Pt 7, Raag Maru Bani Quotes Shabad,
ਰਾਗ ਮਾਰੂ - ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
राग मारू - बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਤਿਸੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁ ਕਮਾਈ ਹੇ ॥੨॥

गुरमुखि गिआनु तिसु सभु किछु सूझै अगिआनी अंधु कमाई हे ॥२॥

Guramukhi giâanu ŧisu sabhu kichhu soojhai âgiâanee ânđđhu kamaaëe he ||2||

The Gurmukh attains spiritual wisdom, and understands everything. The ignorant ones act blindly. ||2||


ਮਨਮੁਖ ਸਹਸਾ ਬੂਝ ਨ ਪਾਈ ॥

मनमुख सहसा बूझ न पाई ॥

Manamukh sahasaa boojh na paaëe ||

The self-willed manmukh is cynical; he doesn't understand.

ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਜਨਮੁ ਗਵਾਈ ॥

मरि मरि जमै जनमु गवाई ॥

Mari mari jammai janamu gavaaëe ||

He dies and dies again, only to be reborn, and loses his life uselessly again.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਹਜੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੩॥

गुरमुखि नामि रते सुखु पाइआ सहजे साचि समाई हे ॥३॥

Guramukhi naami raŧe sukhu paaīâa sahaje saachi samaaëe he ||3||

The Gurmukh is imbued with the Naam, the Name of the Lord; he find peace, and is intuitively immersed in the True Lord. ||3||


ਧੰਧੈ ਧਾਵਤ ਮਨੁ ਭਇਆ ਮਨੂਰਾ ॥

धंधै धावत मनु भइआ मनूरा ॥

Đhanđđhai đhaavaŧ manu bhaīâa manooraa ||

Chasing after worldly affairs, the mind has become corroded and rusty.

ਫਿਰਿ ਹੋਵੈ ਕੰਚਨੁ ਭੇਟੈ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ॥

फिरि होवै कंचनु भेटै गुरु पूरा ॥

Phiri hovai kancchanu bhetai guru pooraa ||

But meeting with the Perfect Guru, it is transmuted into gold once again.

ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਲਏ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਈ ਹੇ ॥੪॥

आपे बखसि लए सुखु पाए पूरै सबदि मिलाई हे ॥४॥

Âape bakhasi laē sukhu paaē poorai sabađi milaaëe he ||4||

When the Lord Himself grants forgiveness, then peace is obtained; through the Perfect Word of the Shabad, one is united with Him. ||4||


ਦੁਰਮਤਿ ਝੂਠੀ ਬੁਰੀ ਬੁਰਿਆਰਿ ॥

दुरमति झूठी बुरी बुरिआरि ॥

Đuramaŧi jhoothee buree buriâari ||

The false and evil-minded are the most wicked of the wicked.

ਅਉਗਣਿਆਰੀ ਅਉਗਣਿਆਰਿ ॥

अउगणिआरी अउगणिआरि ॥

Âūgañiâaree âūgañiâari ||

They are the most unworthy of the unworthy.

ਕਚੀ ਮਤਿ ਫੀਕਾ ਮੁਖਿ ਬੋਲੈ ਦੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਈ ਹੇ ॥੫॥

कची मति फीका मुखि बोलै दुरमति नामु न पाई हे ॥५॥

Kachee maŧi pheekaa mukhi bolai đuramaŧi naamu na paaëe he ||5||

With false intellect, and insipid words of mouth, evil-minded, they do not obtain the Naam. ||5||


ਅਉਗਣਿਆਰੀ ਕੰਤ ਨ ਭਾਵੈ ॥

अउगणिआरी कंत न भावै ॥

Âūgañiâaree kanŧŧ na bhaavai ||

The unworthy soul-bride is not pleasing to her Husband Lord.

ਮਨ ਕੀ ਜੂਠੀ ਜੂਠੁ ਕਮਾਵੈ ॥

मन की जूठी जूठु कमावै ॥

Man kee joothee joothu kamaavai ||

False-minded, her actions are false.

ਪਿਰ ਕਾ ਸਾਉ ਨ ਜਾਣੈ ਮੂਰਖਿ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਬੂਝ ਨ ਪਾਈ ਹੇ ॥੬॥

पिर का साउ न जाणै मूरखि बिनु गुर बूझ न पाई हे ॥६॥

Pir kaa saaū na jaañai moorakhi binu gur boojh na paaëe he ||6||

The foolish person does not know the excellence of her Husband Lord. Without the Guru, she does not understand at all. ||6||


ਦੁਰਮਤਿ ਖੋਟੀ ਖੋਟੁ ਕਮਾਵੈ ॥

दुरमति खोटी खोटु कमावै ॥

Đuramaŧi khotee khotu kamaavai ||

The evil-minded, wicked soul-bride practices wickedness.

ਸੀਗਾਰੁ ਕਰੇ ਪਿਰ ਖਸਮ ਨ ਭਾਵੈ ॥

सीगारु करे पिर खसम न भावै ॥

Seegaaru kare pir khasam na bhaavai ||

She decorates herself, but her Husband Lord is not pleased.

ਗੁਣਵੰਤੀ ਸਦਾ ਪਿਰੁ ਰਾਵੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ਹੇ ॥੭॥

गुणवंती सदा पिरु रावै सतिगुरि मेलि मिलाई हे ॥७॥

Guñavanŧŧee sađaa piru raavai saŧiguri meli milaaëe he ||7||

The virtuous soul-bride enjoys and ravishes her Husband Lord forever; the True Guru unites her in His Union. ||7||


ਆਪੇ ਹੁਕਮੁ ਕਰੇ ਸਭੁ ਵੇਖੈ ॥

आपे हुकमु करे सभु वेखै ॥

Âape hukamu kare sabhu vekhai ||

God Himself issues the Hukam of His Command, and beholds all.

ਇਕਨਾ ਬਖਸਿ ਲਏ ਧੁਰਿ ਲੇਖੈ ॥

इकना बखसि लए धुरि लेखै ॥

Īkanaa bakhasi laē đhuri lekhai ||

Some are forgiven, according to their pre-ordained destiny.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ਹੇ ॥੮॥

अनदिनु नामि रते सचु पाइआ आपे मेलि मिलाई हे ॥८॥

Ânađinu naami raŧe sachu paaīâa âape meli milaaëe he ||8||

Night and day, they are imbued with the Naam, and they find the True Lord. He Himself unites them in His Union. ||8||


ਹਉਮੈ ਧਾਤੁ ਮੋਹ ਰਸਿ ਲਾਈ ॥

हउमै धातु मोह रसि लाई ॥

Haūmai đhaaŧu moh rasi laaëe ||

Egotism attaches them to the juice of emotional attachment, and makes them run around.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਿਵ ਸਾਚੀ ਸਹਜਿ ਸਮਾਈ ॥

गुरमुखि लिव साची सहजि समाई ॥

Guramukhi liv saachee sahaji samaaëe ||

The Gurmukh is intuitively immersed in the True Love of the Lord.

ਆਪੇ ਮੇਲੈ ਆਪੇ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਬੂਝ ਨ ਪਾਈ ਹੇ ॥੯॥

आपे मेलै आपे करि वेखै बिनु सतिगुर बूझ न पाई हे ॥९॥

Âape melai âape kari vekhai binu saŧigur boojh na paaëe he ||9||

He Himself unites, He Himself acts, and beholds. Without the True Guru, understanding is not obtained. ||9||


ਇਕਿ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ਸਦਾ ਜਨ ਜਾਗੇ ॥

इकि सबदु वीचारि सदा जन जागे ॥

Īki sabađu veechaari sađaa jan jaage ||

Some contemplate the Word of the Shabad; these humble beings remain always awake and aware.

ਇਕਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਸੋਇ ਰਹੇ ਅਭਾਗੇ ॥

इकि माइआ मोहि सोइ रहे अभागे ॥

Īki maaīâa mohi soī rahe âbhaage ||

Some are attached to the love of Maya; these unfortunate ones remain asleep.

ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਆਪੇ ਹੋਰੁ ਕਰਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਈ ਹੇ ॥੧੦॥

आपे करे कराए आपे होरु करणा किछू न जाई हे ॥१०॥

Âape kare karaaē âape horu karañaa kichhoo na jaaëe he ||10||

He Himself acts, and inspires all to act; no one else can do anything. ||10||


ਕਾਲੁ ਮਾਰਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੇ ॥

कालु मारि गुर सबदि निवारे ॥

Kaalu maari gur sabađi nivaare ||

Through the Word of the Guru's Shabad, death is conquered and killed.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਰਖੈ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥

हरि का नामु रखै उर धारे ॥

Hari kaa naamu rakhai ūr đhaare ||

Keep the Name of the Lord enshrined within your heart.

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੧੧॥

सतिगुर सेवा ते सुखु पाइआ हरि कै नामि समाई हे ॥११॥

Saŧigur sevaa ŧe sukhu paaīâa hari kai naami samaaëe he ||11||

Serving the True Guru, peace is obtained, and one merges in the Name of the Lord. ||11||


ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਫਿਰੈ ਦੇਵਾਨੀ ॥

दूजै भाइ फिरै देवानी ॥

Đoojai bhaaī phirai đevaanee ||

In the love of duality, the world wanders around insane.

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਦੁਖ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨੀ ॥

माइआ मोहि दुख माहि समानी ॥

Maaīâa mohi đukh maahi samaanee ||

Immersed in love and attachment to Maya, it suffers in pain.

ਬਹੁਤੇ ਭੇਖ ਕਰੈ ਨਹ ਪਾਏ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਈ ਹੇ ॥੧੨॥

बहुते भेख करै नह पाए बिनु सतिगुर सुखु न पाई हे ॥१२॥

Bahuŧe bhekh karai nah paaē binu saŧigur sukhu na paaëe he ||12||

Wearing all sorts of religious robes, He is not obtained. Without the True Guru, peace is not found. ||12||


ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਜਾ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥

किस नो कहीऐ जा आपि कराए ॥

Kis no kaheeâi jaa âapi karaaē ||

Who is to blame, when He Himself does everything?

ਜਿਤੁ ਭਾਵੈ ਤਿਤੁ ਰਾਹਿ ਚਲਾਏ ॥

जितु भावै तितु राहि चलाए ॥

Jiŧu bhaavai ŧiŧu raahi chalaaē ||

As He wills, so is the path we take.

ਆਪੇ ਮਿਹਰਵਾਨੁ ਸੁਖਦਾਤਾ ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਈ ਹੇ ॥੧੩॥

आपे मिहरवानु सुखदाता जिउ भावै तिवै चलाई हे ॥१३॥

Âape miharavaanu sukhađaaŧaa jiū bhaavai ŧivai chalaaëe he ||13||

He Himself is the Merciful Giver of peace; as He wills, so do we follow. ||13||


ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਭੁਗਤਾ ॥

आपे करता आपे भुगता ॥

Âape karaŧaa âape bhugaŧaa ||

He Himself is the Creator, and He Himself is the Enjoyer.

ਆਪੇ ਸੰਜਮੁ ਆਪੇ ਜੁਗਤਾ ॥

आपे संजमु आपे जुगता ॥

Âape sanjjamu âape jugaŧaa ||

He Himself is detached, and He Himself is attached.

ਆਪੇ ਨਿਰਮਲੁ ਮਿਹਰਵਾਨੁ ਮਧੁਸੂਦਨੁ ਜਿਸ ਦਾ ਹੁਕਮੁ ਨ ਮੇਟਿਆ ਜਾਈ ਹੇ ॥੧੪॥

आपे निरमलु मिहरवानु मधुसूदनु जिस दा हुकमु न मेटिआ जाई हे ॥१४॥

Âape niramalu miharavaanu mađhusoođanu jis đaa hukamu na metiâa jaaëe he ||14||

He Himself is immaculate, compassionate, the lover of nectar; the Hukam of His Command cannot be erased. ||14||


ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿਨੀ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ॥

से वडभागी जिनी एको जाता ॥

Se vadabhaagee jinee ēko jaaŧaa ||

Those who know the One Lord are very fortunate.

ਘਟਿ ਘਟਿ ਵਸਿ ਰਹਿਆ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ॥

घटि घटि वसि रहिआ जगजीवनु दाता ॥

Ghati ghati vasi rahiâa jagajeevanu đaaŧaa ||

He dwells in each and every heart, the Great Giver, the Life of the world.

ਇਕ ਥੈ ਗੁਪਤੁ ਪਰਗਟੁ ਹੈ ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭ੍ਰਮੁ ਭਉ ਜਾਈ ਹੇ ॥੧੫॥

इक थै गुपतु परगटु है आपे गुरमुखि भ्रमु भउ जाई हे ॥१५॥

Īk ŧhai gupaŧu paragatu hai âape guramukhi bhrmu bhaū jaaëe he ||15||

At the same time, He is both hidden and revealed. For the Gurmukh, doubt and fear are dispelled. ||15||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ॥

गुरमुखि हरि जीउ एको जाता ॥

Guramukhi hari jeeū ēko jaaŧaa ||

The Gurmukh knows the One, the Dear Lord.

ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥

अंतरि नामु सबदि पछाता ॥

Ânŧŧari naamu sabađi pachhaaŧaa ||

Deep within the nucleus of his inner being, is the Naam, the Name of the Lord; he realizes the Word of the Shabad.

ਜਿਸੁ ਤੂ ਦੇਹਿ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਵਡਾਈ ਹੇ ॥੧੬॥੪॥

जिसु तू देहि सोई जनु पाए नानक नामि वडाई हे ॥१६॥४॥

Jisu ŧoo đehi soëe janu paaē naanak naami vadaaëe he ||16||4||

He alone receives it, unto whom You give it. O Nanak, the Naam is glorious greatness. ||16||4||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਸਚੁ ਸਾਲਾਹੀ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੈ ॥

सचु सालाही गहिर ग्मभीरै ॥

Sachu saalaahee gahir gambbheerai ||

I praise the true, profound and unfathomable Lord.

ਸਭੁ ਜਗੁ ਹੈ ਤਿਸ ਹੀ ਕੈ ਚੀਰੈ ॥

सभु जगु है तिस ही कै चीरै ॥

Sabhu jagu hai ŧis hee kai cheerai ||

All the world is in His power.

ਸਭਿ ਘਟ ਭੋਗਵੈ ਸਦਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਆਪੇ ਸੂਖ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧॥

सभि घट भोगवै सदा दिनु राती आपे सूख निवासी हे ॥१॥

Sabhi ghat bhogavai sađaa đinu raaŧee âape sookh nivaasee he ||1||

He enjoys all hearts forever, day and night; He Himself dwells in peace. ||1||


ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੀ ਨਾਈ ॥

सचा साहिबु सची नाई ॥

Sachaa saahibu sachee naaëe ||

True is the Lord and Master, and True is His Name.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥

गुर परसादी मंनि वसाई ॥

Gur parasaađee manni vasaaëe ||

By Guru's Grace, I enshrine Him in my mind.

ਆਪੇ ਆਇ ਵਸਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਤੂਟੀ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸੀ ਹੇ ॥੨॥

आपे आइ वसिआ घट अंतरि तूटी जम की फासी हे ॥२॥

Âape âaī vasiâa ghat ânŧŧari ŧootee jam kee phaasee he ||2||

He Himself has come to dwell deep within the nucleus of my heart; the noose of death has been snapped. ||2||


ਕਿਸੁ ਸੇਵੀ ਤੈ ਕਿਸੁ ਸਾਲਾਹੀ ॥

किसु सेवी तै किसु सालाही ॥

Kisu sevee ŧai kisu saalaahee ||

Whom should I serve, and whom should I praise?

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੀ ਸਬਦਿ ਸਾਲਾਹੀ ॥

सतिगुरु सेवी सबदि सालाही ॥

Saŧiguru sevee sabađi saalaahee ||

I serve the True Guru, and praise the Word of the Shabad.

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਮਤਿ ਊਤਮ ਅੰਤਰਿ ਕਮਲੁ ਪ੍ਰਗਾਸੀ ਹੇ ॥੩॥

सचै सबदि सदा मति ऊतम अंतरि कमलु प्रगासी हे ॥३॥

Sachai sabađi sađaa maŧi ǖŧam ânŧŧari kamalu prgaasee he ||3||

Through the True Shabad, the intellect is exalted and ennobled forever, and the lotus deep within blossoms forth. ||3||


ਦੇਹੀ ਕਾਚੀ ਕਾਗਦ ਮਿਕਦਾਰਾ ॥

देही काची कागद मिकदारा ॥

Đehee kaachee kaagađ mikađaaraa ||

The body is frail and perishable, like paper.

ਬੂੰਦ ਪਵੈ ਬਿਨਸੈ ਢਹਤ ਨ ਲਾਗੈ ਬਾਰਾ ॥

बूंद पवै बिनसै ढहत न लागै बारा ॥

Boonđđ pavai binasai dhahaŧ na laagai baaraa ||

When the drop of water falls upon it, it crumbles and dissolves instantaneously.

ਕੰਚਨ ਕਾਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਜਿਸੁ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੪॥

कंचन काइआ गुरमुखि बूझै जिसु अंतरि नामु निवासी हे ॥४॥

Kancchan kaaīâa guramukhi boojhai jisu ânŧŧari naamu nivaasee he ||4||

But the body of the Gurmukh, who understands, is like gold; the Naam, the Name of the Lord, dwells deep within. ||4||


ਸਚਾ ਚਉਕਾ ਸੁਰਤਿ ਕੀ ਕਾਰਾ ॥

सचा चउका सुरति की कारा ॥

Sachaa chaūkaa suraŧi kee kaaraa ||

Pure is that kitchen, which is enclosed by spiritual awareness.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਭੋਜਨੁ ਸਚੁ ਆਧਾਰਾ ॥

हरि नामु भोजनु सचु आधारा ॥

Hari naamu bhojanu sachu âađhaaraa ||

The Lord's Name is my food, and Truth is my support.

ਸਦਾ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰੁ ਹੈ ਪਾਵਨੁ ਜਿਤੁ ਘਟਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੫॥

सदा त्रिपति पवित्रु है पावनु जितु घटि हरि नामु निवासी हे ॥५॥

Sađaa ŧripaŧi paviŧru hai paavanu jiŧu ghati hari naamu nivaasee he ||5||

Forever satisfied, sanctified and pure is that person, within whose heart the Lord's Name abides. ||5||


ਹਉ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੀ ਜੋ ਸਾਚੈ ਲਾਗੇ ॥

हउ तिन बलिहारी जो साचै लागे ॥

Haū ŧin balihaaree jo saachai laage ||

I am a sacrifice to those who are attached to the Truth.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗੇ ॥

हरि गुण गावहि अनदिनु जागे ॥

Hari guñ gaavahi ânađinu jaage ||

They sing the Glorious Praises of the Lord, and remain awake and aware night and day.

ਸਾਚਾ ਸੂਖੁ ਸਦਾ ਤਿਨ ਅੰਤਰਿ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸਿ ਰਾਸੀ ਹੇ ॥੬॥

साचा सूखु सदा तिन अंतरि रसना हरि रसि रासी हे ॥६॥

Saachaa sookhu sađaa ŧin ânŧŧari rasanaa hari rasi raasee he ||6||

True peace fills them forever, and their tongues savor the sublime essence of the Lord. ||6||


ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਚੇਤਾ ਅਵਰੁ ਨ ਪੂਜਾ ॥

हरि नामु चेता अवरु न पूजा ॥

Hari naamu cheŧaa âvaru na poojaa ||

I remember the Lord's Name, and no other at all.

ਏਕੋ ਸੇਵੀ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ॥

एको सेवी अवरु न दूजा ॥

Ēko sevee âvaru na đoojaa ||

I serve the One Lord, and no other at all.

ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਸਭੁ ਸਚੁ ਦਿਖਾਇਆ ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੭॥

पूरै गुरि सभु सचु दिखाइआ सचै नामि निवासी हे ॥७॥

Poorai guri sabhu sachu đikhaaīâa sachai naami nivaasee he ||7||

The Perfect Guru has revealed the whole Truth to me; I dwell in the True Name. ||7||


ਭ੍ਰਮਿ ਭ੍ਰਮਿ ਜੋਨੀ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਇਆ ॥

भ्रमि भ्रमि जोनी फिरि फिरि आइआ ॥

Bhrmi bhrmi jonee phiri phiri âaīâa ||

Wandering, wandering in reincarnation, again and again, he comes into the world.

ਆਪਿ ਭੂਲਾ ਜਾ ਖਸਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥

आपि भूला जा खसमि भुलाइआ ॥

Âapi bhoolaa jaa khasami bhulaaīâa ||

He is deluded and confused, when the Lord and Master confuses him.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਮਿਲੈ ਤਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਚੀਨੈ ਸਬਦੁ ਅਬਿਨਾਸੀ ਹੇ ॥੮॥

हरि जीउ मिलै ता गुरमुखि बूझै चीनै सबदु अबिनासी हे ॥८॥

Hari jeeū milai ŧaa guramukhi boojhai cheenai sabađu âbinaasee he ||8||

He meets with the Dear Lord, when, as Gurmukh, he understands; he remembers the Shabad, the Word of the immortal, eternal Lord God. ||8||


ਕਾਮਿ ਕ੍ਰੋਧਿ ਭਰੇ ਹਮ ਅਪਰਾਧੀ ॥

कामि क्रोधि भरे हम अपराधी ॥

Kaami krođhi bhare ham âparaađhee ||

I am a sinner, overflowing with sexual desire and anger.

ਕਿਆ ਮੁਹੁ ਲੈ ਬੋਲਹ ਨਾ ਹਮ ਗੁਣ ਨ ਸੇਵਾ ਸਾਧੀ ॥

किआ मुहु लै बोलह ना हम गुण न सेवा साधी ॥

Kiâa muhu lai bolah naa ham guñ na sevaa saađhee ||

With what mouth should I speak? I have no virtue, and I have rendered no service.

ਡੁਬਦੇ ਪਾਥਰ ਮੇਲਿ ਲੈਹੁ ਤੁਮ ਆਪੇ ਸਾਚੁ ਨਾਮੁ ਅਬਿਨਾਸੀ ਹੇ ॥੯॥

डुबदे पाथर मेलि लैहु तुम आपे साचु नामु अबिनासी हे ॥९॥

Dubađe paaŧhar meli laihu ŧum âape saachu naamu âbinaasee he ||9||

I am a sinking stone; please, Lord, unite me with Yourself. Your Name is eternal and imperishable. ||9||


ਨਾ ਕੋਈ ਕਰੇ ਨ ਕਰਣੈ ਜੋਗਾ ॥

ना कोई करे न करणै जोगा ॥

Naa koëe kare na karañai jogaa ||

No one does anything; no one is able to do anything.

ਆਪੇ ਕਰਹਿ ਕਰਾਵਹਿ ਸੁ ਹੋਇਗਾ ॥

आपे करहि करावहि सु होइगा ॥

Âape karahi karaavahi su hoīgaa ||

That alone happens, which the Lord Himself does, and causes to be done.

ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਲੈਹਿ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਸਦ ਹੀ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧੦॥

आपे बखसि लैहि सुखु पाए सद ही नामि निवासी हे ॥१०॥

Âape bakhasi laihi sukhu paaē sađ hee naami nivaasee he ||10||

Those whom He Himself forgives, find peace; they dwell forever in the Naam, the Name of the Lord. ||10||


ਇਹੁ ਤਨੁ ਧਰਤੀ ਸਬਦੁ ਬੀਜਿ ਅਪਾਰਾ ॥

इहु तनु धरती सबदु बीजि अपारा ॥

Īhu ŧanu đharaŧee sabađu beeji âpaaraa ||

This body is the earth, and the infinite Shabad is the seed.

ਹਰਿ ਸਾਚੇ ਸੇਤੀ ਵਣਜੁ ਵਾਪਾਰਾ ॥

हरि साचे सेती वणजु वापारा ॥

Hari saache seŧee vañaju vaapaaraa ||

Deal and trade with the True Name alone.

ਸਚੁ ਧਨੁ ਜੰਮਿਆ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧੧॥

सचु धनु जमिआ तोटि न आवै अंतरि नामु निवासी हे ॥११॥

Sachu đhanu jammiâa ŧoti na âavai ânŧŧari naamu nivaasee he ||11||

The True wealth increases; it is never exhausted, when the Naam dwells deep within. ||11||


ਹਰਿ ਜੀਉ ਅਵਗਣਿਆਰੇ ਨੋ ਗੁਣੁ ਕੀਜੈ ॥

हरि जीउ अवगणिआरे नो गुणु कीजै ॥

Hari jeeū âvagañiâare no guñu keejai ||

O Dear Lord, please bless me, the worthless sinner, with virtue.

ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਲੈਹਿ ਨਾਮੁ ਦੀਜੈ ॥

आपे बखसि लैहि नामु दीजै ॥

Âape bakhasi laihi naamu đeejai ||

Forgive me, and bless me with Your Name.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਪਤਿ ਪਾਏ ਇਕਤੁ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧੨॥

गुरमुखि होवै सो पति पाए इकतु नामि निवासी हे ॥१२॥

Guramukhi hovai so paŧi paaē īkaŧu naami nivaasee he ||12||

One who becomes Gurmukh, is honored; he dwells in the Name of the One Lord alone. ||12||


ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਧਨੁ ਸਮਝ ਨ ਹੋਈ ॥

अंतरि हरि धनु समझ न होई ॥

Ânŧŧari hari đhanu samajh na hoëe ||

The wealth of the Lord is deep within one's inner being, but he does not realize it.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥

गुर परसादी बूझै कोई ॥

Gur parasaađee boojhai koëe ||

By Guru's Grace, one comes to understand.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਧਨੁ ਪਾਏ ਸਦ ਹੀ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧੩॥

गुरमुखि होवै सो धनु पाए सद ही नामि निवासी हे ॥१३॥

Guramukhi hovai so đhanu paaē sađ hee naami nivaasee he ||13||

One who becomes Gurmukh is blessed with this wealth; he lives forever in the Naam. ||13||


ਅਨਲ ਵਾਉ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਈ ॥

अनल वाउ भरमि भुलाई ॥

Ânal vaaū bharami bhulaaëe ||

Fire and wind lead him into delusions of doubt.

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਸੁਧਿ ਨ ਕਾਈ ॥

माइआ मोहि सुधि न काई ॥

Maaīâa mohi suđhi na kaaëe ||

In love and attachment to Maya, he has no understanding at all.

ਮਨਮੁਖ ਅੰਧੇ ਕਿਛੂ ਨ ਸੂਝੈ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ ਪ੍ਰਗਾਸੀ ਹੇ ॥੧੪॥

मनमुख अंधे किछू न सूझै गुरमति नामु प्रगासी हे ॥१४॥

Manamukh ânđđhe kichhoo na soojhai guramaŧi naamu prgaasee he ||14||

The blind, self-willed manmukh sees nothing; through the Guru's Teachings, the Naam is gloriously revealed. ||14||


ਮਨਮੁਖ ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਸੂਤੇ ॥

मनमुख हउमै माइआ सूते ॥

Manamukh haūmai maaīâa sooŧe ||

The manmukhs are asleep in egotism and Maya.

ਅਪਣਾ ਘਰੁ ਨ ਸਮਾਲਹਿ ਅੰਤਿ ਵਿਗੂਤੇ ॥

अपणा घरु न समालहि अंति विगूते ॥

Âpañaa gharu na samaalahi ânŧŧi vigooŧe ||

They do not watch over their own homes, and are ruined in the end.

ਪਰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਹਿ ਬਹੁ ਚਿੰਤਾ ਜਾਲੈ ਦੁਖੇ ਦੁਖਿ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧੫॥

पर निंदा करहि बहु चिंता जालै दुखे दुखि निवासी हे ॥१५॥

Par ninđđaa karahi bahu chinŧŧaa jaalai đukhe đukhi nivaasee he ||15||

They slander others, and burn in great anxiety; they dwell in pain and suffering. ||15||


ਆਪੇ ਕਰਤੈ ਕਾਰ ਕਰਾਈ ॥

आपे करतै कार कराई ॥

Âape karaŧai kaar karaaëe ||

The Creator Himself has created the creation.

ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਇ ਬੁਝਾਈ ॥

आपे गुरमुखि देइ बुझाई ॥

Âape guramukhi đeī bujhaaëe ||

He blesses the Gurmukh with understanding.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧੬॥੫॥

नानक नामि रते मनु निरमलु नामे नामि निवासी हे ॥१६॥५॥

Naanak naami raŧe manu niramalu naame naami nivaasee he ||16||5||

O Nanak, those who are attuned to the Naam - their minds become immaculate; they dwell in the Naam, and only the Naam. ||16||5||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਏਕੋ ਸੇਵੀ ਸਦਾ ਥਿਰੁ ਸਾਚਾ ॥

एको सेवी सदा थिरु साचा ॥

Ēko sevee sađaa ŧhiru saachaa ||

I serve the One Lord, who is eternal, stable and True.

ਦੂਜੈ ਲਾਗਾ ਸਭੁ ਜਗੁ ਕਾਚਾ ॥

दूजै लागा सभु जगु काचा ॥

Đoojai laagaa sabhu jagu kaachaa ||

Attached to duality, the whole world is false.

ਗੁਰਮਤੀ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹੀ ਸਾਚੇ ਹੀ ਸਾਚਿ ਪਤੀਜੈ ਹੇ ॥੧॥

गुरमती सदा सचु सालाही साचे ही साचि पतीजै हे ॥१॥

Guramaŧee sađaa sachu saalaahee saache hee saachi paŧeejai he ||1||

Following the Guru's Teachings, I praise the True Lord forever, pleased with the Truest of the True. ||1||


ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਬਹੁਤੇ ਮੈ ਏਕੁ ਨ ਜਾਤਾ ॥

तेरे गुण बहुते मै एकु न जाता ॥

Ŧere guñ bahuŧe mai ēku na jaaŧaa ||

Your Glorious Virtues are so many, Lord; I do not know even one.

ਆਪੇ ਲਾਇ ਲਏ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ॥

आपे लाइ लए जगजीवनु दाता ॥

Âape laaī laē jagajeevanu đaaŧaa ||

The Life of the world, the Great Giver, attaches us to himself.

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਗੁਰਮਤਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਭੀਜੈ ਹੇ ॥੨॥

आपे बखसे दे वडिआई गुरमति इहु मनु भीजै हे ॥२॥

Âape bakhase đe vadiâaëe guramaŧi īhu manu bheejai he ||2||

He Himself forgives, and bestows glorious greatness. Following the Guru's Teachings, this mind is delighted. ||2||


ਮਾਇਆ ਲਹਰਿ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੀ ॥

माइआ लहरि सबदि निवारी ॥

Maaīâa lahari sabađi nivaaree ||

The Word of the Shabad has subdued the waves of Maya.

ਇਹੁ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹਉਮੈ ਮਾਰੀ ॥

इहु मनु निरमलु हउमै मारी ॥

Īhu manu niramalu haūmai maaree ||

Egotism has been conquered, and this mind has become immaculate.

ਸਹਜੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਰਸਨਾ ਰਾਮੁ ਰਵੀਜੈ ਹੇ ॥੩॥

सहजे गुण गावै रंगि राता रसना रामु रवीजै हे ॥३॥

Sahaje guñ gaavai ranggi raaŧaa rasanaa raamu raveejai he ||3||

I intuitively sing His Glorious Praises, imbued with the Lord's Love. My tongue chants and savors the Lord's Name. ||3||


ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਤ ਵਿਹਾਣੀ ॥

मेरी मेरी करत विहाणी ॥

Meree meree karaŧ vihaañee ||

Crying out, ""Mine, mine!"" he spends his life.

ਮਨਮੁਖਿ ਨ ਬੂਝੈ ਫਿਰੈ ਇਆਣੀ ॥

मनमुखि न बूझै फिरै इआणी ॥

Manamukhi na boojhai phirai īâañee ||

The self-willed manmukh does not understand; he wanders around in ignorance.

ਜਮਕਾਲੁ ਘੜੀ ਮੁਹਤੁ ਨਿਹਾਲੇ ਅਨਦਿਨੁ ਆਰਜਾ ਛੀਜੈ ਹੇ ॥੪॥

जमकालु घड़ी मुहतु निहाले अनदिनु आरजा छीजै हे ॥४॥

Jamakaalu ghaɍee muhaŧu nihaale ânađinu âarajaa chheejai he ||4||

The Messenger of Death watches over him every moment, every instant; night and day, his life is wasting away. ||4||


ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਕਰੈ ਨਹੀ ਬੂਝੈ ॥

अंतरि लोभु करै नही बूझै ॥

Ânŧŧari lobhu karai nahee boojhai ||

He practices greed within, and does not understand.

ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਜਮਕਾਲੁ ਨ ਸੂਝੈ ॥

सिर ऊपरि जमकालु न सूझै ॥

Sir ǖpari jamakaalu na soojhai ||

He does not see the Messenger of Death hovering over his head.

ਐਥੈ ਕਮਾਣਾ ਸੁ ਅਗੈ ਆਇਆ ਅੰਤਕਾਲਿ ਕਿਆ ਕੀਜੈ ਹੇ ॥੫॥

ऐथै कमाणा सु अगै आइआ अंतकालि किआ कीजै हे ॥५॥

Âiŧhai kamaañaa su âgai âaīâa ânŧŧakaali kiâa keejai he ||5||

Whatever one does in this world, will come to face him in the hereafter; what can he do at that very last moment? ||5||


ਜੋ ਸਚਿ ਲਾਗੇ ਤਿਨ ਸਾਚੀ ਸੋਇ ॥

जो सचि लागे तिन साची सोइ ॥

Jo sachi laage ŧin saachee soī ||

Those who are attached to the Truth are true.

ਦੂਜੈ ਲਾਗੇ ਮਨਮੁਖਿ ਰੋਇ ॥

दूजै लागे मनमुखि रोइ ॥

Đoojai laage manamukhi roī ||

The self-willed manmukhs, attached to duality, weep and wail.

ਦੁਹਾ ਸਿਰਿਆ ਕਾ ਖਸਮੁ ਹੈ ਆਪੇ ਆਪੇ ਗੁਣ ਮਹਿ ਭੀਜੈ ਹੇ ॥੬॥

दुहा सिरिआ का खसमु है आपे आपे गुण महि भीजै हे ॥६॥

Đuhaa siriâa kaa khasamu hai âape âape guñ mahi bheejai he ||6||

He is the Lord and Master of both worlds; He Himself delights in virtue. ||6||


ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਜਨੁ ਸੋਹੈ ॥

गुर कै सबदि सदा जनु सोहै ॥

Gur kai sabađi sađaa janu sohai ||

Through the Word of the Guru's Shabad, His humble servant is exalted forever.

ਨਾਮ ਰਸਾਇਣਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਮੋਹੈ ॥

नाम रसाइणि इहु मनु मोहै ॥

Naam rasaaīñi īhu manu mohai ||

This mind is enticed by the Naam, the source of nectar.

ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਮੈਲੁ ਪਤੰਗੁ ਨ ਲਾਗੈ ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਭੀਜੈ ਹੇ ॥੭॥

माइआ मोह मैलु पतंगु न लागै गुरमती हरि नामि भीजै हे ॥७॥

Maaīâa moh mailu paŧanggu na laagai guramaŧee hari naami bheejai he ||7||

It is not stained at all by the dirt of attachment to Maya; through the Guru's Teachings, it is pleased and saturated with the Lord's Name. ||7||


ਸਭਨਾ ਵਿਚਿ ਵਰਤੈ ਇਕੁ ਸੋਈ ॥

सभना विचि वरतै इकु सोई ॥

Sabhanaa vichi varaŧai īku soëe ||

The One Lord is contained within all.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਰਗਟੁ ਹੋਈ ॥

गुर परसादी परगटु होई ॥

Gur parasaađee paragatu hoëe ||

By Guru's Grace, He is revealed.

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਨਾਇ ਸਾਚੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਜੈ ਹੇ ॥੮॥

हउमै मारि सदा सुखु पाइआ नाइ साचै अम्रितु पीजै हे ॥८॥

Haūmai maari sađaa sukhu paaīâa naaī saachai âmmmriŧu peejai he ||8||

One who subdues his ego, finds lasting peace; he drinks in the Ambrosial Nectar of the True Name. ||8||


ਕਿਲਬਿਖ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥

किलबिख दूख निवारणहारा ॥

Kilabikh đookh nivaarañahaaraa ||

God is the Destroyer of sin and pain.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਿਆ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥

गुरमुखि सेविआ सबदि वीचारा ॥

Guramukhi seviâa sabađi veechaaraa ||

The Gurmukh serves Him, and contemplates the Word of the Shabad.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਨੁ ਮਨੁ ਭੀਜੈ ਹੇ ॥੯॥

सभु किछु आपे आपि वरतै गुरमुखि तनु मनु भीजै हे ॥९॥

Sabhu kichhu âape âapi varaŧai guramukhi ŧanu manu bheejai he ||9||

He Himself is pervading everything. The Gurmukh's body and mind are saturated and pleased. ||9||


ਮਾਇਆ ਅਗਨਿ ਜਲੈ ਸੰਸਾਰੇ ॥

माइआ अगनि जलै संसारे ॥

Maaīâa âgani jalai sanssaare ||

The world is burning in the fire of Maya.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਵਾਰੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੇ ॥

गुरमुखि निवारै सबदि वीचारे ॥

Guramukhi nivaarai sabađi veechaare ||

The Gurmukh extinguishes this fire, by contemplating the Shabad.

ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਮੁ ਲੀਜੈ ਹੇ ॥੧੦॥

अंतरि सांति सदा सुखु पाइआ गुरमती नामु लीजै हे ॥१०॥

Ânŧŧari saanŧi sađaa sukhu paaīâa guramaŧee naamu leejai he ||10||

Deep within are peace and tranquility, and lasting peace is obtained. Following the Guru's Teachings, one is blessed with the Naam, the Name of the Lord. ||10||


ਇੰਦ੍ਰ ਇੰਦ੍ਰਾਸਣਿ ਬੈਠੇ ਜਮ ਕਾ ਭਉ ਪਾਵਹਿ ॥

इंद्र इंद्रासणि बैठे जम का भउ पावहि ॥

Īanđđr īanđđraasañi baithe jam kaa bhaū paavahi ||

Even Indra, seated upon his throne, is caught in the fear of death.

ਜਮੁ ਨ ਛੋਡੈ ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਵਹਿ ॥

जमु न छोडै बहु करम कमावहि ॥

Jamu na chhodai bahu karam kamaavahi ||

The Messenger of Death will not spare them, even though they try all sorts of things.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਤਾ ਮੁਕਤਿ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਸਨਾ ਪੀਜੈ ਹੇ ॥੧੧॥

सतिगुरु भेटै ता मुकति पाईऐ हरि हरि रसना पीजै हे ॥११॥

Saŧiguru bhetai ŧaa mukaŧi paaëeâi hari hari rasanaa peejai he ||11||

When one meets with the True Guru, one is liberated, drinking in and savoring the sublime essence of the Lord, Har, Har. ||11||


ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਤਰਿ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥

मनमुखि अंतरि भगति न होई ॥

Manamukhi ânŧŧari bhagaŧi na hoëe ||

There is no devotion within the self-willed manmukh.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਸਾਂਤਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥

गुरमुखि भगति सांति सुखु होई ॥

Guramukhi bhagaŧi saanŧi sukhu hoëe ||

Through devotional worship, the Gurmukh obtains peace and tranquility.

ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਾਵਨ ਸਦਾ ਹੈ ਬਾਣੀ ਗੁਰਮਤਿ ਅੰਤਰੁ ਭੀਜੈ ਹੇ ॥੧੨॥

पवित्र पावन सदा है बाणी गुरमति अंतरु भीजै हे ॥१२॥

Paviŧr paavan sađaa hai baañee guramaŧi ânŧŧaru bheejai he ||12||

Forever pure and sanctified is the Word of the Guru's Bani; following the Guru's Teachings, one's inner being is drenched in it. ||12||


ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਵੀਚਾਰੀ ॥

ब्रहमा बिसनु महेसु वीचारी ॥

Brhamaa bisanu mahesu veechaaree ||

I have considered Brahma, Vishnu and Shiva.

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਬਧਕ ਮੁਕਤਿ ਨਿਰਾਰੀ ॥

त्रै गुण बधक मुकति निरारी ॥

Ŧrai guñ bađhak mukaŧi niraaree ||

They are bound by the three qualities - the three gunas; they are far away from liberation.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਏਕੋ ਹੈ ਜਾਤਾ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਰਵੀਜੈ ਹੇ ॥੧੩॥

गुरमुखि गिआनु एको है जाता अनदिनु नामु रवीजै हे ॥१३॥

Guramukhi giâanu ēko hai jaaŧaa ânađinu naamu raveejai he ||13||

The Gurmukh knows the spiritual wisdom of the One Lord. Night and day, he chants the Naam, the Name of the Lord. ||13||


ਬੇਦ ਪੜਹਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਬੂਝਹਿ ॥

बेद पड़हि हरि नामु न बूझहि ॥

Beđ paɍahi hari naamu na boojhahi ||

He may read the Vedas, but he does not realize the Lord's Name.

ਮਾਇਆ ਕਾਰਣਿ ਪੜਿ ਪੜਿ ਲੂਝਹਿ ॥

माइआ कारणि पड़ि पड़ि लूझहि ॥

Maaīâa kaarañi paɍi paɍi loojhahi ||

For the sake of Maya, he reads and recites and argues.

ਅੰਤਰਿ ਮੈਲੁ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧਾ ਕਿਉ ਕਰਿ ਦੁਤਰੁ ਤਰੀਜੈ ਹੇ ॥੧੪॥

अंतरि मैलु अगिआनी अंधा किउ करि दुतरु तरीजै हे ॥१४॥

Ânŧŧari mailu âgiâanee ânđđhaa kiū kari đuŧaru ŧareejai he ||14||

The ignorant and blind person is filled with filth within. How can he cross over the impassable world-ocean? ||14||


ਬੇਦ ਬਾਦ ਸਭਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣਹਿ ॥

बेद बाद सभि आखि वखाणहि ॥

Beđ baađ sabhi âakhi vakhaañahi ||

He voices all the controversies of the Vedas,

ਨ ਅੰਤਰੁ ਭੀਜੈ ਨ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣਹਿ ॥

न अंतरु भीजै न सबदु पछाणहि ॥

Na ânŧŧaru bheejai na sabađu pachhaañahi ||

But his inner being is not saturated or satisfied, and he does not realize the Word of the Shabad.

ਪੁੰਨੁ ਪਾਪੁ ਸਭੁ ਬੇਦਿ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਜੈ ਹੇ ॥੧੫॥

पुंनु पापु सभु बेदि द्रिड़ाइआ गुरमुखि अम्रितु पीजै हे ॥१५॥

Punnu paapu sabhu beđi đriɍaaīâa guramukhi âmmmriŧu peejai he ||15||

The Vedas tell all about virtue and vice, but only the Gurmukh drinks in the Ambrosial Nectar. ||15||


ਆਪੇ ਸਾਚਾ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥

आपे साचा एको सोई ॥

Âape saachaa ēko soëe ||

The One True Lord is all by Himself.

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥

तिसु बिनु दूजा अवरु न कोई ॥

Ŧisu binu đoojaa âvaru na koëe ||

There is no one else except Him.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਮਨੁ ਸਾਚਾ ਸਚੋ ਸਚੁ ਰਵੀਜੈ ਹੇ ॥੧੬॥੬॥

नानक नामि रते मनु साचा सचो सचु रवीजै हे ॥१६॥६॥

Naanak naami raŧe manu saachaa sacho sachu raveejai he ||16||6||

O Nanak, true is the mind of one who is attuned to the Naam; he speaks Truth, and nothing but Truth. ||16||6||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਸਚੈ ਸਚਾ ਤਖਤੁ ਰਚਾਇਆ ॥

सचै सचा तखतु रचाइआ ॥

Sachai sachaa ŧakhaŧu rachaaīâa ||

The True Lord has established the Throne of Truth.

ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਸਿਆ ਤਿਥੈ ਮੋਹੁ ਨ ਮਾਇਆ ॥

निज घरि वसिआ तिथै मोहु न माइआ ॥

Nij ghari vasiâa ŧiŧhai mohu na maaīâa ||

He dwells in His own home deep within the self, where there is no emotional attachment to Maya.

ਸਦ ਹੀ ਸਾਚੁ ਵਸਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰਣੀ ਸਾਰੀ ਹੇ ॥੧॥

सद ही साचु वसिआ घट अंतरि गुरमुखि करणी सारी हे ॥१॥

Sađ hee saachu vasiâa ghat ânŧŧari guramukhi karañee saaree he ||1||

The True Lord dwells deep within the nucleus of the Gurmukh's heart forever; his actions are excellent. ||1||


ਸਚਾ ਸਉਦਾ ਸਚੁ ਵਾਪਾਰਾ ॥

सचा सउदा सचु वापारा ॥

Sachaa saūđaa sachu vaapaaraa ||

True is his merchandise, and true is his trade.

ਨ ਤਿਥੈ ਭਰਮੁ ਨ ਦੂਜਾ ਪਸਾਰਾ ॥

न तिथै भरमु न दूजा पसारा ॥

Na ŧiŧhai bharamu na đoojaa pasaaraa ||

There is no doubt within him, and no expanse of duality.

ਸਚਾ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਕਦੇ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ ਬੂਝੈ ਕੋ ਵੀਚਾਰੀ ਹੇ ॥੨॥

सचा धनु खटिआ कदे तोटि न आवै बूझै को वीचारी हे ॥२॥

Sachaa đhanu khatiâa kađe ŧoti na âavai boojhai ko veechaaree he ||2||

He has earned the true wealth, which is never exhausted. How few are those who contemplate this, and understand. ||2||


ਸਚੈ ਲਾਏ ਸੇ ਜਨ ਲਾਗੇ ॥

सचै लाए से जन लागे ॥

Sachai laaē se jan laage ||

They alone are attached to the True Name, whom the Lord Himself attaches.

ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਮਸਤਕਿ ਵਡਭਾਗੇ ॥

अंतरि सबदु मसतकि वडभागे ॥

Ânŧŧari sabađu masaŧaki vadabhaage ||

The Word of the Shabad is deep within the nucleus of the self; good fortune is recorded upon their foreheads.

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਵੀਚਾਰੀ ਹੇ ॥੩॥

सचै सबदि सदा गुण गावहि सबदि रते वीचारी हे ॥३॥

Sachai sabađi sađaa guñ gaavahi sabađi raŧe veechaaree he ||3||

Through the True Word of the Shabad, they sing the True Praises of the Lord; they are attuned to contemplative meditation on the Shabad. ||3||


ਸਚੋ ਸਚਾ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹੀ ॥

सचो सचा सचु सालाही ॥

Sacho sachaa sachu saalaahee ||

I praise the True Lord, the Truest of the True.

ਏਕੋ ਵੇਖਾ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ॥

एको वेखा दूजा नाही ॥

Ēko vekhaa đoojaa naahee ||

I see the One Lord, and no other.

ਗੁਰਮਤਿ ਊਚੋ ਊਚੀ ਪਉੜੀ ਗਿਆਨਿ ਰਤਨਿ ਹਉਮੈ ਮਾਰੀ ਹੇ ॥੪॥

गुरमति ऊचो ऊची पउड़ी गिआनि रतनि हउमै मारी हे ॥४॥

Guramaŧi ǖcho ǖchee paūɍee giâani raŧani haūmai maaree he ||4||

The Guru's Teachings are the ladder to reach the highest of the high. the jewel of spiritual wisdom conquers egotism. ||4||


ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇਆ ॥

माइआ मोहु सबदि जलाइआ ॥

Maaīâa mohu sabađi jalaaīâa ||

Emotional attachment to Maya is burnt away by the Word of the Shabad.

ਸਚੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਇਆ ॥

सचु मनि वसिआ जा तुधु भाइआ ॥

Sachu mani vasiâa jaa ŧuđhu bhaaīâa ||

The True One comes to dwell in the mind, when it pleases You, O Lord.

ਸਚੇ ਕੀ ਸਭ ਸਚੀ ਕਰਣੀ ਹਉਮੈ ਤਿਖਾ ਨਿਵਾਰੀ ਹੇ ॥੫॥

सचे की सभ सची करणी हउमै तिखा निवारी हे ॥५॥

Sache kee sabh sachee karañee haūmai ŧikhaa nivaaree he ||5||

True are all the actions of the truthful; the thirst of egotism is subdued. ||5||


ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਭੁ ਆਪੇ ਕੀਨਾ ॥

माइआ मोहु सभु आपे कीना ॥

Maaīâa mohu sabhu âape keenaa ||

All by Himself, God created emotional attachment to Maya.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੈ ਕਿਨ ਹੀ ਚੀਨਾ ॥

गुरमुखि विरलै किन ही चीना ॥

Guramukhi viralai kin hee cheenaa ||

How rare are those who, as Gurmukh, realize the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਸਚੁ ਕਮਾਵੈ ਸਾਚੀ ਕਰਣੀ ਸਾਰੀ ਹੇ ॥੬॥

गुरमुखि होवै सु सचु कमावै साची करणी सारी हे ॥६॥

Guramukhi hovai su sachu kamaavai saachee karañee saaree he ||6||

One who becomes Gurmukh practices Truth; true and excellent are his actions. ||6||


ਕਾਰ ਕਮਾਈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਈ ॥

कार कमाई जो मेरे प्रभ भाई ॥

Kaar kamaaëe jo mere prbh bhaaëe ||

He does those deeds which are pleasing to my God;

ਹਉਮੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਈ ॥

हउमै त्रिसना सबदि बुझाई ॥

Haūmai ŧrisanaa sabađi bujhaaëe ||

Through the Shabad, he burns away egotism and the thirst of desire.

ਗੁਰਮਤਿ ਸਦ ਹੀ ਅੰਤਰੁ ਸੀਤਲੁ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਨਿਵਾਰੀ ਹੇ ॥੭॥

गुरमति सद ही अंतरु सीतलु हउमै मारि निवारी हे ॥७॥

Guramaŧi sađ hee ânŧŧaru seeŧalu haūmai maari nivaaree he ||7||

Following the Guru's Teachings, he remains forever cool and calm deep within; he conquers and subdues his ego. ||7||


ਸਚਿ ਲਗੇ ਤਿਨ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਭਾਵੈ ॥

सचि लगे तिन सभु किछु भावै ॥

Sachi lage ŧin sabhu kichhu bhaavai ||

Those who are attached to the Truth are pleased with everything.

ਸਚੈ ਸਬਦੇ ਸਚਿ ਸੁਹਾਵੈ ॥

सचै सबदे सचि सुहावै ॥

Sachai sabađe sachi suhaavai ||

They are embellished with the True Word of the Shabad.

ਐਥੈ ਸਾਚੇ ਸੇ ਦਰਿ ਸਾਚੇ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਸਵਾਰੀ ਹੇ ॥੮॥

ऐथै साचे से दरि साचे नदरी नदरि सवारी हे ॥८॥

Âiŧhai saache se đari saache nađaree nađari savaaree he ||8||

Those who are true in this world, are true in the Court of the Lord. The Merciful Lord adorns them with His Mercy. ||8||


ਬਿਨੁ ਸਾਚੇ ਜੋ ਦੂਜੈ ਲਾਇਆ ॥

बिनु साचे जो दूजै लाइआ ॥

Binu saache jo đoojai laaīâa ||

Those who are attached to duality, and not the Truth,

ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਦੁਖ ਸਬਾਇਆ ॥

माइआ मोह दुख सबाइआ ॥

Maaīâa moh đukh sabaaīâa ||

Are trapped in emotional attachment to Maya; they totally suffer in pain.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਜਾਪੈ ਨਾਹੀ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਦੁਖੁ ਭਾਰੀ ਹੇ ॥੯॥

बिनु गुर दुखु सुखु जापै नाही माइआ मोह दुखु भारी हे ॥९॥

Binu gur đukhu sukhu jaapai naahee maaīâa moh đukhu bhaaree he ||9||

Without the Guru, they do not understand pain and pleasure; attached to Maya, they suffer in terrible pain. ||9||


ਸਾਚਾ ਸਬਦੁ ਜਿਨਾ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥

साचा सबदु जिना मनि भाइआ ॥

Saachaa sabađu jinaa mani bhaaīâa ||

Those whose minds are pleased with the True Word of the Shabad

ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨੀ ਕਮਾਇਆ ॥

पूरबि लिखिआ तिनी कमाइआ ॥

Poorabi likhiâa ŧinee kamaaīâa ||

Act according to pre-ordained destiny.

ਸਚੋ ਸੇਵਹਿ ਸਚੁ ਧਿਆਵਹਿ ਸਚਿ ਰਤੇ ਵੀਚਾਰੀ ਹੇ ॥੧੦॥

सचो सेवहि सचु धिआवहि सचि रते वीचारी हे ॥१०॥

Sacho sevahi sachu đhiâavahi sachi raŧe veechaaree he ||10||

They serve the True Lord, and meditate on the True Lord; they are imbued with contemplative meditation on the True Lord. ||10||


ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਮੀਠੀ ਲਾਗੀ ॥

गुर की सेवा मीठी लागी ॥

Gur kee sevaa meethee laagee ||

Service to the Guru seems sweet to them.

ਅਨਦਿਨੁ ਸੂਖ ਸਹਜ ਸਮਾਧੀ ॥

अनदिनु सूख सहज समाधी ॥

Ânađinu sookh sahaj samaađhee ||

Night and day, they are intuitively immersed in celestial peace.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਰਤਿਆ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵ ਪਿਆਰੀ ਹੇ ॥੧੧॥

हरि हरि करतिआ मनु निरमलु होआ गुर की सेव पिआरी हे ॥११॥

Hari hari karaŧiâa manu niramalu hoâa gur kee sev piâaree he ||11||

Chanting the Name of the Lord, Har, Har, their minds become immaculate; they love to serve the Guru. ||11||


ਸੇ ਜਨ ਸੁਖੀਏ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਚੇ ਲਾਏ ॥

से जन सुखीए सतिगुरि सचे लाए ॥

Se jan sukheeē saŧiguri sache laaē ||

Those humble beings are at peace, whom the True Guru attaches to the Truth.

ਆਪੇ ਭਾਣੇ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥

आपे भाणे आपि मिलाए ॥

Âape bhaañe âapi milaaē ||

He Himself, in His Will, merges them into Himself.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਜਨ ਉਬਰੇ ਹੋਰ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਖੁਆਰੀ ਹੇ ॥੧੨॥

सतिगुरि राखे से जन उबरे होर माइआ मोह खुआरी हे ॥१२॥

Saŧiguri raakhe se jan ūbare hor maaīâa moh khuâaree he ||12||

Those humble beings, whom the True Guru protects, are saved. The rest are ruined through emotional attachment to Maya. ||12||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚਾ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥

गुरमुखि साचा सबदि पछाता ॥

Guramukhi saachaa sabađi pachhaaŧaa ||

The Gurmukh realizes the True Word of the Shabad.

ਨਾ ਤਿਸੁ ਕੁਟੰਬੁ ਨਾ ਤਿਸੁ ਮਾਤਾ ॥

ना तिसु कुट्मबु ना तिसु माता ॥

Naa ŧisu kutambbu naa ŧisu maaŧaa ||

He has no family, and he has no mother.

ਏਕੋ ਏਕੁ ਰਵਿਆ ਸਭ ਅੰਤਰਿ ਸਭਨਾ ਜੀਆ ਕਾ ਆਧਾਰੀ ਹੇ ॥੧੩॥

एको एकु रविआ सभ अंतरि सभना जीआ का आधारी हे ॥१३॥

Ēko ēku raviâa sabh ânŧŧari sabhanaa jeeâa kaa âađhaaree he ||13||

The One and Only Lord is pervading and permeating deep within the nucleus of all. He is the Support of all beings. ||13||


ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਦੂਜਾ ਭਾਇਆ ॥

हउमै मेरा दूजा भाइआ ॥

Haūmai meraa đoojaa bhaaīâa ||

Egotism, possessiveness, and the love of duality

ਕਿਛੁ ਨ ਚਲੈ ਧੁਰਿ ਖਸਮਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥

किछु न चलै धुरि खसमि लिखि पाइआ ॥

Kichhu na chalai đhuri khasami likhi paaīâa ||

- none of these shall go along with you; such is the pre-ordained will of our Lord and Master.

ਗੁਰ ਸਾਚੇ ਤੇ ਸਾਚੁ ਕਮਾਵਹਿ ਸਾਚੈ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰੀ ਹੇ ॥੧੪॥

गुर साचे ते साचु कमावहि साचै दूख निवारी हे ॥१४॥

Gur saache ŧe saachu kamaavahi saachai đookh nivaaree he ||14||

Through the True Guru, practice Truth, and the True Lord shall take away your pains. ||14||


ਜਾ ਤੂ ਦੇਹਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥

जा तू देहि सदा सुखु पाए ॥

Jaa ŧoo đehi sađaa sukhu paaē ||

If You so bless me, then I shall find lasting peace.

ਸਾਚੈ ਸਬਦੇ ਸਾਚੁ ਕਮਾਏ ॥

साचै सबदे साचु कमाए ॥

Saachai sabađe saachu kamaaē ||

Through the True Word of the Shabad, I live the Truth.

ਅੰਦਰੁ ਸਾਚਾ ਮਨੁ ਤਨੁ ਸਾਚਾ ਭਗਤਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰੀ ਹੇ ॥੧੫॥

अंदरु साचा मनु तनु साचा भगति भरे भंडारी हे ॥१५॥

Ânđđaru saachaa manu ŧanu saachaa bhagaŧi bhare bhanddaaree he ||15||

The True Lord is within me, and my mind and body have become True. I am blessed with the overflowing treasure of devotional worship. ||15||


ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਹੁਕਮਿ ਚਲਾਏ ॥

आपे वेखै हुकमि चलाए ॥

Âape vekhai hukami chalaaē ||

He Himself watches, and issues His Command.

ਅਪਣਾ ਭਾਣਾ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥

अपणा भाणा आपि कराए ॥

Âpañaa bhaañaa âapi karaaē ||

He Himself inspires us to obey His Will.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਸਨਾ ਨਾਮਿ ਸਵਾਰੀ ਹੇ ॥੧੬॥੭॥

नानक नामि रते बैरागी मनु तनु रसना नामि सवारी हे ॥१६॥७॥

Naanak naami raŧe bairaagee manu ŧanu rasanaa naami savaaree he ||16||7||

O Nanak, only those who are attuned to the Naam are detached; their minds, bodies and tongues are embellished with the Naam. ||16||7||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਆਪੇ ਆਪੁ ਉਪਾਇ ਉਪੰਨਾ ॥

आपे आपु उपाइ उपंना ॥

Âape âapu ūpaaī ūpannaa ||

He Himself created Himself, and came into being.

ਸਭ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਏਕੁ ਪਰਛੰਨਾ ॥

सभ महि वरतै एकु परछंना ॥

Sabh mahi varaŧai ēku parachhannaa ||

The One Lord is pervading in all, remaining hidden.

ਸਭਨਾ ਸਾਰ ਕਰੇ ਜਗਜੀਵਨੁ ਜਿਨਿ ਅਪਣਾ ਆਪੁ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੧॥

सभना सार करे जगजीवनु जिनि अपणा आपु पछाता हे ॥१॥

Sabhanaa saar kare jagajeevanu jini âpañaa âapu pachhaaŧaa he ||1||

The Lord, the Life of the world, takes care of all. Whoever knows his own self, realizes God. ||1||


ਜਿਨਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਉਪਾਏ ॥

जिनि ब्रहमा बिसनु महेसु उपाए ॥

Jini brhamaa bisanu mahesu ūpaaē ||

He who created Brahma, Vishnu and Shiva,

ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਆਪੇ ਲਾਏ ॥

सिरि सिरि धंधै आपे लाए ॥

Siri siri đhanđđhai âape laaē ||

Links each and every being to its tasks.

ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਆਪੇ ਮੇਲੇ ਜਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੨॥

जिसु भावै तिसु आपे मेले जिनि गुरमुखि एको जाता हे ॥२॥

Jisu bhaavai ŧisu âape mele jini guramukhi ēko jaaŧaa he ||2||

He merges into Himself, whoever is pleasing to His Will. The Gurmukh knows the One Lord. ||2||


ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਹੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥

आवा गउणु है संसारा ॥

Âavaa gaūñu hai sanssaaraa ||

The world is coming and going in reincarnation.

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਬਹੁ ਚਿਤੈ ਬਿਕਾਰਾ ॥

माइआ मोहु बहु चितै बिकारा ॥

Maaīâa mohu bahu chiŧai bikaaraa ||

Attached to Maya, it dwells on its many sins.

ਥਿਰੁ ਸਾਚਾ ਸਾਲਾਹੀ ਸਦ ਹੀ ਜਿਨਿ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੩॥

थिरु साचा सालाही सद ही जिनि गुर का सबदु पछाता हे ॥३॥

Ŧhiru saachaa saalaahee sađ hee jini gur kaa sabađu pachhaaŧaa he ||3||

One who realizes the Word of the Guru's Shabad, praises forever the eternal, unchanging True Lord. ||3||


ਇਕਿ ਮੂਲਿ ਲਗੇ ਓਨੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

इकि मूलि लगे ओनी सुखु पाइआ ॥

Īki mooli lage õnee sukhu paaīâa ||

Some are attached to the root - they find peace.

ਡਾਲੀ ਲਾਗੇ ਤਿਨੀ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥

डाली लागे तिनी जनमु गवाइआ ॥

Daalee laage ŧinee janamu gavaaīâa ||

But those who are attached to the branches, waste their lives away uselessly.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਫਲ ਤਿਨ ਜਨ ਕਉ ਲਾਗੇ ਜੋ ਬੋਲਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਤਾ ਹੇ ॥੪॥

अम्रित फल तिन जन कउ लागे जो बोलहि अम्रित बाता हे ॥४॥

Âmmmriŧ phal ŧin jan kaū laage jo bolahi âmmmriŧ baaŧaa he ||4||

Those humble beings, who chant the Name of the Ambrosial Lord, produce the ambrosial fruit. ||4||


ਹਮ ਗੁਣ ਨਾਹੀ ਕਿਆ ਬੋਲਹ ਬੋਲ ॥

हम गुण नाही किआ बोलह बोल ॥

Ham guñ naahee kiâa bolah bol ||

I have no virtues; what words should I speak?

ਤੂ ਸਭਨਾ ਦੇਖਹਿ ਤੋਲਹਿ ਤੋਲ ॥

तू सभना देखहि तोलहि तोल ॥

Ŧoo sabhanaa đekhahi ŧolahi ŧol ||

You see all, and weigh them on Your scale.

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਾਖਹਿ ਰਹਣਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੫॥

जिउ भावै तिउ राखहि रहणा गुरमुखि एको जाता हे ॥५॥

Jiū bhaavai ŧiū raakhahi rahañaa guramukhi ēko jaaŧaa he ||5||

By Your will, You preserve me, and so do I remain. The Gurmukh knows the One Lord. ||5||


ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਣਾ ਤਾ ਸਚੀ ਕਾਰੈ ਲਾਏ ॥

जा तुधु भाणा ता सची कारै लाए ॥

Jaa ŧuđhu bhaañaa ŧaa sachee kaarai laaē ||

According to Your Will, You link me to my true tasks.

ਅਵਗਣ ਛੋਡਿ ਗੁਣ ਮਾਹਿ ਸਮਾਏ ॥

अवगण छोडि गुण माहि समाए ॥

Âvagañ chhodi guñ maahi samaaē ||

Renouncing vice, I am immersed in virtue.

ਗੁਣ ਮਹਿ ਏਕੋ ਨਿਰਮਲੁ ਸਾਚਾ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੬॥

गुण महि एको निरमलु साचा गुर कै सबदि पछाता हे ॥६॥

Guñ mahi ēko niramalu saachaa gur kai sabađi pachhaaŧaa he ||6||

The One Immaculate True Lord abides in virtue; through the Word of the Guru's Shabad, He is realized. ||6||


ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥

जह देखा तह एको सोई ॥

Jah đekhaa ŧah ēko soëe ||

Wherever I look, there I see Him.

ਦੂਜੀ ਦੁਰਮਤਿ ਸਬਦੇ ਖੋਈ ॥

दूजी दुरमति सबदे खोई ॥

Đoojee đuramaŧi sabađe khoëe ||

Duality and evil-mindedness are destroyed through the Shabad.

ਏਕਸੁ ਮਹਿ ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੁ ਸਮਾਣਾ ਅਪਣੈ ਰੰਗਿ ਸਦ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੭॥

एकसु महि प्रभु एकु समाणा अपणै रंगि सद राता हे ॥७॥

Ēkasu mahi prbhu ēku samaañaa âpañai ranggi sađ raaŧaa he ||7||

The One Lord God is immersed in His Oneness. He is attuned forever to His own delight. ||7||


ਕਾਇਆ ਕਮਲੁ ਹੈ ਕੁਮਲਾਣਾ ॥

काइआ कमलु है कुमलाणा ॥

Kaaīâa kamalu hai kumalaañaa ||

The body-lotus is withering away,

ਮਨਮੁਖੁ ਸਬਦੁ ਨ ਬੁਝੈ ਇਆਣਾ ॥

मनमुखु सबदु न बुझै इआणा ॥

Manamukhu sabađu na bujhai īâañaa ||

But the ignorant, self-willed manmukh does not understand the Shabad.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਕਾਇਆ ਖੋਜੇ ਪਾਏ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਹੇ ॥੮॥

गुर परसादी काइआ खोजे पाए जगजीवनु दाता हे ॥८॥

Gur parasaađee kaaīâa khoje paaē jagajeevanu đaaŧaa he ||8||

By Guru's Grace, he searches his body, and finds the Great Giver, the Life of the world. ||8||


ਕੋਟ ਗਹੀ ਕੇ ਪਾਪ ਨਿਵਾਰੇ ॥

कोट गही के पाप निवारे ॥

Kot gahee ke paap nivaare ||

The Lord frees up the body-fortress, which was seized by sins,

ਸਦਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਰਾਖੈ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥

सदा हरि जीउ राखै उर धारे ॥

Sađaa hari jeeū raakhai ūr đhaare ||

When one keeps the Dear Lord enshrined forever in the heart.

ਜੋ ਇਛੇ ਸੋਈ ਫਲੁ ਪਾਏ ਜਿਉ ਰੰਗੁ ਮਜੀਠੈ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੯॥

जो इछे सोई फलु पाए जिउ रंगु मजीठै राता हे ॥९॥

Jo īchhe soëe phalu paaē jiū ranggu majeethai raaŧaa he ||9||

The fruits of his desires are obtained, and he is dyed in the permanent color of the Lord's Love. ||9||


ਮਨਮੁਖੁ ਗਿਆਨੁ ਕਥੇ ਨ ਹੋਈ ॥

मनमुखु गिआनु कथे न होई ॥

Manamukhu giâanu kaŧhe na hoëe ||

The self-willed manmukh speaks of spiritual wisdom, but does not understand.

ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਠਉਰ ਨ ਕੋਈ ॥

फिरि फिरि आवै ठउर न कोई ॥

Phiri phiri âavai thaūr na koëe ||

Again and again, he comes into the world, but he finds no place of rest.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੇ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੧੦॥

गुरमुखि गिआनु सदा सालाहे जुगि जुगि एको जाता हे ॥१०॥

Guramukhi giâanu sađaa saalaahe jugi jugi ēko jaaŧaa he ||10||

The Gurmukh is spiritually wise, and praises the Lord forever. Throughout each and every age, the Gurmukh knows the One Lord. ||10||


ਮਨਮੁਖੁ ਕਾਰ ਕਰੇ ਸਭਿ ਦੁਖ ਸਬਾਏ ॥

मनमुखु कार करे सभि दुख सबाए ॥

Manamukhu kaar kare sabhi đukh sabaaē ||

All the deeds which the manmukh does bring pain - nothing but pain.

ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਨਾਹੀ ਕਿਉ ਦਰਿ ਜਾਏ ॥

अंतरि सबदु नाही किउ दरि जाए ॥

Ânŧŧari sabađu naahee kiū đari jaaē ||

The Word of the Shabad is not within him; how can he go to the Court of the Lord?

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਸਾਚਾ ਸਦ ਸੇਵੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਹੇ ॥੧੧॥

गुरमुखि सबदु वसै मनि साचा सद सेवे सुखदाता हे ॥११॥

Guramukhi sabađu vasai mani saachaa sađ seve sukhađaaŧaa he ||11||

The True Shabad dwells deep within the mind of the Gurmukh; he serves the Giver of peace forever. ||11||


ਜਹ ਦੇਖਾ ਤੂ ਸਭਨੀ ਥਾਈ ॥

जह देखा तू सभनी थाई ॥

Jah đekhaa ŧoo sabhanee ŧhaaëe ||

Wherever I look, I see You, everywhere.

ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਸਭ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥

पूरै गुरि सभ सोझी पाई ॥

Poorai guri sabh sojhee paaëe ||

Through the Perfect Guru, all this is known.

ਨਾਮੋ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਦਾ ਸਦ ਇਹੁ ਮਨੁ ਨਾਮੇ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੧੨॥

नामो नामु धिआईऐ सदा सद इहु मनु नामे राता हे ॥१२॥

Naamo naamu đhiâaëeâi sađaa sađ īhu manu naame raaŧaa he ||12||

I meditate forever and ever on the Naam; this mind is imbued with the Naam. ||12||


ਨਾਮੇ ਰਾਤਾ ਪਵਿਤੁ ਸਰੀਰਾ ॥

नामे राता पवितु सरीरा ॥

Naame raaŧaa paviŧu sareeraa ||

Imbued with the Naam, the body is sanctified.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਡੂਬਿ ਮੁਏ ਬਿਨੁ ਨੀਰਾ ॥

बिनु नावै डूबि मुए बिनु नीरा ॥

Binu naavai doobi muē binu neeraa ||

Without the Naam, they are drowned and die without water.

ਆਵਹਿ ਜਾਵਹਿ ਨਾਮੁ ਨਹੀ ਬੂਝਹਿ ਇਕਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੧੩॥

आवहि जावहि नामु नही बूझहि इकना गुरमुखि सबदु पछाता हे ॥१३॥

Âavahi jaavahi naamu nahee boojhahi īkanaa guramukhi sabađu pachhaaŧaa he ||13||

They come and go, but do not understand the Naam. Some, as Gurmukh, realize the Word of the Shabad. ||13||


ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥

पूरै सतिगुरि बूझ बुझाई ॥

Poorai saŧiguri boojh bujhaaëe ||

The Perfect True Guru has imparted this understanding.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਮੁਕਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈ ॥

विणु नावै मुकति किनै न पाई ॥

Viñu naavai mukaŧi kinai na paaëe ||

Without the Name, no one attains liberation.

ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਸਹਜਿ ਰਹੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੧੪॥

नामे नामि मिलै वडिआई सहजि रहै रंगि राता हे ॥१४॥

Naame naami milai vadiâaëe sahaji rahai ranggi raaŧaa he ||14||

Through the Naam, the Name of the Lord, one is blessed with glorious greatness; he remains intuitively attuned to the Lord's Love. ||14||


ਕਾਇਆ ਨਗਰੁ ਢਹੈ ਢਹਿ ਢੇਰੀ ॥

काइआ नगरु ढहै ढहि ढेरी ॥

Kaaīâa nagaru dhahai dhahi dheree ||

The body-village crumbles and collapses into a pile of dust.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਚੂਕੈ ਨਹੀ ਫੇਰੀ ॥

बिनु सबदै चूकै नही फेरी ॥

Binu sabađai chookai nahee pheree ||

Without the Shabad, the cycle of reincarnation is not brought to an end.

ਸਾਚੁ ਸਲਾਹੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵੈ ਜਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੧੫॥

साचु सलाहे साचि समावै जिनि गुरमुखि एको जाता हे ॥१५॥

Saachu salaahe saachi samaavai jini guramukhi ēko jaaŧaa he ||15||

One who knows the One Lord, through the True Guru, praises the True Lord, and remains immersed in the True Lord. ||15||


ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਏ ॥

जिस नो नदरि करे सो पाए ॥

Jis no nađari kare so paaē ||

When the Lord bestows His Glance of Grace,

ਸਾਚਾ ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਏ ॥

साचा सबदु वसै मनि आए ॥

Saachaa sabađu vasai mani âaē ||

the True Word of the Shabad comes to dwell in the mind.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਸਾਚੁ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੧੬॥੮॥

नानक नामि रते निरंकारी दरि साचै साचु पछाता हे ॥१६॥८॥

Naanak naami raŧe nirankkaaree đari saachai saachu pachhaaŧaa he ||16||8||

O Nanak, those who are attuned to the Naam, the Name of the Formless Lord, realize the True Lord in His True Court. ||16||8||


ਮਾਰੂ ਸੋਲਹੇ ੩ ॥

मारू सोलहे ३ ॥

Maaroo solahe 3 ||

Maaroo, Solhay, Third Mehl:

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਸਭੁ ਜਿਸੁ ਕਰਣਾ ॥

आपे करता सभु जिसु करणा ॥

Âape karaŧaa sabhu jisu karañaa ||

O Creator, it is You Yourself who does all.

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾ ॥

जीअ जंत सभि तेरी सरणा ॥

Jeeâ janŧŧ sabhi ŧeree sarañaa ||

All beings and creatures are under Your Protection.

ਆਪੇ ਗੁਪਤੁ ਵਰਤੈ ਸਭ ਅੰਤਰਿ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੧॥

आपे गुपतु वरतै सभ अंतरि गुर कै सबदि पछाता हे ॥१॥

Âape gupaŧu varaŧai sabh ânŧŧari gur kai sabađi pachhaaŧaa he ||1||

You are hidden, and yet permeating within all; through the Word of the Guru's Shabad, You are realized. ||1||


ਹਰਿ ਕੇ ਭਗਤਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥

हरि के भगति भरे भंडारा ॥

Hari ke bhagaŧi bhare bhanddaaraa ||

Devotion to the Lord is a treasure overflowing.

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥

आपे बखसे सबदि वीचारा ॥

Âape bakhase sabađi veechaaraa ||

He Himself blesses us with contemplative meditation on the Shabad.

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਕਰਸਹਿ ਸਚੇ ਸਿਉ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੨॥

जो तुधु भावै सोई करसहि सचे सिउ मनु राता हे ॥२॥

Jo ŧuđhu bhaavai soëe karasahi sache siū manu raaŧaa he ||2||

You do whatever You please; my mind is attuned to the True Lord. ||2||


ਆਪੇ ਹੀਰਾ ਰਤਨੁ ਅਮੋਲੋ ॥

आपे हीरा रतनु अमोलो ॥

Âape heeraa raŧanu âmolo ||

You Yourself are the priceless diamond and jewel.

ਆਪੇ ਨਦਰੀ ਤੋਲੇ ਤੋਲੋ ॥

आपे नदरी तोले तोलो ॥

Âape nađaree ŧole ŧolo ||

In Your Mercy, You weigh with Your scale.

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਸਰਣਿ ਤੁਮਾਰੀ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਆਪਿ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੩॥

जीअ जंत सभि सरणि तुमारी करि किरपा आपि पछाता हे ॥३॥

Jeeâ janŧŧ sabhi sarañi ŧumaaree kari kirapaa âapi pachhaaŧaa he ||3||

All beings and creatures are under Your protection. One who is blessed by Your Grace realizes his own self. ||3||


ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਹੋਵੈ ਧੁਰਿ ਤੇਰੀ ॥

जिस नो नदरि होवै धुरि तेरी ॥

Jis no nađari hovai đhuri ŧeree ||

One who receives Your Mercy, O Primal Lord,

ਮਰੈ ਨ ਜੰਮੈ ਚੂਕੈ ਫੇਰੀ ॥

मरै न जमै चूकै फेरी ॥

Marai na jammai chookai pheree ||

Does not die, and is not reborn; he is released from the cycle of reincarnation.

ਸਾਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੪॥

साचे गुण गावै दिनु राती जुगि जुगि एको जाता हे ॥४॥

Saache guñ gaavai đinu raaŧee jugi jugi ēko jaaŧaa he ||4||

He sings the Glorious Praises of the True Lord, day and night, and, throughout the ages, he knows the One Lord. ||4||


ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥

माइआ मोहि सभु जगतु उपाइआ ॥

Maaīâa mohi sabhu jagaŧu ūpaaīâa ||

Emotional attachment to Maya wells up throughout the whole world,

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਦੇਵ ਸਬਾਇਆ ॥

ब्रहमा बिसनु देव सबाइआ ॥

Brhamaa bisanu đev sabaaīâa ||

From Brahma, Vishnu and all the demi-gods.

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਣੇ ਸੇ ਨਾਮਿ ਲਾਗੇ ਗਿਆਨ ਮਤੀ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੫॥

जो तुधु भाणे से नामि लागे गिआन मती पछाता हे ॥५॥

Jo ŧuđhu bhaañe se naami laage giâan maŧee pachhaaŧaa he ||5||

Those who are pleasing to Your Will, are attached to the Naam; through spiritual wisdom and understanding, You are recognized. ||5||


ਪਾਪ ਪੁੰਨ ਵਰਤੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥

पाप पुंन वरतै संसारा ॥

Paap punn varaŧai sanssaaraa ||

The world is engrossed in vice and virtue.

ਹਰਖੁ ਸੋਗੁ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਹੈ ਭਾਰਾ ॥

हरखु सोगु सभु दुखु है भारा ॥

Harakhu sogu sabhu đukhu hai bhaaraa ||

Happiness and misery are totally loaded with pain.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਜਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੬॥

गुरमुखि होवै सो सुखु पाए जिनि गुरमुखि नामु पछाता हे ॥६॥

Guramukhi hovai so sukhu paaē jini guramukhi naamu pachhaaŧaa he ||6||

One who becomes Gurmukh finds peace; such a Gurmukh recognizes the Naam. ||6||


ਕਿਰਤੁ ਨ ਕੋਈ ਮੇਟਣਹਾਰਾ ॥

किरतु न कोई मेटणहारा ॥

Kiraŧu na koëe metañahaaraa ||

No one can erase the record of one's actions.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਮੋਖ ਦੁਆਰਾ ॥

गुर कै सबदे मोख दुआरा ॥

Gur kai sabađe mokh đuâaraa ||

Through the Word of the Guru's Shabad, one finds the door of salvation.

ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ਜਿਨਿ ਆਪੁ ਮਾਰਿ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੭॥

पूरबि लिखिआ सो फलु पाइआ जिनि आपु मारि पछाता हे ॥७॥

Poorabi likhiâa so phalu paaīâa jini âapu maari pachhaaŧaa he ||7||

One who conquers self-conceit and recognizes the Lord, obtains the fruits of his pre-destined rewards. ||7||


ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਹਰਿ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਨ ਲਾਗੈ ॥

माइआ मोहि हरि सिउ चितु न लागै ॥

Maaīâa mohi hari siū chiŧu na laagai ||

Emotionally attached to Maya, one's consciousness is not attached to the Lord.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਘਣਾ ਦੁਖੁ ਆਗੈ ॥

दूजै भाइ घणा दुखु आगै ॥

Đoojai bhaaī ghañaa đukhu âagai ||

In the love of duality, he will suffer terrible agony in the world hereafter.

ਮਨਮੁਖ ਭਰਮਿ ਭੁਲੇ ਭੇਖਧਾਰੀ ਅੰਤ ਕਾਲਿ ਪਛੁਤਾਤਾ ਹੇ ॥੮॥

मनमुख भरमि भुले भेखधारी अंत कालि पछुताता हे ॥८॥

Manamukh bharami bhule bhekhađhaaree ânŧŧ kaali pachhuŧaaŧaa he ||8||

The hypocritical, self-willed manmukhs are deluded by doubt; at the very last moment, they regret and repent. ||8||


ਹਰਿ ਕੈ ਭਾਣੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥

हरि कै भाणै हरि गुण गाए ॥

Hari kai bhaañai hari guñ gaaē ||

In accordance with the Lord's Will, he sings the Glorious Praises of the Lord.

ਸਭਿ ਕਿਲਬਿਖ ਕਾਟੇ ਦੂਖ ਸਬਾਏ ॥

सभि किलबिख काटे दूख सबाए ॥

Sabhi kilabikh kaate đookh sabaaē ||

He is rid of all sins, and all suffering.

ਹਰਿ ਨਿਰਮਲੁ ਨਿਰਮਲ ਹੈ ਬਾਣੀ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੯॥

हरि निरमलु निरमल है बाणी हरि सेती मनु राता हे ॥९॥

Hari niramalu niramal hai baañee hari seŧee manu raaŧaa he ||9||

The Lord is immaculate, and immaculate is the Word of His Bani. My mind is imbued with the Lord. ||9||


ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਗੁਣ ਨਿਧਿ ਪਾਏ ॥

जिस नो नदरि करे सो गुण निधि पाए ॥

Jis no nađari kare so guñ niđhi paaē ||

One who is blessed with the Lord's Glance of Grace, obtains the Lord, the treasure of virtue.

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਠਾਕਿ ਰਹਾਏ ॥

हउमै मेरा ठाकि रहाए ॥

Haūmai meraa thaaki rahaaē ||

Egotism and possessiveness are brought to an end.

ਗੁਣ ਅਵਗਣ ਕਾ ਏਕੋ ਦਾਤਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੀ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੧੦॥

गुण अवगण का एको दाता गुरमुखि विरली जाता हे ॥१०॥

Guñ âvagañ kaa ēko đaaŧaa guramukhi viralee jaaŧaa he ||10||

The One Lord is the only Giver of virtue and vice, merits and demerits; how rare are those who, as Gurmukh, understand this. ||10||


ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਨਿਰਮਲੁ ਅਤਿ ਅਪਾਰਾ ॥

मेरा प्रभु निरमलु अति अपारा ॥

Meraa prbhu niramalu âŧi âpaaraa ||

My God is immaculate, and utterly infinite.

ਆਪੇ ਮੇਲੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥

आपे मेलै गुर सबदि वीचारा ॥

Âape melai gur sabađi veechaaraa ||

God unites with Himself, through contemplation of the Word of the Guru's Shabad.

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਸਚੁ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ਮਨੁ ਤਨੁ ਸਾਚੈ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੧੧॥

आपे बखसे सचु द्रिड़ाए मनु तनु साचै राता हे ॥११॥

Âape bakhase sachu đriɍaaē manu ŧanu saachai raaŧaa he ||11||

He Himself forgives, and implants the Truth. The mind and body are then attuned to the True Lord. ||11||


ਮਨੁ ਤਨੁ ਮੈਲਾ ਵਿਚਿ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰਾ ॥

मनु तनु मैला विचि जोति अपारा ॥

Manu ŧanu mailaa vichi joŧi âpaaraa ||

Within the polluted mind and body is the Light of the Infinite Lord.

ਗੁਰਮਤਿ ਬੂਝੈ ਕਰਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥

गुरमति बूझै करि वीचारा ॥

Guramaŧi boojhai kari veechaaraa ||

One who understands the Guru's Teachings, contemplates this.

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਸਦਾ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਰਸਨਾ ਸੇਵਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਹੇ ॥੧੨॥

हउमै मारि सदा मनु निरमलु रसना सेवि सुखदाता हे ॥१२॥

Haūmai maari sađaa manu niramalu rasanaa sevi sukhađaaŧaa he ||12||

Conquering egotism, the mind becomes immaculate forever; with his tongue, he serves the Lord, the Giver of peace. ||12||


ਗੜ ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਬਹੁ ਹਟ ਬਾਜਾਰਾ ॥

गड़ काइआ अंदरि बहु हट बाजारा ॥

Gaɍ kaaīâa ânđđari bahu hat baajaaraa ||

In the fortress of the body there are many shops and bazaars;

ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਨਾਮੁ ਹੈ ਅਤਿ ਅਪਾਰਾ ॥

तिसु विचि नामु है अति अपारा ॥

Ŧisu vichi naamu hai âŧi âpaaraa ||

Within them is the Naam, the Name of the utterly infinite Lord.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਦਰਿ ਸੋਹੈ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੧੩॥

गुर कै सबदि सदा दरि सोहै हउमै मारि पछाता हे ॥१३॥

Gur kai sabađi sađaa đari sohai haūmai maari pachhaaŧaa he ||13||

In His Court, one is embellished forever with the Word of the Guru's Shabad; he conquers egotism and realizes the Lord. ||13||


ਰਤਨੁ ਅਮੋਲਕੁ ਅਗਮ ਅਪਾਰਾ ॥

रतनु अमोलकु अगम अपारा ॥

Raŧanu âmolaku âgam âpaaraa ||

The jewel is priceless, inaccessible and infinite.

ਕੀਮਤਿ ਕਵਣੁ ਕਰੇ ਵੇਚਾਰਾ ॥

कीमति कवणु करे वेचारा ॥

Keemaŧi kavañu kare vechaaraa ||

How can the poor wretch estimate its worth?

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਤੋਲਿ ਤੋਲਾਏ ਅੰਤਰਿ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੧੪॥

गुर कै सबदे तोलि तोलाए अंतरि सबदि पछाता हे ॥१४॥

Gur kai sabađe ŧoli ŧolaaē ânŧŧari sabađi pachhaaŧaa he ||14||

Through the Word of the Guru's Shabad, it is weighed, and so the Shabad is realized deep within. ||14||


ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ੍ਰ ਬਹੁਤੁ ਬਿਸਥਾਰਾ ॥

सिम्रिति सासत्र बहुतु बिसथारा ॥

Simriŧi saasaŧr bahuŧu bisaŧhaaraa ||

The great volumes of the Simritees and the Shaastras

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਪਸਰਿਆ ਪਾਸਾਰਾ ॥

माइआ मोहु पसरिआ पासारा ॥

Maaīâa mohu pasariâa paasaaraa ||

Only extend the extension of attachment to Maya.

ਮੂਰਖ ਪੜਹਿ ਸਬਦੁ ਨ ਬੂਝਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੈ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੧੫॥

मूरख पड़हि सबदु न बूझहि गुरमुखि विरलै जाता हे ॥१५॥

Moorakh paɍahi sabađu na boojhahi guramukhi viralai jaaŧaa he ||15||

The fools read them, but do not understand the Word of the Shabad. How rare are those who, as Gurmukh, understand. ||15||


ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ॥

आपे करता करे कराए ॥

Âape karaŧaa kare karaaē ||

The Creator Himself acts, and causes all to act.

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸਚੁ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ॥

सची बाणी सचु द्रिड़ाए ॥

Sachee baañee sachu đriɍaaē ||

Through the True Word of His Bani, Truth is implanted deep within.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੧੬॥੯॥

नानक नामु मिलै वडिआई जुगि जुगि एको जाता हे ॥१६॥९॥

Naanak naamu milai vadiâaëe jugi jugi ēko jaaŧaa he ||16||9||

O Nanak, through the Naam, one is blessed with glorious greatness, and throughout the ages, the One Lord is known. ||16||9||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਸੋ ਸਚੁ ਸੇਵਿਹੁ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾ ॥

सो सचु सेविहु सिरजणहारा ॥

So sachu sevihu sirajañahaaraa ||

Serve the True Creator Lord.

ਸਬਦੇ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥

सबदे दूख निवारणहारा ॥

Sabađe đookh nivaarañahaaraa ||

The Word of the Shabad is the Destroyer of pain.

ਅਗਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ਆਪੇ ਅਗਮ ਅਥਾਹਾ ਹੇ ॥੧॥

अगमु अगोचरु कीमति नही पाई आपे अगम अथाहा हे ॥१॥

Âgamu âgocharu keemaŧi nahee paaëe âape âgam âŧhaahaa he ||1||

He is inaccessible and unfathomable; He cannot be evaluated. He Himself is inaccessible and immeasurable. ||1||


ਆਪੇ ਸਚਾ ਸਚੁ ਵਰਤਾਏ ॥

आपे सचा सचु वरताए ॥

Âape sachaa sachu varaŧaaē ||

The True Lord Himself makes Truth pervasive.

ਇਕਿ ਜਨ ਸਾਚੈ ਆਪੇ ਲਾਏ ॥

इकि जन साचै आपे लाए ॥

Īki jan saachai âape laaē ||

He attaches some humble beings to the Truth.

ਸਾਚੋ ਸੇਵਹਿ ਸਾਚੁ ਕਮਾਵਹਿ ਨਾਮੇ ਸਚਿ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੨॥

साचो सेवहि साचु कमावहि नामे सचि समाहा हे ॥२॥

Saacho sevahi saachu kamaavahi naame sachi samaahaa he ||2||

They serve the True Lord and practice Truth; through the Name, they are absorbed in the True Lord. ||2||


ਧੁਰਿ ਭਗਤਾ ਮੇਲੇ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥

धुरि भगता मेले आपि मिलाए ॥

Đhuri bhagaŧaa mele âapi milaaē ||

The Primal Lord unites His devotees in His Union.

ਸਚੀ ਭਗਤੀ ਆਪੇ ਲਾਏ ॥

सची भगती आपे लाए ॥

Sachee bhagaŧee âape laaē ||

He attaches them to true devotional worship.

ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਸਦਾ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਇਸੁ ਜਨਮੈ ਕਾ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੩॥

साची बाणी सदा गुण गावै इसु जनमै का लाहा हे ॥३॥

Saachee baañee sađaa guñ gaavai īsu janamai kaa laahaa he ||3||

One who sings forever the Glorious Praises of the Lord, through the True Word of His Bani, earns the profit of this life. ||3||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਣਜੁ ਕਰਹਿ ਪਰੁ ਆਪੁ ਪਛਾਣਹਿ ॥

गुरमुखि वणजु करहि परु आपु पछाणहि ॥

Guramukhi vañaju karahi paru âapu pachhaañahi ||

The Gurmukh trades, and understands his own self.

ਏਕਸ ਬਿਨੁ ਕੋ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ॥

एकस बिनु को अवरु न जाणहि ॥

Ēkas binu ko âvaru na jaañahi ||

He knows no other than the One Lord.

ਸਚਾ ਸਾਹੁ ਸਚੇ ਵਣਜਾਰੇ ਪੂੰਜੀ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਹਾ ਹੇ ॥੪॥

सचा साहु सचे वणजारे पूंजी नामु विसाहा हे ॥४॥

Sachaa saahu sache vañajaare poonjjee naamu visaahaa he ||4||

True is the banker, and True are His traders, who buy the merchandise of the Naam. ||4||


ਆਪੇ ਸਾਜੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਏ ॥

आपे साजे स्रिसटि उपाए ॥

Âape saaje srisati ūpaaē ||

He Himself fashions and creates the Universe.

ਵਿਰਲੇ ਕਉ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਬੁਝਾਏ ॥

विरले कउ गुर सबदु बुझाए ॥

Virale kaū gur sabađu bujhaaē ||

He inspires a few to realize the Word of the Guru's Shabad.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਜਨ ਸਾਚੇ ਕਾਟੇ ਜਮ ਕਾ ਫਾਹਾ ਹੇ ॥੫॥

सतिगुरु सेवहि से जन साचे काटे जम का फाहा हे ॥५॥

Saŧiguru sevahi se jan saache kaate jam kaa phaahaa he ||5||

Those humble beings who serve the True Guru are true. He snaps the noose of death from around their necks. ||5||


ਭੰਨੈ ਘੜੇ ਸਵਾਰੇ ਸਾਜੇ ॥

भंनै घड़े सवारे साजे ॥

Bhannai ghaɍe savaare saaje ||

He destroys, creates, embellishes and fashions all beings,

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਦੂਜੈ ਜੰਤ ਪਾਜੇ ॥

माइआ मोहि दूजै जंत पाजे ॥

Maaīâa mohi đoojai janŧŧ paaje ||

And attaches them to duality, attachment and Maya.

ਮਨਮੁਖ ਫਿਰਹਿ ਸਦਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਵਹਿ ਜਮ ਕਾ ਜੇਵੜਾ ਗਲਿ ਫਾਹਾ ਹੇ ॥੬॥

मनमुख फिरहि सदा अंधु कमावहि जम का जेवड़ा गलि फाहा हे ॥६॥

Manamukh phirahi sađaa ânđđhu kamaavahi jam kaa jevaɍaa gali phaahaa he ||6||

The self-willed manmukhs wander around forever, acting blindly. Death has strung his noose around their necks. ||6||


ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਲਾਏ ॥

आपे बखसे गुर सेवा लाए ॥

Âape bakhase gur sevaa laaē ||

He Himself forgives, and enjoins us to serve the Guru.

ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

गुरमती नामु मंनि वसाए ॥

Guramaŧee naamu manni vasaaē ||

Through the Guru's Teachings, the Naam comes to dwell within the mind.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ਸਾਚਾ ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਨਾਮੋ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੭॥

अनदिनु नामु धिआए साचा इसु जग महि नामो लाहा हे ॥७॥

Ânađinu naamu đhiâaē saachaa īsu jag mahi naamo laahaa he ||7||

Night and day, meditate on the Naam, the Name of the True Lord, and earn the profit of the Naam in this world. ||7||


ਆਪੇ ਸਚਾ ਸਚੀ ਨਾਈ ॥

आपे सचा सची नाई ॥

Âape sachaa sachee naaëe ||

He Himself is True, and True is His Name.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਵੈ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥

गुरमुखि देवै मंनि वसाई ॥

Guramukhi đevai manni vasaaëe ||

The Gurmukh bestows it, and enshrines it within the mind.

ਜਿਨ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸੇ ਜਨ ਸੋਹਹਿ ਤਿਨ ਸਿਰਿ ਚੂਕਾ ਕਾਹਾ ਹੇ ॥੮॥

जिन मनि वसिआ से जन सोहहि तिन सिरि चूका काहा हे ॥८॥

Jin mani vasiâa se jan sohahi ŧin siri chookaa kaahaa he ||8||

Noble and exalted are those, within whose mind the Lord abides. Their heads are free of strife. ||8||


ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥

अगम अगोचरु कीमति नही पाई ॥

Âgam âgocharu keemaŧi nahee paaëe ||

He is inaccessible and unfathomable; His value cannot be appraised.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥

गुर परसादी मंनि वसाई ॥

Gur parasaađee manni vasaaëe ||

By Guru's Grace, He dwells within the mind.

ਸਦਾ ਸਬਦਿ ਸਾਲਾਹੀ ਗੁਣਦਾਤਾ ਲੇਖਾ ਕੋਇ ਨ ਮੰਗੈ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੯॥

सदा सबदि सालाही गुणदाता लेखा कोइ न मंगै ताहा हे ॥९॥

Sađaa sabađi saalaahee guñađaaŧaa lekhaa koī na manggai ŧaahaa he ||9||

No one calls that person to account, who praises the Word of the Shabad, the Giver of virtue. ||9||


ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਰੁਦ੍ਰੁ ਤਿਸ ਕੀ ਸੇਵਾ ॥

ब्रहमा बिसनु रुद्रु तिस की सेवा ॥

Brhamaa bisanu ruđru ŧis kee sevaa ||

Brahma, Vishnu and Shiva serve Him.

ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ਅਲਖ ਅਭੇਵਾ ॥

अंतु न पावहि अलख अभेवा ॥

Ânŧŧu na paavahi âlakh âbhevaa ||

Even they cannot find the limits of the unseen, unknowable Lord.

ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰਹਿ ਤੂ ਅਪਣੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਹਾ ਹੇ ॥੧੦॥

जिन कउ नदरि करहि तू अपणी गुरमुखि अलखु लखाहा हे ॥१०॥

Jin kaū nađari karahi ŧoo âpañee guramukhi âlakhu lakhaahaa he ||10||

Those who are blessed by Your Glance of Grace, become Gurmukh, and comprehend the incomprehensible. ||10||


ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥

पूरै सतिगुरि सोझी पाई ॥

Poorai saŧiguri sojhee paaëe ||

The Perfect True Guru has imparted this understanding.

ਏਕੋ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥

एको नामु मंनि वसाई ॥

Ēko naamu manni vasaaëe ||

I have enshrined the Naam, the One Name, within my mind.

ਨਾਮੁ ਜਪੀ ਤੈ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ਮਹਲੁ ਪਾਇ ਗੁਣ ਗਾਹਾ ਹੇ ॥੧੧॥

नामु जपी तै नामु धिआई महलु पाइ गुण गाहा हे ॥११॥

Naamu japee ŧai naamu đhiâaëe mahalu paaī guñ gaahaa he ||11||

I chant the Naam, and meditate on the Naam. Singing His Glorious Praises, I enter the Mansion of the Lord's Presence. ||11||


ਸੇਵਕ ਸੇਵਹਿ ਮੰਨਿ ਹੁਕਮੁ ਅਪਾਰਾ ॥

सेवक सेवहि मंनि हुकमु अपारा ॥

Sevak sevahi manni hukamu âpaaraa ||

The servant serves, and obeys the Command of the Infinite Lord.

ਮਨਮੁਖ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ਸਾਰਾ ॥

मनमुख हुकमु न जाणहि सारा ॥

Manamukh hukamu na jaañahi saaraa ||

The self-willed manmukhs do not know the value of the Lord's Command.

ਹੁਕਮੇ ਮੰਨੇ ਹੁਕਮੇ ਵਡਿਆਈ ਹੁਕਮੇ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ਹੇ ॥੧੨॥

हुकमे मंने हुकमे वडिआई हुकमे वेपरवाहा हे ॥१२॥

Hukame manne hukame vadiâaëe hukame veparavaahaa he ||12||

By the Hukam of the Lord's Command, one is exalted; by His Hukam, one is glorified; by His Hukam, one becomes carefree. ||12||


ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੈ ॥

गुर परसादी हुकमु पछाणै ॥

Gur parasaađee hukamu pachhaañai ||

By Guru's Grace, one recognizes the Lord's Hukam.

ਧਾਵਤੁ ਰਾਖੈ ਇਕਤੁ ਘਰਿ ਆਣੈ ॥

धावतु राखै इकतु घरि आणै ॥

Đhaavaŧu raakhai īkaŧu ghari âañai ||

The wandering mind is restrained, and brought back to the home of the One Lord.

ਨਾਮੇ ਰਾਤਾ ਸਦਾ ਬੈਰਾਗੀ ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਮਨਿ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੩॥

नामे राता सदा बैरागी नामु रतनु मनि ताहा हे ॥१३॥

Naame raaŧaa sađaa bairaagee naamu raŧanu mani ŧaahaa he ||13||

Imbued with the Naam, one remains forever detached; the jewel of the Naam rests within the mind. ||13||


ਸਭ ਜਗ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥

सभ जग महि वरतै एको सोई ॥

Sabh jag mahi varaŧai ēko soëe ||

The One Lord is pervasive throughout all the world.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਰਗਟੁ ਹੋਈ ॥

गुर परसादी परगटु होई ॥

Gur parasaađee paragatu hoëe ||

By Guru's Grace, He is revealed.

ਸਬਦੁ ਸਲਾਹਹਿ ਸੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੪॥

सबदु सलाहहि से जन निरमल निज घरि वासा ताहा हे ॥१४॥

Sabađu salaahahi se jan niramal nij ghari vaasaa ŧaahaa he ||14||

Those humble beings who praise the Shabad are immaculate; they dwell within the home of their own inner self. ||14||


ਸਦਾ ਭਗਤ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ॥

सदा भगत तेरी सरणाई ॥

Sađaa bhagaŧ ŧeree sarañaaëe ||

The devotees abide forever in Your Sanctuary, Lord.

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥

अगम अगोचर कीमति नही पाई ॥

Âgam âgochar keemaŧi nahee paaëe ||

You are inaccessible and unfathomable; Your value cannot be estimated.

ਜਿਉ ਤੁਧੁ ਭਾਵਹਿ ਤਿਉ ਤੂ ਰਾਖਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਹਾ ਹੇ ॥੧੫॥

जिउ तुधु भावहि तिउ तू राखहि गुरमुखि नामु धिआहा हे ॥१५॥

Jiū ŧuđhu bhaavahi ŧiū ŧoo raakhahi guramukhi naamu đhiâahaa he ||15||

As it pleases Your Will, You keep us; the Gurmukh meditates on the Naam. ||15||


ਸਦਾ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ॥

सदा सदा तेरे गुण गावा ॥

Sađaa sađaa ŧere guñ gaavaa ||

Forever and ever, I sing Your Glorious Praises.

ਸਚੇ ਸਾਹਿਬ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਵਾ ॥

सचे साहिब तेरै मनि भावा ॥

Sache saahib ŧerai mani bhaavaa ||

O my True Lord and Master, may I become pleasing to Your Mind.

ਨਾਨਕੁ ਸਾਚੁ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਸਚੁ ਦੇਵਹੁ ਸਚਿ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧੬॥੧॥੧੦॥

नानकु साचु कहै बेनंती सचु देवहु सचि समाहा हे ॥१६॥१॥१०॥

Naanaku saachu kahai benanŧŧee sachu đevahu sachi samaahaa he ||16||1||10||

Nanak offers this true prayer: O Lord, please bless me with Truth, that I may merge in the Truth. ||16||1||10||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ॥

सतिगुरु सेवनि से वडभागी ॥

Saŧiguru sevani se vadabhaagee ||

Those who serve the True Guru are very fortunate.

ਅਨਦਿਨੁ ਸਾਚਿ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥

अनदिनु साचि नामि लिव लागी ॥

Ânađinu saachi naami liv laagee ||

Night and day, they remain lovingly attuned to the True Name.

ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਰਵਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਓਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧॥

सदा सुखदाता रविआ घट अंतरि सबदि सचै ओमाहा हे ॥१॥

Sađaa sukhađaaŧaa raviâa ghat ânŧŧari sabađi sachai õmaahaa he ||1||

The Lord, the Giver of peace, abides forever deep within their hearts; they delight in the True Word of the Shabad. ||1||


ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਗੁਰੂ ਮਿਲਾਏ ॥

नदरि करे ता गुरू मिलाए ॥

Nađari kare ŧaa guroo milaaē ||

When the Lord grants His Grace, one meets with the Guru.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

हरि का नामु मंनि वसाए ॥

Hari kaa naamu manni vasaaē ||

The Name of the Lord is enshrined within the mind.

ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸਬਦੇ ਮਨਿ ਓਮਾਹਾ ਹੇ ॥੨॥

हरि मनि वसिआ सदा सुखदाता सबदे मनि ओमाहा हे ॥२॥

Hari mani vasiâa sađaa sukhađaaŧaa sabađe mani õmaahaa he ||2||

The Lord, the Giver of peace, abides forever within the mind; the mind is delighted with the Word of the Shabad. ||2||


ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਾ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥

क्रिपा करे ता मेलि मिलाए ॥

Kripaa kare ŧaa meli milaaē ||

When the Lord bestows His Mercy, He unites in His Union.

ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥

हउमै ममता सबदि जलाए ॥

Haūmai mamaŧaa sabađi jalaaē ||

Egotism and attachment are burned away by the Shabad.

ਸਦਾ ਮੁਕਤੁ ਰਹੈ ਇਕ ਰੰਗੀ ਨਾਹੀ ਕਿਸੈ ਨਾਲਿ ਕਾਹਾ ਹੇ ॥੩॥

सदा मुकतु रहै इक रंगी नाही किसै नालि काहा हे ॥३॥

Sađaa mukaŧu rahai īk ranggee naahee kisai naali kaahaa he ||3||

In the Love of the One Lord, one remains liberated forever; he is not in conflict with anyone. ||3||


ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਘੋਰ ਅੰਧਾਰਾ ॥

बिनु सतिगुर सेवे घोर अंधारा ॥

Binu saŧigur seve ghor ânđđhaaraa ||

Without serving the True Guru, there is only pitch-black darkness.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਕੋਇ ਨ ਪਾਵੈ ਪਾਰਾ ॥

बिनु सबदै कोइ न पावै पारा ॥

Binu sabađai koī na paavai paaraa ||

Without the Shabad, no one crosses over to the other side.

ਜੋ ਸਬਦਿ ਰਾਤੇ ਮਹਾ ਬੈਰਾਗੀ ਸੋ ਸਚੁ ਸਬਦੇ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੪॥

जो सबदि राते महा बैरागी सो सचु सबदे लाहा हे ॥४॥

Jo sabađi raaŧe mahaa bairaagee so sachu sabađe laahaa he ||4||

Those who are imbued with the Shabad, are very detached. They earn the profit of the True Word of the Shabad. ||4||


ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਕਰਤੈ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥

दुखु सुखु करतै धुरि लिखि पाइआ ॥

Đukhu sukhu karaŧai đhuri likhi paaīâa ||

Pain and pleasure are pre-ordained by the Creator.

ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਆਪਿ ਵਰਤਾਇਆ ॥

दूजा भाउ आपि वरताइआ ॥

Đoojaa bhaaū âapi varaŧaaīâa ||

He Himself has caused the love of duality to be pervasive.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਅਲਿਪਤੋ ਵਰਤੈ ਮਨਮੁਖ ਕਾ ਕਿਆ ਵੇਸਾਹਾ ਹੇ ॥੫॥

गुरमुखि होवै सु अलिपतो वरतै मनमुख का किआ वेसाहा हे ॥५॥

Guramukhi hovai su âlipaŧo varaŧai manamukh kaa kiâa vesaahaa he ||5||

One who becomes Gurmukh remains detached; how can anyone trust the self-willed manmukh? ||5||


ਸੇ ਮਨਮੁਖ ਜੋ ਸਬਦੁ ਨ ਪਛਾਣਹਿ ॥

से मनमुख जो सबदु न पछाणहि ॥

Se manamukh jo sabađu na pachhaañahi ||

Those who do not recognize the Shabad are manmukhs.

ਗੁਰ ਕੇ ਭੈ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਹਿ ॥

गुर के भै की सार न जाणहि ॥

Gur ke bhai kee saar na jaañahi ||

They do not know the essence of the Fear of the Guru.

ਭੈ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਨਿਰਭਉ ਸਚੁ ਪਾਈਐ ਜਮੁ ਕਾਢਿ ਲਏਗਾ ਸਾਹਾ ਹੇ ॥੬॥

भै बिनु किउ निरभउ सचु पाईऐ जमु काढि लएगा साहा हे ॥६॥

Bhai binu kiū nirabhaū sachu paaëeâi jamu kaadhi laēgaa saahaa he ||6||

Without this Fear, how can anyone find the Fearless True Lord? The Messenger of Death will pull the breath out. ||6||


ਅਫਰਿਓ ਜਮੁ ਮਾਰਿਆ ਨ ਜਾਈ ॥

अफरिओ जमु मारिआ न जाई ॥

Âphariõ jamu maariâa na jaaëe ||

The invulnerable Messenger of Death cannot be killed.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਨੇੜਿ ਨ ਆਈ ॥

गुर कै सबदे नेड़ि न आई ॥

Gur kai sabađe neɍi na âaëe ||

The Word of the Guru's Shabad prevents him from approaching.

ਸਬਦੁ ਸੁਣੇ ਤਾ ਦੂਰਹੁ ਭਾਗੈ ਮਤੁ ਮਾਰੇ ਹਰਿ ਜੀਉ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ਹੇ ॥੭॥

सबदु सुणे ता दूरहु भागै मतु मारे हरि जीउ वेपरवाहा हे ॥७॥

Sabađu suñe ŧaa đoorahu bhaagai maŧu maare hari jeeū veparavaahaa he ||7||

When he hears the Word of the Shabad, he runs far away. He is afraid that the self-sufficient Dear Lord will kill him. ||7||


ਹਰਿ ਜੀਉ ਕੀ ਹੈ ਸਭ ਸਿਰਕਾਰਾ ॥

हरि जीउ की है सभ सिरकारा ॥

Hari jeeū kee hai sabh sirakaaraa ||

The Dear Lord is the Ruler above all.

ਏਹੁ ਜਮੁ ਕਿਆ ਕਰੇ ਵਿਚਾਰਾ ॥

एहु जमु किआ करे विचारा ॥

Ēhu jamu kiâa kare vichaaraa ||

What can this wretched Messenger of Death do?

ਹੁਕਮੀ ਬੰਦਾ ਹੁਕਮੁ ਕਮਾਵੈ ਹੁਕਮੇ ਕਢਦਾ ਸਾਹਾ ਹੇ ॥੮॥

हुकमी बंदा हुकमु कमावै हुकमे कढदा साहा हे ॥८॥

Hukamee banđđaa hukamu kamaavai hukame kadhađaa saahaa he ||8||

As slave to the Hukam of the Lord's Command, the mortal acts according to His Hukam. According to His Hukam, he is deprived of his breath. ||8||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੈ ਕੀਆ ਅਕਾਰਾ ॥

गुरमुखि साचै कीआ अकारा ॥

Guramukhi saachai keeâa âkaaraa ||

The Gurmukh realizes that the True Lord created the creation.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਸਰਿਆ ਸਭੁ ਪਾਸਾਰਾ ॥

गुरमुखि पसरिआ सभु पासारा ॥

Guramukhi pasariâa sabhu paasaaraa ||

The Gurmukh knows that the Lord has expanded the entire expanse.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਸਚੁ ਬੂਝੈ ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਸੁਖੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੯॥

गुरमुखि होवै सो सचु बूझै सबदि सचै सुखु ताहा हे ॥९॥

Guramukhi hovai so sachu boojhai sabađi sachai sukhu ŧaahaa he ||9||

One who becomes Gurmukh, understands the True Lord. Through the True Word of the Shabad, he finds peace. ||9||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਕਰਮਿ ਬਿਧਾਤਾ ॥

गुरमुखि जाता करमि बिधाता ॥

Guramukhi jaaŧaa karami biđhaaŧaa ||

The Gurmukh knows that the Lord is the Architect of karma.

ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥

जुग चारे गुर सबदि पछाता ॥

Jug chaare gur sabađi pachhaaŧaa ||

Throughout the four ages, he recognizes the Word of the Guru's Shabad.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਰੈ ਨ ਜਨਮੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧੦॥

गुरमुखि मरै न जनमै गुरमुखि गुरमुखि सबदि समाहा हे ॥१०॥

Guramukhi marai na janamai guramukhi guramukhi sabađi samaahaa he ||10||

The Gurmukh does not die, the Gurmukh is not reborn; the Gurmukh is immersed in the Shabad. ||10||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਸਬਦਿ ਸਾਲਾਹੇ ॥

गुरमुखि नामि सबदि सालाहे ॥

Guramukhi naami sabađi saalaahe ||

The Gurmukh praises the Naam, and the Shabad.

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਵੇਪਰਵਾਹੇ ॥

अगम अगोचर वेपरवाहे ॥

Âgam âgochar veparavaahe ||

God is inaccessible, unfathomable and self-sufficient.

ਏਕ ਨਾਮਿ ਜੁਗ ਚਾਰਿ ਉਧਾਰੇ ਸਬਦੇ ਨਾਮ ਵਿਸਾਹਾ ਹੇ ॥੧੧॥

एक नामि जुग चारि उधारे सबदे नाम विसाहा हे ॥११॥

Ēk naami jug chaari ūđhaare sabađe naam visaahaa he ||11||

The Naam, the Name of the One Lord, saves and redeems throughout the four ages. Through the Shabad, one trades in the Naam. ||11||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਂਤਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥

गुरमुखि सांति सदा सुखु पाए ॥

Guramukhi saanŧi sađaa sukhu paaē ||

The Gurmukh obtains eternal peace and tranquility.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਵਸਾਏ ॥

गुरमुखि हिरदै नामु वसाए ॥

Guramukhi hirađai naamu vasaaē ||

The Gurmukh enshrines the Naam within his heart.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਨਾਮੁ ਬੂਝੈ ਕਾਟੇ ਦੁਰਮਤਿ ਫਾਹਾ ਹੇ ॥੧੨॥

गुरमुखि होवै सो नामु बूझै काटे दुरमति फाहा हे ॥१२॥

Guramukhi hovai so naamu boojhai kaate đuramaŧi phaahaa he ||12||

One who becomes Gurmukh recognizes the Naam, and the noose of evil-mindedness is snapped. ||12||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਪਜੈ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵੈ ॥

गुरमुखि उपजै साचि समावै ॥

Guramukhi ūpajai saachi samaavai ||

The Gurmukh wells up from, and then merges back into Truth.

ਨਾ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਨ ਜੂਨੀ ਪਾਵੈ ॥

ना मरि जमै न जूनी पावै ॥

Naa mari jammai na joonee paavai ||

He does not die and take birth, and is not consigned to reincarnation.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਰਹਹਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਅਨਦਿਨੁ ਲੈਦੇ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੧੩॥

गुरमुखि सदा रहहि रंगि राते अनदिनु लैदे लाहा हे ॥१३॥

Guramukhi sađaa rahahi ranggi raaŧe ânađinu laiđe laahaa he ||13||

The Gurmukh remains forever imbued with the color of the Lord's Love. Night and day, he earns a profit. ||13||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤ ਸੋਹਹਿ ਦਰਬਾਰੇ ॥

गुरमुखि भगत सोहहि दरबारे ॥

Guramukhi bhagaŧ sohahi đarabaare ||

The Gurmukhs, the devotees, are exalted and beautified in the Court of the Lord.

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੇ ॥

सची बाणी सबदि सवारे ॥

Sachee baañee sabađi savaare ||

They are embellished with the True Word of His Bani, and the Word of the Shabad.

ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਸਹਜ ਸੇਤੀ ਘਰਿ ਜਾਹਾ ਹੇ ॥੧੪॥

अनदिनु गुण गावै दिनु राती सहज सेती घरि जाहा हे ॥१४॥

Ânađinu guñ gaavai đinu raaŧee sahaj seŧee ghari jaahaa he ||14||

Night and day, they sing the Glorious Praises of the Lord, day and night, and they intuitively go to their own home. ||14||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਏ ॥

सतिगुरु पूरा सबदु सुणाए ॥

Saŧiguru pooraa sabađu suñaaē ||

The Perfect True Guru proclaims the Shabad;

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹੁ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

अनदिनु भगति करहु लिव लाए ॥

Ânađinu bhagaŧi karahu liv laaē ||

Night and day, remain lovingly attuned to devotional worship.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਸਦ ਹੀ ਨਿਰਮਲ ਨਿਰਮਲ ਗੁਣ ਪਾਤਿਸਾਹਾ ਹੇ ॥੧੫॥

हरि गुण गावहि सद ही निरमल निरमल गुण पातिसाहा हे ॥१५॥

Hari guñ gaavahi sađ hee niramal niramal guñ paaŧisaahaa he ||15||

One who sings forever the Glorious Praises of the Lord, becomes immaculate; Immaculate are the Glorious Praises of the Sovereign Lord . ||15||


ਗੁਣ ਕਾ ਦਾਤਾ ਸਚਾ ਸੋਈ ॥

गुण का दाता सचा सोई ॥

Guñ kaa đaaŧaa sachaa soëe ||

The True Lord is the Giver of virtue.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥

गुरमुखि विरला बूझै कोई ॥

Guramukhi viralaa boojhai koëe ||

How rare are those who, as Gurmukh, understand this.

ਨਾਨਕ ਜਨੁ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹੇ ਬਿਗਸੈ ਸੋ ਨਾਮੁ ਬੇਪਰਵਾਹਾ ਹੇ ॥੧੬॥੨॥੧੧॥

नानक जनु नामु सलाहे बिगसै सो नामु बेपरवाहा हे ॥१६॥२॥११॥

Naanak janu naamu salaahe bigasai so naamu beparavaahaa he ||16||2||11||

Servant Nanak praises the Naam; he blossoms forth in the ecstasy of the Name of the self-sufficient Lord. ||16||2||11||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਹਰਿ ਜੀਉ ਸੇਵਿਹੁ ਅਗਮ ਅਪਾਰਾ ॥

हरि जीउ सेविहु अगम अपारा ॥

Hari jeeū sevihu âgam âpaaraa ||

Serve the Dear Lord, the inaccessible and infinite.

ਤਿਸ ਦਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਈਐ ਪਾਰਾਵਾਰਾ ॥

तिस दा अंतु न पाईऐ पारावारा ॥

Ŧis đaa ânŧŧu na paaëeâi paaraavaaraa ||

He has no end or limitation.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਰਵਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਤਿਤੁ ਘਟਿ ਮਤਿ ਅਗਾਹਾ ਹੇ ॥੧॥

गुर परसादि रविआ घट अंतरि तितु घटि मति अगाहा हे ॥१॥

Gur parasaađi raviâa ghat ânŧŧari ŧiŧu ghati maŧi âgaahaa he ||1||

By Guru's Grace, one who dwells upon the Lord deep within his heart - his heart is filled with infinite wisdom. ||1||


ਸਭ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥

सभ महि वरतै एको सोई ॥

Sabh mahi varaŧai ēko soëe ||

The One Lord is pervading and permeating amidst all.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਰਗਟੁ ਹੋਈ ॥

गुर परसादी परगटु होई ॥

Gur parasaađee paragatu hoëe ||

By Guru's Grace, He is revealed.

ਸਭਨਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ਕਰੇ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦੇਦਾ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਾ ਹੇ ॥੨॥

सभना प्रतिपाल करे जगजीवनु देदा रिजकु स्मबाहा हे ॥२॥

Sabhanaa prŧipaal kare jagajeevanu đeđaa rijaku sambbaahaa he ||2||

The Life of the world nurtures and cherishes all, giving sustenance to all. ||2||


ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੂਝਿ ਬੁਝਾਇਆ ॥

पूरै सतिगुरि बूझि बुझाइआ ॥

Poorai saŧiguri boojhi bujhaaīâa ||

The Perfect True Guru has imparted this understanding.

ਹੁਕਮੇ ਹੀ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥

हुकमे ही सभु जगतु उपाइआ ॥

Hukame hee sabhu jagaŧu ūpaaīâa ||

By the Hukam of His Command, He created the entire Universe.

ਹੁਕਮੁ ਮੰਨੇ ਸੋਈ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਹੁਕਮੁ ਸਿਰਿ ਸਾਹਾ ਪਾਤਿਸਾਹਾ ਹੇ ॥੩॥

हुकमु मंने सोई सुखु पाए हुकमु सिरि साहा पातिसाहा हे ॥३॥

Hukamu manne soëe sukhu paaē hukamu siri saahaa paaŧisaahaa he ||3||

Whoever submits to His Command, finds peace; His Command is above the heads of kings and emperors. ||3||


ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਬਦੁ ਅਪਾਰਾ ॥

सचा सतिगुरु सबदु अपारा ॥

Sachaa saŧiguru sabađu âpaaraa ||

True is the True Guru. Infinite is the Word of His Shabad.

ਤਿਸ ਦੈ ਸਬਦਿ ਨਿਸਤਰੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥

तिस दै सबदि निसतरै संसारा ॥

Ŧis đai sabađi nisaŧarai sanssaaraa ||

Through His Shabad, the world is saved.

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਦੇਦਾ ਸਾਸ ਗਿਰਾਹਾ ਹੇ ॥੪॥

आपे करता करि करि वेखै देदा सास गिराहा हे ॥४॥

Âape karaŧaa kari kari vekhai đeđaa saas giraahaa he ||4||

The Creator Himself created the creation; He gazes upon it, and blesses it with breath and nourishment. ||4||


ਕੋਟਿ ਮਧੇ ਕਿਸਹਿ ਬੁਝਾਏ ॥

कोटि मधे किसहि बुझाए ॥

Koti mađhe kisahi bujhaaē ||

Out of millions, only a few understand.


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates