Pt 6, Raag Maru Bani Quotes Shabad,
ਰਾਗ ਮਾਰੂ - ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
राग मारू - बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਦੇਵ ਦਾਨਵ ਗਣ ਗੰਧਰਬ ਸਾਜੇ ਸਭਿ ਲਿਖਿਆ ਕਰਮ ਕਮਾਇਦਾ ॥੧੨॥

देव दानव गण गंधरब साजे सभि लिखिआ करम कमाइदा ॥१२॥

Đev đaanav gañ ganđđharab saaje sabhi likhiâa karam kamaaīđaa ||12||

He fashioned the demi-gods and demons, the heavenly heralds and celestial musicians; everyone acts according to their past karma. ||12||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਮਝੈ ਰੋਗੁ ਨ ਹੋਈ ॥

गुरमुखि समझै रोगु न होई ॥

Guramukhi samajhai rogu na hoëe ||

The Gurmukh understands, and does not suffer the disease.

ਇਹ ਗੁਰ ਕੀ ਪਉੜੀ ਜਾਣੈ ਜਨੁ ਕੋਈ ॥

इह गुर की पउड़ी जाणै जनु कोई ॥

Īh gur kee paūɍee jaañai janu koëe ||

How rare are those who understand this ladder of the Guru.

ਜੁਗਹ ਜੁਗੰਤਰਿ ਮੁਕਤਿ ਪਰਾਇਣ ਸੋ ਮੁਕਤਿ ਭਇਆ ਪਤਿ ਪਾਇਦਾ ॥੧੩॥

जुगह जुगंतरि मुकति पराइण सो मुकति भइआ पति पाइदा ॥१३॥

Jugah juganŧŧari mukaŧi paraaīñ so mukaŧi bhaīâa paŧi paaīđaa ||13||

Throughout the ages, they are dedicated to liberation, and so they become liberated; thus they are honored. ||13||


ਪੰਚ ਤਤੁ ਸੁੰਨਹੁ ਪਰਗਾਸਾ ॥

पंच ततु सुंनहु परगासा ॥

Pancch ŧaŧu sunnahu paragaasaa ||

From the Primal Void, the five elements became manifest.

ਦੇਹ ਸੰਜੋਗੀ ਕਰਮ ਅਭਿਆਸਾ ॥

देह संजोगी करम अभिआसा ॥

Đeh sanjjogee karam âbhiâasaa ||

They joined to form the body, which engages in actions.

ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਦੁਇ ਮਸਤਕਿ ਲੀਖੇ ਪਾਪੁ ਪੁੰਨੁ ਬੀਜਾਇਦਾ ॥੧੪॥

बुरा भला दुइ मसतकि लीखे पापु पुंनु बीजाइदा ॥१४॥

Buraa bhalaa đuī masaŧaki leekhe paapu punnu beejaaīđaa ||14||

Both bad and good are written on the forehead, the seeds of vice and virtue. ||14||


ਊਤਮ ਸਤਿਗੁਰ ਪੁਰਖ ਨਿਰਾਲੇ ॥

ऊतम सतिगुर पुरख निराले ॥

Ǖŧam saŧigur purakh niraale ||

The True Guru, the Primal Being, is sublime and detached.

ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਹਰਿ ਰਸਿ ਮਤਵਾਲੇ ॥

सबदि रते हरि रसि मतवाले ॥

Sabađi raŧe hari rasi maŧavaale ||

Attuned to the Word of the Shabad, He is intoxicated with the sublime essence of the Lord.

ਰਿਧਿ ਬੁਧਿ ਸਿਧਿ ਗਿਆਨੁ ਗੁਰੂ ਤੇ ਪਾਈਐ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧੫॥

रिधि बुधि सिधि गिआनु गुरू ते पाईऐ पूरै भागि मिलाइदा ॥१५॥

Riđhi buđhi siđhi giâanu guroo ŧe paaëeâi poorai bhaagi milaaīđaa ||15||

Riches, intellect, miraculous spiritual powers and spiritual wisdom are obtained from the Guru; through perfect destiny, they are received. ||15||


ਇਸੁ ਮਨ ਮਾਇਆ ਕਉ ਨੇਹੁ ਘਨੇਰਾ ॥

इसु मन माइआ कउ नेहु घनेरा ॥

Īsu man maaīâa kaū nehu ghaneraa ||

This mind is so in love with Maya.

ਕੋਈ ਬੂਝਹੁ ਗਿਆਨੀ ਕਰਹੁ ਨਿਬੇਰਾ ॥

कोई बूझहु गिआनी करहु निबेरा ॥

Koëe boojhahu giâanee karahu niberaa ||

Only a few are spiritually wise enough to understand and know this.

ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਹਉਮੈ ਸਹਸਾ ਨਰੁ ਲੋਭੀ ਕੂੜੁ ਕਮਾਇਦਾ ॥੧੬॥

आसा मनसा हउमै सहसा नरु लोभी कूड़ु कमाइदा ॥१६॥

Âasaa manasaa haūmai sahasaa naru lobhee kooɍu kamaaīđaa ||16||

In hope and desire, egotism and skepticism, the greedy man acts falsely. ||16||


ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਪਾਏ ਵੀਚਾਰਾ ॥

सतिगुर ते पाए वीचारा ॥

Saŧigur ŧe paaē veechaaraa ||

From the True Guru, contemplative meditation is obtained.

ਸੁੰਨ ਸਮਾਧਿ ਸਚੇ ਘਰ ਬਾਰਾ ॥

सुंन समाधि सचे घर बारा ॥

Sunn samaađhi sache ghar baaraa ||

And then, one dwells with the True Lord in His celestial home, the Primal State of Absorption in Deepest Samaadhi.

ਨਾਨਕ ਨਿਰਮਲ ਨਾਦੁ ਸਬਦ ਧੁਨਿ ਸਚੁ ਰਾਮੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੧੭॥੫॥੧੭॥

नानक निरमल नादु सबद धुनि सचु रामै नामि समाइदा ॥१७॥५॥१७॥

Naanak niramal naađu sabađ đhuni sachu raamai naami samaaīđaa ||17||5||17||

O Nanak, the immaculate sound current of the Naad, and the Music of the Shabad resound; one merges into the True Name of the Lord. ||17||5||17||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मारू महला १ ॥

Maaroo mahalaa 1 ||

Maaroo, First Mehl:

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਦੀਨ ਦਇਆਲਾ ॥

जह देखा तह दीन दइआला ॥

Jah đekhaa ŧah đeen đaīâalaa ||

Wherever I look, I see the Lord, merciful to the meek.

ਆਇ ਨ ਜਾਈ ਪ੍ਰਭੁ ਕਿਰਪਾਲਾ ॥

आइ न जाई प्रभु किरपाला ॥

Âaī na jaaëe prbhu kirapaalaa ||

God is compassionate; He does not come or go in reincarnation.

ਜੀਆ ਅੰਦਰਿ ਜੁਗਤਿ ਸਮਾਈ ਰਹਿਓ ਨਿਰਾਲਮੁ ਰਾਇਆ ॥੧॥

जीआ अंदरि जुगति समाई रहिओ निरालमु राइआ ॥१॥

Jeeâa ânđđari jugaŧi samaaëe rahiõ niraalamu raaīâa ||1||

He pervades all beings in His mysterious way; the Sovereign Lord remains detached. ||1||


ਜਗੁ ਤਿਸ ਕੀ ਛਾਇਆ ਜਿਸੁ ਬਾਪੁ ਨ ਮਾਇਆ ॥

जगु तिस की छाइआ जिसु बापु न माइआ ॥

Jagu ŧis kee chhaaīâa jisu baapu na maaīâa ||

The world is a reflection of Him; He has no father or mother.

ਨਾ ਤਿਸੁ ਭੈਣ ਨ ਭਰਾਉ ਕਮਾਇਆ ॥

ना तिसु भैण न भराउ कमाइआ ॥

Naa ŧisu bhaiñ na bharaaū kamaaīâa ||

He has not acquired any sister or brother.

ਨਾ ਤਿਸੁ ਓਪਤਿ ਖਪਤਿ ਕੁਲ ਜਾਤੀ ਓਹੁ ਅਜਰਾਵਰੁ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥੨॥

ना तिसु ओपति खपति कुल जाती ओहु अजरावरु मनि भाइआ ॥२॥

Naa ŧisu õpaŧi khapaŧi kul jaaŧee õhu âjaraavaru mani bhaaīâa ||2||

There is no creation or destruction for Him; He has no ancestry or social status. The Ageless Lord is pleasing to my mind. ||2||


ਤੂ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖੁ ਨਾਹੀ ਸਿਰਿ ਕਾਲਾ ॥

तू अकाल पुरखु नाही सिरि काला ॥

Ŧoo âkaal purakhu naahee siri kaalaa ||

You are the Deathless Primal Being. Death does not hover over Your head.

ਤੂ ਪੁਰਖੁ ਅਲੇਖ ਅਗੰਮ ਨਿਰਾਲਾ ॥

तू पुरखु अलेख अगम निराला ॥

Ŧoo purakhu âlekh âgamm niraalaa ||

You are the unseen inaccessible and detached Primal Lord.

ਸਤ ਸੰਤੋਖਿ ਸਬਦਿ ਅਤਿ ਸੀਤਲੁ ਸਹਜ ਭਾਇ ਲਿਵ ਲਾਇਆ ॥੩॥

सत संतोखि सबदि अति सीतलु सहज भाइ लिव लाइआ ॥३॥

Saŧ sanŧŧokhi sabađi âŧi seeŧalu sahaj bhaaī liv laaīâa ||3||

You are true and content; the Word of Your Shabad is cool and soothing. Through it, we are lovingly, intuitively attuned to You. ||3||


ਤ੍ਰੈ ਵਰਤਾਇ ਚਉਥੈ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ॥

त्रै वरताइ चउथै घरि वासा ॥

Ŧrai varaŧaaī chaūŧhai ghari vaasaa ||

The three qualities are pervasive; the Lord dwells in His home, the fourth state.

ਕਾਲ ਬਿਕਾਲ ਕੀਏ ਇਕ ਗ੍ਰਾਸਾ ॥

काल बिकाल कीए इक ग्रासा ॥

Kaal bikaal keeē īk graasaa ||

He has made death and birth into a bite of food.

ਨਿਰਮਲ ਜੋਤਿ ਸਰਬ ਜਗਜੀਵਨੁ ਗੁਰਿ ਅਨਹਦ ਸਬਦਿ ਦਿਖਾਇਆ ॥੪॥

निरमल जोति सरब जगजीवनु गुरि अनहद सबदि दिखाइआ ॥४॥

Niramal joŧi sarab jagajeevanu guri ânahađ sabađi đikhaaīâa ||4||

The immaculate Light is the Life of the whole world. The Guru reveals the unstruck melody of the Shabad. ||4||


ਊਤਮ ਜਨ ਸੰਤ ਭਲੇ ਹਰਿ ਪਿਆਰੇ ॥

ऊतम जन संत भले हरि पिआरे ॥

Ǖŧam jan sanŧŧ bhale hari piâare ||

Sublime and good are those humble Saints, the Beloveds of the Lord.

ਹਰਿ ਰਸ ਮਾਤੇ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰੇ ॥

हरि रस माते पारि उतारे ॥

Hari ras maaŧe paari ūŧaare ||

They are intoxicated with the sublime essence of the Lord, and are carried across to the other side.

ਨਾਨਕ ਰੇਣ ਸੰਤ ਜਨ ਸੰਗਤਿ ਹਰਿ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਇਆ ॥੫॥

नानक रेण संत जन संगति हरि गुर परसादी पाइआ ॥५॥

Naanak reñ sanŧŧ jan sanggaŧi hari gur parasaađee paaīâa ||5||

Nanak is the dust of the Society of the Saints; by Guru's Grace, he finds the Lord. ||5||


ਤੂ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਜੀਅ ਸਭਿ ਤੇਰੇ ॥

तू अंतरजामी जीअ सभि तेरे ॥

Ŧoo ânŧŧarajaamee jeeâ sabhi ŧere ||

You are the Inner-knower, the Searcher of hearts. All beings belong to You.

ਤੂ ਦਾਤਾ ਹਮ ਸੇਵਕ ਤੇਰੇ ॥

तू दाता हम सेवक तेरे ॥

Ŧoo đaaŧaa ham sevak ŧere ||

You are the Great Giver; I am Your slave.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਦੀਜੈ ਗੁਰਿ ਗਿਆਨ ਰਤਨੁ ਦੀਪਾਇਆ ॥੬॥

अम्रित नामु क्रिपा करि दीजै गुरि गिआन रतनु दीपाइआ ॥६॥

Âmmmriŧ naamu kripaa kari đeejai guri giâan raŧanu đeepaaīâa ||6||

Please be merciful and bless me with Your Ambrosial Naam, and the jewel, the lamp of the Guru's spiritual wisdom. ||6||


ਪੰਚ ਤਤੁ ਮਿਲਿ ਇਹੁ ਤਨੁ ਕੀਆ ॥

पंच ततु मिलि इहु तनु कीआ ॥

Pancch ŧaŧu mili īhu ŧanu keeâa ||

From the union of the five elements, this body was made.

ਆਤਮ ਰਾਮ ਪਾਏ ਸੁਖੁ ਥੀਆ ॥

आतम राम पाए सुखु थीआ ॥

Âaŧam raam paaē sukhu ŧheeâa ||

Finding the Lord, the Supreme Soul, peace is established.

ਕਰਮ ਕਰਤੂਤਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਫਲੁ ਲਾਗਾ ਹਰਿ ਨਾਮ ਰਤਨੁ ਮਨਿ ਪਾਇਆ ॥੭॥

करम करतूति अम्रित फलु लागा हरि नाम रतनु मनि पाइआ ॥७॥

Karam karaŧooŧi âmmmriŧ phalu laagaa hari naam raŧanu mani paaīâa ||7||

The good karma of past actions brings fruitful rewards, and man is blessed with the jewel of the Lord's Name. ||7||


ਨਾ ਤਿਸੁ ਭੂਖ ਪਿਆਸ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥

ना तिसु भूख पिआस मनु मानिआ ॥

Naa ŧisu bhookh piâas manu maaniâa ||

His mind does not feel any hunger or thirst.

ਸਰਬ ਨਿਰੰਜਨੁ ਘਟਿ ਘਟਿ ਜਾਨਿਆ ॥

सरब निरंजनु घटि घटि जानिआ ॥

Sarab niranjjanu ghati ghati jaaniâa ||

He knows the Immaculate Lord to be everywhere, in each and every heart.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸਿ ਰਾਤਾ ਕੇਵਲ ਬੈਰਾਗੀ ਗੁਰਮਤਿ ਭਾਇ ਸੁਭਾਇਆ ॥੮॥

अम्रित रसि राता केवल बैरागी गुरमति भाइ सुभाइआ ॥८॥

Âmmmriŧ rasi raaŧaa keval bairaagee guramaŧi bhaaī subhaaīâa ||8||

Imbued with the Lord's Ambrosial essence, he becomes a pure, detached renunciate; he is lovingly absorbed in the Guru's Teachings. ||8||


ਅਧਿਆਤਮ ਕਰਮ ਕਰੇ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ॥

अधिआतम करम करे दिनु राती ॥

Âđhiâaŧam karam kare đinu raaŧee ||

Those who live a spiritual lifestyle, day and night,

ਨਿਰਮਲ ਜੋਤਿ ਨਿਰੰਤਰਿ ਜਾਤੀ ॥

निरमल जोति निरंतरि जाती ॥

Niramal joŧi niranŧŧari jaaŧee ||

Sees the immaculate Divine Light deep within.

ਸਬਦੁ ਰਸਾਲੁ ਰਸਨ ਰਸਿ ਰਸਨਾ ਬੇਣੁ ਰਸਾਲੁ ਵਜਾਇਆ ॥੯॥

सबदु रसालु रसन रसि रसना बेणु रसालु वजाइआ ॥९॥

Sabađu rasaalu rasan rasi rasanaa beñu rasaalu vajaaīâa ||9||

Enraptured with the delightful essence of the Shabad, the source of nectar, my tongue plays the sweet music of the flute. ||9||


ਬੇਣੁ ਰਸਾਲ ਵਜਾਵੈ ਸੋਈ ॥

बेणु रसाल वजावै सोई ॥

Beñu rasaal vajaavai soëe ||

He alone plays the sweet music of this flute,

ਜਾ ਕੀ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸੋਝੀ ਹੋਈ ॥

जा की त्रिभवण सोझी होई ॥

Jaa kee ŧribhavañ sojhee hoëe ||

Who knows the three worlds.

ਨਾਨਕ ਬੂਝਹੁ ਇਹ ਬਿਧਿ ਗੁਰਮਤਿ ਹਰਿ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਇਆ ॥੧੦॥

नानक बूझहु इह बिधि गुरमति हरि राम नामि लिव लाइआ ॥१०॥

Naanak boojhahu īh biđhi guramaŧi hari raam naami liv laaīâa ||10||

O Nanak, know this, through the Guru's Teachings, and lovingly focus yourself on the Lord's Name. ||10||


ਐਸੇ ਜਨ ਵਿਰਲੇ ਸੰਸਾਰੇ ॥

ऐसे जन विरले संसारे ॥

Âise jan virale sanssaare ||

Rare are those beings in this world,

ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਹਿ ਰਹਹਿ ਨਿਰਾਰੇ ॥

गुर सबदु वीचारहि रहहि निरारे ॥

Gur sabađu veechaarahi rahahi niraare ||

Who contemplate the Word of the Guru's Shabad, and remain detached.

ਆਪਿ ਤਰਹਿ ਸੰਗਤਿ ਕੁਲ ਤਾਰਹਿ ਤਿਨ ਸਫਲ ਜਨਮੁ ਜਗਿ ਆਇਆ ॥੧੧॥

आपि तरहि संगति कुल तारहि तिन सफल जनमु जगि आइआ ॥११॥

Âapi ŧarahi sanggaŧi kul ŧaarahi ŧin saphal janamu jagi âaīâa ||11||

They save themselves, and save all their associates and ancestors; fruitful is their birth and coming into this world. ||11||


ਘਰੁ ਦਰੁ ਮੰਦਰੁ ਜਾਣੈ ਸੋਈ ॥

घरु दरु मंदरु जाणै सोई ॥

Gharu đaru manđđaru jaañai soëe ||

He alone knows the home of his own heart, and the door to the temple,

ਜਿਸੁ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਸੋਝੀ ਹੋਈ ॥

जिसु पूरे गुर ते सोझी होई ॥

Jisu poore gur ŧe sojhee hoëe ||

Who obtains perfect understanding from the Guru.

ਕਾਇਆ ਗੜ ਮਹਲ ਮਹਲੀ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਚਾ ਸਚੁ ਸਾਚਾ ਤਖਤੁ ਰਚਾਇਆ ॥੧੨॥

काइआ गड़ महल महली प्रभु साचा सचु साचा तखतु रचाइआ ॥१२॥

Kaaīâa gaɍ mahal mahalee prbhu saachaa sachu saachaa ŧakhaŧu rachaaīâa ||12||

In the body-fortress is the palace; God is the True Master of this Palace. The True Lord established His True Throne there. ||12||


ਚਤੁਰ ਦਸ ਹਾਟ ਦੀਵੇ ਦੁਇ ਸਾਖੀ ॥

चतुर दस हाट दीवे दुइ साखी ॥

Chaŧur đas haat đeeve đuī saakhee ||

The fourteen realms and the two lamps are the witnesses.

ਸੇਵਕ ਪੰਚ ਨਾਹੀ ਬਿਖੁ ਚਾਖੀ ॥

सेवक पंच नाही बिखु चाखी ॥

Sevak pancch naahee bikhu chaakhee ||

The Lord's servants, the self-elect, do not taste the poison of corruption.

ਅੰਤਰਿ ਵਸਤੁ ਅਨੂਪ ਨਿਰਮੋਲਕ ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਹਰਿ ਧਨੁ ਪਾਇਆ ॥੧੩॥

अंतरि वसतु अनूप निरमोलक गुरि मिलिऐ हरि धनु पाइआ ॥१३॥

Ânŧŧari vasaŧu ânoop niramolak guri miliâi hari đhanu paaīâa ||13||

Deep within, is the priceless, incomparable commodity; meeting with the Guru, the wealth of the Lord is obtained. ||13||


ਤਖਤਿ ਬਹੈ ਤਖਤੈ ਕੀ ਲਾਇਕ ॥

तखति बहै तखतै की लाइक ॥

Ŧakhaŧi bahai ŧakhaŧai kee laaīk ||

He alone sits on the throne, who is worthy of the throne.

ਪੰਚ ਸਮਾਏ ਗੁਰਮਤਿ ਪਾਇਕ ॥

पंच समाए गुरमति पाइक ॥

Pancch samaaē guramaŧi paaīk ||

Following the Guru's Teachings, he subdues the five demons, and becomes the Lord's foot soldier.

ਆਦਿ ਜੁਗਾਦੀ ਹੈ ਭੀ ਹੋਸੀ ਸਹਸਾ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥੧੪॥

आदि जुगादी है भी होसी सहसा भरमु चुकाइआ ॥१४॥

Âađi jugaađee hai bhee hosee sahasaa bharamu chukaaīâa ||14||

He has existed from the very beginning of time and throughout the ages; He exists here and now, and will always exist. Meditating on Him, skepticism and doubt are dispelled. ||14||


ਤਖਤਿ ਸਲਾਮੁ ਹੋਵੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ॥

तखति सलामु होवै दिनु राती ॥

Ŧakhaŧi salaamu hovai đinu raaŧee ||

The Lord of the Throne is greeted and worshipped day and night.

ਇਹੁ ਸਾਚੁ ਵਡਾਈ ਗੁਰਮਤਿ ਲਿਵ ਜਾਤੀ ॥

इहु साचु वडाई गुरमति लिव जाती ॥

Īhu saachu vadaaëe guramaŧi liv jaaŧee ||

This true glorious greatness comes to those who love the Guru's Teachings.

ਨਾਨਕ ਰਾਮੁ ਜਪਹੁ ਤਰੁ ਤਾਰੀ ਹਰਿ ਅੰਤਿ ਸਖਾਈ ਪਾਇਆ ॥੧੫॥੧॥੧੮॥

नानक रामु जपहु तरु तारी हरि अंति सखाई पाइआ ॥१५॥१॥१८॥

Naanak raamu japahu ŧaru ŧaaree hari ânŧŧi sakhaaëe paaīâa ||15||1||18||

O Nanak, meditate on the Lord, and swim across the river; they find the Lord, their best friend, in the end. ||15||1||18||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मारू महला १ ॥

Maaroo mahalaa 1 ||

Maaroo, First Mehl:

ਹਰਿ ਧਨੁ ਸੰਚਹੁ ਰੇ ਜਨ ਭਾਈ ॥

हरि धनु संचहु रे जन भाई ॥

Hari đhanu sancchahu re jan bhaaëe ||

Gather in the wealth of the Lord, O humble Siblings of Destiny.

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਿ ਰਹਹੁ ਸਰਣਾਈ ॥

सतिगुर सेवि रहहु सरणाई ॥

Saŧigur sevi rahahu sarañaaëe ||

Serve the True Guru, and remain in His Sanctuary.

ਤਸਕਰੁ ਚੋਰੁ ਨ ਲਾਗੈ ਤਾ ਕਉ ਧੁਨਿ ਉਪਜੈ ਸਬਦਿ ਜਗਾਇਆ ॥੧॥

तसकरु चोरु न लागै ता कउ धुनि उपजै सबदि जगाइआ ॥१॥

Ŧasakaru choru na laagai ŧaa kaū đhuni ūpajai sabađi jagaaīâa ||1||

This wealth cannot be stolen; the celestial melody of the Shabad wells up and keeps us awake and aware. ||1||


ਤੂ ਏਕੰਕਾਰੁ ਨਿਰਾਲਮੁ ਰਾਜਾ ॥

तू एकंकारु निरालमु राजा ॥

Ŧoo ēkankkaaru niraalamu raajaa ||

You are the One Universal Creator, the Immaculate King.

ਤੂ ਆਪਿ ਸਵਾਰਹਿ ਜਨ ਕੇ ਕਾਜਾ ॥

तू आपि सवारहि जन के काजा ॥

Ŧoo âapi savaarahi jan ke kaajaa ||

You Yourself arrange and resolve the affairs of Your humble servant.

ਅਮਰੁ ਅਡੋਲੁ ਅਪਾਰੁ ਅਮੋਲਕੁ ਹਰਿ ਅਸਥਿਰ ਥਾਨਿ ਸੁਹਾਇਆ ॥੨॥

अमरु अडोलु अपारु अमोलकु हरि असथिर थानि सुहाइआ ॥२॥

Âmaru âdolu âpaaru âmolaku hari âsaŧhir ŧhaani suhaaīâa ||2||

You are immortal, immovable, infinite and priceless; O Lord, Your place is beautiful and eternal. ||2||


ਦੇਹੀ ਨਗਰੀ ਊਤਮ ਥਾਨਾ ॥

देही नगरी ऊतम थाना ॥

Đehee nagaree ǖŧam ŧhaanaa ||

In the body-village, the most sublime place,

ਪੰਚ ਲੋਕ ਵਸਹਿ ਪਰਧਾਨਾ ॥

पंच लोक वसहि परधाना ॥

Pancch lok vasahi parađhaanaa ||

The supremely noble people dwell.

ਊਪਰਿ ਏਕੰਕਾਰੁ ਨਿਰਾਲਮੁ ਸੁੰਨ ਸਮਾਧਿ ਲਗਾਇਆ ॥੩॥

ऊपरि एकंकारु निरालमु सुंन समाधि लगाइआ ॥३॥

Ǖpari ēkankkaaru niraalamu sunn samaađhi lagaaīâa ||3||

Above them is the Immaculate Lord, the One Universal Creator; they are lovingly absorbed in the profound, primal state of Samaadhi. ||3||


ਦੇਹੀ ਨਗਰੀ ਨਉ ਦਰਵਾਜੇ ॥

देही नगरी नउ दरवाजे ॥

Đehee nagaree naū đaravaaje ||

There are nine gates to the body-village;

ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਕਰਣੈਹਾਰੈ ਸਾਜੇ ॥

सिरि सिरि करणैहारै साजे ॥

Siri siri karañaihaarai saaje ||

The Creator Lord fashioned them for each and every person.

ਦਸਵੈ ਪੁਰਖੁ ਅਤੀਤੁ ਨਿਰਾਲਾ ਆਪੇ ਅਲਖੁ ਲਖਾਇਆ ॥੪॥

दसवै पुरखु अतीतु निराला आपे अलखु लखाइआ ॥४॥

Đasavai purakhu âŧeeŧu niraalaa âape âlakhu lakhaaīâa ||4||

Within the Tenth Gate, dwells the Primal Lord, detached and unequalled. The unknowable reveals Himself. ||4||


ਪੁਰਖੁ ਅਲੇਖੁ ਸਚੇ ਦੀਵਾਨਾ ॥

पुरखु अलेखु सचे दीवाना ॥

Purakhu âlekhu sache đeevaanaa ||

The Primal Lord cannot be held to account; True is His Celestial Court.

ਹੁਕਮਿ ਚਲਾਏ ਸਚੁ ਨੀਸਾਨਾ ॥

हुकमि चलाए सचु नीसाना ॥

Hukami chalaaē sachu neesaanaa ||

The Hukam of His Command is in effect; True is His Insignia.

ਨਾਨਕ ਖੋਜਿ ਲਹਹੁ ਘਰੁ ਅਪਨਾ ਹਰਿ ਆਤਮ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਪਾਇਆ ॥੫॥

नानक खोजि लहहु घरु अपना हरि आतम राम नामु पाइआ ॥५॥

Naanak khoji lahahu gharu âpanaa hari âaŧam raam naamu paaīâa ||5||

O Nanak, search and examine your own home, and you shall find the Supreme Soul, and the Name of the Lord. ||5||


ਸਰਬ ਨਿਰੰਜਨ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਨਾ ॥

सरब निरंजन पुरखु सुजाना ॥

Sarab niranjjan purakhu sujaanaa ||

The Primal Lord is everywhere, immaculate and all-knowing.

ਅਦਲੁ ਕਰੇ ਗੁਰ ਗਿਆਨ ਸਮਾਨਾ ॥

अदलु करे गुर गिआन समाना ॥

Âđalu kare gur giâan samaanaa ||

He administers justice, and is absorbed in the spiritual wisdom of the Guru.

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਲੈ ਗਰਦਨਿ ਮਾਰੇ ਹਉਮੈ ਲੋਭੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥੬॥

कामु क्रोधु लै गरदनि मारे हउमै लोभु चुकाइआ ॥६॥

Kaamu krođhu lai garađani maare haūmai lobhu chukaaīâa ||6||

He seizes sexual desire and anger by their necks, and kills them; He eradicates egotism and greed. ||6||


ਸਚੈ ਥਾਨਿ ਵਸੈ ਨਿਰੰਕਾਰਾ ॥

सचै थानि वसै निरंकारा ॥

Sachai ŧhaani vasai nirankkaaraa ||

In the True Place, the Formless Lord abides.

ਆਪਿ ਪਛਾਣੈ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਾ ॥

आपि पछाणै सबदु वीचारा ॥

Âapi pachhaañai sabađu veechaaraa ||

Whoever understands his own self, contemplates the Word of the Shabad.

ਸਚੈ ਮਹਲਿ ਨਿਵਾਸੁ ਨਿਰੰਤਰਿ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥੭॥

सचै महलि निवासु निरंतरि आवण जाणु चुकाइआ ॥७॥

Sachai mahali nivaasu niranŧŧari âavañ jaañu chukaaīâa ||7||

He comes to abide deep within the True Mansion of His Presence, and his comings and goings are ended. ||7||


ਨਾ ਮਨੁ ਚਲੈ ਨ ਪਉਣੁ ਉਡਾਵੈ ॥

ना मनु चलै न पउणु उडावै ॥

Naa manu chalai na paūñu ūdaavai ||

His mind does not waver, and he is not buffeted by the winds of desire.

ਜੋਗੀ ਸਬਦੁ ਅਨਾਹਦੁ ਵਾਵੈ ॥

जोगी सबदु अनाहदु वावै ॥

Jogee sabađu ânaahađu vaavai ||

Such a Yogi vibrates the unstruck sound current of the Shabad.

ਪੰਚ ਸਬਦ ਝੁਣਕਾਰੁ ਨਿਰਾਲਮੁ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪੇ ਵਾਇ ਸੁਣਾਇਆ ॥੮॥

पंच सबद झुणकारु निरालमु प्रभि आपे वाइ सुणाइआ ॥८॥

Pancch sabađ jhuñakaaru niraalamu prbhi âape vaaī suñaaīâa ||8||

God Himself plays the pure music of the Panch Shabad, the five primal sounds to hear. ||8||


ਭਉ ਬੈਰਾਗਾ ਸਹਜਿ ਸਮਾਤਾ ॥

भउ बैरागा सहजि समाता ॥

Bhaū bairaagaa sahaji samaaŧaa ||

In the Fear of God, in detachment, one intuitively merges into the Lord.

ਹਉਮੈ ਤਿਆਗੀ ਅਨਹਦਿ ਰਾਤਾ ॥

हउमै तिआगी अनहदि राता ॥

Haūmai ŧiâagee ânahađi raaŧaa ||

Renouncing egotism, he is imbued with the unstruck sound current.

ਅੰਜਨੁ ਸਾਰਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਜਾਣੈ ਸਰਬ ਨਿਰੰਜਨੁ ਰਾਇਆ ॥੯॥

अंजनु सारि निरंजनु जाणै सरब निरंजनु राइआ ॥९॥

Ânjjanu saari niranjjanu jaañai sarab niranjjanu raaīâa ||9||

With the ointment of enlightenment, the Immaculate Lord is known; the Immaculate Lord King is pervading everywhere. ||9||


ਦੁਖ ਭੈ ਭੰਜਨੁ ਪ੍ਰਭੁ ਅਬਿਨਾਸੀ ॥

दुख भै भंजनु प्रभु अबिनासी ॥

Đukh bhai bhanjjanu prbhu âbinaasee ||

God is eternal and imperishable; He is the Destroyer of pain and fear.

ਰੋਗ ਕਟੇ ਕਾਟੀ ਜਮ ਫਾਸੀ ॥

रोग कटे काटी जम फासी ॥

Rog kate kaatee jam phaasee ||

He cures the disease, and cuts away the noose of death.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋ ਭਉ ਭੰਜਨੁ ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ॥੧੦॥

नानक हरि प्रभु सो भउ भंजनु गुरि मिलिऐ हरि प्रभु पाइआ ॥१०॥

Naanak hari prbhu so bhaū bhanjjanu guri miliâi hari prbhu paaīâa ||10||

O Nanak, the Lord God is the Destroyer of fear; meeting the Guru, the Lord God is found. ||10||


ਕਾਲੈ ਕਵਲੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਜਾਣੈ ॥

कालै कवलु निरंजनु जाणै ॥

Kaalai kavalu niranjjanu jaañai ||

One who knows the Immaculate Lord chews up death.

ਬੂਝੈ ਕਰਮੁ ਸੁ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੈ ॥

बूझै करमु सु सबदु पछाणै ॥

Boojhai karamu su sabađu pachhaañai ||

One who understands karma, realizes the Word of the Shabad.

ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਆਪਿ ਪਛਾਣੈ ਸਭੁ ਤਿਸ ਕਾ ਚੋਜੁ ਸਬਾਇਆ ॥੧੧॥

आपे जाणै आपि पछाणै सभु तिस का चोजु सबाइआ ॥११॥

Âape jaañai âapi pachhaañai sabhu ŧis kaa choju sabaaīâa ||11||

He Himself knows, and He Himself realizes. This whole world is all His play. ||11||


ਆਪੇ ਸਾਹੁ ਆਪੇ ਵਣਜਾਰਾ ॥

आपे साहु आपे वणजारा ॥

Âape saahu âape vañajaaraa ||

He Himself is the Banker, and He Himself is the Merchant.

ਆਪੇ ਪਰਖੇ ਪਰਖਣਹਾਰਾ ॥

आपे परखे परखणहारा ॥

Âape parakhe parakhañahaaraa ||

The Appraiser Himself appraises.

ਆਪੇ ਕਸਿ ਕਸਵਟੀ ਲਾਏ ਆਪੇ ਕੀਮਤਿ ਪਾਇਆ ॥੧੨॥

आपे कसि कसवटी लाए आपे कीमति पाइआ ॥१२॥

Âape kasi kasavatee laaē âape keemaŧi paaīâa ||12||

He Himself tests upon His Touchstone, and He Himself estimates the value. ||12||


ਆਪਿ ਦਇਆਲਿ ਦਇਆ ਪ੍ਰਭਿ ਧਾਰੀ ॥

आपि दइआलि दइआ प्रभि धारी ॥

Âapi đaīâali đaīâa prbhi đhaaree ||

God Himself, the Merciful Lord, grants His Grace.

ਘਟਿ ਘਟਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਬਨਵਾਰੀ ॥

घटि घटि रवि रहिआ बनवारी ॥

Ghati ghati ravi rahiâa banavaaree ||

The Gardener pervades and permeates each and every heart.

ਪੁਰਖੁ ਅਤੀਤੁ ਵਸੈ ਨਿਹਕੇਵਲੁ ਗੁਰ ਪੁਰਖੈ ਪੁਰਖੁ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧੩॥

पुरखु अतीतु वसै निहकेवलु गुर पुरखै पुरखु मिलाइआ ॥१३॥

Purakhu âŧeeŧu vasai nihakevalu gur purakhai purakhu milaaīâa ||13||

The pure, primal, detached Lord abides within all. The Guru, the Lord Incarnate, leads us to meet the Lord God. ||13||


ਪ੍ਰਭੁ ਦਾਨਾ ਬੀਨਾ ਗਰਬੁ ਗਵਾਏ ॥

प्रभु दाना बीना गरबु गवाए ॥

Prbhu đaanaa beenaa garabu gavaaē ||

God is wise and all-knowing; He purges men of their pride.

ਦੂਜਾ ਮੇਟੈ ਏਕੁ ਦਿਖਾਏ ॥

दूजा मेटै एकु दिखाए ॥

Đoojaa metai ēku đikhaaē ||

Eradicating duality, the One Lord reveals Himself.

ਆਸਾ ਮਾਹਿ ਨਿਰਾਲਮੁ ਜੋਨੀ ਅਕੁਲ ਨਿਰੰਜਨੁ ਗਾਇਆ ॥੧੪॥

आसा माहि निरालमु जोनी अकुल निरंजनु गाइआ ॥१४॥

Âasaa maahi niraalamu jonee âkul niranjjanu gaaīâa ||14||

Such a being remains unattached amidst hope, singing the Praise of the Immaculate Lord, who has no ancestry. ||14||


ਹਉਮੈ ਮੇਟਿ ਸਬਦਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥

हउमै मेटि सबदि सुखु होई ॥

Haūmai meti sabađi sukhu hoëe ||

Eradicating egotism, he obtains the peace of the Shabad.

ਆਪੁ ਵੀਚਾਰੇ ਗਿਆਨੀ ਸੋਈ ॥

आपु वीचारे गिआनी सोई ॥

Âapu veechaare giâanee soëe ||

He alone is spiritually wise, who contemplates his own self.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਜਸੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਲਾਹਾ ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਚੁ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ॥੧੫॥੨॥੧੯॥

नानक हरि जसु हरि गुण लाहा सतसंगति सचु फलु पाइआ ॥१५॥२॥१९॥

Naanak hari jasu hari guñ laahaa saŧasanggaŧi sachu phalu paaīâa ||15||2||19||

O Nanak, singing the Glorious Praises of the Lord, the true profit is obtained; in the Sat Sangat, the True Congregation, the fruit of Truth is obtained. ||15||2||19||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मारू महला १ ॥

Maaroo mahalaa 1 ||

Maaroo, First Mehl:

ਸਚੁ ਕਹਹੁ ਸਚੈ ਘਰਿ ਰਹਣਾ ॥

सचु कहहु सचै घरि रहणा ॥

Sachu kahahu sachai ghari rahañaa ||

Speak the Truth, and remain in the home of Truth.

ਜੀਵਤ ਮਰਹੁ ਭਵਜਲੁ ਜਗੁ ਤਰਣਾ ॥

जीवत मरहु भवजलु जगु तरणा ॥

Jeevaŧ marahu bhavajalu jagu ŧarañaa ||

Remain dead while yet alive, and cross over the terrifying world-ocean.

ਗੁਰੁ ਬੋਹਿਥੁ ਗੁਰੁ ਬੇੜੀ ਤੁਲਹਾ ਮਨ ਹਰਿ ਜਪਿ ਪਾਰਿ ਲੰਘਾਇਆ ॥੧॥

गुरु बोहिथु गुरु बेड़ी तुलहा मन हरि जपि पारि लंघाइआ ॥१॥

Guru bohiŧhu guru beɍee ŧulahaa man hari japi paari langghaaīâa ||1||

The Guru is the boat, the ship, the raft; meditating on the Lord in your mind, you shall be carried across to the other side. ||1||


ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਲੋਭ ਬਿਨਾਸਨੁ ॥

हउमै ममता लोभ बिनासनु ॥

Haūmai mamaŧaa lobh binaasanu ||

Eliminating egotism, possessiveness and greed,

ਨਉ ਦਰ ਮੁਕਤੇ ਦਸਵੈ ਆਸਨੁ ॥

नउ दर मुकते दसवै आसनु ॥

Naū đar mukaŧe đasavai âasanu ||

One is liberated from the nine gates, and obtains a place in the Tenth Gate.

ਊਪਰਿ ਪਰੈ ਪਰੈ ਅਪਰੰਪਰੁ ਜਿਨਿ ਆਪੇ ਆਪੁ ਉਪਾਇਆ ॥੨॥

ऊपरि परै परै अपर्मपरु जिनि आपे आपु उपाइआ ॥२॥

Ǖpari parai parai âparampparu jini âape âapu ūpaaīâa ||2||

Lofty and high, the farthest of the far and infinite, He created Himself. ||2||


ਗੁਰਮਤਿ ਲੇਵਹੁ ਹਰਿ ਲਿਵ ਤਰੀਐ ॥

गुरमति लेवहु हरि लिव तरीऐ ॥

Guramaŧi levahu hari liv ŧareeâi ||

Receiving the Guru's Teachings, and lovingly attuned to the Lord, one crosses over.

ਅਕਲੁ ਗਾਇ ਜਮ ਤੇ ਕਿਆ ਡਰੀਐ ॥

अकलु गाइ जम ते किआ डरीऐ ॥

Âkalu gaaī jam ŧe kiâa dareeâi ||

Singing the Praises of the absolute Lord, why should anyone be afraid of death?

ਜਤ ਜਤ ਦੇਖਉ ਤਤ ਤਤ ਤੁਮ ਹੀ ਅਵਰੁ ਨ ਦੁਤੀਆ ਗਾਇਆ ॥੩॥

जत जत देखउ तत तत तुम ही अवरु न दुतीआ गाइआ ॥३॥

Jaŧ jaŧ đekhaū ŧaŧ ŧaŧ ŧum hee âvaru na đuŧeeâa gaaīâa ||3||

Wherever I look, I see only You; I do not sing of any other at all. ||3||


ਸਚੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਚੁ ਹੈ ਸਰਣਾ ॥

सचु हरि नामु सचु है सरणा ॥

Sachu hari naamu sachu hai sarañaa ||

True is the Lord's Name, and True is His Sanctuary.

ਸਚੁ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਜਿਤੈ ਲਗਿ ਤਰਣਾ ॥

सचु गुर सबदु जितै लगि तरणा ॥

Sachu gur sabađu jiŧai lagi ŧarañaa ||

True is the Word of the Guru's Shabad, grasping it, one is carries across.

ਅਕਥੁ ਕਥੈ ਦੇਖੈ ਅਪਰੰਪਰੁ ਫੁਨਿ ਗਰਭਿ ਨ ਜੋਨੀ ਜਾਇਆ ॥੪॥

अकथु कथै देखै अपर्मपरु फुनि गरभि न जोनी जाइआ ॥४॥

Âkaŧhu kaŧhai đekhai âparampparu phuni garabhi na jonee jaaīâa ||4||

Speaking the Unspoken, one sees the Infinite Lord, and then, he does not have to enter the womb of reincarnation again. ||4||


ਸਚ ਬਿਨੁ ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਨ ਪਾਵੈ ॥

सच बिनु सतु संतोखु न पावै ॥

Sach binu saŧu sanŧŧokhu na paavai ||

Without the Truth, no one finds sincerity or contentment.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਮੁਕਤਿ ਨ ਆਵੈ ਜਾਵੈ ॥

बिनु गुर मुकति न आवै जावै ॥

Binu gur mukaŧi na âavai jaavai ||

Without the Guru, no one is liberated; coming and going in reincarnation continue.

ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਰਸਾਇਣੁ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ॥੫॥

मूल मंत्रु हरि नामु रसाइणु कहु नानक पूरा पाइआ ॥५॥

Mool manŧŧru hari naamu rasaaīñu kahu naanak pooraa paaīâa ||5||

Chanting the Mool Mantra, and the Name of the Lord, the source of nectar, says Nanak, I have found the Perfect Lord. ||5||


ਸਚ ਬਿਨੁ ਭਵਜਲੁ ਜਾਇ ਨ ਤਰਿਆ ॥

सच बिनु भवजलु जाइ न तरिआ ॥

Sach binu bhavajalu jaaī na ŧariâa ||

Without the Truth, the terrifying world-ocean cannot be crossed.

ਏਹੁ ਸਮੁੰਦੁ ਅਥਾਹੁ ਮਹਾ ਬਿਖੁ ਭਰਿਆ ॥

एहु समुंदु अथाहु महा बिखु भरिआ ॥

Ēhu samunđđu âŧhaahu mahaa bikhu bhariâa ||

This ocean is vast and unfathomable; it is overflowing with the worst poison.

ਰਹੈ ਅਤੀਤੁ ਗੁਰਮਤਿ ਲੇ ਊਪਰਿ ਹਰਿ ਨਿਰਭਉ ਕੈ ਘਰਿ ਪਾਇਆ ॥੬॥

रहै अतीतु गुरमति ले ऊपरि हरि निरभउ कै घरि पाइआ ॥६॥

Rahai âŧeeŧu guramaŧi le ǖpari hari nirabhaū kai ghari paaīâa ||6||

One who receives the Guru's Teachings, and remains aloof and detached, obtains a place in the home of the Fearless Lord. ||6||


ਝੂਠੀ ਜਗ ਹਿਤ ਕੀ ਚਤੁਰਾਈ ॥

झूठी जग हित की चतुराई ॥

Jhoothee jag hiŧ kee chaŧuraaëe ||

False is the cleverness of loving attachment to the world.

ਬਿਲਮ ਨ ਲਾਗੈ ਆਵੈ ਜਾਈ ॥

बिलम न लागै आवै जाई ॥

Bilam na laagai âavai jaaëe ||

In no time at all, it comes and goes.

ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ਚਲਹਿ ਅਭਿਮਾਨੀ ਉਪਜੈ ਬਿਨਸਿ ਖਪਾਇਆ ॥੭॥

नामु विसारि चलहि अभिमानी उपजै बिनसि खपाइआ ॥७॥

Naamu visaari chalahi âbhimaanee ūpajai binasi khapaaīâa ||7||

Forgetting the Naam, the Name of the Lord, the proud egotistical people depart; in creation and destruction they are wasted away. ||7||


ਉਪਜਹਿ ਬਿਨਸਹਿ ਬੰਧਨ ਬੰਧੇ ॥

उपजहि बिनसहि बंधन बंधे ॥

Ūpajahi binasahi banđđhan banđđhe ||

In creation and destruction, they are bound in bondage.

ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਕੇ ਗਲਿ ਫੰਧੇ ॥

हउमै माइआ के गलि फंधे ॥

Haūmai maaīâa ke gali phanđđhe ||

The noose of egotism and Maya is around their necks.

ਜਿਸੁ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਨਾਹੀ ਮਤਿ ਗੁਰਮਤਿ ਸੋ ਜਮ ਪੁਰਿ ਬੰਧਿ ਚਲਾਇਆ ॥੮॥

जिसु राम नामु नाही मति गुरमति सो जम पुरि बंधि चलाइआ ॥८॥

Jisu raam naamu naahee maŧi guramaŧi so jam puri banđđhi chalaaīâa ||8||

Whoever does not accept the Guru's Teachings, and does not dwell upon the Lord's Name, is bound and bagged, and dragged into the City of Death. ||8||


ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਮੋਖ ਮੁਕਤਿ ਕਿਉ ਪਾਈਐ ॥

गुर बिनु मोख मुकति किउ पाईऐ ॥

Gur binu mokh mukaŧi kiū paaëeâi ||

Without the Guru, how can anyone be emancipated or liberated?

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਕਿਉ ਧਿਆਈਐ ॥

बिनु गुर राम नामु किउ धिआईऐ ॥

Binu gur raam naamu kiū đhiâaëeâi ||

Without the Guru, how can anyone meditate on the Lord's Name?

ਗੁਰਮਤਿ ਲੇਹੁ ਤਰਹੁ ਭਵ ਦੁਤਰੁ ਮੁਕਤਿ ਭਏ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੯॥

गुरमति लेहु तरहु भव दुतरु मुकति भए सुखु पाइआ ॥९॥

Guramaŧi lehu ŧarahu bhav đuŧaru mukaŧi bhaē sukhu paaīâa ||9||

Accepting the Guru's Teachings, cross over the arduous, terrifying world-ocean; you shall be emancipated, and find peace. ||9||


ਗੁਰਮਤਿ ਕ੍ਰਿਸਨਿ ਗੋਵਰਧਨ ਧਾਰੇ ॥

गुरमति क्रिसनि गोवरधन धारे ॥

Guramaŧi krisani govarađhan đhaare ||

Through the Guru's Teachings, Krishna lifted up the mountain of Govardhan.

ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਇਰਿ ਪਾਹਣ ਤਾਰੇ ॥

गुरमति साइरि पाहण तारे ॥

Guramaŧi saaīri paahañ ŧaare ||

Through the Guru's Teachings, Rama floated stones across the ocean.

ਗੁਰਮਤਿ ਲੇਹੁ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਈਐ ਨਾਨਕ ਗੁਰਿ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥੧੦॥

गुरमति लेहु परम पदु पाईऐ नानक गुरि भरमु चुकाइआ ॥१०॥

Guramaŧi lehu param pađu paaëeâi naanak guri bharamu chukaaīâa ||10||

Accepting the Guru's Teachings, the supreme status is obtained; O Nanak, the Guru eradicates doubt. ||10||


ਗੁਰਮਤਿ ਲੇਹੁ ਤਰਹੁ ਸਚੁ ਤਾਰੀ ॥

गुरमति लेहु तरहु सचु तारी ॥

Guramaŧi lehu ŧarahu sachu ŧaaree ||

Accepting the Guru's Teachings, cross over to the other side through Truth.

ਆਤਮ ਚੀਨਹੁ ਰਿਦੈ ਮੁਰਾਰੀ ॥

आतम चीनहु रिदै मुरारी ॥

Âaŧam cheenahu riđai muraaree ||

O soul, remember the Lord within your heart.

ਜਮ ਕੇ ਫਾਹੇ ਕਾਟਹਿ ਹਰਿ ਜਪਿ ਅਕੁਲ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਾਇਆ ॥੧੧॥

जम के फाहे काटहि हरि जपि अकुल निरंजनु पाइआ ॥११॥

Jam ke phaahe kaatahi hari japi âkul niranjjanu paaīâa ||11||

The noose of death is cut away, meditating on the Lord; you shall obtain the Immaculate Lord, who has no ancestry. ||11||


ਗੁਰਮਤਿ ਪੰਚ ਸਖੇ ਗੁਰ ਭਾਈ ॥

गुरमति पंच सखे गुर भाई ॥

Guramaŧi pancch sakhe gur bhaaëe ||

Through the Guru's Teachings, the Holy become one's friends and Siblings of Destiny.

ਗੁਰਮਤਿ ਅਗਨਿ ਨਿਵਾਰਿ ਸਮਾਈ ॥

गुरमति अगनि निवारि समाई ॥

Guramaŧi âgani nivaari samaaëe ||

Through the Guru's Teachings, the inner fire is subdued and extinguished.

ਮਨਿ ਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਜਗਜੀਵਨ ਰਿਦ ਅੰਤਰਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਇਆ ॥੧੨॥

मनि मुखि नामु जपहु जगजीवन रिद अंतरि अलखु लखाइआ ॥१२॥

Mani mukhi naamu japahu jagajeevan riđ ânŧŧari âlakhu lakhaaīâa ||12||

Chant the Naam with your mind and mouth; know the unknowable Lord, the Life of the World, deep within the nucleus of your heart. ||12||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਸਬਦਿ ਪਤੀਜੈ ॥

गुरमुखि बूझै सबदि पतीजै ॥

Guramukhi boojhai sabađi paŧeejai ||

The Gurmukh understands, and is pleased with the Word of the Shabad.

ਉਸਤਤਿ ਨਿੰਦਾ ਕਿਸ ਕੀ ਕੀਜੈ ॥

उसतति निंदा किस की कीजै ॥

Ūsaŧaŧi ninđđaa kis kee keejai ||

Who does he praise or slander?

ਚੀਨਹੁ ਆਪੁ ਜਪਹੁ ਜਗਦੀਸਰੁ ਹਰਿ ਜਗੰਨਾਥੁ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥੧੩॥

चीनहु आपु जपहु जगदीसरु हरि जगंनाथु मनि भाइआ ॥१३॥

Cheenahu âapu japahu jagađeesaru hari jagannaaŧhu mani bhaaīâa ||13||

Know yourself, and meditate on the Lord of the Universe; let your mind be pleased with the Lord, the Master of the Universe. ||13||


ਜੋ ਬ੍ਰਹਮੰਡਿ ਖੰਡਿ ਸੋ ਜਾਣਹੁ ॥

जो ब्रहमंडि खंडि सो जाणहु ॥

Jo brhamanddi khanddi so jaañahu ||

Know the One who pervades all the realms of the universe.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝਹੁ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣਹੁ ॥

गुरमुखि बूझहु सबदि पछाणहु ॥

Guramukhi boojhahu sabađi pachhaañahu ||

As Gurmukh, understand and realize the Shabad.

ਘਟਿ ਘਟਿ ਭੋਗੇ ਭੋਗਣਹਾਰਾ ਰਹੈ ਅਤੀਤੁ ਸਬਾਇਆ ॥੧੪॥

घटि घटि भोगे भोगणहारा रहै अतीतु सबाइआ ॥१४॥

Ghati ghati bhoge bhogañahaaraa rahai âŧeeŧu sabaaīâa ||14||

The Enjoyer enjoys each and every heart, and yet He remains detached from all. ||14||


ਗੁਰਮਤਿ ਬੋਲਹੁ ਹਰਿ ਜਸੁ ਸੂਚਾ ॥

गुरमति बोलहु हरि जसु सूचा ॥

Guramaŧi bolahu hari jasu soochaa ||

Through the Guru's Teachings, chant the Pure Praises of the Lord.

ਗੁਰਮਤਿ ਆਖੀ ਦੇਖਹੁ ਊਚਾ ॥

गुरमति आखी देखहु ऊचा ॥

Guramaŧi âakhee đekhahu ǖchaa ||

Through the Guru's Teachings, behold the lofty Lord with your eyes.

ਸ੍ਰਵਣੀ ਨਾਮੁ ਸੁਣੈ ਹਰਿ ਬਾਣੀ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਰੰਗਾਇਆ ॥੧੫॥੩॥੨੦॥

स्रवणी नामु सुणै हरि बाणी नानक हरि रंगि रंगाइआ ॥१५॥३॥२०॥

Srvañee naamu suñai hari baañee naanak hari ranggi ranggaaīâa ||15||3||20||

Whoever listens to the Lord's Name, and the Word of His Bani, O Nanak, is imbued with the color of the Lord's Love. ||15||3||20||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मारू महला १ ॥

Maaroo mahalaa 1 ||

Maaroo, First Mehl:

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਪਰਹਰੁ ਪਰ ਨਿੰਦਾ ॥

कामु क्रोधु परहरु पर निंदा ॥

Kaamu krođhu paraharu par ninđđaa ||

Leave behind sexual desire, anger and the slander of others.

ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਤਜਿ ਹੋਹੁ ਨਿਚਿੰਦਾ ॥

लबु लोभु तजि होहु निचिंदा ॥

Labu lobhu ŧaji hohu nichinđđaa ||

Renounce greed and possessiveness, and become carefree.

ਭ੍ਰਮ ਕਾ ਸੰਗਲੁ ਤੋੜਿ ਨਿਰਾਲਾ ਹਰਿ ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ॥੧॥

भ्रम का संगलु तोड़ि निराला हरि अंतरि हरि रसु पाइआ ॥१॥

Bhrm kaa sanggalu ŧoɍi niraalaa hari ânŧŧari hari rasu paaīâa ||1||

Break the chains of doubt, and remain unattached; you shall find the Lord, and the Lord's sublime essence, deep within yourself. ||1||


ਨਿਸਿ ਦਾਮਨਿ ਜਿਉ ਚਮਕਿ ਚੰਦਾਇਣੁ ਦੇਖੈ ॥

निसि दामनि जिउ चमकि चंदाइणु देखै ॥

Nisi đaamani jiū chamaki chanđđaaīñu đekhai ||

As one sees the flash of lightning in the night,

ਅਹਿਨਿਸਿ ਜੋਤਿ ਨਿਰੰਤਰਿ ਪੇਖੈ ॥

अहिनिसि जोति निरंतरि पेखै ॥

Âhinisi joŧi niranŧŧari pekhai ||

see the Divine Light deep within your nucleus, day and night.

ਆਨੰਦ ਰੂਪੁ ਅਨੂਪੁ ਸਰੂਪਾ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਦੇਖਾਇਆ ॥੨॥

आनंद रूपु अनूपु सरूपा गुरि पूरै देखाइआ ॥२॥

Âananđđ roopu ânoopu saroopaa guri poorai đekhaaīâa ||2||

The Lord, the embodiment of bliss, incomparably beautiful, reveals the Perfect Guru. ||2||


ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਹੁ ਆਪੇ ਪ੍ਰਭੁ ਤਾਰੇ ॥

सतिगुर मिलहु आपे प्रभु तारे ॥

Saŧigur milahu âape prbhu ŧaare ||

So meet with the True Guru, and God Himself will save you.

ਸਸਿ ਘਰਿ ਸੂਰੁ ਦੀਪਕੁ ਗੈਣਾਰੇ ॥

ससि घरि सूरु दीपकु गैणारे ॥

Sasi ghari sooru đeepaku gaiñaare ||

He placed the lamps of the sun and the moon in the home of the sky.

ਦੇਖਿ ਅਦਿਸਟੁ ਰਹਹੁ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਸਭੁ ਤ੍ਰਿਭਵਣਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਸਬਾਇਆ ॥੩॥

देखि अदिसटु रहहु लिव लागी सभु त्रिभवणि ब्रहमु सबाइआ ॥३॥

Đekhi âđisatu rahahu liv laagee sabhu ŧribhavañi brhamu sabaaīâa ||3||

See the invisible Lord, and remain absorbed in loving devotion. God is all throughout the three worlds.||3||


ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਪਾਏ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭਉ ਜਾਏ ॥

अम्रित रसु पाए त्रिसना भउ जाए ॥

Âmmmriŧ rasu paaē ŧrisanaa bhaū jaaē ||

Obtaining the sublime ambrosial essence, desire and fear are dispelled.

ਅਨਭਉ ਪਦੁ ਪਾਵੈ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥

अनभउ पदु पावै आपु गवाए ॥

Ânabhaū pađu paavai âapu gavaaē ||

The state of inspired illumination is obtained, and self-conceit is eradicated.

ਊਚੀ ਪਦਵੀ ਊਚੋ ਊਚਾ ਨਿਰਮਲ ਸਬਦੁ ਕਮਾਇਆ ॥੪॥

ऊची पदवी ऊचो ऊचा निरमल सबदु कमाइआ ॥४॥

Ǖchee pađavee ǖcho ǖchaa niramal sabađu kamaaīâa ||4||

The lofty and exalted state, the highest of the high is obtained, practicing the immaculate Word of the Shabad. ||4||


ਅਦ੍ਰਿਸਟ ਅਗੋਚਰੁ ਨਾਮੁ ਅਪਾਰਾ ॥

अद्रिसट अगोचरु नामु अपारा ॥

Âđrisat âgocharu naamu âpaaraa ||

The Naam, the Name of the invisible and unfathomable Lord, is infinite.

ਅਤਿ ਰਸੁ ਮੀਠਾ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਾ ॥

अति रसु मीठा नामु पिआरा ॥

Âŧi rasu meethaa naamu piâaraa ||

The sublime essence of the Beloved Naam is utterly sweet.

ਨਾਨਕ ਕਉ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਹਰਿ ਜਸੁ ਦੀਜੈ ਹਰਿ ਜਪੀਐ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥੫॥

नानक कउ जुगि जुगि हरि जसु दीजै हरि जपीऐ अंतु न पाइआ ॥५॥

Naanak kaū jugi jugi hari jasu đeejai hari japeeâi ânŧŧu na paaīâa ||5||

O Lord, please bless Nanak with Your Praise in each and every age; meditating on the Lord, I cannot find His limits. ||5||


ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੀਰਾ ॥

अंतरि नामु परापति हीरा ॥

Ânŧŧari naamu paraapaŧi heeraa ||

With the Naam deep within the nucleus of the self, the jewel is obtained.

ਹਰਿ ਜਪਤੇ ਮਨੁ ਮਨ ਤੇ ਧੀਰਾ ॥

हरि जपते मनु मन ते धीरा ॥

Hari japaŧe manu man ŧe đheeraa ||

Meditating on the Lord, the mind is comforted and consoled by the mind itself.

ਦੁਘਟ ਘਟ ਭਉ ਭੰਜਨੁ ਪਾਈਐ ਬਾਹੁੜਿ ਜਨਮਿ ਨ ਜਾਇਆ ॥੬॥

दुघट घट भउ भंजनु पाईऐ बाहुड़ि जनमि न जाइआ ॥६॥

Đughat ghat bhaū bhanjjanu paaëeâi baahuɍi janami na jaaīâa ||6||

On that most difficult path, the Destroyer of fear is found, and one does not have to enter the womb of reincarnation again. ||6||


ਭਗਤਿ ਹੇਤਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਤਰੰਗਾ ॥

भगति हेति गुर सबदि तरंगा ॥

Bhagaŧi heŧi gur sabađi ŧaranggaa ||

Through the Word of the Guru's Shabad, inspiration for loving devotional worship wells up.

ਹਰਿ ਜਸੁ ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਮੰਗਾ ॥

हरि जसु नामु पदारथु मंगा ॥

Hari jasu naamu pađaaraŧhu manggaa ||

I beg for the treasure of the Naam, and the Lord's Praise.

ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਗੁਰ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ਹਰਿ ਤਾਰੇ ਜਗਤੁ ਸਬਾਇਆ ॥੭॥

हरि भावै गुर मेलि मिलाए हरि तारे जगतु सबाइआ ॥७॥

Hari bhaavai gur meli milaaē hari ŧaare jagaŧu sabaaīâa ||7||

When it pleases the Lord, He unites me in Union with the Guru; the Lord saves the whole world. ||7||


ਜਿਨਿ ਜਪੁ ਜਪਿਓ ਸਤਿਗੁਰ ਮਤਿ ਵਾ ਕੇ ॥

जिनि जपु जपिओ सतिगुर मति वा के ॥

Jini japu japiõ saŧigur maŧi vaa ke ||

One who chants the Lord's Chant, attains the Wisdom of the True Guru.

ਜਮਕੰਕਰ ਕਾਲੁ ਸੇਵਕ ਪਗ ਤਾ ਕੇ ॥

जमकंकर कालु सेवक पग ता के ॥

Jamakankkar kaalu sevak pag ŧaa ke ||

The tyrant, the Messenger of Death, becomes a servant at his feet.

ਊਤਮ ਸੰਗਤਿ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਊਤਮ ਜਗੁ ਭਉਜਲੁ ਪਾਰਿ ਤਰਾਇਆ ॥੮॥

ऊतम संगति गति मिति ऊतम जगु भउजलु पारि तराइआ ॥८॥

Ǖŧam sanggaŧi gaŧi miŧi ǖŧam jagu bhaūjalu paari ŧaraaīâa ||8||

In the noble congregation of the Sangat, one's state and way of life become noble as well, and one crosses over the terrifying world-ocean. ||8||


ਇਹੁ ਭਵਜਲੁ ਜਗਤੁ ਸਬਦਿ ਗੁਰ ਤਰੀਐ ॥

इहु भवजलु जगतु सबदि गुर तरीऐ ॥

Īhu bhavajalu jagaŧu sabađi gur ŧareeâi ||

Through the Shabad, one crosses over this terrifying world-ocean.

ਅੰਤਰ ਕੀ ਦੁਬਿਧਾ ਅੰਤਰਿ ਜਰੀਐ ॥

अंतर की दुबिधा अंतरि जरीऐ ॥

Ânŧŧar kee đubiđhaa ânŧŧari jareeâi ||

The duality within is burnt away from within.

ਪੰਚ ਬਾਣ ਲੇ ਜਮ ਕਉ ਮਾਰੈ ਗਗਨੰਤਰਿ ਧਣਖੁ ਚੜਾਇਆ ॥੯॥

पंच बाण ले जम कउ मारै गगनंतरि धणखु चड़ाइआ ॥९॥

Pancch baañ le jam kaū maarai gagananŧŧari đhañakhu chaɍaaīâa ||9||

Taking up the five arrows of virtue, Death is killed, drawing the Bow of the Tenth Gate in the Mind's Sky. ||9||


ਸਾਕਤ ਨਰਿ ਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਕਿਉ ਪਾਈਐ ॥

साकत नरि सबद सुरति किउ पाईऐ ॥

Saakaŧ nari sabađ suraŧi kiū paaëeâi ||

How can the faithless cynics attain enlightened awareness of the Shabad?

ਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਬਿਨੁ ਆਈਐ ਜਾਈਐ ॥

सबद सुरति बिनु आईऐ जाईऐ ॥

Sabađ suraŧi binu âaëeâi jaaëeâi ||

Without awareness of the Shabad, they come and go in reincarnation.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੁਕਤਿ ਪਰਾਇਣੁ ਹਰਿ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧੦॥

नानक गुरमुखि मुकति पराइणु हरि पूरै भागि मिलाइआ ॥१०॥

Naanak guramukhi mukaŧi paraaīñu hari poorai bhaagi milaaīâa ||10||

O Nanak, the Gurmukh obtains the support of liberation; by perfect destiny, he meets the Lord. ||10||


ਨਿਰਭਉ ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੈ ਰਖਵਾਲਾ ॥

निरभउ सतिगुरु है रखवाला ॥

Nirabhaū saŧiguru hai rakhavaalaa ||

The Fearless True Guru is our Savior and Protector.

ਭਗਤਿ ਪਰਾਪਤਿ ਗੁਰ ਗੋਪਾਲਾ ॥

भगति परापति गुर गोपाला ॥

Bhagaŧi paraapaŧi gur gopaalaa ||

Devotional worship is obtained through the Guru, the Lord of the world.

ਧੁਨਿ ਅਨੰਦ ਅਨਾਹਦੁ ਵਾਜੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਾਇਆ ॥੧੧॥

धुनि अनंद अनाहदु वाजै गुर सबदि निरंजनु पाइआ ॥११॥

Đhuni ânanđđ ânaahađu vaajai gur sabađi niranjjanu paaīâa ||11||

The blissful music of the unstruck sound current vibrates and resounds; through the Word of the Guru's Shabad, the Immaculate Lord is obtained. ||11||


ਨਿਰਭਉ ਸੋ ਸਿਰਿ ਨਾਹੀ ਲੇਖਾ ॥

निरभउ सो सिरि नाही लेखा ॥

Nirabhaū so siri naahee lekhaa ||

He alone is fearless, who has no destiny written on His head.

ਆਪਿ ਅਲੇਖੁ ਕੁਦਰਤਿ ਹੈ ਦੇਖਾ ॥

आपि अलेखु कुदरति है देखा ॥

Âapi âlekhu kuđaraŧi hai đekhaa ||

God Himself is unseen; He reveals Himself through His wondrous creative power.

ਆਪਿ ਅਤੀਤੁ ਅਜੋਨੀ ਸੰਭਉ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮਤਿ ਸੋ ਪਾਇਆ ॥੧੨॥

आपि अतीतु अजोनी स्मभउ नानक गुरमति सो पाइआ ॥१२॥

Âapi âŧeeŧu âjonee sambbhaū naanak guramaŧi so paaīâa ||12||

He Himself is unattached, unborn and self-existent. O Nanak, through the Guru's Teachings, He is found. ||12||


ਅੰਤਰ ਕੀ ਗਤਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਾਣੈ ॥

अंतर की गति सतिगुरु जाणै ॥

Ânŧŧar kee gaŧi saŧiguru jaañai ||

The True Guru knows the state of one's inner being.

ਸੋ ਨਿਰਭਉ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੈ ॥

सो निरभउ गुर सबदि पछाणै ॥

So nirabhaū gur sabađi pachhaañai ||

He alone is fearless, who realizes the Word of the Guru's Shabad.

ਅੰਤਰੁ ਦੇਖਿ ਨਿਰੰਤਰਿ ਬੂਝੈ ਅਨਤ ਨ ਮਨੁ ਡੋਲਾਇਆ ॥੧੩॥

अंतरु देखि निरंतरि बूझै अनत न मनु डोलाइआ ॥१३॥

Ânŧŧaru đekhi niranŧŧari boojhai ânaŧ na manu dolaaīâa ||13||

He looks within his own inner being, and realizes the Lord within all; his mind does not waver at all. ||13||


ਨਿਰਭਉ ਸੋ ਅਭ ਅੰਤਰਿ ਵਸਿਆ ॥

निरभउ सो अभ अंतरि वसिआ ॥

Nirabhaū so âbh ânŧŧari vasiâa ||

He alone is fearless, within whose being the Lord abides.

ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਾਮਿ ਨਿਰੰਜਨ ਰਸਿਆ ॥

अहिनिसि नामि निरंजन रसिआ ॥

Âhinisi naami niranjjan rasiâa ||

Day and night, he is delighted with the Immaculate Naam, the Name of the Lord.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਜਸੁ ਸੰਗਤਿ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧੪॥

नानक हरि जसु संगति पाईऐ हरि सहजे सहजि मिलाइआ ॥१४॥

Naanak hari jasu sanggaŧi paaëeâi hari sahaje sahaji milaaīâa ||14||

O Nanak, in the Sangat, the Holy Congregation, the Lord's Praise is obtained, and one easily, intuitively meets the Lord. ||14||


ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਣੈ ॥

अंतरि बाहरि सो प्रभु जाणै ॥

Ânŧŧari baahari so prbhu jaañai ||

One who knows God, within the self and beyond,

ਰਹੈ ਅਲਿਪਤੁ ਚਲਤੇ ਘਰਿ ਆਣੈ ॥

रहै अलिपतु चलते घरि आणै ॥

Rahai âlipaŧu chalaŧe ghari âañai ||

Remains detached, and brings his wandering mind back to its home.

ਊਪਰਿ ਆਦਿ ਸਰਬ ਤਿਹੁ ਲੋਈ ਸਚੁ ਨਾਨਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ॥੧੫॥੪॥੨੧॥

ऊपरि आदि सरब तिहु लोई सचु नानक अम्रित रसु पाइआ ॥१५॥४॥२१॥

Ǖpari âađi sarab ŧihu loëe sachu naanak âmmmriŧ rasu paaīâa ||15||4||21||

The True Primal Lord is over all the three worlds; O Nanak, His Ambrosial Nectar is obtained. ||15||4||21||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मारू महला १ ॥

Maaroo mahalaa 1 ||

Maaroo, First Mehl:

ਕੁਦਰਤਿ ਕਰਨੈਹਾਰ ਅਪਾਰਾ ॥

कुदरति करनैहार अपारा ॥

Kuđaraŧi karanaihaar âpaaraa ||

The Creator Lord is infinite; His creative power is wondrous.

ਕੀਤੇ ਕਾ ਨਾਹੀ ਕਿਹੁ ਚਾਰਾ ॥

कीते का नाही किहु चारा ॥

Keeŧe kaa naahee kihu chaaraa ||

Created beings have no power over Him.

ਜੀਅ ਉਪਾਇ ਰਿਜਕੁ ਦੇ ਆਪੇ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਹੁਕਮੁ ਚਲਾਇਆ ॥੧॥

जीअ उपाइ रिजकु दे आपे सिरि सिरि हुकमु चलाइआ ॥१॥

Jeeâ ūpaaī rijaku đe âape siri siri hukamu chalaaīâa ||1||

He formed the living beings, and He Himself sustains them; the Hukam of His Command controls each and every one. ||1||


ਹੁਕਮੁ ਚਲਾਇ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰੇ ॥

हुकमु चलाइ रहिआ भरपूरे ॥

Hukamu chalaaī rahiâa bharapoore ||

The all-pervading Lord orchestrates all through His Hukam.

ਕਿਸੁ ਨੇੜੈ ਕਿਸੁ ਆਖਾਂ ਦੂਰੇ ॥

किसु नेड़ै किसु आखां दूरे ॥

Kisu neɍai kisu âakhaan đoore ||

Who is near, and who is far away?

ਗੁਪਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹਰਿ ਘਟਿ ਘਟਿ ਦੇਖਹੁ ਵਰਤੈ ਤਾਕੁ ਸਬਾਇਆ ॥੨॥

गुपत प्रगट हरि घटि घटि देखहु वरतै ताकु सबाइआ ॥२॥

Gupaŧ prgat hari ghati ghati đekhahu varaŧai ŧaaku sabaaīâa ||2||

Behold the Lord, both hidden and manifest, in each and every heart; the unique Lord is permeating all. ||2||


ਜਿਸ ਕਉ ਮੇਲੇ ਸੁਰਤਿ ਸਮਾਏ ॥

जिस कउ मेले सुरति समाए ॥

Jis kaū mele suraŧi samaaē ||

One whom the Lord unites with Himself, merges in conscious awareness.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ॥

गुर सबदी हरि नामु धिआए ॥

Gur sabađee hari naamu đhiâaē ||

Through the Word of the Guru's Shabad, meditate on the Lord's Name.

ਆਨਦ ਰੂਪ ਅਨੂਪ ਅਗੋਚਰ ਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਭਰਮੁ ਜਾਇਆ ॥੩॥

आनद रूप अनूप अगोचर गुर मिलिऐ भरमु जाइआ ॥३॥

Âanađ roop ânoop âgochar gur miliâi bharamu jaaīâa ||3||

God is the embodiment of bliss, incomparably beautiful and unfathomable; meeting with the Guru, doubt is dispelled. ||3||


ਮਨ ਤਨ ਧਨ ਤੇ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਾ ॥

मन तन धन ते नामु पिआरा ॥

Man ŧan đhan ŧe naamu piâaraa ||

The Naam, the Name of the Lord, is more dear to me than my mind, body and wealth.

ਅੰਤਿ ਸਖਾਈ ਚਲਣਵਾਰਾ ॥

अंति सखाई चलणवारा ॥

Ânŧŧi sakhaaëe chalañavaaraa ||

In the end, when I must depart, it shall be my only help and support.

ਮੋਹ ਪਸਾਰ ਨਹੀ ਸੰਗਿ ਬੇਲੀ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਰ ਕਿਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੪॥

मोह पसार नही संगि बेली बिनु हरि गुर किनि सुखु पाइआ ॥४॥

Moh pasaar nahee sanggi belee binu hari gur kini sukhu paaīâa ||4||

In this world of love and attachment, no one is anyone else's friend or companion; without the Lord, without the Guru, who has ever found peace? ||4||


ਜਿਸ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ॥

जिस कउ नदरि करे गुरु पूरा ॥

Jis kaū nađari kare guru pooraa ||

He, unto whom the Perfect Guru grants His Grace,

ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਏ ਗੁਰਮਤਿ ਸੂਰਾ ॥

सबदि मिलाए गुरमति सूरा ॥

Sabađi milaaē guramaŧi sooraa ||

Is merged in the Word of the Shabad, through the Teachings of the brave, heroic Guru.

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਕੇ ਚਰਨ ਸਰੇਵਹੁ ਜਿਨਿ ਭੂਲਾ ਮਾਰਗਿ ਪਾਇਆ ॥੫॥

नानक गुर के चरन सरेवहु जिनि भूला मारगि पाइआ ॥५॥

Naanak gur ke charan sarevahu jini bhoolaa maaragi paaīâa ||5||

O Nanak, dwell upon, and serve at the Guru's feet; He places those who wander back on the Path. ||5||


ਸੰਤ ਜਨਾਂ ਹਰਿ ਧਨੁ ਜਸੁ ਪਿਆਰਾ ॥

संत जनां हरि धनु जसु पिआरा ॥

Sanŧŧ janaan hari đhanu jasu piâaraa ||

The wealth of the Lord's Praise is very dear to the humble Saints.

ਗੁਰਮਤਿ ਪਾਇਆ ਨਾਮੁ ਤੁਮਾਰਾ ॥

गुरमति पाइआ नामु तुमारा ॥

Guramaŧi paaīâa naamu ŧumaaraa ||

Through the Guru's Teachings, I have obtained Your Name, Lord.

ਜਾਚਿਕੁ ਸੇਵ ਕਰੇ ਦਰਿ ਹਰਿ ਕੈ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਜਸੁ ਗਾਇਆ ॥੬॥

जाचिकु सेव करे दरि हरि कै हरि दरगह जसु गाइआ ॥६॥

Jaachiku sev kare đari hari kai hari đaragah jasu gaaīâa ||6||

The beggar serves at the Lord's door, and in the Court of the Lord, sings His Praises. ||6||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਏ ॥

सतिगुरु मिलै त महलि बुलाए ॥

Saŧiguru milai ŧa mahali bulaaē ||

When one meets the True Guru, he is called into the Mansion of the Lord's Presence.

ਸਾਚੀ ਦਰਗਹ ਗਤਿ ਪਤਿ ਪਾਏ ॥

साची दरगह गति पति पाए ॥

Saachee đaragah gaŧi paŧi paaē ||

In the True Court, he is blessed with salvation and honor.

ਸਾਕਤ ਠਉਰ ਨਾਹੀ ਹਰਿ ਮੰਦਰ ਜਨਮ ਮਰੈ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੭॥

साकत ठउर नाही हरि मंदर जनम मरै दुखु पाइआ ॥७॥

Saakaŧ thaūr naahee hari manđđar janam marai đukhu paaīâa ||7||

The faithless cynic has no place of rest in the Lord's palace; he suffers the pains of birth and death. ||7||


ਸੇਵਹੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸਮੁੰਦੁ ਅਥਾਹਾ ॥

सेवहु सतिगुर समुंदु अथाहा ॥

Sevahu saŧigur samunđđu âŧhaahaa ||

So serve the True Guru, the unfathomable ocean,

ਪਾਵਹੁ ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਧਨੁ ਲਾਹਾ ॥

पावहु नामु रतनु धनु लाहा ॥

Paavahu naamu raŧanu đhanu laahaa ||

And you shall obtain the profit, the wealth, the jewel of the Naam.

ਬਿਖਿਆ ਮਲੁ ਜਾਇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰਿ ਨਾਵਹੁ ਗੁਰ ਸਰ ਸੰਤੋਖੁ ਪਾਇਆ ॥੮॥

बिखिआ मलु जाइ अम्रित सरि नावहु गुर सर संतोखु पाइआ ॥८॥

Bikhiâa malu jaaī âmmmriŧ sari naavahu gur sar sanŧŧokhu paaīâa ||8||

The filth of corruption is washed away, by bathing in the pool of Ambrosial Nectar. In the Guru's pool, contentment is obtained. ||8||


ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਹੁ ਸੰਕ ਨ ਕੀਜੈ ॥

सतिगुर सेवहु संक न कीजै ॥

Saŧigur sevahu sankk na keejai ||

So serve the Guru without hesitation.

ਆਸਾ ਮਾਹਿ ਨਿਰਾਸੁ ਰਹੀਜੈ ॥

आसा माहि निरासु रहीजै ॥

Âasaa maahi niraasu raheejai ||

And in the midst of hope, remain unmoved by hope.

ਸੰਸਾ ਦੂਖ ਬਿਨਾਸਨੁ ਸੇਵਹੁ ਫਿਰਿ ਬਾਹੁੜਿ ਰੋਗੁ ਨ ਲਾਇਆ ॥੯॥

संसा दूख बिनासनु सेवहु फिरि बाहुड़ि रोगु न लाइआ ॥९॥

Sanssaa đookh binaasanu sevahu phiri baahuɍi rogu na laaīâa ||9||

Serve the Eradicator of cynicism and suffering, and you shall never again be afflicted by the disease. ||9||


ਸਾਚੇ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਵਡੀਆਏ ॥

साचे भावै तिसु वडीआए ॥

Saache bhaavai ŧisu vadeeâaē ||

One who is pleasing to the True Lord is blessed with glorious greatness.

ਕਉਨੁ ਸੁ ਦੂਜਾ ਤਿਸੁ ਸਮਝਾਏ ॥

कउनु सु दूजा तिसु समझाए ॥

Kaūnu su đoojaa ŧisu samajhaaē ||

Who else can teach him anything?

ਹਰਿ ਗੁਰ ਮੂਰਤਿ ਏਕਾ ਵਰਤੈ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਰ ਭਾਇਆ ॥੧੦॥

हरि गुर मूरति एका वरतै नानक हरि गुर भाइआ ॥१०॥

Hari gur mooraŧi ēkaa varaŧai naanak hari gur bhaaīâa ||10||

The Lord and the Guru are pervading in one form. O Nanak, the Lord loves the Guru. ||10||


ਵਾਚਹਿ ਪੁਸਤਕ ਵੇਦ ਪੁਰਾਨਾਂ ॥

वाचहि पुसतक वेद पुरानां ॥

Vaachahi pusaŧak veđ puraanaan ||

Some read scriptures, the Vedas and the Puraanas.

ਇਕ ਬਹਿ ਸੁਨਹਿ ਸੁਨਾਵਹਿ ਕਾਨਾਂ ॥

इक बहि सुनहि सुनावहि कानां ॥

Īk bahi sunahi sunaavahi kaanaan ||

Some sit and listen, and read to others.

ਅਜਗਰ ਕਪਟੁ ਕਹਹੁ ਕਿਉ ਖੁਲ੍ਹ੍ਹੈ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਤਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥੧੧॥

अजगर कपटु कहहु किउ खुल्है बिनु सतिगुर ततु न पाइआ ॥११॥

Âjagar kapatu kahahu kiū khulʱai binu saŧigur ŧaŧu na paaīâa ||11||

Tell me, how can the heavy, rigid doors be opened? Without the True Guru, the essence of reality is not realized. ||11||


ਕਰਹਿ ਬਿਭੂਤਿ ਲਗਾਵਹਿ ਭਸਮੈ ॥

करहि बिभूति लगावहि भसमै ॥

Karahi bibhooŧi lagaavahi bhasamai ||

Some collect dust, and smear their bodies with ashes;

ਅੰਤਰਿ ਕ੍ਰੋਧੁ ਚੰਡਾਲੁ ਸੁ ਹਉਮੈ ॥

अंतरि क्रोधु चंडालु सु हउमै ॥

Ânŧŧari krođhu chanddaalu su haūmai ||

But deep within them are the outcasts of anger and egotism.

ਪਾਖੰਡ ਕੀਨੇ ਜੋਗੁ ਨ ਪਾਈਐ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਅਲਖੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥੧੨॥

पाखंड कीने जोगु न पाईऐ बिनु सतिगुर अलखु न पाइआ ॥१२॥

Paakhandd keene jogu na paaëeâi binu saŧigur âlakhu na paaīâa ||12||

Practicing hypocrisy, Yoga is not obtained; without the True Guru, the unseen Lord is not found. ||12||


ਤੀਰਥ ਵਰਤ ਨੇਮ ਕਰਹਿ ਉਦਿਆਨਾ ॥

तीरथ वरत नेम करहि उदिआना ॥

Ŧeeraŧh varaŧ nem karahi ūđiâanaa ||

Some make vows to visit sacred shrines of pilgrimage, keep fasts and live in the forest.

ਜਤੁ ਸਤੁ ਸੰਜਮੁ ਕਥਹਿ ਗਿਆਨਾ ॥

जतु सतु संजमु कथहि गिआना ॥

Jaŧu saŧu sanjjamu kaŧhahi giâanaa ||

Some practice chastity, charity and self-discipline, and speak of spiritual wisdom.

ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭਰਮੁ ਨ ਜਾਇਆ ॥੧੩॥

राम नाम बिनु किउ सुखु पाईऐ बिनु सतिगुर भरमु न जाइआ ॥१३॥

Raam naam binu kiū sukhu paaëeâi binu saŧigur bharamu na jaaīâa ||13||

But without the Lord's Name, how can anyone find peace? Without the True Guru, doubt is not dispelled. ||13||


ਨਿਉਲੀ ਕਰਮ ਭੁਇਅੰਗਮ ਭਾਠੀ ॥

निउली करम भुइअंगम भाठी ॥

Niūlee karam bhuīânggam bhaathee ||

Inner cleansing techniques, channeling the energy to raise the Kundalini to the Tenth Gate,

ਰੇਚਕ ਕੁੰਭਕ ਪੂਰਕ ਮਨ ਹਾਠੀ ॥

रेचक कु्मभक पूरक मन हाठी ॥

Rechak kumbbhak poorak man haathee ||

Inhaling, exhaling and holding the breath by the force of the mind -

ਪਾਖੰਡ ਧਰਮੁ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨਹੀ ਹਰਿ ਸਉ ਗੁਰ ਸਬਦ ਮਹਾ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ॥੧੪॥

पाखंड धरमु प्रीति नही हरि सउ गुर सबद महा रसु पाइआ ॥१४॥

Paakhandd đharamu preeŧi nahee hari saū gur sabađ mahaa rasu paaīâa ||14||

By empty hypocritical practices, Dharmic love for the Lord is not produced. Only through the Word of the Guru's Shabad is the sublime, supreme essence obtained. ||14||


ਕੁਦਰਤਿ ਦੇਖਿ ਰਹੇ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥

कुदरति देखि रहे मनु मानिआ ॥

Kuđaraŧi đekhi rahe manu maaniâa ||

Seeing the Lord's creative power, my mind remains satisfied.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਭੁ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਛਾਨਿਆ ॥

गुर सबदी सभु ब्रहमु पछानिआ ॥

Gur sabađee sabhu brhamu pachhaaniâa ||

Through the Guru's Shabad, I have realized that all is God.

ਨਾਨਕ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਸਬਾਇਆ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਅਲਖੁ ਲਖਾਇਆ ॥੧੫॥੫॥੨੨॥

नानक आतम रामु सबाइआ गुर सतिगुर अलखु लखाइआ ॥१५॥५॥२२॥

Naanak âaŧam raamu sabaaīâa gur saŧigur âlakhu lakhaaīâa ||15||5||22||

O Nanak, the Lord, the Supreme Soul, is in all. The Guru, the True Guru, has inspired me to see the unseen Lord. ||15||5||22||


ਮਾਰੂ ਸੋਲਹੇ ਮਹਲਾ ੩

मारू सोलहे महला ३

Maaroo solahe mahalaa 3

Maaroo, Solhay, Third Mehl:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਹੁਕਮੀ ਸਹਜੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਈ ॥

हुकमी सहजे स्रिसटि उपाई ॥

Hukamee sahaje srisati ūpaaëe ||

By the Hukam of His Command, He effortlessly created the Universe.

ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਅਪਣੀ ਵਡਿਆਈ ॥

करि करि वेखै अपणी वडिआई ॥

Kari kari vekhai âpañee vadiâaëe ||

Creating the creation, He gazes upon His own greatness.

ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਆਪੇ ਹੁਕਮੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੧॥

आपे करे कराए आपे हुकमे रहिआ समाई हे ॥१॥

Âape kare karaaē âape hukame rahiâa samaaëe he ||1||

He Himself acts, and inspires all to act; in His Will, He pervades and permeates all. ||1||


ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਜਗਤੁ ਗੁਬਾਰਾ ॥

माइआ मोहु जगतु गुबारा ॥

Maaīâa mohu jagaŧu gubaaraa ||

The world is in the darkness of love and attachment to Maya.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਕੋ ਵੀਚਾਰਾ ॥

गुरमुखि बूझै को वीचारा ॥

Guramukhi boojhai ko veechaaraa ||

How rare is that Gurmukh who contemplates, and understands.

ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਏ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ਹੇ ॥੨॥

आपे नदरि करे सो पाए आपे मेलि मिलाई हे ॥२॥

Âape nađari kare so paaē âape meli milaaëe he ||2||

He alone attains the Lord, unto whom He grants His Grace. He Himself unites in His Union. ||2||


ਆਪੇ ਮੇਲੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥

आपे मेले दे वडिआई ॥

Âape mele đe vadiâaëe ||

Uniting with Himself, He bestows glorious greatness.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥

गुर परसादी कीमति पाई ॥

Gur parasaađee keemaŧi paaëe ||

By Guru's Grace, one comes to know the Lord's worth.

ਮਨਮੁਖਿ ਬਹੁਤੁ ਫਿਰੈ ਬਿਲਲਾਦੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਈ ਹੇ ॥੩॥

मनमुखि बहुतु फिरै बिललादी दूजै भाइ खुआई हे ॥३॥

Manamukhi bahuŧu phirai bilalaađee đoojai bhaaī khuâaëe he ||3||

The self-willed manmukh wanders everywhere, weeping and wailing; he is utterly ruined by the love of duality. ||3||


ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਵਿਚੇ ਪਾਈ ॥

हउमै माइआ विचे पाई ॥

Haūmai maaīâa viche paaëe ||

Egotism was instilled into the illusion of Maya.

ਮਨਮੁਖ ਭੂਲੇ ਪਤਿ ਗਵਾਈ ॥

मनमुख भूले पति गवाई ॥

Manamukh bhoole paŧi gavaaëe ||

The self-willed manmukh is deluded, and loses his honor.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਨਾਇ ਰਾਚੈ ਸਾਚੈ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੪॥

गुरमुखि होवै सो नाइ राचै साचै रहिआ समाई हे ॥४॥

Guramukhi hovai so naaī raachai saachai rahiâa samaaëe he ||4||

But one who becomes Gurmukh is absorbed in the Name; he remains immersed in the True Lord. ||4||


ਗੁਰ ਤੇ ਗਿਆਨੁ ਨਾਮ ਰਤਨੁ ਪਾਇਆ ॥

गुर ते गिआनु नाम रतनु पाइआ ॥

Gur ŧe giâanu naam raŧanu paaīâa ||

Spiritual wisdom is obtained from the Guru, along with the jewel of the Naam, the Name of the Lord.

ਮਨਸਾ ਮਾਰਿ ਮਨ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇਆ ॥

मनसा मारि मन माहि समाइआ ॥

Manasaa maari man maahi samaaīâa ||

Desires are subdued, and one remains immersed in the mind.

ਆਪੇ ਖੇਲ ਕਰੇ ਸਭਿ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਦੇਇ ਬੁਝਾਈ ਹੇ ॥੫॥

आपे खेल करे सभि करता आपे देइ बुझाई हे ॥५॥

Âape khel kare sabhi karaŧaa âape đeī bujhaaëe he ||5||

The Creator Himself stages all His plays; He Himself bestows understanding. ||5||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥

सतिगुरु सेवे आपु गवाए ॥

Saŧiguru seve âapu gavaaē ||

One who serves the True Guru eradicates self-conceit.

ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਬਦਿ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥

मिलि प्रीतम सबदि सुखु पाए ॥

Mili preeŧam sabađi sukhu paaē ||

Meeting with his Beloved, he finds peace through the Word of the Shabad.

ਅੰਤਰਿ ਪਿਆਰੁ ਭਗਤੀ ਰਾਤਾ ਸਹਜਿ ਮਤੇ ਬਣਿ ਆਈ ਹੇ ॥੬॥

अंतरि पिआरु भगती राता सहजि मते बणि आई हे ॥६॥

Ânŧŧari piâaru bhagaŧee raaŧaa sahaji maŧe bañi âaëe he ||6||

Deep within his inner being, he is imbued with loving devotion; intuitively, he becomes one with the Lord. ||6||


ਦੂਖ ਨਿਵਾਰਣੁ ਗੁਰ ਤੇ ਜਾਤਾ ॥

दूख निवारणु गुर ते जाता ॥

Đookh nivaarañu gur ŧe jaaŧaa ||

The Destroyer of pain is known through the Guru.

ਆਪਿ ਮਿਲਿਆ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ॥

आपि मिलिआ जगजीवनु दाता ॥

Âapi miliâa jagajeevanu đaaŧaa ||

The Great Giver, the Life of the world, Himself has met me.

ਜਿਸ ਨੋ ਲਾਏ ਸੋਈ ਬੂਝੈ ਭਉ ਭਰਮੁ ਸਰੀਰਹੁ ਜਾਈ ਹੇ ॥੭॥

जिस नो लाए सोई बूझै भउ भरमु सरीरहु जाई हे ॥७॥

Jis no laaē soëe boojhai bhaū bharamu sareerahu jaaëe he ||7||

He alone understands, whom the Lord joins with Himself. Fear and doubt are taken away from his body. ||7||


ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੇ ਦੇਵੈ ॥

आपे गुरमुखि आपे देवै ॥

Âape guramukhi âape đevai ||

He Himself is the Gurmukh, and He Himself bestows His blessings.

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੈ ॥

सचै सबदि सतिगुरु सेवै ॥

Sachai sabađi saŧiguru sevai ||

Through the True Word of the Shabad, serve the True Guru.

ਜਰਾ ਜਮੁ ਤਿਸੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਾਕੈ ਸਾਚੇ ਸਿਉ ਬਣਿ ਆਈ ਹੇ ॥੮॥

जरा जमु तिसु जोहि न साकै साचे सिउ बणि आई हे ॥८॥

Jaraa jamu ŧisu johi na saakai saache siū bañi âaëe he ||8||

Old age and death cannot even touch one who is in harmony with the True Lord. ||8||


ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਜਲੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥

त्रिसना अगनि जलै संसारा ॥

Ŧrisanaa âgani jalai sanssaaraa ||

The world is burning up in the fire of desire.

ਜਲਿ ਜਲਿ ਖਪੈ ਬਹੁਤੁ ਵਿਕਾਰਾ ॥

जलि जलि खपै बहुतु विकारा ॥

Jali jali khapai bahuŧu vikaaraa ||

It burns and burns, and is destroyed in all its corruption.

ਮਨਮੁਖੁ ਠਉਰ ਨ ਪਾਏ ਕਬਹੂ ਸਤਿਗੁਰ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ਹੇ ॥੯॥

मनमुखु ठउर न पाए कबहू सतिगुर बूझ बुझाई हे ॥९॥

Manamukhu thaūr na paaē kabahoo saŧigur boojh bujhaaëe he ||9||

The self-willed manmukh finds no place of rest anywhere. The True Guru has imparted this understanding. ||9||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ॥

सतिगुरु सेवनि से वडभागी ॥

Saŧiguru sevani se vadabhaagee ||

Those who serve the True Guru are very fortunate.

ਸਾਚੈ ਨਾਮਿ ਸਦਾ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥

साचै नामि सदा लिव लागी ॥

Saachai naami sađaa liv laagee ||

They remain lovingly focused on the True Name forever.

ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਰਵਿਆ ਨਿਹਕੇਵਲੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਈ ਹੇ ॥੧੦॥

अंतरि नामु रविआ निहकेवलु त्रिसना सबदि बुझाई हे ॥१०॥

Ânŧŧari naamu raviâa nihakevalu ŧrisanaa sabađi bujhaaëe he ||10||

The Immaculate Naam, the Name of the Lord, permeates the nucleus of their inner being; through the Shabad, their desires are quenched. ||10||


ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਸਚੀ ਹੈ ਬਾਣੀ ॥

सचा सबदु सची है बाणी ॥

Sachaa sabađu sachee hai baañee ||

True is the Word of the Shabad, and True is the Bani of His Word.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੈ ਕਿਨੈ ਪਛਾਣੀ ॥

गुरमुखि विरलै किनै पछाणी ॥

Guramukhi viralai kinai pachhaañee ||

How rare is that Gurmukh who realizes this.

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ਰਹਾਈ ਹੇ ॥੧੧॥

सचै सबदि रते बैरागी आवणु जाणु रहाई हे ॥११॥

Sachai sabađi raŧe bairaagee âavañu jaañu rahaaëe he ||11||

Those who are imbued with the True Shabad are detached. Their comings and goings in reincarnation are ended. ||11||


ਸਬਦੁ ਬੁਝੈ ਸੋ ਮੈਲੁ ਚੁਕਾਏ ॥

सबदु बुझै सो मैलु चुकाए ॥

Sabađu bujhai so mailu chukaaē ||

One who realizes the Shabad is cleansed of impurities.

ਨਿਰਮਲ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਏ ॥

निरमल नामु वसै मनि आए ॥

Niramal naamu vasai mani âaē ||

The Immaculate Naam abides within his mind.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਪਣਾ ਸਦ ਹੀ ਸੇਵਹਿ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਈ ਹੇ ॥੧੨॥

सतिगुरु अपणा सद ही सेवहि हउमै विचहु जाई हे ॥१२॥

Saŧiguru âpañaa sađ hee sevahi haūmai vichahu jaaëe he ||12||

He serves his True Guru forever, and egotism is eradicated from within. ||12||


ਗੁਰ ਤੇ ਬੂਝੈ ਤਾ ਦਰੁ ਸੂਝੈ ॥

गुर ते बूझै ता दरु सूझै ॥

Gur ŧe boojhai ŧaa đaru soojhai ||

If one comes to understand, through the Guru, then he comes to know the Lord's Door.

ਨਾਮ ਵਿਹੂਣਾ ਕਥਿ ਕਥਿ ਲੂਝੈ ॥

नाम विहूणा कथि कथि लूझै ॥

Naam vihooñaa kaŧhi kaŧhi loojhai ||

But without the Naam, one babbles and argues in vain.

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੂਖ ਗਵਾਈ ਹੇ ॥੧੩॥

सतिगुर सेवे की वडिआई त्रिसना भूख गवाई हे ॥१३॥

Saŧigur seve kee vadiâaëe ŧrisanaa bhookh gavaaëe he ||13||

The glory of serving the True Guru is that it eradicates hunger and thirst. ||13||


ਆਪੇ ਆਪਿ ਮਿਲੈ ਤਾ ਬੂਝੈ ॥

आपे आपि मिलै ता बूझै ॥

Âape âapi milai ŧaa boojhai ||

When the Lord unites them with Himself, then they come to understand.

ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਸੂਝੈ ॥

गिआन विहूणा किछू न सूझै ॥

Giâan vihooñaa kichhoo na soojhai ||

Without spiritual wisdom, they understand nothing at all.

ਗੁਰ ਕੀ ਦਾਤਿ ਸਦਾ ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਵਜਾਈ ਹੇ ॥੧੪॥

गुर की दाति सदा मन अंतरि बाणी सबदि वजाई हे ॥१४॥

Gur kee đaaŧi sađaa man ânŧŧari baañee sabađi vajaaëe he ||14||

One whose mind is filled with the Guru's gift forever - his inner being resounds with the Shabad, and the Word of the Guru's Bani. ||14||


ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਕਰਮ ਕਮਾਇਆ ॥

जो धुरि लिखिआ सु करम कमाइआ ॥

Jo đhuri likhiâa su karam kamaaīâa ||

He acts according to his pre-ordained destiny.

ਕੋਇ ਨ ਮੇਟੈ ਧੁਰਿ ਫੁਰਮਾਇਆ ॥

कोइ न मेटै धुरि फुरमाइआ ॥

Koī na metai đhuri phuramaaīâa ||

No one can erase the Command of the Primal Lord.

ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਹਿ ਤਿਨ ਹੀ ਵਾਸਾ ਜਿਨ ਕਉ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਈ ਹੇ ॥੧੫॥

सतसंगति महि तिन ही वासा जिन कउ धुरि लिखि पाई हे ॥१५॥

Saŧasanggaŧi mahi ŧin hee vaasaa jin kaū đhuri likhi paaëe he ||15||

They alone dwell in the Sat Sangat, the True Congregation, who have such pre-ordained destiny. ||15||


ਅਪਣੀ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਏ ॥

अपणी नदरि करे सो पाए ॥

Âpañee nađari kare so paaē ||

He alone finds the Lord, unto whom He grants His Grace.

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਤਾੜੀ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥

सचै सबदि ताड़ी चितु लाए ॥

Sachai sabađi ŧaaɍee chiŧu laaē ||

He links his consciousness to the deep meditative state of the True Shabad.

ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਭੀਖਿਆ ਨਾਮੁ ਦਰਿ ਪਾਈ ਹੇ ॥੧੬॥੧॥

नानक दासु कहै बेनंती भीखिआ नामु दरि पाई हे ॥१६॥१॥

Naanak đaasu kahai benanŧŧee bheekhiâa naamu đari paaëe he ||16||1||

Nanak, Your slave, offers this humble prayer; I stand at Your Door, begging for Your Name. ||16||1||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਏਕੋ ਏਕੁ ਵਰਤੈ ਸਭੁ ਸੋਈ ॥

एको एकु वरतै सभु सोई ॥

Ēko ēku varaŧai sabhu soëe ||

The One and only Lord is pervading and permeating everywhere.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥

गुरमुखि विरला बूझै कोई ॥

Guramukhi viralaa boojhai koëe ||

How rare is that person, who as Gurmukh, understands this.

ਏਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਅੰਤਰਿ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਹੇ ॥੧॥

एको रवि रहिआ सभ अंतरि तिसु बिनु अवरु न कोई हे ॥१॥

Ēko ravi rahiâa sabh ânŧŧari ŧisu binu âvaru na koëe he ||1||

The One Lord is permeating and pervading, deep within the nucleus of all. Without Him, there is no other at all. ||1||


ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਜੀਅ ਉਪਾਏ ॥

लख चउरासीह जीअ उपाए ॥

Lakh chaūraaseeh jeeâ ūpaaē ||

He created the 8.4 millions species of beings.

ਗਿਆਨੀ ਧਿਆਨੀ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ॥

गिआनी धिआनी आखि सुणाए ॥

Giâanee đhiâanee âakhi suñaaē ||

The spiritual teachers and meditators proclaim this.

ਸਭਨਾ ਰਿਜਕੁ ਸਮਾਹੇ ਆਪੇ ਕੀਮਤਿ ਹੋਰ ਨ ਹੋਈ ਹੇ ॥੨॥

सभना रिजकु समाहे आपे कीमति होर न होई हे ॥२॥

Sabhanaa rijaku samaahe âape keemaŧi hor na hoëe he ||2||

He Himself nourishes all; no one else can estimate His value. ||2||


ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਅੰਧੁ ਅੰਧਾਰਾ ॥

माइआ मोहु अंधु अंधारा ॥

Maaīâa mohu ânđđhu ânđđhaaraa ||

Love and attachment to Maya are utter darkness.

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਪਸਰਿਆ ਪਾਸਾਰਾ ॥

हउमै मेरा पसरिआ पासारा ॥

Haūmai meraa pasariâa paasaaraa ||

Egotism and possessiveness have spread throughout the expanse of the universe.

ਅਨਦਿਨੁ ਜਲਤ ਰਹੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਸਾਂਤਿ ਨ ਹੋਈ ਹੇ ॥੩॥

अनदिनु जलत रहै दिनु राती गुर बिनु सांति न होई हे ॥३॥

Ânađinu jalaŧ rahai đinu raaŧee gur binu saanŧi na hoëe he ||3||

Night and day, they burn, day and night; without the Guru, there is no peace or tranquility. ||3||


ਆਪੇ ਜੋੜਿ ਵਿਛੋੜੇ ਆਪੇ ॥

आपे जोड़ि विछोड़े आपे ॥

Âape joɍi vichhoɍe âape ||

He Himself unites, and He Himself separates.

ਆਪੇ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪੇ ਆਪੇ ॥

आपे थापि उथापे आपे ॥

Âape ŧhaapi ūŧhaape âape ||

He Himself establishes, and He Himself disestablishes.

ਸਚਾ ਹੁਕਮੁ ਸਚਾ ਪਾਸਾਰਾ ਹੋਰਨਿ ਹੁਕਮੁ ਨ ਹੋਈ ਹੇ ॥੪॥

सचा हुकमु सचा पासारा होरनि हुकमु न होई हे ॥४॥

Sachaa hukamu sachaa paasaaraa horani hukamu na hoëe he ||4||

True is the Hukam of His Command, and True is the expanse of His universe. No one else can issue any Command. ||4||


ਆਪੇ ਲਾਇ ਲਏ ਸੋ ਲਾਗੈ ॥

आपे लाइ लए सो लागै ॥

Âape laaī laē so laagai ||

He alone is attached to the Lord, whom the Lord attaches to Himself.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜਮ ਕਾ ਭਉ ਭਾਗੈ ॥

गुर परसादी जम का भउ भागै ॥

Gur parasaađee jam kaa bhaū bhaagai ||

By Guru's Grace, the fear of death runs away.

ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ਹੇ ॥੫॥

अंतरि सबदु सदा सुखदाता गुरमुखि बूझै कोई हे ॥५॥

Ânŧŧari sabađu sađaa sukhađaaŧaa guramukhi boojhai koëe he ||5||

The Shabad, the Giver of peace, dwells forever deep within the nucleus of the self. One who is Gurmukh understands. ||5||


ਆਪੇ ਮੇਲੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥

आपे मेले मेलि मिलाए ॥

Âape mele meli milaaē ||

God Himself unites those united in His Union.

ਪੁਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਮੇਟਣਾ ਨ ਜਾਏ ॥

पुरबि लिखिआ सो मेटणा न जाए ॥

Purabi likhiâa so metañaa na jaaē ||

Whatever is pre-ordained by destiny, cannot be erased.

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਾ ਹੋਈ ਹੇ ॥੬॥

अनदिनु भगति करे दिनु राती गुरमुखि सेवा होई हे ॥६॥

Ânađinu bhagaŧi kare đinu raaŧee guramukhi sevaa hoëe he ||6||

Night and day, His devotees worship Him, day and night; one who becomes Gurmukh serves Him. ||6||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਜਾਤਾ ॥

सतिगुरु सेवि सदा सुखु जाता ॥

Saŧiguru sevi sađaa sukhu jaaŧaa ||

Serving the True Guru, lasting peace is experienced.

ਆਪੇ ਆਇ ਮਿਲਿਆ ਸਭਨਾ ਕਾ ਦਾਤਾ ॥

आपे आइ मिलिआ सभना का दाता ॥

Âape âaī miliâa sabhanaa kaa đaaŧaa ||

He Himself, the Giver of all, has come and met me.

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਨਿਵਾਰੀ ਸਬਦੁ ਚੀਨਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ਹੇ ॥੭॥

हउमै मारि त्रिसना अगनि निवारी सबदु चीनि सुखु होई हे ॥७॥

Haūmai maari ŧrisanaa âgani nivaaree sabađu cheeni sukhu hoëe he ||7||

Subduing egotism, the fire of thirst has been extinguished; contemplating the Word of the Shabad, peace is found. ||7||


ਕਾਇਆ ਕੁਟੰਬੁ ਮੋਹੁ ਨ ਬੂਝੈ ॥

काइआ कुट्मबु मोहु न बूझै ॥

Kaaīâa kutambbu mohu na boojhai ||

One who is attached to his body and family, does not understand.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਤ ਆਖੀ ਸੂਝੈ ॥

गुरमुखि होवै त आखी सूझै ॥

Guramukhi hovai ŧa âakhee soojhai ||

But one who becomes Gurmukh, sees the Lord with his eyes.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਰਵੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ਹੇ ॥੮॥

अनदिनु नामु रवै दिनु राती मिलि प्रीतम सुखु होई हे ॥८॥

Ânađinu naamu ravai đinu raaŧee mili preeŧam sukhu hoëe he ||8||

Night and day, he chants the Naam, day and night; meeting with his Beloved, he finds peace. ||8||


ਮਨਮੁਖ ਧਾਤੁ ਦੂਜੈ ਹੈ ਲਾਗਾ ॥

मनमुख धातु दूजै है लागा ॥

Manamukh đhaaŧu đoojai hai laagaa ||

The self-willed manmukh wanders distracted, attached to duality.

ਜਨਮਤ ਕੀ ਨ ਮੂਓ ਆਭਾਗਾ ॥

जनमत की न मूओ आभागा ॥

Janamaŧ kee na mooõ âabhaagaa ||

That unfortunate wretch - why didn't he just die as soon as he was born?

ਆਵਤ ਜਾਤ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ਹੇ ॥੯॥

आवत जात बिरथा जनमु गवाइआ बिनु गुर मुकति न होई हे ॥९॥

Âavaŧ jaaŧ biraŧhaa janamu gavaaīâa binu gur mukaŧi na hoëe he ||9||

Coming and going, he wastes away his life in vain. Without the Guru, liberation is not obtained. ||9||


ਕਾਇਆ ਕੁਸੁਧ ਹਉਮੈ ਮਲੁ ਲਾਈ ॥

काइआ कुसुध हउमै मलु लाई ॥

Kaaīâa kusuđh haūmai malu laaëe ||

That body which is stained with the filth of egotism is false and impure.

ਜੇ ਸਉ ਧੋਵਹਿ ਤਾ ਮੈਲੁ ਨ ਜਾਈ ॥

जे सउ धोवहि ता मैलु न जाई ॥

Je saū đhovahi ŧaa mailu na jaaëe ||

It may be washed a hundred times, but its filth is still not removed.

ਸਬਦਿ ਧੋਪੈ ਤਾ ਹਛੀ ਹੋਵੈ ਫਿਰਿ ਮੈਲੀ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਈ ਹੇ ॥੧੦॥

सबदि धोपै ता हछी होवै फिरि मैली मूलि न होई हे ॥१०॥

Sabađi đhopai ŧaa hachhee hovai phiri mailee mooli na hoëe he ||10||

But if it is washed with the Word of the Shabad, then it is truly cleansed, and it shall never be soiled again. ||10||


ਪੰਚ ਦੂਤ ਕਾਇਆ ਸੰਘਾਰਹਿ ॥

पंच दूत काइआ संघारहि ॥

Pancch đooŧ kaaīâa sangghaarahi ||

The five demons destroy the body.

ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਸਬਦੁ ਨ ਵੀਚਾਰਹਿ ॥

मरि मरि जमहि सबदु न वीचारहि ॥

Mari mari jammahi sabađu na veechaarahi ||

He dies and dies again, only to be reincarnated; he does not contemplate the Shabad.

ਅੰਤਰਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਗੁਬਾਰਾ ਜਿਉ ਸੁਪਨੈ ਸੁਧਿ ਨ ਹੋਈ ਹੇ ॥੧੧॥

अंतरि माइआ मोह गुबारा जिउ सुपनै सुधि न होई हे ॥११॥

Ânŧŧari maaīâa moh gubaaraa jiū supanai suđhi na hoëe he ||11||

The darkness of emotional attachment to Maya is within his inner being; as if in a dream, he does not understand. ||11||


ਇਕਿ ਪੰਚਾ ਮਾਰਿ ਸਬਦਿ ਹੈ ਲਾਗੇ ॥

इकि पंचा मारि सबदि है लागे ॥

Īki pancchaa maari sabađi hai laage ||

Some conquer the five demons, by being attached to the Shabad.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਆਇ ਮਿਲਿਆ ਵਡਭਾਗੇ ॥

सतिगुरु आइ मिलिआ वडभागे ॥

Saŧiguru âaī miliâa vadabhaage ||

They are blessed and very fortunate; the True Guru comes to meet them.

ਅੰਤਰਿ ਸਾਚੁ ਰਵਹਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵੈ ਸੋਈ ਹੇ ॥੧੨॥

अंतरि साचु रवहि रंगि राते सहजि समावै सोई हे ॥१२॥

Ânŧŧari saachu ravahi ranggi raaŧe sahaji samaavai soëe he ||12||

Within the nucleus of their inner being, they dwell upon the Truth; attuned to the Lord's Love, they intuitively merge in Him. ||12||


ਗੁਰ ਕੀ ਚਾਲ ਗੁਰੂ ਤੇ ਜਾਪੈ ॥

गुर की चाल गुरू ते जापै ॥

Gur kee chaal guroo ŧe jaapai ||

The Guru's Way is known through the Guru.

ਪੂਰਾ ਸੇਵਕੁ ਸਬਦਿ ਸਿਞਾਪੈ ॥

पूरा सेवकु सबदि सिञापै ॥

Pooraa sevaku sabađi siņaapai ||

His perfect servant attains realization through the Shabad.

ਸਦਾ ਸਬਦੁ ਰਵੈ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਰਸਨਾ ਰਸੁ ਚਾਖੈ ਸਚੁ ਸੋਈ ਹੇ ॥੧੩॥

सदा सबदु रवै घट अंतरि रसना रसु चाखै सचु सोई हे ॥१३॥

Sađaa sabađu ravai ghat ânŧŧari rasanaa rasu chaakhai sachu soëe he ||13||

Deep within his heart, he dwells forever upon the Shabad; he tastes the sublime essence of the True Lord with his tongue. ||13||


ਹਉਮੈ ਮਾਰੇ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੇ ॥

हउमै मारे सबदि निवारे ॥

Haūmai maare sabađi nivaare ||

Egotism is conquered and subdued by the Shabad.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਰਖੈ ਉਰਿ ਧਾਰੇ ॥

हरि का नामु रखै उरि धारे ॥

Hari kaa naamu rakhai ūri đhaare ||

I have enshrined the Name of the Lord within my heart.

ਏਕਸੁ ਬਿਨੁ ਹਉ ਹੋਰੁ ਨ ਜਾਣਾ ਸਹਜੇ ਹੋਇ ਸੁ ਹੋਈ ਹੇ ॥੧੪॥

एकसु बिनु हउ होरु न जाणा सहजे होइ सु होई हे ॥१४॥

Ēkasu binu haū horu na jaañaa sahaje hoī su hoëe he ||14||

Other than the One Lord, I know nothing at all. Whatever will be, will automatically be. ||14||


ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸਹਜੁ ਕਿਨੈ ਨਹੀ ਪਾਇਆ ॥

बिनु सतिगुर सहजु किनै नही पाइआ ॥

Binu saŧigur sahaju kinai nahee paaīâa ||

Without the True Guru, no one obtains intuitive wisdom.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ॥

गुरमुखि बूझै सचि समाइआ ॥

Guramukhi boojhai sachi samaaīâa ||

The Gurmukh understands, and is immersed in the True Lord.

ਸਚਾ ਸੇਵਿ ਸਬਦਿ ਸਚ ਰਾਤੇ ਹਉਮੈ ਸਬਦੇ ਖੋਈ ਹੇ ॥੧੫॥

सचा सेवि सबदि सच राते हउमै सबदे खोई हे ॥१५॥

Sachaa sevi sabađi sach raaŧe haūmai sabađe khoëe he ||15||

He serves the True Lord, and is attuned to the True Shabad. The Shabad banishes egotism. ||15||


ਆਪੇ ਗੁਣਦਾਤਾ ਬੀਚਾਰੀ ॥

आपे गुणदाता बीचारी ॥

Âape guñađaaŧaa beechaaree ||

He Himself is the Giver of virtue, the Contemplative Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਵਹਿ ਪਕੀ ਸਾਰੀ ॥

गुरमुखि देवहि पकी सारी ॥

Guramukhi đevahi pakee saaree ||

The Gurmukh is given the winning dice.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵਹਿ ਸਾਚੈ ਸਾਚੇ ਤੇ ਪਤਿ ਹੋਈ ਹੇ ॥੧੬॥੨॥

नानक नामि समावहि साचै साचे ते पति होई हे ॥१६॥२॥

Naanak naami samaavahi saachai saache ŧe paŧi hoëe he ||16||2||

O Nanak, immersed in the Naam, the Name of the Lord, one becomes true; from the True Lord, honor is obtained. ||16||2||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਜਗਜੀਵਨੁ ਸਾਚਾ ਏਕੋ ਦਾਤਾ ॥

जगजीवनु साचा एको दाता ॥

Jagajeevanu saachaa ēko đaaŧaa ||

One True Lord is the Life of the World, the Great Giver.

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥

गुर सेवा ते सबदि पछाता ॥

Gur sevaa ŧe sabađi pachhaaŧaa ||

Serving the Guru, through the Word of the Shabad, He is realized.

ਏਕੋ ਅਮਰੁ ਏਕਾ ਪਤਿਸਾਹੀ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਸਿਰਿ ਕਾਰ ਬਣਾਈ ਹੇ ॥੧॥

एको अमरु एका पतिसाही जुगु जुगु सिरि कार बणाई हे ॥१॥

Ēko âmaru ēkaa paŧisaahee jugu jugu siri kaar bañaaëe he ||1||

There is only One Command, and there is only One Supreme King. In each and every age, He links each to their tasks. ||1||


ਸੋ ਜਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਜਿਨਿ ਆਪੁ ਪਛਾਤਾ ॥

सो जनु निरमलु जिनि आपु पछाता ॥

So janu niramalu jini âapu pachhaaŧaa ||

That humble being is immaculate, who knows his own self.

ਆਪੇ ਆਇ ਮਿਲਿਆ ਸੁਖਦਾਤਾ ॥

आपे आइ मिलिआ सुखदाता ॥

Âape âaī miliâa sukhađaaŧaa ||

The Lord, the Giver of peace, Himself comes and meets him.

ਰਸਨਾ ਸਬਦਿ ਰਤੀ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਪਤਿ ਪਾਈ ਹੇ ॥੨॥

रसना सबदि रती गुण गावै दरि साचै पति पाई हे ॥२॥

Rasanaa sabađi raŧee guñ gaavai đari saachai paŧi paaëe he ||2||

His tongue is imbued with the Shabad, and he sings the Glorious Praises of the Lord; he is honored in the Court of the True Lord. ||2||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ॥

गुरमुखि नामि मिलै वडिआई ॥

Guramukhi naami milai vadiâaëe ||

The Gurmukh is blessed with the glorious greatness of the Naam.

ਮਨਮੁਖਿ ਨਿੰਦਕਿ ਪਤਿ ਗਵਾਈ ॥

मनमुखि निंदकि पति गवाई ॥

Manamukhi ninđđaki paŧi gavaaëe ||

The self-willed manmukh, the slanderer, loses his honor.

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਪਰਮ ਹੰਸ ਬੈਰਾਗੀ ਨਿਜ ਘਰਿ ਤਾੜੀ ਲਾਈ ਹੇ ॥੩॥

नामि रते परम हंस बैरागी निज घरि ताड़ी लाई हे ॥३॥

Naami raŧe param hanss bairaagee nij ghari ŧaaɍee laaëe he ||3||

Attuned to the Naam, the supreme soul-swans remain detached; in the home of the self, they remain absorbed in deep meditative trance. ||3||


ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪੂਰਾ ॥

सबदि मरै सोई जनु पूरा ॥

Sabađi marai soëe janu pooraa ||

That humble being who dies in the Shabad is perfect.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ਸੂਰਾ ॥

सतिगुरु आखि सुणाए सूरा ॥

Saŧiguru âakhi suñaaē sooraa ||

The brave, heroic True Guru chants and proclaims this.

ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰੁ ਸਾਚਾ ਮਨੁ ਪੀਵੈ ਭਾਇ ਸੁਭਾਈ ਹੇ ॥੪॥

काइआ अंदरि अम्रित सरु साचा मनु पीवै भाइ सुभाई हे ॥४॥

Kaaīâa ânđđari âmmmriŧ saru saachaa manu peevai bhaaī subhaaëe he ||4||

Deep within the body is the true pool of Ambrosial Nectar; the mind drinks it in with loving devotion. ||4||


ਪੜਿ ਪੰਡਿਤੁ ਅਵਰਾ ਸਮਝਾਏ ॥

पड़ि पंडितु अवरा समझाए ॥

Paɍi panddiŧu âvaraa samajhaaē ||

The Pandit, the religious scholar, reads and instructs others,

ਘਰ ਜਲਤੇ ਕੀ ਖਬਰਿ ਨ ਪਾਏ ॥

घर जलते की खबरि न पाए ॥

Ghar jalaŧe kee khabari na paaē ||

But he does not realize that his own home is on fire.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਈਐ ਪੜਿ ਥਾਕੇ ਸਾਂਤਿ ਨ ਆਈ ਹੇ ॥੫॥

बिनु सतिगुर सेवे नामु न पाईऐ पड़ि थाके सांति न आई हे ॥५॥

Binu saŧigur seve naamu na paaëeâi paɍi ŧhaake saanŧi na âaëe he ||5||

Without serving the True Guru, the Naam is not obtained. You can read until you are exhausted, but you shall not find peace and tranquility. ||5||


ਇਕਿ ਭਸਮ ਲਗਾਇ ਫਿਰਹਿ ਭੇਖਧਾਰੀ ॥

इकि भसम लगाइ फिरहि भेखधारी ॥

Īki bhasam lagaaī phirahi bhekhađhaaree ||

Some smear their bodies with ashes, and wander around in religious disguises.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਹਉਮੈ ਕਿਨਿ ਮਾਰੀ ॥

बिनु सबदै हउमै किनि मारी ॥

Binu sabađai haūmai kini maaree ||

Without the Word of the Shabad, who has ever subdued egotism?

ਅਨਦਿਨੁ ਜਲਤ ਰਹਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਭਰਮਿ ਭੇਖਿ ਭਰਮਾਈ ਹੇ ॥੬॥

अनदिनु जलत रहहि दिनु राती भरमि भेखि भरमाई हे ॥६॥

Ânađinu jalaŧ rahahi đinu raaŧee bharami bhekhi bharamaaëe he ||6||

Night and day, they continue burning, day and night; they are deluded and confused by their doubt and religious costumes. ||6||


ਇਕਿ ਗ੍ਰਿਹ ਕੁਟੰਬ ਮਹਿ ਸਦਾ ਉਦਾਸੀ ॥

इकि ग्रिह कुट्मब महि सदा उदासी ॥

Īki grih kutambb mahi sađaa ūđaasee ||

Some, in the midst of their household and family, remain always unattached.

ਸਬਦਿ ਮੁਏ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੀ ॥

सबदि मुए हरि नामि निवासी ॥

Sabađi muē hari naami nivaasee ||

They die in the Shabad, and dwell in the Lord's Name.

ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਰਹਹਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਭੈ ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਚਿਤੁ ਲਾਈ ਹੇ ॥੭॥

अनदिनु सदा रहहि रंगि राते भै भाइ भगति चितु लाई हे ॥७॥

Ânađinu sađaa rahahi ranggi raaŧe bhai bhaaī bhagaŧi chiŧu laaëe he ||7||

Night and day, they remain forever attuned to His Love; they focus their consciousness on loving devotion and the Fear of God. ||7||


ਮਨਮੁਖੁ ਨਿੰਦਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵਿਗੁਤਾ ॥

मनमुखु निंदा करि करि विगुता ॥

Manamukhu ninđđaa kari kari viguŧaa ||

The self-willed manmukh indulges in slander, and is ruined.

ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਭਉਕੈ ਜਿਸੁ ਕੁਤਾ ॥

अंतरि लोभु भउकै जिसु कुता ॥

Ânŧŧari lobhu bhaūkai jisu kuŧaa ||

The dog of greed barks within him.

ਜਮਕਾਲੁ ਤਿਸੁ ਕਦੇ ਨ ਛੋਡੈ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਈ ਹੇ ॥੮॥

जमकालु तिसु कदे न छोडै अंति गइआ पछुताई हे ॥८॥

Jamakaalu ŧisu kađe na chhodai ânŧŧi gaīâa pachhuŧaaëe he ||8||

The Messenger of Death never leaves him, and in the end, he leaves, regretting and repenting. ||8||


ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਚੀ ਪਤਿ ਹੋਈ ॥

सचै सबदि सची पति होई ॥

Sachai sabađi sachee paŧi hoëe ||

Through the True Word of the Shabad, true honor is obtained.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਵੈ ਕੋਈ ॥

बिनु नावै मुकति न पावै कोई ॥

Binu naavai mukaŧi na paavai koëe ||

Without the Name, no one attains liberation.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੋ ਨਾਉ ਨ ਪਾਏ ਪ੍ਰਭਿ ਐਸੀ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ਹੇ ॥੯॥

बिनु सतिगुर को नाउ न पाए प्रभि ऐसी बणत बणाई हे ॥९॥

Binu saŧigur ko naaū na paaē prbhi âisee bañaŧ bañaaëe he ||9||

Without the True Guru, no one finds the Name. Such is the making which God has made. ||9||


ਇਕਿ ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਬਹੁਤੁ ਵੀਚਾਰੀ ॥

इकि सिध साधिक बहुतु वीचारी ॥

Īki siđh saađhik bahuŧu veechaaree ||

Some are Siddhas and seekers, and great contemplators.

ਇਕਿ ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ॥

इकि अहिनिसि नामि रते निरंकारी ॥

Īki âhinisi naami raŧe nirankkaaree ||

Some remain imbued with the Naam, the Name of the Formless Lord, day and night.

ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ਸੋ ਬੂਝੈ ਭਗਤਿ ਭਾਇ ਭਉ ਜਾਈ ਹੇ ॥੧੦॥

जिस नो आपि मिलाए सो बूझै भगति भाइ भउ जाई हे ॥१०॥

Jis no âapi milaaē so boojhai bhagaŧi bhaaī bhaū jaaëe he ||10||

He alone understands, whom the Lord unites with Himself; through loving devotional worship, fear is dispelled. ||10||


ਇਸਨਾਨੁ ਦਾਨੁ ਕਰਹਿ ਨਹੀ ਬੂਝਹਿ ॥

इसनानु दानु करहि नही बूझहि ॥

Īsanaanu đaanu karahi nahee boojhahi ||

Some take cleansing baths and give donations to charities, but they do not understand.

ਇਕਿ ਮਨੂਆ ਮਾਰਿ ਮਨੈ ਸਿਉ ਲੂਝਹਿ ॥

इकि मनूआ मारि मनै सिउ लूझहि ॥

Īki manooâa maari manai siū loojhahi ||

Some struggle with their minds, and conquer and subdue their minds.

ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਇਕ ਰੰਗੀ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਈ ਹੇ ॥੧੧॥

साचै सबदि रते इक रंगी साचै सबदि मिलाई हे ॥११॥

Saachai sabađi raŧe īk ranggee saachai sabađi milaaëe he ||11||

Some are imbued with love for the True Word of the Shabad; they merge with the True Shabad. ||11||


ਆਪੇ ਸਿਰਜੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥

आपे सिरजे दे वडिआई ॥

Âape siraje đe vadiâaëe ||

He Himself creates and bestows glorious greatness.

ਆਪੇ ਭਾਣੈ ਦੇਇ ਮਿਲਾਈ ॥

आपे भाणै देइ मिलाई ॥

Âape bhaañai đeī milaaëe ||

By the Pleasure of His Will, He bestows union.

ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਭਿ ਇਉ ਫੁਰਮਾਈ ਹੇ ॥੧੨॥

आपे नदरि करे मनि वसिआ मेरै प्रभि इउ फुरमाई हे ॥१२॥

Âape nađari kare mani vasiâa merai prbhi īū phuramaaëe he ||12||

Bestowing His Grace, He comes to dwell in the mind; such is the Command ordained by my God. ||12||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਜਨ ਸਾਚੇ ॥

सतिगुरु सेवहि से जन साचे ॥

Saŧiguru sevahi se jan saache ||

Those humble beings who serve the True Guru are true.

ਮਨਮੁਖ ਸੇਵਿ ਨ ਜਾਣਨਿ ਕਾਚੇ ॥

मनमुख सेवि न जाणनि काचे ॥

Manamukh sevi na jaañani kaache ||

The false, self-willed manmukhs do not know how to serve the Guru.

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਲਾਈ ਹੇ ॥੧੩॥

आपे करता करि करि वेखै जिउ भावै तिउ लाई हे ॥१३॥

Âape karaŧaa kari kari vekhai jiū bhaavai ŧiū laaëe he ||13||

The Creator Himself creates the creation and watches over it; he attaches all according to the Pleasure of His Will. ||13||


ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਸਾਚਾ ਏਕੋ ਦਾਤਾ ॥

जुगि जुगि साचा एको दाता ॥

Jugi jugi saachaa ēko đaaŧaa ||

In each and every age, the True Lord is the one and only Giver.

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਪਛਾਤਾ ॥

पूरै भागि गुर सबदु पछाता ॥

Poorai bhaagi gur sabađu pachhaaŧaa ||

Through perfect destiny, one realizes the Word of the Guru's Shabad.

ਸਬਦਿ ਮਿਲੇ ਸੇ ਵਿਛੁੜੇ ਨਾਹੀ ਨਦਰੀ ਸਹਜਿ ਮਿਲਾਈ ਹੇ ॥੧੪॥

सबदि मिले से विछुड़े नाही नदरी सहजि मिलाई हे ॥१४॥

Sabađi mile se vichhuɍe naahee nađaree sahaji milaaëe he ||14||

Those who are immersed in the Shabad are not separated again. By His Grace, they are intuitively immersed in the Lord. ||14||


ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਮੈਲੁ ਕਮਾਇਆ ॥

हउमै माइआ मैलु कमाइआ ॥

Haūmai maaīâa mailu kamaaīâa ||

Acting in egotism, they are stained with the filth of Maya.

ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਦੂਜਾ ਭਾਇਆ ॥

मरि मरि जमहि दूजा भाइआ ॥

Mari mari jammahi đoojaa bhaaīâa ||

They die and die again, only to be reborn in the love of duality.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ਮਨਿ ਦੇਖਹੁ ਲਿਵ ਲਾਈ ਹੇ ॥੧੫॥

बिनु सतिगुर सेवे मुकति न होई मनि देखहु लिव लाई हे ॥१५॥

Binu saŧigur seve mukaŧi na hoëe mani đekhahu liv laaëe he ||15||

Without serving the True Guru, no one finds liberation. O mind, tune into this, and see. ||15||


ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਕਰਸੀ ॥

जो तिसु भावै सोई करसी ॥

Jo ŧisu bhaavai soëe karasee ||

He does whatever He pleases.

ਆਪਹੁ ਹੋਆ ਨਾ ਕਿਛੁ ਹੋਸੀ ॥

आपहु होआ ना किछु होसी ॥

Âapahu hoâa naa kichhu hosee ||

No one has done, or can do anything by himself.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਪਤਿ ਪਾਈ ਹੇ ॥੧੬॥੩॥

नानक नामु मिलै वडिआई दरि साचै पति पाई हे ॥१६॥३॥

Naanak naamu milai vadiâaëe đari saachai paŧi paaëe he ||16||3||

O Nanak, through the Name, one is blessed with glorious greatness, and obtains honor in the Court of the True Lord. ||16||3||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਜੋ ਆਇਆ ਸੋ ਸਭੁ ਕੋ ਜਾਸੀ ॥

जो आइआ सो सभु को जासी ॥

Jo âaīâa so sabhu ko jaasee ||

All who come shall have to depart.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬਾਧਾ ਜਮ ਫਾਸੀ ॥

दूजै भाइ बाधा जम फासी ॥

Đoojai bhaaī baađhaa jam phaasee ||

In the love of duality, they are caught by the noose of the Messenger of Death.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਜਨ ਉਬਰੇ ਸਾਚੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੧॥

सतिगुरि राखे से जन उबरे साचे साचि समाई हे ॥१॥

Saŧiguri raakhe se jan ūbare saache saachi samaaëe he ||1||

Those humble beings who are protected by the True Guru, are saved. They merge into the Truest of the True. ||1||


ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ॥

आपे करता करि करि वेखै ॥

Âape karaŧaa kari kari vekhai ||

The Creator Himself creates the creation, and watches over it.

ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋਈ ਜਨੁ ਲੇਖੈ ॥

जिस नो नदरि करे सोई जनु लेखै ॥

Jis no nađari kare soëe janu lekhai ||

They alone are acceptable, upon whom He bestows His Glance of Grace.


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates