Ang 587, Guru Granth Sahib ji, Hindi Punjabi English


Download SGGS PDF Daily Updates

Gurbani LangMeanings
Punjabi Punjabi meaning
Hindi ---
English English meaning
Info (Author Raag Bani Ang Page)

ਦੁਖਿ ਲਗੈ ਘਰਿ ਘਰਿ ਫਿਰੈ ਅਗੈ ਦੂਣੀ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥

दुखि लगै घरि घरि फिरै अगै दूणी मिलै सजाइ ॥

Đukhi lagai ghari ghari phirai âgai đooñee milai sajaaī ||

(ਭੇਖੀ ਸਾਧੂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ) ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਕਲਪਦਾ ਹੈ, ਘਰ ਘਰ ਭਟਕਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਇਸ ਨਾਲੋਂ ਭੀ ਵਧੀਕ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤਦਾ ਹੈ ।

Afflicted with pain, he wanders from house to house, and in the world hereafter, he receives double punishment.

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਅੰਦਰਿ ਸਹਜੁ ਨ ਆਇਓ ਸਹਜੇ ਹੀ ਲੈ ਖਾਇ ॥

अंदरि सहजु न आइओ सहजे ही लै खाइ ॥

Ânđđari sahaju na âaīõ sahaje hee lai khaaī ||

ਭੇਖੀ ਸਾਧੂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਜਿਸ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਪਾਸੋਂ ਮਿਲੇ, ਲੈ ਕੇ ਖਾ ਲਏ (ਭਾਵ, ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਏ);

Peace does not come to his heart - he is not content to eat what comes his way.

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਮਨਹਠਿ ਜਿਸ ਤੇ ਮੰਗਣਾ ਲੈਣਾ ਦੁਖੁ ਮਨਾਇ ॥

मनहठि जिस ते मंगणा लैणा दुखु मनाइ ॥

Manahathi jis ŧe manggañaa laiñaa đukhu manaaī ||

ਪਰ ਮਨ ਦੇ ਹਠ ਦੇ ਆਸਰੇ (ਭਿੱਖਿਆ) ਮੰਗਿਆਂ (ਦੋਹੀਂ ਧਿਰੀਂ) ਕਲੇਸ਼ ਪੈਦਾ ਕਰ ਕੇ ਹੀ ਭਿੱਖਿਆ ਲਈਦੀ ਹੈ ।

With his stubborn mind, he begs, and grabs, and annoys those who give.

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਇਸੁ ਭੇਖੈ ਥਾਵਹੁ ਗਿਰਹੋ ਭਲਾ ਜਿਥਹੁ ਕੋ ਵਰਸਾਇ ॥

इसु भेखै थावहु गिरहो भला जिथहु को वरसाइ ॥

Īsu bhekhai ŧhaavahu giraho bhalaa jiŧhahu ko varasaaī ||

ਇਸ ਭੇਖ ਨਾਲੋਂ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਥੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਆਸ ਪੂਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ।

Instead of wearing these beggar's robes, it is better to be a householder, and give to others.

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਤਿਨਾ ਸੋਝੀ ਪਈ ਦੂਜੈ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥

सबदि रते तिना सोझी पई दूजै भरमि भुलाइ ॥

Sabađi raŧe ŧinaa sojhee paëe đoojai bharami bhulaaī ||

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਰੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਸੂਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਫਸੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਟਕਦੇ ਹਨ ।

Those who are attuned to the Word of the Shabad, acquire understanding; the others wander, deluded by doubt.

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਕਮਾਵਣਾ ਕਹਣਾ ਕਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥

पइऐ किरति कमावणा कहणा कछू न जाइ ॥

Paīâi kiraŧi kamaavañaa kahañaa kachhoo na jaaī ||

ਪਿਛਲੇ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ (ਦੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ) ਦੀ ਕਾਰ ਕਮਾਉਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ । ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਕੀ ਆਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ?

They act according to their past actions; it is useless to talk to them.

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਨਾਨਕ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵਹਿ ਸੇ ਭਲੇ ਜਿਨ ਕੀ ਪਤਿ ਪਾਵਹਿ ਥਾਇ ॥੧॥

नानक जो तिसु भावहि से भले जिन की पति पावहि थाइ ॥१॥

Naanak jo ŧisu bhaavahi se bhale jin kee paŧi paavahi ŧhaaī ||1||

ਹੇ ਨਾਨਕ! ਜੋ ਜੀਵ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਚੰਗੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਥਾਂਇ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਲਾਜ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ) ॥੧॥

O Nanak, those who are pleasing unto the Lord are good; He upholds their honor. ||1||

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੇਵਿਐ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥

सतिगुरि सेविऐ सदा सुखु जनम मरण दुखु जाइ ॥

Saŧiguri seviâi sađaa sukhu janam marañ đukhu jaaī ||

ਗੁਰੂ ਦੇ ਦੱਸੇ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਤੁਰਿਆਂ ਸਦਾ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਮਣ-ਮਰਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੁਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,

Serving the True Guru, one finds a lasting peace; the pains of birth and death are removed.

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਚਿੰਤਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਵਈ ਅਚਿੰਤੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

चिंता मूलि न होवई अचिंतु वसै मनि आइ ॥

Chinŧŧaa mooli na hovaëe âchinŧŧu vasai mani âaī ||

ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਉੱਕਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ (ਕਿਉਂਕਿ) ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਪ੍ਰਭੂ ਮਨ ਵਿਚ ਆ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ।

He is not troubled by anxiety, and the carefree Lord comes to dwell in the mind.

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਅੰਤਰਿ ਤੀਰਥੁ ਗਿਆਨੁ ਹੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਬੁਝਾਇ ॥

अंतरि तीरथु गिआनु है सतिगुरि दीआ बुझाइ ॥

Ânŧŧari ŧeeraŧhu giâanu hai saŧiguri đeeâa bujhaaī ||

ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੇ ਇਸ ਸਮਝ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਗਿਆਨ (-ਰੂਪ) ਤੀਰਥ ਹੈ ।

Deep within himself, is the sacred shrine of spiritual wisdom, revealed by the True Guru.

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਮੈਲੁ ਗਈ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰਿ ਤੀਰਥਿ ਨਾਇ ॥

मैलु गई मनु निरमलु होआ अम्रित सरि तीरथि नाइ ॥

Mailu gaëe manu niramalu hoâa âmmmriŧ sari ŧeeraŧhi naaī ||

ਜੋ ਨਾਮ-ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਤੀਰਥ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ ਉਸ ਦੀ (ਮਨ ਦੇ ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੀ) ਮੈਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮਨ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।

His filth is removed, and his soul becomes immaculately pure, bathing in the sacred shrine, the pool of Ambrosial Nectar.

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਸਜਣ ਮਿਲੇ ਸਜਣਾ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਇ ॥

सजण मिले सजणा सचै सबदि सुभाइ ॥

Sajañ mile sajañaa sachai sabađi subhaaī ||

ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸੱਚੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਸਤਸੰਗੀਆਂ ਨੂੰ ਸਤਸੰਗੀ ਆ ਮਿਲਦੇ ਹਨ,

The friend meets with the True Friend, the Lord, through the love of the Shabad.

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਘਰ ਹੀ ਪਰਚਾ ਪਾਇਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥

घर ही परचा पाइआ जोती जोति मिलाइ ॥

Ghar hee parachaa paaīâa joŧee joŧi milaaī ||

ਹਿਰਦੇ-ਰੂਪ ਘਰ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ (ਪ੍ਰਭੂ-ਸਿਮਰਨ ਰੂਪ) ਆਹਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਬਿਰਤੀ ਜੁੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।

Within the home of his own being, he finds the Divine Self, and his light blends with the Light.

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਪਾਖੰਡਿ ਜਮਕਾਲੁ ਨ ਛੋਡਈ ਲੈ ਜਾਸੀ ਪਤਿ ਗਵਾਇ ॥

पाखंडि जमकालु न छोडई लै जासी पति गवाइ ॥

Paakhanddi jamakaalu na chhodaëe lai jaasee paŧi gavaaī ||

ਪਰ, ਪਖੰਡ ਕੀਤਿਆਂ ਮੌਤ ਦਾ ਸਹਮ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ, (ਪਖੰਡ ਦੀ) ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਟਾ ਕੇ ਮੌਤ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਤੁਰਦੀ ਹੈ ।

The Messenger of Death does not leave the hypocrite; he is led away in dishonor.

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਸਚੇ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੨॥

नानक नामि रते से उबरे सचे सिउ लिव लाइ ॥२॥

Naanak naami raŧe se ūbare sache siū liv laaī ||2||

ਹੇ ਨਾਨਕ! ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਾਮ ਵਿਚ ਰੰਗੇ ਹੋਏ ਹਨ ਉਹ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ (ਦੇ ਚਰਨਾਂ) ਵਿਚ ਸੁਰਤ ਜੋੜ ਕੇ (ਇਸ ਸਹਮ ਤੋਂ) ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ॥੨॥

O Nanak, those who are imbued with the Naam are saved; they are in love with the True Lord. ||2||

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

Guru Ramdas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਤਿਤੁ ਜਾਇ ਬਹਹੁ ਸਤਸੰਗਤੀ ਜਿਥੈ ਹਰਿ ਕਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਬਿਲੋਈਐ ॥

तितु जाइ बहहु सतसंगती जिथै हरि का हरि नामु बिलोईऐ ॥

Ŧiŧu jaaī bahahu saŧasanggaŧee jiŧhai hari kaa hari naamu biloëeâi ||

ਉਸ ਸਤਸੰਗ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਬੈਠੋ, ਜਿਥੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਵਿਚਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,

Go, and sit in the Sat Sangat, the True Congregation, where the Name of the Lord is churned.

Guru Ramdas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਸਹਜੇ ਹੀ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਲੇਹੁ ਹਰਿ ਤਤੁ ਨ ਖੋਈਐ ॥

सहजे ही हरि नामु लेहु हरि ततु न खोईऐ ॥

Sahaje hee hari naamu lehu hari ŧaŧu na khoëeâi ||

(ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ) ਮਨ ਟਿਕਾ ਕੇ ਹਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਨਾਮ-ਤੱਤ ਖੁੱਸ ਨਾਹ ਜਾਏ ।

In peace and poise, contemplate the Lord's Name - don't lose the essence of the Lord.

Guru Ramdas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਨਿਤ ਜਪਿਅਹੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਢੋਈਐ ॥

नित जपिअहु हरि हरि दिनसु राति हरि दरगह ढोईऐ ॥

Niŧ japiâhu hari hari đinasu raaŧi hari đaragah dhoëeâi ||

ਸਦਾ ਦਿਨ ਰਾਤ ਹਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪੋ, ਇਹ ਨਾਮ-ਰੂਪ ਢੋਆ ਲੈ ਕੇ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿਚ ਅੱਪੜੀਦਾ ਹੈ ।

Chant the Name of the Lord, Har, Har, constantly, day and night, and you shall be accepted in the Court of the Lord.

Guru Ramdas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਸੋ ਪਾਏ ਪੂਰਾ ਸਤਗੁਰੂ ਜਿਸੁ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਲਿਲਾਟਿ ਲਿਖੋਈਐ ॥

सो पाए पूरा सतगुरू जिसु धुरि मसतकि लिलाटि लिखोईऐ ॥

So paaē pooraa saŧaguroo jisu đhuri masaŧaki lilaati likhoëeâi ||

ਪਰ, ਉਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਗੁਰੂ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉਤੇ ਧੁਰੋਂ (ਭਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦਾ ਲੇਖ) ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ।

He alone finds the Perfect True Guru, on whose forehead such a pre-ordained destiny is written.

Guru Ramdas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕੰਉ ਸਭਿ ਨਮਸਕਾਰੁ ਕਰਹੁ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕੀ ਹਰਿ ਗਾਲ ਗਲੋਈਐ ॥੪॥

तिसु गुर कंउ सभि नमसकारु करहु जिनि हरि की हरि गाल गलोईऐ ॥४॥

Ŧisu gur kannū sabhi namasakaaru karahu jini hari kee hari gaal galoëeâi ||4||

ਸਾਰੇ ਉਸ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾਓ ਜੋ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ॥੪॥

Let everyone bow in worship to the Guru, who utters the sermon of the Lord. ||4||

Guru Ramdas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਸਜਣ ਮਿਲੇ ਸਜਣਾ ਜਿਨ ਸਤਗੁਰ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥

सजण मिले सजणा जिन सतगुर नालि पिआरु ॥

Sajañ mile sajañaa jin saŧagur naali piâaru ||

ਉਹ ਸਤਸੰਗੀ ਸਤਸੰਗੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ।

The friends who love the True Guru, meet with the Lord, the True Friend.

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਤਿਨੀ ਧਿਆਇਆ ਸਚੈ ਪ੍ਰੇਮਿ ਪਿਆਰੁ ॥

मिलि प्रीतम तिनी धिआइआ सचै प्रेमि पिआरु ॥

Mili preeŧam ŧinee đhiâaīâa sachai premi piâaru ||

ਉਹ ਮਿਲ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਚੇ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਬਿਰਤੀ ਜੁੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ।

Meeting their Beloved, they meditate on the True Lord with love and affection.

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਮਨ ਹੀ ਤੇ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਅਪਾਰਿ ॥

मन ही ते मनु मानिआ गुर कै सबदि अपारि ॥

Man hee ŧe manu maaniâa gur kai sabađi âpaari ||

ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਅਪਾਰ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਪਤੀਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।

Their minds are appeased by their own minds, through the incomparable Word of the Guru's Shabad.

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਏਹਿ ਸਜਣ ਮਿਲੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਜਿ ਆਪਿ ਮੇਲੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥

एहि सजण मिले न विछुड़हि जि आपि मेले करतारि ॥

Ēhi sajañ mile na vichhuɍahi ji âapi mele karaŧaari ||

ਅਜੇਹੇ ਸਤਸੰਗੀ (ਇਕ ਵਾਰੀ) ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਫਿਰ ਵਿਛੁੜਦੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਰਤਾਰ ਨੇ ਆਪ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ।

These friends are united, and will not be separated again; they have been united by the Creator Lord Himself.

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਇਕਨਾ ਦਰਸਨ ਕੀ ਪਰਤੀਤਿ ਨ ਆਈਆ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰਹਿ ਵੀਚਾਰੁ ॥

इकना दरसन की परतीति न आईआ सबदि न करहि वीचारु ॥

Īkanaa đarasan kee paraŧeeŧi na âaëeâa sabađi na karahi veechaaru ||

ਇਕਨਾਂ (ਵਿਛੁੜੇ ਹੋਇਆਂ) ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦੀਦਾਰ ਦਾ ਯਕੀਨ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬੱਝਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਕਦੇ ਵਿਚਾਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ।

Some do not believe in the Blessed Vision of the Guru's Darshan; they do not contemplate the Shabad.

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਵਿਛੁੜਿਆ ਕਾ ਕਿਆ ਵਿਛੁੜੈ ਜਿਨਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥

विछुड़िआ का किआ विछुड़ै जिना दूजै भाइ पिआरु ॥

Vichhuɍiâa kaa kiâa vichhuɍai jinaa đoojai bhaaī piâaru ||

ਪਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸੁਰਤ ਸਦਾ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਜੁੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ (ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ) ਵਿਛੁੜੇ ਹੋਇਆਂ ਦਾ ਹੋਰ ਵਿਛੋੜਾ ਕੀਹ ਹੋਣਾ ਹੋਇਆ?

The separated ones are in love with duality - what more separation can they suffer?

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਮਨਮੁਖ ਸੇਤੀ ਦੋਸਤੀ ਥੋੜੜਿਆ ਦਿਨ ਚਾਰਿ ॥

मनमुख सेती दोसती थोड़ड़िआ दिन चारि ॥

Manamukh seŧee đosaŧee ŧhoɍaɍiâa đin chaari ||

ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਪਿਛੇ ਤੁਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮਿੱਤ੍ਰਤਾ ਥੋੜੇ ਹੀ ਦੋ ਚਾਰ ਦਿਨ ਲਈ ਹੀ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ ।

Friendship with the self-willed manmukhs lasts for only a few short days.

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਇਸੁ ਪਰੀਤੀ ਤੁਟਦੀ ਵਿਲਮੁ ਨ ਹੋਵਈ ਇਤੁ ਦੋਸਤੀ ਚਲਨਿ ਵਿਕਾਰ ॥

इसु परीती तुटदी विलमु न होवई इतु दोसती चलनि विकार ॥

Īsu pareeŧee ŧutađee vilamu na hovaëe īŧu đosaŧee chalani vikaar ||

ਇਸ ਮਿੱਤ੍ਰਤਾ ਦੇ ਟੁੱਟਦਿਆਂ ਚਿਰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, (ਉਂਞ ਭੀ) ਇਸ ਮਿੱਤ੍ਰਤਾ ਵਿਚੋਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਹੀ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ ।

This friendship is broken in an instant; this friendship leads to corruption.

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਜਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਸਚੇ ਕਾ ਭਉ ਨਾਹੀ ਨਾਮਿ ਨ ਕਰਹਿ ਪਿਆਰੁ ॥

जिना अंदरि सचे का भउ नाही नामि न करहि पिआरु ॥

Jinaa ânđđari sache kaa bhaū naahee naami na karahi piâaru ||

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਕਦੇ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ,

They do not fear the True Lord within their hearts, and they do not love the Naam.

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਸਿਉ ਕਿਆ ਕੀਚੈ ਦੋਸਤੀ ਜਿ ਆਪਿ ਭੁਲਾਏ ਕਰਤਾਰਿ ॥੧॥

नानक तिन सिउ किआ कीचै दोसती जि आपि भुलाए करतारि ॥१॥

Naanak ŧin siū kiâa keechai đosaŧee ji âapi bhulaaē karaŧaari ||1||

ਹੇ ਨਾਨਕ! ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਕਿਉਂ ਪਾਈਏ ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਭੁਲੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ? ॥੧॥

O Nanak, why become friends with those whom the Creator Lord Himself has misled? ||1||

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਇਕਿ ਸਦਾ ਇਕਤੈ ਰੰਗਿ ਰਹਹਿ ਤਿਨ ਕੈ ਹਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥

इकि सदा इकतै रंगि रहहि तिन कै हउ सद बलिहारै जाउ ॥

Īki sađaa īkaŧai ranggi rahahi ŧin kai haū sađ balihaarai jaaū ||

ਕਈ (ਵਡ-ਭਾਗੀ) ਮਨੁੱਖ ਇਕ (ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ) ਰੰਗ ਵਿਚ ਹੀ (ਮਸਤ) ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਕੁਰਬਾਨ ਹਾਂ;

Some remain constantly imbued with the Lord's Love; I am forever a sacrifice to them.

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਤਨੁ ਮਨੁ ਧਨੁ ਅਰਪੀ ਤਿਨ ਕਉ ਨਿਵਿ ਨਿਵਿ ਲਾਗਉ ਪਾਇ ॥

तनु मनु धनु अरपी तिन कउ निवि निवि लागउ पाइ ॥

Ŧanu manu đhanu ârapee ŧin kaū nivi nivi laagaū paaī ||

(ਮੇਰਾ ਚਿੱਤ ਕਰਦਾ ਹੈ) ਆਪਣਾ ਤਨ ਮਨ ਧਨ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰ ਦਿਆਂ ਤੇ ਨਿਉਂ ਨਿਉਂ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੈਰੀਂ ਲੱਗਾਂ ।

I dedicate my mind, soul and wealth to them; bowing low, I fall at their feet.

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਤਿਨ ਮਿਲਿਆ ਮਨੁ ਸੰਤੋਖੀਐ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਸਭ ਜਾਇ ॥

तिन मिलिआ मनु संतोखीऐ त्रिसना भुख सभ जाइ ॥

Ŧin miliâa manu sanŧŧokheeâi ŧrisanaa bhukh sabh jaaī ||

ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆਂ ਮਨ ਨੂੰ ਠੰਢ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਸਾਰੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਭੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।

Meeting them, the soul is satisfied, and one's hunger and thirst all depart.

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੁਖੀਏ ਸਦਾ ਸਚੇ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੨॥

नानक नामि रते सुखीए सदा सचे सिउ लिव लाइ ॥२॥

Naanak naami raŧe sukheeē sađaa sache siū liv laaī ||2||

ਹੇ ਨਾਨਕ! ਨਾਮ ਵਿਚ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਚਿੱਤ ਜੋੜ ਕੇ ਸਦਾ ਸੁਖਾਲੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ॥੨॥

O Nanak, those who are attuned to the Naam are happy forever; they lovingly focus their minds on the True Lord. ||2||

Guru Amardas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

Guru Ramdas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587

ਤਿਸੁ ਗੁਰ* ਕਉ ਹਉ ਵਾਰਿਆ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕੀ ਹਰਿ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ ॥

तिसु गुर* कउ हउ वारिआ जिनि हरि की हरि कथा सुणाई ॥

Ŧisu gur* kaū haū vaariâa jini hari kee hari kaŧhaa suñaaëe ||

ਮੈਂ ਸਦਕੇ ਹਾਂ ਉਸ ਸਤਿਗੁਰੂ ਤੋਂ ਜਿਸ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਾਈ ਹੈ ।

I am a sacrifice to the Guru, who recites the sermon of the Lord's Teachings.

Guru Ramdas ji / Raag Vadhans / Vadhans ki vaar (M: 4) / Ang 587


Download SGGS PDF Daily Updates