Pt 7, Raag Sorath Bani Quotes Shabad,
ਰਾਗ ਸੋਰਠਿ - ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
राग सोरठि - बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਅੰਤਰਿ ਗਿਆਨੁ ਨ ਆਇਓ ਜਿਤੁ ਕਿਛੁ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥

अंतरि गिआनु न आइओ जितु किछु सोझी पाइ ॥

Ânŧŧari giâanu na âaīõ jiŧu kichhu sojhee paaī ||

Spiritual wisdom, which would bring understanding, does not enter into his mind.

ਵਿਣੁ ਡਿਠਾ ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀਐ ਅੰਧਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਇ ॥

विणु डिठा किआ सालाहीऐ अंधा अंधु कमाइ ॥

Viñu dithaa kiâa saalaaheeâi ânđđhaa ânđđhu kamaaī ||

Without seeing, how can he praise the Lord? The blind act in blindness.

ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੀਐ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੧॥

नानक सबदु पछाणीऐ नामु वसै मनि आइ ॥१॥

Naanak sabađu pachhaañeeâi naamu vasai mani âaī ||1||

O Nanak, when one realizes the Word of the Shabad, then the Naam comes to abide in the mind. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਇਕਾ ਬਾਣੀ ਇਕੁ ਗੁਰੁ ਇਕੋ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥

इका बाणी इकु गुरु इको सबदु वीचारि ॥

Īkaa baañee īku guru īko sabađu veechaari ||

There is One Bani; there is One Guru; there is one Shabad to contemplate.

ਸਚਾ ਸਉਦਾ ਹਟੁ ਸਚੁ ਰਤਨੀ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰ ॥

सचा सउदा हटु सचु रतनी भरे भंडार ॥

Sachaa saūđaa hatu sachu raŧanee bhare bhanddaar ||

True is the merchandise, and true is the shop; the warehouses are overflowing with jewels.

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਪਾਈਅਨਿ ਜੇ ਦੇਵੈ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥

गुर किरपा ते पाईअनि जे देवै देवणहारु ॥

Gur kirapaa ŧe paaëeâni je đevai đevañahaaru ||

By Guru's Grace, they are obtained, if the Great Giver gives them.

ਸਚਾ ਸਉਦਾ ਲਾਭੁ ਸਦਾ ਖਟਿਆ ਨਾਮੁ ਅਪਾਰੁ ॥

सचा सउदा लाभु सदा खटिआ नामु अपारु ॥

Sachaa saūđaa laabhu sađaa khatiâa naamu âpaaru ||

Dealing in this true merchandise, one earns the profit of the incomparable Naam.

ਵਿਖੁ ਵਿਚਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪ੍ਰਗਟਿਆ ਕਰਮਿ ਪੀਆਵਣਹਾਰੁ ॥

विखु विचि अम्रितु प्रगटिआ करमि पीआवणहारु ॥

Vikhu vichi âmmmriŧu prgatiâa karami peeâavañahaaru ||

In the midst of poison, the Ambrosial Nectar is revealed; by His Mercy, one drinks it in.

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਸਲਾਹੀਐ ਧੰਨੁ ਸਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥੨॥

नानक सचु सलाहीऐ धंनु सवारणहारु ॥२॥

Naanak sachu salaaheeâi đhannu savaarañahaaru ||2||

O Nanak, praise the True Lord; blessed is the Creator, the Embellisher. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਕੂੜੁ ਵਰਤੈ ਸਚੁ ਨ ਭਾਵਈ ॥

जिना अंदरि कूड़ु वरतै सचु न भावई ॥

Jinaa ânđđari kooɍu varaŧai sachu na bhaavaëe ||

Those who are permeated by falsehood, do not love the Truth.

ਜੇ ਕੋ ਬੋਲੈ ਸਚੁ ਕੂੜਾ ਜਲਿ ਜਾਵਈ ॥

जे को बोलै सचु कूड़ा जलि जावई ॥

Je ko bolai sachu kooɍaa jali jaavaëe ||

If someone speaks the Truth, falsehood is burnt away.

ਕੂੜਿਆਰੀ ਰਜੈ ਕੂੜਿ ਜਿਉ ਵਿਸਟਾ ਕਾਗੁ ਖਾਵਈ ॥

कूड़िआरी रजै कूड़ि जिउ विसटा कागु खावई ॥

Kooɍiâaree rajai kooɍi jiū visataa kaagu khaavaëe ||

The false are satisfied by falsehood, like the crows who eat manure.

ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਹੋਇ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਸੋ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਈ ॥

जिसु हरि होइ क्रिपालु सो नामु धिआवई ॥

Jisu hari hoī kripaalu so naamu đhiâavaëe ||

When the Lord grants His Grace, then one meditates on the Naam, the Name of the Lord.

ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿ ਕੂੜੁ ਪਾਪੁ ਲਹਿ ਜਾਵਈ ॥੧੦॥

हरि गुरमुखि नामु अराधि कूड़ु पापु लहि जावई ॥१०॥

Hari guramukhi naamu âraađhi kooɍu paapu lahi jaavaëe ||10||

As Gurmukh, worship the Lord's Name in adoration; fraud and sin shall disappear. ||10||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸੇਖਾ ਚਉਚਕਿਆ ਚਉਵਾਇਆ ਏਹੁ ਮਨੁ ਇਕਤੁ ਘਰਿ ਆਣਿ ॥

सेखा चउचकिआ चउवाइआ एहु मनु इकतु घरि आणि ॥

Sekhaa chaūchakiâa chaūvaaīâa ēhu manu īkaŧu ghari âañi ||

O Shaykh, you wander in the four directions, blown by the four winds; bring your mind back to the home of the One Lord.

ਏਹੜ ਤੇਹੜ ਛਡਿ ਤੂ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੁ ॥

एहड़ तेहड़ छडि तू गुर का सबदु पछाणु ॥

Ēhaɍ ŧehaɍ chhadi ŧoo gur kaa sabađu pachhaañu ||

Renounce your petty arguments, and realize the Word of the Guru's Shabad.

ਸਤਿਗੁਰ ਅਗੈ ਢਹਿ ਪਉ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਜਾਣੁ ॥

सतिगुर अगै ढहि पउ सभु किछु जाणै जाणु ॥

Saŧigur âgai dhahi paū sabhu kichhu jaañai jaañu ||

Bow in humble respect before the True Guru; He is the Knower who knows everything.

ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਜਲਾਇ ਤੂ ਹੋਇ ਰਹੁ ਮਿਹਮਾਣੁ ॥

आसा मनसा जलाइ तू होइ रहु मिहमाणु ॥

Âasaa manasaa jalaaī ŧoo hoī rahu mihamaañu ||

Burn away your hopes and desires, and live like a guest in this world.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਭੀ ਚਲਹਿ ਤਾ ਦਰਗਹ ਪਾਵਹਿ ਮਾਣੁ ॥

सतिगुर कै भाणै भी चलहि ता दरगह पावहि माणु ॥

Saŧigur kai bhaañai bhee chalahi ŧaa đaragah paavahi maañu ||

If you walk in harmony with the True Guru's Will, then you shall be honored in the Court of the Lord.

ਨਾਨਕ ਜਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਨੀ ਤਿਨ ਧਿਗੁ ਪੈਨਣੁ ਧਿਗੁ ਖਾਣੁ ॥੧॥

नानक जि नामु न चेतनी तिन धिगु पैनणु धिगु खाणु ॥१॥

Naanak ji naamu na cheŧanee ŧin đhigu painañu đhigu khaañu ||1||

O Nanak, those who do not contemplate the Naam, the Name of the Lord - cursed are their clothes, and cursed is their food. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਹਰਿ ਗੁਣ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵਈ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥

हरि गुण तोटि न आवई कीमति कहणु न जाइ ॥

Hari guñ ŧoti na âavaëe keemaŧi kahañu na jaaī ||

There is no end to the Lord's Glorious Praises; His worth cannot be described.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਰਵਹਿ ਗੁਣ ਮਹਿ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੨॥

नानक गुरमुखि हरि गुण रवहि गुण महि रहै समाइ ॥२॥

Naanak guramukhi hari guñ ravahi guñ mahi rahai samaaī ||2||

O Nanak, the Gurmukhs chant the Glorious Praises of the Lord; they are absorbed in His Glorious Virtues. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਚੋਲੀ ਦੇਹ ਸਵਾਰੀ ਕਢਿ ਪੈਧੀ ਭਗਤਿ ਕਰਿ ॥

हरि चोली देह सवारी कढि पैधी भगति करि ॥

Hari cholee đeh savaaree kadhi paiđhee bhagaŧi kari ||

The Lord has adorned the coat of the body; He has embroidered it with devotional worship.

ਹਰਿ ਪਾਟੁ ਲਗਾ ਅਧਿਕਾਈ ਬਹੁ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਭਾਤਿ ਕਰਿ ॥

हरि पाटु लगा अधिकाई बहु बहु बिधि भाति करि ॥

Hari paatu lagaa âđhikaaëe bahu bahu biđhi bhaaŧi kari ||

The Lord has woven His silk into it, in so many ways and fashions.

ਕੋਈ ਬੂਝੈ ਬੂਝਣਹਾਰਾ ਅੰਤਰਿ ਬਿਬੇਕੁ ਕਰਿ ॥

कोई बूझै बूझणहारा अंतरि बिबेकु करि ॥

Koëe boojhai boojhañahaaraa ânŧŧari bibeku kari ||

How rare is that man of understanding, who understands, and deliberates within.

ਸੋ ਬੂਝੈ ਏਹੁ ਬਿਬੇਕੁ ਜਿਸੁ ਬੁਝਾਏ ਆਪਿ ਹਰਿ ॥

सो बूझै एहु बिबेकु जिसु बुझाए आपि हरि ॥

So boojhai ēhu bibeku jisu bujhaaē âapi hari ||

He alone understands these deliberations, whom the Lord Himself inspires to understand.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਵਿਚਾਰਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਸਤਿ ਹਰਿ ॥੧੧॥

जनु नानकु कहै विचारा गुरमुखि हरि सति हरि ॥११॥

Janu naanaku kahai vichaaraa guramukhi hari saŧi hari ||11||

Poor servant Nanak speaks: the Gurmukhs know the Lord, the Lord is True. ||11||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਪਰਥਾਇ ਸਾਖੀ ਮਹਾ ਪੁਰਖ ਬੋਲਦੇ ਸਾਝੀ ਸਗਲ ਜਹਾਨੈ ॥

परथाइ साखी महा पुरख बोलदे साझी सगल जहानै ॥

Paraŧhaaī saakhee mahaa purakh bolađe saajhee sagal jahaanai ||

Great men speak the teachings by relating them to individual situations, but the whole world shares in them.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਸੁ ਭਉ ਕਰੇ ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ॥

गुरमुखि होइ सु भउ करे आपणा आपु पछाणै ॥

Guramukhi hoī su bhaū kare âapañaa âapu pachhaañai ||

One who becomes Gurmukh knows the Fear of God, and realizes his own self.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਤਾ ਮਨ ਹੀ ਤੇ ਮਨੁ ਮਾਨੈ ॥

गुर परसादी जीवतु मरै ता मन ही ते मनु मानै ॥

Gur parasaađee jeevaŧu marai ŧaa man hee ŧe manu maanai ||

If, by Guru's Grace, one remains dead while yet alive, the mind becomes content in itself.

ਜਿਨ ਕਉ ਮਨ ਕੀ ਪਰਤੀਤਿ ਨਾਹੀ ਨਾਨਕ ਸੇ ਕਿਆ ਕਥਹਿ ਗਿਆਨੈ ॥੧॥

जिन कउ मन की परतीति नाही नानक से किआ कथहि गिआनै ॥१॥

Jin kaū man kee paraŧeeŧi naahee naanak se kiâa kaŧhahi giâanai ||1||

Those who have no faith in their own minds, O Nanak - how can they speak of spiritual wisdom? ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਚਿਤੁ ਨ ਲਾਇਓ ਅੰਤਿ ਦੁਖੁ ਪਹੁਤਾ ਆਇ ॥

गुरमुखि चितु न लाइओ अंति दुखु पहुता आइ ॥

Guramukhi chiŧu na laaīõ ânŧŧi đukhu pahuŧaa âaī ||

Those who do not focus their consciousness on the Lord, as Gurmukh, suffer pain and grief in the end.

ਅੰਦਰਹੁ ਬਾਹਰਹੁ ਅੰਧਿਆਂ ਸੁਧਿ ਨ ਕਾਈ ਪਾਇ ॥

अंदरहु बाहरहु अंधिआं सुधि न काई पाइ ॥

Ânđđarahu baaharahu ânđđhiâan suđhi na kaaëe paaī ||

They are blind, inwardly and outwardly, and they do not understand anything.

ਪੰਡਿਤ ਤਿਨ ਕੀ ਬਰਕਤੀ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਖਾਇ ਜੋ ਰਤੇ ਹਰਿ ਨਾਇ ॥

पंडित तिन की बरकती सभु जगतु खाइ जो रते हरि नाइ ॥

Panddiŧ ŧin kee barakaŧee sabhu jagaŧu khaaī jo raŧe hari naaī ||

O Pandit, O religious scholar, the whole world is fed for the sake of those who are attuned to the Lord's Name.

ਜਿਨ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹਿਆ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹੇ ਸਮਾਇ ॥

जिन गुर कै सबदि सलाहिआ हरि सिउ रहे समाइ ॥

Jin gur kai sabađi salaahiâa hari siū rahe samaaī ||

Those who praise the Word of the Guru's Shabad, remain blended with the Lord.

ਪੰਡਿਤ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬਰਕਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾ ਧਨੁ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥

पंडित दूजै भाइ बरकति न होवई ना धनु पलै पाइ ॥

Panddiŧ đoojai bhaaī barakaŧi na hovaëe naa đhanu palai paaī ||

O Pandit, O religious scholar, no one is satisfied, and no one finds true wealth through the love of duality.

ਪੜਿ ਥਕੇ ਸੰਤੋਖੁ ਨ ਆਇਓ ਅਨਦਿਨੁ ਜਲਤ ਵਿਹਾਇ ॥

पड़ि थके संतोखु न आइओ अनदिनु जलत विहाइ ॥

Paɍi ŧhake sanŧŧokhu na âaīõ ânađinu jalaŧ vihaaī ||

They have grown weary of reading scriptures, but still, they do not find contentment, and they pass their lives burning, night and day.

ਕੂਕ ਪੂਕਾਰ ਨ ਚੁਕਈ ਨਾ ਸੰਸਾ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

कूक पूकार न चुकई ना संसा विचहु जाइ ॥

Kook pookaar na chukaëe naa sanssaa vichahu jaaī ||

Their cries and complaints never end, and doubt does not depart from within them.

ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਵਿਹੂਣਿਆ ਮੁਹਿ ਕਾਲੈ ਉਠਿ ਜਾਇ ॥੨॥

नानक नाम विहूणिआ मुहि कालै उठि जाइ ॥२॥

Naanak naam vihooñiâa muhi kaalai ūthi jaaī ||2||

O Nanak, without the Naam, the Name of the Lord, they rise up and depart with blackened faces. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਸਜਣ ਮੇਲਿ ਪਿਆਰੇ ਮਿਲਿ ਪੰਥੁ ਦਸਾਈ ॥

हरि सजण मेलि पिआरे मिलि पंथु दसाई ॥

Hari sajañ meli piâare mili panŧŧhu đasaaëe ||

O Beloved, lead me to meet my True Friend; meeting with Him, I shall ask Him to show me the Path.

ਜੋ ਹਰਿ ਦਸੇ ਮਿਤੁ ਤਿਸੁ ਹਉ ਬਲਿ ਜਾਈ ॥

जो हरि दसे मितु तिसु हउ बलि जाई ॥

Jo hari đase miŧu ŧisu haū bali jaaëe ||

I am a sacrifice to that Friend, who shows it to me.

ਗੁਣ ਸਾਝੀ ਤਿਨ ਸਿਉ ਕਰੀ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ॥

गुण साझी तिन सिउ करी हरि नामु धिआई ॥

Guñ saajhee ŧin siū karee hari naamu đhiâaëe ||

I share His Virtues with Him, and meditate on the Lord's Name.

ਹਰਿ ਸੇਵੀ ਪਿਆਰਾ ਨਿਤ ਸੇਵਿ ਹਰਿ ਸੁਖੁ ਪਾਈ ॥

हरि सेवी पिआरा नित सेवि हरि सुखु पाई ॥

Hari sevee piâaraa niŧ sevi hari sukhu paaëe ||

I serve my Beloved Lord forever; serving the Lord, I have found peace.

ਬਲਿਹਾਰੀ ਸਤਿਗੁਰ ਤਿਸੁ ਜਿਨਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥੧੨॥

बलिहारी सतिगुर तिसु जिनि सोझी पाई ॥१२॥

Balihaaree saŧigur ŧisu jini sojhee paaëe ||12||

I am a sacrifice to the True Guru, who has imparted this understanding to me. ||12||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਪੰਡਿਤ ਮੈਲੁ ਨ ਚੁਕਈ ਜੇ ਵੇਦ ਪੜੈ ਜੁਗ ਚਾਰਿ ॥

पंडित मैलु न चुकई जे वेद पड़ै जुग चारि ॥

Panddiŧ mailu na chukaëe je veđ paɍai jug chaari ||

O Pandit, O religious scholar, your filth shall not be erased, even if you read the Vedas for four ages.

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮਾਇਆ ਮੂਲੁ ਹੈ ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ॥

त्रै गुण माइआ मूलु है विचि हउमै नामु विसारि ॥

Ŧrai guñ maaīâa moolu hai vichi haūmai naamu visaari ||

The three qualities are the roots of Maya; in egotism, one forgets the Naam, the Name of the Lord.

ਪੰਡਿਤ ਭੂਲੇ ਦੂਜੈ ਲਾਗੇ ਮਾਇਆ ਕੈ ਵਾਪਾਰਿ ॥

पंडित भूले दूजै लागे माइआ कै वापारि ॥

Panddiŧ bhoole đoojai laage maaīâa kai vaapaari ||

The Pandits are deluded, attached to duality, and they deal only in Maya.

ਅੰਤਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਹੈ ਮੂਰਖ ਭੁਖਿਆ ਮੁਏ ਗਵਾਰ ॥

अंतरि त्रिसना भुख है मूरख भुखिआ मुए गवार ॥

Ânŧŧari ŧrisanaa bhukh hai moorakh bhukhiâa muē gavaar ||

They are filled with thirst and hunger; the ignorant fools starve to death.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੇਵਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥

सतिगुरि सेविऐ सुखु पाइआ सचै सबदि वीचारि ॥

Saŧiguri seviâi sukhu paaīâa sachai sabađi veechaari ||

Serving the True Guru, peace is obtained, contemplating the True Word of the Shabad.

ਅੰਦਰਹੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਗਈ ਸਚੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰਿ ॥

अंदरहु त्रिसना भुख गई सचै नाइ पिआरि ॥

Ânđđarahu ŧrisanaa bhukh gaëe sachai naaī piâari ||

Hunger and thirst have departed from within me; I am in love with the True Name.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਹਜੇ ਰਜੇ ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਰਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥੧॥

नानक नामि रते सहजे रजे जिना हरि रखिआ उरि धारि ॥१॥

Naanak naami raŧe sahaje raje jinaa hari rakhiâa ūri đhaari ||1||

O Nanak, those who are imbued with the Naam, who keep the Lord clasped tightly to their hearts, are automatically satisfied. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਨਮੁਖ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਸੇਵਿਆ ਦੁਖੁ ਲਗਾ ਬਹੁਤਾ ਆਇ ॥

मनमुख हरि नामु न सेविआ दुखु लगा बहुता आइ ॥

Manamukh hari naamu na seviâa đukhu lagaa bahuŧaa âaī ||

The self-willed manmukh does not serve the Lord's Name, and so he suffers in horrible pain.

ਅੰਤਰਿ ਅਗਿਆਨੁ ਅੰਧੇਰੁ ਹੈ ਸੁਧਿ ਨ ਕਾਈ ਪਾਇ ॥

अंतरि अगिआनु अंधेरु है सुधि न काई पाइ ॥

Ânŧŧari âgiâanu ânđđheru hai suđhi na kaaëe paaī ||

He is filled with the darkness of ignorance, and he does not understand anything.

ਮਨਹਠਿ ਸਹਜਿ ਨ ਬੀਜਿਓ ਭੁਖਾ ਕਿ ਅਗੈ ਖਾਇ ॥

मनहठि सहजि न बीजिओ भुखा कि अगै खाइ ॥

Manahathi sahaji na beejiõ bhukhaa ki âgai khaaī ||

Because of his stubborn mind, he does not plant the seeds of intuitive peace; what will he eat in the world hereafter, to satisfy his hunger?

ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਦੂਜੈ ਲਗਾ ਜਾਇ ॥

नामु निधानु विसारिआ दूजै लगा जाइ ॥

Naamu niđhaanu visaariâa đoojai lagaa jaaī ||

He has forgotten the treasure of the Naam; he is caught in the love of duality.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਹਿ ਵਡਿਆਈਆ ਜੇ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥੨॥

नानक गुरमुखि मिलहि वडिआईआ जे आपे मेलि मिलाइ ॥२॥

Naanak guramukhi milahi vadiâaëeâa je âape meli milaaī ||2||

O Nanak, the Gurmukhs are honored with glory, when the Lord Himself unites them in His Union. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਜਸੁ ਗਾਵੈ ਖਰੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ॥

हरि रसना हरि जसु गावै खरी सुहावणी ॥

Hari rasanaa hari jasu gaavai kharee suhaavañee ||

The tongue which sings the Lord's Praises, is so very beautiful.

ਜੋ ਮਨਿ ਤਨਿ ਮੁਖਿ ਹਰਿ ਬੋਲੈ ਸਾ ਹਰਿ ਭਾਵਣੀ ॥

जो मनि तनि मुखि हरि बोलै सा हरि भावणी ॥

Jo mani ŧani mukhi hari bolai saa hari bhaavañee ||

One who speaks the Lord's Name, with mind, body and mouth, is pleasing to the Lord.

ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਚਖੈ ਸਾਦੁ ਸਾ ਤ੍ਰਿਪਤਾਵਣੀ ॥

जो गुरमुखि चखै सादु सा त्रिपतावणी ॥

Jo guramukhi chakhai saađu saa ŧripaŧaavañee ||

That Gurmukh tastes the sublime taste of the Lord, and is satisfied.

ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਪਿਆਰੇ ਨਿਤ ਗੁਣ ਗਾਇ ਗੁਣੀ ਸਮਝਾਵਣੀ ॥

गुण गावै पिआरे नित गुण गाइ गुणी समझावणी ॥

Guñ gaavai piâare niŧ guñ gaaī guñee samajhaavañee ||

She sings continually the Glorious Praises of her Beloved; singing His Glorious Praises, she is uplifted.

ਜਿਸੁ ਹੋਵੈ ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ ਸਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਬੁਲਾਵਣੀ ॥੧੩॥

जिसु होवै आपि दइआलु सा सतिगुरू गुरू बुलावणी ॥१३॥

Jisu hovai âapi đaīâalu saa saŧiguroo guroo bulaavañee ||13||

She is blessed with the Lord's Mercy, and she chants the Words of the Guru, the True Guru. ||13||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਹਸਤੀ ਸਿਰਿ ਜਿਉ ਅੰਕਸੁ ਹੈ ਅਹਰਣਿ ਜਿਉ ਸਿਰੁ ਦੇਇ ॥

हसती सिरि जिउ अंकसु है अहरणि जिउ सिरु देइ ॥

Hasaŧee siri jiū ânkkasu hai âharañi jiū siru đeī ||

The elephant offers its head to the reins, and the anvil offers itself to the hammer;

ਮਨੁ ਤਨੁ ਆਗੈ ਰਾਖਿ ਕੈ ਊਭੀ ਸੇਵ ਕਰੇਇ ॥

मनु तनु आगै राखि कै ऊभी सेव करेइ ॥

Manu ŧanu âagai raakhi kai ǖbhee sev kareī ||

Just so, we offer our minds and bodies to our Guru; we stand before Him, and serve Him.

ਇਉ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਨਿਵਾਰੀਐ ਸਭੁ ਰਾਜੁ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਕਾ ਲੇਇ ॥

इउ गुरमुखि आपु निवारीऐ सभु राजु स्रिसटि का लेइ ॥

Īū guramukhi âapu nivaareeâi sabhu raaju srisati kaa leī ||

This is how the Gurmukhs eliminate their self-conceit, and come to rule the whole world.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਝੀਐ ਜਾ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥੧॥

नानक गुरमुखि बुझीऐ जा आपे नदरि करेइ ॥१॥

Naanak guramukhi bujheeâi jaa âape nađari kareī ||1||

O Nanak, the Gurmukh understands, when the Lord casts His Glance of Grace. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਆਏ ਤੇ ਪਰਵਾਣੁ ॥

जिन गुरमुखि नामु धिआइआ आए ते परवाणु ॥

Jin guramukhi naamu đhiâaīâa âaē ŧe paravaañu ||

Blessed and approved is the coming into the world, of those Gurmukhs who meditate on the Naam, the Name of the Lord.

ਨਾਨਕ ਕੁਲ ਉਧਾਰਹਿ ਆਪਣਾ ਦਰਗਹ ਪਾਵਹਿ ਮਾਣੁ ॥੨॥

नानक कुल उधारहि आपणा दरगह पावहि माणु ॥२॥

Naanak kul ūđhaarahi âapañaa đaragah paavahi maañu ||2||

O Nanak, they save their families, and they are honored in the Court of the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਖੀਆ ਸਿਖ ਗੁਰੂ ਮੇਲਾਈਆ ॥

गुरमुखि सखीआ सिख गुरू मेलाईआ ॥

Guramukhi sakheeâa sikh guroo melaaëeâa ||

The Guru unites His Sikhs, the Gurmukhs, with the Lord.

ਇਕਿ ਸੇਵਕ ਗੁਰ ਪਾਸਿ ਇਕਿ ਗੁਰਿ ਕਾਰੈ ਲਾਈਆ ॥

इकि सेवक गुर पासि इकि गुरि कारै लाईआ ॥

Īki sevak gur paasi īki guri kaarai laaëeâa ||

The Guru keeps some of them with Himself, and engages others in His Service.

ਜਿਨਾ ਗੁਰੁ ਪਿਆਰਾ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਤਿਨਾ ਭਾਉ ਗੁਰੂ ਦੇਵਾਈਆ ॥

जिना गुरु पिआरा मनि चिति तिना भाउ गुरू देवाईआ ॥

Jinaa guru piâaraa mani chiŧi ŧinaa bhaaū guroo đevaaëeâa ||

Those who cherish their Beloved in their conscious minds, the Guru blesses them with His Love.

ਗੁਰ ਸਿਖਾ ਇਕੋ ਪਿਆਰੁ ਗੁਰ ਮਿਤਾ ਪੁਤਾ ਭਾਈਆ ॥

गुर सिखा इको पिआरु गुर मिता पुता भाईआ ॥

Gur sikhaa īko piâaru gur miŧaa puŧaa bhaaëeâa ||

The Guru loves all of His Gursikhs equally well, like friends, children and siblings.

ਗੁਰੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਬੋਲਹੁ ਸਭਿ ਗੁਰੁ ਆਖਿ ਗੁਰੂ ਜੀਵਾਈਆ ॥੧੪॥

गुरु सतिगुरु बोलहु सभि गुरु आखि गुरू जीवाईआ ॥१४॥

Guru saŧiguru bolahu sabhi guru âakhi guroo jeevaaëeâa ||14||

So chant the Name of the Guru, the True Guru, everyone! Chanting the Name of the Guru, Guru, you shall be rejuvenated. ||14||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਨੀ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁਲੇ ਅਵਰੇ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ ॥

नानक नामु न चेतनी अगिआनी अंधुले अवरे करम कमाहि ॥

Naanak naamu na cheŧanee âgiâanee ânđđhule âvare karam kamaahi ||

O Nanak, the blind, ignorant fools do not remember the Naam, the Name of the Lord; they involve themselves in other activities.

ਜਮ ਦਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਫਿਰਿ ਵਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਪਚਾਹਿ ॥੧॥

जम दरि बधे मारीअहि फिरि विसटा माहि पचाहि ॥१॥

Jam đari bađhe maareeâhi phiri visataa maahi pachaahi ||1||

They are bound and gagged at the door of the Messenger of Death; they are punished, and in the end, they rot away in manure. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਆਪਣਾ ਸੇ ਜਨ ਸਚੇ ਪਰਵਾਣੁ ॥

नानक सतिगुरु सेवहि आपणा से जन सचे परवाणु ॥

Naanak saŧiguru sevahi âapañaa se jan sache paravaañu ||

O Nanak, those humble beings are true and approved, who serve their True Guru.

ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ਸਮਾਇ ਰਹੇ ਚੂਕਾ ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ॥੨॥

हरि कै नाइ समाइ रहे चूका आवणु जाणु ॥२॥

Hari kai naaī samaaī rahe chookaa âavañu jaañu ||2||

They remain absorbed in the Name of the Lord, and their comings and goings cease. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਧਨੁ ਸੰਪੈ ਮਾਇਆ ਸੰਚੀਐ ਅੰਤੇ ਦੁਖਦਾਈ ॥

धनु स्मपै माइआ संचीऐ अंते दुखदाई ॥

Đhanu samppai maaīâa sanccheeâi ânŧŧe đukhađaaëe ||

Gathering the wealth and property of Maya, brings only pain in the end.

ਘਰ ਮੰਦਰ ਮਹਲ ਸਵਾਰੀਅਹਿ ਕਿਛੁ ਸਾਥਿ ਨ ਜਾਈ ॥

घर मंदर महल सवारीअहि किछु साथि न जाई ॥

Ghar manđđar mahal savaareeâhi kichhu saaŧhi na jaaëe ||

Homes, mansions and adorned palaces will not go with anyone.

ਹਰ ਰੰਗੀ ਤੁਰੇ ਨਿਤ ਪਾਲੀਅਹਿ ਕਿਤੈ ਕਾਮਿ ਨ ਆਈ ॥

हर रंगी तुरे नित पालीअहि कितै कामि न आई ॥

Har ranggee ŧure niŧ paaleeâhi kiŧai kaami na âaëe ||

He may breed horses of various colors, but these will not be of any use to him.

ਜਨ ਲਾਵਹੁ ਚਿਤੁ ਹਰਿ ਨਾਮ ਸਿਉ ਅੰਤਿ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥

जन लावहु चितु हरि नाम सिउ अंति होइ सखाई ॥

Jan laavahu chiŧu hari naam siū ânŧŧi hoī sakhaaëe ||

O human, link your consciousness to the Lord's Name, and in the end, it shall be your companion and helper.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੁਖੁ ਪਾਈ ॥੧੫॥

जन नानक नामु धिआइआ गुरमुखि सुखु पाई ॥१५॥

Jan naanak naamu đhiâaīâa guramukhi sukhu paaëe ||15||

Servant Nanak meditates on the Naam, the Name of the Lord; the Gurmukh is blessed with peace. ||15||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਬਿਨੁ ਕਰਮੈ ਨਾਉ ਨ ਪਾਈਐ ਪੂਰੈ ਕਰਮਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

बिनु करमै नाउ न पाईऐ पूरै करमि पाइआ जाइ ॥

Binu karamai naaū na paaëeâi poorai karami paaīâa jaaī ||

Without the karma of good actions, the Name is not obtained; it can be obtained only by perfect good karma.

ਨਾਨਕ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾ ਗੁਰਮਤਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥

नानक नदरि करे जे आपणी ता गुरमति मेलि मिलाइ ॥१॥

Naanak nađari kare je âapañee ŧaa guramaŧi meli milaaī ||1||

O Nanak, if the Lord casts His Glance of Grace, then under Guru's Instruction, one is united in His Union. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਇਕ ਦਝਹਿ ਇਕ ਦਬੀਅਹਿ ਇਕਨਾ ਕੁਤੇ ਖਾਹਿ ॥

इक दझहि इक दबीअहि इकना कुते खाहि ॥

Īk đajhahi īk đabeeâhi īkanaa kuŧe khaahi ||

Some are cremated, and some are buried; some are eaten by dogs.

ਇਕਿ ਪਾਣੀ ਵਿਚਿ ਉਸਟੀਅਹਿ ਇਕਿ ਭੀ ਫਿਰਿ ਹਸਣਿ ਪਾਹਿ ॥

इकि पाणी विचि उसटीअहि इकि भी फिरि हसणि पाहि ॥

Īki paañee vichi ūsateeâhi īki bhee phiri hasañi paahi ||

Some are thrown into water, while others are thrown into wells.

ਨਾਨਕ ਏਵ ਨ ਜਾਪਈ ਕਿਥੈ ਜਾਇ ਸਮਾਹਿ ॥੨॥

नानक एव न जापई किथै जाइ समाहि ॥२॥

Naanak ēv na jaapaëe kiŧhai jaaī samaahi ||2||

O Nanak, it is not known, where they go and into what they merge. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤਿਨ ਕਾ ਖਾਧਾ ਪੈਧਾ ਮਾਇਆ ਸਭੁ ਪਵਿਤੁ ਹੈ ਜੋ ਨਾਮਿ ਹਰਿ ਰਾਤੇ ॥

तिन का खाधा पैधा माइआ सभु पवितु है जो नामि हरि राते ॥

Ŧin kaa khaađhaa paiđhaa maaīâa sabhu paviŧu hai jo naami hari raaŧe ||

The food and clothes, and all the worldly possessions of those who are attuned to the Lord's Name are sacred.

ਤਿਨ ਕੇ ਘਰ ਮੰਦਰ ਮਹਲ ਸਰਾਈ ਸਭਿ ਪਵਿਤੁ ਹਹਿ ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਕ ਸਿਖ ਅਭਿਆਗਤ ਜਾਇ ਵਰਸਾਤੇ ॥

तिन के घर मंदर महल सराई सभि पवितु हहि जिनी गुरमुखि सेवक सिख अभिआगत जाइ वरसाते ॥

Ŧin ke ghar manđđar mahal saraaëe sabhi paviŧu hahi jinee guramukhi sevak sikh âbhiâagaŧ jaaī varasaaŧe ||

All the homes, temples, palaces and way-stations are sacred, where the Gurmukhs, the selfless servants, the Sikhs and the renouncers of the world, go and take their rest.

ਤਿਨ ਕੇ ਤੁਰੇ ਜੀਨ ਖੁਰਗੀਰ ਸਭਿ ਪਵਿਤੁ ਹਹਿ ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਿਖ ਸਾਧ ਸੰਤ ਚੜਿ ਜਾਤੇ ॥

तिन के तुरे जीन खुरगीर सभि पवितु हहि जिनी गुरमुखि सिख साध संत चड़ि जाते ॥

Ŧin ke ŧure jeen khurageer sabhi paviŧu hahi jinee guramukhi sikh saađh sanŧŧ chaɍi jaaŧe ||

All the horses, saddles and horse blankets are sacred, upon which the Gurmukhs, the Sikhs, the Holy and the Saints, mount and ride.

ਤਿਨ ਕੇ ਕਰਮ ਧਰਮ ਕਾਰਜ ਸਭਿ ਪਵਿਤੁ ਹਹਿ ਜੋ ਬੋਲਹਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਸਾਤੇ ॥

तिन के करम धरम कारज सभि पवितु हहि जो बोलहि हरि हरि राम नामु हरि साते ॥

Ŧin ke karam đharam kaaraj sabhi paviŧu hahi jo bolahi hari hari raam naamu hari saaŧe ||

All the rituals and Dharmic practices and deeds are sacred, for those who utter the Name of the Lord, Har, Har, the True Name of the Lord.

ਜਿਨ ਕੈ ਪੋਤੈ ਪੁੰਨੁ ਹੈ ਸੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਿਖ ਗੁਰੂ ਪਹਿ ਜਾਤੇ ॥੧੬॥

जिन कै पोतै पुंनु है से गुरमुखि सिख गुरू पहि जाते ॥१६॥

Jin kai poŧai punnu hai se guramukhi sikh guroo pahi jaaŧe ||16||

Those Gurmukhs, those Sikhs, who have purity as their treasure, go to their Guru. ||16||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਨਾਨਕ ਨਾਵਹੁ ਘੁਥਿਆ ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਸਭੁ ਜਾਇ ॥

नानक नावहु घुथिआ हलतु पलतु सभु जाइ ॥

Naanak naavahu ghuŧhiâa halaŧu palaŧu sabhu jaaī ||

O Nanak, forsaking the Name, he loses everything, in this world and the next.

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਸਭੁ ਹਿਰਿ ਲਇਆ ਮੁਠੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

जपु तपु संजमु सभु हिरि लइआ मुठी दूजै भाइ ॥

Japu ŧapu sanjjamu sabhu hiri laīâa muthee đoojai bhaaī ||

Chanting, deep meditation and austere self-disciplined practices are all wasted; he is deceived by the love of duality.

ਜਮ ਦਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਬਹੁਤੀ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥੧॥

जम दरि बधे मारीअहि बहुती मिलै सजाइ ॥१॥

Jam đari bađhe maareeâhi bahuŧee milai sajaaī ||1||

He is bound and gagged at the door of the Messenger of Death. He is beaten, and receives terrible punishment. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸੰਤਾ ਨਾਲਿ ਵੈਰੁ ਕਮਾਵਦੇ ਦੁਸਟਾ ਨਾਲਿ ਮੋਹੁ ਪਿਆਰੁ ॥

संता नालि वैरु कमावदे दुसटा नालि मोहु पिआरु ॥

Sanŧŧaa naali vairu kamaavađe đusataa naali mohu piâaru ||

They inflict their hatred upon the Saints, and they love the wicked sinners.

ਅਗੈ ਪਿਛੈ ਸੁਖੁ ਨਹੀ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥

अगै पिछै सुखु नही मरि जमहि वारो वार ॥

Âgai pichhai sukhu nahee mari jammahi vaaro vaar ||

They find no peace in either this world or the next; they are born only to die, again and again.

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਕਦੇ ਨ ਬੁਝਈ ਦੁਬਿਧਾ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥

त्रिसना कदे न बुझई दुबिधा होइ खुआरु ॥

Ŧrisanaa kađe na bujhaëe đubiđhaa hoī khuâaru ||

Their hunger is never satisfied, and they are ruined by duality.

ਮੁਹ ਕਾਲੇ ਤਿਨਾ ਨਿੰਦਕਾ ਤਿਤੁ ਸਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥

मुह काले तिना निंदका तितु सचै दरबारि ॥

Muh kaale ŧinaa ninđđakaa ŧiŧu sachai đarabaari ||

The faces of these slanderers are blackened in the Court of the True Lord.

ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਵਿਹੂਣਿਆ ਨਾ ਉਰਵਾਰਿ ਨ ਪਾਰਿ ॥੨॥

नानक नाम विहूणिआ ना उरवारि न पारि ॥२॥

Naanak naam vihooñiâa naa ūravaari na paari ||2||

O Nanak, without the Naam, they find no shelter on either this shore, or the one beyond. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦੇ ਸੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਮਨ ਮਾਹੀ ॥

जो हरि नामु धिआइदे से हरि हरि नामि रते मन माही ॥

Jo hari naamu đhiâaīđe se hari hari naami raŧe man maahee ||

Those who meditate on the Lord's Name are imbued with the Name of the Lord Har, Har, in their minds.

ਜਿਨਾ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਇਕੁ ਅਰਾਧਿਆ ਤਿਨਾ ਇਕਸ ਬਿਨੁ ਦੂਜਾ ਕੋ ਨਾਹੀ ॥

जिना मनि चिति इकु अराधिआ तिना इकस बिनु दूजा को नाही ॥

Jinaa mani chiŧi īku âraađhiâa ŧinaa īkas binu đoojaa ko naahee ||

For those who worship the One Lord in their conscious minds, there is no other than the One Lord.

ਸੇਈ ਪੁਰਖ ਹਰਿ ਸੇਵਦੇ ਜਿਨ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਲੇਖੁ ਲਿਖਾਹੀ ॥

सेई पुरख हरि सेवदे जिन धुरि मसतकि लेखु लिखाही ॥

Seëe purakh hari sevađe jin đhuri masaŧaki lekhu likhaahee ||

They alone serve the Lord, upon whose foreheads such pre-ordained destiny is written.

ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਨਿਤ ਗਾਵਦੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਗੁਣੀ ਸਮਝਾਹੀ ॥

हरि के गुण नित गावदे हरि गुण गाइ गुणी समझाही ॥

Hari ke guñ niŧ gaavađe hari guñ gaaī guñee samajhaahee ||

They continually sing the Glorious Praises of the Lord, and singing the Glories of the Glorious Lord, they are uplifted.

ਵਡਿਆਈ ਵਡੀ ਗੁਰਮੁਖਾ ਗੁਰ ਪੂਰੈ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਹੀ ॥੧੭॥

वडिआई वडी गुरमुखा गुर पूरै हरि नामि समाही ॥१७॥

Vadiâaëe vadee guramukhaa gur poorai hari naami samaahee ||17||

Great is the greatness of the Gurmukhs, who, through the Perfect Guru, remain absorbed in the Lord's Name. ||17||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਗਾਖੜੀ ਸਿਰੁ ਦੀਜੈ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥

सतिगुर की सेवा गाखड़ी सिरु दीजै आपु गवाइ ॥

Saŧigur kee sevaa gaakhaɍee siru đeejai âapu gavaaī ||

It is very difficult to serve the True Guru; offer your head, and eradicate self-conceit.

ਸਬਦਿ ਮਰਹਿ ਫਿਰਿ ਨਾ ਮਰਹਿ ਤਾ ਸੇਵਾ ਪਵੈ ਸਭ ਥਾਇ ॥

सबदि मरहि फिरि ना मरहि ता सेवा पवै सभ थाइ ॥

Sabađi marahi phiri naa marahi ŧaa sevaa pavai sabh ŧhaaī ||

One who dies in the Word of the Shabad shall never have to die again; his service is totally approved.

ਪਾਰਸ ਪਰਸਿਐ ਪਾਰਸੁ ਹੋਵੈ ਸਚਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

पारस परसिऐ पारसु होवै सचि रहै लिव लाइ ॥

Paaras parasiâi paarasu hovai sachi rahai liv laaī ||

Touching the philosopher's stone, one becomes the philosopher's stone, which transforms lead into gold; remain lovingly attached to the True Lord.

ਜਿਸੁ ਪੂਰਬਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਤਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਪ੍ਰਭੁ ਆਇ ॥

जिसु पूरबि होवै लिखिआ तिसु सतिगुरु मिलै प्रभु आइ ॥

Jisu poorabi hovai likhiâa ŧisu saŧiguru milai prbhu âaī ||

One who has such pre-ordained destiny, comes to meet the True Guru and God.

ਨਾਨਕ ਗਣਤੈ ਸੇਵਕੁ ਨਾ ਮਿਲੈ ਜਿਸੁ ਬਖਸੇ ਸੋ ਪਵੈ ਥਾਇ ॥੧॥

नानक गणतै सेवकु ना मिलै जिसु बखसे सो पवै थाइ ॥१॥

Naanak gañaŧai sevaku naa milai jisu bakhase so pavai ŧhaaī ||1||

O Nanak, the Lord's servant does not meet Him because of his own account; he alone is acceptable, whom the Lord forgives. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਹਲੁ ਕੁਮਹਲੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ਮੂਰਖ ਅਪਣੈ ਸੁਆਇ ॥

महलु कुमहलु न जाणनी मूरख अपणै सुआइ ॥

Mahalu kumahalu na jaañanee moorakh âpañai suâaī ||

The fools do not know the difference between good and bad; they are deceived by their self-interests.

ਸਬਦੁ ਚੀਨਹਿ ਤਾ ਮਹਲੁ ਲਹਹਿ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਇ ॥

सबदु चीनहि ता महलु लहहि जोती जोति समाइ ॥

Sabađu cheenahi ŧaa mahalu lahahi joŧee joŧi samaaī ||

But if they contemplate the Word of the Shabad, they obtain the Mansion of the Lord's Presence, and their light merges in the Light.

ਸਦਾ ਸਚੇ ਕਾ ਭਉ ਮਨਿ ਵਸੈ ਤਾ ਸਭਾ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥

सदा सचे का भउ मनि वसै ता सभा सोझी पाइ ॥

Sađaa sache kaa bhaū mani vasai ŧaa sabhaa sojhee paaī ||

The Fear of God is always on their minds, and so they come to understand everything.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਪਣੈ ਘਰਿ ਵਰਤਦਾ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥

सतिगुरु अपणै घरि वरतदा आपे लए मिलाइ ॥

Saŧiguru âpañai ghari varaŧađaa âape laē milaaī ||

The True Guru is pervading the homes within; He Himself blends them with the Lord.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਸਭ ਪੂਰੀ ਪਈ ਜਿਸ ਨੋ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥੨॥

नानक सतिगुरि मिलिऐ सभ पूरी पई जिस नो किरपा करे रजाइ ॥२॥

Naanak saŧiguri miliâi sabh pooree paëe jis no kirapaa kare rajaaī ||2||

O Nanak, they meet the True Guru, and all their desires are fulfilled, if the Lord grants His Grace and so wills. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਧੰਨੁ ਧਨੁ ਭਾਗ ਤਿਨਾ ਭਗਤ ਜਨਾ ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਹਰਿ ਮੁਖਿ ਕਹਤਿਆ ॥

धंनु धनु भाग तिना भगत जना जो हरि नामा हरि मुखि कहतिआ ॥

Đhannu đhanu bhaag ŧinaa bhagaŧ janaa jo hari naamaa hari mukhi kahaŧiâa ||

Blessed, blessed is the good fortune of those devotees, who, with their mouths, utter the Name of the Lord.

ਧਨੁ ਧਨੁ ਭਾਗ ਤਿਨਾ ਸੰਤ ਜਨਾ ਜੋ ਹਰਿ ਜਸੁ ਸ੍ਰਵਣੀ ਸੁਣਤਿਆ ॥

धनु धनु भाग तिना संत जना जो हरि जसु स्रवणी सुणतिआ ॥

Đhanu đhanu bhaag ŧinaa sanŧŧ janaa jo hari jasu srvañee suñaŧiâa ||

Blessed, blessed is the good fortune of those Saints, who, with their ears, listen to the Lord's Praises.

ਧਨੁ ਧਨੁ ਭਾਗ ਤਿਨਾ ਸਾਧ ਜਨਾ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਗਾਇ ਗੁਣੀ ਜਨ ਬਣਤਿਆ ॥

धनु धनु भाग तिना साध जना हरि कीरतनु गाइ गुणी जन बणतिआ ॥

Đhanu đhanu bhaag ŧinaa saađh janaa hari keeraŧanu gaaī guñee jan bañaŧiâa ||

Blessed, blessed is the good fortune of those holy people, who sing the Kirtan of the Lord's Praises, and so become virtuous.

ਧਨੁ ਧਨੁ ਭਾਗ ਤਿਨਾ ਗੁਰਮੁਖਾ ਜੋ ਗੁਰਸਿਖ ਲੈ ਮਨੁ ਜਿਣਤਿਆ ॥

धनु धनु भाग तिना गुरमुखा जो गुरसिख लै मनु जिणतिआ ॥

Đhanu đhanu bhaag ŧinaa guramukhaa jo gurasikh lai manu jiñaŧiâa ||

Blessed, blessed is the good fortune of those Gurmukhs, who live as Gursikhs, and conquer their minds.

ਸਭ ਦੂ ਵਡੇ ਭਾਗ ਗੁਰਸਿਖਾ ਕੇ ਜੋ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਸਿਖ ਪੜਤਿਆ ॥੧੮॥

सभ दू वडे भाग गुरसिखा के जो गुर चरणी सिख पड़तिआ ॥१८॥

Sabh đoo vade bhaag gurasikhaa ke jo gur charañee sikh paɍaŧiâa ||18||

But the greatest good fortune of all, is that of the Guru's Sikhs, who fall at the Guru's feet. ||18||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿੰਦੈ ਤਿਸ ਦਾ ਬ੍ਰਹਮਤੁ ਰਹੈ ਏਕ ਸਬਦਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

ब्रहमु बिंदै तिस दा ब्रहमतु रहै एक सबदि लिव लाइ ॥

Brhamu binđđai ŧis đaa brhamaŧu rahai ēk sabađi liv laaī ||

One who knows God, and who lovingly focuses his attention on the One Word of the Shabad, keeps his spirituality intact.

ਨਵ ਨਿਧੀ ਅਠਾਰਹ ਸਿਧੀ ਪਿਛੈ ਲਗੀਆ ਫਿਰਹਿ ਜੋ ਹਰਿ ਹਿਰਦੈ ਸਦਾ ਵਸਾਇ ॥

नव निधी अठारह सिधी पिछै लगीआ फिरहि जो हरि हिरदै सदा वसाइ ॥

Nav niđhee âthaarah siđhee pichhai lageeâa phirahi jo hari hirađai sađaa vasaaī ||

The nine treasures and the eighteen spiritual powers of the Siddhas follow him, who keeps the Lord enshrined in his heart.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਉ ਨ ਪਾਈਐ ਬੁਝਹੁ ਕਰਿ ਵੀਚਾਰੁ ॥

बिनु सतिगुर नाउ न पाईऐ बुझहु करि वीचारु ॥

Binu saŧigur naaū na paaëeâi bujhahu kari veechaaru ||

Without the True Guru, the Name is not found; understand this, and reflect upon it.

ਨਾਨਕ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਜੁਗ ਚਾਰਿ ॥੧॥

नानक पूरै भागि सतिगुरु मिलै सुखु पाए जुग चारि ॥१॥

Naanak poorai bhaagi saŧiguru milai sukhu paaē jug chaari ||1||

O Nanak, through perfect good destiny, one meets the True Guru, and finds peace, throughout the four ages. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਕਿਆ ਗਭਰੂ ਕਿਆ ਬਿਰਧਿ ਹੈ ਮਨਮੁਖ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਨ ਜਾਇ ॥

किआ गभरू किआ बिरधि है मनमुख त्रिसना भुख न जाइ ॥

Kiâa gabharoo kiâa birađhi hai manamukh ŧrisanaa bhukh na jaaī ||

Whether he is young or old, the self-willed manmukh cannot escape hunger and thirst.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੇ ਰਤਿਆ ਸੀਤਲੁ ਹੋਏ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥

गुरमुखि सबदे रतिआ सीतलु होए आपु गवाइ ॥

Guramukhi sabađe raŧiâa seeŧalu hoē âapu gavaaī ||

The Gurmukhs are imbued with the Word of the Shabad; they are at peace, having lost their self-conceit.

ਅੰਦਰੁ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਸੰਤੋਖਿਆ ਫਿਰਿ ਭੁਖ ਨ ਲਗੈ ਆਇ ॥

अंदरु त्रिपति संतोखिआ फिरि भुख न लगै आइ ॥

Ânđđaru ŧripaŧi sanŧŧokhiâa phiri bhukh na lagai âaī ||

They are satisfied and satiated within; they never feel hungry again.

ਨਾਨਕ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰਹਿ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜੋ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੨॥

नानक जि गुरमुखि करहि सो परवाणु है जो नामि रहे लिव लाइ ॥२॥

Naanak ji guramukhi karahi so paravaañu hai jo naami rahe liv laaī ||2||

O Nanak, whatever the Gurmukhs do is acceptable; they remain lovingly absorbed in the Naam, the Name of the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿੰਨ ਕੰਉ ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਿਖਾ ॥

हउ बलिहारी तिंन कंउ जो गुरमुखि सिखा ॥

Haū balihaaree ŧinn kannū jo guramukhi sikhaa ||

I am a sacrifice to those Sikhs who are Gurmukhs.

ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦੇ ਤਿਨ ਦਰਸਨੁ ਪਿਖਾ ॥

जो हरि नामु धिआइदे तिन दरसनु पिखा ॥

Jo hari naamu đhiâaīđe ŧin đarasanu pikhaa ||

I behold the Blessed Vision, the Darshan of those who meditate on the Lord's Name.

ਸੁਣਿ ਕੀਰਤਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਰਵਾ ਹਰਿ ਜਸੁ ਮਨਿ ਲਿਖਾ ॥

सुणि कीरतनु हरि गुण रवा हरि जसु मनि लिखा ॥

Suñi keeraŧanu hari guñ ravaa hari jasu mani likhaa ||

Listening to the Kirtan of the Lord's Praises, I contemplate His virtues; I write His Praises on the fabric of my mind.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹੀ ਰੰਗ ਸਿਉ ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਕ੍ਰਿਖਾ ॥

हरि नामु सलाही रंग सिउ सभि किलविख क्रिखा ॥

Hari naamu salaahee rangg siū sabhi kilavikh krikhaa ||

I praise the Lord's Name with love, and eradicate all my sins.

ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਸੁਹਾਵਾ ਸੋ ਸਰੀਰੁ ਥਾਨੁ ਹੈ ਜਿਥੈ ਮੇਰਾ ਗੁਰੁ ਧਰੇ ਵਿਖਾ ॥੧੯॥

धनु धंनु सुहावा सो सरीरु थानु है जिथै मेरा गुरु धरे विखा ॥१९॥

Đhanu đhannu suhaavaa so sareeru ŧhaanu hai jiŧhai meraa guru đhare vikhaa ||19||

Blessed, blessed and beauteous is that body and place, where my Guru places His feet. ||19||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਗਿਆਨੁ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

गुर बिनु गिआनु न होवई ना सुखु वसै मनि आइ ॥

Gur binu giâanu na hovaëe naa sukhu vasai mani âaī ||

Without the Guru, spiritual wisdom is not obtained, and peace does not come to abide in the mind.

ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਵਿਹੂਣੇ ਮਨਮੁਖੀ ਜਾਸਨਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ॥੧॥

नानक नाम विहूणे मनमुखी जासनि जनमु गवाइ ॥१॥

Naanak naam vihooñe manamukhee jaasani janamu gavaaī ||1||

O Nanak, without the Naam, the Name of the Lord, the self-willed manmukhs depart, after having wasted their lives. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਨਾਵੈ ਨੋ ਸਭਿ ਖੋਜਦੇ ਥਕਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

सिध साधिक नावै नो सभि खोजदे थकि रहे लिव लाइ ॥

Siđh saađhik naavai no sabhi khojađe ŧhaki rahe liv laaī ||

All the Siddhas, spiritual masters and seekers search for the Name; they have grown weary of concentrating and focusing their attention.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਇ ॥

बिनु सतिगुर किनै न पाइओ गुरमुखि मिलै मिलाइ ॥

Binu saŧigur kinai na paaīõ guramukhi milai milaaī ||

Without the True Guru, no one finds the Name; the Gurmukhs unite in Union with the Lord.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਪੈਨਣੁ ਖਾਣੁ ਸਭੁ ਬਾਦਿ ਹੈ ਧਿਗੁ ਸਿਧੀ ਧਿਗੁ ਕਰਮਾਤਿ ॥

बिनु नावै पैनणु खाणु सभु बादि है धिगु सिधी धिगु करमाति ॥

Binu naavai painañu khaañu sabhu baađi hai đhigu siđhee đhigu karamaaŧi ||

Without the Name, all food and clothes are worthless; cursed is such spirituality, and cursed are such miraculous powers.

ਸਾ ਸਿਧਿ ਸਾ ਕਰਮਾਤਿ ਹੈ ਅਚਿੰਤੁ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਦਾਤਿ ॥

सा सिधि सा करमाति है अचिंतु करे जिसु दाति ॥

Saa siđhi saa karamaaŧi hai âchinŧŧu kare jisu đaaŧi ||

That alone is spirituality, and that alone is miraculous power, which the Carefree Lord spontaneously bestows.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਏਹਾ ਸਿਧਿ ਏਹਾ ਕਰਮਾਤਿ ॥੨॥

नानक गुरमुखि हरि नामु मनि वसै एहा सिधि एहा करमाति ॥२॥

Naanak guramukhi hari naamu mani vasai ēhaa siđhi ēhaa karamaaŧi ||2||

O Nanak, the Lord's Name abides in the mind of the Gurmukh; this is spirituality, and this is miraculous power. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਮ ਢਾਢੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਖਸਮ ਕੇ ਨਿਤ ਗਾਵਹ ਹਰਿ ਗੁਣ ਛੰਤਾ ॥

हम ढाढी हरि प्रभ खसम के नित गावह हरि गुण छंता ॥

Ham dhaadhee hari prbh khasam ke niŧ gaavah hari guñ chhanŧŧaa ||

I am a minstrel of God, my Lord and Master; every day, I sing the songs of the Lord's Glorious Praises.

ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਕਰਹ ਹਰਿ ਜਸੁ ਸੁਣਹ ਤਿਸੁ ਕਵਲਾ ਕੰਤਾ ॥

हरि कीरतनु करह हरि जसु सुणह तिसु कवला कंता ॥

Hari keeraŧanu karah hari jasu suñah ŧisu kavalaa kanŧŧaa ||

I sing the Kirtan of the Lord's Praises, and I listen to the Praises of the Lord, the Master of wealth and Maya.

ਹਰਿ ਦਾਤਾ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਭਿਖਾਰੀਆ ਮੰਗਤ ਜਨ ਜੰਤਾ ॥

हरि दाता सभु जगतु भिखारीआ मंगत जन जंता ॥

Hari đaaŧaa sabhu jagaŧu bhikhaareeâa manggaŧ jan janŧŧaa ||

The Lord is the Great Giver; all the world is begging; all beings and creatures are beggars.

ਹਰਿ ਦੇਵਹੁ ਦਾਨੁ ਦਇਆਲ ਹੋਇ ਵਿਚਿ ਪਾਥਰ ਕ੍ਰਿਮ ਜੰਤਾ ॥

हरि देवहु दानु दइआल होइ विचि पाथर क्रिम जंता ॥

Hari đevahu đaanu đaīâal hoī vichi paaŧhar krim janŧŧaa ||

O Lord, You are kind and compassionate; You give Your gifts to even worms and insects among the rocks.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਧਨਵੰਤਾ ॥੨੦॥

जन नानक नामु धिआइआ गुरमुखि धनवंता ॥२०॥

Jan naanak naamu đhiâaīâa guramukhi đhanavanŧŧaa ||20||

Servant Nanak meditates on the Naam, the Name of the Lord; as Gurmukh, he has become truly wealthy. ||20||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਪੜਣਾ ਗੁੜਣਾ ਸੰਸਾਰ ਕੀ ਕਾਰ ਹੈ ਅੰਦਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਵਿਕਾਰੁ ॥

पड़णा गुड़णा संसार की कार है अंदरि त्रिसना विकारु ॥

Paɍañaa guɍañaa sanssaar kee kaar hai ânđđari ŧrisanaa vikaaru ||

Reading and studying are just worldly pursuits, if there is thirst and corruption within.

ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਸਭਿ ਪੜਿ ਥਕੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਰੁ ॥

हउमै विचि सभि पड़ि थके दूजै भाइ खुआरु ॥

Haūmai vichi sabhi paɍi ŧhake đoojai bhaaī khuâaru ||

Reading in egotism, all have grown weary; through the love of duality, they are ruined.

ਸੋ ਪੜਿਆ ਸੋ ਪੰਡਿਤੁ ਬੀਨਾ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥

सो पड़िआ सो पंडितु बीना गुर सबदि करे वीचारु ॥

So paɍiâa so panddiŧu beenaa gur sabađi kare veechaaru ||

He alone is educated, and he alone is a wise Pandit, who contemplates the Word of the Guru's Shabad.

ਅੰਦਰੁ ਖੋਜੈ ਤਤੁ ਲਹੈ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

अंदरु खोजै ततु लहै पाए मोख दुआरु ॥

Ânđđaru khojai ŧaŧu lahai paaē mokh đuâaru ||

He searches within himself, and finds the true essence; he finds the Door of Salvation.

ਗੁਣ ਨਿਧਾਨੁ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਸਹਜਿ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥

गुण निधानु हरि पाइआ सहजि करे वीचारु ॥

Guñ niđhaanu hari paaīâa sahaji kare veechaaru ||

He finds the Lord, the treasure of excellence, and peacefully contemplates Him.

ਧੰਨੁ ਵਾਪਾਰੀ ਨਾਨਕਾ ਜਿਸੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ॥੧॥

धंनु वापारी नानका जिसु गुरमुखि नामु अधारु ॥१॥

Đhannu vaapaaree naanakaa jisu guramukhi naamu âđhaaru ||1||

Blessed is the trader, O Nanak, who, as Gurmukh, takes the Name as his only Support. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਵਿਣੁ ਮਨੁ ਮਾਰੇ ਕੋਇ ਨ ਸਿਝਈ ਵੇਖਹੁ ਕੋ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

विणु मनु मारे कोइ न सिझई वेखहु को लिव लाइ ॥

Viñu manu maare koī na sijhaëe vekhahu ko liv laaī ||

Without conquering his mind, no one can be successful. See this, and concentrate on it.

ਭੇਖਧਾਰੀ ਤੀਰਥੀ ਭਵਿ ਥਕੇ ਨਾ ਏਹੁ ਮਨੁ ਮਾਰਿਆ ਜਾਇ ॥

भेखधारी तीरथी भवि थके ना एहु मनु मारिआ जाइ ॥

Bhekhađhaaree ŧeeraŧhee bhavi ŧhake naa ēhu manu maariâa jaaī ||

The wandering holy men are tired of making pilgrimages to sacred shrines; they have not been able to conquer their minds.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਹੁ ਮਨੁ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਸਚਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

गुरमुखि एहु मनु जीवतु मरै सचि रहै लिव लाइ ॥

Guramukhi ēhu manu jeevaŧu marai sachi rahai liv laaī ||

The Gurmukh has conquered his mind, and he remains lovingly absorbed in the True Lord.

ਨਾਨਕ ਇਸੁ ਮਨ ਕੀ ਮਲੁ ਇਉ ਉਤਰੈ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥੨॥

नानक इसु मन की मलु इउ उतरै हउमै सबदि जलाइ ॥२॥

Naanak īsu man kee malu īū ūŧarai haūmai sabađi jalaaī ||2||

O Nanak, this is how the filth of the mind is removed; the Word of the Shabad burns away the ego. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੰਤ ਮਿਲਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਵਹੁ ਇਕ ਕਿਨਕਾ ॥

हरि हरि संत मिलहु मेरे भाई हरि नामु द्रिड़ावहु इक किनका ॥

Hari hari sanŧŧ milahu mere bhaaëe hari naamu đriɍaavahu īk kinakaa ||

O Saints of the Lord, O my Siblings of Destiny, please meet with me, and implant the Name of the One Lord within me.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੀਗਾਰੁ ਬਨਾਵਹੁ ਹਰਿ ਜਨ ਹਰਿ ਕਾਪੜੁ ਪਹਿਰਹੁ ਖਿਮ ਕਾ ॥

हरि हरि सीगारु बनावहु हरि जन हरि कापड़ु पहिरहु खिम का ॥

Hari hari seegaaru banaavahu hari jan hari kaapaɍu pahirahu khim kaa ||

O humble servants of the Lord, adorn me with the decorations of the Lord, Har, Har; let me wear the robes of the Lord's forgiveness.

ਐਸਾ ਸੀਗਾਰੁ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਹਰਿ ਲਾਗੈ ਪਿਆਰਾ ਪ੍ਰਿਮ ਕਾ ॥

ऐसा सीगारु मेरे प्रभ भावै हरि लागै पिआरा प्रिम का ॥

Âisaa seegaaru mere prbh bhaavai hari laagai piâaraa prim kaa ||

Such decorations are pleasing to my God; such love is dear to the Lord.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਬੋਲਹੁ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਸਭਿ ਕਿਲਬਿਖ ਕਾਟੈ ਇਕ ਪਲਕਾ ॥

हरि हरि नामु बोलहु दिनु राती सभि किलबिख काटै इक पलका ॥

Hari hari naamu bolahu đinu raaŧee sabhi kilabikh kaatai īk palakaa ||

I chant the Name of the Lord, Har, Har, day and night; in an instant, all sins are eradicated.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਦਇਆਲੁ ਹੋਵੈ ਜਿਸੁ ਉਪਰਿ ਸੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਜਪਿ ਜਿਣਕਾ ॥੨੧॥

हरि हरि दइआलु होवै जिसु उपरि सो गुरमुखि हरि जपि जिणका ॥२१॥

Hari hari đaīâalu hovai jisu ūpari so guramukhi hari japi jiñakaa ||21||

That Gurmukh, unto whom the Lord becomes merciful, chants the Lord's Name, and wins the game of life. ||21||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੀ ਇਸੁ ਮਨ ਕਉ ਮਲੁ ਲਾਗੀ ਕਾਲਾ ਹੋਆ ਸਿਆਹੁ ॥

जनम जनम की इसु मन कउ मलु लागी काला होआ सिआहु ॥

Janam janam kee īsu man kaū malu laagee kaalaa hoâa siâahu ||

The filth of countless incarnations sticks to this mind; it has become pitch black.

ਖੰਨਲੀ ਧੋਤੀ ਉਜਲੀ ਨ ਹੋਵਈ ਜੇ ਸਉ ਧੋਵਣਿ ਪਾਹੁ ॥

खंनली धोती उजली न होवई जे सउ धोवणि पाहु ॥

Khannalee đhoŧee ūjalee na hovaëe je saū đhovañi paahu ||

The oily rag cannot be cleaned by merely washing it, even if it is washed a hundred times.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਉਲਟੀ ਹੋਵੈ ਮਤਿ ਬਦਲਾਹੁ ॥

गुर परसादी जीवतु मरै उलटी होवै मति बदलाहु ॥

Gur parasaađee jeevaŧu marai ūlatee hovai maŧi bađalaahu ||

By Guru's Grace, one remains dead while yet alive; his intellect is transformed, and he becomes detached from the world.

ਨਾਨਕ ਮੈਲੁ ਨ ਲਗਈ ਨਾ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਪਾਹੁ ॥੧॥

नानक मैलु न लगई ना फिरि जोनी पाहु ॥१॥

Naanak mailu na lagaëe naa phiri jonee paahu ||1||

O Nanak, no filth sticks to him, and he does not fall into the womb again. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਚਹੁ ਜੁਗੀ ਕਲਿ ਕਾਲੀ ਕਾਂਢੀ ਇਕ ਉਤਮ ਪਦਵੀ ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਾਹਿ ॥

चहु जुगी कलि काली कांढी इक उतम पदवी इसु जुग माहि ॥

Chahu jugee kali kaalee kaandhee īk ūŧam pađavee īsu jug maahi ||

Kali Yuga is called the Dark Age, but the most sublime state is attained in this age.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਫਲੁ ਪਾਈਐ ਜਿਨ ਕਉ ਹਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਹਿ ॥

गुरमुखि हरि कीरति फलु पाईऐ जिन कउ हरि लिखि पाहि ॥

Guramukhi hari keeraŧi phalu paaëeâi jin kaū hari likhi paahi ||

The Gurmukh obtains the fruit, the Kirtan of the Lord's Praises; this is his destiny, ordained by the Lord.

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਹਰਿ ਉਚਰਹਿ ਹਰਿ ਭਗਤੀ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਿ ॥੨॥

नानक गुर परसादी अनदिनु भगति हरि उचरहि हरि भगती माहि समाहि ॥२॥

Naanak gur parasaađee ânađinu bhagaŧi hari ūcharahi hari bhagaŧee maahi samaahi ||2||

O Nanak, by Guru's Grace, he worships the Lord night and day; he chants the Lord's Name, and remains absorbed in the Lord's devotional worship. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਹਰਿ ਮੇਲਿ ਸਾਧ ਜਨ ਸੰਗਤਿ ਮੁਖਿ ਬੋਲੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਭਲੀ ਬਾਣਿ ॥

हरि हरि मेलि साध जन संगति मुखि बोली हरि हरि भली बाणि ॥

Hari hari meli saađh jan sanggaŧi mukhi bolee hari hari bhalee baañi ||

O Lord, unite me with the Saadh Sangat, the Company of the Holy, so that with my mouth, I may speak the sublime Word of the Guru's Bani.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਹਰਿ ਨਿਤ ਚਵਾ ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਸਦਾ ਮਾਣਿ ॥

हरि गुण गावा हरि नित चवा गुरमती हरि रंगु सदा माणि ॥

Hari guñ gaavaa hari niŧ chavaa guramaŧee hari ranggu sađaa maañi ||

I sing the Glorious Praises of the Lord, and constantly chant the Lord's Name; through the Guru's Teachings, I enjoy the Lord's Love constantly.

ਹਰਿ ਜਪਿ ਜਪਿ ਅਉਖਧ ਖਾਧਿਆ ਸਭਿ ਰੋਗ ਗਵਾਤੇ ਦੁਖਾ ਘਾਣਿ ॥

हरि जपि जपि अउखध खाधिआ सभि रोग गवाते दुखा घाणि ॥

Hari japi japi âūkhađh khaađhiâa sabhi rog gavaaŧe đukhaa ghaañi ||

I take the medicine of meditation on the Lord's Name, which has cured all diseases and multitudes of sufferings.

ਜਿਨਾ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਨ ਵਿਸਰੈ ਸੇ ਹਰਿ ਜਨ ਪੂਰੇ ਸਹੀ ਜਾਣਿ ॥

जिना सासि गिरासि न विसरै से हरि जन पूरे सही जाणि ॥

Jinaa saasi giraasi na visarai se hari jan poore sahee jaañi ||

Those who do not forget the Lord, while breathing or eating - know them to be the perfect servants of the Lord.

ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਆਰਾਧਦੇ ਤਿਨ ਚੂਕੀ ਜਮ ਕੀ ਜਗਤ ਕਾਣਿ ॥੨੨॥

जो गुरमुखि हरि आराधदे तिन चूकी जम की जगत काणि ॥२२॥

Jo guramukhi hari âaraađhađe ŧin chookee jam kee jagaŧ kaañi ||22||

Those Gurmukhs who worship the Lord in adoration end their subservience to the Messenger of Death, and to the world. ||22||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਰੇ ਜਨ ਉਥਾਰੈ ਦਬਿਓਹੁ ਸੁਤਿਆ ਗਈ ਵਿਹਾਇ ॥

रे जन उथारै दबिओहु सुतिआ गई विहाइ ॥

Re jan ūŧhaarai đabiõhu suŧiâa gaëe vihaaī ||

O man, you have been tormented by a nightmare, and you have passed your life in sleep.

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸੁਣਿ ਨ ਜਾਗਿਓ ਅੰਤਰਿ ਨ ਉਪਜਿਓ ਚਾਉ ॥

सतिगुर का सबदु सुणि न जागिओ अंतरि न उपजिओ चाउ ॥

Saŧigur kaa sabađu suñi na jaagiõ ânŧŧari na ūpajiõ chaaū ||

You did not wake to hear the Word of the True Guru's Shabad; you have no inspiration within yourself.

ਸਰੀਰੁ ਜਲਉ ਗੁਣ ਬਾਹਰਾ ਜੋ ਗੁਰ ਕਾਰ ਨ ਕਮਾਇ ॥

सरीरु जलउ गुण बाहरा जो गुर कार न कमाइ ॥

Sareeru jalaū guñ baaharaa jo gur kaar na kamaaī ||

That body burns, which has no virtue, and which does not serve the Guru.

ਜਗਤੁ ਜਲੰਦਾ ਡਿਠੁ ਮੈ ਹਉਮੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

जगतु जलंदा डिठु मै हउमै दूजै भाइ ॥

Jagaŧu jalanđđaa dithu mai haūmai đoojai bhaaī ||

I have seen that the world is burning, in egotism and the love of duality.

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ਉਬਰੇ ਸਚੁ ਮਨਿ ਸਬਦਿ ਧਿਆਇ ॥੧॥

नानक गुर सरणाई उबरे सचु मनि सबदि धिआइ ॥१॥

Naanak gur sarañaaëe ūbare sachu mani sabađi đhiâaī ||1||

O Nanak, those who seek the Guru's Sanctuary are saved; within their minds, they meditate on the True Word of the Shabad. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਹਉਮੈ ਗਈ ਸੋਭਾਵੰਤੀ ਨਾਰਿ ॥

सबदि रते हउमै गई सोभावंती नारि ॥

Sabađi raŧe haūmai gaëe sobhaavanŧŧee naari ||

Attuned to the Word of the Shabad, the soul-bride is rid of egotism, and she is glorified.

ਪਿਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਸਦਾ ਚਲੈ ਤਾ ਬਨਿਆ ਸੀਗਾਰੁ ॥

पिर कै भाणै सदा चलै ता बनिआ सीगारु ॥

Pir kai bhaañai sađaa chalai ŧaa baniâa seegaaru ||

If she walks steadily in the way of His Will, then she is adorned with decorations.

ਸੇਜ ਸੁਹਾਵੀ ਸਦਾ ਪਿਰੁ ਰਾਵੈ ਹਰਿ ਵਰੁ ਪਾਇਆ ਨਾਰਿ ॥

सेज सुहावी सदा पिरु रावै हरि वरु पाइआ नारि ॥

Sej suhaavee sađaa piru raavai hari varu paaīâa naari ||

Her couch becomes beautiful, and she constantly enjoys her Husband Lord; she obtains the Lord as her Husband.

ਨਾ ਹਰਿ ਮਰੈ ਨ ਕਦੇ ਦੁਖੁ ਲਾਗੈ ਸਦਾ ਸੁਹਾਗਣਿ ਨਾਰਿ ॥

ना हरि मरै न कदे दुखु लागै सदा सुहागणि नारि ॥

Naa hari marai na kađe đukhu laagai sađaa suhaagañi naari ||

The Lord does not die, and she never suffers pain; she is a happy soul-bride forever.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਮੇਲਿ ਲਈ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥੨॥

नानक हरि प्रभ मेलि लई गुर कै हेति पिआरि ॥२॥

Naanak hari prbh meli laëe gur kai heŧi piâari ||2||

O Nanak, the Lord God unites her with Himself; she enshrines love and affection for the Guru. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜਿਨਾ ਗੁਰੁ ਗੋਪਿਆ ਆਪਣਾ ਤੇ ਨਰ ਬੁਰਿਆਰੀ ॥

जिना गुरु गोपिआ आपणा ते नर बुरिआरी ॥

Jinaa guru gopiâa âapañaa ŧe nar buriâaree ||

Those who conceal and deny their Guru, are the most evil people.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਤਿਨ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਨਾ ਕਰਹੁ ਪਾਪਿਸਟ ਹਤਿਆਰੀ ॥

हरि जीउ तिन का दरसनु ना करहु पापिसट हतिआरी ॥

Hari jeeū ŧin kaa đarasanu naa karahu paapisat haŧiâaree ||

O Dear Lord, let me not even see them; they are the worst sinners and murderers.

ਓਹਿ ਘਰਿ ਘਰਿ ਫਿਰਹਿ ਕੁਸੁਧ ਮਨਿ ਜਿਉ ਧਰਕਟ ਨਾਰੀ ॥

ओहि घरि घरि फिरहि कुसुध मनि जिउ धरकट नारी ॥

Õhi ghari ghari phirahi kusuđh mani jiū đharakat naaree ||

They wander from house to house, with impure minds, like wicked, forsaken women.

ਵਡਭਾਗੀ ਸੰਗਤਿ ਮਿਲੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਵਾਰੀ ॥

वडभागी संगति मिले गुरमुखि सवारी ॥

Vadabhaagee sanggaŧi mile guramukhi savaaree ||

But by great good fortune, they may meet the Company of the Holy; as Gurmukhs, they are reformed.

ਹਰਿ ਮੇਲਹੁ ਸਤਿਗੁਰ ਦਇਆ ਕਰਿ ਗੁਰ ਕਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ॥੨੩॥

हरि मेलहु सतिगुर दइआ करि गुर कउ बलिहारी ॥२३॥

Hari melahu saŧigur đaīâa kari gur kaū balihaaree ||23||

O Lord, please be kind and let me meet the True Guru; I am a sacrifice to the Guru. ||23||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸੁਖੁ ਊਪਜੈ ਫਿਰਿ ਦੁਖੁ ਨ ਲਗੈ ਆਇ ॥

गुर सेवा ते सुखु ऊपजै फिरि दुखु न लगै आइ ॥

Gur sevaa ŧe sukhu ǖpajai phiri đukhu na lagai âaī ||

Serving the Guru, peace is produced, and then, one does not suffer in pain.

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣਾ ਮਿਟਿ ਗਇਆ ਕਾਲੈ ਕਾ ਕਿਛੁ ਨ ਬਸਾਇ ॥

जमणु मरणा मिटि गइआ कालै का किछु न बसाइ ॥

Jammañu marañaa miti gaīâa kaalai kaa kichhu na basaaī ||

The cycle of birth and death is brought to an end, and death has no power over at all.

ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਮਨੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਚੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥

हरि सेती मनु रवि रहिआ सचे रहिआ समाइ ॥

Hari seŧee manu ravi rahiâa sache rahiâa samaaī ||

His mind is imbued with the Lord, and he remains merged in the True Lord.

ਨਾਨਕ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿੰਨ ਕਉ ਜੋ ਚਲਨਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥੧॥

नानक हउ बलिहारी तिंन कउ जो चलनि सतिगुर भाइ ॥१॥

Naanak haū balihaaree ŧinn kaū jo chalani saŧigur bhaaī ||1||

O Nanak, I am a sacrifice to those who walk in the Way of the True Guru's Will. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਸੁਧੁ ਨ ਹੋਵਈ ਜੇ ਅਨੇਕ ਕਰੈ ਸੀਗਾਰ ॥

बिनु सबदै सुधु न होवई जे अनेक करै सीगार ॥

Binu sabađai suđhu na hovaëe je ânek karai seegaar ||

Without the Word of the Shabad, purity is not obtained, even though the soul-bride may adorn herself with all sorts of decorations.

ਪਿਰ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥

पिर की सार न जाणई दूजै भाइ पिआरु ॥

Pir kee saar na jaañaëe đoojai bhaaī piâaru ||

She does not know the value of her Husband Lord; she is attached to the love of duality.

ਸਾ ਕੁਸੁਧ ਸਾ ਕੁਲਖਣੀ ਨਾਨਕ ਨਾਰੀ ਵਿਚਿ ਕੁਨਾਰਿ ॥੨॥

सा कुसुध सा कुलखणी नानक नारी विचि कुनारि ॥२॥

Saa kusuđh saa kulakhañee naanak naaree vichi kunaari ||2||

She is impure, and ill-mannered, O Nanak; among women, she is the most evil woman. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਹਰਿ ਅਪਣੀ ਦਇਆ ਕਰਿ ਹਰਿ ਬੋਲੀ ਬੈਣੀ ॥

हरि हरि अपणी दइआ करि हरि बोली बैणी ॥

Hari hari âpañee đaīâa kari hari bolee baiñee ||

Be kind to me, Lord, that I might chant the Word of Your Bani.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ਹਰਿ ਉਚਰਾ ਹਰਿ ਲਾਹਾ ਲੈਣੀ ॥

हरि नामु धिआई हरि उचरा हरि लाहा लैणी ॥

Hari naamu đhiâaëe hari ūcharaa hari laahaa laiñee ||

May I meditate on the Lord's Name, chant the Lord's Name, and obtain the profit of the Lord's Name.

ਜੋ ਜਪਦੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਤਿਨ ਹਉ ਕੁਰਬੈਣੀ ॥

जो जपदे हरि हरि दिनसु राति तिन हउ कुरबैणी ॥

Jo japađe hari hari đinasu raaŧi ŧin haū kurabaiñee ||

I am a sacrifice to those who chant the Name of the Lord, Har, Har, day and night.

ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਅਰਾਧਿਆ ਤਿਨ ਜਨ ਦੇਖਾ ਨੈਣੀ ॥

जिना सतिगुरु मेरा पिआरा अराधिआ तिन जन देखा नैणी ॥

Jinaa saŧiguru meraa piâaraa âraađhiâa ŧin jan đekhaa naiñee ||

May I behold with my eyes those who worship and adore my Beloved True Guru.

ਹਉ ਵਾਰਿਆ ਅਪਣੇ ਗੁਰੂ ਕਉ ਜਿਨਿ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਸਜਣੁ ਮੇਲਿਆ ਸੈਣੀ ॥੨੪॥

हउ वारिआ अपणे गुरू कउ जिनि मेरा हरि सजणु मेलिआ सैणी ॥२४॥

Haū vaariâa âpañe guroo kaū jini meraa hari sajañu meliâa saiñee ||24||

I am a sacrifice to my Guru, who has united me with my Lord, my friend, my very best friend. ||24||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੪ ॥

सलोकु मः ४ ॥

Saloku M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਹਰਿ ਦਾਸਨ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੈ ਹਰਿ ਦਾਸਨ ਕੋ ਮਿਤੁ ॥

हरि दासन सिउ प्रीति है हरि दासन को मितु ॥

Hari đaasan siū preeŧi hai hari đaasan ko miŧu ||

The Lord loves His slaves; the Lord is the friend of His slaves.

ਹਰਿ ਦਾਸਨ ਕੈ ਵਸਿ ਹੈ ਜਿਉ ਜੰਤੀ ਕੈ ਵਸਿ ਜੰਤੁ ॥

हरि दासन कै वसि है जिउ जंती कै वसि जंतु ॥

Hari đaasan kai vasi hai jiū janŧŧee kai vasi janŧŧu ||

The Lord is under the control of His slaves, like the musical instrument under the control of the musician.

ਹਰਿ ਕੇ ਦਾਸ ਹਰਿ ਧਿਆਇਦੇ ਕਰਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਿਉ ਨੇਹੁ ॥

हरि के दास हरि धिआइदे करि प्रीतम सिउ नेहु ॥

Hari ke đaas hari đhiâaīđe kari preeŧam siū nehu ||

The Lord's slaves meditate on the Lord; they love their Beloved.

ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਕੈ ਸੁਨਹੁ ਪ੍ਰਭ ਸਭ ਜਗ ਮਹਿ ਵਰਸੈ ਮੇਹੁ ॥

किरपा करि कै सुनहु प्रभ सभ जग महि वरसै मेहु ॥

Kirapaa kari kai sunahu prbh sabh jag mahi varasai mehu ||

Please, hear me, O God - let Your Grace rain over the whole world.

ਜੋ ਹਰਿ ਦਾਸਨ ਕੀ ਉਸਤਤਿ ਹੈ ਸਾ ਹਰਿ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥

जो हरि दासन की उसतति है सा हरि की वडिआई ॥

Jo hari đaasan kee ūsaŧaŧi hai saa hari kee vadiâaëe ||

The praise of the Lord's slaves is the Glory of the Lord.

ਹਰਿ ਆਪਣੀ ਵਡਿਆਈ ਭਾਵਦੀ ਜਨ ਕਾ ਜੈਕਾਰੁ ਕਰਾਈ ॥

हरि आपणी वडिआई भावदी जन का जैकारु कराई ॥

Hari âapañee vadiâaëe bhaavađee jan kaa jaikaaru karaaëe ||

The Lord loves His Own Glory, and so His humble servant is celebrated and hailed.

ਸੋ ਹਰਿ ਜਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਨੁ ਇਕ ਸਮਾਨਿ ॥

सो हरि जनु नामु धिआइदा हरि हरि जनु इक समानि ॥

So hari janu naamu đhiâaīđaa hari hari janu īk samaani ||

That humble servant of the Lord meditates on the Naam, the Name of the Lord; the Lord, and the Lord's humble servant, are one and the same.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਹਰਿ ਪੈਜ ਰਖਹੁ ਭਗਵਾਨ ॥੧॥

जनु नानकु हरि का दासु है हरि पैज रखहु भगवान ॥१॥

Janu naanaku hari kaa đaasu hai hari paij rakhahu bhagavaan ||1||

Servant Nanak is the slave of the Lord; O Lord, O God, please, preserve his honor. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਾਈ ਤਿਨਿ ਸਾਚੈ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਰਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥

नानक प्रीति लाई तिनि साचै तिसु बिनु रहणु न जाई ॥

Naanak preeŧi laaëe ŧini saachai ŧisu binu rahañu na jaaëe ||

Nanak loves the True Lord; without Him, he cannot even survive.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਪੂਰਾ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਰਸਿ ਰਸਨ ਰਸਾਈ ॥੨॥

सतिगुरु मिलै त पूरा पाईऐ हरि रसि रसन रसाई ॥२॥

Saŧiguru milai ŧa pooraa paaëeâi hari rasi rasan rasaaëe ||2||

Meeting the True Guru, one finds the Perfect Lord, and the tongue enjoys the sublime essence of the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਰੈਣਿ ਦਿਨਸੁ ਪਰਭਾਤਿ ਤੂਹੈ ਹੀ ਗਾਵਣਾ ॥

रैणि दिनसु परभाति तूहै ही गावणा ॥

Raiñi đinasu parabhaaŧi ŧoohai hee gaavañaa ||

Night and day, morning and night, I sing to You, Lord.

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਰਬਤ ਨਾਉ ਤੇਰਾ ਧਿਆਵਣਾ ॥

जीअ जंत सरबत नाउ तेरा धिआवणा ॥

Jeeâ janŧŧ sarabaŧ naaū ŧeraa đhiâavañaa ||

All beings and creatures meditate on Your Name.

ਤੂ ਦਾਤਾ ਦਾਤਾਰੁ ਤੇਰਾ ਦਿਤਾ ਖਾਵਣਾ ॥

तू दाता दातारु तेरा दिता खावणा ॥

Ŧoo đaaŧaa đaaŧaaru ŧeraa điŧaa khaavañaa ||

You are the Giver, the Great Giver; we eat whatever You give us.

ਭਗਤ ਜਨਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ਪਾਪ ਗਵਾਵਣਾ ॥

भगत जना कै संगि पाप गवावणा ॥

Bhagaŧ janaa kai sanggi paap gavaavañaa ||

In the congregation of the devotees, sins are eradicated.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਬਲਿ ਬਲਿ ਜਾਵਣਾ ॥੨੫॥

जन नानक सद बलिहारै बलि बलि जावणा ॥२५॥

Jan naanak sađ balihaarai bali bali jaavañaa ||25||

Servant Nanak is forever a sacrifice, a sacrifice, a sacrifice, O Lord. ||25||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੪ ॥

सलोकु मः ४ ॥

Saloku M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਅੰਤਰਿ ਅਗਿਆਨੁ ਭਈ ਮਤਿ ਮਧਿਮ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਪਰਤੀਤਿ ਨਾਹੀ ॥

अंतरि अगिआनु भई मति मधिम सतिगुर की परतीति नाही ॥

Ânŧŧari âgiâanu bhaëe maŧi mađhim saŧigur kee paraŧeeŧi naahee ||

He has spiritual ignorance within, and his intellect is dull and dim; he does not place his faith in the True Guru.

ਅੰਦਰਿ ਕਪਟੁ ਸਭੁ ਕਪਟੋ ਕਰਿ ਜਾਣੈ ਕਪਟੇ ਖਪਹਿ ਖਪਾਹੀ ॥

अंदरि कपटु सभु कपटो करि जाणै कपटे खपहि खपाही ॥

Ânđđari kapatu sabhu kapato kari jaañai kapate khapahi khapaahee ||

He has deceit within himself, and so he sees deception in all others; through his deceptions, he is totally ruined.

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ਆਪਣੈ ਸੁਆਇ ਫਿਰਾਹੀ ॥

सतिगुर का भाणा चिति न आवै आपणै सुआइ फिराही ॥

Saŧigur kaa bhaañaa chiŧi na âavai âapañai suâaī phiraahee ||

The True Guru's Will does not enter into his consciousness, and so he wanders around, pursuing his own interests.

ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾ ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹੀ ॥੧॥

किरपा करे जे आपणी ता नानक सबदि समाही ॥१॥

Kirapaa kare je âapañee ŧaa naanak sabađi samaahee ||1||

If He grants His Grace, then Nanak is absorbed into the Word of the Shabad. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਮਨਮੁਖ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਆਪੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਮਨੂਆ ਥਿਰੁ ਨਾਹਿ ॥

मनमुख माइआ मोहि विआपे दूजै भाइ मनूआ थिरु नाहि ॥

Manamukh maaīâa mohi viâape đoojai bhaaī manooâa ŧhiru naahi ||

The self-willed manmukhs are engrossed in emotional attachment to Maya; in the love of duality, their minds are unsteady.

ਅਨਦਿਨੁ ਜਲਤ ਰਹਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਹਉਮੈ ਖਪਹਿ ਖਪਾਹਿ ॥

अनदिनु जलत रहहि दिनु राती हउमै खपहि खपाहि ॥

Ânađinu jalaŧ rahahi đinu raaŧee haūmai khapahi khapaahi ||

Night and day, they are burning; day and night, they are totally ruined by their egotism.

ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਮਹਾ ਗੁਬਾਰਾ ਤਿਨ ਕੈ ਨਿਕਟਿ ਨ ਕੋਈ ਜਾਹਿ ॥

अंतरि लोभु महा गुबारा तिन कै निकटि न कोई जाहि ॥

Ânŧŧari lobhu mahaa gubaaraa ŧin kai nikati na koëe jaahi ||

Within them, is the total pitch darkness of greed, and no one even approaches them.

ਓਇ ਆਪਿ ਦੁਖੀ ਸੁਖੁ ਕਬਹੂ ਨ ਪਾਵਹਿ ਜਨਮਿ ਮਰਹਿ ਮਰਿ ਜਾਹਿ ॥

ओइ आपि दुखी सुखु कबहू न पावहि जनमि मरहि मरि जाहि ॥

Õī âapi đukhee sukhu kabahoo na paavahi janami marahi mari jaahi ||

They themselves are miserable, and they never find peace; they are born, only to die, and die again.

ਨਾਨਕ ਬਖਸਿ ਲਏ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਚਾ ਜਿ ਗੁਰ ਚਰਨੀ ਚਿਤੁ ਲਾਹਿ ॥੨॥

नानक बखसि लए प्रभु साचा जि गुर चरनी चितु लाहि ॥२॥

Naanak bakhasi laē prbhu saachaa ji gur charanee chiŧu laahi ||2||

O Nanak, the True Lord God forgives those, who focus their consciousness on the Guru's feet. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸੰਤ ਭਗਤ ਪਰਵਾਣੁ ਜੋ ਪ੍ਰਭਿ ਭਾਇਆ ॥

संत भगत परवाणु जो प्रभि भाइआ ॥

Sanŧŧ bhagaŧ paravaañu jo prbhi bhaaīâa ||

That Saint, that devotee, is acceptable, who is loved by God.

ਸੇਈ ਬਿਚਖਣ ਜੰਤ ਜਿਨੀ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ॥

सेई बिचखण जंत जिनी हरि धिआइआ ॥

Seëe bichakhañ janŧŧ jinee hari đhiâaīâa ||

Those beings are wise, who meditate on the Lord.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਭੋਜਨੁ ਖਾਇਆ ॥

अम्रितु नामु निधानु भोजनु खाइआ ॥

Âmmmriŧu naamu niđhaanu bhojanu khaaīâa ||

They eat the food, the treasure of the Ambrosial Naam, the Name of the Lord.

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਧੂਰਿ ਮਸਤਕਿ ਲਾਇਆ ॥

संत जना की धूरि मसतकि लाइआ ॥

Sanŧŧ janaa kee đhoori masaŧaki laaīâa ||

They apply the dust of the feet of the Saints to their foreheads.

ਨਾਨਕ ਭਏ ਪੁਨੀਤ ਹਰਿ ਤੀਰਥਿ ਨਾਇਆ ॥੨੬॥

नानक भए पुनीत हरि तीरथि नाइआ ॥२६॥

Naanak bhaē puneeŧ hari ŧeeraŧhi naaīâa ||26||

O Nanak, they are purified, bathing in the sacred shrine of the Lord. ||26||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੪ ॥

सलोकु मः ४ ॥

Saloku M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਹੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥

गुरमुखि अंतरि सांति है मनि तनि नामि समाइ ॥

Guramukhi ânŧŧari saanŧi hai mani ŧani naami samaaī ||

Within the Gurmukh is peace and tranquility; his mind and body are absorbed in the Naam, the Name of the Lord.

ਨਾਮੋ ਚਿਤਵੈ ਨਾਮੁ ਪੜੈ ਨਾਮਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

नामो चितवै नामु पड़ै नामि रहै लिव लाइ ॥

Naamo chiŧavai naamu paɍai naami rahai liv laaī ||

He contemplates the Naam, he studies the Naam, and he remains lovingly absorbed in the Naam.

ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਇਆ ਚਿੰਤਾ ਗਈ ਬਿਲਾਇ ॥

नामु पदारथु पाइआ चिंता गई बिलाइ ॥

Naamu pađaaraŧhu paaīâa chinŧŧaa gaëe bilaaī ||

He obtains the treasure of the Naam, and his anxiety is dispelled.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਨਾਮੁ ਊਪਜੈ ਤਿਸਨਾ ਭੁਖ ਸਭ ਜਾਇ ॥

सतिगुरि मिलिऐ नामु ऊपजै तिसना भुख सभ जाइ ॥

Saŧiguri miliâi naamu ǖpajai ŧisanaa bhukh sabh jaaī ||

Meeting with the Guru, the Naam wells up, and his thirst and hunger are completely relieved.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੇ ਰਤਿਆ ਨਾਮੋ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੧॥

नानक नामे रतिआ नामो पलै पाइ ॥१॥

Naanak naame raŧiâa naamo palai paaī ||1||

O Nanak, imbued with the Naam, he gathers in the Naam. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਪੁਰਖਿ ਜਿ ਮਾਰਿਆ ਭ੍ਰਮਿ ਭ੍ਰਮਿਆ ਘਰੁ ਛੋਡਿ ਗਇਆ ॥

सतिगुर पुरखि जि मारिआ भ्रमि भ्रमिआ घरु छोडि गइआ ॥

Saŧigur purakhi ji maariâa bhrmi bhrmiâa gharu chhodi gaīâa ||

One who is cursed by the True Guru, abandons his home, and wanders around aimlessly.

ਓਸੁ ਪਿਛੈ ਵਜੈ ਫਕੜੀ ਮੁਹੁ ਕਾਲਾ ਆਗੈ ਭਇਆ ॥

ओसु पिछै वजै फकड़ी मुहु काला आगै भइआ ॥

Õsu pichhai vajai phakaɍee muhu kaalaa âagai bhaīâa ||

He is jeered at, and his face is blackened in the world hereafter.

ਓਸੁ ਅਰਲੁ ਬਰਲੁ ਮੁਹਹੁ ਨਿਕਲੈ ਨਿਤ ਝਗੂ ਸੁਟਦਾ ਮੁਆ ॥

ओसु अरलु बरलु मुहहु निकलै नित झगू सुटदा मुआ ॥

Õsu âralu baralu muhahu nikalai niŧ jhagoo sutađaa muâa ||

He babbles incoherently, and foaming at the mouth, he dies.

ਕਿਆ ਹੋਵੈ ਕਿਸੈ ਹੀ ਦੈ ਕੀਤੈ ਜਾਂ ਧੁਰਿ ਕਿਰਤੁ ਓਸ ਦਾ ਏਹੋ ਜੇਹਾ ਪਇਆ ॥

किआ होवै किसै ही दै कीतै जां धुरि किरतु ओस दा एहो जेहा पइआ ॥

Kiâa hovai kisai hee đai keeŧai jaan đhuri kiraŧu õs đaa ēho jehaa paīâa ||

What can anyone do? Such is his destiny, according to his past deeds.

ਜਿਥੈ ਓਹੁ ਜਾਇ ਤਿਥੈ ਓਹੁ ਝੂਠਾ ਕੂੜੁ ਬੋਲੇ ਕਿਸੈ ਨ ਭਾਵੈ ॥

जिथै ओहु जाइ तिथै ओहु झूठा कूड़ु बोले किसै न भावै ॥

Jiŧhai õhu jaaī ŧiŧhai õhu jhoothaa kooɍu bole kisai na bhaavai ||

Wherever he goes, he is a liar, and by telling lies, he not liked by anyone.

ਵੇਖਹੁ ਭਾਈ ਵਡਿਆਈ ਹਰਿ ਸੰਤਹੁ ਸੁਆਮੀ ਅਪੁਨੇ ਕੀ ਜੈਸਾ ਕੋਈ ਕਰੈ ਤੈਸਾ ਕੋਈ ਪਾਵੈ ॥

वेखहु भाई वडिआई हरि संतहु सुआमी अपुने की जैसा कोई करै तैसा कोई पावै ॥

Vekhahu bhaaëe vadiâaëe hari sanŧŧahu suâamee âpune kee jaisaa koëe karai ŧaisaa koëe paavai ||

O Siblings of Destiny, behold this, the glorious greatness of our Lord and Master, O Saints; as one behaves, so does he receive.

ਏਹੁ ਬ੍ਰਹਮ ਬੀਚਾਰੁ ਹੋਵੈ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਅਗੋ ਦੇ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਵੈ ॥੨॥

एहु ब्रहम बीचारु होवै दरि साचै अगो दे जनु नानकु आखि सुणावै ॥२॥

Ēhu brham beechaaru hovai đari saachai âgo đe janu naanaku âakhi suñaavai ||2||

This shall be God's determination in His True Court; servant Nanak predicts and proclaims this. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਗੁਰਿ ਸਚੈ ਬਧਾ ਥੇਹੁ ਰਖਵਾਲੇ ਗੁਰਿ ਦਿਤੇ ॥

गुरि सचै बधा थेहु रखवाले गुरि दिते ॥

Guri sachai bađhaa ŧhehu rakhavaale guri điŧe ||

The True Guru has established the village; the Guru has appointed its guards and protectors.

ਪੂਰਨ ਹੋਈ ਆਸ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਮਨ ਰਤੇ ॥

पूरन होई आस गुर चरणी मन रते ॥

Pooran hoëe âas gur charañee man raŧe ||

My hopes are fulfilled, and my mind is imbued with the love of the Guru's Feet.

ਗੁਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾਲਿ ਬੇਅੰਤਿ ਅਵਗੁਣ ਸਭਿ ਹਤੇ ॥

गुरि क्रिपालि बेअंति अवगुण सभि हते ॥

Guri kripaali beânŧŧi âvaguñ sabhi haŧe ||

The Guru is infinitely merciful; He has erased all my sins.

ਗੁਰਿ ਅਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ਅਪਣੇ ਕਰਿ ਲਿਤੇ ॥

गुरि अपणी किरपा धारि अपणे करि लिते ॥

Guri âpañee kirapaa đhaari âpañe kari liŧe ||

The Guru has showered me with His Mercy, and He has made me His own.

ਨਾਨਕ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰ ਜਿਸੁ ਗੁਰ ਕੇ ਗੁਣ ਇਤੇ ॥੨੭॥

नानक सद बलिहार जिसु गुर के गुण इते ॥२७॥

Naanak sađ balihaar jisu gur ke guñ īŧe ||27||

Nanak is forever a sacrifice to the Guru, who has countless virtues. ||27||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਤਾ ਕੀ ਰਜਾਇ ਲੇਖਿਆ ਪਾਇ ਅਬ ਕਿਆ ਕੀਜੈ ਪਾਂਡੇ ॥

ता की रजाइ लेखिआ पाइ अब किआ कीजै पांडे ॥

Ŧaa kee rajaaī lekhiâa paaī âb kiâa keejai paande ||

By His Command, we receive our pre-ordained rewards; so what can we do now, O Pandit?

ਹੁਕਮੁ ਹੋਆ ਹਾਸਲੁ ਤਦੇ ਹੋਇ ਨਿਬੜਿਆ ਹੰਢਹਿ ਜੀਅ ਕਮਾਂਦੇ ॥੧॥

हुकमु होआ हासलु तदे होइ निबड़िआ हंढहि जीअ कमांदे ॥१॥

Hukamu hoâa haasalu ŧađe hoī nibaɍiâa handdhahi jeeâ kamaanđe ||1||

When His Command is received, then it is decided; all beings move and act accordingly. ||1||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਨਕਿ ਨਥ ਖਸਮ ਹਥ ਕਿਰਤੁ ਧਕੇ ਦੇ ॥

नकि नथ खसम हथ किरतु धके दे ॥

Naki naŧh khasam haŧh kiraŧu đhake đe ||

The string through the nose is in the hands of the Lord Master; one's own actions drive him on.

ਜਹਾ ਦਾਣੇ ਤਹਾਂ ਖਾਣੇ ਨਾਨਕਾ ਸਚੁ ਹੇ ॥੨॥

जहा दाणे तहां खाणे नानका सचु हे ॥२॥

Jahaa đaañe ŧahaan khaañe naanakaa sachu he ||2||

Wherever his food is, there he eats it; O Nanak, this is the Truth. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਭੇ ਗਲਾ ਆਪਿ ਥਾਟਿ ਬਹਾਲੀਓਨੁ ॥

सभे गला आपि थाटि बहालीओनु ॥

Sabhe galaa âapi ŧhaati bahaaleeõnu ||

The Lord Himself puts everything in its proper place.

ਆਪੇ ਰਚਨੁ ਰਚਾਇ ਆਪੇ ਹੀ ਘਾਲਿਓਨੁ ॥

आपे रचनु रचाइ आपे ही घालिओनु ॥

Âape rachanu rachaaī âape hee ghaaliõnu ||

He Himself created the creation, and He Himself destroys it.

ਆਪੇ ਜੰਤ ਉਪਾਇ ਆਪਿ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਿਓਨੁ ॥

आपे जंत उपाइ आपि प्रतिपालिओनु ॥

Âape janŧŧ ūpaaī âapi prŧipaaliõnu ||

He Himself fashions His creatures, and He Himself nourishes them.

ਦਾਸ ਰਖੇ ਕੰਠਿ ਲਾਇ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿਓਨੁ ॥

दास रखे कंठि लाइ नदरि निहालिओनु ॥

Đaas rakhe kantthi laaī nađari nihaaliõnu ||

He hugs His slaves close in His embrace, and blesses them with His Glance of Grace.

ਨਾਨਕ ਭਗਤਾ ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਭਾਉ ਦੂਜਾ ਜਾਲਿਓਨੁ ॥੨੮॥

नानक भगता सदा अनंदु भाउ दूजा जालिओनु ॥२८॥

Naanak bhagaŧaa sađaa ânanđđu bhaaū đoojaa jaaliõnu ||28||

O Nanak, His devotees are forever in bliss; they have burnt away the love of duality. ||28||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਏ ਮਨ ਹਰਿ ਜੀ ਧਿਆਇ ਤੂ ਇਕ ਮਨਿ ਇਕ ਚਿਤਿ ਭਾਇ ॥

ए मन हरि जी धिआइ तू इक मनि इक चिति भाइ ॥

Ē man hari jee đhiâaī ŧoo īk mani īk chiŧi bhaaī ||

O mind, meditate on the Dear Lord, with single-minded conscious concentration.

ਹਰਿ ਕੀਆ ਸਦਾ ਸਦਾ ਵਡਿਆਈਆ ਦੇਇ ਨ ਪਛੋਤਾਇ ॥

हरि कीआ सदा सदा वडिआईआ देइ न पछोताइ ॥

Hari keeâa sađaa sađaa vadiâaëeâa đeī na pachhoŧaaī ||

The glorious greatness of the Lord shall last forever and ever; He never regrets what He gives.

ਹਉ ਹਰਿ ਕੈ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਇ ॥

हउ हरि कै सद बलिहारणै जितु सेविऐ सुखु पाइ ॥

Haū hari kai sađ balihaarañai jiŧu seviâi sukhu paaī ||

I am forever a sacrifice to the Lord; serving Him, peace is obtained.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥੧॥

नानक गुरमुखि मिलि रहै हउमै सबदि जलाइ ॥१॥

Naanak guramukhi mili rahai haūmai sabađi jalaaī ||1||

O Nanak, the Gurmukh remains merged with the Lord; he burns away his ego through the Word of the Shabad. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਆਪੇ ਸੇਵਾ ਲਾਇਅਨੁ ਆਪੇ ਬਖਸ ਕਰੇਇ ॥

आपे सेवा लाइअनु आपे बखस करेइ ॥

Âape sevaa laaīânu âape bakhas kareī ||

He Himself enjoins us to serve Him, and He Himself blesses us with forgiveness.

ਸਭਨਾ ਕਾ ਮਾ ਪਿਉ ਆਪਿ ਹੈ ਆਪੇ ਸਾਰ ਕਰੇਇ ॥

सभना का मा पिउ आपि है आपे सार करेइ ॥

Sabhanaa kaa maa piū âapi hai âape saar kareī ||

He Himself is the father and mother of all; He Himself cares for us.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਨਿ ਤਿਨ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸੁ ਹੈ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਸੋਭਾ ਹੋਇ ॥੨॥

नानक नामु धिआइनि तिन निज घरि वासु है जुगु जुगु सोभा होइ ॥२॥

Naanak naamu đhiâaīni ŧin nij ghari vaasu hai jugu jugu sobhaa hoī ||2||

O Nanak, those who meditate on the Naam, the Name of the Lord, abide in the home of their inner being; they are honored throughout the ages. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੂ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ਹਹਿ ਕਰਤੇ ਮੈ ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥

तू करण कारण समरथु हहि करते मै तुझ बिनु अवरु न कोई ॥

Ŧoo karañ kaarañ samaraŧhu hahi karaŧe mai ŧujh binu âvaru na koëe ||

You are the Creator, all-powerful, able to do anything. Without You, there is no other at all.

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਸਿਸਟਿ ਸਿਰਜੀਆ ਆਪੇ ਫੁਨਿ ਗੋਈ ॥

तुधु आपे सिसटि सिरजीआ आपे फुनि गोई ॥

Ŧuđhu âape sisati sirajeeâa âape phuni goëe ||

You Yourself created the world, and You Yourself shall destroy it in the end.

ਸਭੁ ਇਕੋ ਸਬਦੁ ਵਰਤਦਾ ਜੋ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਈ ॥

सभु इको सबदु वरतदा जो करे सु होई ॥

Sabhu īko sabađu varaŧađaa jo kare su hoëe ||

The Word of Your Shabad alone is pervading everywhere; whatever You do, comes to pass.

ਵਡਿਆਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਇ ਪ੍ਰਭੁ ਹਰਿ ਪਾਵੈ ਸੋਈ ॥

वडिआई गुरमुखि देइ प्रभु हरि पावै सोई ॥

Vadiâaëe guramukhi đeī prbhu hari paavai soëe ||

God blesses the Gurmukh with glorious greatness, and then, he finds the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਨਕ ਆਰਾਧਿਆ ਸਭਿ ਆਖਹੁ ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਗੁਰੁ ਸੋਈ ॥੨੯॥੧॥ ਸੁਧੁ

गुरमुखि नानक आराधिआ सभि आखहु धंनु धंनु धंनु गुरु सोई ॥२९॥१॥ सुधु

Guramukhi naanak âaraađhiâa sabhi âakhahu đhannu đhannu đhannu guru soëe ||29||1|| suđhu

As Gurmukh, Nanak worships and adores the Lord; let everyone proclaim, ""Blessed, blessed, blessed is He, the Guru!"" ||29||1|| Sudh ||


ਰਾਗੁ ਸੋਰਠਿ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਕਬੀਰ ਜੀ ਕੀ ਘਰੁ ੧

रागु सोरठि बाणी भगत कबीर जी की घरु १

Raagu sorathi baañee bhagaŧ kabeer jee kee gharu 1

Raag Sorat'h, The Word Of Devotee Kabeer Jee, First House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਬੁਤ ਪੂਜਿ ਪੂਜਿ ਹਿੰਦੂ ਮੂਏ ਤੁਰਕ ਮੂਏ ਸਿਰੁ ਨਾਈ ॥

बुत पूजि पूजि हिंदू मूए तुरक मूए सिरु नाई ॥

Buŧ pooji pooji hinđđoo mooē ŧurak mooē siru naaëe ||

Worshipping their idols, the Hindus die; the Muslims die bowing their heads.

ਓਇ ਲੇ ਜਾਰੇ ਓਇ ਲੇ ਗਾਡੇ ਤੇਰੀ ਗਤਿ ਦੁਹੂ ਨ ਪਾਈ ॥੧॥

ओइ ले जारे ओइ ले गाडे तेरी गति दुहू न पाई ॥१॥

Õī le jaare õī le gaade ŧeree gaŧi đuhoo na paaëe ||1||

The Hindus cremate their dead, while the Muslims bury theirs; neither finds Your true state, Lord. ||1||


ਮਨ ਰੇ ਸੰਸਾਰੁ ਅੰਧ ਗਹੇਰਾ ॥

मन रे संसारु अंध गहेरा ॥

Man re sanssaaru ânđđh gaheraa ||

O mind, the world is a deep, dark pit.

ਚਹੁ ਦਿਸ ਪਸਰਿਓ ਹੈ ਜਮ ਜੇਵਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

चहु दिस पसरिओ है जम जेवरा ॥१॥ रहाउ ॥

Chahu đis pasariõ hai jam jevaraa ||1|| rahaaū ||

On all four sides, Death has spread his net. ||1|| Pause ||


ਕਬਿਤ ਪੜੇ ਪੜਿ ਕਬਿਤਾ ਮੂਏ ਕਪੜ ਕੇਦਾਰੈ ਜਾਈ ॥

कबित पड़े पड़ि कबिता मूए कपड़ केदारै जाई ॥

Kabiŧ paɍe paɍi kabiŧaa mooē kapaɍ keđaarai jaaëe ||

Reciting their poems, the poets die; the mystical ascetics die while journeying to Kaydaar Naat'h.

ਜਟਾ ਧਾਰਿ ਧਾਰਿ ਜੋਗੀ ਮੂਏ ਤੇਰੀ ਗਤਿ ਇਨਹਿ ਨ ਪਾਈ ॥੨॥

जटा धारि धारि जोगी मूए तेरी गति इनहि न पाई ॥२॥

Jataa đhaari đhaari jogee mooē ŧeree gaŧi īnahi na paaëe ||2||

The Yogis die, with their matted hair, but even they do not find Your state, Lord. ||2||


ਦਰਬੁ ਸੰਚਿ ਸੰਚਿ ਰਾਜੇ ਮੂਏ ਗਡਿ ਲੇ ਕੰਚਨ ਭਾਰੀ ॥

दरबु संचि संचि राजे मूए गडि ले कंचन भारी ॥

Đarabu sancchi sancchi raaje mooē gadi le kancchan bhaaree ||

The kings die, gathering and hoarding their money, burying great quantities of gold.

ਬੇਦ ਪੜੇ ਪੜਿ ਪੰਡਿਤ ਮੂਏ ਰੂਪੁ ਦੇਖਿ ਦੇਖਿ ਨਾਰੀ ॥੩॥

बेद पड़े पड़ि पंडित मूए रूपु देखि देखि नारी ॥३॥

Beđ paɍe paɍi panddiŧ mooē roopu đekhi đekhi naaree ||3||

The Pandits die, reading and reciting the Vedas; women die, gazing at their own beauty. ||3||


ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਸਭੈ ਬਿਗੂਤੇ ਦੇਖਹੁ ਨਿਰਖਿ ਸਰੀਰਾ ॥

राम नाम बिनु सभै बिगूते देखहु निरखि सरीरा ॥

Raam naam binu sabhai bigooŧe đekhahu nirakhi sareeraa ||

Without the Lord's Name, all come to ruin; behold, and know this, O body.

ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਕਿਨਿ ਗਤਿ ਪਾਈ ਕਹਿ ਉਪਦੇਸੁ ਕਬੀਰਾ ॥੪॥੧॥

हरि के नाम बिनु किनि गति पाई कहि उपदेसु कबीरा ॥४॥१॥

Hari ke naam binu kini gaŧi paaëe kahi ūpađesu kabeeraa ||4||1||

Without the Name of the Lord, who can find salvation? Kabeer speaks the Teachings. ||4||1||


ਜਬ ਜਰੀਐ ਤਬ ਹੋਇ ਭਸਮ ਤਨੁ ਰਹੈ ਕਿਰਮ ਦਲ ਖਾਈ ॥

जब जरीऐ तब होइ भसम तनु रहै किरम दल खाई ॥

Jab jareeâi ŧab hoī bhasam ŧanu rahai kiram đal khaaëe ||

When the body is burnt, it turns to ashes; if it is not cremated, then it is eaten by armies of worms.

ਕਾਚੀ ਗਾਗਰਿ ਨੀਰੁ ਪਰਤੁ ਹੈ ਇਆ ਤਨ ਕੀ ਇਹੈ ਬਡਾਈ ॥੧॥

काची गागरि नीरु परतु है इआ तन की इहै बडाई ॥१॥

Kaachee gaagari neeru paraŧu hai īâa ŧan kee īhai badaaëe ||1||

The unbaked clay pitcher dissolves, when water is poured into it; this is also the nature of the body. ||1||


ਕਾਹੇ ਭਈਆ ਫਿਰਤੌ ਫੂਲਿਆ ਫੂਲਿਆ ॥

काहे भईआ फिरतौ फूलिआ फूलिआ ॥

Kaahe bhaëeâa phiraŧau phooliâa phooliâa ||

Why, O Siblings of Destiny, do you strut around, all puffed up with pride?

ਜਬ ਦਸ ਮਾਸ ਉਰਧ ਮੁਖ ਰਹਤਾ ਸੋ ਦਿਨੁ ਕੈਸੇ ਭੂਲਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

जब दस मास उरध मुख रहता सो दिनु कैसे भूलिआ ॥१॥ रहाउ ॥

Jab đas maas ūrađh mukh rahaŧaa so đinu kaise bhooliâa ||1|| rahaaū ||

Have you forgotten those days, when you were hanging, face down, for ten months? ||1|| Pause ||



200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates