Slok Vaaran Te Vadheek,
ਸਲੋਕ ਵਾਰਾਂ ਤੇ ਵਧੀਕ,
सलोक वारां ते वधीक


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सति नामु करता पुरखु निरभउ निरवैरु अकाल मूरति अजूनी सैभं गुरप्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧi naamu karaŧaa purakhu nirabhaū niravairu âkaal mooraŧi âjoonee saibhann guraprsaađi ||

One Universal Creator God. Truth Is The Name. Creative Being Personified. No Fear. No Hatred. Image Of The Undying. Beyond Birth. Self-Existent. By Guru's Grace:

ਸਲੋਕ ਵਾਰਾਂ ਤੇ ਵਧੀਕ ॥

सलोक वारां ते वधीक ॥

Salok vaaraan ŧe vađheek ||

Shaloks In Addition To The Vaars.

ਮਹਲਾ ੧ ॥

महला १ ॥

Mahalaa 1 ||

First Mehl:

ਉਤੰਗੀ ਪੈਓਹਰੀ ਗਹਿਰੀ ਗੰਭੀਰੀ ॥

उतंगी पैओहरी गहिरी ग्मभीरी ॥

Ūŧanggee paiõharee gahiree gambbheeree ||

O you with swollen breasts, let your consciousness become deep and profound.

ਸਸੁੜਿ ਸੁਹੀਆ ਕਿਵ ਕਰੀ ਨਿਵਣੁ ਨ ਜਾਇ ਥਣੀ ॥

ससुड़ि सुहीआ किव करी निवणु न जाइ थणी ॥

Sasuɍi suheeâa kiv karee nivañu na jaaī ŧhañee ||

O mother-in-law, how can I bow? Because of my stiff nipples, I cannot bow.

ਗਚੁ ਜਿ ਲਗਾ ਗਿੜਵੜੀ ਸਖੀਏ ਧਉਲਹਰੀ ॥

गचु जि लगा गिड़वड़ी सखीए धउलहरी ॥

Gachu ji lagaa giɍavaɍee sakheeē đhaūlaharee ||

O sister, those mansions built as high as mountains

ਸੇ ਭੀ ਢਹਦੇ ਡਿਠੁ ਮੈ ਮੁੰਧ ਨ ਗਰਬੁ ਥਣੀ ॥੧॥

से भी ढहदे डिठु मै मुंध न गरबु थणी ॥१॥

Se bhee dhahađe dithu mai munđđh na garabu ŧhañee ||1||

- I have seen them come crumbling down. O bride, do not be so proud of your nipples. ||1||


ਸੁਣਿ ਮੁੰਧੇ ਹਰਣਾਖੀਏ ਗੂੜਾ ਵੈਣੁ ਅਪਾਰੁ ॥

सुणि मुंधे हरणाखीए गूड़ा वैणु अपारु ॥

Suñi munđđhe harañaakheeē gooɍaa vaiñu âpaaru ||

O bride with deer-like eyes, listen to the words of deep and infinite wisdom.

ਪਹਿਲਾ ਵਸਤੁ ਸਿਞਾਣਿ ਕੈ ਤਾਂ ਕੀਚੈ ਵਾਪਾਰੁ ॥

पहिला वसतु सिञाणि कै तां कीचै वापारु ॥

Pahilaa vasaŧu siņaañi kai ŧaan keechai vaapaaru ||

First, examine the merchandise, and then, make the deal.

ਦੋਹੀ ਦਿਚੈ ਦੁਰਜਨਾ ਮਿਤ੍ਰਾਂ ਕੂੰ ਜੈਕਾਰੁ ॥

दोही दिचै दुरजना मित्रां कूं जैकारु ॥

Đohee đichai đurajanaa miŧraan koonn jaikaaru ||

Proclaim that you will not associate with evil people; celebrate victory with your friends.

ਜਿਤੁ ਦੋਹੀ ਸਜਣ ਮਿਲਨਿ ਲਹੁ ਮੁੰਧੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥

जितु दोही सजण मिलनि लहु मुंधे वीचारु ॥

Jiŧu đohee sajañ milani lahu munđđhe veechaaru ||

This proclamation, to meet with your friends, O bride - give it some thought.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਦੀਜੈ ਸਜਣਾ ਐਸਾ ਹਸਣੁ ਸਾਰੁ ॥

तनु मनु दीजै सजणा ऐसा हसणु सारु ॥

Ŧanu manu đeejai sajañaa âisaa hasañu saaru ||

Surrender mind and body to the Lord your Friend; this is the most excellent pleasure.

ਤਿਸ ਸਉ ਨੇਹੁ ਨ ਕੀਚਈ ਜਿ ਦਿਸੈ ਚਲਣਹਾਰੁ ॥

तिस सउ नेहु न कीचई जि दिसै चलणहारु ॥

Ŧis saū nehu na keechaëe ji đisai chalañahaaru ||

Do not fall in love with one who is destined to leave.

ਨਾਨਕ ਜਿਨੑੀ ਇਵ ਕਰਿ ਬੁਝਿਆ ਤਿਨੑਾ ਵਿਟਹੁ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥੨॥

नानक जिन्ही इव करि बुझिआ तिन्हा विटहु कुरबाणु ॥२॥

Naanak jinʱee īv kari bujhiâa ŧinʱaa vitahu kurabaañu ||2||

O Nanak, I am a sacrifice to those who understand this. ||2||


ਜੇ ਤੂੰ ਤਾਰੂ ਪਾਣਿ ਤਾਹੂ ਪੁਛੁ ਤਿੜੰਨੑ ਕਲ ॥

जे तूं तारू पाणि ताहू पुछु तिड़ंन्ह कल ॥

Je ŧoonn ŧaaroo paañi ŧaahoo puchhu ŧiɍannʱ kal ||

If you wish to swim across the water, then consult those who know how to swim.

ਤਾਹੂ ਖਰੇ ਸੁਜਾਣ ਵੰਞਾ ਏਨੑੀ ਕਪਰੀ ॥੩॥

ताहू खरे सुजाण वंञा एन्ही कपरी ॥३॥

Ŧaahoo khare sujaañ vanņņaa ēnʱee kaparee ||3||

Those who have survived these treacherous waves are very wise. ||3||


ਝੜ ਝਖੜ ਓਹਾੜ ਲਹਰੀ ਵਹਨਿ ਲਖੇਸਰੀ ॥

झड़ झखड़ ओहाड़ लहरी वहनि लखेसरी ॥

Jhaɍ jhakhaɍ õhaaɍ laharee vahani lakhesaree ||

The storm rages and the rain floods the land; thousands of waves rise and surge.

ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਆਲਾਇ ਬੇੜੇ ਡੁਬਣਿ ਨਾਹਿ ਭਉ ॥੪॥

सतिगुर सिउ आलाइ बेड़े डुबणि नाहि भउ ॥४॥

Saŧigur siū âalaaī beɍe dubañi naahi bhaū ||4||

If you cry out for help from the True Guru, you have nothing to fear - your boat will not sink. ||4||


ਨਾਨਕ ਦੁਨੀਆ ਕੈਸੀ ਹੋਈ ॥

नानक दुनीआ कैसी होई ॥

Naanak đuneeâa kaisee hoëe ||

O Nanak, what has happened to the world?

ਸਾਲਕੁ ਮਿਤੁ ਨ ਰਹਿਓ ਕੋਈ ॥

सालकु मितु न रहिओ कोई ॥

Saalaku miŧu na rahiõ koëe ||

There is no guide or friend.

ਭਾਈ ਬੰਧੀ ਹੇਤੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥

भाई बंधी हेतु चुकाइआ ॥

Bhaaëe banđđhee heŧu chukaaīâa ||

There is no love, even among brothers and relatives.

ਦੁਨੀਆ ਕਾਰਣਿ ਦੀਨੁ ਗਵਾਇਆ ॥੫॥

दुनीआ कारणि दीनु गवाइआ ॥५॥

Đuneeâa kaarañi đeenu gavaaīâa ||5||

For the sake of the world, people have lost their faith. ||5||


ਹੈ ਹੈ ਕਰਿ ਕੈ ਓਹਿ ਕਰੇਨਿ ॥

है है करि कै ओहि करेनि ॥

Hai hai kari kai õhi kareni ||

They cry and weep and wail.

ਗਲ੍ਹ੍ਹਾ ਪਿਟਨਿ ਸਿਰੁ ਖੋਹੇਨਿ ॥

गल्हा पिटनि सिरु खोहेनि ॥

Galʱaa pitani siru khoheni ||

They slap their faces and pull their hair out.

ਨਾਉ ਲੈਨਿ ਅਰੁ ਕਰਨਿ ਸਮਾਇ ॥

नाउ लैनि अरु करनि समाइ ॥

Naaū laini âru karani samaaī ||

But if they chant the Naam, the Name of the Lord, they shall be absorbed into it.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਇ ॥੬॥

नानक तिन बलिहारै जाइ ॥६॥

Naanak ŧin balihaarai jaaī ||6||

O Nanak, I am a sacrifice to them. ||6||


ਰੇ ਮਨ ਡੀਗਿ ਨ ਡੋਲੀਐ ਸੀਧੈ ਮਾਰਗਿ ਧਾਉ ॥

रे मन डीगि न डोलीऐ सीधै मारगि धाउ ॥

Re man deegi na doleeâi seeđhai maaragi đhaaū ||

O my mind, do not waver or walk on the crooked path; take the straight and true path.

ਪਾਛੈ ਬਾਘੁ ਡਰਾਵਣੋ ਆਗੈ ਅਗਨਿ ਤਲਾਉ ॥

पाछै बाघु डरावणो आगै अगनि तलाउ ॥

Paachhai baaghu daraavaño âagai âgani ŧalaaū ||

The terrible tiger is behind you, and the pool of fire is ahead.

ਸਹਸੈ ਜੀਅਰਾ ਪਰਿ ਰਹਿਓ ਮਾ ਕਉ ਅਵਰੁ ਨ ਢੰਗੁ ॥

सहसै जीअरा परि रहिओ मा कउ अवरु न ढंगु ॥

Sahasai jeeâraa pari rahiõ maa kaū âvaru na dhanggu ||

My soul is skeptical and doubtful, but I cannot see any other way to go.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਛੁਟੀਐ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਿਉ ਸੰਗੁ ॥੭॥

नानक गुरमुखि छुटीऐ हरि प्रीतम सिउ संगु ॥७॥

Naanak guramukhi chhuteeâi hari preeŧam siū sanggu ||7||

O Nanak, as Gurmukh, dwell with your Beloved Lord, and you shall be saved. ||7||


ਬਾਘੁ ਮਰੈ ਮਨੁ ਮਾਰੀਐ ਜਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰ ਦੀਖਿਆ ਹੋਇ ॥

बाघु मरै मनु मारीऐ जिसु सतिगुर दीखिआ होइ ॥

Baaghu marai manu maareeâi jisu saŧigur đeekhiâa hoī ||

The tiger is killed, and the mind is killed, through the Teachings of the True Guru.

ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਹਰਿ ਮਿਲੈ ਬਹੁੜਿ ਨ ਮਰਣਾ ਹੋਇ ॥

आपु पछाणै हरि मिलै बहुड़ि न मरणा होइ ॥

Âapu pachhaañai hari milai bahuɍi na marañaa hoī ||

One who understands himself, meets with the Lord, and never dies again.

ਕੀਚੜਿ ਹਾਥੁ ਨ ਬੂਡਈ ਏਕਾ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿ ॥

कीचड़ि हाथु न बूडई एका नदरि निहालि ॥

Keechaɍi haaŧhu na boodaëe ēkaa nađari nihaali ||

One who sees the One and Only Lord with his eyes - his hands shall not get muddy and dirty.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਗੁਰੁ ਸਰਵਰੁ ਸਚੀ ਪਾਲਿ ॥੮॥

नानक गुरमुखि उबरे गुरु सरवरु सची पालि ॥८॥

Naanak guramukhi ūbare guru saravaru sachee paali ||8||

O Nanak, the Gurmukhs are saved; the Guru has surrounded the ocean with the embankment of Truth. ||8||


ਅਗਨਿ ਮਰੈ ਜਲੁ ਲੋੜਿ ਲਹੁ ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਨਿਧਿ ਜਲੁ ਨਾਹਿ ॥

अगनि मरै जलु लोड़ि लहु विणु गुर निधि जलु नाहि ॥

Âgani marai jalu loɍi lahu viñu gur niđhi jalu naahi ||

If you wish to put out the fire, then look for water; without the Guru, the ocean of water is not found.

ਜਨਮਿ ਮਰੈ ਭਰਮਾਈਐ ਜੇ ਲਖ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ ॥

जनमि मरै भरमाईऐ जे लख करम कमाहि ॥

Janami marai bharamaaëeâi je lakh karam kamaahi ||

You shall continue to wander lost in reincarnation through birth and death, even if you do thousands of other deeds.

ਜਮੁ ਜਾਗਾਤਿ ਨ ਲਗਈ ਜੇ ਚਲੈ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥

जमु जागाति न लगई जे चलै सतिगुर भाइ ॥

Jamu jaagaaŧi na lagaëe je chalai saŧigur bhaaī ||

But you shall not be taxed by the Messenger of Death, if you walk in harmony with the Will of the True Guru.

ਨਾਨਕ ਨਿਰਮਲੁ ਅਮਰ ਪਦੁ ਗੁਰੁ ਹਰਿ ਮੇਲੈ ਮੇਲਾਇ ॥੯॥

नानक निरमलु अमर पदु गुरु हरि मेलै मेलाइ ॥९॥

Naanak niramalu âmar pađu guru hari melai melaaī ||9||

O Nanak, the immaculate, immortal status is obtained, and the Guru will unite you in the Lord's Union. ||9||


ਕਲਰ ਕੇਰੀ ਛਪੜੀ ਕਊਆ ਮਲਿ ਮਲਿ ਨਾਇ ॥

कलर केरी छपड़ी कऊआ मलि मलि नाइ ॥

Kalar keree chhapaɍee kaǖâa mali mali naaī ||

The crow rubs and washes itself in the mud puddle.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਮੈਲਾ ਅਵਗੁਣੀ ਚਿੰਜੁ ਭਰੀ ਗੰਧੀ ਆਇ ॥

मनु तनु मैला अवगुणी चिंजु भरी गंधी आइ ॥

Manu ŧanu mailaa âvaguñee chinjju bharee ganđđhee âaī ||

Its mind and body are polluted with its own mistakes and demerits, and its beak is filled with dirt.

ਸਰਵਰੁ ਹੰਸਿ ਨ ਜਾਣਿਆ ਕਾਗ ਕੁਪੰਖੀ ਸੰਗਿ ॥

सरवरु हंसि न जाणिआ काग कुपंखी संगि ॥

Saravaru hanssi na jaañiâa kaag kupankkhee sanggi ||

The swan in the pool associated with the crow, not knowing that it was evil.

ਸਾਕਤ ਸਿਉ ਐਸੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੈ ਬੂਝਹੁ ਗਿਆਨੀ ਰੰਗਿ ॥

साकत सिउ ऐसी प्रीति है बूझहु गिआनी रंगि ॥

Saakaŧ siū âisee preeŧi hai boojhahu giâanee ranggi ||

Such is the love of the faithless cynic; understand this, O spiritually wise ones, through love and devotion.

ਸੰਤ ਸਭਾ ਜੈਕਾਰੁ ਕਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰਮ ਕਮਾਉ ॥

संत सभा जैकारु करि गुरमुखि करम कमाउ ॥

Sanŧŧ sabhaa jaikaaru kari guramukhi karam kamaaū ||

So proclaim the victory of the Society of the Saints, and act as Gurmukh.

ਨਿਰਮਲੁ ਨੑਾਵਣੁ ਨਾਨਕਾ ਗੁਰੁ ਤੀਰਥੁ ਦਰੀਆਉ ॥੧੦॥

निरमलु न्हावणु नानका गुरु तीरथु दरीआउ ॥१०॥

Niramalu nʱaavañu naanakaa guru ŧeeraŧhu đareeâaū ||10||

Immaculate and pure is that cleansing bath, O Nanak, at the sacred shrine of the Guru's river. ||10||


ਜਨਮੇ ਕਾ ਫਲੁ ਕਿਆ ਗਣੀ ਜਾਂ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਨ ਭਾਉ ॥

जनमे का फलु किआ गणी जां हरि भगति न भाउ ॥

Janame kaa phalu kiâa gañee jaan hari bhagaŧi na bhaaū ||

What should I account as the rewards of this human life, if one does not feel love and devotion to the Lord?

ਪੈਧਾ ਖਾਧਾ ਬਾਦਿ ਹੈ ਜਾਂ ਮਨਿ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ॥

पैधा खाधा बादि है जां मनि दूजा भाउ ॥

Paiđhaa khaađhaa baađi hai jaan mani đoojaa bhaaū ||

Wearing clothes and eating food is useless, if the mind is filled with the love of duality.

ਵੇਖਣੁ ਸੁਨਣਾ ਝੂਠੁ ਹੈ ਮੁਖਿ ਝੂਠਾ ਆਲਾਉ ॥

वेखणु सुनणा झूठु है मुखि झूठा आलाउ ॥

Vekhañu sunañaa jhoothu hai mukhi jhoothaa âalaaū ||

Seeing and hearing is false, if one speaks lies.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂ ਹੋਰੁ ਹਉਮੈ ਆਵਉ ਜਾਉ ॥੧੧॥

नानक नामु सलाहि तू होरु हउमै आवउ जाउ ॥११॥

Naanak naamu salaahi ŧoo horu haūmai âavaū jaaū ||11||

O Nanak, praise the Naam, the Name of the Lord; everything else is coming and going in egotism. ||11||


ਹੈਨਿ ਵਿਰਲੇ ਨਾਹੀ ਘਣੇ ਫੈਲ ਫਕੜੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥੧੨॥

हैनि विरले नाही घणे फैल फकड़ु संसारु ॥१२॥

Haini virale naahee ghañe phail phakaɍu sanssaaru ||12||

The Saints are few and far between; everything else in the world is just a pompous show. ||12||


ਨਾਨਕ ਲਗੀ ਤੁਰਿ ਮਰੈ ਜੀਵਣ ਨਾਹੀ ਤਾਣੁ ॥

नानक लगी तुरि मरै जीवण नाही ताणु ॥

Naanak lagee ŧuri marai jeevañ naahee ŧaañu ||

O Nanak, one who is struck by the Lord dies instantaneously; the power to live is lost.

ਚੋਟੈ ਸੇਤੀ ਜੋ ਮਰੈ ਲਗੀ ਸਾ ਪਰਵਾਣੁ ॥

चोटै सेती जो मरै लगी सा परवाणु ॥

Chotai seŧee jo marai lagee saa paravaañu ||

If someone dies by such a stroke, then he is accepted.

ਜਿਸ ਨੋ ਲਾਏ ਤਿਸੁ ਲਗੈ ਲਗੀ ਤਾ ਪਰਵਾਣੁ ॥

जिस नो लाए तिसु लगै लगी ता परवाणु ॥

Jis no laaē ŧisu lagai lagee ŧaa paravaañu ||

He alone is struck, who is struck by the Lord; after such a stroke, he is approved.

ਪਿਰਮ ਪੈਕਾਮੁ ਨ ਨਿਕਲੈ ਲਾਇਆ ਤਿਨਿ ਸੁਜਾਣਿ ॥੧੩॥

पिरम पैकामु न निकलै लाइआ तिनि सुजाणि ॥१३॥

Piram paikaamu na nikalai laaīâa ŧini sujaañi ||13||

The arrow of love, shot by the All-knowing Lord, cannot be pulled out. ||13||


ਭਾਂਡਾ ਧੋਵੈ ਕਉਣੁ ਜਿ ਕਚਾ ਸਾਜਿਆ ॥

भांडा धोवै कउणु जि कचा साजिआ ॥

Bhaandaa đhovai kaūñu ji kachaa saajiâa ||

Who can wash the unbaked clay pot?

ਧਾਤੂ ਪੰਜਿ ਰਲਾਇ ਕੂੜਾ ਪਾਜਿਆ ॥

धातू पंजि रलाइ कूड़ा पाजिआ ॥

Đhaaŧoo panjji ralaaī kooɍaa paajiâa ||

Joining the five elements together, the Lord made a false cover.

ਭਾਂਡਾ ਆਣਗੁ ਰਾਸਿ ਜਾਂ ਤਿਸੁ ਭਾਵਸੀ ॥

भांडा आणगु रासि जां तिसु भावसी ॥

Bhaandaa âañagu raasi jaan ŧisu bhaavasee ||

When it pleases Him, He makes it right.

ਪਰਮ ਜੋਤਿ ਜਾਗਾਇ ਵਾਜਾ ਵਾਵਸੀ ॥੧੪॥

परम जोति जागाइ वाजा वावसी ॥१४॥

Param joŧi jaagaaī vaajaa vaavasee ||14||

The supreme light shines forth, and the celestial song vibrates and resounds. ||14||


ਮਨਹੁ ਜਿ ਅੰਧੇ ਘੂਪ ਕਹਿਆ ਬਿਰਦੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ॥

मनहु जि अंधे घूप कहिआ बिरदु न जाणनी ॥

Manahu ji ânđđhe ghoop kahiâa birađu na jaañanee ||

Those who are totally blind in their minds, do not have the integrity to keep their word.

ਮਨਿ ਅੰਧੈ ਊਂਧੈ ਕਵਲ ਦਿਸਨਿ ਖਰੇ ਕਰੂਪ ॥

मनि अंधै ऊंधै कवल दिसनि खरे करूप ॥

Mani ânđđhai ǖnđhai kaval đisani khare karoop ||

With their blind minds, and their upside-down heart-lotus, they look totally ugly.

ਇਕਿ ਕਹਿ ਜਾਣਨਿ ਕਹਿਆ ਬੁਝਨਿ ਤੇ ਨਰ ਸੁਘੜ ਸਰੂਪ ॥

इकि कहि जाणनि कहिआ बुझनि ते नर सुघड़ सरूप ॥

Īki kahi jaañani kahiâa bujhani ŧe nar sughaɍ saroop ||

Some know how to speak and understand what they are told. Those people are wise and good-looking.

ਇਕਨਾ ਨਾਦੁ ਨ ਬੇਦੁ ਨ ਗੀਅ ਰਸੁ ਰਸੁ ਕਸੁ ਨ ਜਾਣੰਤਿ ॥

इकना नादु न बेदु न गीअ रसु रसु कसु न जाणंति ॥

Īkanaa naađu na beđu na geeâ rasu rasu kasu na jaañanŧŧi ||

Some do not know the Sound-current of the Naad, spiritual wisdom or the joy of song. They do not even understand good and bad.

ਇਕਨਾ ਸਿਧਿ ਨ ਬੁਧਿ ਨ ਅਕਲਿ ਸਰ ਅਖਰ ਕਾ ਭੇਉ ਨ ਲਹੰਤਿ ॥

इकना सिधि न बुधि न अकलि सर अखर का भेउ न लहंति ॥

Īkanaa siđhi na buđhi na âkali sar âkhar kaa bheū na lahanŧŧi ||

Some have no idea of perfection, wisdom or understanding; they know nothing about the mystery of the Word.

ਨਾਨਕ ਤੇ ਨਰ ਅਸਲਿ ਖਰ ਜਿ ਬਿਨੁ ਗੁਣ ਗਰਬੁ ਕਰੰਤ ॥੧੫॥

नानक ते नर असलि खर जि बिनु गुण गरबु करंत ॥१५॥

Naanak ŧe nar âsali khar ji binu guñ garabu karanŧŧ ||15||

O Nanak, those people are really donkeys; they have no virtue or merit, but still, they are very proud. ||15||


ਸੋ ਬ੍ਰਹਮਣੁ ਜੋ ਬਿੰਦੈ ਬ੍ਰਹਮੁ ॥

सो ब्रहमणु जो बिंदै ब्रहमु ॥

So brhamañu jo binđđai brhamu ||

He alone is a Brahmin, who knows God.

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਕਮਾਵੈ ਕਰਮੁ ॥

जपु तपु संजमु कमावै करमु ॥

Japu ŧapu sanjjamu kamaavai karamu ||

He chants and meditates, and practices austerity and good deeds.

ਸੀਲ ਸੰਤੋਖ ਕਾ ਰਖੈ ਧਰਮੁ ॥

सील संतोख का रखै धरमु ॥

Seel sanŧŧokh kaa rakhai đharamu ||

He keeps to the Dharma, with faith, humility and contentment.

ਬੰਧਨ ਤੋੜੈ ਹੋਵੈ ਮੁਕਤੁ ॥

बंधन तोड़ै होवै मुकतु ॥

Banđđhan ŧoɍai hovai mukaŧu ||

Breaking his bonds, he is liberated.

ਸੋਈ ਬ੍ਰਹਮਣੁ ਪੂਜਣ ਜੁਗਤੁ ॥੧੬॥

सोई ब्रहमणु पूजण जुगतु ॥१६॥

Soëe brhamañu poojañ jugaŧu ||16||

Such a Brahmin is worthy of being worshipped. ||16||


ਖਤ੍ਰੀ ਸੋ ਜੁ ਕਰਮਾ ਕਾ ਸੂਰੁ ॥

खत्री सो जु करमा का सूरु ॥

Khaŧree so ju karamaa kaa sooru ||

He alone is a Kshatriya, who is a hero in good deeds.

ਪੁੰਨ ਦਾਨ ਕਾ ਕਰੈ ਸਰੀਰੁ ॥

पुंन दान का करै सरीरु ॥

Punn đaan kaa karai sareeru ||

He uses his body to give in charity;

ਖੇਤੁ ਪਛਾਣੈ ਬੀਜੈ ਦਾਨੁ ॥

खेतु पछाणै बीजै दानु ॥

Kheŧu pachhaañai beejai đaanu ||

He understands his farm, and plants the seeds of generosity.

ਸੋ ਖਤ੍ਰੀ ਦਰਗਹ ਪਰਵਾਣੁ ॥

सो खत्री दरगह परवाणु ॥

So khaŧree đaragah paravaañu ||

Such a Kshatriya is accepted in the Court of the Lord.

ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਜੇ ਕੂੜੁ ਕਮਾਵੈ ॥

लबु लोभु जे कूड़ु कमावै ॥

Labu lobhu je kooɍu kamaavai ||

Whoever practices greed, possessiveness and falsehood,

ਅਪਣਾ ਕੀਤਾ ਆਪੇ ਪਾਵੈ ॥੧੭॥

अपणा कीता आपे पावै ॥१७॥

Âpañaa keeŧaa âape paavai ||17||

Shall receive the fruits of his own labors. ||17||


ਤਨੁ ਨ ਤਪਾਇ ਤਨੂਰ ਜਿਉ ਬਾਲਣੁ ਹਡ ਨ ਬਾਲਿ ॥

तनु न तपाइ तनूर जिउ बालणु हड न बालि ॥

Ŧanu na ŧapaaī ŧanoor jiū baalañu had na baali ||

Do not heat your body like a furnace, or burn your bones like firewood.

ਸਿਰਿ ਪੈਰੀ ਕਿਆ ਫੇੜਿਆ ਅੰਦਰਿ ਪਿਰੀ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲਿ ॥੧੮॥

सिरि पैरी किआ फेड़िआ अंदरि पिरी सम्हालि ॥१८॥

Siri pairee kiâa pheɍiâa ânđđari piree samʱaali ||18||

What have your head and feet done wrong? See your Husband Lord within yourself. ||18||


ਸਭਨੀ ਘਟੀ ਸਹੁ ਵਸੈ ਸਹ ਬਿਨੁ ਘਟੁ ਨ ਕੋਇ ॥

सभनी घटी सहु वसै सह बिनु घटु न कोइ ॥

Sabhanee ghatee sahu vasai sah binu ghatu na koī ||

God the Cosmic Husband dwells within all hearts; without Him, there is no heart at all.

ਨਾਨਕ ਤੇ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਿਨੑਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥੧੯॥

नानक ते सोहागणी जिन्हा गुरमुखि परगटु होइ ॥१९॥

Naanak ŧe sohaagañee jinʱaa guramukhi paragatu hoī ||19||

O Nanak, the Gurmukhs are the happy, virtuous soul-brides; the Lord is revealed to them. ||19||


ਜਉ ਤਉ ਪ੍ਰੇਮ ਖੇਲਣ ਕਾ ਚਾਉ ॥

जउ तउ प्रेम खेलण का चाउ ॥

Jaū ŧaū prem khelañ kaa chaaū ||

If you desire to play this game of love with Me,

ਸਿਰੁ ਧਰਿ ਤਲੀ ਗਲੀ ਮੇਰੀ ਆਉ ॥

सिरु धरि तली गली मेरी आउ ॥

Siru đhari ŧalee galee meree âaū ||

Then step onto My Path with your head in hand.

ਇਤੁ ਮਾਰਗਿ ਪੈਰੁ ਧਰੀਜੈ ॥

इतु मारगि पैरु धरीजै ॥

Īŧu maaragi pairu đhareejai ||

When you place your feet on this Path,

ਸਿਰੁ ਦੀਜੈ ਕਾਣਿ ਨ ਕੀਜੈ ॥੨੦॥

सिरु दीजै काणि न कीजै ॥२०॥

Siru đeejai kaañi na keejai ||20||

Give Me your head, and do not pay any attention to public opinion. ||20||


ਨਾਲਿ ਕਿਰਾੜਾ ਦੋਸਤੀ ਕੂੜੈ ਕੂੜੀ ਪਾਇ ॥

नालि किराड़ा दोसती कूड़ै कूड़ी पाइ ॥

Naali kiraaɍaa đosaŧee kooɍai kooɍee paaī ||

False is friendship with the false and greedy. False is its foundation.

ਮਰਣੁ ਨ ਜਾਪੈ ਮੂਲਿਆ ਆਵੈ ਕਿਤੈ ਥਾਇ ॥੨੧॥

मरणु न जापै मूलिआ आवै कितै थाइ ॥२१॥

Marañu na jaapai mooliâa âavai kiŧai ŧhaaī ||21||

O Moollah, no one knows where death shall strike. ||21||


ਗਿਆਨ ਹੀਣੰ ਅਗਿਆਨ ਪੂਜਾ ॥

गिआन हीणं अगिआन पूजा ॥

Giâan heeñann âgiâan poojaa ||

Without spiritual wisdom, the people worship ignorance.

ਅੰਧ ਵਰਤਾਵਾ ਭਾਉ ਦੂਜਾ ॥੨੨॥

अंध वरतावा भाउ दूजा ॥२२॥

Ânđđh varaŧaavaa bhaaū đoojaa ||22||

They grope in the darkness, in the love of duality. ||22||


ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਗਿਆਨੁ ਧਰਮ ਬਿਨੁ ਧਿਆਨੁ ॥

गुर बिनु गिआनु धरम बिनु धिआनु ॥

Gur binu giâanu đharam binu đhiâanu ||

Without the Guru, there is no spiritual wisdom; without Dharma, there is no meditation.

ਸਚ ਬਿਨੁ ਸਾਖੀ ਮੂਲੋ ਨ ਬਾਕੀ ॥੨੩॥

सच बिनु साखी मूलो न बाकी ॥२३॥

Sach binu saakhee moolo na baakee ||23||

Without Truth, there is no credit; without capital, there is no balance. ||23||


ਮਾਣੂ ਘਲੈ ਉਠੀ ਚਲੈ ॥

माणू घलै उठी चलै ॥

Maañoo ghalai ūthee chalai ||

The mortals are sent into the world; then, they arise and depart.

ਸਾਦੁ ਨਾਹੀ ਇਵੇਹੀ ਗਲੈ ॥੨੪॥

सादु नाही इवेही गलै ॥२४॥

Saađu naahee īvehee galai ||24||

There is no joy in this. ||24||


ਰਾਮੁ ਝੁਰੈ ਦਲ ਮੇਲਵੈ ਅੰਤਰਿ ਬਲੁ ਅਧਿਕਾਰ ॥

रामु झुरै दल मेलवै अंतरि बलु अधिकार ॥

Raamu jhurai đal melavai ânŧŧari balu âđhikaar ||

Raam Chand, sad at heart, assembled his army and forces.

ਬੰਤਰ ਕੀ ਸੈਨਾ ਸੇਵੀਐ ਮਨਿ ਤਨਿ ਜੁਝੁ ਅਪਾਰੁ ॥

बंतर की सैना सेवीऐ मनि तनि जुझु अपारु ॥

Banŧŧar kee sainaa seveeâi mani ŧani jujhu âpaaru ||

The army of monkeys was at his service; his mind and body became eager for war.

ਸੀਤਾ ਲੈ ਗਇਆ ਦਹਸਿਰੋ ਲਛਮਣੁ ਮੂਓ ਸਰਾਪਿ ॥

सीता लै गइआ दहसिरो लछमणु मूओ सरापि ॥

Seeŧaa lai gaīâa đahasiro lachhamañu mooõ saraapi ||

Raawan captured his wife Sita, and Lachhman was cursed to die.

ਨਾਨਕ ਕਰਤਾ ਕਰਣਹਾਰੁ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਿ ॥੨੫॥

नानक करता करणहारु करि वेखै थापि उथापि ॥२५॥

Naanak karaŧaa karañahaaru kari vekhai ŧhaapi ūŧhaapi ||25||

O Nanak, the Creator Lord is the Doer of all; He watches over all, and destroys what He has created. ||25||


ਮਨ ਮਹਿ ਝੂਰੈ ਰਾਮਚੰਦੁ ਸੀਤਾ ਲਛਮਣ ਜੋਗੁ ॥

मन महि झूरै रामचंदु सीता लछमण जोगु ॥

Man mahi jhoorai raamachanđđu seeŧaa lachhamañ jogu ||

In his mind, Raam Chand mourned for Sita and Lachhman.

ਹਣਵੰਤਰੁ ਆਰਾਧਿਆ ਆਇਆ ਕਰਿ ਸੰਜੋਗੁ ॥

हणवंतरु आराधिआ आइआ करि संजोगु ॥

Hañavanŧŧaru âaraađhiâa âaīâa kari sanjjogu ||

Then, he remembered Hanuman the monkey-god, who came to him.

ਭੂਲਾ ਦੈਤੁ ਨ ਸਮਝਈ ਤਿਨਿ ਪ੍ਰਭ ਕੀਏ ਕਾਮ ॥

भूला दैतु न समझई तिनि प्रभ कीए काम ॥

Bhoolaa đaiŧu na samajhaëe ŧini prbh keeē kaam ||

The misguided demon did not understand that God is the Doer of deeds.

ਨਾਨਕ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਸੋ ਕਿਰਤੁ ਨ ਮਿਟਈ ਰਾਮ ॥੨੬॥

नानक वेपरवाहु सो किरतु न मिटई राम ॥२६॥

Naanak veparavaahu so kiraŧu na mitaëe raam ||26||

O Nanak, the actions of the Self-existent Lord cannot be erased. ||26||


ਲਾਹੌਰ ਸਹਰੁ ਜਹਰੁ ਕਹਰੁ ਸਵਾ ਪਹਰੁ ॥੨੭॥

लाहौर सहरु जहरु कहरु सवा पहरु ॥२७॥

Laahaur saharu jaharu kaharu savaa paharu ||27||

The city of Lahore suffered terrible destruction for four hours. ||27||


ਮਹਲਾ ੩ ॥

महला ३ ॥

Mahalaa 3 ||

Third Mehl:

ਲਾਹੌਰ ਸਹਰੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰੁ ਸਿਫਤੀ ਦਾ ਘਰੁ ॥੨੮॥

लाहौर सहरु अम्रित सरु सिफती दा घरु ॥२८॥

Laahaur saharu âmmmriŧ saru siphaŧee đaa gharu ||28||

The city of Lahore is a pool of ambrosial nectar, the home of praise. ||28||


ਮਹਲਾ ੧ ॥

महला १ ॥

Mahalaa 1 ||

First Mehl:

ਉਦੋਸਾਹੈ ਕਿਆ ਨੀਸਾਨੀ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ ਅੰਨੀ ॥

उदोसाहै किआ नीसानी तोटि न आवै अंनी ॥

Ūđosaahai kiâa neesaanee ŧoti na âavai ânnee ||

What are the signs of a prosperous person? His stores of food never run out.

ਉਦੋਸੀਅ ਘਰੇ ਹੀ ਵੁਠੀ ਕੁੜਿਈਂ ਰੰਨੀ ਧੰਮੀ ॥

उदोसीअ घरे ही वुठी कुड़िईं रंनी धमी ॥

Ūđoseeâ ghare hee vuthee kuɍiëen rannee đhammee ||

Prosperity dwells in his home, with the sounds of girls and women.

ਸਤੀ ਰੰਨੀ ਘਰੇ ਸਿਆਪਾ ਰੋਵਨਿ ਕੂੜੀ ਕੰਮੀ ॥

सती रंनी घरे सिआपा रोवनि कूड़ी कमी ॥

Saŧee rannee ghare siâapaa rovani kooɍee kammee ||

All the women of his home shout and cry over useless things.

ਜੋ ਲੇਵੈ ਸੋ ਦੇਵੈ ਨਾਹੀ ਖਟੇ ਦੰਮ ਸਹੰਮੀ ॥੨੯॥

जो लेवै सो देवै नाही खटे दम सहमी ॥२९॥

Jo levai so đevai naahee khate đamm sahammee ||29||

Whatever he takes, he does not give back. Seeking to earn more and more, he is troubled and uneasy. ||29||


ਪਬਰ ਤੂੰ ਹਰੀਆਵਲਾ ਕਵਲਾ ਕੰਚਨ ਵੰਨਿ ॥

पबर तूं हरीआवला कवला कंचन वंनि ॥

Pabar ŧoonn hareeâavalaa kavalaa kancchan vanni ||

O lotus, your leaves were green, and your blossoms were gold.

ਕੈ ਦੋਖੜੈ ਸੜਿਓਹਿ ਕਾਲੀ ਹੋਈਆ ਦੇਹੁਰੀ ਨਾਨਕ ਮੈ ਤਨਿ ਭੰਗੁ ॥

कै दोखड़ै सड़िओहि काली होईआ देहुरी नानक मै तनि भंगु ॥

Kai đokhaɍai saɍiõhi kaalee hoëeâa đehuree naanak mai ŧani bhanggu ||

What pain has burnt you, and made your body black? O Nanak, my body is battered.

ਜਾਣਾ ਪਾਣੀ ਨਾ ਲਹਾਂ ਜੈ ਸੇਤੀ ਮੇਰਾ ਸੰਗੁ ॥

जाणा पाणी ना लहां जै सेती मेरा संगु ॥

Jaañaa paañee naa lahaan jai seŧee meraa sanggu ||

I have not received that water which I love.

ਜਿਤੁ ਡਿਠੈ ਤਨੁ ਪਰਫੁੜੈ ਚੜੈ ਚਵਗਣਿ ਵੰਨੁ ॥੩੦॥

जितु डिठै तनु परफुड़ै चड़ै चवगणि वंनु ॥३०॥

Jiŧu dithai ŧanu paraphuɍai chaɍai chavagañi vannu ||30||

Seeing it, my body blossomed forth, and I was blessed with a deep and beautiful color. ||30||


ਰਜਿ ਨ ਕੋਈ ਜੀਵਿਆ ਪਹੁਚਿ ਨ ਚਲਿਆ ਕੋਇ ॥

रजि न कोई जीविआ पहुचि न चलिआ कोइ ॥

Raji na koëe jeeviâa pahuchi na chaliâa koī ||

No one lives long enough to accomplish all he wishes.

ਗਿਆਨੀ ਜੀਵੈ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੁਰਤੀ ਹੀ ਪਤਿ ਹੋਇ ॥

गिआनी जीवै सदा सदा सुरती ही पति होइ ॥

Giâanee jeevai sađaa sađaa suraŧee hee paŧi hoī ||

Only the spiritually wise live forever; they are honored for their intuitive awareness.

ਸਰਫੈ ਸਰਫੈ ਸਦਾ ਸਦਾ ਏਵੈ ਗਈ ਵਿਹਾਇ ॥

सरफै सरफै सदा सदा एवै गई विहाइ ॥

Saraphai saraphai sađaa sađaa ēvai gaëe vihaaī ||

Bit by bit, life passes away, even though the mortal tries to hold it back.

ਨਾਨਕ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਵਿਣੁ ਪੁਛਿਆ ਹੀ ਲੈ ਜਾਇ ॥੩੧॥

नानक किस नो आखीऐ विणु पुछिआ ही लै जाइ ॥३१॥

Naanak kis no âakheeâi viñu puchhiâa hee lai jaaī ||31||

O Nanak, unto whom should we complain? Death takes one's life away without anyone's consent. ||31||


ਦੋਸੁ ਨ ਦੇਅਹੁ ਰਾਇ ਨੋ ਮਤਿ ਚਲੈ ਜਾਂ ਬੁਢਾ ਹੋਵੈ ॥

दोसु न देअहु राइ नो मति चलै जां बुढा होवै ॥

Đosu na đeâhu raaī no maŧi chalai jaan budhaa hovai ||

Do not blame the Sovereign Lord; when someone grows old, his intellect leaves him.

ਗਲਾਂ ਕਰੇ ਘਣੇਰੀਆ ਤਾਂ ਅੰਨੑੇ ਪਵਣਾ ਖਾਤੀ ਟੋਵੈ ॥੩੨॥

गलां करे घणेरीआ तां अंन्हे पवणा खाती टोवै ॥३२॥

Galaan kare ghañereeâa ŧaan ânnʱe pavañaa khaaŧee tovai ||32||

The blind man talks and babbles, and then falls into the ditch. ||32||


ਪੂਰੇ ਕਾ ਕੀਆ ਸਭ ਕਿਛੁ ਪੂਰਾ ਘਟਿ ਵਧਿ ਕਿਛੁ ਨਾਹੀ ॥

पूरे का कीआ सभ किछु पूरा घटि वधि किछु नाही ॥

Poore kaa keeâa sabh kichhu pooraa ghati vađhi kichhu naahee ||

All that the Perfect Lord does is perfect; there is not too little, or too much.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਐਸਾ ਜਾਣੈ ਪੂਰੇ ਮਾਂਹਿ ਸਮਾਂਹੀ ॥੩੩॥

नानक गुरमुखि ऐसा जाणै पूरे मांहि समांही ॥३३॥

Naanak guramukhi âisaa jaañai poore maanhi samaanhee ||33||

O Nanak, knowing this as Gurmukh, the mortal merges into the Perfect Lord God. ||33||


ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੩

सलोक महला ३

Salok mahalaa 3

Shalok, Third Mehl:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਅਭਿਆਗਤ ਏਹ ਨ ਆਖੀਅਹਿ ਜਿਨ ਕੈ ਮਨ ਮਹਿ ਭਰਮੁ ॥

अभिआगत एह न आखीअहि जिन कै मन महि भरमु ॥

Âbhiâagaŧ ēh na âakheeâhi jin kai man mahi bharamu ||

Do not call the wandering beggars holy men, if their minds are filled with doubt.

ਤਿਨ ਕੇ ਦਿਤੇ ਨਾਨਕਾ ਤੇਹੋ ਜੇਹਾ ਧਰਮੁ ॥੧॥

तिन के दिते नानका तेहो जेहा धरमु ॥१॥

Ŧin ke điŧe naanakaa ŧeho jehaa đharamu ||1||

Whoever gives to them, O Nanak, earns the same sort of merit. ||1||


ਅਭੈ ਨਿਰੰਜਨ ਪਰਮ ਪਦੁ ਤਾ ਕਾ ਭੀਖਕੁ ਹੋਇ ॥

अभै निरंजन परम पदु ता का भीखकु होइ ॥

Âbhai niranjjan param pađu ŧaa kaa bheekhaku hoī ||

One who begs for the supreme status of the Fearless and Immaculate Lord

ਤਿਸ ਕਾ ਭੋਜਨੁ ਨਾਨਕਾ ਵਿਰਲਾ ਪਾਏ ਕੋਇ ॥੨॥

तिस का भोजनु नानका विरला पाए कोइ ॥२॥

Ŧis kaa bhojanu naanakaa viralaa paaē koī ||2||

- how rare are those who have the opportunity, O Nanak, to give food to such a person. ||2||


ਹੋਵਾ ਪੰਡਿਤੁ ਜੋਤਕੀ ਵੇਦ ਪੜਾ ਮੁਖਿ ਚਾਰਿ ॥

होवा पंडितु जोतकी वेद पड़ा मुखि चारि ॥

Hovaa panddiŧu joŧakee veđ paɍaa mukhi chaari ||

If I were a religious scholar, an astrologer, or one who could recite the four Vedas,

ਨਵਾ ਖੰਡਾ ਵਿਚਿ ਜਾਣੀਆ ਅਪਨੇ ਚਜ ਵੀਚਾਰ ॥੩॥

नवा खंडा विचि जाणीआ अपने चज वीचार ॥३॥

Navaa khanddaa vichi jaañeeâa âpane chaj veechaar ||3||

I could be famous throughout the nine regions of the earth, for my wisdom and thoughtful contemplation. ||3||


ਬ੍ਰਹਮਣ ਕੈਲੀ ਘਾਤੁ ਕੰਞਕਾ ਅਣਚਾਰੀ ਕਾ ਧਾਨੁ ॥

ब्रहमण कैली घातु कंञका अणचारी का धानु ॥

Brhamañ kailee ghaaŧu kanņņakaa âñachaaree kaa đhaanu ||

If a Brahmin kills a cow or a female infant, and accepts the offerings of an evil person,

ਫਿਟਕ ਫਿਟਕਾ ਕੋੜੁ ਬਦੀਆ ਸਦਾ ਸਦਾ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

फिटक फिटका कोड़ु बदीआ सदा सदा अभिमानु ॥

Phitak phitakaa koɍu bađeeâa sađaa sađaa âbhimaanu ||

He is cursed with the leprosy of curses and criticism; he is forever and ever filled with egotistical pride.

ਪਾਹਿ ਏਤੇ ਜਾਹਿ ਵੀਸਰਿ ਨਾਨਕਾ ਇਕੁ ਨਾਮੁ ॥

पाहि एते जाहि वीसरि नानका इकु नामु ॥

Paahi ēŧe jaahi veesari naanakaa īku naamu ||

One who forgets the Naam, O Nanak, is covered by countless sins.

ਸਭ ਬੁਧੀ ਜਾਲੀਅਹਿ ਇਕੁ ਰਹੈ ਤਤੁ ਗਿਆਨੁ ॥੪॥

सभ बुधी जालीअहि इकु रहै ततु गिआनु ॥४॥

Sabh buđhee jaaleeâhi īku rahai ŧaŧu giâanu ||4||

Let all wisdom be burnt away, except for the essence of spiritual wisdom. ||4||


ਮਾਥੈ ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ॥

माथै जो धुरि लिखिआ सु मेटि न सकै कोइ ॥

Maaŧhai jo đhuri likhiâa su meti na sakai koī ||

No one can erase that primal destiny written upon one's forehead.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਵਰਤਦਾ ਸੋ ਬੂਝੈ ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਹੋਇ ॥੫॥

नानक जो लिखिआ सो वरतदा सो बूझै जिस नो नदरि होइ ॥५॥

Naanak jo likhiâa so varaŧađaa so boojhai jis no nađari hoī ||5||

O Nanak, whatever is written there, comes to pass. He alone understands, who is blessed by God's Grace. ||5||


ਜਿਨੀ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਕੂੜੈ ਲਾਲਚਿ ਲਗਿ ॥

जिनी नामु विसारिआ कूड़ै लालचि लगि ॥

Jinee naamu visaariâa kooɍai laalachi lagi ||

Those who forget the Naam, the Name of the Lord, and become attached to greed and fraud,

ਧੰਧਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹਣੀ ਅੰਤਰਿ ਤਿਸਨਾ ਅਗਿ ॥

धंधा माइआ मोहणी अंतरि तिसना अगि ॥

Đhanđđhaa maaīâa mohañee ânŧŧari ŧisanaa âgi ||

Are engrossed in the entanglements of Maya the enticer, with the fire of desire within them.

ਜਿਨੑਾ ਵੇਲਿ ਨ ਤੂੰਬੜੀ ਮਾਇਆ ਠਗੇ ਠਗਿ ॥

जिन्हा वेलि न तू्मबड़ी माइआ ठगे ठगि ॥

Jinʱaa veli na ŧoombbaɍee maaīâa thage thagi ||

Those who, like the pumpkin vine, are too stubborn climb the trellis, are cheated by Maya the cheater.

ਮਨਮੁਖ ਬੰਨੑਿ ਚਲਾਈਅਹਿ ਨਾ ਮਿਲਹੀ ਵਗਿ ਸਗਿ ॥

मनमुख बंन्हि चलाईअहि ना मिलही वगि सगि ॥

Manamukh bannʱi chalaaëeâhi naa milahee vagi sagi ||

The self-willed manmukhs are bound and gagged and led away; the dogs do not join the herd of cows.

ਆਪਿ ਭੁਲਾਏ ਭੁਲੀਐ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥

आपि भुलाए भुलीऐ आपे मेलि मिलाइ ॥

Âapi bhulaaē bhuleeâi âape meli milaaī ||

The Lord Himself misleads the misguided ones, and He Himself unites them in His Union.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਛੁਟੀਐ ਜੇ ਚਲੈ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥੬॥

नानक गुरमुखि छुटीऐ जे चलै सतिगुर भाइ ॥६॥

Naanak guramukhi chhuteeâi je chalai saŧigur bhaaī ||6||

O Nanak, the Gurmukhs are saved; they walk in harmony with the Will of the True Guru. ||6||


ਸਾਲਾਹੀ ਸਾਲਾਹਣਾ ਭੀ ਸਚਾ ਸਾਲਾਹਿ ॥

सालाही सालाहणा भी सचा सालाहि ॥

Saalaahee saalaahañaa bhee sachaa saalaahi ||

I praise the Praiseworthy Lord, and sing the Praises of the True Lord.

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਏਕੁ ਦਰੁ ਬੀਭਾ ਪਰਹਰਿ ਆਹਿ ॥੭॥

नानक सचा एकु दरु बीभा परहरि आहि ॥७॥

Naanak sachaa ēku đaru beebhaa parahari âahi ||7||

O Nanak, the One Lord alone is True; stay away from all other doors. ||7||


ਨਾਨਕ ਜਹ ਜਹ ਮੈ ਫਿਰਉ ਤਹ ਤਹ ਸਾਚਾ ਸੋਇ ॥

नानक जह जह मै फिरउ तह तह साचा सोइ ॥

Naanak jah jah mai phiraū ŧah ŧah saachaa soī ||

O Nanak, wherever I go, I find the True Lord.

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਏਕੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥੮॥

जह देखा तह एकु है गुरमुखि परगटु होइ ॥८॥

Jah đekhaa ŧah ēku hai guramukhi paragatu hoī ||8||

Wherever I look, I see the One Lord. He reveals Himself to the Gurmukh. ||8||


ਦੂਖ ਵਿਸਾਰਣੁ ਸਬਦੁ ਹੈ ਜੇ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ਕੋਇ ॥

दूख विसारणु सबदु है जे मंनि वसाए कोइ ॥

Đookh visaarañu sabađu hai je manni vasaaē koī ||

The Word of the Shabad is the Dispeller of sorrow, if one enshrines it in the mind.

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਮਨਿ ਵਸੈ ਕਰਮ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੯॥

गुर किरपा ते मनि वसै करम परापति होइ ॥९॥

Gur kirapaa ŧe mani vasai karam paraapaŧi hoī ||9||

By Guru's Grace, it dwells in the mind; by God's Mercy, it is obtained. ||9||


ਨਾਨਕ ਹਉ ਹਉ ਕਰਤੇ ਖਪਿ ਮੁਏ ਖੂਹਣਿ ਲਖ ਅਸੰਖ ॥

नानक हउ हउ करते खपि मुए खूहणि लख असंख ॥

Naanak haū haū karaŧe khapi muē khoohañi lakh âsankkh ||

O Nanak, acting in egotism, countless thousands have wasted away to death.

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲੇ ਸੁ ਉਬਰੇ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਅਲੰਖ ॥੧੦॥

सतिगुर मिले सु उबरे साचै सबदि अलंख ॥१०॥

Saŧigur mile su ūbare saachai sabađi âlankkh ||10||

Those who meet with the True Guru are saved, through the Shabad, the True Word of the Inscrutable Lord. ||10||


ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਇਕ ਮਨਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨ ਜਨ ਲਾਗਉ ਪਾਇ ॥

जिना सतिगुरु इक मनि सेविआ तिन जन लागउ पाइ ॥

Jinaa saŧiguru īk mani seviâa ŧin jan laagaū paaī ||

Those who serve the True Guru single-mindedly - I fall at the feet of those humble beings.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਮਾਇਆ ਕੀ ਭੁਖ ਜਾਇ ॥

गुर सबदी हरि मनि वसै माइआ की भुख जाइ ॥

Gur sabađee hari mani vasai maaīâa kee bhukh jaaī ||

Through the Word of the Guru's Shabad, the Lord abides in the mind, and the hunger for Maya departs.

ਸੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲ ਊਜਲੇ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥

से जन निरमल ऊजले जि गुरमुखि नामि समाइ ॥

Se jan niramal ǖjale ji guramukhi naami samaaī ||

Immaculate and pure are those humble beings, who, as Gurmukh, merge in the Naam.

ਨਾਨਕ ਹੋਰਿ ਪਤਿਸਾਹੀਆ ਕੂੜੀਆ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਪਾਤਿਸਾਹ ॥੧੧॥

नानक होरि पतिसाहीआ कूड़ीआ नामि रते पातिसाह ॥११॥

Naanak hori paŧisaaheeâa kooɍeeâa naami raŧe paaŧisaah ||11||

O Nanak, other empires are false; they alone are true emperors, who are imbued with the Naam. ||11||


ਜਿਉ ਪੁਰਖੈ ਘਰਿ ਭਗਤੀ ਨਾਰਿ ਹੈ ਅਤਿ ਲੋਚੈ ਭਗਤੀ ਭਾਇ ॥

जिउ पुरखै घरि भगती नारि है अति लोचै भगती भाइ ॥

Jiū purakhai ghari bhagaŧee naari hai âŧi lochai bhagaŧee bhaaī ||

The devoted wife in her husband's home has a great longing to perform loving devotional service to him;

ਬਹੁ ਰਸ ਸਾਲਣੇ ਸਵਾਰਦੀ ਖਟ ਰਸ ਮੀਠੇ ਪਾਇ ॥

बहु रस सालणे सवारदी खट रस मीठे पाइ ॥

Bahu ras saalañe savaarađee khat ras meethe paaī ||

She prepares and offers to him all sorts of sweet delicacies and dishes of all flavors.

ਤਿਉ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਸਲਾਹਦੇ ਹਰਿ ਨਾਮੈ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

तिउ बाणी भगत सलाहदे हरि नामै चितु लाइ ॥

Ŧiū baañee bhagaŧ salaahađe hari naamai chiŧu laaī ||

In the same way, the devotees praise the Word of the Guru's Bani, and focus their consciousness on the Lord's Name.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਧਨੁ ਆਗੈ ਰਾਖਿਆ ਸਿਰੁ ਵੇਚਿਆ ਗੁਰ ਆਗੈ ਜਾਇ ॥

मनु तनु धनु आगै राखिआ सिरु वेचिआ गुर आगै जाइ ॥

Manu ŧanu đhanu âagai raakhiâa siru vechiâa gur âagai jaaī ||

They place mind, body and wealth in offering before the Guru, and sell their heads to Him.

ਭੈ ਭਗਤੀ ਭਗਤ ਬਹੁ ਲੋਚਦੇ ਪ੍ਰਭ ਲੋਚਾ ਪੂਰਿ ਮਿਲਾਇ ॥

भै भगती भगत बहु लोचदे प्रभ लोचा पूरि मिलाइ ॥

Bhai bhagaŧee bhagaŧ bahu lochađe prbh lochaa poori milaaī ||

In the Fear of God, His devotees yearn for His devotional worship; God fulfills their desires, and merges them with Himself.

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਹੈ ਕਿਤੁ ਖਾਧੈ ਤਿਪਤਾਇ ॥

हरि प्रभु वेपरवाहु है कितु खाधै तिपताइ ॥

Hari prbhu veparavaahu hai kiŧu khaađhai ŧipaŧaaī ||

My Lord God is Self-existent and Independent. What does He need to eat to be satisfied?

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਜੋ ਚਲੈ ਤਿਪਤਾਸੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥

सतिगुर कै भाणै जो चलै तिपतासै हरि गुण गाइ ॥

Saŧigur kai bhaañai jo chalai ŧipaŧaasai hari guñ gaaī ||

Whoever walks in harmony with the Will of the True Guru, and sings the Glorious Praises of the Lord, is pleasing to Him.

ਧਨੁ ਧਨੁ ਕਲਜੁਗਿ ਨਾਨਕਾ ਜਿ ਚਲੇ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥੧੨॥

धनु धनु कलजुगि नानका जि चले सतिगुर भाइ ॥१२॥

Đhanu đhanu kalajugi naanakaa ji chale saŧigur bhaaī ||12||

Blessed, blessed are they, in this Dark Age of Kali Yuga, O Nanak, who walk in harmony with the Will of the True Guru. ||12||


ਸਤਿਗੁਰੂ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸਬਦੁ ਨ ਰਖਿਓ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

सतिगुरू न सेविओ सबदु न रखिओ उर धारि ॥

Saŧiguroo na seviõ sabađu na rakhiõ ūr đhaari ||

Those who do not serve the True Guru, and do not keep the Shabad enshrined in their hearts

ਧਿਗੁ ਤਿਨਾ ਕਾ ਜੀਵਿਆ ਕਿਤੁ ਆਏ ਸੰਸਾਰਿ ॥

धिगु तिना का जीविआ कितु आए संसारि ॥

Đhigu ŧinaa kaa jeeviâa kiŧu âaē sanssaari ||

Cursed are their lives. Why did they even come into the world?

ਗੁਰਮਤੀ ਭਉ ਮਨਿ ਪਵੈ ਤਾਂ ਹਰਿ ਰਸਿ ਲਗੈ ਪਿਆਰਿ ॥

गुरमती भउ मनि पवै तां हरि रसि लगै पिआरि ॥

Guramaŧee bhaū mani pavai ŧaan hari rasi lagai piâari ||

If one follows the Guru's Teachings, and keeps the Fear of God in his mind, then he is lovingly attuned to the sublime essence of the Lord.

ਨਾਉ ਮਿਲੈ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਿ ॥੧੩॥

नाउ मिलै धुरि लिखिआ जन नानक पारि उतारि ॥१३॥

Naaū milai đhuri likhiâa jan naanak paari ūŧaari ||13||

By his primal destiny, he obtains the Name; O Nanak, he is carried across. ||13||


ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਜਗੁ ਭਰਮਿਆ ਘਰੁ ਮੁਸੈ ਖਬਰਿ ਨ ਹੋਇ ॥

माइआ मोहि जगु भरमिआ घरु मुसै खबरि न होइ ॥

Maaīâa mohi jagu bharamiâa gharu musai khabari na hoī ||

The world wanders lost in emotional attachment to Maya; it does not realize that its own home is being plundered.

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧਿ ਮਨੁ ਹਿਰਿ ਲਇਆ ਮਨਮੁਖ ਅੰਧਾ ਲੋਇ ॥

काम क्रोधि मनु हिरि लइआ मनमुख अंधा लोइ ॥

Kaam krođhi manu hiri laīâa manamukh ânđđhaa loī ||

The self-willed manmukh is blind in the world; his mind is lured away by sexual desire and anger.

ਗਿਆਨ ਖੜਗ ਪੰਚ ਦੂਤ ਸੰਘਾਰੇ ਗੁਰਮਤਿ ਜਾਗੈ ਸੋਇ ॥

गिआन खड़ग पंच दूत संघारे गुरमति जागै सोइ ॥

Giâan khaɍag pancch đooŧ sangghaare guramaŧi jaagai soī ||

With the sword of spiritual wisdom, kill the five demons. Remain awake and aware to the Guru's Teachings.

ਨਾਮ ਰਤਨੁ ਪਰਗਾਸਿਆ ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥

नाम रतनु परगासिआ मनु तनु निरमलु होइ ॥

Naam raŧanu paragaasiâa manu ŧanu niramalu hoī ||

The Jewel of the Naam is revealed, and the mind and body are purified.

ਨਾਮਹੀਨ ਨਕਟੇ ਫਿਰਹਿ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਬਹਿ ਰੋਇ ॥

नामहीन नकटे फिरहि बिनु नावै बहि रोइ ॥

Naamaheen nakate phirahi binu naavai bahi roī ||

Those who lack the Naam wander around lost, with their noses cut off; without the Name, they sit and cry.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਧੁਰਿ ਕਰਤੈ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ॥੧੪॥

नानक जो धुरि करतै लिखिआ सु मेटि न सकै कोइ ॥१४॥

Naanak jo đhuri karaŧai likhiâa su meti na sakai koī ||14||

O Nanak, no one can erase that which is pre-ordained by the Creator Lord. ||14||


ਗੁਰਮੁਖਾ ਹਰਿ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥

गुरमुखा हरि धनु खटिआ गुर कै सबदि वीचारि ॥

Guramukhaa hari đhanu khatiâa gur kai sabađi veechaari ||

The Gurmukhs earn the wealth of the Lord, contemplating the Word of the Guru's Shabad.

ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਇਆ ਅਤੁਟ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰ ॥

नामु पदारथु पाइआ अतुट भरे भंडार ॥

Naamu pađaaraŧhu paaīâa âŧut bhare bhanddaar ||

They receive the wealth of the Naam; their treasures are overflowing.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਬਾਣੀ ਉਚਰਹਿ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥

हरि गुण बाणी उचरहि अंतु न पारावारु ॥

Hari guñ baañee ūcharahi ânŧŧu na paaraavaaru ||

Through the Word of the Guru's Bani, they utter the Glorious Praises of the Lord, whose end and limitations cannot be found.

ਨਾਨਕ ਸਭ ਕਾਰਣ ਕਰਤਾ ਕਰੈ ਵੇਖੈ ਸਿਰਜਨਹਾਰੁ ॥੧੫॥

नानक सभ कारण करता करै वेखै सिरजनहारु ॥१५॥

Naanak sabh kaarañ karaŧaa karai vekhai sirajanahaaru ||15||

O Nanak, the Creator is the Doer of all; the Creator Lord beholds all. ||15||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਤਰਿ ਸਹਜੁ ਹੈ ਮਨੁ ਚੜਿਆ ਦਸਵੈ ਆਕਾਸਿ ॥

गुरमुखि अंतरि सहजु है मनु चड़िआ दसवै आकासि ॥

Guramukhi ânŧŧari sahaju hai manu chaɍiâa đasavai âakaasi ||

Within the Gurmukh is intuitive peace and poise; his mind ascends to the Tenth Plane of the Akaashic Ethers.

ਤਿਥੈ ਊਂਘ ਨ ਭੁਖ ਹੈ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਸੁਖ ਵਾਸੁ ॥

तिथै ऊंघ न भुख है हरि अम्रित नामु सुख वासु ॥

Ŧiŧhai ǖngh na bhukh hai hari âmmmriŧ naamu sukh vaasu ||

No one is sleepy or hungry there; they dwell in the peace of the Ambrosial Name of the Lord.

ਨਾਨਕ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਵਿਆਪਤ ਨਹੀ ਜਿਥੈ ਆਤਮ ਰਾਮ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ॥੧੬॥

नानक दुखु सुखु विआपत नही जिथै आतम राम प्रगासु ॥१६॥

Naanak đukhu sukhu viâapaŧ nahee jiŧhai âaŧam raam prgaasu ||16||

O Nanak, pain and pleasure do not afflict anyone, where the Light of the Lord, the Supreme Soul, illuminates. ||16||


ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਕਾ ਚੋਲੜਾ ਸਭ ਗਲਿ ਆਏ ਪਾਇ ॥

काम क्रोध का चोलड़ा सभ गलि आए पाइ ॥

Kaam krođh kaa cholaɍaa sabh gali âaē paaī ||

All have come, wearing the robes of sexual desire and anger.

ਇਕਿ ਉਪਜਹਿ ਇਕਿ ਬਿਨਸਿ ਜਾਂਹਿ ਹੁਕਮੇ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

इकि उपजहि इकि बिनसि जांहि हुकमे आवै जाइ ॥

Īki ūpajahi īki binasi jaanhi hukame âavai jaaī ||

Some are born, and some pass away. They come and go according to the Hukam of the Lord's Command.

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣੁ ਨ ਚੁਕਈ ਰੰਗੁ ਲਗਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

जमणु मरणु न चुकई रंगु लगा दूजै भाइ ॥

Jammañu marañu na chukaëe ranggu lagaa đoojai bhaaī ||

Their comings and goings in reincarnation do not end; they are imbued with the love of duality.

ਬੰਧਨਿ ਬੰਧਿ ਭਵਾਈਅਨੁ ਕਰਣਾ ਕਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥੧੭॥

बंधनि बंधि भवाईअनु करणा कछू न जाइ ॥१७॥

Banđđhani banđđhi bhavaaëeânu karañaa kachhoo na jaaī ||17||

Bound in bondage, they are made to wander, and they cannot do anything about it. ||17||


ਜਿਨ ਕਉ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀਅਨੁ ਤਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥

जिन कउ किरपा धारीअनु तिना सतिगुरु मिलिआ आइ ॥

Jin kaū kirapaa đhaareeânu ŧinaa saŧiguru miliâa âaī ||

Those, upon whom the Lord showers His Mercy, come and meet the True Guru.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲੇ ਉਲਟੀ ਭਈ ਮਰਿ ਜੀਵਿਆ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

सतिगुरि मिले उलटी भई मरि जीविआ सहजि सुभाइ ॥

Saŧiguri mile ūlatee bhaëe mari jeeviâa sahaji subhaaī ||

Meeting with the True Guru, they turn away from the world; they remain dead while still alive, with intuitive peace and poise.

ਨਾਨਕ ਭਗਤੀ ਰਤਿਆ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੧੮॥

नानक भगती रतिआ हरि हरि नामि समाइ ॥१८॥

Naanak bhagaŧee raŧiâa hari hari naami samaaī ||18||

O Nanak, the devotees are imbued with the Lord; they are absorbed in the Name of the Lord. ||18||


ਮਨਮੁਖ ਚੰਚਲ ਮਤਿ ਹੈ ਅੰਤਰਿ ਬਹੁਤੁ ਚਤੁਰਾਈ ॥

मनमुख चंचल मति है अंतरि बहुतु चतुराई ॥

Manamukh chancchal maŧi hai ânŧŧari bahuŧu chaŧuraaëe ||

The intellect of the self-willed manmukh is fickle; he is very tricky and clever within.

ਕੀਤਾ ਕਰਤਿਆ ਬਿਰਥਾ ਗਇਆ ਇਕੁ ਤਿਲੁ ਥਾਇ ਨ ਪਾਈ ॥

कीता करतिआ बिरथा गइआ इकु तिलु थाइ न पाई ॥

Keeŧaa karaŧiâa biraŧhaa gaīâa īku ŧilu ŧhaaī na paaëe ||

Whatever he has done, and all that he does, is useless. Not even an iota of it is acceptable.

ਪੁੰਨ ਦਾਨੁ ਜੋ ਬੀਜਦੇ ਸਭ ਧਰਮ ਰਾਇ ਕੈ ਜਾਈ ॥

पुंन दानु जो बीजदे सभ धरम राइ कै जाई ॥

Punn đaanu jo beejađe sabh đharam raaī kai jaaëe ||

The charity and generosity he pretends to give will be judged by the Righteous Judge of Dharma.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜਮਕਾਲੁ ਨ ਛੋਡਈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਈ ॥

बिनु सतिगुरू जमकालु न छोडई दूजै भाइ खुआई ॥

Binu saŧiguroo jamakaalu na chhodaëe đoojai bhaaī khuâaëe ||

Without the True Guru, the Messenger of Death does not leave the mortal alone; he is ruined by the love of duality.

ਜੋਬਨੁ ਜਾਂਦਾ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵਈ ਜਰੁ ਪਹੁਚੈ ਮਰਿ ਜਾਈ ॥

जोबनु जांदा नदरि न आवई जरु पहुचै मरि जाई ॥

Jobanu jaanđaa nađari na âavaëe jaru pahuchai mari jaaëe ||

Youth slips away imperceptibly, old age comes, and then he dies.

ਪੁਤੁ ਕਲਤੁ ਮੋਹੁ ਹੇਤੁ ਹੈ ਅੰਤਿ ਬੇਲੀ ਕੋ ਨ ਸਖਾਈ ॥

पुतु कलतु मोहु हेतु है अंति बेली को न सखाई ॥

Puŧu kalaŧu mohu heŧu hai ânŧŧi belee ko na sakhaaëe ||

The mortal is caught in love and emotional attachment to children and spouse, but none of them will be his helper and support in the end.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸੋ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਨਾਉ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਈ ॥

सतिगुरु सेवे सो सुखु पाए नाउ वसै मनि आई ॥

Saŧiguru seve so sukhu paaē naaū vasai mani âaëe ||

Whoever serves the True Guru finds peace; the Name comes to abide in the mind.

ਨਾਨਕ ਸੇ ਵਡੇ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਈ ॥੧੯॥

नानक से वडे वडभागी जि गुरमुखि नामि समाई ॥१९॥

Naanak se vade vadabhaagee ji guramukhi naami samaaëe ||19||

O Nanak, great and very fortunate are those who, as Gurmukh, are absorbed in the Naam. ||19||


ਮਨਮੁਖ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਨੀ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਦੁਖ ਰੋਇ ॥

मनमुख नामु न चेतनी बिनु नावै दुख रोइ ॥

Manamukh naamu na cheŧanee binu naavai đukh roī ||

The self-willed manmukhs do not even think of the Name; without the Name, they cry in pain.

ਆਤਮਾ ਰਾਮੁ ਨ ਪੂਜਨੀ ਦੂਜੈ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

आतमा रामु न पूजनी दूजै किउ सुखु होइ ॥

Âaŧamaa raamu na poojanee đoojai kiū sukhu hoī ||

They do not worship the Lord, the Supreme Soul; how can they find peace in duality?

ਹਉਮੈ ਅੰਤਰਿ ਮੈਲੁ ਹੈ ਸਬਦਿ ਨ ਕਾਢਹਿ ਧੋਇ ॥

हउमै अंतरि मैलु है सबदि न काढहि धोइ ॥

Haūmai ânŧŧari mailu hai sabađi na kaadhahi đhoī ||

They are filled with the filth of egotism; they do not wash it away with the Word of the Shabad.

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮੈਲਿਆ ਮੁਏ ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਖੋਇ ॥੨੦॥

नानक बिनु नावै मैलिआ मुए जनमु पदारथु खोइ ॥२०॥

Naanak binu naavai mailiâa muē janamu pađaaraŧhu khoī ||20||

O Nanak, without the Name, they die in their filth; they waste the priceless opportunity of this human life. ||20||


ਮਨਮੁਖ ਬੋਲੇ ਅੰਧੁਲੇ ਤਿਸੁ ਮਹਿ ਅਗਨੀ ਕਾ ਵਾਸੁ ॥

मनमुख बोले अंधुले तिसु महि अगनी का वासु ॥

Manamukh bole ânđđhule ŧisu mahi âganee kaa vaasu ||

The self-willed manmukhs are deaf and blind; they are filled with the fire of desire.

ਬਾਣੀ ਸੁਰਤਿ ਨ ਬੁਝਨੀ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰਹਿ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ॥

बाणी सुरति न बुझनी सबदि न करहि प्रगासु ॥

Baañee suraŧi na bujhanee sabađi na karahi prgaasu ||

They have no intuitive understanding of the Guru's Bani; they are not illumined with the Shabad.

ਓਨਾ ਆਪਣੀ ਅੰਦਰਿ ਸੁਧਿ ਨਹੀ ਗੁਰ ਬਚਨਿ ਨ ਕਰਹਿ ਵਿਸਾਸੁ ॥

ओना आपणी अंदरि सुधि नही गुर बचनि न करहि विसासु ॥

Õnaa âapañee ânđđari suđhi nahee gur bachani na karahi visaasu ||

They do not know their own inner being, and they have no faith in the Guru's Word.

ਗਿਆਨੀਆ ਅੰਦਰਿ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਹੈ ਨਿਤ ਹਰਿ ਲਿਵ ਸਦਾ ਵਿਗਾਸੁ ॥

गिआनीआ अंदरि गुर सबदु है नित हरि लिव सदा विगासु ॥

Giâaneeâa ânđđari gur sabađu hai niŧ hari liv sađaa vigaasu ||

The Word of the Guru's Shabad is within the being of the spiritually wise ones. They always blossom in His love.

ਹਰਿ ਗਿਆਨੀਆ ਕੀ ਰਖਦਾ ਹਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਾਸੁ ॥

हरि गिआनीआ की रखदा हउ सद बलिहारी तासु ॥

Hari giâaneeâa kee rakhađaa haū sađ balihaaree ŧaasu ||

The Lord saves the honor of the spiritually wise ones.I am forever a sacrifice to them.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜੋ ਹਰਿ ਸੇਵਦੇ ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਤਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ॥੨੧॥

गुरमुखि जो हरि सेवदे जन नानकु ता का दासु ॥२१॥

Guramukhi jo hari sevađe jan naanaku ŧaa kaa đaasu ||21||

Servant Nanak is the slave of those Gurmukhs who serve the Lord. ||21||


ਮਾਇਆ ਭੁਇਅੰਗਮੁ ਸਰਪੁ ਹੈ ਜਗੁ ਘੇਰਿਆ ਬਿਖੁ ਮਾਇ ॥

माइआ भुइअंगमु सरपु है जगु घेरिआ बिखु माइ ॥

Maaīâa bhuīânggamu sarapu hai jagu gheriâa bikhu maaī ||

The poisonous snake, the serpent of Maya, has surrounded the world with its coils, O mother!

ਬਿਖੁ ਕਾ ਮਾਰਣੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹੈ ਗੁਰ ਗਰੁੜ ਸਬਦੁ ਮੁਖਿ ਪਾਇ ॥

बिखु का मारणु हरि नामु है गुर गरुड़ सबदु मुखि पाइ ॥

Bikhu kaa maarañu hari naamu hai gur garuɍ sabađu mukhi paaī ||

The antidote to this poisonous venom is the Name of the Lord; the Guru places the magic spell of the Shabad into the mouth.

ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥

जिन कउ पूरबि लिखिआ तिन सतिगुरु मिलिआ आइ ॥

Jin kaū poorabi likhiâa ŧin saŧiguru miliâa âaī ||

Those who are blessed with such pre-ordained destiny come and meet the True Guru.

ਮਿਲਿ ਸਤਿਗੁਰ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇਆ ਬਿਖੁ ਹਉਮੈ ਗਇਆ ਬਿਲਾਇ ॥

मिलि सतिगुर निरमलु होइआ बिखु हउमै गइआ बिलाइ ॥

Mili saŧigur niramalu hoīâa bikhu haūmai gaīâa bilaaī ||

Meeting with the True Guru, they become immaculate, and the poison of egotism is eradicated.

ਗੁਰਮੁਖਾ ਕੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਸੋਭਾ ਪਾਇ ॥

गुरमुखा के मुख उजले हरि दरगह सोभा पाइ ॥

Guramukhaa ke mukh ūjale hari đaragah sobhaa paaī ||

Radiant and bright are the faces of the Gurmukhs; they are honored in the Court of the Lord.

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਸਦਾ ਕੁਰਬਾਣੁ ਤਿਨ ਜੋ ਚਾਲਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥੨੨॥

जन नानकु सदा कुरबाणु तिन जो चालहि सतिगुर भाइ ॥२२॥

Jan naanaku sađaa kurabaañu ŧin jo chaalahi saŧigur bhaaī ||22||

Servant Nanak is forever a sacrifice to those who walk in harmony with the Will of the True Guru. ||22||


ਸਤਿਗੁਰ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਵੈਰੁ ਹੈ ਨਿਤ ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

सतिगुर पुरखु निरवैरु है नित हिरदै हरि लिव लाइ ॥

Saŧigur purakhu niravairu hai niŧ hirađai hari liv laaī ||

The True Guru, the Primal Being, has no hatred or vengeance. His heart is constantly attuned to the Lord.

ਨਿਰਵੈਰੈ ਨਾਲਿ ਵੈਰੁ ਰਚਾਇਦਾ ਅਪਣੈ ਘਰਿ ਲੂਕੀ ਲਾਇ ॥

निरवैरै नालि वैरु रचाइदा अपणै घरि लूकी लाइ ॥

Niravairai naali vairu rachaaīđaa âpañai ghari lookee laaī ||

Whoever directs hatred against the Guru, who has no hatred at all, only sets his own home on fire.

ਅੰਤਰਿ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ਹੈ ਅਨਦਿਨੁ ਜਲੈ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਇ ॥

अंतरि क्रोधु अहंकारु है अनदिनु जलै सदा दुखु पाइ ॥

Ânŧŧari krođhu âhankkaaru hai ânađinu jalai sađaa đukhu paaī ||

Anger and egotism are within him night and day; he burns, and suffers constant pain.

ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਬੋਲਿ ਨਿਤ ਭਉਕਦੇ ਬਿਖੁ ਖਾਧੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

कूड़ु बोलि बोलि नित भउकदे बिखु खाधे दूजै भाइ ॥

Kooɍu boli boli niŧ bhaūkađe bikhu khaađhe đoojai bhaaī ||

They babble and tell lies, and keep on barking, eating the poison of the love of duality.

ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ਕਾਰਣਿ ਭਰਮਦੇ ਫਿਰਿ ਘਰਿ ਘਰਿ ਪਤਿ ਗਵਾਇ ॥

बिखु माइआ कारणि भरमदे फिरि घरि घरि पति गवाइ ॥

Bikhu maaīâa kaarañi bharamađe phiri ghari ghari paŧi gavaaī ||

For the sake of the poison of Maya, they wander from house to house, and lose their honor.

ਬੇਸੁਆ ਕੇਰੇ ਪੂਤ ਜਿਉ ਪਿਤਾ ਨਾਮੁ ਤਿਸੁ ਜਾਇ ॥

बेसुआ केरे पूत जिउ पिता नामु तिसु जाइ ॥

Besuâa kere pooŧ jiū piŧaa naamu ŧisu jaaī ||

They are like the son of a prostitute, who does not know the name of his father.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਨੀ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਖੁਆਇ ॥

हरि हरि नामु न चेतनी करतै आपि खुआइ ॥

Hari hari naamu na cheŧanee karaŧai âapi khuâaī ||

They do not remember the Name of the Lord, Har, Har; the Creator Himself brings them to ruin.

ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀਅਨੁ ਜਨ ਵਿਛੁੜੇ ਆਪਿ ਮਿਲਾਇ ॥

हरि गुरमुखि किरपा धारीअनु जन विछुड़े आपि मिलाइ ॥

Hari guramukhi kirapaa đhaareeânu jan vichhuɍe âapi milaaī ||

The Lord showers His Mercy upon the Gurmukhs, and reunites the separated ones with Himself.

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜੋ ਸਤਿਗੁਰ ਲਾਗੇ ਪਾਇ ॥੨੩॥

जन नानकु तिसु बलिहारणै जो सतिगुर लागे पाइ ॥२३॥

Jan naanaku ŧisu balihaarañai jo saŧigur laage paaī ||23||

Servant Nanak is a sacrifice to those who fall at the Feet of the True Guru. ||23||


ਨਾਮਿ ਲਗੇ ਸੇ ਊਬਰੇ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜਮ ਪੁਰਿ ਜਾਂਹਿ ॥

नामि लगे से ऊबरे बिनु नावै जम पुरि जांहि ॥

Naami lage se ǖbare binu naavai jam puri jaanhi ||

Those who are attached to the Naam, the Name of the Lord, are saved; without the Name, they must go to the City of Death.

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸੁਖੁ ਨਹੀ ਆਇ ਗਏ ਪਛੁਤਾਹਿ ॥੨੪॥

नानक बिनु नावै सुखु नही आइ गए पछुताहि ॥२४॥

Naanak binu naavai sukhu nahee âaī gaē pachhuŧaahi ||24||

O Nanak, without the Name, they find no peace; they come and go in reincarnation with regrets. ||24||


ਚਿੰਤਾ ਧਾਵਤ ਰਹਿ ਗਏ ਤਾਂ ਮਨਿ ਭਇਆ ਅਨੰਦੁ ॥

चिंता धावत रहि गए तां मनि भइआ अनंदु ॥

Chinŧŧaa đhaavaŧ rahi gaē ŧaan mani bhaīâa ânanđđu ||

When anxiety and wanderings come to an end, the mind becomes happy.

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦੀ ਬੁਝੀਐ ਸਾ ਧਨ ਸੁਤੀ ਨਿਚਿੰਦ ॥

गुर प्रसादी बुझीऐ सा धन सुती निचिंद ॥

Gur prsaađee bujheeâi saa đhan suŧee nichinđđ ||

By Guru's Grace, the soul-bride understands, and then she sleeps without worry.

ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨੑਾ ਭੇਟਿਆ ਗੁਰ ਗੋਵਿੰਦੁ ॥

जिन कउ पूरबि लिखिआ तिन्हा भेटिआ गुर गोविंदु ॥

Jin kaū poorabi likhiâa ŧinʱaa bhetiâa gur govinđđu ||

Those who have such pre-ordained destiny meet with the Guru, the Lord of the Universe.

ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥੨੫॥

नानक सहजे मिलि रहे हरि पाइआ परमानंदु ॥२५॥

Naanak sahaje mili rahe hari paaīâa paramaananđđu ||25||

O Nanak, they merge intuitively into the Lord, the Embodiment of Supreme Bliss. ||25||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਆਪਣਾ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥

सतिगुरु सेवनि आपणा गुर सबदी वीचारि ॥

Saŧiguru sevani âapañaa gur sabađee veechaari ||

Those who serve their True Guru, who contemplate the Word of the Guru's Shabad,

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿ ਲੈਨਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਰਖਹਿ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

सतिगुर का भाणा मंनि लैनि हरि नामु रखहि उर धारि ॥

Saŧigur kaa bhaañaa manni laini hari naamu rakhahi ūr đhaari ||

Who honor and obey the Will of the True Guru, who keep the Lord's Name enshrined within their hearts,

ਐਥੈ ਓਥੈ ਮੰਨੀਅਨਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਲਗੇ ਵਾਪਾਰਿ ॥

ऐथै ओथै मंनीअनि हरि नामि लगे वापारि ॥

Âiŧhai õŧhai manneeâni hari naami lage vaapaari ||

Are honored, here and hereafter; they are dedicated to the business of the Lord's Name.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦਿ ਸਿਞਾਪਦੇ ਤਿਤੁ ਸਾਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥

गुरमुखि सबदि सिञापदे तितु साचै दरबारि ॥

Guramukhi sabađi siņaapađe ŧiŧu saachai đarabaari ||

Through the Word of the Shabad, the Gurmukhs gain recognition in that Court of the True Lord.

ਸਚਾ ਸਉਦਾ ਖਰਚੁ ਸਚੁ ਅੰਤਰਿ ਪਿਰਮੁ ਪਿਆਰੁ ॥

सचा सउदा खरचु सचु अंतरि पिरमु पिआरु ॥

Sachaa saūđaa kharachu sachu ânŧŧari piramu piâaru ||

The True Name is their merchandise, the True Name is their expenditure; the Love of their Beloved fills their inner beings.

ਜਮਕਾਲੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵਈ ਆਪਿ ਬਖਸੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥

जमकालु नेड़ि न आवई आपि बखसे करतारि ॥

Jamakaalu neɍi na âavaëe âapi bakhase karaŧaari ||

The Messenger of Death does not even approach them; the Creator Lord Himself forgives them.

ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਰਤੇ ਸੇ ਧਨਵੰਤ ਹੈਨਿ ਨਿਰਧਨੁ ਹੋਰੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥੨੬॥

नानक नाम रते से धनवंत हैनि निरधनु होरु संसारु ॥२६॥

Naanak naam raŧe se đhanavanŧŧ haini nirađhanu horu sanssaaru ||26||

O Nanak, they alone are wealthy, who are imbued with the Naam; the rest of the world is poor. ||26||


ਜਨ ਕੀ ਟੇਕ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਠਵਰ ਨ ਠਾਉ ॥

जन की टेक हरि नामु हरि बिनु नावै ठवर न ठाउ ॥

Jan kee tek hari naamu hari binu naavai thavar na thaaū ||

The Lord's Name is the Support of the Lord's humble servants. Without the Lord's Name, the there is no other place, no place of rest.

ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਉ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਉ ॥

गुरमती नाउ मनि वसै सहजे सहजि समाउ ॥

Guramaŧee naaū mani vasai sahaje sahaji samaaū ||

Following the Guru's Teachings, the Name abides in the mind, and one is intuitively, automatically absorbed in the Lord.

ਵਡਭਾਗੀ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਅਹਿਨਿਸਿ ਲਾਗਾ ਭਾਉ ॥

वडभागी नामु धिआइआ अहिनिसि लागा भाउ ॥

Vadabhaagee naamu đhiâaīâa âhinisi laagaa bhaaū ||

Those with great good fortune meditate on the Naam; night and day, they embrace love for the Name.

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਮੰਗੈ ਧੂੜਿ ਤਿਨ ਹਉ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੈ ਜਾਉ ॥੨੭॥

जन नानकु मंगै धूड़ि तिन हउ सद कुरबाणै जाउ ॥२७॥

Jan naanaku manggai đhooɍi ŧin haū sađ kurabaañai jaaū ||27||

Servant Nanak begs for the dust of their feet; I am forever a sacrifice to them. ||27||


ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਮੇਦਨੀ ਤਿਸਨਾ ਜਲਤੀ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ॥

लख चउरासीह मेदनी तिसना जलती करे पुकार ॥

Lakh chaūraaseeh međanee ŧisanaa jalaŧee kare pukaar ||

The 8.4 million species of beings burn in desire and cry in pain.

ਇਹੁ ਮੋਹੁ ਮਾਇਆ ਸਭੁ ਪਸਰਿਆ ਨਾਲਿ ਚਲੈ ਨ ਅੰਤੀ ਵਾਰ ॥

इहु मोहु माइआ सभु पसरिआ नालि चलै न अंती वार ॥

Īhu mohu maaīâa sabhu pasariâa naali chalai na ânŧŧee vaar ||

All this show of emotional attachment to Maya shall not go with you at that very last instant.

ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਸਾਂਤਿ ਨ ਆਵਈ ਕਿਸੁ ਆਗੈ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰ ॥

बिनु हरि सांति न आवई किसु आगै करी पुकार ॥

Binu hari saanŧi na âavaëe kisu âagai karee pukaar ||

Without the Lord, peace and tranquility do not come; unto whom should we go and complain?

ਵਡਭਾਗੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ਬੂਝਿਆ ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿਚਾਰੁ ॥

वडभागी सतिगुरु पाइआ बूझिआ ब्रहमु बिचारु ॥

Vadabhaagee saŧiguru paaīâa boojhiâa brhamu bichaaru ||

By great good fortune, one meets the True Guru, and comes to understand the contemplation of God.

ਤਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਸਭ ਬੁਝਿ ਗਈ ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥੨੮॥

तिसना अगनि सभ बुझि गई जन नानक हरि उरि धारि ॥२८॥

Ŧisanaa âgani sabh bujhi gaëe jan naanak hari ūri đhaari ||28||

The fire of desire is totally extinguished, O servant Nanak, enshrining the Lord within the heart. ||28||


ਅਸੀ ਖਤੇ ਬਹੁਤੁ ਕਮਾਵਦੇ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥

असी खते बहुतु कमावदे अंतु न पारावारु ॥

Âsee khaŧe bahuŧu kamaavađe ânŧŧu na paaraavaaru ||

I make so many mistakes, there is no end or limit to them.

ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਕੈ ਬਖਸਿ ਲੈਹੁ ਹਉ ਪਾਪੀ ਵਡ ਗੁਨਹਗਾਰੁ ॥

हरि किरपा करि कै बखसि लैहु हउ पापी वड गुनहगारु ॥

Hari kirapaa kari kai bakhasi laihu haū paapee vad gunahagaaru ||

O Lord, please be merciful and forgive me; I am a sinner, a great offender.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਲੇਖੈ ਵਾਰ ਨ ਆਵਈ ਤੂੰ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਵਣਹਾਰੁ ॥

हरि जीउ लेखै वार न आवई तूं बखसि मिलावणहारु ॥

Hari jeeū lekhai vaar na âavaëe ŧoonn bakhasi milaavañahaaru ||

O Dear Lord, if You made an account of my mistakes, my turn to be forgiven would not even come. Please forgive me, and unite me with Yourself.

ਗੁਰ ਤੁਠੈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਲਿਆ ਸਭ ਕਿਲਵਿਖ ਕਟਿ ਵਿਕਾਰ ॥

गुर तुठै हरि प्रभु मेलिआ सभ किलविख कटि विकार ॥

Gur ŧuthai hari prbhu meliâa sabh kilavikh kati vikaar ||

The Guru, in His Pleasure, has united me with the Lord God; He has cut away all my sinful mistakes.

ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਤਿਨੑ ਜੈਕਾਰੁ ॥੨੯॥

जिना हरि हरि नामु धिआइआ जन नानक तिन्ह जैकारु ॥२९॥

Jinaa hari hari naamu đhiâaīâa jan naanak ŧinʱ jaikaaru ||29||

Servant Nanak celebrates the victory of those who meditate on the Name of the Lord, Har, Har. ||29||


ਵਿਛੁੜਿ ਵਿਛੁੜਿ ਜੋ ਮਿਲੇ ਸਤਿਗੁਰ ਕੇ ਭੈ ਭਾਇ ॥

विछुड़ि विछुड़ि जो मिले सतिगुर के भै भाइ ॥

Vichhuɍi vichhuɍi jo mile saŧigur ke bhai bhaaī ||

Those who have been separated and alienated from the Lord are united with Him again, through the Fear and the Love of the True Guru.

ਜਨਮ ਮਰਣ ਨਿਹਚਲੁ ਭਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥

जनम मरण निहचलु भए गुरमुखि नामु धिआइ ॥

Janam marañ nihachalu bhaē guramukhi naamu đhiâaī ||

They escape the cycle of birth and death, and, as Gurmukh, they meditate on the Naam, the Name of the Lord.

ਗੁਰ ਸਾਧੂ ਸੰਗਤਿ ਮਿਲੈ ਹੀਰੇ ਰਤਨ ਲਭੰਨੑਿ ॥

गुर साधू संगति मिलै हीरे रतन लभंन्हि ॥

Gur saađhoo sanggaŧi milai heere raŧan labhannʱi ||

Joining the Saadh Sangat, the Guru's Congregation, the diamonds and jewels are obtained.

ਨਾਨਕ ਲਾਲੁ ਅਮੋਲਕਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਜਿ ਲਹੰਨੑਿ ॥੩੦॥

नानक लालु अमोलका गुरमुखि खोजि लहंन्हि ॥३०॥

Naanak laalu âmolakaa guramukhi khoji lahannʱi ||30||

O Nanak, the jewel is priceless; the Gurmukhs seek and find it. ||30||


ਮਨਮੁਖ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਧਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਧਿਗੁ ਵਾਸੁ ॥

मनमुख नामु न चेतिओ धिगु जीवणु धिगु वासु ॥

Manamukh naamu na cheŧiõ đhigu jeevañu đhigu vaasu ||

The self-willed manmukhs do not even think of the Naam. Cursed are their lives, and cursed are their homes.

ਜਿਸ ਦਾ ਦਿਤਾ ਖਾਣਾ ਪੈਨਣਾ ਸੋ ਮਨਿ ਨ ਵਸਿਓ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥

जिस दा दिता खाणा पैनणा सो मनि न वसिओ गुणतासु ॥

Jis đaa điŧaa khaañaa painañaa so mani na vasiõ guñaŧaasu ||

That Lord who gives them so much to eat and wear - they do not enshrine that Lord, the Treasure of Virtue, in their minds.

ਇਹੁ ਮਨੁ ਸਬਦਿ ਨ ਭੇਦਿਓ ਕਿਉ ਹੋਵੈ ਘਰ ਵਾਸੁ ॥

इहु मनु सबदि न भेदिओ किउ होवै घर वासु ॥

Īhu manu sabađi na bheđiõ kiū hovai ghar vaasu ||

This mind is not pierced by the Word of the Shabad; how can it come to dwell in its true home?

ਮਨਮੁਖੀਆ ਦੋਹਾਗਣੀ ਆਵਣ ਜਾਣਿ ਮੁਈਆਸੁ ॥

मनमुखीआ दोहागणी आवण जाणि मुईआसु ॥

Manamukheeâa đohaagañee âavañ jaañi muëeâasu ||

The self-willed manmukhs are like discarded brides, ruined by coming and going in the cycle of reincarnation.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਸੁਹਾਗੁ ਹੈ ਮਸਤਕਿ ਮਣੀ ਲਿਖਿਆਸੁ ॥

गुरमुखि नामु सुहागु है मसतकि मणी लिखिआसु ॥

Guramukhi naamu suhaagu hai masaŧaki mañee likhiâasu ||

The Gurmukhs are embellished and exalted by the Naam, the Name of the Lord; the jewel of destiny is engraved upon their foreheads.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਉਰਿ ਧਾਰਿਆ ਹਰਿ ਹਿਰਦੈ ਕਮਲ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ॥

हरि हरि नामु उरि धारिआ हरि हिरदै कमल प्रगासु ॥

Hari hari naamu ūri đhaariâa hari hirađai kamal prgaasu ||

They enshrine the Name of the Lord, Har, Har, within their hearts; the Lord illumines their heart-lotus.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਆਪਣਾ ਹਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਾਸੁ ॥

सतिगुरु सेवनि आपणा हउ सद बलिहारी तासु ॥

Saŧiguru sevani âapañaa haū sađ balihaaree ŧaasu ||

I am forever a sacrifice to those who serve their True Guru.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਜਿਨ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ॥੩੧॥

नानक तिन मुख उजले जिन अंतरि नामु प्रगासु ॥३१॥

Naanak ŧin mukh ūjale jin ânŧŧari naamu prgaasu ||31||

O Nanak, radiant and bright are the faces of those whose inner beings are illuminated with the Light of the Naam. ||31||


ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਸੋਈ ਜਨੁ ਸਿਝੈ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥

सबदि मरै सोई जनु सिझै बिनु सबदै मुकति न होई ॥

Sabađi marai soëe janu sijhai binu sabađai mukaŧi na hoëe ||

Those who die in the Word of the Shabad are saved. Without the Shabad, no one is liberated.

ਭੇਖ ਕਰਹਿ ਬਹੁ ਕਰਮ ਵਿਗੁਤੇ ਭਾਇ ਦੂਜੈ ਪਰਜ ਵਿਗੋਈ ॥

भेख करहि बहु करम विगुते भाइ दूजै परज विगोई ॥

Bhekh karahi bahu karam viguŧe bhaaī đoojai paraj vigoëe ||

They wear religious robes and perform all sorts of rituals, but they are ruined; in the love of duality, their world is ruined.

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਉ ਨ ਪਾਈਐ ਜੇ ਸਉ ਲੋਚੈ ਕੋਈ ॥੩੨॥

नानक बिनु सतिगुर नाउ न पाईऐ जे सउ लोचै कोई ॥३२॥

Naanak binu saŧigur naaū na paaëeâi je saū lochai koëe ||32||

O Nanak, without the True Guru, the Name is not obtained, even though one may long for it hundreds of times. ||32||


ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਉ ਅਤਿ ਵਡ ਊਚਾ ਊਚੀ ਹੂ ਊਚਾ ਹੋਈ ॥

हरि का नाउ अति वड ऊचा ऊची हू ऊचा होई ॥

Hari kaa naaū âŧi vad ǖchaa ǖchee hoo ǖchaa hoëe ||

The Name of the Lord is utterly great, lofty and high, the highest of the high.

ਅਪੜਿ ਕੋਇ ਨ ਸਕਈ ਜੇ ਸਉ ਲੋਚੈ ਕੋਈ ॥

अपड़ि कोइ न सकई जे सउ लोचै कोई ॥

Âpaɍi koī na sakaëe je saū lochai koëe ||

No one can climb up to it, even though one may long for it, hundreds of times.

ਮੁਖਿ ਸੰਜਮ ਹਛਾ ਨ ਹੋਵਈ ਕਰਿ ਭੇਖ ਭਵੈ ਸਭ ਕੋਈ ॥

मुखि संजम हछा न होवई करि भेख भवै सभ कोई ॥

Mukhi sanjjam hachhaa na hovaëe kari bhekh bhavai sabh koëe ||

Speaking about self-discipline, no one become pure; everyone walks around wearing religious robes.

ਗੁਰ ਕੀ ਪਉੜੀ ਜਾਇ ਚੜੈ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਈ ॥

गुर की पउड़ी जाइ चड़ै करमि परापति होई ॥

Gur kee paūɍee jaaī chaɍai karami paraapaŧi hoëe ||

Those blessed by the karma of good deeds go and climb the ladder of the Guru.

ਅੰਤਰਿ ਆਇ ਵਸੈ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰੈ ਕੋਇ ॥

अंतरि आइ वसै गुर सबदु वीचारै कोइ ॥

Ânŧŧari âaī vasai gur sabađu veechaarai koī ||

The Lord comes and dwells within that one who contemplates the Word of the Guru's Shabad.

ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਮਨੁ ਮਾਨੀਐ ਸਾਚੇ ਸਾਚੀ ਸੋਇ ॥੩੩॥

नानक सबदि मरै मनु मानीऐ साचे साची सोइ ॥३३॥

Naanak sabađi marai manu maaneeâi saache saachee soī ||33||

O Nanak, when someone dies in the Word of the Shabad, the mind is pleased and appeased. True is the reputation of those who are true. ||33||


ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਦੁਖੁ ਸਾਗਰੁ ਹੈ ਬਿਖੁ ਦੁਤਰੁ ਤਰਿਆ ਨ ਜਾਇ ॥

माइआ मोहु दुखु सागरु है बिखु दुतरु तरिआ न जाइ ॥

Maaīâa mohu đukhu saagaru hai bikhu đuŧaru ŧariâa na jaaī ||

Emotional attachment to Maya is a treacherous ocean of pain and poison, which cannot be crossed.

ਮੇਰਾ ਮੇਰਾ ਕਰਦੇ ਪਚਿ ਮੁਏ ਹਉਮੈ ਕਰਤ ਵਿਹਾਇ ॥

मेरा मेरा करदे पचि मुए हउमै करत विहाइ ॥

Meraa meraa karađe pachi muē haūmai karaŧ vihaaī ||

Screaming, ""Mine, mine!"", they rot and die; they pass their lives in egotism.

ਮਨਮੁਖਾ ਉਰਵਾਰੁ ਨ ਪਾਰੁ ਹੈ ਅਧ ਵਿਚਿ ਰਹੇ ਲਪਟਾਇ ॥

मनमुखा उरवारु न पारु है अध विचि रहे लपटाइ ॥

Manamukhaa ūravaaru na paaru hai âđh vichi rahe lapataaī ||

The self-willed manmukhs are in limbo, neither on this side, nor the other; they are stuck in the middle.

ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਕਮਾਵਣਾ ਕਰਣਾ ਕਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥

जो धुरि लिखिआ सु कमावणा करणा कछू न जाइ ॥

Jo đhuri likhiâa su kamaavañaa karañaa kachhoo na jaaī ||

They act as they are pre-destined; they cannot do anything else.

ਗੁਰਮਤੀ ਗਿਆਨੁ ਰਤਨੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਭੁ ਦੇਖਿਆ ਬ੍ਰਹਮੁ ਸੁਭਾਇ ॥

गुरमती गिआनु रतनु मनि वसै सभु देखिआ ब्रहमु सुभाइ ॥

Guramaŧee giâanu raŧanu mani vasai sabhu đekhiâa brhamu subhaaī ||

Following the Guru's Teachings, the jewel of spiritual wisdom abides in the mind, and then God is easily seen in all.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੋਹਿਥੈ ਵਡਭਾਗੀ ਚੜੈ ਤੇ ਭਉਜਲਿ ਪਾਰਿ ਲੰਘਾਇ ॥੩੪॥

नानक सतिगुरि बोहिथै वडभागी चड़ै ते भउजलि पारि लंघाइ ॥३४॥

Naanak saŧiguri bohiŧhai vadabhaagee chaɍai ŧe bhaūjali paari langghaaī ||34||

O Nanak, the very fortunate ones embark on the Boat of the True Guru; they are carried across the terrifying world-ocean. ||34||


ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਦਾਤਾ ਕੋ ਨਹੀ ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੇਇ ਆਧਾਰੁ ॥

बिनु सतिगुर दाता को नही जो हरि नामु देइ आधारु ॥

Binu saŧigur đaaŧaa ko nahee jo hari naamu đeī âađhaaru ||

Without the True Guru, there is no giver who can bestow the Support of the Lord's Name.

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਨਾਉ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਦਾ ਰਹੈ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥

गुर किरपा ते नाउ मनि वसै सदा रहै उरि धारि ॥

Gur kirapaa ŧe naaū mani vasai sađaa rahai ūri đhaari ||

By Guru's Grace, the Name comes to dwell in the mind; keep it enshrined in your heart.

ਤਿਸਨਾ ਬੁਝੈ ਤਿਪਤਿ ਹੋਇ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰਿ ॥

तिसना बुझै तिपति होइ हरि कै नाइ पिआरि ॥

Ŧisanaa bujhai ŧipaŧi hoī hari kai naaī piâari ||

The fire of desire is extinguished, and one finds satisfaction, through the Love of the Name of the Lord.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਅਪਨੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥੩੫॥

नानक गुरमुखि पाईऐ हरि अपनी किरपा धारि ॥३५॥

Naanak guramukhi paaëeâi hari âpanee kirapaa đhaari ||35||

O Nanak, the Gurmukh finds the Lord, when He showers His Mercy. ||35||


ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਜਗਤੁ ਬਰਲਿਆ ਕਹਣਾ ਕਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥

बिनु सबदै जगतु बरलिआ कहणा कछू न जाइ ॥

Binu sabađai jagaŧu baraliâa kahañaa kachhoo na jaaī ||

Without the Shabad, the world is so insane, that it cannot even be described.

ਹਰਿ ਰਖੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਸਬਦਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

हरि रखे से उबरे सबदि रहे लिव लाइ ॥

Hari rakhe se ūbare sabađi rahe liv laaī ||

Those who are protected by the Lord are saved; they remain lovingly attuned to the Word of the Shabad.

ਨਾਨਕ ਕਰਤਾ ਸਭ ਕਿਛੁ ਜਾਣਦਾ ਜਿਨਿ ਰਖੀ ਬਣਤ ਬਣਾਇ ॥੩੬॥

नानक करता सभ किछु जाणदा जिनि रखी बणत बणाइ ॥३६॥

Naanak karaŧaa sabh kichhu jaañađaa jini rakhee bañaŧ bañaaī ||36||

O Nanak, the Creator who made this making knows everything. ||36||


ਹੋਮ ਜਗ ਸਭਿ ਤੀਰਥਾ ਪੜ੍ਹ੍ਹਿ ਪੰਡਿਤ ਥਕੇ ਪੁਰਾਣ ॥

होम जग सभि तीरथा पड़्हि पंडित थके पुराण ॥

Hom jag sabhi ŧeeraŧhaa paɍʱi panddiŧ ŧhake puraañ ||

The Pandits, the religious scholars, have grown weary of making fire-offerings and sacrifices, making pilgrimages to all the sacred shrines, and reading the Puraanas.

ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਨ ਮਿਟਈ ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ॥

बिखु माइआ मोहु न मिटई विचि हउमै आवणु जाणु ॥

Bikhu maaīâa mohu na mitaëe vichi haūmai âavañu jaañu ||

But they cannot get rid of the poison of emotional attachment to Maya; they continue to come and go in egotism.

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਮਲੁ ਉਤਰੀ ਹਰਿ ਜਪਿਆ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥

सतिगुर मिलिऐ मलु उतरी हरि जपिआ पुरखु सुजाणु ॥

Saŧigur miliâi malu ūŧaree hari japiâa purakhu sujaañu ||

Meeting with the True Guru, one's filth is washed off, meditating on the Lord, the Primal Being, the All-knowing One.

ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੇਵਿਆ ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥੩੭॥

जिना हरि हरि प्रभु सेविआ जन नानकु सद कुरबाणु ॥३७॥

Jinaa hari hari prbhu seviâa jan naanaku sađ kurabaañu ||37||

Servant Nanak is forever a sacrifice to those who serve their Lord God. ||37||


ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਬਹੁ ਚਿਤਵਦੇ ਬਹੁ ਆਸਾ ਲੋਭੁ ਵਿਕਾਰ ॥

माइआ मोहु बहु चितवदे बहु आसा लोभु विकार ॥

Maaīâa mohu bahu chiŧavađe bahu âasaa lobhu vikaar ||

Mortals give great thought to Maya and emotional attachment; they harbor great hopes, in greed and corruption.

ਮਨਮੁਖਿ ਅਸਥਿਰੁ ਨਾ ਥੀਐ ਮਰਿ ਬਿਨਸਿ ਜਾਇ ਖਿਨ ਵਾਰ ॥

मनमुखि असथिरु ना थीऐ मरि बिनसि जाइ खिन वार ॥

Manamukhi âsaŧhiru naa ŧheeâi mari binasi jaaī khin vaar ||

The self-willed manmukhs do not become steady and stable; they die and are gone in an instant.

ਵਡ ਭਾਗੁ ਹੋਵੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਹਉਮੈ ਤਜੈ ਵਿਕਾਰ ॥

वड भागु होवै सतिगुरु मिलै हउमै तजै विकार ॥

Vad bhaagu hovai saŧiguru milai haūmai ŧajai vikaar ||

Only those who are blessed with great good fortune meet the True Guru, and leave behind their egotism and corruption.

ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਜਪਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰ ॥੩੮॥

हरि नामा जपि सुखु पाइआ जन नानक सबदु वीचार ॥३८॥

Hari naamaa japi sukhu paaīâa jan naanak sabađu veechaar ||38||

Chanting the Name of the Lord, they find peace; servant Nanak contemplates the Word of the Shabad. ||38||


ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥

बिनु सतिगुर भगति न होवई नामि न लगै पिआरु ॥

Binu saŧigur bhagaŧi na hovaëe naami na lagai piâaru ||

Without the True Guru, there is no devotional worship, and no love of the Naam, the Name of the Lord.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿਆ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥੩੯॥

जन नानक नामु अराधिआ गुर कै हेति पिआरि ॥३९॥

Jan naanak naamu âraađhiâa gur kai heŧi piâari ||39||

Servant Nanak worships and adores the Naam, with love and affection for the Guru. ||39||


ਲੋਭੀ ਕਾ ਵੇਸਾਹੁ ਨ ਕੀਜੈ ਜੇ ਕਾ ਪਾਰਿ ਵਸਾਇ ॥

लोभी का वेसाहु न कीजै जे का पारि वसाइ ॥

Lobhee kaa vesaahu na keejai je kaa paari vasaaī ||

Do not trust greedy people, if you can avoid doing so.

ਅੰਤਿ ਕਾਲਿ ਤਿਥੈ ਧੁਹੈ ਜਿਥੈ ਹਥੁ ਨ ਪਾਇ ॥

अंति कालि तिथै धुहै जिथै हथु न पाइ ॥

Ânŧŧi kaali ŧiŧhai đhuhai jiŧhai haŧhu na paaī ||

At the very last moment, they will deceive you there, where no one will be able to lend a helping hand.

ਮਨਮੁਖ ਸੇਤੀ ਸੰਗੁ ਕਰੇ ਮੁਹਿ ਕਾਲਖ ਦਾਗੁ ਲਗਾਇ ॥

मनमुख सेती संगु करे मुहि कालख दागु लगाइ ॥

Manamukh seŧee sanggu kare muhi kaalakh đaagu lagaaī ||

Whoever associates with the self-willed manmukhs, will have his face blackened and dirtied.

ਮੁਹ ਕਾਲੇ ਤਿਨੑ ਲੋਭੀਆਂ ਜਾਸਨਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ॥

मुह काले तिन्ह लोभीआं जासनि जनमु गवाइ ॥

Muh kaale ŧinʱ lobheeâan jaasani janamu gavaaī ||

Black are the faces of those greedy people; they lose their lives, and leave in disgrace.

ਸਤਸੰਗਤਿ ਹਰਿ ਮੇਲਿ ਪ੍ਰਭ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

सतसंगति हरि मेलि प्रभ हरि नामु वसै मनि आइ ॥

Saŧasanggaŧi hari meli prbh hari naamu vasai mani âaī ||

O Lord, let me join the Sat Sangat, the True Congregation; may the Name of the Lord God abide in my mind.

ਜਨਮ ਮਰਨ ਕੀ ਮਲੁ ਉਤਰੈ ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਇ ॥੪੦॥

जनम मरन की मलु उतरै जन नानक हरि गुन गाइ ॥४०॥

Janam maran kee malu ūŧarai jan naanak hari gun gaaī ||40||

The filth and pollution of birth and death is washed away, O servant Nanak, singing the Glorious Praises of the Lord. ||40||


ਧੁਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਕਰਤੈ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਮੇਟਣਾ ਨ ਜਾਇ ॥

धुरि हरि प्रभि करतै लिखिआ सु मेटणा न जाइ ॥

Đhuri hari prbhi karaŧai likhiâa su metañaa na jaaī ||

Whatever is pre-destined by the Lord God Creator, cannot be erased.

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਿ ਕਰੇ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥

जीउ पिंडु सभु तिस दा प्रतिपालि करे हरि राइ ॥

Jeeū pinddu sabhu ŧis đaa prŧipaali kare hari raaī ||

Body and soul are all His. The Sovereign Lord King cherishes all.

ਚੁਗਲ ਨਿੰਦਕ ਭੁਖੇ ਰੁਲਿ ਮੁਏ ਏਨਾ ਹਥੁ ਨ ਕਿਥਾਊ ਪਾਇ ॥

चुगल निंदक भुखे रुलि मुए एना हथु न किथाऊ पाइ ॥

Chugal ninđđak bhukhe ruli muē ēnaa haŧhu na kiŧhaaǖ paaī ||

The gossipers and slanderers shall remain hungry and die, rolling in the dust; their hands cannot reach anywhere.

ਬਾਹਰਿ ਪਾਖੰਡ ਸਭ ਕਰਮ ਕਰਹਿ ਮਨਿ ਹਿਰਦੈ ਕਪਟੁ ਕਮਾਇ ॥

बाहरि पाखंड सभ करम करहि मनि हिरदै कपटु कमाइ ॥

Baahari paakhandd sabh karam karahi mani hirađai kapatu kamaaī ||

Outwardly, they do all the proper deeds, but they are hypocrites; in their minds and hearts, they practice deception and fraud.

ਖੇਤਿ ਸਰੀਰਿ ਜੋ ਬੀਜੀਐ ਸੋ ਅੰਤਿ ਖਲੋਆ ਆਇ ॥

खेति सरीरि जो बीजीऐ सो अंति खलोआ आइ ॥

Kheŧi sareeri jo beejeeâi so ânŧŧi khaloâa âaī ||

Whatever is planted in the farm of the body, shall come and stand before them in the end.

ਨਾਨਕ ਕੀ ਪ੍ਰਭ ਬੇਨਤੀ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇ ॥੪੧॥

नानक की प्रभ बेनती हरि भावै बखसि मिलाइ ॥४१॥

Naanak kee prbh benaŧee hari bhaavai bakhasi milaaī ||41||

Nanak offers this prayer: O Lord God, please forgive me, and unite me with Yourself. ||41||


ਮਨ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ਨ ਸੁਝਈ ਨਾ ਸੁਝੈ ਦਰਬਾਰੁ ॥

मन आवण जाणु न सुझई ना सुझै दरबारु ॥

Man âavañ jaañu na sujhaëe naa sujhai đarabaaru ||

The mortal being does not understand the comings and goings of reincarnation; he does not see the Court of the Lord.

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਪਲੇਟਿਆ ਅੰਤਰਿ ਅਗਿਆਨੁ ਗੁਬਾਰੁ ॥

माइआ मोहि पलेटिआ अंतरि अगिआनु गुबारु ॥

Maaīâa mohi paletiâa ânŧŧari âgiâanu gubaaru ||

He is wrapped up in emotional attachment and Maya, and within his being is the darkness of ignorance.

ਤਬ ਨਰੁ ਸੁਤਾ ਜਾਗਿਆ ਸਿਰਿ ਡੰਡੁ ਲਗਾ ਬਹੁ ਭਾਰੁ ॥

तब नरु सुता जागिआ सिरि डंडु लगा बहु भारु ॥

Ŧab naru suŧaa jaagiâa siri danddu lagaa bahu bhaaru ||

The sleeping person wakes, only when he is hit on the head by a heavy club.

ਗੁਰਮੁਖਾਂ ਕਰਾਂ ਉਪਰਿ ਹਰਿ ਚੇਤਿਆ ਸੇ ਪਾਇਨਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

गुरमुखां करां उपरि हरि चेतिआ से पाइनि मोख दुआरु ॥

Guramukhaan karaan ūpari hari cheŧiâa se paaīni mokh đuâaru ||

The Gurmukhs dwell upon the Lord; they find the door of salvation.

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਓਹਿ ਉਧਰੇ ਸਭ ਕੁਟੰਬ ਤਰੇ ਪਰਵਾਰ ॥੪੨॥

नानक आपि ओहि उधरे सभ कुट्मब तरे परवार ॥४२॥

Naanak âapi õhi ūđhare sabh kutambb ŧare paravaar ||42||

O Nanak, they themselves are saved, and all their relatives are carried across as well. ||42||


ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਸੋ ਮੁਆ ਜਾਪੈ ॥

सबदि मरै सो मुआ जापै ॥

Sabađi marai so muâa jaapai ||

Whoever dies in the Word of the Shabad, is known to be truly dead.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਰਸਿ ਧ੍ਰਾਪੈ ॥

गुर परसादी हरि रसि ध्रापै ॥

Gur parasaađee hari rasi đhraapai ||

By Guru's Grace, the mortal is satisfied by the sublime essence of the Lord.

ਹਰਿ ਦਰਗਹਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸਿਞਾਪੈ ॥

हरि दरगहि गुर सबदि सिञापै ॥

Hari đaragahi gur sabađi siņaapai ||

Through the Word of the Guru's Shabad, he is recognized in the Court of the Lord.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਮੁਆ ਹੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

बिनु सबदै मुआ है सभु कोइ ॥

Binu sabađai muâa hai sabhu koī ||

Without the Shabad, everyone is dead.

ਮਨਮੁਖੁ ਮੁਆ ਅਪੁਨਾ ਜਨਮੁ ਖੋਇ ॥

मनमुखु मुआ अपुना जनमु खोइ ॥

Manamukhu muâa âpunaa janamu khoī ||

The self-willed manmukh dies; his life is wasted.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਹਿ ਅੰਤਿ ਦੁਖੁ ਰੋਇ ॥

हरि नामु न चेतहि अंति दुखु रोइ ॥

Hari naamu na cheŧahi ânŧŧi đukhu roī ||

Those who do not remember the Name of the Lord, shall cry in pain in the end.

ਨਾਨਕ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਇ ॥੪੩॥

नानक करता करे सु होइ ॥४३॥

Naanak karaŧaa kare su hoī ||43||

O Nanak, whatever the Creator Lord does, comes to pass. ||43||



200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates