Pt 2, Slok Vaaran Te Vadheek,
ਸਲੋਕ ਵਾਰਾਂ ਤੇ ਵਧੀਕ,
सलोक वारां ते वधीक


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਢੇ ਕਦੇ ਨਾਹੀ ਜਿਨੑਾ ਅੰਤਰਿ ਸੁਰਤਿ ਗਿਆਨੁ ॥

गुरमुखि बुढे कदे नाही जिन्हा अंतरि सुरति गिआनु ॥

Guramukhi budhe kađe naahee jinʱaa ânŧŧari suraŧi giâanu ||

The Gurmukhs never grow old; within them is intuitive understanding and spiritual wisdom.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਰਵਹਿ ਅੰਤਰਿ ਸਹਜ ਧਿਆਨੁ ॥

सदा सदा हरि गुण रवहि अंतरि सहज धिआनु ॥

Sađaa sađaa hari guñ ravahi ânŧŧari sahaj đhiâanu ||

They chant the Praises of the Lord, forever and ever; deep within, they intuitively meditate on the Lord.

ਓਇ ਸਦਾ ਅਨੰਦਿ ਬਿਬੇਕ ਰਹਹਿ ਦੁਖਿ ਸੁਖਿ ਏਕ ਸਮਾਨਿ ॥

ओइ सदा अनंदि बिबेक रहहि दुखि सुखि एक समानि ॥

Õī sađaa ânanđđi bibek rahahi đukhi sukhi ēk samaani ||

They dwell forever in blissful knowledge of the Lord; they look upon pain and pleasure as one and the same.

ਤਿਨਾ ਨਦਰੀ ਇਕੋ ਆਇਆ ਸਭੁ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਛਾਨੁ ॥੪੪॥

तिना नदरी इको आइआ सभु आतम रामु पछानु ॥४४॥

Ŧinaa nađaree īko âaīâa sabhu âaŧam raamu pachhaanu ||44||

They see the One Lord in all, and realize the Lord, the Supreme Soul of all. ||44||


ਮਨਮੁਖੁ ਬਾਲਕੁ ਬਿਰਧਿ ਸਮਾਨਿ ਹੈ ਜਿਨੑਾ ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਸੁਰਤਿ ਨਾਹੀ ॥

मनमुखु बालकु बिरधि समानि है जिन्हा अंतरि हरि सुरति नाही ॥

Manamukhu baalaku birađhi samaani hai jinʱaa ânŧŧari hari suraŧi naahee ||

The self-willed manmukhs are like stupid children; they do not keep the Lord in their thoughts.

ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਕਰਮ ਕਮਾਵਦੇ ਸਭ ਧਰਮ ਰਾਇ ਕੈ ਜਾਂਹੀ ॥

विचि हउमै करम कमावदे सभ धरम राइ कै जांही ॥

Vichi haūmai karam kamaavađe sabh đharam raaī kai jaanhee ||

They do all their deeds in egotism, and they must answer to the Righteous Judge of Dharma.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਛੇ ਨਿਰਮਲੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਇ ॥

गुरमुखि हछे निरमले गुर कै सबदि सुभाइ ॥

Guramukhi hachhe niramale gur kai sabađi subhaaī ||

The Gurmukhs are good and immaculately pure; they are embellished and exalted with the Word of the Guru's Shabad.

ਓਨਾ ਮੈਲੁ ਪਤੰਗੁ ਨ ਲਗਈ ਜਿ ਚਲਨਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥

ओना मैलु पतंगु न लगई जि चलनि सतिगुर भाइ ॥

Õnaa mailu paŧanggu na lagaëe ji chalani saŧigur bhaaī ||

Not even a tiny bit of filth sticks to them; they walk in harmony with the Will of the True Guru.

ਮਨਮੁਖ ਜੂਠਿ ਨ ਉਤਰੈ ਜੇ ਸਉ ਧੋਵਣ ਪਾਇ ॥

मनमुख जूठि न उतरै जे सउ धोवण पाइ ॥

Manamukh joothi na ūŧarai je saū đhovañ paaī ||

The filth of the manmukhs is not washed away, even if they wash hundreds of times.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਿਅਨੁ ਗੁਰ ਕੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਇ ॥੪੫॥

नानक गुरमुखि मेलिअनु गुर कै अंकि समाइ ॥४५॥

Naanak guramukhi meliânu gur kai ânkki samaaī ||45||

O Nanak, the Gurmukhs are united with the Lord; they merge into the Guru's Being. ||45||


ਬੁਰਾ ਕਰੇ ਸੁ ਕੇਹਾ ਸਿਝੈ ॥

बुरा करे सु केहा सिझै ॥

Buraa kare su kehaa sijhai ||

How can someone do bad things, and still live with himself?

ਆਪਣੈ ਰੋਹਿ ਆਪੇ ਹੀ ਦਝੈ ॥

आपणै रोहि आपे ही दझै ॥

Âapañai rohi âape hee đajhai ||

By his own anger, he only burns himself.

ਮਨਮੁਖਿ ਕਮਲਾ ਰਗੜੈ ਲੁਝੈ ॥

मनमुखि कमला रगड़ै लुझै ॥

Manamukhi kamalaa ragaɍai lujhai ||

The self-willed manmukh drives himself crazy with worries and stubborn struggles.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਤਿਸੁ ਸਭ ਕਿਛੁ ਸੁਝੈ ॥

गुरमुखि होइ तिसु सभ किछु सुझै ॥

Guramukhi hoī ŧisu sabh kichhu sujhai ||

But those who become Gurmukh understand everything.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨ ਸਿਉ ਲੁਝੈ ॥੪੬॥

नानक गुरमुखि मन सिउ लुझै ॥४६॥

Naanak guramukhi man siū lujhai ||46||

O Nanak, the Gurmukh struggles with his own mind. ||46||


ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸਬਦਿ ਨ ਕੀਤੋ ਵੀਚਾਰੁ ॥

जिना सतिगुरु पुरखु न सेविओ सबदि न कीतो वीचारु ॥

Jinaa saŧiguru purakhu na seviõ sabađi na keeŧo veechaaru ||

Those who do not serve the True Guru, the Primal Being, and do not reflect upon the Word of the Shabad

ਓਇ ਮਾਣਸ ਜੂਨਿ ਨ ਆਖੀਅਨਿ ਪਸੂ ਢੋਰ ਗਾਵਾਰ ॥

ओइ माणस जूनि न आखीअनि पसू ढोर गावार ॥

Õī maañas jooni na âakheeâni pasoo dhor gaavaar ||

- do not call them human beings; they are just animals and stupid beasts.

ਓਨਾ ਅੰਤਰਿ ਗਿਆਨੁ ਨ ਧਿਆਨੁ ਹੈ ਹਰਿ ਸਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਪਿਆਰੁ ॥

ओना अंतरि गिआनु न धिआनु है हरि सउ प्रीति न पिआरु ॥

Õnaa ânŧŧari giâanu na đhiâanu hai hari saū preeŧi na piâaru ||

They have no spiritual wisdom or meditation within their beings; they are not in love with the Lord.

ਮਨਮੁਖ ਮੁਏ ਵਿਕਾਰ ਮਹਿ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥

मनमुख मुए विकार महि मरि जमहि वारो वार ॥

Manamukh muē vikaar mahi mari jammahi vaaro vaar ||

The self-willed manmukhs die in evil and corruption; they die and are reborn, again and again.

ਜੀਵਦਿਆ ਨੋ ਮਿਲੈ ਸੁ ਜੀਵਦੇ ਹਰਿ ਜਗਜੀਵਨ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

जीवदिआ नो मिलै सु जीवदे हरि जगजीवन उर धारि ॥

Jeevađiâa no milai su jeevađe hari jagajeevan ūr đhaari ||

They alone live, who join with the living; enshrine the Lord, the Lord of Life, within your heart.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੋਹਣੇ ਤਿਤੁ ਸਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥੪੭॥

नानक गुरमुखि सोहणे तितु सचै दरबारि ॥४७॥

Naanak guramukhi sohañe ŧiŧu sachai đarabaari ||47||

O Nanak, the Gurmukhs look beautiful in that Court of the True Lord. ||47||


ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਹਰਿ ਸਾਜਿਆ ਹਰਿ ਵਸੈ ਜਿਸੁ ਨਾਲਿ ॥

हरि मंदरु हरि साजिआ हरि वसै जिसु नालि ॥

Hari manđđaru hari saajiâa hari vasai jisu naali ||

The Lord built the Harimandir, the Temple of the Lord; the Lord dwells within it.

ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਪਰਜਾਲਿ ॥

गुरमती हरि पाइआ माइआ मोह परजालि ॥

Guramaŧee hari paaīâa maaīâa moh parajaali ||

Following the Guru's Teachings, I have found the Lord; my emotional attachment to Maya has been burnt away.

ਹਰਿ ਮੰਦਰਿ ਵਸਤੁ ਅਨੇਕ ਹੈ ਨਵ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥

हरि मंदरि वसतु अनेक है नव निधि नामु समालि ॥

Hari manđđari vasaŧu ânek hai nav niđhi naamu samaali ||

Countless things are in the Harimandir, the Temple of the Lord; contemplate the Naam, and the nine treasures will be yours.

ਧਨੁ ਭਗਵੰਤੀ ਨਾਨਕਾ ਜਿਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਧਾ ਹਰਿ ਭਾਲਿ ॥

धनु भगवंती नानका जिना गुरमुखि लधा हरि भालि ॥

Đhanu bhagavanŧŧee naanakaa jinaa guramukhi lađhaa hari bhaali ||

Blessed is that happy soul-bride, O Nanak, who, as Gurmukh, seeks and finds the Lord.

ਵਡਭਾਗੀ ਗੜ ਮੰਦਰੁ ਖੋਜਿਆ ਹਰਿ ਹਿਰਦੈ ਪਾਇਆ ਨਾਲਿ ॥੪੮॥

वडभागी गड़ मंदरु खोजिआ हरि हिरदै पाइआ नालि ॥४८॥

Vadabhaagee gaɍ manđđaru khojiâa hari hirađai paaīâa naali ||48||

By great good fortune, one searches the temple of the body-fortress, and finds the Lord within the heart. ||48||


ਮਨਮੁਖ ਦਹ ਦਿਸਿ ਫਿਰਿ ਰਹੇ ਅਤਿ ਤਿਸਨਾ ਲੋਭ ਵਿਕਾਰ ॥

मनमुख दह दिसि फिरि रहे अति तिसना लोभ विकार ॥

Manamukh đah đisi phiri rahe âŧi ŧisanaa lobh vikaar ||

The self-willed manmukhs wander lost in the ten directions, led by intense desire, greed and corruption.

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਨ ਚੁਕਈ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥

माइआ मोहु न चुकई मरि जमहि वारो वार ॥

Maaīâa mohu na chukaëe mari jammahi vaaro vaar ||

Their attachment to Maya does not cease; they die, only to be reborn, over and over again.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਅਤਿ ਤਿਸਨਾ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰ ॥

सतिगुरु सेवि सुखु पाइआ अति तिसना तजि विकार ॥

Saŧiguru sevi sukhu paaīâa âŧi ŧisanaa ŧaji vikaar ||

Serving the True Guru, peace is found; intense desire and corruption are discarded.

ਜਨਮ ਮਰਨ ਕਾ ਦੁਖੁ ਗਇਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਿ ॥੪੯॥

जनम मरन का दुखु गइआ जन नानक सबदु बीचारि ॥४९॥

Janam maran kaa đukhu gaīâa jan naanak sabađu beechaari ||49||

The pains of death and birth are taken away; servant Nanak reflects upon the Word of the Shabad. ||49||


ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਮਨ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਪਾਵਹਿ ਮਾਨੁ ॥

हरि हरि नामु धिआइ मन हरि दरगह पावहि मानु ॥

Hari hari naamu đhiâaī man hari đaragah paavahi maanu ||

Meditate on the Name of the Lord, Har, Har, O mortal being, and you shall be honored in the Court of the Lord.

ਕਿਲਵਿਖ ਪਾਪ ਸਭਿ ਕਟੀਅਹਿ ਹਉਮੈ ਚੁਕੈ ਗੁਮਾਨੁ ॥

किलविख पाप सभि कटीअहि हउमै चुकै गुमानु ॥

Kilavikh paap sabhi kateeâhi haūmai chukai gumaanu ||

All your sins and terrible mistakes shall be taken away, and you shall be rid of your pride and egotism.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਮਲੁ ਵਿਗਸਿਆ ਸਭੁ ਆਤਮ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਛਾਨੁ ॥

गुरमुखि कमलु विगसिआ सभु आतम ब्रहमु पछानु ॥

Guramukhi kamalu vigasiâa sabhu âaŧam brhamu pachhaanu ||

The heart-lotus of the Gurmukh blossoms forth, realizing God, the Soul of all.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ਪ੍ਰਭ ਜਨ ਨਾਨਕ ਜਪਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ॥੫੦॥

हरि हरि किरपा धारि प्रभ जन नानक जपि हरि नामु ॥५०॥

Hari hari kirapaa đhaari prbh jan naanak japi hari naamu ||50||

O Lord God, please shower Your Mercy upon servant Nanak, that he may chant the Name of the Lord. ||50||


ਧਨਾਸਰੀ ਧਨਵੰਤੀ ਜਾਣੀਐ ਭਾਈ ਜਾਂ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥

धनासरी धनवंती जाणीऐ भाई जां सतिगुर की कार कमाइ ॥

Đhanaasaree đhanavanŧŧee jaañeeâi bhaaëe jaan saŧigur kee kaar kamaaī ||

In Dhanaasaree, the soul-bride is known to be wealthy, O Siblings of Destiny, when she works for the True Guru.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਉਪੇ ਜੀਅ ਸਉ ਭਾਈ ਲਏ ਹੁਕਮਿ ਫਿਰਾਉ ॥

तनु मनु सउपे जीअ सउ भाई लए हुकमि फिराउ ॥

Ŧanu manu saūpe jeeâ saū bhaaëe laē hukami phiraaū ||

She surrenders her body, mind and soul, O Siblings of Destiny, and lives according to the Hukam of His Command.

ਜਹ ਬੈਸਾਵਹਿ ਬੈਸਹ ਭਾਈ ਜਹ ਭੇਜਹਿ ਤਹ ਜਾਉ ॥

जह बैसावहि बैसह भाई जह भेजहि तह जाउ ॥

Jah baisaavahi baisah bhaaëe jah bhejahi ŧah jaaū ||

I sit where He wishes me to sit, O Siblings of Destiny; wherever He sends me, I go.

ਏਵਡੁ ਧਨੁ ਹੋਰੁ ਕੋ ਨਹੀ ਭਾਈ ਜੇਵਡੁ ਸਚਾ ਨਾਉ ॥

एवडु धनु होरु को नही भाई जेवडु सचा नाउ ॥

Ēvadu đhanu horu ko nahee bhaaëe jevadu sachaa naaū ||

There is no other wealth as great, O Siblings of Destiny; such is the greatness of the True Name.

ਸਦਾ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾਂ ਭਾਈ ਸਦਾ ਸਚੇ ਕੈ ਸੰਗਿ ਰਹਾਉ ॥

सदा सचे के गुण गावां भाई सदा सचे कै संगि रहाउ ॥

Sađaa sache ke guñ gaavaan bhaaëe sađaa sache kai sanggi rahaaū ||

I sing forever the Glorious Praises of the True Lord; I shall remain with the True One forever.

ਪੈਨਣੁ ਗੁਣ ਚੰਗਿਆਈਆ ਭਾਈ ਆਪਣੀ ਪਤਿ ਕੇ ਸਾਦ ਆਪੇ ਖਾਇ ॥

पैनणु गुण चंगिआईआ भाई आपणी पति के साद आपे खाइ ॥

Painañu guñ changgiâaëeâa bhaaëe âapañee paŧi ke saađ âape khaaī ||

So wear the clothes of His Glorious Virtues and goodness, O Siblings of Destiny; eat and enjoy the flavor of your own honor.

ਤਿਸ ਕਾ ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀਐ ਭਾਈ ਦਰਸਨ ਕਉ ਬਲਿ ਜਾਇ ॥

तिस का किआ सालाहीऐ भाई दरसन कउ बलि जाइ ॥

Ŧis kaa kiâa saalaaheeâi bhaaëe đarasan kaū bali jaaī ||

How can I praise Him, O Siblings of Destiny? I am a sacrifice to the Blessed Vision of His Darshan.

ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਵਡੀਆ ਵਡਿਆਈਆ ਭਾਈ ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਤਾਂ ਪਾਇ ॥

सतिगुर विचि वडीआ वडिआईआ भाई करमि मिलै तां पाइ ॥

Saŧigur vichi vadeeâa vadiâaëeâa bhaaëe karami milai ŧaan paaī ||

Great is the Glorious Greatness of the True Guru, O Siblings of Destiny; if one is blessed with good karma, He is found.

ਇਕਿ ਹੁਕਮੁ ਮੰਨਿ ਨ ਜਾਣਨੀ ਭਾਈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਫਿਰਾਇ ॥

इकि हुकमु मंनि न जाणनी भाई दूजै भाइ फिराइ ॥

Īki hukamu manni na jaañanee bhaaëe đoojai bhaaī phiraaī ||

Some do not know how to submit to the Hukam of His Command, O Siblings of Destiny; they wander around lost in the love of duality.

ਸੰਗਤਿ ਢੋਈ ਨਾ ਮਿਲੈ ਭਾਈ ਬੈਸਣਿ ਮਿਲੈ ਨ ਥਾਉ ॥

संगति ढोई ना मिलै भाई बैसणि मिलै न थाउ ॥

Sanggaŧi dhoëe naa milai bhaaëe baisañi milai na ŧhaaū ||

They find no place of rest in the Sangat, O Siblings of Destiny; they find no place to sit.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਤਿਨਾ ਮਨਾਇਸੀ ਭਾਈ ਜਿਨਾ ਧੁਰੇ ਕਮਾਇਆ ਨਾਉ ॥

नानक हुकमु तिना मनाइसी भाई जिना धुरे कमाइआ नाउ ॥

Naanak hukamu ŧinaa manaaīsee bhaaëe jinaa đhure kamaaīâa naaū ||

Nanak: they alone submit to His Command, O Siblings of Destiny, who are pre-destined to live the Name.

ਤਿਨੑ ਵਿਟਹੁ ਹਉ ਵਾਰਿਆ ਭਾਈ ਤਿਨ ਕਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥੫੧॥

तिन्ह विटहु हउ वारिआ भाई तिन कउ सद बलिहारै जाउ ॥५१॥

Ŧinʱ vitahu haū vaariâa bhaaëe ŧin kaū sađ balihaarai jaaū ||51||

I am a sacrifice to them, O Siblings of Destiny, I am forever a sacrifice to them. ||51||


ਸੇ ਦਾੜੀਆਂ ਸਚੀਆ ਜਿ ਗੁਰ ਚਰਨੀ ਲਗੰਨੑਿ ॥

से दाड़ीआं सचीआ जि गुर चरनी लगंन्हि ॥

Se đaaɍeeâan sacheeâa ji gur charanee lagannʱi ||

Those beards are true, which brush the feet of the True Guru.

ਅਨਦਿਨੁ ਸੇਵਨਿ ਗੁਰੁ ਆਪਣਾ ਅਨਦਿਨੁ ਅਨਦਿ ਰਹੰਨੑਿ ॥

अनदिनु सेवनि गुरु आपणा अनदिनु अनदि रहंन्हि ॥

Ânađinu sevani guru âapañaa ânađinu ânađi rahannʱi ||

Those who serve their Guru night and day, live in bliss, night and day.

ਨਾਨਕ ਸੇ ਮੁਹ ਸੋਹਣੇ ਸਚੈ ਦਰਿ ਦਿਸੰਨੑਿ ॥੫੨॥

नानक से मुह सोहणे सचै दरि दिसंन्हि ॥५२॥

Naanak se muh sohañe sachai đari đisannʱi ||52||

O Nanak, their faces appear beautiful in the Court of the True Lord. ||52||


ਮੁਖ ਸਚੇ ਸਚੁ ਦਾੜੀਆ ਸਚੁ ਬੋਲਹਿ ਸਚੁ ਕਮਾਹਿ ॥

मुख सचे सचु दाड़ीआ सचु बोलहि सचु कमाहि ॥

Mukh sache sachu đaaɍeeâa sachu bolahi sachu kamaahi ||

True are the faces and true are the beards, of those who speak the Truth and live the Truth.

ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸਤਿਗੁਰ ਮਾਂਹਿ ਸਮਾਂਹਿ ॥

सचा सबदु मनि वसिआ सतिगुर मांहि समांहि ॥

Sachaa sabađu mani vasiâa saŧigur maanhi samaanhi ||

The True Word of the Shabad abides in their minds; they are absorbed in the True Guru.

ਸਚੀ ਰਾਸੀ ਸਚੁ ਧਨੁ ਉਤਮ ਪਦਵੀ ਪਾਂਹਿ ॥

सची रासी सचु धनु उतम पदवी पांहि ॥

Sachee raasee sachu đhanu ūŧam pađavee paanhi ||

True is their capital, and true is their wealth; they are blessed with the ultimate status.

ਸਚੁ ਸੁਣਹਿ ਸਚੁ ਮੰਨਿ ਲੈਨਿ ਸਚੀ ਕਾਰ ਕਮਾਹਿ ॥

सचु सुणहि सचु मंनि लैनि सची कार कमाहि ॥

Sachu suñahi sachu manni laini sachee kaar kamaahi ||

They hear the Truth, they believe in the Truth; they act and work in the Truth.

ਸਚੀ ਦਰਗਹ ਬੈਸਣਾ ਸਚੇ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਿ ॥

सची दरगह बैसणा सचे माहि समाहि ॥

Sachee đaragah baisañaa sache maahi samaahi ||

They are given a place in the Court of the True Lord; they are absorbed in the True Lord.

ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸਚੁ ਨ ਪਾਈਐ ਮਨਮੁਖ ਭੂਲੇ ਜਾਂਹਿ ॥੫੩॥

नानक विणु सतिगुर सचु न पाईऐ मनमुख भूले जांहि ॥५३॥

Naanak viñu saŧigur sachu na paaëeâi manamukh bhoole jaanhi ||53||

O Nanak, without the True Guru, the True Lord is not found. The self-willed manmukhs leave, wandering around lost. ||53||


ਬਾਬੀਹਾ ਪ੍ਰਿਉ ਪ੍ਰਿਉ ਕਰੇ ਜਲਨਿਧਿ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰਿ ॥

बाबीहा प्रिउ प्रिउ करे जलनिधि प्रेम पिआरि ॥

Baabeehaa priū priū kare jalaniđhi prem piâari ||

The rainbird cries, ""Pri-o! Pri-o! Beloved! Beloved!"" She is in love with the treasure, the water.

ਗੁਰ ਮਿਲੇ ਸੀਤਲ ਜਲੁ ਪਾਇਆ ਸਭਿ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥

गुर मिले सीतल जलु पाइआ सभि दूख निवारणहारु ॥

Gur mile seeŧal jalu paaīâa sabhi đookh nivaarañahaaru ||

Meeting with the Guru, the cooling, soothing water is obtained, and all pain is taken away.

ਤਿਸ ਚੁਕੈ ਸਹਜੁ ਊਪਜੈ ਚੁਕੈ ਕੂਕ ਪੁਕਾਰ ॥

तिस चुकै सहजु ऊपजै चुकै कूक पुकार ॥

Ŧis chukai sahaju ǖpajai chukai kook pukaar ||

My thirst has been quenched, and intuitive peace and poise have welled up; my cries and screams of anguish are past.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਂਤਿ ਹੋਇ ਨਾਮੁ ਰਖਹੁ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥੫੪॥

नानक गुरमुखि सांति होइ नामु रखहु उरि धारि ॥५४॥

Naanak guramukhi saanŧi hoī naamu rakhahu ūri đhaari ||54||

O Nanak, the Gurmukhs are peaceful and tranquil; they enshrine the Naam, the Name of the Lord, within their hearts. ||54||


ਬਾਬੀਹਾ ਤੂੰ ਸਚੁ ਚਉ ਸਚੇ ਸਉ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

बाबीहा तूं सचु चउ सचे सउ लिव लाइ ॥

Baabeehaa ŧoonn sachu chaū sache saū liv laaī ||

O rainbird, chirp the True Name, and let yourself be attuned to the True Lord.

ਬੋਲਿਆ ਤੇਰਾ ਥਾਇ ਪਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਅਲਾਇ ॥

बोलिआ तेरा थाइ पवै गुरमुखि होइ अलाइ ॥

Boliâa ŧeraa ŧhaaī pavai guramukhi hoī âlaaī ||

Your word shall be accepted and approved, if you speak as Gurmukh.

ਸਬਦੁ ਚੀਨਿ ਤਿਖ ਉਤਰੈ ਮੰਨਿ ਲੈ ਰਜਾਇ ॥

सबदु चीनि तिख उतरै मंनि लै रजाइ ॥

Sabađu cheeni ŧikh ūŧarai manni lai rajaaī ||

Remember the Shabad, and your thirst shall be relieved; surrender to the Will of the Lord.

ਚਾਰੇ ਕੁੰਡਾ ਝੋਕਿ ਵਰਸਦਾ ਬੂੰਦ ਪਵੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

चारे कुंडा झोकि वरसदा बूंद पवै सहजि सुभाइ ॥

Chaare kunddaa jhoki varasađaa boonđđ pavai sahaji subhaaī ||

The clouds are heavy, hanging low, and the rain is pouring down on all sides; the rain-drop is received, with natural ease.

ਜਲ ਹੀ ਤੇ ਸਭ ਊਪਜੈ ਬਿਨੁ ਜਲ ਪਿਆਸ ਨ ਜਾਇ ॥

जल ही ते सभ ऊपजै बिनु जल पिआस न जाइ ॥

Jal hee ŧe sabh ǖpajai binu jal piâas na jaaī ||

From water, everything is produced; without water, thirst is not quenched.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਜਲੁ ਜਿਨਿ ਪੀਆ ਤਿਸੁ ਭੂਖ ਨ ਲਾਗੈ ਆਇ ॥੫੫॥

नानक हरि जलु जिनि पीआ तिसु भूख न लागै आइ ॥५५॥

Naanak hari jalu jini peeâa ŧisu bhookh na laagai âaī ||55||

O Nanak, whoever drinks in the Water of the Lord, shall never feel hunger again. ||55||


ਬਾਬੀਹਾ ਤੂੰ ਸਹਜਿ ਬੋਲਿ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਇ ॥

बाबीहा तूं सहजि बोलि सचै सबदि सुभाइ ॥

Baabeehaa ŧoonn sahaji boli sachai sabađi subhaaī ||

O rainbird, speak the Shabad, the True Word of God, with natural peace and poise.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤੇਰੈ ਨਾਲਿ ਹੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਦਿਖਾਇ ॥

सभु किछु तेरै नालि है सतिगुरि दीआ दिखाइ ॥

Sabhu kichhu ŧerai naali hai saŧiguri đeeâa đikhaaī ||

Everything is with you; the True Guru will show you this.

ਆਪੁ ਪਛਾਣਹਿ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਮਿਲੈ ਵੁਠਾ ਛਹਬਰ ਲਾਇ ॥

आपु पछाणहि प्रीतमु मिलै वुठा छहबर लाइ ॥

Âapu pachhaañahi preeŧamu milai vuthaa chhahabar laaī ||

So understand your own self, and meet your Beloved; His Grace shall rain down in torrents.

ਝਿਮਿ ਝਿਮਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵਰਸਦਾ ਤਿਸਨਾ ਭੁਖ ਸਭ ਜਾਇ ॥

झिमि झिमि अम्रितु वरसदा तिसना भुख सभ जाइ ॥

Jhimi jhimi âmmmriŧu varasađaa ŧisanaa bhukh sabh jaaī ||

Drop by drop, the Ambrosial Nectar rains down softly and gently; thirst and hunger are completely gone.

ਕੂਕ ਪੁਕਾਰ ਨ ਹੋਵਈ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥

कूक पुकार न होवई जोती जोति मिलाइ ॥

Kook pukaar na hovaëe joŧee joŧi milaaī ||

Your cries and screams of anguish have ceased; your light shall merge into the Light.

ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਸਵਨੑਿ ਸੋਹਾਗਣੀ ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੫੬॥

नानक सुखि सवन्हि सोहागणी सचै नामि समाइ ॥५६॥

Naanak sukhi savanʱi sohaagañee sachai naami samaaī ||56||

O Nanak, the happy soul-brides sleep in peace; they are absorbed in the True Name. ||56||


ਧੁਰਹੁ ਖਸਮਿ ਭੇਜਿਆ ਸਚੈ ਹੁਕਮਿ ਪਠਾਇ ॥

धुरहु खसमि भेजिआ सचै हुकमि पठाइ ॥

Đhurahu khasami bhejiâa sachai hukami pathaaī ||

The Primal Lord and Master has sent out the True Hukam of His Command.

ਇੰਦੁ ਵਰਸੈ ਦਇਆ ਕਰਿ ਗੂੜ੍ਹ੍ਹੀ ਛਹਬਰ ਲਾਇ ॥

इंदु वरसै दइआ करि गूड़्ही छहबर लाइ ॥

Īanđđu varasai đaīâa kari gooɍʱee chhahabar laaī ||

Indra mercifully sends forth the rain, which falls in torrents.

ਬਾਬੀਹੇ ਤਨਿ ਮਨਿ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ਜਾਂ ਤਤੁ ਬੂੰਦ ਮੁਹਿ ਪਾਇ ॥

बाबीहे तनि मनि सुखु होइ जां ततु बूंद मुहि पाइ ॥

Baabeehe ŧani mani sukhu hoī jaan ŧaŧu boonđđ muhi paaī ||

The body and mind of the rainbird are happy. only when the rain-drop falls into its mouth.

ਅਨੁ ਧਨੁ ਬਹੁਤਾ ਉਪਜੈ ਧਰਤੀ ਸੋਭਾ ਪਾਇ ॥

अनु धनु बहुता उपजै धरती सोभा पाइ ॥

Ânu đhanu bahuŧaa ūpajai đharaŧee sobhaa paaī ||

The corn grows high, wealth increases, and the earth is embellished with beauty.

ਅਨਦਿਨੁ ਲੋਕੁ ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ॥

अनदिनु लोकु भगति करे गुर कै सबदि समाइ ॥

Ânađinu loku bhagaŧi kare gur kai sabađi samaaī ||

Night and day, people worship the Lord with devotion, and are absorbed in the Word of the Guru's Shabad.

ਆਪੇ ਸਚਾ ਬਖਸਿ ਲਏ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਕਰੈ ਰਜਾਇ ॥

आपे सचा बखसि लए करि किरपा करै रजाइ ॥

Âape sachaa bakhasi laē kari kirapaa karai rajaaī ||

The True Lord Himself forgives them, and showering them with His Mercy, He leads them to walk in His Will.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹੁ ਕਾਮਣੀ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ॥

हरि गुण गावहु कामणी सचै सबदि समाइ ॥

Hari guñ gaavahu kaamañee sachai sabađi samaaī ||

O brides, sing the Glorious Praises of the Lord, and be absorbed in the True Word of His Shabad.

ਭੈ ਕਾ ਸਹਜੁ ਸੀਗਾਰੁ ਕਰਿਹੁ ਸਚਿ ਰਹਹੁ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

भै का सहजु सीगारु करिहु सचि रहहु लिव लाइ ॥

Bhai kaa sahaju seegaaru karihu sachi rahahu liv laaī ||

Let the Fear of God be your decoration, and remain lovingly attuned to the True Lord.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੋ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਲਏ ਛਡਾਇ ॥੫੭॥

नानक नामो मनि वसै हरि दरगह लए छडाइ ॥५७॥

Naanak naamo mani vasai hari đaragah laē chhadaaī ||57||

O Nanak, the Naam abides in the mind, and the mortal is saved in the Court of the Lord. ||57||


ਬਾਬੀਹਾ ਸਗਲੀ ਧਰਤੀ ਜੇ ਫਿਰਹਿ ਊਡਿ ਚੜਹਿ ਆਕਾਸਿ ॥

बाबीहा सगली धरती जे फिरहि ऊडि चड़हि आकासि ॥

Baabeehaa sagalee đharaŧee je phirahi ǖdi chaɍahi âakaasi ||

The rainbird wanders all over the earth, soaring high through the skies.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਜਲੁ ਪਾਈਐ ਚੂਕੈ ਭੂਖ ਪਿਆਸ ॥

सतिगुरि मिलिऐ जलु पाईऐ चूकै भूख पिआस ॥

Saŧiguri miliâi jalu paaëeâi chookai bhookh piâas ||

But it obtains the drop of water, only when it meets the True Guru, and then, its hunger and thirst are relieved.

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਕਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਸ ਕੈ ਪਾਸਿ ॥

जीउ पिंडु सभु तिस का सभु किछु तिस कै पासि ॥

Jeeū pinddu sabhu ŧis kaa sabhu kichhu ŧis kai paasi ||

Soul and body and all belong to Him; everything is His.

ਵਿਣੁ ਬੋਲਿਆ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣਦਾ ਕਿਸੁ ਆਗੈ ਕੀਚੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥

विणु बोलिआ सभु किछु जाणदा किसु आगै कीचै अरदासि ॥

Viñu boliâa sabhu kichhu jaañađaa kisu âagai keechai ârađaasi ||

He knows everything, without being told; unto whom should we offer our prayers?

ਨਾਨਕ ਘਟਿ ਘਟਿ ਏਕੋ ਵਰਤਦਾ ਸਬਦਿ ਕਰੇ ਪਰਗਾਸ ॥੫੮॥

नानक घटि घटि एको वरतदा सबदि करे परगास ॥५८॥

Naanak ghati ghati ēko varaŧađaa sabađi kare paragaas ||58||

O Nanak, the One Lord is pervading and permeating each and every heart; the Word of the Shabad brings illumination. ||58||


ਨਾਨਕ ਤਿਸੈ ਬਸੰਤੁ ਹੈ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਮਾਇ ॥

नानक तिसै बसंतु है जि सतिगुरु सेवि समाइ ॥

Naanak ŧisai basanŧŧu hai ji saŧiguru sevi samaaī ||

O Nanak, the season of spring comes to one who serves the True Guru.

ਹਰਿ ਵੁਠਾ ਮਨੁ ਤਨੁ ਸਭੁ ਪਰਫੜੈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਹਰੀਆਵਲੁ ਹੋਇ ॥੫੯॥

हरि वुठा मनु तनु सभु परफड़ै सभु जगु हरीआवलु होइ ॥५९॥

Hari vuthaa manu ŧanu sabhu paraphaɍai sabhu jagu hareeâavalu hoī ||59||

The Lord rains His Mercy down upon him, and his mind and body totally blossom forth; the entire world becomes green and rejuvenated. ||59||


ਸਬਦੇ ਸਦਾ ਬਸੰਤੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਤਨੁ ਮਨੁ ਹਰਿਆ ਹੋਇ ॥

सबदे सदा बसंतु है जितु तनु मनु हरिआ होइ ॥

Sabađe sađaa basanŧŧu hai jiŧu ŧanu manu hariâa hoī ||

The Word of the Shabad brings eternal spring; it rejuvenates the mind and body.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਜਿਨਿ ਸਿਰਿਆ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥੬੦॥

नानक नामु न वीसरै जिनि सिरिआ सभु कोइ ॥६०॥

Naanak naamu na veesarai jini siriâa sabhu koī ||60||

O Nanak, do not forget the Naam, the Name of the Lord, which has created everyone. ||60||


ਨਾਨਕ ਤਿਨਾ ਬਸੰਤੁ ਹੈ ਜਿਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਸੋਇ ॥

नानक तिना बसंतु है जिना गुरमुखि वसिआ मनि सोइ ॥

Naanak ŧinaa basanŧŧu hai jinaa guramukhi vasiâa mani soī ||

O Nanak, it is the spring season, for those Gurmukhs, within whose minds the Lord abides.

ਹਰਿ ਵੁਠੈ ਮਨੁ ਤਨੁ ਪਰਫੜੈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਹਰਿਆ ਹੋਇ ॥੬੧॥

हरि वुठै मनु तनु परफड़ै सभु जगु हरिआ होइ ॥६१॥

Hari vuthai manu ŧanu paraphaɍai sabhu jagu hariâa hoī ||61||

When the Lord showers His Mercy, the mind and body blossom forth, and all the world turns green and lush. ||61||


ਵਡੜੈ ਝਾਲਿ ਝਲੁੰਭਲੈ ਨਾਵੜਾ ਲਈਐ ਕਿਸੁ ॥

वडड़ै झालि झलु्मभलै नावड़ा लईऐ किसु ॥

Vadaɍai jhaali jhalumbbhalai naavaɍaa laëeâi kisu ||

In the early hours of the morning, whose name should we chant?

ਨਾਉ ਲਈਐ ਪਰਮੇਸਰੈ ਭੰਨਣ ਘੜਣ ਸਮਰਥੁ ॥੬੨॥

नाउ लईऐ परमेसरै भंनण घड़ण समरथु ॥६२॥

Naaū laëeâi paramesarai bhannañ ghaɍañ samaraŧhu ||62||

Chant the Name of the Transcendent Lord, who is All-powerful to create and destroy. ||62||


ਹਰਹਟ ਭੀ ਤੂੰ ਤੂੰ ਕਰਹਿ ਬੋਲਹਿ ਭਲੀ ਬਾਣਿ ॥

हरहट भी तूं तूं करहि बोलहि भली बाणि ॥

Harahat bhee ŧoonn ŧoonn karahi bolahi bhalee baañi ||

The Persian wheel also cries out, ""Too! Too! You! You!"", with sweet and sublime sounds.

ਸਾਹਿਬੁ ਸਦਾ ਹਦੂਰਿ ਹੈ ਕਿਆ ਉਚੀ ਕਰਹਿ ਪੁਕਾਰ ॥

साहिबु सदा हदूरि है किआ उची करहि पुकार ॥

Saahibu sađaa hađoori hai kiâa ūchee karahi pukaar ||

Our Lord and Master is always present; why do you cry out to Him in such a loud voice?

ਜਿਨਿ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਕੀਆ ਤਿਸੈ ਵਿਟਹੁ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥

जिनि जगतु उपाइ हरि रंगु कीआ तिसै विटहु कुरबाणु ॥

Jini jagaŧu ūpaaī hari ranggu keeâa ŧisai vitahu kurabaañu ||

I am a sacrifice to that Lord who created the world, and who loves it.

ਆਪੁ ਛੋਡਹਿ ਤਾਂ ਸਹੁ ਮਿਲੈ ਸਚਾ ਏਹੁ ਵੀਚਾਰੁ ॥

आपु छोडहि तां सहु मिलै सचा एहु वीचारु ॥

Âapu chhodahi ŧaan sahu milai sachaa ēhu veechaaru ||

Give up your selfishness, and then you shall meet your Husband Lord. Consider this Truth.

ਹਉਮੈ ਫਿਕਾ ਬੋਲਣਾ ਬੁਝਿ ਨ ਸਕਾ ਕਾਰ ॥

हउमै फिका बोलणा बुझि न सका कार ॥

Haūmai phikaa bolañaa bujhi na sakaa kaar ||

Speaking in shallow egotism, no one understands the Ways of God.

ਵਣੁ ਤ੍ਰਿਣੁ ਤ੍ਰਿਭਵਣੁ ਤੁਝੈ ਧਿਆਇਦਾ ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਵਿਹਾਣ ॥

वणु त्रिणु त्रिभवणु तुझै धिआइदा अनदिनु सदा विहाण ॥

Vañu ŧriñu ŧribhavañu ŧujhai đhiâaīđaa ânađinu sađaa vihaañ ||

The forests and fields, and all the three worlds meditate on You, O Lord; this is the way they pass their days and nights forever.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ਕਰਿ ਕਰਿ ਥਕੇ ਵੀਚਾਰ ॥

बिनु सतिगुर किनै न पाइआ करि करि थके वीचार ॥

Binu saŧigur kinai na paaīâa kari kari ŧhake veechaar ||

Without the True Guru, no one finds the Lord. People have grown weary of thinking about it.

ਨਦਰਿ ਕਰਹਿ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾਂ ਆਪੇ ਲੈਹਿ ਸਵਾਰਿ ॥

नदरि करहि जे आपणी तां आपे लैहि सवारि ॥

Nađari karahi je âapañee ŧaan âape laihi savaari ||

But if the Lord casts His Glance of Grace, then He Himself embellishes us.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨੑੀ ਧਿਆਇਆ ਆਏ ਸੇ ਪਰਵਾਣੁ ॥੬੩॥

नानक गुरमुखि जिन्ही धिआइआ आए से परवाणु ॥६३॥

Naanak guramukhi jinʱee đhiâaīâa âaē se paravaañu ||63||

O Nanak, the Gurmukhs meditate on the Lord; blessed and approved is their coming into the world. ||63||


ਜੋਗੁ ਨ ਭਗਵੀ ਕਪੜੀ ਜੋਗੁ ਨ ਮੈਲੇ ਵੇਸਿ ॥

जोगु न भगवी कपड़ी जोगु न मैले वेसि ॥

Jogu na bhagavee kapaɍee jogu na maile vesi ||

Yoga is not obtained by wearing saffron robes; Yoga is not obtained by wearing dirty robes.

ਨਾਨਕ ਘਰਿ ਬੈਠਿਆ ਜੋਗੁ ਪਾਈਐ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਉਪਦੇਸਿ ॥੬੪॥

नानक घरि बैठिआ जोगु पाईऐ सतिगुर कै उपदेसि ॥६४॥

Naanak ghari baithiâa jogu paaëeâi saŧigur kai ūpađesi ||64||

O Nanak, Yoga is obtained even while sitting in your own home, by following the Teachings of the True Guru. ||64||


ਚਾਰੇ ਕੁੰਡਾ ਜੇ ਭਵਹਿ ਬੇਦ ਪੜਹਿ ਜੁਗ ਚਾਰਿ ॥

चारे कुंडा जे भवहि बेद पड़हि जुग चारि ॥

Chaare kunddaa je bhavahi beđ paɍahi jug chaari ||

You may wander in all four directions, and read the Vedas throughout the four ages.

ਨਾਨਕ ਸਾਚਾ ਭੇਟੈ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਪਾਵਹਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰ ॥੬੫॥

नानक साचा भेटै हरि मनि वसै पावहि मोख दुआर ॥६५॥

Naanak saachaa bhetai hari mani vasai paavahi mokh đuâar ||65||

O Nanak, if you meet with the True Guru, the Lord shall come to dwell within your mind, and you shall find the door of salvation. ||65||


ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਵਰਤੈ ਖਸਮ ਕਾ ਮਤਿ ਭਵੀ ਫਿਰਹਿ ਚਲ ਚਿਤ ॥

नानक हुकमु वरतै खसम का मति भवी फिरहि चल चित ॥

Naanak hukamu varaŧai khasam kaa maŧi bhavee phirahi chal chiŧ ||

O Nanak, the Hukam, the Command of your Lord and Master, is prevailing. The intellectually confused person wanders around lost, misled by his fickle consciousness.

ਮਨਮੁਖ ਸਉ ਕਰਿ ਦੋਸਤੀ ਸੁਖ ਕਿ ਪੁਛਹਿ ਮਿਤ ॥

मनमुख सउ करि दोसती सुख कि पुछहि मित ॥

Manamukh saū kari đosaŧee sukh ki puchhahi miŧ ||

If you make friends with the self-willed manmukhs, O friend, who can you ask for peace?

ਗੁਰਮੁਖ ਸਉ ਕਰਿ ਦੋਸਤੀ ਸਤਿਗੁਰ ਸਉ ਲਾਇ ਚਿਤੁ ॥

गुरमुख सउ करि दोसती सतिगुर सउ लाइ चितु ॥

Guramukh saū kari đosaŧee saŧigur saū laaī chiŧu ||

Make friends with the Gurmukhs, and focus your consciousness on the True Guru.

ਜੰਮਣ ਮਰਣ ਕਾ ਮੂਲੁ ਕਟੀਐ ਤਾਂ ਸੁਖੁ ਹੋਵੀ ਮਿਤ ॥੬੬॥

जमण मरण का मूलु कटीऐ तां सुखु होवी मित ॥६६॥

Jammañ marañ kaa moolu kateeâi ŧaan sukhu hovee miŧ ||66||

The root of birth and death will be cut away, and then, you shall find peace, O friend. ||66||


ਭੁਲਿਆਂ ਆਪਿ ਸਮਝਾਇਸੀ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥

भुलिआं आपि समझाइसी जा कउ नदरि करे ॥

Bhuliâan âapi samajhaaīsee jaa kaū nađari kare ||

The Lord Himself instructs those who are misguided, when He casts His Glance of Grace.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਬਾਹਰੀ ਕਰਣ ਪਲਾਹ ਕਰੇ ॥੬੭॥

नानक नदरी बाहरी करण पलाह करे ॥६७॥

Naanak nađaree baaharee karañ palaah kare ||67||

O Nanak, those who are not blessed by His Glance of Grace, cry and weep and wail. ||67||


ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੪

सलोक महला ४

Salok mahalaa 4

Shalok, Fourth Mehl:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਵਡਭਾਗੀਆ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਿਨੑਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਿਆ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥

वडभागीआ सोहागणी जिन्हा गुरमुखि मिलिआ हरि राइ ॥

Vadabhaageeâa sohaagañee jinʱaa guramukhi miliâa hari raaī ||

Blessed and very fortunate are those happy soul-brides who, as Gurmukh, meet their Sovereign Lord King.

ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਪਰਗਾਸੀਆ ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥

अंतरि जोति परगासीआ नानक नामि समाइ ॥१॥

Ânŧŧari joŧi paragaaseeâa naanak naami samaaī ||1||

The Light of God shines within them; O Nanak, they are absorbed in the Naam, the Name of the Lord. ||1||


ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਸਚੁ ਜਾਤਾ ਸੋਇ ॥

वाहु वाहु सतिगुरु पुरखु है जिनि सचु जाता सोइ ॥

Vaahu vaahu saŧiguru purakhu hai jini sachu jaaŧaa soī ||

Waaho! Waaho! Blessed and Great is the True Guru, the Primal Being, who has realized the True Lord.

ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਤਿਖ ਉਤਰੈ ਤਨੁ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਹੋਇ ॥

जितु मिलिऐ तिख उतरै तनु मनु सीतलु होइ ॥

Jiŧu miliâi ŧikh ūŧarai ŧanu manu seeŧalu hoī ||

Meeting Him, thirst is quenched, and the body and mind are cooled and soothed.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਤਿ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਸਮਤੁ ਸਭ ਕੋਇ ॥

वाहु वाहु सतिगुरु सति पुरखु है जिस नो समतु सभ कोइ ॥

Vaahu vaahu saŧiguru saŧi purakhu hai jis no samaŧu sabh koī ||

Waaho! Waaho! Blessed and Great is the True Guru, the True Primal Being, who looks upon all alike.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨਿਰਵੈਰੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਨਿੰਦਾ ਉਸਤਤਿ ਤੁਲਿ ਹੋਇ ॥

वाहु वाहु सतिगुरु निरवैरु है जिसु निंदा उसतति तुलि होइ ॥

Vaahu vaahu saŧiguru niravairu hai jisu ninđđaa ūsaŧaŧi ŧuli hoī ||

Waaho! Waaho! Blessed and Great is the True Guru, who has no hatred; slander and praise are all the same to Him.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੁਜਾਣੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਅੰਤਰਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਵੀਚਾਰੁ ॥

वाहु वाहु सतिगुरु सुजाणु है जिसु अंतरि ब्रहमु वीचारु ॥

Vaahu vaahu saŧiguru sujaañu hai jisu ânŧŧari brhamu veechaaru ||

Waaho! Waaho! Blessed and Great is the All-knowing True Guru, who has realized God within.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥

वाहु वाहु सतिगुरु निरंकारु है जिसु अंतु न पारावारु ॥

Vaahu vaahu saŧiguru nirankkaaru hai jisu ânŧŧu na paaraavaaru ||

Waaho! Waaho! Blessed and Great is the Formless True Guru, who has no end or limitation.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਹੈ ਜਿ ਸਚੁ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ਸੋਇ ॥

वाहु वाहु सतिगुरू है जि सचु द्रिड़ाए सोइ ॥

Vaahu vaahu saŧiguroo hai ji sachu đriɍaaē soī ||

Waaho! Waaho! Blessed and Great is the True Guru, who implants the Truth within.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਜਿਸ ਤੇ ਨਾਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੨॥

नानक सतिगुर वाहु वाहु जिस ते नामु परापति होइ ॥२॥

Naanak saŧigur vaahu vaahu jis ŧe naamu paraapaŧi hoī ||2||

O Nanak, Blessed and Great is the True Guru, through whom the Naam, the Name of the Lord, is received. ||2||


ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਸਚਾ ਸੋਹਿਲਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਗੋਵਿੰਦੁ ॥

हरि प्रभ सचा सोहिला गुरमुखि नामु गोविंदु ॥

Hari prbh sachaa sohilaa guramukhi naamu govinđđu ||

For the Gurmukh, the true Song of Praise is to chant the Name of the Lord God.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਣਾ ਹਰਿ ਜਪਿਆ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ॥

अनदिनु नामु सलाहणा हरि जपिआ मनि आनंदु ॥

Ânađinu naamu salaahañaa hari japiâa mani âananđđu ||

Chanting the Praises of the Lord, their minds are in ecstasy.

ਵਡਭਾਗੀ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਪੂਰਨ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥

वडभागी हरि पाइआ पूरन परमानंदु ॥

Vadabhaagee hari paaīâa pooran paramaananđđu ||

By great good fortune, they find the Lord, the Embodiment of perfect, supreme bliss.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿਆ ਬਹੁੜਿ ਨ ਮਨਿ ਤਨਿ ਭੰਗੁ ॥੩॥

जन नानक नामु सलाहिआ बहुड़ि न मनि तनि भंगु ॥३॥

Jan naanak naamu salaahiâa bahuɍi na mani ŧani bhanggu ||3||

Servant Nanak praises the Naam, the Name of the Lord; no obstacle will block his mind or body. ||3||


ਮੂੰ ਪਿਰੀਆ ਸਉ ਨੇਹੁ ਕਿਉ ਸਜਣ ਮਿਲਹਿ ਪਿਆਰਿਆ ॥

मूं पिरीआ सउ नेहु किउ सजण मिलहि पिआरिआ ॥

Moonn pireeâa saū nehu kiū sajañ milahi piâariâa ||

I am in love with my Beloved; how can I meet my Dear Friend?

ਹਉ ਢੂਢੇਦੀ ਤਿਨ ਸਜਣ ਸਚਿ ਸਵਾਰਿਆ ॥

हउ ढूढेदी तिन सजण सचि सवारिआ ॥

Haū dhoodheđee ŧin sajañ sachi savaariâa ||

I seek that friend, who is embellished with Truth.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੈਡਾ ਮਿਤੁ ਹੈ ਜੇ ਮਿਲੈ ਤ ਇਹੁ ਮਨੁ ਵਾਰਿਆ ॥

सतिगुरु मैडा मितु है जे मिलै त इहु मनु वारिआ ॥

Saŧiguru maidaa miŧu hai je milai ŧa īhu manu vaariâa ||

The True Guru is my Friend; if I meet Him, I will offer this mind as a sacrifice to Him.

ਦੇਂਦਾ ਮੂੰ ਪਿਰੁ ਦਸਿ ਹਰਿ ਸਜਣੁ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿਆ ॥

देंदा मूं पिरु दसि हरि सजणु सिरजणहारिआ ॥

Đenđaa moonn piru đasi hari sajañu sirajañahaariâa ||

He has shown me my Beloved Lord, my Friend, the Creator.

ਨਾਨਕ ਹਉ ਪਿਰੁ ਭਾਲੀ ਆਪਣਾ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਲਿ ਦਿਖਾਲਿਆ ॥੪॥

नानक हउ पिरु भाली आपणा सतिगुर नालि दिखालिआ ॥४॥

Naanak haū piru bhaalee âapañaa saŧigur naali đikhaaliâa ||4||

O Nanak, I was searching for my Beloved; the True Guru has shown me that He has been with me all the time. ||4||


ਹਉ ਖੜੀ ਨਿਹਾਲੀ ਪੰਧੁ ਮਤੁ ਮੂੰ ਸਜਣੁ ਆਵਏ ॥

हउ खड़ी निहाली पंधु मतु मूं सजणु आवए ॥

Haū khaɍee nihaalee panđđhu maŧu moonn sajañu âavaē ||

I stand by the side of the road, waiting for You; O my Friend, I hope that You will come.

ਕੋ ਆਣਿ ਮਿਲਾਵੈ ਅਜੁ ਮੈ ਪਿਰੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਵਏ ॥

को आणि मिलावै अजु मै पिरु मेलि मिलावए ॥

Ko âañi milaavai âju mai piru meli milaavaē ||

If only someone would come today and unite me in Union with my Beloved.

ਹਉ ਜੀਉ ਕਰੀ ਤਿਸ ਵਿਟਉ ਚਉ ਖੰਨੀਐ ਜੋ ਮੈ ਪਿਰੀ ਦਿਖਾਵਏ ॥

हउ जीउ करी तिस विटउ चउ खंनीऐ जो मै पिरी दिखावए ॥

Haū jeeū karee ŧis vitaū chaū khanneeâi jo mai piree đikhaavaē ||

I would cut my living body into four pieces for anyone who shows me my Beloved.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤਾਂ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਮੇਲਾਵਏ ॥੫॥

नानक हरि होइ दइआलु तां गुरु पूरा मेलावए ॥५॥

Naanak hari hoī đaīâalu ŧaan guru pooraa melaavaē ||5||

O Nanak, when the Lord becomes merciful, then He leads us to meet the Perfect Guru. ||5||


ਅੰਤਰਿ ਜੋਰੁ ਹਉਮੈ ਤਨਿ ਮਾਇਆ ਕੂੜੀ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

अंतरि जोरु हउमै तनि माइआ कूड़ी आवै जाइ ॥

Ânŧŧari joru haūmai ŧani maaīâa kooɍee âavai jaaī ||

The power of egotism prevails within, and the body is controlled by Maya; the false ones come and go in reincarnation.

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਫੁਰਮਾਇਆ ਮੰਨਿ ਨ ਸਕੀ ਦੁਤਰੁ ਤਰਿਆ ਨ ਜਾਇ ॥

सतिगुर का फुरमाइआ मंनि न सकी दुतरु तरिआ न जाइ ॥

Saŧigur kaa phuramaaīâa manni na sakee đuŧaru ŧariâa na jaaī ||

If someone does not obey the Command of the True Guru, he cannot cross over the treacherous world-ocean.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਆਪਣੀ ਸੋ ਚਲੈ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥

नदरि करे जिसु आपणी सो चलै सतिगुर भाइ ॥

Nađari kare jisu âapañee so chalai saŧigur bhaaī ||

Whoever is blessed with the Lord's Glance of Grace, walks in harmony with the Will of the True Guru.

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜੋ ਇਛੈ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇ ॥

सतिगुर का दरसनु सफलु है जो इछै सो फलु पाइ ॥

Saŧigur kaa đarasanu saphalu hai jo īchhai so phalu paaī ||

The Blessed Vision of the True Guru's Darshan is fruitful; through it, one obtains the fruits of his desires.

ਜਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੰਨਿਆਂ ਹਉ ਤਿਨ ਕੇ ਲਾਗਉ ਪਾਇ ॥

जिनी सतिगुरु मंनिआं हउ तिन के लागउ पाइ ॥

Jinee saŧiguru manniâan haū ŧin ke laagaū paaī ||

I touch the feet of those who believe in and obey the True Guru.

ਨਾਨਕੁ ਤਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਜਿ ਅਨਦਿਨੁ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੬॥

नानकु ता का दासु है जि अनदिनु रहै लिव लाइ ॥६॥

Naanaku ŧaa kaa đaasu hai ji ânađinu rahai liv laaī ||6||

Nanak is the slave of those who, night and day, remain lovingly attuned to the Lord. ||6||


ਜਿਨਾ ਪਿਰੀ ਪਿਆਰੁ ਬਿਨੁ ਦਰਸਨ ਕਿਉ ਤ੍ਰਿਪਤੀਐ ॥

जिना पिरी पिआरु बिनु दरसन किउ त्रिपतीऐ ॥

Jinaa piree piâaru binu đarasan kiū ŧripaŧeeâi ||

Those who are in love with their Beloved - how can they find satisfaction without His Darshan?

ਨਾਨਕ ਮਿਲੇ ਸੁਭਾਇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਰਹਸੀਐ ॥੭॥

नानक मिले सुभाइ गुरमुखि इहु मनु रहसीऐ ॥७॥

Naanak mile subhaaī guramukhi īhu manu rahaseeâi ||7||

O Nanak, the Gurmukhs meet Him with ease, and this mind blossoms forth in joy. ||7||


ਜਿਨਾ ਪਿਰੀ ਪਿਆਰੁ ਕਿਉ ਜੀਵਨਿ ਪਿਰ ਬਾਹਰੇ ॥

जिना पिरी पिआरु किउ जीवनि पिर बाहरे ॥

Jinaa piree piâaru kiū jeevani pir baahare ||

Those who are in love with their Beloved - how can they live without Him?

ਜਾਂ ਸਹੁ ਦੇਖਨਿ ਆਪਣਾ ਨਾਨਕ ਥੀਵਨਿ ਭੀ ਹਰੇ ॥੮॥

जां सहु देखनि आपणा नानक थीवनि भी हरे ॥८॥

Jaan sahu đekhani âapañaa naanak ŧheevani bhee hare ||8||

When they see their Husband Lord, O Nanak, they are rejuvenated. ||8||


ਜਿਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਦਰਿ ਨੇਹੁ ਤੈ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਚੈ ਲਾਇਆ ॥

जिना गुरमुखि अंदरि नेहु तै प्रीतम सचै लाइआ ॥

Jinaa guramukhi ânđđari nehu ŧai preeŧam sachai laaīâa ||

Those Gurmukhs who are filled with love for You, my True Beloved,

ਰਾਤੀ ਅਤੈ ਡੇਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰੇਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੯॥

राती अतै डेहु नानक प्रेमि समाइआ ॥९॥

Raaŧee âŧai dehu naanak premi samaaīâa ||9||

O Nanak, remain immersed in the Lord's Love, night and day. ||9||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੀ ਆਸਕੀ ਜਿਤੁ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਸਚਾ ਪਾਈਐ ॥

गुरमुखि सची आसकी जितु प्रीतमु सचा पाईऐ ॥

Guramukhi sachee âasakee jiŧu preeŧamu sachaa paaëeâi ||

The love of the Gurmukh is true; through it, the True Beloved is attained.

ਅਨਦਿਨੁ ਰਹਹਿ ਅਨੰਦਿ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸਮਾਈਐ ॥੧੦॥

अनदिनु रहहि अनंदि नानक सहजि समाईऐ ॥१०॥

Ânađinu rahahi ânanđđi naanak sahaji samaaëeâi ||10||

Night and day, remain in bliss, O Nanak, immersed in intuitive peace and poise. ||10||


ਸਚਾ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰੁ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਪਾਈਐ ॥

सचा प्रेम पिआरु गुर पूरे ते पाईऐ ॥

Sachaa prem piâaru gur poore ŧe paaëeâi ||

True love and affection are obtained from the Perfect Guru.

ਕਬਹੂ ਨ ਹੋਵੈ ਭੰਗੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਈਐ ॥੧੧॥

कबहू न होवै भंगु नानक हरि गुण गाईऐ ॥११॥

Kabahoo na hovai bhanggu naanak hari guñ gaaëeâi ||11||

They never break, O Nanak, if one sings the Glorious Praises of the Lord. ||11||


ਜਿਨੑਾ ਅੰਦਰਿ ਸਚਾ ਨੇਹੁ ਕਿਉ ਜੀਵਨੑਿ ਪਿਰੀ ਵਿਹੂਣਿਆ ॥

जिन्हा अंदरि सचा नेहु किउ जीवन्हि पिरी विहूणिआ ॥

Jinʱaa ânđđari sachaa nehu kiū jeevanʱi piree vihooñiâa ||

How can those who have true love within them live without their Husband Lord?

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲੇ ਆਪਿ ਨਾਨਕ ਚਿਰੀ ਵਿਛੁੰਨਿਆ ॥੧੨॥

गुरमुखि मेले आपि नानक चिरी विछुंनिआ ॥१२॥

Guramukhi mele âapi naanak chiree vichhunniâa ||12||

The Lord unites the Gurmukhs with Himself, O Nanak; they were separated from Him for such a long time. ||12||


ਜਿਨ ਕਉ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰੁ ਤਉ ਆਪੇ ਲਾਇਆ ਕਰਮੁ ਕਰਿ ॥

जिन कउ प्रेम पिआरु तउ आपे लाइआ करमु करि ॥

Jin kaū prem piâaru ŧaū âape laaīâa karamu kari ||

You grant Your Grace to those whom You Yourself bless with love and affection.

ਨਾਨਕ ਲੇਹੁ ਮਿਲਾਇ ਮੈ ਜਾਚਿਕ ਦੀਜੈ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ॥੧੩॥

नानक लेहु मिलाइ मै जाचिक दीजै नामु हरि ॥१३॥

Naanak lehu milaaī mai jaachik đeejai naamu hari ||13||

O Lord, please let Nanak meet with You; please bless this beggar with Your Name. ||13||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਸੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰੋਵੈ ॥

गुरमुखि हसै गुरमुखि रोवै ॥

Guramukhi hasai guramukhi rovai ||

The Gurmukh laughs, and the Gurmukh cries.

ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰੇ ਸਾਈ ਭਗਤਿ ਹੋਵੈ ॥

जि गुरमुखि करे साई भगति होवै ॥

Ji guramukhi kare saaëe bhagaŧi hovai ||

Whatever the Gurmukh does, is devotional worship.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥

गुरमुखि होवै सु करे वीचारु ॥

Guramukhi hovai su kare veechaaru ||

Whoever becomes Gurmukh contemplates the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਨਕ ਪਾਵੈ ਪਾਰੁ ॥੧੪॥

गुरमुखि नानक पावै पारु ॥१४॥

Guramukhi naanak paavai paaru ||14||

The Gurmukh, O Nanak, crosses over to the other shore. ||14||


ਜਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਗੁਰਬਾਣੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥

जिना अंदरि नामु निधानु है गुरबाणी वीचारि ॥

Jinaa ânđđari naamu niđhaanu hai gurabaañee veechaari ||

Those who have the Naam within, contemplate the Word of the Guru's Bani.

ਤਿਨ ਕੇ ਮੁਖ ਸਦ ਉਜਲੇ ਤਿਤੁ ਸਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥

तिन के मुख सद उजले तितु सचै दरबारि ॥

Ŧin ke mukh sađ ūjale ŧiŧu sachai đarabaari ||

Their faces are always radiant in the Court of the True Lord.

ਤਿਨ ਬਹਦਿਆ ਉਠਦਿਆ ਕਦੇ ਨ ਵਿਸਰੈ ਜਿ ਆਪਿ ਬਖਸੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥

तिन बहदिआ उठदिआ कदे न विसरै जि आपि बखसे करतारि ॥

Ŧin bahađiâa ūthađiâa kađe na visarai ji âapi bakhase karaŧaari ||

Sitting down and standing up, they never forget the Creator, who forgives them.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਜਿ ਮੇਲੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿ ॥੧੫॥

नानक गुरमुखि मिले न विछुड़हि जि मेले सिरजणहारि ॥१५॥

Naanak guramukhi mile na vichhuɍahi ji mele sirajañahaari ||15||

O Nanak, the Gurmukhs are united with the Lord. Those united by the Creator Lord, shall never be separated again. ||15||


ਗੁਰ ਪੀਰਾਂ ਕੀ ਚਾਕਰੀ ਮਹਾਂ ਕਰੜੀ ਸੁਖ ਸਾਰੁ ॥

गुर पीरां की चाकरी महां करड़ी सुख सारु ॥

Gur peeraan kee chaakaree mahaan karaɍee sukh saaru ||

To work for the Guru, or a spiritual teacher, is terribly difficult, but it brings the most excellent peace.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਆਪਣੀ ਤਿਸੁ ਲਾਏ ਹੇਤ ਪਿਆਰੁ ॥

नदरि करे जिसु आपणी तिसु लाए हेत पिआरु ॥

Nađari kare jisu âapañee ŧisu laaē heŧ piâaru ||

The Lord casts His Glance of Grace, and inspires love and affection.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵੈ ਲਗਿਆ ਭਉਜਲੁ ਤਰੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥

सतिगुर की सेवै लगिआ भउजलु तरै संसारु ॥

Saŧigur kee sevai lagiâa bhaūjalu ŧarai sanssaaru ||

Joined to the service of the True Guru, the mortal being crosses over the terrifying world-ocean.

ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਇਸੀ ਅੰਤਰਿ ਬਿਬੇਕ ਬੀਚਾਰੁ ॥

मन चिंदिआ फलु पाइसी अंतरि बिबेक बीचारु ॥

Man chinđđiâa phalu paaīsee ânŧŧari bibek beechaaru ||

The fruits of the mind's desires are obtained, with clear contemplation and discriminating understanding within.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਈਐ ਸਭੁ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥੧੬॥

नानक सतिगुरि मिलिऐ प्रभु पाईऐ सभु दूख निवारणहारु ॥१६॥

Naanak saŧiguri miliâi prbhu paaëeâi sabhu đookh nivaarañahaaru ||16||

O Nanak, meeting the True Guru, God is found; He is the Eradicator of all sorrow. ||16||


ਮਨਮੁਖ ਸੇਵਾ ਜੋ ਕਰੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

मनमुख सेवा जो करे दूजै भाइ चितु लाइ ॥

Manamukh sevaa jo kare đoojai bhaaī chiŧu laaī ||

The self-willed manmukh may perform service, but his consciousness is attached to the love of duality.

ਪੁਤੁ ਕਲਤੁ ਕੁਟੰਬੁ ਹੈ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਵਧਾਇ ॥

पुतु कलतु कुट्मबु है माइआ मोहु वधाइ ॥

Puŧu kalaŧu kutambbu hai maaīâa mohu vađhaaī ||

Through Maya, his emotional attachment to children, spouse and relatives increases.

ਦਰਗਹਿ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ ਕੋਈ ਅੰਤਿ ਨ ਸਕੀ ਛਡਾਇ ॥

दरगहि लेखा मंगीऐ कोई अंति न सकी छडाइ ॥

Đaragahi lekhaa manggeeâi koëe ânŧŧi na sakee chhadaaī ||

He shall be called to account in the Court of the Lord, and in the end, no one will be able to save him.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਹੈ ਦੁਖਦਾਈ ਮੋਹ ਮਾਇ ॥

बिनु नावै सभु दुखु है दुखदाई मोह माइ ॥

Binu naavai sabhu đukhu hai đukhađaaëe moh maaī ||

Without the Lord's Name, all is pain. Attachment to Maya is agonizingly painful.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਵਿਛੁੜਿ ਸਭ ਜਾਇ ॥੧੭॥

नानक गुरमुखि नदरी आइआ मोह माइआ विछुड़ि सभ जाइ ॥१७॥

Naanak guramukhi nađaree âaīâa moh maaīâa vichhuɍi sabh jaaī ||17||

O Nanak, the Gurmukh comes to see, that attachment to Maya separates all from the Lord. ||17||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੁਕਮੁ ਮੰਨੇ ਸਹ ਕੇਰਾ ਹੁਕਮੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥

गुरमुखि हुकमु मंने सह केरा हुकमे ही सुखु पाए ॥

Guramukhi hukamu manne sah keraa hukame hee sukhu paaē ||

The Gurmukh obeys the Order of her Husband Lord God; through the Hukam of His Command, she finds peace.

ਹੁਕਮੋ ਸੇਵੇ ਹੁਕਮੁ ਅਰਾਧੇ ਹੁਕਮੇ ਸਮੈ ਸਮਾਏ ॥

हुकमो सेवे हुकमु अराधे हुकमे समै समाए ॥

Hukamo seve hukamu âraađhe hukame samai samaaē ||

In His Will, she serves; in His Will, she worship and adores Him.

ਹੁਕਮੁ ਵਰਤੁ ਨੇਮੁ ਸੁਚ ਸੰਜਮੁ ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਏ ॥

हुकमु वरतु नेमु सुच संजमु मन चिंदिआ फलु पाए ॥

Hukamu varaŧu nemu such sanjjamu man chinđđiâa phalu paaē ||

In His Will, she merges in absorption. His Will is her fast, vow, purity and self-discipline; through it, she obtains the fruits of her mind's desires.

ਸਦਾ ਸੁਹਾਗਣਿ ਜਿ ਹੁਕਮੈ ਬੁਝੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੈ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

सदा सुहागणि जि हुकमै बुझै सतिगुरु सेवै लिव लाए ॥

Sađaa suhaagañi ji hukamai bujhai saŧiguru sevai liv laaē ||

She is always and forever the happy, pure soul-bride, who realizes His Will; she serves the True Guru, inspired by loving absorption.

ਨਾਨਕ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਜਿਨ ਊਪਰਿ ਤਿਨਾ ਹੁਕਮੇ ਲਏ ਮਿਲਾਏ ॥੧੮॥

नानक क्रिपा करे जिन ऊपरि तिना हुकमे लए मिलाए ॥१८॥

Naanak kripaa kare jin ǖpari ŧinaa hukame laē milaaē ||18||

O Nanak, those upon whom the Lord showers His Mercy, are merged and immersed in His Will. ||18||


ਮਨਮੁਖਿ ਹੁਕਮੁ ਨ ਬੁਝੇ ਬਪੁੜੀ ਨਿਤ ਹਉਮੈ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥

मनमुखि हुकमु न बुझे बपुड़ी नित हउमै करम कमाइ ॥

Manamukhi hukamu na bujhe bapuɍee niŧ haūmai karam kamaaī ||

The wretched, self-willed manmukhs do not realize His Will; they continually act in ego.

ਵਰਤ ਨੇਮੁ ਸੁਚ ਸੰਜਮੁ ਪੂਜਾ ਪਾਖੰਡਿ ਭਰਮੁ ਨ ਜਾਇ ॥

वरत नेमु सुच संजमु पूजा पाखंडि भरमु न जाइ ॥

Varaŧ nemu such sanjjamu poojaa paakhanddi bharamu na jaaī ||

By ritualistic fasts, vows, purities, self-disciplines and worship ceremonies, they still cannot get rid of their hypocrisy and doubt.

ਅੰਤਰਹੁ ਕੁਸੁਧੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਬੇਧੇ ਜਿਉ ਹਸਤੀ ਛਾਰੁ ਉਡਾਏ ॥

अंतरहु कुसुधु माइआ मोहि बेधे जिउ हसती छारु उडाए ॥

Ânŧŧarahu kusuđhu maaīâa mohi beđhe jiū hasaŧee chhaaru ūdaaē ||

Inwardly, they are impure, pierced through by attachment to Maya; they are like elephants, who throw dirt all over themselves right after their bath.

ਜਿਨਿ ਉਪਾਏ ਤਿਸੈ ਨ ਚੇਤਹਿ ਬਿਨੁ ਚੇਤੇ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥

जिनि उपाए तिसै न चेतहि बिनु चेते किउ सुखु पाए ॥

Jini ūpaaē ŧisai na cheŧahi binu cheŧe kiū sukhu paaē ||

They do not even think of the One who created them. Without thinking of Him, they cannot find peace.

ਨਾਨਕ ਪਰਪੰਚੁ ਕੀਆ ਧੁਰਿ ਕਰਤੈ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਏ ॥੧੯॥

नानक परपंचु कीआ धुरि करतै पूरबि लिखिआ कमाए ॥१९॥

Naanak parapancchu keeâa đhuri karaŧai poorabi likhiâa kamaaē ||19||

O Nanak, the Primal Creator has made the drama of the Universe; all act as they are pre-ordained. ||19||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਤੀਤਿ ਭਈ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਅਨਦਿਨੁ ਸੇਵਾ ਕਰਤ ਸਮਾਇ ॥

गुरमुखि परतीति भई मनु मानिआ अनदिनु सेवा करत समाइ ॥

Guramukhi paraŧeeŧi bhaëe manu maaniâa ânađinu sevaa karaŧ samaaī ||

The Gurmukh has faith; his mind is contented and satisfied. Night and day, he serves the Lord, absorbed in Him.

ਅੰਤਰਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਗੁਰੂ ਸਭ ਪੂਜੇ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਦਰਸੁ ਦੇਖੈ ਸਭ ਆਇ ॥

अंतरि सतिगुरु गुरू सभ पूजे सतिगुर का दरसु देखै सभ आइ ॥

Ânŧŧari saŧiguru guroo sabh pooje saŧigur kaa đarasu đekhai sabh âaī ||

The Guru, the True Guru, is within; all worship and adore Him. Everyone comes to see the Blessed Vision of His Darshan.

ਮੰਨੀਐ ਸਤਿਗੁਰ ਪਰਮ ਬੀਚਾਰੀ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਤਿਸਨਾ ਭੁਖ ਸਭ ਜਾਇ ॥

मंनीऐ सतिगुर परम बीचारी जितु मिलिऐ तिसना भुख सभ जाइ ॥

Manneeâi saŧigur param beechaaree jiŧu miliâi ŧisanaa bhukh sabh jaaī ||

So believe in the True Guru, the supreme sublime Contemplator. Meeting with Him, hunger and thirst are completely relieved.

ਹਉ ਸਦਾ ਸਦਾ ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਅਪੁਨੇ ਜੋ ਪ੍ਰਭੁ ਸਚਾ ਦੇਇ ਮਿਲਾਇ ॥

हउ सदा सदा बलिहारी गुर अपुने जो प्रभु सचा देइ मिलाइ ॥

Haū sađaa sađaa balihaaree gur âpune jo prbhu sachaa đeī milaaī ||

I am forever a sacrifice to my Guru, who leads me to meet the True Lord God.

ਨਾਨਕ ਕਰਮੁ ਪਾਇਆ ਤਿਨ ਸਚਾ ਜੋ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਲਗੇ ਆਇ ॥੨੦॥

नानक करमु पाइआ तिन सचा जो गुर चरणी लगे आइ ॥२०॥

Naanak karamu paaīâa ŧin sachaa jo gur charañee lage âaī ||20||

O Nanak, those who come and fall at the Feet of the Guru are blessed with the karma of Truth. ||20||


ਜਿਨ ਪਿਰੀਆ ਸਉ ਨੇਹੁ ਸੇ ਸਜਣ ਮੈ ਨਾਲਿ ॥

जिन पिरीआ सउ नेहु से सजण मै नालि ॥

Jin pireeâa saū nehu se sajañ mai naali ||

That Beloved, with whom I am in love, that Friend of mine is with me.

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਹਉ ਫਿਰਾਂ ਭੀ ਹਿਰਦੈ ਰਖਾ ਸਮਾਲਿ ॥੨੧॥

अंतरि बाहरि हउ फिरां भी हिरदै रखा समालि ॥२१॥

Ânŧŧari baahari haū phiraan bhee hirađai rakhaa samaali ||21||

I wander around inside and outside, but I always keep Him enshrined within my heart. ||21||


ਜਿਨਾ ਇਕ ਮਨਿ ਇਕ ਚਿਤਿ ਧਿਆਇਆ ਸਤਿਗੁਰ ਸਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

जिना इक मनि इक चिति धिआइआ सतिगुर सउ चितु लाइ ॥

Jinaa īk mani īk chiŧi đhiâaīâa saŧigur saū chiŧu laaī ||

Those who meditate on the Lord single-mindedly, with one-pointed concentration, link their consciousness to the True Guru.

ਤਿਨ ਕੀ ਦੁਖ ਭੁਖ ਹਉਮੈ ਵਡਾ ਰੋਗੁ ਗਇਆ ਨਿਰਦੋਖ ਭਏ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

तिन की दुख भुख हउमै वडा रोगु गइआ निरदोख भए लिव लाइ ॥

Ŧin kee đukh bhukh haūmai vadaa rogu gaīâa nirađokh bhaē liv laaī ||

They are rid of pain, hunger, and the great illness of egotism; lovingly attuned to the Lord, they become free of pain.

ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਗੁਣ ਉਚਰਹਿ ਗੁਣ ਮਹਿ ਸਵੈ ਸਮਾਇ ॥

गुण गावहि गुण उचरहि गुण महि सवै समाइ ॥

Guñ gaavahi guñ ūcharahi guñ mahi savai samaaī ||

They sing His Praises, and chant His Praises; in His Glorious Praises, they sleep in absorption.

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਪਾਇਆ ਸਹਜਿ ਮਿਲਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਆਇ ॥੨੨॥

नानक गुर पूरे ते पाइआ सहजि मिलिआ प्रभु आइ ॥२२॥

Naanak gur poore ŧe paaīâa sahaji miliâa prbhu âaī ||22||

O Nanak, through the Perfect Guru, they come to meet God with intuitive peace and poise. ||22||


ਮਨਮੁਖਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਹੈ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥

मनमुखि माइआ मोहु है नामि न लगै पिआरु ॥

Manamukhi maaīâa mohu hai naami na lagai piâaru ||

The self-willed manmukhs are emotionally attached to Maya; they are not in love with the Naam.

ਕੂੜੁ ਕਮਾਵੈ ਕੂੜੁ ਸੰਘਰੈ ਕੂੜਿ ਕਰੈ ਆਹਾਰੁ ॥

कूड़ु कमावै कूड़ु संघरै कूड़ि करै आहारु ॥

Kooɍu kamaavai kooɍu sanggharai kooɍi karai âahaaru ||

They practice falsehood, gather falsehood, and eat the food of falsehood.

ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ਧਨੁ ਸੰਚਿ ਮਰਹਿ ਅੰਤਿ ਹੋਇ ਸਭੁ ਛਾਰੁ ॥

बिखु माइआ धनु संचि मरहि अंति होइ सभु छारु ॥

Bikhu maaīâa đhanu sancchi marahi ânŧŧi hoī sabhu chhaaru ||

Gathering the poisonous wealth and property of Maya, they die; in the end, they are all reduced to ashes.

ਕਰਮ ਧਰਮ ਸੁਚਿ ਸੰਜਮੁ ਕਰਹਿ ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਵਿਕਾਰ ॥

करम धरम सुचि संजमु करहि अंतरि लोभु विकार ॥

Karam đharam suchi sanjjamu karahi ânŧŧari lobhu vikaar ||

They perform religious rituals of purity and self-discipline, but they are filled with greed, evil and corruption.

ਨਾਨਕ ਮਨਮੁਖਿ ਜਿ ਕਮਾਵੈ ਸੁ ਥਾਇ ਨ ਪਵੈ ਦਰਗਹ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥੨੩॥

नानक मनमुखि जि कमावै सु थाइ न पवै दरगह होइ खुआरु ॥२३॥

Naanak manamukhi ji kamaavai su ŧhaaī na pavai đaragah hoī khuâaru ||23||

O Nanak, the actions of the self-willed manmukhs are not accepted; in the Court of the Lord, they are miserable. ||23||


ਸਭਨਾ ਰਾਗਾਂ ਵਿਚਿ ਸੋ ਭਲਾ ਭਾਈ ਜਿਤੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥

सभना रागां विचि सो भला भाई जितु वसिआ मनि आइ ॥

Sabhanaa raagaan vichi so bhalaa bhaaëe jiŧu vasiâa mani âaī ||

Among all Ragas, that one is sublime, O Siblings of Destiny, by which the Lord comes to abide in the mind.

ਰਾਗੁ ਨਾਦੁ ਸਭੁ ਸਚੁ ਹੈ ਕੀਮਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥

रागु नादु सभु सचु है कीमति कही न जाइ ॥

Raagu naađu sabhu sachu hai keemaŧi kahee na jaaī ||

Those Ragas which are in the Sound-current of the Naad are totally true; their value cannot be expressed.

ਰਾਗੈ ਨਾਦੈ ਬਾਹਰਾ ਇਨੀ ਹੁਕਮੁ ਨ ਬੂਝਿਆ ਜਾਇ ॥

रागै नादै बाहरा इनी हुकमु न बूझिआ जाइ ॥

Raagai naađai baaharaa īnee hukamu na boojhiâa jaaī ||

Those Ragas which are not in the Sound-current of the Naad - by these, the Lord's Will cannot be understood.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੈ ਬੂਝੈ ਤਿਨਾ ਰਾਸਿ ਹੋਇ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥

नानक हुकमै बूझै तिना रासि होइ सतिगुर ते सोझी पाइ ॥

Naanak hukamai boojhai ŧinaa raasi hoī saŧigur ŧe sojhee paaī ||

O Nanak, they alone are right, who understand the Will of the True Guru.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਸ ਤੇ ਹੋਇਆ ਜਿਉ ਤਿਸੈ ਦੀ ਰਜਾਇ ॥੨੪॥

सभु किछु तिस ते होइआ जिउ तिसै दी रजाइ ॥२४॥

Sabhu kichhu ŧis ŧe hoīâa jiū ŧisai đee rajaaī ||24||

Everything happens as He wills. ||24||


ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਹੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਕਹੈ ਕਹਾਇ ॥

सतिगुर विचि अम्रित नामु है अम्रितु कहै कहाइ ॥

Saŧigur vichi âmmmriŧ naamu hai âmmmriŧu kahai kahaaī ||

The Ambrosial Nectar of the Naam, the Name of the Lord, is within the True Guru.

ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਮੁ ਨਿਰਮਲੋੁ ਨਿਰਮਲ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥

गुरमती नामु निरमलो निरमल नामु धिआइ ॥

Guramaŧee naamu niramalao niramal naamu đhiâaī ||

Following the Guru's Teachings, one meditates on the Immaculate Naam, the Pure and Holy Naam.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਤਤੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

अम्रित बाणी ततु है गुरमुखि वसै मनि आइ ॥

Âmmmriŧ baañee ŧaŧu hai guramukhi vasai mani âaī ||

The Ambrosial Word of His Bani is the true essence. It comes to abide in the mind of the Gurmukh.

ਹਿਰਦੈ ਕਮਲੁ ਪਰਗਾਸਿਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥

हिरदै कमलु परगासिआ जोती जोति मिलाइ ॥

Hirađai kamalu paragaasiâa joŧee joŧi milaaī ||

The heart-lotus blossoms forth, and one's light merges in the Light.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤਿਨ ਕਉ ਮੇਲਿਓਨੁ ਜਿਨ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗੁ ਲਿਖਾਇ ॥੨੫॥

नानक सतिगुरु तिन कउ मेलिओनु जिन धुरि मसतकि भागु लिखाइ ॥२५॥

Naanak saŧiguru ŧin kaū meliõnu jin đhuri masaŧaki bhaagu likhaaī ||25||

O Nanak, they alone meet with the True Guru, who have such pre-ordained destiny inscribed upon their foreheads. ||25||


ਅੰਦਰਿ ਤਿਸਨਾ ਅਗਿ ਹੈ ਮਨਮੁਖ ਭੁਖ ਨ ਜਾਇ ॥

अंदरि तिसना अगि है मनमुख भुख न जाइ ॥

Ânđđari ŧisanaa âgi hai manamukh bhukh na jaaī ||

Within the self-willed manmukhs is the fire of desire; their hunger does not depart.

ਮੋਹੁ ਕੁਟੰਬੁ ਸਭੁ ਕੂੜੁ ਹੈ ਕੂੜਿ ਰਹਿਆ ਲਪਟਾਇ ॥

मोहु कुट्मबु सभु कूड़ु है कूड़ि रहिआ लपटाइ ॥

Mohu kutambbu sabhu kooɍu hai kooɍi rahiâa lapataaī ||

Emotional attachments to relatives are totally false; they remain engrossed in falsehood.

ਅਨਦਿਨੁ ਚਿੰਤਾ ਚਿੰਤਵੈ ਚਿੰਤਾ ਬਧਾ ਜਾਇ ॥

अनदिनु चिंता चिंतवै चिंता बधा जाइ ॥

Ânađinu chinŧŧaa chinŧŧavai chinŧŧaa bađhaa jaaī ||

Night and day, they are troubled by anxiety; bound to anxiety, they depart.

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣੁ ਨ ਚੁਕਈ ਹਉਮੈ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥

जमणु मरणु न चुकई हउमै करम कमाइ ॥

Jammañu marañu na chukaëe haūmai karam kamaaī ||

Their comings and goings in reincarnation never end; they do their deeds in egotism.

ਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ਉਬਰੈ ਨਾਨਕ ਲਏ ਛਡਾਇ ॥੨੬॥

गुर सरणाई उबरै नानक लए छडाइ ॥२६॥

Gur sarañaaëe ūbarai naanak laē chhadaaī ||26||

But in the Guru's Sanctuary, they are saved, O Nanak, and set free. ||26||


ਸਤਿਗੁਰ ਪੁਰਖੁ ਹਰਿ ਧਿਆਇਦਾ ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥

सतिगुर पुरखु हरि धिआइदा सतसंगति सतिगुर भाइ ॥

Saŧigur purakhu hari đhiâaīđaa saŧasanggaŧi saŧigur bhaaī ||

The True Guru meditates on the Lord, the Primal Being. The Sat Sangat, the True Congregation, loves the True Guru.

ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਦੇ ਹਰਿ ਮੇਲੇ ਗੁਰੁ ਮੇਲਾਇ ॥

सतसंगति सतिगुर सेवदे हरि मेले गुरु मेलाइ ॥

Saŧasanggaŧi saŧigur sevađe hari mele guru melaaī ||

Those who join the Sat Sangat, and serve the True Guru - the Guru unites them in the Lord's Union.

ਏਹੁ ਭਉਜਲੁ ਜਗਤੁ ਸੰਸਾਰੁ ਹੈ ਗੁਰੁ ਬੋਹਿਥੁ ਨਾਮਿ ਤਰਾਇ ॥

एहु भउजलु जगतु संसारु है गुरु बोहिथु नामि तराइ ॥

Ēhu bhaūjalu jagaŧu sanssaaru hai guru bohiŧhu naami ŧaraaī ||

This world, this universe, is a terrifying ocean. On the Boat of the Naam, the Name of the Lord, the Guru carries us across.

ਗੁਰਸਿਖੀ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿਆ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਪਾਰਿ ਲੰਘਾਇ ॥

गुरसिखी भाणा मंनिआ गुरु पूरा पारि लंघाइ ॥

Gurasikhee bhaañaa manniâa guru pooraa paari langghaaī ||

The Sikhs of the Guru accept and obey the Lord's Will; the Perfect Guru carries them across.

ਗੁਰਸਿਖਾਂ ਕੀ ਹਰਿ ਧੂੜਿ ਦੇਹਿ ਹਮ ਪਾਪੀ ਭੀ ਗਤਿ ਪਾਂਹਿ ॥

गुरसिखां की हरि धूड़ि देहि हम पापी भी गति पांहि ॥

Gurasikhaan kee hari đhooɍi đehi ham paapee bhee gaŧi paanhi ||

O Lord, please bless me with the dust of the feet of the Guru's Sikhs. I am a sinner - please save me.

ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਲਿਖਿਆ ਗੁਰ ਨਾਨਕ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥

धुरि मसतकि हरि प्रभ लिखिआ गुर नानक मिलिआ आइ ॥

Đhuri masaŧaki hari prbh likhiâa gur naanak miliâa âaī ||

Those who have such pre-ordained destiny written upon their foreheads by the Lord God, come to meet Guru Nanak.

ਜਮਕੰਕਰ ਮਾਰਿ ਬਿਦਾਰਿਅਨੁ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਲਏ ਛਡਾਇ ॥

जमकंकर मारि बिदारिअनु हरि दरगह लए छडाइ ॥

Jamakankkar maari biđaariânu hari đaragah laē chhadaaī ||

The Messenger of Death is beaten and driven away; we are saved in the Court of the Lord.

ਗੁਰਸਿਖਾ ਨੋ ਸਾਬਾਸਿ ਹੈ ਹਰਿ ਤੁਠਾ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥੨੭॥

गुरसिखा नो साबासि है हरि तुठा मेलि मिलाइ ॥२७॥

Gurasikhaa no saabaasi hai hari ŧuthaa meli milaaī ||27||

Blessed and celebrated are the Sikhs of the Guru; in His Pleasure, the Lord unites them in His Union. ||27||


ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦਿੜਾਇਆ ਜਿਨਿ ਵਿਚਹੁ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥

गुरि पूरै हरि नामु दिड़ाइआ जिनि विचहु भरमु चुकाइआ ॥

Guri poorai hari naamu điɍaaīâa jini vichahu bharamu chukaaīâa ||

The Perfect Guru has implanted the Lord's Name within me; it has dispelled my doubts from within.

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਗਾਇ ਕਰਿ ਚਾਨਣੁ ਮਗੁ ਦੇਖਾਇਆ ॥

राम नामु हरि कीरति गाइ करि चानणु मगु देखाइआ ॥

Raam naamu hari keeraŧi gaaī kari chaanañu magu đekhaaīâa ||

Singing the Kirtan of the Praises of the Lord's Name, the Lord's path is illuminated and shown to His Sikhs.

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸਾਇਆ ॥

हउमै मारि एक लिव लागी अंतरि नामु वसाइआ ॥

Haūmai maari ēk liv laagee ânŧŧari naamu vasaaīâa ||

Conquering my egotism, I remain lovingly attuned to the One Lord; the Naam, the Name of the Lord, dwells within me.

ਗੁਰਮਤੀ ਜਮੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਕੈ ਸਚੈ ਨਾਇ ਸਮਾਇਆ ॥

गुरमती जमु जोहि न सकै सचै नाइ समाइआ ॥

Guramaŧee jamu johi na sakai sachai naaī samaaīâa ||

I follow the Guru's Teachings, and so the Messenger of Death cannot even see me; I am immersed in the True Name.

ਸਭੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤੈ ਕਰਤਾ ਜੋ ਭਾਵੈ ਸੋ ਨਾਇ ਲਾਇਆ ॥

सभु आपे आपि वरतै करता जो भावै सो नाइ लाइआ ॥

Sabhu âape âapi varaŧai karaŧaa jo bhaavai so naaī laaīâa ||

The Creator Himself is All-pervading; as He pleases, He links us to His Name.

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਨਾਉ ਲਏ ਤਾਂ ਜੀਵੈ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਖਿਨੁ ਮਰਿ ਜਾਇਆ ॥੨੮॥

जन नानकु नाउ लए तां जीवै बिनु नावै खिनु मरि जाइआ ॥२८॥

Jan naanaku naaū laē ŧaan jeevai binu naavai khinu mari jaaīâa ||28||

Servant Nanak lives, chanting the Name. Without the Name, he dies in an instant. ||28||


ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਭ੍ਰਮਿ ਭੂਲੇ ਹਉਮੈ ਸਾਕਤ ਦੁਰਜਨਾ ॥

मन अंतरि हउमै रोगु भ्रमि भूले हउमै साकत दुरजना ॥

Man ânŧŧari haūmai rogu bhrmi bhoole haūmai saakaŧ đurajanaa ||

Within the minds of the faithless cynics is the disease of egotism; these evil people wander around lost, deluded by doubt.

ਨਾਨਕ ਰੋਗੁ ਗਵਾਇ ਮਿਲਿ ਸਤਿਗੁਰ ਸਾਧੂ ਸਜਣਾ ॥੨੯॥

नानक रोगु गवाइ मिलि सतिगुर साधू सजणा ॥२९॥

Naanak rogu gavaaī mili saŧigur saađhoo sajañaa ||29||

O Nanak, this disease is eradicated only by meeting with the True Guru, the Holy Friend. ||29||


ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਬੋਲੇ ॥

गुरमती हरि हरि बोले ॥

Guramaŧee hari hari bole ||

Following the Guru's Teachings, chant the Name of the Lord, Har, Har.

ਹਰਿ ਪ੍ਰੇਮਿ ਕਸਾਈ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਹਰਿ ਰਤੀ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਚੋਲੇ ॥

हरि प्रेमि कसाई दिनसु राति हरि रती हरि रंगि चोले ॥

Hari premi kasaaëe đinasu raaŧi hari raŧee hari ranggi chole ||

Attracted by the Lord's Love, day and night, the body-robe is imbued with the Lord's Love.

ਹਰਿ ਜੈਸਾ ਪੁਰਖੁ ਨ ਲਭਈ ਸਭੁ ਦੇਖਿਆ ਜਗਤੁ ਮੈ ਟੋਲੇ ॥

हरि जैसा पुरखु न लभई सभु देखिआ जगतु मै टोले ॥

Hari jaisaa purakhu na labhaëe sabhu đekhiâa jagaŧu mai tole ||

I have not found any being like the Lord, although I have searched and looked all over the world.

ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰਿ ਨਾਮੁ ਦਿੜਾਇਆ ਮਨੁ ਅਨਤ ਨ ਕਾਹੂ ਡੋਲੇ ॥

गुर सतिगुरि नामु दिड़ाइआ मनु अनत न काहू डोले ॥

Gur saŧiguri naamu điɍaaīâa manu ânaŧ na kaahoo dole ||

The Guru, the True Guru, has implanted the Naam within; now, my mind does not waver or wander anywhere else.

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕੇ ਗੁਲ ਗੋਲੇ ॥੩੦॥

जन नानकु हरि का दासु है गुर सतिगुर के गुल गोले ॥३०॥

Jan naanaku hari kaa đaasu hai gur saŧigur ke gul gole ||30||

Servant Nanak is the slave of the Lord, the slave of the slaves of the Guru, the True Guru. ||30||


ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੫

सलोक महला ५

Salok mahalaa 5

Shalok, Fifth Mehl:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਰਤੇ ਸੇਈ ਜਿ ਮੁਖੁ ਨ ਮੋੜੰਨੑਿ ਜਿਨੑੀ ਸਿਞਾਤਾ ਸਾਈ ॥

रते सेई जि मुखु न मोड़ंन्हि जिन्ही सिञाता साई ॥

Raŧe seëe ji mukhu na moɍannʱi jinʱee siņaaŧaa saaëe ||

They alone are imbued with the Lord, who do not turn their faces away from Him - they realize Him.

ਝੜਿ ਝੜਿ ਪਵਦੇ ਕਚੇ ਬਿਰਹੀ ਜਿਨੑਾ ਕਾਰਿ ਨ ਆਈ ॥੧॥

झड़ि झड़ि पवदे कचे बिरही जिन्हा कारि न आई ॥१॥

Jhaɍi jhaɍi pavađe kache birahee jinʱaa kaari na âaëe ||1||

The false, immature lovers do not know the way of love, and so they fall. ||1||


ਧਣੀ ਵਿਹੂਣਾ ਪਾਟ ਪਟੰਬਰ ਭਾਹੀ ਸੇਤੀ ਜਾਲੇ ॥

धणी विहूणा पाट पट्मबर भाही सेती जाले ॥

Đhañee vihooñaa paat patambbar bhaahee seŧee jaale ||

Without my Master, I will burn my silk and satin clothes in the fire.

ਧੂੜੀ ਵਿਚਿ ਲੁਡੰਦੜੀ ਸੋਹਾਂ ਨਾਨਕ ਤੈ ਸਹ ਨਾਲੇ ॥੨॥

धूड़ी विचि लुडंदड़ी सोहां नानक तै सह नाले ॥२॥

Đhooɍee vichi ludanđđaɍee sohaan naanak ŧai sah naale ||2||

Even rolling in the dust, I look beautiful, O Nanak, if my Husband Lord is with me. ||2||


ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਅਰਾਧੀਐ ਨਾਮਿ ਰੰਗਿ ਬੈਰਾਗੁ ॥

गुर कै सबदि अराधीऐ नामि रंगि बैरागु ॥

Gur kai sabađi âraađheeâi naami ranggi bairaagu ||

Through the Word of the Guru's Shabad, I worship and adore the Naam, with love and balanced detachment.

ਜੀਤੇ ਪੰਚ ਬੈਰਾਈਆ ਨਾਨਕ ਸਫਲ ਮਾਰੂ ਇਹੁ ਰਾਗੁ ॥੩॥

जीते पंच बैराईआ नानक सफल मारू इहु रागु ॥३॥

Jeeŧe pancch bairaaëeâa naanak saphal maaroo īhu raagu ||3||

When the five enemies are overcome, O Nanak, this musical measure of Raga Maaroo becomes fruitful. ||3||


ਜਾਂ ਮੂੰ ਇਕੁ ਤ ਲਖ ਤਉ ਜਿਤੀ ਪਿਨਣੇ ਦਰਿ ਕਿਤੜੇ ॥

जां मूं इकु त लख तउ जिती पिनणे दरि कितड़े ॥

Jaan moonn īku ŧa lakh ŧaū jiŧee pinañe đari kiŧaɍe ||

When I have the One Lord, I have tens of thousands. Otherwise, people like me beg from door to door.

ਬਾਮਣੁ ਬਿਰਥਾ ਗਇਓ ਜਨੰਮੁ ਜਿਨਿ ਕੀਤੋ ਸੋ ਵਿਸਰੇ ॥੪॥

बामणु बिरथा गइओ जनमु जिनि कीतो सो विसरे ॥४॥

Baamañu biraŧhaa gaīõ janammu jini keeŧo so visare ||4||

O Brahmin, your life has passed away uselessly; you have forgotten the One who created you. ||4||


ਸੋਰਠਿ ਸੋ ਰਸੁ ਪੀਜੀਐ ਕਬਹੂ ਨ ਫੀਕਾ ਹੋਇ ॥

सोरठि सो रसु पीजीऐ कबहू न फीका होइ ॥

Sorathi so rasu peejeeâi kabahoo na pheekaa hoī ||

In Raga Sorat'h, drink in this sublime essence, which never loses its taste.

ਨਾਨਕ ਰਾਮ ਨਾਮ ਗੁਨ ਗਾਈਅਹਿ ਦਰਗਹ ਨਿਰਮਲ ਸੋਇ ॥੫॥

नानक राम नाम गुन गाईअहि दरगह निरमल सोइ ॥५॥

Naanak raam naam gun gaaëeâhi đaragah niramal soī ||5||

O Nanak, singing the Glorious Praises of the Lord's Name, one's reputation is immaculate in the Court of the Lord. ||5||


ਜੋ ਪ੍ਰਭਿ ਰਖੇ ਆਪਿ ਤਿਨ ਕੋਇ ਨ ਮਾਰਈ ॥

जो प्रभि रखे आपि तिन कोइ न मारई ॥

Jo prbhi rakhe âapi ŧin koī na maaraëe ||

No one can kill those whom God Himself protects.

ਅੰਦਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਸਦਾ ਗੁਣ ਸਾਰਈ ॥

अंदरि नामु निधानु सदा गुण सारई ॥

Ânđđari naamu niđhaanu sađaa guñ saaraëe ||

The treasure of the Naam, the Name of the Lord, is within them. They cherish His Glorious Virtues forever.

ਏਕਾ ਟੇਕ ਅਗੰਮ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪ੍ਰਭੁ ਧਾਰਈ ॥

एका टेक अगम मनि तनि प्रभु धारई ॥

Ēkaa tek âgamm mani ŧani prbhu đhaaraëe ||

They take the Support of the One, the Inaccessible Lord; they enshrine God in their mind and body.

ਲਗਾ ਰੰਗੁ ਅਪਾਰੁ ਕੋ ਨ ਉਤਾਰਈ ॥

लगा रंगु अपारु को न उतारई ॥

Lagaa ranggu âpaaru ko na ūŧaaraëe ||

They are imbued with the Love of the Infinite Lord, and no one can wipe it away.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਸਹਜਿ ਸੁਖੁ ਸਾਰਈ ॥

गुरमुखि हरि गुण गाइ सहजि सुखु सारई ॥

Guramukhi hari guñ gaaī sahaji sukhu saaraëe ||

The Gurmukhs sing the Glorious Praises of the Lord; they obtain the most excellent celestial peace and poise.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਰਿਦੈ ਉਰਿ ਹਾਰਈ ॥੬॥

नानक नामु निधानु रिदै उरि हारई ॥६॥

Naanak naamu niđhaanu riđai ūri haaraëe ||6||

O Nanak, they enshrine the treasure of the Naam in their hearts. ||6||


ਕਰੇ ਸੁ ਚੰਗਾ ਮਾਨਿ ਦੁਯੀ ਗਣਤ ਲਾਹਿ ॥

करे सु चंगा मानि दुयी गणत लाहि ॥

Kare su changgaa maani đuyee gañaŧ laahi ||

Whatever God does, accept that as good; leave behind all other judgements.

ਅਪਣੀ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿ ਆਪੇ ਲੈਹੁ ਲਾਇ ॥

अपणी नदरि निहालि आपे लैहु लाइ ॥

Âpañee nađari nihaali âape laihu laaī ||

He shall cast His Glance of Grace, and attach you to Himself.

ਜਨ ਦੇਹੁ ਮਤੀ ਉਪਦੇਸੁ ਵਿਚਹੁ ਭਰਮੁ ਜਾਇ ॥

जन देहु मती उपदेसु विचहु भरमु जाइ ॥

Jan đehu maŧee ūpađesu vichahu bharamu jaaī ||

Instruct yourself with the Teachings, and doubt will depart from within.

ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਲੇਖੁ ਸੋਈ ਸਭ ਕਮਾਇ ॥

जो धुरि लिखिआ लेखु सोई सभ कमाइ ॥

Jo đhuri likhiâa lekhu soëe sabh kamaaī ||

Everyone does that which is pre-ordained by destiny.

ਸਭੁ ਕਛੁ ਤਿਸ ਦੈ ਵਸਿ ਦੂਜੀ ਨਾਹਿ ਜਾਇ ॥

सभु कछु तिस दै वसि दूजी नाहि जाइ ॥

Sabhu kachhu ŧis đai vasi đoojee naahi jaaī ||

Everything is under His control; there is no other place at all.

ਨਾਨਕ ਸੁਖ ਅਨਦ ਭਏ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਮੰਨਿ ਰਜਾਇ ॥੭॥

नानक सुख अनद भए प्रभ की मंनि रजाइ ॥७॥

Naanak sukh ânađ bhaē prbh kee manni rajaaī ||7||

Nanak is in peace and bliss, accepting the Will of God. ||7||


ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਜਿਨ ਸਿਮਰਿਆ ਸੇਈ ਭਏ ਨਿਹਾਲ ॥

गुरु पूरा जिन सिमरिआ सेई भए निहाल ॥

Guru pooraa jin simariâa seëe bhaē nihaal ||

Those who meditate in remembrance on the Perfect Guru, are exalted and uplifted.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਣਾ ਕਾਰਜੁ ਆਵੈ ਰਾਸਿ ॥੮॥

नानक नामु अराधणा कारजु आवै रासि ॥८॥

Naanak naamu âraađhañaa kaaraju âavai raasi ||8||

O Nanak, dwelling on the Naam, the Name of the Lord, all affairs are resolved. ||8||


ਪਾਪੀ ਕਰਮ ਕਮਾਵਦੇ ਕਰਦੇ ਹਾਏ ਹਾਇ ॥

पापी करम कमावदे करदे हाए हाइ ॥

Paapee karam kamaavađe karađe haaē haaī ||

The sinners act, and generate bad karma, and then they weep and wail.

ਨਾਨਕ ਜਿਉ ਮਥਨਿ ਮਾਧਾਣੀਆ ਤਿਉ ਮਥੇ ਧ੍ਰਮ ਰਾਇ ॥੯॥

नानक जिउ मथनि माधाणीआ तिउ मथे ध्रम राइ ॥९॥

Naanak jiū maŧhani maađhaañeeâa ŧiū maŧhe đhrm raaī ||9||

O Nanak, just as the churning stick churns the butter, so does the Righteous Judge of Dharma churn them. ||9||


ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਨਿ ਸਾਜਨਾ ਜਨਮ ਪਦਾਰਥੁ ਜੀਤਿ ॥

नामु धिआइनि साजना जनम पदारथु जीति ॥

Naamu đhiâaīni saajanaa janam pađaaraŧhu jeeŧi ||

Meditating on the Naam, O friend, the treasure of life is won.

ਨਾਨਕ ਧਰਮ ਐਸੇ ਚਵਹਿ ਕੀਤੋ ਭਵਨੁ ਪੁਨੀਤ ॥੧੦॥

नानक धरम ऐसे चवहि कीतो भवनु पुनीत ॥१०॥

Naanak đharam âise chavahi keeŧo bhavanu puneeŧ ||10||

O Nanak, speaking in Righteousness, one's world becomes sanctified. ||10||


ਖੁਭੜੀ ਕੁਥਾਇ ਮਿਠੀ ਗਲਣਿ ਕੁਮੰਤ੍ਰੀਆ ॥

खुभड़ी कुथाइ मिठी गलणि कुमंत्रीआ ॥

Khubhaɍee kuŧhaaī mithee galañi kumanŧŧreeâa ||

I am stuck in an evil place, trusting the sweet words of an evil advisor.

ਨਾਨਕ ਸੇਈ ਉਬਰੇ ਜਿਨਾ ਭਾਗੁ ਮਥਾਹਿ ॥੧੧॥

नानक सेई उबरे जिना भागु मथाहि ॥११॥

Naanak seëe ūbare jinaa bhaagu maŧhaahi ||11||

O Nanak, they alone are saved, who have such good destiny inscribed upon their foreheads. ||11||


ਸੁਤੜੇ ਸੁਖੀ ਸਵੰਨੑਿ ਜੋ ਰਤੇ ਸਹ ਆਪਣੈ ॥

सुतड़े सुखी सवंन्हि जो रते सह आपणै ॥

Suŧaɍe sukhee savannʱi jo raŧe sah âapañai ||

They alone sleep and dream in peace, who are imbued with the Love of their Husband Lord.

ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਛੋਹਾ ਧਣੀ ਸਉ ਅਠੇ ਪਹਰ ਲਵੰਨੑਿ ॥੧੨॥

प्रेम विछोहा धणी सउ अठे पहर लवंन्हि ॥१२॥

Prem vichhohaa đhañee saū âthe pahar lavannʱi ||12||

Those who have been separated from the Love of their Master, scream and cry twenty-four hours a day. ||12||


ਸੁਤੜੇ ਅਸੰਖ ਮਾਇਆ ਝੂਠੀ ਕਾਰਣੇ ॥

सुतड़े असंख माइआ झूठी कारणे ॥

Suŧaɍe âsankkh maaīâa jhoothee kaarañe ||

Millions are asleep, in the false illusion of Maya.

ਨਾਨਕ ਸੇ ਜਾਗੰਨੑਿ ਜਿ ਰਸਨਾ ਨਾਮੁ ਉਚਾਰਣੇ ॥੧੩॥

नानक से जागंन्हि जि रसना नामु उचारणे ॥१३॥

Naanak se jaagannʱi ji rasanaa naamu ūchaarañe ||13||

O Nanak, they alone are awake and aware, who chant the Naam with their tongues. ||13||


ਮ੍ਰਿਗ ਤਿਸਨਾ ਪੇਖਿ ਭੁਲਣੇ ਵੁਠੇ ਨਗਰ ਗੰਧ੍ਰਬ ॥

म्रिग तिसना पेखि भुलणे वुठे नगर गंध्रब ॥

Mrig ŧisanaa pekhi bhulañe vuthe nagar ganđđhrb ||

Seeing the mirage, the optical illusion, the people are confused and deluded.

ਜਿਨੀ ਸਚੁ ਅਰਾਧਿਆ ਨਾਨਕ ਮਨਿ ਤਨਿ ਫਬ ॥੧੪॥

जिनी सचु अराधिआ नानक मनि तनि फब ॥१४॥

Jinee sachu âraađhiâa naanak mani ŧani phab ||14||

Those who worship and adore the True Lord, O Nanak, their minds and bodies are beautiful. ||14||


ਪਤਿਤ ਉਧਾਰਣ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਸੰਮ੍ਰਥ ਪੁਰਖੁ ਅਪਾਰੁ ॥

पतित उधारण पारब्रहमु सम्रथ पुरखु अपारु ॥

Paŧiŧ ūđhaarañ paarabrhamu sammrŧh purakhu âpaaru ||

The All-powerful Supreme Lord God, the Infinite Primal Being, is the Saving Grace of sinners.

ਜਿਸਹਿ ਉਧਾਰੇ ਨਾਨਕਾ ਸੋ ਸਿਮਰੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ ॥੧੫॥

जिसहि उधारे नानका सो सिमरे सिरजणहारु ॥१५॥

Jisahi ūđhaare naanakaa so simare sirajañahaaru ||15||

Those whom He saves, meditate in remembrance on the Creator Lord. ||15||


ਦੂਜੀ ਛੋਡਿ ਕੁਵਾਟੜੀ ਇਕਸ ਸਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

दूजी छोडि कुवाटड़ी इकस सउ चितु लाइ ॥

Đoojee chhodi kuvaataɍee īkas saū chiŧu laaī ||

Forsake duality and the ways of evil; focus your consciousness on the One Lord.

ਦੂਜੈ ਭਾਵੀਂ ਨਾਨਕਾ ਵਹਣਿ ਲੁੜ੍ਹ੍ਹੰਦੜੀ ਜਾਇ ॥੧੬॥

दूजै भावीं नानका वहणि लुड़्हंदड़ी जाइ ॥१६॥

Đoojai bhaaveen naanakaa vahañi luɍʱanđđaɍee jaaī ||16||

In the love of duality, O Nanak, the mortals are being washed downstream. ||16||


ਤਿਹਟੜੇ ਬਾਜਾਰ ਸਉਦਾ ਕਰਨਿ ਵਣਜਾਰਿਆ ॥

तिहटड़े बाजार सउदा करनि वणजारिआ ॥

Ŧihataɍe baajaar saūđaa karani vañajaariâa ||

In the markets and bazaars of the three qualities, the merchants make their deals.

ਸਚੁ ਵਖਰੁ ਜਿਨੀ ਲਦਿਆ ਸੇ ਸਚੜੇ ਪਾਸਾਰ ॥੧੭॥

सचु वखरु जिनी लदिआ से सचड़े पासार ॥१७॥

Sachu vakharu jinee lađiâa se sachaɍe paasaar ||17||

Those who load the true merchandise are the true traders. ||17||


ਪੰਥਾ ਪ੍ਰੇਮ ਨ ਜਾਣਈ ਭੂਲੀ ਫਿਰੈ ਗਵਾਰਿ ॥

पंथा प्रेम न जाणई भूली फिरै गवारि ॥

Panŧŧhaa prem na jaañaëe bhoolee phirai gavaari ||

Those who do not know the way of love are foolish; they wander lost and confused.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਬਿਸਰਾਇ ਕੈ ਪਉਦੇ ਨਰਕਿ ਅੰਧੵਾਰ ॥੧੮॥

नानक हरि बिसराइ कै पउदे नरकि अंध्यार ॥१८॥

Naanak hari bisaraaī kai paūđe naraki ânđđhʸaar ||18||

O Nanak, forgetting the Lord, they fall into the deep, dark pit of hell. ||18||


ਮਾਇਆ ਮਨਹੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਮਾਂਗੈ ਦੰਮਾਂ ਦੰਮ ॥

माइआ मनहु न वीसरै मांगै दमां दम ॥

Maaīâa manahu na veesarai maangai đammaan đamm ||

In his mind, the mortal does not forget Maya; he begs for more and more wealth.

ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਈ ਨਾਨਕ ਨਹੀ ਕਰੰਮਿ ॥੧੯॥

सो प्रभु चिति न आवई नानक नही करमि ॥१९॥

So prbhu chiŧi na âavaëe naanak nahee karammi ||19||

That God does not even come into his consciousness; O Nanak, it is not in his karma. ||19||


ਤਿਚਰੁ ਮੂਲਿ ਨ ਥੁੜੀਂਦੋ ਜਿਚਰੁ ਆਪਿ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ॥

तिचरु मूलि न थुड़ींदो जिचरु आपि क्रिपालु ॥

Ŧicharu mooli na ŧhuɍeenđo jicharu âapi kripaalu ||

The mortal does not run out of capital, as long as the Lord Himself is merciful.

ਸਬਦੁ ਅਖੁਟੁ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕਾ ਖਾਹਿ ਖਰਚਿ ਧਨੁ ਮਾਲੁ ॥੨੦॥

सबदु अखुटु बाबा नानका खाहि खरचि धनु मालु ॥२०॥

Sabađu âkhutu baabaa naanakaa khaahi kharachi đhanu maalu ||20||

The Word of the Shabad is Guru Nanak's inexhaustible treasure; this wealth and capital never runs out, no matter how much it is spent and consumed. ||20||


ਖੰਭ ਵਿਕਾਂਦੜੇ ਜੇ ਲਹਾਂ ਘਿੰਨਾ ਸਾਵੀ ਤੋਲਿ ॥

ख्मभ विकांदड़े जे लहां घिंना सावी तोलि ॥

Khambbh vikaanđaɍe je lahaan ghinnaa saavee ŧoli ||

If I could find wings for sale, I would buy them with an equal weight of my flesh.

ਤੰਨਿ ਜੜਾਂਈ ਆਪਣੈ ਲਹਾਂ ਸੁ ਸਜਣੁ ਟੋਲਿ ॥੨੧॥

तंनि जड़ांई आपणै लहां सु सजणु टोलि ॥२१॥

Ŧanni jaɍaanëe âapañai lahaan su sajañu toli ||21||

I would attach them to my body, and seek out and find my Friend. ||21||


ਸਜਣੁ ਸਚਾ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਸਿਰਿ ਸਾਹਾਂ ਦੈ ਸਾਹੁ ॥

सजणु सचा पातिसाहु सिरि साहां दै साहु ॥

Sajañu sachaa paaŧisaahu siri saahaan đai saahu ||

My Friend is the True Supreme King, the King over the heads of kings.

ਜਿਸੁ ਪਾਸਿ ਬਹਿਠਿਆ ਸੋਹੀਐ ਸਭਨਾਂ ਦਾ ਵੇਸਾਹੁ ॥੨੨॥

जिसु पासि बहिठिआ सोहीऐ सभनां दा वेसाहु ॥२२॥

Jisu paasi bahithiâa soheeâi sabhanaan đaa vesaahu ||22||

Sitting by His side, we are exalted and beautified; He is the Support of all. ||22||



200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates