Pt 4, Solhe,
ਸੋਲਹੇ,
सोलहे


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਆਪੇ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪੇ ਆਪੇ ॥

आपे थापि उथापे आपे ॥

Âape ŧhaapi ūŧhaape âape ||

He Himself establishes, and He Himself disestablishes.

ਸਚਾ ਹੁਕਮੁ ਸਚਾ ਪਾਸਾਰਾ ਹੋਰਨਿ ਹੁਕਮੁ ਨ ਹੋਈ ਹੇ ॥੪॥

सचा हुकमु सचा पासारा होरनि हुकमु न होई हे ॥४॥

Sachaa hukamu sachaa paasaaraa horani hukamu na hoëe he ||4||

True is the Hukam of His Command, and True is the expanse of His universe. No one else can issue any Command. ||4||


ਆਪੇ ਲਾਇ ਲਏ ਸੋ ਲਾਗੈ ॥

आपे लाइ लए सो लागै ॥

Âape laaī laē so laagai ||

He alone is attached to the Lord, whom the Lord attaches to Himself.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜਮ ਕਾ ਭਉ ਭਾਗੈ ॥

गुर परसादी जम का भउ भागै ॥

Gur parasaađee jam kaa bhaū bhaagai ||

By Guru's Grace, the fear of death runs away.

ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ਹੇ ॥੫॥

अंतरि सबदु सदा सुखदाता गुरमुखि बूझै कोई हे ॥५॥

Ânŧŧari sabađu sađaa sukhađaaŧaa guramukhi boojhai koëe he ||5||

The Shabad, the Giver of peace, dwells forever deep within the nucleus of the self. One who is Gurmukh understands. ||5||


ਆਪੇ ਮੇਲੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥

आपे मेले मेलि मिलाए ॥

Âape mele meli milaaē ||

God Himself unites those united in His Union.

ਪੁਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਮੇਟਣਾ ਨ ਜਾਏ ॥

पुरबि लिखिआ सो मेटणा न जाए ॥

Purabi likhiâa so metañaa na jaaē ||

Whatever is pre-ordained by destiny, cannot be erased.

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਾ ਹੋਈ ਹੇ ॥੬॥

अनदिनु भगति करे दिनु राती गुरमुखि सेवा होई हे ॥६॥

Ânađinu bhagaŧi kare đinu raaŧee guramukhi sevaa hoëe he ||6||

Night and day, His devotees worship Him, day and night; one who becomes Gurmukh serves Him. ||6||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਜਾਤਾ ॥

सतिगुरु सेवि सदा सुखु जाता ॥

Saŧiguru sevi sađaa sukhu jaaŧaa ||

Serving the True Guru, lasting peace is experienced.

ਆਪੇ ਆਇ ਮਿਲਿਆ ਸਭਨਾ ਕਾ ਦਾਤਾ ॥

आपे आइ मिलिआ सभना का दाता ॥

Âape âaī miliâa sabhanaa kaa đaaŧaa ||

He Himself, the Giver of all, has come and met me.

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਨਿਵਾਰੀ ਸਬਦੁ ਚੀਨਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ਹੇ ॥੭॥

हउमै मारि त्रिसना अगनि निवारी सबदु चीनि सुखु होई हे ॥७॥

Haūmai maari ŧrisanaa âgani nivaaree sabađu cheeni sukhu hoëe he ||7||

Subduing egotism, the fire of thirst has been extinguished; contemplating the Word of the Shabad, peace is found. ||7||


ਕਾਇਆ ਕੁਟੰਬੁ ਮੋਹੁ ਨ ਬੂਝੈ ॥

काइआ कुट्मबु मोहु न बूझै ॥

Kaaīâa kutambbu mohu na boojhai ||

One who is attached to his body and family, does not understand.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਤ ਆਖੀ ਸੂਝੈ ॥

गुरमुखि होवै त आखी सूझै ॥

Guramukhi hovai ŧa âakhee soojhai ||

But one who becomes Gurmukh, sees the Lord with his eyes.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਰਵੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ਹੇ ॥੮॥

अनदिनु नामु रवै दिनु राती मिलि प्रीतम सुखु होई हे ॥८॥

Ânađinu naamu ravai đinu raaŧee mili preeŧam sukhu hoëe he ||8||

Night and day, he chants the Naam, day and night; meeting with his Beloved, he finds peace. ||8||


ਮਨਮੁਖ ਧਾਤੁ ਦੂਜੈ ਹੈ ਲਾਗਾ ॥

मनमुख धातु दूजै है लागा ॥

Manamukh đhaaŧu đoojai hai laagaa ||

The self-willed manmukh wanders distracted, attached to duality.

ਜਨਮਤ ਕੀ ਨ ਮੂਓ ਆਭਾਗਾ ॥

जनमत की न मूओ आभागा ॥

Janamaŧ kee na mooõ âabhaagaa ||

That unfortunate wretch - why didn't he just die as soon as he was born?

ਆਵਤ ਜਾਤ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ਹੇ ॥੯॥

आवत जात बिरथा जनमु गवाइआ बिनु गुर मुकति न होई हे ॥९॥

Âavaŧ jaaŧ biraŧhaa janamu gavaaīâa binu gur mukaŧi na hoëe he ||9||

Coming and going, he wastes away his life in vain. Without the Guru, liberation is not obtained. ||9||


ਕਾਇਆ ਕੁਸੁਧ ਹਉਮੈ ਮਲੁ ਲਾਈ ॥

काइआ कुसुध हउमै मलु लाई ॥

Kaaīâa kusuđh haūmai malu laaëe ||

That body which is stained with the filth of egotism is false and impure.

ਜੇ ਸਉ ਧੋਵਹਿ ਤਾ ਮੈਲੁ ਨ ਜਾਈ ॥

जे सउ धोवहि ता मैलु न जाई ॥

Je saū đhovahi ŧaa mailu na jaaëe ||

It may be washed a hundred times, but its filth is still not removed.

ਸਬਦਿ ਧੋਪੈ ਤਾ ਹਛੀ ਹੋਵੈ ਫਿਰਿ ਮੈਲੀ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਈ ਹੇ ॥੧੦॥

सबदि धोपै ता हछी होवै फिरि मैली मूलि न होई हे ॥१०॥

Sabađi đhopai ŧaa hachhee hovai phiri mailee mooli na hoëe he ||10||

But if it is washed with the Word of the Shabad, then it is truly cleansed, and it shall never be soiled again. ||10||


ਪੰਚ ਦੂਤ ਕਾਇਆ ਸੰਘਾਰਹਿ ॥

पंच दूत काइआ संघारहि ॥

Pancch đooŧ kaaīâa sangghaarahi ||

The five demons destroy the body.

ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਸਬਦੁ ਨ ਵੀਚਾਰਹਿ ॥

मरि मरि जमहि सबदु न वीचारहि ॥

Mari mari jammahi sabađu na veechaarahi ||

He dies and dies again, only to be reincarnated; he does not contemplate the Shabad.

ਅੰਤਰਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਗੁਬਾਰਾ ਜਿਉ ਸੁਪਨੈ ਸੁਧਿ ਨ ਹੋਈ ਹੇ ॥੧੧॥

अंतरि माइआ मोह गुबारा जिउ सुपनै सुधि न होई हे ॥११॥

Ânŧŧari maaīâa moh gubaaraa jiū supanai suđhi na hoëe he ||11||

The darkness of emotional attachment to Maya is within his inner being; as if in a dream, he does not understand. ||11||


ਇਕਿ ਪੰਚਾ ਮਾਰਿ ਸਬਦਿ ਹੈ ਲਾਗੇ ॥

इकि पंचा मारि सबदि है लागे ॥

Īki pancchaa maari sabađi hai laage ||

Some conquer the five demons, by being attached to the Shabad.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਆਇ ਮਿਲਿਆ ਵਡਭਾਗੇ ॥

सतिगुरु आइ मिलिआ वडभागे ॥

Saŧiguru âaī miliâa vadabhaage ||

They are blessed and very fortunate; the True Guru comes to meet them.

ਅੰਤਰਿ ਸਾਚੁ ਰਵਹਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵੈ ਸੋਈ ਹੇ ॥੧੨॥

अंतरि साचु रवहि रंगि राते सहजि समावै सोई हे ॥१२॥

Ânŧŧari saachu ravahi ranggi raaŧe sahaji samaavai soëe he ||12||

Within the nucleus of their inner being, they dwell upon the Truth; attuned to the Lord's Love, they intuitively merge in Him. ||12||


ਗੁਰ ਕੀ ਚਾਲ ਗੁਰੂ ਤੇ ਜਾਪੈ ॥

गुर की चाल गुरू ते जापै ॥

Gur kee chaal guroo ŧe jaapai ||

The Guru's Way is known through the Guru.

ਪੂਰਾ ਸੇਵਕੁ ਸਬਦਿ ਸਿਞਾਪੈ ॥

पूरा सेवकु सबदि सिञापै ॥

Pooraa sevaku sabađi siņaapai ||

His perfect servant attains realization through the Shabad.

ਸਦਾ ਸਬਦੁ ਰਵੈ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਰਸਨਾ ਰਸੁ ਚਾਖੈ ਸਚੁ ਸੋਈ ਹੇ ॥੧੩॥

सदा सबदु रवै घट अंतरि रसना रसु चाखै सचु सोई हे ॥१३॥

Sađaa sabađu ravai ghat ânŧŧari rasanaa rasu chaakhai sachu soëe he ||13||

Deep within his heart, he dwells forever upon the Shabad; he tastes the sublime essence of the True Lord with his tongue. ||13||


ਹਉਮੈ ਮਾਰੇ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੇ ॥

हउमै मारे सबदि निवारे ॥

Haūmai maare sabađi nivaare ||

Egotism is conquered and subdued by the Shabad.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਰਖੈ ਉਰਿ ਧਾਰੇ ॥

हरि का नामु रखै उरि धारे ॥

Hari kaa naamu rakhai ūri đhaare ||

I have enshrined the Name of the Lord within my heart.

ਏਕਸੁ ਬਿਨੁ ਹਉ ਹੋਰੁ ਨ ਜਾਣਾ ਸਹਜੇ ਹੋਇ ਸੁ ਹੋਈ ਹੇ ॥੧੪॥

एकसु बिनु हउ होरु न जाणा सहजे होइ सु होई हे ॥१४॥

Ēkasu binu haū horu na jaañaa sahaje hoī su hoëe he ||14||

Other than the One Lord, I know nothing at all. Whatever will be, will automatically be. ||14||


ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸਹਜੁ ਕਿਨੈ ਨਹੀ ਪਾਇਆ ॥

बिनु सतिगुर सहजु किनै नही पाइआ ॥

Binu saŧigur sahaju kinai nahee paaīâa ||

Without the True Guru, no one obtains intuitive wisdom.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ॥

गुरमुखि बूझै सचि समाइआ ॥

Guramukhi boojhai sachi samaaīâa ||

The Gurmukh understands, and is immersed in the True Lord.

ਸਚਾ ਸੇਵਿ ਸਬਦਿ ਸਚ ਰਾਤੇ ਹਉਮੈ ਸਬਦੇ ਖੋਈ ਹੇ ॥੧੫॥

सचा सेवि सबदि सच राते हउमै सबदे खोई हे ॥१५॥

Sachaa sevi sabađi sach raaŧe haūmai sabađe khoëe he ||15||

He serves the True Lord, and is attuned to the True Shabad. The Shabad banishes egotism. ||15||


ਆਪੇ ਗੁਣਦਾਤਾ ਬੀਚਾਰੀ ॥

आपे गुणदाता बीचारी ॥

Âape guñađaaŧaa beechaaree ||

He Himself is the Giver of virtue, the Contemplative Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਵਹਿ ਪਕੀ ਸਾਰੀ ॥

गुरमुखि देवहि पकी सारी ॥

Guramukhi đevahi pakee saaree ||

The Gurmukh is given the winning dice.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵਹਿ ਸਾਚੈ ਸਾਚੇ ਤੇ ਪਤਿ ਹੋਈ ਹੇ ॥੧੬॥੨॥

नानक नामि समावहि साचै साचे ते पति होई हे ॥१६॥२॥

Naanak naami samaavahi saachai saache ŧe paŧi hoëe he ||16||2||

O Nanak, immersed in the Naam, the Name of the Lord, one becomes true; from the True Lord, honor is obtained. ||16||2||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਜਗਜੀਵਨੁ ਸਾਚਾ ਏਕੋ ਦਾਤਾ ॥

जगजीवनु साचा एको दाता ॥

Jagajeevanu saachaa ēko đaaŧaa ||

One True Lord is the Life of the World, the Great Giver.

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥

गुर सेवा ते सबदि पछाता ॥

Gur sevaa ŧe sabađi pachhaaŧaa ||

Serving the Guru, through the Word of the Shabad, He is realized.

ਏਕੋ ਅਮਰੁ ਏਕਾ ਪਤਿਸਾਹੀ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਸਿਰਿ ਕਾਰ ਬਣਾਈ ਹੇ ॥੧॥

एको अमरु एका पतिसाही जुगु जुगु सिरि कार बणाई हे ॥१॥

Ēko âmaru ēkaa paŧisaahee jugu jugu siri kaar bañaaëe he ||1||

There is only One Command, and there is only One Supreme King. In each and every age, He links each to their tasks. ||1||


ਸੋ ਜਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਜਿਨਿ ਆਪੁ ਪਛਾਤਾ ॥

सो जनु निरमलु जिनि आपु पछाता ॥

So janu niramalu jini âapu pachhaaŧaa ||

That humble being is immaculate, who knows his own self.

ਆਪੇ ਆਇ ਮਿਲਿਆ ਸੁਖਦਾਤਾ ॥

आपे आइ मिलिआ सुखदाता ॥

Âape âaī miliâa sukhađaaŧaa ||

The Lord, the Giver of peace, Himself comes and meets him.

ਰਸਨਾ ਸਬਦਿ ਰਤੀ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਪਤਿ ਪਾਈ ਹੇ ॥੨॥

रसना सबदि रती गुण गावै दरि साचै पति पाई हे ॥२॥

Rasanaa sabađi raŧee guñ gaavai đari saachai paŧi paaëe he ||2||

His tongue is imbued with the Shabad, and he sings the Glorious Praises of the Lord; he is honored in the Court of the True Lord. ||2||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ॥

गुरमुखि नामि मिलै वडिआई ॥

Guramukhi naami milai vadiâaëe ||

The Gurmukh is blessed with the glorious greatness of the Naam.

ਮਨਮੁਖਿ ਨਿੰਦਕਿ ਪਤਿ ਗਵਾਈ ॥

मनमुखि निंदकि पति गवाई ॥

Manamukhi ninđđaki paŧi gavaaëe ||

The self-willed manmukh, the slanderer, loses his honor.

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਪਰਮ ਹੰਸ ਬੈਰਾਗੀ ਨਿਜ ਘਰਿ ਤਾੜੀ ਲਾਈ ਹੇ ॥੩॥

नामि रते परम हंस बैरागी निज घरि ताड़ी लाई हे ॥३॥

Naami raŧe param hanss bairaagee nij ghari ŧaaɍee laaëe he ||3||

Attuned to the Naam, the supreme soul-swans remain detached; in the home of the self, they remain absorbed in deep meditative trance. ||3||


ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪੂਰਾ ॥

सबदि मरै सोई जनु पूरा ॥

Sabađi marai soëe janu pooraa ||

That humble being who dies in the Shabad is perfect.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ਸੂਰਾ ॥

सतिगुरु आखि सुणाए सूरा ॥

Saŧiguru âakhi suñaaē sooraa ||

The brave, heroic True Guru chants and proclaims this.

ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰੁ ਸਾਚਾ ਮਨੁ ਪੀਵੈ ਭਾਇ ਸੁਭਾਈ ਹੇ ॥੪॥

काइआ अंदरि अम्रित सरु साचा मनु पीवै भाइ सुभाई हे ॥४॥

Kaaīâa ânđđari âmmmriŧ saru saachaa manu peevai bhaaī subhaaëe he ||4||

Deep within the body is the true pool of Ambrosial Nectar; the mind drinks it in with loving devotion. ||4||


ਪੜਿ ਪੰਡਿਤੁ ਅਵਰਾ ਸਮਝਾਏ ॥

पड़ि पंडितु अवरा समझाए ॥

Paɍi panddiŧu âvaraa samajhaaē ||

The Pandit, the religious scholar, reads and instructs others,

ਘਰ ਜਲਤੇ ਕੀ ਖਬਰਿ ਨ ਪਾਏ ॥

घर जलते की खबरि न पाए ॥

Ghar jalaŧe kee khabari na paaē ||

But he does not realize that his own home is on fire.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਈਐ ਪੜਿ ਥਾਕੇ ਸਾਂਤਿ ਨ ਆਈ ਹੇ ॥੫॥

बिनु सतिगुर सेवे नामु न पाईऐ पड़ि थाके सांति न आई हे ॥५॥

Binu saŧigur seve naamu na paaëeâi paɍi ŧhaake saanŧi na âaëe he ||5||

Without serving the True Guru, the Naam is not obtained. You can read until you are exhausted, but you shall not find peace and tranquility. ||5||


ਇਕਿ ਭਸਮ ਲਗਾਇ ਫਿਰਹਿ ਭੇਖਧਾਰੀ ॥

इकि भसम लगाइ फिरहि भेखधारी ॥

Īki bhasam lagaaī phirahi bhekhađhaaree ||

Some smear their bodies with ashes, and wander around in religious disguises.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਹਉਮੈ ਕਿਨਿ ਮਾਰੀ ॥

बिनु सबदै हउमै किनि मारी ॥

Binu sabađai haūmai kini maaree ||

Without the Word of the Shabad, who has ever subdued egotism?

ਅਨਦਿਨੁ ਜਲਤ ਰਹਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਭਰਮਿ ਭੇਖਿ ਭਰਮਾਈ ਹੇ ॥੬॥

अनदिनु जलत रहहि दिनु राती भरमि भेखि भरमाई हे ॥६॥

Ânađinu jalaŧ rahahi đinu raaŧee bharami bhekhi bharamaaëe he ||6||

Night and day, they continue burning, day and night; they are deluded and confused by their doubt and religious costumes. ||6||


ਇਕਿ ਗ੍ਰਿਹ ਕੁਟੰਬ ਮਹਿ ਸਦਾ ਉਦਾਸੀ ॥

इकि ग्रिह कुट्मब महि सदा उदासी ॥

Īki grih kutambb mahi sađaa ūđaasee ||

Some, in the midst of their household and family, remain always unattached.

ਸਬਦਿ ਮੁਏ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੀ ॥

सबदि मुए हरि नामि निवासी ॥

Sabađi muē hari naami nivaasee ||

They die in the Shabad, and dwell in the Lord's Name.

ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਰਹਹਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਭੈ ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਚਿਤੁ ਲਾਈ ਹੇ ॥੭॥

अनदिनु सदा रहहि रंगि राते भै भाइ भगति चितु लाई हे ॥७॥

Ânađinu sađaa rahahi ranggi raaŧe bhai bhaaī bhagaŧi chiŧu laaëe he ||7||

Night and day, they remain forever attuned to His Love; they focus their consciousness on loving devotion and the Fear of God. ||7||


ਮਨਮੁਖੁ ਨਿੰਦਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵਿਗੁਤਾ ॥

मनमुखु निंदा करि करि विगुता ॥

Manamukhu ninđđaa kari kari viguŧaa ||

The self-willed manmukh indulges in slander, and is ruined.

ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਭਉਕੈ ਜਿਸੁ ਕੁਤਾ ॥

अंतरि लोभु भउकै जिसु कुता ॥

Ânŧŧari lobhu bhaūkai jisu kuŧaa ||

The dog of greed barks within him.

ਜਮਕਾਲੁ ਤਿਸੁ ਕਦੇ ਨ ਛੋਡੈ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਈ ਹੇ ॥੮॥

जमकालु तिसु कदे न छोडै अंति गइआ पछुताई हे ॥८॥

Jamakaalu ŧisu kađe na chhodai ânŧŧi gaīâa pachhuŧaaëe he ||8||

The Messenger of Death never leaves him, and in the end, he leaves, regretting and repenting. ||8||


ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਚੀ ਪਤਿ ਹੋਈ ॥

सचै सबदि सची पति होई ॥

Sachai sabađi sachee paŧi hoëe ||

Through the True Word of the Shabad, true honor is obtained.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਵੈ ਕੋਈ ॥

बिनु नावै मुकति न पावै कोई ॥

Binu naavai mukaŧi na paavai koëe ||

Without the Name, no one attains liberation.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੋ ਨਾਉ ਨ ਪਾਏ ਪ੍ਰਭਿ ਐਸੀ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ਹੇ ॥੯॥

बिनु सतिगुर को नाउ न पाए प्रभि ऐसी बणत बणाई हे ॥९॥

Binu saŧigur ko naaū na paaē prbhi âisee bañaŧ bañaaëe he ||9||

Without the True Guru, no one finds the Name. Such is the making which God has made. ||9||


ਇਕਿ ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਬਹੁਤੁ ਵੀਚਾਰੀ ॥

इकि सिध साधिक बहुतु वीचारी ॥

Īki siđh saađhik bahuŧu veechaaree ||

Some are Siddhas and seekers, and great contemplators.

ਇਕਿ ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ॥

इकि अहिनिसि नामि रते निरंकारी ॥

Īki âhinisi naami raŧe nirankkaaree ||

Some remain imbued with the Naam, the Name of the Formless Lord, day and night.

ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ਸੋ ਬੂਝੈ ਭਗਤਿ ਭਾਇ ਭਉ ਜਾਈ ਹੇ ॥੧੦॥

जिस नो आपि मिलाए सो बूझै भगति भाइ भउ जाई हे ॥१०॥

Jis no âapi milaaē so boojhai bhagaŧi bhaaī bhaū jaaëe he ||10||

He alone understands, whom the Lord unites with Himself; through loving devotional worship, fear is dispelled. ||10||


ਇਸਨਾਨੁ ਦਾਨੁ ਕਰਹਿ ਨਹੀ ਬੂਝਹਿ ॥

इसनानु दानु करहि नही बूझहि ॥

Īsanaanu đaanu karahi nahee boojhahi ||

Some take cleansing baths and give donations to charities, but they do not understand.

ਇਕਿ ਮਨੂਆ ਮਾਰਿ ਮਨੈ ਸਿਉ ਲੂਝਹਿ ॥

इकि मनूआ मारि मनै सिउ लूझहि ॥

Īki manooâa maari manai siū loojhahi ||

Some struggle with their minds, and conquer and subdue their minds.

ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਇਕ ਰੰਗੀ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਈ ਹੇ ॥੧੧॥

साचै सबदि रते इक रंगी साचै सबदि मिलाई हे ॥११॥

Saachai sabađi raŧe īk ranggee saachai sabađi milaaëe he ||11||

Some are imbued with love for the True Word of the Shabad; they merge with the True Shabad. ||11||


ਆਪੇ ਸਿਰਜੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥

आपे सिरजे दे वडिआई ॥

Âape siraje đe vadiâaëe ||

He Himself creates and bestows glorious greatness.

ਆਪੇ ਭਾਣੈ ਦੇਇ ਮਿਲਾਈ ॥

आपे भाणै देइ मिलाई ॥

Âape bhaañai đeī milaaëe ||

By the Pleasure of His Will, He bestows union.

ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਭਿ ਇਉ ਫੁਰਮਾਈ ਹੇ ॥੧੨॥

आपे नदरि करे मनि वसिआ मेरै प्रभि इउ फुरमाई हे ॥१२॥

Âape nađari kare mani vasiâa merai prbhi īū phuramaaëe he ||12||

Bestowing His Grace, He comes to dwell in the mind; such is the Command ordained by my God. ||12||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਜਨ ਸਾਚੇ ॥

सतिगुरु सेवहि से जन साचे ॥

Saŧiguru sevahi se jan saache ||

Those humble beings who serve the True Guru are true.

ਮਨਮੁਖ ਸੇਵਿ ਨ ਜਾਣਨਿ ਕਾਚੇ ॥

मनमुख सेवि न जाणनि काचे ॥

Manamukh sevi na jaañani kaache ||

The false, self-willed manmukhs do not know how to serve the Guru.

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਲਾਈ ਹੇ ॥੧੩॥

आपे करता करि करि वेखै जिउ भावै तिउ लाई हे ॥१३॥

Âape karaŧaa kari kari vekhai jiū bhaavai ŧiū laaëe he ||13||

The Creator Himself creates the creation and watches over it; he attaches all according to the Pleasure of His Will. ||13||


ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਸਾਚਾ ਏਕੋ ਦਾਤਾ ॥

जुगि जुगि साचा एको दाता ॥

Jugi jugi saachaa ēko đaaŧaa ||

In each and every age, the True Lord is the one and only Giver.

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਪਛਾਤਾ ॥

पूरै भागि गुर सबदु पछाता ॥

Poorai bhaagi gur sabađu pachhaaŧaa ||

Through perfect destiny, one realizes the Word of the Guru's Shabad.

ਸਬਦਿ ਮਿਲੇ ਸੇ ਵਿਛੁੜੇ ਨਾਹੀ ਨਦਰੀ ਸਹਜਿ ਮਿਲਾਈ ਹੇ ॥੧੪॥

सबदि मिले से विछुड़े नाही नदरी सहजि मिलाई हे ॥१४॥

Sabađi mile se vichhuɍe naahee nađaree sahaji milaaëe he ||14||

Those who are immersed in the Shabad are not separated again. By His Grace, they are intuitively immersed in the Lord. ||14||


ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਮੈਲੁ ਕਮਾਇਆ ॥

हउमै माइआ मैलु कमाइआ ॥

Haūmai maaīâa mailu kamaaīâa ||

Acting in egotism, they are stained with the filth of Maya.

ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਦੂਜਾ ਭਾਇਆ ॥

मरि मरि जमहि दूजा भाइआ ॥

Mari mari jammahi đoojaa bhaaīâa ||

They die and die again, only to be reborn in the love of duality.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ਮਨਿ ਦੇਖਹੁ ਲਿਵ ਲਾਈ ਹੇ ॥੧੫॥

बिनु सतिगुर सेवे मुकति न होई मनि देखहु लिव लाई हे ॥१५॥

Binu saŧigur seve mukaŧi na hoëe mani đekhahu liv laaëe he ||15||

Without serving the True Guru, no one finds liberation. O mind, tune into this, and see. ||15||


ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਕਰਸੀ ॥

जो तिसु भावै सोई करसी ॥

Jo ŧisu bhaavai soëe karasee ||

He does whatever He pleases.

ਆਪਹੁ ਹੋਆ ਨਾ ਕਿਛੁ ਹੋਸੀ ॥

आपहु होआ ना किछु होसी ॥

Âapahu hoâa naa kichhu hosee ||

No one has done, or can do anything by himself.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਪਤਿ ਪਾਈ ਹੇ ॥੧੬॥੩॥

नानक नामु मिलै वडिआई दरि साचै पति पाई हे ॥१६॥३॥

Naanak naamu milai vadiâaëe đari saachai paŧi paaëe he ||16||3||

O Nanak, through the Name, one is blessed with glorious greatness, and obtains honor in the Court of the True Lord. ||16||3||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਜੋ ਆਇਆ ਸੋ ਸਭੁ ਕੋ ਜਾਸੀ ॥

जो आइआ सो सभु को जासी ॥

Jo âaīâa so sabhu ko jaasee ||

All who come shall have to depart.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬਾਧਾ ਜਮ ਫਾਸੀ ॥

दूजै भाइ बाधा जम फासी ॥

Đoojai bhaaī baađhaa jam phaasee ||

In the love of duality, they are caught by the noose of the Messenger of Death.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਜਨ ਉਬਰੇ ਸਾਚੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੧॥

सतिगुरि राखे से जन उबरे साचे साचि समाई हे ॥१॥

Saŧiguri raakhe se jan ūbare saache saachi samaaëe he ||1||

Those humble beings who are protected by the True Guru, are saved. They merge into the Truest of the True. ||1||


ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ॥

आपे करता करि करि वेखै ॥

Âape karaŧaa kari kari vekhai ||

The Creator Himself creates the creation, and watches over it.

ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋਈ ਜਨੁ ਲੇਖੈ ॥

जिस नो नदरि करे सोई जनु लेखै ॥

Jis no nađari kare soëe janu lekhai ||

They alone are acceptable, upon whom He bestows His Glance of Grace.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਤਿਸੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁ ਕਮਾਈ ਹੇ ॥੨॥

गुरमुखि गिआनु तिसु सभु किछु सूझै अगिआनी अंधु कमाई हे ॥२॥

Guramukhi giâanu ŧisu sabhu kichhu soojhai âgiâanee ânđđhu kamaaëe he ||2||

The Gurmukh attains spiritual wisdom, and understands everything. The ignorant ones act blindly. ||2||


ਮਨਮੁਖ ਸਹਸਾ ਬੂਝ ਨ ਪਾਈ ॥

मनमुख सहसा बूझ न पाई ॥

Manamukh sahasaa boojh na paaëe ||

The self-willed manmukh is cynical; he doesn't understand.

ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਜਨਮੁ ਗਵਾਈ ॥

मरि मरि जमै जनमु गवाई ॥

Mari mari jammai janamu gavaaëe ||

He dies and dies again, only to be reborn, and loses his life uselessly again.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਹਜੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੩॥

गुरमुखि नामि रते सुखु पाइआ सहजे साचि समाई हे ॥३॥

Guramukhi naami raŧe sukhu paaīâa sahaje saachi samaaëe he ||3||

The Gurmukh is imbued with the Naam, the Name of the Lord; he find peace, and is intuitively immersed in the True Lord. ||3||


ਧੰਧੈ ਧਾਵਤ ਮਨੁ ਭਇਆ ਮਨੂਰਾ ॥

धंधै धावत मनु भइआ मनूरा ॥

Đhanđđhai đhaavaŧ manu bhaīâa manooraa ||

Chasing after worldly affairs, the mind has become corroded and rusty.

ਫਿਰਿ ਹੋਵੈ ਕੰਚਨੁ ਭੇਟੈ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ॥

फिरि होवै कंचनु भेटै गुरु पूरा ॥

Phiri hovai kancchanu bhetai guru pooraa ||

But meeting with the Perfect Guru, it is transmuted into gold once again.

ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਲਏ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਈ ਹੇ ॥੪॥

आपे बखसि लए सुखु पाए पूरै सबदि मिलाई हे ॥४॥

Âape bakhasi laē sukhu paaē poorai sabađi milaaëe he ||4||

When the Lord Himself grants forgiveness, then peace is obtained; through the Perfect Word of the Shabad, one is united with Him. ||4||


ਦੁਰਮਤਿ ਝੂਠੀ ਬੁਰੀ ਬੁਰਿਆਰਿ ॥

दुरमति झूठी बुरी बुरिआरि ॥

Đuramaŧi jhoothee buree buriâari ||

The false and evil-minded are the most wicked of the wicked.

ਅਉਗਣਿਆਰੀ ਅਉਗਣਿਆਰਿ ॥

अउगणिआरी अउगणिआरि ॥

Âūgañiâaree âūgañiâari ||

They are the most unworthy of the unworthy.

ਕਚੀ ਮਤਿ ਫੀਕਾ ਮੁਖਿ ਬੋਲੈ ਦੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਈ ਹੇ ॥੫॥

कची मति फीका मुखि बोलै दुरमति नामु न पाई हे ॥५॥

Kachee maŧi pheekaa mukhi bolai đuramaŧi naamu na paaëe he ||5||

With false intellect, and insipid words of mouth, evil-minded, they do not obtain the Naam. ||5||


ਅਉਗਣਿਆਰੀ ਕੰਤ ਨ ਭਾਵੈ ॥

अउगणिआरी कंत न भावै ॥

Âūgañiâaree kanŧŧ na bhaavai ||

The unworthy soul-bride is not pleasing to her Husband Lord.

ਮਨ ਕੀ ਜੂਠੀ ਜੂਠੁ ਕਮਾਵੈ ॥

मन की जूठी जूठु कमावै ॥

Man kee joothee joothu kamaavai ||

False-minded, her actions are false.

ਪਿਰ ਕਾ ਸਾਉ ਨ ਜਾਣੈ ਮੂਰਖਿ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਬੂਝ ਨ ਪਾਈ ਹੇ ॥੬॥

पिर का साउ न जाणै मूरखि बिनु गुर बूझ न पाई हे ॥६॥

Pir kaa saaū na jaañai moorakhi binu gur boojh na paaëe he ||6||

The foolish person does not know the excellence of her Husband Lord. Without the Guru, she does not understand at all. ||6||


ਦੁਰਮਤਿ ਖੋਟੀ ਖੋਟੁ ਕਮਾਵੈ ॥

दुरमति खोटी खोटु कमावै ॥

Đuramaŧi khotee khotu kamaavai ||

The evil-minded, wicked soul-bride practices wickedness.

ਸੀਗਾਰੁ ਕਰੇ ਪਿਰ ਖਸਮ ਨ ਭਾਵੈ ॥

सीगारु करे पिर खसम न भावै ॥

Seegaaru kare pir khasam na bhaavai ||

She decorates herself, but her Husband Lord is not pleased.

ਗੁਣਵੰਤੀ ਸਦਾ ਪਿਰੁ ਰਾਵੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ਹੇ ॥੭॥

गुणवंती सदा पिरु रावै सतिगुरि मेलि मिलाई हे ॥७॥

Guñavanŧŧee sađaa piru raavai saŧiguri meli milaaëe he ||7||

The virtuous soul-bride enjoys and ravishes her Husband Lord forever; the True Guru unites her in His Union. ||7||


ਆਪੇ ਹੁਕਮੁ ਕਰੇ ਸਭੁ ਵੇਖੈ ॥

आपे हुकमु करे सभु वेखै ॥

Âape hukamu kare sabhu vekhai ||

God Himself issues the Hukam of His Command, and beholds all.

ਇਕਨਾ ਬਖਸਿ ਲਏ ਧੁਰਿ ਲੇਖੈ ॥

इकना बखसि लए धुरि लेखै ॥

Īkanaa bakhasi laē đhuri lekhai ||

Some are forgiven, according to their pre-ordained destiny.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ਹੇ ॥੮॥

अनदिनु नामि रते सचु पाइआ आपे मेलि मिलाई हे ॥८॥

Ânađinu naami raŧe sachu paaīâa âape meli milaaëe he ||8||

Night and day, they are imbued with the Naam, and they find the True Lord. He Himself unites them in His Union. ||8||


ਹਉਮੈ ਧਾਤੁ ਮੋਹ ਰਸਿ ਲਾਈ ॥

हउमै धातु मोह रसि लाई ॥

Haūmai đhaaŧu moh rasi laaëe ||

Egotism attaches them to the juice of emotional attachment, and makes them run around.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਿਵ ਸਾਚੀ ਸਹਜਿ ਸਮਾਈ ॥

गुरमुखि लिव साची सहजि समाई ॥

Guramukhi liv saachee sahaji samaaëe ||

The Gurmukh is intuitively immersed in the True Love of the Lord.

ਆਪੇ ਮੇਲੈ ਆਪੇ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਬੂਝ ਨ ਪਾਈ ਹੇ ॥੯॥

आपे मेलै आपे करि वेखै बिनु सतिगुर बूझ न पाई हे ॥९॥

Âape melai âape kari vekhai binu saŧigur boojh na paaëe he ||9||

He Himself unites, He Himself acts, and beholds. Without the True Guru, understanding is not obtained. ||9||


ਇਕਿ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ਸਦਾ ਜਨ ਜਾਗੇ ॥

इकि सबदु वीचारि सदा जन जागे ॥

Īki sabađu veechaari sađaa jan jaage ||

Some contemplate the Word of the Shabad; these humble beings remain always awake and aware.

ਇਕਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਸੋਇ ਰਹੇ ਅਭਾਗੇ ॥

इकि माइआ मोहि सोइ रहे अभागे ॥

Īki maaīâa mohi soī rahe âbhaage ||

Some are attached to the love of Maya; these unfortunate ones remain asleep.

ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਆਪੇ ਹੋਰੁ ਕਰਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਈ ਹੇ ॥੧੦॥

आपे करे कराए आपे होरु करणा किछू न जाई हे ॥१०॥

Âape kare karaaē âape horu karañaa kichhoo na jaaëe he ||10||

He Himself acts, and inspires all to act; no one else can do anything. ||10||


ਕਾਲੁ ਮਾਰਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੇ ॥

कालु मारि गुर सबदि निवारे ॥

Kaalu maari gur sabađi nivaare ||

Through the Word of the Guru's Shabad, death is conquered and killed.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਰਖੈ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥

हरि का नामु रखै उर धारे ॥

Hari kaa naamu rakhai ūr đhaare ||

Keep the Name of the Lord enshrined within your heart.

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੧੧॥

सतिगुर सेवा ते सुखु पाइआ हरि कै नामि समाई हे ॥११॥

Saŧigur sevaa ŧe sukhu paaīâa hari kai naami samaaëe he ||11||

Serving the True Guru, peace is obtained, and one merges in the Name of the Lord. ||11||


ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਫਿਰੈ ਦੇਵਾਨੀ ॥

दूजै भाइ फिरै देवानी ॥

Đoojai bhaaī phirai đevaanee ||

In the love of duality, the world wanders around insane.

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਦੁਖ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨੀ ॥

माइआ मोहि दुख माहि समानी ॥

Maaīâa mohi đukh maahi samaanee ||

Immersed in love and attachment to Maya, it suffers in pain.

ਬਹੁਤੇ ਭੇਖ ਕਰੈ ਨਹ ਪਾਏ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਈ ਹੇ ॥੧੨॥

बहुते भेख करै नह पाए बिनु सतिगुर सुखु न पाई हे ॥१२॥

Bahuŧe bhekh karai nah paaē binu saŧigur sukhu na paaëe he ||12||

Wearing all sorts of religious robes, He is not obtained. Without the True Guru, peace is not found. ||12||


ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਜਾ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥

किस नो कहीऐ जा आपि कराए ॥

Kis no kaheeâi jaa âapi karaaē ||

Who is to blame, when He Himself does everything?

ਜਿਤੁ ਭਾਵੈ ਤਿਤੁ ਰਾਹਿ ਚਲਾਏ ॥

जितु भावै तितु राहि चलाए ॥

Jiŧu bhaavai ŧiŧu raahi chalaaē ||

As He wills, so is the path we take.

ਆਪੇ ਮਿਹਰਵਾਨੁ ਸੁਖਦਾਤਾ ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਈ ਹੇ ॥੧੩॥

आपे मिहरवानु सुखदाता जिउ भावै तिवै चलाई हे ॥१३॥

Âape miharavaanu sukhađaaŧaa jiū bhaavai ŧivai chalaaëe he ||13||

He Himself is the Merciful Giver of peace; as He wills, so do we follow. ||13||


ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਭੁਗਤਾ ॥

आपे करता आपे भुगता ॥

Âape karaŧaa âape bhugaŧaa ||

He Himself is the Creator, and He Himself is the Enjoyer.

ਆਪੇ ਸੰਜਮੁ ਆਪੇ ਜੁਗਤਾ ॥

आपे संजमु आपे जुगता ॥

Âape sanjjamu âape jugaŧaa ||

He Himself is detached, and He Himself is attached.

ਆਪੇ ਨਿਰਮਲੁ ਮਿਹਰਵਾਨੁ ਮਧੁਸੂਦਨੁ ਜਿਸ ਦਾ ਹੁਕਮੁ ਨ ਮੇਟਿਆ ਜਾਈ ਹੇ ॥੧੪॥

आपे निरमलु मिहरवानु मधुसूदनु जिस दा हुकमु न मेटिआ जाई हे ॥१४॥

Âape niramalu miharavaanu mađhusoođanu jis đaa hukamu na metiâa jaaëe he ||14||

He Himself is immaculate, compassionate, the lover of nectar; the Hukam of His Command cannot be erased. ||14||


ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿਨੀ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ॥

से वडभागी जिनी एको जाता ॥

Se vadabhaagee jinee ēko jaaŧaa ||

Those who know the One Lord are very fortunate.

ਘਟਿ ਘਟਿ ਵਸਿ ਰਹਿਆ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ॥

घटि घटि वसि रहिआ जगजीवनु दाता ॥

Ghati ghati vasi rahiâa jagajeevanu đaaŧaa ||

He dwells in each and every heart, the Great Giver, the Life of the world.

ਇਕ ਥੈ ਗੁਪਤੁ ਪਰਗਟੁ ਹੈ ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭ੍ਰਮੁ ਭਉ ਜਾਈ ਹੇ ॥੧੫॥

इक थै गुपतु परगटु है आपे गुरमुखि भ्रमु भउ जाई हे ॥१५॥

Īk ŧhai gupaŧu paragatu hai âape guramukhi bhrmu bhaū jaaëe he ||15||

At the same time, He is both hidden and revealed. For the Gurmukh, doubt and fear are dispelled. ||15||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ॥

गुरमुखि हरि जीउ एको जाता ॥

Guramukhi hari jeeū ēko jaaŧaa ||

The Gurmukh knows the One, the Dear Lord.

ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥

अंतरि नामु सबदि पछाता ॥

Ânŧŧari naamu sabađi pachhaaŧaa ||

Deep within the nucleus of his inner being, is the Naam, the Name of the Lord; he realizes the Word of the Shabad.

ਜਿਸੁ ਤੂ ਦੇਹਿ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਵਡਾਈ ਹੇ ॥੧੬॥੪॥

जिसु तू देहि सोई जनु पाए नानक नामि वडाई हे ॥१६॥४॥

Jisu ŧoo đehi soëe janu paaē naanak naami vadaaëe he ||16||4||

He alone receives it, unto whom You give it. O Nanak, the Naam is glorious greatness. ||16||4||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਸਚੁ ਸਾਲਾਹੀ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੈ ॥

सचु सालाही गहिर ग्मभीरै ॥

Sachu saalaahee gahir gambbheerai ||

I praise the true, profound and unfathomable Lord.

ਸਭੁ ਜਗੁ ਹੈ ਤਿਸ ਹੀ ਕੈ ਚੀਰੈ ॥

सभु जगु है तिस ही कै चीरै ॥

Sabhu jagu hai ŧis hee kai cheerai ||

All the world is in His power.

ਸਭਿ ਘਟ ਭੋਗਵੈ ਸਦਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਆਪੇ ਸੂਖ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧॥

सभि घट भोगवै सदा दिनु राती आपे सूख निवासी हे ॥१॥

Sabhi ghat bhogavai sađaa đinu raaŧee âape sookh nivaasee he ||1||

He enjoys all hearts forever, day and night; He Himself dwells in peace. ||1||


ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੀ ਨਾਈ ॥

सचा साहिबु सची नाई ॥

Sachaa saahibu sachee naaëe ||

True is the Lord and Master, and True is His Name.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥

गुर परसादी मंनि वसाई ॥

Gur parasaađee manni vasaaëe ||

By Guru's Grace, I enshrine Him in my mind.

ਆਪੇ ਆਇ ਵਸਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਤੂਟੀ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸੀ ਹੇ ॥੨॥

आपे आइ वसिआ घट अंतरि तूटी जम की फासी हे ॥२॥

Âape âaī vasiâa ghat ânŧŧari ŧootee jam kee phaasee he ||2||

He Himself has come to dwell deep within the nucleus of my heart; the noose of death has been snapped. ||2||


ਕਿਸੁ ਸੇਵੀ ਤੈ ਕਿਸੁ ਸਾਲਾਹੀ ॥

किसु सेवी तै किसु सालाही ॥

Kisu sevee ŧai kisu saalaahee ||

Whom should I serve, and whom should I praise?

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੀ ਸਬਦਿ ਸਾਲਾਹੀ ॥

सतिगुरु सेवी सबदि सालाही ॥

Saŧiguru sevee sabađi saalaahee ||

I serve the True Guru, and praise the Word of the Shabad.

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਮਤਿ ਊਤਮ ਅੰਤਰਿ ਕਮਲੁ ਪ੍ਰਗਾਸੀ ਹੇ ॥੩॥

सचै सबदि सदा मति ऊतम अंतरि कमलु प्रगासी हे ॥३॥

Sachai sabađi sađaa maŧi ǖŧam ânŧŧari kamalu prgaasee he ||3||

Through the True Shabad, the intellect is exalted and ennobled forever, and the lotus deep within blossoms forth. ||3||


ਦੇਹੀ ਕਾਚੀ ਕਾਗਦ ਮਿਕਦਾਰਾ ॥

देही काची कागद मिकदारा ॥

Đehee kaachee kaagađ mikađaaraa ||

The body is frail and perishable, like paper.

ਬੂੰਦ ਪਵੈ ਬਿਨਸੈ ਢਹਤ ਨ ਲਾਗੈ ਬਾਰਾ ॥

बूंद पवै बिनसै ढहत न लागै बारा ॥

Boonđđ pavai binasai dhahaŧ na laagai baaraa ||

When the drop of water falls upon it, it crumbles and dissolves instantaneously.

ਕੰਚਨ ਕਾਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਜਿਸੁ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੪॥

कंचन काइआ गुरमुखि बूझै जिसु अंतरि नामु निवासी हे ॥४॥

Kancchan kaaīâa guramukhi boojhai jisu ânŧŧari naamu nivaasee he ||4||

But the body of the Gurmukh, who understands, is like gold; the Naam, the Name of the Lord, dwells deep within. ||4||


ਸਚਾ ਚਉਕਾ ਸੁਰਤਿ ਕੀ ਕਾਰਾ ॥

सचा चउका सुरति की कारा ॥

Sachaa chaūkaa suraŧi kee kaaraa ||

Pure is that kitchen, which is enclosed by spiritual awareness.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਭੋਜਨੁ ਸਚੁ ਆਧਾਰਾ ॥

हरि नामु भोजनु सचु आधारा ॥

Hari naamu bhojanu sachu âađhaaraa ||

The Lord's Name is my food, and Truth is my support.

ਸਦਾ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰੁ ਹੈ ਪਾਵਨੁ ਜਿਤੁ ਘਟਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੫॥

सदा त्रिपति पवित्रु है पावनु जितु घटि हरि नामु निवासी हे ॥५॥

Sađaa ŧripaŧi paviŧru hai paavanu jiŧu ghati hari naamu nivaasee he ||5||

Forever satisfied, sanctified and pure is that person, within whose heart the Lord's Name abides. ||5||


ਹਉ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੀ ਜੋ ਸਾਚੈ ਲਾਗੇ ॥

हउ तिन बलिहारी जो साचै लागे ॥

Haū ŧin balihaaree jo saachai laage ||

I am a sacrifice to those who are attached to the Truth.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗੇ ॥

हरि गुण गावहि अनदिनु जागे ॥

Hari guñ gaavahi ânađinu jaage ||

They sing the Glorious Praises of the Lord, and remain awake and aware night and day.

ਸਾਚਾ ਸੂਖੁ ਸਦਾ ਤਿਨ ਅੰਤਰਿ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸਿ ਰਾਸੀ ਹੇ ॥੬॥

साचा सूखु सदा तिन अंतरि रसना हरि रसि रासी हे ॥६॥

Saachaa sookhu sađaa ŧin ânŧŧari rasanaa hari rasi raasee he ||6||

True peace fills them forever, and their tongues savor the sublime essence of the Lord. ||6||


ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਚੇਤਾ ਅਵਰੁ ਨ ਪੂਜਾ ॥

हरि नामु चेता अवरु न पूजा ॥

Hari naamu cheŧaa âvaru na poojaa ||

I remember the Lord's Name, and no other at all.

ਏਕੋ ਸੇਵੀ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ॥

एको सेवी अवरु न दूजा ॥

Ēko sevee âvaru na đoojaa ||

I serve the One Lord, and no other at all.

ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਸਭੁ ਸਚੁ ਦਿਖਾਇਆ ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੭॥

पूरै गुरि सभु सचु दिखाइआ सचै नामि निवासी हे ॥७॥

Poorai guri sabhu sachu đikhaaīâa sachai naami nivaasee he ||7||

The Perfect Guru has revealed the whole Truth to me; I dwell in the True Name. ||7||


ਭ੍ਰਮਿ ਭ੍ਰਮਿ ਜੋਨੀ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਇਆ ॥

भ्रमि भ्रमि जोनी फिरि फिरि आइआ ॥

Bhrmi bhrmi jonee phiri phiri âaīâa ||

Wandering, wandering in reincarnation, again and again, he comes into the world.

ਆਪਿ ਭੂਲਾ ਜਾ ਖਸਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥

आपि भूला जा खसमि भुलाइआ ॥

Âapi bhoolaa jaa khasami bhulaaīâa ||

He is deluded and confused, when the Lord and Master confuses him.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਮਿਲੈ ਤਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਚੀਨੈ ਸਬਦੁ ਅਬਿਨਾਸੀ ਹੇ ॥੮॥

हरि जीउ मिलै ता गुरमुखि बूझै चीनै सबदु अबिनासी हे ॥८॥

Hari jeeū milai ŧaa guramukhi boojhai cheenai sabađu âbinaasee he ||8||

He meets with the Dear Lord, when, as Gurmukh, he understands; he remembers the Shabad, the Word of the immortal, eternal Lord God. ||8||


ਕਾਮਿ ਕ੍ਰੋਧਿ ਭਰੇ ਹਮ ਅਪਰਾਧੀ ॥

कामि क्रोधि भरे हम अपराधी ॥

Kaami krođhi bhare ham âparaađhee ||

I am a sinner, overflowing with sexual desire and anger.

ਕਿਆ ਮੁਹੁ ਲੈ ਬੋਲਹ ਨਾ ਹਮ ਗੁਣ ਨ ਸੇਵਾ ਸਾਧੀ ॥

किआ मुहु लै बोलह ना हम गुण न सेवा साधी ॥

Kiâa muhu lai bolah naa ham guñ na sevaa saađhee ||

With what mouth should I speak? I have no virtue, and I have rendered no service.

ਡੁਬਦੇ ਪਾਥਰ ਮੇਲਿ ਲੈਹੁ ਤੁਮ ਆਪੇ ਸਾਚੁ ਨਾਮੁ ਅਬਿਨਾਸੀ ਹੇ ॥੯॥

डुबदे पाथर मेलि लैहु तुम आपे साचु नामु अबिनासी हे ॥९॥

Dubađe paaŧhar meli laihu ŧum âape saachu naamu âbinaasee he ||9||

I am a sinking stone; please, Lord, unite me with Yourself. Your Name is eternal and imperishable. ||9||


ਨਾ ਕੋਈ ਕਰੇ ਨ ਕਰਣੈ ਜੋਗਾ ॥

ना कोई करे न करणै जोगा ॥

Naa koëe kare na karañai jogaa ||

No one does anything; no one is able to do anything.

ਆਪੇ ਕਰਹਿ ਕਰਾਵਹਿ ਸੁ ਹੋਇਗਾ ॥

आपे करहि करावहि सु होइगा ॥

Âape karahi karaavahi su hoīgaa ||

That alone happens, which the Lord Himself does, and causes to be done.

ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਲੈਹਿ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਸਦ ਹੀ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧੦॥

आपे बखसि लैहि सुखु पाए सद ही नामि निवासी हे ॥१०॥

Âape bakhasi laihi sukhu paaē sađ hee naami nivaasee he ||10||

Those whom He Himself forgives, find peace; they dwell forever in the Naam, the Name of the Lord. ||10||


ਇਹੁ ਤਨੁ ਧਰਤੀ ਸਬਦੁ ਬੀਜਿ ਅਪਾਰਾ ॥

इहु तनु धरती सबदु बीजि अपारा ॥

Īhu ŧanu đharaŧee sabađu beeji âpaaraa ||

This body is the earth, and the infinite Shabad is the seed.

ਹਰਿ ਸਾਚੇ ਸੇਤੀ ਵਣਜੁ ਵਾਪਾਰਾ ॥

हरि साचे सेती वणजु वापारा ॥

Hari saache seŧee vañaju vaapaaraa ||

Deal and trade with the True Name alone.

ਸਚੁ ਧਨੁ ਜੰਮਿਆ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧੧॥

सचु धनु जमिआ तोटि न आवै अंतरि नामु निवासी हे ॥११॥

Sachu đhanu jammiâa ŧoti na âavai ânŧŧari naamu nivaasee he ||11||

The True wealth increases; it is never exhausted, when the Naam dwells deep within. ||11||


ਹਰਿ ਜੀਉ ਅਵਗਣਿਆਰੇ ਨੋ ਗੁਣੁ ਕੀਜੈ ॥

हरि जीउ अवगणिआरे नो गुणु कीजै ॥

Hari jeeū âvagañiâare no guñu keejai ||

O Dear Lord, please bless me, the worthless sinner, with virtue.

ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਲੈਹਿ ਨਾਮੁ ਦੀਜੈ ॥

आपे बखसि लैहि नामु दीजै ॥

Âape bakhasi laihi naamu đeejai ||

Forgive me, and bless me with Your Name.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਪਤਿ ਪਾਏ ਇਕਤੁ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧੨॥

गुरमुखि होवै सो पति पाए इकतु नामि निवासी हे ॥१२॥

Guramukhi hovai so paŧi paaē īkaŧu naami nivaasee he ||12||

One who becomes Gurmukh, is honored; he dwells in the Name of the One Lord alone. ||12||


ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਧਨੁ ਸਮਝ ਨ ਹੋਈ ॥

अंतरि हरि धनु समझ न होई ॥

Ânŧŧari hari đhanu samajh na hoëe ||

The wealth of the Lord is deep within one's inner being, but he does not realize it.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥

गुर परसादी बूझै कोई ॥

Gur parasaađee boojhai koëe ||

By Guru's Grace, one comes to understand.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਧਨੁ ਪਾਏ ਸਦ ਹੀ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧੩॥

गुरमुखि होवै सो धनु पाए सद ही नामि निवासी हे ॥१३॥

Guramukhi hovai so đhanu paaē sađ hee naami nivaasee he ||13||

One who becomes Gurmukh is blessed with this wealth; he lives forever in the Naam. ||13||


ਅਨਲ ਵਾਉ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਈ ॥

अनल वाउ भरमि भुलाई ॥

Ânal vaaū bharami bhulaaëe ||

Fire and wind lead him into delusions of doubt.

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਸੁਧਿ ਨ ਕਾਈ ॥

माइआ मोहि सुधि न काई ॥

Maaīâa mohi suđhi na kaaëe ||

In love and attachment to Maya, he has no understanding at all.

ਮਨਮੁਖ ਅੰਧੇ ਕਿਛੂ ਨ ਸੂਝੈ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ ਪ੍ਰਗਾਸੀ ਹੇ ॥੧੪॥

मनमुख अंधे किछू न सूझै गुरमति नामु प्रगासी हे ॥१४॥

Manamukh ânđđhe kichhoo na soojhai guramaŧi naamu prgaasee he ||14||

The blind, self-willed manmukh sees nothing; through the Guru's Teachings, the Naam is gloriously revealed. ||14||


ਮਨਮੁਖ ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਸੂਤੇ ॥

मनमुख हउमै माइआ सूते ॥

Manamukh haūmai maaīâa sooŧe ||

The manmukhs are asleep in egotism and Maya.

ਅਪਣਾ ਘਰੁ ਨ ਸਮਾਲਹਿ ਅੰਤਿ ਵਿਗੂਤੇ ॥

अपणा घरु न समालहि अंति विगूते ॥

Âpañaa gharu na samaalahi ânŧŧi vigooŧe ||

They do not watch over their own homes, and are ruined in the end.

ਪਰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਹਿ ਬਹੁ ਚਿੰਤਾ ਜਾਲੈ ਦੁਖੇ ਦੁਖਿ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧੫॥

पर निंदा करहि बहु चिंता जालै दुखे दुखि निवासी हे ॥१५॥

Par ninđđaa karahi bahu chinŧŧaa jaalai đukhe đukhi nivaasee he ||15||

They slander others, and burn in great anxiety; they dwell in pain and suffering. ||15||


ਆਪੇ ਕਰਤੈ ਕਾਰ ਕਰਾਈ ॥

आपे करतै कार कराई ॥

Âape karaŧai kaar karaaëe ||

The Creator Himself has created the creation.

ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਇ ਬੁਝਾਈ ॥

आपे गुरमुखि देइ बुझाई ॥

Âape guramukhi đeī bujhaaëe ||

He blesses the Gurmukh with understanding.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧੬॥੫॥

नानक नामि रते मनु निरमलु नामे नामि निवासी हे ॥१६॥५॥

Naanak naami raŧe manu niramalu naame naami nivaasee he ||16||5||

O Nanak, those who are attuned to the Naam - their minds become immaculate; they dwell in the Naam, and only the Naam. ||16||5||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਏਕੋ ਸੇਵੀ ਸਦਾ ਥਿਰੁ ਸਾਚਾ ॥

एको सेवी सदा थिरु साचा ॥

Ēko sevee sađaa ŧhiru saachaa ||

I serve the One Lord, who is eternal, stable and True.

ਦੂਜੈ ਲਾਗਾ ਸਭੁ ਜਗੁ ਕਾਚਾ ॥

दूजै लागा सभु जगु काचा ॥

Đoojai laagaa sabhu jagu kaachaa ||

Attached to duality, the whole world is false.

ਗੁਰਮਤੀ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹੀ ਸਾਚੇ ਹੀ ਸਾਚਿ ਪਤੀਜੈ ਹੇ ॥੧॥

गुरमती सदा सचु सालाही साचे ही साचि पतीजै हे ॥१॥

Guramaŧee sađaa sachu saalaahee saache hee saachi paŧeejai he ||1||

Following the Guru's Teachings, I praise the True Lord forever, pleased with the Truest of the True. ||1||


ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਬਹੁਤੇ ਮੈ ਏਕੁ ਨ ਜਾਤਾ ॥

तेरे गुण बहुते मै एकु न जाता ॥

Ŧere guñ bahuŧe mai ēku na jaaŧaa ||

Your Glorious Virtues are so many, Lord; I do not know even one.

ਆਪੇ ਲਾਇ ਲਏ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ॥

आपे लाइ लए जगजीवनु दाता ॥

Âape laaī laē jagajeevanu đaaŧaa ||

The Life of the world, the Great Giver, attaches us to himself.

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਗੁਰਮਤਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਭੀਜੈ ਹੇ ॥੨॥

आपे बखसे दे वडिआई गुरमति इहु मनु भीजै हे ॥२॥

Âape bakhase đe vadiâaëe guramaŧi īhu manu bheejai he ||2||

He Himself forgives, and bestows glorious greatness. Following the Guru's Teachings, this mind is delighted. ||2||


ਮਾਇਆ ਲਹਰਿ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੀ ॥

माइआ लहरि सबदि निवारी ॥

Maaīâa lahari sabađi nivaaree ||

The Word of the Shabad has subdued the waves of Maya.

ਇਹੁ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹਉਮੈ ਮਾਰੀ ॥

इहु मनु निरमलु हउमै मारी ॥

Īhu manu niramalu haūmai maaree ||

Egotism has been conquered, and this mind has become immaculate.

ਸਹਜੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਰਸਨਾ ਰਾਮੁ ਰਵੀਜੈ ਹੇ ॥੩॥

सहजे गुण गावै रंगि राता रसना रामु रवीजै हे ॥३॥

Sahaje guñ gaavai ranggi raaŧaa rasanaa raamu raveejai he ||3||

I intuitively sing His Glorious Praises, imbued with the Lord's Love. My tongue chants and savors the Lord's Name. ||3||


ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਤ ਵਿਹਾਣੀ ॥

मेरी मेरी करत विहाणी ॥

Meree meree karaŧ vihaañee ||

Crying out, ""Mine, mine!"" he spends his life.

ਮਨਮੁਖਿ ਨ ਬੂਝੈ ਫਿਰੈ ਇਆਣੀ ॥

मनमुखि न बूझै फिरै इआणी ॥

Manamukhi na boojhai phirai īâañee ||

The self-willed manmukh does not understand; he wanders around in ignorance.

ਜਮਕਾਲੁ ਘੜੀ ਮੁਹਤੁ ਨਿਹਾਲੇ ਅਨਦਿਨੁ ਆਰਜਾ ਛੀਜੈ ਹੇ ॥੪॥

जमकालु घड़ी मुहतु निहाले अनदिनु आरजा छीजै हे ॥४॥

Jamakaalu ghaɍee muhaŧu nihaale ânađinu âarajaa chheejai he ||4||

The Messenger of Death watches over him every moment, every instant; night and day, his life is wasting away. ||4||


ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਕਰੈ ਨਹੀ ਬੂਝੈ ॥

अंतरि लोभु करै नही बूझै ॥

Ânŧŧari lobhu karai nahee boojhai ||

He practices greed within, and does not understand.

ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਜਮਕਾਲੁ ਨ ਸੂਝੈ ॥

सिर ऊपरि जमकालु न सूझै ॥

Sir ǖpari jamakaalu na soojhai ||

He does not see the Messenger of Death hovering over his head.

ਐਥੈ ਕਮਾਣਾ ਸੁ ਅਗੈ ਆਇਆ ਅੰਤਕਾਲਿ ਕਿਆ ਕੀਜੈ ਹੇ ॥੫॥

ऐथै कमाणा सु अगै आइआ अंतकालि किआ कीजै हे ॥५॥

Âiŧhai kamaañaa su âgai âaīâa ânŧŧakaali kiâa keejai he ||5||

Whatever one does in this world, will come to face him in the hereafter; what can he do at that very last moment? ||5||


ਜੋ ਸਚਿ ਲਾਗੇ ਤਿਨ ਸਾਚੀ ਸੋਇ ॥

जो सचि लागे तिन साची सोइ ॥

Jo sachi laage ŧin saachee soī ||

Those who are attached to the Truth are true.

ਦੂਜੈ ਲਾਗੇ ਮਨਮੁਖਿ ਰੋਇ ॥

दूजै लागे मनमुखि रोइ ॥

Đoojai laage manamukhi roī ||

The self-willed manmukhs, attached to duality, weep and wail.

ਦੁਹਾ ਸਿਰਿਆ ਕਾ ਖਸਮੁ ਹੈ ਆਪੇ ਆਪੇ ਗੁਣ ਮਹਿ ਭੀਜੈ ਹੇ ॥੬॥

दुहा सिरिआ का खसमु है आपे आपे गुण महि भीजै हे ॥६॥

Đuhaa siriâa kaa khasamu hai âape âape guñ mahi bheejai he ||6||

He is the Lord and Master of both worlds; He Himself delights in virtue. ||6||


ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਜਨੁ ਸੋਹੈ ॥

गुर कै सबदि सदा जनु सोहै ॥

Gur kai sabađi sađaa janu sohai ||

Through the Word of the Guru's Shabad, His humble servant is exalted forever.

ਨਾਮ ਰਸਾਇਣਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਮੋਹੈ ॥

नाम रसाइणि इहु मनु मोहै ॥

Naam rasaaīñi īhu manu mohai ||

This mind is enticed by the Naam, the source of nectar.

ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਮੈਲੁ ਪਤੰਗੁ ਨ ਲਾਗੈ ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਭੀਜੈ ਹੇ ॥੭॥

माइआ मोह मैलु पतंगु न लागै गुरमती हरि नामि भीजै हे ॥७॥

Maaīâa moh mailu paŧanggu na laagai guramaŧee hari naami bheejai he ||7||

It is not stained at all by the dirt of attachment to Maya; through the Guru's Teachings, it is pleased and saturated with the Lord's Name. ||7||


ਸਭਨਾ ਵਿਚਿ ਵਰਤੈ ਇਕੁ ਸੋਈ ॥

सभना विचि वरतै इकु सोई ॥

Sabhanaa vichi varaŧai īku soëe ||

The One Lord is contained within all.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਰਗਟੁ ਹੋਈ ॥

गुर परसादी परगटु होई ॥

Gur parasaađee paragatu hoëe ||

By Guru's Grace, He is revealed.

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਨਾਇ ਸਾਚੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਜੈ ਹੇ ॥੮॥

हउमै मारि सदा सुखु पाइआ नाइ साचै अम्रितु पीजै हे ॥८॥

Haūmai maari sađaa sukhu paaīâa naaī saachai âmmmriŧu peejai he ||8||

One who subdues his ego, finds lasting peace; he drinks in the Ambrosial Nectar of the True Name. ||8||


ਕਿਲਬਿਖ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥

किलबिख दूख निवारणहारा ॥

Kilabikh đookh nivaarañahaaraa ||

God is the Destroyer of sin and pain.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਿਆ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥

गुरमुखि सेविआ सबदि वीचारा ॥

Guramukhi seviâa sabađi veechaaraa ||

The Gurmukh serves Him, and contemplates the Word of the Shabad.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਨੁ ਮਨੁ ਭੀਜੈ ਹੇ ॥੯॥

सभु किछु आपे आपि वरतै गुरमुखि तनु मनु भीजै हे ॥९॥

Sabhu kichhu âape âapi varaŧai guramukhi ŧanu manu bheejai he ||9||

He Himself is pervading everything. The Gurmukh's body and mind are saturated and pleased. ||9||


ਮਾਇਆ ਅਗਨਿ ਜਲੈ ਸੰਸਾਰੇ ॥

माइआ अगनि जलै संसारे ॥

Maaīâa âgani jalai sanssaare ||

The world is burning in the fire of Maya.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਵਾਰੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੇ ॥

गुरमुखि निवारै सबदि वीचारे ॥

Guramukhi nivaarai sabađi veechaare ||

The Gurmukh extinguishes this fire, by contemplating the Shabad.

ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਮੁ ਲੀਜੈ ਹੇ ॥੧੦॥

अंतरि सांति सदा सुखु पाइआ गुरमती नामु लीजै हे ॥१०॥

Ânŧŧari saanŧi sađaa sukhu paaīâa guramaŧee naamu leejai he ||10||

Deep within are peace and tranquility, and lasting peace is obtained. Following the Guru's Teachings, one is blessed with the Naam, the Name of the Lord. ||10||


ਇੰਦ੍ਰ ਇੰਦ੍ਰਾਸਣਿ ਬੈਠੇ ਜਮ ਕਾ ਭਉ ਪਾਵਹਿ ॥

इंद्र इंद्रासणि बैठे जम का भउ पावहि ॥

Īanđđr īanđđraasañi baithe jam kaa bhaū paavahi ||

Even Indra, seated upon his throne, is caught in the fear of death.

ਜਮੁ ਨ ਛੋਡੈ ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਵਹਿ ॥

जमु न छोडै बहु करम कमावहि ॥

Jamu na chhodai bahu karam kamaavahi ||

The Messenger of Death will not spare them, even though they try all sorts of things.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਤਾ ਮੁਕਤਿ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਸਨਾ ਪੀਜੈ ਹੇ ॥੧੧॥

सतिगुरु भेटै ता मुकति पाईऐ हरि हरि रसना पीजै हे ॥११॥

Saŧiguru bhetai ŧaa mukaŧi paaëeâi hari hari rasanaa peejai he ||11||

When one meets with the True Guru, one is liberated, drinking in and savoring the sublime essence of the Lord, Har, Har. ||11||


ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਤਰਿ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥

मनमुखि अंतरि भगति न होई ॥

Manamukhi ânŧŧari bhagaŧi na hoëe ||

There is no devotion within the self-willed manmukh.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਸਾਂਤਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥

गुरमुखि भगति सांति सुखु होई ॥

Guramukhi bhagaŧi saanŧi sukhu hoëe ||

Through devotional worship, the Gurmukh obtains peace and tranquility.

ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਾਵਨ ਸਦਾ ਹੈ ਬਾਣੀ ਗੁਰਮਤਿ ਅੰਤਰੁ ਭੀਜੈ ਹੇ ॥੧੨॥

पवित्र पावन सदा है बाणी गुरमति अंतरु भीजै हे ॥१२॥

Paviŧr paavan sađaa hai baañee guramaŧi ânŧŧaru bheejai he ||12||

Forever pure and sanctified is the Word of the Guru's Bani; following the Guru's Teachings, one's inner being is drenched in it. ||12||


ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਵੀਚਾਰੀ ॥

ब्रहमा बिसनु महेसु वीचारी ॥

Brhamaa bisanu mahesu veechaaree ||

I have considered Brahma, Vishnu and Shiva.

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਬਧਕ ਮੁਕਤਿ ਨਿਰਾਰੀ ॥

त्रै गुण बधक मुकति निरारी ॥

Ŧrai guñ bađhak mukaŧi niraaree ||

They are bound by the three qualities - the three gunas; they are far away from liberation.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਏਕੋ ਹੈ ਜਾਤਾ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਰਵੀਜੈ ਹੇ ॥੧੩॥

गुरमुखि गिआनु एको है जाता अनदिनु नामु रवीजै हे ॥१३॥

Guramukhi giâanu ēko hai jaaŧaa ânađinu naamu raveejai he ||13||

The Gurmukh knows the spiritual wisdom of the One Lord. Night and day, he chants the Naam, the Name of the Lord. ||13||


ਬੇਦ ਪੜਹਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਬੂਝਹਿ ॥

बेद पड़हि हरि नामु न बूझहि ॥

Beđ paɍahi hari naamu na boojhahi ||

He may read the Vedas, but he does not realize the Lord's Name.

ਮਾਇਆ ਕਾਰਣਿ ਪੜਿ ਪੜਿ ਲੂਝਹਿ ॥

माइआ कारणि पड़ि पड़ि लूझहि ॥

Maaīâa kaarañi paɍi paɍi loojhahi ||

For the sake of Maya, he reads and recites and argues.

ਅੰਤਰਿ ਮੈਲੁ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧਾ ਕਿਉ ਕਰਿ ਦੁਤਰੁ ਤਰੀਜੈ ਹੇ ॥੧੪॥

अंतरि मैलु अगिआनी अंधा किउ करि दुतरु तरीजै हे ॥१४॥

Ânŧŧari mailu âgiâanee ânđđhaa kiū kari đuŧaru ŧareejai he ||14||

The ignorant and blind person is filled with filth within. How can he cross over the impassable world-ocean? ||14||


ਬੇਦ ਬਾਦ ਸਭਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣਹਿ ॥

बेद बाद सभि आखि वखाणहि ॥

Beđ baađ sabhi âakhi vakhaañahi ||

He voices all the controversies of the Vedas,

ਨ ਅੰਤਰੁ ਭੀਜੈ ਨ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣਹਿ ॥

न अंतरु भीजै न सबदु पछाणहि ॥

Na ânŧŧaru bheejai na sabađu pachhaañahi ||

But his inner being is not saturated or satisfied, and he does not realize the Word of the Shabad.

ਪੁੰਨੁ ਪਾਪੁ ਸਭੁ ਬੇਦਿ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਜੈ ਹੇ ॥੧੫॥

पुंनु पापु सभु बेदि द्रिड़ाइआ गुरमुखि अम्रितु पीजै हे ॥१५॥

Punnu paapu sabhu beđi đriɍaaīâa guramukhi âmmmriŧu peejai he ||15||

The Vedas tell all about virtue and vice, but only the Gurmukh drinks in the Ambrosial Nectar. ||15||


ਆਪੇ ਸਾਚਾ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥

आपे साचा एको सोई ॥

Âape saachaa ēko soëe ||

The One True Lord is all by Himself.

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥

तिसु बिनु दूजा अवरु न कोई ॥

Ŧisu binu đoojaa âvaru na koëe ||

There is no one else except Him.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਮਨੁ ਸਾਚਾ ਸਚੋ ਸਚੁ ਰਵੀਜੈ ਹੇ ॥੧੬॥੬॥

नानक नामि रते मनु साचा सचो सचु रवीजै हे ॥१६॥६॥

Naanak naami raŧe manu saachaa sacho sachu raveejai he ||16||6||

O Nanak, true is the mind of one who is attuned to the Naam; he speaks Truth, and nothing but Truth. ||16||6||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਸਚੈ ਸਚਾ ਤਖਤੁ ਰਚਾਇਆ ॥

सचै सचा तखतु रचाइआ ॥

Sachai sachaa ŧakhaŧu rachaaīâa ||

The True Lord has established the Throne of Truth.

ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਸਿਆ ਤਿਥੈ ਮੋਹੁ ਨ ਮਾਇਆ ॥

निज घरि वसिआ तिथै मोहु न माइआ ॥

Nij ghari vasiâa ŧiŧhai mohu na maaīâa ||

He dwells in His own home deep within the self, where there is no emotional attachment to Maya.

ਸਦ ਹੀ ਸਾਚੁ ਵਸਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰਣੀ ਸਾਰੀ ਹੇ ॥੧॥

सद ही साचु वसिआ घट अंतरि गुरमुखि करणी सारी हे ॥१॥

Sađ hee saachu vasiâa ghat ânŧŧari guramukhi karañee saaree he ||1||

The True Lord dwells deep within the nucleus of the Gurmukh's heart forever; his actions are excellent. ||1||


ਸਚਾ ਸਉਦਾ ਸਚੁ ਵਾਪਾਰਾ ॥

सचा सउदा सचु वापारा ॥

Sachaa saūđaa sachu vaapaaraa ||

True is his merchandise, and true is his trade.

ਨ ਤਿਥੈ ਭਰਮੁ ਨ ਦੂਜਾ ਪਸਾਰਾ ॥

न तिथै भरमु न दूजा पसारा ॥

Na ŧiŧhai bharamu na đoojaa pasaaraa ||

There is no doubt within him, and no expanse of duality.

ਸਚਾ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਕਦੇ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ ਬੂਝੈ ਕੋ ਵੀਚਾਰੀ ਹੇ ॥੨॥

सचा धनु खटिआ कदे तोटि न आवै बूझै को वीचारी हे ॥२॥

Sachaa đhanu khatiâa kađe ŧoti na âavai boojhai ko veechaaree he ||2||

He has earned the true wealth, which is never exhausted. How few are those who contemplate this, and understand. ||2||


ਸਚੈ ਲਾਏ ਸੇ ਜਨ ਲਾਗੇ ॥

सचै लाए से जन लागे ॥

Sachai laaē se jan laage ||

They alone are attached to the True Name, whom the Lord Himself attaches.

ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਮਸਤਕਿ ਵਡਭਾਗੇ ॥

अंतरि सबदु मसतकि वडभागे ॥

Ânŧŧari sabađu masaŧaki vadabhaage ||

The Word of the Shabad is deep within the nucleus of the self; good fortune is recorded upon their foreheads.

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਵੀਚਾਰੀ ਹੇ ॥੩॥

सचै सबदि सदा गुण गावहि सबदि रते वीचारी हे ॥३॥

Sachai sabađi sađaa guñ gaavahi sabađi raŧe veechaaree he ||3||

Through the True Word of the Shabad, they sing the True Praises of the Lord; they are attuned to contemplative meditation on the Shabad. ||3||


ਸਚੋ ਸਚਾ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹੀ ॥

सचो सचा सचु सालाही ॥

Sacho sachaa sachu saalaahee ||

I praise the True Lord, the Truest of the True.

ਏਕੋ ਵੇਖਾ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ॥

एको वेखा दूजा नाही ॥

Ēko vekhaa đoojaa naahee ||

I see the One Lord, and no other.

ਗੁਰਮਤਿ ਊਚੋ ਊਚੀ ਪਉੜੀ ਗਿਆਨਿ ਰਤਨਿ ਹਉਮੈ ਮਾਰੀ ਹੇ ॥੪॥

गुरमति ऊचो ऊची पउड़ी गिआनि रतनि हउमै मारी हे ॥४॥

Guramaŧi ǖcho ǖchee paūɍee giâani raŧani haūmai maaree he ||4||

The Guru's Teachings are the ladder to reach the highest of the high. the jewel of spiritual wisdom conquers egotism. ||4||


ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇਆ ॥

माइआ मोहु सबदि जलाइआ ॥

Maaīâa mohu sabađi jalaaīâa ||

Emotional attachment to Maya is burnt away by the Word of the Shabad.

ਸਚੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਇਆ ॥

सचु मनि वसिआ जा तुधु भाइआ ॥

Sachu mani vasiâa jaa ŧuđhu bhaaīâa ||

The True One comes to dwell in the mind, when it pleases You, O Lord.

ਸਚੇ ਕੀ ਸਭ ਸਚੀ ਕਰਣੀ ਹਉਮੈ ਤਿਖਾ ਨਿਵਾਰੀ ਹੇ ॥੫॥

सचे की सभ सची करणी हउमै तिखा निवारी हे ॥५॥

Sache kee sabh sachee karañee haūmai ŧikhaa nivaaree he ||5||

True are all the actions of the truthful; the thirst of egotism is subdued. ||5||


ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਭੁ ਆਪੇ ਕੀਨਾ ॥

माइआ मोहु सभु आपे कीना ॥

Maaīâa mohu sabhu âape keenaa ||

All by Himself, God created emotional attachment to Maya.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੈ ਕਿਨ ਹੀ ਚੀਨਾ ॥

गुरमुखि विरलै किन ही चीना ॥

Guramukhi viralai kin hee cheenaa ||

How rare are those who, as Gurmukh, realize the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਸਚੁ ਕਮਾਵੈ ਸਾਚੀ ਕਰਣੀ ਸਾਰੀ ਹੇ ॥੬॥

गुरमुखि होवै सु सचु कमावै साची करणी सारी हे ॥६॥

Guramukhi hovai su sachu kamaavai saachee karañee saaree he ||6||

One who becomes Gurmukh practices Truth; true and excellent are his actions. ||6||


ਕਾਰ ਕਮਾਈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਈ ॥

कार कमाई जो मेरे प्रभ भाई ॥

Kaar kamaaëe jo mere prbh bhaaëe ||

He does those deeds which are pleasing to my God;

ਹਉਮੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਈ ॥

हउमै त्रिसना सबदि बुझाई ॥

Haūmai ŧrisanaa sabađi bujhaaëe ||

Through the Shabad, he burns away egotism and the thirst of desire.

ਗੁਰਮਤਿ ਸਦ ਹੀ ਅੰਤਰੁ ਸੀਤਲੁ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਨਿਵਾਰੀ ਹੇ ॥੭॥

गुरमति सद ही अंतरु सीतलु हउमै मारि निवारी हे ॥७॥

Guramaŧi sađ hee ânŧŧaru seeŧalu haūmai maari nivaaree he ||7||

Following the Guru's Teachings, he remains forever cool and calm deep within; he conquers and subdues his ego. ||7||


ਸਚਿ ਲਗੇ ਤਿਨ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਭਾਵੈ ॥

सचि लगे तिन सभु किछु भावै ॥

Sachi lage ŧin sabhu kichhu bhaavai ||

Those who are attached to the Truth are pleased with everything.

ਸਚੈ ਸਬਦੇ ਸਚਿ ਸੁਹਾਵੈ ॥

सचै सबदे सचि सुहावै ॥

Sachai sabađe sachi suhaavai ||

They are embellished with the True Word of the Shabad.

ਐਥੈ ਸਾਚੇ ਸੇ ਦਰਿ ਸਾਚੇ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਸਵਾਰੀ ਹੇ ॥੮॥

ऐथै साचे से दरि साचे नदरी नदरि सवारी हे ॥८॥

Âiŧhai saache se đari saache nađaree nađari savaaree he ||8||

Those who are true in this world, are true in the Court of the Lord. The Merciful Lord adorns them with His Mercy. ||8||


ਬਿਨੁ ਸਾਚੇ ਜੋ ਦੂਜੈ ਲਾਇਆ ॥

बिनु साचे जो दूजै लाइआ ॥

Binu saache jo đoojai laaīâa ||

Those who are attached to duality, and not the Truth,

ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਦੁਖ ਸਬਾਇਆ ॥

माइआ मोह दुख सबाइआ ॥

Maaīâa moh đukh sabaaīâa ||

Are trapped in emotional attachment to Maya; they totally suffer in pain.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਜਾਪੈ ਨਾਹੀ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਦੁਖੁ ਭਾਰੀ ਹੇ ॥੯॥

बिनु गुर दुखु सुखु जापै नाही माइआ मोह दुखु भारी हे ॥९॥

Binu gur đukhu sukhu jaapai naahee maaīâa moh đukhu bhaaree he ||9||

Without the Guru, they do not understand pain and pleasure; attached to Maya, they suffer in terrible pain. ||9||


ਸਾਚਾ ਸਬਦੁ ਜਿਨਾ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥

साचा सबदु जिना मनि भाइआ ॥

Saachaa sabađu jinaa mani bhaaīâa ||

Those whose minds are pleased with the True Word of the Shabad

ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨੀ ਕਮਾਇਆ ॥

पूरबि लिखिआ तिनी कमाइआ ॥

Poorabi likhiâa ŧinee kamaaīâa ||

Act according to pre-ordained destiny.

ਸਚੋ ਸੇਵਹਿ ਸਚੁ ਧਿਆਵਹਿ ਸਚਿ ਰਤੇ ਵੀਚਾਰੀ ਹੇ ॥੧੦॥

सचो सेवहि सचु धिआवहि सचि रते वीचारी हे ॥१०॥

Sacho sevahi sachu đhiâavahi sachi raŧe veechaaree he ||10||

They serve the True Lord, and meditate on the True Lord; they are imbued with contemplative meditation on the True Lord. ||10||


ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਮੀਠੀ ਲਾਗੀ ॥

गुर की सेवा मीठी लागी ॥

Gur kee sevaa meethee laagee ||

Service to the Guru seems sweet to them.

ਅਨਦਿਨੁ ਸੂਖ ਸਹਜ ਸਮਾਧੀ ॥

अनदिनु सूख सहज समाधी ॥

Ânađinu sookh sahaj samaađhee ||

Night and day, they are intuitively immersed in celestial peace.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਰਤਿਆ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵ ਪਿਆਰੀ ਹੇ ॥੧੧॥

हरि हरि करतिआ मनु निरमलु होआ गुर की सेव पिआरी हे ॥११॥

Hari hari karaŧiâa manu niramalu hoâa gur kee sev piâaree he ||11||

Chanting the Name of the Lord, Har, Har, their minds become immaculate; they love to serve the Guru. ||11||


ਸੇ ਜਨ ਸੁਖੀਏ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਚੇ ਲਾਏ ॥

से जन सुखीए सतिगुरि सचे लाए ॥

Se jan sukheeē saŧiguri sache laaē ||

Those humble beings are at peace, whom the True Guru attaches to the Truth.

ਆਪੇ ਭਾਣੇ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥

आपे भाणे आपि मिलाए ॥

Âape bhaañe âapi milaaē ||

He Himself, in His Will, merges them into Himself.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਜਨ ਉਬਰੇ ਹੋਰ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਖੁਆਰੀ ਹੇ ॥੧੨॥

सतिगुरि राखे से जन उबरे होर माइआ मोह खुआरी हे ॥१२॥

Saŧiguri raakhe se jan ūbare hor maaīâa moh khuâaree he ||12||

Those humble beings, whom the True Guru protects, are saved. The rest are ruined through emotional attachment to Maya. ||12||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚਾ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥

गुरमुखि साचा सबदि पछाता ॥

Guramukhi saachaa sabađi pachhaaŧaa ||

The Gurmukh realizes the True Word of the Shabad.

ਨਾ ਤਿਸੁ ਕੁਟੰਬੁ ਨਾ ਤਿਸੁ ਮਾਤਾ ॥

ना तिसु कुट्मबु ना तिसु माता ॥

Naa ŧisu kutambbu naa ŧisu maaŧaa ||

He has no family, and he has no mother.

ਏਕੋ ਏਕੁ ਰਵਿਆ ਸਭ ਅੰਤਰਿ ਸਭਨਾ ਜੀਆ ਕਾ ਆਧਾਰੀ ਹੇ ॥੧੩॥

एको एकु रविआ सभ अंतरि सभना जीआ का आधारी हे ॥१३॥

Ēko ēku raviâa sabh ânŧŧari sabhanaa jeeâa kaa âađhaaree he ||13||

The One and Only Lord is pervading and permeating deep within the nucleus of all. He is the Support of all beings. ||13||


ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਦੂਜਾ ਭਾਇਆ ॥

हउमै मेरा दूजा भाइआ ॥

Haūmai meraa đoojaa bhaaīâa ||

Egotism, possessiveness, and the love of duality

ਕਿਛੁ ਨ ਚਲੈ ਧੁਰਿ ਖਸਮਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥

किछु न चलै धुरि खसमि लिखि पाइआ ॥

Kichhu na chalai đhuri khasami likhi paaīâa ||

- none of these shall go along with you; such is the pre-ordained will of our Lord and Master.

ਗੁਰ ਸਾਚੇ ਤੇ ਸਾਚੁ ਕਮਾਵਹਿ ਸਾਚੈ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰੀ ਹੇ ॥੧੪॥

गुर साचे ते साचु कमावहि साचै दूख निवारी हे ॥१४॥

Gur saache ŧe saachu kamaavahi saachai đookh nivaaree he ||14||

Through the True Guru, practice Truth, and the True Lord shall take away your pains. ||14||


ਜਾ ਤੂ ਦੇਹਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥

जा तू देहि सदा सुखु पाए ॥

Jaa ŧoo đehi sađaa sukhu paaē ||

If You so bless me, then I shall find lasting peace.

ਸਾਚੈ ਸਬਦੇ ਸਾਚੁ ਕਮਾਏ ॥

साचै सबदे साचु कमाए ॥

Saachai sabađe saachu kamaaē ||

Through the True Word of the Shabad, I live the Truth.

ਅੰਦਰੁ ਸਾਚਾ ਮਨੁ ਤਨੁ ਸਾਚਾ ਭਗਤਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰੀ ਹੇ ॥੧੫॥

अंदरु साचा मनु तनु साचा भगति भरे भंडारी हे ॥१५॥

Ânđđaru saachaa manu ŧanu saachaa bhagaŧi bhare bhanddaaree he ||15||

The True Lord is within me, and my mind and body have become True. I am blessed with the overflowing treasure of devotional worship. ||15||


ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਹੁਕਮਿ ਚਲਾਏ ॥

आपे वेखै हुकमि चलाए ॥

Âape vekhai hukami chalaaē ||

He Himself watches, and issues His Command.

ਅਪਣਾ ਭਾਣਾ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥

अपणा भाणा आपि कराए ॥

Âpañaa bhaañaa âapi karaaē ||

He Himself inspires us to obey His Will.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਸਨਾ ਨਾਮਿ ਸਵਾਰੀ ਹੇ ॥੧੬॥੭॥

नानक नामि रते बैरागी मनु तनु रसना नामि सवारी हे ॥१६॥७॥

Naanak naami raŧe bairaagee manu ŧanu rasanaa naami savaaree he ||16||7||

O Nanak, only those who are attuned to the Naam are detached; their minds, bodies and tongues are embellished with the Naam. ||16||7||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਆਪੇ ਆਪੁ ਉਪਾਇ ਉਪੰਨਾ ॥

आपे आपु उपाइ उपंना ॥

Âape âapu ūpaaī ūpannaa ||

He Himself created Himself, and came into being.

ਸਭ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਏਕੁ ਪਰਛੰਨਾ ॥

सभ महि वरतै एकु परछंना ॥

Sabh mahi varaŧai ēku parachhannaa ||

The One Lord is pervading in all, remaining hidden.

ਸਭਨਾ ਸਾਰ ਕਰੇ ਜਗਜੀਵਨੁ ਜਿਨਿ ਅਪਣਾ ਆਪੁ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੧॥

सभना सार करे जगजीवनु जिनि अपणा आपु पछाता हे ॥१॥

Sabhanaa saar kare jagajeevanu jini âpañaa âapu pachhaaŧaa he ||1||

The Lord, the Life of the world, takes care of all. Whoever knows his own self, realizes God. ||1||


ਜਿਨਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਉਪਾਏ ॥

जिनि ब्रहमा बिसनु महेसु उपाए ॥

Jini brhamaa bisanu mahesu ūpaaē ||

He who created Brahma, Vishnu and Shiva,

ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਆਪੇ ਲਾਏ ॥

सिरि सिरि धंधै आपे लाए ॥

Siri siri đhanđđhai âape laaē ||

Links each and every being to its tasks.

ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਆਪੇ ਮੇਲੇ ਜਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੨॥

जिसु भावै तिसु आपे मेले जिनि गुरमुखि एको जाता हे ॥२॥

Jisu bhaavai ŧisu âape mele jini guramukhi ēko jaaŧaa he ||2||

He merges into Himself, whoever is pleasing to His Will. The Gurmukh knows the One Lord. ||2||


ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਹੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥

आवा गउणु है संसारा ॥

Âavaa gaūñu hai sanssaaraa ||

The world is coming and going in reincarnation.

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਬਹੁ ਚਿਤੈ ਬਿਕਾਰਾ ॥

माइआ मोहु बहु चितै बिकारा ॥

Maaīâa mohu bahu chiŧai bikaaraa ||

Attached to Maya, it dwells on its many sins.

ਥਿਰੁ ਸਾਚਾ ਸਾਲਾਹੀ ਸਦ ਹੀ ਜਿਨਿ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੩॥

थिरु साचा सालाही सद ही जिनि गुर का सबदु पछाता हे ॥३॥

Ŧhiru saachaa saalaahee sađ hee jini gur kaa sabađu pachhaaŧaa he ||3||

One who realizes the Word of the Guru's Shabad, praises forever the eternal, unchanging True Lord. ||3||


ਇਕਿ ਮੂਲਿ ਲਗੇ ਓਨੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

इकि मूलि लगे ओनी सुखु पाइआ ॥

Īki mooli lage õnee sukhu paaīâa ||

Some are attached to the root - they find peace.

ਡਾਲੀ ਲਾਗੇ ਤਿਨੀ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥

डाली लागे तिनी जनमु गवाइआ ॥

Daalee laage ŧinee janamu gavaaīâa ||

But those who are attached to the branches, waste their lives away uselessly.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਫਲ ਤਿਨ ਜਨ ਕਉ ਲਾਗੇ ਜੋ ਬੋਲਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਤਾ ਹੇ ॥੪॥

अम्रित फल तिन जन कउ लागे जो बोलहि अम्रित बाता हे ॥४॥

Âmmmriŧ phal ŧin jan kaū laage jo bolahi âmmmriŧ baaŧaa he ||4||

Those humble beings, who chant the Name of the Ambrosial Lord, produce the ambrosial fruit. ||4||


ਹਮ ਗੁਣ ਨਾਹੀ ਕਿਆ ਬੋਲਹ ਬੋਲ ॥

हम गुण नाही किआ बोलह बोल ॥

Ham guñ naahee kiâa bolah bol ||

I have no virtues; what words should I speak?

ਤੂ ਸਭਨਾ ਦੇਖਹਿ ਤੋਲਹਿ ਤੋਲ ॥

तू सभना देखहि तोलहि तोल ॥

Ŧoo sabhanaa đekhahi ŧolahi ŧol ||

You see all, and weigh them on Your scale.

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਾਖਹਿ ਰਹਣਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੫॥

जिउ भावै तिउ राखहि रहणा गुरमुखि एको जाता हे ॥५॥

Jiū bhaavai ŧiū raakhahi rahañaa guramukhi ēko jaaŧaa he ||5||

By Your will, You preserve me, and so do I remain. The Gurmukh knows the One Lord. ||5||


ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਣਾ ਤਾ ਸਚੀ ਕਾਰੈ ਲਾਏ ॥

जा तुधु भाणा ता सची कारै लाए ॥

Jaa ŧuđhu bhaañaa ŧaa sachee kaarai laaē ||

According to Your Will, You link me to my true tasks.

ਅਵਗਣ ਛੋਡਿ ਗੁਣ ਮਾਹਿ ਸਮਾਏ ॥

अवगण छोडि गुण माहि समाए ॥

Âvagañ chhodi guñ maahi samaaē ||

Renouncing vice, I am immersed in virtue.

ਗੁਣ ਮਹਿ ਏਕੋ ਨਿਰਮਲੁ ਸਾਚਾ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੬॥

गुण महि एको निरमलु साचा गुर कै सबदि पछाता हे ॥६॥

Guñ mahi ēko niramalu saachaa gur kai sabađi pachhaaŧaa he ||6||

The One Immaculate True Lord abides in virtue; through the Word of the Guru's Shabad, He is realized. ||6||


ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥

जह देखा तह एको सोई ॥

Jah đekhaa ŧah ēko soëe ||

Wherever I look, there I see Him.

ਦੂਜੀ ਦੁਰਮਤਿ ਸਬਦੇ ਖੋਈ ॥

दूजी दुरमति सबदे खोई ॥

Đoojee đuramaŧi sabađe khoëe ||

Duality and evil-mindedness are destroyed through the Shabad.

ਏਕਸੁ ਮਹਿ ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੁ ਸਮਾਣਾ ਅਪਣੈ ਰੰਗਿ ਸਦ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੭॥

एकसु महि प्रभु एकु समाणा अपणै रंगि सद राता हे ॥७॥

Ēkasu mahi prbhu ēku samaañaa âpañai ranggi sađ raaŧaa he ||7||

The One Lord God is immersed in His Oneness. He is attuned forever to His own delight. ||7||


ਕਾਇਆ ਕਮਲੁ ਹੈ ਕੁਮਲਾਣਾ ॥

काइआ कमलु है कुमलाणा ॥

Kaaīâa kamalu hai kumalaañaa ||

The body-lotus is withering away,

ਮਨਮੁਖੁ ਸਬਦੁ ਨ ਬੁਝੈ ਇਆਣਾ ॥

मनमुखु सबदु न बुझै इआणा ॥

Manamukhu sabađu na bujhai īâañaa ||

But the ignorant, self-willed manmukh does not understand the Shabad.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਕਾਇਆ ਖੋਜੇ ਪਾਏ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਹੇ ॥੮॥

गुर परसादी काइआ खोजे पाए जगजीवनु दाता हे ॥८॥

Gur parasaađee kaaīâa khoje paaē jagajeevanu đaaŧaa he ||8||

By Guru's Grace, he searches his body, and finds the Great Giver, the Life of the world. ||8||


ਕੋਟ ਗਹੀ ਕੇ ਪਾਪ ਨਿਵਾਰੇ ॥

कोट गही के पाप निवारे ॥

Kot gahee ke paap nivaare ||

The Lord frees up the body-fortress, which was seized by sins,

ਸਦਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਰਾਖੈ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥

सदा हरि जीउ राखै उर धारे ॥

Sađaa hari jeeū raakhai ūr đhaare ||

When one keeps the Dear Lord enshrined forever in the heart.

ਜੋ ਇਛੇ ਸੋਈ ਫਲੁ ਪਾਏ ਜਿਉ ਰੰਗੁ ਮਜੀਠੈ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੯॥

जो इछे सोई फलु पाए जिउ रंगु मजीठै राता हे ॥९॥

Jo īchhe soëe phalu paaē jiū ranggu majeethai raaŧaa he ||9||

The fruits of his desires are obtained, and he is dyed in the permanent color of the Lord's Love. ||9||


ਮਨਮੁਖੁ ਗਿਆਨੁ ਕਥੇ ਨ ਹੋਈ ॥

मनमुखु गिआनु कथे न होई ॥

Manamukhu giâanu kaŧhe na hoëe ||

The self-willed manmukh speaks of spiritual wisdom, but does not understand.

ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਠਉਰ ਨ ਕੋਈ ॥

फिरि फिरि आवै ठउर न कोई ॥

Phiri phiri âavai thaūr na koëe ||

Again and again, he comes into the world, but he finds no place of rest.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੇ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੧੦॥

गुरमुखि गिआनु सदा सालाहे जुगि जुगि एको जाता हे ॥१०॥

Guramukhi giâanu sađaa saalaahe jugi jugi ēko jaaŧaa he ||10||

The Gurmukh is spiritually wise, and praises the Lord forever. Throughout each and every age, the Gurmukh knows the One Lord. ||10||


ਮਨਮੁਖੁ ਕਾਰ ਕਰੇ ਸਭਿ ਦੁਖ ਸਬਾਏ ॥

मनमुखु कार करे सभि दुख सबाए ॥

Manamukhu kaar kare sabhi đukh sabaaē ||

All the deeds which the manmukh does bring pain - nothing but pain.

ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਨਾਹੀ ਕਿਉ ਦਰਿ ਜਾਏ ॥

अंतरि सबदु नाही किउ दरि जाए ॥

Ânŧŧari sabađu naahee kiū đari jaaē ||

The Word of the Shabad is not within him; how can he go to the Court of the Lord?

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਸਾਚਾ ਸਦ ਸੇਵੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਹੇ ॥੧੧॥

गुरमुखि सबदु वसै मनि साचा सद सेवे सुखदाता हे ॥११॥

Guramukhi sabađu vasai mani saachaa sađ seve sukhađaaŧaa he ||11||

The True Shabad dwells deep within the mind of the Gurmukh; he serves the Giver of peace forever. ||11||


ਜਹ ਦੇਖਾ ਤੂ ਸਭਨੀ ਥਾਈ ॥

जह देखा तू सभनी थाई ॥

Jah đekhaa ŧoo sabhanee ŧhaaëe ||

Wherever I look, I see You, everywhere.

ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਸਭ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥

पूरै गुरि सभ सोझी पाई ॥

Poorai guri sabh sojhee paaëe ||

Through the Perfect Guru, all this is known.

ਨਾਮੋ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਦਾ ਸਦ ਇਹੁ ਮਨੁ ਨਾਮੇ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੧੨॥

नामो नामु धिआईऐ सदा सद इहु मनु नामे राता हे ॥१२॥

Naamo naamu đhiâaëeâi sađaa sađ īhu manu naame raaŧaa he ||12||

I meditate forever and ever on the Naam; this mind is imbued with the Naam. ||12||


ਨਾਮੇ ਰਾਤਾ ਪਵਿਤੁ ਸਰੀਰਾ ॥

नामे राता पवितु सरीरा ॥

Naame raaŧaa paviŧu sareeraa ||

Imbued with the Naam, the body is sanctified.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਡੂਬਿ ਮੁਏ ਬਿਨੁ ਨੀਰਾ ॥

बिनु नावै डूबि मुए बिनु नीरा ॥

Binu naavai doobi muē binu neeraa ||

Without the Naam, they are drowned and die without water.

ਆਵਹਿ ਜਾਵਹਿ ਨਾਮੁ ਨਹੀ ਬੂਝਹਿ ਇਕਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੧੩॥

आवहि जावहि नामु नही बूझहि इकना गुरमुखि सबदु पछाता हे ॥१३॥

Âavahi jaavahi naamu nahee boojhahi īkanaa guramukhi sabađu pachhaaŧaa he ||13||

They come and go, but do not understand the Naam. Some, as Gurmukh, realize the Word of the Shabad. ||13||


ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥

पूरै सतिगुरि बूझ बुझाई ॥

Poorai saŧiguri boojh bujhaaëe ||

The Perfect True Guru has imparted this understanding.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਮੁਕਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈ ॥

विणु नावै मुकति किनै न पाई ॥

Viñu naavai mukaŧi kinai na paaëe ||

Without the Name, no one attains liberation.

ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਸਹਜਿ ਰਹੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੧੪॥

नामे नामि मिलै वडिआई सहजि रहै रंगि राता हे ॥१४॥

Naame naami milai vadiâaëe sahaji rahai ranggi raaŧaa he ||14||

Through the Naam, the Name of the Lord, one is blessed with glorious greatness; he remains intuitively attuned to the Lord's Love. ||14||


ਕਾਇਆ ਨਗਰੁ ਢਹੈ ਢਹਿ ਢੇਰੀ ॥

काइआ नगरु ढहै ढहि ढेरी ॥

Kaaīâa nagaru dhahai dhahi dheree ||

The body-village crumbles and collapses into a pile of dust.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਚੂਕੈ ਨਹੀ ਫੇਰੀ ॥

बिनु सबदै चूकै नही फेरी ॥

Binu sabađai chookai nahee pheree ||

Without the Shabad, the cycle of reincarnation is not brought to an end.

ਸਾਚੁ ਸਲਾਹੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵੈ ਜਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੧੫॥

साचु सलाहे साचि समावै जिनि गुरमुखि एको जाता हे ॥१५॥

Saachu salaahe saachi samaavai jini guramukhi ēko jaaŧaa he ||15||

One who knows the One Lord, through the True Guru, praises the True Lord, and remains immersed in the True Lord. ||15||


ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਏ ॥

जिस नो नदरि करे सो पाए ॥

Jis no nađari kare so paaē ||

When the Lord bestows His Glance of Grace,

ਸਾਚਾ ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਏ ॥

साचा सबदु वसै मनि आए ॥

Saachaa sabađu vasai mani âaē ||

the True Word of the Shabad comes to dwell in the mind.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਸਾਚੁ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੧੬॥੮॥

नानक नामि रते निरंकारी दरि साचै साचु पछाता हे ॥१६॥८॥

Naanak naami raŧe nirankkaaree đari saachai saachu pachhaaŧaa he ||16||8||

O Nanak, those who are attuned to the Naam, the Name of the Formless Lord, realize the True Lord in His True Court. ||16||8||


ਮਾਰੂ ਸੋਲਹੇ ੩ ॥

मारू सोलहे ३ ॥

Maaroo solahe 3 ||

Maaroo, Solhay, Third Mehl:

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਸਭੁ ਜਿਸੁ ਕਰਣਾ ॥

आपे करता सभु जिसु करणा ॥

Âape karaŧaa sabhu jisu karañaa ||

O Creator, it is You Yourself who does all.

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾ ॥

जीअ जंत सभि तेरी सरणा ॥

Jeeâ janŧŧ sabhi ŧeree sarañaa ||

All beings and creatures are under Your Protection.

ਆਪੇ ਗੁਪਤੁ ਵਰਤੈ ਸਭ ਅੰਤਰਿ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੧॥

आपे गुपतु वरतै सभ अंतरि गुर कै सबदि पछाता हे ॥१॥

Âape gupaŧu varaŧai sabh ânŧŧari gur kai sabađi pachhaaŧaa he ||1||

You are hidden, and yet permeating within all; through the Word of the Guru's Shabad, You are realized. ||1||


ਹਰਿ ਕੇ ਭਗਤਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥

हरि के भगति भरे भंडारा ॥

Hari ke bhagaŧi bhare bhanddaaraa ||

Devotion to the Lord is a treasure overflowing.

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥

आपे बखसे सबदि वीचारा ॥

Âape bakhase sabađi veechaaraa ||

He Himself blesses us with contemplative meditation on the Shabad.

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਕਰਸਹਿ ਸਚੇ ਸਿਉ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੨॥

जो तुधु भावै सोई करसहि सचे सिउ मनु राता हे ॥२॥

Jo ŧuđhu bhaavai soëe karasahi sache siū manu raaŧaa he ||2||

You do whatever You please; my mind is attuned to the True Lord. ||2||


ਆਪੇ ਹੀਰਾ ਰਤਨੁ ਅਮੋਲੋ ॥

आपे हीरा रतनु अमोलो ॥

Âape heeraa raŧanu âmolo ||

You Yourself are the priceless diamond and jewel.

ਆਪੇ ਨਦਰੀ ਤੋਲੇ ਤੋਲੋ ॥

आपे नदरी तोले तोलो ॥

Âape nađaree ŧole ŧolo ||

In Your Mercy, You weigh with Your scale.

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਸਰਣਿ ਤੁਮਾਰੀ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਆਪਿ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੩॥

जीअ जंत सभि सरणि तुमारी करि किरपा आपि पछाता हे ॥३॥

Jeeâ janŧŧ sabhi sarañi ŧumaaree kari kirapaa âapi pachhaaŧaa he ||3||

All beings and creatures are under Your protection. One who is blessed by Your Grace realizes his own self. ||3||


ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਹੋਵੈ ਧੁਰਿ ਤੇਰੀ ॥

जिस नो नदरि होवै धुरि तेरी ॥

Jis no nađari hovai đhuri ŧeree ||

One who receives Your Mercy, O Primal Lord,

ਮਰੈ ਨ ਜੰਮੈ ਚੂਕੈ ਫੇਰੀ ॥

मरै न जमै चूकै फेरी ॥

Marai na jammai chookai pheree ||

Does not die, and is not reborn; he is released from the cycle of reincarnation.

ਸਾਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੪॥

साचे गुण गावै दिनु राती जुगि जुगि एको जाता हे ॥४॥

Saache guñ gaavai đinu raaŧee jugi jugi ēko jaaŧaa he ||4||

He sings the Glorious Praises of the True Lord, day and night, and, throughout the ages, he knows the One Lord. ||4||


ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥

माइआ मोहि सभु जगतु उपाइआ ॥

Maaīâa mohi sabhu jagaŧu ūpaaīâa ||

Emotional attachment to Maya wells up throughout the whole world,

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਦੇਵ ਸਬਾਇਆ ॥

ब्रहमा बिसनु देव सबाइआ ॥

Brhamaa bisanu đev sabaaīâa ||

From Brahma, Vishnu and all the demi-gods.

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਣੇ ਸੇ ਨਾਮਿ ਲਾਗੇ ਗਿਆਨ ਮਤੀ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੫॥

जो तुधु भाणे से नामि लागे गिआन मती पछाता हे ॥५॥

Jo ŧuđhu bhaañe se naami laage giâan maŧee pachhaaŧaa he ||5||

Those who are pleasing to Your Will, are attached to the Naam; through spiritual wisdom and understanding, You are recognized. ||5||


ਪਾਪ ਪੁੰਨ ਵਰਤੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥

पाप पुंन वरतै संसारा ॥

Paap punn varaŧai sanssaaraa ||

The world is engrossed in vice and virtue.

ਹਰਖੁ ਸੋਗੁ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਹੈ ਭਾਰਾ ॥

हरखु सोगु सभु दुखु है भारा ॥

Harakhu sogu sabhu đukhu hai bhaaraa ||

Happiness and misery are totally loaded with pain.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਜਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੬॥

गुरमुखि होवै सो सुखु पाए जिनि गुरमुखि नामु पछाता हे ॥६॥

Guramukhi hovai so sukhu paaē jini guramukhi naamu pachhaaŧaa he ||6||

One who becomes Gurmukh finds peace; such a Gurmukh recognizes the Naam. ||6||


ਕਿਰਤੁ ਨ ਕੋਈ ਮੇਟਣਹਾਰਾ ॥

किरतु न कोई मेटणहारा ॥

Kiraŧu na koëe metañahaaraa ||

No one can erase the record of one's actions.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਮੋਖ ਦੁਆਰਾ ॥

गुर कै सबदे मोख दुआरा ॥

Gur kai sabađe mokh đuâaraa ||

Through the Word of the Guru's Shabad, one finds the door of salvation.

ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ਜਿਨਿ ਆਪੁ ਮਾਰਿ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੭॥

पूरबि लिखिआ सो फलु पाइआ जिनि आपु मारि पछाता हे ॥७॥

Poorabi likhiâa so phalu paaīâa jini âapu maari pachhaaŧaa he ||7||

One who conquers self-conceit and recognizes the Lord, obtains the fruits of his pre-destined rewards. ||7||


ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਹਰਿ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਨ ਲਾਗੈ ॥

माइआ मोहि हरि सिउ चितु न लागै ॥

Maaīâa mohi hari siū chiŧu na laagai ||

Emotionally attached to Maya, one's consciousness is not attached to the Lord.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਘਣਾ ਦੁਖੁ ਆਗੈ ॥

दूजै भाइ घणा दुखु आगै ॥

Đoojai bhaaī ghañaa đukhu âagai ||

In the love of duality, he will suffer terrible agony in the world hereafter.

ਮਨਮੁਖ ਭਰਮਿ ਭੁਲੇ ਭੇਖਧਾਰੀ ਅੰਤ ਕਾਲਿ ਪਛੁਤਾਤਾ ਹੇ ॥੮॥

मनमुख भरमि भुले भेखधारी अंत कालि पछुताता हे ॥८॥

Manamukh bharami bhule bhekhađhaaree ânŧŧ kaali pachhuŧaaŧaa he ||8||

The hypocritical, self-willed manmukhs are deluded by doubt; at the very last moment, they regret and repent. ||8||


ਹਰਿ ਕੈ ਭਾਣੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥

हरि कै भाणै हरि गुण गाए ॥

Hari kai bhaañai hari guñ gaaē ||

In accordance with the Lord's Will, he sings the Glorious Praises of the Lord.

ਸਭਿ ਕਿਲਬਿਖ ਕਾਟੇ ਦੂਖ ਸਬਾਏ ॥

सभि किलबिख काटे दूख सबाए ॥

Sabhi kilabikh kaate đookh sabaaē ||

He is rid of all sins, and all suffering.

ਹਰਿ ਨਿਰਮਲੁ ਨਿਰਮਲ ਹੈ ਬਾਣੀ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੯॥

हरि निरमलु निरमल है बाणी हरि सेती मनु राता हे ॥९॥

Hari niramalu niramal hai baañee hari seŧee manu raaŧaa he ||9||

The Lord is immaculate, and immaculate is the Word of His Bani. My mind is imbued with the Lord. ||9||


ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਗੁਣ ਨਿਧਿ ਪਾਏ ॥

जिस नो नदरि करे सो गुण निधि पाए ॥

Jis no nađari kare so guñ niđhi paaē ||

One who is blessed with the Lord's Glance of Grace, obtains the Lord, the treasure of virtue.

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਠਾਕਿ ਰਹਾਏ ॥

हउमै मेरा ठाकि रहाए ॥

Haūmai meraa thaaki rahaaē ||

Egotism and possessiveness are brought to an end.

ਗੁਣ ਅਵਗਣ ਕਾ ਏਕੋ ਦਾਤਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੀ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੧੦॥

गुण अवगण का एको दाता गुरमुखि विरली जाता हे ॥१०॥

Guñ âvagañ kaa ēko đaaŧaa guramukhi viralee jaaŧaa he ||10||

The One Lord is the only Giver of virtue and vice, merits and demerits; how rare are those who, as Gurmukh, understand this. ||10||


ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਨਿਰਮਲੁ ਅਤਿ ਅਪਾਰਾ ॥

मेरा प्रभु निरमलु अति अपारा ॥

Meraa prbhu niramalu âŧi âpaaraa ||

My God is immaculate, and utterly infinite.

ਆਪੇ ਮੇਲੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥

आपे मेलै गुर सबदि वीचारा ॥

Âape melai gur sabađi veechaaraa ||

God unites with Himself, through contemplation of the Word of the Guru's Shabad.

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਸਚੁ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ਮਨੁ ਤਨੁ ਸਾਚੈ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੧੧॥

आपे बखसे सचु द्रिड़ाए मनु तनु साचै राता हे ॥११॥

Âape bakhase sachu đriɍaaē manu ŧanu saachai raaŧaa he ||11||

He Himself forgives, and implants the Truth. The mind and body are then attuned to the True Lord. ||11||


ਮਨੁ ਤਨੁ ਮੈਲਾ ਵਿਚਿ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰਾ ॥

मनु तनु मैला विचि जोति अपारा ॥

Manu ŧanu mailaa vichi joŧi âpaaraa ||

Within the polluted mind and body is the Light of the Infinite Lord.

ਗੁਰਮਤਿ ਬੂਝੈ ਕਰਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥

गुरमति बूझै करि वीचारा ॥

Guramaŧi boojhai kari veechaaraa ||

One who understands the Guru's Teachings, contemplates this.

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਸਦਾ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਰਸਨਾ ਸੇਵਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਹੇ ॥੧੨॥

हउमै मारि सदा मनु निरमलु रसना सेवि सुखदाता हे ॥१२॥

Haūmai maari sađaa manu niramalu rasanaa sevi sukhađaaŧaa he ||12||

Conquering egotism, the mind becomes immaculate forever; with his tongue, he serves the Lord, the Giver of peace. ||12||


ਗੜ ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਬਹੁ ਹਟ ਬਾਜਾਰਾ ॥

गड़ काइआ अंदरि बहु हट बाजारा ॥

Gaɍ kaaīâa ânđđari bahu hat baajaaraa ||

In the fortress of the body there are many shops and bazaars;

ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਨਾਮੁ ਹੈ ਅਤਿ ਅਪਾਰਾ ॥

तिसु विचि नामु है अति अपारा ॥

Ŧisu vichi naamu hai âŧi âpaaraa ||

Within them is the Naam, the Name of the utterly infinite Lord.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਦਰਿ ਸੋਹੈ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੧੩॥

गुर कै सबदि सदा दरि सोहै हउमै मारि पछाता हे ॥१३॥

Gur kai sabađi sađaa đari sohai haūmai maari pachhaaŧaa he ||13||

In His Court, one is embellished forever with the Word of the Guru's Shabad; he conquers egotism and realizes the Lord. ||13||


ਰਤਨੁ ਅਮੋਲਕੁ ਅਗਮ ਅਪਾਰਾ ॥

रतनु अमोलकु अगम अपारा ॥

Raŧanu âmolaku âgam âpaaraa ||

The jewel is priceless, inaccessible and infinite.

ਕੀਮਤਿ ਕਵਣੁ ਕਰੇ ਵੇਚਾਰਾ ॥

कीमति कवणु करे वेचारा ॥

Keemaŧi kavañu kare vechaaraa ||

How can the poor wretch estimate its worth?

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਤੋਲਿ ਤੋਲਾਏ ਅੰਤਰਿ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੧੪॥

गुर कै सबदे तोलि तोलाए अंतरि सबदि पछाता हे ॥१४॥

Gur kai sabađe ŧoli ŧolaaē ânŧŧari sabađi pachhaaŧaa he ||14||

Through the Word of the Guru's Shabad, it is weighed, and so the Shabad is realized deep within. ||14||


ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ੍ਰ ਬਹੁਤੁ ਬਿਸਥਾਰਾ ॥

सिम्रिति सासत्र बहुतु बिसथारा ॥

Simriŧi saasaŧr bahuŧu bisaŧhaaraa ||

The great volumes of the Simritees and the Shaastras

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਪਸਰਿਆ ਪਾਸਾਰਾ ॥

माइआ मोहु पसरिआ पासारा ॥

Maaīâa mohu pasariâa paasaaraa ||

Only extend the extension of attachment to Maya.

ਮੂਰਖ ਪੜਹਿ ਸਬਦੁ ਨ ਬੂਝਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੈ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੧੫॥

मूरख पड़हि सबदु न बूझहि गुरमुखि विरलै जाता हे ॥१५॥

Moorakh paɍahi sabađu na boojhahi guramukhi viralai jaaŧaa he ||15||

The fools read them, but do not understand the Word of the Shabad. How rare are those who, as Gurmukh, understand. ||15||


ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ॥

आपे करता करे कराए ॥

Âape karaŧaa kare karaaē ||

The Creator Himself acts, and causes all to act.

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸਚੁ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ॥

सची बाणी सचु द्रिड़ाए ॥

Sachee baañee sachu đriɍaaē ||

Through the True Word of His Bani, Truth is implanted deep within.


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates