Pt 3, Raag Gujri Bani Quotes Shabad,
ਰਾਗ ਗੂਜਰੀ - ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
राग गूजरी - बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਆਪਿ ਨਚਾਏ ਸੋ ਭਗਤੁ ਕਹੀਐ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰੁ ਆਪਿ ਲਾਏ ॥

आपि नचाए सो भगतु कहीऐ आपणा पिआरु आपि लाए ॥

Âapi nachaaē so bhagaŧu kaheeâi âapañaa piâaru âapi laaē ||

One whom the Lord Himself causes to dance, is called a devotee. He Himself links us to His Love.

ਆਪੇ ਗਾਵੈ ਆਪਿ ਸੁਣਾਵੈ ਇਸੁ ਮਨ ਅੰਧੇ ਕਉ ਮਾਰਗਿ ਪਾਏ ॥੨॥

आपे गावै आपि सुणावै इसु मन अंधे कउ मारगि पाए ॥२॥

Âape gaavai âapi suñaavai īsu man ânđđhe kaū maaragi paaē ||2||

He Himself sings, He Himself listens, and He puts this blind mind on the right path. ||2||


ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਚੈ ਸਕਤਿ ਨਿਵਾਰੈ ਸਿਵ ਘਰਿ ਨੀਦ ਨ ਹੋਈ ॥

अनदिनु नाचै सकति निवारै सिव घरि नीद न होई ॥

Ânađinu naachai sakaŧi nivaarai siv ghari neeđ na hoëe ||

One who dances night and day, and banishes Shakti's Maya, enters the House of the Lord Shiva, where there is no sleep.

ਸਕਤੀ ਘਰਿ ਜਗਤੁ ਸੂਤਾ ਨਾਚੈ ਟਾਪੈ ਅਵਰੋ ਗਾਵੈ ਮਨਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥੩॥

सकती घरि जगतु सूता नाचै टापै अवरो गावै मनमुखि भगति न होई ॥३॥

Sakaŧee ghari jagaŧu sooŧaa naachai taapai âvaro gaavai manamukhi bhagaŧi na hoëe ||3||

The world is asleep in Maya, the house of Shakti; it dances, jumps and sings in duality. The self-willed manmukh has no devotion. ||3||


ਸੁਰਿ ਨਰ ਵਿਰਤਿ ਪਖਿ ਕਰਮੀ ਨਾਚੇ ਮੁਨਿ ਜਨ ਗਿਆਨ ਬੀਚਾਰੀ ॥

सुरि नर विरति पखि करमी नाचे मुनि जन गिआन बीचारी ॥

Suri nar viraŧi pakhi karamee naache muni jan giâan beechaaree ||

The angels, mortals, renunciates, ritualists, silent sages and beings of spiritual wisdom dance.

ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਨਾਚੇ ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਧਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥੪॥

सिध साधिक लिव लागी नाचे जिन गुरमुखि बुधि वीचारी ॥४॥

Siđh saađhik liv laagee naache jin guramukhi buđhi veechaaree ||4||

The Siddhas and seekers, lovingly focused on the Lord, dance, as do the Gurmukhs, whose minds dwell in reflective meditation. ||4||


ਖੰਡ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਨਾਚੇ ਜਿਨ ਲਾਗੀ ਹਰਿ ਲਿਵ ਤੁਮਾਰੀ ॥

खंड ब्रहमंड त्रै गुण नाचे जिन लागी हरि लिव तुमारी ॥

Khandd brhamandd ŧrai guñ naache jin laagee hari liv ŧumaaree ||

The planets and solar systems dance in the three qualities, as do those who bear love for You, Lord.

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭੇ ਹੀ ਨਾਚੇ ਨਾਚਹਿ ਖਾਣੀ ਚਾਰੀ ॥੫॥

जीअ जंत सभे ही नाचे नाचहि खाणी चारी ॥५॥

Jeeâ janŧŧ sabhe hee naache naachahi khaañee chaaree ||5||

The beings and creatures all dance, and the four sources of creation dance. ||5||


ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵਹਿ ਸੇਈ ਨਾਚਹਿ ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦਿ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

जो तुधु भावहि सेई नाचहि जिन गुरमुखि सबदि लिव लाए ॥

Jo ŧuđhu bhaavahi seëe naachahi jin guramukhi sabađi liv laaē ||

They alone dance, who are pleasing to You, and who, as Gurmukhs, embrace love for the Word of the Shabad.

ਸੇ ਭਗਤ ਸੇ ਤਤੁ ਗਿਆਨੀ ਜਿਨ ਕਉ ਹੁਕਮੁ ਮਨਾਏ ॥੬॥

से भगत से ततु गिआनी जिन कउ हुकमु मनाए ॥६॥

Se bhagaŧ se ŧaŧu giâanee jin kaū hukamu manaaē ||6||

They are devotees, with the essence of spiritual wisdom, who obey the Hukam of His Command. ||6||


ਏਹਾ ਭਗਤਿ ਸਚੇ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਗੈ ਬਿਨੁ ਸੇਵਾ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥

एहा भगति सचे सिउ लिव लागै बिनु सेवा भगति न होई ॥

Ēhaa bhagaŧi sache siū liv laagai binu sevaa bhagaŧi na hoëe ||

This is devotional worship, that one loves the True Lord; without service, one cannot be a devotee.

ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਤਾ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰੈ ਤਾ ਸਚੁ ਪਾਵੈ ਕੋਈ ॥੭॥

जीवतु मरै ता सबदु बीचारै ता सचु पावै कोई ॥७॥

Jeevaŧu marai ŧaa sabađu beechaarai ŧaa sachu paavai koëe ||7||

If one remains dead while yet alive, he reflects upon the Shabad, and then, he obtains the True Lord. ||7||


ਮਾਇਆ ਕੈ ਅਰਥਿ ਬਹੁਤੁ ਲੋਕ ਨਾਚੇ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰੀ ॥

माइआ कै अरथि बहुतु लोक नाचे को विरला ततु बीचारी ॥

Maaīâa kai âraŧhi bahuŧu lok naache ko viralaa ŧaŧu beechaaree ||

So many people dance for the sake of Maya; how rare are those who contemplate reality.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ਜਿਨ ਕਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੁਮਾਰੀ ॥੮॥

गुर परसादी सोई जनु पाए जिन कउ क्रिपा तुमारी ॥८॥

Gur parasaađee soëe janu paaē jin kaū kripaa ŧumaaree ||8||

By Guru's Grace, that humble being obtains You, Lord, upon whom You show Mercy. ||8||


ਇਕੁ ਦਮੁ ਸਾਚਾ ਵੀਸਰੈ ਸਾ ਵੇਲਾ ਬਿਰਥਾ ਜਾਇ ॥

इकु दमु साचा वीसरै सा वेला बिरथा जाइ ॥

Īku đamu saachaa veesarai saa velaa biraŧhaa jaaī ||

If I forget the True Lord, even for an instant, that time passes in vain.

ਸਾਹਿ ਸਾਹਿ ਸਦਾ ਸਮਾਲੀਐ ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥੯॥

साहि साहि सदा समालीऐ आपे बखसे करे रजाइ ॥९॥

Saahi saahi sađaa samaaleeâi âape bakhase kare rajaaī ||9||

With each and every breath, constantly remember the Lord; He Himself shall forgive you, according to His Will. ||9||


ਸੇਈ ਨਾਚਹਿ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵਹਿ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰੀ ॥

सेई नाचहि जो तुधु भावहि जि गुरमुखि सबदु वीचारी ॥

Seëe naachahi jo ŧuđhu bhaavahi ji guramukhi sabađu veechaaree ||

They alone dance, who are pleasing to Your Will, and who, as Gurmukhs, contemplate the Word of the Shabad.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੇ ਸਹਜ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਤੁਮਾਰੀ ॥੧੦॥੧॥੬॥

कहु नानक से सहज सुखु पावहि जिन कउ नदरि तुमारी ॥१०॥१॥६॥

Kahu naanak se sahaj sukhu paavahi jin kaū nađari ŧumaaree ||10||1||6||

Says Nanak, they alone find celestial peace, whom You bless with Your Grace. ||10||1||6||


ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੨

गूजरी महला ४ घरु २

Goojaree mahalaa 4 gharu 2

Goojaree, Fourth Mehl, Second House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਜੀਅਰਾ ਰਹਿ ਨ ਸਕੈ ਜਿਉ ਬਾਲਕੁ ਖੀਰ ਅਧਾਰੀ ॥

हरि बिनु जीअरा रहि न सकै जिउ बालकु खीर अधारी ॥

Hari binu jeeâraa rahi na sakai jiū baalaku kheer âđhaaree ||

Without the Lord, my soul cannot survive, like an infant without milk.

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਪ੍ਰਭੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਅਪੁਨੇ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਬਲਿਹਾਰੀ ॥੧॥

अगम अगोचर प्रभु गुरमुखि पाईऐ अपुने सतिगुर कै बलिहारी ॥१॥

Âgam âgochar prbhu guramukhi paaëeâi âpune saŧigur kai balihaaree ||1||

The inaccessible and incomprehensible Lord God is obtained by the Gurmukh; I am a sacrifice to my True Guru. ||1||


ਮਨ ਰੇ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਤਰੁ ਤਾਰੀ ॥

मन रे हरि कीरति तरु तारी ॥

Man re hari keeraŧi ŧaru ŧaaree ||

O my mind, the Kirtan of the Lord's Praise is a boat to carry you across.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਲੁ ਪਾਈਐ ਜਿਨ ਕਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੁਮਾਰੀ ॥ ਰਹਾਉ ॥

गुरमुखि नामु अम्रित जलु पाईऐ जिन कउ क्रिपा तुमारी ॥ रहाउ ॥

Guramukhi naamu âmmmriŧ jalu paaëeâi jin kaū kripaa ŧumaaree || rahaaū ||

The Gurmukhs obtain the Ambrosial Water of the Naam, the Name of the Lord. You bless them with Your Grace. || Pause ||


ਸਨਕ ਸਨੰਦਨ ਨਾਰਦ ਮੁਨਿ ਸੇਵਹਿ ਅਨਦਿਨੁ ਜਪਤ ਰਹਹਿ ਬਨਵਾਰੀ ॥

सनक सनंदन नारद मुनि सेवहि अनदिनु जपत रहहि बनवारी ॥

Sanak sananđđan naarađ muni sevahi ânađinu japaŧ rahahi banavaaree ||

Sanak, Sanandan and Naarad the sage serve You; night and day, they continue to chant Your Name, O Lord of the jungle.

ਸਰਣਾਗਤਿ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਜਨ ਆਏ ਤਿਨ ਕੀ ਪੈਜ ਸਵਾਰੀ ॥੨॥

सरणागति प्रहलाद जन आए तिन की पैज सवारी ॥२॥

Sarañaagaŧi prhalaađ jan âaē ŧin kee paij savaaree ||2||

Slave Prahlaad sought Your Sanctuary, and You saved his honor. ||2||


ਅਲਖ ਨਿਰੰਜਨੁ ਏਕੋ ਵਰਤੈ ਏਕਾ ਜੋਤਿ ਮੁਰਾਰੀ ॥

अलख निरंजनु एको वरतै एका जोति मुरारी ॥

Âlakh niranjjanu ēko varaŧai ēkaa joŧi muraaree ||

The One unseen immaculate Lord is pervading everywhere, as is the Light of the Lord.

ਸਭਿ ਜਾਚਿਕ ਤੂ ਏਕੋ ਦਾਤਾ ਮਾਗਹਿ ਹਾਥ ਪਸਾਰੀ ॥੩॥

सभि जाचिक तू एको दाता मागहि हाथ पसारी ॥३॥

Sabhi jaachik ŧoo ēko đaaŧaa maagahi haaŧh pasaaree ||3||

All are beggars, You alone are the Great Giver. Reaching out our hands, we beg from You. ||3||


ਭਗਤ ਜਨਾ ਕੀ ਊਤਮ ਬਾਣੀ ਗਾਵਹਿ ਅਕਥ ਕਥਾ ਨਿਤ ਨਿਆਰੀ ॥

भगत जना की ऊतम बाणी गावहि अकथ कथा नित निआरी ॥

Bhagaŧ janaa kee ǖŧam baañee gaavahi âkaŧh kaŧhaa niŧ niâaree ||

The speech of the humble devotees is sublime; they sing continually the wondrous, Unspoken Speech of the Lord.

ਸਫਲ ਜਨਮੁ ਭਇਆ ਤਿਨ ਕੇਰਾ ਆਪਿ ਤਰੇ ਕੁਲ ਤਾਰੀ ॥੪॥

सफल जनमु भइआ तिन केरा आपि तरे कुल तारी ॥४॥

Saphal janamu bhaīâa ŧin keraa âapi ŧare kul ŧaaree ||4||

Their lives become fruitful; they save themselves, and all their generations. ||4||


ਮਨਮੁਖ ਦੁਬਿਧਾ ਦੁਰਮਤਿ ਬਿਆਪੇ ਜਿਨ ਅੰਤਰਿ ਮੋਹ ਗੁਬਾਰੀ ॥

मनमुख दुबिधा दुरमति बिआपे जिन अंतरि मोह गुबारी ॥

Manamukh đubiđhaa đuramaŧi biâape jin ânŧŧari moh gubaaree ||

The self-willed manmukhs are engrossed in duality and evil-mindedness; within them is the darkness of attachment.

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਕਥਾ ਨ ਭਾਵੈ ਓਇ ਡੂਬੇ ਸਣੁ ਪਰਵਾਰੀ ॥੫॥

संत जना की कथा न भावै ओइ डूबे सणु परवारी ॥५॥

Sanŧŧ janaa kee kaŧhaa na bhaavai õī doobe sañu paravaaree ||5||

They do not love the sermon of the humble Saints, and they are drowned along with their families. ||5||


ਨਿੰਦਕੁ ਨਿੰਦਾ ਕਰਿ ਮਲੁ ਧੋਵੈ ਓਹੁ ਮਲਭਖੁ ਮਾਇਆਧਾਰੀ ॥

निंदकु निंदा करि मलु धोवै ओहु मलभखु माइआधारी ॥

Ninđđaku ninđđaa kari malu đhovai õhu malabhakhu maaīâađhaaree ||

By slandering, the slanderer washes the filth off others; he is an eater of filth, and a worshipper of Maya.

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਵਿਆਪੇ ਨਾ ਉਰਵਾਰਿ ਨ ਪਾਰੀ ॥੬॥

संत जना की निंदा विआपे ना उरवारि न पारी ॥६॥

Sanŧŧ janaa kee ninđđaa viâape naa ūravaari na paaree ||6||

He indulges in the slander of the humble Saints; he is neither on this shore, nor the shore beyond. ||6||


ਏਹੁ ਪਰਪੰਚੁ ਖੇਲੁ ਕੀਆ ਸਭੁ ਕਰਤੈ ਹਰਿ ਕਰਤੈ ਸਭ ਕਲ ਧਾਰੀ ॥

एहु परपंचु खेलु कीआ सभु करतै हरि करतै सभ कल धारी ॥

Ēhu parapancchu khelu keeâa sabhu karaŧai hari karaŧai sabh kal đhaaree ||

All this worldly drama is set in motion by the Creator Lord; He has infused His almighty strength into all.

ਹਰਿ ਏਕੋ ਸੂਤੁ ਵਰਤੈ ਜੁਗ ਅੰਤਰਿ ਸੂਤੁ ਖਿੰਚੈ ਏਕੰਕਾਰੀ ॥੭॥

हरि एको सूतु वरतै जुग अंतरि सूतु खिंचै एकंकारी ॥७॥

Hari ēko sooŧu varaŧai jug ânŧŧari sooŧu khincchai ēkankkaaree ||7||

The thread of the One Lord runs through the world; when He pulls out this thread, the One Creator alone remains. ||7||


ਰਸਨਿ ਰਸਨਿ ਰਸਿ ਗਾਵਹਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਧਾਰੀ ॥

रसनि रसनि रसि गावहि हरि गुण रसना हरि रसु धारी ॥

Rasani rasani rasi gaavahi hari guñ rasanaa hari rasu đhaaree ||

With their tongues, they sing the Glorious Praises of the Lord, and savor Them. They place the sublime essence of the Lord upon their tongues, and savor it.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਮਾਗਉ ਹਰਿ ਰਸ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਿਆਰੀ ॥੮॥੧॥੭॥

नानक हरि बिनु अवरु न मागउ हरि रस प्रीति पिआरी ॥८॥१॥७॥

Naanak hari binu âvaru na maagaū hari ras preeŧi piâaree ||8||1||7||

O Nanak, other than the Lord, I ask for nothing else; I am in love with the Love of the Lord's sublime essence. ||8||1||7||


ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੨

गूजरी महला ५ घरु २

Goojaree mahalaa 5 gharu 2

Goojaree, Fifth Mehl, Second House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਰਾਜਨ ਮਹਿ ਤੂੰ ਰਾਜਾ ਕਹੀਅਹਿ ਭੂਮਨ ਮਹਿ ਭੂਮਾ ॥

राजन महि तूं राजा कहीअहि भूमन महि भूमा ॥

Raajan mahi ŧoonn raajaa kaheeâhi bhooman mahi bhoomaa ||

Among kings, You are called the King. Among land-lords, You are the Land-lord.

ਠਾਕੁਰ ਮਹਿ ਠਕੁਰਾਈ ਤੇਰੀ ਕੋਮਨ ਸਿਰਿ ਕੋਮਾ ॥੧॥

ठाकुर महि ठकुराई तेरी कोमन सिरि कोमा ॥१॥

Thaakur mahi thakuraaëe ŧeree koman siri komaa ||1||

Among masters, You are the Master. Among tribes, Yours is the Supreme Tribe. ||1||


ਪਿਤਾ ਮੇਰੋ ਬਡੋ ਧਨੀ ਅਗਮਾ ॥

पिता मेरो बडो धनी अगमा ॥

Piŧaa mero bado đhanee âgamaa ||

My Father is wealthy, deep and profound.

ਉਸਤਤਿ ਕਵਨ ਕਰੀਜੈ ਕਰਤੇ ਪੇਖਿ ਰਹੇ ਬਿਸਮਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

उसतति कवन करीजै करते पेखि रहे बिसमा ॥१॥ रहाउ ॥

Ūsaŧaŧi kavan kareejai karaŧe pekhi rahe bisamaa ||1|| rahaaū ||

What praises should I chant, O Creator Lord? Beholding You, I am wonder-struck. ||1|| Pause ||


ਸੁਖੀਅਨ ਮਹਿ ਸੁਖੀਆ ਤੂੰ ਕਹੀਅਹਿ ਦਾਤਨ ਸਿਰਿ ਦਾਤਾ ॥

सुखीअन महि सुखीआ तूं कहीअहि दातन सिरि दाता ॥

Sukheeân mahi sukheeâa ŧoonn kaheeâhi đaaŧan siri đaaŧaa ||

Among the peaceful, You are called the Peaceful One. Among givers, You are the Greatest Giver.

ਤੇਜਨ ਮਹਿ ਤੇਜਵੰਸੀ ਕਹੀਅਹਿ ਰਸੀਅਨ ਮਹਿ ਰਾਤਾ ॥੨॥

तेजन महि तेजवंसी कहीअहि रसीअन महि राता ॥२॥

Ŧejan mahi ŧejavanssee kaheeâhi raseeân mahi raaŧaa ||2||

Among the glorious, You are said to be the Most Glorious. Among revelers, You are the Reveller. ||2||


ਸੂਰਨ ਮਹਿ ਸੂਰਾ ਤੂੰ ਕਹੀਅਹਿ ਭੋਗਨ ਮਹਿ ਭੋਗੀ ॥

सूरन महि सूरा तूं कहीअहि भोगन महि भोगी ॥

Sooran mahi sooraa ŧoonn kaheeâhi bhogan mahi bhogee ||

Among warriors, You are called the Warrior. Among indulgers, You are the Indulger.

ਗ੍ਰਸਤਨ ਮਹਿ ਤੂੰ ਬਡੋ ਗ੍ਰਿਹਸਤੀ ਜੋਗਨ ਮਹਿ ਜੋਗੀ ॥੩॥

ग्रसतन महि तूं बडो ग्रिहसती जोगन महि जोगी ॥३॥

Grsaŧan mahi ŧoonn bado grihasaŧee jogan mahi jogee ||3||

Among householders, You are the Great Householder. Among yogis, You are the Yogi. ||3||


ਕਰਤਨ ਮਹਿ ਤੂੰ ਕਰਤਾ ਕਹੀਅਹਿ ਆਚਾਰਨ ਮਹਿ ਆਚਾਰੀ ॥

करतन महि तूं करता कहीअहि आचारन महि आचारी ॥

Karaŧan mahi ŧoonn karaŧaa kaheeâhi âachaaran mahi âachaaree ||

Among creators, You are called the Creator. Among the cultured, You are the Cultured One.

ਸਾਹਨ ਮਹਿ ਤੂੰ ਸਾਚਾ ਸਾਹਾ ਵਾਪਾਰਨ ਮਹਿ ਵਾਪਾਰੀ ॥੪॥

साहन महि तूं साचा साहा वापारन महि वापारी ॥४॥

Saahan mahi ŧoonn saachaa saahaa vaapaaran mahi vaapaaree ||4||

Among bankers, You are the True Banker. Among merchants, You are the Merchant. ||4||


ਦਰਬਾਰਨ ਮਹਿ ਤੇਰੋ ਦਰਬਾਰਾ ਸਰਨ ਪਾਲਨ ਟੀਕਾ ॥

दरबारन महि तेरो दरबारा सरन पालन टीका ॥

Đarabaaran mahi ŧero đarabaaraa saran paalan teekaa ||

Among courts, Yours is the Court. Yours is the Most Sublime of Sanctuaries.

ਲਖਿਮੀ ਕੇਤਕ ਗਨੀ ਨ ਜਾਈਐ ਗਨਿ ਨ ਸਕਉ ਸੀਕਾ ॥੫॥

लखिमी केतक गनी न जाईऐ गनि न सकउ सीका ॥५॥

Lakhimee keŧak ganee na jaaëeâi gani na sakaū seekaa ||5||

The extent of Your wealth cannot be determined. Your Coins cannot be counted. ||5||


ਨਾਮਨ ਮਹਿ ਤੇਰੋ ਪ੍ਰਭ ਨਾਮਾ ਗਿਆਨਨ ਮਹਿ ਗਿਆਨੀ ॥

नामन महि तेरो प्रभ नामा गिआनन महि गिआनी ॥

Naaman mahi ŧero prbh naamaa giâanan mahi giâanee ||

Among names, Your Name, God, is the most respected. Among the wise, You are the Wisest.

ਜੁਗਤਨ ਮਹਿ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਭ ਜੁਗਤਾ ਇਸਨਾਨਨ ਮਹਿ ਇਸਨਾਨੀ ॥੬॥

जुगतन महि तेरी प्रभ जुगता इसनानन महि इसनानी ॥६॥

Jugaŧan mahi ŧeree prbh jugaŧaa īsanaanan mahi īsanaanee ||6||

Among ways, Yours, God, is the Best Way. Among purifying baths, Yours is the Most Purifying. ||6||


ਸਿਧਨ ਮਹਿ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਭ ਸਿਧਾ ਕਰਮਨ ਸਿਰਿ ਕਰਮਾ ॥

सिधन महि तेरी प्रभ सिधा करमन सिरि करमा ॥

Siđhan mahi ŧeree prbh siđhaa karaman siri karamaa ||

Among spiritual powers, Yours, O God, are the Spiritual Powers. Among actions, Yours are the Greatest Actions.

ਆਗਿਆ ਮਹਿ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਭ ਆਗਿਆ ਹੁਕਮਨ ਸਿਰਿ ਹੁਕਮਾ ॥੭॥

आगिआ महि तेरी प्रभ आगिआ हुकमन सिरि हुकमा ॥७॥

Âagiâa mahi ŧeree prbh âagiâa hukaman siri hukamaa ||7||

Among wills, Your Will, God, is the Supreme Will. Of commands, Yours is the Supreme Command. ||7||


ਜਿਉ ਬੋਲਾਵਹਿ ਤਿਉ ਬੋਲਹ ਸੁਆਮੀ ਕੁਦਰਤਿ ਕਵਨ ਹਮਾਰੀ ॥

जिउ बोलावहि तिउ बोलह सुआमी कुदरति कवन हमारी ॥

Jiū bolaavahi ŧiū bolah suâamee kuđaraŧi kavan hamaaree ||

As You cause me to speak, so do I speak, O Lord Master. What other power do I have?

ਸਾਧਸੰਗਿ ਨਾਨਕ ਜਸੁ ਗਾਇਓ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਅਤਿ ਪਿਆਰੀ ॥੮॥੧॥੮॥

साधसंगि नानक जसु गाइओ जो प्रभ की अति पिआरी ॥८॥१॥८॥

Saađhasanggi naanak jasu gaaīõ jo prbh kee âŧi piâaree ||8||1||8||

In the Saadh Sangat, the Company of the Holy, O Nanak, sing His Praises; they are so very dear to God. ||8||1||8||


ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੪

गूजरी महला ५ घरु ४

Goojaree mahalaa 5 gharu 4

Goojaree, Fifth Mehl, Fourth House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਨਾਥ ਨਰਹਰ ਦੀਨ ਬੰਧਵ ਪਤਿਤ ਪਾਵਨ ਦੇਵ ॥

नाथ नरहर दीन बंधव पतित पावन देव ॥

Naaŧh narahar đeen banđđhav paŧiŧ paavan đev ||

O Lord, Man-lion Incarnate, Companion to the poor, Divine Purifier of sinners;

ਭੈ ਤ੍ਰਾਸ ਨਾਸ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਗੁਣ ਨਿਧਿ ਸਫਲ ਸੁਆਮੀ ਸੇਵ ॥੧॥

भै त्रास नास क्रिपाल गुण निधि सफल सुआमी सेव ॥१॥

Bhai ŧraas naas kripaal guñ niđhi saphal suâamee sev ||1||

O Destroyer of fear and dread, Merciful Lord Master, Treasure of Excellence, fruitful is Your service. ||1||


ਹਰਿ ਗੋਪਾਲ ਗੁਰ ਗੋਬਿੰਦ ॥

हरि गोपाल गुर गोबिंद ॥

Hari gopaal gur gobinđđ ||

O Lord, Cherisher of the World, Guru-Lord of the Universe.

ਚਰਣ ਸਰਣ ਦਇਆਲ ਕੇਸਵ ਤਾਰਿ ਜਗ ਭਵ ਸਿੰਧ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

चरण सरण दइआल केसव तारि जग भव सिंध ॥१॥ रहाउ ॥

Charañ sarañ đaīâal kesav ŧaari jag bhav sinđđh ||1|| rahaaū ||

I seek the Sanctuary of Your Feet, O Merciful Lord. Carry me across the terrifying world-ocean. ||1|| Pause ||


ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਹਰਨ ਮਦ ਮੋਹ ਦਹਨ ਮੁਰਾਰਿ ਮਨ ਮਕਰੰਦ ॥

काम क्रोध हरन मद मोह दहन मुरारि मन मकरंद ॥

Kaam krođh haran mađ moh đahan muraari man makaranđđ ||

O Dispeller of sexual desire and anger, Eliminator of intoxication and attachment, Destroyer of ego, Honey of the mind;

ਜਨਮ ਮਰਣ ਨਿਵਾਰਿ ਧਰਣੀਧਰ ਪਤਿ ਰਾਖੁ ਪਰਮਾਨੰਦ ॥੨॥

जनम मरण निवारि धरणीधर पति राखु परमानंद ॥२॥

Janam marañ nivaari đharañeeđhar paŧi raakhu paramaananđđ ||2||

Set me free from birth and death, O Sustainer of the earth, and preserve my honor, O Embodiment of supreme bliss. ||2||


ਜਲਤ ਅਨਿਕ ਤਰੰਗ ਮਾਇਆ ਗੁਰ ਗਿਆਨ ਹਰਿ ਰਿਦ ਮੰਤ ॥

जलत अनिक तरंग माइआ गुर गिआन हरि रिद मंत ॥

Jalaŧ ânik ŧarangg maaīâa gur giâan hari riđ manŧŧ ||

The many waves of desire for Maya are burnt away, when the Guru's spiritual wisdom is enshrined in the heart, through the Guru's Mantra.

ਛੇਦਿ ਅਹੰਬੁਧਿ ਕਰੁਣਾ ਮੈ ਚਿੰਤ ਮੇਟਿ ਪੁਰਖ ਅਨੰਤ ॥੩॥

छेदि अह्मबुधि करुणा मै चिंत मेटि पुरख अनंत ॥३॥

Chheđi âhambbuđhi karuñaa mai chinŧŧ meti purakh ânanŧŧ ||3||

Destroy my egotism, O Merciful Lord; dispel my anxiety, O Infinite Primal Lord. ||3||


ਸਿਮਰਿ ਸਮਰਥ ਪਲ ਮਹੂਰਤ ਪ੍ਰਭ ਧਿਆਨੁ ਸਹਜ ਸਮਾਧਿ ॥

सिमरि समरथ पल महूरत प्रभ धिआनु सहज समाधि ॥

Simari samaraŧh pal mahooraŧ prbh đhiâanu sahaj samaađhi ||

Remember in meditation the Almighty Lord, every moment and every instant; meditate on God in the celestial peace of Samaadhi.

ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਪੂਰਨ ਜਾਚੀਐ ਰਜ ਸਾਧ ॥੪॥

दीन दइआल प्रसंन पूरन जाचीऐ रज साध ॥४॥

Đeen đaīâal prsann pooran jaacheeâi raj saađh ||4||

O Merciful to the meek, perfectly blissful Lord, I beg for the dust of the feet of the Holy. ||4||


ਮੋਹ ਮਿਥਨ ਦੁਰੰਤ ਆਸਾ ਬਾਸਨਾ ਬਿਕਾਰ ॥

मोह मिथन दुरंत आसा बासना बिकार ॥

Moh miŧhan đuranŧŧ âasaa baasanaa bikaar ||

Emotional attachment is false, desire is filthy, and longing is corrupt.

ਰਖੁ ਧਰਮ ਭਰਮ ਬਿਦਾਰਿ ਮਨ ਤੇ ਉਧਰੁ ਹਰਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥੫॥

रखु धरम भरम बिदारि मन ते उधरु हरि निरंकार ॥५॥

Rakhu đharam bharam biđaari man ŧe ūđharu hari nirankkaar ||5||

Please, preserve my faith, dispel these doubts from my mind, and save me, O Formless Lord. ||5||


ਧਨਾਢਿ ਆਢਿ ਭੰਡਾਰ ਹਰਿ ਨਿਧਿ ਹੋਤ ਜਿਨਾ ਨ ਚੀਰ ॥

धनाढि आढि भंडार हरि निधि होत जिना न चीर ॥

Đhanaadhi âadhi bhanddaar hari niđhi hoŧ jinaa na cheer ||

They have become wealthy, loaded with the treasures of the Lord's riches; they were lacking even clothes.

ਖਲ ਮੁਗਧ ਮੂੜ ਕਟਾਖੵ ਸ੍ਰੀਧਰ ਭਏ ਗੁਣ ਮਤਿ ਧੀਰ ॥੬॥

खल मुगध मूड़ कटाख्य स्रीधर भए गुण मति धीर ॥६॥

Khal mugađh mooɍ kataakhʸ sreeđhar bhaē guñ maŧi đheer ||6||

The idiotic, foolish and senseless people have become virtuous and patient, receiving the Gracious Glance of the Lord of wealth. ||6||


ਜੀਵਨ ਮੁਕਤ ਜਗਦੀਸ ਜਪਿ ਮਨ ਧਾਰਿ ਰਿਦ ਪਰਤੀਤਿ ॥

जीवन मुकत जगदीस जपि मन धारि रिद परतीति ॥

Jeevan mukaŧ jagađees japi man đhaari riđ paraŧeeŧi ||

Become Jivan-Mukta, liberated while yet alive, by meditating on the Lord of the Universe, O mind, and maintaining faith in Him in your heart.

ਜੀਅ ਦਇਆ ਮਇਆ ਸਰਬਤ੍ਰ ਰਮਣੰ ਪਰਮ ਹੰਸਹ ਰੀਤਿ ॥੭॥

जीअ दइआ मइआ सरबत्र रमणं परम हंसह रीति ॥७॥

Jeeâ đaīâa maīâa sarabaŧr ramañann param hanssah reeŧi ||7||

Show kindness and mercy to all beings, and realize that the Lord is pervading everywhere; this is the way of life of the enlightened soul, the supreme swan. ||7||


ਦੇਤ ਦਰਸਨੁ ਸ੍ਰਵਨ ਹਰਿ ਜਸੁ ਰਸਨ ਨਾਮ ਉਚਾਰ ॥

देत दरसनु स्रवन हरि जसु रसन नाम उचार ॥

Đeŧ đarasanu srvan hari jasu rasan naam ūchaar ||

He grants the Blessed Vision of His Darshan to those who listen to His Praises, and who, with their tongues, chant His Name.

ਅੰਗ ਸੰਗ ਭਗਵਾਨ ਪਰਸਨ ਪ੍ਰਭ ਨਾਨਕ ਪਤਿਤ ਉਧਾਰ ॥੮॥੧॥੨॥੫॥੧॥੧॥੨॥੫੭॥

अंग संग भगवान परसन प्रभ नानक पतित उधार ॥८॥१॥२॥५॥१॥१॥२॥५७॥

Ângg sangg bhagavaan parasan prbh naanak paŧiŧ ūđhaar ||8||1||2||5||1||1||2||57||

They are part and parcel, life and limb with the Lord God; O Nanak, they feel the Touch of God, the Savior of sinners. ||8||1||2||5||1||1||2||57||


ਗੂਜਰੀ ਕੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੩

गूजरी की वार महला ३

Goojaree kee vaar mahalaa 3

Goojaree Ki Vaar, Third Mehl,

ਸਿਕੰਦਰ ਬਿਰਾਹਿਮ ਕੀ ਵਾਰ ਕੀ ਧੁਨੀ ਗਾਉਣੀ

सिकंदर बिराहिम की वार की धुनी गाउणी

Sikanđđar biraahim kee vaar kee đhunee gaaūñee

Sung In The Tune Of The Vaar Of Sikandar & Biraahim:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਇਹੁ ਜਗਤੁ ਮਮਤਾ ਮੁਆ ਜੀਵਣ ਕੀ ਬਿਧਿ ਨਾਹਿ ॥

इहु जगतु ममता मुआ जीवण की बिधि नाहि ॥

Īhu jagaŧu mamaŧaa muâa jeevañ kee biđhi naahi ||

This world perishing in attachment and possessiveness; no one knows the way of life.

ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਜੋ ਚਲੈ ਤਾਂ ਜੀਵਣ ਪਦਵੀ ਪਾਹਿ ॥

गुर कै भाणै जो चलै तां जीवण पदवी पाहि ॥

Gur kai bhaañai jo chalai ŧaan jeevañ pađavee paahi ||

One who walks in harmony with the Guru's Will, obtains the supreme status of life.

ਓਇ ਸਦਾ ਸਦਾ ਜਨ ਜੀਵਤੇ ਜੋ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਹਿ ॥

ओइ सदा सदा जन जीवते जो हरि चरणी चितु लाहि ॥

Õī sađaa sađaa jan jeevaŧe jo hari charañee chiŧu laahi ||

Those humble beings who focus their consciousness on the Lord's Feet, live forever and ever.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਮਨਿ ਵਸੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਹਿ ॥੧॥

नानक नदरी मनि वसै गुरमुखि सहजि समाहि ॥१॥

Naanak nađaree mani vasai guramukhi sahaji samaahi ||1||

O Nanak, by His Grace, the Lord abides in the minds of the Gurmukhs, who merge in celestial bliss. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਅੰਦਰਿ ਸਹਸਾ ਦੁਖੁ ਹੈ ਆਪੈ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਮਾਰ ॥

अंदरि सहसा दुखु है आपै सिरि धंधै मार ॥

Ânđđari sahasaa đukhu hai âapai siri đhanđđhai maar ||

Within the self is the pain of doubt; engrossed in worldly affairs, they are killing themselves.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਸੁਤੇ ਕਬਹਿ ਨ ਜਾਗਹਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਪਿਆਰ ॥

दूजै भाइ सुते कबहि न जागहि माइआ मोह पिआर ॥

Đoojai bhaaī suŧe kabahi na jaagahi maaīâa moh piâar ||

Asleep in the love of duality, they never wake up; they are in love with, and attached to Maya.

ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਹਿ ਸਬਦੁ ਨ ਵੀਚਾਰਹਿ ਇਹੁ ਮਨਮੁਖ ਕਾ ਆਚਾਰੁ ॥

नामु न चेतहि सबदु न वीचारहि इहु मनमुख का आचारु ॥

Naamu na cheŧahi sabađu na veechaarahi īhu manamukh kaa âachaaru ||

They do not think of the Naam, the Name of the Lord, and they do not contemplate the Word of the Shabad. This is the conduct of the self-willed manmukhs.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਨਮੁ ਬਿਰਥਾ ਗਵਾਇਆ ਨਾਨਕ ਜਮੁ ਮਾਰਿ ਕਰੇ ਖੁਆਰ ॥੨॥

हरि नामु न पाइआ जनमु बिरथा गवाइआ नानक जमु मारि करे खुआर ॥२॥

Hari naamu na paaīâa janamu biraŧhaa gavaaīâa naanak jamu maari kare khuâar ||2||

They do not obtain the Lord's Name, and they waste away their lives in vain; O Nanak, the Messenger of Death punishes and dishonors them. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਉਪਾਇਓਨੁ ਤਦਹੁ ਹੋਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥

आपणा आपु उपाइओनु तदहु होरु न कोई ॥

Âapañaa âapu ūpaaīõnu ŧađahu horu na koëe ||

He created Himself - at that time, there was no other.

ਮਤਾ ਮਸੂਰਤਿ ਆਪਿ ਕਰੇ ਜੋ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਈ ॥

मता मसूरति आपि करे जो करे सु होई ॥

Maŧaa masooraŧi âapi kare jo kare su hoëe ||

He consulted Himself for advice, and what He did came to pass.

ਤਦਹੁ ਆਕਾਸੁ ਨ ਪਾਤਾਲੁ ਹੈ ਨਾ ਤ੍ਰੈ ਲੋਈ ॥

तदहु आकासु न पातालु है ना त्रै लोई ॥

Ŧađahu âakaasu na paaŧaalu hai naa ŧrai loëe ||

At that time, there were no Akaashic Ethers, no nether regions, nor the three worlds.

ਤਦਹੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਹੈ ਨਾ ਓਪਤਿ ਹੋਈ ॥

तदहु आपे आपि निरंकारु है ना ओपति होई ॥

Ŧađahu âape âapi nirankkaaru hai naa õpaŧi hoëe ||

At that time, only the Formless Lord Himself existed - there was no creation.

ਜਿਉ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥੧॥

जिउ तिसु भावै तिवै करे तिसु बिनु अवरु न कोई ॥१॥

Jiū ŧisu bhaavai ŧivai kare ŧisu binu âvaru na koëe ||1||

As it pleased Him, so did He act; without Him, there was no other. ||1||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਾਹਿਬੁ ਮੇਰਾ ਸਦਾ ਹੈ ਦਿਸੈ ਸਬਦੁ ਕਮਾਇ ॥

साहिबु मेरा सदा है दिसै सबदु कमाइ ॥

Saahibu meraa sađaa hai đisai sabađu kamaaī ||

My Master is eternal. He is seen by practicing the Word of the Shabad.

ਓਹੁ ਅਉਹਾਣੀ ਕਦੇ ਨਾਹਿ ਨਾ ਆਵੈ ਨਾ ਜਾਇ ॥

ओहु अउहाणी कदे नाहि ना आवै ना जाइ ॥

Õhu âūhaañee kađe naahi naa âavai naa jaaī ||

He never perishes; He does not come or go in reincarnation.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੋ ਸੇਵੀਐ ਜੋ ਸਭ ਮਹਿ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

सदा सदा सो सेवीऐ जो सभ महि रहै समाइ ॥

Sađaa sađaa so seveeâi jo sabh mahi rahai samaaī ||

So serve Him, forever and ever; He is contained in all.

ਅਵਰੁ ਦੂਜਾ ਕਿਉ ਸੇਵੀਐ ਜੰਮੈ ਤੈ ਮਰਿ ਜਾਇ ॥

अवरु दूजा किउ सेवीऐ जमै तै मरि जाइ ॥

Âvaru đoojaa kiū seveeâi jammai ŧai mari jaaī ||

Why serve another who is born, and then dies?

ਨਿਹਫਲੁ ਤਿਨ ਕਾ ਜੀਵਿਆ ਜਿ ਖਸਮੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ਆਪਣਾ ਅਵਰੀ ਕਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

निहफलु तिन का जीविआ जि खसमु न जाणहि आपणा अवरी कउ चितु लाइ ॥

Nihaphalu ŧin kaa jeeviâa ji khasamu na jaañahi âapañaa âvaree kaū chiŧu laaī ||

Fruitless is the life of those who do not know their Lord and Master, and who center their consciousness on others.

ਨਾਨਕ ਏਵ ਨ ਜਾਪਈ ਕਰਤਾ ਕੇਤੀ ਦੇਇ ਸਜਾਇ ॥੧॥

नानक एव न जापई करता केती देइ सजाइ ॥१॥

Naanak ēv na jaapaëe karaŧaa keŧee đeī sajaaī ||1||

O Nanak, it cannot be known, how much punishment the Creator shall inflict on them. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਭੋ ਵਰਤੈ ਸਚੁ ॥

सचा नामु धिआईऐ सभो वरतै सचु ॥

Sachaa naamu đhiâaëeâi sabho varaŧai sachu ||

Meditate on the True Name; the True Lord is pervading everywhere.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਬੁਝਿ ਪਰਵਾਣੁ ਹੋਇ ਤਾ ਫਲੁ ਪਾਵੈ ਸਚੁ ॥

नानक हुकमु बुझि परवाणु होइ ता फलु पावै सचु ॥

Naanak hukamu bujhi paravaañu hoī ŧaa phalu paavai sachu ||

O Nanak, by understanding the Hukam of the Lord's Command, one becomes acceptable, and then obtains the fruit of Truth.

ਕਥਨੀ ਬਦਨੀ ਕਰਤਾ ਫਿਰੈ ਹੁਕਮੈ ਮੂਲਿ ਨ ਬੁਝਈ ਅੰਧਾ ਕਚੁ ਨਿਕਚੁ ॥੨॥

कथनी बदनी करता फिरै हुकमै मूलि न बुझई अंधा कचु निकचु ॥२॥

Kaŧhanee bađanee karaŧaa phirai hukamai mooli na bujhaëe ânđđhaa kachu nikachu ||2||

He wanders around babbling and speaking, but he does not understand the Lord's Command at all. He is blind, the falsest of the false. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸੰਜੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਉਪਾਇਓਨੁ ਸ੍ਰਿਸਟੀ ਕਾ ਮੂਲੁ ਰਚਾਇਆ ॥

संजोगु विजोगु उपाइओनु स्रिसटी का मूलु रचाइआ ॥

Sanjjogu vijogu ūpaaīõnu srisatee kaa moolu rachaaīâa ||

Creating union and separation, He laid the foundations of the Universe.

ਹੁਕਮੀ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਾਜੀਅਨੁ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥

हुकमी स्रिसटि साजीअनु जोती जोति मिलाइआ ॥

Hukamee srisati saajeeânu joŧee joŧi milaaīâa ||

By His Command, the Lord of Light fashioned the Universe, and infused His Divine Light into it.

ਜੋਤੀ ਹੂੰ ਸਭੁ ਚਾਨਣਾ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਇਆ ॥

जोती हूं सभु चानणा सतिगुरि सबदु सुणाइआ ॥

Joŧee hoonn sabhu chaanañaa saŧiguri sabađu suñaaīâa ||

From the Lord of Light, all light originates. The True Guru proclaims the Word of the Shabad.

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ॥

ब्रहमा बिसनु महेसु त्रै गुण सिरि धंधै लाइआ ॥

Brhamaa bisanu mahesu ŧrai guñ siri đhanđđhai laaīâa ||

Brahma, Vishnu and Shiva, under the influence of the three dispositions, were put to their tasks.

ਮਾਇਆ ਕਾ ਮੂਲੁ ਰਚਾਇਓਨੁ ਤੁਰੀਆ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੨॥

माइआ का मूलु रचाइओनु तुरीआ सुखु पाइआ ॥२॥

Maaīâa kaa moolu rachaaīõnu ŧureeâa sukhu paaīâa ||2||

He created the root of Maya, and the peace obtained in the fourth state of consciousness. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸੋ ਜਪੁ ਸੋ ਤਪੁ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਵੈ ॥

सो जपु सो तपु जि सतिगुर भावै ॥

So japu so ŧapu ji saŧigur bhaavai ||

That alone is chanting, and that alone is deep meditation, which is pleasing to the True Guru.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਵਡਿਆਈ ਪਾਵੈ ॥

सतिगुर कै भाणै वडिआई पावै ॥

Saŧigur kai bhaañai vadiâaëe paavai ||

Pleasing the True Guru, glorious greatness is obtained.

ਨਾਨਕ ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਗੁਰ ਮਾਹਿ ਸਮਾਵੈ ॥੧॥

नानक आपु छोडि गुर माहि समावै ॥१॥

Naanak âapu chhodi gur maahi samaavai ||1||

O Nanak, renouncing self-conceit, one merges into the Guru. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਲੇਵੈ ॥

गुर की सिख को विरला लेवै ॥

Gur kee sikh ko viralaa levai ||

How rare are those who receive the Guru's Teachings.

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਵਡਿਆਈ ਦੇਵੈ ॥੨॥

नानक जिसु आपि वडिआई देवै ॥२॥

Naanak jisu âapi vadiâaëe đevai ||2||

O Nanak, he alone receives it, whom the Lord Himself blesses with glorious greatness. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਅਗਿਆਨੁ ਹੈ ਬਿਖਮੁ ਅਤਿ ਭਾਰੀ ॥

माइआ मोहु अगिआनु है बिखमु अति भारी ॥

Maaīâa mohu âgiâanu hai bikhamu âŧi bhaaree ||

Emotional attachment to Maya is spiritual darkness; it is very difficult and such a heavy load.

ਪਥਰ ਪਾਪ ਬਹੁ ਲਦਿਆ ਕਿਉ ਤਰੀਐ ਤਾਰੀ ॥

पथर पाप बहु लदिआ किउ तरीऐ तारी ॥

Paŧhar paap bahu lađiâa kiū ŧareeâi ŧaaree ||

Loaded with so very many stones of sin, how can the boat cross over?

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤੀ ਰਤਿਆ ਹਰਿ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰੀ ॥

अनदिनु भगती रतिआ हरि पारि उतारी ॥

Ânađinu bhagaŧee raŧiâa hari paari ūŧaaree ||

Those who are attuned to the Lord's devotional worship night and day are carried across.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲਾ ਹਉਮੈ ਛਡਿ ਵਿਕਾਰੀ ॥

गुर सबदी मनु निरमला हउमै छडि विकारी ॥

Gur sabađee manu niramalaa haūmai chhadi vikaaree ||

Under the Instruction of the Guru's Shabad, one sheds egotism and corruption, and the mind becomes immaculate.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਿਸਤਾਰੀ ॥੩॥

हरि हरि नामु धिआईऐ हरि हरि निसतारी ॥३॥

Hari hari naamu đhiâaëeâi hari hari nisaŧaaree ||3||

Meditate on the Name of the Lord, Har, Har; the Lord, Har, Har, is our Saving Grace. ||3||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਕਬੀਰ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਾ ਸੰਕੁੜਾ ਰਾਈ ਦਸਵੈ ਭਾਇ ॥

कबीर मुकति दुआरा संकुड़ा राई दसवै भाइ ॥

Kabeer mukaŧi đuâaraa sankkuɍaa raaëe đasavai bhaaī ||

O Kabeer, the gate of liberation is narrow, less than one-tenth of a mustard seed.

ਮਨੁ ਤਉ ਮੈਗਲੁ ਹੋਇ ਰਹਾ ਨਿਕਸਿਆ ਕਿਉ ਕਰਿ ਜਾਇ ॥

मनु तउ मैगलु होइ रहा निकसिआ किउ करि जाइ ॥

Manu ŧaū maigalu hoī rahaa nikasiâa kiū kari jaaī ||

The mind has become as big as an elephant; how can it pass through this gate?

ਐਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜੇ ਮਿਲੈ ਤੁਠਾ ਕਰੇ ਪਸਾਉ ॥

ऐसा सतिगुरु जे मिलै तुठा करे पसाउ ॥

Âisaa saŧiguru je milai ŧuthaa kare pasaaū ||

If one meets such a True Guru, by His Pleasure, He shows His Mercy.

ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਾ ਮੋਕਲਾ ਸਹਜੇ ਆਵਉ ਜਾਉ ॥੧॥

मुकति दुआरा मोकला सहजे आवउ जाउ ॥१॥

Mukaŧi đuâaraa mokalaa sahaje âavaū jaaū ||1||

Then, the gate of liberation becomes wide open, and the soul easily passes through. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਨਾਨਕ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਾ ਅਤਿ ਨੀਕਾ ਨਾਨੑਾ ਹੋਇ ਸੁ ਜਾਇ ॥

नानक मुकति दुआरा अति नीका नान्हा होइ सु जाइ ॥

Naanak mukaŧi đuâaraa âŧi neekaa naanʱaa hoī su jaaī ||

O Nanak, the gate of liberation is very narrow; only the very tiny can pass through.

ਹਉਮੈ ਮਨੁ ਅਸਥੂਲੁ ਹੈ ਕਿਉ ਕਰਿ ਵਿਚੁ ਦੇ ਜਾਇ ॥

हउमै मनु असथूलु है किउ करि विचु दे जाइ ॥

Haūmai manu âsaŧhoolu hai kiū kari vichu đe jaaī ||

Through egotism, the mind has become bloated. How can it pass through?

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਹਉਮੈ ਗਈ ਜੋਤਿ ਰਹੀ ਸਭ ਆਇ ॥

सतिगुर मिलिऐ हउमै गई जोति रही सभ आइ ॥

Saŧigur miliâi haūmai gaëe joŧi rahee sabh âaī ||

Meeting the True Guru, egotism departs, and one is filled with the Divine Light.

ਇਹੁ ਜੀਉ ਸਦਾ ਮੁਕਤੁ ਹੈ ਸਹਜੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੨॥

इहु जीउ सदा मुकतु है सहजे रहिआ समाइ ॥२॥

Īhu jeeū sađaa mukaŧu hai sahaje rahiâa samaaī ||2||

Then, this soul is liberated forever, and it remains absorbed in celestial bliss. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਪ੍ਰਭਿ ਸੰਸਾਰੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਵਸਿ ਆਪਣੈ ਕੀਤਾ ॥

प्रभि संसारु उपाइ कै वसि आपणै कीता ॥

Prbhi sanssaaru ūpaaī kai vasi âapañai keeŧaa ||

God created the Universe, and He keeps it under His power.

ਗਣਤੈ ਪ੍ਰਭੂ ਨ ਪਾਈਐ ਦੂਜੈ ਭਰਮੀਤਾ ॥

गणतै प्रभू न पाईऐ दूजै भरमीता ॥

Gañaŧai prbhoo na paaëeâi đoojai bharameeŧaa ||

God cannot be obtained by counting; the mortal wanders in doubt.

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਬੁਝਿ ਸਚਿ ਸਮੀਤਾ ॥

सतिगुर मिलिऐ जीवतु मरै बुझि सचि समीता ॥

Saŧigur miliâi jeevaŧu marai bujhi sachi sameeŧaa ||

Meeting the True Guru, one remains dead while yet alive; understanding Him, he is absorbed in the Truth.

ਸਬਦੇ ਹਉਮੈ ਖੋਈਐ ਹਰਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲੀਤਾ ॥

सबदे हउमै खोईऐ हरि मेलि मिलीता ॥

Sabađe haūmai khoëeâi hari meli mileeŧaa ||

Through the Word of the Shabad, egotism is eradicated, and one is united in the Lord's Union.

ਸਭ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਕਰੇ ਆਪਿ ਆਪੇ ਵਿਗਸੀਤਾ ॥੪॥

सभ किछु जाणै करे आपि आपे विगसीता ॥४॥

Sabh kichhu jaañai kare âapi âape vigaseeŧaa ||4||

He knows everything, and Himself does everything; beholding His Creation, He rejoices. ||4||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਨ ਲਾਇਓ ਨਾਮੁ ਨ ਵਸਿਓ ਮਨਿ ਆਇ ॥

सतिगुर सिउ चितु न लाइओ नामु न वसिओ मनि आइ ॥

Saŧigur siū chiŧu na laaīõ naamu na vasiõ mani âaī ||

One who has not focused his consciousness on the True Guru, and into whose mind the Naam does not come

ਧ੍ਰਿਗੁ ਇਵੇਹਾ ਜੀਵਿਆ ਕਿਆ ਜੁਗ ਮਹਿ ਪਾਇਆ ਆਇ ॥

ध्रिगु इवेहा जीविआ किआ जुग महि पाइआ आइ ॥

Đhrigu īvehaa jeeviâa kiâa jug mahi paaīâa âaī ||

Cursed is such a life. What has he gained by coming into the world?

ਮਾਇਆ ਖੋਟੀ ਰਾਸਿ ਹੈ ਏਕ ਚਸੇ ਮਹਿ ਪਾਜੁ ਲਹਿ ਜਾਇ ॥

माइआ खोटी रासि है एक चसे महि पाजु लहि जाइ ॥

Maaīâa khotee raasi hai ēk chase mahi paaju lahi jaaī ||

Maya is false capital; in an instant, its false covering falls off.

ਹਥਹੁ ਛੁੜਕੀ ਤਨੁ ਸਿਆਹੁ ਹੋਇ ਬਦਨੁ ਜਾਇ ਕੁਮਲਾਇ ॥

हथहु छुड़की तनु सिआहु होइ बदनु जाइ कुमलाइ ॥

Haŧhahu chhuɍakee ŧanu siâahu hoī bađanu jaaī kumalaaī ||

When it slips from his hand, his body turns black, and his face withers away.

ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ਤਿਨੑ ਸੁਖੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥

जिन सतिगुर सिउ चितु लाइआ तिन्ह सुखु वसिआ मनि आइ ॥

Jin saŧigur siū chiŧu laaīâa ŧinʱ sukhu vasiâa mani âaī ||

Those who focus their consciousness on the True Guru - peace comes to abide in their minds.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹਿ ਰੰਗ ਸਿਉ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

हरि नामु धिआवहि रंग सिउ हरि नामि रहे लिव लाइ ॥

Hari naamu đhiâavahi rangg siū hari naami rahe liv laaī ||

They meditate on the Name of the Lord with love; they are lovingly attuned to the Name of the Lord.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰ ਸੋ ਧਨੁ ਸਉਪਿਆ ਜਿ ਜੀਅ ਮਹਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥

नानक सतिगुर सो धनु सउपिआ जि जीअ महि रहिआ समाइ ॥

Naanak saŧigur so đhanu saūpiâa ji jeeâ mahi rahiâa samaaī ||

O Nanak, the True Guru has bestowed upon them the wealth, which remains contained within their hearts.

ਰੰਗੁ ਤਿਸੈ ਕਉ ਅਗਲਾ ਵੰਨੀ ਚੜੈ ਚੜਾਇ ॥੧॥

रंगु तिसै कउ अगला वंनी चड़ै चड़ाइ ॥१॥

Ranggu ŧisai kaū âgalaa vannee chaɍai chaɍaaī ||1||

They are imbued with supreme love; its color increases day by day. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਾਇਆ ਹੋਈ ਨਾਗਨੀ ਜਗਤਿ ਰਹੀ ਲਪਟਾਇ ॥

माइआ होई नागनी जगति रही लपटाइ ॥

Maaīâa hoëe naaganee jagaŧi rahee lapataaī ||

Maya is a serpent, clinging to the world.

ਇਸ ਕੀ ਸੇਵਾ ਜੋ ਕਰੇ ਤਿਸ ਹੀ ਕਉ ਫਿਰਿ ਖਾਇ ॥

इस की सेवा जो करे तिस ही कउ फिरि खाइ ॥

Īs kee sevaa jo kare ŧis hee kaū phiri khaaī ||

Whoever serves her, she ultimately devours.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੋਈ ਗਾਰੜੂ ਤਿਨਿ ਮਲਿ ਦਲਿ ਲਾਈ ਪਾਇ ॥

गुरमुखि कोई गारड़ू तिनि मलि दलि लाई पाइ ॥

Guramukhi koëe gaaraɍoo ŧini mali đali laaëe paaī ||

The Gurmukh is a snake-charmer; he has trampled her and thrown her down, and crushed her underfoot.

ਨਾਨਕ ਸੇਈ ਉਬਰੇ ਜਿ ਸਚਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੨॥

नानक सेई उबरे जि सचि रहे लिव लाइ ॥२॥

Naanak seëe ūbare ji sachi rahe liv laaī ||2||

O Nanak, they alone are saved, who remain lovingly absorbed in the True Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਢਾਢੀ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਸੁਣਾਇਸੀ ॥

ढाढी करे पुकार प्रभू सुणाइसी ॥

Dhaadhee kare pukaar prbhoo suñaaīsee ||

The minstrel cries out, and God hears him.

ਅੰਦਰਿ ਧੀਰਕ ਹੋਇ ਪੂਰਾ ਪਾਇਸੀ ॥

अंदरि धीरक होइ पूरा पाइसी ॥

Ânđđari đheerak hoī pooraa paaīsee ||

He is comforted within his mind, and he obtains the Perfect Lord.

ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਲੇਖੁ ਸੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇਸੀ ॥

जो धुरि लिखिआ लेखु से करम कमाइसी ॥

Jo đhuri likhiâa lekhu se karam kamaaīsee ||

Whatever destiny is pre-ordained by the Lord, those are the deeds he does.

ਜਾ ਹੋਵੈ ਖਸਮੁ ਦਇਆਲੁ ਤਾ ਮਹਲੁ ਘਰੁ ਪਾਇਸੀ ॥

जा होवै खसमु दइआलु ता महलु घरु पाइसी ॥

Jaa hovai khasamu đaīâalu ŧaa mahalu gharu paaīsee ||

When the Lord and Master becomes Merciful, then one obtains the Mansion of the Lord's Presence as his home.

ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਅਤਿ ਵਡਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਾਇਸੀ ॥੫॥

सो प्रभु मेरा अति वडा गुरमुखि मेलाइसी ॥५॥

So prbhu meraa âŧi vadaa guramukhi melaaīsee ||5||

That God of mine is so very great; as Gurmukh, I have met Him. ||5||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਭਨਾ ਕਾ ਸਹੁ ਏਕੁ ਹੈ ਸਦ ਹੀ ਰਹੈ ਹਜੂਰਿ ॥

सभना का सहु एकु है सद ही रहै हजूरि ॥

Sabhanaa kaa sahu ēku hai sađ hee rahai hajoori ||

There is One Lord God of all; He remains ever-present.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਮੰਨਈ ਤਾ ਘਰ ਹੀ ਅੰਦਰਿ ਦੂਰਿ ॥

नानक हुकमु न मंनई ता घर ही अंदरि दूरि ॥

Naanak hukamu na mannaëe ŧaa ghar hee ânđđari đoori ||

O Nanak, if one does not obey the Hukam of the Lord's Command, then within one's own home, the Lord seems far away.

ਹੁਕਮੁ ਭੀ ਤਿਨੑਾ ਮਨਾਇਸੀ ਜਿਨੑ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥

हुकमु भी तिन्हा मनाइसी जिन्ह कउ नदरि करेइ ॥

Hukamu bhee ŧinʱaa manaaīsee jinʱ kaū nađari kareī ||

They alone obey the Lord's Command, upon whom He casts His Glance of Grace.

ਹੁਕਮੁ ਮੰਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਪ੍ਰੇਮ ਸੁਹਾਗਣਿ ਹੋਇ ॥੧॥

हुकमु मंनि सुखु पाइआ प्रेम सुहागणि होइ ॥१॥

Hukamu manni sukhu paaīâa prem suhaagañi hoī ||1||

Obeying His Command, one obtains peace, and becomes the happy, loving soul-bride. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਰੈਣਿ ਸਬਾਈ ਜਲਿ ਮੁਈ ਕੰਤ ਨ ਲਾਇਓ ਭਾਉ ॥

रैणि सबाई जलि मुई कंत न लाइओ भाउ ॥

Raiñi sabaaëe jali muëe kanŧŧ na laaīõ bhaaū ||

She who does not love her Husband Lord, burns and wastes away all through the night of her life.

ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਵਸਨਿ ਸੋੁਹਾਗਣੀ ਜਿਨੑ ਪਿਆਰਾ ਪੁਰਖੁ ਹਰਿ ਰਾਉ ॥੨॥

नानक सुखि वसनि सोहागणी जिन्ह पिआरा पुरखु हरि राउ ॥२॥

Naanak sukhi vasani saohaagañee jinʱ piâaraa purakhu hari raaū ||2||

O Nanak, the soul-brides dwell in peace; they have the Lord, their King, as their Husband. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਭੁ ਜਗੁ ਫਿਰਿ ਮੈ ਦੇਖਿਆ ਹਰਿ ਇਕੋ ਦਾਤਾ ॥

सभु जगु फिरि मै देखिआ हरि इको दाता ॥

Sabhu jagu phiri mai đekhiâa hari īko đaaŧaa ||

Roaming over the entire world, I have seen that the Lord is the only Giver.

ਉਪਾਇ ਕਿਤੈ ਨ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਕਰਮ ਬਿਧਾਤਾ ॥

उपाइ कितै न पाईऐ हरि करम बिधाता ॥

Ūpaaī kiŧai na paaëeâi hari karam biđhaaŧaa ||

The Lord cannot be obtained by any device at all; He is the Architect of Karma.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਰਿ ਸਹਜੇ ਜਾਤਾ ॥

गुर सबदी हरि मनि वसै हरि सहजे जाता ॥

Gur sabađee hari mani vasai hari sahaje jaaŧaa ||

Through the Word of the Guru's Shabad, the Lord comes to dwell in the mind, and the Lord is easily revealed within.

ਅੰਦਰਹੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝੀ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰਿ ਨਾਤਾ ॥

अंदरहु त्रिसना अगनि बुझी हरि अम्रित सरि नाता ॥

Ânđđarahu ŧrisanaa âgani bujhee hari âmmmriŧ sari naaŧaa ||

The fire of desire within is quenched, and one bathes in the Lord's Pool of Ambrosial Nectar.

ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਵਡੇ ਕੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੋਲਾਤਾ ॥੬॥

वडी वडिआई वडे की गुरमुखि बोलाता ॥६॥

Vadee vadiâaëe vade kee guramukhi bolaaŧaa ||6||

The great greatness of the great Lord God - the Gurmukh speaks of this. ||6||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਕਾਇਆ ਹੰਸ ਕਿਆ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੈ ਜਿ ਪਇਆ ਹੀ ਛਡਿ ਜਾਇ ॥

काइआ हंस किआ प्रीति है जि पइआ ही छडि जाइ ॥

Kaaīâa hanss kiâa preeŧi hai ji paīâa hee chhadi jaaī ||

What love is this between the body and soul, which ends when the body falls?

ਏਸ ਨੋ ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਕਿ ਖਵਾਲੀਐ ਜਿ ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਨ ਜਾਇ ॥

एस नो कूड़ु बोलि कि खवालीऐ जि चलदिआ नालि न जाइ ॥

Ēs no kooɍu boli ki khavaaleeâi ji chalađiâa naali na jaaī ||

Why feed it by telling lies? When you leave, it does not go with you.

ਕਾਇਆ ਮਿਟੀ ਅੰਧੁ ਹੈ ਪਉਣੈ ਪੁਛਹੁ ਜਾਇ ॥

काइआ मिटी अंधु है पउणै पुछहु जाइ ॥

Kaaīâa mitee ânđđhu hai paūñai puchhahu jaaī ||

The body is merely blind dust; go, and ask the soul.

ਹਉ ਤਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿਆ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵਾ ਜਾਇ ॥

हउ ता माइआ मोहिआ फिरि फिरि आवा जाइ ॥

Haū ŧaa maaīâa mohiâa phiri phiri âavaa jaaī ||

The soul answers, ""I am enticed by Maya, and so I come and go, again and again.""

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਤੋ ਖਸਮ ਕਾ ਜਿ ਰਹਾ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥

नानक हुकमु न जातो खसम का जि रहा सचि समाइ ॥१॥

Naanak hukamu na jaaŧo khasam kaa ji rahaa sachi samaaī ||1||

O Nanak, I do not know my Lord and Master's Command, by which I would merge in the Truth. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਏਕੋ ਨਿਹਚਲ ਨਾਮ ਧਨੁ ਹੋਰੁ ਧਨੁ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

एको निहचल नाम धनु होरु धनु आवै जाइ ॥

Ēko nihachal naam đhanu horu đhanu âavai jaaī ||

The Naam, the Name of the Lord, is the only permanent wealth; all other wealth comes and goes.

ਇਸੁ ਧਨ ਕਉ ਤਸਕਰੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਕਈ ਨਾ ਓਚਕਾ ਲੈ ਜਾਇ ॥

इसु धन कउ तसकरु जोहि न सकई ना ओचका लै जाइ ॥

Īsu đhan kaū ŧasakaru johi na sakaëe naa õchakaa lai jaaī ||

Thieves cannot steal this wealth, nor can robbers take it away.

ਇਹੁ ਹਰਿ ਧਨੁ ਜੀਐ ਸੇਤੀ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਜੀਐ ਨਾਲੇ ਜਾਇ ॥

इहु हरि धनु जीऐ सेती रवि रहिआ जीऐ नाले जाइ ॥

Īhu hari đhanu jeeâi seŧee ravi rahiâa jeeâi naale jaaī ||

This wealth of the Lord is embedded in the soul, and with the soul, it shall depart.

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਈਐ ਮਨਮੁਖਿ ਪਲੈ ਨ ਪਾਇ ॥

पूरे गुर ते पाईऐ मनमुखि पलै न पाइ ॥

Poore gur ŧe paaëeâi manamukhi palai na paaī ||

It is obtained from the Perfect Guru; the self-willed manmukhs do not receive it.

ਧਨੁ ਵਾਪਾਰੀ ਨਾਨਕਾ ਜਿਨੑਾ ਨਾਮ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਆਇ ॥੨॥

धनु वापारी नानका जिन्हा नाम धनु खटिआ आइ ॥२॥

Đhanu vaapaaree naanakaa jinʱaa naam đhanu khatiâa âaī ||2||

Blessed are the traders, O Nanak, who have come to earn the wealth of the Naam. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਮੇਰਾ ਸਾਹਿਬੁ ਅਤਿ ਵਡਾ ਸਚੁ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰਾ ॥

मेरा साहिबु अति वडा सचु गहिर ग्मभीरा ॥

Meraa saahibu âŧi vadaa sachu gahir gambbheeraa ||

My Master is so very great, true, profound and unfathomable.

ਸਭੁ ਜਗੁ ਤਿਸ ਕੈ ਵਸਿ ਹੈ ਸਭੁ ਤਿਸ ਕਾ ਚੀਰਾ ॥

सभु जगु तिस कै वसि है सभु तिस का चीरा ॥

Sabhu jagu ŧis kai vasi hai sabhu ŧis kaa cheeraa ||

The whole world is under His power; everything is the projection of Him.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਈਐ ਨਿਹਚਲੁ ਧਨੁ ਧੀਰਾ ॥

गुर परसादी पाईऐ निहचलु धनु धीरा ॥

Gur parasaađee paaëeâi nihachalu đhanu đheeraa ||

By Guru's Grace, the eternal wealth is obtained, bringing peace and patience to the mind.

ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਭੇਟੈ ਗੁਰੁ ਸੂਰਾ ॥

किरपा ते हरि मनि वसै भेटै गुरु सूरा ॥

Kirapaa ŧe hari mani vasai bhetai guru sooraa ||

By His Grace, the Lord dwells in the mind, and one meets the Brave Guru.

ਗੁਣਵੰਤੀ ਸਾਲਾਹਿਆ ਸਦਾ ਥਿਰੁ ਨਿਹਚਲੁ ਹਰਿ ਪੂਰਾ ॥੭॥

गुणवंती सालाहिआ सदा थिरु निहचलु हरि पूरा ॥७॥

Guñavanŧŧee saalaahiâa sađaa ŧhiru nihachalu hari pooraa ||7||

The virtuous praise the ever-stable, permanent, perfect Lord. ||7||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਧ੍ਰਿਗੁ ਤਿਨੑਾ ਦਾ ਜੀਵਿਆ ਜੋ ਹਰਿ ਸੁਖੁ ਪਰਹਰਿ ਤਿਆਗਦੇ ਦੁਖੁ ਹਉਮੈ ਪਾਪ ਕਮਾਇ ॥

ध्रिगु तिन्हा दा जीविआ जो हरि सुखु परहरि तिआगदे दुखु हउमै पाप कमाइ ॥

Đhrigu ŧinʱaa đaa jeeviâa jo hari sukhu parahari ŧiâagađe đukhu haūmai paap kamaaī ||

Cursed is the life of those who forsake and throw away the peace of the Lord's Name, and suffer pain instead by practicing ego and sin.

ਮਨਮੁਖ ਅਗਿਆਨੀ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਆਪੇ ਤਿਨੑ ਬੂਝ ਨ ਕਾਈ ਪਾਇ ॥

मनमुख अगिआनी माइआ मोहि विआपे तिन्ह बूझ न काई पाइ ॥

Manamukh âgiâanee maaīâa mohi viâape ŧinʱ boojh na kaaëe paaī ||

The ignorant self-willed manmukhs are engrossed in the love of Maya; they have no understanding at all.

ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਓਇ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ਅੰਤਿ ਗਏ ਪਛੁਤਾਇ ॥

हलति पलति ओइ सुखु न पावहि अंति गए पछुताइ ॥

Halaŧi palaŧi õī sukhu na paavahi ânŧŧi gaē pachhuŧaaī ||

In this world and in the world beyond, they do not find peace; in the end, they depart regretting and repenting.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਕੋ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ਤਿਸੁ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

गुर परसादी को नामु धिआए तिसु हउमै विचहु जाइ ॥

Gur parasaađee ko naamu đhiâaē ŧisu haūmai vichahu jaaī ||

By Guru's Grace, one may meditate on the Naam, the Name of the Lord, and egotism departs from within him.

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਪੂਰਬਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਆਇ ਪਾਇ ॥੧॥

नानक जिसु पूरबि होवै लिखिआ सो गुर चरणी आइ पाइ ॥१॥

Naanak jisu poorabi hovai likhiâa so gur charañee âaī paaī ||1||

O Nanak, one who has such pre-ordained destiny, comes and falls at the Guru's Feet. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਨਮੁਖੁ ਊਧਾ ਕਉਲੁ ਹੈ ਨਾ ਤਿਸੁ ਭਗਤਿ ਨ ਨਾਉ ॥

मनमुखु ऊधा कउलु है ना तिसु भगति न नाउ ॥

Manamukhu ǖđhaa kaūlu hai naa ŧisu bhagaŧi na naaū ||

The self-willed manmukh is like the inverted lotus; he has neither devotional worship, nor the Lord's Name.

ਸਕਤੀ ਅੰਦਰਿ ਵਰਤਦਾ ਕੂੜੁ ਤਿਸ ਕਾ ਹੈ ਉਪਾਉ ॥

सकती अंदरि वरतदा कूड़ु तिस का है उपाउ ॥

Sakaŧee ânđđari varaŧađaa kooɍu ŧis kaa hai ūpaaū ||

He remains engrossed in material wealth, and his efforts are false.

ਤਿਸ ਕਾ ਅੰਦਰੁ ਚਿਤੁ ਨ ਭਿਜਈ ਮੁਖਿ ਫੀਕਾ ਆਲਾਉ ॥

तिस का अंदरु चितु न भिजई मुखि फीका आलाउ ॥

Ŧis kaa ânđđaru chiŧu na bhijaëe mukhi pheekaa âalaaū ||

His consciousness is not softened within, and the words from his mouth are insipid.

ਓਇ ਧਰਮਿ ਰਲਾਏ ਨਾ ਰਲਨੑਿ ਓਨਾ ਅੰਦਰਿ ਕੂੜੁ ਸੁਆਉ ॥

ओइ धरमि रलाए ना रलन्हि ओना अंदरि कूड़ु सुआउ ॥

Õī đharami ralaaē naa ralanʱi õnaa ânđđari kooɍu suâaū ||

He does not mingle with the righteous; within him are falsehood and selfishness.

ਨਾਨਕ ਕਰਤੈ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ਮਨਮੁਖ ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਬੋਲਿ ਡੁਬੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰੇ ਜਪਿ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥੨॥

नानक करतै बणत बणाई मनमुख कूड़ु बोलि बोलि डुबे गुरमुखि तरे जपि हरि नाउ ॥२॥

Naanak karaŧai bañaŧ bañaaëe manamukh kooɍu boli boli dube guramukhi ŧare japi hari naaū ||2||

O Nanak, the Creator Lord has arranged things, so that the self-willed manmukhs are drowned by telling lies, while the Gurmukhs are saved by chanting the Lord's Name. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਵਡਾ ਫੇਰੁ ਪਇਆ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਈ ॥

बिनु बूझे वडा फेरु पइआ फिरि आवै जाई ॥

Binu boojhe vadaa pheru paīâa phiri âavai jaaëe ||

Without understanding, one must wander around the cycle of reincarnation, and continue coming and going.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਨ ਕੀਤੀਆ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਈ ॥

सतिगुर की सेवा न कीतीआ अंति गइआ पछुताई ॥

Saŧigur kee sevaa na keeŧeeâa ânŧŧi gaīâa pachhuŧaaëe ||

One who has not served the True Guru, shall depart regretting and repenting in the end.

ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਈ ॥

आपणी किरपा करे गुरु पाईऐ विचहु आपु गवाई ॥

Âapañee kirapaa kare guru paaëeâi vichahu âapu gavaaëe ||

But if the Lord shows His Mercy, one finds the Guru, and ego is banished from within.

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਵਿਚਹੁ ਉਤਰੈ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਈ ॥

त्रिसना भुख विचहु उतरै सुखु वसै मनि आई ॥

Ŧrisanaa bhukh vichahu ūŧarai sukhu vasai mani âaëe ||

Hunger and thirst depart from within, and peace comes to dwell in the mind.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੀਐ ਹਿਰਦੈ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੮॥

सदा सदा सालाहीऐ हिरदै लिव लाई ॥८॥

Sađaa sađaa saalaaheeâi hirađai liv laaëe ||8||

Forever and ever, praise Him with love in your heart. ||8||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਜਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਆਪਣਾ ਤਿਸ ਨੋ ਪੂਜੇ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

जि सतिगुरु सेवे आपणा तिस नो पूजे सभु कोइ ॥

Ji saŧiguru seve âapañaa ŧis no pooje sabhu koī ||

One who serves his True Guru, is worshipped by everyone.

ਸਭਨਾ ਉਪਾਵਾ ਸਿਰਿ ਉਪਾਉ ਹੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥

सभना उपावा सिरि उपाउ है हरि नामु परापति होइ ॥

Sabhanaa ūpaavaa siri ūpaaū hai hari naamu paraapaŧi hoī ||

Of all efforts, the supreme effort is the attainment of the Lord's Name.

ਅੰਤਰਿ ਸੀਤਲ ਸਾਤਿ ਵਸੈ ਜਪਿ ਹਿਰਦੈ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

अंतरि सीतल साति वसै जपि हिरदै सदा सुखु होइ ॥

Ânŧŧari seeŧal saaŧi vasai japi hirađai sađaa sukhu hoī ||

Peace and tranquility come to dwell within the mind; meditating within the heart, there comes a lasting peace.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਖਾਣਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੈਨਣਾ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਡਾਈ ਹੋਇ ॥੧॥

अम्रितु खाणा अम्रितु पैनणा नानक नामु वडाई होइ ॥१॥

Âmmmriŧu khaañaa âmmmriŧu painañaa naanak naamu vadaaëe hoī ||1||

The Ambrosial Amrit is his food, and the Ambrosial Amrit is his clothes; O Nanak, through the Naam, the Name of the Lord, greatness is obtained. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਏ ਮਨ ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਸੁਣਿ ਹਰਿ ਪਾਵਹਿ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨੁ ॥

ए मन गुर की सिख सुणि हरि पावहि गुणी निधानु ॥

Ē man gur kee sikh suñi hari paavahi guñee niđhaanu ||

O mind, listen to the Guru's Teachings, and you shall obtain the treasure of virtue.

ਹਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਉਮੈ ਜਾਇ ਗੁਮਾਨੁ ॥

हरि सुखदाता मनि वसै हउमै जाइ गुमानु ॥

Hari sukhađaaŧaa mani vasai haūmai jaaī gumaanu ||

The Lord, the Giver of peace, shall dwell in your mind, and your egotism and pride shall depart.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਪਾਈਐ ਤਾ ਅਨਦਿਨੁ ਲਾਗੈ ਧਿਆਨੁ ॥੨॥

नानक नदरी पाईऐ ता अनदिनु लागै धिआनु ॥२॥

Naanak nađaree paaëeâi ŧaa ânađinu laagai đhiâanu ||2||

O Nanak, when the Lord bestows His Glance of Grace, then, night and day, one centers his meditation on the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਸਭੁ ਸਚੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਵਿਤਾ ॥

सतु संतोखु सभु सचु है गुरमुखि पविता ॥

Saŧu sanŧŧokhu sabhu sachu hai guramukhi paviŧaa ||

The Gurmukh is totally truthful, content and pure.

ਅੰਦਰਹੁ ਕਪਟੁ ਵਿਕਾਰੁ ਗਇਆ ਮਨੁ ਸਹਜੇ ਜਿਤਾ ॥

अंदरहु कपटु विकारु गइआ मनु सहजे जिता ॥

Ânđđarahu kapatu vikaaru gaīâa manu sahaje jiŧaa ||

Deception and wickedness have departed from within him, and he easily conquers his mind.

ਤਹ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਅਨੰਦ ਰਸੁ ਅਗਿਆਨੁ ਗਵਿਤਾ ॥

तह जोति प्रगासु अनंद रसु अगिआनु गविता ॥

Ŧah joŧi prgaasu ânanđđ rasu âgiâanu gaviŧaa ||

There, the Divine Light and the essence of bliss are manifest, and ignorance is eliminated.

ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਰਵੈ ਗੁਣ ਪਰਗਟੁ ਕਿਤਾ ॥

अनदिनु हरि के गुण रवै गुण परगटु किता ॥

Ânađinu hari ke guñ ravai guñ paragatu kiŧaa ||

Night and day, he sings the Glorious Praises of the Lord, and manifests the excellence of the Lord.

ਸਭਨਾ ਦਾਤਾ ਏਕੁ ਹੈ ਇਕੋ ਹਰਿ ਮਿਤਾ ॥੯॥

सभना दाता एकु है इको हरि मिता ॥९॥

Sabhanaa đaaŧaa ēku hai īko hari miŧaa ||9||

The One Lord is the Giver of all; the Lord alone is our friend. ||9||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿੰਦੇ ਸੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਕਹੀਐ ਜਿ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

ब्रहमु बिंदे सो ब्राहमणु कहीऐ जि अनदिनु हरि लिव लाए ॥

Brhamu binđđe so braahamañu kaheeâi ji ânađinu hari liv laaē ||

One who understands God, who lovingly centers his mind on the Lord night and day, is called a Brahmin.

ਸਤਿਗੁਰ ਪੁਛੈ ਸਚੁ ਸੰਜਮੁ ਕਮਾਵੈ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਤਿਸੁ ਜਾਏ ॥

सतिगुर पुछै सचु संजमु कमावै हउमै रोगु तिसु जाए ॥

Saŧigur puchhai sachu sanjjamu kamaavai haūmai rogu ŧisu jaaē ||

Consulting the True Guru, he practices Truth and self-restraint, and he is rid of the disease of ego.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਗੁਣ ਸੰਗ੍ਰਹੈ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਏ ॥

हरि गुण गावै गुण संग्रहै जोती जोति मिलाए ॥

Hari guñ gaavai guñ sanggrhai joŧee joŧi milaaē ||

He sings the Glorious Praises of the Lord, and gathers in His Praises; his light is blended with the Light.

ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਜਿ ਹਉਮੈ ਮੇਟਿ ਸਮਾਏ ॥

इसु जुग महि को विरला ब्रहम गिआनी जि हउमै मेटि समाए ॥

Īsu jug mahi ko viralaa brham giâanee ji haūmai meti samaaē ||

In this world, one who knows God is very rare; eradicating ego, he is absorbed in God.

ਨਾਨਕ ਤਿਸ ਨੋ ਮਿਲਿਆ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਜਿ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ॥੧॥

नानक तिस नो मिलिआ सदा सुखु पाईऐ जि अनदिनु हरि नामु धिआए ॥१॥

Naanak ŧis no miliâa sađaa sukhu paaëeâi ji ânađinu hari naamu đhiâaē ||1||

O Nanak, meeting him, peace is obtained; night and day, he meditates on the Lord's Name. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਅੰਤਰਿ ਕਪਟੁ ਮਨਮੁਖ ਅਗਿਆਨੀ ਰਸਨਾ ਝੂਠੁ ਬੋਲਾਇ ॥

अंतरि कपटु मनमुख अगिआनी रसना झूठु बोलाइ ॥

Ânŧŧari kapatu manamukh âgiâanee rasanaa jhoothu bolaaī ||

Within the ignorant self-willed manmukh is deception; with his tongue, he speaks lies.

ਕਪਟਿ ਕੀਤੈ ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਨ ਭੀਜੈ ਨਿਤ ਵੇਖੈ ਸੁਣੈ ਸੁਭਾਇ ॥

कपटि कीतै हरि पुरखु न भीजै नित वेखै सुणै सुभाइ ॥

Kapati keeŧai hari purakhu na bheejai niŧ vekhai suñai subhaaī ||

Practicing deception, he does not please the Lord God, who always sees and hears with natural ease.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਜਾਇ ਜਗੁ ਪਰਬੋਧੈ ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਸੁਆਇ ॥

दूजै भाइ जाइ जगु परबोधै बिखु माइआ मोह सुआइ ॥

Đoojai bhaaī jaaī jagu parabođhai bikhu maaīâa moh suâaī ||

In the love of duality, he goes to instruct the world, but he is engrossed in the poison of Maya and attachment to pleasure.

ਇਤੁ ਕਮਾਣੈ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵੈ ਜੰਮੈ ਮਰੈ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

इतु कमाणै सदा दुखु पावै जमै मरै फिरि आवै जाइ ॥

Īŧu kamaañai sađaa đukhu paavai jammai marai phiri âavai jaaī ||

By doing so, he suffers in constant pain; he is born and then dies, and comes and goes again and again.

ਸਹਸਾ ਮੂਲਿ ਨ ਚੁਕਈ ਵਿਚਿ ਵਿਸਟਾ ਪਚੈ ਪਚਾਇ ॥

सहसा मूलि न चुकई विचि विसटा पचै पचाइ ॥

Sahasaa mooli na chukaëe vichi visataa pachai pachaaī ||

His doubts do not leave him at all, and he rots away in manure.

ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਮੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਸੁਣਾਇ ॥

जिस नो क्रिपा करे मेरा सुआमी तिसु गुर की सिख सुणाइ ॥

Jis no kripaa kare meraa suâamee ŧisu gur kee sikh suñaaī ||

One, unto whom my Lord Master shows His Mercy, listens to the Guru's Teachings.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਗਾਵੈ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਅੰਤਿ ਛਡਾਇ ॥੨॥

हरि नामु धिआवै हरि नामो गावै हरि नामो अंति छडाइ ॥२॥

Hari naamu đhiâavai hari naamo gaavai hari naamo ânŧŧi chhadaaī ||2||

He meditates on the Lord's Name, and sings the Lord's Name; in the end, the Lord's Name will deliver him. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜਿਨਾ ਹੁਕਮੁ ਮਨਾਇਓਨੁ ਤੇ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰਿ ॥

जिना हुकमु मनाइओनु ते पूरे संसारि ॥

Jinaa hukamu manaaīõnu ŧe poore sanssaari ||

Those who obey the Hukam of the Lord's Command, are the perfect persons in the world.

ਸਾਹਿਬੁ ਸੇਵਨੑਿ ਆਪਣਾ ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥

साहिबु सेवन्हि आपणा पूरै सबदि वीचारि ॥

Saahibu sevanʱi âapañaa poorai sabađi veechaari ||

They serve their Lord Master, and reflect upon the Perfect Word of the Shabad.

ਹਰਿ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਪਿਆਰਿ ॥

हरि की सेवा चाकरी सचै सबदि पिआरि ॥

Hari kee sevaa chaakaree sachai sabađi piâari ||

They serve the Lord, and love the True Word of the Shabad.

ਹਰਿ ਕਾ ਮਹਲੁ ਤਿਨੑੀ ਪਾਇਆ ਜਿਨੑ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਮਾਰਿ ॥

हरि का महलु तिन्ही पाइआ जिन्ह हउमै विचहु मारि ॥

Hari kaa mahalu ŧinʱee paaīâa jinʱ haūmai vichahu maari ||

They attain the Mansion of the Lord's Presence, as they eradicate egotism from within.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਜਪਿ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੧੦॥

नानक गुरमुखि मिलि रहे जपि हरि नामा उर धारि ॥१०॥

Naanak guramukhi mili rahe japi hari naamaa ūr đhaari ||10||

O Nanak, the Gurmukhs remain united with Him, chanting the Name of the Lord, and enshrining it within their hearts. ||10||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਧਿਆਨ ਸਹਜ ਧੁਨਿ ਉਪਜੈ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥

गुरमुखि धिआन सहज धुनि उपजै सचि नामि चितु लाइआ ॥

Guramukhi đhiâan sahaj đhuni ūpajai sachi naami chiŧu laaīâa ||

The Gurmukh meditates on the Lord; the celestial sound-current resounds within him, and he focuses his consciousness on the True Name.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਨਦਿਨੁ ਰਹੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥

गुरमुखि अनदिनु रहै रंगि राता हरि का नामु मनि भाइआ ॥

Guramukhi ânađinu rahai ranggi raaŧaa hari kaa naamu mani bhaaīâa ||

The Gurmukh remains imbued with the Lord's Love, night and day; his mind is pleased with the Name of the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਵੇਖਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਬੋਲਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਸਹਜਿ ਰੰਗੁ ਲਾਇਆ ॥

गुरमुखि हरि वेखहि गुरमुखि हरि बोलहि गुरमुखि हरि सहजि रंगु लाइआ ॥

Guramukhi hari vekhahi guramukhi hari bolahi guramukhi hari sahaji ranggu laaīâa ||

The Gurmukh beholds the Lord, the Gurmukh speaks of the Lord, and the Gurmukh naturally loves the Lord.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਵੈ ਤਿਮਰ ਅਗਿਆਨੁ ਅਧੇਰੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥

नानक गुरमुखि गिआनु परापति होवै तिमर अगिआनु अधेरु चुकाइआ ॥

Naanak guramukhi giâanu paraapaŧi hovai ŧimar âgiâanu âđheru chukaaīâa ||

O Nanak, the Gurmukh attains spiritual wisdom, and the pitch-black darkness of ignorance is dispelled.

ਜਿਸ ਨੋ ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਧੁਰਿ ਪੂਰਾ ਤਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥੧॥

जिस नो करमु होवै धुरि पूरा तिनि गुरमुखि हरि नामु धिआइआ ॥१॥

Jis no karamu hovai đhuri pooraa ŧini guramukhi hari naamu đhiâaīâa ||1||

One who is blessed by the Perfect Lord's Grace - as Gurmukh, he meditates on the Lord's Name. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿਨਾ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸਬਦਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥

सतिगुरु जिना न सेविओ सबदि न लगो पिआरु ॥

Saŧiguru jinaa na seviõ sabađi na lago piâaru ||

Those who do not serve the True Guru do not embrace love for the Word of the Shabad.

ਸਹਜੇ ਨਾਮੁ ਨ ਧਿਆਇਆ ਕਿਤੁ ਆਇਆ ਸੰਸਾਰਿ ॥

सहजे नामु न धिआइआ कितु आइआ संसारि ॥

Sahaje naamu na đhiâaīâa kiŧu âaīâa sanssaari ||

They do not meditate on the Celestial Naam, the Name of the Lord - why did they even bother to come into the world?

ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਪਾਈਐ ਵਿਸਟਾ ਸਦਾ ਖੁਆਰੁ ॥

फिरि फिरि जूनी पाईऐ विसटा सदा खुआरु ॥

Phiri phiri joonee paaëeâi visataa sađaa khuâaru ||

Time and time again, they are reincarnated, and they rot away forever in manure.

ਕੂੜੈ ਲਾਲਚਿ ਲਗਿਆ ਨਾ ਉਰਵਾਰੁ ਨ ਪਾਰੁ ॥

कूड़ै लालचि लगिआ ना उरवारु न पारु ॥

Kooɍai laalachi lagiâa naa ūravaaru na paaru ||

They are attached to false greed; they are not on this shore, nor on the one beyond.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਜਿ ਆਪਿ ਮੇਲੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥੨॥

नानक गुरमुखि उबरे जि आपि मेले करतारि ॥२॥

Naanak guramukhi ūbare ji âapi mele karaŧaari ||2||

O Nanak, the Gurmukhs are saved; the Creator Lord unites them with Himself. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਭਗਤ ਸਚੈ ਦਰਿ ਸੋਹਦੇ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਰਹਾਏ ॥

भगत सचै दरि सोहदे सचै सबदि रहाए ॥

Bhagaŧ sachai đari sohađe sachai sabađi rahaaē ||

The devotees look beauteous in the True Court of the Lord; they abide in the True Word of the Shabad.

ਹਰਿ ਕੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਤਿਨ ਊਪਜੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰੇਮ ਕਸਾਏ ॥

हरि की प्रीति तिन ऊपजी हरि प्रेम कसाए ॥

Hari kee preeŧi ŧin ǖpajee hari prem kasaaē ||

The Lord's Love wells up in them; they are attracted by the Lord's Love.

ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਰਹਹਿ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਿਆਏ ॥

हरि रंगि रहहि सदा रंगि राते रसना हरि रसु पिआए ॥

Hari ranggi rahahi sađaa ranggi raaŧe rasanaa hari rasu piâaē ||

They abide in the Lord's Love, they remain imbued with the Lord's Love forever, and with their tongues, they drink in the sublime essence of the Lord.

ਸਫਲੁ ਜਨਮੁ ਜਿਨੑੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਰਿਦੈ ਵਸਾਏ ॥

सफलु जनमु जिन्ही गुरमुखि जाता हरि जीउ रिदै वसाए ॥

Saphalu janamu jinʱee guramukhi jaaŧaa hari jeeū riđai vasaaē ||

Fruitful are the lives of those Gurmukhs who recognize the Lord and enshrine Him in their hearts.

ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਫਿਰੈ ਬਿਲਲਾਦੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਏ ॥੧੧॥

बाझु गुरू फिरै बिललादी दूजै भाइ खुआए ॥११॥

Baajhu guroo phirai bilalaađee đoojai bhaaī khuâaē ||11||

Without the Guru, they wander around crying out in misery; in the love of duality, they are ruined. ||11||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਕਲਿਜੁਗ ਮਹਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਭਗਤੀ ਖਟਿਆ ਹਰਿ ਉਤਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ॥

कलिजुग महि नामु निधानु भगती खटिआ हरि उतम पदु पाइआ ॥

Kalijug mahi naamu niđhaanu bhagaŧee khatiâa hari ūŧam pađu paaīâa ||

In the Dark Age of Kali Yuga, the devotees earn the treasure of the Naam, the Name of the Lord; they obtain the supreme status of the Lord.

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸਾਇਆ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥

सतिगुर सेवि हरि नामु मनि वसाइआ अनदिनु नामु धिआइआ ॥

Saŧigur sevi hari naamu mani vasaaīâa ânađinu naamu đhiâaīâa ||

Serving the True Guru, they enshrine the Lord's Name in their minds, and they meditate on the Naam, night and day.

ਵਿਚੇ ਗ੍ਰਿਹ ਗੁਰ ਬਚਨਿ ਉਦਾਸੀ ਹਉਮੈ ਮੋਹੁ ਜਲਾਇਆ ॥

विचे ग्रिह गुर बचनि उदासी हउमै मोहु जलाइआ ॥

Viche grih gur bachani ūđaasee haūmai mohu jalaaīâa ||

Within the home of their own selves, they remain unattached, through the Guru's Teachings; they burn away egotism and emotional attachment.

ਆਪਿ ਤਰਿਆ ਕੁਲ ਜਗਤੁ ਤਰਾਇਆ ਧੰਨੁ ਜਣੇਦੀ ਮਾਇਆ ॥

आपि तरिआ कुल जगतु तराइआ धंनु जणेदी माइआ ॥

Âapi ŧariâa kul jagaŧu ŧaraaīâa đhannu jañeđee maaīâa ||

They save themselves, and they save the whole world. Blessed are the mothers who gave birth to them.

ਐਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੋਈ ਪਾਏ ਜਿਸੁ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਹਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥

ऐसा सतिगुरु सोई पाए जिसु धुरि मसतकि हरि लिखि पाइआ ॥

Âisaa saŧiguru soëe paaē jisu đhuri masaŧaki hari likhi paaīâa ||

He alone finds such a True Guru, upon whose forehead the Lord inscribed such pre-ordained destiny.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਵਿਟਹੁ ਜਿਨਿ ਭ੍ਰਮਿ ਭੁਲਾ ਮਾਰਗਿ ਪਾਇਆ ॥੧॥

जन नानक बलिहारी गुर आपणे विटहु जिनि भ्रमि भुला मारगि पाइआ ॥१॥

Jan naanak balihaaree gur âapañe vitahu jini bhrmi bhulaa maaragi paaīâa ||1||

Servant Nanak is a sacrifice to his Guru; when he was wandering in doubt, He placed him on the Path. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮਾਇਆ ਵੇਖਿ ਭੁਲੇ ਜਿਉ ਦੇਖਿ ਦੀਪਕਿ ਪਤੰਗ ਪਚਾਇਆ ॥

त्रै गुण माइआ वेखि भुले जिउ देखि दीपकि पतंग पचाइआ ॥

Ŧrai guñ maaīâa vekhi bhule jiū đekhi đeepaki paŧangg pachaaīâa ||

Beholding Maya with her three dispositions, he goes astray; he is like the moth, which sees the flame, and is consumed.

ਪੰਡਿਤ ਭੁਲਿ ਭੁਲਿ ਮਾਇਆ ਵੇਖਹਿ ਦਿਖਾ ਕਿਨੈ ਕਿਹੁ ਆਣਿ ਚੜਾਇਆ ॥

पंडित भुलि भुलि माइआ वेखहि दिखा किनै किहु आणि चड़ाइआ ॥

Panddiŧ bhuli bhuli maaīâa vekhahi đikhaa kinai kihu âañi chaɍaaīâa ||

The mistaken, deluded Pandits gaze upon Maya, and watch to see whether anyone has offered them something.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪੜਹਿ ਨਿਤ ਬਿਖਿਆ ਨਾਵਹੁ ਦਯਿ ਖੁਆਇਆ ॥

दूजै भाइ पड़हि नित बिखिआ नावहु दयि खुआइआ ॥

Đoojai bhaaī paɍahi niŧ bikhiâa naavahu đayi khuâaīâa ||

In the love of duality, they read continually about sin, while the Lord has withheld His Name from them.

ਜੋਗੀ ਜੰਗਮ ਸੰਨਿਆਸੀ ਭੁਲੇ ਓਨੑਾ ਅਹੰਕਾਰੁ ਬਹੁ ਗਰਬੁ ਵਧਾਇਆ ॥

जोगी जंगम संनिआसी भुले ओन्हा अहंकारु बहु गरबु वधाइआ ॥

Jogee janggam sanniâasee bhule õnʱaa âhankkaaru bahu garabu vađhaaīâa ||

The Yogis, the wandering hermits and the Sannyaasees have gone astray; their egotism and arrogance have increased greatly.

ਛਾਦਨੁ ਭੋਜਨੁ ਨ ਲੈਹੀ ਸਤ ਭਿਖਿਆ ਮਨਹਠਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥

छादनु भोजनु न लैही सत भिखिआ मनहठि जनमु गवाइआ ॥

Chhaađanu bhojanu na laihee saŧ bhikhiâa manahathi janamu gavaaīâa ||

They do not accept the true donations of clothes and food, and their lives are ruined by their stubborn minds.

ਏਤੜਿਆ ਵਿਚਹੁ ਸੋ ਜਨੁ ਸਮਧਾ ਜਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥

एतड़िआ विचहु सो जनु समधा जिनि गुरमुखि नामु धिआइआ ॥

Ēŧaɍiâa vichahu so janu samađhaa jini guramukhi naamu đhiâaīâa ||

Among these, he alone is a man of poise, who, as Gurmukh, meditates on the Naam, the Name of the Lord.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖਿ ਸੁਣਾਈਐ ਜਾ ਕਰਦੇ ਸਭਿ ਕਰਾਇਆ ॥੨॥

जन नानक किस नो आखि सुणाईऐ जा करदे सभि कराइआ ॥२॥

Jan naanak kis no âakhi suñaaëeâi jaa karađe sabhi karaaīâa ||2||

Unto whom should servant Nanak speak and complain? All act as the Lord causes them to act. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਪਰੇਤੁ ਹੈ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰਾ ॥

माइआ मोहु परेतु है कामु क्रोधु अहंकारा ॥

Maaīâa mohu pareŧu hai kaamu krođhu âhankkaaraa ||

Emotional attachment to Maya, sexual desire, anger and egotism are demons.

ਏਹ ਜਮ ਕੀ ਸਿਰਕਾਰ ਹੈ ਏਨੑਾ ਉਪਰਿ ਜਮ ਕਾ ਡੰਡੁ ਕਰਾਰਾ ॥

एह जम की सिरकार है एन्हा उपरि जम का डंडु करारा ॥

Ēh jam kee sirakaar hai ēnʱaa ūpari jam kaa danddu karaaraa ||

Because of them, mortals are subject to death; above their heads hangs the heavy club of the Messenger of Death.

ਮਨਮੁਖ ਜਮ ਮਗਿ ਪਾਈਅਨੑਿ ਜਿਨੑ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਪਿਆਰਾ ॥

मनमुख जम मगि पाईअन्हि जिन्ह दूजा भाउ पिआरा ॥

Manamukh jam magi paaëeânʱi jinʱ đoojaa bhaaū piâaraa ||

The self-willed manmukhs, in love with duality, are led onto the path of Death.

ਜਮ ਪੁਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਨਿ ਕੋ ਸੁਣੈ ਨ ਪੂਕਾਰਾ ॥

जम पुरि बधे मारीअनि को सुणै न पूकारा ॥

Jam puri bađhe maareeâni ko suñai na pookaaraa ||

In the City of Death, they are tied up and beaten, and no one hears their cries.

ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥੧੨॥

जिस नो क्रिपा करे तिसु गुरु मिलै गुरमुखि निसतारा ॥१२॥

Jis no kripaa kare ŧisu guru milai guramukhi nisaŧaaraa ||12||

One who is blessed by the Lord's Grace meets the Guru; as Gurmukh, he is emancipated. ||12||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਮੋਹਣੀ ਮਨਮੁਖਾ ਨੋ ਗਈ ਖਾਇ ॥

हउमै ममता मोहणी मनमुखा नो गई खाइ ॥

Haūmai mamaŧaa mohañee manamukhaa no gaëe khaaī ||

By egotism and pride, the self-willed manmukhs are enticed, and consumed.

ਜੋ ਮੋਹਿ ਦੂਜੈ ਚਿਤੁ ਲਾਇਦੇ ਤਿਨਾ ਵਿਆਪਿ ਰਹੀ ਲਪਟਾਇ ॥

जो मोहि दूजै चितु लाइदे तिना विआपि रही लपटाइ ॥

Jo mohi đoojai chiŧu laaīđe ŧinaa viâapi rahee lapataaī ||

Those who center their consciousness on duality are caught in it, and remain stuck.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਰਜਾਲੀਐ ਤਾ ਏਹ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

गुर कै सबदि परजालीऐ ता एह विचहु जाइ ॥

Gur kai sabađi parajaaleeâi ŧaa ēh vichahu jaaī ||

But when it is burnt away by the Word of the Guru's Shabad, only then does it depart from within.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਹੋਵੈ ਉਜਲਾ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

तनु मनु होवै उजला नामु वसै मनि आइ ॥

Ŧanu manu hovai ūjalaa naamu vasai mani âaī ||

The body and mind become radiant and bright, and the Naam, the Name of the Lord, comes to dwell within the mind.

ਨਾਨਕ ਮਾਇਆ ਕਾ ਮਾਰਣੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥੧॥

नानक माइआ का मारणु हरि नामु है गुरमुखि पाइआ जाइ ॥१॥

Naanak maaīâa kaa maarañu hari naamu hai guramukhi paaīâa jaaī ||1||

O Nanak, the Lord's Name is the antidote to Maya; the Gurmukh obtains it. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਇਹੁ ਮਨੁ ਕੇਤੜਿਆ ਜੁਗ ਭਰਮਿਆ ਥਿਰੁ ਰਹੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

इहु मनु केतड़िआ जुग भरमिआ थिरु रहै न आवै जाइ ॥

Īhu manu keŧaɍiâa jug bharamiâa ŧhiru rahai na âavai jaaī ||

This mind has wandered through so many ages; it has not remained stable - it continues coming and going.

ਹਰਿ ਭਾਣਾ ਤਾ ਭਰਮਾਇਅਨੁ ਕਰਿ ਪਰਪੰਚੁ ਖੇਲੁ ਉਪਾਇ ॥

हरि भाणा ता भरमाइअनु करि परपंचु खेलु उपाइ ॥

Hari bhaañaa ŧaa bharamaaīânu kari parapancchu khelu ūpaaī ||

When it is pleasing to the Lord's Will, then He causes the soul to wander; He has set the world-drama in motion.

ਜਾ ਹਰਿ ਬਖਸੇ ਤਾ ਗੁਰ ਮਿਲੈ ਅਸਥਿਰੁ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

जा हरि बखसे ता गुर मिलै असथिरु रहै समाइ ॥

Jaa hari bakhase ŧaa gur milai âsaŧhiru rahai samaaī ||

When the Lord forgives, then one meets the Guru, and becoming stable, he remains absorbed in the Lord.

ਨਾਨਕ ਮਨ ਹੀ ਤੇ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਨਾ ਕਿਛੁ ਮਰੈ ਨ ਜਾਇ ॥੨॥

नानक मन ही ते मनु मानिआ ना किछु मरै न जाइ ॥२॥

Naanak man hee ŧe manu maaniâa naa kichhu marai na jaaī ||2||

O Nanak, through the mind, the mind is satisfied, and then, nothing comes or goes. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਅਪਾਰੁ ਹੈ ਮਿਲਣਾ ਸੰਜੋਗੀ ॥

काइआ कोटु अपारु है मिलणा संजोगी ॥

Kaaīâa kotu âpaaru hai milañaa sanjjogee ||

The body is the fortress of the Infinite Lord; it is obtained only by destiny.


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates