Pt 3, Raag Sri Bani Quotes Shabad,
ਰਾਗ ਸਿਰੀਰਾਗੁ - ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
राग सिरीरागु - बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਸਬਦਿ ਮੰਨਿਐ ਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥

सबदि मंनिऐ गुरु पाईऐ विचहु आपु गवाइ ॥

Sabađi manniâi guru paaëeâi vichahu âapu gavaaī ||

With faith in the Shabad, the Guru is found, and selfishness is eradicated from within.

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਸਦਾ ਸਾਚੇ ਕੀ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

अनदिनु भगति करे सदा साचे की लिव लाइ ॥

Ânađinu bhagaŧi kare sađaa saache kee liv laaī ||

Night and day, worship the True Lord with devotion and love forever.

ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੧੯॥੫੨॥

नामु पदारथु मनि वसिआ नानक सहजि समाइ ॥४॥१९॥५२॥

Naamu pađaaraŧhu mani vasiâa naanak sahaji samaaī ||4||19||52||

The Treasure of the Naam abides in the mind; O Nanak, in the poise of perfect balance, merge into the Lord. ||4||19||52||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਜਿਨੀ ਪੁਰਖੀ ਸਤਗੁਰੁ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸੇ ਦੁਖੀਏ ਜੁਗ ਚਾਰਿ ॥

जिनी पुरखी सतगुरु न सेविओ से दुखीए जुग चारि ॥

Jinee purakhee saŧaguru na seviõ se đukheeē jug chaari ||

Those who do not serve the True Guru shall be miserable throughout the four ages.

ਘਰਿ ਹੋਦਾ ਪੁਰਖੁ ਨ ਪਛਾਣਿਆ ਅਭਿਮਾਨਿ ਮੁਠੇ ਅਹੰਕਾਰਿ ॥

घरि होदा पुरखु न पछाणिआ अभिमानि मुठे अहंकारि ॥

Ghari hođaa purakhu na pachhaañiâa âbhimaani muthe âhankkaari ||

The Primal Being is within their own home, but they do not recognize Him. They are plundered by their egotistical pride and arrogance.

ਸਤਗੁਰੂ ਕਿਆ ਫਿਟਕਿਆ ਮੰਗਿ ਥਕੇ ਸੰਸਾਰਿ ॥

सतगुरू किआ फिटकिआ मंगि थके संसारि ॥

Saŧaguroo kiâa phitakiâa manggi ŧhake sanssaari ||

Cursed by the True Guru, they wander around the world begging, until they are exhausted.

ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸਭਿ ਕਾਜ ਸਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥੧॥

सचा सबदु न सेविओ सभि काज सवारणहारु ॥१॥

Sachaa sabađu na seviõ sabhi kaaj savaarañahaaru ||1||

They do not serve the True Word of the Shabad, which is the solution to all of their problems. ||1||


ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਦਾ ਹਰਿ ਵੇਖੁ ਹਦੂਰਿ ॥

मन मेरे सदा हरि वेखु हदूरि ॥

Man mere sađaa hari vekhu hađoori ||

O my mind, see the Lord ever close at hand.

ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੁਖੁ ਪਰਹਰੈ ਸਬਦਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

जनम मरन दुखु परहरै सबदि रहिआ भरपूरि ॥१॥ रहाउ ॥

Janam maran đukhu paraharai sabađi rahiâa bharapoori ||1|| rahaaū ||

He shall remove the pains of death and rebirth; the Word of the Shabad shall fill you to overflowing. ||1|| Pause ||


ਸਚੁ ਸਲਾਹਨਿ ਸੇ ਸਚੇ ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ॥

सचु सलाहनि से सचे सचा नामु अधारु ॥

Sachu salaahani se sache sachaa naamu âđhaaru ||

Those who praise the True One are true; the True Name is their Support.

ਸਚੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਸਚੇ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥

सची कार कमावणी सचे नालि पिआरु ॥

Sachee kaar kamaavañee sache naali piâaru ||

They act truthfully, in love with the True Lord.

ਸਚਾ ਸਾਹੁ ਵਰਤਦਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥

सचा साहु वरतदा कोइ न मेटणहारु ॥

Sachaa saahu varaŧađaa koī na metañahaaru ||

The True King has written His Order, which no one can erase.

ਮਨਮੁਖ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਇਨੀ ਕੂੜਿ ਮੁਠੇ ਕੂੜਿਆਰ ॥੨॥

मनमुख महलु न पाइनी कूड़ि मुठे कूड़िआर ॥२॥

Manamukh mahalu na paaīnee kooɍi muthe kooɍiâar ||2||

The self-willed manmukhs do not obtain the Mansion of the Lord's Presence. The false are plundered by falsehood. ||2||


ਹਉਮੈ ਕਰਤਾ ਜਗੁ ਮੁਆ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਘੋਰ ਅੰਧਾਰੁ ॥

हउमै करता जगु मुआ गुर बिनु घोर अंधारु ॥

Haūmai karaŧaa jagu muâa gur binu ghor ânđđhaaru ||

Engrossed in egotism, the world perishes. Without the Guru, there is utter darkness.

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਸਾਰਿਆ ਸੁਖਦਾਤਾ ਦਾਤਾਰੁ ॥

माइआ मोहि विसारिआ सुखदाता दातारु ॥

Maaīâa mohi visaariâa sukhađaaŧaa đaaŧaaru ||

In emotional attachment to Maya, they have forgotten the Great Giver, the Giver of Peace.

ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਤਾ ਉਬਰਹਿ ਸਚੁ ਰਖਹਿ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

सतगुरु सेवहि ता उबरहि सचु रखहि उर धारि ॥

Saŧaguru sevahi ŧaa ūbarahi sachu rakhahi ūr đhaari ||

Those who serve the True Guru are saved; they keep the True One enshrined in their hearts.

ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਸਚਿ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥੩॥

किरपा ते हरि पाईऐ सचि सबदि वीचारि ॥३॥

Kirapaa ŧe hari paaëeâi sachi sabađi veechaari ||3||

By His Grace, we find the Lord, and reflect on the True Word of the Shabad. ||3||


ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲਾ ਹਉਮੈ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰ ॥

सतगुरु सेवि मनु निरमला हउमै तजि विकार ॥

Saŧaguru sevi manu niramalaa haūmai ŧaji vikaar ||

Serving the True Guru, the mind becomes immaculate and pure; egotism and corruption are discarded.

ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਜੀਵਤ ਮਰੈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰ ॥

आपु छोडि जीवत मरै गुर कै सबदि वीचार ॥

Âapu chhodi jeevaŧ marai gur kai sabađi veechaar ||

So abandon your selfishness, and remain dead while yet alive. Contemplate the Word of the Guru's Shabad.

ਧੰਧਾ ਧਾਵਤ ਰਹਿ ਗਏ ਲਾਗਾ ਸਾਚਿ ਪਿਆਰੁ ॥

धंधा धावत रहि गए लागा साचि पिआरु ॥

Đhanđđhaa đhaavaŧ rahi gaē laagaa saachi piâaru ||

The pursuit of worldly affairs comes to an end, when you embrace love for the True One.

ਸਚਿ ਰਤੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਤਿਤੁ ਸਾਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥੪॥

सचि रते मुख उजले तितु साचै दरबारि ॥४॥

Sachi raŧe mukh ūjale ŧiŧu saachai đarabaari ||4||

Those who are attuned to Truth-their faces are radiant in the Court of the True Lord. ||4||


ਸਤਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਨ ਮੰਨਿਓ ਸਬਦਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥

सतगुरु पुरखु न मंनिओ सबदि न लगो पिआरु ॥

Saŧaguru purakhu na manniõ sabađi na lago piâaru ||

Those who do not have faith in the Primal Being, the True Guru, and who do not enshrine love for the Shabad

ਇਸਨਾਨੁ ਦਾਨੁ ਜੇਤਾ ਕਰਹਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਰੁ ॥

इसनानु दानु जेता करहि दूजै भाइ खुआरु ॥

Īsanaanu đaanu jeŧaa karahi đoojai bhaaī khuâaru ||

They take their cleansing baths, and give to charity again and again, but they are ultimately consumed by their love of duality.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਾ ਲਾਗੈ ਨਾਮ ਪਿਆਰੁ ॥

हरि जीउ आपणी क्रिपा करे ता लागै नाम पिआरु ॥

Hari jeeū âapañee kripaa kare ŧaa laagai naam piâaru ||

When the Dear Lord Himself grants His Grace, they are inspired to love the Naam.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ਤੂ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਅਪਾਰਿ ॥੫॥੨੦॥੫੩॥

नानक नामु समालि तू गुर कै हेति अपारि ॥५॥२०॥५३॥

Naanak naamu samaali ŧoo gur kai heŧi âpaari ||5||20||53||

O Nanak, immerse yourself in the Naam, through the Infinite Love of the Guru. ||5||20||53||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਕਿਸੁ ਹਉ ਸੇਵੀ ਕਿਆ ਜਪੁ ਕਰੀ ਸਤਗੁਰ ਪੂਛਉ ਜਾਇ ॥

किसु हउ सेवी किआ जपु करी सतगुर पूछउ जाइ ॥

Kisu haū sevee kiâa japu karee saŧagur poochhaū jaaī ||

Whom shall I serve? What shall I chant? I will go and ask the Guru.

ਸਤਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿ ਲਈ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥

सतगुर का भाणा मंनि लई विचहु आपु गवाइ ॥

Saŧagur kaa bhaañaa manni laëe vichahu âapu gavaaī ||

I will accept the Will of the True Guru, and eradicate selfishness from within.

ਏਹਾ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

एहा सेवा चाकरी नामु वसै मनि आइ ॥

Ēhaa sevaa chaakaree naamu vasai mani âaī ||

By this work and service, the Naam shall come to dwell within my mind.

ਨਾਮੈ ਹੀ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇ ॥੧॥

नामै ही ते सुखु पाईऐ सचै सबदि सुहाइ ॥१॥

Naamai hee ŧe sukhu paaëeâi sachai sabađi suhaaī ||1||

Through the Naam, peace is obtained; I am adorned and embellished by the True Word of the Shabad. ||1||


ਮਨ ਮੇਰੇ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗੁ ਹਰਿ ਚੇਤਿ ॥

मन मेरे अनदिनु जागु हरि चेति ॥

Man mere ânađinu jaagu hari cheŧi ||

O my mind, remain awake and aware night and day, and think of the Lord.

ਆਪਣੀ ਖੇਤੀ ਰਖਿ ਲੈ ਕੂੰਜ ਪੜੈਗੀ ਖੇਤਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

आपणी खेती रखि लै कूंज पड़ैगी खेति ॥१॥ रहाउ ॥

Âapañee kheŧee rakhi lai koonjj paɍaigee kheŧi ||1|| rahaaū ||

Protect your crops, or else the birds shall descend on your farm. ||1|| Pause ||


ਮਨ ਕੀਆ ਇਛਾ ਪੂਰੀਆ ਸਬਦਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥

मन कीआ इछा पूरीआ सबदि रहिआ भरपूरि ॥

Man keeâa īchhaa pooreeâa sabađi rahiâa bharapoori ||

The desires of the mind are fulfilled, when one is filled to overflowing with the Shabad.

ਭੈ ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਹਰਿ ਜੀਉ ਵੇਖੈ ਸਦਾ ਹਦੂਰਿ ॥

भै भाइ भगति करहि दिनु राती हरि जीउ वेखै सदा हदूरि ॥

Bhai bhaaī bhagaŧi karahi đinu raaŧee hari jeeū vekhai sađaa hađoori ||

One who fears, loves, and is devoted to the Dear Lord day and night, sees Him always close at hand.

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਭ੍ਰਮੁ ਗਇਆ ਸਰੀਰਹੁ ਦੂਰਿ ॥

सचै सबदि सदा मनु राता भ्रमु गइआ सरीरहु दूरि ॥

Sachai sabađi sađaa manu raaŧaa bhrmu gaīâa sareerahu đoori ||

Doubt runs far away from the bodies of those, whose minds remain forever attuned to the True Word of the Shabad.

ਨਿਰਮਲੁ ਸਾਹਿਬੁ ਪਾਇਆ ਸਾਚਾ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰੁ ॥੨॥

निरमलु साहिबु पाइआ साचा गुणी गहीरु ॥२॥

Niramalu saahibu paaīâa saachaa guñee gaheeru ||2||

The Immaculate Lord and Master is found. He is True; He is the Ocean of Excellence. ||2||


ਜੋ ਜਾਗੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਸੂਤੇ ਗਏ ਮੁਹਾਇ ॥

जो जागे से उबरे सूते गए मुहाइ ॥

Jo jaage se ūbare sooŧe gaē muhaaī ||

Those who remain awake and aware are saved, while those who sleep are plundered.

ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਨ ਪਛਾਣਿਓ ਸੁਪਨਾ ਗਇਆ ਵਿਹਾਇ ॥

सचा सबदु न पछाणिओ सुपना गइआ विहाइ ॥

Sachaa sabađu na pachhaañiõ supanaa gaīâa vihaaī ||

They do not recognize the True Word of the Shabad, and like a dream, their lives fade away.

ਸੁੰਞੇ ਘਰ ਕਾ ਪਾਹੁਣਾ ਜਿਉ ਆਇਆ ਤਿਉ ਜਾਇ ॥

सुंञे घर का पाहुणा जिउ आइआ तिउ जाइ ॥

Sunņņe ghar kaa paahuñaa jiū âaīâa ŧiū jaaī ||

Like guests in a deserted house, they leave just exactly as they have come.

ਮਨਮੁਖ ਜਨਮੁ ਬਿਰਥਾ ਗਇਆ ਕਿਆ ਮੁਹੁ ਦੇਸੀ ਜਾਇ ॥੩॥

मनमुख जनमु बिरथा गइआ किआ मुहु देसी जाइ ॥३॥

Manamukh janamu biraŧhaa gaīâa kiâa muhu đesee jaaī ||3||

The life of the self-willed manmukh passes uselessly. What face will he show when he passes beyond? ||3||


ਸਭ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਹੈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਕਹਨੁ ਨ ਜਾਇ ॥

सभ किछु आपे आपि है हउमै विचि कहनु न जाइ ॥

Sabh kichhu âape âapi hai haūmai vichi kahanu na jaaī ||

God Himself is everything; those who are in their ego cannot even speak of this.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀਐ ਦੁਖੁ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਗਵਾਇ ॥

गुर कै सबदि पछाणीऐ दुखु हउमै विचहु गवाइ ॥

Gur kai sabađi pachhaañeeâi đukhu haūmai vichahu gavaaī ||

Through the Word of the Guru's Shabad, He is realized, and the pain of egotism is eradicated from within.

ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਆਪਣਾ ਹਉ ਤਿਨ ਕੈ ਲਾਗਉ ਪਾਇ ॥

सतगुरु सेवनि आपणा हउ तिन कै लागउ पाइ ॥

Saŧaguru sevani âapañaa haū ŧin kai laagaū paaī ||

I fall at the feet of those who serve their True Guru.

ਨਾਨਕ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਚਿਆਰ ਹਹਿ ਹਉ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥੪॥੨੧॥੫੪॥

नानक दरि सचै सचिआर हहि हउ तिन बलिहारै जाउ ॥४॥२१॥५४॥

Naanak đari sachai sachiâar hahi haū ŧin balihaarai jaaū ||4||21||54||

O Nanak, I am a sacrifice to those who are found to be true in the True Court. ||4||21||54||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਜੇ ਵੇਲਾ ਵਖਤੁ ਵੀਚਾਰੀਐ ਤਾ ਕਿਤੁ ਵੇਲਾ ਭਗਤਿ ਹੋਇ ॥

जे वेला वखतु वीचारीऐ ता कितु वेला भगति होइ ॥

Je velaa vakhaŧu veechaareeâi ŧaa kiŧu velaa bhagaŧi hoī ||

Consider the time and the moment-when should we worship the Lord?

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੇ ਰਤਿਆ ਸਚੇ ਸਚੀ ਸੋਇ ॥

अनदिनु नामे रतिआ सचे सची सोइ ॥

Ânađinu naame raŧiâa sache sachee soī ||

Night and day, one who is attuned to the Name of the True Lord is true.

ਇਕੁ ਤਿਲੁ ਪਿਆਰਾ ਵਿਸਰੈ ਭਗਤਿ ਕਿਨੇਹੀ ਹੋਇ ॥

इकु तिलु पिआरा विसरै भगति किनेही होइ ॥

Īku ŧilu piâaraa visarai bhagaŧi kinehee hoī ||

If someone forgets the Beloved Lord, even for an instant, what sort of devotion is that?

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਸਾਚ ਸਿਉ ਸਾਸੁ ਨ ਬਿਰਥਾ ਕੋਇ ॥੧॥

मनु तनु सीतलु साच सिउ सासु न बिरथा कोइ ॥१॥

Manu ŧanu seeŧalu saach siū saasu na biraŧhaa koī ||1||

One whose mind and body are cooled and soothed by the True Lord-no breath of his is wasted. ||1||


ਮੇਰੇ ਮਨ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥

मेरे मन हरि का नामु धिआइ ॥

Mere man hari kaa naamu đhiâaī ||

O my mind, meditate on the Name of the Lord.

ਸਾਚੀ ਭਗਤਿ ਤਾ ਥੀਐ ਜਾ ਹਰਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

साची भगति ता थीऐ जा हरि वसै मनि आइ ॥१॥ रहाउ ॥

Saachee bhagaŧi ŧaa ŧheeâi jaa hari vasai mani âaī ||1|| rahaaū ||

True devotional worship is performed when the Lord comes to dwell in the mind. ||1|| Pause ||


ਸਹਜੇ ਖੇਤੀ ਰਾਹੀਐ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਬੀਜੁ ਪਾਇ ॥

सहजे खेती राहीऐ सचु नामु बीजु पाइ ॥

Sahaje kheŧee raaheeâi sachu naamu beeju paaī ||

With intuitive ease, cultivate your farm, and plant the Seed of the True Name.

ਖੇਤੀ ਜੰਮੀ ਅਗਲੀ ਮਨੂਆ ਰਜਾ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

खेती जमी अगली मनूआ रजा सहजि सुभाइ ॥

Kheŧee jammee âgalee manooâa rajaa sahaji subhaaī ||

The seedlings have sprouted luxuriantly, and with intuitive ease, the mind is satisfied.

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਪੀਤੈ ਤਿਖ ਜਾਇ ॥

गुर का सबदु अम्रितु है जितु पीतै तिख जाइ ॥

Gur kaa sabađu âmmmriŧu hai jiŧu peeŧai ŧikh jaaī ||

The Word of the Guru's Shabad is Ambrosial Nectar; drinking it in, thirst is quenched.

ਇਹੁ ਮਨੁ ਸਾਚਾ ਸਚਿ ਰਤਾ ਸਚੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੨॥

इहु मनु साचा सचि रता सचे रहिआ समाइ ॥२॥

Īhu manu saachaa sachi raŧaa sache rahiâa samaaī ||2||

This true mind is attuned to Truth, and it remains permeated with the True One. ||2||


ਆਖਣੁ ਵੇਖਣੁ ਬੋਲਣਾ ਸਬਦੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥

आखणु वेखणु बोलणा सबदे रहिआ समाइ ॥

Âakhañu vekhañu bolañaa sabađe rahiâa samaaī ||

In speaking, in seeing and in words, remain immersed in the Shabad.

ਬਾਣੀ ਵਜੀ ਚਹੁ ਜੁਗੀ ਸਚੋ ਸਚੁ ਸੁਣਾਇ ॥

बाणी वजी चहु जुगी सचो सचु सुणाइ ॥

Baañee vajee chahu jugee sacho sachu suñaaī ||

The Word of the Guru's Bani vibrates throughout the four ages. As Truth, it teaches Truth.

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਰਹਿ ਗਇਆ ਸਚੈ ਲਇਆ ਮਿਲਾਇ ॥

हउमै मेरा रहि गइआ सचै लइआ मिलाइ ॥

Haūmai meraa rahi gaīâa sachai laīâa milaaī ||

Egotism and possessiveness are eliminated, and the True One absorbs them into Himself.

ਤਿਨ ਕਉ ਮਹਲੁ ਹਦੂਰਿ ਹੈ ਜੋ ਸਚਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੩॥

तिन कउ महलु हदूरि है जो सचि रहे लिव लाइ ॥३॥

Ŧin kaū mahalu hađoori hai jo sachi rahe liv laaī ||3||

Those who remain lovingly absorbed in the True One see the Mansion of His Presence close at hand. ||3||


ਨਦਰੀ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਪਾਇਆ ਨ ਜਾਇ ॥

नदरी नामु धिआईऐ विणु करमा पाइआ न जाइ ॥

Nađaree naamu đhiâaëeâi viñu karamaa paaīâa na jaaī ||

By His Grace, we meditate on the Naam, the Name of the Lord. Without His Mercy, it cannot be obtained.

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਲਹੈ ਸਤਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਜਿਸੁ ਆਇ ॥

पूरै भागि सतसंगति लहै सतगुरु भेटै जिसु आइ ॥

Poorai bhaagi saŧasanggaŧi lahai saŧaguru bhetai jisu âaī ||

Through perfect good destiny, one finds the Sat Sangat, the True Congregation, and one comes to meet the True Guru.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੇ ਰਤਿਆ ਦੁਖੁ ਬਿਖਿਆ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

अनदिनु नामे रतिआ दुखु बिखिआ विचहु जाइ ॥

Ânađinu naame raŧiâa đukhu bikhiâa vichahu jaaī ||

Night and day, remain attuned to the Naam, and the pain of corruption shall be dispelled from within.

ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵੜਾ ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੨੨॥੫੫॥

नानक सबदि मिलावड़ा नामे नामि समाइ ॥४॥२२॥५५॥

Naanak sabađi milaavaɍaa naame naami samaaī ||4||22||55||

O Nanak, merging with the Shabad through the Name, one is immersed in the Name. ||4||22||55||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਆਪਣਾ ਭਉ ਤਿਨ ਪਾਇਓਨੁ ਜਿਨ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਿ ॥

आपणा भउ तिन पाइओनु जिन गुर का सबदु बीचारि ॥

Âapañaa bhaū ŧin paaīõnu jin gur kaa sabađu beechaari ||

Those who contemplate the Word of the Guru's Shabad are filled with the Fear of God.

ਸਤਸੰਗਤੀ ਸਦਾ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਸਾਰਿ ॥

सतसंगती सदा मिलि रहे सचे के गुण सारि ॥

Saŧasanggaŧee sađaa mili rahe sache ke guñ saari ||

They remain forever merged with the Sat Sangat, the True Congregation; they dwell upon the Glories of the True One.

ਦੁਬਿਧਾ ਮੈਲੁ ਚੁਕਾਈਅਨੁ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

दुबिधा मैलु चुकाईअनु हरि राखिआ उर धारि ॥

Đubiđhaa mailu chukaaëeânu hari raakhiâa ūr đhaari ||

They cast off the filth of their mental duality, and they keep the Lord enshrined in their hearts.

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸਚੁ ਮਨਿ ਸਚੇ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥੧॥

सची बाणी सचु मनि सचे नालि पिआरु ॥१॥

Sachee baañee sachu mani sache naali piâaru ||1||

True is their speech, and true are their minds. They are in love with the True One. ||1||


ਮਨ ਮੇਰੇ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਭਰ ਨਾਲਿ ॥

मन मेरे हउमै मैलु भर नालि ॥

Man mere haūmai mailu bhar naali ||

O my mind, you are filled with the filth of egotism.

ਹਰਿ ਨਿਰਮਲੁ ਸਦਾ ਸੋਹਣਾ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

हरि निरमलु सदा सोहणा सबदि सवारणहारु ॥१॥ रहाउ ॥

Hari niramalu sađaa sohañaa sabađi savaarañahaaru ||1|| rahaaū ||

The Immaculate Lord is eternally Beautiful. We are adorned with the Word of the Shabad. ||1|| Pause ||


ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਮੋਹਿਆ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥

सचै सबदि मनु मोहिआ प्रभि आपे लए मिलाइ ॥

Sachai sabađi manu mohiâa prbhi âape laē milaaī ||

God joins to Himself those whose minds are fascinated with the True Word of His Shabad.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੇ ਰਤਿਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਇ ॥

अनदिनु नामे रतिआ जोती जोति समाइ ॥

Ânađinu naame raŧiâa joŧee joŧi samaaī ||

Night and day, they are attuned to the Naam, and their light is absorbed into the Light.

ਜੋਤੀ ਹੂ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਪਦਾ ਬਿਨੁ ਸਤਗੁਰ ਬੂਝ ਨ ਪਾਇ ॥

जोती हू प्रभु जापदा बिनु सतगुर बूझ न पाइ ॥

Joŧee hoo prbhu jaapađaa binu saŧagur boojh na paaī ||

Through His Light, God is revealed. Without the True Guru, understanding is not obtained.

ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਸਤਗੁਰੁ ਭੇਟਿਆ ਤਿਨ ਆਇ ॥੨॥

जिन कउ पूरबि लिखिआ सतगुरु भेटिआ तिन आइ ॥२॥

Jin kaū poorabi likhiâa saŧaguru bhetiâa ŧin âaī ||2||

The True Guru comes to meet those who have such pre-ordained destiny. ||2||


ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਸਭ ਡੁਮਣੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਇ ॥

विणु नावै सभ डुमणी दूजै भाइ खुआइ ॥

Viñu naavai sabh dumañee đoojai bhaaī khuâaī ||

Without the Name, all are miserable. In the love of duality, they are ruined.

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਘੜੀ ਨ ਜੀਵਦੀ ਦੁਖੀ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਇ ॥

तिसु बिनु घड़ी न जीवदी दुखी रैणि विहाइ ॥

Ŧisu binu ghaɍee na jeevađee đukhee raiñi vihaaī ||

Without Him, I cannot survive even for an instant, and my life-night passes in anguish.

ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣਾ ਅੰਧੁਲਾ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

भरमि भुलाणा अंधुला फिरि फिरि आवै जाइ ॥

Bharami bhulaañaa ânđđhulaa phiri phiri âavai jaaī ||

Wandering in doubt, the spiritually blind come and go in reincarnation, over and over again.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਣੀ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥੩॥

नदरि करे प्रभु आपणी आपे लए मिलाइ ॥३॥

Nađari kare prbhu âapañee âape laē milaaī ||3||

When God Himself bestows His Glance of Grace, He blends us into Himself. ||3||


ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੁਣਦਾ ਵੇਖਦਾ ਕਿਉ ਮੁਕਰਿ ਪਇਆ ਜਾਇ ॥

सभु किछु सुणदा वेखदा किउ मुकरि पइआ जाइ ॥

Sabhu kichhu suñađaa vekhađaa kiū mukari paīâa jaaī ||

He hears and sees everything. How can anyone deny Him?

ਪਾਪੋ ਪਾਪੁ ਕਮਾਵਦੇ ਪਾਪੇ ਪਚਹਿ ਪਚਾਇ ॥

पापो पापु कमावदे पापे पचहि पचाइ ॥

Paapo paapu kamaavađe paape pachahi pachaaī ||

Those who sin again and again, shall rot and die in sin.

ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵਈ ਮਨਮੁਖਿ ਬੂਝ ਨ ਪਾਇ ॥

सो प्रभु नदरि न आवई मनमुखि बूझ न पाइ ॥

So prbhu nađari na âavaëe manamukhi boojh na paaī ||

God's Glance of Grace does not come to them; those self-willed manmukhs do not obtain understanding.

ਜਿਸੁ ਵੇਖਾਲੇ ਸੋਈ ਵੇਖੈ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇ ॥੪॥੨੩॥੫੬॥

जिसु वेखाले सोई वेखै नानक गुरमुखि पाइ ॥४॥२३॥५६॥

Jisu vekhaale soëe vekhai naanak guramukhi paaī ||4||23||56||

They alone see the Lord, unto whom He reveals Himself. O Nanak, the Gurmukhs find Him. ||4||23||56||


ਸ੍ਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

स्रीरागु महला ३ ॥

Sreeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਰੋਗੁ ਨ ਤੁਟਈ ਹਉਮੈ ਪੀੜ ਨ ਜਾਇ ॥

बिनु गुर रोगु न तुटई हउमै पीड़ न जाइ ॥

Binu gur rogu na ŧutaëe haūmai peeɍ na jaaī ||

Without the Guru, the disease is not cured, and the pain of egotism is not removed.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮਨਿ ਵਸੈ ਨਾਮੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

गुर परसादी मनि वसै नामे रहै समाइ ॥

Gur parasaađee mani vasai naame rahai samaaī ||

By Guru's Grace, He dwells in the mind, and one remains immersed in His Name.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥੧॥

गुर सबदी हरि पाईऐ बिनु सबदै भरमि भुलाइ ॥१॥

Gur sabađee hari paaëeâi binu sabađai bharami bhulaaī ||1||

Through the Word of the Guru's Shabad, the Lord is found; without the Shabad, people wander, deceived by doubt. ||1||


ਮਨ ਰੇ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਹੋਇ ॥

मन रे निज घरि वासा होइ ॥

Man re nij ghari vaasaa hoī ||

O mind, dwell in the balanced state of your own inner being.

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਸਾਲਾਹਿ ਤੂ ਫਿਰਿ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ਨ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

राम नामु सालाहि तू फिरि आवण जाणु न होइ ॥१॥ रहाउ ॥

Raam naamu saalaahi ŧoo phiri âavañ jaañu na hoī ||1|| rahaaū ||

Praise the Lord's Name, and you shall no longer come and go in reincarnation. ||1|| Pause ||


ਹਰਿ ਇਕੋ ਦਾਤਾ ਵਰਤਦਾ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

हरि इको दाता वरतदा दूजा अवरु न कोइ ॥

Hari īko đaaŧaa varaŧađaa đoojaa âvaru na koī ||

The One Lord alone is the Giver, pervading everywhere. There is no other at all.

ਸਬਦਿ ਸਾਲਾਹੀ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਹਜੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

सबदि सालाही मनि वसै सहजे ही सुखु होइ ॥

Sabađi saalaahee mani vasai sahaje hee sukhu hoī ||

Praise the Word of the Shabad, and He shall come to dwell in your mind; you shall be blessed with intuitive peace and poise.

ਸਭ ਨਦਰੀ ਅੰਦਰਿ ਵੇਖਦਾ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥੨॥

सभ नदरी अंदरि वेखदा जै भावै तै देइ ॥२॥

Sabh nađaree ânđđari vekhađaa jai bhaavai ŧai đeī ||2||

Everything is within the Lord's Glance of Grace. As He wishes, He gives. ||2||


ਹਉਮੈ ਸਭਾ ਗਣਤ ਹੈ ਗਣਤੈ ਨਉ ਸੁਖੁ ਨਾਹਿ ॥

हउमै सभा गणत है गणतै नउ सुखु नाहि ॥

Haūmai sabhaa gañaŧ hai gañaŧai naū sukhu naahi ||

In egotism, all must account for their actions. In this accounting, there is no peace.

ਬਿਖੁ ਕੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਬਿਖੁ ਹੀ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਿ ॥

बिखु की कार कमावणी बिखु ही माहि समाहि ॥

Bikhu kee kaar kamaavañee bikhu hee maahi samaahi ||

Acting in evil and corruption, people are immersed in corruption.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਠਉਰੁ ਨ ਪਾਇਨੀ ਜਮਪੁਰਿ ਦੂਖ ਸਹਾਹਿ ॥੩॥

बिनु नावै ठउरु न पाइनी जमपुरि दूख सहाहि ॥३॥

Binu naavai thaūru na paaīnee jamapuri đookh sahaahi ||3||

Without the Name, they find no place of rest. In the City of Death, they suffer in agony. ||3||


ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਦਾ ਤਿਸੈ ਦਾ ਆਧਾਰੁ ॥

जीउ पिंडु सभु तिस दा तिसै दा आधारु ॥

Jeeū pinddu sabhu ŧis đaa ŧisai đaa âađhaaru ||

Body and soul all belong to Him; He is the Support of all.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਬੁਝੀਐ ਤਾ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

गुर परसादी बुझीऐ ता पाए मोख दुआरु ॥

Gur parasaađee bujheeâi ŧaa paaē mokh đuâaru ||

By Guru's Grace, understanding comes, and then the Door of Liberation is found.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂੰ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥੪॥੨੪॥੫੭॥

नानक नामु सलाहि तूं अंतु न पारावारु ॥४॥२४॥५७॥

Naanak naamu salaahi ŧoonn ânŧŧu na paaraavaaru ||4||24||57||

O Nanak, sing the Praises of the Naam, the Name of the Lord; He has no end or limitation. ||4||24||57||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਤਿਨਾ ਅਨੰਦੁ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੈ ਜਿਨਾ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਆਧਾਰੁ ॥

तिना अनंदु सदा सुखु है जिना सचु नामु आधारु ॥

Ŧinaa ânanđđu sađaa sukhu hai jinaa sachu naamu âađhaaru ||

Those who have the Support of the True Name are in ecstasy and peace forever.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥

गुर सबदी सचु पाइआ दूख निवारणहारु ॥

Gur sabađee sachu paaīâa đookh nivaarañahaaru ||

Through the Word of the Guru's Shabad, they obtain the True One, the Destroyer of pain.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਾਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਸਾਚੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥

सदा सदा साचे गुण गावहि साचै नाइ पिआरु ॥

Sađaa sađaa saache guñ gaavahi saachai naaī piâaru ||

Forever and ever, they sing the Glorious Praises of the True One; they love the True Name.

ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਕੈ ਆਪਣੀ ਦਿਤੋਨੁ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰੁ ॥੧॥

किरपा करि कै आपणी दितोनु भगति भंडारु ॥१॥

Kirapaa kari kai âapañee điŧonu bhagaŧi bhanddaaru ||1||

When the Lord Himself grants His Grace, He bestows the treasure of devotion. ||1||


ਮਨ ਰੇ ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥

मन रे सदा अनंदु गुण गाइ ॥

Man re sađaa ânanđđu guñ gaaī ||

O mind, sing His Glorious Praises, and be in ecstasy forever.

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

सची बाणी हरि पाईऐ हरि सिउ रहै समाइ ॥१॥ रहाउ ॥

Sachee baañee hari paaëeâi hari siū rahai samaaī ||1|| rahaaū ||

Through the True Word of His Bani, the Lord is obtained, and one remains immersed in the Lord. ||1|| Pause ||


ਸਚੀ ਭਗਤੀ ਮਨੁ ਲਾਲੁ ਥੀਆ ਰਤਾ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

सची भगती मनु लालु थीआ रता सहजि सुभाइ ॥

Sachee bhagaŧee manu laalu ŧheeâa raŧaa sahaji subhaaī ||

In true devotion, the mind is dyed in the deep crimson color of the Lord's Love, with intuitive peace and poise.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮਨੁ ਮੋਹਿਆ ਕਹਣਾ ਕਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥

गुर सबदी मनु मोहिआ कहणा कछू न जाइ ॥

Gur sabađee manu mohiâa kahañaa kachhoo na jaaī ||

The mind is fascinated by the Word of the Guru's Shabad, which cannot be described.

ਜਿਹਵਾ ਰਤੀ ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵੈ ਰਸਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥

जिहवा रती सबदि सचै अम्रितु पीवै रसि गुण गाइ ॥

Jihavaa raŧee sabađi sachai âmmmriŧu peevai rasi guñ gaaī ||

The tongue imbued with the True Word of the Shabad drinks in the Amrit with delight, singing His Glorious Praises.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਹੁ ਰੰਗੁ ਪਾਈਐ ਜਿਸ ਨੋ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥੨॥

गुरमुखि एहु रंगु पाईऐ जिस नो किरपा करे रजाइ ॥२॥

Guramukhi ēhu ranggu paaëeâi jis no kirapaa kare rajaaī ||2||

The Gurmukh obtains this love, when the Lord, in His Will, grants His Grace. ||2||


ਸੰਸਾ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੁ ਹੈ ਸੁਤਿਆ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਇ ॥

संसा इहु संसारु है सुतिआ रैणि विहाइ ॥

Sanssaa īhu sanssaaru hai suŧiâa raiñi vihaaī ||

This world is an illusion; people pass their life-nights sleeping.

ਇਕਿ ਆਪਣੈ ਭਾਣੈ ਕਢਿ ਲਇਅਨੁ ਆਪੇ ਲਇਓਨੁ ਮਿਲਾਇ ॥

इकि आपणै भाणै कढि लइअनु आपे लइओनु मिलाइ ॥

Īki âapañai bhaañai kadhi laīânu âape laīõnu milaaī ||

By the Pleasure of His Will, He lifts some out, and unites them with Himself.

ਆਪੇ ਹੀ ਆਪਿ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇ ॥

आपे ही आपि मनि वसिआ माइआ मोहु चुकाइ ॥

Âape hee âapi mani vasiâa maaīâa mohu chukaaī ||

He Himself abides in the mind, and drives out attachment to Maya.

ਆਪਿ ਵਡਾਈ ਦਿਤੀਅਨੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਇ ਬੁਝਾਇ ॥੩॥

आपि वडाई दितीअनु गुरमुखि देइ बुझाइ ॥३॥

Âapi vadaaëe điŧeeânu guramukhi đeī bujhaaī ||3||

He Himself bestows glorious greatness; He inspires the Gurmukh to understand. ||3||


ਸਭਨਾ ਕਾ ਦਾਤਾ ਏਕੁ ਹੈ ਭੁਲਿਆ ਲਏ ਸਮਝਾਇ ॥

सभना का दाता एकु है भुलिआ लए समझाइ ॥

Sabhanaa kaa đaaŧaa ēku hai bhuliâa laē samajhaaī ||

The One Lord is the Giver of all. He corrects those who make mistakes.

ਇਕਿ ਆਪੇ ਆਪਿ ਖੁਆਇਅਨੁ ਦੂਜੈ ਛਡਿਅਨੁ ਲਾਇ ॥

इकि आपे आपि खुआइअनु दूजै छडिअनु लाइ ॥

Īki âape âapi khuâaīânu đoojai chhadiânu laaī ||

He Himself has deceived some, and attached them to duality.

ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥

गुरमती हरि पाईऐ जोती जोति मिलाइ ॥

Guramaŧee hari paaëeâi joŧee joŧi milaaī ||

Through the Guru's Teachings, the Lord is found, and one's light merges into the Light.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੇ ਰਤਿਆ ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੨੫॥੫੮॥

अनदिनु नामे रतिआ नानक नामि समाइ ॥४॥२५॥५८॥

Ânađinu naame raŧiâa naanak naami samaaī ||4||25||58||

Attuned to the Name of the Lord night and day, O Nanak, you shall be absorbed into the Name. ||4||25||58||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਗੁਣਵੰਤੀ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰ ॥

गुणवंती सचु पाइआ त्रिसना तजि विकार ॥

Guñavanŧŧee sachu paaīâa ŧrisanaa ŧaji vikaar ||

The virtuous obtain Truth; they give up their desires for evil and corruption.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮਨੁ ਰੰਗਿਆ ਰਸਨਾ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰਿ ॥

गुर सबदी मनु रंगिआ रसना प्रेम पिआरि ॥

Gur sabađee manu ranggiâa rasanaa prem piâari ||

Their minds are imbued with the Word of the Guru's Shabad; the Love of their Beloved is on their tongues.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਕਰਿ ਵੇਖਹੁ ਮਨਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥

बिनु सतिगुर किनै न पाइओ करि वेखहु मनि वीचारि ॥

Binu saŧigur kinai na paaīõ kari vekhahu mani veechaari ||

Without the True Guru, no one has found Him; reflect upon this in your mind and see.

ਮਨਮੁਖ ਮੈਲੁ ਨ ਉਤਰੈ ਜਿਚਰੁ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥੧॥

मनमुख मैलु न उतरै जिचरु गुर सबदि न करे पिआरु ॥१॥

Manamukh mailu na ūŧarai jicharu gur sabađi na kare piâaru ||1||

The filth of the self-willed manmukhs is not washed off; they have no love for the Guru's Shabad. ||1||


ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਚਲੁ ॥

मन मेरे सतिगुर कै भाणै चलु ॥

Man mere saŧigur kai bhaañai chalu ||

O my mind, walk in harmony with the True Guru.

ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਸਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਹਿ ਤਾ ਸੁਖ ਲਹਹਿ ਮਹਲੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

निज घरि वसहि अम्रितु पीवहि ता सुख लहहि महलु ॥१॥ रहाउ ॥

Nij ghari vasahi âmmmriŧu peevahi ŧaa sukh lahahi mahalu ||1|| rahaaū ||

Dwell within the home of your own inner being, and drink in the Ambrosial Nectar; you shall attain the Peace of the Mansion of His Presence. ||1|| Pause ||


ਅਉਗੁਣਵੰਤੀ ਗੁਣੁ ਕੋ ਨਹੀ ਬਹਣਿ ਨ ਮਿਲੈ ਹਦੂਰਿ ॥

अउगुणवंती गुणु को नही बहणि न मिलै हदूरि ॥

Âūguñavanŧŧee guñu ko nahee bahañi na milai hađoori ||

The unvirtuous have no merit; they are not allowed to sit in His Presence.

ਮਨਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਨ ਜਾਣਈ ਅਵਗਣਿ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਦੂਰਿ ॥

मनमुखि सबदु न जाणई अवगणि सो प्रभु दूरि ॥

Manamukhi sabađu na jaañaëe âvagañi so prbhu đoori ||

The self-willed manmukhs do not know the Shabad; those without virtue are far removed from God.

ਜਿਨੀ ਸਚੁ ਪਛਾਣਿਆ ਸਚਿ ਰਤੇ ਭਰਪੂਰਿ ॥

जिनी सचु पछाणिआ सचि रते भरपूरि ॥

Jinee sachu pachhaañiâa sachi raŧe bharapoori ||

Those who recognize the True One are permeated and attuned to Truth.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮਨੁ ਬੇਧਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲਿਆ ਆਪਿ ਹਦੂਰਿ ॥੨॥

गुर सबदी मनु बेधिआ प्रभु मिलिआ आपि हदूरि ॥२॥

Gur sabađee manu beđhiâa prbhu miliâa âapi hađoori ||2||

Their minds are pierced through by the Word of the Guru's Shabad, and God Himself ushers them into His Presence. ||2||


ਆਪੇ ਰੰਗਣਿ ਰੰਗਿਓਨੁ ਸਬਦੇ ਲਇਓਨੁ ਮਿਲਾਇ ॥

आपे रंगणि रंगिओनु सबदे लइओनु मिलाइ ॥

Âape ranggañi ranggiõnu sabađe laīõnu milaaī ||

He Himself dyes us in the Color of His Love; through the Word of His Shabad, He unites us with Himself.

ਸਚਾ ਰੰਗੁ ਨ ਉਤਰੈ ਜੋ ਸਚਿ ਰਤੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

सचा रंगु न उतरै जो सचि रते लिव लाइ ॥

Sachaa ranggu na ūŧarai jo sachi raŧe liv laaī ||

This True Color shall not fade away, for those who are attuned to His Love.

ਚਾਰੇ ਕੁੰਡਾ ਭਵਿ ਥਕੇ ਮਨਮੁਖ ਬੂਝ ਨ ਪਾਇ ॥

चारे कुंडा भवि थके मनमुख बूझ न पाइ ॥

Chaare kunddaa bhavi ŧhake manamukh boojh na paaī ||

The self-willed manmukhs grow weary of wandering around in all four directions, but they do not understand.

ਜਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਸੋ ਮਿਲੈ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ॥੩॥

जिसु सतिगुरु मेले सो मिलै सचै सबदि समाइ ॥३॥

Jisu saŧiguru mele so milai sachai sabađi samaaī ||3||

One who is united with the True Guru, meets and merges in the True Word of the Shabad. ||3||


ਮਿਤ੍ਰ ਘਣੇਰੇ ਕਰਿ ਥਕੀ ਮੇਰਾ ਦੁਖੁ ਕਾਟੈ ਕੋਇ ॥

मित्र घणेरे करि थकी मेरा दुखु काटै कोइ ॥

Miŧr ghañere kari ŧhakee meraa đukhu kaatai koī ||

I have grown weary of making so many friends, hoping that someone might be able to end my suffering.

ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਦੁਖੁ ਕਟਿਆ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥

मिलि प्रीतम दुखु कटिआ सबदि मिलावा होइ ॥

Mili preeŧam đukhu katiâa sabađi milaavaa hoī ||

Meeting with my Beloved, my suffering has ended; I have attained Union with the Word of the Shabad.

ਸਚੁ ਖਟਣਾ ਸਚੁ ਰਾਸਿ ਹੈ ਸਚੇ ਸਚੀ ਸੋਇ ॥

सचु खटणा सचु रासि है सचे सची सोइ ॥

Sachu khatañaa sachu raasi hai sache sachee soī ||

Earning Truth, and accumulating the Wealth of Truth, the truthful person gains a reputation of Truth.

ਸਚਿ ਮਿਲੇ ਸੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ॥੪॥੨੬॥੫੯॥

सचि मिले से न विछुड़हि नानक गुरमुखि होइ ॥४॥२६॥५९॥

Sachi mile se na vichhuɍahi naanak guramukhi hoī ||4||26||59||

Meeting with the True One, O Nanak, the Gurmukh shall not be separated from Him again. ||4||26||59||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਆਪੇ ਕਾਰਣੁ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਦੇਖੈ ਆਪਿ ਉਪਾਇ ॥

आपे कारणु करता करे स्रिसटि देखै आपि उपाइ ॥

Âape kaarañu karaŧaa kare srisati đekhai âapi ūpaaī ||

The Creator Himself created the Creation; He produced the Universe, and He Himself watches over it.

ਸਭ ਏਕੋ ਇਕੁ ਵਰਤਦਾ ਅਲਖੁ ਨ ਲਖਿਆ ਜਾਇ ॥

सभ एको इकु वरतदा अलखु न लखिआ जाइ ॥

Sabh ēko īku varaŧađaa âlakhu na lakhiâa jaaī ||

The One and Only Lord is pervading and permeating all. The Unseen cannot be seen.

ਆਪੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਆਪੇ ਦੇਇ ਬੁਝਾਇ ॥

आपे प्रभू दइआलु है आपे देइ बुझाइ ॥

Âape prbhoo đaīâalu hai âape đeī bujhaaī ||

God Himself is Merciful; He Himself bestows understanding.

ਗੁਰਮਤੀ ਸਦ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸਚਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧॥

गुरमती सद मनि वसिआ सचि रहे लिव लाइ ॥१॥

Guramaŧee sađ mani vasiâa sachi rahe liv laaī ||1||

Through the Guru's Teachings, the True One dwells forever in the mind of those who remain lovingly attached to Him. ||1||


ਮਨ ਮੇਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਮੰਨਿ ਲੈ ਰਜਾਇ ॥

मन मेरे गुर की मंनि लै रजाइ ॥

Man mere gur kee manni lai rajaaī ||

O my mind, surrender to the Guru's Will.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਸਭੁ ਥੀਐ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

मनु तनु सीतलु सभु थीऐ नामु वसै मनि आइ ॥१॥ रहाउ ॥

Manu ŧanu seeŧalu sabhu ŧheeâi naamu vasai mani âaī ||1|| rahaaū ||

Mind and body are totally cooled and soothed, and the Naam comes to dwell in the mind. ||1|| Pause ||


ਜਿਨਿ ਕਰਿ ਕਾਰਣੁ ਧਾਰਿਆ ਸੋਈ ਸਾਰ ਕਰੇਇ ॥

जिनि करि कारणु धारिआ सोई सार करेइ ॥

Jini kari kaarañu đhaariâa soëe saar kareī ||

Having created the creation, He supports it and takes care of it.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀਐ ਜਾ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥

गुर कै सबदि पछाणीऐ जा आपे नदरि करेइ ॥

Gur kai sabađi pachhaañeeâi jaa âape nađari kareī ||

The Word of the Guru's Shabad is realized, when He Himself bestows His Glance of Grace.

ਸੇ ਜਨ ਸਬਦੇ ਸੋਹਣੇ ਤਿਤੁ ਸਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥

से जन सबदे सोहणे तितु सचै दरबारि ॥

Se jan sabađe sohañe ŧiŧu sachai đarabaari ||

Those who are beautifully adorned with the Shabad in the Court of the True Lord

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਆਪਿ ਮੇਲੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥੨॥

गुरमुखि सचै सबदि रते आपि मेले करतारि ॥२॥

Guramukhi sachai sabađi raŧe âapi mele karaŧaari ||2||

-those Gurmukhs are attuned to the True Word of the Shabad; the Creator unites them with Himself. ||2||


ਗੁਰਮਤੀ ਸਚੁ ਸਲਾਹਣਾ ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥

गुरमती सचु सलाहणा जिस दा अंतु न पारावारु ॥

Guramaŧee sachu salaahañaa jis đaa ânŧŧu na paaraavaaru ||

Through the Guru's Teachings, praise the True One, who has no end or limitation.

ਘਟਿ ਘਟਿ ਆਪੇ ਹੁਕਮਿ ਵਸੈ ਹੁਕਮੇ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥

घटि घटि आपे हुकमि वसै हुकमे करे बीचारु ॥

Ghati ghati âape hukami vasai hukame kare beechaaru ||

He dwells in each and every heart, by the Hukam of His Command; by His Hukam, we contemplate Him.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਾਲਾਹੀਐ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਖੋਇ ॥

गुर सबदी सालाहीऐ हउमै विचहु खोइ ॥

Gur sabađee saalaaheeâi haūmai vichahu khoī ||

So praise Him through the Word of the Guru's Shabad, and drive out egotism from within.

ਸਾ ਧਨ ਨਾਵੈ ਬਾਹਰੀ ਅਵਗਣਵੰਤੀ ਰੋਇ ॥੩॥

सा धन नावै बाहरी अवगणवंती रोइ ॥३॥

Saa đhan naavai baaharee âvagañavanŧŧee roī ||3||

That soul-bride who lacks the Lord's Name acts without virtue, and so she grieves. ||3||


ਸਚੁ ਸਲਾਹੀ ਸਚਿ ਲਗਾ ਸਚੈ ਨਾਇ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਹੋਇ ॥

सचु सलाही सचि लगा सचै नाइ त्रिपति होइ ॥

Sachu salaahee sachi lagaa sachai naaī ŧripaŧi hoī ||

Praising the True One, attached to the True One, I am satisfied with the True Name.

ਗੁਣ ਵੀਚਾਰੀ ਗੁਣ ਸੰਗ੍ਰਹਾ ਅਵਗੁਣ ਕਢਾ ਧੋਇ ॥

गुण वीचारी गुण संग्रहा अवगुण कढा धोइ ॥

Guñ veechaaree guñ sanggrhaa âvaguñ kadhaa đhoī ||

Contemplating His Virtues, I accumulate virtue and merit; I wash myself clean of demerits.

ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ਫਿਰਿ ਵੇਛੋੜਾ ਨ ਹੋਇ ॥

आपे मेलि मिलाइदा फिरि वेछोड़ा न होइ ॥

Âape meli milaaīđaa phiri vechhoɍaa na hoī ||

He Himself unites us in His Union; there is no more separation.

ਨਾਨਕ ਗੁਰੁ ਸਾਲਾਹੀ ਆਪਣਾ ਜਿਦੂ ਪਾਈ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥੪॥੨੭॥੬੦॥

नानक गुरु सालाही आपणा जिदू पाई प्रभु सोइ ॥४॥२७॥६०॥

Naanak guru saalaahee âapañaa jiđoo paaëe prbhu soī ||4||27||60||

O Nanak, I sing the Praises of my Guru; through Him, I find that God. ||4||27||60||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਕਾਮ ਗਹੇਲੀਏ ਕਿਆ ਚਲਹਿ ਬਾਹ ਲੁਡਾਇ ॥

सुणि सुणि काम गहेलीए किआ चलहि बाह लुडाइ ॥

Suñi suñi kaam gaheleeē kiâa chalahi baah ludaaī ||

Listen, listen, O soul-bride: you are overtaken by sexual desire-why do you walk like that, swinging your arms in joy?

ਆਪਣਾ ਪਿਰੁ ਨ ਪਛਾਣਹੀ ਕਿਆ ਮੁਹੁ ਦੇਸਹਿ ਜਾਇ ॥

आपणा पिरु न पछाणही किआ मुहु देसहि जाइ ॥

Âapañaa piru na pachhaañahee kiâa muhu đesahi jaaī ||

You do not recognize your own Husband Lord! When you go to Him, what face will you show Him?

ਜਿਨੀ ਸਖੀਂ ਕੰਤੁ ਪਛਾਣਿਆ ਹਉ ਤਿਨ ਕੈ ਲਾਗਉ ਪਾਇ ॥

जिनी सखीं कंतु पछाणिआ हउ तिन कै लागउ पाइ ॥

Jinee sakheen kanŧŧu pachhaañiâa haū ŧin kai laagaū paaī ||

I touch the feet of my sister soul-brides who have known their Husband Lord.

ਤਿਨ ਹੀ ਜੈਸੀ ਥੀ ਰਹਾ ਸਤਸੰਗਤਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥

तिन ही जैसी थी रहा सतसंगति मेलि मिलाइ ॥१॥

Ŧin hee jaisee ŧhee rahaa saŧasanggaŧi meli milaaī ||1||

If only I could be like them! Joining the Sat Sangat, the True Congregation, I am united in His Union. ||1||


ਮੁੰਧੇ ਕੂੜਿ ਮੁਠੀ ਕੂੜਿਆਰਿ ॥

मुंधे कूड़ि मुठी कूड़िआरि ॥

Munđđhe kooɍi muthee kooɍiâari ||

O woman, the false ones are being cheated by falsehood.

ਪਿਰੁ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਚਾ ਸੋਹਣਾ ਪਾਈਐ ਗੁਰ ਬੀਚਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

पिरु प्रभु साचा सोहणा पाईऐ गुर बीचारि ॥१॥ रहाउ ॥

Piru prbhu saachaa sohañaa paaëeâi gur beechaari ||1|| rahaaū ||

God is your Husband; He is Handsome and True. He is obtained by reflecting upon the Guru. ||1|| Pause ||


ਮਨਮੁਖਿ ਕੰਤੁ ਨ ਪਛਾਣਈ ਤਿਨ ਕਿਉ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਇ ॥

मनमुखि कंतु न पछाणई तिन किउ रैणि विहाइ ॥

Manamukhi kanŧŧu na pachhaañaëe ŧin kiū raiñi vihaaī ||

The self-willed manmukhs do not recognize their Husband Lord; how will they spend their life-night?

ਗਰਬਿ ਅਟੀਆ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਜਲਹਿ ਦੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

गरबि अटीआ त्रिसना जलहि दुखु पावहि दूजै भाइ ॥

Garabi âteeâa ŧrisanaa jalahi đukhu paavahi đoojai bhaaī ||

Filled with arrogance, they burn with desire; they suffer in the pain of the love of duality.

ਸਬਦਿ ਰਤੀਆ ਸੋਹਾਗਣੀ ਤਿਨ ਵਿਚਹੁ ਹਉਮੈ ਜਾਇ ॥

सबदि रतीआ सोहागणी तिन विचहु हउमै जाइ ॥

Sabađi raŧeeâa sohaagañee ŧin vichahu haūmai jaaī ||

The happy soul-brides are attuned to the Shabad; their egotism is eliminated from within.

ਸਦਾ ਪਿਰੁ ਰਾਵਹਿ ਆਪਣਾ ਤਿਨਾ ਸੁਖੇ ਸੁਖਿ ਵਿਹਾਇ ॥੨॥

सदा पिरु रावहि आपणा तिना सुखे सुखि विहाइ ॥२॥

Sađaa piru raavahi âapañaa ŧinaa sukhe sukhi vihaaī ||2||

They enjoy their Husband Lord forever, and their life-night passes in the most blissful peace. ||2||


ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣੀ ਪਿਰ ਮੁਤੀਆ ਪਿਰਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

गिआन विहूणी पिर मुतीआ पिरमु न पाइआ जाइ ॥

Giâan vihooñee pir muŧeeâa piramu na paaīâa jaaī ||

She is utterly lacking in spiritual wisdom; she is abandoned by her Husband Lord. She cannot obtain His Love.

ਅਗਿਆਨ ਮਤੀ ਅੰਧੇਰੁ ਹੈ ਬਿਨੁ ਪਿਰ ਦੇਖੇ ਭੁਖ ਨ ਜਾਇ ॥

अगिआन मती अंधेरु है बिनु पिर देखे भुख न जाइ ॥

Âgiâan maŧee ânđđheru hai binu pir đekhe bhukh na jaaī ||

In the darkness of intellectual ignorance, she cannot see her Husband, and her hunger does not depart.

ਆਵਹੁ ਮਿਲਹੁ ਸਹੇਲੀਹੋ ਮੈ ਪਿਰੁ ਦੇਹੁ ਮਿਲਾਇ ॥

आवहु मिलहु सहेलीहो मै पिरु देहु मिलाइ ॥

Âavahu milahu saheleeho mai piru đehu milaaī ||

Come and meet with me, my sister soul-brides, and unite me with my Husband.

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਪਿਰੁ ਪਾਇਆ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੩॥

पूरै भागि सतिगुरु मिलै पिरु पाइआ सचि समाइ ॥३॥

Poorai bhaagi saŧiguru milai piru paaīâa sachi samaaī ||3||

She who meets the True Guru, by perfect good fortune, finds her Husband; she is absorbed in the True One. ||3||


ਸੇ ਸਹੀਆ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥

से सहीआ सोहागणी जिन कउ नदरि करेइ ॥

Se saheeâa sohaagañee jin kaū nađari kareī ||

Those upon whom He casts His Glance of Grace become His happy soul-brides.

ਖਸਮੁ ਪਛਾਣਹਿ ਆਪਣਾ ਤਨੁ ਮਨੁ ਆਗੈ ਦੇਇ ॥

खसमु पछाणहि आपणा तनु मनु आगै देइ ॥

Khasamu pachhaañahi âapañaa ŧanu manu âagai đeī ||

One who recognizes her Lord and Master places her body and mind in offering before Him.

ਘਰਿ ਵਰੁ ਪਾਇਆ ਆਪਣਾ ਹਉਮੈ ਦੂਰਿ ਕਰੇਇ ॥

घरि वरु पाइआ आपणा हउमै दूरि करेइ ॥

Ghari varu paaīâa âapañaa haūmai đoori kareī ||

Within her own home, she finds her Husband Lord; her egotism is dispelled.

ਨਾਨਕ ਸੋਭਾਵੰਤੀਆ ਸੋਹਾਗਣੀ ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰੇਇ ॥੪॥੨੮॥੬੧॥

नानक सोभावंतीआ सोहागणी अनदिनु भगति करेइ ॥४॥२८॥६१॥

Naanak sobhaavanŧŧeeâa sohaagañee ânađinu bhagaŧi kareī ||4||28||61||

O Nanak, the happy soul-brides are embellished and exalted; night and day they are absorbed in devotional worship. ||4||28||61||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਇਕਿ ਪਿਰੁ ਰਾਵਹਿ ਆਪਣਾ ਹਉ ਕੈ ਦਰਿ ਪੂਛਉ ਜਾਇ ॥

इकि पिरु रावहि आपणा हउ कै दरि पूछउ जाइ ॥

Īki piru raavahi âapañaa haū kai đari poochhaū jaaī ||

Some enjoy their Husband Lord; unto whose door should I go to ask for Him?

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੀ ਭਾਉ ਕਰਿ ਮੈ ਪਿਰੁ ਦੇਹੁ ਮਿਲਾਇ ॥

सतिगुरु सेवी भाउ करि मै पिरु देहु मिलाइ ॥

Saŧiguru sevee bhaaū kari mai piru đehu milaaī ||

I serve my True Guru with love, that He may lead me to Union with my Husband Lord.

ਸਭੁ ਉਪਾਏ ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਕਿਸੁ ਨੇੜੈ ਕਿਸੁ ਦੂਰਿ ॥

सभु उपाए आपे वेखै किसु नेड़ै किसु दूरि ॥

Sabhu ūpaaē âape vekhai kisu neɍai kisu đoori ||

He created all, and He Himself watches over us. Some are close to Him, and some are far away.

ਜਿਨਿ ਪਿਰੁ ਸੰਗੇ ਜਾਣਿਆ ਪਿਰੁ ਰਾਵੇ ਸਦਾ ਹਦੂਰਿ ॥੧॥

जिनि पिरु संगे जाणिआ पिरु रावे सदा हदूरि ॥१॥

Jini piru sangge jaañiâa piru raave sađaa hađoori ||1||

She who knows her Husband Lord to be always with her, enjoys His Constant Presence. ||1||


ਮੁੰਧੇ ਤੂ ਚਲੁ ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਇ ॥

मुंधे तू चलु गुर कै भाइ ॥

Munđđhe ŧoo chalu gur kai bhaaī ||

O woman, you must walk in harmony with the Guru's Will.

ਅਨਦਿਨੁ ਰਾਵਹਿ ਪਿਰੁ ਆਪਣਾ ਸਹਜੇ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

अनदिनु रावहि पिरु आपणा सहजे सचि समाइ ॥१॥ रहाउ ॥

Ânađinu raavahi piru âapañaa sahaje sachi samaaī ||1|| rahaaū ||

Night and day, you shall enjoy your Husband, and you shall intuitively merge into the True One. ||1|| Pause ||


ਸਬਦਿ ਰਤੀਆ ਸੋਹਾਗਣੀ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸੀਗਾਰਿ ॥

सबदि रतीआ सोहागणी सचै सबदि सीगारि ॥

Sabađi raŧeeâa sohaagañee sachai sabađi seegaari ||

Attuned to the Shabad, the happy soul-brides are adorned with the True Word of the Shabad.

ਹਰਿ ਵਰੁ ਪਾਇਨਿ ਘਰਿ ਆਪਣੈ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥

हरि वरु पाइनि घरि आपणै गुर कै हेति पिआरि ॥

Hari varu paaīni ghari âapañai gur kai heŧi piâari ||

Within their own home, they obtain the Lord as their Husband, with love for the Guru.

ਸੇਜ ਸੁਹਾਵੀ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਰਵੈ ਭਗਤਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰ ॥

सेज सुहावी हरि रंगि रवै भगति भरे भंडार ॥

Sej suhaavee hari ranggi ravai bhagaŧi bhare bhanddaar ||

Upon her beautiful and cozy bed, she enjoys the Love of her Lord. She is overflowing with the treasure of devotion.

ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਜਿ ਸਭਸੈ ਦੇਇ ਅਧਾਰੁ ॥੨॥

सो प्रभु प्रीतमु मनि वसै जि सभसै देइ अधारु ॥२॥

So prbhu preeŧamu mani vasai ji sabhasai đeī âđhaaru ||2||

That Beloved God abides in her mind; He gives His Support to all. ||2||


ਪਿਰੁ ਸਾਲਾਹਨਿ ਆਪਣਾ ਤਿਨ ਕੈ ਹਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥

पिरु सालाहनि आपणा तिन कै हउ सद बलिहारै जाउ ॥

Piru saalaahani âapañaa ŧin kai haū sađ balihaarai jaaū ||

I am forever a sacrifice to those who praise their Husband Lord.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਅਰਪੀ ਸਿਰੁ ਦੇਈ ਤਿਨ ਕੈ ਲਾਗਾ ਪਾਇ ॥

मनु तनु अरपी सिरु देई तिन कै लागा पाइ ॥

Manu ŧanu ârapee siru đeëe ŧin kai laagaa paaī ||

I dedicate my mind and body to them, and give my head as well; I fall at their feet.

ਜਿਨੀ ਇਕੁ ਪਛਾਣਿਆ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਚੁਕਾਇ ॥

जिनी इकु पछाणिआ दूजा भाउ चुकाइ ॥

Jinee īku pachhaañiâa đoojaa bhaaū chukaaī ||

Those who recognize the One renounce the love of duality.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਪਛਾਣੀਐ ਨਾਨਕ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੩॥੨੯॥੬੨॥

गुरमुखि नामु पछाणीऐ नानक सचि समाइ ॥३॥२९॥६२॥

Guramukhi naamu pachhaañeeâi naanak sachi samaaī ||3||29||62||

The Gurmukh recognizes the Naam, O Nanak, and is absorbed into the True One. ||3||29||62||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਹਰਿ ਜੀ ਸਚਾ ਸਚੁ ਤੂ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤੇਰੈ ਚੀਰੈ ॥

हरि जी सचा सचु तू सभु किछु तेरै चीरै ॥

Hari jee sachaa sachu ŧoo sabhu kichhu ŧerai cheerai ||

O Dear Lord, You are the Truest of the True. All things are in Your Power.

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਤਰਸਦੇ ਫਿਰੇ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਭੇਟੇ ਪੀਰੈ ॥

लख चउरासीह तरसदे फिरे बिनु गुर भेटे पीरै ॥

Lakh chaūraaseeh ŧarasađe phire binu gur bhete peerai ||

The 8.4 million species of beings wander around searching for You, but without the Guru, they do not find You.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਬਖਸੇ ਬਖਸਿ ਲਏ ਸੂਖ ਸਦਾ ਸਰੀਰੈ ॥

हरि जीउ बखसे बखसि लए सूख सदा सरीरै ॥

Hari jeeū bakhase bakhasi laē sookh sađaa sareerai ||

When the Dear Lord grants His Forgiveness, this human body finds lasting peace.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸੇਵ ਕਰੀ ਸਚੁ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੈ ॥੧॥

गुर परसादी सेव करी सचु गहिर ग्मभीरै ॥१॥

Gur parasaađee sev karee sachu gahir gambbheerai ||1||

By Guru's Grace, I serve the True One, who is Immeasurably Deep and Profound. ||1||


ਮਨ ਮੇਰੇ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

मन मेरे नामि रते सुखु होइ ॥

Man mere naami raŧe sukhu hoī ||

O my mind, attuned to the Naam, you shall find peace.

ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹੀਐ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गुरमती नामु सलाहीऐ दूजा अवरु न कोइ ॥१॥ रहाउ ॥

Guramaŧee naamu salaaheeâi đoojaa âvaru na koī ||1|| rahaaū ||

Follow the Guru's Teachings, and praise the Naam; there is no other at all. ||1|| Pause ||


ਧਰਮ ਰਾਇ ਨੋ ਹੁਕਮੁ ਹੈ ਬਹਿ ਸਚਾ ਧਰਮੁ ਬੀਚਾਰਿ ॥

धरम राइ नो हुकमु है बहि सचा धरमु बीचारि ॥

Đharam raaī no hukamu hai bahi sachaa đharamu beechaari ||

The Righteous Judge of Dharma, by the Hukam of God's Command, sits and administers True Justice.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਦੁਸਟੁ ਆਤਮਾ ਓਹੁ ਤੇਰੀ ਸਰਕਾਰ ॥

दूजै भाइ दुसटु आतमा ओहु तेरी सरकार ॥

Đoojai bhaaī đusatu âaŧamaa õhu ŧeree sarakaar ||

Those evil souls, ensnared by the love of duality, are subject to Your Command.

ਅਧਿਆਤਮੀ ਹਰਿ ਗੁਣ ਤਾਸੁ ਮਨਿ ਜਪਹਿ ਏਕੁ ਮੁਰਾਰਿ ॥

अधिआतमी हरि गुण तासु मनि जपहि एकु मुरारि ॥

Âđhiâaŧamee hari guñ ŧaasu mani japahi ēku muraari ||

The souls on their spiritual journey chant and meditate within their minds on the One Lord, the Treasure of Excellence.

ਤਿਨ ਕੀ ਸੇਵਾ ਧਰਮ ਰਾਇ ਕਰੈ ਧੰਨੁ ਸਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥੨॥

तिन की सेवा धरम राइ करै धंनु सवारणहारु ॥२॥

Ŧin kee sevaa đharam raaī karai đhannu savaarañahaaru ||2||

The Righteous Judge of Dharma serves them; blessed is the Lord who adorns them. ||2||


ਮਨ ਕੇ ਬਿਕਾਰ ਮਨਹਿ ਤਜੈ ਮਨਿ ਚੂਕੈ ਮੋਹੁ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

मन के बिकार मनहि तजै मनि चूकै मोहु अभिमानु ॥

Man ke bikaar manahi ŧajai mani chookai mohu âbhimaanu ||

One who eliminates mental wickedness from within the mind, and casts out emotional attachment and egotistical pride,

ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ਸਹਜੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਨੁ ॥

आतम रामु पछाणिआ सहजे नामि समानु ॥

Âaŧam raamu pachhaañiâa sahaje naami samaanu ||

Comes to recognize the All-pervading Soul, and is intuitively absorbed into the Naam.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਈਐ ਮਨਮੁਖਿ ਫਿਰੈ ਦਿਵਾਨੁ ॥

बिनु सतिगुर मुकति न पाईऐ मनमुखि फिरै दिवानु ॥

Binu saŧigur mukaŧi na paaëeâi manamukhi phirai đivaanu ||

Without the True Guru, the self-willed manmukhs do not find liberation; they wander around like lunatics.

ਸਬਦੁ ਨ ਚੀਨੈ ਕਥਨੀ ਬਦਨੀ ਕਰੇ ਬਿਖਿਆ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨੁ ॥੩॥

सबदु न चीनै कथनी बदनी करे बिखिआ माहि समानु ॥३॥

Sabađu na cheenai kaŧhanee bađanee kare bikhiâa maahi samaanu ||3||

They do not contemplate the Shabad; engrossed in corruption, they utter only empty words. ||3||


ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਹੈ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

सभु किछु आपे आपि है दूजा अवरु न कोइ ॥

Sabhu kichhu âape âapi hai đoojaa âvaru na koī ||

He Himself is everything; there is no other at all.

ਜਿਉ ਬੋਲਾਏ ਤਿਉ ਬੋਲੀਐ ਜਾ ਆਪਿ ਬੁਲਾਏ ਸੋਇ ॥

जिउ बोलाए तिउ बोलीऐ जा आपि बुलाए सोइ ॥

Jiū bolaaē ŧiū boleeâi jaa âapi bulaaē soī ||

I speak just as He makes me speak, when He Himself makes me speak.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਾਣੀ ਬ੍ਰਹਮੁ ਹੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥

गुरमुखि बाणी ब्रहमु है सबदि मिलावा होइ ॥

Guramukhi baañee brhamu hai sabađi milaavaa hoī ||

The Word of the Gurmukh is God Himself. Through the Shabad, we merge in Him.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ਤੂ ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੪॥੩੦॥੬੩॥

नानक नामु समालि तू जितु सेविऐ सुखु होइ ॥४॥३०॥६३॥

Naanak naamu samaali ŧoo jiŧu seviâi sukhu hoī ||4||30||63||

O Nanak, remember the Naam; serving Him, peace is obtained. ||4||30||63||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਜਗਿ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ਮਲੁ ਲਾਗੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

जगि हउमै मैलु दुखु पाइआ मलु लागी दूजै भाइ ॥

Jagi haūmai mailu đukhu paaīâa malu laagee đoojai bhaaī ||

The world is polluted with the filth of egotism, suffering in pain. This filth sticks to them because of their love of duality.

ਮਲੁ ਹਉਮੈ ਧੋਤੀ ਕਿਵੈ ਨ ਉਤਰੈ ਜੇ ਸਉ ਤੀਰਥ ਨਾਇ ॥

मलु हउमै धोती किवै न उतरै जे सउ तीरथ नाइ ॥

Malu haūmai đhoŧee kivai na ūŧarai je saū ŧeeraŧh naaī ||

This filth of egotism cannot be washed away, even by taking cleansing baths at hundreds of sacred shrines.

ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਕਰਮ ਕਮਾਵਦੇ ਦੂਣੀ ਮਲੁ ਲਾਗੀ ਆਇ ॥

बहु बिधि करम कमावदे दूणी मलु लागी आइ ॥

Bahu biđhi karam kamaavađe đooñee malu laagee âaī ||

Performing all sorts of rituals, people are smeared with twice as much filth.

ਪੜਿਐ ਮੈਲੁ ਨ ਉਤਰੈ ਪੂਛਹੁ ਗਿਆਨੀਆ ਜਾਇ ॥੧॥

पड़िऐ मैलु न उतरै पूछहु गिआनीआ जाइ ॥१॥

Paɍiâi mailu na ūŧarai poochhahu giâaneeâa jaaī ||1||

This filth is not removed by studying. Go ahead, and ask the wise ones. ||1||


ਮਨ ਮੇਰੇ ਗੁਰ ਸਰਣਿ ਆਵੈ ਤਾ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥

मन मेरे गुर सरणि आवै ता निरमलु होइ ॥

Man mere gur sarañi âavai ŧaa niramalu hoī ||

O my mind, coming to the Sanctuary of the Guru, you shall become immaculate and pure.

ਮਨਮੁਖ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਰਿ ਥਕੇ ਮੈਲੁ ਨ ਸਕੀ ਧੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

मनमुख हरि हरि करि थके मैलु न सकी धोइ ॥१॥ रहाउ ॥

Manamukh hari hari kari ŧhake mailu na sakee đhoī ||1|| rahaaū ||

The self-willed manmukhs have grown weary of chanting the Name of the Lord, Har, Har, but their filth cannot be removed. ||1|| Pause ||


ਮਨਿ ਮੈਲੈ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

मनि मैलै भगति न होवई नामु न पाइआ जाइ ॥

Mani mailai bhagaŧi na hovaëe naamu na paaīâa jaaī ||

With a polluted mind, devotional service cannot be performed, and the Naam, the Name of the Lord, cannot be obtained.

ਮਨਮੁਖ ਮੈਲੇ ਮੈਲੇ ਮੁਏ ਜਾਸਨਿ ਪਤਿ ਗਵਾਇ ॥

मनमुख मैले मैले मुए जासनि पति गवाइ ॥

Manamukh maile maile muē jaasani paŧi gavaaī ||

The filthy, self-willed manmukhs die in filth, and they depart in disgrace.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮਨਿ ਵਸੈ ਮਲੁ ਹਉਮੈ ਜਾਇ ਸਮਾਇ ॥

गुर परसादी मनि वसै मलु हउमै जाइ समाइ ॥

Gur parasaađee mani vasai malu haūmai jaaī samaaī ||

By Guru's Grace, the Lord comes to abide in the mind, and the filth of egotism is dispelled.

ਜਿਉ ਅੰਧੇਰੈ ਦੀਪਕੁ ਬਾਲੀਐ ਤਿਉ ਗੁਰ ਗਿਆਨਿ ਅਗਿਆਨੁ ਤਜਾਇ ॥੨॥

जिउ अंधेरै दीपकु बालीऐ तिउ गुर गिआनि अगिआनु तजाइ ॥२॥

Jiū ânđđherai đeepaku baaleeâi ŧiū gur giâani âgiâanu ŧajaaī ||2||

Like a lamp lit in the darkness, the spiritual wisdom of the Guru dispels ignorance. ||2||


ਹਮ ਕੀਆ ਹਮ ਕਰਹਗੇ ਹਮ ਮੂਰਖ ਗਾਵਾਰ ॥

हम कीआ हम करहगे हम मूरख गावार ॥

Ham keeâa ham karahage ham moorakh gaavaar ||

"I have done this, and I will do that"-I am an idiotic fool for saying this!

ਕਰਣੈ ਵਾਲਾ ਵਿਸਰਿਆ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥

करणै वाला विसरिआ दूजै भाइ पिआरु ॥

Karañai vaalaa visariâa đoojai bhaaī piâaru ||

I have forgotten the Doer of all; I am caught in the love of duality.

ਮਾਇਆ ਜੇਵਡੁ ਦੁਖੁ ਨਹੀ ਸਭਿ ਭਵਿ ਥਕੇ ਸੰਸਾਰੁ ॥

माइआ जेवडु दुखु नही सभि भवि थके संसारु ॥

Maaīâa jevadu đukhu nahee sabhi bhavi ŧhake sanssaaru ||

There is no pain as great as the pain of Maya; it drives people to wander all around the world, until they become exhausted.

ਗੁਰਮਤੀ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੩॥

गुरमती सुखु पाईऐ सचु नामु उर धारि ॥३॥

Guramaŧee sukhu paaëeâi sachu naamu ūr đhaari ||3||

Through the Guru's Teachings, peace is found, with the True Name enshrined in the heart. ||3||


ਜਿਸ ਨੋ ਮੇਲੇ ਸੋ ਮਿਲੈ ਹਉ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥

जिस नो मेले सो मिलै हउ तिसु बलिहारै जाउ ॥

Jis no mele so milai haū ŧisu balihaarai jaaū ||

I am a sacrifice to those who meet and merge with the Lord.

ਏ ਮਨ ਭਗਤੀ ਰਤਿਆ ਸਚੁ ਬਾਣੀ ਨਿਜ ਥਾਉ ॥

ए मन भगती रतिआ सचु बाणी निज थाउ ॥

Ē man bhagaŧee raŧiâa sachu baañee nij ŧhaaū ||

This mind is attuned to devotional worship; through the True Word of Gurbani, it finds its own home.

ਮਨਿ ਰਤੇ ਜਿਹਵਾ ਰਤੀ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਚੇ ਗਾਉ ॥

मनि रते जिहवा रती हरि गुण सचे गाउ ॥

Mani raŧe jihavaa raŧee hari guñ sache gaaū ||

With the mind so imbued, and the tongue imbued as well, sing the Glorious Praises of the True Lord.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਸਚੇ ਮਾਹਿ ਸਮਾਉ ॥੪॥੩੧॥੬੪॥

नानक नामु न वीसरै सचे माहि समाउ ॥४॥३१॥६४॥

Naanak naamu na veesarai sache maahi samaaū ||4||31||64||

O Nanak, never forget the Naam; immerse yourself in the True One. ||4||31||64||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੧ ॥

सिरीरागु महला ४ घरु १ ॥

Sireeraagu mahalaa 4 gharu 1 ||

Siree Raag, Fourth Mehl, First House:

ਮੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਬਿਰਹੁ ਅਤਿ ਅਗਲਾ ਕਿਉ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਮਿਲੈ ਘਰਿ ਆਇ ॥

मै मनि तनि बिरहु अति अगला किउ प्रीतमु मिलै घरि आइ ॥

Mai mani ŧani birahu âŧi âgalaa kiū preeŧamu milai ghari âaī ||

Within my mind and body is the intense pain of separation; how can my Beloved come to meet me in my home?

ਜਾ ਦੇਖਾ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਭਿ ਦੇਖਿਐ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥

जा देखा प्रभु आपणा प्रभि देखिऐ दुखु जाइ ॥

Jaa đekhaa prbhu âapañaa prbhi đekhiâi đukhu jaaī ||

When I see my God, seeing God Himself, my pain is taken away.

ਜਾਇ ਪੁਛਾ ਤਿਨ ਸਜਣਾ ਪ੍ਰਭੁ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥

जाइ पुछा तिन सजणा प्रभु कितु बिधि मिलै मिलाइ ॥१॥

Jaaī puchhaa ŧin sajañaa prbhu kiŧu biđhi milai milaaī ||1||

I go and ask my friends, ""How can I meet and merge with God?"" ||1||


ਮੇਰੇ ਸਤਿਗੁਰਾ ਮੈ ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

मेरे सतिगुरा मै तुझ बिनु अवरु न कोइ ॥

Mere saŧiguraa mai ŧujh binu âvaru na koī ||

O my True Guru, without You I have no other at all.

ਹਮ ਮੂਰਖ ਮੁਗਧ ਸਰਣਾਗਤੀ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਮੇਲੇ ਹਰਿ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

हम मूरख मुगध सरणागती करि किरपा मेले हरि सोइ ॥१॥ रहाउ ॥

Ham moorakh mugađh sarañaagaŧee kari kirapaa mele hari soī ||1|| rahaaū ||

I am foolish and ignorant; I seek Your Sanctuary. Please be Merciful and unite me with the Lord. ||1|| Pause ||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਹਰਿ ਨਾਮ ਕਾ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਿ ਮਿਲਾਵੈ ਸੋਇ ॥

सतिगुरु दाता हरि नाम का प्रभु आपि मिलावै सोइ ॥

Saŧiguru đaaŧaa hari naam kaa prbhu âapi milaavai soī ||

The True Guru is the Giver of the Name of the Lord. God Himself causes us to meet Him.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਬੁਝਿਆ ਗੁਰ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

सतिगुरि हरि प्रभु बुझिआ गुर जेवडु अवरु न कोइ ॥

Saŧiguri hari prbhu bujhiâa gur jevadu âvaru na koī ||

The True Guru understands the Lord God. There is no other as Great as the Guru.

ਹਉ ਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ਢਹਿ ਪਵਾ ਕਰਿ ਦਇਆ ਮੇਲੇ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥੨॥

हउ गुर सरणाई ढहि पवा करि दइआ मेले प्रभु सोइ ॥२॥

Haū gur sarañaaëe dhahi pavaa kari đaīâa mele prbhu soī ||2||

I have come and collapsed in the Guru's Sanctuary. In His Kindness, He has united me with God. ||2||


ਮਨਹਠਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ਕਰਿ ਉਪਾਵ ਥਕੇ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

मनहठि किनै न पाइआ करि उपाव थके सभु कोइ ॥

Manahathi kinai na paaīâa kari ūpaav ŧhake sabhu koī ||

No one has found Him by stubborn-mindedness. All have grown weary of the effort.

ਸਹਸ ਸਿਆਣਪ ਕਰਿ ਰਹੇ ਮਨਿ ਕੋਰੈ ਰੰਗੁ ਨ ਹੋਇ ॥

सहस सिआणप करि रहे मनि कोरै रंगु न होइ ॥

Sahas siâañap kari rahe mani korai ranggu na hoī ||

Thousands of clever mental tricks have been tried, but still, the raw and undisciplined mind does not absorb the Color of the Lord's Love.

ਕੂੜਿ ਕਪਟਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਜੋ ਬੀਜੈ ਖਾਵੈ ਸੋਇ ॥੩॥

कूड़ि कपटि किनै न पाइओ जो बीजै खावै सोइ ॥३॥

Kooɍi kapati kinai na paaīõ jo beejai khaavai soī ||3||

By falsehood and deception, none have found Him. Whatever you plant, you shall eat. ||3||


ਸਭਨਾ ਤੇਰੀ ਆਸ ਪ੍ਰਭੁ ਸਭ ਜੀਅ ਤੇਰੇ ਤੂੰ ਰਾਸਿ ॥

सभना तेरी आस प्रभु सभ जीअ तेरे तूं रासि ॥

Sabhanaa ŧeree âas prbhu sabh jeeâ ŧere ŧoonn raasi ||

O God, You are the Hope of all. All beings are Yours; You are the Wealth of all.

ਪ੍ਰਭ ਤੁਧਹੁ ਖਾਲੀ ਕੋ ਨਹੀ ਦਰਿ ਗੁਰਮੁਖਾ ਨੋ ਸਾਬਾਸਿ ॥

प्रभ तुधहु खाली को नही दरि गुरमुखा नो साबासि ॥

Prbh ŧuđhahu khaalee ko nahee đari guramukhaa no saabaasi ||

O God, none return from You empty-handed; at Your Door, the Gurmukhs are praised and acclaimed.

ਬਿਖੁ ਭਉਜਲ ਡੁਬਦੇ ਕਢਿ ਲੈ ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੀ ਅਰਦਾਸਿ ॥੪॥੧॥੬੫॥

बिखु भउजल डुबदे कढि लै जन नानक की अरदासि ॥४॥१॥६५॥

Bikhu bhaūjal dubađe kadhi lai jan naanak kee ârađaasi ||4||1||65||

In the terrifying world-ocean of poison, people are drowning-please lift them up and save them! This is servant Nanak's humble prayer. ||4||1||65||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥

सिरीरागु महला ४ ॥

Sireeraagu mahalaa 4 ||

Siree Raag, Fourth Mehl:

ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤੀਐ ਬਿਨੁ ਨਾਮੈ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਾਸੁ ॥

नामु मिलै मनु त्रिपतीऐ बिनु नामै ध्रिगु जीवासु ॥

Naamu milai manu ŧripaŧeeâi binu naamai đhrigu jeevaasu ||

Receiving the Naam, the mind is satisfied; without the Naam, life is cursed.

ਕੋਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਜਣੁ ਜੇ ਮਿਲੈ ਮੈ ਦਸੇ ਪ੍ਰਭੁ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥

कोई गुरमुखि सजणु जे मिलै मै दसे प्रभु गुणतासु ॥

Koëe guramukhi sajañu je milai mai đase prbhu guñaŧaasu ||

If I meet the Gurmukh, my Spiritual Friend, he will show me God, the Treasure of Excellence.

ਹਉ ਤਿਸੁ ਵਿਟਹੁ ਚਉ ਖੰਨੀਐ ਮੈ ਨਾਮ ਕਰੇ ਪਰਗਾਸੁ ॥੧॥

हउ तिसु विटहु चउ खंनीऐ मै नाम करे परगासु ॥१॥

Haū ŧisu vitahu chaū khanneeâi mai naam kare paragaasu ||1||

I am every bit a sacrifice to one who reveals to me the Naam. ||1||


ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮਾ ਹਉ ਜੀਵਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥

मेरे प्रीतमा हउ जीवा नामु धिआइ ॥

Mere preeŧamaa haū jeevaa naamu đhiâaī ||

O my Beloved, I live by meditating on Your Name.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜੀਵਣੁ ਨਾ ਥੀਐ ਮੇਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

बिनु नावै जीवणु ना थीऐ मेरे सतिगुर नामु द्रिड़ाइ ॥१॥ रहाउ ॥

Binu naavai jeevañu naa ŧheeâi mere saŧigur naamu đriɍaaī ||1|| rahaaū ||

Without Your Name, my life does not even exist. My True Guru has implanted the Naam within me. ||1|| Pause ||


ਨਾਮੁ ਅਮੋਲਕੁ ਰਤਨੁ ਹੈ ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਸਿ ॥

नामु अमोलकु रतनु है पूरे सतिगुर पासि ॥

Naamu âmolaku raŧanu hai poore saŧigur paasi ||

The Naam is a Priceless Jewel; it is with the Perfect True Guru.

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੈ ਲਗਿਆ ਕਢਿ ਰਤਨੁ ਦੇਵੈ ਪਰਗਾਸਿ ॥

सतिगुर सेवै लगिआ कढि रतनु देवै परगासि ॥

Saŧigur sevai lagiâa kadhi raŧanu đevai paragaasi ||

When one is enjoined to serve the True Guru, He brings out this Jewel and bestows this enlightenment.

ਧੰਨੁ ਵਡਭਾਗੀ ਵਡ ਭਾਗੀਆ ਜੋ ਆਇ ਮਿਲੇ ਗੁਰ ਪਾਸਿ ॥੨॥

धंनु वडभागी वड भागीआ जो आइ मिले गुर पासि ॥२॥

Đhannu vadabhaagee vad bhaageeâa jo âaī mile gur paasi ||2||

Blessed, and most fortunate of the very fortunate, are those who come to meet the Guru. ||2||


ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਨ ਭੇਟਿਓ ਸੇ ਭਾਗਹੀਣ ਵਸਿ ਕਾਲ ॥

जिना सतिगुरु पुरखु न भेटिओ से भागहीण वसि काल ॥

Jinaa saŧiguru purakhu na bhetiõ se bhaagaheeñ vasi kaal ||

Those who have not met the Primal Being, the True Guru, are most unfortunate, and are subject to death.

ਓਇ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੋਨਿ ਭਵਾਈਅਹਿ ਵਿਚਿ ਵਿਸਟਾ ਕਰਿ ਵਿਕਰਾਲ ॥

ओइ फिरि फिरि जोनि भवाईअहि विचि विसटा करि विकराल ॥

Õī phiri phiri joni bhavaaëeâhi vichi visataa kari vikaraal ||

They wander in reincarnation over and over again, as the most disgusting maggots in manure.

ਓਨਾ ਪਾਸਿ ਦੁਆਸਿ ਨ ਭਿਟੀਐ ਜਿਨ ਅੰਤਰਿ ਕ੍ਰੋਧੁ ਚੰਡਾਲ ॥੩॥

ओना पासि दुआसि न भिटीऐ जिन अंतरि क्रोधु चंडाल ॥३॥

Õnaa paasi đuâasi na bhiteeâi jin ânŧŧari krođhu chanddaal ||3||

Do not meet with, or even approach those people, whose hearts are filled with horrible anger. ||3||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰੁ ਵਡਭਾਗੀ ਨਾਵਹਿ ਆਇ ॥

सतिगुरु पुरखु अम्रित सरु वडभागी नावहि आइ ॥

Saŧiguru purakhu âmmmriŧ saru vadabhaagee naavahi âaī ||

The True Guru, the Primal Being, is the Pool of Ambrosial Nectar. The very fortunate ones come to bathe in it.

ਉਨ ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੀ ਮੈਲੁ ਉਤਰੈ ਨਿਰਮਲ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇ ॥

उन जनम जनम की मैलु उतरै निरमल नामु द्रिड़ाइ ॥

Ūn janam janam kee mailu ūŧarai niramal naamu đriɍaaī ||

The filth of many incarnations is washed away, and the Immaculate Naam is implanted within.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਉਤਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੪॥੨॥੬੬॥

जन नानक उतम पदु पाइआ सतिगुर की लिव लाइ ॥४॥२॥६६॥

Jan naanak ūŧam pađu paaīâa saŧigur kee liv laaī ||4||2||66||

Servant Nanak has obtained the most exalted state, lovingly attuned to the True Guru. ||4||2||66||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥

सिरीरागु महला ४ ॥

Sireeraagu mahalaa 4 ||

Siree Raag, Fourth Mehl:

ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਗੁਣ ਵਿਥਰਾ ਗੁਣ ਬੋਲੀ ਮੇਰੀ ਮਾਇ ॥

गुण गावा गुण विथरा गुण बोली मेरी माइ ॥

Guñ gaavaa guñ viŧharaa guñ bolee meree maaī ||

I sing His Glories, I describe His Glories, I speak of His Glories, O my mother.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਜਣੁ ਗੁਣਕਾਰੀਆ ਮਿਲਿ ਸਜਣ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥

गुरमुखि सजणु गुणकारीआ मिलि सजण हरि गुण गाइ ॥

Guramukhi sajañu guñakaareeâa mili sajañ hari guñ gaaī ||

The Gurmukhs, my spiritual friends, bestow virtue. Meeting with my spiritual friends, I sing the Glorious Praises of the Lord.

ਹੀਰੈ ਹੀਰੁ ਮਿਲਿ ਬੇਧਿਆ ਰੰਗਿ ਚਲੂਲੈ ਨਾਇ ॥੧॥

हीरै हीरु मिलि बेधिआ रंगि चलूलै नाइ ॥१॥

Heerai heeru mili beđhiâa ranggi chaloolai naaī ||1||

The Diamond of the Guru has pierced the diamond of my mind, which is now dyed in the deep crimson color of the Name. ||1||


ਮੇਰੇ ਗੋਵਿੰਦਾ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਮਨਿ ਹੋਇ ॥

मेरे गोविंदा गुण गावा त्रिपति मनि होइ ॥

Mere govinđđaa guñ gaavaa ŧripaŧi mani hoī ||

O my Lord of the Universe, singing Your Glorious Praises, my mind is satisfied.

ਅੰਤਰਿ ਪਿਆਸ ਹਰਿ ਨਾਮ ਕੀ ਗੁਰੁ ਤੁਸਿ ਮਿਲਾਵੈ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

अंतरि पिआस हरि नाम की गुरु तुसि मिलावै सोइ ॥१॥ रहाउ ॥

Ânŧŧari piâas hari naam kee guru ŧusi milaavai soī ||1|| rahaaū ||

Within me is the thirst for the Lord's Name; may the Guru, in His Pleasure, grant it to me. ||1|| Pause ||


ਮਨੁ ਰੰਗਹੁ ਵਡਭਾਗੀਹੋ ਗੁਰੁ ਤੁਠਾ ਕਰੇ ਪਸਾਉ ॥

मनु रंगहु वडभागीहो गुरु तुठा करे पसाउ ॥

Manu ranggahu vadabhaageeho guru ŧuthaa kare pasaaū ||

Let your minds be imbued with His Love, O blessed and fortunate ones. By His Pleasure, the Guru bestows His Gifts.

ਗੁਰੁ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ਰੰਗ ਸਿਉ ਹਉ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥

गुरु नामु द्रिड़ाए रंग सिउ हउ सतिगुर कै बलि जाउ ॥

Guru naamu đriɍaaē rangg siū haū saŧigur kai bali jaaū ||

The Guru has lovingly implanted the Naam, the Name of the Lord, within me; I am a sacrifice to the True Guru.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਲਭਈ ਲਖ ਕੋਟੀ ਕਰਮ ਕਮਾਉ ॥੨॥

बिनु सतिगुर हरि नामु न लभई लख कोटी करम कमाउ ॥२॥

Binu saŧigur hari naamu na labhaëe lakh kotee karam kamaaū ||2||

Without the True Guru, the Name of the Lord is not found, even though people may perform hundreds of thousands, even millions of rituals. ||2||


ਬਿਨੁ ਭਾਗਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨਾ ਮਿਲੈ ਘਰਿ ਬੈਠਿਆ ਨਿਕਟਿ ਨਿਤ ਪਾਸਿ ॥

बिनु भागा सतिगुरु ना मिलै घरि बैठिआ निकटि नित पासि ॥

Binu bhaagaa saŧiguru naa milai ghari baithiâa nikati niŧ paasi ||

Without destiny, the True Guru is not found, even though He sits within the home of our own inner being, always near and close at hand.

ਅੰਤਰਿ ਅਗਿਆਨ ਦੁਖੁ ਭਰਮੁ ਹੈ ਵਿਚਿ ਪੜਦਾ ਦੂਰਿ ਪਈਆਸਿ ॥

अंतरि अगिआन दुखु भरमु है विचि पड़दा दूरि पईआसि ॥

Ânŧŧari âgiâan đukhu bharamu hai vichi paɍađaa đoori paëeâasi ||

There is ignorance within, and the pain of doubt, like a separating screen.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਕੰਚਨੁ ਨਾ ਥੀਐ ਮਨਮੁਖੁ ਲੋਹੁ ਬੂਡਾ ਬੇੜੀ ਪਾਸਿ ॥੩॥

बिनु सतिगुर भेटे कंचनु ना थीऐ मनमुखु लोहु बूडा बेड़ी पासि ॥३॥

Binu saŧigur bhete kancchanu naa ŧheeâi manamukhu lohu boodaa beɍee paasi ||3||

Without meeting with the True Guru, no one is transformed into gold. The self-willed manmukh sinks like iron, while the boat is very close. ||3||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਬੋਹਿਥੁ ਹਰਿ ਨਾਵ ਹੈ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਚੜਿਆ ਜਾਇ ॥

सतिगुरु बोहिथु हरि नाव है कितु बिधि चड़िआ जाइ ॥

Saŧiguru bohiŧhu hari naav hai kiŧu biđhi chaɍiâa jaaī ||

The Boat of the True Guru is the Name of the Lord. How can we climb on board?

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਜੋ ਚਲੈ ਵਿਚਿ ਬੋਹਿਥ ਬੈਠਾ ਆਇ ॥

सतिगुर कै भाणै जो चलै विचि बोहिथ बैठा आइ ॥

Saŧigur kai bhaañai jo chalai vichi bohiŧh baithaa âaī ||

One who walks in harmony with the True Guru's Will comes to sit in this Boat.

ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਵਡਭਾਗੀ ਨਾਨਕਾ ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥੪॥੩॥੬੭॥

धंनु धंनु वडभागी नानका जिना सतिगुरु लए मिलाइ ॥४॥३॥६७॥

Đhannu đhannu vadabhaagee naanakaa jinaa saŧiguru laē milaaī ||4||3||67||

Blessed, blessed are those very fortunate ones, O Nanak, who are united with the Lord through the True Guru. ||4||3||67||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥

सिरीरागु महला ४ ॥

Sireeraagu mahalaa 4 ||

Siree Raag, Fourth Mehl:

ਹਉ ਪੰਥੁ ਦਸਾਈ ਨਿਤ ਖੜੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭੁ ਦਸੇ ਤਿਨਿ ਜਾਉ ॥

हउ पंथु दसाई नित खड़ी कोई प्रभु दसे तिनि जाउ ॥

Haū panŧŧhu đasaaëe niŧ khaɍee koëe prbhu đase ŧini jaaū ||

I stand by the wayside and ask the Way. If only someone would show me the Way to God-I would go with him.

ਜਿਨੀ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਰਾਵਿਆ ਤਿਨ ਪੀਛੈ ਲਾਗਿ ਫਿਰਾਉ ॥

जिनी मेरा पिआरा राविआ तिन पीछै लागि फिराउ ॥

Jinee meraa piâaraa raaviâa ŧin peechhai laagi phiraaū ||

I follow in the footsteps of those who enjoy the Love of my Beloved.

ਕਰਿ ਮਿੰਨਤਿ ਕਰਿ ਜੋਦੜੀ ਮੈ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲਣੈ ਕਾ ਚਾਉ ॥੧॥

करि मिंनति करि जोदड़ी मै प्रभु मिलणै का चाउ ॥१॥

Kari minnaŧi kari jođaɍee mai prbhu milañai kaa chaaū ||1||

I beg of them, I implore them; I have such a yearning to meet God! ||1||


ਮੇਰੇ ਭਾਈ ਜਨਾ ਕੋਈ ਮੋ ਕਉ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥

मेरे भाई जना कोई मो कउ हरि प्रभु मेलि मिलाइ ॥

Mere bhaaëe janaa koëe mo kaū hari prbhu meli milaaī ||

O my Siblings of Destiny, please unite me in Union with my Lord God.

ਹਉ ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਟਹੁ ਵਾਰਿਆ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਦੀਆ ਦਿਖਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

हउ सतिगुर विटहु वारिआ जिनि हरि प्रभु दीआ दिखाइ ॥१॥ रहाउ ॥

Haū saŧigur vitahu vaariâa jini hari prbhu đeeâa đikhaaī ||1|| rahaaū ||

I am a sacrifice to the True Guru, who has shown me the Lord God. ||1|| Pause ||


ਹੋਇ ਨਿਮਾਣੀ ਢਹਿ ਪਵਾ ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਸਿ ॥

होइ निमाणी ढहि पवा पूरे सतिगुर पासि ॥

Hoī nimaañee dhahi pavaa poore saŧigur paasi ||

In deep humility, I fall at the Feet of the Perfect True Guru.

ਨਿਮਾਣਿਆ ਗੁਰੁ ਮਾਣੁ ਹੈ ਗੁਰੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਕਰੇ ਸਾਬਾਸਿ ॥

निमाणिआ गुरु माणु है गुरु सतिगुरु करे साबासि ॥

Nimaañiâa guru maañu hai guru saŧiguru kare saabaasi ||

The Guru is the Honor of the dishonored. The Guru, the True Guru, brings approval and applause.

ਹਉ ਗੁਰੁ ਸਾਲਾਹਿ ਨ ਰਜਊ ਮੈ ਮੇਲੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਸਿ ॥੨॥

हउ गुरु सालाहि न रजऊ मै मेले हरि प्रभु पासि ॥२॥

Haū guru saalaahi na rajaǖ mai mele hari prbhu paasi ||2||

I am never tired of praising the Guru, who unites me with the Lord God. ||2||


ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਸਭ ਕੋ ਲੋਚਦਾ ਜੇਤਾ ਜਗਤੁ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

सतिगुर नो सभ को लोचदा जेता जगतु सभु कोइ ॥

Saŧigur no sabh ko lochađaa jeŧaa jagaŧu sabhu koī ||

Everyone, all over the world, longs for the True Guru.

ਬਿਨੁ ਭਾਗਾ ਦਰਸਨੁ ਨਾ ਥੀਐ ਭਾਗਹੀਣ ਬਹਿ ਰੋਇ ॥

बिनु भागा दरसनु ना थीऐ भागहीण बहि रोइ ॥

Binu bhaagaa đarasanu naa ŧheeâi bhaagaheeñ bahi roī ||

Without the good fortune of destiny, the Blessed Vision of His Darshan is not obtained. The unfortunate ones just sit and cry.

ਜੋ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਣਾ ਸੋ ਥੀਆ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਨ ਮੇਟੈ ਕੋਇ ॥੩॥

जो हरि प्रभ भाणा सो थीआ धुरि लिखिआ न मेटै कोइ ॥३॥

Jo hari prbh bhaañaa so ŧheeâa đhuri likhiâa na metai koī ||3||

All things happen according to the Will of the Lord God. No one can erase the pre-ordained Writ of Destiny. ||3||


ਆਪੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਆਪਿ ਹਰਿ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥

आपे सतिगुरु आपि हरि आपे मेलि मिलाइ ॥

Âape saŧiguru âapi hari âape meli milaaī ||

He Himself is the True Guru; He Himself is the Lord. He Himself unites in His Union.

ਆਪਿ ਦਇਆ ਕਰਿ ਮੇਲਸੀ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਪੀਛੈ ਪਾਇ ॥

आपि दइआ करि मेलसी गुर सतिगुर पीछै पाइ ॥

Âapi đaīâa kari melasee gur saŧigur peechhai paaī ||

In His Kindness, He unites us with Himself, as we follow the Guru, the True Guru.

ਸਭੁ ਜਗਜੀਵਨੁ ਜਗਿ ਆਪਿ ਹੈ ਨਾਨਕ ਜਲੁ ਜਲਹਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੪॥੬੮॥

सभु जगजीवनु जगि आपि है नानक जलु जलहि समाइ ॥४॥४॥६८॥

Sabhu jagajeevanu jagi âapi hai naanak jalu jalahi samaaī ||4||4||68||

Over all the world, He is the Life of the World, O Nanak, like water mingled with water. ||4||4||68||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥

सिरीरागु महला ४ ॥

Sireeraagu mahalaa 4 ||

Siree Raag, Fourth Mehl:

ਰਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਰਸੁ ਅਤਿ ਭਲਾ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਮਿਲੈ ਰਸੁ ਖਾਇ ॥

रसु अम्रितु नामु रसु अति भला कितु बिधि मिलै रसु खाइ ॥

Rasu âmmmriŧu naamu rasu âŧi bhalaa kiŧu biđhi milai rasu khaaī ||

The Essence of the Ambrosial Naam is the most sublime essence; how can I get to taste this essence?

ਜਾਇ ਪੁਛਹੁ ਸੋਹਾਗਣੀ ਤੁਸਾ ਕਿਉ ਕਰਿ ਮਿਲਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਆਇ ॥

जाइ पुछहु सोहागणी तुसा किउ करि मिलिआ प्रभु आइ ॥

Jaaī puchhahu sohaagañee ŧusaa kiū kari miliâa prbhu âaī ||

I go and ask the happy soul-brides, ""How did you come to meet God?""

ਓਇ ਵੇਪਰਵਾਹ ਨ ਬੋਲਨੀ ਹਉ ਮਲਿ ਮਲਿ ਧੋਵਾ ਤਿਨ ਪਾਇ ॥੧॥

ओइ वेपरवाह न बोलनी हउ मलि मलि धोवा तिन पाइ ॥१॥

Õī veparavaah na bolanee haū mali mali đhovaa ŧin paaī ||1||

They are care-free and do not speak; I massage and wash their feet. ||1||


ਭਾਈ ਰੇ ਮਿਲਿ ਸਜਣ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਾਰਿ ॥

भाई रे मिलि सजण हरि गुण सारि ॥

Bhaaëe re mili sajañ hari guñ saari ||

O Siblings of Destiny, meet with your spiritual friend, and dwell upon the Glorious Praises of the Lord.

ਸਜਣੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਦੁਖੁ ਕਢੈ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

सजणु सतिगुरु पुरखु है दुखु कढै हउमै मारि ॥१॥ रहाउ ॥

Sajañu saŧiguru purakhu hai đukhu kadhai haūmai maari ||1|| rahaaū ||

The True Guru, the Primal Being, is your Friend, who shall drive out pain and subdue your ego. ||1|| Pause ||


ਗੁਰਮੁਖੀਆ ਸੋਹਾਗਣੀ ਤਿਨ ਦਇਆ ਪਈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

गुरमुखीआ सोहागणी तिन दइआ पई मनि आइ ॥

Guramukheeâa sohaagañee ŧin đaīâa paëe mani âaī ||

The Gurmukhs are the happy soul-brides; their minds are filled with kindness.

ਸਤਿਗੁਰ ਵਚਨੁ ਰਤੰਨੁ ਹੈ ਜੋ ਮੰਨੇ ਸੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਖਾਇ ॥

सतिगुर वचनु रतंनु है जो मंने सु हरि रसु खाइ ॥

Saŧigur vachanu raŧannu hai jo manne su hari rasu khaaī ||

The Word of the True Guru is the Jewel. One who believes in it tastes the Sublime Essence of the Lord.

ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਵਡ ਜਾਣੀਅਹਿ ਜਿਨ ਹਰਿ ਰਸੁ ਖਾਧਾ ਗੁਰ ਭਾਇ ॥੨॥

से वडभागी वड जाणीअहि जिन हरि रसु खाधा गुर भाइ ॥२॥

Se vadabhaagee vad jaañeeâhi jin hari rasu khaađhaa gur bhaaī ||2||

Those who partake of the Lord's Sublime Essence, through the Guru's Love, are known as great and very fortunate. ||2||


ਇਹੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਵਣਿ ਤਿਣਿ ਸਭਤੁ ਹੈ ਭਾਗਹੀਣ ਨਹੀ ਖਾਇ ॥

इहु हरि रसु वणि तिणि सभतु है भागहीण नही खाइ ॥

Īhu hari rasu vañi ŧiñi sabhaŧu hai bhaagaheeñ nahee khaaī ||

This Sublime Essence of the Lord is in the forests, in the fields and everywhere, but the unfortunate ones do not taste it.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਪਲੈ ਨਾ ਪਵੈ ਮਨਮੁਖ ਰਹੇ ਬਿਲਲਾਇ ॥

बिनु सतिगुर पलै ना पवै मनमुख रहे बिललाइ ॥

Binu saŧigur palai naa pavai manamukh rahe bilalaaī ||

Without the True Guru, it is not obtained. The self-willed manmukhs continue to cry in misery.

ਓਇ ਸਤਿਗੁਰ ਆਗੈ ਨਾ ਨਿਵਹਿ ਓਨਾ ਅੰਤਰਿ ਕ੍ਰੋਧੁ ਬਲਾਇ ॥੩॥

ओइ सतिगुर आगै ना निवहि ओना अंतरि क्रोधु बलाइ ॥३॥

Õī saŧigur âagai naa nivahi õnaa ânŧŧari krođhu balaaī ||3||

They do not bow before the True Guru; the demon of anger is within them. ||3||


ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਆਪਿ ਹੈ ਆਪੇ ਹਰਿ ਰਸੁ ਹੋਇ ॥

हरि हरि हरि रसु आपि है आपे हरि रसु होइ ॥

Hari hari hari rasu âapi hai âape hari rasu hoī ||

The Lord Himself, Har, Har, Har, is the Sublime Essence. The Lord Himself is the Essence.

ਆਪਿ ਦਇਆ ਕਰਿ ਦੇਵਸੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਚੋਇ ॥

आपि दइआ करि देवसी गुरमुखि अम्रितु चोइ ॥

Âapi đaīâa kari đevasee guramukhi âmmmriŧu choī ||

In His Kindness, He blesses the Gurmukh with it; the Ambrosial Nectar of this Amrit trickles down.

ਸਭੁ ਤਨੁ ਮਨੁ ਹਰਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਸੋਇ ॥੪॥੫॥੬੯॥

सभु तनु मनु हरिआ होइआ नानक हरि वसिआ मनि सोइ ॥४॥५॥६९॥

Sabhu ŧanu manu hariâa hoīâa naanak hari vasiâa mani soī ||4||5||69||

Then, the body and mind totally blossom forth and flourish; O Nanak, the Lord comes to dwell within the mind. ||4||5||69||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥

सिरीरागु महला ४ ॥

Sireeraagu mahalaa 4 ||

Siree Raag, Fourth Mehl:

ਦਿਨਸੁ ਚੜੈ ਫਿਰਿ ਆਥਵੈ ਰੈਣਿ ਸਬਾਈ ਜਾਇ ॥

दिनसु चड़ै फिरि आथवै रैणि सबाई जाइ ॥

Đinasu chaɍai phiri âaŧhavai raiñi sabaaëe jaaī ||

The day dawns, and then it ends, and the night passes away.

ਆਵ ਘਟੈ ਨਰੁ ਨਾ ਬੁਝੈ ਨਿਤਿ ਮੂਸਾ ਲਾਜੁ ਟੁਕਾਇ ॥

आव घटै नरु ना बुझै निति मूसा लाजु टुकाइ ॥

Âav ghatai naru naa bujhai niŧi moosaa laaju tukaaī ||

Man's life is diminishing, but he does not understand. Each day, the mouse of death is gnawing away at the rope of life.

ਗੁੜੁ ਮਿਠਾ ਮਾਇਆ ਪਸਰਿਆ ਮਨਮੁਖੁ ਲਗਿ ਮਾਖੀ ਪਚੈ ਪਚਾਇ ॥੧॥

गुड़ु मिठा माइआ पसरिआ मनमुखु लगि माखी पचै पचाइ ॥१॥

Guɍu mithaa maaīâa pasariâa manamukhu lagi maakhee pachai pachaaī ||1||

Maya spreads out like sweet molasses; the self-willed manmukh is stuck like a fly, rotting away. ||1||


ਭਾਈ ਰੇ ਮੈ ਮੀਤੁ ਸਖਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥

भाई रे मै मीतु सखा प्रभु सोइ ॥

Bhaaëe re mai meeŧu sakhaa prbhu soī ||

O Siblings of Destiny, God is my Friend and Companion.

ਪੁਤੁ ਕਲਤੁ ਮੋਹੁ ਬਿਖੁ ਹੈ ਅੰਤਿ ਬੇਲੀ ਕੋਇ ਨ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

पुतु कलतु मोहु बिखु है अंति बेली कोइ न होइ ॥१॥ रहाउ ॥

Puŧu kalaŧu mohu bikhu hai ânŧŧi belee koī na hoī ||1|| rahaaū ||

Emotional attachment to children and spouse is poison; in the end, no one will go along with you as your helper. ||1|| Pause ||


ਗੁਰਮਤਿ ਹਰਿ ਲਿਵ ਉਬਰੇ ਅਲਿਪਤੁ ਰਹੇ ਸਰਣਾਇ ॥

गुरमति हरि लिव उबरे अलिपतु रहे सरणाइ ॥

Guramaŧi hari liv ūbare âlipaŧu rahe sarañaaī ||

Through the Guru's Teachings, some embrace love for the Lord, and are saved. They remain detached and unaffected, and they find the Sanctuary of the Lord.

ਓਨੀ ਚਲਣੁ ਸਦਾ ਨਿਹਾਲਿਆ ਹਰਿ ਖਰਚੁ ਲੀਆ ਪਤਿ ਪਾਇ ॥

ओनी चलणु सदा निहालिआ हरि खरचु लीआ पति पाइ ॥

Õnee chalañu sađaa nihaaliâa hari kharachu leeâa paŧi paaī ||

They keep death constantly before their eyes; they gather the Provisions of the Lord's Name, and receive honor.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਦਰਗਹ ਮੰਨੀਅਹਿ ਹਰਿ ਆਪਿ ਲਏ ਗਲਿ ਲਾਇ ॥੨॥

गुरमुखि दरगह मंनीअहि हरि आपि लए गलि लाइ ॥२॥

Guramukhi đaragah manneeâhi hari âapi laē gali laaī ||2||

The Gurmukhs are honored in the Court of the Lord. The Lord Himself takes them in His Loving Embrace. ||2||


ਗੁਰਮੁਖਾ ਨੋ ਪੰਥੁ ਪਰਗਟਾ ਦਰਿ ਠਾਕ ਨ ਕੋਈ ਪਾਇ ॥

गुरमुखा नो पंथु परगटा दरि ठाक न कोई पाइ ॥

Guramukhaa no panŧŧhu paragataa đari thaak na koëe paaī ||

For the Gurmukhs, the Way is obvious. At the Lord's Door, they face no obstructions.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਨਿ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਨਾਮਿ ਰਹਨਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

हरि नामु सलाहनि नामु मनि नामि रहनि लिव लाइ ॥

Hari naamu salaahani naamu mani naami rahani liv laaī ||

They praise the Lord's Name, they keep the Naam in their minds, and they remain attached to the Love of the Naam.

ਅਨਹਦ ਧੁਨੀ ਦਰਿ ਵਜਦੇ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਇ ॥੩॥

अनहद धुनी दरि वजदे दरि सचै सोभा पाइ ॥३॥

Ânahađ đhunee đari vajađe đari sachai sobhaa paaī ||3||

The Unstruck Celestial Music vibrates for them at the Lord's Door, and they are honored at the True Door. ||3||


ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿਆ ਤਿਨਾ ਸਭ ਕੋ ਕਹੈ ਸਾਬਾਸਿ ॥

जिनी गुरमुखि नामु सलाहिआ तिना सभ को कहै साबासि ॥

Jinee guramukhi naamu salaahiâa ŧinaa sabh ko kahai saabaasi ||

Those Gurmukhs who praise the Naam are applauded by everyone.

ਤਿਨ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਦੇਹਿ ਪ੍ਰਭ ਮੈ ਜਾਚਿਕ ਕੀ ਅਰਦਾਸਿ ॥

तिन की संगति देहि प्रभ मै जाचिक की अरदासि ॥

Ŧin kee sanggaŧi đehi prbh mai jaachik kee ârađaasi ||

Grant me their company, God-I am a beggar; this is my prayer.

ਨਾਨਕ ਭਾਗ ਵਡੇ ਤਿਨਾ ਗੁਰਮੁਖਾ ਜਿਨ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਪਰਗਾਸਿ ॥੪॥੩੩॥੩੧॥੬॥੭੦॥

नानक भाग वडे तिना गुरमुखा जिन अंतरि नामु परगासि ॥४॥३३॥३१॥६॥७०॥

Naanak bhaag vade ŧinaa guramukhaa jin ânŧŧari naamu paragaasi ||4||33||31||6||70||

O Nanak, great is the good fortune of those Gurmukhs, who are filled with the Light of the Naam within. ||4||33||31||6||70||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੧ ॥

सिरीरागु महला ५ घरु १ ॥

Sireeraagu mahalaa 5 gharu 1 ||

Siree Raag, Fifth Mehl, First House:

ਕਿਆ ਤੂ ਰਤਾ ਦੇਖਿ ਕੈ ਪੁਤ੍ਰ ਕਲਤ੍ਰ ਸੀਗਾਰ ॥

किआ तू रता देखि कै पुत्र कलत्र सीगार ॥

Kiâa ŧoo raŧaa đekhi kai puŧr kalaŧr seegaar ||

Why are you so thrilled by the sight of your son and your beautifully decorated wife?

ਰਸ ਭੋਗਹਿ ਖੁਸੀਆ ਕਰਹਿ ਮਾਣਹਿ ਰੰਗ ਅਪਾਰ ॥

रस भोगहि खुसीआ करहि माणहि रंग अपार ॥

Ras bhogahi khuseeâa karahi maañahi rangg âpaar ||

You enjoy tasty delicacies, you have lots of fun, and you indulge in endless pleasures.

ਬਹੁਤੁ ਕਰਹਿ ਫੁਰਮਾਇਸੀ ਵਰਤਹਿ ਹੋਇ ਅਫਾਰ ॥

बहुतु करहि फुरमाइसी वरतहि होइ अफार ॥

Bahuŧu karahi phuramaaīsee varaŧahi hoī âphaar ||

You give all sorts of commands, and you act so superior.

ਕਰਤਾ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਈ ਮਨਮੁਖ ਅੰਧ ਗਵਾਰ ॥੧॥

करता चिति न आवई मनमुख अंध गवार ॥१॥

Karaŧaa chiŧi na âavaëe manamukh ânđđh gavaar ||1||

The Creator does not come into the mind of the blind, idiotic, self-willed manmukh. ||1||


ਮੇਰੇ ਮਨ ਸੁਖਦਾਤਾ ਹਰਿ ਸੋਇ ॥

मेरे मन सुखदाता हरि सोइ ॥

Mere man sukhađaaŧaa hari soī ||

O my mind, the Lord is the Giver of peace.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਈਐ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गुर परसादी पाईऐ करमि परापति होइ ॥१॥ रहाउ ॥

Gur parasaađee paaëeâi karami paraapaŧi hoī ||1|| rahaaū ||

By Guru's Grace, He is found. By His Mercy, He is obtained. ||1|| Pause ||


ਕਪੜਿ ਭੋਗਿ ਲਪਟਾਇਆ ਸੁਇਨਾ ਰੁਪਾ ਖਾਕੁ ॥

कपड़ि भोगि लपटाइआ सुइना रुपा खाकु ॥

Kapaɍi bhogi lapataaīâa suīnaa rupaa khaaku ||

People are entangled in the enjoyment of fine clothes, but gold and silver are only dust.

ਹੈਵਰ ਗੈਵਰ ਬਹੁ ਰੰਗੇ ਕੀਏ ਰਥ ਅਥਾਕ ॥

हैवर गैवर बहु रंगे कीए रथ अथाक ॥

Haivar gaivar bahu rangge keeē raŧh âŧhaak ||

They acquire beautiful horses and elephants, and ornate carriages of many kinds.

ਕਿਸ ਹੀ ਚਿਤਿ ਨ ਪਾਵਹੀ ਬਿਸਰਿਆ ਸਭ ਸਾਕ ॥

किस ही चिति न पावही बिसरिआ सभ साक ॥

Kis hee chiŧi na paavahee bisariâa sabh saak ||

They think of nothing else, and they forget all their relatives.

ਸਿਰਜਣਹਾਰਿ ਭੁਲਾਇਆ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਨਾਪਾਕ ॥੨॥

सिरजणहारि भुलाइआ विणु नावै नापाक ॥२॥

Sirajañahaari bhulaaīâa viñu naavai naapaak ||2||

They ignore their Creator; without the Name, they are impure. ||2||


ਲੈਦਾ ਬਦ ਦੁਆਇ ਤੂੰ ਮਾਇਆ ਕਰਹਿ ਇਕਤ ॥

लैदा बद दुआइ तूं माइआ करहि इकत ॥

Laiđaa bađ đuâaī ŧoonn maaīâa karahi īkaŧ ||

Gathering the wealth of Maya, you earn an evil reputation.

ਜਿਸ ਨੋ ਤੂੰ ਪਤੀਆਇਦਾ ਸੋ ਸਣੁ ਤੁਝੈ ਅਨਿਤ ॥

जिस नो तूं पतीआइदा सो सणु तुझै अनित ॥

Jis no ŧoonn paŧeeâaīđaa so sañu ŧujhai âniŧ ||

Those whom you work to please shall pass away along with you.

ਅਹੰਕਾਰੁ ਕਰਹਿ ਅਹੰਕਾਰੀਆ ਵਿਆਪਿਆ ਮਨ ਕੀ ਮਤਿ ॥

अहंकारु करहि अहंकारीआ विआपिआ मन की मति ॥

Âhankkaaru karahi âhankkaareeâa viâapiâa man kee maŧi ||

The egotistical are engrossed in egotism, ensnared by the intellect of the mind.

ਤਿਨਿ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਿ ਭੁਲਾਇਆ ਨਾ ਤਿਸੁ ਜਾਤਿ ਨ ਪਤਿ ॥੩॥

तिनि प्रभि आपि भुलाइआ ना तिसु जाति न पति ॥३॥

Ŧini prbhi âapi bhulaaīâa naa ŧisu jaaŧi na paŧi ||3||

One who is deceived by God Himself, has no position and no honor. ||3||


ਸਤਿਗੁਰਿ ਪੁਰਖਿ ਮਿਲਾਇਆ ਇਕੋ ਸਜਣੁ ਸੋਇ ॥

सतिगुरि पुरखि मिलाइआ इको सजणु सोइ ॥

Saŧiguri purakhi milaaīâa īko sajañu soī ||

The True Guru, the Primal Being, has led me to meet the One, my only Friend.

ਹਰਿ ਜਨ ਕਾ ਰਾਖਾ ਏਕੁ ਹੈ ਕਿਆ ਮਾਣਸ ਹਉਮੈ ਰੋਇ ॥

हरि जन का राखा एकु है किआ माणस हउमै रोइ ॥

Hari jan kaa raakhaa ēku hai kiâa maañas haūmai roī ||

The One is the Saving Grace of His humble servant. Why should the proud cry out in ego?

ਜੋ ਹਰਿ ਜਨ ਭਾਵੈ ਸੋ ਕਰੇ ਦਰਿ ਫੇਰੁ ਨ ਪਾਵੈ ਕੋਇ ॥

जो हरि जन भावै सो करे दरि फेरु न पावै कोइ ॥

Jo hari jan bhaavai so kare đari pheru na paavai koī ||

As the servant of the Lord wills, so does the Lord act. At the Lord's Door, none of his requests are denied.

ਨਾਨਕ ਰਤਾ ਰੰਗਿ ਹਰਿ ਸਭ ਜਗ ਮਹਿ ਚਾਨਣੁ ਹੋਇ ॥੪॥੧॥੭੧॥

नानक रता रंगि हरि सभ जग महि चानणु होइ ॥४॥१॥७१॥

Naanak raŧaa ranggi hari sabh jag mahi chaanañu hoī ||4||1||71||

Nanak is attuned to the Love of the Lord, whose Light pervades the entire Universe. ||4||1||71||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥

सिरीरागु महला ५ ॥

Sireeraagu mahalaa 5 ||

Siree Raag, Fifth Mehl:

ਮਨਿ ਬਿਲਾਸੁ ਬਹੁ ਰੰਗੁ ਘਣਾ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਭੂਲਿ ਖੁਸੀਆ ॥

मनि बिलासु बहु रंगु घणा द्रिसटि भूलि खुसीआ ॥

Mani bilaasu bahu ranggu ghañaa đrisati bhooli khuseeâa ||

With the mind caught up in playful pleasures, involved in all sorts of amusements and sights that stagger the eyes, people are led astray.

ਛਤ੍ਰਧਾਰ ਬਾਦਿਸਾਹੀਆ ਵਿਚਿ ਸਹਸੇ ਪਰੀਆ ॥੧॥

छत्रधार बादिसाहीआ विचि सहसे परीआ ॥१॥

Chhaŧrđhaar baađisaaheeâa vichi sahase pareeâa ||1||

The emperors sitting on their thrones are consumed by anxiety. ||1||


ਭਾਈ ਰੇ ਸੁਖੁ ਸਾਧਸੰਗਿ ਪਾਇਆ ॥

भाई रे सुखु साधसंगि पाइआ ॥

Bhaaëe re sukhu saađhasanggi paaīâa ||

O Siblings of Destiny, peace is found in the Saadh Sangat, the Company of the Holy.

ਲਿਖਿਆ ਲੇਖੁ ਤਿਨਿ ਪੁਰਖਿ ਬਿਧਾਤੈ ਦੁਖੁ ਸਹਸਾ ਮਿਟਿ ਗਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

लिखिआ लेखु तिनि पुरखि बिधातै दुखु सहसा मिटि गइआ ॥१॥ रहाउ ॥

Likhiâa lekhu ŧini purakhi biđhaaŧai đukhu sahasaa miti gaīâa ||1|| rahaaū ||

If the Supreme Lord, the Architect of Destiny, writes such an order, then anguish and anxiety are erased. ||1|| Pause ||


ਜੇਤੇ ਥਾਨ ਥਨੰਤਰਾ ਤੇਤੇ ਭਵਿ ਆਇਆ ॥

जेते थान थनंतरा तेते भवि आइआ ॥

Jeŧe ŧhaan ŧhananŧŧaraa ŧeŧe bhavi âaīâa ||

There are so many places-I have wandered through them all.

ਧਨ ਪਾਤੀ ਵਡ ਭੂਮੀਆ ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਿ ਪਰਿਆ ॥੨॥

धन पाती वड भूमीआ मेरी मेरी करि परिआ ॥२॥

Đhan paaŧee vad bhoomeeâa meree meree kari pariâa ||2||

The masters of wealth and the great land-lords have fallen, crying out, ""This is mine! This is mine!"" ||2||


ਹੁਕਮੁ ਚਲਾਏ ਨਿਸੰਗ ਹੋਇ ਵਰਤੈ ਅਫਰਿਆ ॥

हुकमु चलाए निसंग होइ वरतै अफरिआ ॥

Hukamu chalaaē nisangg hoī varaŧai âphariâa ||

They issue their commands fearlessly, and act in pride.

ਸਭੁ ਕੋ ਵਸਗਤਿ ਕਰਿ ਲਇਓਨੁ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਖਾਕੁ ਰਲਿਆ ॥੩॥

सभु को वसगति करि लइओनु बिनु नावै खाकु रलिआ ॥३॥

Sabhu ko vasagaŧi kari laīõnu binu naavai khaaku raliâa ||3||

They subdue all under their command, but without the Name, they are reduced to dust. ||3||


ਕੋਟਿ ਤੇਤੀਸ ਸੇਵਕਾ ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਦਰਿ ਖਰਿਆ ॥

कोटि तेतीस सेवका सिध साधिक दरि खरिआ ॥

Koti ŧeŧees sevakaa siđh saađhik đari khariâa ||

Even those who are served by the 33 million angelic beings, at whose door the Siddhas and the Saadhus stand,

ਗਿਰੰਬਾਰੀ ਵਡ ਸਾਹਬੀ ਸਭੁ ਨਾਨਕ ਸੁਪਨੁ ਥੀਆ ॥੪॥੨॥੭੨॥

गिर्मबारी वड साहबी सभु नानक सुपनु थीआ ॥४॥२॥७२॥

Girambbaaree vad saahabee sabhu naanak supanu ŧheeâa ||4||2||72||

Who live in wondrous affluence and rule over mountains, oceans and vast dominions-O Nanak, in the end, all this vanishes like a dream! ||4||2||72||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥

सिरीरागु महला ५ ॥

Sireeraagu mahalaa 5 ||

Siree Raag, Fifth Mehl:

ਭਲਕੇ ਉਠਿ ਪਪੋਲੀਐ ਵਿਣੁ ਬੁਝੇ ਮੁਗਧ ਅਜਾਣਿ ॥

भलके उठि पपोलीऐ विणु बुझे मुगध अजाणि ॥

Bhalake ūthi papoleeâi viñu bujhe mugađh âjaañi ||

Arising each day, you cherish your body, but you are idiotic, ignorant and without understanding.

ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਇਓ ਛੁਟੈਗੀ ਬੇਬਾਣਿ ॥

सो प्रभु चिति न आइओ छुटैगी बेबाणि ॥

So prbhu chiŧi na âaīõ chhutaigee bebaañi ||

You are not conscious of God, and your body shall be cast into the wilderness.

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਤੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ਸਦਾ ਸਦਾ ਰੰਗੁ ਮਾਣਿ ॥੧॥

सतिगुर सेती चितु लाइ सदा सदा रंगु माणि ॥१॥

Saŧigur seŧee chiŧu laaī sađaa sađaa ranggu maañi ||1||

Focus your consciousness on the True Guru; you shall enjoy bliss forever and ever. ||1||


ਪ੍ਰਾਣੀ ਤੂੰ ਆਇਆ ਲਾਹਾ ਲੈਣਿ ॥

प्राणी तूं आइआ लाहा लैणि ॥

Praañee ŧoonn âaīâa laahaa laiñi ||

O mortal, you came here to earn a profit.

ਲਗਾ ਕਿਤੁ ਕੁਫਕੜੇ ਸਭ ਮੁਕਦੀ ਚਲੀ ਰੈਣਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

लगा कितु कुफकड़े सभ मुकदी चली रैणि ॥१॥ रहाउ ॥

Lagaa kiŧu kuphakaɍe sabh mukađee chalee raiñi ||1|| rahaaū ||

What useless activities are you attached to? Your life-night is coming to its end. ||1|| Pause ||


ਕੁਦਮ ਕਰੇ ਪਸੁ ਪੰਖੀਆ ਦਿਸੈ ਨਾਹੀ ਕਾਲੁ ॥

कुदम करे पसु पंखीआ दिसै नाही कालु ॥

Kuđam kare pasu pankkheeâa đisai naahee kaalu ||

The animals and the birds frolic and play-they do not see death.

ਓਤੈ ਸਾਥਿ ਮਨੁਖੁ ਹੈ ਫਾਥਾ ਮਾਇਆ ਜਾਲਿ ॥

ओतै साथि मनुखु है फाथा माइआ जालि ॥

Õŧai saaŧhi manukhu hai phaaŧhaa maaīâa jaali ||

Mankind is also with them, trapped in the net of Maya.

ਮੁਕਤੇ ਸੇਈ ਭਾਲੀਅਹਿ ਜਿ ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥੨॥

मुकते सेई भालीअहि जि सचा नामु समालि ॥२॥

Mukaŧe seëe bhaaleeâhi ji sachaa naamu samaali ||2||

Those who always remember the Naam, the Name of the Lord, are considered to be liberated. ||2||


ਜੋ ਘਰੁ ਛਡਿ ਗਵਾਵਣਾ ਸੋ ਲਗਾ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

जो घरु छडि गवावणा सो लगा मन माहि ॥

Jo gharu chhadi gavaavañaa so lagaa man maahi ||

That dwelling which you will have to abandon and vacate-you are attached to it in your mind.

ਜਿਥੈ ਜਾਇ ਤੁਧੁ ਵਰਤਣਾ ਤਿਸ ਕੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾਹਿ ॥

जिथै जाइ तुधु वरतणा तिस की चिंता नाहि ॥

Jiŧhai jaaī ŧuđhu varaŧañaa ŧis kee chinŧŧaa naahi ||

And that place where you must go to dwell-you have no regard for it at all.

ਫਾਥੇ ਸੇਈ ਨਿਕਲੇ ਜਿ ਗੁਰ ਕੀ ਪੈਰੀ ਪਾਹਿ ॥੩॥

फाथे सेई निकले जि गुर की पैरी पाहि ॥३॥

Phaaŧhe seëe nikale ji gur kee pairee paahi ||3||

Those who fall at the Feet of the Guru are released from this bondage. ||3||


ਕੋਈ ਰਖਿ ਨ ਸਕਈ ਦੂਜਾ ਕੋ ਨ ਦਿਖਾਇ ॥

कोई रखि न सकई दूजा को न दिखाइ ॥

Koëe rakhi na sakaëe đoojaa ko na đikhaaī ||

No one else can save you-don't look for anyone else.

ਚਾਰੇ ਕੁੰਡਾ ਭਾਲਿ ਕੈ ਆਇ ਪਇਆ ਸਰਣਾਇ ॥

चारे कुंडा भालि कै आइ पइआ सरणाइ ॥

Chaare kunddaa bhaali kai âaī paīâa sarañaaī ||

I have searched in all four directions; I have come to find His Sanctuary.

ਨਾਨਕ ਸਚੈ ਪਾਤਿਸਾਹਿ ਡੁਬਦਾ ਲਇਆ ਕਢਾਇ ॥੪॥੩॥੭੩॥

नानक सचै पातिसाहि डुबदा लइआ कढाइ ॥४॥३॥७३॥

Naanak sachai paaŧisaahi dubađaa laīâa kadhaaī ||4||3||73||

O Nanak, the True King has pulled me out and saved me from drowning! ||4||3||73||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥

सिरीरागु महला ५ ॥

Sireeraagu mahalaa 5 ||

Siree Raag, Fifth Mehl:

ਘੜੀ ਮੁਹਤ ਕਾ ਪਾਹੁਣਾ ਕਾਜ ਸਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥

घड़ी मुहत का पाहुणा काज सवारणहारु ॥

Ghaɍee muhaŧ kaa paahuñaa kaaj savaarañahaaru ||

For a brief moment, man is a guest of the Lord; he tries to resolve his affairs.

ਮਾਇਆ ਕਾਮਿ ਵਿਆਪਿਆ ਸਮਝੈ ਨਾਹੀ ਗਾਵਾਰੁ ॥

माइआ कामि विआपिआ समझै नाही गावारु ॥

Maaīâa kaami viâapiâa samajhai naahee gaavaaru ||

Engrossed in Maya and sexual desire, the fool does not understand.

ਉਠਿ ਚਲਿਆ ਪਛੁਤਾਇਆ ਪਰਿਆ ਵਸਿ ਜੰਦਾਰ ॥੧॥

उठि चलिआ पछुताइआ परिआ वसि जंदार ॥१॥

Ūthi chaliâa pachhuŧaaīâa pariâa vasi janđđaar ||1||

He arises and departs with regret, and falls into the clutches of the Messenger of Death. ||1||


ਅੰਧੇ ਤੂੰ ਬੈਠਾ ਕੰਧੀ ਪਾਹਿ ॥

अंधे तूं बैठा कंधी पाहि ॥

Ânđđhe ŧoonn baithaa kanđđhee paahi ||

You are sitting on the collapsing riverbank-are you blind?

ਜੇ ਹੋਵੀ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਾ ਗੁਰ ਕਾ ਬਚਨੁ ਕਮਾਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

जे होवी पूरबि लिखिआ ता गुर का बचनु कमाहि ॥१॥ रहाउ ॥

Je hovee poorabi likhiâa ŧaa gur kaa bachanu kamaahi ||1|| rahaaū ||

If you are so pre-destined, then act according to the Guru's Teachings. ||1|| Pause ||


ਹਰੀ ਨਾਹੀ ਨਹ ਡਡੁਰੀ ਪਕੀ ਵਢਣਹਾਰ ॥

हरी नाही नह डडुरी पकी वढणहार ॥

Haree naahee nah daduree pakee vadhañahaar ||

The Reaper does not look upon any as unripe, half-ripe or fully ripe.

ਲੈ ਲੈ ਦਾਤ ਪਹੁਤਿਆ ਲਾਵੇ ਕਰਿ ਤਈਆਰੁ ॥

लै लै दात पहुतिआ लावे करि तईआरु ॥

Lai lai đaaŧ pahuŧiâa laave kari ŧaëeâaru ||

Picking up and wielding their sickles, the harvesters arrive.

ਜਾ ਹੋਆ ਹੁਕਮੁ ਕਿਰਸਾਣ ਦਾ ਤਾ ਲੁਣਿ ਮਿਣਿਆ ਖੇਤਾਰੁ ॥੨॥

जा होआ हुकमु किरसाण दा ता लुणि मिणिआ खेतारु ॥२॥

Jaa hoâa hukamu kirasaañ đaa ŧaa luñi miñiâa kheŧaaru ||2||

When the landlord gives the order, they cut and measure the crop. ||2||


ਪਹਿਲਾ ਪਹਰੁ ਧੰਧੈ ਗਇਆ ਦੂਜੈ ਭਰਿ ਸੋਇਆ ॥

पहिला पहरु धंधै गइआ दूजै भरि सोइआ ॥

Pahilaa paharu đhanđđhai gaīâa đoojai bhari soīâa ||

The first watch of the night passes away in worthless affairs, and the second passes in deep sleep.

ਤੀਜੈ ਝਾਖ ਝਖਾਇਆ ਚਉਥੈ ਭੋਰੁ ਭਇਆ ॥

तीजै झाख झखाइआ चउथै भोरु भइआ ॥

Ŧeejai jhaakh jhakhaaīâa chaūŧhai bhoru bhaīâa ||

In the third, they babble nonsense, and when the fourth watch comes, the day of death has arrived.

ਕਦ ਹੀ ਚਿਤਿ ਨ ਆਇਓ ਜਿਨਿ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਦੀਆ ॥੩॥

कद ही चिति न आइओ जिनि जीउ पिंडु दीआ ॥३॥

Kađ hee chiŧi na âaīõ jini jeeū pinddu đeeâa ||3||

The thought of the One who bestows body and soul never enters the mind. ||3||


ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਕਉ ਵਾਰਿਆ ਜੀਉ ਕੀਆ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥

साधसंगति कउ वारिआ जीउ कीआ कुरबाणु ॥

Saađhasanggaŧi kaū vaariâa jeeū keeâa kurabaañu ||

I am devoted to the Saadh Sangat, the Company of the Holy; I sacrifice my soul to them.

ਜਿਸ ਤੇ ਸੋਝੀ ਮਨਿ ਪਈ ਮਿਲਿਆ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥

जिस ते सोझी मनि पई मिलिआ पुरखु सुजाणु ॥

Jis ŧe sojhee mani paëe miliâa purakhu sujaañu ||

Through them, understanding has entered my mind, and I have met the All-knowing Lord God.

ਨਾਨਕ ਡਿਠਾ ਸਦਾ ਨਾਲਿ ਹਰਿ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਜਾਣੁ ॥੪॥੪॥੭੪॥

नानक डिठा सदा नालि हरि अंतरजामी जाणु ॥४॥४॥७४॥

Naanak dithaa sađaa naali hari ânŧŧarajaamee jaañu ||4||4||74||

Nanak sees the Lord always with him-the Lord, the Inner-knower, the Searcher of hearts. ||4||4||74||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥

सिरीरागु महला ५ ॥

Sireeraagu mahalaa 5 ||

Siree Raag, Fifth Mehl:

ਸਭੇ ਗਲਾ ਵਿਸਰਨੁ ਇਕੋ ਵਿਸਰਿ ਨ ਜਾਉ ॥

सभे गला विसरनु इको विसरि न जाउ ॥

Sabhe galaa visaranu īko visari na jaaū ||

Let me forget everything, but let me not forget the One Lord.

ਧੰਧਾ ਸਭੁ ਜਲਾਇ ਕੈ ਗੁਰਿ ਨਾਮੁ ਦੀਆ ਸਚੁ ਸੁਆਉ ॥

धंधा सभु जलाइ कै गुरि नामु दीआ सचु सुआउ ॥

Đhanđđhaa sabhu jalaaī kai guri naamu đeeâa sachu suâaū ||

All my evil pursuits have been burnt away; the Guru has blessed me with the Naam, the true object of life.

ਆਸਾ ਸਭੇ ਲਾਹਿ ਕੈ ਇਕਾ ਆਸ ਕਮਾਉ ॥

आसा सभे लाहि कै इका आस कमाउ ॥

Âasaa sabhe laahi kai īkaa âas kamaaū ||

Give up all other hopes, and rely on the One Hope.

ਜਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨ ਅਗੈ ਮਿਲਿਆ ਥਾਉ ॥੧॥

जिनी सतिगुरु सेविआ तिन अगै मिलिआ थाउ ॥१॥

Jinee saŧiguru seviâa ŧin âgai miliâa ŧhaaū ||1||

Those who serve the True Guru receive a place in the world hereafter. ||1||


ਮਨ ਮੇਰੇ ਕਰਤੇ ਨੋ ਸਾਲਾਹਿ ॥

मन मेरे करते नो सालाहि ॥

Man mere karaŧe no saalaahi ||

O my mind, praise the Creator.

ਸਭੇ ਛਡਿ ਸਿਆਣਪਾ ਗੁਰ ਕੀ ਪੈਰੀ ਪਾਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

सभे छडि सिआणपा गुर की पैरी पाहि ॥१॥ रहाउ ॥

Sabhe chhadi siâañapaa gur kee pairee paahi ||1|| rahaaū ||

Give up all your clever tricks, and fall at the Feet of the Guru. ||1|| Pause ||


ਦੁਖ ਭੁਖ ਨਹ ਵਿਆਪਈ ਜੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮਨਿ ਹੋਇ ॥

दुख भुख नह विआपई जे सुखदाता मनि होइ ॥

Đukh bhukh nah viâapaëe je sukhađaaŧaa mani hoī ||

Pain and hunger shall not oppress you, if the Giver of Peace comes into your mind.

ਕਿਤ ਹੀ ਕੰਮਿ ਨ ਛਿਜੀਐ ਜਾ ਹਿਰਦੈ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥

कित ही कमि न छिजीऐ जा हिरदै सचा सोइ ॥

Kiŧ hee kammi na chhijeeâi jaa hirađai sachaa soī ||

No undertaking shall fail, when the True Lord is always in your heart.

ਜਿਸੁ ਤੂੰ ਰਖਹਿ ਹਥ ਦੇ ਤਿਸੁ ਮਾਰਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ॥

जिसु तूं रखहि हथ दे तिसु मारि न सकै कोइ ॥

Jisu ŧoonn rakhahi haŧh đe ŧisu maari na sakai koī ||

No one can kill that one unto whom You, Lord, give Your Hand and protect.

ਸੁਖਦਾਤਾ ਗੁਰੁ ਸੇਵੀਐ ਸਭਿ ਅਵਗਣ ਕਢੈ ਧੋਇ ॥੨॥

सुखदाता गुरु सेवीऐ सभि अवगण कढै धोइ ॥२॥

Sukhađaaŧaa guru seveeâi sabhi âvagañ kadhai đhoī ||2||

Serve the Guru, the Giver of Peace; He shall remove and wash off all your faults. ||2||


ਸੇਵਾ ਮੰਗੈ ਸੇਵਕੋ ਲਾਈਆਂ ਅਪੁਨੀ ਸੇਵ ॥

सेवा मंगै सेवको लाईआं अपुनी सेव ॥

Sevaa manggai sevako laaëeâan âpunee sev ||

Your servant begs to serve those who are enjoined to Your service.

ਸਾਧੂ ਸੰਗੁ ਮਸਕਤੇ ਤੂਠੈ ਪਾਵਾ ਦੇਵ ॥

साधू संगु मसकते तूठै पावा देव ॥

Saađhoo sanggu masakaŧe ŧoothai paavaa đev ||

The opportunity to work hard serving the Saadh Sangat is obtained, when the Divine Lord is pleased.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਵਸਗਤਿ ਸਾਹਿਬੈ ਆਪੇ ਕਰਣ ਕਰੇਵ ॥

सभु किछु वसगति साहिबै आपे करण करेव ॥

Sabhu kichhu vasagaŧi saahibai âape karañ karev ||

Everything is in the Hands of our Lord and Master; He Himself is the Doer of deeds.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਮਨਸਾ ਸਭ ਪੂਰੇਵ ॥੩॥

सतिगुर कै बलिहारणै मनसा सभ पूरेव ॥३॥

Saŧigur kai balihaarañai manasaa sabh poorev ||3||

I am a sacrifice to the True Guru, who fulfills all hopes and desires. ||3||


ਇਕੋ ਦਿਸੈ ਸਜਣੋ ਇਕੋ ਭਾਈ ਮੀਤੁ ॥

इको दिसै सजणो इको भाई मीतु ॥

Īko đisai sajaño īko bhaaëe meeŧu ||

The One appears to be my Companion; the One is my Brother and Friend.

ਇਕਸੈ ਦੀ ਸਾਮਗਰੀ ਇਕਸੈ ਦੀ ਹੈ ਰੀਤਿ ॥

इकसै दी सामगरी इकसै दी है रीति ॥

Īkasai đee saamagaree īkasai đee hai reeŧi ||

The elements and the components are all made by the One; they are held in their order by the One.

ਇਕਸ ਸਿਉ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਤਾ ਹੋਆ ਨਿਹਚਲੁ ਚੀਤੁ ॥

इकस सिउ मनु मानिआ ता होआ निहचलु चीतु ॥

Īkas siū manu maaniâa ŧaa hoâa nihachalu cheeŧu ||

When the mind accepts, and is satisfied with the One, then the consciousness becomes steady and stable.

ਸਚੁ ਖਾਣਾ ਸਚੁ ਪੈਨਣਾ ਟੇਕ ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਕੀਤੁ ॥੪॥੫॥੭੫॥

सचु खाणा सचु पैनणा टेक नानक सचु कीतु ॥४॥५॥७५॥

Sachu khaañaa sachu painañaa tek naanak sachu keeŧu ||4||5||75||

Then, one's food is the True Name, one's garments are the True Name, and one's Support, O Nanak, is the True Name. ||4||5||75||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥

सिरीरागु महला ५ ॥

Sireeraagu mahalaa 5 ||

Siree Raag, Fifth Mehl:

ਸਭੇ ਥੋਕ ਪਰਾਪਤੇ ਜੇ ਆਵੈ ਇਕੁ ਹਥਿ ॥

सभे थोक परापते जे आवै इकु हथि ॥

Sabhe ŧhok paraapaŧe je âavai īku haŧhi ||

All things are received if the One is obtained.

ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜੇ ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਕਥਿ ॥

जनमु पदारथु सफलु है जे सचा सबदु कथि ॥

Janamu pađaaraŧhu saphalu hai je sachaa sabađu kaŧhi ||

The precious gift of this human life becomes fruitful when one chants the True Word of the Shabad.

ਗੁਰ ਤੇ ਮਹਲੁ ਪਰਾਪਤੇ ਜਿਸੁ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੈ ਮਥਿ ॥੧॥

गुर ते महलु परापते जिसु लिखिआ होवै मथि ॥१॥

Gur ŧe mahalu paraapaŧe jisu likhiâa hovai maŧhi ||1||

One who has such destiny written on his forehead enters the Mansion of the Lord's Presence, through the Guru. ||1||



200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates