Ramkali ki vaar (Balwand Satte),
ਰਾਮਕਲੀ ਕੀ ਵਾਰ (ਬਲਵੰਡਿ ਸਤੈ),
रामकली की वार (बलवंडि सतै)


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਰਾਮਕਲੀ ਕੀ ਵਾਰ ਰਾਇ ਬਲਵੰਡਿ ਤਥਾ ਸਤੈ ਡੂਮਿ ਆਖੀ

रामकली की वार राइ बलवंडि तथा सतै डूमि आखी

Raamakalee kee vaar raaī balavanddi ŧaŧhaa saŧai doomi âakhee

Vaar Of Raamkalee, Uttered By Satta And Balwand The Drummer:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਨਾਉ ਕਰਤਾ ਕਾਦਰੁ ਕਰੇ ਕਿਉ ਬੋਲੁ ਹੋਵੈ ਜੋਖੀਵਦੈ ॥

नाउ करता कादरु करे किउ बोलु होवै जोखीवदै ॥

Naaū karaŧaa kaađaru kare kiū bolu hovai jokheevađai ||

One who chants the Name of the Almighty Creator - how can his words be judged?

ਦੇ ਗੁਨਾ ਸਤਿ ਭੈਣ ਭਰਾਵ ਹੈ ਪਾਰੰਗਤਿ ਦਾਨੁ ਪੜੀਵਦੈ ॥

दे गुना सति भैण भराव है पारंगति दानु पड़ीवदै ॥

Đe gunaa saŧi bhaiñ bharaav hai paaranggaŧi đaanu paɍeevađai ||

His divine virtues are the true sisters and brothers; through them, the gift of supreme status is obtained.

ਨਾਨਕਿ ਰਾਜੁ ਚਲਾਇਆ ਸਚੁ ਕੋਟੁ ਸਤਾਣੀ ਨੀਵ ਦੈ ॥

नानकि राजु चलाइआ सचु कोटु सताणी नीव दै ॥

Naanaki raaju chalaaīâa sachu kotu saŧaañee neev đai ||

Nanak established the kingdom; He built the true fortress on the strongest foundations.

ਲਹਣੇ ਧਰਿਓਨੁ ਛਤੁ ਸਿਰਿ ਕਰਿ ਸਿਫਤੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਦੈ ॥

लहणे धरिओनु छतु सिरि करि सिफती अम्रितु पीवदै ॥

Lahañe đhariõnu chhaŧu siri kari siphaŧee âmmmriŧu peevađai ||

He installed the royal canopy over Lehna's head; chanting the Lord's Praises, He drank in the Ambrosial Nectar.

ਮਤਿ ਗੁਰ ਆਤਮ ਦੇਵ ਦੀ ਖੜਗਿ ਜੋਰਿ ਪਰਾਕੁਇ ਜੀਅ ਦੈ ॥

मति गुर आतम देव दी खड़गि जोरि पराकुइ जीअ दै ॥

Maŧi gur âaŧam đev đee khaɍagi jori paraakuī jeeâ đai ||

The Guru implanted the almighty sword of the Teachings to illuminate his soul.

ਗੁਰਿ ਚੇਲੇ ਰਹਰਾਸਿ ਕੀਈ ਨਾਨਕਿ ਸਲਾਮਤਿ ਥੀਵਦੈ ॥

गुरि चेले रहरासि कीई नानकि सलामति थीवदै ॥

Guri chele raharaasi keeëe naanaki salaamaŧi ŧheevađai ||

The Guru bowed down to His disciple, while Nanak was still alive.

ਸਹਿ ਟਿਕਾ ਦਿਤੋਸੁ ਜੀਵਦੈ ॥੧॥

सहि टिका दितोसु जीवदै ॥१॥

Sahi tikaa điŧosu jeevađai ||1||

The King, while still alive, applied the ceremonial mark to his forehead. ||1||


ਲਹਣੇ ਦੀ ਫੇਰਾਈਐ ਨਾਨਕਾ ਦੋਹੀ ਖਟੀਐ ॥

लहणे दी फेराईऐ नानका दोही खटीऐ ॥

Lahañe đee pheraaëeâi naanakaa đohee khateeâi ||

Nanak proclaimed Lehna's succession - he earned it.

ਜੋਤਿ ਓਹਾ ਜੁਗਤਿ ਸਾਇ ਸਹਿ ਕਾਇਆ ਫੇਰਿ ਪਲਟੀਐ ॥

जोति ओहा जुगति साइ सहि काइआ फेरि पलटीऐ ॥

Joŧi õhaa jugaŧi saaī sahi kaaīâa pheri palateeâi ||

They shared the One Light and the same way; the King just changed His body.

ਝੁਲੈ ਸੁ ਛਤੁ ਨਿਰੰਜਨੀ ਮਲਿ ਤਖਤੁ ਬੈਠਾ ਗੁਰ ਹਟੀਐ ॥

झुलै सु छतु निरंजनी मलि तखतु बैठा गुर हटीऐ ॥

Jhulai su chhaŧu niranjjanee mali ŧakhaŧu baithaa gur hateeâi ||

The immaculate canopy waves over Him, and He sits on the throne in the Guru's shop.

ਕਰਹਿ ਜਿ ਗੁਰ ਫੁਰਮਾਇਆ ਸਿਲ ਜੋਗੁ ਅਲੂਣੀ ਚਟੀਐ ॥

करहि जि गुर फुरमाइआ सिल जोगु अलूणी चटीऐ ॥

Karahi ji gur phuramaaīâa sil jogu âlooñee chateeâi ||

He does as the Guru commands; He tasted the tasteless stone of Yoga.

ਲੰਗਰੁ ਚਲੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੀ ਖਟੀਐ ॥

लंगरु चलै गुर सबदि हरि तोटि न आवी खटीऐ ॥

Langgaru chalai gur sabađi hari ŧoti na âavee khateeâi ||

The Langar - the Kitchen of the Guru's Shabad has been opened, and its supplies never run short.

ਖਰਚੇ ਦਿਤਿ ਖਸੰਮ ਦੀ ਆਪ ਖਹਦੀ ਖੈਰਿ ਦਬਟੀਐ ॥

खरचे दिति खसम दी आप खहदी खैरि दबटीऐ ॥

Kharache điŧi khasamm đee âap khahađee khairi đabateeâi ||

Whatever His Master gave, He spent; He distributed it all to be eaten.

ਹੋਵੈ ਸਿਫਤਿ ਖਸੰਮ ਦੀ ਨੂਰੁ ਅਰਸਹੁ ਕੁਰਸਹੁ ਝਟੀਐ ॥

होवै सिफति खसम दी नूरु अरसहु कुरसहु झटीऐ ॥

Hovai siphaŧi khasamm đee nooru ârasahu kurasahu jhateeâi ||

The Praises of the Master were sung, and the Divine Light descended from the heavens to the earth.

ਤੁਧੁ ਡਿਠੇ ਸਚੇ ਪਾਤਿਸਾਹ ਮਲੁ ਜਨਮ ਜਨਮ ਦੀ ਕਟੀਐ ॥

तुधु डिठे सचे पातिसाह मलु जनम जनम दी कटीऐ ॥

Ŧuđhu dithe sache paaŧisaah malu janam janam đee kateeâi ||

Gazing upon You, O True King, the filth of countless past lives is washed away.

ਸਚੁ ਜਿ ਗੁਰਿ ਫੁਰਮਾਇਆ ਕਿਉ ਏਦੂ ਬੋਲਹੁ ਹਟੀਐ ॥

सचु जि गुरि फुरमाइआ किउ एदू बोलहु हटीऐ ॥

Sachu ji guri phuramaaīâa kiū ēđoo bolahu hateeâi ||

The Guru gave the True Command; why should we hesitate to proclaim this?

ਪੁਤ੍ਰੀ ਕਉਲੁ ਨ ਪਾਲਿਓ ਕਰਿ ਪੀਰਹੁ ਕੰਨੑ ਮੁਰਟੀਐ ॥

पुत्री कउलु न पालिओ करि पीरहु कंन्ह मुरटीऐ ॥

Puŧree kaūlu na paaliõ kari peerahu kannʱ murateeâi ||

His sons did not obey His Word; they turned their backs on Him as Guru.

ਦਿਲਿ ਖੋਟੈ ਆਕੀ ਫਿਰਨੑਿ ਬੰਨੑਿ ਭਾਰੁ ਉਚਾਇਨੑਿ ਛਟੀਐ ॥

दिलि खोटै आकी फिरन्हि बंन्हि भारु उचाइन्हि छटीऐ ॥

Đili khotai âakee phiranʱi bannʱi bhaaru ūchaaīnʱi chhateeâi ||

These evil-hearted ones became rebellious; they carry loads of sin on their backs.

ਜਿਨਿ ਆਖੀ ਸੋਈ ਕਰੇ ਜਿਨਿ ਕੀਤੀ ਤਿਨੈ ਥਟੀਐ ॥

जिनि आखी सोई करे जिनि कीती तिनै थटीऐ ॥

Jini âakhee soëe kare jini keeŧee ŧinai ŧhateeâi ||

Whatever the Guru said, Lehna did, and so he was installed on the throne.

ਕਉਣੁ ਹਾਰੇ ਕਿਨਿ ਉਵਟੀਐ ॥੨॥

कउणु हारे किनि उवटीऐ ॥२॥

Kaūñu haare kini ūvateeâi ||2||

Who has lost, and who has won? ||2||


ਜਿਨਿ ਕੀਤੀ ਸੋ ਮੰਨਣਾ ਕੋ ਸਾਲੁ ਜਿਵਾਹੇ ਸਾਲੀ ॥

जिनि कीती सो मंनणा को सालु जिवाहे साली ॥

Jini keeŧee so mannañaa ko saalu jivaahe saalee ||

He who did the work, is accepted as Guru; so which is better - the thistle or the rice?

ਧਰਮ ਰਾਇ ਹੈ ਦੇਵਤਾ ਲੈ ਗਲਾ ਕਰੇ ਦਲਾਲੀ ॥

धरम राइ है देवता लै गला करे दलाली ॥

Đharam raaī hai đevaŧaa lai galaa kare đalaalee ||

The Righteous Judge of Dharma considered the arguments and made the decision.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਆਖੈ ਸਚਾ ਕਰੇ ਸਾ ਬਾਤ ਹੋਵੈ ਦਰਹਾਲੀ ॥

सतिगुरु आखै सचा करे सा बात होवै दरहाली ॥

Saŧiguru âakhai sachaa kare saa baaŧ hovai đarahaalee ||

Whatever the True Guru says, the True Lord does; it comes to pass instantaneously.

ਗੁਰ ਅੰਗਦ ਦੀ ਦੋਹੀ ਫਿਰੀ ਸਚੁ ਕਰਤੈ ਬੰਧਿ ਬਹਾਲੀ ॥

गुर अंगद दी दोही फिरी सचु करतै बंधि बहाली ॥

Gur ânggađ đee đohee phiree sachu karaŧai banđđhi bahaalee ||

Guru Angad was proclaimed, and the True Creator confirmed it.

ਨਾਨਕੁ ਕਾਇਆ ਪਲਟੁ ਕਰਿ ਮਲਿ ਤਖਤੁ ਬੈਠਾ ਸੈ ਡਾਲੀ ॥

नानकु काइआ पलटु करि मलि तखतु बैठा सै डाली ॥

Naanaku kaaīâa palatu kari mali ŧakhaŧu baithaa sai daalee ||

Nanak merely changed his body; He still sits on the throne, with hundreds of branches reaching out.

ਦਰੁ ਸੇਵੇ ਉਮਤਿ ਖੜੀ ਮਸਕਲੈ ਹੋਇ ਜੰਗਾਲੀ ॥

दरु सेवे उमति खड़ी मसकलै होइ जंगाली ॥

Đaru seve ūmaŧi khaɍee masakalai hoī janggaalee ||

Standing at His door, His followers serve Him; by this service, their rust is scraped off.

ਦਰਿ ਦਰਵੇਸੁ ਖਸੰਮ ਦੈ ਨਾਇ ਸਚੈ ਬਾਣੀ ਲਾਲੀ ॥

दरि दरवेसु खसम दै नाइ सचै बाणी लाली ॥

Đari đaravesu khasamm đai naaī sachai baañee laalee ||

He is the Dervish - the Saint, at the door of His Lord and Master; He loves the True Name, and the Bani of the Guru's Word.

ਬਲਵੰਡ ਖੀਵੀ ਨੇਕ ਜਨ ਜਿਸੁ ਬਹੁਤੀ ਛਾਉ ਪਤ੍ਰਾਲੀ ॥

बलवंड खीवी नेक जन जिसु बहुती छाउ पत्राली ॥

Balavandd kheevee nek jan jisu bahuŧee chhaaū paŧraalee ||

Balwand says that Khivi, the Guru's wife, is a noble woman, who gives soothing, leafy shade to all.

ਲੰਗਰਿ ਦਉਲਤਿ ਵੰਡੀਐ ਰਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਖੀਰਿ ਘਿਆਲੀ ॥

लंगरि दउलति वंडीऐ रसु अम्रितु खीरि घिआली ॥

Langgari đaūlaŧi vanddeeâi rasu âmmmriŧu kheeri ghiâalee ||

She distributes the bounty of the Guru's Langar; the kheer - the rice pudding and ghee, is like sweet ambrosia.

ਗੁਰਸਿਖਾ ਕੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਮਨਮੁਖ ਥੀਏ ਪਰਾਲੀ ॥

गुरसिखा के मुख उजले मनमुख थीए पराली ॥

Gurasikhaa ke mukh ūjale manamukh ŧheeē paraalee ||

The faces of the Guru's Sikhs are radiant and bright; the self-willed manmukhs are pale, like straw.

ਪਏ ਕਬੂਲੁ ਖਸੰਮ ਨਾਲਿ ਜਾਂ ਘਾਲ ਮਰਦੀ ਘਾਲੀ ॥

पए कबूलु खसम नालि जां घाल मरदी घाली ॥

Paē kaboolu khasamm naali jaan ghaal marađee ghaalee ||

The Master gave His approval, when Angad exerted Himself heroically.

ਮਾਤਾ ਖੀਵੀ ਸਹੁ ਸੋਇ ਜਿਨਿ ਗੋਇ ਉਠਾਲੀ ॥੩॥

माता खीवी सहु सोइ जिनि गोइ उठाली ॥३॥

Maaŧaa kheevee sahu soī jini goī ūthaalee ||3||

Such is the Husband of mother Khivi; He sustains the world. ||3||


ਹੋਰਿਂਓ ਗੰਗ ਵਹਾਈਐ ਦੁਨਿਆਈ ਆਖੈ ਕਿ ਕਿਓਨੁ ॥

होरिंओ गंग वहाईऐ दुनिआई आखै कि किओनु ॥

Horinõ gangg vahaaëeâi đuniâaëe âakhai ki kiõnu ||

It is as if the Guru made the Ganges flow in the opposite direction, and the world wonders: what has he done?

ਨਾਨਕ ਈਸਰਿ ਜਗਨਾਥਿ ਉਚਹਦੀ ਵੈਣੁ ਵਿਰਿਕਿਓਨੁ ॥

नानक ईसरि जगनाथि उचहदी वैणु विरिकिओनु ॥

Naanak ëesari jaganaaŧhi ūchahađee vaiñu virikiõnu ||

Nanak, the Lord, the Lord of the World, spoke the words out loud.

ਮਾਧਾਣਾ ਪਰਬਤੁ ਕਰਿ ਨੇਤ੍ਰਿ ਬਾਸਕੁ ਸਬਦਿ ਰਿੜਕਿਓਨੁ ॥

माधाणा परबतु करि नेत्रि बासकु सबदि रिड़किओनु ॥

Maađhaañaa parabaŧu kari neŧri baasaku sabađi riɍakiõnu ||

Making the mountain his churning stick, and the snake-king his churning string, He has churned the Word of the Shabad.

ਚਉਦਹ ਰਤਨ ਨਿਕਾਲਿਅਨੁ ਕਰਿ ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਚਿਲਕਿਓਨੁ ॥

चउदह रतन निकालिअनु करि आवा गउणु चिलकिओनु ॥

Chaūđah raŧan nikaaliânu kari âavaa gaūñu chilakiõnu ||

From it, He extracted the fourteen jewels, and illuminated the world.

ਕੁਦਰਤਿ ਅਹਿ ਵੇਖਾਲੀਅਨੁ ਜਿਣਿ ਐਵਡ ਪਿਡ ਠਿਣਕਿਓਨੁ ॥

कुदरति अहि वेखालीअनु जिणि ऐवड पिड ठिणकिओनु ॥

Kuđaraŧi âhi vekhaaleeânu jiñi âivad pid thiñakiõnu ||

He revealed such creative power, and touched such greatness.

ਲਹਣੇ ਧਰਿਓਨੁ ਛਤ੍ਰੁ ਸਿਰਿ ਅਸਮਾਨਿ ਕਿਆੜਾ ਛਿਕਿਓਨੁ ॥

लहणे धरिओनु छत्रु सिरि असमानि किआड़ा छिकिओनु ॥

Lahañe đhariõnu chhaŧru siri âsamaani kiâaɍaa chhikiõnu ||

He raised the royal canopy to wave over the head of Lehna, and raised His glory to the skies.

ਜੋਤਿ ਸਮਾਣੀ ਜੋਤਿ ਮਾਹਿ ਆਪੁ ਆਪੈ ਸੇਤੀ ਮਿਕਿਓਨੁ ॥

जोति समाणी जोति माहि आपु आपै सेती मिकिओनु ॥

Joŧi samaañee joŧi maahi âapu âapai seŧee mikiõnu ||

His Light merged into the Light, and He blended Him into Himself.

ਸਿਖਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਂ ਘੋਖਿ ਕੈ ਸਭ ਉਮਤਿ ਵੇਖਹੁ ਜਿ ਕਿਓਨੁ ॥

सिखां पुत्रां घोखि कै सभ उमति वेखहु जि किओनु ॥

Sikhaan puŧraan ghokhi kai sabh ūmaŧi vekhahu ji kiõnu ||

Guru Nanak tested His Sikhs and His sons, and everyone saw what happened.

ਜਾਂ ਸੁਧੋਸੁ ਤਾਂ ਲਹਣਾ ਟਿਕਿਓਨੁ ॥੪॥

जां सुधोसु तां लहणा टिकिओनु ॥४॥

Jaan suđhosu ŧaan lahañaa tikiõnu ||4||

When Lehna alone was found to be pure, then He was set on the throne. ||4||


ਫੇਰਿ ਵਸਾਇਆ ਫੇਰੁਆਣਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਖਾਡੂਰੁ ॥

फेरि वसाइआ फेरुआणि सतिगुरि खाडूरु ॥

Pheri vasaaīâa pheruâañi saŧiguri khaadooru ||

Then, the True Guru, the son of Pheru, came to dwell at Khadoor.

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਨਾਲਿ ਤੁਧੁ ਹੋਰੁ ਮੁਚੁ ਗਰੂਰੁ ॥

जपु तपु संजमु नालि तुधु होरु मुचु गरूरु ॥

Japu ŧapu sanjjamu naali ŧuđhu horu muchu garooru ||

Meditation, austerities and self-discipline rest with You, while the others are filled with excessive pride.

ਲਬੁ ਵਿਣਾਹੇ ਮਾਣਸਾ ਜਿਉ ਪਾਣੀ ਬੂਰੁ ॥

लबु विणाहे माणसा जिउ पाणी बूरु ॥

Labu viñaahe maañasaa jiū paañee booru ||

Greed ruins mankind, like the green algae in the water.

ਵਰ੍ਹਿਐ ਦਰਗਹ ਗੁਰੂ ਕੀ ਕੁਦਰਤੀ ਨੂਰੁ ॥

वर्हिऐ दरगह गुरू की कुदरती नूरु ॥

Varhiâi đaragah guroo kee kuđaraŧee nooru ||

In the Guru's Court, the Divine Light shines in its creative power.

ਜਿਤੁ ਸੁ ਹਾਥ ਨ ਲਭਈ ਤੂੰ ਓਹੁ ਠਰੂਰੁ ॥

जितु सु हाथ न लभई तूं ओहु ठरूरु ॥

Jiŧu su haaŧh na labhaëe ŧoonn õhu tharooru ||

You are the cooling peace, whose depth cannot be found.

ਨਉ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਤੁਧੁ ਵਿਚਿ ਭਰਪੂਰੁ ॥

नउ निधि नामु निधानु है तुधु विचि भरपूरु ॥

Naū niđhi naamu niđhaanu hai ŧuđhu vichi bharapooru ||

You are overflowing with the nine treasures, and the treasure of the Naam, the Name of the Lord.

ਨਿੰਦਾ ਤੇਰੀ ਜੋ ਕਰੇ ਸੋ ਵੰਞੈ ਚੂਰੁ ॥

निंदा तेरी जो करे सो वंञै चूरु ॥

Ninđđaa ŧeree jo kare so vanņņai chooru ||

Whoever slanders You will be totally ruined and destroyed.

ਨੇੜੈ ਦਿਸੈ ਮਾਤ ਲੋਕ ਤੁਧੁ ਸੁਝੈ ਦੂਰੁ ॥

नेड़ै दिसै मात लोक तुधु सुझै दूरु ॥

Neɍai đisai maaŧ lok ŧuđhu sujhai đooru ||

People of the world can see only what is near at hand, but You can see far beyond.

ਫੇਰਿ ਵਸਾਇਆ ਫੇਰੁਆਣਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਖਾਡੂਰੁ ॥੫॥

फेरि वसाइआ फेरुआणि सतिगुरि खाडूरु ॥५॥

Pheri vasaaīâa pheruâañi saŧiguri khaadooru ||5||

Then the True Guru, the son of Pheru, came to dwell at Khadoor. ||5||


ਸੋ ਟਿਕਾ ਸੋ ਬੈਹਣਾ ਸੋਈ ਦੀਬਾਣੁ ॥

सो टिका सो बैहणा सोई दीबाणु ॥

So tikaa so baihañaa soëe đeebaañu ||

The same mark on the forehead, the same throne, and the same Royal Court.

ਪਿਯੂ ਦਾਦੇ ਜੇਵਿਹਾ ਪੋਤਾ ਪਰਵਾਣੁ ॥

पियू दादे जेविहा पोता परवाणु ॥

Piyoo đaađe jevihaa poŧaa paravaañu ||

Just like the father and grandfather, the son is approved.

ਜਿਨਿ ਬਾਸਕੁ ਨੇਤ੍ਰੈ ਘਤਿਆ ਕਰਿ ਨੇਹੀ ਤਾਣੁ ॥

जिनि बासकु नेत्रै घतिआ करि नेही ताणु ॥

Jini baasaku neŧrai ghaŧiâa kari nehee ŧaañu ||

He took the thousand-headed serpent as his churning string with the force of devotional love,.

ਜਿਨਿ ਸਮੁੰਦੁ ਵਿਰੋਲਿਆ ਕਰਿ ਮੇਰੁ ਮਧਾਣੁ ॥

जिनि समुंदु विरोलिआ करि मेरु मधाणु ॥

Jini samunđđu viroliâa kari meru mađhaañu ||

and he churned the ocean of the world with his churning stick, the Sumayr mountain.

ਚਉਦਹ ਰਤਨ ਨਿਕਾਲਿਅਨੁ ਕੀਤੋਨੁ ਚਾਨਾਣੁ ॥

चउदह रतन निकालिअनु कीतोनु चानाणु ॥

Chaūđah raŧan nikaaliânu keeŧonu chaanaañu ||

He extracted the fourteen jewels, and brought forth the Divine Light.

ਘੋੜਾ ਕੀਤੋ ਸਹਜ ਦਾ ਜਤੁ ਕੀਓ ਪਲਾਣੁ ॥

घोड़ा कीतो सहज दा जतु कीओ पलाणु ॥

Ghoɍaa keeŧo sahaj đaa jaŧu keeõ palaañu ||

He made intuition his horse, and chastity his saddle.

ਧਣਖੁ ਚੜਾਇਓ ਸਤ ਦਾ ਜਸ ਹੰਦਾ ਬਾਣੁ ॥

धणखु चड़ाइओ सत दा जस हंदा बाणु ॥

Đhañakhu chaɍaaīõ saŧ đaa jas hanđđaa baañu ||

He placed the arrow of the Lord's Praise in the bow of Truth.

ਕਲਿ ਵਿਚਿ ਧੂ ਅੰਧਾਰੁ ਸਾ ਚੜਿਆ ਰੈ ਭਾਣੁ ॥

कलि विचि धू अंधारु सा चड़िआ रै भाणु ॥

Kali vichi đhoo ânđđhaaru saa chaɍiâa rai bhaañu ||

In this Dark Age of Kali Yuga, there was only pitch darkness. Then, He rose like the sun to illuminate the darkness.

ਸਤਹੁ ਖੇਤੁ ਜਮਾਇਓ ਸਤਹੁ ਛਾਵਾਣੁ ॥

सतहु खेतु जमाइओ सतहु छावाणु ॥

Saŧahu kheŧu jamaaīõ saŧahu chhaavaañu ||

He farms the field of Truth, and spreads out the canopy of Truth.

ਨਿਤ ਰਸੋਈ ਤੇਰੀਐ ਘਿਉ ਮੈਦਾ ਖਾਣੁ ॥

नित रसोई तेरीऐ घिउ मैदा खाणु ॥

Niŧ rasoëe ŧereeâi ghiū maiđaa khaañu ||

Your kitchen always has ghee and flour to eat.

ਚਾਰੇ ਕੁੰਡਾਂ ਸੁਝੀਓਸੁ ਮਨ ਮਹਿ ਸਬਦੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥

चारे कुंडां सुझीओसु मन महि सबदु परवाणु ॥

Chaare kunddaan sujheeõsu man mahi sabađu paravaañu ||

You understand the four corners of the universe; in your mind, the Word of the Shabad is approved and supreme.

ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਨਿਵਾਰਿਓ ਕਰਿ ਨਦਰਿ ਨੀਸਾਣੁ ॥

आवा गउणु निवारिओ करि नदरि नीसाणु ॥

Âavaa gaūñu nivaariõ kari nađari neesaañu ||

You eliminate the comings and goings of reincarnation, and bestow the insignia of Your Glance of Grace.

ਅਉਤਰਿਆ ਅਉਤਾਰੁ ਲੈ ਸੋ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥

अउतरिआ अउतारु लै सो पुरखु सुजाणु ॥

Âūŧariâa âūŧaaru lai so purakhu sujaañu ||

You are the Avataar, the Incarnation of the all-knowing Primal Lord.

ਝਖੜਿ ਵਾਉ ਨ ਡੋਲਈ ਪਰਬਤੁ ਮੇਰਾਣੁ ॥

झखड़ि वाउ न डोलई परबतु मेराणु ॥

Jhakhaɍi vaaū na dolaëe parabaŧu meraañu ||

You are not pushed or shaken by the storm and the wind; you are like the Sumayr Mountain.

ਜਾਣੈ ਬਿਰਥਾ ਜੀਅ ਕੀ ਜਾਣੀ ਹੂ ਜਾਣੁ ॥

जाणै बिरथा जीअ की जाणी हू जाणु ॥

Jaañai biraŧhaa jeeâ kee jaañee hoo jaañu ||

You know the inner state of the soul; You are the Knower of knowers.

ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀ ਸਚੇ ਪਾਤਿਸਾਹ ਜਾਂ ਤੂ ਸੁਘੜੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥

किआ सालाही सचे पातिसाह जां तू सुघड़ु सुजाणु ॥

Kiâa saalaahee sache paaŧisaah jaan ŧoo sughaɍu sujaañu ||

How can I praise You, O True Supreme King, when You are so wise and all-knowing?

ਦਾਨੁ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਵਸੀ ਸੋ ਸਤੇ ਦਾਣੁ ॥

दानु जि सतिगुर भावसी सो सते दाणु ॥

Đaanu ji saŧigur bhaavasee so saŧe đaañu ||

Those blessings granted by the Pleasure of the True Guru - please bless Satta with those gifts.

ਨਾਨਕ ਹੰਦਾ ਛਤ੍ਰੁ ਸਿਰਿ ਉਮਤਿ ਹੈਰਾਣੁ ॥

नानक हंदा छत्रु सिरि उमति हैराणु ॥

Naanak hanđđaa chhaŧru siri ūmaŧi hairaañu ||

Seeing Nanak's canopy waving over Your head, everyone was astonished.

ਸੋ ਟਿਕਾ ਸੋ ਬੈਹਣਾ ਸੋਈ ਦੀਬਾਣੁ ॥

सो टिका सो बैहणा सोई दीबाणु ॥

So tikaa so baihañaa soëe đeebaañu ||

The same mark on the forehead, the same throne, and the same Royal Court.

ਪਿਯੂ ਦਾਦੇ ਜੇਵਿਹਾ ਪੋਤ੍ਰਾ ਪਰਵਾਣੁ ॥੬॥

पियू दादे जेविहा पोत्रा परवाणु ॥६॥

Piyoo đaađe jevihaa poŧraa paravaañu ||6||

Just like the father and grandfather, the son is approved. ||6||


ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਰਾਮਦਾਸ ਗੁਰੁ ਜਿਨਿ ਸਿਰਿਆ ਤਿਨੈ ਸਵਾਰਿਆ ॥

धंनु धंनु रामदास गुरु जिनि सिरिआ तिनै सवारिआ ॥

Đhannu đhannu raamađaas guru jini siriâa ŧinai savaariâa ||

Blessed, blessed is Guru Raam Daas; He who created You, has also exalted You.

ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਕਰਾਮਾਤਿ ਆਪਿ ਸਿਰਜਣਹਾਰੈ ਧਾਰਿਆ ॥

पूरी होई करामाति आपि सिरजणहारै धारिआ ॥

Pooree hoëe karaamaaŧi âapi sirajañahaarai đhaariâa ||

Perfect is Your miracle; the Creator Lord Himself has installed You on the throne.

ਸਿਖੀ ਅਤੈ ਸੰਗਤੀ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਕਰਿ ਨਮਸਕਾਰਿਆ ॥

सिखी अतै संगती पारब्रहमु करि नमसकारिआ ॥

Sikhee âŧai sanggaŧee paarabrhamu kari namasakaariâa ||

The Sikhs and all the Congregation recognize You as the Supreme Lord God, and bow down to You.

ਅਟਲੁ ਅਥਾਹੁ ਅਤੋਲੁ ਤੂ ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰਿਆ ॥

अटलु अथाहु अतोलु तू तेरा अंतु न पारावारिआ ॥

Âtalu âŧhaahu âŧolu ŧoo ŧeraa ânŧŧu na paaraavaariâa ||

You are unchanging, unfathomable and immeasurable; You have no end or limitation.

ਜਿਨੑੀ ਤੂੰ ਸੇਵਿਆ ਭਾਉ ਕਰਿ ਸੇ ਤੁਧੁ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਿਆ ॥

जिन्ही तूं सेविआ भाउ करि से तुधु पारि उतारिआ ॥

Jinʱee ŧoonn seviâa bhaaū kari se ŧuđhu paari ūŧaariâa ||

Those who serve You with love - You carry them across.

ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਮੋਹੁ ਮਾਰਿ ਕਢੇ ਤੁਧੁ ਸਪਰਵਾਰਿਆ ॥

लबु लोभु कामु क्रोधु मोहु मारि कढे तुधु सपरवारिआ ॥

Labu lobhu kaamu krođhu mohu maari kadhe ŧuđhu saparavaariâa ||

Greed, envy, sexual desire, anger and emotional attachment - You have beaten them and driven them out.

ਧੰਨੁ ਸੁ ਤੇਰਾ ਥਾਨੁ ਹੈ ਸਚੁ ਤੇਰਾ ਪੈਸਕਾਰਿਆ ॥

धंनु सु तेरा थानु है सचु तेरा पैसकारिआ ॥

Đhannu su ŧeraa ŧhaanu hai sachu ŧeraa paisakaariâa ||

Blessed is Your place, and True is Your magnificent glory.

ਨਾਨਕੁ ਤੂ ਲਹਣਾ ਤੂਹੈ ਗੁਰੁ ਅਮਰੁ ਤੂ ਵੀਚਾਰਿਆ ॥

नानकु तू लहणा तूहै गुरु अमरु तू वीचारिआ ॥

Naanaku ŧoo lahañaa ŧoohai guru âmaru ŧoo veechaariâa ||

You are Nanak, You are Angad, and You are Amar Daas; so do I recognize You.

ਗੁਰੁ ਡਿਠਾ ਤਾਂ ਮਨੁ ਸਾਧਾਰਿਆ ॥੭॥

गुरु डिठा तां मनु साधारिआ ॥७॥

Guru dithaa ŧaan manu saađhaariâa ||7||

When I saw the Guru, then my mind was comforted and consoled. ||7||


ਚਾਰੇ ਜਾਗੇ ਚਹੁ ਜੁਗੀ ਪੰਚਾਇਣੁ ਆਪੇ ਹੋਆ ॥

चारे जागे चहु जुगी पंचाइणु आपे होआ ॥

Chaare jaage chahu jugee pancchaaīñu âape hoâa ||

The four Gurus enlightened the four ages; the Lord Himself assumed the fifth form.

ਆਪੀਨੑੈ ਆਪੁ ਸਾਜਿਓਨੁ ਆਪੇ ਹੀ ਥੰਮ੍ਹ੍ਹਿ ਖਲੋਆ ॥

आपीन्है आपु साजिओनु आपे ही थम्हि खलोआ ॥

Âapeenʱai âapu saajiõnu âape hee ŧhammʱi khaloâa ||

He created Himself, and He Himself is the supporting pillar.

ਆਪੇ ਪਟੀ ਕਲਮ ਆਪਿ ਆਪਿ ਲਿਖਣਹਾਰਾ ਹੋਆ ॥

आपे पटी कलम आपि आपि लिखणहारा होआ ॥

Âape patee kalam âapi âapi likhañahaaraa hoâa ||

He Himself is the paper, He Himself is the pen, and He Himself is the writer.

ਸਭ ਉਮਤਿ ਆਵਣ ਜਾਵਣੀ ਆਪੇ ਹੀ ਨਵਾ ਨਿਰੋਆ ॥

सभ उमति आवण जावणी आपे ही नवा निरोआ ॥

Sabh ūmaŧi âavañ jaavañee âape hee navaa niroâa ||

All His followers come and go; He alone is fresh and new.

ਤਖਤਿ ਬੈਠਾ ਅਰਜਨ ਗੁਰੂ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਖਿਵੈ ਚੰਦੋਆ ॥

तखति बैठा अरजन गुरू सतिगुर का खिवै चंदोआ ॥

Ŧakhaŧi baithaa ârajan guroo saŧigur kaa khivai chanđđoâa ||

Guru Arjun sits on the throne; the royal canopy waves over the True Guru.

ਉਗਵਣਹੁ ਤੈ ਆਥਵਣਹੁ ਚਹੁ ਚਕੀ ਕੀਅਨੁ ਲੋਆ ॥

उगवणहु तै आथवणहु चहु चकी कीअनु लोआ ॥

Ūgavañahu ŧai âaŧhavañahu chahu chakee keeânu loâa ||

From east to west, He illuminates the four directions.

ਜਿਨੑੀ ਗੁਰੂ ਨ ਸੇਵਿਓ ਮਨਮੁਖਾ ਪਇਆ ਮੋਆ ॥

जिन्ही गुरू न सेविओ मनमुखा पइआ मोआ ॥

Jinʱee guroo na seviõ manamukhaa paīâa moâa ||

Those self-willed manmukhs who do not serve the Guru die in shame.

ਦੂਣੀ ਚਉਣੀ ਕਰਾਮਾਤਿ ਸਚੇ ਕਾ ਸਚਾ ਢੋਆ ॥

दूणी चउणी करामाति सचे का सचा ढोआ ॥

Đooñee chaūñee karaamaaŧi sache kaa sachaa dhoâa ||

Your miracles increase two-fold, even four-fold; this is the True Lord's true blessing.

ਚਾਰੇ ਜਾਗੇ ਚਹੁ ਜੁਗੀ ਪੰਚਾਇਣੁ ਆਪੇ ਹੋਆ ॥੮॥੧॥

चारे जागे चहु जुगी पंचाइणु आपे होआ ॥८॥१॥

Chaare jaage chahu jugee pancchaaīñu âape hoâa ||8||1||

The four Gurus enlightened the four ages; the Lord Himself assumed the fifth form. ||8||1||



200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates