Pt 5, Solhe,
ਸੋਲਹੇ,
सोलहे


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੧੬॥੯॥

नानक नामु मिलै वडिआई जुगि जुगि एको जाता हे ॥१६॥९॥

Naanak naamu milai vadiâaëe jugi jugi ēko jaaŧaa he ||16||9||

O Nanak, through the Naam, one is blessed with glorious greatness, and throughout the ages, the One Lord is known. ||16||9||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਸੋ ਸਚੁ ਸੇਵਿਹੁ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾ ॥

सो सचु सेविहु सिरजणहारा ॥

So sachu sevihu sirajañahaaraa ||

Serve the True Creator Lord.

ਸਬਦੇ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥

सबदे दूख निवारणहारा ॥

Sabađe đookh nivaarañahaaraa ||

The Word of the Shabad is the Destroyer of pain.

ਅਗਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ਆਪੇ ਅਗਮ ਅਥਾਹਾ ਹੇ ॥੧॥

अगमु अगोचरु कीमति नही पाई आपे अगम अथाहा हे ॥१॥

Âgamu âgocharu keemaŧi nahee paaëe âape âgam âŧhaahaa he ||1||

He is inaccessible and unfathomable; He cannot be evaluated. He Himself is inaccessible and immeasurable. ||1||


ਆਪੇ ਸਚਾ ਸਚੁ ਵਰਤਾਏ ॥

आपे सचा सचु वरताए ॥

Âape sachaa sachu varaŧaaē ||

The True Lord Himself makes Truth pervasive.

ਇਕਿ ਜਨ ਸਾਚੈ ਆਪੇ ਲਾਏ ॥

इकि जन साचै आपे लाए ॥

Īki jan saachai âape laaē ||

He attaches some humble beings to the Truth.

ਸਾਚੋ ਸੇਵਹਿ ਸਾਚੁ ਕਮਾਵਹਿ ਨਾਮੇ ਸਚਿ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੨॥

साचो सेवहि साचु कमावहि नामे सचि समाहा हे ॥२॥

Saacho sevahi saachu kamaavahi naame sachi samaahaa he ||2||

They serve the True Lord and practice Truth; through the Name, they are absorbed in the True Lord. ||2||


ਧੁਰਿ ਭਗਤਾ ਮੇਲੇ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥

धुरि भगता मेले आपि मिलाए ॥

Đhuri bhagaŧaa mele âapi milaaē ||

The Primal Lord unites His devotees in His Union.

ਸਚੀ ਭਗਤੀ ਆਪੇ ਲਾਏ ॥

सची भगती आपे लाए ॥

Sachee bhagaŧee âape laaē ||

He attaches them to true devotional worship.

ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਸਦਾ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਇਸੁ ਜਨਮੈ ਕਾ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੩॥

साची बाणी सदा गुण गावै इसु जनमै का लाहा हे ॥३॥

Saachee baañee sađaa guñ gaavai īsu janamai kaa laahaa he ||3||

One who sings forever the Glorious Praises of the Lord, through the True Word of His Bani, earns the profit of this life. ||3||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਣਜੁ ਕਰਹਿ ਪਰੁ ਆਪੁ ਪਛਾਣਹਿ ॥

गुरमुखि वणजु करहि परु आपु पछाणहि ॥

Guramukhi vañaju karahi paru âapu pachhaañahi ||

The Gurmukh trades, and understands his own self.

ਏਕਸ ਬਿਨੁ ਕੋ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ॥

एकस बिनु को अवरु न जाणहि ॥

Ēkas binu ko âvaru na jaañahi ||

He knows no other than the One Lord.

ਸਚਾ ਸਾਹੁ ਸਚੇ ਵਣਜਾਰੇ ਪੂੰਜੀ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਹਾ ਹੇ ॥੪॥

सचा साहु सचे वणजारे पूंजी नामु विसाहा हे ॥४॥

Sachaa saahu sache vañajaare poonjjee naamu visaahaa he ||4||

True is the banker, and True are His traders, who buy the merchandise of the Naam. ||4||


ਆਪੇ ਸਾਜੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਏ ॥

आपे साजे स्रिसटि उपाए ॥

Âape saaje srisati ūpaaē ||

He Himself fashions and creates the Universe.

ਵਿਰਲੇ ਕਉ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਬੁਝਾਏ ॥

विरले कउ गुर सबदु बुझाए ॥

Virale kaū gur sabađu bujhaaē ||

He inspires a few to realize the Word of the Guru's Shabad.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਜਨ ਸਾਚੇ ਕਾਟੇ ਜਮ ਕਾ ਫਾਹਾ ਹੇ ॥੫॥

सतिगुरु सेवहि से जन साचे काटे जम का फाहा हे ॥५॥

Saŧiguru sevahi se jan saache kaate jam kaa phaahaa he ||5||

Those humble beings who serve the True Guru are true. He snaps the noose of death from around their necks. ||5||


ਭੰਨੈ ਘੜੇ ਸਵਾਰੇ ਸਾਜੇ ॥

भंनै घड़े सवारे साजे ॥

Bhannai ghaɍe savaare saaje ||

He destroys, creates, embellishes and fashions all beings,

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਦੂਜੈ ਜੰਤ ਪਾਜੇ ॥

माइआ मोहि दूजै जंत पाजे ॥

Maaīâa mohi đoojai janŧŧ paaje ||

And attaches them to duality, attachment and Maya.

ਮਨਮੁਖ ਫਿਰਹਿ ਸਦਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਵਹਿ ਜਮ ਕਾ ਜੇਵੜਾ ਗਲਿ ਫਾਹਾ ਹੇ ॥੬॥

मनमुख फिरहि सदा अंधु कमावहि जम का जेवड़ा गलि फाहा हे ॥६॥

Manamukh phirahi sađaa ânđđhu kamaavahi jam kaa jevaɍaa gali phaahaa he ||6||

The self-willed manmukhs wander around forever, acting blindly. Death has strung his noose around their necks. ||6||


ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਲਾਏ ॥

आपे बखसे गुर सेवा लाए ॥

Âape bakhase gur sevaa laaē ||

He Himself forgives, and enjoins us to serve the Guru.

ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

गुरमती नामु मंनि वसाए ॥

Guramaŧee naamu manni vasaaē ||

Through the Guru's Teachings, the Naam comes to dwell within the mind.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ਸਾਚਾ ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਨਾਮੋ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੭॥

अनदिनु नामु धिआए साचा इसु जग महि नामो लाहा हे ॥७॥

Ânađinu naamu đhiâaē saachaa īsu jag mahi naamo laahaa he ||7||

Night and day, meditate on the Naam, the Name of the True Lord, and earn the profit of the Naam in this world. ||7||


ਆਪੇ ਸਚਾ ਸਚੀ ਨਾਈ ॥

आपे सचा सची नाई ॥

Âape sachaa sachee naaëe ||

He Himself is True, and True is His Name.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਵੈ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥

गुरमुखि देवै मंनि वसाई ॥

Guramukhi đevai manni vasaaëe ||

The Gurmukh bestows it, and enshrines it within the mind.

ਜਿਨ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸੇ ਜਨ ਸੋਹਹਿ ਤਿਨ ਸਿਰਿ ਚੂਕਾ ਕਾਹਾ ਹੇ ॥੮॥

जिन मनि वसिआ से जन सोहहि तिन सिरि चूका काहा हे ॥८॥

Jin mani vasiâa se jan sohahi ŧin siri chookaa kaahaa he ||8||

Noble and exalted are those, within whose mind the Lord abides. Their heads are free of strife. ||8||


ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥

अगम अगोचरु कीमति नही पाई ॥

Âgam âgocharu keemaŧi nahee paaëe ||

He is inaccessible and unfathomable; His value cannot be appraised.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥

गुर परसादी मंनि वसाई ॥

Gur parasaađee manni vasaaëe ||

By Guru's Grace, He dwells within the mind.

ਸਦਾ ਸਬਦਿ ਸਾਲਾਹੀ ਗੁਣਦਾਤਾ ਲੇਖਾ ਕੋਇ ਨ ਮੰਗੈ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੯॥

सदा सबदि सालाही गुणदाता लेखा कोइ न मंगै ताहा हे ॥९॥

Sađaa sabađi saalaahee guñađaaŧaa lekhaa koī na manggai ŧaahaa he ||9||

No one calls that person to account, who praises the Word of the Shabad, the Giver of virtue. ||9||


ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਰੁਦ੍ਰੁ ਤਿਸ ਕੀ ਸੇਵਾ ॥

ब्रहमा बिसनु रुद्रु तिस की सेवा ॥

Brhamaa bisanu ruđru ŧis kee sevaa ||

Brahma, Vishnu and Shiva serve Him.

ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ਅਲਖ ਅਭੇਵਾ ॥

अंतु न पावहि अलख अभेवा ॥

Ânŧŧu na paavahi âlakh âbhevaa ||

Even they cannot find the limits of the unseen, unknowable Lord.

ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰਹਿ ਤੂ ਅਪਣੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਹਾ ਹੇ ॥੧੦॥

जिन कउ नदरि करहि तू अपणी गुरमुखि अलखु लखाहा हे ॥१०॥

Jin kaū nađari karahi ŧoo âpañee guramukhi âlakhu lakhaahaa he ||10||

Those who are blessed by Your Glance of Grace, become Gurmukh, and comprehend the incomprehensible. ||10||


ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥

पूरै सतिगुरि सोझी पाई ॥

Poorai saŧiguri sojhee paaëe ||

The Perfect True Guru has imparted this understanding.

ਏਕੋ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥

एको नामु मंनि वसाई ॥

Ēko naamu manni vasaaëe ||

I have enshrined the Naam, the One Name, within my mind.

ਨਾਮੁ ਜਪੀ ਤੈ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ਮਹਲੁ ਪਾਇ ਗੁਣ ਗਾਹਾ ਹੇ ॥੧੧॥

नामु जपी तै नामु धिआई महलु पाइ गुण गाहा हे ॥११॥

Naamu japee ŧai naamu đhiâaëe mahalu paaī guñ gaahaa he ||11||

I chant the Naam, and meditate on the Naam. Singing His Glorious Praises, I enter the Mansion of the Lord's Presence. ||11||


ਸੇਵਕ ਸੇਵਹਿ ਮੰਨਿ ਹੁਕਮੁ ਅਪਾਰਾ ॥

सेवक सेवहि मंनि हुकमु अपारा ॥

Sevak sevahi manni hukamu âpaaraa ||

The servant serves, and obeys the Command of the Infinite Lord.

ਮਨਮੁਖ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ਸਾਰਾ ॥

मनमुख हुकमु न जाणहि सारा ॥

Manamukh hukamu na jaañahi saaraa ||

The self-willed manmukhs do not know the value of the Lord's Command.

ਹੁਕਮੇ ਮੰਨੇ ਹੁਕਮੇ ਵਡਿਆਈ ਹੁਕਮੇ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ਹੇ ॥੧੨॥

हुकमे मंने हुकमे वडिआई हुकमे वेपरवाहा हे ॥१२॥

Hukame manne hukame vadiâaëe hukame veparavaahaa he ||12||

By the Hukam of the Lord's Command, one is exalted; by His Hukam, one is glorified; by His Hukam, one becomes carefree. ||12||


ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੈ ॥

गुर परसादी हुकमु पछाणै ॥

Gur parasaađee hukamu pachhaañai ||

By Guru's Grace, one recognizes the Lord's Hukam.

ਧਾਵਤੁ ਰਾਖੈ ਇਕਤੁ ਘਰਿ ਆਣੈ ॥

धावतु राखै इकतु घरि आणै ॥

Đhaavaŧu raakhai īkaŧu ghari âañai ||

The wandering mind is restrained, and brought back to the home of the One Lord.

ਨਾਮੇ ਰਾਤਾ ਸਦਾ ਬੈਰਾਗੀ ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਮਨਿ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੩॥

नामे राता सदा बैरागी नामु रतनु मनि ताहा हे ॥१३॥

Naame raaŧaa sađaa bairaagee naamu raŧanu mani ŧaahaa he ||13||

Imbued with the Naam, one remains forever detached; the jewel of the Naam rests within the mind. ||13||


ਸਭ ਜਗ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥

सभ जग महि वरतै एको सोई ॥

Sabh jag mahi varaŧai ēko soëe ||

The One Lord is pervasive throughout all the world.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਰਗਟੁ ਹੋਈ ॥

गुर परसादी परगटु होई ॥

Gur parasaađee paragatu hoëe ||

By Guru's Grace, He is revealed.

ਸਬਦੁ ਸਲਾਹਹਿ ਸੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੪॥

सबदु सलाहहि से जन निरमल निज घरि वासा ताहा हे ॥१४॥

Sabađu salaahahi se jan niramal nij ghari vaasaa ŧaahaa he ||14||

Those humble beings who praise the Shabad are immaculate; they dwell within the home of their own inner self. ||14||


ਸਦਾ ਭਗਤ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ॥

सदा भगत तेरी सरणाई ॥

Sađaa bhagaŧ ŧeree sarañaaëe ||

The devotees abide forever in Your Sanctuary, Lord.

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥

अगम अगोचर कीमति नही पाई ॥

Âgam âgochar keemaŧi nahee paaëe ||

You are inaccessible and unfathomable; Your value cannot be estimated.

ਜਿਉ ਤੁਧੁ ਭਾਵਹਿ ਤਿਉ ਤੂ ਰਾਖਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਹਾ ਹੇ ॥੧੫॥

जिउ तुधु भावहि तिउ तू राखहि गुरमुखि नामु धिआहा हे ॥१५॥

Jiū ŧuđhu bhaavahi ŧiū ŧoo raakhahi guramukhi naamu đhiâahaa he ||15||

As it pleases Your Will, You keep us; the Gurmukh meditates on the Naam. ||15||


ਸਦਾ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ॥

सदा सदा तेरे गुण गावा ॥

Sađaa sađaa ŧere guñ gaavaa ||

Forever and ever, I sing Your Glorious Praises.

ਸਚੇ ਸਾਹਿਬ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਵਾ ॥

सचे साहिब तेरै मनि भावा ॥

Sache saahib ŧerai mani bhaavaa ||

O my True Lord and Master, may I become pleasing to Your Mind.

ਨਾਨਕੁ ਸਾਚੁ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਸਚੁ ਦੇਵਹੁ ਸਚਿ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧੬॥੧॥੧੦॥

नानकु साचु कहै बेनंती सचु देवहु सचि समाहा हे ॥१६॥१॥१०॥

Naanaku saachu kahai benanŧŧee sachu đevahu sachi samaahaa he ||16||1||10||

Nanak offers this true prayer: O Lord, please bless me with Truth, that I may merge in the Truth. ||16||1||10||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ॥

सतिगुरु सेवनि से वडभागी ॥

Saŧiguru sevani se vadabhaagee ||

Those who serve the True Guru are very fortunate.

ਅਨਦਿਨੁ ਸਾਚਿ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥

अनदिनु साचि नामि लिव लागी ॥

Ânađinu saachi naami liv laagee ||

Night and day, they remain lovingly attuned to the True Name.

ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਰਵਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਓਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧॥

सदा सुखदाता रविआ घट अंतरि सबदि सचै ओमाहा हे ॥१॥

Sađaa sukhađaaŧaa raviâa ghat ânŧŧari sabađi sachai õmaahaa he ||1||

The Lord, the Giver of peace, abides forever deep within their hearts; they delight in the True Word of the Shabad. ||1||


ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਗੁਰੂ ਮਿਲਾਏ ॥

नदरि करे ता गुरू मिलाए ॥

Nađari kare ŧaa guroo milaaē ||

When the Lord grants His Grace, one meets with the Guru.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

हरि का नामु मंनि वसाए ॥

Hari kaa naamu manni vasaaē ||

The Name of the Lord is enshrined within the mind.

ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸਬਦੇ ਮਨਿ ਓਮਾਹਾ ਹੇ ॥੨॥

हरि मनि वसिआ सदा सुखदाता सबदे मनि ओमाहा हे ॥२॥

Hari mani vasiâa sađaa sukhađaaŧaa sabađe mani õmaahaa he ||2||

The Lord, the Giver of peace, abides forever within the mind; the mind is delighted with the Word of the Shabad. ||2||


ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਾ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥

क्रिपा करे ता मेलि मिलाए ॥

Kripaa kare ŧaa meli milaaē ||

When the Lord bestows His Mercy, He unites in His Union.

ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥

हउमै ममता सबदि जलाए ॥

Haūmai mamaŧaa sabađi jalaaē ||

Egotism and attachment are burned away by the Shabad.

ਸਦਾ ਮੁਕਤੁ ਰਹੈ ਇਕ ਰੰਗੀ ਨਾਹੀ ਕਿਸੈ ਨਾਲਿ ਕਾਹਾ ਹੇ ॥੩॥

सदा मुकतु रहै इक रंगी नाही किसै नालि काहा हे ॥३॥

Sađaa mukaŧu rahai īk ranggee naahee kisai naali kaahaa he ||3||

In the Love of the One Lord, one remains liberated forever; he is not in conflict with anyone. ||3||


ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਘੋਰ ਅੰਧਾਰਾ ॥

बिनु सतिगुर सेवे घोर अंधारा ॥

Binu saŧigur seve ghor ânđđhaaraa ||

Without serving the True Guru, there is only pitch-black darkness.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਕੋਇ ਨ ਪਾਵੈ ਪਾਰਾ ॥

बिनु सबदै कोइ न पावै पारा ॥

Binu sabađai koī na paavai paaraa ||

Without the Shabad, no one crosses over to the other side.

ਜੋ ਸਬਦਿ ਰਾਤੇ ਮਹਾ ਬੈਰਾਗੀ ਸੋ ਸਚੁ ਸਬਦੇ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੪॥

जो सबदि राते महा बैरागी सो सचु सबदे लाहा हे ॥४॥

Jo sabađi raaŧe mahaa bairaagee so sachu sabađe laahaa he ||4||

Those who are imbued with the Shabad, are very detached. They earn the profit of the True Word of the Shabad. ||4||


ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਕਰਤੈ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥

दुखु सुखु करतै धुरि लिखि पाइआ ॥

Đukhu sukhu karaŧai đhuri likhi paaīâa ||

Pain and pleasure are pre-ordained by the Creator.

ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਆਪਿ ਵਰਤਾਇਆ ॥

दूजा भाउ आपि वरताइआ ॥

Đoojaa bhaaū âapi varaŧaaīâa ||

He Himself has caused the love of duality to be pervasive.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਅਲਿਪਤੋ ਵਰਤੈ ਮਨਮੁਖ ਕਾ ਕਿਆ ਵੇਸਾਹਾ ਹੇ ॥੫॥

गुरमुखि होवै सु अलिपतो वरतै मनमुख का किआ वेसाहा हे ॥५॥

Guramukhi hovai su âlipaŧo varaŧai manamukh kaa kiâa vesaahaa he ||5||

One who becomes Gurmukh remains detached; how can anyone trust the self-willed manmukh? ||5||


ਸੇ ਮਨਮੁਖ ਜੋ ਸਬਦੁ ਨ ਪਛਾਣਹਿ ॥

से मनमुख जो सबदु न पछाणहि ॥

Se manamukh jo sabađu na pachhaañahi ||

Those who do not recognize the Shabad are manmukhs.

ਗੁਰ ਕੇ ਭੈ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਹਿ ॥

गुर के भै की सार न जाणहि ॥

Gur ke bhai kee saar na jaañahi ||

They do not know the essence of the Fear of the Guru.

ਭੈ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਨਿਰਭਉ ਸਚੁ ਪਾਈਐ ਜਮੁ ਕਾਢਿ ਲਏਗਾ ਸਾਹਾ ਹੇ ॥੬॥

भै बिनु किउ निरभउ सचु पाईऐ जमु काढि लएगा साहा हे ॥६॥

Bhai binu kiū nirabhaū sachu paaëeâi jamu kaadhi laēgaa saahaa he ||6||

Without this Fear, how can anyone find the Fearless True Lord? The Messenger of Death will pull the breath out. ||6||


ਅਫਰਿਓ ਜਮੁ ਮਾਰਿਆ ਨ ਜਾਈ ॥

अफरिओ जमु मारिआ न जाई ॥

Âphariõ jamu maariâa na jaaëe ||

The invulnerable Messenger of Death cannot be killed.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਨੇੜਿ ਨ ਆਈ ॥

गुर कै सबदे नेड़ि न आई ॥

Gur kai sabađe neɍi na âaëe ||

The Word of the Guru's Shabad prevents him from approaching.

ਸਬਦੁ ਸੁਣੇ ਤਾ ਦੂਰਹੁ ਭਾਗੈ ਮਤੁ ਮਾਰੇ ਹਰਿ ਜੀਉ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ਹੇ ॥੭॥

सबदु सुणे ता दूरहु भागै मतु मारे हरि जीउ वेपरवाहा हे ॥७॥

Sabađu suñe ŧaa đoorahu bhaagai maŧu maare hari jeeū veparavaahaa he ||7||

When he hears the Word of the Shabad, he runs far away. He is afraid that the self-sufficient Dear Lord will kill him. ||7||


ਹਰਿ ਜੀਉ ਕੀ ਹੈ ਸਭ ਸਿਰਕਾਰਾ ॥

हरि जीउ की है सभ सिरकारा ॥

Hari jeeū kee hai sabh sirakaaraa ||

The Dear Lord is the Ruler above all.

ਏਹੁ ਜਮੁ ਕਿਆ ਕਰੇ ਵਿਚਾਰਾ ॥

एहु जमु किआ करे विचारा ॥

Ēhu jamu kiâa kare vichaaraa ||

What can this wretched Messenger of Death do?

ਹੁਕਮੀ ਬੰਦਾ ਹੁਕਮੁ ਕਮਾਵੈ ਹੁਕਮੇ ਕਢਦਾ ਸਾਹਾ ਹੇ ॥੮॥

हुकमी बंदा हुकमु कमावै हुकमे कढदा साहा हे ॥८॥

Hukamee banđđaa hukamu kamaavai hukame kadhađaa saahaa he ||8||

As slave to the Hukam of the Lord's Command, the mortal acts according to His Hukam. According to His Hukam, he is deprived of his breath. ||8||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੈ ਕੀਆ ਅਕਾਰਾ ॥

गुरमुखि साचै कीआ अकारा ॥

Guramukhi saachai keeâa âkaaraa ||

The Gurmukh realizes that the True Lord created the creation.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਸਰਿਆ ਸਭੁ ਪਾਸਾਰਾ ॥

गुरमुखि पसरिआ सभु पासारा ॥

Guramukhi pasariâa sabhu paasaaraa ||

The Gurmukh knows that the Lord has expanded the entire expanse.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਸਚੁ ਬੂਝੈ ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਸੁਖੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੯॥

गुरमुखि होवै सो सचु बूझै सबदि सचै सुखु ताहा हे ॥९॥

Guramukhi hovai so sachu boojhai sabađi sachai sukhu ŧaahaa he ||9||

One who becomes Gurmukh, understands the True Lord. Through the True Word of the Shabad, he finds peace. ||9||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਕਰਮਿ ਬਿਧਾਤਾ ॥

गुरमुखि जाता करमि बिधाता ॥

Guramukhi jaaŧaa karami biđhaaŧaa ||

The Gurmukh knows that the Lord is the Architect of karma.

ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥

जुग चारे गुर सबदि पछाता ॥

Jug chaare gur sabađi pachhaaŧaa ||

Throughout the four ages, he recognizes the Word of the Guru's Shabad.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਰੈ ਨ ਜਨਮੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧੦॥

गुरमुखि मरै न जनमै गुरमुखि गुरमुखि सबदि समाहा हे ॥१०॥

Guramukhi marai na janamai guramukhi guramukhi sabađi samaahaa he ||10||

The Gurmukh does not die, the Gurmukh is not reborn; the Gurmukh is immersed in the Shabad. ||10||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਸਬਦਿ ਸਾਲਾਹੇ ॥

गुरमुखि नामि सबदि सालाहे ॥

Guramukhi naami sabađi saalaahe ||

The Gurmukh praises the Naam, and the Shabad.

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਵੇਪਰਵਾਹੇ ॥

अगम अगोचर वेपरवाहे ॥

Âgam âgochar veparavaahe ||

God is inaccessible, unfathomable and self-sufficient.

ਏਕ ਨਾਮਿ ਜੁਗ ਚਾਰਿ ਉਧਾਰੇ ਸਬਦੇ ਨਾਮ ਵਿਸਾਹਾ ਹੇ ॥੧੧॥

एक नामि जुग चारि उधारे सबदे नाम विसाहा हे ॥११॥

Ēk naami jug chaari ūđhaare sabađe naam visaahaa he ||11||

The Naam, the Name of the One Lord, saves and redeems throughout the four ages. Through the Shabad, one trades in the Naam. ||11||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਂਤਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥

गुरमुखि सांति सदा सुखु पाए ॥

Guramukhi saanŧi sađaa sukhu paaē ||

The Gurmukh obtains eternal peace and tranquility.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਵਸਾਏ ॥

गुरमुखि हिरदै नामु वसाए ॥

Guramukhi hirađai naamu vasaaē ||

The Gurmukh enshrines the Naam within his heart.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਨਾਮੁ ਬੂਝੈ ਕਾਟੇ ਦੁਰਮਤਿ ਫਾਹਾ ਹੇ ॥੧੨॥

गुरमुखि होवै सो नामु बूझै काटे दुरमति फाहा हे ॥१२॥

Guramukhi hovai so naamu boojhai kaate đuramaŧi phaahaa he ||12||

One who becomes Gurmukh recognizes the Naam, and the noose of evil-mindedness is snapped. ||12||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਪਜੈ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵੈ ॥

गुरमुखि उपजै साचि समावै ॥

Guramukhi ūpajai saachi samaavai ||

The Gurmukh wells up from, and then merges back into Truth.

ਨਾ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਨ ਜੂਨੀ ਪਾਵੈ ॥

ना मरि जमै न जूनी पावै ॥

Naa mari jammai na joonee paavai ||

He does not die and take birth, and is not consigned to reincarnation.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਰਹਹਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਅਨਦਿਨੁ ਲੈਦੇ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੧੩॥

गुरमुखि सदा रहहि रंगि राते अनदिनु लैदे लाहा हे ॥१३॥

Guramukhi sađaa rahahi ranggi raaŧe ânađinu laiđe laahaa he ||13||

The Gurmukh remains forever imbued with the color of the Lord's Love. Night and day, he earns a profit. ||13||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤ ਸੋਹਹਿ ਦਰਬਾਰੇ ॥

गुरमुखि भगत सोहहि दरबारे ॥

Guramukhi bhagaŧ sohahi đarabaare ||

The Gurmukhs, the devotees, are exalted and beautified in the Court of the Lord.

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੇ ॥

सची बाणी सबदि सवारे ॥

Sachee baañee sabađi savaare ||

They are embellished with the True Word of His Bani, and the Word of the Shabad.

ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਸਹਜ ਸੇਤੀ ਘਰਿ ਜਾਹਾ ਹੇ ॥੧੪॥

अनदिनु गुण गावै दिनु राती सहज सेती घरि जाहा हे ॥१४॥

Ânađinu guñ gaavai đinu raaŧee sahaj seŧee ghari jaahaa he ||14||

Night and day, they sing the Glorious Praises of the Lord, day and night, and they intuitively go to their own home. ||14||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਏ ॥

सतिगुरु पूरा सबदु सुणाए ॥

Saŧiguru pooraa sabađu suñaaē ||

The Perfect True Guru proclaims the Shabad;

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹੁ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

अनदिनु भगति करहु लिव लाए ॥

Ânađinu bhagaŧi karahu liv laaē ||

Night and day, remain lovingly attuned to devotional worship.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਸਦ ਹੀ ਨਿਰਮਲ ਨਿਰਮਲ ਗੁਣ ਪਾਤਿਸਾਹਾ ਹੇ ॥੧੫॥

हरि गुण गावहि सद ही निरमल निरमल गुण पातिसाहा हे ॥१५॥

Hari guñ gaavahi sađ hee niramal niramal guñ paaŧisaahaa he ||15||

One who sings forever the Glorious Praises of the Lord, becomes immaculate; Immaculate are the Glorious Praises of the Sovereign Lord . ||15||


ਗੁਣ ਕਾ ਦਾਤਾ ਸਚਾ ਸੋਈ ॥

गुण का दाता सचा सोई ॥

Guñ kaa đaaŧaa sachaa soëe ||

The True Lord is the Giver of virtue.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥

गुरमुखि विरला बूझै कोई ॥

Guramukhi viralaa boojhai koëe ||

How rare are those who, as Gurmukh, understand this.

ਨਾਨਕ ਜਨੁ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹੇ ਬਿਗਸੈ ਸੋ ਨਾਮੁ ਬੇਪਰਵਾਹਾ ਹੇ ॥੧੬॥੨॥੧੧॥

नानक जनु नामु सलाहे बिगसै सो नामु बेपरवाहा हे ॥१६॥२॥११॥

Naanak janu naamu salaahe bigasai so naamu beparavaahaa he ||16||2||11||

Servant Nanak praises the Naam; he blossoms forth in the ecstasy of the Name of the self-sufficient Lord. ||16||2||11||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਹਰਿ ਜੀਉ ਸੇਵਿਹੁ ਅਗਮ ਅਪਾਰਾ ॥

हरि जीउ सेविहु अगम अपारा ॥

Hari jeeū sevihu âgam âpaaraa ||

Serve the Dear Lord, the inaccessible and infinite.

ਤਿਸ ਦਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਈਐ ਪਾਰਾਵਾਰਾ ॥

तिस दा अंतु न पाईऐ पारावारा ॥

Ŧis đaa ânŧŧu na paaëeâi paaraavaaraa ||

He has no end or limitation.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਰਵਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਤਿਤੁ ਘਟਿ ਮਤਿ ਅਗਾਹਾ ਹੇ ॥੧॥

गुर परसादि रविआ घट अंतरि तितु घटि मति अगाहा हे ॥१॥

Gur parasaađi raviâa ghat ânŧŧari ŧiŧu ghati maŧi âgaahaa he ||1||

By Guru's Grace, one who dwells upon the Lord deep within his heart - his heart is filled with infinite wisdom. ||1||


ਸਭ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥

सभ महि वरतै एको सोई ॥

Sabh mahi varaŧai ēko soëe ||

The One Lord is pervading and permeating amidst all.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਰਗਟੁ ਹੋਈ ॥

गुर परसादी परगटु होई ॥

Gur parasaađee paragatu hoëe ||

By Guru's Grace, He is revealed.

ਸਭਨਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ਕਰੇ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦੇਦਾ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਾ ਹੇ ॥੨॥

सभना प्रतिपाल करे जगजीवनु देदा रिजकु स्मबाहा हे ॥२॥

Sabhanaa prŧipaal kare jagajeevanu đeđaa rijaku sambbaahaa he ||2||

The Life of the world nurtures and cherishes all, giving sustenance to all. ||2||


ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੂਝਿ ਬੁਝਾਇਆ ॥

पूरै सतिगुरि बूझि बुझाइआ ॥

Poorai saŧiguri boojhi bujhaaīâa ||

The Perfect True Guru has imparted this understanding.

ਹੁਕਮੇ ਹੀ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥

हुकमे ही सभु जगतु उपाइआ ॥

Hukame hee sabhu jagaŧu ūpaaīâa ||

By the Hukam of His Command, He created the entire Universe.

ਹੁਕਮੁ ਮੰਨੇ ਸੋਈ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਹੁਕਮੁ ਸਿਰਿ ਸਾਹਾ ਪਾਤਿਸਾਹਾ ਹੇ ॥੩॥

हुकमु मंने सोई सुखु पाए हुकमु सिरि साहा पातिसाहा हे ॥३॥

Hukamu manne soëe sukhu paaē hukamu siri saahaa paaŧisaahaa he ||3||

Whoever submits to His Command, finds peace; His Command is above the heads of kings and emperors. ||3||


ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਬਦੁ ਅਪਾਰਾ ॥

सचा सतिगुरु सबदु अपारा ॥

Sachaa saŧiguru sabađu âpaaraa ||

True is the True Guru. Infinite is the Word of His Shabad.

ਤਿਸ ਦੈ ਸਬਦਿ ਨਿਸਤਰੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥

तिस दै सबदि निसतरै संसारा ॥

Ŧis đai sabađi nisaŧarai sanssaaraa ||

Through His Shabad, the world is saved.

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਦੇਦਾ ਸਾਸ ਗਿਰਾਹਾ ਹੇ ॥੪॥

आपे करता करि करि वेखै देदा सास गिराहा हे ॥४॥

Âape karaŧaa kari kari vekhai đeđaa saas giraahaa he ||4||

The Creator Himself created the creation; He gazes upon it, and blesses it with breath and nourishment. ||4||


ਕੋਟਿ ਮਧੇ ਕਿਸਹਿ ਬੁਝਾਏ ॥

कोटि मधे किसहि बुझाए ॥

Koti mađhe kisahi bujhaaē ||

Out of millions, only a few understand.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਰੰਗੁ ਲਾਏ ॥

गुर कै सबदि रते रंगु लाए ॥

Gur kai sabađi raŧe ranggu laaē ||

Imbued with the Word of the Guru's Shabad, they are colored in His Love.

ਹਰਿ ਸਾਲਾਹਹਿ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਹਰਿ ਬਖਸੇ ਭਗਤਿ ਸਲਾਹਾ ਹੇ ॥੫॥

हरि सालाहहि सदा सुखदाता हरि बखसे भगति सलाहा हे ॥५॥

Hari saalaahahi sađaa sukhađaaŧaa hari bakhase bhagaŧi salaahaa he ||5||

They praise the Lord, the Giver of peace forever; the Lord forgives His devotees, and blesses them with His Praise. ||5||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਜਨ ਸਾਚੇ ॥

सतिगुरु सेवहि से जन साचे ॥

Saŧiguru sevahi se jan saache ||

Those humble beings who serve the True Guru are true.

ਜੋ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਕਾਚਨਿ ਕਾਚੇ ॥

जो मरि जमहि काचनि काचे ॥

Jo mari jammahi kaachani kaache ||

The falsest of the false die, only to be reborn.

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਅਥਾਹਾ ਹੇ ॥੬॥

अगम अगोचरु वेपरवाहा भगति वछलु अथाहा हे ॥६॥

Âgam âgocharu veparavaahaa bhagaŧi vachhalu âŧhaahaa he ||6||

The inaccessible, unfathomable, self-sufficient, incomprehensible Lord is the Lover of His devotees. ||6||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਸਾਚੁ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ॥

सतिगुरु पूरा साचु द्रिड़ाए ॥

Saŧiguru pooraa saachu đriɍaaē ||

The Perfect True Guru implants Truth within.

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥

सचै सबदि सदा गुण गाए ॥

Sachai sabađi sađaa guñ gaaē ||

Through the True Word of the Shabad, they sing His Glorious Praises forever.

ਗੁਣਦਾਤਾ ਵਰਤੈ ਸਭ ਅੰਤਰਿ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਲਿਖਦਾ ਸਾਹਾ ਹੇ ॥੭॥

गुणदाता वरतै सभ अंतरि सिरि सिरि लिखदा साहा हे ॥७॥

Guñađaaŧaa varaŧai sabh ânŧŧari siri siri likhađaa saahaa he ||7||

The Giver of virtue is pervading deep within the nucleus of all beings; He inscribes the time of destiny upon each and every person's head. ||7||


ਸਦਾ ਹਦੂਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਪੈ ॥

सदा हदूरि गुरमुखि जापै ॥

Sađaa hađoori guramukhi jaapai ||

The Gurmukh knows that God is always ever-present.

ਸਬਦੇ ਸੇਵੈ ਸੋ ਜਨੁ ਧ੍ਰਾਪੈ ॥

सबदे सेवै सो जनु ध्रापै ॥

Sabađe sevai so janu đhraapai ||

That humble being who serves the Shabad, is comforted and fulfilled.

ਅਨਦਿਨੁ ਸੇਵਹਿ ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਓਮਾਹਾ ਹੇ ॥੮॥

अनदिनु सेवहि सची बाणी सबदि सचै ओमाहा हे ॥८॥

Ânađinu sevahi sachee baañee sabađi sachai õmaahaa he ||8||

Night and day, he serves the True Word of the Guru's Bani; he delights in the True Word of the Shabad. ||8||


ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧਾ ਬਹੁ ਕਰਮ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ॥

अगिआनी अंधा बहु करम द्रिड़ाए ॥

Âgiâanee ânđđhaa bahu karam đriɍaaē ||

The ignorant and blind cling to all sorts of rituals.

ਮਨਹਠਿ ਕਰਮ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਪਾਏ ॥

मनहठि करम फिरि जोनी पाए ॥

Manahathi karam phiri jonee paaē ||

They stubborn-mindedly perform these rituals, and are consigned to reincarnation.

ਬਿਖਿਆ ਕਾਰਣਿ ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਕਮਾਵਹਿ ਦੁਰਮਤਿ ਕਾ ਦੋਰਾਹਾ ਹੇ ॥੯॥

बिखिआ कारणि लबु लोभु कमावहि दुरमति का दोराहा हे ॥९॥

Bikhiâa kaarañi labu lobhu kamaavahi đuramaŧi kaa đoraahaa he ||9||

For the sake of poison, they act in greed and possessiveness, and evil-minded duality. ||9||


ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ॥

पूरा सतिगुरु भगति द्रिड़ाए ॥

Pooraa saŧiguru bhagaŧi đriɍaaē ||

The Perfect True Guru implants devotional worship within.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥

गुर कै सबदि हरि नामि चितु लाए ॥

Gur kai sabađi hari naami chiŧu laaē ||

Through the Word of the Guru's Shabad, he lovingly centers his consciousness on the Lord's Name.

ਮਨਿ ਤਨਿ ਹਰਿ ਰਵਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਮਨਿ ਭੀਨੈ ਭਗਤਿ ਸਲਾਹਾ ਹੇ ॥੧੦॥

मनि तनि हरि रविआ घट अंतरि मनि भीनै भगति सलाहा हे ॥१०॥

Mani ŧani hari raviâa ghat ânŧŧari mani bheenai bhagaŧi salaahaa he ||10||

The Lord pervades his mind, body and heart; deep within, his mind is drenched with devotional worship and praise of the Lord. ||10||


ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਚਾ ਅਸੁਰ ਸੰਘਾਰਣੁ ॥

मेरा प्रभु साचा असुर संघारणु ॥

Meraa prbhu saachaa âsur sangghaarañu ||

My True Lord God is the Destroyer of demons.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਭਗਤਿ ਨਿਸਤਾਰਣੁ ॥

गुर कै सबदि भगति निसतारणु ॥

Gur kai sabađi bhagaŧi nisaŧaarañu ||

Through the Word of the Guru's Shabad, His devotees are saved.

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਚਾ ਸਦ ਹੀ ਸਾਚਾ ਸਿਰਿ ਸਾਹਾ ਪਾਤਿਸਾਹਾ ਹੇ ॥੧੧॥

मेरा प्रभु साचा सद ही साचा सिरि साहा पातिसाहा हे ॥११॥

Meraa prbhu saachaa sađ hee saachaa siri saahaa paaŧisaahaa he ||11||

My True Lord God is forever True. He is the Emperor over the heads of kings. ||11||


ਸੇ ਭਗਤ ਸਚੇ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਏ ॥

से भगत सचे तेरै मनि भाए ॥

Se bhagaŧ sache ŧerai mani bhaaē ||

True are those devotees, who are pleasing to Your Mind.

ਦਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਕਰਹਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਏ ॥

दरि कीरतनु करहि गुर सबदि सुहाए ॥

Đari keeraŧanu karahi gur sabađi suhaaē ||

They sing the Kirtan of His Praises at His Door; they are embellished and exalted by the Word of the Guru's Shabad.

ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਅਨਦਿਨੁ ਗਾਵਹਿ ਨਿਰਧਨ ਕਾ ਨਾਮੁ ਵੇਸਾਹਾ ਹੇ ॥੧੨॥

साची बाणी अनदिनु गावहि निरधन का नामु वेसाहा हे ॥१२॥

Saachee baañee ânađinu gaavahi nirađhan kaa naamu vesaahaa he ||12||

Night and day, they sing the True Word of His Bani. The Naam is the wealth of the poor. ||12||


ਜਿਨ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਵਿਛੋੜਹਿ ਨਾਹੀ ॥

जिन आपे मेलि विछोड़हि नाही ॥

Jin âape meli vichhoɍahi naahee ||

Those whom You unite, Lord, are never separated again.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੀ ॥

गुर कै सबदि सदा सालाही ॥

Gur kai sabađi sađaa saalaahee ||

Through the Word of the Guru's Shabad, they praise You forever.

ਸਭਨਾ ਸਿਰਿ ਤੂ ਏਕੋ ਸਾਹਿਬੁ ਸਬਦੇ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਾ ਹੇ ॥੧੩॥

सभना सिरि तू एको साहिबु सबदे नामु सलाहा हे ॥१३॥

Sabhanaa siri ŧoo ēko saahibu sabađe naamu salaahaa he ||13||

You are the One Lord and Master over all. Through the Shabad, the Naam is praised. ||13||


ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਤੁਧੁਨੋ ਕੋਈ ਨ ਜਾਣੀ ॥

बिनु सबदै तुधुनो कोई न जाणी ॥

Binu sabađai ŧuđhuno koëe na jaañee ||

Without the Shabad, no one knows You.

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਕਥੀ ਅਕਥ ਕਹਾਣੀ ॥

तुधु आपे कथी अकथ कहाणी ॥

Ŧuđhu âape kaŧhee âkaŧh kahaañee ||

You Yourself speak the Unspoken Speech.

ਆਪੇ ਸਬਦੁ ਸਦਾ ਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਸੰਬਾਹਾ ਹੇ ॥੧੪॥

आपे सबदु सदा गुरु दाता हरि नामु जपि स्मबाहा हे ॥१४॥

Âape sabađu sađaa guru đaaŧaa hari naamu japi sambbaahaa he ||14||

You Yourself are the Shabad forever, the Guru, the Great Giver; chanting the Lord's Name, You bestow Your treasure. ||14||


ਤੂ ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾ ॥

तू आपे करता सिरजणहारा ॥

Ŧoo âape karaŧaa sirajañahaaraa ||

You Yourself are the Creator of the Universe.

ਤੇਰਾ ਲਿਖਿਆ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰਾ ॥

तेरा लिखिआ कोइ न मेटणहारा ॥

Ŧeraa likhiâa koī na metañahaaraa ||

No one can erase what You have written.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਦੇਵਹਿ ਤੂ ਆਪੇ ਸਹਸਾ ਗਣਤ ਨ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੫॥

गुरमुखि नामु देवहि तू आपे सहसा गणत न ताहा हे ॥१५॥

Guramukhi naamu đevahi ŧoo âape sahasaa gañaŧ na ŧaahaa he ||15||

You Yourself bless the Gurmukh with the Naam, who is no longer skeptical, and is not held to account. ||15||


ਭਗਤ ਸਚੇ ਤੇਰੈ ਦਰਵਾਰੇ ॥

भगत सचे तेरै दरवारे ॥

Bhagaŧ sache ŧerai đaravaare ||

Your true devotees stand at the Door of Your Court.

ਸਬਦੇ ਸੇਵਨਿ ਭਾਇ ਪਿਆਰੇ ॥

सबदे सेवनि भाइ पिआरे ॥

Sabađe sevani bhaaī piâare ||

They serve the Shabad with love and affection.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਨਾਮੇ ਕਾਰਜੁ ਸੋਹਾ ਹੇ ॥੧੬॥੩॥੧੨॥

नानक नामि रते बैरागी नामे कारजु सोहा हे ॥१६॥३॥१२॥

Naanak naami raŧe bairaagee naame kaaraju sohaa he ||16||3||12||

O Nanak, those who are attuned to the Naam remain detached; through the Naam, their affairs are resolved. ||16||3||12||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਭਿ ਸਾਚੈ ਇਕੁ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਆ ॥

मेरै प्रभि साचै इकु खेलु रचाइआ ॥

Merai prbhi saachai īku khelu rachaaīâa ||

My True Lord God has staged a play.

ਕੋਇ ਨ ਕਿਸ ਹੀ ਜੇਹਾ ਉਪਾਇਆ ॥

कोइ न किस ही जेहा उपाइआ ॥

Koī na kis hee jehaa ūpaaīâa ||

He has created no one like anyone else.

ਆਪੇ ਫਰਕੁ ਕਰੇ ਵੇਖਿ ਵਿਗਸੈ ਸਭਿ ਰਸ ਦੇਹੀ ਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧॥

आपे फरकु करे वेखि विगसै सभि रस देही माहा हे ॥१॥

Âape pharaku kare vekhi vigasai sabhi ras đehee maahaa he ||1||

He made them different, and he gazes upon them with pleasure; he placed all the flavors in the body. ||1||


ਵਾਜੈ ਪਉਣੁ ਤੈ ਆਪਿ ਵਜਾਏ ॥

वाजै पउणु तै आपि वजाए ॥

Vaajai paūñu ŧai âapi vajaaē ||

You Yourself vibrate the beat of the breath.

ਸਿਵ ਸਕਤੀ ਦੇਹੀ ਮਹਿ ਪਾਏ ॥

सिव सकती देही महि पाए ॥

Siv sakaŧee đehee mahi paaē ||

Shiva and Shakti, energy and matter - You have placed them into the body.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਉਲਟੀ ਹੋਵੈ ਗਿਆਨ ਰਤਨੁ ਸਬਦੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੨॥

गुर परसादी उलटी होवै गिआन रतनु सबदु ताहा हे ॥२॥

Gur parasaađee ūlatee hovai giâan raŧanu sabađu ŧaahaa he ||2||

By Guru's Grace, one turns away from the world, and attains the jewel of spiritual wisdom, and the Word of the Shabad. ||2||


ਅੰਧੇਰਾ ਚਾਨਣੁ ਆਪੇ ਕੀਆ ॥

अंधेरा चानणु आपे कीआ ॥

Ânđđheraa chaanañu âape keeâa ||

He Himself created darkness and light.

ਏਕੋ ਵਰਤੈ ਅਵਰੁ ਨ ਬੀਆ ॥

एको वरतै अवरु न बीआ ॥

Ēko varaŧai âvaru na beeâa ||

He alone is pervasive; there is no other at all.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਕਮਲੁ ਬਿਗਸੈ ਬੁਧਿ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੩॥

गुर परसादी आपु पछाणै कमलु बिगसै बुधि ताहा हे ॥३॥

Gur parasaađee âapu pachhaañai kamalu bigasai buđhi ŧaahaa he ||3||

One who realizes his own self - by Guru's Grace, the lotus of his mind blossoms forth. ||3||


ਅਪਣੀ ਗਹਣ ਗਤਿ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ॥

अपणी गहण गति आपे जाणै ॥

Âpañee gahañ gaŧi âape jaañai ||

Only He Himself knows His depth and extent.

ਹੋਰੁ ਲੋਕੁ ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣੈ ॥

होरु लोकु सुणि सुणि आखि वखाणै ॥

Horu loku suñi suñi âakhi vakhaañai ||

Other people can only listen and hear what is spoken and said.

ਗਿਆਨੀ ਹੋਵੈ ਸੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਸਾਚੀ ਸਿਫਤਿ ਸਲਾਹਾ ਹੇ ॥੪॥

गिआनी होवै सु गुरमुखि बूझै साची सिफति सलाहा हे ॥४॥

Giâanee hovai su guramukhi boojhai saachee siphaŧi salaahaa he ||4||

One who is spiritually wise, understands himself as Gurmukh; he praises the True Lord. ||4||


ਦੇਹੀ ਅੰਦਰਿ ਵਸਤੁ ਅਪਾਰਾ ॥

देही अंदरि वसतु अपारा ॥

Đehee ânđđari vasaŧu âpaaraa ||

Deep within the body is the priceless object.

ਆਪੇ ਕਪਟ ਖੁਲਾਵਣਹਾਰਾ ॥

आपे कपट खुलावणहारा ॥

Âape kapat khulaavañahaaraa ||

He Himself opens the doors.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝਾਹਾ ਹੇ ॥੫॥

गुरमुखि सहजे अम्रितु पीवै त्रिसना अगनि बुझाहा हे ॥५॥

Guramukhi sahaje âmmmriŧu peevai ŧrisanaa âgani bujhaahaa he ||5||

The Gurmukh intuitively drinks in the Ambrosial Nectar, and the fire of desire is quenched. ||5||


ਸਭਿ ਰਸ ਦੇਹੀ ਅੰਦਰਿ ਪਾਏ ॥

सभि रस देही अंदरि पाए ॥

Sabhi ras đehee ânđđari paaē ||

He placed all the flavors within the body.

ਵਿਰਲੇ ਕਉ ਗੁਰੁ ਸਬਦੁ ਬੁਝਾਏ ॥

विरले कउ गुरु सबदु बुझाए ॥

Virale kaū guru sabađu bujhaaē ||

How rare are those who understand, through the Word of the Guru's Shabad.

ਅੰਦਰੁ ਖੋਜੇ ਸਬਦੁ ਸਾਲਾਹੇ ਬਾਹਰਿ ਕਾਹੇ ਜਾਹਾ ਹੇ ॥੬॥

अंदरु खोजे सबदु सालाहे बाहरि काहे जाहा हे ॥६॥

Ânđđaru khoje sabađu saalaahe baahari kaahe jaahaa he ||6||

So search within yourself, and praise the Shabad. Why run around outside your self? ||6||


ਵਿਣੁ ਚਾਖੇ ਸਾਦੁ ਕਿਸੈ ਨ ਆਇਆ ॥

विणु चाखे सादु किसै न आइआ ॥

Viñu chaakhe saađu kisai na âaīâa ||

Without tasting, no one enjoys the flavor.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆਇਆ ॥

गुर कै सबदि अम्रितु पीआइआ ॥

Gur kai sabađi âmmmriŧu peeâaīâa ||

Through the Word of the Guru's Shabad, one drinks in the Ambrosial Nectar.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀ ਅਮਰਾ ਪਦੁ ਹੋਏ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਰਸੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੭॥

अम्रितु पी अमरा पदु होए गुर कै सबदि रसु ताहा हे ॥७॥

Âmmmriŧu pee âmaraa pađu hoē gur kai sabađi rasu ŧaahaa he ||7||

The Ambrosial Nectar is drunk, and the immoral status is obtained, when one obtains the sublime essence of the Guru's Shabad. ||7||


ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਸੋ ਸਭਿ ਗੁਣ ਜਾਣੈ ॥

आपु पछाणै सो सभि गुण जाणै ॥

Âapu pachhaañai so sabhi guñ jaañai ||

One who realizes himself, knows all virtues.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੈ ॥

गुर कै सबदि हरि नामु वखाणै ॥

Gur kai sabađi hari naamu vakhaañai ||

Through the Word of the Guru's Shabad, he chants the Name of the Lord.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮਿ ਰਤਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਹਾ ਹੇ ॥੮॥

अनदिनु नामि रता दिनु राती माइआ मोहु चुकाहा हे ॥८॥

Ânađinu naami raŧaa đinu raaŧee maaīâa mohu chukaahaa he ||8||

Night and day, he remains imbued with the Naam, day and night; he is rid of emotional attachment to Maya. ||8||


ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਪਾਏ ॥

गुर सेवा ते सभु किछु पाए ॥

Gur sevaa ŧe sabhu kichhu paaē ||

Serving the Guru, all things are obtained;

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥

हउमै मेरा आपु गवाए ॥

Haūmai meraa âapu gavaaē ||

Egotism, possessiveness and self-conceit are taken away.

ਆਪੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਸੋਹਾ ਹੇ ॥੯॥

आपे क्रिपा करे सुखदाता गुर कै सबदे सोहा हे ॥९॥

Âape kripaa kare sukhađaaŧaa gur kai sabađe sohaa he ||9||

The Lord, the Giver of peace Himself grants His Grace; He exalts and adorns with the Word of the Guru's Shabad. ||9||


ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈ ਬਾਣੀ ॥

गुर का सबदु अम्रित है बाणी ॥

Gur kaa sabađu âmmmriŧ hai baañee ||

The Guru's Shabad is the Ambrosial Bani.

ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੀ ॥

अनदिनु हरि का नामु वखाणी ॥

Ânađinu hari kaa naamu vakhaañee ||

Night and day, chant the Name of the Lord.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਚਾ ਵਸੈ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸੋ ਘਟੁ ਨਿਰਮਲੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੦॥

हरि हरि सचा वसै घट अंतरि सो घटु निरमलु ताहा हे ॥१०॥

Hari hari sachaa vasai ghat ânŧŧari so ghatu niramalu ŧaahaa he ||10||

That heart becomes immaculate, which is filled with the True Lord, Har, Har. ||10||


ਸੇਵਕ ਸੇਵਹਿ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹਹਿ ॥

सेवक सेवहि सबदि सलाहहि ॥

Sevak sevahi sabađi salaahahi ||

His servants serve, and praise His Shabad.

ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ॥

सदा रंगि राते हरि गुण गावहि ॥

Sađaa ranggi raaŧe hari guñ gaavahi ||

Imbued forever with the color of His Love, they sing the Glorious Praises of the Lord.

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਏ ਪਰਮਲ ਵਾਸੁ ਮਨਿ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੧॥

आपे बखसे सबदि मिलाए परमल वासु मनि ताहा हे ॥११॥

Âape bakhase sabađi milaaē paramal vaasu mani ŧaahaa he ||11||

He Himself forgives, and unites them with the Shabad; the fragrance of sandalwood permeates their minds. ||11||


ਸਬਦੇ ਅਕਥੁ ਕਥੇ ਸਾਲਾਹੇ ॥

सबदे अकथु कथे सालाहे ॥

Sabađe âkaŧhu kaŧhe saalaahe ||

Through the Shabad, they speak the Unspoken, and praise the Lord.

ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਸਾਚੇ ਵੇਪਰਵਾਹੇ ॥

मेरे प्रभ साचे वेपरवाहे ॥

Mere prbh saache veparavaahe ||

My True Lord God is self-sufficient.

ਆਪੇ ਗੁਣਦਾਤਾ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਏ ਸਬਦੈ ਕਾ ਰਸੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੨॥

आपे गुणदाता सबदि मिलाए सबदै का रसु ताहा हे ॥१२॥

Âape guñađaaŧaa sabađi milaaē sabađai kaa rasu ŧaahaa he ||12||

The Giver of virtue Himself unites them with the Shabad; they enjoy the sublime essence of the Shabad. ||12||


ਮਨਮੁਖੁ ਭੂਲਾ ਠਉਰ ਨ ਪਾਏ ॥

मनमुखु भूला ठउर न पाए ॥

Manamukhu bhoolaa thaūr na paaē ||

The confused, self-willed manmukhs find no place of rest.

ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਕਰਮ ਕਮਾਏ ॥

जो धुरि लिखिआ सु करम कमाए ॥

Jo đhuri likhiâa su karam kamaaē ||

They do those deeds which they are pre-destined to do.

ਬਿਖਿਆ ਰਾਤੇ ਬਿਖਿਆ ਖੋਜੈ ਮਰਿ ਜਨਮੈ ਦੁਖੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੩॥

बिखिआ राते बिखिआ खोजै मरि जनमै दुखु ताहा हे ॥१३॥

Bikhiâa raaŧe bikhiâa khojai mari janamai đukhu ŧaahaa he ||13||

Imbued with poison, they search out poison, and suffer the pains of death and rebirth. ||13||


ਆਪੇ ਆਪਿ ਆਪਿ ਸਾਲਾਹੇ ॥

आपे आपि आपि सालाहे ॥

Âape âapi âapi saalaahe ||

He Himself praises Himself.

ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਪ੍ਰਭ ਤੁਝ ਹੀ ਮਾਹੇ ॥

तेरे गुण प्रभ तुझ ही माहे ॥

Ŧere guñ prbh ŧujh hee maahe ||

Your Glorious Virtues are within You alone, God.

ਤੂ ਆਪਿ ਸਚਾ ਤੇਰੀ ਬਾਣੀ ਸਚੀ ਆਪੇ ਅਲਖੁ ਅਥਾਹਾ ਹੇ ॥੧੪॥

तू आपि सचा तेरी बाणी सची आपे अलखु अथाहा हे ॥१४॥

Ŧoo âapi sachaa ŧeree baañee sachee âape âlakhu âŧhaahaa he ||14||

You Yourself are True, and True is the Word of Your Bani. You Yourself are invisible and unknowable. ||14||


ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਦਾਤੇ ਕੋਇ ਨ ਪਾਏ ॥

बिनु गुर दाते कोइ न पाए ॥

Binu gur đaaŧe koī na paaē ||

Without the Guru, the Giver, no one finds the Lord,

ਲਖ ਕੋਟੀ ਜੇ ਕਰਮ ਕਮਾਏ ॥

लख कोटी जे करम कमाए ॥

Lakh kotee je karam kamaaē ||

Though one may make hundreds of thousands and millions of attempts.

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਵਸਿਆ ਸਬਦੇ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹਾ ਹੇ ॥੧੫॥

गुर किरपा ते घट अंतरि वसिआ सबदे सचु सालाहा हे ॥१५॥

Gur kirapaa ŧe ghat ânŧŧari vasiâa sabađe sachu saalaahaa he ||15||

By Guru's Grace, He dwells deep within the heart; through the Shabad, praise the True Lord. ||15||


ਸੇ ਜਨ ਮਿਲੇ ਧੁਰਿ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥

से जन मिले धुरि आपि मिलाए ॥

Se jan mile đhuri âapi milaaē ||

They alone meet Him, whom the Lord unites with Himself.

ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਏ ॥

साची बाणी सबदि सुहाए ॥

Saachee baañee sabađi suhaaē ||

They are adorned and exalted with the True Word of His Bani, and the Shabad.

ਨਾਨਕ ਜਨੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਨਿਤ ਸਾਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਹ ਗੁਣੀ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧੬॥੪॥੧੩॥

नानक जनु गुण गावै नित साचे गुण गावह गुणी समाहा हे ॥१६॥४॥१३॥

Naanak janu guñ gaavai niŧ saache guñ gaavah guñee samaahaa he ||16||4||13||

Servant Nanak continually sings the Glorious Praises of the True Lord; singing His Glories, he is immersed in the Glorious Lord of Virtue. ||16||4||13||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਨਿਹਚਲੁ ਏਕੁ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥

निहचलु एकु सदा सचु सोई ॥

Nihachalu ēku sađaa sachu soëe ||

The One Lord is eternal and unchanging, forever True.

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਸੋਝੀ ਹੋਈ ॥

पूरे गुर ते सोझी होई ॥

Poore gur ŧe sojhee hoëe ||

Through the Perfect Guru, this understanding is obtained.

ਹਰਿ ਰਸਿ ਭੀਨੇ ਸਦਾ ਧਿਆਇਨਿ ਗੁਰਮਤਿ ਸੀਲੁ ਸੰਨਾਹਾ ਹੇ ॥੧॥

हरि रसि भीने सदा धिआइनि गुरमति सीलु संनाहा हे ॥१॥

Hari rasi bheene sađaa đhiâaīni guramaŧi seelu sannaahaa he ||1||

Those who are drenched with the sublime essence of the Lord, meditate forever on Him; following the Guru's Teachings, they obtain the armor of humility. ||1||


ਅੰਦਰਿ ਰੰਗੁ ਸਦਾ ਸਚਿਆਰਾ ॥

अंदरि रंगु सदा सचिआरा ॥

Ânđđari ranggu sađaa sachiâaraa ||

Deep within, they love the True Lord forever.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਪਿਆਰਾ ॥

गुर कै सबदि हरि नामि पिआरा ॥

Gur kai sabađi hari naami piâaraa ||

Through the Word of the Guru's Shabad, they love the Lord's Name.

ਨਉ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਵਸਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਛੋਡਿਆ ਮਾਇਆ ਕਾ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੨॥

नउ निधि नामु वसिआ घट अंतरि छोडिआ माइआ का लाहा हे ॥२॥

Naū niđhi naamu vasiâa ghat ânŧŧari chhodiâa maaīâa kaa laahaa he ||2||

The Naam, the embodiment of the nine treasures, abides within their hearts; they renounce the profit of Maya. ||2||


ਰਈਅਤਿ ਰਾਜੇ ਦੁਰਮਤਿ ਦੋਈ ॥

रईअति राजे दुरमति दोई ॥

Raëeâŧi raaje đuramaŧi đoëe ||

Both the king and his subjects are involved in evil-mindedness and duality.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਏਕੁ ਨ ਹੋਈ ॥

बिनु सतिगुर सेवे एकु न होई ॥

Binu saŧigur seve ēku na hoëe ||

Without serving the True Guru, they do not become one with the Lord.

ਏਕੁ ਧਿਆਇਨਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਨਿ ਨਿਹਚਲੁ ਰਾਜੁ ਤਿਨਾਹਾ ਹੇ ॥੩॥

एकु धिआइनि सदा सुखु पाइनि निहचलु राजु तिनाहा हे ॥३॥

Ēku đhiâaīni sađaa sukhu paaīni nihachalu raaju ŧinaahaa he ||3||

Those who meditate on the One Lord find eternal peace. Their power is eternal and unfailing. ||3||


ਆਵਣੁ ਜਾਣਾ ਰਖੈ ਨ ਕੋਈ ॥

आवणु जाणा रखै न कोई ॥

Âavañu jaañaa rakhai na koëe ||

No one can save them from coming and going.

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣੁ ਤਿਸੈ ਤੇ ਹੋਈ ॥

जमणु मरणु तिसै ते होई ॥

Jammañu marañu ŧisai ŧe hoëe ||

Birth and death come from Him.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚਾ ਸਦਾ ਧਿਆਵਹੁ ਗਤਿ ਮੁਕਤਿ ਤਿਸੈ ਤੇ ਪਾਹਾ ਹੇ ॥੪॥

गुरमुखि साचा सदा धिआवहु गति मुकति तिसै ते पाहा हे ॥४॥

Guramukhi saachaa sađaa đhiâavahu gaŧi mukaŧi ŧisai ŧe paahaa he ||4||

The Gurmukh meditates forever on the True Lord. Emancipation and liberation are obtained from Him. ||4||


ਸਚੁ ਸੰਜਮੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੁਆਰੈ ॥

सचु संजमु सतिगुरू दुआरै ॥

Sachu sanjjamu saŧiguroo đuâarai ||

Truth and self-control are found through the Door of the True Guru.

ਹਉਮੈ ਕ੍ਰੋਧੁ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੈ ॥

हउमै क्रोधु सबदि निवारै ॥

Haūmai krođhu sabađi nivaarai ||

Egotism and anger are silenced through the Shabad.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਸੀਲੁ ਸੰਤੋਖੁ ਸਭੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੫॥

सतिगुरु सेवि सदा सुखु पाईऐ सीलु संतोखु सभु ताहा हे ॥५॥

Saŧiguru sevi sađaa sukhu paaëeâi seelu sanŧŧokhu sabhu ŧaahaa he ||5||

Serving the True Guru, lasting peace is found; humility and contentment all come from Him. ||5||


ਹਉਮੈ ਮੋਹੁ ਉਪਜੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥

हउमै मोहु उपजै संसारा ॥

Haūmai mohu ūpajai sanssaaraa ||

Out of egotism and attachment, the Universe welled up.

ਸਭੁ ਜਗੁ ਬਿਨਸੈ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਾ ॥

सभु जगु बिनसै नामु विसारा ॥

Sabhu jagu binasai naamu visaaraa ||

Forgetting the Naam, the Name of the Lord, all the world perishes.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਈਐ ਨਾਮੁ ਸਚਾ ਜਗਿ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੬॥

बिनु सतिगुर सेवे नामु न पाईऐ नामु सचा जगि लाहा हे ॥६॥

Binu saŧigur seve naamu na paaëeâi naamu sachaa jagi laahaa he ||6||

Without serving the True Guru, the Naam is not obtained. The Naam is the True profit in this world. ||6||


ਸਚਾ ਅਮਰੁ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇਆ ॥

सचा अमरु सबदि सुहाइआ ॥

Sachaa âmaru sabađi suhaaīâa ||

True is His Will, beauteous and pleasing through the Word of the Shabad.

ਪੰਚ ਸਬਦ ਮਿਲਿ ਵਾਜਾ ਵਾਇਆ ॥

पंच सबद मिलि वाजा वाइआ ॥

Pancch sabađ mili vaajaa vaaīâa ||

The Panch Shabad, the five primal sounds, vibrate and resonate.

ਸਦਾ ਕਾਰਜੁ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਸੁਹੇਲਾ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਕਾਰਜੁ ਕੇਹਾ ਹੇ ॥੭॥

सदा कारजु सचि नामि सुहेला बिनु सबदै कारजु केहा हे ॥७॥

Sađaa kaaraju sachi naami suhelaa binu sabađai kaaraju kehaa he ||7||

Through the True Name, one's actions are forever embellished. Without the Shabad, what can anyone do? ||7||


ਖਿਨ ਮਹਿ ਹਸੈ ਖਿਨ ਮਹਿ ਰੋਵੈ ॥

खिन महि हसै खिन महि रोवै ॥

Khin mahi hasai khin mahi rovai ||

One instant, he laughs, and the next instant, he cries.

ਦੂਜੀ ਦੁਰਮਤਿ ਕਾਰਜੁ ਨ ਹੋਵੈ ॥

दूजी दुरमति कारजु न होवै ॥

Đoojee đuramaŧi kaaraju na hovai ||

Because of duality and evil-mindedness, his affairs are not resolved.

ਸੰਜੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਕਰਤੈ ਲਿਖਿ ਪਾਏ ਕਿਰਤੁ ਨ ਚਲੈ ਚਲਾਹਾ ਹੇ ॥੮॥

संजोगु विजोगु करतै लिखि पाए किरतु न चलै चलाहा हे ॥८॥

Sanjjogu vijogu karaŧai likhi paaē kiraŧu na chalai chalaahaa he ||8||

Union and separation are pre-ordained by the Creator. Actions already committed cannot be taken back. ||8||


ਜੀਵਨ ਮੁਕਤਿ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਕਮਾਏ ॥

जीवन मुकति गुर सबदु कमाए ॥

Jeevan mukaŧi gur sabađu kamaaē ||

One who lives the Word of the Guru's Shabad becomes Jivan Mukta - liberated while yet alive.

ਹਰਿ ਸਿਉ ਸਦ ਹੀ ਰਹੈ ਸਮਾਏ ॥

हरि सिउ सद ही रहै समाए ॥

Hari siū sađ hee rahai samaaē ||

He remains forever immersed in the Lord.

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਨ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੯॥

गुर किरपा ते मिलै वडिआई हउमै रोगु न ताहा हे ॥९॥

Gur kirapaa ŧe milai vadiâaëe haūmai rogu na ŧaahaa he ||9||

By Guru's Grace, one is blessed with glorious greatness; he is not afflicted by the disease of egotism. ||9||


ਰਸ ਕਸ ਖਾਏ ਪਿੰਡੁ ਵਧਾਏ ॥

रस कस खाए पिंडु वधाए ॥

Ras kas khaaē pinddu vađhaaē ||

Eating tasty delicacies, he fattens up his body

ਭੇਖ ਕਰੈ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਨ ਕਮਾਏ ॥

भेख करै गुर सबदु न कमाए ॥

Bhekh karai gur sabađu na kamaaē ||

And wears religious robes, but he does not live to the Word of the Guru's Shabad.

ਅੰਤਰਿ ਰੋਗੁ ਮਹਾ ਦੁਖੁ ਭਾਰੀ ਬਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧੦॥

अंतरि रोगु महा दुखु भारी बिसटा माहि समाहा हे ॥१०॥

Ânŧŧari rogu mahaa đukhu bhaaree bisataa maahi samaahaa he ||10||

Deep with the nucleus of his being is the great disease; he suffers terrible pain, and eventually sinks into the manure. ||10||


ਬੇਦ ਪੜਹਿ ਪੜਿ ਬਾਦੁ ਵਖਾਣਹਿ ॥

बेद पड़हि पड़ि बादु वखाणहि ॥

Beđ paɍahi paɍi baađu vakhaañahi ||

He reads and studies the Vedas, and argues about them;

ਘਟ ਮਹਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਤਿਸੁ ਸਬਦਿ ਨ ਪਛਾਣਹਿ ॥

घट महि ब्रहमु तिसु सबदि न पछाणहि ॥

Ghat mahi brhamu ŧisu sabađi na pachhaañahi ||

God is within his own heart, but he does not recognize the Word of the Shabad.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਤਤੁ ਬਿਲੋਵੈ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੧॥

गुरमुखि होवै सु ततु बिलोवै रसना हरि रसु ताहा हे ॥११॥

Guramukhi hovai su ŧaŧu bilovai rasanaa hari rasu ŧaahaa he ||11||

One who becomes Gurmukh churns the essence of reality; his tongue savors the sublime essence of the Lord. ||11||


ਘਰਿ ਵਥੁ ਛੋਡਹਿ ਬਾਹਰਿ ਧਾਵਹਿ ॥

घरि वथु छोडहि बाहरि धावहि ॥

Ghari vaŧhu chhodahi baahari đhaavahi ||

Those who forsake the object within their own hearts, wander outside.

ਮਨਮੁਖ ਅੰਧੇ ਸਾਦੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ॥

मनमुख अंधे सादु न पावहि ॥

Manamukh ânđđhe saađu na paavahi ||

The blind, self-willed manmukhs do not taste the flavor of God.

ਅਨ ਰਸ ਰਾਤੀ ਰਸਨਾ ਫੀਕੀ ਬੋਲੇ ਹਰਿ ਰਸੁ ਮੂਲਿ ਨ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੨॥

अन रस राती रसना फीकी बोले हरि रसु मूलि न ताहा हे ॥१२॥

Ân ras raaŧee rasanaa pheekee bole hari rasu mooli na ŧaahaa he ||12||

Imbued with the taste of another, their tongues speak tasteless, insipid words. They never taste the sublime essence of the Lord. ||12||


ਮਨਮੁਖ ਦੇਹੀ ਭਰਮੁ ਭਤਾਰੋ ॥

मनमुख देही भरमु भतारो ॥

Manamukh đehee bharamu bhaŧaaro ||

The self-willed manmukh has doubt as his spouse.

ਦੁਰਮਤਿ ਮਰੈ ਨਿਤ ਹੋਇ ਖੁਆਰੋ ॥

दुरमति मरै नित होइ खुआरो ॥

Đuramaŧi marai niŧ hoī khuâaro ||

He dies of evil-mindedness, and suffers forever.

ਕਾਮਿ ਕ੍ਰੋਧਿ ਮਨੁ ਦੂਜੈ ਲਾਇਆ ਸੁਪਨੈ ਸੁਖੁ ਨ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੩॥

कामि क्रोधि मनु दूजै लाइआ सुपनै सुखु न ताहा हे ॥१३॥

Kaami krođhi manu đoojai laaīâa supanai sukhu na ŧaahaa he ||13||

His mind is attached to sexual desire, anger and duality, and he does not find peace, even in dreams. ||13||


ਕੰਚਨ ਦੇਹੀ ਸਬਦੁ ਭਤਾਰੋ ॥

कंचन देही सबदु भतारो ॥

Kancchan đehee sabađu bhaŧaaro ||

The body becomes golden, with the Word of the Shabad as its spouse.

ਅਨਦਿਨੁ ਭੋਗ ਭੋਗੇ ਹਰਿ ਸਿਉ ਪਿਆਰੋ ॥

अनदिनु भोग भोगे हरि सिउ पिआरो ॥

Ânađinu bhog bhoge hari siū piâaro ||

Night and day, enjoy the enjoyments, and be in love with the Lord.

ਮਹਲਾ ਅੰਦਰਿ ਗੈਰ ਮਹਲੁ ਪਾਏ ਭਾਣਾ ਬੁਝਿ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧੪॥

महला अंदरि गैर महलु पाए भाणा बुझि समाहा हे ॥१४॥

Mahalaa ânđđari gair mahalu paaē bhaañaa bujhi samaahaa he ||14||

Deep within the mansion of the self, one finds the Lord, who transcends this mansion. Realizing His Will, we merge in Him. ||14||


ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਦੇਵਣਹਾਰਾ ॥

आपे देवै देवणहारा ॥

Âape đevai đevañahaaraa ||

The Great Giver Himself gives.

ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਨਹੀ ਕਿਸੈ ਕਾ ਚਾਰਾ ॥

तिसु आगै नही किसै का चारा ॥

Ŧisu âagai nahee kisai kaa chaaraa ||

No one has any power to stand against Him.

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਏ ਤਿਸ ਦਾ ਸਬਦੁ ਅਥਾਹਾ ਹੇ ॥੧੫॥

आपे बखसे सबदि मिलाए तिस दा सबदु अथाहा हे ॥१५॥

Âape bakhase sabađi milaaē ŧis đaa sabađu âŧhaahaa he ||15||

He Himself forgives, and unites us with the Shabad; The Word of His Shabad is unfathomable. ||15||


ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਹੈ ਤਿਸੁ ਕੇਰਾ ॥

जीउ पिंडु सभु है तिसु केरा ॥

Jeeū pinddu sabhu hai ŧisu keraa ||

Body and soul, all belong to Him.

ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਠਾਕੁਰੁ ਮੇਰਾ ॥

सचा साहिबु ठाकुरु मेरा ॥

Sachaa saahibu thaakuru meraa ||

The True Lord is my only Lord and Master.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਬਾਣੀ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਜਪੁ ਜਾਪਿ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧੬॥੫॥੧੪॥

नानक गुरबाणी हरि पाइआ हरि जपु जापि समाहा हे ॥१६॥५॥१४॥

Naanak gurabaañee hari paaīâa hari japu jaapi samaahaa he ||16||5||14||

O Nanak, through the Word of the Guru's Bani, I have found the Lord. Chanting the Lord's Chant, I merge in Him. ||16||5||14||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਦ ਬੇਦ ਬੀਚਾਰੁ ॥

गुरमुखि नाद बेद बीचारु ॥

Guramukhi naađ beđ beechaaru ||

The Gurmukh contemplates the sound current of the Naad instead of the Vedas.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਆਪਾਰੁ ॥

गुरमुखि गिआनु धिआनु आपारु ॥

Guramukhi giâanu đhiâanu âapaaru ||

The Gurmukh attains infinite spiritual wisdom and meditation.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਰ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪੂਰਾ ਪਾਇਦਾ ॥੧॥

गुरमुखि कार करे प्रभ भावै गुरमुखि पूरा पाइदा ॥१॥

Guramukhi kaar kare prbh bhaavai guramukhi pooraa paaīđaa ||1||

The Gurmukh acts in harmony with God's Will; the Gurmukh finds perfection. ||1||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨੂਆ ਉਲਟਿ ਪਰਾਵੈ ॥

गुरमुखि मनूआ उलटि परावै ॥

Guramukhi manooâa ūlati paraavai ||

The mind of the Gurmukh turns away from the world.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਾਣੀ ਨਾਦੁ ਵਜਾਵੈ ॥

गुरमुखि बाणी नादु वजावै ॥

Guramukhi baañee naađu vajaavai ||

The Gurmukh vibrates the Naad, the sound current of the Guru's Bani.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚਿ ਰਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਇਦਾ ॥੨॥

गुरमुखि सचि रते बैरागी निज घरि वासा पाइदा ॥२॥

Guramukhi sachi raŧe bairaagee nij ghari vaasaa paaīđaa ||2||

The Gurmukh, attuned to the Truth, remains detached, and dwells in the home of the self deep within. ||2||


ਗੁਰ ਕੀ ਸਾਖੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਭਾਖੀ ॥

गुर की साखी अम्रित भाखी ॥

Gur kee saakhee âmmmriŧ bhaakhee ||

I speak the Ambrosial Teachings of the Guru.

ਸਚੈ ਸਬਦੇ ਸਚੁ ਸੁਭਾਖੀ ॥

सचै सबदे सचु सुभाखी ॥

Sachai sabađe sachu subhaakhee ||

I lovingly chant the Truth, through the True Word of the Shabad.

ਸਦਾ ਸਚਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਮਨੁ ਮੇਰਾ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੩॥

सदा सचि रंगि राता मनु मेरा सचे सचि समाइदा ॥३॥

Sađaa sachi ranggi raaŧaa manu meraa sache sachi samaaīđaa ||3||

My mind remains forever imbued with the Love of the True Lord. I am immersed in the Truest of the True. ||3||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸਤ ਸਰਿ ਨਾਵੈ ॥

गुरमुखि मनु निरमलु सत सरि नावै ॥

Guramukhi manu niramalu saŧ sari naavai ||

Immaculate and pure is the mind of the Gurmukh, who bathes in the Pool of Truth.

ਮੈਲੁ ਨ ਲਾਗੈ ਸਚਿ ਸਮਾਵੈ ॥

मैलु न लागै सचि समावै ॥

Mailu na laagai sachi samaavai ||

No filth attaches to him; he merges in the True Lord.

ਸਚੋ ਸਚੁ ਕਮਾਵੈ ਸਦ ਹੀ ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਇਦਾ ॥੪॥

सचो सचु कमावै सद ही सची भगति द्रिड़ाइदा ॥४॥

Sacho sachu kamaavai sađ hee sachee bhagaŧi đriɍaaīđaa ||4||

He truly practices Truth forever; true devotion is implanted within him. ||4||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਬੈਣੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਨੈਣੀ ॥

गुरमुखि सचु बैणी गुरमुखि सचु नैणी ॥

Guramukhi sachu baiñee guramukhi sachu naiñee ||

True is the speech of the Gurmukh; true are the eyes of the Gurmukh.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਕਮਾਵੈ ਕਰਣੀ ॥

गुरमुखि सचु कमावै करणी ॥

Guramukhi sachu kamaavai karañee ||

The Gurmukh practices and lives the Truth.

ਸਦ ਹੀ ਸਚੁ ਕਹੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਅਵਰਾ ਸਚੁ ਕਹਾਇਦਾ ॥੫॥

सद ही सचु कहै दिनु राती अवरा सचु कहाइदा ॥५॥

Sađ hee sachu kahai đinu raaŧee âvaraa sachu kahaaīđaa ||5||

He speaks the Truth forever, day and night, and inspires others to speak the Truth. ||5||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੀ ਊਤਮ ਬਾਣੀ ॥

गुरमुखि सची ऊतम बाणी ॥

Guramukhi sachee ǖŧam baañee ||

True and exalted is the speech of the Gurmukh.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੋ ਸਚੁ ਵਖਾਣੀ ॥

गुरमुखि सचो सचु वखाणी ॥

Guramukhi sacho sachu vakhaañee ||

The Gurmukh speaks Truth, only Truth.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦ ਸੇਵਹਿ ਸਚੋ ਸਚਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਇਦਾ ॥੬॥

गुरमुखि सद सेवहि सचो सचा गुरमुखि सबदु सुणाइदा ॥६॥

Guramukhi sađ sevahi sacho sachaa guramukhi sabađu suñaaīđaa ||6||

The Gurmukh serves the Truest of the True forever; the Gurmukh proclaims the Word of the Shabad. ||6||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਸੋਝੀ ਪਾਏ ॥

गुरमुखि होवै सु सोझी पाए ॥

Guramukhi hovai su sojhee paaē ||

One who becomes Gurmukh understands.

ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਭਰਮੁ ਗਵਾਏ ॥

हउमै माइआ भरमु गवाए ॥

Haūmai maaīâa bharamu gavaaē ||

He rids himself of egotism, Maya and doubt.

ਗੁਰ ਕੀ ਪਉੜੀ ਊਤਮ ਊਚੀ ਦਰਿ ਸਚੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇਦਾ ॥੭॥

गुर की पउड़ी ऊतम ऊची दरि सचै हरि गुण गाइदा ॥७॥

Gur kee paūɍee ǖŧam ǖchee đari sachai hari guñ gaaīđaa ||7||

He ascends the sublime, exalted ladder of the Guru, and he sings the Glorious Praises of the Lord at His True Door. ||7||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਸੰਜਮੁ ਕਰਣੀ ਸਾਰੁ ॥

गुरमुखि सचु संजमु करणी सारु ॥

Guramukhi sachu sanjjamu karañee saaru ||

The Gurmukh practices true self-control, and acts in excellence.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

गुरमुखि पाए मोख दुआरु ॥

Guramukhi paaē mokh đuâaru ||

The Gurmukh obtains the gate of salvation.

ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਸਮਾਇਦਾ ॥੮॥

भाइ भगति सदा रंगि राता आपु गवाइ समाइदा ॥८॥

Bhaaī bhagaŧi sađaa ranggi raaŧaa âapu gavaaī samaaīđaa ||8||

Through loving devotion, he remains forever imbued with the Lord's Love; eradicating self-conceit, he merges in the Lord. ||8||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਮਨੁ ਖੋਜਿ ਸੁਣਾਏ ॥

गुरमुखि होवै मनु खोजि सुणाए ॥

Guramukhi hovai manu khoji suñaaē ||

One who becomes Gurmukh examines his own mind, and instructs others.

ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਸਦਾ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

सचै नामि सदा लिव लाए ॥

Sachai naami sađaa liv laaē ||

He is lovingly attuned to the True Name forever.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਕਰਸੀ ਜੋ ਸਚੇ ਮਨਿ ਭਾਇਦਾ ॥੯॥

जो तिसु भावै सोई करसी जो सचे मनि भाइदा ॥९॥

Jo ŧisu bhaavai soëe karasee jo sache mani bhaaīđaa ||9||

They act in harmony with the Mind of the True Lord. ||9||


ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮਿਲਾਏ ॥

जा तिसु भावै सतिगुरू मिलाए ॥

Jaa ŧisu bhaavai saŧiguroo milaaē ||

As it pleases His Will, He unites us with the True Guru.

ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

जा तिसु भावै ता मंनि वसाए ॥

Jaa ŧisu bhaavai ŧaa manni vasaaē ||

As it pleases His Will, He comes to dwell within the mind.

ਆਪਣੈ ਭਾਣੈ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਭਾਣੈ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਦਾ ॥੧੦॥

आपणै भाणै सदा रंगि राता भाणै मंनि वसाइदा ॥१०॥

Âapañai bhaañai sađaa ranggi raaŧaa bhaañai manni vasaaīđaa ||10||

As it pleases His Will, He imbues us with His Love; as it pleases His Will, He comes to dwell in the mind. ||10||


ਮਨਹਠਿ ਕਰਮ ਕਰੇ ਸੋ ਛੀਜੈ ॥

मनहठि करम करे सो छीजै ॥

Manahathi karam kare so chheejai ||

Those who act stubborn-mindedly are destroyed.

ਬਹੁਤੇ ਭੇਖ ਕਰੇ ਨਹੀ ਭੀਜੈ ॥

बहुते भेख करे नही भीजै ॥

Bahuŧe bhekh kare nahee bheejai ||

Wearing all sorts of religious robes, they do not please the Lord.

ਬਿਖਿਆ ਰਾਤੇ ਦੁਖੁ ਕਮਾਵਹਿ ਦੁਖੇ ਦੁਖਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੧੧॥

बिखिआ राते दुखु कमावहि दुखे दुखि समाइदा ॥११॥

Bikhiâa raaŧe đukhu kamaavahi đukhe đukhi samaaīđaa ||11||

Tinged by corruption, they earn only pain; they are immersed in pain. ||11||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਸੁਖੁ ਕਮਾਏ ॥

गुरमुखि होवै सु सुखु कमाए ॥

Guramukhi hovai su sukhu kamaaē ||

One who becomes Gurmukh earns peace.

ਮਰਣ ਜੀਵਣ ਕੀ ਸੋਝੀ ਪਾਏ ॥

मरण जीवण की सोझी पाए ॥

Marañ jeevañ kee sojhee paaē ||

He comes to understand death and birth.

ਮਰਣੁ ਜੀਵਣੁ ਜੋ ਸਮ ਕਰਿ ਜਾਣੈ ਸੋ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਇਦਾ ॥੧੨॥

मरणु जीवणु जो सम करि जाणै सो मेरे प्रभ भाइदा ॥१२॥

Marañu jeevañu jo sam kari jaañai so mere prbh bhaaīđaa ||12||

One who looks alike upon death and birth, is pleasing to my God. ||12||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਰਹਿ ਸੁ ਹਹਿ ਪਰਵਾਣੁ ॥

गुरमुखि मरहि सु हहि परवाणु ॥

Guramukhi marahi su hahi paravaañu ||

The Gurmukh, while remaining dead, is respected and approved.

ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੁ ॥

आवण जाणा सबदु पछाणु ॥

Âavañ jaañaa sabađu pachhaañu ||

He realizes that coming and going are according to God's Will.

ਮਰੈ ਨ ਜੰਮੈ ਨਾ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ਮਨ ਹੀ ਮਨਹਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੧੩॥

मरै न जमै ना दुखु पाए मन ही मनहि समाइदा ॥१३॥

Marai na jammai naa đukhu paaē man hee manahi samaaīđaa ||13||

He does not die, he is not reborn, and he does not suffer in pain; his mind merges in the Mind of God. ||13||


ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ॥

से वडभागी जिनी सतिगुरु पाइआ ॥

Se vadabhaagee jinee saŧiguru paaīâa ||

Very fortunate are those who find the True Guru.

ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥

हउमै विचहु मोहु चुकाइआ ॥

Haūmai vichahu mohu chukaaīâa ||

They eradicate egotism and attachment from within.

ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਫਿਰਿ ਮੈਲੁ ਨ ਲਾਗੈ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਇਦਾ ॥੧੪॥

मनु निरमलु फिरि मैलु न लागै दरि सचै सोभा पाइदा ॥१४॥

Manu niramalu phiri mailu na laagai đari sachai sobhaa paaīđaa ||14||

Their minds are immaculate, and they are never again stained with filth. They are honored at the Door of the True Court. ||14||


ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਆਪੇ ॥

आपे करे कराए आपे ॥

Âape kare karaaē âape ||

He Himself acts, and inspires all to act.

ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪੇ ॥

आपे वेखै थापि उथापे ॥

Âape vekhai ŧhaapi ūŧhaape ||

He Himself watches over all; He establishes and disestablishes.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਾ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਸਚੁ ਸੁਣਿ ਲੇਖੈ ਪਾਇਦਾ ॥੧੫॥

गुरमुखि सेवा मेरे प्रभ भावै सचु सुणि लेखै पाइदा ॥१५॥

Guramukhi sevaa mere prbh bhaavai sachu suñi lekhai paaīđaa ||15||

The service of the Gurmukh is pleasing to my God; one who listens to the Truth is approved. ||15||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੋ ਸਚੁ ਕਮਾਵੈ ॥

गुरमुखि सचो सचु कमावै ॥

Guramukhi sacho sachu kamaavai ||

The Gurmukh practices Truth, and only Truth.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਰਮਲੁ ਮੈਲੁ ਨ ਲਾਵੈ ॥

गुरमुखि निरमलु मैलु न लावै ॥

Guramukhi niramalu mailu na laavai ||

The Gurmukh is immaculate; no filth attaches to him.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਵੀਚਾਰੀ ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੧੬॥੧॥੧੫॥

नानक नामि रते वीचारी नामे नामि समाइदा ॥१६॥१॥१५॥

Naanak naami raŧe veechaaree naame naami samaaīđaa ||16||1||15||

O Nanak, those who contemplate the Naam are imbued with it. They merge in the Naam, the Name of the Lord. ||16||1||15||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਹੁਕਮਿ ਸਭ ਸਾਜੀ ॥

आपे स्रिसटि हुकमि सभ साजी ॥

Âape srisati hukami sabh saajee ||

He Himself fashioned the Universe, through the Hukam of His Command.

ਆਪੇ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਿ ਨਿਵਾਜੀ ॥

आपे थापि उथापि निवाजी ॥

Âape ŧhaapi ūŧhaapi nivaajee ||

He Himself establishes and disestablishes, and embellishes with grace.

ਆਪੇ ਨਿਆਉ ਕਰੇ ਸਭੁ ਸਾਚਾ ਸਾਚੇ ਸਾਚਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧॥

आपे निआउ करे सभु साचा साचे साचि मिलाइदा ॥१॥

Âape niâaū kare sabhu saachaa saache saachi milaaīđaa ||1||

The True Lord Himself administers all justice; through Truth, we merge in the True Lord. ||1||


ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਹੈ ਆਕਾਰਾ ॥

काइआ कोटु है आकारा ॥

Kaaīâa kotu hai âakaaraa ||

The body takes the form of a fortress.

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਪਸਰਿਆ ਪਾਸਾਰਾ ॥

माइआ मोहु पसरिआ पासारा ॥

Maaīâa mohu pasariâa paasaaraa ||

Emotional attachment to Maya has expanded throughout its expanse.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਭਸਮੈ ਕੀ ਢੇਰੀ ਖੇਹੂ ਖੇਹ ਰਲਾਇਦਾ ॥੨॥

बिनु सबदै भसमै की ढेरी खेहू खेह रलाइदा ॥२॥

Binu sabađai bhasamai kee dheree khehoo kheh ralaaīđaa ||2||

Without the Word of the Shabad, the body is reduced to a pile of ashes; in the end, dust mingles with dust. ||2||


ਕਾਇਆ ਕੰਚਨ ਕੋਟੁ ਅਪਾਰਾ ॥

काइआ कंचन कोटु अपारा ॥

Kaaīâa kancchan kotu âpaaraa ||

The body is the infinite fortress of gold;

ਜਿਸੁ ਵਿਚਿ ਰਵਿਆ ਸਬਦੁ ਅਪਾਰਾ ॥

जिसु विचि रविआ सबदु अपारा ॥

Jisu vichi raviâa sabađu âpaaraa ||

It is permeated by the Infinite Word of the Shabad.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਾਵੈ ਸਦਾ ਗੁਣ ਸਾਚੇ ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੩॥

गुरमुखि गावै सदा गुण साचे मिलि प्रीतम सुखु पाइदा ॥३॥

Guramukhi gaavai sađaa guñ saache mili preeŧam sukhu paaīđaa ||3||

The Gurmukh sings the Glorious Praises of the True Lord forever; meeting his Beloved, he finds peace. ||3||


ਕਾਇਆ ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਹਰਿ ਆਪਿ ਸਵਾਰੇ ॥

काइआ हरि मंदरु हरि आपि सवारे ॥

Kaaīâa hari manđđaru hari âapi savaare ||

The body is the temple of the Lord; the Lord Himself embellishes it.

ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਵਸੈ ਮੁਰਾਰੇ ॥

तिसु विचि हरि जीउ वसै मुरारे ॥

Ŧisu vichi hari jeeū vasai muraare ||

The Dear Lord dwells within it.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵਣਜਨਿ ਵਾਪਾਰੀ ਨਦਰੀ ਆਪਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੪॥

गुर कै सबदि वणजनि वापारी नदरी आपि मिलाइदा ॥४॥

Gur kai sabađi vañajani vaapaaree nađaree âapi milaaīđaa ||4||

Through the Word of the Guru's Shabad, the merchants trade, and in His Grace, the Lord merges them with Himself. ||4||


ਸੋ ਸੂਚਾ ਜਿ ਕਰੋਧੁ ਨਿਵਾਰੇ ॥

सो सूचा जि करोधु निवारे ॥

So soochaa ji karođhu nivaare ||

He alone is pure, who eradicates anger.

ਸਬਦੇ ਬੂਝੈ ਆਪੁ ਸਵਾਰੇ ॥

सबदे बूझै आपु सवारे ॥

Sabađe boojhai âapu savaare ||

He realizes the Shabad, and reforms himself.

ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਦਾ ॥੫॥

आपे करे कराए करता आपे मंनि वसाइदा ॥५॥

Âape kare karaaē karaŧaa âape manni vasaaīđaa ||5||

The Creator Himself acts, and inspires all to act; He Himself abides in the mind. ||5||


ਨਿਰਮਲ ਭਗਤਿ ਹੈ ਨਿਰਾਲੀ ॥

निरमल भगति है निराली ॥

Niramal bhagaŧi hai niraalee ||

Pure and unique is devotional worship.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਧੋਵਹਿ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥

मनु तनु धोवहि सबदि वीचारी ॥

Manu ŧanu đhovahi sabađi veechaaree ||

The mind and body are washed clean, contemplating the Shabad.

ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਰਹੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਭਗਤਿ ਕਰਾਇਦਾ ॥੬॥

अनदिनु सदा रहै रंगि राता करि किरपा भगति कराइदा ॥६॥

Ânađinu sađaa rahai ranggi raaŧaa kari kirapaa bhagaŧi karaaīđaa ||6||

One who remains forever imbued with His Love, night and day - in His Mercy, the Lord inspires him to perform devotional worship service. ||6||


ਇਸੁ ਮਨ ਮੰਦਰ ਮਹਿ ਮਨੂਆ ਧਾਵੈ ॥

इसु मन मंदर महि मनूआ धावै ॥

Īsu man manđđar mahi manooâa đhaavai ||

In this temple of the mind, the mind wanders around.

ਸੁਖੁ ਪਲਰਿ ਤਿਆਗਿ ਮਹਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥

सुखु पलरि तिआगि महा दुखु पावै ॥

Sukhu palari ŧiâagi mahaa đukhu paavai ||

Discarding joy like straw, it suffers in terrible pain.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਠਉਰ ਨ ਪਾਵੈ ਆਪੇ ਖੇਲੁ ਕਰਾਇਦਾ ॥੭॥

बिनु सतिगुर भेटे ठउर न पावै आपे खेलु कराइदा ॥७॥

Binu saŧigur bhete thaūr na paavai âape khelu karaaīđaa ||7||

Without meeting the True Guru, it finds no place of rest; He Himself has staged this play. ||7||


ਆਪਿ ਅਪਰੰਪਰੁ ਆਪਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥

आपि अपर्मपरु आपि वीचारी ॥

Âapi âparampparu âapi veechaaree ||

He Himself is infinite; He contemplates Himself.

ਆਪੇ ਮੇਲੇ ਕਰਣੀ ਸਾਰੀ ॥

आपे मेले करणी सारी ॥

Âape mele karañee saaree ||

He Himself bestows Union through actions of excellence.

ਕਿਆ ਕੋ ਕਾਰ ਕਰੇ ਵੇਚਾਰਾ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੮॥

किआ को कार करे वेचारा आपे बखसि मिलाइदा ॥८॥

Kiâa ko kaar kare vechaaraa âape bakhasi milaaīđaa ||8||

What can the poor creatures do? Granting forgiveness, He unites them with Himself. ||8||


ਆਪੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਪੂਰਾ ॥

आपे सतिगुरु मेले पूरा ॥

Âape saŧiguru mele pooraa ||

The Perfect Lord Himself unites them with the True Guru.

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਮਹਾਬਲ ਸੂਰਾ ॥

सचै सबदि महाबल सूरा ॥

Sachai sabađi mahaabal sooraa ||

Through the True Word of the Shabad, he makes them brave spiritual heroes.

ਆਪੇ ਮੇਲੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਸਚੇ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਦਾ ॥੯॥

आपे मेले दे वडिआई सचे सिउ चितु लाइदा ॥९॥

Âape mele đe vadiâaëe sache siū chiŧu laaīđaa ||9||

Uniting them with Himself, He bestows glorious greatness; He inspires them to focus their consciousness on the True Lord. ||9||


ਘਰ ਹੀ ਅੰਦਰਿ ਸਾਚਾ ਸੋਈ ॥

घर ही अंदरि साचा सोई ॥

Ghar hee ânđđari saachaa soëe ||

The True Lord is deep within the heart.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥

गुरमुखि विरला बूझै कोई ॥

Guramukhi viralaa boojhai koëe ||

How rare are those who, as Gurmukh, realize this.

ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਵਸਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਰਸਨਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦਾ ॥੧੦॥

नामु निधानु वसिआ घट अंतरि रसना नामु धिआइदा ॥१०॥

Naamu niđhaanu vasiâa ghat ânŧŧari rasanaa naamu đhiâaīđaa ||10||

The treasure of the Naam abides deep within their hearts; they meditate on the Naam with their tongues. ||10||


ਦਿਸੰਤਰੁ ਭਵੈ ਅੰਤਰੁ ਨਹੀ ਭਾਲੇ ॥

दिसंतरु भवै अंतरु नही भाले ॥

Đisanŧŧaru bhavai ânŧŧaru nahee bhaale ||

He wanders through foreign lands, but does not look within himself.

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਬਧਾ ਜਮਕਾਲੇ ॥

माइआ मोहि बधा जमकाले ॥

Maaīâa mohi bađhaa jamakaale ||

Attached to Maya, he is bound and gagged by the Messenger of Death.

ਜਮ ਕੀ ਫਾਸੀ ਕਬਹੂ ਨ ਤੂਟੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਭਰਮਾਇਦਾ ॥੧੧॥

जम की फासी कबहू न तूटै दूजै भाइ भरमाइदा ॥११॥

Jam kee phaasee kabahoo na ŧootai đoojai bhaaī bharamaaīđaa ||11||

The noose of death around his neck will never be untied; in the love of duality, he wanders in reincarnation. ||11||


ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਹੋਰੁ ਕੋਈ ਨਾਹੀ ॥

जपु तपु संजमु होरु कोई नाही ॥

Japu ŧapu sanjjamu horu koëe naahee ||

There is no real chanting, meditation, penance or self-control,

ਜਬ ਲਗੁ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਨ ਕਮਾਹੀ ॥

जब लगु गुर का सबदु न कमाही ॥

Jab lagu gur kaa sabađu na kamaahee ||

As long as one does not live to the Word of the Guru's Shabad.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਿਆ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੧੨॥

गुर कै सबदि मिलिआ सचु पाइआ सचे सचि समाइदा ॥१२॥

Gur kai sabađi miliâa sachu paaīâa sache sachi samaaīđaa ||12||

Accepting the Word of the Guru's Shabad, one obtains Truth; through Truth, one merges in the True Lord. ||12||


ਕਾਮ ਕਰੋਧੁ ਸਬਲ ਸੰਸਾਰਾ ॥

काम करोधु सबल संसारा ॥

Kaam karođhu sabal sanssaaraa ||

Sexual desire and anger are very powerful in the world.

ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਵਹਿ ਸਭੁ ਦੁਖ ਕਾ ਪਸਾਰਾ ॥

बहु करम कमावहि सभु दुख का पसारा ॥

Bahu karam kamaavahi sabhu đukh kaa pasaaraa ||

They lead to all sorts of actions, but these only add to all the pain.

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧੩॥

सतिगुर सेवहि से सुखु पावहि सचै सबदि मिलाइदा ॥१३॥

Saŧigur sevahi se sukhu paavahi sachai sabađi milaaīđaa ||13||

Those who serve the True Guru find peace; they are united with the True Shabad. ||13||


ਪਉਣੁ ਪਾਣੀ ਹੈ ਬੈਸੰਤਰੁ ॥

पउणु पाणी है बैसंतरु ॥

Paūñu paañee hai baisanŧŧaru ||

Air, water and fire make up the body.

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਵਰਤੈ ਸਭ ਅੰਤਰਿ ॥

माइआ मोहु वरतै सभ अंतरि ॥

Maaīâa mohu varaŧai sabh ânŧŧari ||

Emotional attachment to Maya rules deep within all.

ਜਿਨਿ ਕੀਤੇ ਜਾ ਤਿਸੈ ਪਛਾਣਹਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਦਾ ॥੧੪॥

जिनि कीते जा तिसै पछाणहि माइआ मोहु चुकाइदा ॥१४॥

Jini keeŧe jaa ŧisai pachhaañahi maaīâa mohu chukaaīđaa ||14||

When one realizes the One who created him, emotional attachment to Maya is dispelled. ||14||


ਇਕਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਗਰਬਿ ਵਿਆਪੇ ॥

इकि माइआ मोहि गरबि विआपे ॥

Īki maaīâa mohi garabi viâape ||

Some are engrossed in emotional attachment to Maya and pride.

ਹਉਮੈ ਹੋਇ ਰਹੇ ਹੈ ਆਪੇ ॥

हउमै होइ रहे है आपे ॥

Haūmai hoī rahe hai âape ||

They are self-conceited and egotistical.

ਜਮਕਾਲੈ ਕੀ ਖਬਰਿ ਨ ਪਾਈ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਇਦਾ ॥੧੫॥

जमकालै की खबरि न पाई अंति गइआ पछुताइदा ॥१५॥

Jamakaalai kee khabari na paaëe ânŧŧi gaīâa pachhuŧaaīđaa ||15||

They never think about the Messenger of Death; in the end, they leave, regretting and repenting. ||15||


ਜਿਨਿ ਉਪਾਏ ਸੋ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ॥

जिनि उपाए सो बिधि जाणै ॥

Jini ūpaaē so biđhi jaañai ||

He alone knows the Way, who created it.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਵੈ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੈ ॥

गुरमुखि देवै सबदु पछाणै ॥

Guramukhi đevai sabađu pachhaañai ||

The Gurmukh, who is blessed with the Shabad, realizes Him.

ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਦਾ ॥੧੬॥੨॥੧੬॥

नानक दासु कहै बेनंती सचि नामि चितु लाइदा ॥१६॥२॥१६॥

Naanak đaasu kahai benanŧŧee sachi naami chiŧu laaīđaa ||16||2||16||

Slave Nanak offers this prayer; O Lord, let my consciousness be attached to the True Name. ||16||2||16||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਦਇਆਪਤਿ ਦਾਤਾ ॥

आदि जुगादि दइआपति दाता ॥

Âađi jugaađi đaīâapaŧi đaaŧaa ||

From the very beginning of time, and throughout the ages, the Merciful Lord has been the Great Giver.

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥

पूरे गुर कै सबदि पछाता ॥

Poore gur kai sabađi pachhaaŧaa ||

Through the Shabad, the Word of the Perfect Guru, He is realized.

ਤੁਧੁਨੋ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਤੁਝਹਿ ਸਮਾਵਹਿ ਤੂ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧॥

तुधुनो सेवहि से तुझहि समावहि तू आपे मेलि मिलाइदा ॥१॥

Ŧuđhuno sevahi se ŧujhahi samaavahi ŧoo âape meli milaaīđaa ||1||

Those who serve You are immersed in You. You unite them in Union with Yourself. ||1||


ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥

अगम अगोचरु कीमति नही पाई ॥

Âgam âgocharu keemaŧi nahee paaëe ||

You are inaccessible and unfathomable; Your limits cannot be found.

ਜੀਅ ਜੰਤ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ॥

जीअ जंत तेरी सरणाई ॥

Jeeâ janŧŧ ŧeree sarañaaëe ||

All beings and creatures seek Your Sanctuary.

ਜਿਉ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਵਹਿ ਤੂ ਆਪੇ ਮਾਰਗਿ ਪਾਇਦਾ ॥੨॥

जिउ तुधु भावै तिवै चलावहि तू आपे मारगि पाइदा ॥२॥

Jiū ŧuđhu bhaavai ŧivai chalaavahi ŧoo âape maaragi paaīđaa ||2||

As is pleases Your Will, You guide us along; You Yourself place us on the Path. ||2||


ਹੈ ਭੀ ਸਾਚਾ ਹੋਸੀ ਸੋਈ ॥

है भी साचा होसी सोई ॥

Hai bhee saachaa hosee soëe ||

The True Lord is, and shall always be.

ਆਪੇ ਸਾਜੇ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥

आपे साजे अवरु न कोई ॥

Âape saaje âvaru na koëe ||

He Himself creates - there is no other at all.

ਸਭਨਾ ਸਾਰ ਕਰੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਆਪੇ ਰਿਜਕੁ ਪਹੁਚਾਇਦਾ ॥੩॥

सभना सार करे सुखदाता आपे रिजकु पहुचाइदा ॥३॥

Sabhanaa saar kare sukhađaaŧaa âape rijaku pahuchaaīđaa ||3||

The Giver of peace takes care of all; He Himself sustains them. ||3||


ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਅਲਖ ਅਪਾਰਾ ॥

अगम अगोचरु अलख अपारा ॥

Âgam âgocharu âlakh âpaaraa ||

You are inaccessible, unfathomable, invisible and infinite;

ਕੋਇ ਨ ਜਾਣੈ ਤੇਰਾ ਪਰਵਾਰਾ ॥

कोइ न जाणै तेरा परवारा ॥

Koī na jaañai ŧeraa paravaaraa ||

No one knows Your extent.

ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਪਛਾਣਹਿ ਆਪੇ ਗੁਰਮਤੀ ਆਪਿ ਬੁਝਾਇਦਾ ॥੪॥

आपणा आपु पछाणहि आपे गुरमती आपि बुझाइदा ॥४॥

Âapañaa âapu pachhaañahi âape guramaŧee âapi bujhaaīđaa ||4||

You Yourself realize Yourself. Through the Guru's Teachings, You reveal Yourself. ||4||


ਪਾਤਾਲ ਪੁਰੀਆ ਲੋਅ ਆਕਾਰਾ ॥

पाताल पुरीआ लोअ आकारा ॥

Paaŧaal pureeâa loâ âakaaraa ||

In the nether worlds, realms and worlds of form,

ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਵਰਤੈ ਹੁਕਮੁ ਕਰਾਰਾ ॥

तिसु विचि वरतै हुकमु करारा ॥

Ŧisu vichi varaŧai hukamu karaaraa ||

Almighty! Your Command prevails in all of these.

ਹੁਕਮੇ ਸਾਜੇ ਹੁਕਮੇ ਢਾਹੇ ਹੁਕਮੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੫॥

हुकमे साजे हुकमे ढाहे हुकमे मेलि मिलाइदा ॥५॥

Hukame saaje hukame dhaahe hukame meli milaaīđaa ||5||

By the Hukam of Your Command, You create, and by Your Command, You destroy. By Your Command, You unite in Union. ||5||


ਹੁਕਮੈ ਬੂਝੈ ਸੁ ਹੁਕਮੁ ਸਲਾਹੇ ॥

हुकमै बूझै सु हुकमु सलाहे ॥

Hukamai boojhai su hukamu salaahe ||

One who realizes Your Command, praises Your Command.

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਵੇਪਰਵਾਹੇ ॥

अगम अगोचर वेपरवाहे ॥

Âgam âgochar veparavaahe ||

You are Inaccessible, Unfathomable and Self-Sufficient.

ਜੇਹੀ ਮਤਿ ਦੇਹਿ ਸੋ ਹੋਵੈ ਤੂ ਆਪੇ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਇਦਾ ॥੬॥

जेही मति देहि सो होवै तू आपे सबदि बुझाइदा ॥६॥

Jehee maŧi đehi so hovai ŧoo âape sabađi bujhaaīđaa ||6||

As is the understanding You give, so do I become. You Yourself reveal the Shabad. ||6||


ਅਨਦਿਨੁ ਆਰਜਾ ਛਿਜਦੀ ਜਾਏ ॥

अनदिनु आरजा छिजदी जाए ॥

Ânađinu âarajaa chhijađee jaaē ||

Night and day, the days of our lives wear away.

ਰੈਣਿ ਦਿਨਸੁ ਦੁਇ ਸਾਖੀ ਆਏ ॥

रैणि दिनसु दुइ साखी आए ॥

Raiñi đinasu đuī saakhee âaē ||

Night and day both bear witness to this loss.

ਮਨਮੁਖੁ ਅੰਧੁ ਨ ਚੇਤੈ ਮੂੜਾ ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਕਾਲੁ ਰੂਆਇਦਾ ॥੭॥

मनमुखु अंधु न चेतै मूड़ा सिर ऊपरि कालु रूआइदा ॥७॥

Manamukhu ânđđhu na cheŧai mooɍaa sir ǖpari kaalu rooâaīđaa ||7||

The blind, foolish, self-willed manmukh is not aware of this; death is hovering over his head. ||7||


ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਲਾਗਾ ॥

मनु तनु सीतलु गुर चरणी लागा ॥

Manu ŧanu seeŧalu gur charañee laagaa ||

The mind and body are cooled and soothed, holding tight to the Guru's Feet.

ਅੰਤਰਿ ਭਰਮੁ ਗਇਆ ਭਉ ਭਾਗਾ ॥

अंतरि भरमु गइआ भउ भागा ॥

Ânŧŧari bharamu gaīâa bhaū bhaagaa ||

Doubt is eliminated from within, and fear runs away.

ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਸਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਸਚੁ ਬਾਣੀ ਬੋਲਾਇਦਾ ॥੮॥

सदा अनंदु सचे गुण गावहि सचु बाणी बोलाइदा ॥८॥

Sađaa ânanđđu sache guñ gaavahi sachu baañee bolaaīđaa ||8||

One is in bliss forever, singing the Glorious Praises of the True Lord, and speaking the True Word of His Bani. ||8||


ਜਿਨਿ ਤੂ ਜਾਤਾ ਕਰਮ ਬਿਧਾਤਾ ॥

जिनि तू जाता करम बिधाता ॥

Jini ŧoo jaaŧaa karam biđhaaŧaa ||

One who knows You as the Architect of Karma,

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥

पूरै भागि गुर सबदि पछाता ॥

Poorai bhaagi gur sabađi pachhaaŧaa ||

Has the good fortune of perfect destiny, and recognizes the Word of the Guru's Shabad.

ਜਤਿ ਪਤਿ ਸਚੁ ਸਚਾ ਸਚੁ ਸੋਈ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੯॥

जति पति सचु सचा सचु सोई हउमै मारि मिलाइदा ॥९॥

Jaŧi paŧi sachu sachaa sachu soëe haūmai maari milaaīđaa ||9||

The Lord, the Truest of the True, is his social class and honor. Conquering his ego, he is united with the Lord. ||9||


ਮਨੁ ਕਠੋਰੁ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਲਾਗਾ ॥

मनु कठोरु दूजै भाइ लागा ॥

Manu kathoru đoojai bhaaī laagaa ||

The stubborn and insensitive mind is attached to the love of duality.

ਭਰਮੇ ਭੂਲਾ ਫਿਰੈ ਅਭਾਗਾ ॥

भरमे भूला फिरै अभागा ॥

Bharame bhoolaa phirai âbhaagaa ||

Deluded by doubt, the unfortunate wander around in confusion.

ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸਹਜੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੧੦॥

करमु होवै ता सतिगुरु सेवे सहजे ही सुखु पाइदा ॥१०॥

Karamu hovai ŧaa saŧiguru seve sahaje hee sukhu paaīđaa ||10||

But if they are blessed by God's Grace, they serve the True Guru, and easily obtain peace. ||10||


ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਆਪਿ ਉਪਾਏ ॥

लख चउरासीह आपि उपाए ॥

Lakh chaūraaseeh âapi ūpaaē ||

He Himself created the 8.4 million species of beings.

ਮਾਨਸ ਜਨਮਿ ਗੁਰ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ॥

मानस जनमि गुर भगति द्रिड़ाए ॥

Maanas janami gur bhagaŧi đriɍaaē ||

Only in this human life, is devotional worship to the Guru implanted within.

ਬਿਨੁ ਭਗਤੀ ਬਿਸਟਾ ਵਿਚਿ ਵਾਸਾ ਬਿਸਟਾ ਵਿਚਿ ਫਿਰਿ ਪਾਇਦਾ ॥੧੧॥

बिनु भगती बिसटा विचि वासा बिसटा विचि फिरि पाइदा ॥११॥

Binu bhagaŧee bisataa vichi vaasaa bisataa vichi phiri paaīđaa ||11||

Without devotion, one lives in manure; he falls into manure again and again. ||11||


ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਗੁਰੁ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ॥

करमु होवै गुरु भगति द्रिड़ाए ॥

Karamu hovai guru bhagaŧi đriɍaaē ||

If one is blessed with His Grace, devotional worship to the Guru is implanted within.

ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਕਿਉ ਪਾਇਆ ਜਾਏ ॥

विणु करमा किउ पाइआ जाए ॥

Viñu karamaa kiū paaīâa jaaē ||

Without God's Grace, how can anyone find Him?


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates