Pt 3, Sukhmani Sahib (full),
ਸੁਖਮਨੀ ਸਾਹਿਬ,
सुखमनी साहिब


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਸੰਤ ਸਰਨਿ ਜੋ ਜਨੁ ਪਰੈ ਸੋ ਜਨੁ ਉਧਰਨਹਾਰ ॥

संत सरनि जो जनु परै सो जनु उधरनहार ॥

Sanŧŧ sarani jo janu parai so janu ūđharanahaar ||

One who seeks the Sanctuary of the Saints shall be saved.

ਸੰਤ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਨਾਨਕਾ ਬਹੁਰਿ ਬਹੁਰਿ ਅਵਤਾਰ ॥੧॥

संत की निंदा नानका बहुरि बहुरि अवतार ॥१॥

Sanŧŧ kee ninđđaa naanakaa bahuri bahuri âvaŧaar ||1||

One who slanders the Saints, O Nanak, shall be reincarnated over and over again. ||1||


ਅਸਟਪਦੀ ॥

असटपदी ॥

Âsatapađee ||

Ashtapadee:

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਆਰਜਾ ਘਟੈ ॥

संत कै दूखनि आरजा घटै ॥

Sanŧŧ kai đookhani âarajaa ghatai ||

Slandering the Saints, one's life is cut short.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਜਮ ਤੇ ਨਹੀ ਛੁਟੈ ॥

संत कै दूखनि जम ते नही छुटै ॥

Sanŧŧ kai đookhani jam ŧe nahee chhutai ||

Slandering the Saints, one shall not escape the Messenger of Death.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਸੁਖੁ ਸਭੁ ਜਾਇ ॥

संत कै दूखनि सुखु सभु जाइ ॥

Sanŧŧ kai đookhani sukhu sabhu jaaī ||

Slandering the Saints, all happiness vanishes.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਨਰਕ ਮਹਿ ਪਾਇ ॥

संत कै दूखनि नरक महि पाइ ॥

Sanŧŧ kai đookhani narak mahi paaī ||

Slandering the Saints, one falls into hell.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਮਤਿ ਹੋਇ ਮਲੀਨ ॥

संत कै दूखनि मति होइ मलीन ॥

Sanŧŧ kai đookhani maŧi hoī maleen ||

Slandering the Saints, the intellect is polluted.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਸੋਭਾ ਤੇ ਹੀਨ ॥

संत कै दूखनि सोभा ते हीन ॥

Sanŧŧ kai đookhani sobhaa ŧe heen ||

Slandering the Saints, one's reputation is lost.

ਸੰਤ ਕੇ ਹਤੇ ਕਉ ਰਖੈ ਨ ਕੋਇ ॥

संत के हते कउ रखै न कोइ ॥

Sanŧŧ ke haŧe kaū rakhai na koī ||

One who is cursed by a Saint cannot be saved.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਥਾਨ ਭ੍ਰਸਟੁ ਹੋਇ ॥

संत कै दूखनि थान भ्रसटु होइ ॥

Sanŧŧ kai đookhani ŧhaan bhrsatu hoī ||

Slandering the Saints, one's place is defiled.

ਸੰਤ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਕ੍ਰਿਪਾ ਜੇ ਕਰੈ ॥

संत क्रिपाल क्रिपा जे करै ॥

Sanŧŧ kripaal kripaa je karai ||

But if the Compassionate Saint shows His Kindness,

ਨਾਨਕ ਸੰਤਸੰਗਿ ਨਿੰਦਕੁ ਭੀ ਤਰੈ ॥੧॥

नानक संतसंगि निंदकु भी तरै ॥१॥

Naanak sanŧŧasanggi ninđđaku bhee ŧarai ||1||

O Nanak, in the Company of the Saints, the slanderer may still be saved. ||1||


ਸੰਤ ਕੇ ਦੂਖਨ ਤੇ ਮੁਖੁ ਭਵੈ ॥

संत के दूखन ते मुखु भवै ॥

Sanŧŧ ke đookhan ŧe mukhu bhavai ||

Slandering the Saints, one becomes a wry-faced malcontent.

ਸੰਤਨ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਕਾਗ ਜਿਉ ਲਵੈ ॥

संतन कै दूखनि काग जिउ लवै ॥

Sanŧŧan kai đookhani kaag jiū lavai ||

Slandering the Saints, one croaks like a raven.

ਸੰਤਨ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਸਰਪ ਜੋਨਿ ਪਾਇ ॥

संतन कै दूखनि सरप जोनि पाइ ॥

Sanŧŧan kai đookhani sarap joni paaī ||

Slandering the Saints, one is reincarnated as a snake.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਤ੍ਰਿਗਦ ਜੋਨਿ ਕਿਰਮਾਇ ॥

संत कै दूखनि त्रिगद जोनि किरमाइ ॥

Sanŧŧ kai đookhani ŧrigađ joni kiramaaī ||

Slandering the Saints, one is reincarnated as a wiggling worm.

ਸੰਤਨ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਹਿ ਜਲੈ ॥

संतन कै दूखनि त्रिसना महि जलै ॥

Sanŧŧan kai đookhani ŧrisanaa mahi jalai ||

Slandering the Saints, one burns in the fire of desire.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਸਭੁ ਕੋ ਛਲੈ ॥

संत कै दूखनि सभु को छलै ॥

Sanŧŧ kai đookhani sabhu ko chhalai ||

Slandering the Saints, one tries to deceive everyone.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਤੇਜੁ ਸਭੁ ਜਾਇ ॥

संत कै दूखनि तेजु सभु जाइ ॥

Sanŧŧ kai đookhani ŧeju sabhu jaaī ||

Slandering the Saints, all one's influence vanishes.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਨੀਚੁ ਨੀਚਾਇ ॥

संत कै दूखनि नीचु नीचाइ ॥

Sanŧŧ kai đookhani neechu neechaaī ||

Slandering the Saints, one becomes the lowest of the low.

ਸੰਤ ਦੋਖੀ ਕਾ ਥਾਉ ਕੋ ਨਾਹਿ ॥

संत दोखी का थाउ को नाहि ॥

Sanŧŧ đokhee kaa ŧhaaū ko naahi ||

For the slanderer of the Saint, there is no place of rest.

ਨਾਨਕ ਸੰਤ ਭਾਵੈ ਤਾ ਓਇ ਭੀ ਗਤਿ ਪਾਹਿ ॥੨॥

नानक संत भावै ता ओइ भी गति पाहि ॥२॥

Naanak sanŧŧ bhaavai ŧaa õī bhee gaŧi paahi ||2||

O Nanak, if it pleases the Saint, even then, he may be saved. ||2||


ਸੰਤ ਕਾ ਨਿੰਦਕੁ ਮਹਾ ਅਤਤਾਈ ॥

संत का निंदकु महा अतताई ॥

Sanŧŧ kaa ninđđaku mahaa âŧaŧaaëe ||

The slanderer of the Saint is the worst evil-doer.

ਸੰਤ ਕਾ ਨਿੰਦਕੁ ਖਿਨੁ ਟਿਕਨੁ ਨ ਪਾਈ ॥

संत का निंदकु खिनु टिकनु न पाई ॥

Sanŧŧ kaa ninđđaku khinu tikanu na paaëe ||

The slanderer of the Saint has not even a moment's rest.

ਸੰਤ ਕਾ ਨਿੰਦਕੁ ਮਹਾ ਹਤਿਆਰਾ ॥

संत का निंदकु महा हतिआरा ॥

Sanŧŧ kaa ninđđaku mahaa haŧiâaraa ||

The slanderer of the Saint is a brutal butcher.

ਸੰਤ ਕਾ ਨਿੰਦਕੁ ਪਰਮੇਸੁਰਿ ਮਾਰਾ ॥

संत का निंदकु परमेसुरि मारा ॥

Sanŧŧ kaa ninđđaku paramesuri maaraa ||

The slanderer of the Saint is cursed by the Transcendent Lord.

ਸੰਤ ਕਾ ਨਿੰਦਕੁ ਰਾਜ ਤੇ ਹੀਨੁ ॥

संत का निंदकु राज ते हीनु ॥

Sanŧŧ kaa ninđđaku raaj ŧe heenu ||

The slanderer of the Saint has no kingdom.

ਸੰਤ ਕਾ ਨਿੰਦਕੁ ਦੁਖੀਆ ਅਰੁ ਦੀਨੁ ॥

संत का निंदकु दुखीआ अरु दीनु ॥

Sanŧŧ kaa ninđđaku đukheeâa âru đeenu ||

The slanderer of the Saint becomes miserable and poor.

ਸੰਤ ਕੇ ਨਿੰਦਕ ਕਉ ਸਰਬ ਰੋਗ ॥

संत के निंदक कउ सरब रोग ॥

Sanŧŧ ke ninđđak kaū sarab rog ||

The slanderer of the Saint contracts all diseases.

ਸੰਤ ਕੇ ਨਿੰਦਕ ਕਉ ਸਦਾ ਬਿਜੋਗ ॥

संत के निंदक कउ सदा बिजोग ॥

Sanŧŧ ke ninđđak kaū sađaa bijog ||

The slanderer of the Saint is forever separated.

ਸੰਤ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਦੋਖ ਮਹਿ ਦੋਖੁ ॥

संत की निंदा दोख महि दोखु ॥

Sanŧŧ kee ninđđaa đokh mahi đokhu ||

To slander a Saint is the worst sin of sins.

ਨਾਨਕ ਸੰਤ ਭਾਵੈ ਤਾ ਉਸ ਕਾ ਭੀ ਹੋਇ ਮੋਖੁ ॥੩॥

नानक संत भावै ता उस का भी होइ मोखु ॥३॥

Naanak sanŧŧ bhaavai ŧaa ūs kaa bhee hoī mokhu ||3||

O Nanak, if it pleases the Saint, then even this one may be liberated. ||3||


ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਸਦਾ ਅਪਵਿਤੁ ॥

संत का दोखी सदा अपवितु ॥

Sanŧŧ kaa đokhee sađaa âpaviŧu ||

The slanderer of the Saint is forever impure.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਕਿਸੈ ਕਾ ਨਹੀ ਮਿਤੁ ॥

संत का दोखी किसै का नही मितु ॥

Sanŧŧ kaa đokhee kisai kaa nahee miŧu ||

The slanderer of the Saint is nobody's friend.

ਸੰਤ ਕੇ ਦੋਖੀ ਕਉ ਡਾਨੁ ਲਾਗੈ ॥

संत के दोखी कउ डानु लागै ॥

Sanŧŧ ke đokhee kaū daanu laagai ||

The slanderer of the Saint shall be punished.

ਸੰਤ ਕੇ ਦੋਖੀ ਕਉ ਸਭ ਤਿਆਗੈ ॥

संत के दोखी कउ सभ तिआगै ॥

Sanŧŧ ke đokhee kaū sabh ŧiâagai ||

The slanderer of the Saint is abandoned by all.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਮਹਾ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥

संत का दोखी महा अहंकारी ॥

Sanŧŧ kaa đokhee mahaa âhankkaaree ||

The slanderer of the Saint is totally egocentric.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਸਦਾ ਬਿਕਾਰੀ ॥

संत का दोखी सदा बिकारी ॥

Sanŧŧ kaa đokhee sađaa bikaaree ||

The slanderer of the Saint is forever corrupt.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਜਨਮੈ ਮਰੈ ॥

संत का दोखी जनमै मरै ॥

Sanŧŧ kaa đokhee janamai marai ||

The slanderer of the Saint must endure birth and death.

ਸੰਤ ਕੀ ਦੂਖਨਾ ਸੁਖ ਤੇ ਟਰੈ ॥

संत की दूखना सुख ते टरै ॥

Sanŧŧ kee đookhanaa sukh ŧe tarai ||

The slanderer of the Saint is devoid of peace.

ਸੰਤ ਕੇ ਦੋਖੀ ਕਉ ਨਾਹੀ ਠਾਉ ॥

संत के दोखी कउ नाही ठाउ ॥

Sanŧŧ ke đokhee kaū naahee thaaū ||

The slanderer of the Saint has no place of rest.

ਨਾਨਕ ਸੰਤ ਭਾਵੈ ਤਾ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥੪॥

नानक संत भावै ता लए मिलाइ ॥४॥

Naanak sanŧŧ bhaavai ŧaa laē milaaī ||4||

O Nanak, if it pleases the Saint, then even such a one may merge in union. ||4||


ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਅਧ ਬੀਚ ਤੇ ਟੂਟੈ ॥

संत का दोखी अध बीच ते टूटै ॥

Sanŧŧ kaa đokhee âđh beech ŧe tootai ||

The slanderer of the Saint breaks down mid-way.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਕਿਤੈ ਕਾਜਿ ਨ ਪਹੂਚੈ ॥

संत का दोखी कितै काजि न पहूचै ॥

Sanŧŧ kaa đokhee kiŧai kaaji na pahoochai ||

The slanderer of the Saint cannot accomplish his tasks.

ਸੰਤ ਕੇ ਦੋਖੀ ਕਉ ਉਦਿਆਨ ਭ੍ਰਮਾਈਐ ॥

संत के दोखी कउ उदिआन भ्रमाईऐ ॥

Sanŧŧ ke đokhee kaū ūđiâan bhrmaaëeâi ||

The slanderer of the Saint wanders in the wilderness.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਉਝੜਿ ਪਾਈਐ ॥

संत का दोखी उझड़ि पाईऐ ॥

Sanŧŧ kaa đokhee ūjhaɍi paaëeâi ||

The slanderer of the Saint is misled into desolation.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਅੰਤਰ ਤੇ ਥੋਥਾ ॥

संत का दोखी अंतर ते थोथा ॥

Sanŧŧ kaa đokhee ânŧŧar ŧe ŧhoŧhaa ||

The slanderer of the Saint is empty inside,

ਜਿਉ ਸਾਸ ਬਿਨਾ ਮਿਰਤਕ ਕੀ ਲੋਥਾ ॥

जिउ सास बिना मिरतक की लोथा ॥

Jiū saas binaa miraŧak kee loŧhaa ||

Like the corpse of a dead man, without the breath of life.

ਸੰਤ ਕੇ ਦੋਖੀ ਕੀ ਜੜ ਕਿਛੁ ਨਾਹਿ ॥

संत के दोखी की जड़ किछु नाहि ॥

Sanŧŧ ke đokhee kee jaɍ kichhu naahi ||

The slanderer of the Saint has no heritage at all.

ਆਪਨ ਬੀਜਿ ਆਪੇ ਹੀ ਖਾਹਿ ॥

आपन बीजि आपे ही खाहि ॥

Âapan beeji âape hee khaahi ||

He himself must eat what he has planted.

ਸੰਤ ਕੇ ਦੋਖੀ ਕਉ ਅਵਰੁ ਨ ਰਾਖਨਹਾਰੁ ॥

संत के दोखी कउ अवरु न राखनहारु ॥

Sanŧŧ ke đokhee kaū âvaru na raakhanahaaru ||

The slanderer of the Saint cannot be saved by anyone else.

ਨਾਨਕ ਸੰਤ ਭਾਵੈ ਤਾ ਲਏ ਉਬਾਰਿ ॥੫॥

नानक संत भावै ता लए उबारि ॥५॥

Naanak sanŧŧ bhaavai ŧaa laē ūbaari ||5||

O Nanak, if it pleases the Saint, then even he may be saved. ||5||


ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਇਉ ਬਿਲਲਾਇ ॥

संत का दोखी इउ बिललाइ ॥

Sanŧŧ kaa đokhee īū bilalaaī ||

The slanderer of the Saint bewails like this

ਜਿਉ ਜਲ ਬਿਹੂਨ ਮਛੁਲੀ ਤੜਫੜਾਇ ॥

जिउ जल बिहून मछुली तड़फड़ाइ ॥

Jiū jal bihoon machhulee ŧaɍaphaɍaaī ||

Like a fish, out of water, writhing in agony.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਭੂਖਾ ਨਹੀ ਰਾਜੈ ॥

संत का दोखी भूखा नही राजै ॥

Sanŧŧ kaa đokhee bhookhaa nahee raajai ||

The slanderer of the Saint is hungry and is never satisfied,

ਜਿਉ ਪਾਵਕੁ ਈਧਨਿ ਨਹੀ ਧ੍ਰਾਪੈ ॥

जिउ पावकु ईधनि नही ध्रापै ॥

Jiū paavaku ëeđhani nahee đhraapai ||

As fire is not satisfied by fuel.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਛੁਟੈ ਇਕੇਲਾ ॥

संत का दोखी छुटै इकेला ॥

Sanŧŧ kaa đokhee chhutai īkelaa ||

The slanderer of the Saint is left all alone,

ਜਿਉ ਬੂਆੜੁ ਤਿਲੁ ਖੇਤ ਮਾਹਿ ਦੁਹੇਲਾ ॥

जिउ बूआड़ु तिलु खेत माहि दुहेला ॥

Jiū booâaɍu ŧilu kheŧ maahi đuhelaa ||

Like the miserable barren sesame stalk abandoned in the field.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਧਰਮ ਤੇ ਰਹਤ ॥

संत का दोखी धरम ते रहत ॥

Sanŧŧ kaa đokhee đharam ŧe rahaŧ ||

The slanderer of the Saint is devoid of faith.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਸਦ ਮਿਥਿਆ ਕਹਤ ॥

संत का दोखी सद मिथिआ कहत ॥

Sanŧŧ kaa đokhee sađ miŧhiâa kahaŧ ||

The slanderer of the Saint constantly lies.

ਕਿਰਤੁ ਨਿੰਦਕ ਕਾ ਧੁਰਿ ਹੀ ਪਇਆ ॥

किरतु निंदक का धुरि ही पइआ ॥

Kiraŧu ninđđak kaa đhuri hee paīâa ||

The fate of the slanderer is pre-ordained from the very beginning of time.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਥਿਆ ॥੬॥

नानक जो तिसु भावै सोई थिआ ॥६॥

Naanak jo ŧisu bhaavai soëe ŧhiâa ||6||

O Nanak, whatever pleases God's Will comes to pass. ||6||


ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਬਿਗੜ ਰੂਪੁ ਹੋਇ ਜਾਇ ॥

संत का दोखी बिगड़ रूपु होइ जाइ ॥

Sanŧŧ kaa đokhee bigaɍ roopu hoī jaaī ||

The slanderer of the Saint becomes deformed.

ਸੰਤ ਕੇ ਦੋਖੀ ਕਉ ਦਰਗਹ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥

संत के दोखी कउ दरगह मिलै सजाइ ॥

Sanŧŧ ke đokhee kaū đaragah milai sajaaī ||

The slanderer of the Saint receives his punishment in the Court of the Lord.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਸਦਾ ਸਹਕਾਈਐ ॥

संत का दोखी सदा सहकाईऐ ॥

Sanŧŧ kaa đokhee sađaa sahakaaëeâi ||

The slanderer of the Saint is eternally in limbo.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਨ ਮਰੈ ਨ ਜੀਵਾਈਐ ॥

संत का दोखी न मरै न जीवाईऐ ॥

Sanŧŧ kaa đokhee na marai na jeevaaëeâi ||

He does not die, but he does not live either.

ਸੰਤ ਕੇ ਦੋਖੀ ਕੀ ਪੁਜੈ ਨ ਆਸਾ ॥

संत के दोखी की पुजै न आसा ॥

Sanŧŧ ke đokhee kee pujai na âasaa ||

The hopes of the slanderer of the Saint are not fulfilled.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਉਠਿ ਚਲੈ ਨਿਰਾਸਾ ॥

संत का दोखी उठि चलै निरासा ॥

Sanŧŧ kaa đokhee ūthi chalai niraasaa ||

The slanderer of the Saint departs disappointed.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੋਖਿ ਨ ਤ੍ਰਿਸਟੈ ਕੋਇ ॥

संत कै दोखि न त्रिसटै कोइ ॥

Sanŧŧ kai đokhi na ŧrisatai koī ||

Slandering the Saint, no one attains satisfaction.

ਜੈਸਾ ਭਾਵੈ ਤੈਸਾ ਕੋਈ ਹੋਇ ॥

जैसा भावै तैसा कोई होइ ॥

Jaisaa bhaavai ŧaisaa koëe hoī ||

As it pleases the Lord, so do people become;

ਪਇਆ ਕਿਰਤੁ ਨ ਮੇਟੈ ਕੋਇ ॥

पइआ किरतु न मेटै कोइ ॥

Paīâa kiraŧu na metai koī ||

No one can erase their past actions.

ਨਾਨਕ ਜਾਨੈ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥੭॥

नानक जानै सचा सोइ ॥७॥

Naanak jaanai sachaa soī ||7||

O Nanak, the True Lord alone knows all. ||7||


ਸਭ ਘਟ ਤਿਸ ਕੇ ਓਹੁ ਕਰਨੈਹਾਰੁ ॥

सभ घट तिस के ओहु करनैहारु ॥

Sabh ghat ŧis ke õhu karanaihaaru ||

All hearts are His; He is the Creator.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਤਿਸ ਕਉ ਨਮਸਕਾਰੁ ॥

सदा सदा तिस कउ नमसकारु ॥

Sađaa sađaa ŧis kaū namasakaaru ||

Forever and ever, I bow to Him in reverence.

ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਉਸਤਤਿ ਕਰਹੁ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥

प्रभ की उसतति करहु दिनु राति ॥

Prbh kee ūsaŧaŧi karahu đinu raaŧi ||

Praise God, day and night.

ਤਿਸਹਿ ਧਿਆਵਹੁ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ॥

तिसहि धिआवहु सासि गिरासि ॥

Ŧisahi đhiâavahu saasi giraasi ||

Meditate on Him with every breath and morsel of food.

ਸਭੁ ਕਛੁ ਵਰਤੈ ਤਿਸ ਕਾ ਕੀਆ ॥

सभु कछु वरतै तिस का कीआ ॥

Sabhu kachhu varaŧai ŧis kaa keeâa ||

Everything happens as He wills.

ਜੈਸਾ ਕਰੇ ਤੈਸਾ ਕੋ ਥੀਆ ॥

जैसा करे तैसा को थीआ ॥

Jaisaa kare ŧaisaa ko ŧheeâa ||

As He wills, so people become.

ਅਪਨਾ ਖੇਲੁ ਆਪਿ ਕਰਨੈਹਾਰੁ ॥

अपना खेलु आपि करनैहारु ॥

Âpanaa khelu âapi karanaihaaru ||

He Himself is the play, and He Himself is the actor.

ਦੂਸਰ ਕਉਨੁ ਕਹੈ ਬੀਚਾਰੁ ॥

दूसर कउनु कहै बीचारु ॥

Đoosar kaūnu kahai beechaaru ||

Who else can speak or deliberate upon this?

ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੈ ਤਿਸੁ ਆਪਨ ਨਾਮੁ ਦੇਇ ॥

जिस नो क्रिपा करै तिसु आपन नामु देइ ॥

Jis no kripaa karai ŧisu âapan naamu đeī ||

He Himself gives His Name to those, upon whom He bestows His Mercy.

ਬਡਭਾਗੀ ਨਾਨਕ ਜਨ ਸੇਇ ॥੮॥੧੩॥

बडभागी नानक जन सेइ ॥८॥१३॥

Badabhaagee naanak jan seī ||8||13||

Very fortunate, O Nanak, are those people. ||8||13||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਤਜਹੁ ਸਿਆਨਪ ਸੁਰਿ ਜਨਹੁ ਸਿਮਰਹੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥

तजहु सिआनप सुरि जनहु सिमरहु हरि हरि राइ ॥

Ŧajahu siâanap suri janahu simarahu hari hari raaī ||

Give up your cleverness, good people - remember the Lord God, your King!

ਏਕ ਆਸ ਹਰਿ ਮਨਿ ਰਖਹੁ ਨਾਨਕ ਦੂਖੁ ਭਰਮੁ ਭਉ ਜਾਇ ॥੧॥

एक आस हरि मनि रखहु नानक दूखु भरमु भउ जाइ ॥१॥

Ēk âas hari mani rakhahu naanak đookhu bharamu bhaū jaaī ||1||

Enshrine in your heart, your hopes in the One Lord. O Nanak, your pain, doubt and fear shall depart. ||1||


ਅਸਟਪਦੀ ॥

असटपदी ॥

Âsatapađee ||

Ashtapadee:

ਮਾਨੁਖ ਕੀ ਟੇਕ ਬ੍ਰਿਥੀ ਸਭ ਜਾਨੁ ॥

मानुख की टेक ब्रिथी सभ जानु ॥

Maanukh kee tek briŧhee sabh jaanu ||

Reliance on mortals is in vain - know this well.

ਦੇਵਨ ਕਉ ਏਕੈ ਭਗਵਾਨੁ ॥

देवन कउ एकै भगवानु ॥

Đevan kaū ēkai bhagavaanu ||

The Great Giver is the One Lord God.

ਜਿਸ ਕੈ ਦੀਐ ਰਹੈ ਅਘਾਇ ॥

जिस कै दीऐ रहै अघाइ ॥

Jis kai đeeâi rahai âghaaī ||

By His gifts, we are satisfied,

ਬਹੁਰਿ ਨ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਲਾਗੈ ਆਇ ॥

बहुरि न त्रिसना लागै आइ ॥

Bahuri na ŧrisanaa laagai âaī ||

And we suffer from thirst no longer.

ਮਾਰੈ ਰਾਖੈ ਏਕੋ ਆਪਿ ॥

मारै राखै एको आपि ॥

Maarai raakhai ēko âapi ||

The One Lord Himself destroys and also preserves.

ਮਾਨੁਖ ਕੈ ਕਿਛੁ ਨਾਹੀ ਹਾਥਿ ॥

मानुख कै किछु नाही हाथि ॥

Maanukh kai kichhu naahee haaŧhi ||

Nothing at all is in the hands of mortal beings.

ਤਿਸ ਕਾ ਹੁਕਮੁ ਬੂਝਿ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

तिस का हुकमु बूझि सुखु होइ ॥

Ŧis kaa hukamu boojhi sukhu hoī ||

Understanding His Order, there is peace.

ਤਿਸ ਕਾ ਨਾਮੁ ਰਖੁ ਕੰਠਿ ਪਰੋਇ ॥

तिस का नामु रखु कंठि परोइ ॥

Ŧis kaa naamu rakhu kantthi paroī ||

So take His Name, and wear it as your necklace.

ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥

सिमरि सिमरि सिमरि प्रभु सोइ ॥

Simari simari simari prbhu soī ||

Remember, remember, remember God in meditation.

ਨਾਨਕ ਬਿਘਨੁ ਨ ਲਾਗੈ ਕੋਇ ॥੧॥

नानक बिघनु न लागै कोइ ॥१॥

Naanak bighanu na laagai koī ||1||

O Nanak, no obstacle shall stand in your way. ||1||


ਉਸਤਤਿ ਮਨ ਮਹਿ ਕਰਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥

उसतति मन महि करि निरंकार ॥

Ūsaŧaŧi man mahi kari nirankkaar ||

Praise the Formless Lord in your mind.

ਕਰਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਤਿ ਬਿਉਹਾਰ ॥

करि मन मेरे सति बिउहार ॥

Kari man mere saŧi biūhaar ||

O my mind, make this your true occupation.

ਨਿਰਮਲ ਰਸਨਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਉ ॥

निरमल रसना अम्रितु पीउ ॥

Niramal rasanaa âmmmriŧu peeū ||

Let your tongue become pure, drinking in the Ambrosial Nectar.

ਸਦਾ ਸੁਹੇਲਾ ਕਰਿ ਲੇਹਿ ਜੀਉ ॥

सदा सुहेला करि लेहि जीउ ॥

Sađaa suhelaa kari lehi jeeū ||

Your soul shall be forever peaceful.

ਨੈਨਹੁ ਪੇਖੁ ਠਾਕੁਰ ਕਾ ਰੰਗੁ ॥

नैनहु पेखु ठाकुर का रंगु ॥

Nainahu pekhu thaakur kaa ranggu ||

With your eyes, see the wondrous play of your Lord and Master.

ਸਾਧਸੰਗਿ ਬਿਨਸੈ ਸਭ ਸੰਗੁ ॥

साधसंगि बिनसै सभ संगु ॥

Saađhasanggi binasai sabh sanggu ||

In the Company of the Holy, all other associations vanish.

ਚਰਨ ਚਲਉ ਮਾਰਗਿ ਗੋਬਿੰਦ ॥

चरन चलउ मारगि गोबिंद ॥

Charan chalaū maaragi gobinđđ ||

With your feet, walk in the Way of the Lord.

ਮਿਟਹਿ ਪਾਪ ਜਪੀਐ ਹਰਿ ਬਿੰਦ ॥

मिटहि पाप जपीऐ हरि बिंद ॥

Mitahi paap japeeâi hari binđđ ||

Sins are washed away, chanting the Lord's Name, even for a moment.

ਕਰ ਹਰਿ ਕਰਮ ਸ੍ਰਵਨਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ॥

कर हरि करम स्रवनि हरि कथा ॥

Kar hari karam srvani hari kaŧhaa ||

So do the Lord's Work, and listen to the Lord's Sermon.

ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਨਾਨਕ ਊਜਲ ਮਥਾ ॥੨॥

हरि दरगह नानक ऊजल मथा ॥२॥

Hari đaragah naanak ǖjal maŧhaa ||2||

In the Lord's Court, O Nanak, your face shall be radiant. ||2||


ਬਡਭਾਗੀ ਤੇ ਜਨ ਜਗ ਮਾਹਿ ॥

बडभागी ते जन जग माहि ॥

Badabhaagee ŧe jan jag maahi ||

Very fortunate are those humble beings in this world,

ਸਦਾ ਸਦਾ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਨ ਗਾਹਿ ॥

सदा सदा हरि के गुन गाहि ॥

Sađaa sađaa hari ke gun gaahi ||

Who sing the Glorious Praises of the Lord, forever and ever.

ਰਾਮ ਨਾਮ ਜੋ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰ ॥

राम नाम जो करहि बीचार ॥

Raam naam jo karahi beechaar ||

Those who dwell upon the Lord's Name,

ਸੇ ਧਨਵੰਤ ਗਨੀ ਸੰਸਾਰ ॥

से धनवंत गनी संसार ॥

Se đhanavanŧŧ ganee sanssaar ||

Are the most wealthy and prosperous in the world.

ਮਨਿ ਤਨਿ ਮੁਖਿ ਬੋਲਹਿ ਹਰਿ ਮੁਖੀ ॥

मनि तनि मुखि बोलहि हरि मुखी ॥

Mani ŧani mukhi bolahi hari mukhee ||

Those who speak of the Supreme Lord in thought, word and deed

ਸਦਾ ਸਦਾ ਜਾਨਹੁ ਤੇ ਸੁਖੀ ॥

सदा सदा जानहु ते सुखी ॥

Sađaa sađaa jaanahu ŧe sukhee ||

Know that they are peaceful and happy, forever and ever.

ਏਕੋ ਏਕੁ ਏਕੁ ਪਛਾਨੈ ॥

एको एकु एकु पछानै ॥

Ēko ēku ēku pachhaanai ||

One who recognizes the One and only Lord as One,

ਇਤ ਉਤ ਕੀ ਓਹੁ ਸੋਝੀ ਜਾਨੈ ॥

इत उत की ओहु सोझी जानै ॥

Īŧ ūŧ kee õhu sojhee jaanai ||

Understands this world and the next.

ਨਾਮ ਸੰਗਿ ਜਿਸ ਕਾ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥

नाम संगि जिस का मनु मानिआ ॥

Naam sanggi jis kaa manu maaniâa ||

One whose mind accepts the Company of the Naam,

ਨਾਨਕ ਤਿਨਹਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਜਾਨਿਆ ॥੩॥

नानक तिनहि निरंजनु जानिआ ॥३॥

Naanak ŧinahi niranjjanu jaaniâa ||3||

The Name of the Lord, O Nanak, knows the Immaculate Lord. ||3||


ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਆਪਨ ਆਪੁ ਸੁਝੈ ॥

गुर प्रसादि आपन आपु सुझै ॥

Gur prsaađi âapan âapu sujhai ||

By Guru's Grace, one understands himself;

ਤਿਸ ਕੀ ਜਾਨਹੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬੁਝੈ ॥

तिस की जानहु त्रिसना बुझै ॥

Ŧis kee jaanahu ŧrisanaa bujhai ||

Know that then, his thirst is quenched.

ਸਾਧਸੰਗਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਸੁ ਕਹਤ ॥

साधसंगि हरि हरि जसु कहत ॥

Saađhasanggi hari hari jasu kahaŧ ||

In the Company of the Holy, one chants the Praises of the Lord, Har, Har.

ਸਰਬ ਰੋਗ ਤੇ ਓਹੁ ਹਰਿ ਜਨੁ ਰਹਤ ॥

सरब रोग ते ओहु हरि जनु रहत ॥

Sarab rog ŧe õhu hari janu rahaŧ ||

Such a devotee of the Lord is free of all disease.

ਅਨਦਿਨੁ ਕੀਰਤਨੁ ਕੇਵਲ ਬਖੵਾਨੁ ॥

अनदिनु कीरतनु केवल बख्यानु ॥

Ânađinu keeraŧanu keval bakhʸaanu ||

Night and day, sing the Kirtan, the Praises of the One Lord.

ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਮਹਿ ਸੋਈ ਨਿਰਬਾਨੁ ॥

ग्रिहसत महि सोई निरबानु ॥

Grihasaŧ mahi soëe nirabaanu ||

In the midst of your household, remain balanced and unattached.

ਏਕ ਊਪਰਿ ਜਿਸੁ ਜਨ ਕੀ ਆਸਾ ॥

एक ऊपरि जिसु जन की आसा ॥

Ēk ǖpari jisu jan kee âasaa ||

One who places his hopes in the One Lord

ਤਿਸ ਕੀ ਕਟੀਐ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸਾ ॥

तिस की कटीऐ जम की फासा ॥

Ŧis kee kateeâi jam kee phaasaa ||

The noose of Death is cut away from his neck.

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕੀ ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਭੂਖ ॥

पारब्रहम की जिसु मनि भूख ॥

Paarabrham kee jisu mani bhookh ||

One whose mind hungers for the Supreme Lord God,

ਨਾਨਕ ਤਿਸਹਿ ਨ ਲਾਗਹਿ ਦੂਖ ॥੪॥

नानक तिसहि न लागहि दूख ॥४॥

Naanak ŧisahi na laagahi đookh ||4||

O Nanak, shall not suffer pain. ||4||


ਜਿਸ ਕਉ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਆਵੈ ॥

जिस कउ हरि प्रभु मनि चिति आवै ॥

Jis kaū hari prbhu mani chiŧi âavai ||

One who focuses his conscious mind on the Lord God

ਸੋ ਸੰਤੁ ਸੁਹੇਲਾ ਨਹੀ ਡੁਲਾਵੈ ॥

सो संतु सुहेला नही डुलावै ॥

So sanŧŧu suhelaa nahee dulaavai ||

- that Saint is at peace; he does not waver.

ਜਿਸੁ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪੁਨਾ ਕਿਰਪਾ ਕਰੈ ॥

जिसु प्रभु अपुना किरपा करै ॥

Jisu prbhu âpunaa kirapaa karai ||

Those unto whom God has granted His Grace

ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਕਹੁ ਕਿਸ ਤੇ ਡਰੈ ॥

सो सेवकु कहु किस ते डरै ॥

So sevaku kahu kis ŧe darai ||

Who do those servants need to fear?

ਜੈਸਾ ਸਾ ਤੈਸਾ ਦ੍ਰਿਸਟਾਇਆ ॥

जैसा सा तैसा द्रिसटाइआ ॥

Jaisaa saa ŧaisaa đrisataaīâa ||

As God is, so does He appear;

ਅਪੁਨੇ ਕਾਰਜ ਮਹਿ ਆਪਿ ਸਮਾਇਆ ॥

अपुने कारज महि आपि समाइआ ॥

Âpune kaaraj mahi âapi samaaīâa ||

In His Own creation, He Himself is pervading.

ਸੋਧਤ ਸੋਧਤ ਸੋਧਤ ਸੀਝਿਆ ॥

सोधत सोधत सोधत सीझिआ ॥

Sođhaŧ sođhaŧ sođhaŧ seejhiâa ||

Searching, searching, searching, and finally, success!

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤਤੁ ਸਭੁ ਬੂਝਿਆ ॥

गुर प्रसादि ततु सभु बूझिआ ॥

Gur prsaađi ŧaŧu sabhu boojhiâa ||

By Guru's Grace, the essence of all reality is understood.

ਜਬ ਦੇਖਉ ਤਬ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਮੂਲੁ ॥

जब देखउ तब सभु किछु मूलु ॥

Jab đekhaū ŧab sabhu kichhu moolu ||

Wherever I look, there I see Him, at the root of all things.

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸੂਖਮੁ ਸੋਈ ਅਸਥੂਲੁ ॥੫॥

नानक सो सूखमु सोई असथूलु ॥५॥

Naanak so sookhamu soëe âsaŧhoolu ||5||

O Nanak, He is the subtle, and He is also the manifest. ||5||


ਨਹ ਕਿਛੁ ਜਨਮੈ ਨਹ ਕਿਛੁ ਮਰੈ ॥

नह किछु जनमै नह किछु मरै ॥

Nah kichhu janamai nah kichhu marai ||

Nothing is born, and nothing dies.

ਆਪਨ ਚਲਿਤੁ ਆਪ ਹੀ ਕਰੈ ॥

आपन चलितु आप ही करै ॥

Âapan chaliŧu âap hee karai ||

He Himself stages His own drama.

ਆਵਨੁ ਜਾਵਨੁ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਅਨਦ੍ਰਿਸਟਿ ॥

आवनु जावनु द्रिसटि अनद्रिसटि ॥

Âavanu jaavanu đrisati ânađrisati ||

Coming and going, seen and unseen,

ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਧਾਰੀ ਸਭ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ॥

आगिआकारी धारी सभ स्रिसटि ॥

Âagiâakaaree đhaaree sabh srisati ||

All the world is obedient to His Will.

ਆਪੇ ਆਪਿ ਸਗਲ ਮਹਿ ਆਪਿ ॥

आपे आपि सगल महि आपि ॥

Âape âapi sagal mahi âapi ||

He Himself is All-in-Himself.

ਅਨਿਕ ਜੁਗਤਿ ਰਚਿ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਿ ॥

अनिक जुगति रचि थापि उथापि ॥

Ânik jugaŧi rachi ŧhaapi ūŧhaapi ||

In His many ways, He establishes and disestablishes.

ਅਬਿਨਾਸੀ ਨਾਹੀ ਕਿਛੁ ਖੰਡ ॥

अबिनासी नाही किछु खंड ॥

Âbinaasee naahee kichhu khandd ||

He is Imperishable; nothing can be broken.

ਧਾਰਣ ਧਾਰਿ ਰਹਿਓ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ॥

धारण धारि रहिओ ब्रहमंड ॥

Đhaarañ đhaari rahiõ brhamandd ||

He lends His Support to maintain the Universe.

ਅਲਖ ਅਭੇਵ ਪੁਰਖ ਪਰਤਾਪ ॥

अलख अभेव पुरख परताप ॥

Âlakh âbhev purakh paraŧaap ||

Unfathomable and Inscrutable is the Glory of the Lord.

ਆਪਿ ਜਪਾਏ ਤ ਨਾਨਕ ਜਾਪ ॥੬॥

आपि जपाए त नानक जाप ॥६॥

Âapi japaaē ŧa naanak jaap ||6||

As He inspires us to meditate, O Nanak, so do we meditate. ||6||


ਜਿਨ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਤਾ ਸੁ ਸੋਭਾਵੰਤ ॥

जिन प्रभु जाता सु सोभावंत ॥

Jin prbhu jaaŧaa su sobhaavanŧŧ ||

Those who know God are glorious.

ਸਗਲ ਸੰਸਾਰੁ ਉਧਰੈ ਤਿਨ ਮੰਤ ॥

सगल संसारु उधरै तिन मंत ॥

Sagal sanssaaru ūđharai ŧin manŧŧ ||

The whole world is redeemed by their teachings.

ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਸੇਵਕ ਸਗਲ ਉਧਾਰਨ ॥

प्रभ के सेवक सगल उधारन ॥

Prbh ke sevak sagal ūđhaaran ||

God's servants redeem all.

ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਸੇਵਕ ਦੂਖ ਬਿਸਾਰਨ ॥

प्रभ के सेवक दूख बिसारन ॥

Prbh ke sevak đookh bisaaran ||

God's servants cause sorrows to be forgotten.

ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਕਿਰਪਾਲ ॥

आपे मेलि लए किरपाल ॥

Âape meli laē kirapaal ||

The Merciful Lord unites them with Himself.

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਜਪਿ ਭਏ ਨਿਹਾਲ ॥

गुर का सबदु जपि भए निहाल ॥

Gur kaa sabađu japi bhaē nihaal ||

Chanting the Word of the Guru's Shabad, they become ecstatic.

ਉਨ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸੋਈ ਲਾਗੈ ॥

उन की सेवा सोई लागै ॥

Ūn kee sevaa soëe laagai ||

He alone is committed to serve them,

ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹਿ ਬਡਭਾਗੈ ॥

जिस नो क्रिपा करहि बडभागै ॥

Jis no kripaa karahi badabhaagai ||

Upon whom God bestows His Mercy, by great good fortune.

ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਪਾਵਹਿ ਬਿਸ੍ਰਾਮੁ ॥

नामु जपत पावहि बिस्रामु ॥

Naamu japaŧ paavahi bisraamu ||

Those who chant the Naam find their place of rest.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਪੁਰਖ ਕਉ ਊਤਮ ਕਰਿ ਮਾਨੁ ॥੭॥

नानक तिन पुरख कउ ऊतम करि मानु ॥७॥

Naanak ŧin purakh kaū ǖŧam kari maanu ||7||

O Nanak, respect those persons as the most noble. ||7||


ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੈ ਸੁ ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਰੰਗਿ ॥

जो किछु करै सु प्रभ कै रंगि ॥

Jo kichhu karai su prbh kai ranggi ||

Whatever you do, do it for the Love of God.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਬਸੈ ਹਰਿ ਸੰਗਿ ॥

सदा सदा बसै हरि संगि ॥

Sađaa sađaa basai hari sanggi ||

Forever and ever, abide with the Lord.

ਸਹਜ ਸੁਭਾਇ ਹੋਵੈ ਸੋ ਹੋਇ ॥

सहज सुभाइ होवै सो होइ ॥

Sahaj subhaaī hovai so hoī ||

By its own natural course, whatever will be will be.

ਕਰਣੈਹਾਰੁ ਪਛਾਣੈ ਸੋਇ ॥

करणैहारु पछाणै सोइ ॥

Karañaihaaru pachhaañai soī ||

Acknowledge that Creator Lord;

ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਕੀਆ ਜਨ ਮੀਠ ਲਗਾਨਾ ॥

प्रभ का कीआ जन मीठ लगाना ॥

Prbh kaa keeâa jan meeth lagaanaa ||

God's doings are sweet to His humble servant.

ਜੈਸਾ ਸਾ ਤੈਸਾ ਦ੍ਰਿਸਟਾਨਾ ॥

जैसा सा तैसा द्रिसटाना ॥

Jaisaa saa ŧaisaa đrisataanaa ||

As He is, so does He appear.

ਜਿਸ ਤੇ ਉਪਜੇ ਤਿਸੁ ਮਾਹਿ ਸਮਾਏ ॥

जिस ते उपजे तिसु माहि समाए ॥

Jis ŧe ūpaje ŧisu maahi samaaē ||

From Him we came, and into Him we shall merge again.

ਓਇ ਸੁਖ ਨਿਧਾਨ ਉਨਹੂ ਬਨਿ ਆਏ ॥

ओइ सुख निधान उनहू बनि आए ॥

Õī sukh niđhaan ūnahoo bani âaē ||

He is the treasure of peace, and so does His servant become.

ਆਪਸ ਕਉ ਆਪਿ ਦੀਨੋ ਮਾਨੁ ॥

आपस कउ आपि दीनो मानु ॥

Âapas kaū âapi đeeno maanu ||

Unto His own, He has given His honor.

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਜਨੁ ਏਕੋ ਜਾਨੁ ॥੮॥੧੪॥

नानक प्रभ जनु एको जानु ॥८॥१४॥

Naanak prbh janu ēko jaanu ||8||14||

O Nanak, know that God and His humble servant are one and the same. ||8||14||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਸਰਬ ਕਲਾ ਭਰਪੂਰ ਪ੍ਰਭ ਬਿਰਥਾ ਜਾਨਨਹਾਰ ॥

सरब कला भरपूर प्रभ बिरथा जाननहार ॥

Sarab kalaa bharapoor prbh biraŧhaa jaananahaar ||

God is totally imbued with all powers; He is the Knower of our troubles.

ਜਾ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਉਧਰੀਐ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰ ॥੧॥

जा कै सिमरनि उधरीऐ नानक तिसु बलिहार ॥१॥

Jaa kai simarani ūđhareeâi naanak ŧisu balihaar ||1||

Meditating in remembrance on Him, we are saved; Nanak is a sacrifice to Him. ||1||


ਅਸਟਪਦੀ ॥

असटपदी ॥

Âsatapađee ||

Ashtapadee:

ਟੂਟੀ ਗਾਢਨਹਾਰ ਗੋੁਪਾਲ ॥

टूटी गाढनहार गोपाल ॥

Tootee gaadhanahaar gaopaal ||

The Lord of the World is the Mender of the broken.

ਸਰਬ ਜੀਆ ਆਪੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ॥

सरब जीआ आपे प्रतिपाल ॥

Sarab jeeâa âape prŧipaal ||

He Himself cherishes all beings.

ਸਗਲ ਕੀ ਚਿੰਤਾ ਜਿਸੁ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

सगल की चिंता जिसु मन माहि ॥

Sagal kee chinŧŧaa jisu man maahi ||

The cares of all are on His Mind;

ਤਿਸ ਤੇ ਬਿਰਥਾ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥

तिस ते बिरथा कोई नाहि ॥

Ŧis ŧe biraŧhaa koëe naahi ||

No one is turned away from Him.

ਰੇ ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਦਾ ਹਰਿ ਜਾਪਿ ॥

रे मन मेरे सदा हरि जापि ॥

Re man mere sađaa hari jaapi ||

O my mind, meditate forever on the Lord.

ਅਬਿਨਾਸੀ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ॥

अबिनासी प्रभु आपे आपि ॥

Âbinaasee prbhu âape âapi ||

The Imperishable Lord God is Himself All-in-all.

ਆਪਨ ਕੀਆ ਕਛੂ ਨ ਹੋਇ ॥

आपन कीआ कछू न होइ ॥

Âapan keeâa kachhoo na hoī ||

By one's own actions, nothing is accomplished,

ਜੇ ਸਉ ਪ੍ਰਾਨੀ ਲੋਚੈ ਕੋਇ ॥

जे सउ प्रानी लोचै कोइ ॥

Je saū praanee lochai koī ||

Even though the mortal may wish it so, hundreds of times.

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਨਾਹੀ ਤੇਰੈ ਕਿਛੁ ਕਾਮ ॥

तिसु बिनु नाही तेरै किछु काम ॥

Ŧisu binu naahee ŧerai kichhu kaam ||

Without Him, nothing is of any use to you.

ਗਤਿ ਨਾਨਕ ਜਪਿ ਏਕ ਹਰਿ ਨਾਮ ॥੧॥

गति नानक जपि एक हरि नाम ॥१॥

Gaŧi naanak japi ēk hari naam ||1||

Salvation, O Nanak, is attained by chanting the Name of the One Lord. ||1||


ਰੂਪਵੰਤੁ ਹੋਇ ਨਾਹੀ ਮੋਹੈ ॥

रूपवंतु होइ नाही मोहै ॥

Roopavanŧŧu hoī naahee mohai ||

One who is good-looking should not be vain;

ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਜੋਤਿ ਸਗਲ ਘਟ ਸੋਹੈ ॥

प्रभ की जोति सगल घट सोहै ॥

Prbh kee joŧi sagal ghat sohai ||

The Light of God is in all hearts.

ਧਨਵੰਤਾ ਹੋਇ ਕਿਆ ਕੋ ਗਰਬੈ ॥

धनवंता होइ किआ को गरबै ॥

Đhanavanŧŧaa hoī kiâa ko garabai ||

Why should anyone be proud of being rich?

ਜਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਸ ਕਾ ਦੀਆ ਦਰਬੈ ॥

जा सभु किछु तिस का दीआ दरबै ॥

Jaa sabhu kichhu ŧis kaa đeeâa đarabai ||

All riches are His gifts.

ਅਤਿ ਸੂਰਾ ਜੇ ਕੋਊ ਕਹਾਵੈ ॥

अति सूरा जे कोऊ कहावै ॥

Âŧi sooraa je koǖ kahaavai ||

One may call himself a great hero,

ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਕਲਾ ਬਿਨਾ ਕਹ ਧਾਵੈ ॥

प्रभ की कला बिना कह धावै ॥

Prbh kee kalaa binaa kah đhaavai ||

But without God's Power, what can anyone do?

ਜੇ ਕੋ ਹੋਇ ਬਹੈ ਦਾਤਾਰੁ ॥

जे को होइ बहै दातारु ॥

Je ko hoī bahai đaaŧaaru ||

One who brags about giving to charities

ਤਿਸੁ ਦੇਨਹਾਰੁ ਜਾਨੈ ਗਾਵਾਰੁ ॥

तिसु देनहारु जानै गावारु ॥

Ŧisu đenahaaru jaanai gaavaaru ||

The Great Giver shall judge him to be a fool.

ਜਿਸੁ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤੂਟੈ ਹਉ ਰੋਗੁ ॥

जिसु गुर प्रसादि तूटै हउ रोगु ॥

Jisu gur prsaađi ŧootai haū rogu ||

One who, by Guru's Grace, is cured of the disease of ego

ਨਾਨਕ ਸੋ ਜਨੁ ਸਦਾ ਅਰੋਗੁ ॥੨॥

नानक सो जनु सदा अरोगु ॥२॥

Naanak so janu sađaa ârogu ||2||

- O Nanak, that person is forever healthy. ||2||


ਜਿਉ ਮੰਦਰ ਕਉ ਥਾਮੈ ਥੰਮਨੁ ॥

जिउ मंदर कउ थामै थमनु ॥

Jiū manđđar kaū ŧhaamai ŧhammanu ||

As a palace is supported by its pillars,

ਤਿਉ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਮਨਹਿ ਅਸਥੰਮਨੁ ॥

तिउ गुर का सबदु मनहि असथमनु ॥

Ŧiū gur kaa sabađu manahi âsaŧhammanu ||

So does the Guru's Word support the mind.

ਜਿਉ ਪਾਖਾਣੁ ਨਾਵ ਚੜਿ ਤਰੈ ॥

जिउ पाखाणु नाव चड़ि तरै ॥

Jiū paakhaañu naav chaɍi ŧarai ||

As a stone placed in a boat can cross over the river,

ਪ੍ਰਾਣੀ ਗੁਰ ਚਰਣ ਲਗਤੁ ਨਿਸਤਰੈ ॥

प्राणी गुर चरण लगतु निसतरै ॥

Praañee gur charañ lagaŧu nisaŧarai ||

So is the mortal saved, grasping hold of the Guru's Feet.

ਜਿਉ ਅੰਧਕਾਰ ਦੀਪਕ ਪਰਗਾਸੁ ॥

जिउ अंधकार दीपक परगासु ॥

Jiū ânđđhakaar đeepak paragaasu ||

As the darkness is illuminated by the lamp,

ਗੁਰ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਮਨਿ ਹੋਇ ਬਿਗਾਸੁ ॥

गुर दरसनु देखि मनि होइ बिगासु ॥

Gur đarasanu đekhi mani hoī bigaasu ||

So does the mind blossom forth, beholding the Blessed Vision of the Guru's Darshan.

ਜਿਉ ਮਹਾ ਉਦਿਆਨ ਮਹਿ ਮਾਰਗੁ ਪਾਵੈ ॥

जिउ महा उदिआन महि मारगु पावै ॥

Jiū mahaa ūđiâan mahi maaragu paavai ||

The path is found through the great wilderness,

ਤਿਉ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਮਿਲਿ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਗਟਾਵੈ ॥

तिउ साधू संगि मिलि जोति प्रगटावै ॥

Ŧiū saađhoo sanggi mili joŧi prgataavai ||

by joining the Saadh Sangat, the Company of the Holy, and one's light shines forth.

ਤਿਨ ਸੰਤਨ ਕੀ ਬਾਛਉ ਧੂਰਿ ॥

तिन संतन की बाछउ धूरि ॥

Ŧin sanŧŧan kee baachhaū đhoori ||

I seek the dust of the feet of those Saints;

ਨਾਨਕ ਕੀ ਹਰਿ ਲੋਚਾ ਪੂਰਿ ॥੩॥

नानक की हरि लोचा पूरि ॥३॥

Naanak kee hari lochaa poori ||3||

O Lord, fulfill Nanak's longing! ||3||


ਮਨ ਮੂਰਖ ਕਾਹੇ ਬਿਲਲਾਈਐ ॥

मन मूरख काहे बिललाईऐ ॥

Man moorakh kaahe bilalaaëeâi ||

O foolish mind, why do you cry and bewail?

ਪੁਰਬ ਲਿਖੇ ਕਾ ਲਿਖਿਆ ਪਾਈਐ ॥

पुरब लिखे का लिखिआ पाईऐ ॥

Purab likhe kaa likhiâa paaëeâi ||

You shall obtain your pre-ordained destiny.

ਦੂਖ ਸੂਖ ਪ੍ਰਭ ਦੇਵਨਹਾਰੁ ॥

दूख सूख प्रभ देवनहारु ॥

Đookh sookh prbh đevanahaaru ||

God is the Giver of pain and pleasure.

ਅਵਰ ਤਿਆਗਿ ਤੂ ਤਿਸਹਿ ਚਿਤਾਰੁ ॥

अवर तिआगि तू तिसहि चितारु ॥

Âvar ŧiâagi ŧoo ŧisahi chiŧaaru ||

Abandon others, and think of Him alone.

ਜੋ ਕਛੁ ਕਰੈ ਸੋਈ ਸੁਖੁ ਮਾਨੁ ॥

जो कछु करै सोई सुखु मानु ॥

Jo kachhu karai soëe sukhu maanu ||

Whatever He does - take comfort in that.

ਭੂਲਾ ਕਾਹੇ ਫਿਰਹਿ ਅਜਾਨ ॥

भूला काहे फिरहि अजान ॥

Bhoolaa kaahe phirahi âjaan ||

Why do you wander around, you ignorant fool?

ਕਉਨ ਬਸਤੁ ਆਈ ਤੇਰੈ ਸੰਗ ॥

कउन बसतु आई तेरै संग ॥

Kaūn basaŧu âaëe ŧerai sangg ||

What things did you bring with you?

ਲਪਟਿ ਰਹਿਓ ਰਸਿ ਲੋਭੀ ਪਤੰਗ ॥

लपटि रहिओ रसि लोभी पतंग ॥

Lapati rahiõ rasi lobhee paŧangg ||

You cling to worldly pleasures like a greedy moth.

ਰਾਮ ਨਾਮ ਜਪਿ ਹਿਰਦੇ ਮਾਹਿ ॥

राम नाम जपि हिरदे माहि ॥

Raam naam japi hirađe maahi ||

Dwell upon the Lord's Name in your heart.

ਨਾਨਕ ਪਤਿ ਸੇਤੀ ਘਰਿ ਜਾਹਿ ॥੪॥

नानक पति सेती घरि जाहि ॥४॥

Naanak paŧi seŧee ghari jaahi ||4||

O Nanak, thus you shall return to your home with honor. ||4||


ਜਿਸੁ ਵਖਰ ਕਉ ਲੈਨਿ ਤੂ ਆਇਆ ॥

जिसु वखर कउ लैनि तू आइआ ॥

Jisu vakhar kaū laini ŧoo âaīâa ||

This merchandise, which you have come to obtain,

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਸੰਤਨ ਘਰਿ ਪਾਇਆ ॥

राम नामु संतन घरि पाइआ ॥

Raam naamu sanŧŧan ghari paaīâa ||

the Lord's Name is obtained in the home of the Saints.

ਤਜਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ਲੇਹੁ ਮਨ ਮੋਲਿ ॥

तजि अभिमानु लेहु मन मोलि ॥

Ŧaji âbhimaanu lehu man moli ||

Renounce your egotistical pride, and with your mind,

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਹਿਰਦੇ ਮਹਿ ਤੋਲਿ ॥

राम नामु हिरदे महि तोलि ॥

Raam naamu hirađe mahi ŧoli ||

Purchase the Lord's Name - measure it out within your heart.

ਲਾਦਿ ਖੇਪ ਸੰਤਹ ਸੰਗਿ ਚਾਲੁ ॥

लादि खेप संतह संगि चालु ॥

Laađi khep sanŧŧah sanggi chaalu ||

Load up this merchandise, and set out with the Saints.

ਅਵਰ ਤਿਆਗਿ ਬਿਖਿਆ ਜੰਜਾਲ ॥

अवर तिआगि बिखिआ जंजाल ॥

Âvar ŧiâagi bikhiâa janjjaal ||

Give up other corrupt entanglements.

ਧੰਨਿ ਧੰਨਿ ਕਹੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

धंनि धंनि कहै सभु कोइ ॥

Đhanni đhanni kahai sabhu koī ||

"Blessed, blessed", everyone will call you,

ਮੁਖ ਊਜਲ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਸੋਇ ॥

मुख ऊजल हरि दरगह सोइ ॥

Mukh ǖjal hari đaragah soī ||

And your face shall be radiant in the Court of the Lord.

ਇਹੁ ਵਾਪਾਰੁ ਵਿਰਲਾ ਵਾਪਾਰੈ ॥

इहु वापारु विरला वापारै ॥

Īhu vaapaaru viralaa vaapaarai ||

In this trade, only a few are trading.

ਨਾਨਕ ਤਾ ਕੈ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ॥੫॥

नानक ता कै सद बलिहारै ॥५॥

Naanak ŧaa kai sađ balihaarai ||5||

Nanak is forever a sacrifice to them. ||5||


ਚਰਨ ਸਾਧ ਕੇ ਧੋਇ ਧੋਇ ਪੀਉ ॥

चरन साध के धोइ धोइ पीउ ॥

Charan saađh ke đhoī đhoī peeū ||

Wash the feet of the Holy, and drink in this water.

ਅਰਪਿ ਸਾਧ ਕਉ ਅਪਨਾ ਜੀਉ ॥

अरपि साध कउ अपना जीउ ॥

Ârapi saađh kaū âpanaa jeeū ||

Dedicate your soul to the Holy.

ਸਾਧ ਕੀ ਧੂਰਿ ਕਰਹੁ ਇਸਨਾਨੁ ॥

साध की धूरि करहु इसनानु ॥

Saađh kee đhoori karahu īsanaanu ||

Take your cleansing bath in the dust of the feet of the Holy.

ਸਾਧ ਊਪਰਿ ਜਾਈਐ ਕੁਰਬਾਨੁ ॥

साध ऊपरि जाईऐ कुरबानु ॥

Saađh ǖpari jaaëeâi kurabaanu ||

To the Holy, make your life a sacrifice.

ਸਾਧ ਸੇਵਾ ਵਡਭਾਗੀ ਪਾਈਐ ॥

साध सेवा वडभागी पाईऐ ॥

Saađh sevaa vadabhaagee paaëeâi ||

Service to the Holy is obtained by great good fortune.

ਸਾਧਸੰਗਿ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਗਾਈਐ ॥

साधसंगि हरि कीरतनु गाईऐ ॥

Saađhasanggi hari keeraŧanu gaaëeâi ||

In the Saadh Sangat, the Company of the Holy, the Kirtan of the Lord's Praise is sung.

ਅਨਿਕ ਬਿਘਨ ਤੇ ਸਾਧੂ ਰਾਖੈ ॥

अनिक बिघन ते साधू राखै ॥

Ânik bighan ŧe saađhoo raakhai ||

From all sorts of dangers, the Saint saves us.

ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਚਾਖੈ ॥

हरि गुन गाइ अम्रित रसु चाखै ॥

Hari gun gaaī âmmmriŧ rasu chaakhai ||

Singing the Glorious Praises of the Lord, we taste the ambrosial essence.

ਓਟ ਗਹੀ ਸੰਤਹ ਦਰਿ ਆਇਆ ॥

ओट गही संतह दरि आइआ ॥

Õt gahee sanŧŧah đari âaīâa ||

Seeking the Protection of the Saints, we have come to their door.

ਸਰਬ ਸੂਖ ਨਾਨਕ ਤਿਹ ਪਾਇਆ ॥੬॥

सरब सूख नानक तिह पाइआ ॥६॥

Sarab sookh naanak ŧih paaīâa ||6||

All comforts, O Nanak, are so obtained. ||6||


ਮਿਰਤਕ ਕਉ ਜੀਵਾਲਨਹਾਰ ॥

मिरतक कउ जीवालनहार ॥

Miraŧak kaū jeevaalanahaar ||

He infuses life back into the dead.

ਭੂਖੇ ਕਉ ਦੇਵਤ ਅਧਾਰ ॥

भूखे कउ देवत अधार ॥

Bhookhe kaū đevaŧ âđhaar ||

He gives food to the hungry.

ਸਰਬ ਨਿਧਾਨ ਜਾ ਕੀ ਦ੍ਰਿਸਟੀ ਮਾਹਿ ॥

सरब निधान जा की द्रिसटी माहि ॥

Sarab niđhaan jaa kee đrisatee maahi ||

All treasures are within His Glance of Grace.

ਪੁਰਬ ਲਿਖੇ ਕਾ ਲਹਣਾ ਪਾਹਿ ॥

पुरब लिखे का लहणा पाहि ॥

Purab likhe kaa lahañaa paahi ||

People obtain that which they are pre-ordained to receive.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਸ ਕਾ ਓਹੁ ਕਰਨੈ ਜੋਗੁ ॥

सभु किछु तिस का ओहु करनै जोगु ॥

Sabhu kichhu ŧis kaa õhu karanai jogu ||

All things are His; He is the Doer of all.

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਦੂਸਰ ਹੋਆ ਨ ਹੋਗੁ ॥

तिसु बिनु दूसर होआ न होगु ॥

Ŧisu binu đoosar hoâa na hogu ||

Other than Him, there has never been any other, and there shall never be.

ਜਪਿ ਜਨ ਸਦਾ ਸਦਾ ਦਿਨੁ ਰੈਣੀ ॥

जपि जन सदा सदा दिनु रैणी ॥

Japi jan sađaa sađaa đinu raiñee ||

Meditate on Him forever and ever, day and night.

ਸਭ ਤੇ ਊਚ ਨਿਰਮਲ ਇਹ ਕਰਣੀ ॥

सभ ते ऊच निरमल इह करणी ॥

Sabh ŧe ǖch niramal īh karañee ||

This way of life is exalted and immaculate.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਜਿਸ ਕਉ ਨਾਮੁ ਦੀਆ ॥

करि किरपा जिस कउ नामु दीआ ॥

Kari kirapaa jis kaū naamu đeeâa ||

One whom the Lord, in His Grace, blesses with His Name

ਨਾਨਕ ਸੋ ਜਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਥੀਆ ॥੭॥

नानक सो जनु निरमलु थीआ ॥७॥

Naanak so janu niramalu ŧheeâa ||7||

- O Nanak, that person becomes immaculate and pure. ||7||


ਜਾ ਕੈ ਮਨਿ ਗੁਰ ਕੀ ਪਰਤੀਤਿ ॥

जा कै मनि गुर की परतीति ॥

Jaa kai mani gur kee paraŧeeŧi ||

One who has faith in the Guru in his mind

ਤਿਸੁ ਜਨ ਆਵੈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਚੀਤਿ ॥

तिसु जन आवै हरि प्रभु चीति ॥

Ŧisu jan âavai hari prbhu cheeŧi ||

Comes to dwell upon the Lord God.

ਭਗਤੁ ਭਗਤੁ ਸੁਨੀਐ ਤਿਹੁ ਲੋਇ ॥

भगतु भगतु सुनीऐ तिहु लोइ ॥

Bhagaŧu bhagaŧu suneeâi ŧihu loī ||

He is acclaimed as a devotee, a humble devotee throughout the three worlds.

ਜਾ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਏਕੋ ਹੋਇ ॥

जा कै हिरदै एको होइ ॥

Jaa kai hirađai ēko hoī ||

The One Lord is in his heart.

ਸਚੁ ਕਰਣੀ ਸਚੁ ਤਾ ਕੀ ਰਹਤ ॥

सचु करणी सचु ता की रहत ॥

Sachu karañee sachu ŧaa kee rahaŧ ||

True are his actions; true are his ways.

ਸਚੁ ਹਿਰਦੈ ਸਤਿ ਮੁਖਿ ਕਹਤ ॥

सचु हिरदै सति मुखि कहत ॥

Sachu hirađai saŧi mukhi kahaŧ ||

True is his heart; Truth is what he speaks with his mouth.

ਸਾਚੀ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਸਾਚਾ ਆਕਾਰੁ ॥

साची द्रिसटि साचा आकारु ॥

Saachee đrisati saachaa âakaaru ||

True is his vision; true is his form.

ਸਚੁ ਵਰਤੈ ਸਾਚਾ ਪਾਸਾਰੁ ॥

सचु वरतै साचा पासारु ॥

Sachu varaŧai saachaa paasaaru ||

He distributes Truth and he spreads Truth.

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਜਿਨਿ ਸਚੁ ਕਰਿ ਜਾਤਾ ॥

पारब्रहमु जिनि सचु करि जाता ॥

Paarabrhamu jini sachu kari jaaŧaa ||

One who recognizes the Supreme Lord God as True

ਨਾਨਕ ਸੋ ਜਨੁ ਸਚਿ ਸਮਾਤਾ ॥੮॥੧੫॥

नानक सो जनु सचि समाता ॥८॥१५॥

Naanak so janu sachi samaaŧaa ||8||15||

- O Nanak, that humble being is absorbed into the True One. ||8||15||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਰੂਪੁ ਨ ਰੇਖ ਨ ਰੰਗੁ ਕਿਛੁ ਤ੍ਰਿਹੁ ਗੁਣ ਤੇ ਪ੍ਰਭ ਭਿੰਨ ॥

रूपु न रेख न रंगु किछु त्रिहु गुण ते प्रभ भिंन ॥

Roopu na rekh na ranggu kichhu ŧrihu guñ ŧe prbh bhinn ||

He has no form, no shape, no color; God is beyond the three qualities.

ਤਿਸਹਿ ਬੁਝਾਏ ਨਾਨਕਾ ਜਿਸੁ ਹੋਵੈ ਸੁਪ੍ਰਸੰਨ ॥੧॥

तिसहि बुझाए नानका जिसु होवै सुप्रसंन ॥१॥

Ŧisahi bujhaaē naanakaa jisu hovai suprsann ||1||

They alone understand Him, O Nanak, with whom He is pleased. ||1||


ਅਸਟਪਦੀ ॥

असटपदी ॥

Âsatapađee ||

Ashtapadee:

ਅਬਿਨਾਸੀ ਪ੍ਰਭੁ ਮਨ ਮਹਿ ਰਾਖੁ ॥

अबिनासी प्रभु मन महि राखु ॥

Âbinaasee prbhu man mahi raakhu ||

Keep the Immortal Lord God enshrined within your mind.

ਮਾਨੁਖ ਕੀ ਤੂ ਪ੍ਰੀਤਿ ਤਿਆਗੁ ॥

मानुख की तू प्रीति तिआगु ॥

Maanukh kee ŧoo preeŧi ŧiâagu ||

Renounce your love and attachment to people.

ਤਿਸ ਤੇ ਪਰੈ ਨਾਹੀ ਕਿਛੁ ਕੋਇ ॥

तिस ते परै नाही किछु कोइ ॥

Ŧis ŧe parai naahee kichhu koī ||

Beyond Him, there is nothing at all.

ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਏਕੋ ਸੋਇ ॥

सरब निरंतरि एको सोइ ॥

Sarab niranŧŧari ēko soī ||

The One Lord is pervading among all.

ਆਪੇ ਬੀਨਾ ਆਪੇ ਦਾਨਾ ॥

आपे बीना आपे दाना ॥

Âape beenaa âape đaanaa ||

He Himself is All-seeing; He Himself is All-knowing,

ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੁ ਗਹੀਰੁ ਸੁਜਾਨਾ ॥

गहिर ग्मभीरु गहीरु सुजाना ॥

Gahir gambbheeru gaheeru sujaanaa ||

Unfathomable, Profound, Deep and All-knowing.

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਪਰਮੇਸੁਰ ਗੋਬਿੰਦ ॥

पारब्रहम परमेसुर गोबिंद ॥

Paarabrham paramesur gobinđđ ||

He is the Supreme Lord God, the Transcendent Lord, the Lord of the Universe,

ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਿਧਾਨ ਦਇਆਲ ਬਖਸੰਦ ॥

क्रिपा निधान दइआल बखसंद ॥

Kripaa niđhaan đaīâal bakhasanđđ ||

The Treasure of mercy, compassion and forgiveness.

ਸਾਧ ਤੇਰੇ ਕੀ ਚਰਨੀ ਪਾਉ ॥

साध तेरे की चरनी पाउ ॥

Saađh ŧere kee charanee paaū ||

To fall at the Feet of Your Holy Beings

ਨਾਨਕ ਕੈ ਮਨਿ ਇਹੁ ਅਨਰਾਉ ॥੧॥

नानक कै मनि इहु अनराउ ॥१॥

Naanak kai mani īhu ânaraaū ||1||

- this is the longing of Nanak's mind. ||1||


ਮਨਸਾ ਪੂਰਨ ਸਰਨਾ ਜੋਗ ॥

मनसा पूरन सरना जोग ॥

Manasaa pooran saranaa jog ||

He is the Fulfiller of wishes, who can give us Sanctuary;

ਜੋ ਕਰਿ ਪਾਇਆ ਸੋਈ ਹੋਗੁ ॥

जो करि पाइआ सोई होगु ॥

Jo kari paaīâa soëe hogu ||

That which He has written, comes to pass.

ਹਰਨ ਭਰਨ ਜਾ ਕਾ ਨੇਤ੍ਰ ਫੋਰੁ ॥

हरन भरन जा का नेत्र फोरु ॥

Haran bharan jaa kaa neŧr phoru ||

He destroys and creates in the twinkling of an eye.

ਤਿਸ ਕਾ ਮੰਤ੍ਰੁ ਨ ਜਾਨੈ ਹੋਰੁ ॥

तिस का मंत्रु न जानै होरु ॥

Ŧis kaa manŧŧru na jaanai horu ||

No one else knows the mystery of His ways.

ਅਨਦ ਰੂਪ ਮੰਗਲ ਸਦ ਜਾ ਕੈ ॥

अनद रूप मंगल सद जा कै ॥

Ânađ roop manggal sađ jaa kai ||

He is the embodiment of ecstasy and everlasting joy.

ਸਰਬ ਥੋਕ ਸੁਨੀਅਹਿ ਘਰਿ ਤਾ ਕੈ ॥

सरब थोक सुनीअहि घरि ता कै ॥

Sarab ŧhok suneeâhi ghari ŧaa kai ||

I have heard that all things are in His home.

ਰਾਜ ਮਹਿ ਰਾਜੁ ਜੋਗ ਮਹਿ ਜੋਗੀ ॥

राज महि राजु जोग महि जोगी ॥

Raaj mahi raaju jog mahi jogee ||

Among kings, He is the King; among yogis, He is the Yogi.

ਤਪ ਮਹਿ ਤਪੀਸਰੁ ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਮਹਿ ਭੋਗੀ ॥

तप महि तपीसरु ग्रिहसत महि भोगी ॥

Ŧap mahi ŧapeesaru grihasaŧ mahi bhogee ||

Among ascetics, He is the Ascetic; among householders, He is the Enjoyer.

ਧਿਆਇ ਧਿਆਇ ਭਗਤਹ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

धिआइ धिआइ भगतह सुखु पाइआ ॥

Đhiâaī đhiâaī bhagaŧah sukhu paaīâa ||

By constant meditation, His devotee finds peace.

ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਪੁਰਖ ਕਾ ਕਿਨੈ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥੨॥

नानक तिसु पुरख का किनै अंतु न पाइआ ॥२॥

Naanak ŧisu purakh kaa kinai ânŧŧu na paaīâa ||2||

O Nanak, no one has found the limits of that Supreme Being. ||2||


ਜਾ ਕੀ ਲੀਲਾ ਕੀ ਮਿਤਿ ਨਾਹਿ ॥

जा की लीला की मिति नाहि ॥

Jaa kee leelaa kee miŧi naahi ||

There is no limit to His play.

ਸਗਲ ਦੇਵ ਹਾਰੇ ਅਵਗਾਹਿ ॥

सगल देव हारे अवगाहि ॥

Sagal đev haare âvagaahi ||

All the demigods have grown weary of searching for it.

ਪਿਤਾ ਕਾ ਜਨਮੁ ਕਿ ਜਾਨੈ ਪੂਤੁ ॥

पिता का जनमु कि जानै पूतु ॥

Piŧaa kaa janamu ki jaanai pooŧu ||

What does the son know of his father's birth?

ਸਗਲ ਪਰੋਈ ਅਪੁਨੈ ਸੂਤਿ ॥

सगल परोई अपुनै सूति ॥

Sagal paroëe âpunai sooŧi ||

All are strung upon His string.

ਸੁਮਤਿ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਜਿਨ ਦੇਇ ॥

सुमति गिआनु धिआनु जिन देइ ॥

Sumaŧi giâanu đhiâanu jin đeī ||

He bestows good sense, spiritual wisdom and meditation

ਜਨ ਦਾਸ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹਿ ਸੇਇ ॥

जन दास नामु धिआवहि सेइ ॥

Jan đaas naamu đhiâavahi seī ||

On His humble servants and slaves who meditate on the Naam.

ਤਿਹੁ ਗੁਣ ਮਹਿ ਜਾ ਕਉ ਭਰਮਾਏ ॥

तिहु गुण महि जा कउ भरमाए ॥

Ŧihu guñ mahi jaa kaū bharamaaē ||

He leads some astray in the three qualities;

ਜਨਮਿ ਮਰੈ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਏ ॥

जनमि मरै फिरि आवै जाए ॥

Janami marai phiri âavai jaaē ||

They are born and die, coming and going over and over again.

ਊਚ ਨੀਚ ਤਿਸ ਕੇ ਅਸਥਾਨ ॥

ऊच नीच तिस के असथान ॥

Ǖch neech ŧis ke âsaŧhaan ||

The high and the low are His places.

ਜੈਸਾ ਜਨਾਵੈ ਤੈਸਾ ਨਾਨਕ ਜਾਨ ॥੩॥

जैसा जनावै तैसा नानक जान ॥३॥

Jaisaa janaavai ŧaisaa naanak jaan ||3||

As He inspires us to know Him, O Nanak, so is He known. ||3||


ਨਾਨਾ ਰੂਪ ਨਾਨਾ ਜਾ ਕੇ ਰੰਗ ॥

नाना रूप नाना जा के रंग ॥

Naanaa roop naanaa jaa ke rangg ||

Many are His forms; many are His colors.

ਨਾਨਾ ਭੇਖ ਕਰਹਿ ਇਕ ਰੰਗ ॥

नाना भेख करहि इक रंग ॥

Naanaa bhekh karahi īk rangg ||

Many are the appearances which He assumes, and yet He is still the One.

ਨਾਨਾ ਬਿਧਿ ਕੀਨੋ ਬਿਸਥਾਰੁ ॥

नाना बिधि कीनो बिसथारु ॥

Naanaa biđhi keeno bisaŧhaaru ||

In so many ways, He has extended Himself.

ਪ੍ਰਭੁ ਅਬਿਨਾਸੀ ਏਕੰਕਾਰੁ ॥

प्रभु अबिनासी एकंकारु ॥

Prbhu âbinaasee ēkankkaaru ||

The Eternal Lord God is the One, the Creator.

ਨਾਨਾ ਚਲਿਤ ਕਰੇ ਖਿਨ ਮਾਹਿ ॥

नाना चलित करे खिन माहि ॥

Naanaa chaliŧ kare khin maahi ||

He performs His many plays in an instant.

ਪੂਰਿ ਰਹਿਓ ਪੂਰਨੁ ਸਭ ਠਾਇ ॥

पूरि रहिओ पूरनु सभ ठाइ ॥

Poori rahiõ pooranu sabh thaaī ||

The Perfect Lord is pervading all places.

ਨਾਨਾ ਬਿਧਿ ਕਰਿ ਬਨਤ ਬਨਾਈ ॥

नाना बिधि करि बनत बनाई ॥

Naanaa biđhi kari banaŧ banaaëe ||

In so many ways, He created the creation.

ਅਪਨੀ ਕੀਮਤਿ ਆਪੇ ਪਾਈ ॥

अपनी कीमति आपे पाई ॥

Âpanee keemaŧi âape paaëe ||

He alone can estimate His worth.

ਸਭ ਘਟ ਤਿਸ ਕੇ ਸਭ ਤਿਸ ਕੇ ਠਾਉ ॥

सभ घट तिस के सभ तिस के ठाउ ॥

Sabh ghat ŧis ke sabh ŧis ke thaaū ||

All hearts are His, and all places are His.

ਜਪਿ ਜਪਿ ਜੀਵੈ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥੪॥

जपि जपि जीवै नानक हरि नाउ ॥४॥

Japi japi jeevai naanak hari naaū ||4||

Nanak lives by chanting, chanting the Name of the Lord. ||4||


ਨਾਮ ਕੇ ਧਾਰੇ ਸਗਲੇ ਜੰਤ ॥

नाम के धारे सगले जंत ॥

Naam ke đhaare sagale janŧŧ ||

The Naam is the Support of all creatures.

ਨਾਮ ਕੇ ਧਾਰੇ ਖੰਡ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ॥

नाम के धारे खंड ब्रहमंड ॥

Naam ke đhaare khandd brhamandd ||

The Naam is the Support of the earth and solar systems.

ਨਾਮ ਕੇ ਧਾਰੇ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ॥

नाम के धारे सिम्रिति बेद पुरान ॥

Naam ke đhaare simriŧi beđ puraan ||

The Naam is the Support of the Simritees, the Vedas and the Puraanas.

ਨਾਮ ਕੇ ਧਾਰੇ ਸੁਨਨ ਗਿਆਨ ਧਿਆਨ ॥

नाम के धारे सुनन गिआन धिआन ॥

Naam ke đhaare sunan giâan đhiâan ||

The Naam is the Support by which we hear of spiritual wisdom and meditation.

ਨਾਮ ਕੇ ਧਾਰੇ ਆਗਾਸ ਪਾਤਾਲ ॥

नाम के धारे आगास पाताल ॥

Naam ke đhaare âagaas paaŧaal ||

The Naam is the Support of the Akaashic ethers and the nether regions.

ਨਾਮ ਕੇ ਧਾਰੇ ਸਗਲ ਆਕਾਰ ॥

नाम के धारे सगल आकार ॥

Naam ke đhaare sagal âakaar ||

The Naam is the Support of all bodies.

ਨਾਮ ਕੇ ਧਾਰੇ ਪੁਰੀਆ ਸਭ ਭਵਨ ॥

नाम के धारे पुरीआ सभ भवन ॥

Naam ke đhaare pureeâa sabh bhavan ||

The Naam is the Support of all worlds and realms.

ਨਾਮ ਕੈ ਸੰਗਿ ਉਧਰੇ ਸੁਨਿ ਸ੍ਰਵਨ ॥

नाम कै संगि उधरे सुनि स्रवन ॥

Naam kai sanggi ūđhare suni srvan ||

Associating with the Naam, listening to it with the ears, one is saved.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਜਿਸੁ ਆਪਨੈ ਨਾਮਿ ਲਾਏ ॥

करि किरपा जिसु आपनै नामि लाए ॥

Kari kirapaa jisu âapanai naami laaē ||

Those whom the Lord mercifully attaches to His Naam

ਨਾਨਕ ਚਉਥੇ ਪਦ ਮਹਿ ਸੋ ਜਨੁ ਗਤਿ ਪਾਏ ॥੫॥

नानक चउथे पद महि सो जनु गति पाए ॥५॥

Naanak chaūŧhe pađ mahi so janu gaŧi paaē ||5||

- O Nanak, in the fourth state, those humble servants attain salvation. ||5||


ਰੂਪੁ ਸਤਿ ਜਾ ਕਾ ਸਤਿ ਅਸਥਾਨੁ ॥

रूपु सति जा का सति असथानु ॥

Roopu saŧi jaa kaa saŧi âsaŧhaanu ||

His form is true, and true is His place.

ਪੁਰਖੁ ਸਤਿ ਕੇਵਲ ਪਰਧਾਨੁ ॥

पुरखु सति केवल परधानु ॥

Purakhu saŧi keval parađhaanu ||

His personality is true - He alone is supreme.

ਕਰਤੂਤਿ ਸਤਿ ਸਤਿ ਜਾ ਕੀ ਬਾਣੀ ॥

करतूति सति सति जा की बाणी ॥

Karaŧooŧi saŧi saŧi jaa kee baañee ||

His acts are true, and true is His Word.

ਸਤਿ ਪੁਰਖ ਸਭ ਮਾਹਿ ਸਮਾਣੀ ॥

सति पुरख सभ माहि समाणी ॥

Saŧi purakh sabh maahi samaañee ||

The True Lord is permeating all.

ਸਤਿ ਕਰਮੁ ਜਾ ਕੀ ਰਚਨਾ ਸਤਿ ॥

सति करमु जा की रचना सति ॥

Saŧi karamu jaa kee rachanaa saŧi ||

True are His actions; His creation is true.

ਮੂਲੁ ਸਤਿ ਸਤਿ ਉਤਪਤਿ ॥

मूलु सति सति उतपति ॥

Moolu saŧi saŧi ūŧapaŧi ||

His root is true, and true is what originates from it.

ਸਤਿ ਕਰਣੀ ਨਿਰਮਲ ਨਿਰਮਲੀ ॥

सति करणी निरमल निरमली ॥

Saŧi karañee niramal niramalee ||

True is His lifestyle, the purest of the pure.

ਜਿਸਹਿ ਬੁਝਾਏ ਤਿਸਹਿ ਸਭ ਭਲੀ ॥

जिसहि बुझाए तिसहि सभ भली ॥

Jisahi bujhaaē ŧisahi sabh bhalee ||

All goes well for those who know Him.

ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਸੁਖਦਾਈ ॥

सति नामु प्रभ का सुखदाई ॥

Saŧi naamu prbh kaa sukhađaaëe ||

The True Name of God is the Giver of peace.

ਬਿਸ੍ਵਾਸੁ ਸਤਿ ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਈ ॥੬॥

बिस्वासु सति नानक गुर ते पाई ॥६॥

Bisvaasu saŧi naanak gur ŧe paaëe ||6||

Nanak has obtained true faith from the Guru. ||6||


ਸਤਿ ਬਚਨ ਸਾਧੂ ਉਪਦੇਸ ॥

सति बचन साधू उपदेस ॥

Saŧi bachan saađhoo ūpađes ||

True are the Teachings, and the Instructions of the Holy.

ਸਤਿ ਤੇ ਜਨ ਜਾ ਕੈ ਰਿਦੈ ਪ੍ਰਵੇਸ ॥

सति ते जन जा कै रिदै प्रवेस ॥

Saŧi ŧe jan jaa kai riđai prves ||

True are those into whose hearts He enters.

ਸਤਿ ਨਿਰਤਿ ਬੂਝੈ ਜੇ ਕੋਇ ॥

सति निरति बूझै जे कोइ ॥

Saŧi niraŧi boojhai je koī ||

One who knows and loves the Truth

ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਤਾ ਕੀ ਗਤਿ ਹੋਇ ॥

नामु जपत ता की गति होइ ॥

Naamu japaŧ ŧaa kee gaŧi hoī ||

Chanting the Naam, he obtains salvation.

ਆਪਿ ਸਤਿ ਕੀਆ ਸਭੁ ਸਤਿ ॥

आपि सति कीआ सभु सति ॥

Âapi saŧi keeâa sabhu saŧi ||

He Himself is True, and all that He has made is true.

ਆਪੇ ਜਾਨੈ ਅਪਨੀ ਮਿਤਿ ਗਤਿ ॥

आपे जानै अपनी मिति गति ॥

Âape jaanai âpanee miŧi gaŧi ||

He Himself knows His own state and condition.

ਜਿਸ ਕੀ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸੁ ਕਰਣੈਹਾਰੁ ॥

जिस की स्रिसटि सु करणैहारु ॥

Jis kee srisati su karañaihaaru ||

He is the Creator Lord of His world.

ਅਵਰ ਨ ਬੂਝਿ ਕਰਤ ਬੀਚਾਰੁ ॥

अवर न बूझि करत बीचारु ॥

Âvar na boojhi karaŧ beechaaru ||

No one else understands Him, although they may try.

ਕਰਤੇ ਕੀ ਮਿਤਿ ਨ ਜਾਨੈ ਕੀਆ ॥

करते की मिति न जानै कीआ ॥

Karaŧe kee miŧi na jaanai keeâa ||

The created cannot know the extent of the Creator.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਵਰਤੀਆ ॥੭॥

नानक जो तिसु भावै सो वरतीआ ॥७॥

Naanak jo ŧisu bhaavai so varaŧeeâa ||7||

O Nanak, whatever pleases Him comes to pass. ||7||


ਬਿਸਮਨ ਬਿਸਮ ਭਏ ਬਿਸਮਾਦ ॥

बिसमन बिसम भए बिसमाद ॥

Bisaman bisam bhaē bisamaađ ||

Gazing upon His wondrous wonder, I am wonder-struck and amazed!

ਜਿਨਿ ਬੂਝਿਆ ਤਿਸੁ ਆਇਆ ਸ੍ਵਾਦ ॥

जिनि बूझिआ तिसु आइआ स्वाद ॥

Jini boojhiâa ŧisu âaīâa svaađ ||

One who realizes this, comes to taste this state of joy.

ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਾਚਿ ਜਨ ਰਹੇ ॥

प्रभ कै रंगि राचि जन रहे ॥

Prbh kai ranggi raachi jan rahe ||

God's humble servants remain absorbed in His Love.

ਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਪਦਾਰਥ ਲਹੇ ॥

गुर कै बचनि पदारथ लहे ॥

Gur kai bachani pađaaraŧh lahe ||

Following the Guru's Teachings, they receive the four cardinal blessings.

ਓਇ ਦਾਤੇ ਦੁਖ ਕਾਟਨਹਾਰ ॥

ओइ दाते दुख काटनहार ॥

Õī đaaŧe đukh kaatanahaar ||

They are the givers, the dispellers of pain.

ਜਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ਤਰੈ ਸੰਸਾਰ ॥

जा कै संगि तरै संसार ॥

Jaa kai sanggi ŧarai sanssaar ||

In their company, the world is saved.

ਜਨ ਕਾ ਸੇਵਕੁ ਸੋ ਵਡਭਾਗੀ ॥

जन का सेवकु सो वडभागी ॥

Jan kaa sevaku so vadabhaagee ||

The slave of the Lord's servant is so very blessed.

ਜਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥

जन कै संगि एक लिव लागी ॥

Jan kai sanggi ēk liv laagee ||

In the company of His servant, one becomes attached to the Love of the One.

ਗੁਨ ਗੋਬਿਦ ਕੀਰਤਨੁ ਜਨੁ ਗਾਵੈ ॥

गुन गोबिद कीरतनु जनु गावै ॥

Gun gobiđ keeraŧanu janu gaavai ||

His humble servant sings the Kirtan, the songs of the glory of God.

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਫਲੁ ਪਾਵੈ ॥੮॥੧੬॥

गुर प्रसादि नानक फलु पावै ॥८॥१६॥

Gur prsaađi naanak phalu paavai ||8||16||

By Guru's Grace, O Nanak, he receives the fruits of his rewards. ||8||16||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਆਦਿ ਸਚੁ ਜੁਗਾਦਿ ਸਚੁ ॥

आदि सचु जुगादि सचु ॥

Âađi sachu jugaađi sachu ||

True in the beginning, True throughout the ages,

ਹੈ ਭਿ ਸਚੁ ਨਾਨਕ ਹੋਸੀ ਭਿ ਸਚੁ ॥੧॥

है भि सचु नानक होसी भि सचु ॥१॥

Hai bhi sachu naanak hosee bhi sachu ||1||

True here and now. O Nanak, He shall forever be True. ||1||


ਅਸਟਪਦੀ ॥

असटपदी ॥

Âsatapađee ||

Ashtapadee:

ਚਰਨ ਸਤਿ ਸਤਿ ਪਰਸਨਹਾਰ ॥

चरन सति सति परसनहार ॥

Charan saŧi saŧi parasanahaar ||

His Lotus Feet are True, and True are those who touch Them.

ਪੂਜਾ ਸਤਿ ਸਤਿ ਸੇਵਦਾਰ ॥

पूजा सति सति सेवदार ॥

Poojaa saŧi saŧi sevađaar ||

His devotional worship is True, and True are those who worship Him.

ਦਰਸਨੁ ਸਤਿ ਸਤਿ ਪੇਖਨਹਾਰ ॥

दरसनु सति सति पेखनहार ॥

Đarasanu saŧi saŧi pekhanahaar ||

The Blessing of His Vision is True, and True are those who behold it.

ਨਾਮੁ ਸਤਿ ਸਤਿ ਧਿਆਵਨਹਾਰ ॥

नामु सति सति धिआवनहार ॥

Naamu saŧi saŧi đhiâavanahaar ||

His Naam is True, and True are those who meditate on it.

ਆਪਿ ਸਤਿ ਸਤਿ ਸਭ ਧਾਰੀ ॥

आपि सति सति सभ धारी ॥

Âapi saŧi saŧi sabh đhaaree ||

He Himself is True, and True is all that He sustains.

ਆਪੇ ਗੁਣ ਆਪੇ ਗੁਣਕਾਰੀ ॥

आपे गुण आपे गुणकारी ॥

Âape guñ âape guñakaaree ||

He Himself is virtuous goodness, and He Himself is the Bestower of virtue.

ਸਬਦੁ ਸਤਿ ਸਤਿ ਪ੍ਰਭੁ ਬਕਤਾ ॥

सबदु सति सति प्रभु बकता ॥

Sabađu saŧi saŧi prbhu bakaŧaa ||

The Word of His Shabad is True, and True are those who speak of God.

ਸੁਰਤਿ ਸਤਿ ਸਤਿ ਜਸੁ ਸੁਨਤਾ ॥

सुरति सति सति जसु सुनता ॥

Suraŧi saŧi saŧi jasu sunaŧaa ||

Those ears are True, and True are those who listen to His Praises.

ਬੁਝਨਹਾਰ ਕਉ ਸਤਿ ਸਭ ਹੋਇ ॥

बुझनहार कउ सति सभ होइ ॥

Bujhanahaar kaū saŧi sabh hoī ||

All is True to one who understands.

ਨਾਨਕ ਸਤਿ ਸਤਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥੧॥

नानक सति सति प्रभु सोइ ॥१॥

Naanak saŧi saŧi prbhu soī ||1||

O Nanak, True, True is He, the Lord God. ||1||


ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ਰਿਦੈ ਜਿਨਿ ਮਾਨਿਆ ॥

सति सरूपु रिदै जिनि मानिआ ॥

Saŧi saroopu riđai jini maaniâa ||

One who believes in the Embodiment of Truth with all his heart

ਕਰਨ ਕਰਾਵਨ ਤਿਨਿ ਮੂਲੁ ਪਛਾਨਿਆ ॥

करन करावन तिनि मूलु पछानिआ ॥

Karan karaavan ŧini moolu pachhaaniâa ||

Recognizes the Cause of causes as the Root of all.

ਜਾ ਕੈ ਰਿਦੈ ਬਿਸ੍ਵਾਸੁ ਪ੍ਰਭ ਆਇਆ ॥

जा कै रिदै बिस्वासु प्रभ आइआ ॥

Jaa kai riđai bisvaasu prbh âaīâa ||

One whose heart is filled with faith in God

ਤਤੁ ਗਿਆਨੁ ਤਿਸੁ ਮਨਿ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ ॥

ततु गिआनु तिसु मनि प्रगटाइआ ॥

Ŧaŧu giâanu ŧisu mani prgataaīâa ||

The essence of spiritual wisdom is revealed to his mind.

ਭੈ ਤੇ ਨਿਰਭਉ ਹੋਇ ਬਸਾਨਾ ॥

भै ते निरभउ होइ बसाना ॥

Bhai ŧe nirabhaū hoī basaanaa ||

Coming out of fear, he comes to live without fear.

ਜਿਸ ਤੇ ਉਪਜਿਆ ਤਿਸੁ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨਾ ॥

जिस ते उपजिआ तिसु माहि समाना ॥

Jis ŧe ūpajiâa ŧisu maahi samaanaa ||

He is absorbed into the One, from whom he originated.

ਬਸਤੁ ਮਾਹਿ ਲੇ ਬਸਤੁ ਗਡਾਈ ॥

बसतु माहि ले बसतु गडाई ॥

Basaŧu maahi le basaŧu gadaaëe ||

When something blends with its own,

ਤਾ ਕਉ ਭਿੰਨ ਨ ਕਹਨਾ ਜਾਈ ॥

ता कउ भिंन न कहना जाई ॥

Ŧaa kaū bhinn na kahanaa jaaëe ||

It cannot be said to be separate from it.

ਬੂਝੈ ਬੂਝਨਹਾਰੁ ਬਿਬੇਕ ॥

बूझै बूझनहारु बिबेक ॥

Boojhai boojhanahaaru bibek ||

This is understood only by one of discerning understanding.

ਨਾਰਾਇਨ ਮਿਲੇ ਨਾਨਕ ਏਕ ॥੨॥

नाराइन मिले नानक एक ॥२॥

Naaraaīn mile naanak ēk ||2||

Meeting with the Lord, O Nanak, he becomes one with Him. ||2||


ਠਾਕੁਰ ਕਾ ਸੇਵਕੁ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ॥

ठाकुर का सेवकु आगिआकारी ॥

Thaakur kaa sevaku âagiâakaaree ||

The servant is obedient to his Lord and Master.

ਠਾਕੁਰ ਕਾ ਸੇਵਕੁ ਸਦਾ ਪੂਜਾਰੀ ॥

ठाकुर का सेवकु सदा पूजारी ॥

Thaakur kaa sevaku sađaa poojaaree ||

The servant worships his Lord and Master forever.

ਠਾਕੁਰ ਕੇ ਸੇਵਕ ਕੈ ਮਨਿ ਪਰਤੀਤਿ ॥

ठाकुर के सेवक कै मनि परतीति ॥

Thaakur ke sevak kai mani paraŧeeŧi ||

The servant of the Lord Master has faith in his mind.

ਠਾਕੁਰ ਕੇ ਸੇਵਕ ਕੀ ਨਿਰਮਲ ਰੀਤਿ ॥

ठाकुर के सेवक की निरमल रीति ॥

Thaakur ke sevak kee niramal reeŧi ||

The servant of the Lord Master lives a pure lifestyle.

ਠਾਕੁਰ ਕਉ ਸੇਵਕੁ ਜਾਨੈ ਸੰਗਿ ॥

ठाकुर कउ सेवकु जानै संगि ॥

Thaakur kaū sevaku jaanai sanggi ||

The servant of the Lord Master knows that the Lord is with him.

ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਸੇਵਕੁ ਨਾਮ ਕੈ ਰੰਗਿ ॥

प्रभ का सेवकु नाम कै रंगि ॥

Prbh kaa sevaku naam kai ranggi ||

God's servant is attuned to the Naam, the Name of the Lord.

ਸੇਵਕ ਕਉ ਪ੍ਰਭ ਪਾਲਨਹਾਰਾ ॥

सेवक कउ प्रभ पालनहारा ॥

Sevak kaū prbh paalanahaaraa ||

God is the Cherisher of His servant.

ਸੇਵਕ ਕੀ ਰਾਖੈ ਨਿਰੰਕਾਰਾ ॥

सेवक की राखै निरंकारा ॥

Sevak kee raakhai nirankkaaraa ||

The Formless Lord preserves His servant.

ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਜਿਸੁ ਦਇਆ ਪ੍ਰਭੁ ਧਾਰੈ ॥

सो सेवकु जिसु दइआ प्रभु धारै ॥

So sevaku jisu đaīâa prbhu đhaarai ||

Unto His servant, God bestows His Mercy.

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਸਮਾਰੈ ॥੩॥

नानक सो सेवकु सासि सासि समारै ॥३॥

Naanak so sevaku saasi saasi samaarai ||3||

O Nanak, that servant remembers Him with each and every breath. ||3||


ਅਪੁਨੇ ਜਨ ਕਾ ਪਰਦਾ ਢਾਕੈ ॥

अपुने जन का परदा ढाकै ॥

Âpune jan kaa parađaa dhaakai ||

He covers the faults of His servant.

ਅਪਨੇ ਸੇਵਕ ਕੀ ਸਰਪਰ ਰਾਖੈ ॥

अपने सेवक की सरपर राखै ॥

Âpane sevak kee sarapar raakhai ||

He surely preserves the honor of His servant.

ਅਪਨੇ ਦਾਸ ਕਉ ਦੇਇ ਵਡਾਈ ॥

अपने दास कउ देइ वडाई ॥

Âpane đaas kaū đeī vadaaëe ||

He blesses His slave with greatness.

ਅਪਨੇ ਸੇਵਕ ਕਉ ਨਾਮੁ ਜਪਾਈ ॥

अपने सेवक कउ नामु जपाई ॥

Âpane sevak kaū naamu japaaëe ||

He inspires His servant to chant the Naam, the Name of the Lord.

ਅਪਨੇ ਸੇਵਕ ਕੀ ਆਪਿ ਪਤਿ ਰਾਖੈ ॥

अपने सेवक की आपि पति राखै ॥

Âpane sevak kee âapi paŧi raakhai ||

He Himself preserves the honor of His servant.

ਤਾ ਕੀ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਕੋਇ ਨ ਲਾਖੈ ॥

ता की गति मिति कोइ न लाखै ॥

Ŧaa kee gaŧi miŧi koī na laakhai ||

No one knows His state and extent.

ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਸੇਵਕ ਕਉ ਕੋ ਨ ਪਹੂਚੈ ॥

प्रभ के सेवक कउ को न पहूचै ॥

Prbh ke sevak kaū ko na pahoochai ||

No one is equal to the servant of God.

ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਸੇਵਕ ਊਚ ਤੇ ਊਚੇ ॥

प्रभ के सेवक ऊच ते ऊचे ॥

Prbh ke sevak ǖch ŧe ǖche ||

The servant of God is the highest of the high.

ਜੋ ਪ੍ਰਭਿ ਅਪਨੀ ਸੇਵਾ ਲਾਇਆ ॥

जो प्रभि अपनी सेवा लाइआ ॥

Jo prbhi âpanee sevaa laaīâa ||

One whom God applies to His own service, O Nanak

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਦਹ ਦਿਸਿ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ ॥੪॥

नानक सो सेवकु दह दिसि प्रगटाइआ ॥४॥

Naanak so sevaku đah đisi prgataaīâa ||4||

- that servant is famous in the ten directions. ||4||


ਨੀਕੀ ਕੀਰੀ ਮਹਿ ਕਲ ਰਾਖੈ ॥

नीकी कीरी महि कल राखै ॥

Neekee keeree mahi kal raakhai ||

He infuses His Power into the tiny ant;

ਭਸਮ ਕਰੈ ਲਸਕਰ ਕੋਟਿ ਲਾਖੈ ॥

भसम करै लसकर कोटि लाखै ॥

Bhasam karai lasakar koti laakhai ||

It can then reduce the armies of millions to ashes

ਜਿਸ ਕਾ ਸਾਸੁ ਨ ਕਾਢਤ ਆਪਿ ॥

जिस का सासु न काढत आपि ॥

Jis kaa saasu na kaadhaŧ âapi ||

Those whose breath of life He Himself does not take away

ਤਾ ਕਉ ਰਾਖਤ ਦੇ ਕਰਿ ਹਾਥ ॥

ता कउ राखत दे करि हाथ ॥

Ŧaa kaū raakhaŧ đe kari haaŧh ||

He preserves them, and holds out His Hands to protect them.

ਮਾਨਸ ਜਤਨ ਕਰਤ ਬਹੁ ਭਾਤਿ ॥

मानस जतन करत बहु भाति ॥

Maanas jaŧan karaŧ bahu bhaaŧi ||

You may make all sorts of efforts,

ਤਿਸ ਕੇ ਕਰਤਬ ਬਿਰਥੇ ਜਾਤਿ ॥

तिस के करतब बिरथे जाति ॥

Ŧis ke karaŧab biraŧhe jaaŧi ||

But these attempts are in vain.

ਮਾਰੈ ਨ ਰਾਖੈ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

मारै न राखै अवरु न कोइ ॥

Maarai na raakhai âvaru na koī ||

No one else can kill or preserve

ਸਰਬ ਜੀਆ ਕਾ ਰਾਖਾ ਸੋਇ ॥

सरब जीआ का राखा सोइ ॥

Sarab jeeâa kaa raakhaa soī ||

He is the Protector of all beings.

ਕਾਹੇ ਸੋਚ ਕਰਹਿ ਰੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ॥

काहे सोच करहि रे प्राणी ॥

Kaahe soch karahi re praañee ||

So why are you so anxious, O mortal?

ਜਪਿ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਅਲਖ ਵਿਡਾਣੀ ॥੫॥

जपि नानक प्रभ अलख विडाणी ॥५॥

Japi naanak prbh âlakh vidaañee ||5||

Meditate, O Nanak, on God, the invisible, the wonderful! ||5||


ਬਾਰੰ ਬਾਰ ਬਾਰ ਪ੍ਰਭੁ ਜਪੀਐ ॥

बारं बार बार प्रभु जपीऐ ॥

Baarann baar baar prbhu japeeâi ||

Time after time, again and again, meditate on God.

ਪੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਇਹੁ ਮਨੁ ਤਨੁ ਧ੍ਰਪੀਐ ॥

पी अम्रितु इहु मनु तनु ध्रपीऐ ॥

Pee âmmmriŧu īhu manu ŧanu đhrpeeâi ||

Drinking in this Nectar, this mind and body are satisfied.

ਨਾਮ ਰਤਨੁ ਜਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ॥

नाम रतनु जिनि गुरमुखि पाइआ ॥

Naam raŧanu jini guramukhi paaīâa ||

The jewel of the Naam is obtained by the Gurmukhs;

ਤਿਸੁ ਕਿਛੁ ਅਵਰੁ ਨਾਹੀ ਦ੍ਰਿਸਟਾਇਆ ॥

तिसु किछु अवरु नाही द्रिसटाइआ ॥

Ŧisu kichhu âvaru naahee đrisataaīâa ||

They see no other than God.

ਨਾਮੁ ਧਨੁ ਨਾਮੋ ਰੂਪੁ ਰੰਗੁ ॥

नामु धनु नामो रूपु रंगु ॥

Naamu đhanu naamo roopu ranggu ||

Unto them, the Naam is wealth, the Naam is beauty and delight.

ਨਾਮੋ ਸੁਖੁ ਹਰਿ ਨਾਮ ਕਾ ਸੰਗੁ ॥

नामो सुखु हरि नाम का संगु ॥

Naamo sukhu hari naam kaa sanggu ||

The Naam is peace, the Lord's Name is their companion.

ਨਾਮ ਰਸਿ ਜੋ ਜਨ ਤ੍ਰਿਪਤਾਨੇ ॥

नाम रसि जो जन त्रिपताने ॥

Naam rasi jo jan ŧripaŧaane ||

Those who are satisfied by the essence of the Naam

ਮਨ ਤਨ ਨਾਮਹਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਨੇ ॥

मन तन नामहि नामि समाने ॥

Man ŧan naamahi naami samaane ||

Their minds and bodies are drenched with the Naam.

ਊਠਤ ਬੈਠਤ ਸੋਵਤ ਨਾਮ ॥

ऊठत बैठत सोवत नाम ॥

Ǖthaŧ baithaŧ sovaŧ naam ||

While standing up, sitting down and sleeping, the Naam,

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜਨ ਕੈ ਸਦ ਕਾਮ ॥੬॥

कहु नानक जन कै सद काम ॥६॥

Kahu naanak jan kai sađ kaam ||6||

Says Nanak, is forever the occupation of God's humble servant. ||6||


ਬੋਲਹੁ ਜਸੁ ਜਿਹਬਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥

बोलहु जसु जिहबा दिनु राति ॥

Bolahu jasu jihabaa đinu raaŧi ||

Chant His Praises with your tongue, day and night.

ਪ੍ਰਭਿ ਅਪਨੈ ਜਨ ਕੀਨੀ ਦਾਤਿ ॥

प्रभि अपनै जन कीनी दाति ॥

Prbhi âpanai jan keenee đaaŧi ||

God Himself has given this gift to His servants.

ਕਰਹਿ ਭਗਤਿ ਆਤਮ ਕੈ ਚਾਇ ॥

करहि भगति आतम कै चाइ ॥

Karahi bhagaŧi âaŧam kai chaaī ||

Performing devotional worship with heart-felt love,

ਪ੍ਰਭ ਅਪਨੇ ਸਿਉ ਰਹਹਿ ਸਮਾਇ ॥

प्रभ अपने सिउ रहहि समाइ ॥

Prbh âpane siū rahahi samaaī ||

They remain absorbed in God Himself.

ਜੋ ਹੋਆ ਹੋਵਤ ਸੋ ਜਾਨੈ ॥

जो होआ होवत सो जानै ॥

Jo hoâa hovaŧ so jaanai ||

They know the past and the present.

ਪ੍ਰਭ ਅਪਨੇ ਕਾ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਨੈ ॥

प्रभ अपने का हुकमु पछानै ॥

Prbh âpane kaa hukamu pachhaanai ||

They recognize God's Own Command.

ਤਿਸ ਕੀ ਮਹਿਮਾ ਕਉਨ ਬਖਾਨਉ ॥

तिस की महिमा कउन बखानउ ॥

Ŧis kee mahimaa kaūn bakhaanaū ||

Who can describe His Glory?

ਤਿਸ ਕਾ ਗੁਨੁ ਕਹਿ ਏਕ ਨ ਜਾਨਉ ॥

तिस का गुनु कहि एक न जानउ ॥

Ŧis kaa gunu kahi ēk na jaanaū ||

I cannot describe even one of His virtuous qualities.

ਆਠ ਪਹਰ ਪ੍ਰਭ ਬਸਹਿ ਹਜੂਰੇ ॥

आठ पहर प्रभ बसहि हजूरे ॥

Âath pahar prbh basahi hajoore ||

Those who dwell in God's Presence, twenty-four hours a day

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੇਈ ਜਨ ਪੂਰੇ ॥੭॥

कहु नानक सेई जन पूरे ॥७॥

Kahu naanak seëe jan poore ||7||

- says Nanak, they are the perfect persons. ||7||


ਮਨ ਮੇਰੇ ਤਿਨ ਕੀ ਓਟ ਲੇਹਿ ॥

मन मेरे तिन की ओट लेहि ॥

Man mere ŧin kee õt lehi ||

O my mind, seek their protection;

ਮਨੁ ਤਨੁ ਅਪਨਾ ਤਿਨ ਜਨ ਦੇਹਿ ॥

मनु तनु अपना तिन जन देहि ॥

Manu ŧanu âpanaa ŧin jan đehi ||

Give your mind and body to those humble beings.

ਜਿਨਿ ਜਨਿ ਅਪਨਾ ਪ੍ਰਭੂ ਪਛਾਤਾ ॥

जिनि जनि अपना प्रभू पछाता ॥

Jini jani âpanaa prbhoo pachhaaŧaa ||

Those humble beings who recognizes God

ਸੋ ਜਨੁ ਸਰਬ ਥੋਕ ਕਾ ਦਾਤਾ ॥

सो जनु सरब थोक का दाता ॥

So janu sarab ŧhok kaa đaaŧaa ||

Are the givers of all things.

ਤਿਸ ਕੀ ਸਰਨਿ ਸਰਬ ਸੁਖ ਪਾਵਹਿ ॥

तिस की सरनि सरब सुख पावहि ॥

Ŧis kee sarani sarab sukh paavahi ||

In His Sanctuary, all comforts are obtained.

ਤਿਸ ਕੈ ਦਰਸਿ ਸਭ ਪਾਪ ਮਿਟਾਵਹਿ ॥

तिस कै दरसि सभ पाप मिटावहि ॥

Ŧis kai đarasi sabh paap mitaavahi ||

By the Blessing of His Darshan, all sins are erased.

ਅਵਰ ਸਿਆਨਪ ਸਗਲੀ ਛਾਡੁ ॥

अवर सिआनप सगली छाडु ॥

Âvar siâanap sagalee chhaadu ||

So renounce all other clever devices,

ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੀ ਤੂ ਸੇਵਾ ਲਾਗੁ ॥

तिसु जन की तू सेवा लागु ॥

Ŧisu jan kee ŧoo sevaa laagu ||

And enjoin yourself to the service of those servants.

ਆਵਨੁ ਜਾਨੁ ਨ ਹੋਵੀ ਤੇਰਾ ॥

आवनु जानु न होवी तेरा ॥

Âavanu jaanu na hovee ŧeraa ||

Your comings and goings shall be ended.

ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੇ ਪੂਜਹੁ ਸਦ ਪੈਰਾ ॥੮॥੧੭॥

नानक तिसु जन के पूजहु सद पैरा ॥८॥१७॥

Naanak ŧisu jan ke poojahu sađ pairaa ||8||17||

O Nanak, worship the feet of God's humble servants forever. ||8||17||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਸਤਿ ਪੁਰਖੁ ਜਿਨਿ ਜਾਨਿਆ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤਿਸ ਕਾ ਨਾਉ ॥

सति पुरखु जिनि जानिआ सतिगुरु तिस का नाउ ॥

Saŧi purakhu jini jaaniâa saŧiguru ŧis kaa naaū ||

The one who knows the True Lord God, is called the True Guru.

ਤਿਸ ਕੈ ਸੰਗਿ ਸਿਖੁ ਉਧਰੈ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਉ ॥੧॥

तिस कै संगि सिखु उधरै नानक हरि गुन गाउ ॥१॥

Ŧis kai sanggi sikhu ūđharai naanak hari gun gaaū ||1||

In His Company, the Sikh is saved, O Nanak, singing the Glorious Praises of the Lord. ||1||


ਅਸਟਪਦੀ ॥

असटपदी ॥

Âsatapađee ||

Ashtapadee:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਿਖ ਕੀ ਕਰੈ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ॥

सतिगुरु सिख की करै प्रतिपाल ॥

Saŧiguru sikh kee karai prŧipaal ||

The True Guru cherishes His Sikh.

ਸੇਵਕ ਕਉ ਗੁਰੁ ਸਦਾ ਦਇਆਲ ॥

सेवक कउ गुरु सदा दइआल ॥

Sevak kaū guru sađaa đaīâal ||

The Guru is always merciful to His servant.

ਸਿਖ ਕੀ ਗੁਰੁ ਦੁਰਮਤਿ ਮਲੁ ਹਿਰੈ ॥

सिख की गुरु दुरमति मलु हिरै ॥

Sikh kee guru đuramaŧi malu hirai ||

The Guru washes away the filth of the evil intellect of His Sikh.

ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਉਚਰੈ ॥

गुर बचनी हरि नामु उचरै ॥

Gur bachanee hari naamu ūcharai ||

Through the Guru's Teachings, he chants the Lord's Name.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਿਖ ਕੇ ਬੰਧਨ ਕਾਟੈ ॥

सतिगुरु सिख के बंधन काटै ॥

Saŧiguru sikh ke banđđhan kaatai ||

The True Guru cuts away the bonds of His Sikh.

ਗੁਰ ਕਾ ਸਿਖੁ ਬਿਕਾਰ ਤੇ ਹਾਟੈ ॥

गुर का सिखु बिकार ते हाटै ॥

Gur kaa sikhu bikaar ŧe haatai ||

The Sikh of the Guru abstains from evil deeds.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਿਖ ਕਉ ਨਾਮ ਧਨੁ ਦੇਇ ॥

सतिगुरु सिख कउ नाम धनु देइ ॥

Saŧiguru sikh kaū naam đhanu đeī ||

The True Guru gives His Sikh the wealth of the Naam.

ਗੁਰ ਕਾ ਸਿਖੁ ਵਡਭਾਗੀ ਹੇ ॥

गुर का सिखु वडभागी हे ॥

Gur kaa sikhu vadabhaagee he ||

The Sikh of the Guru is very fortunate.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਿਖ ਕਾ ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਸਵਾਰੈ ॥

सतिगुरु सिख का हलतु पलतु सवारै ॥

Saŧiguru sikh kaa halaŧu palaŧu savaarai ||

The True Guru arranges this world and the next for His Sikh.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਿਖ ਕਉ ਜੀਅ ਨਾਲਿ ਸਮਾਰੈ ॥੧॥

नानक सतिगुरु सिख कउ जीअ नालि समारै ॥१॥

Naanak saŧiguru sikh kaū jeeâ naali samaarai ||1||

O Nanak, with the fullness of His heart, the True Guru mends His Sikh. ||1||


ਗੁਰ ਕੈ ਗ੍ਰਿਹਿ ਸੇਵਕੁ ਜੋ ਰਹੈ ॥

गुर कै ग्रिहि सेवकु जो रहै ॥

Gur kai grihi sevaku jo rahai ||

That selfless servant, who lives in the Guru's household,

ਗੁਰ ਕੀ ਆਗਿਆ ਮਨ ਮਹਿ ਸਹੈ ॥

गुर की आगिआ मन महि सहै ॥

Gur kee âagiâa man mahi sahai ||

Is to obey the Guru's Commands with all his mind.

ਆਪਸ ਕਉ ਕਰਿ ਕਛੁ ਨ ਜਨਾਵੈ ॥

आपस कउ करि कछु न जनावै ॥

Âapas kaū kari kachhu na janaavai ||

He is not to call attention to himself in any way.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਸਦ ਧਿਆਵੈ ॥

हरि हरि नामु रिदै सद धिआवै ॥

Hari hari naamu riđai sađ đhiâavai ||

He is to meditate constantly within his heart on the Name of the Lord.

ਮਨੁ ਬੇਚੈ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਪਾਸਿ ॥

मनु बेचै सतिगुर कै पासि ॥

Manu bechai saŧigur kai paasi ||

One who sells his mind to the True Guru

ਤਿਸੁ ਸੇਵਕ ਕੇ ਕਾਰਜ ਰਾਸਿ ॥

तिसु सेवक के कारज रासि ॥

Ŧisu sevak ke kaaraj raasi ||

- that humble servant's affairs are resolved.

ਸੇਵਾ ਕਰਤ ਹੋਇ ਨਿਹਕਾਮੀ ॥

सेवा करत होइ निहकामी ॥

Sevaa karaŧ hoī nihakaamee ||

One who performs selfless service, without thought of reward,

ਤਿਸ ਕਉ ਹੋਤ ਪਰਾਪਤਿ ਸੁਆਮੀ ॥

तिस कउ होत परापति सुआमी ॥

Ŧis kaū hoŧ paraapaŧi suâamee ||

Shall attain his Lord and Master.

ਅਪਨੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਕਰੇਇ ॥

अपनी क्रिपा जिसु आपि करेइ ॥

Âpanee kripaa jisu âapi kareī ||

He Himself grants His Grace;

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਗੁਰ ਕੀ ਮਤਿ ਲੇਇ ॥੨॥

नानक सो सेवकु गुर की मति लेइ ॥२॥

Naanak so sevaku gur kee maŧi leī ||2||

O Nanak, that selfless servant lives the Guru's Teachings. ||2||


ਬੀਸ ਬਿਸਵੇ ਗੁਰ ਕਾ ਮਨੁ ਮਾਨੈ ॥

बीस बिसवे गुर का मनु मानै ॥

Bees bisave gur kaa manu maanai ||

One who obeys the Guru's Teachings one hundred per cent

ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਪਰਮੇਸੁਰ ਕੀ ਗਤਿ ਜਾਨੈ ॥

सो सेवकु परमेसुर की गति जानै ॥

So sevaku paramesur kee gaŧi jaanai ||

That selfless servant comes to know the state of the Transcendent Lord.

ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿਸੁ ਰਿਦੈ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥

सो सतिगुरु जिसु रिदै हरि नाउ ॥

So saŧiguru jisu riđai hari naaū ||

The True Guru's Heart is filled with the Name of the Lord.

ਅਨਿਕ ਬਾਰ ਗੁਰ ਕਉ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥

अनिक बार गुर कउ बलि जाउ ॥

Ânik baar gur kaū bali jaaū ||

So many times, I am a sacrifice to the Guru.

ਸਰਬ ਨਿਧਾਨ ਜੀਅ ਕਾ ਦਾਤਾ ॥

सरब निधान जीअ का दाता ॥

Sarab niđhaan jeeâ kaa đaaŧaa ||

He is the treasure of everything, the Giver of life.

ਆਠ ਪਹਰ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ॥

आठ पहर पारब्रहम रंगि राता ॥

Âath pahar paarabrham ranggi raaŧaa ||

Twenty-four hours a day, He is imbued with the Love of the Supreme Lord God.

ਬ੍ਰਹਮ ਮਹਿ ਜਨੁ ਜਨ ਮਹਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ॥

ब्रहम महि जनु जन महि पारब्रहमु ॥

Brham mahi janu jan mahi paarabrhamu ||

The servant is in God, and God is in the servant.

ਏਕਹਿ ਆਪਿ ਨਹੀ ਕਛੁ ਭਰਮੁ ॥

एकहि आपि नही कछु भरमु ॥

Ēkahi âapi nahee kachhu bharamu ||

He Himself is One - there is no doubt about this.

ਸਹਸ ਸਿਆਨਪ ਲਇਆ ਨ ਜਾਈਐ ॥

सहस सिआनप लइआ न जाईऐ ॥

Sahas siâanap laīâa na jaaëeâi ||

By thousands of clever tricks, He is not found.

ਨਾਨਕ ਐਸਾ ਗੁਰੁ ਬਡਭਾਗੀ ਪਾਈਐ ॥੩॥

नानक ऐसा गुरु बडभागी पाईऐ ॥३॥

Naanak âisaa guru badabhaagee paaëeâi ||3||

O Nanak, such a Guru is obtained by the greatest good fortune. ||3||


ਸਫਲ ਦਰਸਨੁ ਪੇਖਤ ਪੁਨੀਤ ॥

सफल दरसनु पेखत पुनीत ॥

Saphal đarasanu pekhaŧ puneeŧ ||

Blessed is His Darshan; receiving it, one is purified.

ਪਰਸਤ ਚਰਨ ਗਤਿ ਨਿਰਮਲ ਰੀਤਿ ॥

परसत चरन गति निरमल रीति ॥

Parasaŧ charan gaŧi niramal reeŧi ||

Touching His Feet, one's conduct and lifestyle become pure.

ਭੇਟਤ ਸੰਗਿ ਰਾਮ ਗੁਨ ਰਵੇ ॥

भेटत संगि राम गुन रवे ॥

Bhetaŧ sanggi raam gun rave ||

Abiding in His Company, one chants the Lord's Praise,

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕੀ ਦਰਗਹ ਗਵੇ ॥

पारब्रहम की दरगह गवे ॥

Paarabrham kee đaragah gave ||

And reaches the Court of the Supreme Lord God.

ਸੁਨਿ ਕਰਿ ਬਚਨ ਕਰਨ ਆਘਾਨੇ ॥

सुनि करि बचन करन आघाने ॥

Suni kari bachan karan âaghaane ||

Listening to His Teachings, one's ears are satisfied.

ਮਨਿ ਸੰਤੋਖੁ ਆਤਮ ਪਤੀਆਨੇ ॥

मनि संतोखु आतम पतीआने ॥

Mani sanŧŧokhu âaŧam paŧeeâane ||

The mind is contented, and the soul is fulfilled.

ਪੂਰਾ ਗੁਰੁ ਅਖੵਓ ਜਾ ਕਾ ਮੰਤ੍ਰ ॥

पूरा गुरु अख्यओ जा का मंत्र ॥

Pooraa guru âkhʸõ jaa kaa manŧŧr ||

The Guru is perfect; His Teachings are everlasting.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਪੇਖੈ ਹੋਇ ਸੰਤ ॥

अम्रित द्रिसटि पेखै होइ संत ॥

Âmmmriŧ đrisati pekhai hoī sanŧŧ ||

Beholding His Ambrosial Glance, one becomes saintly.

ਗੁਣ ਬਿਅੰਤ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਇ ॥

गुण बिअंत कीमति नही पाइ ॥

Guñ biânŧŧ keemaŧi nahee paaī ||

Endless are His virtuous qualities; His worth cannot be appraised.

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥੪॥

नानक जिसु भावै तिसु लए मिलाइ ॥४॥

Naanak jisu bhaavai ŧisu laē milaaī ||4||

O Nanak, one who pleases Him is united with Him. ||4||


ਜਿਹਬਾ ਏਕ ਉਸਤਤਿ ਅਨੇਕ ॥

जिहबा एक उसतति अनेक ॥

Jihabaa ēk ūsaŧaŧi ânek ||

The tongue is one, but His Praises are many.

ਸਤਿ ਪੁਰਖ ਪੂਰਨ ਬਿਬੇਕ ॥

सति पुरख पूरन बिबेक ॥

Saŧi purakh pooran bibek ||

The True Lord, of perfect perfection -

ਕਾਹੂ ਬੋਲ ਨ ਪਹੁਚਤ ਪ੍ਰਾਨੀ ॥

काहू बोल न पहुचत प्रानी ॥

Kaahoo bol na pahuchaŧ praanee ||

No speech can take the mortal to Him.

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਪ੍ਰਭ ਨਿਰਬਾਨੀ ॥

अगम अगोचर प्रभ निरबानी ॥

Âgam âgochar prbh nirabaanee ||

God is Inaccessible, Incomprehensible, balanced in the state of Nirvaanaa.

ਨਿਰਾਹਾਰ ਨਿਰਵੈਰ ਸੁਖਦਾਈ ॥

निराहार निरवैर सुखदाई ॥

Niraahaar niravair sukhađaaëe ||

He is not sustained by food; He has no hatred or vengeance; He is the Giver of peace.

ਤਾ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈ ॥

ता की कीमति किनै न पाई ॥

Ŧaa kee keemaŧi kinai na paaëe ||

No one can estimate His worth.

ਅਨਿਕ ਭਗਤ ਬੰਦਨ ਨਿਤ ਕਰਹਿ ॥

अनिक भगत बंदन नित करहि ॥

Ânik bhagaŧ banđđan niŧ karahi ||

Countless devotees continually bow in reverence to Him.

ਚਰਨ ਕਮਲ ਹਿਰਦੈ ਸਿਮਰਹਿ ॥

चरन कमल हिरदै सिमरहि ॥

Charan kamal hirađai simarahi ||

In their hearts, they meditate on His Lotus Feet.

ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੀ ਸਤਿਗੁਰ ਅਪਨੇ ॥

सद बलिहारी सतिगुर अपने ॥

Sađ balihaaree saŧigur âpane ||

Nanak is forever a sacrifice to the True Guru;

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਐਸਾ ਪ੍ਰਭੁ ਜਪਨੇ ॥੫॥

नानक जिसु प्रसादि ऐसा प्रभु जपने ॥५॥

Naanak jisu prsaađi âisaa prbhu japane ||5||

By His Grace, he meditates on God. ||5||


ਇਹੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਵੈ ਜਨੁ ਕੋਇ ॥

इहु हरि रसु पावै जनु कोइ ॥

Īhu hari rasu paavai janu koī ||

Only a few obtain this ambrosial essence of the Lord's Name.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵੈ ਅਮਰੁ ਸੋ ਹੋਇ ॥

अम्रितु पीवै अमरु सो होइ ॥

Âmmmriŧu peevai âmaru so hoī ||

Drinking in this Nectar, one becomes immortal.

ਉਸੁ ਪੁਰਖ ਕਾ ਨਾਹੀ ਕਦੇ ਬਿਨਾਸ ॥

उसु पुरख का नाही कदे बिनास ॥

Ūsu purakh kaa naahee kađe binaas ||

That person never dies,

ਜਾ ਕੈ ਮਨਿ ਪ੍ਰਗਟੇ ਗੁਨਤਾਸ ॥

जा कै मनि प्रगटे गुनतास ॥

Jaa kai mani prgate gunaŧaas ||

whose mind is illuminated by the treasure of excellence.

ਆਠ ਪਹਰ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਲੇਇ ॥

आठ पहर हरि का नामु लेइ ॥

Âath pahar hari kaa naamu leī ||

Twenty-four hours a day, he takes the Name of the Lord.

ਸਚੁ ਉਪਦੇਸੁ ਸੇਵਕ ਕਉ ਦੇਇ ॥

सचु उपदेसु सेवक कउ देइ ॥

Sachu ūpađesu sevak kaū đeī ||

The Lord gives true instruction to His servant.

ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਕੈ ਸੰਗਿ ਨ ਲੇਪੁ ॥

मोह माइआ कै संगि न लेपु ॥

Moh maaīâa kai sanggi na lepu ||

He is not polluted by emotional attachment to Maya.

ਮਨ ਮਹਿ ਰਾਖੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਏਕੁ ॥

मन महि राखै हरि हरि एकु ॥

Man mahi raakhai hari hari ēku ||

In his mind, he cherishes the One Lord, Har, Har.

ਅੰਧਕਾਰ ਦੀਪਕ ਪਰਗਾਸੇ ॥

अंधकार दीपक परगासे ॥

Ânđđhakaar đeepak paragaase ||

In the pitch darkness, a lamp shines forth.

ਨਾਨਕ ਭਰਮ ਮੋਹ ਦੁਖ ਤਹ ਤੇ ਨਾਸੇ ॥੬॥

नानक भरम मोह दुख तह ते नासे ॥६॥

Naanak bharam moh đukh ŧah ŧe naase ||6||

O Nanak, doubt, emotional attachment and pain are erased. ||6||


ਤਪਤਿ ਮਾਹਿ ਠਾਢਿ ਵਰਤਾਈ ॥

तपति माहि ठाढि वरताई ॥

Ŧapaŧi maahi thaadhi varaŧaaëe ||

In the burning heat, a soothing coolness prevails.

ਅਨਦੁ ਭਇਆ ਦੁਖ ਨਾਠੇ ਭਾਈ ॥

अनदु भइआ दुख नाठे भाई ॥

Ânađu bhaīâa đukh naathe bhaaëe ||

Happiness ensues and pain departs, O Siblings of Destiny.

ਜਨਮ ਮਰਨ ਕੇ ਮਿਟੇ ਅੰਦੇਸੇ ॥

जनम मरन के मिटे अंदेसे ॥

Janam maran ke mite ânđđese ||

The fear of birth and death is dispelled,

ਸਾਧੂ ਕੇ ਪੂਰਨ ਉਪਦੇਸੇ ॥

साधू के पूरन उपदेसे ॥

Saađhoo ke pooran ūpađese ||

By the perfect Teachings of the Holy Saint.

ਭਉ ਚੂਕਾ ਨਿਰਭਉ ਹੋਇ ਬਸੇ ॥

भउ चूका निरभउ होइ बसे ॥

Bhaū chookaa nirabhaū hoī base ||

Fear is lifted, and one abides in fearlessness.

ਸਗਲ ਬਿਆਧਿ ਮਨ ਤੇ ਖੈ ਨਸੇ ॥

सगल बिआधि मन ते खै नसे ॥

Sagal biâađhi man ŧe khai nase ||

All evils are dispelled from the mind.

ਜਿਸ ਕਾ ਸਾ ਤਿਨਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ॥

जिस का सा तिनि किरपा धारी ॥

Jis kaa saa ŧini kirapaa đhaaree ||

He takes us into His favor as His own.

ਸਾਧਸੰਗਿ ਜਪਿ ਨਾਮੁ ਮੁਰਾਰੀ ॥

साधसंगि जपि नामु मुरारी ॥

Saađhasanggi japi naamu muraaree ||

In the Company of the Holy, chant the Naam, the Name of the Lord.

ਥਿਤਿ ਪਾਈ ਚੂਕੇ ਭ੍ਰਮ ਗਵਨ ॥

थिति पाई चूके भ्रम गवन ॥

Ŧhiŧi paaëe chooke bhrm gavan ||

Stability is attained; doubt and wandering cease,

ਸੁਨਿ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਸੁ ਸ੍ਰਵਨ ॥੭॥

सुनि नानक हरि हरि जसु स्रवन ॥७॥

Suni naanak hari hari jasu srvan ||7||

O Nanak, listening with one's ears to the Praises of the Lord, Har, Har. ||7||


ਨਿਰਗੁਨੁ ਆਪਿ ਸਰਗੁਨੁ ਭੀ ਓਹੀ ॥

निरगुनु आपि सरगुनु भी ओही ॥

Niragunu âapi saragunu bhee õhee ||

He Himself is absolute and unrelated; He Himself is also involved and related.

ਕਲਾ ਧਾਰਿ ਜਿਨਿ ਸਗਲੀ ਮੋਹੀ ॥

कला धारि जिनि सगली मोही ॥

Kalaa đhaari jini sagalee mohee ||

Manifesting His power, He fascinates the entire world.

ਅਪਨੇ ਚਰਿਤ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਿ ਬਨਾਏ ॥

अपने चरित प्रभि आपि बनाए ॥

Âpane chariŧ prbhi âapi banaaē ||

God Himself sets His play in motion.

ਅਪੁਨੀ ਕੀਮਤਿ ਆਪੇ ਪਾਏ ॥

अपुनी कीमति आपे पाए ॥

Âpunee keemaŧi âape paaē ||

Only He Himself can estimate His worth.

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥

हरि बिनु दूजा नाही कोइ ॥

Hari binu đoojaa naahee koī ||

There is none, other than the Lord.

ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਏਕੋ ਸੋਇ ॥

सरब निरंतरि एको सोइ ॥

Sarab niranŧŧari ēko soī ||

Permeating all, He is the One.

ਓਤਿ ਪੋਤਿ ਰਵਿਆ ਰੂਪ ਰੰਗ ॥

ओति पोति रविआ रूप रंग ॥

Õŧi poŧi raviâa roop rangg ||

Through and through, He pervades in form and color.

ਭਏ ਪ੍ਰਗਾਸ ਸਾਧ ਕੈ ਸੰਗ ॥

भए प्रगास साध कै संग ॥

Bhaē prgaas saađh kai sangg ||

He is revealed in the Company of the Holy.

ਰਚਿ ਰਚਨਾ ਅਪਨੀ ਕਲ ਧਾਰੀ ॥

रचि रचना अपनी कल धारी ॥

Rachi rachanaa âpanee kal đhaaree ||

Having created the creation, He infuses His own power into it.

ਅਨਿਕ ਬਾਰ ਨਾਨਕ ਬਲਿਹਾਰੀ ॥੮॥੧੮॥

अनिक बार नानक बलिहारी ॥८॥१८॥

Ânik baar naanak balihaaree ||8||18||

So many times, Nanak is a sacrifice to Him. ||8||18||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਸਾਥਿ ਨ ਚਾਲੈ ਬਿਨੁ ਭਜਨ ਬਿਖਿਆ ਸਗਲੀ ਛਾਰੁ ॥

साथि न चालै बिनु भजन बिखिआ सगली छारु ॥

Saaŧhi na chaalai binu bhajan bikhiâa sagalee chhaaru ||

Nothing shall go along with you, except your devotion. All corruption is like ashes.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਕਮਾਵਨਾ ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਧਨੁ ਸਾਰੁ ॥੧॥

हरि हरि नामु कमावना नानक इहु धनु सारु ॥१॥

Hari hari naamu kamaavanaa naanak īhu đhanu saaru ||1||

Practice the Name of the Lord, Har, Har. O Nanak, this is the most excellent wealth. ||1||


ਅਸਟਪਦੀ ॥

असटपदी ॥

Âsatapađee ||

Ashtapadee:

ਸੰਤ ਜਨਾ ਮਿਲਿ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥

संत जना मिलि करहु बीचारु ॥

Sanŧŧ janaa mili karahu beechaaru ||

Joining the Company of the Saints, practice deep meditation.

ਏਕੁ ਸਿਮਰਿ ਨਾਮ ਆਧਾਰੁ ॥

एकु सिमरि नाम आधारु ॥

Ēku simari naam âađhaaru ||

Remember the One, and take the Support of the Naam, the Name of the Lord.

ਅਵਰਿ ਉਪਾਵ ਸਭਿ ਮੀਤ ਬਿਸਾਰਹੁ ॥

अवरि उपाव सभि मीत बिसारहु ॥

Âvari ūpaav sabhi meeŧ bisaarahu ||

Forget all other efforts, O my friend


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates