Page Ang 316, Guru Granth Sahib ji, Hindi Punjabi English meanings


Download SGGS PDF Daily Updates

Gurbani LanguageMeanings Translation
ਪੰਜਾਬੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਪੰਜਾਬੀ ਅਰਥ
हिंदी गुरबाणी हिंदी अर्थ
English English
Info (Author Raag Bani Ang Page)

.. ਪਾਪ ਕਮਾਏ ॥

.. पाप कमाए ॥

.. paap kamaaē ||

..

..

..

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਹਰਿ ਅੰਦਰਲਾ ਪਾਪੁ ਪੰਚਾ ਨੋ ਉਘਾ ਕਰਿ ਵੇਖਾਲਿਆ ॥

हरि अंदरला पापु पंचा नो उघा करि वेखालिआ ॥

Hari ânđđaralaa paapu pancchaa no ūghaa kari vekhaaliâa ||

ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਤਪੇ ਦਾ ਅੰਦਰਲਾ (ਲੁਕਵਾਂ) ਪਾਪ ਪੰਚਾਂ ਨੂੰ ਪਰਗਟ ਕਰ ਕੇ ਵਿਖਾਲ ਦਿੱਤਾ ।

भगवान ने तपस्वी का भीतरी पाप को पंचों को प्रकट करके दिखा दिया है।

The Lord has exposed the penitent's secret sin to the elders.

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਧਰਮ ਰਾਇ ਜਮਕੰਕਰਾ ਨੋ ਆਖਿ ਛਡਿਆ ਏਸੁ ਤਪੇ ਨੋ ਤਿਥੈ ਖੜਿ ਪਾਇਹੁ ਜਿਥੈ ਮਹਾ ਮਹਾਂ ਹਤਿਆਰਿਆ ॥

धरम राइ जमकंकरा नो आखि छडिआ एसु तपे नो तिथै खड़ि पाइहु जिथै महा महां हतिआरिआ ॥

Đharam raaī jamakankkaraa no âakhi chhadiâa ēsu ŧape no ŧiŧhai khaɍi paaīhu jiŧhai mahaa mahaan haŧiâariâa ||

ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਮਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਆਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤਪੇ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਥਾਂ ਪਾਇਓ ਜਿਥੇ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ (ਪਾਈਦੇ ਹਨ) ।

धर्मराज ने अपने यमदूतों को कह दिया है कि इस तपस्वी को ले जाकर उस स्थान पर डाल दो, जहाँ बड़े से बड़े महाहत्यारे डाले जाते हैं।

The Righteous Judge of Dharma said to the Messenger of Death, ""Take this penitent and put him with the worst of the worst murderers.""

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਫਿਰਿ ਏਸੁ ਤਪੇ ਦੈ ਮੁਹਿ ਕੋਈ ਲਗਹੁ ਨਾਹੀ ਏਹੁ ਸਤਿਗੁਰਿ ਹੈ ਫਿਟਕਾਰਿਆ ॥

फिरि एसु तपे दै मुहि कोई लगहु नाही एहु सतिगुरि है फिटकारिआ ॥

Phiri ēsu ŧape đai muhi koëe lagahu naahee ēhu saŧiguri hai phitakaariâa ||

ਫੇਰ (ਓ‍ੁਥੇ ਭੀ) ਇਸ ਤਪੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਕੋਈ ਨਾ ਲੱਗਿਓ, (ਕਿਉਂਕਿ) ਇਹ ਤਪਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਵਲੋਂ ਫਿਟਕਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ (ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਵਿੱਛੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ) ।

यहाँ भी इसके मुँह कोई न लगे, क्योंकि यह तपस्वी सतिगुरु की ओर से तिरस्कृत है।

No one is to look at the face of this penitent again. He has been cursed by the True Guru.

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਹਰਿ ਕੈ ਦਰਿ ਵਰਤਿਆ ਸੁ ਨਾਨਕਿ ਆਖਿ ਸੁਣਾਇਆ ॥

हरि कै दरि वरतिआ सु नानकि आखि सुणाइआ ॥

Hari kai đari varaŧiâa su naanaki âakhi suñaaīâa ||

ਹੇ ਨਾਨਕ! ਜੋ ਇਹ ਕੁਝ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਦਰਗਾਹ ਵਿਚ ਵਰਤਿਆ ਹੈ ਉਹ ਆਖ ਕੇ ਸੁਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ।

हे नानक ! जो कुछ यह ईश्वर के दरबार में हुआ है, उसे कहकर सुना दिया है,

Nanak speaks and reveals what has taken place in the Court of the Lord.

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਸੋ ਬੂਝੈ ਜੁ ਦਯਿ ਸਵਾਰਿਆ ॥੧॥

सो बूझै जु दयि सवारिआ ॥१॥

So boojhai ju đayi savaariâa ||1||

ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਖਸਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਵਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ॥੧॥

इस तथ्य को वही इन्सान समझता है, जिसे परमात्मा ने संवारा हुआ है॥ १॥

He alone understands, who is blessed and adorned by the Lord. ||1||

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

महला ४॥

Fourth Mehl:

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਹਰਿ ਭਗਤਾਂ ਹਰਿ ਆਰਾਧਿਆ ਹਰਿ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥

हरि भगतां हरि आराधिआ हरि की वडिआई ॥

Hari bhagaŧaan hari âaraađhiâa hari kee vadiâaëe ||

ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤ ਹਰੀ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ,

भगवान के भक्त भगवान की आराधना करते हैं और भगवान की गुणस्तुति करते हैं।

The devotees of the Lord worship and adore the Lord, and the glorious greatness of the Lord.

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਭਗਤ ਨਿਤ ਗਾਂਵਦੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੁਖਦਾਈ ॥

हरि कीरतनु भगत नित गांवदे हरि नामु सुखदाई ॥

Hari keeraŧanu bhagaŧ niŧ gaanvađe hari naamu sukhađaaëe ||

ਭਗਤ ਸਦਾ ਹਰੀ ਦਾ ਕੀਰਤਨ ਗਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹਰੀ ਦਾ ਸੁਖਦਾਈ ਨਾਮ (ਜਪਦੇ ਹਨ) ।

भक्त नित्य भगवान का भजन कीर्तन करते हैं। भगवान का नाम बड़ा सुखदायक है।

The Lord's devotees continually sing the Kirtan of His Praises; the Name of the Lord is the Giver of peace.

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਹਰਿ ਭਗਤਾਂ ਨੋ ਨਿਤ ਨਾਵੈ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਬਖਸੀਅਨੁ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਈ ॥

हरि भगतां नो नित नावै दी वडिआई बखसीअनु नित चड़ै सवाई ॥

Hari bhagaŧaan no niŧ naavai đee vadiâaëe bakhaseeânu niŧ chaɍai savaaëe ||

ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਨਾਮ (ਜਪਣ) ਦਾ ਗੁਣ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ ਹੈ ਜੋ ਦਿਨੋਂ ਦਿਨ ਸਵਾਇਆ ਵਧਦਾ ਹੈ ।

अपने भक्तों को भगवान ने हमेशा के लिए नाम का गुण प्रदान किया है, जो दिन-ब-दिन बढ़ता जाता है।

The Lord ever bestows upon His devotees the glorious greatness of His Name, which increases day by day.

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਹਰਿ ਭਗਤਾਂ ਨੋ ਥਿਰੁ ਘਰੀ ਬਹਾਲਿਅਨੁ ਅਪਣੀ ਪੈਜ ਰਖਾਈ ॥

हरि भगतां नो थिरु घरी बहालिअनु अपणी पैज रखाई ॥

Hari bhagaŧaan no ŧhiru gharee bahaaliânu âpañee paij rakhaaëe ||

ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਿਰਦ ਦੀ ਲਾਜ ਰੱਖੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਪਿਛੇ ਨਹੀਂ ਡੋਲਣ ਦੇਂਦਾ) ।

भगवान ने अपने विरद की लाज रखी है और उसने अपने भक्तों को आत्मस्वरूप स्थिर घर में बिठा दिया है।

The Lord inspires His devotees to sit, steady and stable, in the home of their inner being. He preserves their honor.

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਨਿੰਦਕਾਂ ਪਾਸਹੁ ਹਰਿ ਲੇਖਾ ਮੰਗਸੀ ਬਹੁ ਦੇਇ ਸਜਾਈ ॥

निंदकां पासहु हरि लेखा मंगसी बहु देइ सजाई ॥

Ninđđakaan paasahu hari lekhaa manggasee bahu đeī sajaaëe ||

ਨਿੰਦਕਾਂ ਕੋਲੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਲੇਖਾ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬਹੁਤੀ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ।

निन्दकों से भगवान लेखा माँगता है और बहुत कठोर दण्ड देता है।

The Lord summons the slanderers to answer for their accounts, and He punishes them severely.

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਜੇਹਾ ਨਿੰਦਕ ਅਪਣੈ ਜੀਇ ਕਮਾਵਦੇ ਤੇਹੋ ਫਲੁ ਪਾਈ ॥

जेहा निंदक अपणै जीइ कमावदे तेहो फलु पाई ॥

Jehaa ninđđak âpañai jeeī kamaavađe ŧeho phalu paaëe ||

ਨਿੰਦਕ ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕਮਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਹੋ ਜਿਹਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ।

निन्दक जैसा अपने मन में कमाते हैं, वैसा ही फल उन्हें मिलता है। (क्योंकि)

As the slanderers think of acting, so are the fruits they obtain.

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਅੰਦਰਿ ਕਮਾਣਾ ਸਰਪਰ ਉਘੜੈ ਭਾਵੈ ਕੋਈ ਬਹਿ ਧਰਤੀ ਵਿਚਿ ਕਮਾਈ ॥

अंदरि कमाणा सरपर उघड़ै भावै कोई बहि धरती विचि कमाई ॥

Ânđđari kamaañaa sarapar ūghaɍai bhaavai koëe bahi đharaŧee vichi kamaaëe ||

(ਕਿਉਂਕਿ) ਅੰਦਰ ਬੈਠ ਕੇ ਭੀ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਕੰਮ ਜ਼ਰੂਰ ਪਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਧਰਤੀ ਵਿਚ (ਲੁਕ ਕੇ) ਕਰੇ ।

भीतर बैठकर किया हुआ काम निश्चित ही प्रत्यक्ष हो जाता है चाहे कोई इसे धरती के नीचे करे।

Actions done in secrecy are sure to come to light, even if one does it underground.

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਦੇਖਿ ਵਿਗਸਿਆ ਹਰਿ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥੨॥

जन नानकु देखि विगसिआ हरि की वडिआई ॥२॥

Jan naanaku đekhi vigasiâa hari kee vadiâaëe ||2||

(ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ) ਦਾਸ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵੇਖ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ॥੨॥

नानक भगवान की महिमा देखकर कृतार्थ हो रहा है॥ २॥

Servant Nanak blossoms forth in joy, beholding the glorious greatness of the Lord. ||2||

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316


ਪਉੜੀ ਮਃ ੫ ॥

पउड़ी मः ५ ॥

Paūɍee M: 5 ||

पउड़ी महला ५॥

Pauree, Fifth Mehl:

Guru Arjan Dev ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਭਗਤ ਜਨਾਂ ਕਾ ਰਾਖਾ ਹਰਿ ਆਪਿ ਹੈ ਕਿਆ ਪਾਪੀ ਕਰੀਐ ॥

भगत जनां का राखा हरि आपि है किआ पापी करीऐ ॥

Bhagaŧ janaan kaa raakhaa hari âapi hai kiâa paapee kareeâi ||

ਪ੍ਰਭੂ (ਆਪਣੇ) ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਆਪ ਰਾਖਾ ਹੈ, ਪਾਪ ਚਿਤਵਨ ਵਾਲਾ (ਉਹਨਾਂ ਦਾ) ਕੀਹ ਵਿਗਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ? (ਭਾਵ, ਕੁਝ ਵਿਗਾੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ) ।

भगवान अपने भक्तों का स्वयं रखवाला है। पापी क्या कर सकता है?

The Lord Himself is the Protector of His devotees; what can the sinner do to them?

Guru Arjan Dev ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਗੁਮਾਨੁ ਕਰਹਿ ਮੂੜ ਗੁਮਾਨੀਆ ਵਿਸੁ ਖਾਧੀ ਮਰੀਐ ॥

गुमानु करहि मूड़ गुमानीआ विसु खाधी मरीऐ ॥

Gumaanu karahi mooɍ gumaaneeâa visu khaađhee mareeâi ||

ਮੂਰਖ ਅਹੰਕਾਰੀ ਮਨੁੱਖ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ (ਅਹੰਕਾਰ ਰੂਪੀ) ਜ਼ਹਿਰ ਖਾਧਿਆਂ ਮਰਦੇ ਹਨ ।

मूर्ख घमण्डी इन्सान बड़ा घमण्ड करता है और (अहंकार-रूपी) विष खाकर मर जाता है।

The proud fool acts in pride, and eating his own poison, he dies.

Guru Arjan Dev ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਆਇ ਲਗੇ ਨੀ ਦਿਹ ਥੋੜੜੇ ਜਿਉ ਪਕਾ ਖੇਤੁ ਲੁਣੀਐ ॥

आइ लगे नी दिह थोड़ड़े जिउ पका खेतु लुणीऐ ॥

Âaī lage nee đih ŧhoɍaɍe jiū pakaa kheŧu luñeeâi ||

(ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਸ ਦੇ ਗਿਣਤੀ ਦੇ) ਥੋਹੜੇ ਦਿਨ ਆਖ਼ਰ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪੱਕਾ ਫ਼ਸਲ ਕੱਟੀਦਾ ਹੈ,

जीवन के थोड़े दिन जो उसने व्यतीत करने थे, समाप्त हो गए हैं और पकी हुई फसल की भाँति काट लिया जाएगा।

His few days have come to an end, and he is cut down like the crop at harvest.

Guru Arjan Dev ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਜੇਹੇ ਕਰਮ ਕਮਾਵਦੇ ਤੇਵੇਹੋ ਭਣੀਐ ॥

जेहे करम कमावदे तेवेहो भणीऐ ॥

Jehe karam kamaavađe ŧeveho bhañeeâi ||

ਅਤੇ ਉਹ ਜਿਹੋ ਜਿਹੇ (ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ) ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, (ਦਰਗਾਹ ਵਿਚ ਭੀ) ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਅਖਵਾਉਂਦੇ ਹਨ (ਭਾਵ, ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ) ।

मनुष्य जैसे जैसे करता है, (प्रभु के दरबार में भी) वैसे ही कहलवाते हैं।

According to one's actions, so is one spoken of.

Guru Arjan Dev ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਾ ਖਸਮੁ ਵਡਾ ਹੈ ਸਭਨਾ ਦਾ ਧਣੀਐ ॥੩੦॥

जन नानक का खसमु वडा है सभना दा धणीऐ ॥३०॥

Jan naanak kaa khasamu vadaa hai sabhanaa đaa đhañeeâi ||30||

(ਪਰ) ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਹੈ ਉਹ (ਆਪਣੇ) ਦਾਸ ਨਾਨਕ ਦਾ ਰਾਖਾ ਹੈ ॥੩੦॥

नानक का मालिक प्रभु महान है, जो सारी दुनिया का ही मालिक है॥ ३०॥

Glorious and great is the Lord and Master of servant Nanak; He is the Master of all. ||30||

Guru Arjan Dev ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316


ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

श्लोक महला ४॥

Shalok, Fourth Mehl:

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਮਨਮੁਖ ਮੂਲਹੁ ਭੁਲਿਆ ਵਿਚਿ ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥

मनमुख मूलहु भुलिआ विचि लबु लोभु अहंकारु ॥

Manamukh moolahu bhuliâa vichi labu lobhu âhankkaaru ||

ਸਤਿਗੁਰੂ ਤੋਂ ਭੁੱਲੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਮੂਲ ਤੋਂ ਭੁੱਲੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲੱਬ, ਲੋਭ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਹੈ,

झूठ, लालच एवं अहंकार के कारण स्वेच्छाचारी इन्सान अपने मूल (भगवान) को ही भुला देते हैं।

The self-willed manmukhs forget the Primal Lord, the Source of all; they are caught in greed and egotism.

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਝਗੜਾ ਕਰਦਿਆ ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਦਰੈ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰਹਿ ਵੀਚਾਰੁ ॥

झगड़ा करदिआ अनदिनु गुदरै सबदि न करहि वीचारु ॥

Jhagaɍaa karađiâa ânađinu guđarai sabađi na karahi veechaaru ||

ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹਰੇਕ ਦਿਹਾੜਾ (ਭਾਵ, ਸਾਰੀ ਉਮਰ) ਲੱਬ ਲੋਭ ਅਹੰਕਾਰ (ਸੰਬੰਧੀ) ਝਗੜਾ ਕਰਦਿਆਂ ਗੁਜ਼ਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ।

उनके रात-दिन झगड़ा करते हुए ही बीत जाते हैं और वे शब्द का चिन्तन नहीं करते।

They pass their nights and days in conflict and struggle; they do not contemplate the Word of the Shabad.

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਸੁਧਿ ਮਤਿ ਕਰਤੈ ਸਭ ਹਿਰਿ ਲਈ ਬੋਲਨਿ ਸਭੁ ਵਿਕਾਰੁ ॥

सुधि मति करतै सभ हिरि लई बोलनि सभु विकारु ॥

Suđhi maŧi karaŧai sabh hiri laëe bolani sabhu vikaaru ||

ਕਰਤਾਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ (ਮਨਮੁਖਾਂ) ਦੀ ਹੋਸ਼ ਤੇ ਅਕਲ ਖੋਹ ਲਈ ਹੈ, ਨਿਰਾ ਵਿਕਾਰ ਹੀ ਬੋਲਦੇ ਹਨ (ਭਾਵ, ਨਿਰੇ ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ);

परमात्मा ने उनकी सारी मति-बुद्धि छीन ली है और वह सब विकार ही बोलते हैं।

The Creator has taken away all their understanding and purity; all their speech is evil and corrupt.

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਦਿਤੈ ਕਿਤੈ ਨ ਸੰਤੋਖੀਅਹਿ ਅੰਤਰਿ ਤਿਸਨਾ ਬਹੁ ਅਗਿਆਨੁ ਅੰਧੵਾਰੁ ॥

दितै कितै न संतोखीअहि अंतरि तिसना बहु अगिआनु अंध्यारु ॥

Điŧai kiŧai na sanŧŧokheeâhi ânŧŧari ŧisanaa bahu âgiâanu ânđđhʸaaru ||

ਉਹ ਕਿਸੇ ਭੀ ਦਾਤ (ਦੇ ਮਿਲਣ) ਤੇ ਰੱਜਦੇ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਬੜੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਗਿਆਨ ਤੇ ਹਨੇਰਾ ਹੈ ।

वे किसी की देन से संतुष्ट नहीं होते, क्योंकि उनके हृदय में तृष्णा एवं अज्ञानता का अँधेरा बना होता है।

No matter what they are given, they are not satisfied; within their hearts there is great desire, ignorance and darkness.

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਨਾਨਕ ਮਨਮੁਖਾ ਨਾਲੋ ਤੁਟੀ ਭਲੀ ਜਿਨ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਪਿਆਰੁ ॥੧॥

नानक मनमुखा नालो तुटी भली जिन माइआ मोह पिआरु ॥१॥

Naanak manamukhaa naalo ŧutee bhalee jin maaīâa moh piâaru ||1||

ਹੇ ਨਾਨਕ! (ਇਹੋ ਜਿਹੇ) ਮਨਮੁਖਾਂ ਨਾਲੋਂ ਸੰਬੰਧ ਟੁੱਟਾ ਹੋਇਆ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮੋਹ ਪਿਆਰ ਤਾਂ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਹੈ ॥੧॥

हे नानक ! ऐसे स्वेच्छाचारी लोगों से तो संबंधविच्छेद ही बेहतर है, जिनका मोह-माया से ही प्रेम होता है॥ १॥

O Nanak, it is good to break away from the self-willed manmukhs, who have love and attachment to Maya. ||1||

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

महला ४॥

Fourth Mehl:

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਜਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਹੈ ਤਿਨੑਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥

जिना अंदरि दूजा भाउ है तिन्हा गुरमुखि प्रीति न होइ ॥

Jinaa ânđđari đoojaa bhaaū hai ŧinʱaa guramukhi preeŧi na hoī ||

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਮਾਇਆ ਦਾ ਪਿਆਰ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ (ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ) ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਨਿਹੁਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ।

जिन लोगों के अन्तर्मन में द्वैत भावना से प्रेम होता है, वह गुरमुखों से प्रेम नहीं करते।

Those whose hearts are filled with the love of duality, do not love the Gurmukhs.

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਓਹੁ ਆਵੈ ਜਾਇ ਭਵਾਈਐ ਸੁਪਨੈ ਸੁਖੁ ਨ ਕੋਇ ॥

ओहु आवै जाइ भवाईऐ सुपनै सुखु न कोइ ॥

Õhu âavai jaaī bhavaaëeâi supanai sukhu na koī ||

ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਭੀ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਤੇ ਉਹ ਜੰਮਣ ਮਰਨ ਵਿਚ ਭਉਂਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ ।

ऐसे व्यक्ति जन्मते-मरते और आवागमन में भटकते हैं, और उन्हें स्वप्न में भी सुख नहीं मिलता।

They come and go, and wander in reincarnation; even in their dreams, they find no peace.

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਕੂੜੁ ਕਮਾਵੈ ਕੂੜੁ ਉਚਰੈ ਕੂੜਿ ਲਗਿਆ ਕੂੜੁ ਹੋਇ ॥

कूड़ु कमावै कूड़ु उचरै कूड़ि लगिआ कूड़ु होइ ॥

Kooɍu kamaavai kooɍu ūcharai kooɍi lagiâa kooɍu hoī ||

ਉਹ ਮਨੁੱਖ (ਮਾਇਆ ਮੋਹ-ਰੂਪ) ਕੂੜਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ (ਜ਼ਬਾਨ ਤੋਂ ਭੀ) ਕੂੜ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੂੜ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ ਕੂੜ (ਦਾ ਰੂਪ ਹੀ) ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।

वह झूठ का ही कार्य करते हैं, झूठ ही बोलते हैं और झूठ से जुड़कर वह झूठे हो जाते हैं।

They practice falsehood and they speak falsehood; attached to falsehood, they become false.

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਹੈ ਦੁਖਿ ਬਿਨਸੈ ਦੁਖੁ ਰੋਇ ॥

माइआ मोहु सभु दुखु है दुखि बिनसै दुखु रोइ ॥

Maaīâa mohu sabhu đukhu hai đukhi binasai đukhu roī ||

(ਕਿਉਂਕਿ) ਮਾਇਆ ਦਾ ਮੋਹ (-ਰੂਪ ਕੂੜ) ਨਿਰੋਲ ਦੁੱਖ (ਦਾ ਕਾਰਨ) ਹੈ (ਇਸ ਲਈ ਉਹ) ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਹੀ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੁੱਖ (ਦਾ ਰੋਣਾ ਹੀ) ਰੋਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ।

माया का मोह दुःख ही है। दुख द्वारा मनुष्य मरता है और दुख द्वारा ही वह विलाप करता है।

The love of Maya is total pain; in pain they perish, and in pain they cry out.

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਨਾਨਕ ਧਾਤੁ ਲਿਵੈ ਜੋੜੁ ਨ ਆਵਈ ਜੇ ਲੋਚੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

नानक धातु लिवै जोड़ु न आवई जे लोचै सभु कोइ ॥

Naanak đhaaŧu livai joɍu na âavaëe je lochai sabhu koī ||

ਭਾਵੇਂ ਹਰੇਕ ਮਨੁੱਖ ਪਿਆ ਤਾਂਘ ਕਰੇ (ਪਰ) ਹੇ ਨਾਨਕ! ਮਾਇਆ ਤੇ ਲਿਵ ਦਾ ਮੇਲ ਫਬ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ।

हे नानक ! माया एवं ईश्वर का प्रेम शोभायमान नहीं हो सकता, चाहे हरेक मनुष्य इच्छा करे।

O Nanak, there can be no union between the love of worldliness and the love of the Lord, no matter how much everyone may desire it.

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਜਿਨ ਕਉ ਪੋਤੈ ਪੁੰਨੁ ਪਇਆ ਤਿਨਾ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੨॥

जिन कउ पोतै पुंनु पइआ तिना गुर सबदी सुखु होइ ॥२॥

Jin kaū poŧai punnu paīâa ŧinaa gur sabađee sukhu hoī ||2||

(ਪਿਛਲੇ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਭਲੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ) ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ (ਮਨ-ਰੂਪ) ਪੱਲੇ ਵਿਚ (ਭਲੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦਾ ਇਕੱਠ-ਰੂਪ) ਪੁੰਨ (ਉੱਕਰਿਆ) ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ॥੨॥

जिनके खजाने में पुण्य हैं, वे गुरु के शब्द द्वारा सुख प्राप्त करते हैं।॥ २॥

Those who have the treasure of virtuous deeds find peace through the Word of the Guru's Shabad. ||2||

Guru Ramdas ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316


ਪਉੜੀ ਮਃ ੫ ॥

पउड़ी मः ५ ॥

Paūɍee M: 5 ||

पउड़ी महला ५ ॥

Pauree, Fifth Mehl:

Guru Arjan Dev ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਨਾਨਕ ਵੀਚਾਰਹਿ ਸੰਤ ਮੁਨਿ ਜਨਾਂ ਚਾਰਿ ਵੇਦ ਕਹੰਦੇ ॥

नानक वीचारहि संत मुनि जनां चारि वेद कहंदे ॥

Naanak veechaarahi sanŧŧ muni janaan chaari veđ kahanđđe ||

ਹੇ ਨਾਨਕ! ਸੰਤ ਤੇ ਮੁਨੀ ਜਨ (ਆਪਣੀ) ਵਿਚਾਰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਚਾਰੇ ਵੇਦ (ਭਾਵ, ਪੁਰਾਤਨ ਧਰਮ-ਪੁਸਤਕ) ਭੀ (ਇਹੀ ਗੱਲ) ਆਖਦੇ ਹਨ,

हे नानक ! संत एवं मुनिजन विचार करते हैं और चारों वेद भी कहते हैं कि

O Nanak, the Saints and the silent sages think, and the four Vedas proclaim,

Guru Arjan Dev ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਭਗਤ ਮੁਖੈ ਤੇ ਬੋਲਦੇ ਸੇ ਵਚਨ ਹੋਵੰਦੇ ॥

भगत मुखै ते बोलदे से वचन होवंदे ॥

Bhagaŧ mukhai ŧe bolađe se vachan hovanđđe ||

(ਕਿ) ਭਗਤ ਜਨ ਜੋ ਬਚਨ ਮੂੰਹੋਂ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਉਹ (ਸਹੀ) ਹੁੰਦੇ ਹਨ ।

भक्तजन जो वचन मुख से बोलते हैं, वे (सत्य) पूरे हो जाते हैं।

That whatever the Lord's devotees speak comes to pass.

Guru Arjan Dev ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਪਰਗਟ ਪਾਹਾਰੈ ਜਾਪਦੇ ਸਭਿ ਲੋਕ ਸੁਣੰਦੇ ॥

परगट पाहारै जापदे सभि लोक सुणंदे ॥

Paragat paahaarai jaapađe sabhi lok suñanđđe ||

(ਭਗਤ) ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਤੱਖ ਪਰਸਿੱਧ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ (ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ) ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸੁਣਦੇ ਹਨ ।

भक्त सारी दुनिया में लोकप्रिय होते हैं और उनकी शोभा सभी लोग सुनते हैं।

He is revealed in His cosmic workshop; all people hear of it.

Guru Arjan Dev ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਇਨਿ ਮੁਗਧ ਨਰ ਸੰਤ ਨਾਲਿ ਖਹੰਦੇ ॥

सुखु न पाइनि मुगध नर संत नालि खहंदे ॥

Sukhu na paaīni mugađh nar sanŧŧ naali khahanđđe ||

ਜੋ ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ (ਅਜੇਹੇ) ਸੰਤਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦੇ ।

जो मूर्ख मनुष्य संतों से वैर करते हैं, वे सुख नहीं पाते

The foolish people, who fight with the Saints, find no peace.

Guru Arjan Dev ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਓਇ ਲੋਚਨਿ ਓਨਾ ਗੁਣਾ ਨੋ ਓਇ ਅਹੰਕਾਰਿ ਸੜੰਦੇ ॥

ओइ लोचनि ओना गुणा नो ओइ अहंकारि सड़ंदे ॥

Õī lochani õnaa guñaa no õī âhankkaari saɍanđđe ||

(ਉਹ ਦੋਖੀ) ਸੜਦੇ ਤਾਂ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਹਨ, (ਪਰ) ਭਗਤ ਜਨਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਤਰਸਦੇ ਹਨ ।

वे दोषी जलते तो अहंकार में हैं परन्तु भक्तजनों के गुणों के लिए तरसते हैं।

The Saints seek to bless them with virtue, but they are burning with egotism.

Guru Arjan Dev ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316

ਓਇ ..

ओइ ..

Õī ..

..

..

..

Guru Arjan Dev ji / Raag Gauri / Gauri ki vaar (M: 4) / Ang 316


Download SGGS PDF Daily Updates