸਿਰਿ ਨਿੰਦਕ ਛਾਈ ॥

सचु साहिबु सचा निआउ है सिरि निंदक छाई ॥

Sachu saahibu sachaa niâaū hai siri ninđđak chhaaëe ||

True is the Lord and Master, and true is His justice. The heads of the slanderers are covered with ashes.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਅਰਾਧਿਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੁਖੁ ਪਾਈ ॥੫॥

जन नानक सचु अराधिआ गुरमुखि सुखु पाई ॥५॥

Jan naanak sachu âraađhiâa guramukhi sukhu paaëe ||5||

Servant Nanak worships the True Lord in adoration; as Gurmukh, he finds peace. ||5||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਜੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਬਖਸ ਕਰੇਇ ॥

पूरै भागि सतिगुरु पाईऐ जे हरि प्रभु बखस करेइ ॥

Poorai bhaagi saŧiguru paaëeâi je hari prbhu bakhas kareī ||

By perfect destiny, one finds the True Guru, if the Lord God grants forgiveness.

ਓਪਾਵਾ ਸਿਰਿ ਓਪਾਉ ਹੈ ਨਾਉ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥

ओपावा सिरि ओपाउ है नाउ परापति होइ ॥

Õpaavaa siri õpaaū hai naaū paraapaŧi hoī ||

Of all efforts, the best effort is to attain the Lord's Name.

ਅੰਦਰੁ ਸੀਤਲੁ ਸਾਂਤਿ ਹੈ ਹਿਰਦੈ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

अंदरु सीतलु सांति है हिरदै सदा सुखु होइ ॥

Ânđđaru seeŧalu saanŧi hai hirađai sađaa sukhu hoī ||

It brings a cooling, soothing tranquility deep within the heart, and eternal peace.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਖਾਣਾ ਪੈਨੑਣਾ ਨਾਨਕ ਨਾਇ ਵਡਿਆਈ ਹੋਇ ॥੧॥

अम्रितु खाणा पैन्हणा नानक नाइ वडिआई होइ ॥१॥

Âmmmriŧu khaañaa painʱñaa naanak naaī vadiâaëe hoī ||1||

Then, one eats and wears the Ambrosial Nectar; O Nanak, through the Name, comes glorious greatness. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਏ ਮਨ ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਸੁਣਿ ਪਾਇਹਿ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨੁ ॥

ए मन गुर की सिख सुणि पाइहि गुणी निधानु ॥

Ē man gur kee sikh suñi paaīhi guñee niđhaanu ||

O mind,listening to the Guru's Teachings,you shall obtain the treasure of virtue.

ਸੁਖਦਾਤਾ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਉਮੈ ਜਾਇ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

सुखदाता तेरै मनि वसै हउमै जाइ अभिमानु ॥

Sukhađaaŧaa ŧerai mani vasai haūmai jaaī âbhimaanu ||

The Giver of peace shall dwell in your mind; you shall be rid of egotism and pride.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਪਾਈਐ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨੁ ॥੨॥

नानक नदरी पाईऐ अम्रितु गुणी निधानु ॥२॥

Naanak nađaree paaëeâi âmmmriŧu guñee niđhaanu ||2||

O Nanak, by His Grace, one is blessed with the Ambrosial Nectar of the treasure of virtue. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜਿਤਨੇ ਪਾਤਿਸਾਹ ਸਾਹ ਰਾਜੇ ਖਾਨ ਉਮਰਾਵ ਸਿਕਦਾਰ ਹਹਿ ਤਿਤਨੇ ਸਭਿ ਹਰਿ ਕੇ ਕੀਏ ॥

जितने पातिसाह साह राजे खान उमराव सिकदार हहि तितने सभि हरि के कीए ॥

Jiŧane paaŧisaah saah raaje khaan ūmaraav sikađaar hahi ŧiŧane sabhi hari ke keeē ||

The kings, emperors, rulers, lords, nobles and chiefs, are all created by the Lord.

ਜੋ ਕਿਛੁ ਹਰਿ ਕਰਾਵੈ ਸੁ ਓਇ ਕਰਹਿ ਸਭਿ ਹਰਿ ਕੇ ਅਰਥੀਏ ॥

जो किछु हरि करावै सु ओइ करहि सभि हरि के अरथीए ॥

Jo kichhu hari karaavai su õī karahi sabhi hari ke âraŧheeē ||

Whatever the Lord causes them to do, they do; they are all beggars, dependent on the Lord.

ਸੋ ਐਸਾ ਹਰਿ ਸਭਨਾ ਕਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਵਲਿ ਹੈ ਤਿਨਿ ਸਭਿ ਵਰਨ ਚਾਰੇ ਖਾਣੀ ਸਭ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਗੋਲੇ ਕਰਿ ਸਤਿਗੁਰ ਅਗੈ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣ ਕਉ ਦੀਏ ॥

सो ऐसा हरि सभना का प्रभु सतिगुर कै वलि है तिनि सभि वरन चारे खाणी सभ स्रिसटि गोले करि सतिगुर अगै कार कमावण कउ दीए ॥

So âisaa hari sabhanaa kaa prbhu saŧigur kai vali hai ŧini sabhi varan chaare khaañee sabh srisati gole kari saŧigur âgai kaar kamaavañ kaū đeeē ||

Such is God, the Lord of all; He is on the True Guru's side. All castes and social classes, the four sources of creation, and the whole universe are slaves of the True Guru; God makes them work for Him.

ਹਰਿ ਸੇਵੇ ਕੀ ਐਸੀ ਵਡਿਆਈ ਦੇਖਹੁ ਹਰਿ ਸੰਤਹੁ ਜਿਨਿ ਵਿਚਹੁ ਕਾਇਆ ਨਗਰੀ ਦੁਸਮਨ ਦੂਤ ਸਭਿ ਮਾਰਿ ਕਢੀਏ ॥

हरि सेवे की ऐसी वडिआई देखहु हरि संतहु जिनि विचहु काइआ नगरी दुसमन दूत सभि मारि कढीए ॥

Hari seve kee âisee vadiâaëe đekhahu hari sanŧŧahu jini vichahu kaaīâa nagaree đusaman đooŧ sabhi maari kadheeē ||

See the glorious greatness of serving the Lord, O Saints of the Lord; He has conquered and driven all the enemies and evil-doers out of the body-village.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਿਰਪਾਲੁ ਹੋਆ ਭਗਤ ਜਨਾ ਉਪਰਿ ਹਰਿ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਹਰਿ ਆਪਿ ਰਖਿ ਲੀਏ ॥੬॥

हरि हरि किरपालु होआ भगत जना उपरि हरि आपणी किरपा करि हरि आपि रखि लीए ॥६॥

Hari hari kirapaalu hoâa bhagaŧ janaa ūpari hari âapañee kirapaa kari hari âapi rakhi leeē ||6||

The Lord, Har, Har, is Merciful to His humble devotees; granting His Grace, the Lord Himself protects and preserves them. ||6||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਅੰਦਰਿ ਕਪਟੁ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਹੈ ਮਨਮੁਖ ਧਿਆਨੁ ਨ ਲਾਗੈ ॥

अंदरि कपटु सदा दुखु है मनमुख धिआनु न लागै ॥

Ânđđari kapatu sađaa đukhu hai manamukh đhiâanu na laagai ||

Fraud and hypocrisy within bring constant pain; the self-willed manmukh does not practice meditation.

ਦੁਖ ਵਿਚਿ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਦੁਖੁ ਵਰਤੈ ਦੁਖੁ ਆਗੈ ॥

दुख विचि कार कमावणी दुखु वरतै दुखु आगै ॥

Đukh vichi kaar kamaavañee đukhu varaŧai đukhu âagai ||

Suffering in pain, he does his deeds; he is immersed in pain, and he shall suffer in pain hereafter.

ਕਰਮੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੀਐ ਤਾ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਗੈ ॥

करमी सतिगुरु भेटीऐ ता सचि नामि लिव लागै ॥

Karamee saŧiguru bheteeâi ŧaa sachi naami liv laagai ||

By his karma, he meets the True Guru, and then, he is lovingly attuned to the True Name.

ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ਅੰਦਰਹੁ ਭ੍ਰਮੁ ਭਉ ਭਾਗੈ ॥੧॥

नानक सहजे सुखु होइ अंदरहु भ्रमु भउ भागै ॥१॥

Naanak sahaje sukhu hoī ânđđarahu bhrmu bhaū bhaagai ||1||

O Nanak, he is naturally at peace; doubt and fear run away and leave him. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਹੈ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਉ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥

गुरमुखि सदा हरि रंगु है हरि का नाउ मनि भाइआ ॥

Guramukhi sađaa hari ranggu hai hari kaa naaū mani bhaaīâa ||

The Gurmukh is in love with the Lord forever. The Name of the Lord is pleasing to his mind.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵੇਖਣੁ ਬੋਲਣਾ ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

गुरमुखि वेखणु बोलणा नामु जपत सुखु पाइआ ॥

Guramukhi vekhañu bolañaa naamu japaŧ sukhu paaīâa ||

The Gurmukh beholds and speaks the Naam, the Name of the Lord; chanting the Naam, he finds peace.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਪ੍ਰਗਾਸਿਆ ਤਿਮਰ ਅਗਿਆਨੁ ਅੰਧੇਰੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥੨॥

नानक गुरमुखि गिआनु प्रगासिआ तिमर अगिआनु अंधेरु चुकाइआ ॥२॥

Naanak guramukhi giâanu prgaasiâa ŧimar âgiâanu ânđđheru chukaaīâa ||2||

O Nanak, the spiritual wisdom of the Gurmukh shines forth; the black darkness of ignorance is dispelled. ||2||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਨਮੁਖ ਮੈਲੇ ਮਰਹਿ ਗਵਾਰ ॥

मनमुख मैले मरहि गवार ॥

Manamukh maile marahi gavaar ||

The filthy, foolish, self-willed manmukhs die.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਰਮਲ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

गुरमुखि निरमल हरि राखिआ उर धारि ॥

Guramukhi niramal hari raakhiâa ūr đhaari ||

The Gurmukhs are immaculate and pure; they keep the Lord enshrined within their hearts.

ਭਨਤਿ ਨਾਨਕੁ ਸੁਣਹੁ ਜਨ ਭਾਈ ॥

भनति नानकु सुणहु जन भाई ॥

Bhanaŧi naanaku suñahu jan bhaaëe ||

Prays Nanak, listen, O Siblings of Destiny!

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਹੁ ਹਉਮੈ ਮਲੁ ਜਾਈ ॥

सतिगुरु सेविहु हउमै मलु जाई ॥

Saŧiguru sevihu haūmai malu jaaëe ||

Serve the True Guru, and the filth of your ego shall be gone.

ਅੰਦਰਿ ਸੰਸਾ ਦੂਖੁ ਵਿਆਪੇ ਸਿਰਿ ਧੰਧਾ ਨਿਤ ਮਾਰ ॥

अंदरि संसा दूखु विआपे सिरि धंधा नित मार ॥

Ânđđari sanssaa đookhu viâape siri đhanđđhaa niŧ maar ||

Deep within, the pain of skepticism afflicts them; their heads are constantly assaulted by worldly entanglements.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਸੂਤੇ ਕਬਹੁ ਨ ਜਾਗਹਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਪਿਆਰ ॥

दूजै भाइ सूते कबहु न जागहि माइआ मोह पिआर ॥

Đoojai bhaaī sooŧe kabahu na jaagahi maaīâa moh piâar ||

Asleep in the love of duality, they never wake up; they are attached to the love of Maya.

ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਹਿ ਸਬਦੁ ਨ ਵੀਚਾਰਹਿ ਇਹੁ ਮਨਮੁਖ ਕਾ ਬੀਚਾਰ ॥

नामु न चेतहि सबदु न वीचारहि इहु मनमुख का बीचार ॥

Naamu na cheŧahi sabađu na veechaarahi īhu manamukh kaa beechaar ||

They do not remember the Name, and they do not contemplate the Word of the Shabad; this is the view of the self-willed manmukhs.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਭਾਇਆ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਨਾਨਕ ਜਮੁ ਮਾਰਿ ਕਰੇ ਖੁਆਰ ॥੩॥

हरि नामु न भाइआ बिरथा जनमु गवाइआ नानक जमु मारि करे खुआर ॥३॥

Hari naamu na bhaaīâa biraŧhaa janamu gavaaīâa naanak jamu maari kare khuâar ||3||

They do not love the Lord's Name, and they lose their life uselessly. O Nanak, the Messenger of Death attacks them, and humiliates them. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜਿਸ ਨੋ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਸਚੁ ਬਖਸੀਅਨੁ ਸੋ ਸਚਾ ਸਾਹੁ ॥

जिस नो हरि भगति सचु बखसीअनु सो सचा साहु ॥

Jis no hari bhagaŧi sachu bakhaseeânu so sachaa saahu ||

He alone is a true king, whom the Lord blesses with true devotion.

ਤਿਸ ਕੀ ਮੁਹਤਾਜੀ ਲੋਕੁ ਕਢਦਾ ਹੋਰਤੁ ਹਟਿ ਨ ਵਥੁ ਨ ਵੇਸਾਹੁ ॥

तिस की मुहताजी लोकु कढदा होरतु हटि न वथु न वेसाहु ॥

Ŧis kee muhaŧaajee loku kadhađaa horaŧu hati na vaŧhu na vesaahu ||

People pledge their allegiance to him; no other store stocks this merchandise, nor deals in this trade.

ਭਗਤ ਜਨਾ ਕਉ ਸਨਮੁਖੁ ਹੋਵੈ ਸੁ ਹਰਿ ਰਾਸਿ ਲਏ ਵੇਮੁਖ ਭਸੁ ਪਾਹੁ ॥

भगत जना कउ सनमुखु होवै सु हरि रासि लए वेमुख भसु पाहु ॥

Bhagaŧ janaa kaū sanamukhu hovai su hari raasi laē vemukh bhasu paahu ||

That humble devotee who turns his face towards the Guru and becomes sunmukh, receives the Lord's wealth; the faithless baymukh, who turns his face away from the Guru, gathers only ashes.

ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਕੇ ਵਾਪਾਰੀ ਹਰਿ ਭਗਤ ਹਹਿ ਜਮੁ ਜਾਗਾਤੀ ਤਿਨਾ ਨੇੜਿ ਨ ਜਾਹੁ ॥

हरि के नाम के वापारी हरि भगत हहि जमु जागाती तिना नेड़ि न जाहु ॥

Hari ke naam ke vaapaaree hari bhagaŧ hahi jamu jaagaaŧee ŧinaa neɍi na jaahu ||

The Lord's devotees are dealers in the Name of the Lord. The Messenger of Death, the tax-collector, does not even approach them.

ਜਨ ਨਾਨਕਿ ਹਰਿ ਨਾਮ ਧਨੁ ਲਦਿਆ ਸਦਾ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ॥੭॥

जन नानकि हरि नाम धनु लदिआ सदा वेपरवाहु ॥७॥

Jan naanaki hari naam đhanu lađiâa sađaa veparavaahu ||7||

Servant Nanak has loaded the wealth of the Name of the Lord, who is forever independent and care-free. ||7||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਭਗਤੀ ਹਰਿ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਹੋਰੁ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥

इसु जुग महि भगती हरि धनु खटिआ होरु सभु जगतु भरमि भुलाइआ ॥

Īsu jug mahi bhagaŧee hari đhanu khatiâa horu sabhu jagaŧu bharami bhulaaīâa ||

In this age, the devotee earns the wealth of the Lord; all the rest of the world wanders deluded in doubt.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥

गुर परसादी नामु मनि वसिआ अनदिनु नामु धिआइआ ॥

Gur parasaađee naamu mani vasiâa ânađinu naamu đhiâaīâa ||

By Guru's Grace, the Naam, the Name of the Lord, comes to dwell in his mind; night and day, he meditates on the Naam.

ਬਿਖਿਆ ਮਾਹਿ ਉਦਾਸ ਹੈ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇਆ ॥

बिखिआ माहि उदास है हउमै सबदि जलाइआ ॥

Bikhiâa maahi ūđaas hai haūmai sabađi jalaaīâa ||

In the midst of corruption, he remains detached; through the Word of the Shabad, he burns away his ego.

ਆਪਿ ਤਰਿਆ ਕੁਲ ਉਧਰੇ ਧੰਨੁ ਜਣੇਦੀ ਮਾਇਆ ॥

आपि तरिआ कुल उधरे धंनु जणेदी माइआ ॥

Âapi ŧariâa kul ūđhare đhannu jañeđee maaīâa ||

He crosses over, and saves his relatives as well; blessed is the mother who gave birth to him.

ਸਦਾ ਸਹਜੁ ਸੁਖੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸਚੇ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਇਆ ॥

सदा सहजु सुखु मनि वसिआ सचे सिउ लिव लाइआ ॥

Sađaa sahaju sukhu mani vasiâa sache siū liv laaīâa ||

Peace and poise fill his mind forever, and he embraces love for the True Lord.

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹਾਦੇਉ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਭੁਲੇ ਹਉਮੈ ਮੋਹੁ ਵਧਾਇਆ ॥

ब्रहमा बिसनु महादेउ त्रै गुण भुले हउमै मोहु वधाइआ ॥

Brhamaa bisanu mahaađeū ŧrai guñ bhule haūmai mohu vađhaaīâa ||

Brahma, Vishnu and Shiva wander in the three qualities, while their egotism and desire increase.

ਪੰਡਿਤ ਪੜਿ ਪੜਿ ਮੋਨੀ ਭੁਲੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥

पंडित पड़ि पड़ि मोनी भुले दूजै भाइ चितु लाइआ ॥

Panddiŧ paɍi paɍi monee bhule đoojai bhaaī chiŧu laaīâa ||

The Pandits, the religious scholars and the silent sages read and debate in confusion; their consciousness is centered on the love of duality.

ਜੋਗੀ ਜੰਗਮ ਸੰਨਿਆਸੀ ਭੁਲੇ ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਤਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥

जोगी जंगम संनिआसी भुले विणु गुर ततु न पाइआ ॥

Jogee janggam sanniâasee bhule viñu gur ŧaŧu na paaīâa ||

The Yogis, wandering pilgrims and Sanyaasees are deluded; without the Guru, they do not find the essence of reality.

ਮਨਮੁਖ ਦੁਖੀਏ ਸਦਾ ਭ੍ਰਮਿ ਭੁਲੇ ਤਿਨੑੀ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥

मनमुख दुखीए सदा भ्रमि भुले तिन्ही बिरथा जनमु गवाइआ ॥

Manamukh đukheeē sađaa bhrmi bhule ŧinʱee biraŧhaa janamu gavaaīâa ||

The miserable self-willed manmukhs are forever deluded by doubt; they waste away their lives uselessly.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੇਈ ਜਨ ਸਮਧੇ ਜਿ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧॥

नानक नामि रते सेई जन समधे जि आपे बखसि मिलाइआ ॥१॥

Naanak naami raŧe seëe jan samađhe ji âape bakhasi milaaīâa ||1||

O Nanak, those who are imbued with the Naam are balanced and poised; forgiving them, the Lord blends them with Himself. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਸੁ ਵਸਿ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ॥

नानक सो सालाहीऐ जिसु वसि सभु किछु होइ ॥

Naanak so saalaaheeâi jisu vasi sabhu kichhu hoī ||

O Nanak, praise Him, who has control over everything.

ਤਿਸਹਿ ਸਰੇਵਹੁ ਪ੍ਰਾਣੀਹੋ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

तिसहि सरेवहु प्राणीहो तिसु बिनु अवरु न कोइ ॥

Ŧisahi sarevahu praañeeho ŧisu binu âvaru na koī ||

Remember Him, O mortals - without Him, there is no other at all.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਤਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੨॥

गुरमुखि अंतरि मनि वसै सदा सदा सुखु होइ ॥२॥

Guramukhi ânŧŧari mani vasai sađaa sađaa sukhu hoī ||2||

He dwells deep within those who are Gurmukh; forever and ever, they are at peace. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮ ਧਨੁ ਨ ਖਟਿਓ ਸੇ ਦੇਵਾਲੀਏ ਜੁਗ ਮਾਹਿ ॥

जिनी गुरमुखि हरि नाम धनु न खटिओ से देवालीए जुग माहि ॥

Jinee guramukhi hari naam đhanu na khatiõ se đevaaleeē jug maahi ||

Those who do not become Gurmukh and earn the wealth of the Lord's Name, are bankrupt in this age.

ਓਇ ਮੰਗਦੇ ਫਿਰਹਿ ਸਭ ਜਗਤ ਮਹਿ ਕੋਈ ਮੁਹਿ ਥੁਕ ਨ ਤਿਨ ਕਉ ਪਾਹਿ ॥

ओइ मंगदे फिरहि सभ जगत महि कोई मुहि थुक न तिन कउ पाहि ॥

Õī manggađe phirahi sabh jagaŧ mahi koëe muhi ŧhuk na ŧin kaū paahi ||

They wander around begging all over the world, but no one even spits in their faces.

ਪਰਾਈ ਬਖੀਲੀ ਕਰਹਿ ਆਪਣੀ ਪਰਤੀਤਿ ਖੋਵਨਿ ਸਗਵਾ ਭੀ ਆਪੁ ਲਖਾਹਿ ॥

पराई बखीली करहि आपणी परतीति खोवनि सगवा भी आपु लखाहि ॥

Paraaëe bakheelee karahi âapañee paraŧeeŧi khovani sagavaa bhee âapu lakhaahi ||

They gossip about others, and lose their credit, and expose themselves as well.

ਜਿਸੁ ਧਨ ਕਾਰਣਿ ਚੁਗਲੀ ਕਰਹਿ ਸੋ ਧਨੁ ਚੁਗਲੀ ਹਥਿ ਨ ਆਵੈ ਓਇ ਭਾਵੈ ਤਿਥੈ ਜਾਹਿ ॥

जिसु धन कारणि चुगली करहि सो धनु चुगली हथि न आवै ओइ भावै तिथै जाहि ॥

Jisu đhan kaarañi chugalee karahi so đhanu chugalee haŧhi na âavai õī bhaavai ŧiŧhai jaahi ||

That wealth, for which they slander others, does not come into their hands, no matter where they go.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਕ ਭਾਇ ਹਰਿ ਧਨੁ ਮਿਲੈ ਤਿਥਹੁ ਕਰਮਹੀਣ ਲੈ ਨ ਸਕਹਿ ਹੋਰ ਥੈ ਦੇਸ ਦਿਸੰਤਰਿ ਹਰਿ ਧਨੁ ਨਾਹਿ ॥੮॥

गुरमुखि सेवक भाइ हरि धनु मिलै तिथहु करमहीण लै न सकहि होर थै देस दिसंतरि हरि धनु नाहि ॥८॥

Guramukhi sevak bhaaī hari đhanu milai ŧiŧhahu karamaheeñ lai na sakahi hor ŧhai đes đisanŧŧari hari đhanu naahi ||8||

Through loving service, the Gurmukhs receive the wealth of the Naam, but the unfortunate ones cannot receive it. This wealth is not found anywhere else, in this country or in any other. ||8||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੰਸਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਵਈ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

गुरमुखि संसा मूलि न होवई चिंता विचहु जाइ ॥

Guramukhi sanssaa mooli na hovaëe chinŧŧaa vichahu jaaī ||

The Gurmukh does not have an iota of skepticism or doubt; worries depart from within him.

ਜੋ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ਸੁ ਸਹਜੇ ਹੋਇ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥

जो किछु होइ सु सहजे होइ कहणा किछू न जाइ ॥

Jo kichhu hoī su sahaje hoī kahañaa kichhoo na jaaī ||

Whatever he does, he does with grace and poise. Nothing else can be said about him.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕਾ ਆਖਿਆ ਆਪਿ ਸੁਣੇ ਜਿ ਲਇਅਨੁ ਪੰਨੈ ਪਾਇ ॥੧॥

नानक तिन का आखिआ आपि सुणे जि लइअनु पंनै पाइ ॥१॥

Naanak ŧin kaa âakhiâa âapi suñe ji laīânu pannai paaī ||1||

O Nanak, the Lord Himself hears the speech of those whom He makes His own. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਕਾਲੁ ਮਾਰਿ ਮਨਸਾ ਮਨਹਿ ਸਮਾਣੀ ਅੰਤਰਿ ਨਿਰਮਲੁ ਨਾਉ ॥

कालु मारि मनसा मनहि समाणी अंतरि निरमलु नाउ ॥

Kaalu maari manasaa manahi samaañee ânŧŧari niramalu naaū ||

He conquers death, and subdues the desires of his mind; the Immaculate Name abides deep within him.

ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗੈ ਕਦੇ ਨ ਸੋਵੈ ਸਹਜੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪਿਆਉ ॥

अनदिनु जागै कदे न सोवै सहजे अम्रितु पिआउ ॥

Ânađinu jaagai kađe na sovai sahaje âmmmriŧu piâaū ||

Night and day, he remains awake and aware; he never sleeps, and he intuitively drinks in the Ambrosial Nectar.

ਮੀਠਾ ਬੋਲੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥

मीठा बोले अम्रित बाणी अनदिनु हरि गुण गाउ ॥

Meethaa bole âmmmriŧ baañee ânađinu hari guñ gaaū ||

His speech is sweet, and his words are nectar; night and day, he sings the Glorious Praises of the Lord.

ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਸਦਾ ਸੋਹਦੇ ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਮਿਲਿਆ ਸੁਖੁ ਪਾਉ ॥੨॥

निज घरि वासा सदा सोहदे नानक तिन मिलिआ सुखु पाउ ॥२॥

Nij ghari vaasaa sađaa sohađe naanak ŧin miliâa sukhu paaū ||2||

He dwells in the home of his own self, and appears beautiful forever; meeting him, Nanak finds peace. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਧਨੁ ਰਤਨ ਜਵੇਹਰੀ ਸੋ ਗੁਰਿ ਹਰਿ ਧਨੁ ਹਰਿ ਪਾਸਹੁ ਦੇਵਾਇਆ ॥

हरि धनु रतन जवेहरी सो गुरि हरि धनु हरि पासहु देवाइआ ॥

Hari đhanu raŧan javeharee so guri hari đhanu hari paasahu đevaaīâa ||

The wealth of the Lord is a jewel, a gem; the Guru has caused the Lord to grant that wealth of the Lord.

ਜੇ ਕਿਸੈ ਕਿਹੁ ਦਿਸਿ ਆਵੈ ਤਾ ਕੋਈ ਕਿਹੁ ਮੰਗਿ ਲਏ ਅਕੈ ਕੋਈ ਕਿਹੁ ਦੇਵਾਏ ਏਹੁ ਹਰਿ ਧਨੁ ਜੋਰਿ ਕੀਤੈ ਕਿਸੈ ਨਾਲਿ ਨ ਜਾਇ ਵੰਡਾਇਆ ॥

जे किसै किहु दिसि आवै ता कोई किहु मंगि लए अकै कोई किहु देवाए एहु हरि धनु जोरि कीतै किसै नालि न जाइ वंडाइआ ॥

Je kisai kihu đisi âavai ŧaa koëe kihu manggi laē âkai koëe kihu đevaaē ēhu hari đhanu jori keeŧai kisai naali na jaaī vanddaaīâa ||

If someone sees something, he may ask for it; or, someone may cause it to be given to him. But no one can take a share of this wealth of the Lord by force.

ਜਿਸ ਨੋ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਲਿ ਹਰਿ ਸਰਧਾ ਲਾਏ ਤਿਸੁ ਹਰਿ ਧਨ ਕੀ ਵੰਡ ਹਥਿ ਆਵੈ ਜਿਸ ਨੋ ਕਰਤੈ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥

जिस नो सतिगुर नालि हरि सरधा लाए तिसु हरि धन की वंड हथि आवै जिस नो करतै धुरि लिखि पाइआ ॥

Jis no saŧigur naali hari sarađhaa laaē ŧisu hari đhan kee vandd haŧhi âavai jis no karaŧai đhuri likhi paaīâa ||

He alone obtains a share of the wealth of the Lord, who is blessed by the Creator with faith and devotion to the True Guru, according to his pre-ordained destiny.

ਇਸੁ ਹਰਿ ਧਨ ਕਾ ਕੋਈ ਸਰੀਕੁ ਨਾਹੀ ਕਿਸੈ ਕਾ ਖਤੁ ਨਾਹੀ ਕਿਸੈ ਕੈ ਸੀਵ ਬੰਨੈ ਰੋਲੁ ਨਾਹੀ ਜੇ ਕੋ ਹਰਿ ਧਨ ਕੀ ਬਖੀਲੀ ਕਰੇ ਤਿਸ ਕਾ ਮੁਹੁ ਹਰਿ ਚਹੁ ਕੁੰਡਾ ਵਿਚਿ ਕਾਲਾ ਕਰਾਇਆ ॥

इसु हरि धन का कोई सरीकु नाही किसै का खतु नाही किसै कै सीव बंनै रोलु नाही जे को हरि धन की बखीली करे तिस का मुहु हरि चहु कुंडा विचि काला कराइआ ॥

Īsu hari đhan kaa koëe sareeku naahee kisai kaa khaŧu naahee kisai kai seev bannai rolu naahee je ko hari đhan kee bakheelee kare ŧis kaa muhu hari chahu kunddaa vichi kaalaa karaaīâa ||

No one is a share-holder in this wealth of the Lord, and no one owns any of it. It has no boundaries or borders to be disputed. If anyone speaks ill of the wealth of the Lord, his face will be blackened in the four directions.

ਹਰਿ ਕੇ ਦਿਤੇ ਨਾਲਿ ਕਿਸੈ ਜੋਰੁ ਬਖੀਲੀ ਨ ਚਲਈ ਦਿਹੁ ਦਿਹੁ ਨਿਤ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਇਆ ॥੯॥

हरि के दिते नालि किसै जोरु बखीली न चलई दिहु दिहु नित नित चड़ै सवाइआ ॥९॥

Hari ke điŧe naali kisai joru bakheelee na chalaëe đihu đihu niŧ niŧ chaɍai savaaīâa ||9||

No one's power or slander can prevail against the gifts of the Lord; day by day they continually, continuously increase. ||9||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਜਗਤੁ ਜਲੰਦਾ ਰਖਿ ਲੈ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥

जगतु जलंदा रखि लै आपणी किरपा धारि ॥

Jagaŧu jalanđđaa rakhi lai âapañee kirapaa đhaari ||

The world is going up in flames - shower it with Your Mercy, and save it!

ਜਿਤੁ ਦੁਆਰੈ ਉਬਰੈ ਤਿਤੈ ਲੈਹੁ ਉਬਾਰਿ ॥

जितु दुआरै उबरै तितै लैहु उबारि ॥

Jiŧu đuâarai ūbarai ŧiŧai laihu ūbaari ||

Save it, and deliver it, by whatever method it takes.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੁਖੁ ਵੇਖਾਲਿਆ ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਿ ॥

सतिगुरि सुखु वेखालिआ सचा सबदु बीचारि ॥

Saŧiguri sukhu vekhaaliâa sachaa sabađu beechaari ||

The True Guru has shown the way to peace, contemplating the True Word of the Shabad.

ਨਾਨਕ ਅਵਰੁ ਨ ਸੁਝਈ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਬਖਸਣਹਾਰੁ ॥੧॥

नानक अवरु न सुझई हरि बिनु बखसणहारु ॥१॥

Naanak âvaru na sujhaëe hari binu bakhasañahaaru ||1||

Nanak knows no other than the Lord, the Forgiving Lord. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਮੋਹਣੀ ਦੂਜੈ ਲਗੈ ਜਾਇ ॥

हउमै माइआ मोहणी दूजै लगै जाइ ॥

Haūmai maaīâa mohañee đoojai lagai jaaī ||

Through egotism, fascination with Maya has trapped them in duality.

ਨਾ ਇਹ ਮਾਰੀ ਨ ਮਰੈ ਨਾ ਇਹ ਹਟਿ ਵਿਕਾਇ ॥

ना इह मारी न मरै ना इह हटि विकाइ ॥

Naa īh maaree na marai naa īh hati vikaaī ||

It cannot be killed, it does not die, and it cannot be sold in a store.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਰਜਾਲੀਐ ਤਾ ਇਹ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

गुर कै सबदि परजालीऐ ता इह विचहु जाइ ॥

Gur kai sabađi parajaaleeâi ŧaa īh vichahu jaaī ||

Through the Word of the Guru's Shabad, it is burnt away, and then it departs from within.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਹੋਵੈ ਉਜਲਾ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

तनु मनु होवै उजला नामु वसै मनि आइ ॥

Ŧanu manu hovai ūjalaa naamu vasai mani âaī ||

The body and mind become pure, and the Naam, the Name of the Lord, comes to dwell within the mind.

ਨਾਨਕ ਮਾਇਆ ਕਾ ਮਾਰਣੁ ਸਬਦੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥੨॥

नानक माइआ का मारणु सबदु है गुरमुखि पाइआ जाइ ॥२॥

Naanak maaīâa kaa maarañu sabađu hai guramukhi paaīâa jaaī ||2||

O Nanak, the Shabad is the killer of Maya; the Gurmukh obtains it. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦਿਤੀ ਧੁਰਹੁ ਹੁਕਮੁ ਬੁਝਿ ਨੀਸਾਣੁ ॥

सतिगुर की वडिआई सतिगुरि दिती धुरहु हुकमु बुझि नीसाणु ॥

Saŧigur kee vadiâaëe saŧiguri điŧee đhurahu hukamu bujhi neesaañu ||

The glorious greatness of the True Guru was bestowed by the True Guru; He understood this as the Insignia, the Mark of the Primal Lord's Will.

ਪੁਤੀ ਭਾਤੀਈ ਜਾਵਾਈ ਸਕੀ ਅਗਹੁ ਪਿਛਹੁ ਟੋਲਿ ਡਿਠਾ ਲਾਹਿਓਨੁ ਸਭਨਾ ਕਾ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

पुती भातीई जावाई सकी अगहु पिछहु टोलि डिठा लाहिओनु सभना का अभिमानु ॥

Puŧee bhaaŧeeëe jaavaaëe sakee âgahu pichhahu toli dithaa laahiõnu sabhanaa kaa âbhimaanu ||

He tested His sons, nephews, sons-in-law and relatives, and subdued the egotistical pride of them all.

ਜਿਥੈ ਕੋ ਵੇਖੈ ਤਿਥੈ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਹਰਿ ਬਖਸਿਓਸੁ ਸਭੁ ਜਹਾਨੁ ॥

जिथै को वेखै तिथै मेरा सतिगुरू हरि बखसिओसु सभु जहानु ॥

Jiŧhai ko vekhai ŧiŧhai meraa saŧiguroo hari bakhasiõsu sabhu jahaanu ||

Wherever anyone looks, my True Guru is there; the Lord blessed Him with the whole world.

ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਮਿਲਿ ਮੰਨੇ ਸੁ ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਸਿਝੈ ਜਿ ਵੇਮੁਖੁ ਹੋਵੈ ਸੁ ਫਿਰੈ ਭਰਿਸਟ ਥਾਨੁ ॥

जि सतिगुर नो मिलि मंने सु हलति पलति सिझै जि वेमुखु होवै सु फिरै भरिसट थानु ॥

Ji saŧigur no mili manne su halaŧi palaŧi sijhai ji vemukhu hovai su phirai bharisat ŧhaanu ||

One who meets with, and believes in the True Guru, is embellished here and hereafter. Whoever turns his back on the Guru and becomes baymukh, shall wander in cursed and evil places.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੈ ਵਲਿ ਹੋਆ ਮੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਹਰਿ ਸਜਣ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਨੁ ॥

जन नानक कै वलि होआ मेरा सुआमी हरि सजण पुरखु सुजानु ॥

Jan naanak kai vali hoâa meraa suâamee hari sajañ purakhu sujaanu ||

My Lord and Master is on the side of servant Nanak. The All-powerful and All-knowing Lord God is my Best Friend.

ਪਉਦੀ ਭਿਤਿ ਦੇਖਿ ਕੈ ਸਭਿ ਆਇ ਪਏ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਪੈਰੀ ਲਾਹਿਓਨੁ ਸਭਨਾ ਕਿਅਹੁ ਮਨਹੁ ਗੁਮਾਨੁ ॥੧੦॥

पउदी भिति देखि कै सभि आइ पए सतिगुर की पैरी लाहिओनु सभना किअहु मनहु गुमानु ॥१०॥

Paūđee bhiŧi đekhi kai sabhi âaī paē saŧigur kee pairee laahiõnu sabhanaa kiâhu manahu gumaanu ||10||

Seeing the food being distributed, everyone came and fell at the feet of the True Guru, who cleansed the minds of all of their egotistical pride. ||10||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਕੋਈ ਵਾਹੇ ਕੋ ਲੁਣੈ ਕੋ ਪਾਏ ਖਲਿਹਾਨਿ ॥

कोई वाहे को लुणै को पाए खलिहानि ॥

Koëe vaahe ko luñai ko paaē khalihaani ||

One plants the seed, another harvests the crop, and still another beats the grain from the chaff.

ਨਾਨਕ ਏਵ ਨ ਜਾਪਈ ਕੋਈ ਖਾਇ ਨਿਦਾਨਿ ॥੧॥

नानक एव न जापई कोई खाइ निदानि ॥१॥

Naanak ēv na jaapaëe koëe khaaī niđaani ||1||

O Nanak, it is not known, who will ultimately eat the grain. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਤਰਿਆ ਸੋਇ ॥

जिसु मनि वसिआ तरिआ सोइ ॥

Jisu mani vasiâa ŧariâa soī ||

He alone is carried across, within whose mind the Lord abides.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਭਾਵੈ ਸੋ ਹੋਇ ॥੨॥

नानक जो भावै सो होइ ॥२॥

Naanak jo bhaavai so hoī ||2||

O Nanak, that alone happens, which is pleasing to His Will. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮਿ ਦਇਆਲਿ ਸਾਗਰੁ ਤਾਰਿਆ ॥

पारब्रहमि दइआलि सागरु तारिआ ॥

Paarabrhami đaīâali saagaru ŧaariâa ||

The Merciful Supreme Lord God has carried me across the world-ocean.

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਮਿਹਰਵਾਨਿ ਭਰਮੁ ਭਉ ਮਾਰਿਆ ॥

गुरि पूरै मिहरवानि भरमु भउ मारिआ ॥

Guri poorai miharavaani bharamu bhaū maariâa ||

The compassionate perfect Guru has eradicated my doubts and fears.

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧੁ ਬਿਕਰਾਲੁ ਦੂਤ ਸਭਿ ਹਾਰਿਆ ॥

काम क्रोधु बिकरालु दूत सभि हारिआ ॥

Kaam krođhu bikaraalu đooŧ sabhi haariâa ||

Unsatisfied sexual desire and unresolved anger, the horrible demons, have been totally destroyed.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਕੰਠਿ ਉਰਿ ਧਾਰਿਆ ॥

अम्रित नामु निधानु कंठि उरि धारिआ ॥

Âmmmriŧ naamu niđhaanu kantthi ūri đhaariâa ||

I have enshrined the treasure of the Ambrosial Naam within my throat and heart.

ਨਾਨਕ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਜਨਮੁ ਮਰਣੁ ਸਵਾਰਿਆ ॥੧੧॥

नानक साधू संगि जनमु मरणु सवारिआ ॥११॥

Naanak saađhoo sanggi janamu marañu savaariâa ||11||

O Nanak, in the Saadh Sangat, the Company of the Holy, my birth and death have been adorned and redeemed. ||11||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਜਿਨੑੀ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਕੂੜੇ ਕਹਣ ਕਹੰਨੑਿ ॥

जिन्ही नामु विसारिआ कूड़े कहण कहंन्हि ॥

Jinʱee naamu visaariâa kooɍe kahañ kahannʱi ||

Those who forget the Naam, the Name of the Lord, are said to be false.

ਪੰਚ ਚੋਰ ਤਿਨਾ ਘਰੁ ਮੁਹਨੑਿ ਹਉਮੈ ਅੰਦਰਿ ਸੰਨੑਿ ॥

पंच चोर तिना घरु मुहन्हि हउमै अंदरि संन्हि ॥

Pancch chor ŧinaa gharu muhanʱi haūmai ânđđari sannʱi ||

The five thieves plunder their homes, and egotism breaks in.

ਸਾਕਤ ਮੁਠੇ ਦੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਰਸੁ ਨ ਜਾਣੰਨੑਿ ॥

साकत मुठे दुरमती हरि रसु न जाणंन्हि ॥

Saakaŧ muthe đuramaŧee hari rasu na jaañannʱi ||

The faithless cynics are defrauded by their own evil-mindedness; they do not know the sublime essence of the Lord.

ਜਿਨੑੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਭਰਮਿ ਲੁਟਾਇਆ ਬਿਖੁ ਸਿਉ ਰਚਹਿ ਰਚੰਨੑਿ ॥

जिन्ही अम्रितु भरमि लुटाइआ बिखु सिउ रचहि रचंन्हि ॥

Jinʱee âmmmriŧu bharami lutaaīâa bikhu siū rachahi rachannʱi ||

Those who lose the Ambrosial Nectar through doubt, remain engrossed and entangled in corruption.

ਦੁਸਟਾ ਸੇਤੀ ਪਿਰਹੜੀ ਜਨ ਸਿਉ ਵਾਦੁ ਕਰੰਨੑਿ ॥

दुसटा सेती पिरहड़ी जन सिउ वादु करंन्हि ॥

Đusataa seŧee pirahaɍee jan siū vaađu karannʱi ||

They make friends with the wicked, and argue with the humble servants of the Lord.

ਨਾਨਕ ਸਾਕਤ ਨਰਕ ਮਹਿ ਜਮਿ ਬਧੇ ਦੁਖ ਸਹੰਨੑਿ ॥

नानक साकत नरक महि जमि बधे दुख सहंन्हि ॥

Naanak saakaŧ narak mahi jami bađhe đukh sahannʱi ||

O Nanak, the faithless cynics are bound and gagged by the Messenger of Death, and suffer agony in hell.

ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਕਮਾਵਦੇ ਜਿਵ ਰਾਖਹਿ ਤਿਵੈ ਰਹੰਨੑਿ ॥੧॥

पइऐ किरति कमावदे जिव राखहि तिवै रहंन्हि ॥१॥

Paīâi kiraŧi kamaavađe jiv raakhahi ŧivai rahannʱi ||1||

They act according to the karma of the actions they committed before; as the Lord keeps them, so do they live. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਜਿਨੑੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਆ ਤਾਣੁ ਨਿਤਾਣੇ ਤਿਸੁ ॥

जिन्ही सतिगुरु सेविआ ताणु निताणे तिसु ॥

Jinʱee saŧiguru seviâa ŧaañu niŧaañe ŧisu ||

Those who serve the True Guru, are transformed from powerless into powerful.

ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਸਦਾ ਮਨਿ ਵਸੈ ਜਮੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਕੈ ਤਿਸੁ ॥

सासि गिरासि सदा मनि वसै जमु जोहि न सकै तिसु ॥

Saasi giraasi sađaa mani vasai jamu johi na sakai ŧisu ||

With every breath and morsel of food, the Lord abides in their minds forever, and the Messenger of Death cannot even see them.

ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮ ਰਸੁ ਕਵਲਾ ਸੇਵਕਿ ਤਿਸੁ ॥

हिरदै हरि हरि नाम रसु कवला सेवकि तिसु ॥

Hirađai hari hari naam rasu kavalaa sevaki ŧisu ||

The Name of the Lord, Har, Har, fills their hearts, and Maya is their servant.

ਹਰਿ ਦਾਸਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੋਇ ਪਰਮ ਪਦਾਰਥੁ ਤਿਸੁ ॥

हरि दासा का दासु होइ परम पदारथु तिसु ॥

Hari đaasaa kaa đaasu hoī param pađaaraŧhu ŧisu ||

One who becomes the slave of the Lord's slaves, obtains the greatest treasure.

ਨਾਨਕ ਮਨਿ ਤਨਿ ਜਿਸੁ ਪ੍ਰਭੁ ਵਸੈ ਹਉ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੈ ਤਿਸੁ ॥

नानक मनि तनि जिसु प्रभु वसै हउ सद कुरबाणै तिसु ॥

Naanak mani ŧani jisu prbhu vasai haū sađ kurabaañai ŧisu ||

O Nanak, I am forever a sacrifice to that one, within whose mind and body God dwells.

ਜਿਨੑ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਰਸੁ ਸੰਤ ਜਨਾ ਸਿਉ ਤਿਸੁ ॥੨॥

जिन्ह कउ पूरबि लिखिआ रसु संत जना सिउ तिसु ॥२॥

Jinʱ kaū poorabi likhiâa rasu sanŧŧ janaa siū ŧisu ||2||

One who has such pre-ordained destiny, he alone is in love with the humble Saints. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜੋ ਬੋਲੇ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਸੋ ਪਰਮੇਸਰਿ ਸੁਣਿਆ ॥

जो बोले पूरा सतिगुरू सो परमेसरि सुणिआ ॥

Jo bole pooraa saŧiguroo so paramesari suñiâa ||

Whatever the Perfect True Guru says, the Transcendent Lord hears.

ਸੋਈ ਵਰਤਿਆ ਜਗਤ ਮਹਿ ਘਟਿ ਘਟਿ ਮੁਖਿ ਭਣਿਆ ॥

सोई वरतिआ जगत महि घटि घटि मुखि भणिआ ॥

Soëe varaŧiâa jagaŧ mahi ghati ghati mukhi bhañiâa ||

It pervades and permeates the whole world, and it is on the mouth of each and every being.

ਬਹੁਤੁ ਵਡਿਆਈਆ ਸਾਹਿਬੈ ਨਹ ਜਾਹੀ ਗਣੀਆ ॥

बहुतु वडिआईआ साहिबै नह जाही गणीआ ॥

Bahuŧu vadiâaëeâa saahibai nah jaahee gañeeâa ||

So numerous are the great glories of the Lord, they cannot even be counted.

ਸਚੁ ਸਹਜੁ ਅਨਦੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਪਾਸਿ ਸਚੀ ਗੁਰ ਮਣੀਆ ॥

सचु सहजु अनदु सतिगुरू पासि सची गुर मणीआ ॥

Sachu sahaju ânađu saŧiguroo paasi sachee gur mañeeâa ||

Truth, poise and bliss rest in the True Guru; the Guru bestows the jewel of Truth.

ਨਾਨਕ ਸੰਤ ਸਵਾਰੇ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮਿ ਸਚੇ ਜਿਉ ਬਣਿਆ ॥੧੨॥

नानक संत सवारे पारब्रहमि सचे जिउ बणिआ ॥१२॥

Naanak sanŧŧ savaare paarabrhami sache jiū bañiâa ||12||

O Nanak, the Supreme Lord God embellishes the Saints, who become like the True Lord. ||12||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਅਪਣਾ ਆਪੁ ਨ ਪਛਾਣਈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਤਾ ਦੂਰਿ ॥

अपणा आपु न पछाणई हरि प्रभु जाता दूरि ॥

Âpañaa âapu na pachhaañaëe hari prbhu jaaŧaa đoori ||

He does not understand himself; he believes the Lord God to be far away.

ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਵਿਸਰੀ ਕਿਉ ਮਨੁ ਰਹੈ ਹਜੂਰਿ ॥

गुर की सेवा विसरी किउ मनु रहै हजूरि ॥

Gur kee sevaa visaree kiū manu rahai hajoori ||

He forgets to serve the Guru; how can his mind remain in the Lord's Presence?

ਮਨਮੁਖਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਝੂਠੈ ਲਾਲਚਿ ਕੂਰਿ ॥

मनमुखि जनमु गवाइआ झूठै लालचि कूरि ॥

Manamukhi janamu gavaaīâa jhoothai laalachi koori ||

The self-willed manmukh wastes away his life in worthless greed and falsehood.

ਨਾਨਕ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਹਦੂਰਿ ॥੧॥

नानक बखसि मिलाइअनु सचै सबदि हदूरि ॥१॥

Naanak bakhasi milaaīânu sachai sabađi hađoori ||1||

O Nanak, the Lord forgives, and blends them with Himself; through the True Word of the Shabad, He is ever-present. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸਚਾ ਸੋਹਿਲਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਗੋਵਿੰਦੁ ॥

हरि प्रभु सचा सोहिला गुरमुखि नामु गोविंदु ॥

Hari prbhu sachaa sohilaa guramukhi naamu govinđđu ||

True is the Praise of the Lord God; the Gurmukh chants the Name of the Lord of the Universe.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਣਾ ਹਰਿ ਜਪਿਆ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ॥

अनदिनु नामु सलाहणा हरि जपिआ मनि आनंदु ॥

Ânađinu naamu salaahañaa hari japiâa mani âananđđu ||

Praising the Naam night and day, and meditating on the Lord, the mind becomes blissful.

ਵਡਭਾਗੀ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਪੂਰਨੁ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥

वडभागी हरि पाइआ पूरनु परमानंदु ॥

Vadabhaagee hari paaīâa pooranu paramaananđđu ||

By great good fortune, I have found the Lord, the perfect embodiment of supreme bliss.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿਆ ਬਹੁੜਿ ਨ ਮਨਿ ਤਨਿ ਭੰਗੁ ॥੨॥

जन नानक नामु सलाहिआ बहुड़ि न मनि तनि भंगु ॥२॥

Jan naanak naamu salaahiâa bahuɍi na mani ŧani bhanggu ||2||

Servant Nanak praises the Naam; his mind and body shall never again be shattered. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਕੋਈ ਨਿੰਦਕੁ ਹੋਵੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕਾ ਫਿਰਿ ਸਰਣਿ ਗੁਰ ਆਵੈ ॥

कोई निंदकु होवै सतिगुरू का फिरि सरणि गुर आवै ॥

Koëe ninđđaku hovai saŧiguroo kaa phiri sarañi gur âavai ||

If someone slanders the True Guru, and then comes seeking the Guru's Protection

ਪਿਛਲੇ ਗੁਨਹ ਸਤਿਗੁਰੁ ਬਖਸਿ ਲਏ ਸਤਸੰਗਤਿ ਨਾਲਿ ਰਲਾਵੈ ॥

पिछले गुनह सतिगुरु बखसि लए सतसंगति नालि रलावै ॥

Pichhale gunah saŧiguru bakhasi laē saŧasanggaŧi naali ralaavai ||

The True Guru forgives him for his past sins, and unites him with the Saints' Congregation.

ਜਿਉ ਮੀਹਿ ਵੁਠੈ ਗਲੀਆ ਨਾਲਿਆ ਟੋਭਿਆ ਕਾ ਜਲੁ ਜਾਇ ਪਵੈ ਵਿਚਿ ਸੁਰਸਰੀ ਸੁਰਸਰੀ ਮਿਲਤ ਪਵਿਤ੍ਰੁ ਪਾਵਨੁ ਹੋਇ ਜਾਵੈ ॥

जिउ मीहि वुठै गलीआ नालिआ टोभिआ का जलु जाइ पवै विचि सुरसरी सुरसरी मिलत पवित्रु पावनु होइ जावै ॥

Jiū meehi vuthai galeeâa naaliâa tobhiâa kaa jalu jaaī pavai vichi surasaree surasaree milaŧ paviŧru paavanu hoī jaavai ||

When the rain falls, the water in the streams, rivers and ponds flows into the Ganges; flowing into the Ganges, it is made sacred and pure.

ਏਹ ਵਡਿਆਈ ਸਤਿਗੁਰ ਨਿਰਵੈਰ ਵਿਚਿ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਤਿਸਨਾ ਭੁਖ ਉਤਰੈ ਹਰਿ ਸਾਂਤਿ ਤੜ ਆਵੈ ॥

एह वडिआई सतिगुर निरवैर विचि जितु मिलिऐ तिसना भुख उतरै हरि सांति तड़ आवै ॥

Ēh vadiâaëe saŧigur niravair vichi jiŧu miliâi ŧisanaa bhukh ūŧarai hari saanŧi ŧaɍ âavai ||

Such is the glorious greatness of the True Guru, who has no vengeance; meeting with Him, thirst and hunger are quenched, and instantly, one attains celestial peace.

ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਅਚਰਜੁ ਦੇਖਹੁ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਸਚੇ ਸਾਹ ਕਾ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੋ ਮੰਨੈ ਸੁ ਸਭਨਾਂ ਭਾਵੈ ॥੧੩॥੧॥ ਸੁਧੁ ॥

नानक इहु अचरजु देखहु मेरे हरि सचे साह का जि सतिगुरू नो मंनै सु सभनां भावै ॥१३॥१॥ सुधु ॥

Naanak īhu âcharaju đekhahu mere hari sache saah kaa ji saŧiguroo no mannai su sabhanaan bhaavai ||13||1|| suđhu ||

O Nanak, behold this wonder of the Lord, my True King! Everyone is pleased with one who obeys and believes in the True Guru. ||13||1|| Sudh ||



200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates