Page Ang 147, Guru Granth Sahib ji, Hindi Punjabi English meanings


Download SGGS PDF Daily Updates

Gurbani LanguageMeanings Translation
ਪੰਜਾਬੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਪੰਜਾਬੀ ਅਰਥ
हिंदी गुरबाणी हिंदी अर्थ
English English
Info (Author Raag Bani Ang Page)

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਨੀਸਾਣਿ ਠਾਕ ਨ ਪਾਈਐ ॥

सचै सबदि नीसाणि ठाक न पाईऐ ॥

Sachai sabađi neesaañi thaak na paaëeâi ||

ਸੱਚੇ ਸ਼ਬਦ-ਰੂਪ ਰਾਹਦਾਰੀ ਦੀ ਰਾਹੀਂ (ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿਚ) ਕੋਈ ਹੋਰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ ।

जो व्यक्ति सत्य-नाम का परवाना लेकर जाता है, उसे आत्मस्वरूप में जाने से कोई भी रोक नहीं सकता।

No one blocks the way of those who are blessed with the Banner of the True Word of the Shabad.

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਸਚੁ ਸੁਣਿ ਬੁਝਿ ਵਖਾਣਿ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਈਐ ॥੧੮॥

सचु सुणि बुझि वखाणि महलि बुलाईऐ ॥१८॥

Sachu suñi bujhi vakhaañi mahali bulaaëeâi ||18||

ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਣ ਕੇ ਸਮਝ ਕੇ ਤੇ ਸਿਮਰ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਸੱਦਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ॥੧੮॥

जो व्यक्ति भगवान के सत्यनाम को सुनता, समझता एवं उसे जपता है, वह आत्म-स्वरूप में निमंत्रित कर लिया जाता है॥१८॥

Hearing, understanding and speaking Truth, one is called to the Mansion of the Lord's Presence. ||18||

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

श्लोक महला १॥

Shalok, First Mehl:

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਪਹਿਰਾ ਅਗਨਿ ਹਿਵੈ ਘਰੁ ਬਾਧਾ ਭੋਜਨੁ ਸਾਰੁ ਕਰਾਈ ॥

पहिरा अगनि हिवै घरु बाधा भोजनु सारु कराई ॥

Pahiraa âgani hivai gharu baađhaa bhojanu saaru karaaëe ||

ਜੇ ਮੈਂ ਅੱਗ (ਭੀ) ਪਹਿਨ ਲਵਾਂ, (ਜਾਂ) ਬਰਫ਼ ਵਿਚ ਘਰ ਬਣਾ ਲਵਾਂ (ਭਾਵ, ਜੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇਤਨੀ ਤਾਕਤ ਆ ਜਾਏ ਕਿ ਅੱਗ ਵਿਚ ਤੇ ਬਰਫ਼ ਵਿਚ ਬੈਠ ਸਕਾਂ) ਲੋਹੇ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਬਣਾ ਲਵਾਂ (ਲੋਹਾ ਖਾ ਸਕਾਂ),

यदि मैं अग्नि की पोशाक धारण कर लूं, हिम में अपना घर बना लूं और लोहे को अपना आहार बना लूं,

If I dressed myself in fire, and built my house of snow, and made iron my food;

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਸਗਲੇ ਦੂਖ ਪਾਣੀ ਕਰਿ ਪੀਵਾ ਧਰਤੀ ਹਾਕ ਚਲਾਈ ॥

सगले दूख पाणी करि पीवा धरती हाक चलाई ॥

Sagale đookh paañee kari peevaa đharaŧee haak chalaaëe ||

ਜੇ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਹੀ ਦੁੱਖ ਬੜੇ ਸੌਖ ਨਾਲ ਸਹਾਰ ਸਕਾਂ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਤੋਰ ਸਕਾਂ,

समस्त दुखों को यदि मैं जल की भाँति पान कर लूं और धरती को पशुओं की भाँति हॉक कर चलाऊँ।

And if I were to drink in all pain like water, and drive the entire earth before me;

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਧਰਿ ਤਾਰਾਜੀ ਅੰਬਰੁ ਤੋਲੀ ਪਿਛੈ ਟੰਕੁ ਚੜਾਈ ॥

धरि ताराजी अंबरु तोली पिछै टंकु चड़ाई ॥

Đhari ŧaaraajee âmbbaru ŧolee pichhai tankku chaɍaaëe ||

ਜੇ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਤੱਕੜੀ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਤੇ ਪਿਛਲੇ ਛਾਬੇ ਵਿਚ ਚਾਰ ਮਾਸੇ ਦਾ ਵੱਟਾ ਪਾ ਕੇ ਤੋਲ ਸਕਾਂ,

आकाश को तराजू में रखकर तोलूं और यदि मैं दूसरी ओर चार माशे के तोल से तोलूं,

And if I were to place the earth upon a scale and balance it with a single copper coin;

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਏਵਡੁ ਵਧਾ ਮਾਵਾ ਨਾਹੀ ਸਭਸੈ ਨਥਿ ਚਲਾਈ ॥

एवडु वधा मावा नाही सभसै नथि चलाई ॥

Ēvadu vađhaa maavaa naahee sabhasai naŧhi chalaaëe ||

ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਇਤਨਾ ਵਧਾ ਸਕਾਂ ਕਿ ਕਿਤੇ ਸਮਾ ਹੀ ਨ ਸਕਾਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨੱਥ ਕੇ ਤੋਰਾਂ, (ਭਾਵ, ਆਪਣੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਚਲਾਵਾਂ)

यदि मैं अपने शरीर को इतना बड़ा कर लूं कि कहीं भी समा न सकूं और यदि मैं समस्त जीवों के नाक में नुकेल डालकर अपने हुक्म में चलाता रहूँ,

And if I were to become so great that I could not be contained, and if I were to control and lead all;

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਏਤਾ ਤਾਣੁ ਹੋਵੈ ਮਨ ਅੰਦਰਿ ਕਰੀ ਭਿ ਆਖਿ ਕਰਾਈ ॥

एता ताणु होवै मन अंदरि करी भि आखि कराई ॥

Ēŧaa ŧaañu hovai man ânđđari karee bhi âakhi karaaëe ||

ਜੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇਤਨਾ ਬਲ ਹੋ ਜਾਏ, ਕਿ ਜੋ ਚਾਹੇ ਕਰਾਂ ਤੇ ਆਖ ਕੇ ਹੋਰਨਾਂ ਪਾਸੋਂ ਕਰਾਵਾਂ (ਤਾਂ ਭੀ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੁੱਛ ਹੈ) ।

यदि मेरे मन में इतना बल हो कि इस तरह की बातें मैं करूँ और अपने कथन से दूसरों से भी कराऊँ पर यह सब कुछ व्यर्थ है।

And if I were to possess so much power within my mind that I could cause others to do my bidding-so what?

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਜੇਵਡੁ ਸਾਹਿਬੁ ਤੇਵਡ ਦਾਤੀ ਦੇ ਦੇ ਕਰੇ ਰਜਾਈ ॥

जेवडु साहिबु तेवड दाती दे दे करे रजाई ॥

Jevadu saahibu ŧevad đaaŧee đe đe kare rajaaëe ||

ਖਸਮ ਪ੍ਰਭੂ ਜੇਡਾ ਵੱਡਾ ਆਪ ਹੈ ਉਤਨੀਆਂ ਹੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਖ਼ਸ਼ਸ਼ਾਂ ਹਨ, ਜੇ ਰਜ਼ਾ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸਾਈਂ ਹੋਰ ਭੀ ਬੇਅੰਤ (ਤਾਕਤਾਂ ਦੀਆਂ) ਦਾਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਦੇਵੇ, (ਤਾਂ ਭੀ ਇਹ ਤੁੱਛ ਹਨ) ।

जितना महान परमेश्वर है उतने महान ही उसके दान हैं। वह अपनी इच्छानुसार जीवों को दान देता है।

As Great as our Lord and Master is, so great are His gifts. He bestows them according to His Will.

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਨਾਨਕ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਉਪਰਿ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਵਡਿਆਈ ॥੧॥

नानक नदरि करे जिसु उपरि सचि नामि वडिआई ॥१॥

Naanak nađari kare jisu ūpari sachi naami vadiâaëe ||1||

(ਅਸਲ ਗੱਲ) ਹੇ ਨਾਨਕ! (ਇਹ ਹੈ ਕਿ) ਜਿਸ ਬੰਦੇ ਉਤੇ ਮਿਹਰ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ (ਆਪਣੇ) ਸੱਚੇ ਨਾਮ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਵਡਿਆਈ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਇਹਨਾਂ ਮਾਨਸਕ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧ ਕੇ ਨਾਮ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਹੈ) ॥੧॥

हे नानक ! जिस पर प्रभु अपनी कृपा-दृष्टि करता है, उसको सत्य नाम की महानता प्राप्त होती है ॥ १ ॥

O Nanak, those upon whom the Lord casts His Glance of Grace, obtain the glorious greatness of the True Name. ||1||

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

महला २॥

Second Mehl:

Guru Angad Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਆਖਣੁ ਆਖਿ ਨ ਰਜਿਆ ਸੁਨਣਿ ਨ ਰਜੇ ਕੰਨ ॥

आखणु आखि न रजिआ सुनणि न रजे कंन ॥

Âakhañu âakhi na rajiâa sunañi na raje kann ||

ਮੂੰਹ ਬੋਲ ਬੋਲ ਕੇ ਰੱਜਦਾ ਨਹੀਂ (ਭਾਵ, ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਦਾ ਚਸਕਾ ਮੁੱਕਦਾ ਨਹੀਂ), ਕੰਨ (ਗੱਲਾਂ) ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਰੱਜਦੇ,

इन्सान का मुँह बातें कह-कह कर तृप्त नहीं होता, उसके कान बातें अथवा संगीत सुन-सुनकर संतुष्ट नहीं होते

The mouth is not satisfied by speaking, and the ears are not satisfied by hearing.

Guru Angad Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਅਖੀ ਦੇਖਿ ਨ ਰਜੀਆ ਗੁਣ ਗਾਹਕ ਇਕ ਵੰਨ ॥

अखी देखि न रजीआ गुण गाहक इक वंन ॥

Âkhee đekhi na rajeeâa guñ gaahak īk vann ||

ਅੱਖਾਂ (ਰੂਪ ਰੰਗ) ਵੇਖ ਵੇਖ ਕੇ ਨਹੀਂ ਰੱਜਦੀਆਂ, (ਇਹ ਸਾਰੇ ਇੰਦਰੇ) ਇਕ ਇਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗੁਣਾਂ (ਰਸਾਂ) ਦੇ ਗਾਹਕ ਹਨ (ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਰਸਾਂ ਦੀ ਗਾਹਕੀ ਵਿਚ ਰੱਜਦੇ ਨਹੀਂ, ਰਸਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਏ ਇਹਨਾਂ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦਾ ਚਸਕਾ ਹਟਦਾ ਨਹੀਂ) ।

और उसकी आँखें सुन्दर रूप देख-देखकर तृप्त नहीं होती। प्रत्येक अंग एक प्रकार की विशेषता का ग्राहक है।

The eyes are not satisfied by seeing-each organ seeks out one sensory quality.

Guru Angad Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਭੁਖਿਆ ਭੁਖ ਨ ਉਤਰੈ ਗਲੀ ਭੁਖ ਨ ਜਾਇ ॥

भुखिआ भुख न उतरै गली भुख न जाइ ॥

Bhukhiâa bhukh na ūŧarai galee bhukh na jaaī ||

ਭੁੱਖ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਇਆਂ ਦੀ ਸਮਝਾਇਆਂ ਭੀ ਭੁੱਖ ਮਿਟ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ ।

भूखों की भूख निवृत्त नहीं होती। मौखिक बातों से भूख दूर नहीं होती।

The hunger of the hungry is not appeased; by mere words, hunger is not relieved.

Guru Angad Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਨਾਨਕ ਭੁਖਾ ਤਾ ਰਜੈ ਜਾ ਗੁਣ ਕਹਿ ਗੁਣੀ ਸਮਾਇ ॥੨॥

नानक भुखा ता रजै जा गुण कहि गुणी समाइ ॥२॥

Naanak bhukhaa ŧaa rajai jaa guñ kahi guñee samaaī ||2||

ਹੇ ਨਾਨਕ! ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਮਾਰਿਆ ਮਨੁੱਖ ਤਦੋਂ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁਣ ਉਚਾਰ ਕੇ ਉਸ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਏ ॥੨॥

हे नानक ! भूखा मनुष्य तभी तृप्त होता है यदि वह गुणों के भण्डार परमात्मा की महिमा करके उसमें समा जाता है॥ २ ॥

O Nanak, hunger is relieved only when one utters the Glorious Praises of the Praiseworthy Lord. ||2||

Guru Angad Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

पउड़ी ॥

Pauree:

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਵਿਣੁ ਸਚੇ ਸਭੁ ਕੂੜੁ ਕੂੜੁ ਕਮਾਈਐ ॥

विणु सचे सभु कूड़ु कूड़ु कमाईऐ ॥

Viñu sache sabhu kooɍu kooɍu kamaaëeâi ||

ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਸਾਰ ਦੇਈਏ, ਤਾਂ ਬਾਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਕੂੜ ਹੀ ਕਮਾਈਦਾ ਹੈ ।

सत्य नाम के अलावा सभी कार्य झूठे हैं और झूठ का ही कर्म करते हैं।

Without the True One, all are false, and all practice falsehood.

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਵਿਣੁ ਸਚੇ ਕੂੜਿਆਰੁ ਬੰਨਿ ਚਲਾਈਐ ॥

विणु सचे कूड़िआरु बंनि चलाईऐ ॥

Viñu sache kooɍiâaru banni chalaaëeâi ||

(ਇਸ ਕੂੜ ਵਿਚ ਮਨ ਇਤਨਾ ਗੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ) ਨਾਮ ਤੋਂ ਖੁੰਝੇ ਹੋਏ ਕੂੜ ਦੇ ਵਪਾਰੀ ਨੂੰ ਮਾਇਆ ਦੇ ਬੰਧਨ ਜਕੜ ਕੇ ਭਟਕਾਉਂਦੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ ।

सत्यनाम के सिवाय अन्य झूठे कार्य करने वाले लोगों को यमदूत बांधकर यमपुरी ले जाते हैं।

Without the True One, the false ones are bound and gagged and driven off.

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਵਿਣੁ ਸਚੇ ਤਨੁ ਛਾਰੁ ਛਾਰੁ ਰਲਾਈਐ ॥

विणु सचे तनु छारु छारु रलाईऐ ॥

Viñu sache ŧanu chhaaru chhaaru ralaaëeâi ||

(ਇਸ ਦਾ) ਇਹ ਨਕਾਰਾ ਸਰੀਰ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਹੀ ਰੁਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਐਵੇਂ ਅਜ਼ਾਈਂ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ।

सत्य नाम के अलावा यह तन मिट्टी समान है और मिट्टी में ही मिल जाता है।

Without the True One, the body is just ashes, and it mingles again with ashes.

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਵਿਣੁ ਸਚੇ ਸਭ ਭੁਖ ਜਿ ਪੈਝੈ ਖਾਈਐ ॥

विणु सचे सभ भुख जि पैझै खाईऐ ॥

Viñu sache sabh bhukh ji paijhai khaaëeâi ||

ਜੋ ਕੁਝ ਖਾਂਦਾ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ ਉਹ ਸਗੋਂ ਹੋਰ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਧਾਂਦਾ ਹੈ ।

सत्यनाम के सिवाय मनुष्य जितना बढ़िया पहनता एवं खाता है, उससे उसकी भूख में ही वृद्धि होती है।

Without the True One, all food and clothes are unsatisfying.

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਵਿਣੁ ਸਚੇ ਦਰਬਾਰੁ ਕੂੜਿ ਨ ਪਾਈਐ ॥

विणु सचे दरबारु कूड़ि न पाईऐ ॥

Viñu sache đarabaaru kooɍi na paaëeâi ||

ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਸਾਰ ਕੇ ਝੂਠ ਵਿਚ ਲੱਗਿਆਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਬਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ।

मनुष्य सत्य नाम के बिना झूठे कार्य करके प्रभु के दरबार को प्राप्त नहीं कर सकता।

Without the True One, the false ones do not attain the Lord's Court.

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਕੂੜੈ ਲਾਲਚਿ ਲਗਿ ਮਹਲੁ ਖੁਆਈਐ ॥

कूड़ै लालचि लगि महलु खुआईऐ ॥

Kooɍai laalachi lagi mahalu khuâaëeâi ||

ਕੂੜੇ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰ ਗਵਾ ਲਈਦਾ ਹੈ,

सच्चे परमात्मा के अलावा झूठे लोग ईश्वर के मन्दिरको प्राप्त नहीं होते। झूठे लोभ से सम्मिलित होकर मनुष्य प्रभु के मन्दिर को गंवा देता है।

Attached to false attachments, the Mansion of the Lord's Presence is lost.

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਸਭੁ ਜਗੁ ਠਗਿਓ ਠਗਿ ਆਈਐ ਜਾਈਐ ॥

सभु जगु ठगिओ ठगि आईऐ जाईऐ ॥

Sabhu jagu thagiõ thagi âaëeâi jaaëeâi ||

(ਤੇ ਇਸ ਕਰ ਕੇ ਇਹ ਜਗਤ) ਕੂੜ-ਰੂਪ ਠੱਗ ਦਾ ਠੱਗਿਆ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ।

सारा जगत् घोखेबाज माया ने छल लिया है और प्राणी योनियों में फँसकर जन्म लेता और मरता रहता है।

The whole world is deceived by deception, coming and going in reincarnation.

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਤਨ ਮਹਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਿ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਈਐ ॥੧੯॥

तन महि त्रिसना अगि सबदि बुझाईऐ ॥१९॥

Ŧan mahi ŧrisanaa âgi sabađi bujhaaëeâi ||19||

(ਮਨੁੱਖਾ) ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਇਹ (ਜੋ) ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅੱਗ ਹੈ, ਇਹ ਕੇਵਲ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਬੁੱਝ ਸਕਦੀ ਹੈ ॥੧੯॥

प्राणी के तन में तृष्णा की अग्नि विद्यमान है। यह प्रभु के नाम से ही बुझाई जा सकती है॥ १९ ॥

Within the body is the fire of desire; through the Word of the Shabad, it is quenched. ||19||

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

श्लोक महला १॥

Shalok, First Mehl:

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਨਾਨਕ ਗੁਰੁ ਸੰਤੋਖੁ ਰੁਖੁ ਧਰਮੁ ਫੁਲੁ ਫਲ ਗਿਆਨੁ ॥

नानक गुरु संतोखु रुखु धरमु फुलु फल गिआनु ॥

Naanak guru sanŧŧokhu rukhu đharamu phulu phal giâanu ||

ਹੇ ਨਾਨਕ! (ਪੂਰਨ) ਸੰਤੋਖ (-ਸਰੂਪ) ਗੁਰੂ (ਮਾਨੋ, ਇਕ) ਰੁੱਖ ਹੈ (ਜਿਸ ਨੂੰ) ਧਰਮ (-ਰੂਪ) ਫੁੱਲ (ਲੱਗਦਾ) ਹੈ ਤੇ ਗਿਆਨ (-ਰੂਪ) ਫਲ (ਲੱਗਦੇ) ਹਨ, ਪ੍ਰੇਮ-ਜਲ ਨਾਲ ਰਸਿਆ ਹੋਇਆ (ਇਹ ਰੁੱਖ) ਸਦਾ ਹਰਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ।

हे नानक ! गुरु संतोष रूपी वृक्ष है, इस वृक्ष को धर्म रूपी फूल लगता है और ज्ञान रूपी फल लगते हैं।

O Nanak, the Guru is the tree of contentment, with flowers of faith, and fruits of spiritual wisdom.

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਰਸਿ ਰਸਿਆ ਹਰਿਆ ਸਦਾ ਪਕੈ ਕਰਮਿ ਧਿਆਨਿ ॥

रसि रसिआ हरिआ सदा पकै करमि धिआनि ॥

Rasi rasiâa hariâa sađaa pakai karami đhiâani ||

(ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ) ਬਖ਼ਸ਼ਸ਼ ਨਾਲ (ਪ੍ਰਭੂ-ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ) ਧਿਆਨ ਜੋੜਿਆਂ ਇਹ (ਗਿਆਨ-ਫਲ) ਪੱਕਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ-ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਸੁਰਤ ਜੋੜਦਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ) ।

हरि-रस रूपी जल से सीचा हुआ यह वृक्ष सदैव ही हरा-भरा रहता है। भगवान की कृपा से ध्यान द्वारा यह ज्ञान रूपी फल पकते हैं।

Watered with the Lord's Love, it remains forever green; through the karma of good deeds and meditation, it ripens.

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਪਤਿ ਕੇ ਸਾਦ ਖਾਦਾ ਲਹੈ ਦਾਨਾ ਕੈ ਸਿਰਿ ਦਾਨੁ ॥੧॥

पति के साद खादा लहै दाना कै सिरि दानु ॥१॥

Paŧi ke saađ khaađaa lahai đaanaa kai siri đaanu ||1||

(ਇਸ ਗਿਆਨ-ਫਲ ਨੂੰ) ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਭੂ-ਮੇਲ ਦੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, (ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ-ਦਰ ਤੋਂ) ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਬਖ਼ਸ਼ਸ਼ ਹੈ ॥੧॥

इस ज्ञान रूपी फल को खाने वाला मनुष्य पति-प्रभु के मिलाप के आनंद को प्राप्त करता है। ज्ञान रूपी दान ही समस्त दानों में से बड़ा दान है॥ १॥

Honor is obtained by eating this tasty dish; of all gifts, this is the greatest gift. ||1||

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

महला १॥

First Mehl:

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਸੁਇਨੇ ਕਾ ਬਿਰਖੁ ਪਤ ਪਰਵਾਲਾ ਫੁਲ ਜਵੇਹਰ ਲਾਲ ॥

सुइने का बिरखु पत परवाला फुल जवेहर लाल ॥

Suīne kaa birakhu paŧ paravaalaa phul javehar laal ||

(ਗੁਰੂ, ਮਾਨੋ,) ਸੋਨੇ ਦਾ ਰੁੱਖ ਹੈ; ਮੋਂਗਾ (ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਬਚਨ) ਉਸ ਦੇ ਪੱਤਰ ਹਨ, ਲਾਲ ਜਵਾਹਰ (ਗੁਰੂ-ਵਾਕ) ਉਸ ਦੇ ਫੁੱਲ ਹਨ ।

गुरु सोने का वृक्ष है, जिसके पते मूंगे हैं और इसके पुष्प जवाहर एवं माणिक हैं।

The Guru is the tree of gold, with leaves of coral, and blossoms of jewels and rubies.

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਤਿਤੁ ਫਲ ਰਤਨ ਲਗਹਿ ਮੁਖਿ ਭਾਖਿਤ ਹਿਰਦੈ ਰਿਦੈ ਨਿਹਾਲੁ ॥

तितु फल रतन लगहि मुखि भाखित हिरदै रिदै निहालु ॥

Ŧiŧu phal raŧan lagahi mukhi bhaakhiŧ hirađai riđai nihaalu ||

ਉਸ (ਗੁਰੂ) ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਮੂੰਹੋਂ ਉਚਾਰੇ ਹੋਏ (ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਬਚਨ-ਰੂਪ) ਫਲ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, (ਗੁਰੂ) ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਸਦਾ ਖਿੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ।

उस पौधे को गुरु के मुखारबिंद के वचन की मणि का फल लगा हुआ है। जो व्यक्ति गुरु के वचनों को अपने हृदय में बसा लेता है, वह कृतार्थ हो जाता है।

The Words from His Mouth are fruits of jewels. Within His Heart, He beholds the Lord.

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਨਾਨਕ ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਮੁਖਿ ਮਸਤਕਿ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੈ ਲੇਖੁ ॥

नानक करमु होवै मुखि मसतकि लिखिआ होवै लेखु ॥

Naanak karamu hovai mukhi masaŧaki likhiâa hovai lekhu ||

ਹੇ ਨਾਨਕ! ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਮੱਥੇ ਤੇ ਭਾਗ ਹੋਵੇ,

हे नानक ! गुरु के शब्द रूपी फल उस व्यक्ति के मुंह में ही पड़ते हैं, जिस पर भगवान की कृपा होती है और उसके माथे पर तकदीर का शुभ लेख लिखा होता है।

O Nanak, He is obtained by those, upon whose faces and foreheads such pre-recorded destiny is written.

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਅਠਿਸਠਿ ਤੀਰਥ ਗੁਰ ਕੀ ਚਰਣੀ ਪੂਜੈ ਸਦਾ ਵਿਸੇਖੁ ॥

अठिसठि तीरथ गुर की चरणी पूजै सदा विसेखु ॥

Âthisathi ŧeeraŧh gur kee charañee poojai sađaa visekhu ||

ਉਹ ਗੁਰੂ ਦੀ ਚਰਨੀਂ ਲੱਗ ਕੇ (ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ) ਅਠਾਹਠ ਤੀਰਥਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜਾਣ ਕੇ (ਗੁਰੂ-ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ) ਪੂਜਦਾ ਹੈ ।

गुरु के चरणों में आने से अठसठ तीर्थों के स्नान से भी अधिक फल मिलता है। अतः हमेशा ही गुरु के चरणों की पूजा करनी चाहिए।

The sixty-eight sacred shrines of pilgrimage are contained in the constant worship of the feet of the Exalted Guru.

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਹੰਸੁ ਹੇਤੁ ਲੋਭੁ ਕੋਪੁ ਚਾਰੇ ਨਦੀਆ ਅਗਿ ॥

हंसु हेतु लोभु कोपु चारे नदीआ अगि ॥

Hanssu heŧu lobhu kopu chaare nađeeâa âgi ||

ਨਿਰਦਇਤਾ, ਮੋਹ, ਲੋਭ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ-ਇਹ ਚਾਰੇ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ (ਜਗਤ ਵਿਚ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ) ਹਨ,

हे नानक ! हिंसा, मोह, लालच एवं क्रोध यह चारों ही अग्नि की नदियाँ हैं।

Cruelty, material attachment, greed and anger are the four rivers of fire.

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਪਵਹਿ ਦਝਹਿ ਨਾਨਕਾ ਤਰੀਐ ਕਰਮੀ ਲਗਿ ॥੨॥

पवहि दझहि नानका तरीऐ करमी लगि ॥२॥

Pavahi đajhahi naanakaa ŧareeâi karamee lagi ||2||

ਜੋ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹਨਾਂ ਨਦੀਆਂ ਵਿਚ ਵੜਦੇ ਹਨ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਨਾਨਕ! ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ (ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨੀਂ) ਲੱਗ ਕੇ (ਇਹਨਾਂ ਨਦੀਆਂ ਤੋਂ) ਪਾਰ ਲੰਘੀਦਾ ਹੈ ॥੨॥

इनमें पड़ने से प्राणी जल जाता है। इन नदियों में से वहीं मनुष्य पार होते हैं जो भगवान की कृपा से नाम-सिमरन में लग जाते हैं।॥ २॥

Falling into them, one is burned, O Nanak! One is saved only by holding tight to good deeds. ||2||

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

पउड़ी ॥

Pauree:

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਜੀਵਦਿਆ ਮਰੁ ਮਾਰਿ ਨ ਪਛੋਤਾਈਐ ॥

जीवदिआ मरु मारि न पछोताईऐ ॥

Jeevađiâa maru maari na pachhoŧaaëeâi ||

(ਹੇ ਬੰਦੇ!) (ਇਸ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ) ਮਾਰ ਕੇ ਜੀਊਂਦਿਆਂ ਹੀ ਮਰ (ਤਾਕਿ ਅੰਤ ਨੂੰ) ਪਛੁਤਾਣਾ ਨਾ ਪਏ ।

जीवित ही मर जाओ अर्थात् अपने अहंकार को नष्ट कर दो । अहंकार को नष्ट करने के उपरांत पश्चाताप नहीं होगा।

While you are alive, conquer death, and you shall have no regrets in the end.

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਝੂਠਾ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੁ ਕਿਨਿ ਸਮਝਾਈਐ ॥

झूठा इहु संसारु किनि समझाईऐ ॥

Jhoothaa īhu sanssaaru kini samajhaaëeâi ||

ਕਿਸੇ ਵਿਰਲੇ ਨੂੰ ਸਮਝ ਆਈ ਹੈ, ਕਿ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਝੂਠਾ ਹੈ ।

यह दुनिया झूठी है, परन्तु किसी विरले ने ही यह बात गुरु से समझी है।

This world is false, but only a few understand this.

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਸਚਿ ਨ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ਧੰਧੈ ਧਾਈਐ ॥

सचि न धरे पिआरु धंधै धाईऐ ॥

Sachi na đhare piâaru đhanđđhai đhaaëeâi ||

(ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਜੀਵ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਧੀਨ ਹੋ ਕੇ) ਜਗਤ ਦੇ ਧੰਧੇ ਵਿਚ ਭਟਕਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੱਚ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ ।

मनुष्य सत्यनाम से प्रेम नहीं करता और दुनिया के धंधों में लगकर भटकता रहता है।

People do not enshrine love for the Truth; they chase after worldly affairs instead.

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਕਾਲੁ ਬੁਰਾ ਖੈ ਕਾਲੁ ਸਿਰਿ ਦੁਨੀਆਈਐ ॥

कालु बुरा खै कालु सिरि दुनीआईऐ ॥

Kaalu buraa khai kaalu siri đuneeâaëeâi ||

(ਇਹ ਗੱਲ ਚੇਤੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਕਿ) ਭੈੜਾ ਕਾਲ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਾਲ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ (ਹਰ ਵੇਲੇ ਖੜਾ) ਹੈ ।

यम बहुत निर्दयी है और जीवों का नाश करने वाला है। यह दुनिया के लोगों पर सवार है।

The terrible time of death and annihilation hovers over the heads of the world.

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਹੁਕਮੀ ਸਿਰਿ ਜੰਦਾਰੁ ਮਾਰੇ ਦਾਈਐ ॥

हुकमी सिरि जंदारु मारे दाईऐ ॥

Hukamee siri janđđaaru maare đaaëeâi ||

ਇਹ ਜਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ (ਹਰੇਕ ਦੇ) ਸਿਰ ਤੇ (ਮੌਜੂਦ) ਹੈ ਤੇ ਦਾਉ ਲਾ ਕੇ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ।

ईश्वर के आदेश से यमदूत अवसर पाकर मनुष्य के सिर पर डण्डा मारता है।

By the Hukam of the Lord's Command, the Messenger of Death smashes his club over their heads.

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਆਪੇ ਦੇਇ ਪਿਆਰੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈਐ ॥

आपे देइ पिआरु मंनि वसाईऐ ॥

Âape đeī piâaru manni vasaaëeâi ||

(ਜੀਵ ਦੇ ਕੀਹ ਵੱਸ?) ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ (ਤੇ ਜੀਵ ਦੇ) ਮਨ ਵਿਚ (ਆਪਣਾ ਆਪ) ਵਸਾਂਦਾ ਹੈ ।

परमेश्वर स्वयं ही अपना प्रेम प्रदान करता है और इसे प्राणी के मन में वास कराता है।

The Lord Himself gives His Love, and enshrines it within their minds.

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਮੁਹਤੁ ਨ ਚਸਾ ਵਿਲੰਮੁ ਭਰੀਐ ਪਾਈਐ ॥

मुहतु न चसा विलमु भरीऐ पाईऐ ॥

Muhaŧu na chasaa vilammu bhareeâi paaëeâi ||

ਜਦੋਂ ਸੁਆਸ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਲਕ-ਮਾਤ੍ਰ (ਇਥੇ) ਢਿੱਲ ਨਹੀਂ ਲਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ।

मनुष्य का शरीर त्यागने में मुहूर्त अथवा क्षण भर का विलम्ब नहीं होता।

Not a moment or an instant's delay is permitted, when one's measure of life is full.

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਬੁਝਿ ਸਚਿ ਸਮਾਈਐ ॥੨੦॥

गुर परसादी बुझि सचि समाईऐ ॥२०॥

Gur parasaađee bujhi sachi samaaëeâi ||20||

(ਇਹ ਗੱਲ) ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ (ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਬੰਦਾ) ਸਮਝ ਕੇ ਸੱਚ ਵਿਚ ਜੁੜਦਾ ਹੈ ॥੨੦॥

गुरु की कृपा से इस भेद को समझ कर प्राणी सत्य में ही समा जाता है।॥ २०॥

By Guru's Grace, one comes to know the True One, and is absorbed into Him. ||20||

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

श्लोक महला १॥

Shalok, First Mehl:

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਤੁਮੀ ਤੁਮਾ ਵਿਸੁ ਅਕੁ ਧਤੂਰਾ ਨਿਮੁ ਫਲੁ ॥

तुमी तुमा विसु अकु धतूरा निमु फलु ॥

Ŧumee ŧumaa visu âku đhaŧooraa nimu phalu ||

ਤੁੰਮੀ ਤੁੰਮਾ, ਜ਼ਹਿਰ, ਅੱਕ ਧਤੂਰਾ ਤੇ ਨਿੰਮ ਰੂਪ ਫਲ (ਆਦਿ ਕੁੜੱਤਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ)

उस व्यक्ति के मन एवं मुंह में तुंधी, विष, आक, धतूरा एवं नीम फल जैसी कड़वाहट बनी रहती है,"

Bitter melon, swallow-wort, thorn-apple and nim fruit

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਮਨਿ ਮੁਖਿ ਵਸਹਿ ਤਿਸੁ ਜਿਸੁ ਤੂੰ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਹੀ ॥

मनि मुखि वसहि तिसु जिसु तूं चिति न आवही ॥

Mani mukhi vasahi ŧisu jisu ŧoonn chiŧi na âavahee ||

(ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਤੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਵੱਸ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਚਿੱਤ ਵਿਚ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਵੱਸਦਾ । (ਭਾਵ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਭੀ ਕੁੜੱਤਣ ਹੈ ਤੇ ਮੂੰਹੋਂ ਭੀ ਕੌੜੇ ਬਚਨ ਬੋਲਦਾ ਹੈ) ।

हे प्रभु ! जिस व्यक्ति को तू हृदय में याद नहीं आता,

These bitter poisons lodge in the minds and mouths of those who do not remember You

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਨਾਨਕ ਕਹੀਐ ਕਿਸੁ ਹੰਢਨਿ ਕਰਮਾ ਬਾਹਰੇ ॥੧॥

नानक कहीऐ किसु हंढनि करमा बाहरे ॥१॥

Naanak kaheeâi kisu handdhani karamaa baahare ||1||

ਹੇ ਨਾਨਕ! ਐਸੇ ਬਦਨਸੀਬ ਬੰਦੇ ਭਟਕਦੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, (ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ) ਕਿਸ ਦੇ ਅੱਗੇ (ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵਿਥਿਆ) ਦੱਸੀਏ? (ਭਾਵ, ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਇਹ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ) ॥੧॥

हे नानक ! ऐसे भाग्यहीन व्यक्ति भटकते रहते हैं और उनकी दुखद दशा किसे बताई जाए॥ १॥

O Nanak, how shall I tell them this? Without the karma of good deeds, they are only destroying themselves. ||1||

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

महला १ ॥

First Mehl:

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147

ਮਤਿ ਪੰਖੇਰੂ ਕਿਰਤੁ ਸਾਥਿ ..

मति पंखेरू किरतु साथि ..

Maŧi pankkheroo kiraŧu saaŧhi ..

(ਮਨੁੱਖ ਦੀ) ਮਤਿ (ਮਾਨੋ, ਇਕ) ਪੰਛੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੁਭਾਉ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ (ਸਾਥੀ) ਹੈ, (ਇਸ ਸੁਭਾਉ ਦੇ ਸੰਗ ਕਰ ਕੇ 'ਮਤਿ') ਕਦੇ ਚੰਗੀ ਹੈ ਕਦੇ ਨੀਵੀਂ;

आदमी की मति एक पक्षी है। आदमी की किस्मत उस पक्षी के पंख हैं जो उसके साथ रहते हैं। यह पक्षी पंखों से उड़कर कभी उत्तम एवं कभी नीच स्थानों पर बैठता है।

The intellect is a bird; on account of its actions, it is sometimes high, and sometimes low.

Guru Nanak Dev ji / Raag Majh / Vaar Majh ki (M: 1) / Ang 147


Download SGGS PDF Daily Updates