Asa ki vaar (M:1) (without chhants),
ਆਸਾ ਕੀ ਵਾਰ (ਮਹਲਾ 1),
आसा की वार (महला 1)


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ੴ ਸਤਿਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिनामु करता पुरखु निरभउ निरवैरु अकाल मूरति अजूनी सैभं गुरप्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧinaamu karaŧaa purakhu nirabhaū niravairu âkaal mooraŧi âjoonee saibhann guraprsaađi ||

One Universal Creator God. Truth Is The Name. Creative Being Personified. No Fear. No Hatred. Image Of The Undying. Beyond Birth. Self-Existent. By Guru's Grace:

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥

आसा महला १ ॥

Âasaa mahalaa 1 ||

Aasaa, First Mehl:

ਵਾਰ ਸਲੋਕਾ ਨਾਲਿ ਸਲੋਕ ਭੀ ਮਹਲੇ ਪਹਿਲੇ ਕੇ ਲਿਖੇ ਟੁੰਡੇ ਅਸ ਰਾਜੈ ਕੀ ਧੁਨੀ ॥

वार सलोका नालि सलोक भी महले पहिले के लिखे टुंडे अस राजै की धुनी ॥

Vaar salokaa naali salok bhee mahale pahile ke likhe tundde âs raajai kee đhunee ||

Vaar With Shaloks, And Shaloks Written By The First Mehl. To Be Sung To The Tune Of 'Tunda-Asraajaa':

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਦਿਉਹਾੜੀ ਸਦ ਵਾਰ ॥

बलिहारी गुर आपणे दिउहाड़ी सद वार ॥

Balihaaree gur âapañe điūhaaɍee sađ vaar ||

A hundred times a day, I am a sacrifice to my Guru;

ਜਿਨਿ ਮਾਣਸ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਕੀਏ ਕਰਤ ਨ ਲਾਗੀ ਵਾਰ ॥੧॥

जिनि माणस ते देवते कीए करत न लागी वार ॥१॥

Jini maañas ŧe đevaŧe keeē karaŧ na laagee vaar ||1||

He made angels out of men, without delay. ||1||


ਮਹਲਾ ੨ ॥

महला २ ॥

Mahalaa 2 ||

Second Mehl:

ਜੇ ਸਉ ਚੰਦਾ ਉਗਵਹਿ ਸੂਰਜ ਚੜਹਿ ਹਜਾਰ ॥

जे सउ चंदा उगवहि सूरज चड़हि हजार ॥

Je saū chanđđaa ūgavahi sooraj chaɍahi hajaar ||

If a hundred moons were to rise, and a thousand suns appeared,

ਏਤੇ ਚਾਨਣ ਹੋਦਿਆਂ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਘੋਰ ਅੰਧਾਰ ॥੨॥

एते चानण होदिआं गुर बिनु घोर अंधार ॥२॥

Ēŧe chaanañ hođiâan gur binu ghor ânđđhaar ||2||

Even with such light, there would still be pitch darkness without the Guru. ||2||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਨਾਨਕ ਗੁਰੂ ਨ ਚੇਤਨੀ ਮਨਿ ਆਪਣੈ ਸੁਚੇਤ ॥

नानक गुरू न चेतनी मनि आपणै सुचेत ॥

Naanak guroo na cheŧanee mani âapañai sucheŧ ||

O Nanak, those who do not think of the Guru, and who think of themselves as clever,

ਛੁਟੇ ਤਿਲ ਬੂਆੜ ਜਿਉ ਸੁੰਞੇ ਅੰਦਰਿ ਖੇਤ ॥

छुटे तिल बूआड़ जिउ सुंञे अंदरि खेत ॥

Chhute ŧil booâaɍ jiū sunņņe ânđđari kheŧ ||

Shall be left abandoned in the field, like the scattered sesame.

ਖੇਤੈ ਅੰਦਰਿ ਛੁਟਿਆ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸਉ ਨਾਹ ॥

खेतै अंदरि छुटिआ कहु नानक सउ नाह ॥

Kheŧai ânđđari chhutiâa kahu naanak saū naah ||

They are abandoned in the field, says Nanak, and they have a hundred masters to please.

ਫਲੀਅਹਿ ਫੁਲੀਅਹਿ ਬਪੁੜੇ ਭੀ ਤਨ ਵਿਚਿ ਸੁਆਹ ॥੩॥

फलीअहि फुलीअहि बपुड़े भी तन विचि सुआह ॥३॥

Phaleeâhi phuleeâhi bapuɍe bhee ŧan vichi suâah ||3||

The wretches bear fruit and flower, but within their bodies, they are filled with ashes. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪੀਨੑੈ ਆਪੁ ਸਾਜਿਓ ਆਪੀਨੑੈ ਰਚਿਓ ਨਾਉ ॥

आपीन्है आपु साजिओ आपीन्है रचिओ नाउ ॥

Âapeenʱai âapu saajiõ âapeenʱai rachiõ naaū ||

He Himself created Himself; He Himself assumed His Name.

ਦੁਯੀ ਕੁਦਰਤਿ ਸਾਜੀਐ ਕਰਿ ਆਸਣੁ ਡਿਠੋ ਚਾਉ ॥

दुयी कुदरति साजीऐ करि आसणु डिठो चाउ ॥

Đuyee kuđaraŧi saajeeâi kari âasañu ditho chaaū ||

Secondly, He fashioned the creation; seated within the creation, He beholds it with delight.

ਦਾਤਾ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਤੂੰ ਤੁਸਿ ਦੇਵਹਿ ਕਰਹਿ ਪਸਾਉ ॥

दाता करता आपि तूं तुसि देवहि करहि पसाउ ॥

Đaaŧaa karaŧaa âapi ŧoonn ŧusi đevahi karahi pasaaū ||

You Yourself are the Giver and the Creator; by Your Pleasure, You bestow Your Mercy.

ਤੂੰ ਜਾਣੋਈ ਸਭਸੈ ਦੇ ਲੈਸਹਿ ਜਿੰਦੁ ਕਵਾਉ ॥

तूं जाणोई सभसै दे लैसहि जिंदु कवाउ ॥

Ŧoonn jaañoëe sabhasai đe laisahi jinđđu kavaaū ||

You are the Knower of all; You give life, and take it away again with a word.

ਕਰਿ ਆਸਣੁ ਡਿਠੋ ਚਾਉ ॥੧॥

करि आसणु डिठो चाउ ॥१॥

Kari âasañu ditho chaaū ||1||

Seated within the creation, You behold it with delight. ||1||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਸਚੇ ਤੇਰੇ ਖੰਡ ਸਚੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ॥

सचे तेरे खंड सचे ब्रहमंड ॥

Sache ŧere khandd sache brhamandd ||

True are Your worlds, True are Your solar Systems.

ਸਚੇ ਤੇਰੇ ਲੋਅ ਸਚੇ ਆਕਾਰ ॥

सचे तेरे लोअ सचे आकार ॥

Sache ŧere loâ sache âakaar ||

True are Your realms, True is Your creation.

ਸਚੇ ਤੇਰੇ ਕਰਣੇ ਸਰਬ ਬੀਚਾਰ ॥

सचे तेरे करणे सरब बीचार ॥

Sache ŧere karañe sarab beechaar ||

True are Your actions, and all Your deliberations.

ਸਚਾ ਤੇਰਾ ਅਮਰੁ ਸਚਾ ਦੀਬਾਣੁ ॥

सचा तेरा अमरु सचा दीबाणु ॥

Sachaa ŧeraa âmaru sachaa đeebaañu ||

True is Your Command, and True is Your Court.

ਸਚਾ ਤੇਰਾ ਹੁਕਮੁ ਸਚਾ ਫੁਰਮਾਣੁ ॥

सचा तेरा हुकमु सचा फुरमाणु ॥

Sachaa ŧeraa hukamu sachaa phuramaañu ||

True is the Command of Your Will, True is Your Order.

ਸਚਾ ਤੇਰਾ ਕਰਮੁ ਸਚਾ ਨੀਸਾਣੁ ॥

सचा तेरा करमु सचा नीसाणु ॥

Sachaa ŧeraa karamu sachaa neesaañu ||

True is Your Mercy, True is Your Insignia.

ਸਚੇ ਤੁਧੁ ਆਖਹਿ ਲਖ ਕਰੋੜਿ ॥

सचे तुधु आखहि लख करोड़ि ॥

Sache ŧuđhu âakhahi lakh karoɍi ||

Hundreds of thousands and millions call You True.

ਸਚੈ ਸਭਿ ਤਾਣਿ ਸਚੈ ਸਭਿ ਜੋਰਿ ॥

सचै सभि ताणि सचै सभि जोरि ॥

Sachai sabhi ŧaañi sachai sabhi jori ||

In the True Lord is all power, in the True Lord is all might.

ਸਚੀ ਤੇਰੀ ਸਿਫਤਿ ਸਚੀ ਸਾਲਾਹ ॥

सची तेरी सिफति सची सालाह ॥

Sachee ŧeree siphaŧi sachee saalaah ||

True is Your Praise, True is Your Adoration.

ਸਚੀ ਤੇਰੀ ਕੁਦਰਤਿ ਸਚੇ ਪਾਤਿਸਾਹ ॥

सची तेरी कुदरति सचे पातिसाह ॥

Sachee ŧeree kuđaraŧi sache paaŧisaah ||

True is Your almighty creative power, True King.

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਧਿਆਇਨਿ ਸਚੁ ॥

नानक सचु धिआइनि सचु ॥

Naanak sachu đhiâaīni sachu ||

O Nanak, true are those who meditate on the True One.

ਜੋ ਮਰਿ ਜੰਮੇ ਸੁ ਕਚੁ ਨਿਕਚੁ ॥੧॥

जो मरि जमे सु कचु निकचु ॥१॥

Jo mari jamme su kachu nikachu ||1||

Those who are subject to birth and death are totally false. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਜਾ ਵਡਾ ਨਾਉ ॥

वडी वडिआई जा वडा नाउ ॥

Vadee vadiâaëe jaa vadaa naaū ||

Great is His greatness, as great as His Name.

ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਜਾ ਸਚੁ ਨਿਆਉ ॥

वडी वडिआई जा सचु निआउ ॥

Vadee vadiâaëe jaa sachu niâaū ||

Great is His greatness, as True is His justice.

ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਜਾ ਨਿਹਚਲ ਥਾਉ ॥

वडी वडिआई जा निहचल थाउ ॥

Vadee vadiâaëe jaa nihachal ŧhaaū ||

Great is His greatness, as permanent as His Throne.

ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਜਾਣੈ ਆਲਾਉ ॥

वडी वडिआई जाणै आलाउ ॥

Vadee vadiâaëe jaañai âalaaū ||

Great is His greatness, as He knows our utterances.

ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਬੁਝੈ ਸਭਿ ਭਾਉ ॥

वडी वडिआई बुझै सभि भाउ ॥

Vadee vadiâaëe bujhai sabhi bhaaū ||

Great is His greatness, as He understands all our affections.

ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਜਾ ਪੁਛਿ ਨ ਦਾਤਿ ॥

वडी वडिआई जा पुछि न दाति ॥

Vadee vadiâaëe jaa puchhi na đaaŧi ||

Great is His greatness, as He gives without being asked.

ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਜਾ ਆਪੇ ਆਪਿ ॥

वडी वडिआई जा आपे आपि ॥

Vadee vadiâaëe jaa âape âapi ||

Great is His greatness, as He Himself is all-in-all.

ਨਾਨਕ ਕਾਰ ਨ ਕਥਨੀ ਜਾਇ ॥

नानक कार न कथनी जाइ ॥

Naanak kaar na kaŧhanee jaaī ||

O Nanak, His actions cannot be described.

ਕੀਤਾ ਕਰਣਾ ਸਰਬ ਰਜਾਇ ॥੨॥

कीता करणा सरब रजाइ ॥२॥

Keeŧaa karañaa sarab rajaaī ||2||

Whatever He has done, or will do, is all by His Own Will. ||2||


ਮਹਲਾ ੨ ॥

महला २ ॥

Mahalaa 2 ||

Second Mehl:

ਇਹੁ ਜਗੁ ਸਚੈ ਕੀ ਹੈ ਕੋਠੜੀ ਸਚੇ ਕਾ ਵਿਚਿ ਵਾਸੁ ॥

इहु जगु सचै की है कोठड़ी सचे का विचि वासु ॥

Īhu jagu sachai kee hai kothaɍee sache kaa vichi vaasu ||

This world is the room of the True Lord; within it is the dwelling of the True Lord.

ਇਕਨੑਾ ਹੁਕਮਿ ਸਮਾਇ ਲਏ ਇਕਨੑਾ ਹੁਕਮੇ ਕਰੇ ਵਿਣਾਸੁ ॥

इकन्हा हुकमि समाइ लए इकन्हा हुकमे करे विणासु ॥

Īkanʱaa hukami samaaī laē īkanʱaa hukame kare viñaasu ||

By His Command, some are merged into Him, and some, by His Command, are destroyed.

ਇਕਨੑਾ ਭਾਣੈ ਕਢਿ ਲਏ ਇਕਨੑਾ ਮਾਇਆ ਵਿਚਿ ਨਿਵਾਸੁ ॥

इकन्हा भाणै कढि लए इकन्हा माइआ विचि निवासु ॥

Īkanʱaa bhaañai kadhi laē īkanʱaa maaīâa vichi nivaasu ||

Some, by the Pleasure of His Will, are lifted up out of Maya, while others are made to dwell within it.

ਏਵ ਭਿ ਆਖਿ ਨ ਜਾਪਈ ਜਿ ਕਿਸੈ ਆਣੇ ਰਾਸਿ ॥

एव भि आखि न जापई जि किसै आणे रासि ॥

Ēv bhi âakhi na jaapaëe ji kisai âañe raasi ||

No one can say who will be rescued.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਕਉ ਆਪਿ ਕਰੇ ਪਰਗਾਸੁ ॥੩॥

नानक गुरमुखि जाणीऐ जा कउ आपि करे परगासु ॥३॥

Naanak guramukhi jaañeeâi jaa kaū âapi kare paragaasu ||3||

O Nanak, he alone is known as Gurmukh, unto whom the Lord reveals Himself. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਨਾਨਕ ਜੀਅ ਉਪਾਇ ਕੈ ਲਿਖਿ ਨਾਵੈ ਧਰਮੁ ਬਹਾਲਿਆ ॥

नानक जीअ उपाइ कै लिखि नावै धरमु बहालिआ ॥

Naanak jeeâ ūpaaī kai likhi naavai đharamu bahaaliâa ||

O Nanak, having created the souls, the Lord installed the Righteous Judge of Dharma to read and record their accounts.

ਓਥੈ ਸਚੇ ਹੀ ਸਚਿ ਨਿਬੜੈ ਚੁਣਿ ਵਖਿ ਕਢੇ ਜਜਮਾਲਿਆ ॥

ओथै सचे ही सचि निबड़ै चुणि वखि कढे जजमालिआ ॥

Õŧhai sache hee sachi nibaɍai chuñi vakhi kadhe jajamaaliâa ||

There, only the Truth is judged true; the sinners are picked out and separated.

ਥਾਉ ਨ ਪਾਇਨਿ ਕੂੜਿਆਰ ਮੁਹ ਕਾਲ੍ਹ੍ਹੈ ਦੋਜਕਿ ਚਾਲਿਆ ॥

थाउ न पाइनि कूड़िआर मुह काल्है दोजकि चालिआ ॥

Ŧhaaū na paaīni kooɍiâar muh kaalʱai đojaki chaaliâa ||

The false find no place there, and they go to hell with their faces blackened.

ਤੇਰੈ ਨਾਇ ਰਤੇ ਸੇ ਜਿਣਿ ਗਏ ਹਾਰਿ ਗਏ ਸਿ ਠਗਣ ਵਾਲਿਆ ॥

तेरै नाइ रते से जिणि गए हारि गए सि ठगण वालिआ ॥

Ŧerai naaī raŧe se jiñi gaē haari gaē si thagañ vaaliâa ||

Those who are imbued with Your Name win, while the cheaters lose.

ਲਿਖਿ ਨਾਵੈ ਧਰਮੁ ਬਹਾਲਿਆ ॥੨॥

लिखि नावै धरमु बहालिआ ॥२॥

Likhi naavai đharamu bahaaliâa ||2||

The Lord installed the Righteous Judge of Dharma to read and record the accounts. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਵਿਸਮਾਦੁ ਨਾਦ ਵਿਸਮਾਦੁ ਵੇਦ ॥

विसमादु नाद विसमादु वेद ॥

Visamaađu naađ visamaađu veđ ||

Wonderful is the sound current of the Naad, wonderful is the knowledge of the Vedas.

ਵਿਸਮਾਦੁ ਜੀਅ ਵਿਸਮਾਦੁ ਭੇਦ ॥

विसमादु जीअ विसमादु भेद ॥

Visamaađu jeeâ visamaađu bheđ ||

Wonderful are the beings, wonderful are the species.

ਵਿਸਮਾਦੁ ਰੂਪ ਵਿਸਮਾਦੁ ਰੰਗ ॥

विसमादु रूप विसमादु रंग ॥

Visamaađu roop visamaađu rangg ||

Wonderful are the forms, wonderful are the colors.

ਵਿਸਮਾਦੁ ਨਾਗੇ ਫਿਰਹਿ ਜੰਤ ॥

विसमादु नागे फिरहि जंत ॥

Visamaađu naage phirahi janŧŧ ||

Wonderful are the beings who wander around naked.

ਵਿਸਮਾਦੁ ਪਉਣੁ ਵਿਸਮਾਦੁ ਪਾਣੀ ॥

विसमादु पउणु विसमादु पाणी ॥

Visamaađu paūñu visamaađu paañee ||

Wonderful is the wind, wonderful is the water.

ਵਿਸਮਾਦੁ ਅਗਨੀ ਖੇਡਹਿ ਵਿਡਾਣੀ ॥

विसमादु अगनी खेडहि विडाणी ॥

Visamaađu âganee khedahi vidaañee ||

Wonderful is fire, which works wonders.

ਵਿਸਮਾਦੁ ਧਰਤੀ ਵਿਸਮਾਦੁ ਖਾਣੀ ॥

विसमादु धरती विसमादु खाणी ॥

Visamaađu đharaŧee visamaađu khaañee ||

Wonderful is the earth, wonderful the sources of creation.

ਵਿਸਮਾਦੁ ਸਾਦਿ ਲਗਹਿ ਪਰਾਣੀ ॥

विसमादु सादि लगहि पराणी ॥

Visamaađu saađi lagahi paraañee ||

Wonderful are the tastes to which mortals are attached.

ਵਿਸਮਾਦੁ ਸੰਜੋਗੁ ਵਿਸਮਾਦੁ ਵਿਜੋਗੁ ॥

विसमादु संजोगु विसमादु विजोगु ॥

Visamaađu sanjjogu visamaađu vijogu ||

Wonderful is union, and wonderful is separation.

ਵਿਸਮਾਦੁ ਭੁਖ ਵਿਸਮਾਦੁ ਭੋਗੁ ॥

विसमादु भुख विसमादु भोगु ॥

Visamaađu bhukh visamaađu bhogu ||

Wonderful is hunger, wonderful is satisfaction.

ਵਿਸਮਾਦੁ ਸਿਫਤਿ ਵਿਸਮਾਦੁ ਸਾਲਾਹ ॥

विसमादु सिफति विसमादु सालाह ॥

Visamaađu siphaŧi visamaađu saalaah ||

Wonderful is His Praise, wonderful is His adoration.

ਵਿਸਮਾਦੁ ਉਝੜ ਵਿਸਮਾਦੁ ਰਾਹ ॥

विसमादु उझड़ विसमादु राह ॥

Visamaađu ūjhaɍ visamaađu raah ||

Wonderful is the wilderness, wonderful is the path.

ਵਿਸਮਾਦੁ ਨੇੜੈ ਵਿਸਮਾਦੁ ਦੂਰਿ ॥

विसमादु नेड़ै विसमादु दूरि ॥

Visamaađu neɍai visamaađu đoori ||

Wonderful is closeness, wonderful is distance.

ਵਿਸਮਾਦੁ ਦੇਖੈ ਹਾਜਰਾ ਹਜੂਰਿ ॥

विसमादु देखै हाजरा हजूरि ॥

Visamaađu đekhai haajaraa hajoori ||

How wonderful to behold the Lord, ever-present here.

ਵੇਖਿ ਵਿਡਾਣੁ ਰਹਿਆ ਵਿਸਮਾਦੁ ॥

वेखि विडाणु रहिआ विसमादु ॥

Vekhi vidaañu rahiâa visamaađu ||

Beholding His wonders, I am wonder-struck.

ਨਾਨਕ ਬੁਝਣੁ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ॥੧॥

नानक बुझणु पूरै भागि ॥१॥

Naanak bujhañu poorai bhaagi ||1||

O Nanak, those who understand this are blessed with perfect destiny. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਕੁਦਰਤਿ ਦਿਸੈ ਕੁਦਰਤਿ ਸੁਣੀਐ ਕੁਦਰਤਿ ਭਉ ਸੁਖ ਸਾਰੁ ॥

कुदरति दिसै कुदरति सुणीऐ कुदरति भउ सुख सारु ॥

Kuđaraŧi đisai kuđaraŧi suñeeâi kuđaraŧi bhaū sukh saaru ||

By His Power we see, by His Power we hear; by His Power we have fear, and the essence of happiness.

ਕੁਦਰਤਿ ਪਾਤਾਲੀ ਆਕਾਸੀ ਕੁਦਰਤਿ ਸਰਬ ਆਕਾਰੁ ॥

कुदरति पाताली आकासी कुदरति सरब आकारु ॥

Kuđaraŧi paaŧaalee âakaasee kuđaraŧi sarab âakaaru ||

By His Power the nether worlds exist, and the Akaashic ethers; by His Power the entire creation exists.

ਕੁਦਰਤਿ ਵੇਦ ਪੁਰਾਣ ਕਤੇਬਾ ਕੁਦਰਤਿ ਸਰਬ ਵੀਚਾਰੁ ॥

कुदरति वेद पुराण कतेबा कुदरति सरब वीचारु ॥

Kuđaraŧi veđ puraañ kaŧebaa kuđaraŧi sarab veechaaru ||

By His Power the Vedas and the Puraanas exist, and the Holy Scriptures of the Jewish, Christian and Islamic religions. By His Power all deliberations exist.

ਕੁਦਰਤਿ ਖਾਣਾ ਪੀਣਾ ਪੈਨੑਣੁ ਕੁਦਰਤਿ ਸਰਬ ਪਿਆਰੁ ॥

कुदरति खाणा पीणा पैन्हणु कुदरति सरब पिआरु ॥

Kuđaraŧi khaañaa peeñaa painʱñu kuđaraŧi sarab piâaru ||

By His Power we eat, drink and dress; by His Power all love exists.

ਕੁਦਰਤਿ ਜਾਤੀ ਜਿਨਸੀ ਰੰਗੀ ਕੁਦਰਤਿ ਜੀਅ ਜਹਾਨ ॥

कुदरति जाती जिनसी रंगी कुदरति जीअ जहान ॥

Kuđaraŧi jaaŧee jinasee ranggee kuđaraŧi jeeâ jahaan ||

- By His Power come the species of all kinds and colors; by His Power the living beings of the world exist.

ਕੁਦਰਤਿ ਨੇਕੀਆ ਕੁਦਰਤਿ ਬਦੀਆ ਕੁਦਰਤਿ ਮਾਨੁ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

कुदरति नेकीआ कुदरति बदीआ कुदरति मानु अभिमानु ॥

Kuđaraŧi nekeeâa kuđaraŧi bađeeâa kuđaraŧi maanu âbhimaanu ||

By His Power virtues exist, and by His Power vices exist. By His Power come honor and dishonor.

ਕੁਦਰਤਿ ਪਉਣੁ ਪਾਣੀ ਬੈਸੰਤਰੁ ਕੁਦਰਤਿ ਧਰਤੀ ਖਾਕੁ ॥

कुदरति पउणु पाणी बैसंतरु कुदरति धरती खाकु ॥

Kuđaraŧi paūñu paañee baisanŧŧaru kuđaraŧi đharaŧee khaaku ||

By His Power wind, water and fire exist; by His Power earth and dust exist.

ਸਭ ਤੇਰੀ ਕੁਦਰਤਿ ਤੂੰ ਕਾਦਿਰੁ ਕਰਤਾ ਪਾਕੀ ਨਾਈ ਪਾਕੁ ॥

सभ तेरी कुदरति तूं कादिरु करता पाकी नाई पाकु ॥

Sabh ŧeree kuđaraŧi ŧoonn kaađiru karaŧaa paakee naaëe paaku ||

Everything is in Your Power, Lord; You are the all-powerful Creator. Your Name is the Holiest of the Holy.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੈ ਅੰਦਰਿ ਵੇਖੈ ਵਰਤੈ ਤਾਕੋ ਤਾਕੁ ॥੨॥

नानक हुकमै अंदरि वेखै वरतै ताको ताकु ॥२॥

Naanak hukamai ânđđari vekhai varaŧai ŧaako ŧaaku ||2||

O Nanak, through the Command of His Will, He beholds and pervades the creation; He is absolutely unrivalled. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪੀਨੑੈ ਭੋਗ ਭੋਗਿ ਕੈ ਹੋਇ ਭਸਮੜਿ ਭਉਰੁ ਸਿਧਾਇਆ ॥

आपीन्है भोग भोगि कै होइ भसमड़ि भउरु सिधाइआ ॥

Âapeenʱai bhog bhogi kai hoī bhasamaɍi bhaūru siđhaaīâa ||

Enjoying his pleasures, one is reduced to a pile of ashes, and the soul passes away.

ਵਡਾ ਹੋਆ ਦੁਨੀਦਾਰੁ ਗਲਿ ਸੰਗਲੁ ਘਤਿ ਚਲਾਇਆ ॥

वडा होआ दुनीदारु गलि संगलु घति चलाइआ ॥

Vadaa hoâa đuneeđaaru gali sanggalu ghaŧi chalaaīâa ||

He may be great, but when he dies, the chain is thrown around his neck, and he is led away.

ਅਗੈ ਕਰਣੀ ਕੀਰਤਿ ਵਾਚੀਐ ਬਹਿ ਲੇਖਾ ਕਰਿ ਸਮਝਾਇਆ ॥

अगै करणी कीरति वाचीऐ बहि लेखा करि समझाइआ ॥

Âgai karañee keeraŧi vaacheeâi bahi lekhaa kari samajhaaīâa ||

There, his good and bad deeds are added up; sitting there, his account is read.

ਥਾਉ ਨ ਹੋਵੀ ਪਉਦੀਈ ਹੁਣਿ ਸੁਣੀਐ ਕਿਆ ਰੂਆਇਆ ॥

थाउ न होवी पउदीई हुणि सुणीऐ किआ रूआइआ ॥

Ŧhaaū na hovee paūđeeëe huñi suñeeâi kiâa rooâaīâa ||

He is whipped, but finds no place of rest, and no one hears his cries of pain.

ਮਨਿ ਅੰਧੈ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥੩॥

मनि अंधै जनमु गवाइआ ॥३॥

Mani ânđđhai janamu gavaaīâa ||3||

The blind man has wasted his life away. ||3||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਭੈ ਵਿਚਿ ਪਵਣੁ ਵਹੈ ਸਦਵਾਉ ॥

भै विचि पवणु वहै सदवाउ ॥

Bhai vichi pavañu vahai sađavaaū ||

In the Fear of God, the wind and breezes ever blow.

ਭੈ ਵਿਚਿ ਚਲਹਿ ਲਖ ਦਰੀਆਉ ॥

भै विचि चलहि लख दरीआउ ॥

Bhai vichi chalahi lakh đareeâaū ||

In the Fear of God, thousands of rivers flow.

ਭੈ ਵਿਚਿ ਅਗਨਿ ਕਢੈ ਵੇਗਾਰਿ ॥

भै विचि अगनि कढै वेगारि ॥

Bhai vichi âgani kadhai vegaari ||

In the Fear of God, fire is forced to labor.

ਭੈ ਵਿਚਿ ਧਰਤੀ ਦਬੀ ਭਾਰਿ ॥

भै विचि धरती दबी भारि ॥

Bhai vichi đharaŧee đabee bhaari ||

In the Fear of God, the earth is crushed under its burden.

ਭੈ ਵਿਚਿ ਇੰਦੁ ਫਿਰੈ ਸਿਰ ਭਾਰਿ ॥

भै विचि इंदु फिरै सिर भारि ॥

Bhai vichi īanđđu phirai sir bhaari ||

In the Fear of God, the clouds move across the sky.

ਭੈ ਵਿਚਿ ਰਾਜਾ ਧਰਮ ਦੁਆਰੁ ॥

भै विचि राजा धरम दुआरु ॥

Bhai vichi raajaa đharam đuâaru ||

In the Fear of God, the Righteous Judge of Dharma stands at His Door.

ਭੈ ਵਿਚਿ ਸੂਰਜੁ ਭੈ ਵਿਚਿ ਚੰਦੁ ॥

भै विचि सूरजु भै विचि चंदु ॥

Bhai vichi sooraju bhai vichi chanđđu ||

In the Fear of God, the sun shines, and in the Fear of God, the moon reflects.

ਕੋਹ ਕਰੋੜੀ ਚਲਤ ਨ ਅੰਤੁ ॥

कोह करोड़ी चलत न अंतु ॥

Koh karoɍee chalaŧ na ânŧŧu ||

They travel millions of miles, endlessly.

ਭੈ ਵਿਚਿ ਸਿਧ ਬੁਧ ਸੁਰ ਨਾਥ ॥

भै विचि सिध बुध सुर नाथ ॥

Bhai vichi siđh buđh sur naaŧh ||

In the Fear of God, the Siddhas exist, as do the Buddhas, the demi-gods and Yogis.

ਭੈ ਵਿਚਿ ਆਡਾਣੇ ਆਕਾਸ ॥

भै विचि आडाणे आकास ॥

Bhai vichi âadaañe âakaas ||

In the Fear of God, the Akaashic ethers are stretched across the sky.

ਭੈ ਵਿਚਿ ਜੋਧ ਮਹਾਬਲ ਸੂਰ ॥

भै विचि जोध महाबल सूर ॥

Bhai vichi jođh mahaabal soor ||

In the Fear of God, the warriors and the most powerful heroes exist.

ਭੈ ਵਿਚਿ ਆਵਹਿ ਜਾਵਹਿ ਪੂਰ ॥

भै विचि आवहि जावहि पूर ॥

Bhai vichi âavahi jaavahi poor ||

In the Fear of God, multitudes come and go.

ਸਗਲਿਆ ਭਉ ਲਿਖਿਆ ਸਿਰਿ ਲੇਖੁ ॥

सगलिआ भउ लिखिआ सिरि लेखु ॥

Sagaliâa bhaū likhiâa siri lekhu ||

God has inscribed the Inscription of His Fear upon the heads of all.

ਨਾਨਕ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਸਚੁ ਏਕੁ ॥੧॥

नानक निरभउ निरंकारु सचु एकु ॥१॥

Naanak nirabhaū nirankkaaru sachu ēku ||1||

O Nanak, the Fearless Lord, the Formless Lord, the True Lord, is One. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਨਾਨਕ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਹੋਰਿ ਕੇਤੇ ਰਾਮ ਰਵਾਲ ॥

नानक निरभउ निरंकारु होरि केते राम रवाल ॥

Naanak nirabhaū nirankkaaru hori keŧe raam ravaal ||

O Nanak, the Lord is fearless and formless; myriads of others, like Rama, are mere dust before Him.

ਕੇਤੀਆ ਕੰਨੑ ਕਹਾਣੀਆ ਕੇਤੇ ਬੇਦ ਬੀਚਾਰ ॥

केतीआ कंन्ह कहाणीआ केते बेद बीचार ॥

Keŧeeâa kannʱ kahaañeeâa keŧe beđ beechaar ||

There are so many stories of Krishna, so many who reflect over the Vedas.

ਕੇਤੇ ਨਚਹਿ ਮੰਗਤੇ ਗਿੜਿ ਮੁੜਿ ਪੂਰਹਿ ਤਾਲ ॥

केते नचहि मंगते गिड़ि मुड़ि पूरहि ताल ॥

Keŧe nachahi manggaŧe giɍi muɍi poorahi ŧaal ||

So many beggars dance, spinning around to the beat.

ਬਾਜਾਰੀ ਬਾਜਾਰ ਮਹਿ ਆਇ ਕਢਹਿ ਬਾਜਾਰ ॥

बाजारी बाजार महि आइ कढहि बाजार ॥

Baajaaree baajaar mahi âaī kadhahi baajaar ||

The magicians perform their magic in the market place, creating a false illusion.

ਗਾਵਹਿ ਰਾਜੇ ਰਾਣੀਆ ਬੋਲਹਿ ਆਲ ਪਤਾਲ ॥

गावहि राजे राणीआ बोलहि आल पताल ॥

Gaavahi raaje raañeeâa bolahi âal paŧaal ||

They sing as kings and queens, and speak of this and that.

ਲਖ ਟਕਿਆ ਕੇ ਮੁੰਦੜੇ ਲਖ ਟਕਿਆ ਕੇ ਹਾਰ ॥

लख टकिआ के मुंदड़े लख टकिआ के हार ॥

Lakh takiâa ke munđđaɍe lakh takiâa ke haar ||

They wear earrings, and necklaces worth thousands of dollars.

ਜਿਤੁ ਤਨਿ ਪਾਈਅਹਿ ਨਾਨਕਾ ਸੇ ਤਨ ਹੋਵਹਿ ਛਾਰ ॥

जितु तनि पाईअहि नानका से तन होवहि छार ॥

Jiŧu ŧani paaëeâhi naanakaa se ŧan hovahi chhaar ||

Those bodies on which they are worn, O Nanak, those bodies turn to ashes.

ਗਿਆਨੁ ਨ ਗਲੀਈ ਢੂਢੀਐ ਕਥਨਾ ਕਰੜਾ ਸਾਰੁ ॥

गिआनु न गलीई ढूढीऐ कथना करड़ा सारु ॥

Giâanu na galeeëe dhoodheeâi kaŧhanaa karaɍaa saaru ||

Wisdom cannot be found through mere words. To explain it is as hard as iron.

ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਤਾ ਪਾਈਐ ਹੋਰ ਹਿਕਮਤਿ ਹੁਕਮੁ ਖੁਆਰੁ ॥੨॥

करमि मिलै ता पाईऐ होर हिकमति हुकमु खुआरु ॥२॥

Karami milai ŧaa paaëeâi hor hikamaŧi hukamu khuâaru ||2||

When the Lord bestows His Grace, then alone it is received; other tricks and orders are useless. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਨਦਰਿ ਕਰਹਿ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾ ਨਦਰੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ॥

नदरि करहि जे आपणी ता नदरी सतिगुरु पाइआ ॥

Nađari karahi je âapañee ŧaa nađaree saŧiguru paaīâa ||

If the Merciful Lord shows His Mercy, then the True Guru is found.

ਏਹੁ ਜੀਉ ਬਹੁਤੇ ਜਨਮ ਭਰੰਮਿਆ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਇਆ ॥

एहु जीउ बहुते जनम भरमिआ ता सतिगुरि सबदु सुणाइआ ॥

Ēhu jeeū bahuŧe janam bharammiâa ŧaa saŧiguri sabađu suñaaīâa ||

This soul wandered through countless incarnations, until the True Guru instructed it in the Word of the Shabad.

ਸਤਿਗੁਰ ਜੇਵਡੁ ਦਾਤਾ ਕੋ ਨਹੀ ਸਭਿ ਸੁਣਿਅਹੁ ਲੋਕ ਸਬਾਇਆ ॥

सतिगुर जेवडु दाता को नही सभि सुणिअहु लोक सबाइआ ॥

Saŧigur jevadu đaaŧaa ko nahee sabhi suñiâhu lok sabaaīâa ||

There is no giver as great as the True Guru; hear this, all you people.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਜਿਨੑੀ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ॥

सतिगुरि मिलिऐ सचु पाइआ जिन्ही विचहु आपु गवाइआ ॥

Saŧiguri miliâi sachu paaīâa jinʱee vichahu âapu gavaaīâa ||

Meeting the True Guru, the True Lord is found; He removes self-conceit from within,

ਜਿਨਿ ਸਚੋ ਸਚੁ ਬੁਝਾਇਆ ॥੪॥

जिनि सचो सचु बुझाइआ ॥४॥

Jini sacho sachu bujhaaīâa ||4||

And instructs us in the Truth of Truths. ||4||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਘੜੀਆ ਸਭੇ ਗੋਪੀਆ ਪਹਰ ਕੰਨੑ ਗੋਪਾਲ ॥

घड़ीआ सभे गोपीआ पहर कंन्ह गोपाल ॥

Ghaɍeeâa sabhe gopeeâa pahar kannʱ gopaal ||

All the hours are the milk-maids, and the quarters of the day are the Krishnas.

ਗਹਣੇ ਪਉਣੁ ਪਾਣੀ ਬੈਸੰਤਰੁ ਚੰਦੁ ਸੂਰਜੁ ਅਵਤਾਰ ॥

गहणे पउणु पाणी बैसंतरु चंदु सूरजु अवतार ॥

Gahañe paūñu paañee baisanŧŧaru chanđđu sooraju âvaŧaar ||

The wind, water and fire are the ornaments; the sun and moon are the incarnations.

ਸਗਲੀ ਧਰਤੀ ਮਾਲੁ ਧਨੁ ਵਰਤਣਿ ਸਰਬ ਜੰਜਾਲ ॥

सगली धरती मालु धनु वरतणि सरब जंजाल ॥

Sagalee đharaŧee maalu đhanu varaŧañi sarab janjjaal ||

All of the earth, property, wealth and articles are all entanglements.

ਨਾਨਕ ਮੁਸੈ ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣੀ ਖਾਇ ਗਇਆ ਜਮਕਾਲੁ ॥੧॥

नानक मुसै गिआन विहूणी खाइ गइआ जमकालु ॥१॥

Naanak musai giâan vihooñee khaaī gaīâa jamakaalu ||1||

O Nanak, without divine knowledge, one is plundered, and devoured by the Messenger of Death. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਵਾਇਨਿ ਚੇਲੇ ਨਚਨਿ ਗੁਰ ॥

वाइनि चेले नचनि गुर ॥

Vaaīni chele nachani gur ||

The disciples play the music, and the gurus dance.

ਪੈਰ ਹਲਾਇਨਿ ਫੇਰਨੑਿ ਸਿਰ ॥

पैर हलाइनि फेरन्हि सिर ॥

Pair halaaīni pheranʱi sir ||

They move their feet and roll their heads.

ਉਡਿ ਉਡਿ ਰਾਵਾ ਝਾਟੈ ਪਾਇ ॥

उडि उडि रावा झाटै पाइ ॥

Ūdi ūdi raavaa jhaatai paaī ||

The dust flies and falls upon their hair.

ਵੇਖੈ ਲੋਕੁ ਹਸੈ ਘਰਿ ਜਾਇ ॥

वेखै लोकु हसै घरि जाइ ॥

Vekhai loku hasai ghari jaaī ||

Beholding them, the people laugh, and then go home.

ਰੋਟੀਆ ਕਾਰਣਿ ਪੂਰਹਿ ਤਾਲ ॥

रोटीआ कारणि पूरहि ताल ॥

Roteeâa kaarañi poorahi ŧaal ||

They beat the drums for the sake of bread.

ਆਪੁ ਪਛਾੜਹਿ ਧਰਤੀ ਨਾਲਿ ॥

आपु पछाड़हि धरती नालि ॥

Âapu pachhaaɍahi đharaŧee naali ||

They throw themselves upon the ground.

ਗਾਵਨਿ ਗੋਪੀਆ ਗਾਵਨਿ ਕਾਨੑ ॥

गावनि गोपीआ गावनि कान्ह ॥

Gaavani gopeeâa gaavani kaanʱ ||

They sing of the milk-maids, they sing of the Krishnas.

ਗਾਵਨਿ ਸੀਤਾ ਰਾਜੇ ਰਾਮ ॥

गावनि सीता राजे राम ॥

Gaavani seeŧaa raaje raam ||

They sing of Sitas, and Ramas and kings.

ਨਿਰਭਉ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ॥

निरभउ निरंकारु सचु नामु ॥

Nirabhaū nirankkaaru sachu naamu ||

The Lord is fearless and formless; His Name is True.

ਜਾ ਕਾ ਕੀਆ ਸਗਲ ਜਹਾਨੁ ॥

जा का कीआ सगल जहानु ॥

Jaa kaa keeâa sagal jahaanu ||

The entire universe is His Creation.

ਸੇਵਕ ਸੇਵਹਿ ਕਰਮਿ ਚੜਾਉ ॥

सेवक सेवहि करमि चड़ाउ ॥

Sevak sevahi karami chaɍaaū ||

Those servants, whose destiny is awakened, serve the Lord.

ਭਿੰਨੀ ਰੈਣਿ ਜਿਨੑਾ ਮਨਿ ਚਾਉ ॥

भिंनी रैणि जिन्हा मनि चाउ ॥

Bhinnee raiñi jinʱaa mani chaaū ||

The night of their lives is cool with dew; their minds are filled with love for the Lord.

ਸਿਖੀ ਸਿਖਿਆ ਗੁਰ ਵੀਚਾਰਿ ॥

सिखी सिखिआ गुर वीचारि ॥

Sikhee sikhiâa gur veechaari ||

Contemplating the Guru, I have been taught these teachings;

ਨਦਰੀ ਕਰਮਿ ਲਘਾਏ ਪਾਰਿ ॥

नदरी करमि लघाए पारि ॥

Nađaree karami laghaaē paari ||

Granting His Grace, He carries His servants across.

ਕੋਲੂ ਚਰਖਾ ਚਕੀ ਚਕੁ ॥

कोलू चरखा चकी चकु ॥

Koloo charakhaa chakee chaku ||

The oil-press, the spinning wheel, the grinding stones, the potter's wheel,

ਥਲ ਵਾਰੋਲੇ ਬਹੁਤੁ ਅਨੰਤੁ ॥

थल वारोले बहुतु अनंतु ॥

Ŧhal vaarole bahuŧu ânanŧŧu ||

The numerous, countless whirlwinds in the desert,

ਲਾਟੂ ਮਾਧਾਣੀਆ ਅਨਗਾਹ ॥

लाटू माधाणीआ अनगाह ॥

Laatoo maađhaañeeâa ânagaah ||

The spinning tops, the churning sticks, the threshers,

ਪੰਖੀ ਭਉਦੀਆ ਲੈਨਿ ਨ ਸਾਹ ॥

पंखी भउदीआ लैनि न साह ॥

Pankkhee bhaūđeeâa laini na saah ||

The breathless tumblings of the birds,

ਸੂਐ ਚਾੜਿ ਭਵਾਈਅਹਿ ਜੰਤ ॥

सूऐ चाड़ि भवाईअहि जंत ॥

Sooâi chaaɍi bhavaaëeâhi janŧŧ ||

And the men moving round and round on spindles

ਨਾਨਕ ਭਉਦਿਆ ਗਣਤ ਨ ਅੰਤ ॥

नानक भउदिआ गणत न अंत ॥

Naanak bhaūđiâa gañaŧ na ânŧŧ ||

O Nanak, the tumblers are countless and endless.

ਬੰਧਨ ਬੰਧਿ ਭਵਾਏ ਸੋਇ ॥

बंधन बंधि भवाए सोइ ॥

Banđđhan banđđhi bhavaaē soī ||

The Lord binds us in bondage - so do we spin around.

ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਨਚੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

पइऐ किरति नचै सभु कोइ ॥

Paīâi kiraŧi nachai sabhu koī ||

According to their actions, so do all people dance.

ਨਚਿ ਨਚਿ ਹਸਹਿ ਚਲਹਿ ਸੇ ਰੋਇ ॥

नचि नचि हसहि चलहि से रोइ ॥

Nachi nachi hasahi chalahi se roī ||

Those who dance and dance and laugh, shall weep on their ultimate departure.

ਉਡਿ ਨ ਜਾਹੀ ਸਿਧ ਨ ਹੋਹਿ ॥

उडि न जाही सिध न होहि ॥

Ūdi na jaahee siđh na hohi ||

They do not fly to the heavens, nor do they become Siddhas.

ਨਚਣੁ ਕੁਦਣੁ ਮਨ ਕਾ ਚਾਉ ॥

नचणु कुदणु मन का चाउ ॥

Nachañu kuđañu man kaa chaaū ||

They dance and jump around on the urgings of their minds.

ਨਾਨਕ ਜਿਨੑ ਮਨਿ ਭਉ ਤਿਨੑਾ ਮਨਿ ਭਾਉ ॥੨॥

नानक जिन्ह मनि भउ तिन्हा मनि भाउ ॥२॥

Naanak jinʱ mani bhaū ŧinʱaa mani bhaaū ||2||

O Nanak, those whose minds are filled with the Fear of God, have the love of God in their minds as well. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਨਾਉ ਤੇਰਾ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਹੈ ਨਾਇ ਲਇਐ ਨਰਕਿ ਨ ਜਾਈਐ ॥

नाउ तेरा निरंकारु है नाइ लइऐ नरकि न जाईऐ ॥

Naaū ŧeraa nirankkaaru hai naaī laīâi naraki na jaaëeâi ||

Your Name is the Fearless Lord; chanting Your Name, one does not have to go to hell.

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਦਾ ਦੇ ਖਾਜੈ ਆਖਿ ਗਵਾਈਐ ॥

जीउ पिंडु सभु तिस दा दे खाजै आखि गवाईऐ ॥

Jeeū pinddu sabhu ŧis đaa đe khaajai âakhi gavaaëeâi ||

Soul and body all belong to Him; asking Him to give us sustenance is a waste.

ਜੇ ਲੋੜਹਿ ਚੰਗਾ ਆਪਣਾ ਕਰਿ ਪੁੰਨਹੁ ਨੀਚੁ ਸਦਾਈਐ ॥

जे लोड़हि चंगा आपणा करि पुंनहु नीचु सदाईऐ ॥

Je loɍahi changgaa âapañaa kari punnahu neechu sađaaëeâi ||

If you yearn for goodness, then perform good deeds and feel humble.

ਜੇ ਜਰਵਾਣਾ ਪਰਹਰੈ ਜਰੁ ਵੇਸ ਕਰੇਦੀ ਆਈਐ ॥

जे जरवाणा परहरै जरु वेस करेदी आईऐ ॥

Je jaravaañaa paraharai jaru ves kaređee âaëeâi ||

Even if you remove the signs of old age, old age shall still come in the guise of death.

ਕੋ ਰਹੈ ਨ ਭਰੀਐ ਪਾਈਐ ॥੫॥

को रहै न भरीऐ पाईऐ ॥५॥

Ko rahai na bhareeâi paaëeâi ||5||

No one remains here when the count of the breaths is full. ||5||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਮੁਸਲਮਾਨਾ ਸਿਫਤਿ ਸਰੀਅਤਿ ਪੜਿ ਪੜਿ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰੁ ॥

मुसलमाना सिफति सरीअति पड़ि पड़ि करहि बीचारु ॥

Musalamaanaa siphaŧi sareeâŧi paɍi paɍi karahi beechaaru ||

The Muslims praise the Islamic law; they read and reflect upon it.

ਬੰਦੇ ਸੇ ਜਿ ਪਵਹਿ ਵਿਚਿ ਬੰਦੀ ਵੇਖਣ ਕਉ ਦੀਦਾਰੁ ॥

बंदे से जि पवहि विचि बंदी वेखण कउ दीदारु ॥

Banđđe se ji pavahi vichi banđđee vekhañ kaū đeeđaaru ||

The Lord's bound servants are those who bind themselves to see the Lord's Vision.

ਹਿੰਦੂ ਸਾਲਾਹੀ ਸਾਲਾਹਨਿ ਦਰਸਨਿ ਰੂਪਿ ਅਪਾਰੁ ॥

हिंदू सालाही सालाहनि दरसनि रूपि अपारु ॥

Hinđđoo saalaahee saalaahani đarasani roopi âpaaru ||

The Hindus praise the Praiseworthy Lord; the Blessed Vision of His Darshan, His form is incomparable.

ਤੀਰਥਿ ਨਾਵਹਿ ਅਰਚਾ ਪੂਜਾ ਅਗਰ ਵਾਸੁ ਬਹਕਾਰੁ ॥

तीरथि नावहि अरचा पूजा अगर वासु बहकारु ॥

Ŧeeraŧhi naavahi ârachaa poojaa âgar vaasu bahakaaru ||

They bathe at sacred shrines of pilgrimage, making offerings of flowers, and burning incense before idols.

ਜੋਗੀ ਸੁੰਨਿ ਧਿਆਵਨੑਿ ਜੇਤੇ ਅਲਖ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥

जोगी सुंनि धिआवन्हि जेते अलख नामु करतारु ॥

Jogee sunni đhiâavanʱi jeŧe âlakh naamu karaŧaaru ||

The Yogis meditate on the absolute Lord there; they call the Creator the Unseen Lord.

ਸੂਖਮ ਮੂਰਤਿ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨ ਕਾਇਆ ਕਾ ਆਕਾਰੁ ॥

सूखम मूरति नामु निरंजन काइआ का आकारु ॥

Sookham mooraŧi naamu niranjjan kaaīâa kaa âakaaru ||

But to the subtle image of the Immaculate Name, they apply the form of a body.

ਸਤੀਆ ਮਨਿ ਸੰਤੋਖੁ ਉਪਜੈ ਦੇਣੈ ਕੈ ਵੀਚਾਰਿ ॥

सतीआ मनि संतोखु उपजै देणै कै वीचारि ॥

Saŧeeâa mani sanŧŧokhu ūpajai đeñai kai veechaari ||

In the minds of the virtuous, contentment is produced, thinking about their giving.

ਦੇ ਦੇ ਮੰਗਹਿ ਸਹਸਾ ਗੂਣਾ ਸੋਭ ਕਰੇ ਸੰਸਾਰੁ ॥

दे दे मंगहि सहसा गूणा सोभ करे संसारु ॥

Đe đe manggahi sahasaa gooñaa sobh kare sanssaaru ||

They give and give, but ask a thousand-fold more, and hope that the world will honor them.

ਚੋਰਾ ਜਾਰਾ ਤੈ ਕੂੜਿਆਰਾ ਖਾਰਾਬਾ ਵੇਕਾਰ ॥

चोरा जारा तै कूड़िआरा खाराबा वेकार ॥

Choraa jaaraa ŧai kooɍiâaraa khaaraabaa vekaar ||

The thieves, adulterers, perjurers, evil-doers and sinners

ਇਕਿ ਹੋਦਾ ਖਾਇ ਚਲਹਿ ਐਥਾਊ ਤਿਨਾ ਭਿ ਕਾਈ ਕਾਰ ॥

इकि होदा खाइ चलहि ऐथाऊ तिना भि काई कार ॥

Īki hođaa khaaī chalahi âiŧhaaǖ ŧinaa bhi kaaëe kaar ||

- after using up what good karma they had, they depart; have they done any good deeds here at all?

ਜਲਿ ਥਲਿ ਜੀਆ ਪੁਰੀਆ ਲੋਆ ਆਕਾਰਾ ਆਕਾਰ ॥

जलि थलि जीआ पुरीआ लोआ आकारा आकार ॥

Jali ŧhali jeeâa pureeâa loâa âakaaraa âakaar ||

There are beings and creatures in the water and on the land, in the worlds and universes, form upon form.

ਓਇ ਜਿ ਆਖਹਿ ਸੁ ਤੂੰਹੈ ਜਾਣਹਿ ਤਿਨਾ ਭਿ ਤੇਰੀ ਸਾਰ ॥

ओइ जि आखहि सु तूंहै जाणहि तिना भि तेरी सार ॥

Õī ji âakhahi su ŧoonhhai jaañahi ŧinaa bhi ŧeree saar ||

Whatever they say, You know; You care for them all.

ਨਾਨਕ ਭਗਤਾ ਭੁਖ ਸਾਲਾਹਣੁ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਆਧਾਰੁ ॥

नानक भगता भुख सालाहणु सचु नामु आधारु ॥

Naanak bhagaŧaa bhukh saalaahañu sachu naamu âađhaaru ||

O Nanak, the hunger of the devotees is to praise You; the True Name is their only support.

ਸਦਾ ਅਨੰਦਿ ਰਹਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਗੁਣਵੰਤਿਆ ਪਾ ਛਾਰੁ ॥੧॥

सदा अनंदि रहहि दिनु राती गुणवंतिआ पा छारु ॥१॥

Sađaa ânanđđi rahahi đinu raaŧee guñavanŧŧiâa paa chhaaru ||1||

They live in eternal bliss, day and night; they are the dust of the feet of the virtuous. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਮਿਟੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਕੀ ਪੇੜੈ ਪਈ ਕੁਮ੍ਹ੍ਹਿਆਰ ॥

मिटी मुसलमान की पेड़ै पई कुम्हिआर ॥

Mitee musalamaan kee peɍai paëe kumʱiâar ||

The clay of the Muslim's grave becomes clay for the potter's wheel.

ਘੜਿ ਭਾਂਡੇ ਇਟਾ ਕੀਆ ਜਲਦੀ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ॥

घड़ि भांडे इटा कीआ जलदी करे पुकार ॥

Ghaɍi bhaande ītaa keeâa jalađee kare pukaar ||

Pots and bricks are fashioned from it, and it cries out as it burns.

ਜਲਿ ਜਲਿ ਰੋਵੈ ਬਪੁੜੀ ਝੜਿ ਝੜਿ ਪਵਹਿ ਅੰਗਿਆਰ ॥

जलि जलि रोवै बपुड़ी झड़ि झड़ि पवहि अंगिआर ॥

Jali jali rovai bapuɍee jhaɍi jhaɍi pavahi ânggiâar ||

The poor clay burns, burns and weeps, as the fiery coals fall upon it.

ਨਾਨਕ ਜਿਨਿ ਕਰਤੈ ਕਾਰਣੁ ਕੀਆ ਸੋ ਜਾਣੈ ਕਰਤਾਰੁ ॥੨॥

नानक जिनि करतै कारणु कीआ सो जाणै करतारु ॥२॥

Naanak jini karaŧai kaarañu keeâa so jaañai karaŧaaru ||2||

O Nanak, the Creator created the creation; the Creator Lord alone knows. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥

बिनु सतिगुर किनै न पाइओ बिनु सतिगुर किनै न पाइआ ॥

Binu saŧigur kinai na paaīõ binu saŧigur kinai na paaīâa ||

Without the True Guru, no one has obtained the Lord; without the True Guru, no one has obtained the Lord.

ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਆਪੁ ਰਖਿਓਨੁ ਕਰਿ ਪਰਗਟੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਇਆ ॥

सतिगुर विचि आपु रखिओनु करि परगटु आखि सुणाइआ ॥

Saŧigur vichi âapu rakhiõnu kari paragatu âakhi suñaaīâa ||

He has placed Himself within the True Guru; revealing Himself, He declares this openly.

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਸਦਾ ਮੁਕਤੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਵਿਚਹੁ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥

सतिगुर मिलिऐ सदा मुकतु है जिनि विचहु मोहु चुकाइआ ॥

Saŧigur miliâi sađaa mukaŧu hai jini vichahu mohu chukaaīâa ||

Meeting the True Guru, eternal liberation is obtained; He has banished attachment from within.

ਉਤਮੁ ਏਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਸਚੇ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥

उतमु एहु बीचारु है जिनि सचे सिउ चितु लाइआ ॥

Ūŧamu ēhu beechaaru hai jini sache siū chiŧu laaīâa ||

This is the highest thought, that one's consciousness is attached to the True Lord.

ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਪਾਇਆ ॥੬॥

जगजीवनु दाता पाइआ ॥६॥

Jagajeevanu đaaŧaa paaīâa ||6||

Thus the Lord of the World, the Great Giver is obtained. ||6||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਹਉ ਵਿਚਿ ਆਇਆ ਹਉ ਵਿਚਿ ਗਇਆ ॥

हउ विचि आइआ हउ विचि गइआ ॥

Haū vichi âaīâa haū vichi gaīâa ||

In ego they come, and in ego they go.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਜੰਮਿਆ ਹਉ ਵਿਚਿ ਮੁਆ ॥

हउ विचि जमिआ हउ विचि मुआ ॥

Haū vichi jammiâa haū vichi muâa ||

In ego they are born, and in ego they die.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਦਿਤਾ ਹਉ ਵਿਚਿ ਲਇਆ ॥

हउ विचि दिता हउ विचि लइआ ॥

Haū vichi điŧaa haū vichi laīâa ||

In ego they give, and in ego they take.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਖਟਿਆ ਹਉ ਵਿਚਿ ਗਇਆ ॥

हउ विचि खटिआ हउ विचि गइआ ॥

Haū vichi khatiâa haū vichi gaīâa ||

In ego they earn, and in ego they lose.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਸਚਿਆਰੁ ਕੂੜਿਆਰੁ ॥

हउ विचि सचिआरु कूड़िआरु ॥

Haū vichi sachiâaru kooɍiâaru ||

In ego they become truthful or false.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਪਾਪ ਪੁੰਨ ਵੀਚਾਰੁ ॥

हउ विचि पाप पुंन वीचारु ॥

Haū vichi paap punn veechaaru ||

In ego they reflect on virtue and sin.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਨਰਕਿ ਸੁਰਗਿ ਅਵਤਾਰੁ ॥

हउ विचि नरकि सुरगि अवतारु ॥

Haū vichi naraki suragi âvaŧaaru ||

In ego they go to heaven or hell.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਹਸੈ ਹਉ ਵਿਚਿ ਰੋਵੈ ॥

हउ विचि हसै हउ विचि रोवै ॥

Haū vichi hasai haū vichi rovai ||

In ego they laugh, and in ego they weep.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਭਰੀਐ ਹਉ ਵਿਚਿ ਧੋਵੈ ॥

हउ विचि भरीऐ हउ विचि धोवै ॥

Haū vichi bhareeâi haū vichi đhovai ||

In ego they become dirty, and in ego they are washed clean.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਜਾਤੀ ਜਿਨਸੀ ਖੋਵੈ ॥

हउ विचि जाती जिनसी खोवै ॥

Haū vichi jaaŧee jinasee khovai ||

In ego they lose social status and class.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਮੂਰਖੁ ਹਉ ਵਿਚਿ ਸਿਆਣਾ ॥

हउ विचि मूरखु हउ विचि सिआणा ॥

Haū vichi moorakhu haū vichi siâañaa ||

In ego they are ignorant, and in ego they are wise.

ਮੋਖ ਮੁਕਤਿ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਾ ॥

मोख मुकति की सार न जाणा ॥

Mokh mukaŧi kee saar na jaañaa ||

They do not know the value of salvation and liberation.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਮਾਇਆ ਹਉ ਵਿਚਿ ਛਾਇਆ ॥

हउ विचि माइआ हउ विचि छाइआ ॥

Haū vichi maaīâa haū vichi chhaaīâa ||

In ego they love Maya, and in ego they are kept in darkness by it.

ਹਉਮੈ ਕਰਿ ਕਰਿ ਜੰਤ ਉਪਾਇਆ ॥

हउमै करि करि जंत उपाइआ ॥

Haūmai kari kari janŧŧ ūpaaīâa ||

Living in ego, mortal beings are created.

ਹਉਮੈ ਬੂਝੈ ਤਾ ਦਰੁ ਸੂਝੈ ॥

हउमै बूझै ता दरु सूझै ॥

Haūmai boojhai ŧaa đaru soojhai ||

When one understands ego, then the Lord's gate is known.

ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣਾ ਕਥਿ ਕਥਿ ਲੂਝੈ ॥

गिआन विहूणा कथि कथि लूझै ॥

Giâan vihooñaa kaŧhi kaŧhi loojhai ||

Without spiritual wisdom, they babble and argue.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੀ ਲਿਖੀਐ ਲੇਖੁ ॥

नानक हुकमी लिखीऐ लेखु ॥

Naanak hukamee likheeâi lekhu ||

O Nanak, by the Lord's Command, destiny is recorded.

ਜੇਹਾ ਵੇਖਹਿ ਤੇਹਾ ਵੇਖੁ ॥੧॥

जेहा वेखहि तेहा वेखु ॥१॥

Jehaa vekhahi ŧehaa vekhu ||1||

As the Lord sees us, so are we seen. ||1||


ਮਹਲਾ ੨ ॥

महला २ ॥

Mahalaa 2 ||

Second Mehl:

ਹਉਮੈ ਏਹਾ ਜਾਤਿ ਹੈ ਹਉਮੈ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ ॥

हउमै एहा जाति है हउमै करम कमाहि ॥

Haūmai ēhaa jaaŧi hai haūmai karam kamaahi ||

This is the nature of ego, that people perform their actions in ego.

ਹਉਮੈ ਏਈ ਬੰਧਨਾ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਪਾਹਿ ॥

हउमै एई बंधना फिरि फिरि जोनी पाहि ॥

Haūmai ēëe banđđhanaa phiri phiri jonee paahi ||

This is the bondage of ego, that time and time again, they are reborn.

ਹਉਮੈ ਕਿਥਹੁ ਊਪਜੈ ਕਿਤੁ ਸੰਜਮਿ ਇਹ ਜਾਇ ॥

हउमै किथहु ऊपजै कितु संजमि इह जाइ ॥

Haūmai kiŧhahu ǖpajai kiŧu sanjjami īh jaaī ||

Where does ego come from? How can it be removed?

ਹਉਮੈ ਏਹੋ ਹੁਕਮੁ ਹੈ ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਫਿਰਾਹਿ ॥

हउमै एहो हुकमु है पइऐ किरति फिराहि ॥

Haūmai ēho hukamu hai paīâi kiraŧi phiraahi ||

This ego exists by the Lord's Order; people wander according to their past actions.

ਹਉਮੈ ਦੀਰਘ ਰੋਗੁ ਹੈ ਦਾਰੂ ਭੀ ਇਸੁ ਮਾਹਿ ॥

हउमै दीरघ रोगु है दारू भी इसु माहि ॥

Haūmai đeeragh rogu hai đaaroo bhee īsu maahi ||

Ego is a chronic disease, but it contains its own cure as well.

ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਮਾਹਿ ॥

किरपा करे जे आपणी ता गुर का सबदु कमाहि ॥

Kirapaa kare je âapañee ŧaa gur kaa sabađu kamaahi ||

If the Lord grants His Grace, one acts according to the Teachings of the Guru's Shabad.

ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਸੁਣਹੁ ਜਨਹੁ ਇਤੁ ਸੰਜਮਿ ਦੁਖ ਜਾਹਿ ॥੨॥

नानकु कहै सुणहु जनहु इतु संजमि दुख जाहि ॥२॥

Naanaku kahai suñahu janahu īŧu sanjjami đukh jaahi ||2||

Nanak says, listen, people: in this way, troubles depart. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸੇਵ ਕੀਤੀ ਸੰਤੋਖੀਈਂ ਜਿਨੑੀ ਸਚੋ ਸਚੁ ਧਿਆਇਆ ॥

सेव कीती संतोखीईं जिन्ही सचो सचु धिआइआ ॥

Sev keeŧee sanŧŧokheeëen jinʱee sacho sachu đhiâaīâa ||

Those who serve are content. They meditate on the Truest of the True.

ਓਨੑੀ ਮੰਦੈ ਪੈਰੁ ਨ ਰਖਿਓ ਕਰਿ ਸੁਕ੍ਰਿਤੁ ਧਰਮੁ ਕਮਾਇਆ ॥

ओन्ही मंदै पैरु न रखिओ करि सुक्रितु धरमु कमाइआ ॥

Õnʱee manđđai pairu na rakhiõ kari sukriŧu đharamu kamaaīâa ||

They do not place their feet in sin, but do good deeds and live righteously in Dharma.

ਓਨੑੀ ਦੁਨੀਆ ਤੋੜੇ ਬੰਧਨਾ ਅੰਨੁ ਪਾਣੀ ਥੋੜਾ ਖਾਇਆ ॥

ओन्ही दुनीआ तोड़े बंधना अंनु पाणी थोड़ा खाइआ ॥

Õnʱee đuneeâa ŧoɍe banđđhanaa ânnu paañee ŧhoɍaa khaaīâa ||

They burn away the bonds of the world, and eat a simple diet of grain and water.

ਤੂੰ ਬਖਸੀਸੀ ਅਗਲਾ ਨਿਤ ਦੇਵਹਿ ਚੜਹਿ ਸਵਾਇਆ ॥

तूं बखसीसी अगला नित देवहि चड़हि सवाइआ ॥

Ŧoonn bakhaseesee âgalaa niŧ đevahi chaɍahi savaaīâa ||

You are the Great Forgiver; You give continually, more and more each day.

ਵਡਿਆਈ ਵਡਾ ਪਾਇਆ ॥੭॥

वडिआई वडा पाइआ ॥७॥

Vadiâaëe vadaa paaīâa ||7||

By His greatness, the Great Lord is obtained. ||7||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਪੁਰਖਾਂ ਬਿਰਖਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਤਟਾਂ ਮੇਘਾਂ ਖੇਤਾਂਹ ॥

पुरखां बिरखां तीरथां तटां मेघां खेतांह ॥

Purakhaan birakhaan ŧeeraŧhaan ŧataan meghaan kheŧaanh ||

Men, trees, sacred shrines of pilgrimage, banks of sacred rivers, clouds, fields,

ਦੀਪਾਂ ਲੋਆਂ ਮੰਡਲਾਂ ਖੰਡਾਂ ਵਰਭੰਡਾਂਹ ॥

दीपां लोआं मंडलां खंडां वरभंडांह ॥

Đeepaan loâan manddalaan khanddaan varabhanddaanh ||

Islands, continents, worlds, solar systems, and universes;

ਅੰਡਜ ਜੇਰਜ ਉਤਭੁਜਾਂ ਖਾਣੀ ਸੇਤਜਾਂਹ ॥

अंडज जेरज उतभुजां खाणी सेतजांह ॥

Ânddaj jeraj ūŧabhujaan khaañee seŧajaanh ||

The four sources of creation - born of eggs, born of the womb, born of the earth and born of sweat;

ਸੋ ਮਿਤਿ ਜਾਣੈ ਨਾਨਕਾ ਸਰਾਂ ਮੇਰਾਂ ਜੰਤਾਹ ॥

सो मिति जाणै नानका सरां मेरां जंताह ॥

So miŧi jaañai naanakaa saraan meraan janŧŧaah ||

Oceans, mountains, and all beings - O Nanak, He alone knows their condition.

ਨਾਨਕ ਜੰਤ ਉਪਾਇ ਕੈ ਸੰਮਾਲੇ ਸਭਨਾਹ ॥

नानक जंत उपाइ कै समाले सभनाह ॥

Naanak janŧŧ ūpaaī kai sammaale sabhanaah ||

O Nanak, having created the living beings, He cherishes them all.

ਜਿਨਿ ਕਰਤੈ ਕਰਣਾ ਕੀਆ ਚਿੰਤਾ ਭਿ ਕਰਣੀ ਤਾਹ ॥

जिनि करतै करणा कीआ चिंता भि करणी ताह ॥

Jini karaŧai karañaa keeâa chinŧŧaa bhi karañee ŧaah ||

The Creator who created the creation, takes care of it as well.

ਸੋ ਕਰਤਾ ਚਿੰਤਾ ਕਰੇ ਜਿਨਿ ਉਪਾਇਆ ਜਗੁ ॥

सो करता चिंता करे जिनि उपाइआ जगु ॥

So karaŧaa chinŧŧaa kare jini ūpaaīâa jagu ||

He, the Creator who formed the world, cares for it.

ਤਿਸੁ ਜੋਹਾਰੀ ਸੁਅਸਤਿ ਤਿਸੁ ਤਿਸੁ ਦੀਬਾਣੁ ਅਭਗੁ ॥

तिसु जोहारी सुअसति तिसु तिसु दीबाणु अभगु ॥

Ŧisu johaaree suâsaŧi ŧisu ŧisu đeebaañu âbhagu ||

Unto Him I bow and offer my reverence; His Royal Court is eternal.

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਕਿਆ ਟਿਕਾ ਕਿਆ ਤਗੁ ॥੧॥

नानक सचे नाम बिनु किआ टिका किआ तगु ॥१॥

Naanak sache naam binu kiâa tikaa kiâa ŧagu ||1||

O Nanak, without the True Name, of what use is the frontal mark of the Hindus, or their sacred thread? ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਲਖ ਨੇਕੀਆ ਚੰਗਿਆਈਆ ਲਖ ਪੁੰਨਾ ਪਰਵਾਣੁ ॥

लख नेकीआ चंगिआईआ लख पुंना परवाणु ॥

Lakh nekeeâa changgiâaëeâa lakh punnaa paravaañu ||

Hundreds of thousands of virtues and good actions, and hundreds of thousands of blessed charities,

ਲਖ ਤਪ ਉਪਰਿ ਤੀਰਥਾਂ ਸਹਜ ਜੋਗ ਬੇਬਾਣ ॥

लख तप उपरि तीरथां सहज जोग बेबाण ॥

Lakh ŧap ūpari ŧeeraŧhaan sahaj jog bebaañ ||

Hundreds of thousands of penances at sacred shrines, and the practice of Sehj Yoga in the wilderness,

ਲਖ ਸੂਰਤਣ ਸੰਗਰਾਮ ਰਣ ਮਹਿ ਛੁਟਹਿ ਪਰਾਣ ॥

लख सूरतण संगराम रण महि छुटहि पराण ॥

Lakh sooraŧañ sanggaraam rañ mahi chhutahi paraañ ||

Hundreds of thousands of courageous actions and giving up the breath of life on the field of battle,

ਲਖ ਸੁਰਤੀ ਲਖ ਗਿਆਨ ਧਿਆਨ ਪੜੀਅਹਿ ਪਾਠ ਪੁਰਾਣ ॥

लख सुरती लख गिआन धिआन पड़ीअहि पाठ पुराण ॥

Lakh suraŧee lakh giâan đhiâan paɍeeâhi paath puraañ ||

Hundreds of thousands of divine understandings, hundreds of thousands of divine wisdoms and meditations and readings of the Vedas and the Puraanas

ਜਿਨਿ ਕਰਤੈ ਕਰਣਾ ਕੀਆ ਲਿਖਿਆ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ॥

जिनि करतै करणा कीआ लिखिआ आवण जाणु ॥

Jini karaŧai karañaa keeâa likhiâa âavañ jaañu ||

- before the Creator who created the creation, and who ordained coming and going,

ਨਾਨਕ ਮਤੀ ਮਿਥਿਆ ਕਰਮੁ ਸਚਾ ਨੀਸਾਣੁ ॥੨॥

नानक मती मिथिआ करमु सचा नीसाणु ॥२॥

Naanak maŧee miŧhiâa karamu sachaa neesaañu ||2||

O Nanak, all these things are false. True is the Insignia of His Grace. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ਤੂੰ ਜਿਨਿ ਸਚੋ ਸਚੁ ਵਰਤਾਇਆ ॥

सचा साहिबु एकु तूं जिनि सचो सचु वरताइआ ॥

Sachaa saahibu ēku ŧoonn jini sacho sachu varaŧaaīâa ||

You alone are the True Lord. The Truth of Truths is pervading everywhere.

ਜਿਸੁ ਤੂੰ ਦੇਹਿ ਤਿਸੁ ਮਿਲੈ ਸਚੁ ਤਾ ਤਿਨੑੀ ਸਚੁ ਕਮਾਇਆ ॥

जिसु तूं देहि तिसु मिलै सचु ता तिन्ही सचु कमाइआ ॥

Jisu ŧoonn đehi ŧisu milai sachu ŧaa ŧinʱee sachu kamaaīâa ||

He alone receives the Truth, unto whom You give it; then, he practices Truth.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਜਿਨੑ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਸਚੁ ਵਸਾਇਆ ॥

सतिगुरि मिलिऐ सचु पाइआ जिन्ह कै हिरदै सचु वसाइआ ॥

Saŧiguri miliâi sachu paaīâa jinʱ kai hirađai sachu vasaaīâa ||

Meeting the True Guru, Truth is found. In His Heart, Truth is abiding.

ਮੂਰਖ ਸਚੁ ਨ ਜਾਣਨੑੀ ਮਨਮੁਖੀ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥

मूरख सचु न जाणन्ही मनमुखी जनमु गवाइआ ॥

Moorakh sachu na jaañanʱee manamukhee janamu gavaaīâa ||

The fools do not know the Truth. The self-willed manmukhs waste their lives away in vain.

ਵਿਚਿ ਦੁਨੀਆ ਕਾਹੇ ਆਇਆ ॥੮॥

विचि दुनीआ काहे आइआ ॥८॥

Vichi đuneeâa kaahe âaīâa ||8||

Why have they even come into the world? ||8||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਪੜਿ ਪੜਿ ਗਡੀ ਲਦੀਅਹਿ ਪੜਿ ਪੜਿ ਭਰੀਅਹਿ ਸਾਥ ॥

पड़ि पड़ि गडी लदीअहि पड़ि पड़ि भरीअहि साथ ॥

Paɍi paɍi gadee lađeeâhi paɍi paɍi bhareeâhi saaŧh ||

You may read and read loads of books; you may read and study vast multitudes of books.

ਪੜਿ ਪੜਿ ਬੇੜੀ ਪਾਈਐ ਪੜਿ ਪੜਿ ਗਡੀਅਹਿ ਖਾਤ ॥

पड़ि पड़ि बेड़ी पाईऐ पड़ि पड़ि गडीअहि खात ॥

Paɍi paɍi beɍee paaëeâi paɍi paɍi gadeeâhi khaaŧ ||

You may read and read boat-loads of books; you may read and read and fill pits with them.

ਪੜੀਅਹਿ ਜੇਤੇ ਬਰਸ ਬਰਸ ਪੜੀਅਹਿ ਜੇਤੇ ਮਾਸ ॥

पड़ीअहि जेते बरस बरस पड़ीअहि जेते मास ॥

Paɍeeâhi jeŧe baras baras paɍeeâhi jeŧe maas ||

You may read them year after year; you may read them as many months are there are.

ਪੜੀਐ ਜੇਤੀ ਆਰਜਾ ਪੜੀਅਹਿ ਜੇਤੇ ਸਾਸ ॥

पड़ीऐ जेती आरजा पड़ीअहि जेते सास ॥

Paɍeeâi jeŧee âarajaa paɍeeâhi jeŧe saas ||

You may read them all your life; you may read them with every breath.

ਨਾਨਕ ਲੇਖੈ ਇਕ ਗਲ ਹੋਰੁ ਹਉਮੈ ਝਖਣਾ ਝਾਖ ॥੧॥

नानक लेखै इक गल होरु हउमै झखणा झाख ॥१॥

Naanak lekhai īk gal horu haūmai jhakhañaa jhaakh ||1||

O Nanak, only one thing is of any account: everything else is useless babbling and idle talk in ego. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਲਿਖਿ ਲਿਖਿ ਪੜਿਆ ॥

लिखि लिखि पड़िआ ॥

Likhi likhi paɍiâa ||

The more one write and reads,

ਤੇਤਾ ਕੜਿਆ ॥

तेता कड़िआ ॥

Ŧeŧaa kaɍiâa ||

The more one burns.

ਬਹੁ ਤੀਰਥ ਭਵਿਆ ॥

बहु तीरथ भविआ ॥

Bahu ŧeeraŧh bhaviâa ||

The more one wanders at sacred shrines of pilgrimage,

ਤੇਤੋ ਲਵਿਆ ॥

तेतो लविआ ॥

Ŧeŧo laviâa ||

The more one talks uselessly.

ਬਹੁ ਭੇਖ ਕੀਆ ਦੇਹੀ ਦੁਖੁ ਦੀਆ ॥

बहु भेख कीआ देही दुखु दीआ ॥

Bahu bhekh keeâa đehee đukhu đeeâa ||

The more one wears religious robes, the more pain he causes his body.

ਸਹੁ ਵੇ ਜੀਆ ਅਪਣਾ ਕੀਆ ॥

सहु वे जीआ अपणा कीआ ॥

Sahu ve jeeâa âpañaa keeâa ||

O my soul, you must endure the consequences of your own actions.

ਅੰਨੁ ਨ ਖਾਇਆ ਸਾਦੁ ਗਵਾਇਆ ॥

अंनु न खाइआ सादु गवाइआ ॥

Ânnu na khaaīâa saađu gavaaīâa ||

One who does not eat the corn, misses out on the taste.

ਬਹੁ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ਦੂਜਾ ਭਾਇਆ ॥

बहु दुखु पाइआ दूजा भाइआ ॥

Bahu đukhu paaīâa đoojaa bhaaīâa ||

One obtains great pain, in the love of duality.

ਬਸਤ੍ਰ ਨ ਪਹਿਰੈ ॥

बसत्र न पहिरै ॥

Basaŧr na pahirai ||

One who does not wear any clothes,

ਅਹਿਨਿਸਿ ਕਹਰੈ ॥

अहिनिसि कहरै ॥

Âhinisi kaharai ||

Suffers night and day.

ਮੋਨਿ ਵਿਗੂਤਾ ॥

मोनि विगूता ॥

Moni vigooŧaa ||

Through silence, he is ruined.

ਕਿਉ ਜਾਗੈ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਸੂਤਾ ॥

किउ जागै गुर बिनु सूता ॥

Kiū jaagai gur binu sooŧaa ||

How can the sleeping one be awakened without the Guru?

ਪਗ ਉਪੇਤਾਣਾ ॥

पग उपेताणा ॥

Pag ūpeŧaañaa ||

One who goes barefoot

ਅਪਣਾ ਕੀਆ ਕਮਾਣਾ ॥

अपणा कीआ कमाणा ॥

Âpañaa keeâa kamaañaa ||

Suffers by his own actions.

ਅਲੁ ਮਲੁ ਖਾਈ ਸਿਰਿ ਛਾਈ ਪਾਈ ॥

अलु मलु खाई सिरि छाई पाई ॥

Âlu malu khaaëe siri chhaaëe paaëe ||

One who eats filth and throws ashes on his head

ਮੂਰਖਿ ਅੰਧੈ ਪਤਿ ਗਵਾਈ ॥

मूरखि अंधै पति गवाई ॥

Moorakhi ânđđhai paŧi gavaaëe ||

The blind fool loses his honor.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਕਿਛੁ ਥਾਇ ਨ ਪਾਈ ॥

विणु नावै किछु थाइ न पाई ॥

Viñu naavai kichhu ŧhaaī na paaëe ||

Without the Name, nothing is of any use.

ਰਹੈ ਬੇਬਾਣੀ ਮੜੀ ਮਸਾਣੀ ॥

रहै बेबाणी मड़ी मसाणी ॥

Rahai bebaañee maɍee masaañee ||

One who lives in the wilderness, in cemeteries and cremation grounds -

ਅੰਧੁ ਨ ਜਾਣੈ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਣੀ ॥

अंधु न जाणै फिरि पछुताणी ॥

Ânđđhu na jaañai phiri pachhuŧaañee ||

- that blind man does not know the Lord; he regrets and repents in the end.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੇ ਸੋ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥

सतिगुरु भेटे सो सुखु पाए ॥

Saŧiguru bhete so sukhu paaē ||

One who meets the True Guru finds peace.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

हरि का नामु मंनि वसाए ॥

Hari kaa naamu manni vasaaē ||

He enshrines the Name of the Lord in his mind.

ਨਾਨਕ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਏ ॥

नानक नदरि करे सो पाए ॥

Naanak nađari kare so paaē ||

O Nanak, when the Lord grants His Grace, He is obtained.

ਆਸ ਅੰਦੇਸੇ ਤੇ ਨਿਹਕੇਵਲੁ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥੨॥

आस अंदेसे ते निहकेवलु हउमै सबदि जलाए ॥२॥

Âas ânđđese ŧe nihakevalu haūmai sabađi jalaaē ||2||

He becomes free of hope and fear, and burns away his ego with the Word of the Shabad. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਭਗਤ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਵਦੇ ਦਰਿ ਸੋਹਨਿ ਕੀਰਤਿ ਗਾਵਦੇ ॥

भगत तेरै मनि भावदे दरि सोहनि कीरति गावदे ॥

Bhagaŧ ŧerai mani bhaavađe đari sohani keeraŧi gaavađe ||

Your devotees are pleasing to Your Mind, Lord. They look beautiful at Your door, singing Your Praises.

ਨਾਨਕ ਕਰਮਾ ਬਾਹਰੇ ਦਰਿ ਢੋਅ ਨ ਲਹਨੑੀ ਧਾਵਦੇ ॥

नानक करमा बाहरे दरि ढोअ न लहन्ही धावदे ॥

Naanak karamaa baahare đari dhoâ na lahanʱee đhaavađe ||

O Nanak, those who are denied Your Grace, find no shelter at Your Door; they continue wandering.

ਇਕਿ ਮੂਲੁ ਨ ਬੁਝਨੑਿ ਆਪਣਾ ਅਣਹੋਦਾ ਆਪੁ ਗਣਾਇਦੇ ॥

इकि मूलु न बुझन्हि आपणा अणहोदा आपु गणाइदे ॥

Īki moolu na bujhanʱi âapañaa âñahođaa âapu gañaaīđe ||

Some do not understand their origins, and without cause, they display their self-conceit.

ਹਉ ਢਾਢੀ ਕਾ ਨੀਚ ਜਾਤਿ ਹੋਰਿ ਉਤਮ ਜਾਤਿ ਸਦਾਇਦੇ ॥

हउ ढाढी का नीच जाति होरि उतम जाति सदाइदे ॥

Haū dhaadhee kaa neech jaaŧi hori ūŧam jaaŧi sađaaīđe ||

I am the Lord's minstrel, of low social status; others call themselves high caste.

ਤਿਨੑ ਮੰਗਾ ਜਿ ਤੁਝੈ ਧਿਆਇਦੇ ॥੯॥

तिन्ह मंगा जि तुझै धिआइदे ॥९॥

Ŧinʱ manggaa ji ŧujhai đhiâaīđe ||9||

I seek those who meditate on You. ||9||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਕੂੜੁ ਰਾਜਾ ਕੂੜੁ ਪਰਜਾ ਕੂੜੁ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥

कूड़ु राजा कूड़ु परजा कूड़ु सभु संसारु ॥

Kooɍu raajaa kooɍu parajaa kooɍu sabhu sanssaaru ||

False is the king, false are the subjects; false is the whole world.

ਕੂੜੁ ਮੰਡਪ ਕੂੜੁ ਮਾੜੀ ਕੂੜੁ ਬੈਸਣਹਾਰੁ ॥

कूड़ु मंडप कूड़ु माड़ी कूड़ु बैसणहारु ॥

Kooɍu manddap kooɍu maaɍee kooɍu baisañahaaru ||

False is the mansion, false are the skyscrapers; false are those who live in them.

ਕੂੜੁ ਸੁਇਨਾ ਕੂੜੁ ਰੁਪਾ ਕੂੜੁ ਪੈਨੑਣਹਾਰੁ ॥

कूड़ु सुइना कूड़ु रुपा कूड़ु पैन्हणहारु ॥

Kooɍu suīnaa kooɍu rupaa kooɍu painʱñahaaru ||

False is gold, and false is silver; false are those who wear them.

ਕੂੜੁ ਕਾਇਆ ਕੂੜੁ ਕਪੜੁ ਕੂੜੁ ਰੂਪੁ ਅਪਾਰੁ ॥

कूड़ु काइआ कूड़ु कपड़ु कूड़ु रूपु अपारु ॥

Kooɍu kaaīâa kooɍu kapaɍu kooɍu roopu âpaaru ||

False is the body, false are the clothes; false is incomparable beauty.

ਕੂੜੁ ਮੀਆ ਕੂੜੁ ਬੀਬੀ ਖਪਿ ਹੋਏ ਖਾਰੁ ॥

कूड़ु मीआ कूड़ु बीबी खपि होए खारु ॥

Kooɍu meeâa kooɍu beebee khapi hoē khaaru ||

False is the husband, false is the wife; they mourn and waste away.

ਕੂੜਿ ਕੂੜੈ ਨੇਹੁ ਲਗਾ ਵਿਸਰਿਆ ਕਰਤਾਰੁ ॥

कूड़ि कूड़ै नेहु लगा विसरिआ करतारु ॥

Kooɍi kooɍai nehu lagaa visariâa karaŧaaru ||

The false ones love falsehood, and forget their Creator.

ਕਿਸੁ ਨਾਲਿ ਕੀਚੈ ਦੋਸਤੀ ਸਭੁ ਜਗੁ ਚਲਣਹਾਰੁ ॥

किसु नालि कीचै दोसती सभु जगु चलणहारु ॥

Kisu naali keechai đosaŧee sabhu jagu chalañahaaru ||

With whom should I become friends, if all the world shall pass away?

ਕੂੜੁ ਮਿਠਾ ਕੂੜੁ ਮਾਖਿਉ ਕੂੜੁ ਡੋਬੇ ਪੂਰੁ ॥

कूड़ु मिठा कूड़ु माखिउ कूड़ु डोबे पूरु ॥

Kooɍu mithaa kooɍu maakhiū kooɍu dobe pooru ||

False is sweetness, false is honey; through falsehood, boat-loads of men have drowned.

ਨਾਨਕੁ ਵਖਾਣੈ ਬੇਨਤੀ ਤੁਧੁ ਬਾਝੁ ਕੂੜੋ ਕੂੜੁ ॥੧॥

नानकु वखाणै बेनती तुधु बाझु कूड़ो कूड़ु ॥१॥

Naanaku vakhaañai benaŧee ŧuđhu baajhu kooɍo kooɍu ||1||

Nanak speaks this prayer: without You, Lord, everything is totally false. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸਚੁ ਤਾ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਰਿਦੈ ਸਚਾ ਹੋਇ ॥

सचु ता परु जाणीऐ जा रिदै सचा होइ ॥

Sachu ŧaa paru jaañeeâi jaa riđai sachaa hoī ||

One knows the Truth only when the Truth is in his heart.

ਕੂੜ ਕੀ ਮਲੁ ਉਤਰੈ ਤਨੁ ਕਰੇ ਹਛਾ ਧੋਇ ॥

कूड़ की मलु उतरै तनु करे हछा धोइ ॥

Kooɍ kee malu ūŧarai ŧanu kare hachhaa đhoī ||

The filth of falsehood departs, and the body is washed clean.

ਸਚੁ ਤਾ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਸਚਿ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥

सचु ता परु जाणीऐ जा सचि धरे पिआरु ॥

Sachu ŧaa paru jaañeeâi jaa sachi đhare piâaru ||

One knows the Truth only when he bears love to the True Lord.

ਨਾਉ ਸੁਣਿ ਮਨੁ ਰਹਸੀਐ ਤਾ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

नाउ सुणि मनु रहसीऐ ता पाए मोख दुआरु ॥

Naaū suñi manu rahaseeâi ŧaa paaē mokh đuâaru ||

Hearing the Name, the mind is enraptured; then, he attains the gate of salvation.

ਸਚੁ ਤਾ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਜੁਗਤਿ ਜਾਣੈ ਜੀਉ ॥

सचु ता परु जाणीऐ जा जुगति जाणै जीउ ॥

Sachu ŧaa paru jaañeeâi jaa jugaŧi jaañai jeeū ||

One knows the Truth only when he knows the true way of life.

ਧਰਤਿ ਕਾਇਆ ਸਾਧਿ ਕੈ ਵਿਚਿ ਦੇਇ ਕਰਤਾ ਬੀਉ ॥

धरति काइआ साधि कै विचि देइ करता बीउ ॥

Đharaŧi kaaīâa saađhi kai vichi đeī karaŧaa beeū ||

Preparing the field of the body, he plants the Seed of the Creator.

ਸਚੁ ਤਾ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਸਿਖ ਸਚੀ ਲੇਇ ॥

सचु ता परु जाणीऐ जा सिख सची लेइ ॥

Sachu ŧaa paru jaañeeâi jaa sikh sachee leī ||

One knows the Truth only when he receives true instruction.

ਦਇਆ ਜਾਣੈ ਜੀਅ ਕੀ ਕਿਛੁ ਪੁੰਨੁ ਦਾਨੁ ਕਰੇਇ ॥

दइआ जाणै जीअ की किछु पुंनु दानु करेइ ॥

Đaīâa jaañai jeeâ kee kichhu punnu đaanu kareī ||

Showing mercy to other beings, he makes donations to charities.

ਸਚੁ ਤਾਂ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਆਤਮ ਤੀਰਥਿ ਕਰੇ ਨਿਵਾਸੁ ॥

सचु तां परु जाणीऐ जा आतम तीरथि करे निवासु ॥

Sachu ŧaan paru jaañeeâi jaa âaŧam ŧeeraŧhi kare nivaasu ||

One knows the Truth only when he dwells in the sacred shrine of pilgrimage of his own soul.

ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੋ ਪੁਛਿ ਕੈ ਬਹਿ ਰਹੈ ਕਰੇ ਨਿਵਾਸੁ ॥

सतिगुरू नो पुछि कै बहि रहै करे निवासु ॥

Saŧiguroo no puchhi kai bahi rahai kare nivaasu ||

He sits and receives instruction from the True Guru, and lives in accordance with His Will.

ਸਚੁ ਸਭਨਾ ਹੋਇ ਦਾਰੂ ਪਾਪ ਕਢੈ ਧੋਇ ॥

सचु सभना होइ दारू पाप कढै धोइ ॥

Sachu sabhanaa hoī đaaroo paap kadhai đhoī ||

Truth is the medicine for all; it removes and washes away our sins.

ਨਾਨਕੁ ਵਖਾਣੈ ਬੇਨਤੀ ਜਿਨ ਸਚੁ ਪਲੈ ਹੋਇ ॥੨॥

नानकु वखाणै बेनती जिन सचु पलै होइ ॥२॥

Naanaku vakhaañai benaŧee jin sachu palai hoī ||2||

Nanak speaks this prayer to those who have Truth in their laps. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਦਾਨੁ ਮਹਿੰਡਾ ਤਲੀ ਖਾਕੁ ਜੇ ਮਿਲੈ ਤ ਮਸਤਕਿ ਲਾਈਐ ॥

दानु महिंडा तली खाकु जे मिलै त मसतकि लाईऐ ॥

Đaanu mahinddaa ŧalee khaaku je milai ŧa masaŧaki laaëeâi ||

The gift I seek is the dust of the feet of the Saints; if I were to obtain it, I would apply it to my forehead.

ਕੂੜਾ ਲਾਲਚੁ ਛਡੀਐ ਹੋਇ ਇਕ ਮਨਿ ਅਲਖੁ ਧਿਆਈਐ ॥

कूड़ा लालचु छडीऐ होइ इक मनि अलखु धिआईऐ ॥

Kooɍaa laalachu chhadeeâi hoī īk mani âlakhu đhiâaëeâi ||

Renounce false greed, and meditate single-mindedly on the unseen Lord.

ਫਲੁ ਤੇਵੇਹੋ ਪਾਈਐ ਜੇਵੇਹੀ ਕਾਰ ਕਮਾਈਐ ॥

फलु तेवेहो पाईऐ जेवेही कार कमाईऐ ॥

Phalu ŧeveho paaëeâi jevehee kaar kamaaëeâi ||

As are the actions we commit, so are the rewards we receive.

ਜੇ ਹੋਵੈ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਾ ਧੂੜਿ ਤਿਨੑਾ ਦੀ ਪਾਈਐ ॥

जे होवै पूरबि लिखिआ ता धूड़ि तिन्हा दी पाईऐ ॥

Je hovai poorabi likhiâa ŧaa đhooɍi ŧinʱaa đee paaëeâi ||

If it is so pre-ordained, then one obtains the dust of the feet of the Saints.

ਮਤਿ ਥੋੜੀ ਸੇਵ ਗਵਾਈਐ ॥੧੦॥

मति थोड़ी सेव गवाईऐ ॥१०॥

Maŧi ŧhoɍee sev gavaaëeâi ||10||

But through small-mindedness, we forfeit the merits of selfless service. ||10||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਸਚਿ ਕਾਲੁ ਕੂੜੁ ਵਰਤਿਆ ਕਲਿ ਕਾਲਖ ਬੇਤਾਲ ॥

सचि कालु कूड़ु वरतिआ कलि कालख बेताल ॥

Sachi kaalu kooɍu varaŧiâa kali kaalakh beŧaal ||

There is a famine of Truth; falsehood prevails, and the blackness of the Dark Age of Kali Yuga has turned men into demons.

ਬੀਉ ਬੀਜਿ ਪਤਿ ਲੈ ਗਏ ਅਬ ਕਿਉ ਉਗਵੈ ਦਾਲਿ ॥

बीउ बीजि पति लै गए अब किउ उगवै दालि ॥

Beeū beeji paŧi lai gaē âb kiū ūgavai đaali ||

Those who planted their seed have departed with honor; now, how can the shattered seed sprout?

ਜੇ ਇਕੁ ਹੋਇ ਤ ਉਗਵੈ ਰੁਤੀ ਹੂ ਰੁਤਿ ਹੋਇ ॥

जे इकु होइ त उगवै रुती हू रुति होइ ॥

Je īku hoī ŧa ūgavai ruŧee hoo ruŧi hoī ||

If the seed is whole, and it is the proper season, then the seed will sprout.

ਨਾਨਕ ਪਾਹੈ ਬਾਹਰਾ ਕੋਰੈ ਰੰਗੁ ਨ ਸੋਇ ॥

नानक पाहै बाहरा कोरै रंगु न सोइ ॥

Naanak paahai baaharaa korai ranggu na soī ||

O Nanak, without treatment, the raw fabric cannot be dyed.

ਭੈ ਵਿਚਿ ਖੁੰਬਿ ਚੜਾਈਐ ਸਰਮੁ ਪਾਹੁ ਤਨਿ ਹੋਇ ॥

भै विचि खु्मबि चड़ाईऐ सरमु पाहु तनि होइ ॥

Bhai vichi khumbbi chaɍaaëeâi saramu paahu ŧani hoī ||

In the Fear of God it is bleached white, if the treatment of modesty is applied to the cloth of the body.

ਨਾਨਕ ਭਗਤੀ ਜੇ ਰਪੈ ਕੂੜੈ ਸੋਇ ਨ ਕੋਇ ॥੧॥

नानक भगती जे रपै कूड़ै सोइ न कोइ ॥१॥

Naanak bhagaŧee je rapai kooɍai soī na koī ||1||

O Nanak, if one is imbued with devotional worship, his reputation is not false. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਲਬੁ ਪਾਪੁ ਦੁਇ ਰਾਜਾ ਮਹਤਾ ਕੂੜੁ ਹੋਆ ਸਿਕਦਾਰੁ ॥

लबु पापु दुइ राजा महता कूड़ु होआ सिकदारु ॥

Labu paapu đuī raajaa mahaŧaa kooɍu hoâa sikađaaru ||

Greed and sin are the king and prime minister; falsehood is the treasurer.

ਕਾਮੁ ਨੇਬੁ ਸਦਿ ਪੁਛੀਐ ਬਹਿ ਬਹਿ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥

कामु नेबु सदि पुछीऐ बहि बहि करे बीचारु ॥

Kaamu nebu sađi puchheeâi bahi bahi kare beechaaru ||

Sexual desire, the chief advisor, is summoned and consulted; they all sit together and contemplate their plans.

ਅੰਧੀ ਰਯਤਿ ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣੀ ਭਾਹਿ ਭਰੇ ਮੁਰਦਾਰੁ ॥

अंधी रयति गिआन विहूणी भाहि भरे मुरदारु ॥

Ânđđhee rayaŧi giâan vihooñee bhaahi bhare murađaaru ||

Their subjects are blind, and without wisdom, they try to please the will of the dead.

ਗਿਆਨੀ ਨਚਹਿ ਵਾਜੇ ਵਾਵਹਿ ਰੂਪ ਕਰਹਿ ਸੀਗਾਰੁ ॥

गिआनी नचहि वाजे वावहि रूप करहि सीगारु ॥

Giâanee nachahi vaaje vaavahi roop karahi seegaaru ||

The spiritually wise dance and play their musical instruments, adorning themselves with beautiful decorations.

ਊਚੇ ਕੂਕਹਿ ਵਾਦਾ ਗਾਵਹਿ ਜੋਧਾ ਕਾ ਵੀਚਾਰੁ ॥

ऊचे कूकहि वादा गावहि जोधा का वीचारु ॥

Ǖche kookahi vaađaa gaavahi jođhaa kaa veechaaru ||

They shout out loud, and sing epic poems and heroic stories.

ਮੂਰਖ ਪੰਡਿਤ ਹਿਕਮਤਿ ਹੁਜਤਿ ਸੰਜੈ ਕਰਹਿ ਪਿਆਰੁ ॥

मूरख पंडित हिकमति हुजति संजै करहि पिआरु ॥

Moorakh panddiŧ hikamaŧi hujaŧi sanjjai karahi piâaru ||

The fools call themselves spiritual scholars, and by their clever tricks, they love to gather wealth.

ਧਰਮੀ ਧਰਮੁ ਕਰਹਿ ਗਾਵਾਵਹਿ ਮੰਗਹਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

धरमी धरमु करहि गावावहि मंगहि मोख दुआरु ॥

Đharamee đharamu karahi gaavaavahi manggahi mokh đuâaru ||

The righteous waste their righteousness, by asking for the door of salvation.

ਜਤੀ ਸਦਾਵਹਿ ਜੁਗਤਿ ਨ ਜਾਣਹਿ ਛਡਿ ਬਹਹਿ ਘਰ ਬਾਰੁ ॥

जती सदावहि जुगति न जाणहि छडि बहहि घर बारु ॥

Jaŧee sađaavahi jugaŧi na jaañahi chhadi bahahi ghar baaru ||

They call themselves celibate, and abandon their homes, but they do not know the true way of life.


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates