Pt 20, Raag Gauri Bani Quotes Shabad,
ਰਾਗ ਗਉੜੀ - ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
राग गउड़ी - बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਜੋ ਤੁਧੁ ਸਚੁ ਧਿਆਇਦੇ ਸੇ ਵਿਰਲੇ ਥੋੜੇ ॥

जो तुधु सचु धिआइदे से विरले थोड़े ॥

Jo ŧuđhu sachu đhiâaīđe se virale ŧhoɍe ||

Those who meditate on You, O True Lord - they are very rare.

ਜੋ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਇਕੁ ਅਰਾਧਦੇ ਤਿਨ ਕੀ ਬਰਕਤਿ ਖਾਹਿ ਅਸੰਖ ਕਰੋੜੇ ॥

जो मनि चिति इकु अराधदे तिन की बरकति खाहि असंख करोड़े ॥

Jo mani chiŧi īku âraađhađe ŧin kee barakaŧi khaahi âsankkh karoɍe ||

Those who worship and adore the One Lord in their conscious minds - through their generosity, countless millions are fed.

ਤੁਧੁਨੋ ਸਭ ਧਿਆਇਦੀ ਸੇ ਥਾਇ ਪਏ ਜੋ ਸਾਹਿਬ ਲੋੜੇ ॥

तुधुनो सभ धिआइदी से थाइ पए जो साहिब लोड़े ॥

Ŧuđhuno sabh đhiâaīđee se ŧhaaī paē jo saahib loɍe ||

All meditate on You, but they alone are accepted, who are pleasing to their Lord and Master.

ਜੋ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਖਾਦੇ ਪੈਨਦੇ ਸੇ ਮੁਏ ਮਰਿ ਜੰਮੇ ਕੋੜ੍ਹੇ ॥

जो बिनु सतिगुर सेवे खादे पैनदे से मुए मरि जमे कोड़्हे ॥

Jo binu saŧigur seve khaađe painađe se muē mari jamme koɍhe ||

Those who eat and dress without serving the True Guru die; after death, those wretched lepers are consigned to reincarnation.

ਓਇ ਹਾਜਰੁ ਮਿਠਾ ਬੋਲਦੇ ਬਾਹਰਿ ਵਿਸੁ ਕਢਹਿ ਮੁਖਿ ਘੋਲੇ ॥

ओइ हाजरु मिठा बोलदे बाहरि विसु कढहि मुखि घोले ॥

Õī haajaru mithaa bolađe baahari visu kadhahi mukhi ghole ||

In His Sublime Presence, they talk sweetly, but behind His back, they exude poison from their mouths.

ਮਨਿ ਖੋਟੇ ਦਯਿ ਵਿਛੋੜੇ ॥੧੧॥

मनि खोटे दयि विछोड़े ॥११॥

Mani khote đayi vichhoɍe ||11||

The evil-minded are consigned to separation from the Lord. ||11||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਮਲੁ ਜੂਈ ਭਰਿਆ ਨੀਲਾ ਕਾਲਾ ਖਿਧੋਲੜਾ ਤਿਨਿ ਵੇਮੁਖਿ ਵੇਮੁਖੈ ਨੋ ਪਾਇਆ ॥

मलु जूई भरिआ नीला काला खिधोलड़ा तिनि वेमुखि वेमुखै नो पाइआ ॥

Malu jooëe bhariâa neelaa kaalaa khiđholaɍaa ŧini vemukhi vemukhai no paaīâa ||

The faithless baymukh sent out his faithless servant, wearing a blue-black coat, filled with filth and vermin.

ਪਾਸਿ ਨ ਦੇਈ ਕੋਈ ਬਹਣਿ ਜਗਤ ਮਹਿ ਗੂਹ ਪੜਿ ਸਗਵੀ ਮਲੁ ਲਾਇ ਮਨਮੁਖੁ ਆਇਆ ॥

पासि न देई कोई बहणि जगत महि गूह पड़ि सगवी मलु लाइ मनमुखु आइआ ॥

Paasi na đeëe koëe bahañi jagaŧ mahi gooh paɍi sagavee malu laaī manamukhu âaīâa ||

No one in the world will sit near him; the self-willed manmukh fell into manure, and returned with even more filth covering him.

ਪਰਾਈ ਜੋ ਨਿੰਦਾ ਚੁਗਲੀ ਨੋ ਵੇਮੁਖੁ ਕਰਿ ਕੈ ਭੇਜਿਆ ਓਥੈ ਭੀ ਮੁਹੁ ਕਾਲਾ ਦੁਹਾ ਵੇਮੁਖਾ ਦਾ ਕਰਾਇਆ ॥

पराई जो निंदा चुगली नो वेमुखु करि कै भेजिआ ओथै भी मुहु काला दुहा वेमुखा दा कराइआ ॥

Paraaëe jo ninđđaa chugalee no vemukhu kari kai bhejiâa õŧhai bhee muhu kaalaa đuhaa vemukhaa đaa karaaīâa ||

The faithless baymukh was sent to slander and back-bite others, but when he went there, the faces of both he and his faithless master were blackened instead.

ਤੜ ਸੁਣਿਆ ਸਭਤੁ ਜਗਤ ਵਿਚਿ ਭਾਈ ਵੇਮੁਖੁ ਸਣੈ ਨਫਰੈ ਪਉਲੀ ਪਉਦੀ ਫਾਵਾ ਹੋਇ ਕੈ ਉਠਿ ਘਰਿ ਆਇਆ ॥

तड़ सुणिआ सभतु जगत विचि भाई वेमुखु सणै नफरै पउली पउदी फावा होइ कै उठि घरि आइआ ॥

Ŧaɍ suñiâa sabhaŧu jagaŧ vichi bhaaëe vemukhu sañai napharai paūlee paūđee phaavaa hoī kai ūthi ghari âaīâa ||

It was immediately heard throughout the whole world, O Siblings of Destiny, that this faithless man, along with his servant, was kicked and beaten with shoes; in humiliation, they got up and returned to their homes.

ਅਗੈ ਸੰਗਤੀ ਕੁੜਮੀ ਵੇਮੁਖੁ ਰਲਣਾ ਨ ਮਿਲੈ ਤਾ ਵਹੁਟੀ ਭਤੀਜੀਂ ਫਿਰਿ ਆਣਿ ਘਰਿ ਪਾਇਆ ॥

अगै संगती कुड़मी वेमुखु रलणा न मिलै ता वहुटी भतीजीं फिरि आणि घरि पाइआ ॥

Âgai sanggaŧee kuɍamee vemukhu ralañaa na milai ŧaa vahutee bhaŧeejeen phiri âañi ghari paaīâa ||

The faithless baymukh was not allowed to mingle with others; his wife and niece then brought him home to lie down.

ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਦੋਵੈ ਗਏ ਨਿਤ ਭੁਖਾ ਕੂਕੇ ਤਿਹਾਇਆ ॥

हलतु पलतु दोवै गए नित भुखा कूके तिहाइआ ॥

Halaŧu palaŧu đovai gaē niŧ bhukhaa kooke ŧihaaīâa ||

He has lost both this world and the next; he cries out continually, in hunger and thirst.

ਧਨੁ ਧਨੁ ਸੁਆਮੀ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਨਿਆਉ ਸਚੁ ਬਹਿ ਆਪਿ ਕਰਾਇਆ ॥

धनु धनु सुआमी करता पुरखु है जिनि निआउ सचु बहि आपि कराइआ ॥

Đhanu đhanu suâamee karaŧaa purakhu hai jini niâaū sachu bahi âapi karaaīâa ||

Blessed, blessed is the Creator, the Primal Being, our Lord and Master; He Himself sits and dispenses true justice.

ਜੋ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਸੋ ਸਾਚੈ ਮਾਰਿ ਪਚਾਇਆ ॥

जो निंदा करे सतिगुर पूरे की सो साचै मारि पचाइआ ॥

Jo ninđđaa kare saŧigur poore kee so saachai maari pachaaīâa ||

One who slanders the Perfect True Guru is punished and destroyed by the True Lord.

ਏਹੁ ਅਖਰੁ ਤਿਨਿ ਆਖਿਆ ਜਿਨਿ ਜਗਤੁ ਸਭੁ ਉਪਾਇਆ ॥੧॥

एहु अखरु तिनि आखिआ जिनि जगतु सभु उपाइआ ॥१॥

Ēhu âkharu ŧini âakhiâa jini jagaŧu sabhu ūpaaīâa ||1||

This Word is spoken by the One who created the whole universe. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਸਾਹਿਬੁ ਜਿਸ ਕਾ ਨੰਗਾ ਭੁਖਾ ਹੋਵੈ ਤਿਸ ਦਾ ਨਫਰੁ ਕਿਥਹੁ ਰਜਿ ਖਾਏ ॥

साहिबु जिस का नंगा भुखा होवै तिस दा नफरु किथहु रजि खाए ॥

Saahibu jis kaa nanggaa bhukhaa hovai ŧis đaa napharu kiŧhahu raji khaaē ||

One who has a poor beggar for a master - how can he be well-fed?

ਜਿ ਸਾਹਿਬ ਕੈ ਘਰਿ ਵਥੁ ਹੋਵੈ ਸੁ ਨਫਰੈ ਹਥਿ ਆਵੈ ਅਣਹੋਦੀ ਕਿਥਹੁ ਪਾਏ ॥

जि साहिब कै घरि वथु होवै सु नफरै हथि आवै अणहोदी किथहु पाए ॥

Ji saahib kai ghari vaŧhu hovai su napharai haŧhi âavai âñahođee kiŧhahu paaē ||

If there is something in his master's house, he can get it; but how can he get what is not there?

ਜਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਫਿਰਿ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ ਸਾ ਸੇਵਾ ਅਉਖੀ ਹੋਈ ॥

जिस दी सेवा कीती फिरि लेखा मंगीऐ सा सेवा अउखी होई ॥

Jis đee sevaa keeŧee phiri lekhaa manggeeâi saa sevaa âūkhee hoëe ||

Serving him, who will be called to answer for his account? That service is painful and useless.

ਨਾਨਕ ਸੇਵਾ ਕਰਹੁ ਹਰਿ ਗੁਰ ਸਫਲ ਦਰਸਨ ਕੀ ਫਿਰਿ ਲੇਖਾ ਮੰਗੈ ਨ ਕੋਈ ॥੨॥

नानक सेवा करहु हरि गुर सफल दरसन की फिरि लेखा मंगै न कोई ॥२॥

Naanak sevaa karahu hari gur saphal đarasan kee phiri lekhaa manggai na koëe ||2||

O Nanak, serve the Guru, the Lord Incarnate; the Blessed Vision of His Darshan is profitable, and in the end, you shall not be called to account. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਨਾਨਕ ਵੀਚਾਰਹਿ ਸੰਤ ਜਨ ਚਾਰਿ ਵੇਦ ਕਹੰਦੇ ॥

नानक वीचारहि संत जन चारि वेद कहंदे ॥

Naanak veechaarahi sanŧŧ jan chaari veđ kahanđđe ||

O Nanak, the Saints consider, and the four Vedas proclaim,

ਭਗਤ ਮੁਖੈ ਤੇ ਬੋਲਦੇ ਸੇ ਵਚਨ ਹੋਵੰਦੇ ॥

भगत मुखै ते बोलदे से वचन होवंदे ॥

Bhagaŧ mukhai ŧe bolađe se vachan hovanđđe ||

That whatever the Lord's devotees utter with their mouths, shall come to pass.

ਪ੍ਰਗਟ ਪਹਾਰਾ ਜਾਪਦਾ ਸਭਿ ਲੋਕ ਸੁਣੰਦੇ ॥

प्रगट पहारा जापदा सभि लोक सुणंदे ॥

Prgat pahaaraa jaapađaa sabhi lok suñanđđe ||

He is manifest in His cosmic workshop. All people hear of this.

ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਇਨਿ ਮੁਗਧ ਨਰ ਸੰਤ ਨਾਲਿ ਖਹੰਦੇ ॥

सुखु न पाइनि मुगध नर संत नालि खहंदे ॥

Sukhu na paaīni mugađh nar sanŧŧ naali khahanđđe ||

The stubborn men who fight with the Saints shall never find peace.

ਓਇ ਲੋਚਨਿ ਓਨਾ ਗੁਣੈ ਨੋ ਓਇ ਅਹੰਕਾਰਿ ਸੜੰਦੇ ॥

ओइ लोचनि ओना गुणै नो ओइ अहंकारि सड़ंदे ॥

Õī lochani õnaa guñai no õī âhankkaari saɍanđđe ||

The Saints seek to bless them with virtue, but they only burn in their egos.

ਓਇ ਵਿਚਾਰੇ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਜਾ ਭਾਗ ਧੁਰਿ ਮੰਦੇ ॥

ओइ विचारे किआ करहि जा भाग धुरि मंदे ॥

Õī vichaare kiâa karahi jaa bhaag đhuri manđđe ||

What can those wretched ones do, since, from the very beginning, their destiny is cursed with evil.

ਜੋ ਮਾਰੇ ਤਿਨਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮਿ ਸੇ ਕਿਸੈ ਨ ਸੰਦੇ ॥

जो मारे तिनि पारब्रहमि से किसै न संदे ॥

Jo maare ŧini paarabrhami se kisai na sanđđe ||

Those who are struck down by the Supreme Lord God are of no use to anyone.

ਵੈਰੁ ਕਰਹਿ ਨਿਰਵੈਰ ਨਾਲਿ ਧਰਮ ਨਿਆਇ ਪਚੰਦੇ ॥

वैरु करहि निरवैर नालि धरम निआइ पचंदे ॥

Vairu karahi niravair naali đharam niâaī pachanđđe ||

Those who hate the One who has no hatred - according to the true justice of Dharma, they shall perish.

ਜੋ ਜੋ ਸੰਤਿ ਸਰਾਪਿਆ ਸੇ ਫਿਰਹਿ ਭਵੰਦੇ ॥

जो जो संति सरापिआ से फिरहि भवंदे ॥

Jo jo sanŧŧi saraapiâa se phirahi bhavanđđe ||

Those who are cursed by the Saints will continue wandering aimlessly.

ਪੇਡੁ ਮੁੰਢਾਹੂੰ ਕਟਿਆ ਤਿਸੁ ਡਾਲ ਸੁਕੰਦੇ ॥੧੨॥

पेडु मुंढाहूं कटिआ तिसु डाल सुकंदे ॥१२॥

Pedu munddhaahoonn katiâa ŧisu daal sukanđđe ||12||

When the tree is cut off at its roots, the branches wither and die. ||12||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

Shalok Fourth Mehl:

ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਗੁਰੂ ਧਿਆਇਦਾ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ॥

अंतरि हरि गुरू धिआइदा वडी वडिआई ॥

Ânŧŧari hari guroo đhiâaīđaa vadee vadiâaëe ||

Great is the greatness of the Guru, who meditates on the Lord within.

ਤੁਸਿ ਦਿਤੀ ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਘਟੈ ਨਾਹੀ ਇਕੁ ਤਿਲੁ ਕਿਸੈ ਦੀ ਘਟਾਈ ॥

तुसि दिती पूरै सतिगुरू घटै नाही इकु तिलु किसै दी घटाई ॥

Ŧusi điŧee poorai saŧiguroo ghatai naahee īku ŧilu kisai đee ghataaëe ||

By His Pleasure, the Lord has bestowed this upon the Perfect True Guru; it is not diminished one bit by anyone's efforts.

ਸਚੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੈ ਵਲਿ ਹੈ ਤਾਂ ਝਖਿ ਝਖਿ ਮਰੈ ਸਭ ਲੋੁਕਾਈ ॥

सचु साहिबु सतिगुरू कै वलि है तां झखि झखि मरै सभ लोकाई ॥

Sachu saahibu saŧiguroo kai vali hai ŧaan jhakhi jhakhi marai sabh laokaaëe ||

The True Lord and Master is on the side of the True Guru; and so, all those who oppose Him waste away to death in anger, envy and conflict.

ਨਿੰਦਕਾ ਕੇ ਮੁਹ ਕਾਲੇ ਕਰੇ ਹਰਿ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਵਧਾਈ ॥

निंदका के मुह काले करे हरि करतै आपि वधाई ॥

Ninđđakaa ke muh kaale kare hari karaŧai âapi vađhaaëe ||

The Lord, the Creator, blackens the faces of the slanderers, and increases the glory of the Guru.

ਜਿਉ ਜਿਉ ਨਿੰਦਕ ਨਿੰਦ ਕਰਹਿ ਤਿਉ ਤਿਉ ਨਿਤ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਈ ॥

जिउ जिउ निंदक निंद करहि तिउ तिउ नित नित चड़ै सवाई ॥

Jiū jiū ninđđak ninđđ karahi ŧiū ŧiū niŧ niŧ chaɍai savaaëe ||

As the slanderers spread their slander, so does the Guru's glory increase day by day.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਆਰਾਧਿਆ ਤਿਨਿ ਪੈਰੀ ਆਣਿ ਸਭ ਪਾਈ ॥੧॥

जन नानक हरि आराधिआ तिनि पैरी आणि सभ पाई ॥१॥

Jan naanak hari âaraađhiâa ŧini pairee âañi sabh paaëe ||1||

Servant Nanak worships the Lord, who makes everyone fall at His Feet. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਤੀ ਗਣਤ ਜਿ ਰਖੈ ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਕਾ ਗਇਆ ॥

सतिगुर सेती गणत जि रखै हलतु पलतु सभु तिस का गइआ ॥

Saŧigur seŧee gañaŧ ji rakhai halaŧu palaŧu sabhu ŧis kaa gaīâa ||

One who enters into a calculated relationship with the True Guru loses everything, this world and the next.

ਨਿਤ ਝਹੀਆ ਪਾਏ ਝਗੂ ਸੁਟੇ ਝਖਦਾ ਝਖਦਾ ਝੜਿ ਪਇਆ ॥

नित झहीआ पाए झगू सुटे झखदा झखदा झड़ि पइआ ॥

Niŧ jhaheeâa paaē jhagoo sute jhakhađaa jhakhađaa jhaɍi paīâa ||

He grinds his teeth continually and foams at the mouth; screaming in anger, he perishes.

ਨਿਤ ਉਪਾਵ ਕਰੈ ਮਾਇਆ ਧਨ ਕਾਰਣਿ ਅਗਲਾ ਧਨੁ ਭੀ ਉਡਿ ਗਇਆ ॥

नित उपाव करै माइआ धन कारणि अगला धनु भी उडि गइआ ॥

Niŧ ūpaav karai maaīâa đhan kaarañi âgalaa đhanu bhee ūdi gaīâa ||

He continually chases after Maya and wealth, but even his own wealth flies away.

ਕਿਆ ਓਹੁ ਖਟੇ ਕਿਆ ਓਹੁ ਖਾਵੈ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਸਹਸਾ ਦੁਖੁ ਪਇਆ ॥

किआ ओहु खटे किआ ओहु खावै जिसु अंदरि सहसा दुखु पइआ ॥

Kiâa õhu khate kiâa õhu khaavai jisu ânđđari sahasaa đukhu paīâa ||

What shall he earn, and what shall he eat? Within his heart, there is only cynicism and pain.

ਨਿਰਵੈਰੈ ਨਾਲਿ ਜਿ ਵੈਰੁ ਰਚਾਏ ਸਭੁ ਪਾਪੁ ਜਗਤੈ ਕਾ ਤਿਨਿ ਸਿਰਿ ਲਇਆ ॥

निरवैरै नालि जि वैरु रचाए सभु पापु जगतै का तिनि सिरि लइआ ॥

Niravairai naali ji vairu rachaaē sabhu paapu jagaŧai kaa ŧini siri laīâa ||

One who hates the One who has no hatred, shall bear the load of all the sins of the world on his head.

ਓਸੁ ਅਗੈ ਪਿਛੈ ਢੋਈ ਨਾਹੀ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਨਿੰਦਾ ਮੁਹਿ ਅੰਬੁ ਪਇਆ ॥

ओसु अगै पिछै ढोई नाही जिसु अंदरि निंदा मुहि अंबु पइआ ॥

Õsu âgai pichhai dhoëe naahee jisu ânđđari ninđđaa muhi âmbbu paīâa ||

He shall find no shelter here or hereafter; his mouth blisters with the slander in his heart.

ਜੇ ਸੁਇਨੇ ਨੋ ਓਹੁ ਹਥੁ ਪਾਏ ਤਾ ਖੇਹੂ ਸੇਤੀ ਰਲਿ ਗਇਆ ॥

जे सुइने नो ओहु हथु पाए ता खेहू सेती रलि गइआ ॥

Je suīne no õhu haŧhu paaē ŧaa khehoo seŧee rali gaīâa ||

If gold comes into his hands, it turns to dust.

ਜੇ ਗੁਰ ਕੀ ਸਰਣੀ ਫਿਰਿ ਓਹੁ ਆਵੈ ਤਾ ਪਿਛਲੇ ਅਉਗਣ ਬਖਸਿ ਲਇਆ ॥

जे गुर की सरणी फिरि ओहु आवै ता पिछले अउगण बखसि लइआ ॥

Je gur kee sarañee phiri õhu âavai ŧaa pichhale âūgañ bakhasi laīâa ||

But if he should come again to the Sanctuary of the Guru, then even his past sins shall be forgiven.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਹਰਿ ਸਿਮਰਤ ਕਿਲਵਿਖ ਪਾਪ ਗਇਆ ॥੨॥

जन नानक अनदिनु नामु धिआइआ हरि सिमरत किलविख पाप गइआ ॥२॥

Jan naanak ânađinu naamu đhiâaīâa hari simaraŧ kilavikh paap gaīâa ||2||

Servant Nanak meditates on the Naam, night and day. Remembering the Lord in meditation, wickedness and sins are erased. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੂਹੈ ਸਚਾ ਸਚੁ ਤੂ ਸਭ ਦੂ ਉਪਰਿ ਤੂ ਦੀਬਾਣੁ ॥

तूहै सचा सचु तू सभ दू उपरि तू दीबाणु ॥

Ŧoohai sachaa sachu ŧoo sabh đoo ūpari ŧoo đeebaañu ||

You are the Truest of the True; Your Regal Court is the most exalted of all.

ਜੋ ਤੁਧੁ ਸਚੁ ਧਿਆਇਦੇ ਸਚੁ ਸੇਵਨਿ ਸਚੇ ਤੇਰਾ ਮਾਣੁ ॥

जो तुधु सचु धिआइदे सचु सेवनि सचे तेरा माणु ॥

Jo ŧuđhu sachu đhiâaīđe sachu sevani sache ŧeraa maañu ||

Those who meditate on You, O True Lord, serve the Truth; O True Lord, they take pride in You.

ਓਨਾ ਅੰਦਰਿ ਸਚੁ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਸਚੁ ਬੋਲਨਿ ਸਚੇ ਤੇਰਾ ਤਾਣੁ ॥

ओना अंदरि सचु मुख उजले सचु बोलनि सचे तेरा ताणु ॥

Õnaa ânđđari sachu mukh ūjale sachu bolani sache ŧeraa ŧaañu ||

Within them is the Truth; their faces are radiant, and they speak the Truth. O True Lord, You are their strength.

ਸੇ ਭਗਤ ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਲਾਹਿਆ ਸਚੁ ਸਬਦੁ ਨੀਸਾਣੁ ॥

से भगत जिनी गुरमुखि सालाहिआ सचु सबदु नीसाणु ॥

Se bhagaŧ jinee guramukhi saalaahiâa sachu sabađu neesaañu ||

Those who, as Gurmukh, praise You are Your devotees; they have the insignia and the banner of the Shabad, the True Word of God.

ਸਚੁ ਜਿ ਸਚੇ ਸੇਵਦੇ ਤਿਨ ਵਾਰੀ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥੧੩॥

सचु जि सचे सेवदे तिन वारी सद कुरबाणु ॥१३॥

Sachu ji sache sevađe ŧin vaaree sađ kurabaañu ||13||

I am truly a sacrifice, forever devoted to those who serve the True Lord. ||13||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਧੁਰਿ ਮਾਰੇ ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਸੇਈ ਹੁਣਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਾਰੇ ॥

धुरि मारे पूरै सतिगुरू सेई हुणि सतिगुरि मारे ॥

Đhuri maare poorai saŧiguroo seëe huñi saŧiguri maare ||

Those who were cursed by the Perfect True Guru, from the very beginning, are even now cursed by the True Guru.

ਜੇ ਮੇਲਣ ਨੋ ਬਹੁਤੇਰਾ ਲੋਚੀਐ ਨ ਦੇਈ ਮਿਲਣ ਕਰਤਾਰੇ ॥

जे मेलण नो बहुतेरा लोचीऐ न देई मिलण करतारे ॥

Je melañ no bahuŧeraa locheeâi na đeëe milañ karaŧaare ||

Even though they may have a great longing to associate with the Guru, the Creator does not allow it.

ਸਤਸੰਗਤਿ ਢੋਈ ਨਾ ਲਹਨਿ ਵਿਚਿ ਸੰਗਤਿ ਗੁਰਿ ਵੀਚਾਰੇ ॥

सतसंगति ढोई ना लहनि विचि संगति गुरि वीचारे ॥

Saŧasanggaŧi dhoëe naa lahani vichi sanggaŧi guri veechaare ||

They shall not find shelter in the Sat Sangat, the True Congregation; in the Sangat, the Guru has proclaimed this.

ਕੋਈ ਜਾਇ ਮਿਲੈ ਹੁਣਿ ਓਨਾ ਨੋ ਤਿਸੁ ਮਾਰੇ ਜਮੁ ਜੰਦਾਰੇ ॥

कोई जाइ मिलै हुणि ओना नो तिसु मारे जमु जंदारे ॥

Koëe jaaī milai huñi õnaa no ŧisu maare jamu janđđaare ||

Whoever goes out to meet them now, will be destroyed by the tyrant, the Messenger of Death.

ਗੁਰਿ ਬਾਬੈ ਫਿਟਕੇ ਸੇ ਫਿਟੇ ਗੁਰਿ ਅੰਗਦਿ ਕੀਤੇ ਕੂੜਿਆਰੇ ॥

गुरि बाबै फिटके से फिटे गुरि अंगदि कीते कूड़िआरे ॥

Guri baabai phitake se phite guri ânggađi keeŧe kooɍiâare ||

Those who were condemned by Guru Nanak were declared counterfeit by Guru Angad as well.

ਗੁਰਿ ਤੀਜੀ ਪੀੜੀ ਵੀਚਾਰਿਆ ਕਿਆ ਹਥਿ ਏਨਾ ਵੇਚਾਰੇ ॥

गुरि तीजी पीड़ी वीचारिआ किआ हथि एना वेचारे ॥

Guri ŧeejee peeɍee veechaariâa kiâa haŧhi ēnaa vechaare ||

The Guru of the third generation thought, ""What lies in the hands of these poor people?""

ਗੁਰੁ ਚਉਥੀ ਪੀੜੀ ਟਿਕਿਆ ਤਿਨਿ ਨਿੰਦਕ ਦੁਸਟ ਸਭਿ ਤਾਰੇ ॥

गुरु चउथी पीड़ी टिकिआ तिनि निंदक दुसट सभि तारे ॥

Guru chaūŧhee peeɍee tikiâa ŧini ninđđak đusat sabhi ŧaare ||

The Guru of the fourth generation saved all these slanderers and evil-doers.

ਕੋਈ ਪੁਤੁ ਸਿਖੁ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੀ ਤਿਸੁ ਕਾਰਜ ਸਭਿ ਸਵਾਰੇ ॥

कोई पुतु सिखु सेवा करे सतिगुरू की तिसु कारज सभि सवारे ॥

Koëe puŧu sikhu sevaa kare saŧiguroo kee ŧisu kaaraj sabhi savaare ||

If any son or Sikh serves the True Guru, then all of his affairs will be resolved.

ਜੋ ਇਛੈ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇਸੀ ਪੁਤੁ ਧਨੁ ਲਖਮੀ ਖੜਿ ਮੇਲੇ ਹਰਿ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥

जो इछै सो फलु पाइसी पुतु धनु लखमी खड़ि मेले हरि निसतारे ॥

Jo īchhai so phalu paaīsee puŧu đhanu lakhamee khaɍi mele hari nisaŧaare ||

He obtains the fruits of his desires - children, wealth, property, union with the Lord and emancipation.

ਸਭਿ ਨਿਧਾਨ ਸਤਿਗੁਰੂ ਵਿਚਿ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਹਰਿ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥

सभि निधान सतिगुरू विचि जिसु अंदरि हरि उर धारे ॥

Sabhi niđhaan saŧiguroo vichi jisu ânđđari hari ūr đhaare ||

All treasures are in the True Guru, who has enshrined the Lord within the heart.

ਸੋ ਪਾਏ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜਿਸੁ ਲਿਖਿਆ ਲਿਖਤੁ ਲਿਲਾਰੇ ॥

सो पाए पूरा सतिगुरू जिसु लिखिआ लिखतु लिलारे ॥

So paaē pooraa saŧiguroo jisu likhiâa likhaŧu lilaare ||

He alone obtains the Perfect True Guru, on whose forehead such blessed destiny is pre-ordained.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਮਾਗੈ ਧੂੜਿ ਤਿਨ ਜੋ ਗੁਰਸਿਖ ਮਿਤ ਪਿਆਰੇ ॥੧॥

जनु नानकु मागै धूड़ि तिन जो गुरसिख मित पिआरे ॥१॥

Janu naanaku maagai đhooɍi ŧin jo gurasikh miŧ piâare ||1||

Servant Nanak begs for the dust of the feet of those GurSikhs who love the Lord, their Friend. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਜਿਨ ਕਉ ਆਪਿ ਦੇਇ ਵਡਿਆਈ ਜਗਤੁ ਭੀ ਆਪੇ ਆਣਿ ਤਿਨ ਕਉ ਪੈਰੀ ਪਾਏ ॥

जिन कउ आपि देइ वडिआई जगतु भी आपे आणि तिन कउ पैरी पाए ॥

Jin kaū âapi đeī vadiâaëe jagaŧu bhee âape âañi ŧin kaū pairee paaē ||

The Lord Himself bestows glorious greatness; He Himself causes the world to come and fall at their feet.

ਡਰੀਐ ਤਾਂ ਜੇ ਕਿਛੁ ਆਪ ਦੂ ਕੀਚੈ ਸਭੁ ਕਰਤਾ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਵਧਾਏ ॥

डरीऐ तां जे किछु आप दू कीचै सभु करता आपणी कला वधाए ॥

Dareeâi ŧaan je kichhu âap đoo keechai sabhu karaŧaa âapañee kalaa vađhaaē ||

We should only be afraid, if we try to do things by ourselves; the Creator is increasing His Power in every way.

ਦੇਖਹੁ ਭਾਈ ਏਹੁ ਅਖਾੜਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਚੇ ਕਾ ਜਿਨਿ ਆਪਣੈ ਜੋਰਿ ਸਭਿ ਆਣਿ ਨਿਵਾਏ ॥

देखहु भाई एहु अखाड़ा हरि प्रीतम सचे का जिनि आपणै जोरि सभि आणि निवाए ॥

Đekhahu bhaaëe ēhu âkhaaɍaa hari preeŧam sache kaa jini âapañai jori sabhi âañi nivaaē ||

Behold, O Siblings of Destiny: this is the Arena of the Beloved True Lord; His power brings everyone to bow in humility.

ਆਪਣਿਆ ਭਗਤਾ ਕੀ ਰਖ ਕਰੇ ਹਰਿ ਸੁਆਮੀ ਨਿੰਦਕਾ ਦੁਸਟਾ ਕੇ ਮੁਹ ਕਾਲੇ ਕਰਾਏ ॥

आपणिआ भगता की रख करे हरि सुआमी निंदका दुसटा के मुह काले कराए ॥

Âapañiâa bhagaŧaa kee rakh kare hari suâamee ninđđakaa đusataa ke muh kaale karaaē ||

The Lord, our Lord and Master, preserves and protects His devotees; He blackens the faces of the slanderers and evil-doers.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਈ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਭਗਤਿ ਨਿਤ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥

सतिगुर की वडिआई नित चड़ै सवाई हरि कीरति भगति नित आपि कराए ॥

Saŧigur kee vadiâaëe niŧ chaɍai savaaëe hari keeraŧi bhagaŧi niŧ âapi karaaē ||

The glorious greatness of the True Guru increases day by day; the Lord inspires His devotees to continually sing the Kirtan of His Praises.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਗੁਰਸਿਖਹੁ ਹਰਿ ਕਰਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਘਰੀ ਵਸਾਏ ॥

अनदिनु नामु जपहु गुरसिखहु हरि करता सतिगुरु घरी वसाए ॥

Ânađinu naamu japahu gurasikhahu hari karaŧaa saŧiguru gharee vasaaē ||

O GurSikhs, chant the Naam, the Name of the Lord, night and day; through the True Guru, the Creator Lord will come to dwell within the home of your inner being.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸਤਿ ਸਤਿ ਕਰਿ ਜਾਣਹੁ ਗੁਰਸਿਖਹੁ ਹਰਿ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਮੁਹਹੁ ਕਢਾਏ ॥

सतिगुर की बाणी सति सति करि जाणहु गुरसिखहु हरि करता आपि मुहहु कढाए ॥

Saŧigur kee baañee saŧi saŧi kari jaañahu gurasikhahu hari karaŧaa âapi muhahu kadhaaē ||

O GurSikhs, know that the Bani, the Word of the True Guru, is true, absolutely true. The Creator Lord Himself causes the Guru to chant it.

ਗੁਰਸਿਖਾ ਕੇ ਮੁਹ ਉਜਲੇ ਕਰੇ ਹਰਿ ਪਿਆਰਾ ਗੁਰ ਕਾ ਜੈਕਾਰੁ ਸੰਸਾਰਿ ਸਭਤੁ ਕਰਾਏ ॥

गुरसिखा के मुह उजले करे हरि पिआरा गुर का जैकारु संसारि सभतु कराए ॥

Gurasikhaa ke muh ūjale kare hari piâaraa gur kaa jaikaaru sanssaari sabhaŧu karaaē ||

The Beloved Lord makes the faces of His GurSikhs radiant; He makes the whole world applaud and acclaim the Guru.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਹਰਿ ਦਾਸਨ ਕੀ ਹਰਿ ਪੈਜ ਰਖਾਏ ॥੨॥

जनु नानकु हरि का दासु है हरि दासन की हरि पैज रखाए ॥२॥

Janu naanaku hari kaa đaasu hai hari đaasan kee hari paij rakhaaē ||2||

Servant Nanak is the slave of the Lord; the Lord Himself preserves the honor of His slave. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੂ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਆਪਿ ਹੈ ਸਚੁ ਸਾਹ ਹਮਾਰੇ ॥

तू सचा साहिबु आपि है सचु साह हमारे ॥

Ŧoo sachaa saahibu âapi hai sachu saah hamaare ||

O My True Lord and Master, You Yourself are my True Lord King.

ਸਚੁ ਪੂਜੀ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇ ਪ੍ਰਭ ਵਣਜਾਰੇ ਥਾਰੇ ॥

सचु पूजी नामु द्रिड़ाइ प्रभ वणजारे थारे ॥

Sachu poojee naamu đriɍaaī prbh vañajaare ŧhaare ||

Please, implant within me the true treasure of Your Name; O God, I am Your merchant.

ਸਚੁ ਸੇਵਹਿ ਸਚੁ ਵਣੰਜਿ ਲੈਹਿ ਗੁਣ ਕਥਹ ਨਿਰਾਰੇ ॥

सचु सेवहि सचु वणंजि लैहि गुण कथह निरारे ॥

Sachu sevahi sachu vañanjji laihi guñ kaŧhah niraare ||

I serve the True One, and deal in the True One; I chant Your Wondrous Praises.

ਸੇਵਕ ਭਾਇ ਸੇ ਜਨ ਮਿਲੇ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੇ ॥

सेवक भाइ से जन मिले गुर सबदि सवारे ॥

Sevak bhaaī se jan mile gur sabađi savaare ||

Those humble beings who serve the Lord with love meet Him; they are adorned with the Word of the Guru's Shabad.

ਤੂ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਅਲਖੁ ਹੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਲਖਾਰੇ ॥੧੪॥

तू सचा साहिबु अलखु है गुर सबदि लखारे ॥१४॥

Ŧoo sachaa saahibu âlakhu hai gur sabađi lakhaare ||14||

O my True Lord and Master, You are unknowable; through the Word of the Guru's Shabad, You are known. ||14||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਤਾਤਿ ਪਰਾਈ ਹੋਵੈ ਤਿਸ ਦਾ ਕਦੇ ਨ ਹੋਵੀ ਭਲਾ ॥

जिसु अंदरि ताति पराई होवै तिस दा कदे न होवी भला ॥

Jisu ânđđari ŧaaŧi paraaëe hovai ŧis đaa kađe na hovee bhalaa ||

One whose heart is filled with jealousy of others, never comes to any good.

ਓਸ ਦੈ ਆਖਿਐ ਕੋਈ ਨ ਲਗੈ ਨਿਤ ਓਜਾੜੀ ਪੂਕਾਰੇ ਖਲਾ ॥

ओस दै आखिऐ कोई न लगै नित ओजाड़ी पूकारे खला ॥

Õs đai âakhiâi koëe na lagai niŧ õjaaɍee pookaare khalaa ||

No one pays any attention to what he says; he is just a fool, crying out endlessly in the wilderness.

ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਚੁਗਲੀ ਚੁਗਲੋ ਵਜੈ ਕੀਤਾ ਕਰਤਿਆ ਓਸ ਦਾ ਸਭੁ ਗਇਆ ॥

जिसु अंदरि चुगली चुगलो वजै कीता करतिआ ओस दा सभु गइआ ॥

Jisu ânđđari chugalee chugalo vajai keeŧaa karaŧiâa õs đaa sabhu gaīâa ||

One whose heart is filled with malicious gossip, is known as a malicious gossip; everything he does is in vain.

ਨਿਤ ਚੁਗਲੀ ਕਰੇ ਅਣਹੋਦੀ ਪਰਾਈ ਮੁਹੁ ਕਢਿ ਨ ਸਕੈ ਓਸ ਦਾ ਕਾਲਾ ਭਇਆ ॥

नित चुगली करे अणहोदी पराई मुहु कढि न सकै ओस दा काला भइआ ॥

Niŧ chugalee kare âñahođee paraaëe muhu kadhi na sakai õs đaa kaalaa bhaīâa ||

Night and day, he continually gossips about others; his face has been blackened, and he cannot show it to anyone.

ਕਰਮ ਧਰਤੀ ਸਰੀਰੁ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿਚਿ ਜੇਹਾ ਕੋ ਬੀਜੇ ਤੇਹਾ ਕੋ ਖਾਏ ॥

करम धरती सरीरु कलिजुग विचि जेहा को बीजे तेहा को खाए ॥

Karam đharaŧee sareeru kalijug vichi jehaa ko beeje ŧehaa ko khaaē ||

The body is the field of action, in this Dark Age of Kali Yuga; as you plant, so shall you harvest.

ਗਲਾ ਉਪਰਿ ਤਪਾਵਸੁ ਨ ਹੋਈ ਵਿਸੁ ਖਾਧੀ ਤਤਕਾਲ ਮਰਿ ਜਾਏ ॥

गला उपरि तपावसु न होई विसु खाधी ततकाल मरि जाए ॥

Galaa ūpari ŧapaavasu na hoëe visu khaađhee ŧaŧakaal mari jaaē ||

Justice is not passed on mere words; if someone eats poison, he dies.

ਭਾਈ ਵੇਖਹੁ ਨਿਆਉ ਸਚੁ ਕਰਤੇ ਕਾ ਜੇਹਾ ਕੋਈ ਕਰੇ ਤੇਹਾ ਕੋਈ ਪਾਏ ॥

भाई वेखहु निआउ सचु करते का जेहा कोई करे तेहा कोई पाए ॥

Bhaaëe vekhahu niâaū sachu karaŧe kaa jehaa koëe kare ŧehaa koëe paaē ||

O Siblings of Destiny, behold the justice of the True Creator; as people act, so they are rewarded.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਸਭ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ਹਰਿ ਦਰ ਕੀਆ ਬਾਤਾ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ॥੧॥

जन नानक कउ सभ सोझी पाई हरि दर कीआ बाता आखि सुणाए ॥१॥

Jan naanak kaū sabh sojhee paaëe hari đar keeâa baaŧaa âakhi suñaaē ||1||

The Lord has bestowed total understanding upon servant Nanak; he speaks and proclaims the words of the Lord's Court. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਹੋਦੈ ਪਰਤਖਿ ਗੁਰੂ ਜੋ ਵਿਛੁੜੇ ਤਿਨ ਕਉ ਦਰਿ ਢੋਈ ਨਾਹੀ ॥

होदै परतखि गुरू जो विछुड़े तिन कउ दरि ढोई नाही ॥

Hođai paraŧakhi guroo jo vichhuɍe ŧin kaū đari dhoëe naahee ||

Those who separate themselves from the Guru, in spite of His Constant Presence - they find no place of rest in the Court of the Lord.

ਕੋਈ ਜਾਇ ਮਿਲੈ ਤਿਨ ਨਿੰਦਕਾ ਮੁਹ ਫਿਕੇ ਥੁਕ ਥੁਕ ਮੁਹਿ ਪਾਹੀ ॥

कोई जाइ मिलै तिन निंदका मुह फिके थुक थुक मुहि पाही ॥

Koëe jaaī milai ŧin ninđđakaa muh phike ŧhuk ŧhuk muhi paahee ||

If someone goes to meet with those dull-faced slanderers, he will find their faces covered with spit.

ਜੋ ਸਤਿਗੁਰਿ ਫਿਟਕੇ ਸੇ ਸਭ ਜਗਤਿ ਫਿਟਕੇ ਨਿਤ ਭੰਭਲ ਭੂਸੇ ਖਾਹੀ ॥

जो सतिगुरि फिटके से सभ जगति फिटके नित भ्मभल भूसे खाही ॥

Jo saŧiguri phitake se sabh jagaŧi phitake niŧ bhambbhal bhoose khaahee ||

Those who are cursed by the True Guru, are cursed by all the world. They wander around endlessly.

ਜਿਨ ਗੁਰੁ ਗੋਪਿਆ ਆਪਣਾ ਸੇ ਲੈਦੇ ਢਹਾ ਫਿਰਾਹੀ ॥

जिन गुरु गोपिआ आपणा से लैदे ढहा फिराही ॥

Jin guru gopiâa âapañaa se laiđe dhahaa phiraahee ||

Those who do not publicly affirm their Guru wander around, moaning and groaning.

ਤਿਨ ਕੀ ਭੁਖ ਕਦੇ ਨ ਉਤਰੈ ਨਿਤ ਭੁਖਾ ਭੁਖ ਕੂਕਾਹੀ ॥

तिन की भुख कदे न उतरै नित भुखा भुख कूकाही ॥

Ŧin kee bhukh kađe na ūŧarai niŧ bhukhaa bhukh kookaahee ||

Their hunger shall never depart; afflicted by constant hunger, they cry out in pain.

ਓਨਾ ਦਾ ਆਖਿਆ ਕੋ ਨਾ ਸੁਣੈ ਨਿਤ ਹਉਲੇ ਹਉਲਿ ਮਰਾਹੀ ॥

ओना दा आखिआ को ना सुणै नित हउले हउलि मराही ॥

Õnaa đaa âakhiâa ko naa suñai niŧ haūle haūli maraahee ||

No one hears what they have to say; they live in constant fear and terror, until they finally die.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਵੇਖਿ ਨ ਸਕਨੀ ਓਨਾ ਅਗੈ ਪਿਛੈ ਥਾਉ ਨਾਹੀ ॥

सतिगुर की वडिआई वेखि न सकनी ओना अगै पिछै थाउ नाही ॥

Saŧigur kee vadiâaëe vekhi na sakanee õnaa âgai pichhai ŧhaaū naahee ||

They cannot bear the glorious greatness of the True Guru, and they find no place of rest, here or hereafter.

ਜੋ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਾਰੇ ਤਿਨ ਜਾਇ ਮਿਲਹਿ ਰਹਦੀ ਖੁਹਦੀ ਸਭ ਪਤਿ ਗਵਾਹੀ ॥

जो सतिगुरि मारे तिन जाइ मिलहि रहदी खुहदी सभ पति गवाही ॥

Jo saŧiguri maare ŧin jaaī milahi rahađee khuhađee sabh paŧi gavaahee ||

Those who go out to meet with those who have been cursed by the True Guru, lose all remnants of their honor.

ਓਇ ਅਗੈ ਕੁਸਟੀ ਗੁਰ ਕੇ ਫਿਟਕੇ ਜਿ ਓਸੁ ਮਿਲੈ ਤਿਸੁ ਕੁਸਟੁ ਉਠਾਹੀ ॥

ओइ अगै कुसटी गुर के फिटके जि ओसु मिलै तिसु कुसटु उठाही ॥

Õī âgai kusatee gur ke phitake ji õsu milai ŧisu kusatu ūthaahee ||

They have already become like lepers; cursed by the Guru, whoever meets them is also afflicted with leprosy.

ਹਰਿ ਤਿਨ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਨਾ ਕਰਹੁ ਜੋ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਚਿਤੁ ਲਾਹੀ ॥

हरि तिन का दरसनु ना करहु जो दूजै भाइ चितु लाही ॥

Hari ŧin kaa đarasanu naa karahu jo đoojai bhaaī chiŧu laahee ||

O Lord, I pray that I may not even catch sight of those, who focus their consciousness on the love of duality.

ਧੁਰਿ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ਤਿਸੁ ਨਾਲਿ ਕਿਹੁ ਚਾਰਾ ਨਾਹੀ ॥

धुरि करतै आपि लिखि पाइआ तिसु नालि किहु चारा नाही ॥

Đhuri karaŧai âapi likhi paaīâa ŧisu naali kihu chaaraa naahee ||

That which the Creator pre-ordained from the very beginning - there can be no escape from that.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿ ਤੂ ਤਿਸੁ ਅਪੜਿ ਕੋ ਨ ਸਕਾਹੀ ॥

जन नानक नामु अराधि तू तिसु अपड़ि को न सकाही ॥

Jan naanak naamu âraađhi ŧoo ŧisu âpaɍi ko na sakaahee ||

O servant Nanak, worship and adore the Naam, the Name of the Lord; no one can equal it.

ਨਾਵੈ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਵਡੀ ਹੈ ਨਿਤ ਸਵਾਈ ਚੜੈ ਚੜਾਹੀ ॥੨॥

नावै की वडिआई वडी है नित सवाई चड़ै चड़ाही ॥२॥

Naavai kee vadiâaëe vadee hai niŧ savaaëe chaɍai chaɍaahee ||2||

Great is the greatness of His Name; it increases, day by day. ||2||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਜਿ ਹੋਂਦੈ ਗੁਰੂ ਬਹਿ ਟਿਕਿਆ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਵਡੀ ਹੋਈ ॥

जि होंदै गुरू बहि टिकिआ तिसु जन की वडिआई वडी होई ॥

Ji honđai guroo bahi tikiâa ŧisu jan kee vadiâaëe vadee hoëe ||

Great is the greatness of that humble being, whom the Guru Himself anointed in His Presence.

ਤਿਸੁ ਕਉ ਜਗਤੁ ਨਿਵਿਆ ਸਭੁ ਪੈਰੀ ਪਇਆ ਜਸੁ ਵਰਤਿਆ ਲੋਈ ॥

तिसु कउ जगतु निविआ सभु पैरी पइआ जसु वरतिआ लोई ॥

Ŧisu kaū jagaŧu niviâa sabhu pairee paīâa jasu varaŧiâa loëe ||

All the world comes and bows to him, falling at his feet. His praises spread throughout the world.

ਤਿਸ ਕਉ ਖੰਡ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਨਮਸਕਾਰੁ ਕਰਹਿ ਜਿਸ ਕੈ ਮਸਤਕਿ ਹਥੁ ਧਰਿਆ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਸੋ ਪੂਰਾ ਹੋਈ ॥

तिस कउ खंड ब्रहमंड नमसकारु करहि जिस कै मसतकि हथु धरिआ गुरि पूरै सो पूरा होई ॥

Ŧis kaū khandd brhamandd namasakaaru karahi jis kai masaŧaki haŧhu đhariâa guri poorai so pooraa hoëe ||

The galaxies and solar systems bow in reverence to him; the Perfect Guru has placed His hand upon his head, and he has become perfect.

ਗੁਰ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਈ ਅਪੜਿ ਕੋ ਨ ਸਕੋਈ ॥

गुर की वडिआई नित चड़ै सवाई अपड़ि को न सकोई ॥

Gur kee vadiâaëe niŧ chaɍai savaaëe âpaɍi ko na sakoëe ||

The glorious greatness of the Guru increases day by day; no one can equal it.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਬਹਿ ਟਿਕਿਆ ਆਪੇ ਪੈਜ ਰਖੈ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ ॥੩॥

जनु नानकु हरि करतै आपि बहि टिकिआ आपे पैज रखै प्रभु सोई ॥३॥

Janu naanaku hari karaŧai âapi bahi tikiâa âape paij rakhai prbhu soëe ||3||

O servant Nanak, the Creator Lord Himself established him; God preserves his honor. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਅਪਾਰੁ ਹੈ ਅੰਦਰਿ ਹਟਨਾਲੇ ॥

काइआ कोटु अपारु है अंदरि हटनाले ॥

Kaaīâa kotu âpaaru hai ânđđari hatanaale ||

The human body is a great fortress, with its shops and streets within.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਉਦਾ ਜੋ ਕਰੇ ਹਰਿ ਵਸਤੁ ਸਮਾਲੇ ॥

गुरमुखि सउदा जो करे हरि वसतु समाले ॥

Guramukhi saūđaa jo kare hari vasaŧu samaale ||

The Gurmukh who comes to trade gathers the cargo of the Lord's Name.

ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹਰਿ ਵਣਜੀਐ ਹੀਰੇ ਪਰਵਾਲੇ ॥

नामु निधानु हरि वणजीऐ हीरे परवाले ॥

Naamu niđhaanu hari vañajeeâi heere paravaale ||

He deals in the treasure of the Lord's Name, the jewels and the diamonds.

ਵਿਣੁ ਕਾਇਆ ਜਿ ਹੋਰ ਥੈ ਧਨੁ ਖੋਜਦੇ ਸੇ ਮੂੜ ਬੇਤਾਲੇ ॥

विणु काइआ जि होर थै धनु खोजदे से मूड़ बेताले ॥

Viñu kaaīâa ji hor ŧhai đhanu khojađe se mooɍ beŧaale ||

Those who search for this treasure outside of the body, in other places, are foolish demons.

ਸੇ ਉਝੜਿ ਭਰਮਿ ਭਵਾਈਅਹਿ ਜਿਉ ਝਾੜ ਮਿਰਗੁ ਭਾਲੇ ॥੧੫॥

से उझड़ि भरमि भवाईअहि जिउ झाड़ मिरगु भाले ॥१५॥

Se ūjhaɍi bharami bhavaaëeâhi jiū jhaaɍ miragu bhaale ||15||

They wander around in the wilderness of doubt, like the deer who searches for the musk in the bushes. ||15||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਜੋ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਸੁ ਅਉਖਾ ਜਗ ਮਹਿ ਹੋਇਆ ॥

जो निंदा करे सतिगुर पूरे की सु अउखा जग महि होइआ ॥

Jo ninđđaa kare saŧigur poore kee su âūkhaa jag mahi hoīâa ||

One who slanders the Perfect True Guru, shall have difficulty in this world.

ਨਰਕ ਘੋਰੁ ਦੁਖ ਖੂਹੁ ਹੈ ਓਥੈ ਪਕੜਿ ਓਹੁ ਢੋਇਆ ॥

नरक घोरु दुख खूहु है ओथै पकड़ि ओहु ढोइआ ॥

Narak ghoru đukh khoohu hai õŧhai pakaɍi õhu dhoīâa ||

He is caught and thrown into the most horrible hell, the well of pain and suffering.

ਕੂਕ ਪੁਕਾਰ ਕੋ ਨ ਸੁਣੇ ਓਹੁ ਅਉਖਾ ਹੋਇ ਹੋਇ ਰੋਇਆ ॥

कूक पुकार को न सुणे ओहु अउखा होइ होइ रोइआ ॥

Kook pukaar ko na suñe õhu âūkhaa hoī hoī roīâa ||

No one listens to his shrieks and cries; he cries out in pain and misery.

ਓਨਿ ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਸਭੁ ਗਵਾਇਆ ਲਾਹਾ ਮੂਲੁ ਸਭੁ ਖੋਇਆ ॥

ओनि हलतु पलतु सभु गवाइआ लाहा मूलु सभु खोइआ ॥

Õni halaŧu palaŧu sabhu gavaaīâa laahaa moolu sabhu khoīâa ||

He totally loses this world and the next; he has lost all of his investment and profit.

ਓਹੁ ਤੇਲੀ ਸੰਦਾ ਬਲਦੁ ਕਰਿ ਨਿਤ ਭਲਕੇ ਉਠਿ ਪ੍ਰਭਿ ਜੋਇਆ ॥

ओहु तेली संदा बलदु करि नित भलके उठि प्रभि जोइआ ॥

Õhu ŧelee sanđđaa balađu kari niŧ bhalake ūthi prbhi joīâa ||

He is like the ox at the oil-press; each morning when he rises, God places the yoke upon him.

ਹਰਿ ਵੇਖੈ ਸੁਣੈ ਨਿਤ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਦੂ ਕਿਛੁ ਗੁਝਾ ਨ ਹੋਇਆ ॥

हरि वेखै सुणै नित सभु किछु तिदू किछु गुझा न होइआ ॥

Hari vekhai suñai niŧ sabhu kichhu ŧiđoo kichhu gujhaa na hoīâa ||

The Lord always sees and hears everything; nothing can be concealed from Him.

ਜੈਸਾ ਬੀਜੇ ਸੋ ਲੁਣੈ ਜੇਹਾ ਪੁਰਬਿ ਕਿਨੈ ਬੋਇਆ ॥

जैसा बीजे सो लुणै जेहा पुरबि किनै बोइआ ॥

Jaisaa beeje so luñai jehaa purabi kinai boīâa ||

As you plant, so shall you harvest, according to what you planted in the past.

ਜਿਸੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਣੀ ਤਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੇ ਚਰਣ ਧੋਇਆ ॥

जिसु क्रिपा करे प्रभु आपणी तिसु सतिगुर के चरण धोइआ ॥

Jisu kripaa kare prbhu âapañee ŧisu saŧigur ke charañ đhoīâa ||

One who is blessed by God's Grace washes the feet of the True Guru.

ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਪਿਛੈ ਤਰਿ ਗਇਆ ਜਿਉ ਲੋਹਾ ਕਾਠ ਸੰਗੋਇਆ ॥

गुर सतिगुर पिछै तरि गइआ जिउ लोहा काठ संगोइआ ॥

Gur saŧigur pichhai ŧari gaīâa jiū lohaa kaath sanggoīâa ||

He is carried across by the Guru, the True Guru, like iron which is carried across by wood.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਤੂ ਜਪਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸੁਖੁ ਹੋਇਆ ॥੧॥

जन नानक नामु धिआइ तू जपि हरि हरि नामि सुखु होइआ ॥१॥

Jan naanak naamu đhiâaī ŧoo japi hari hari naami sukhu hoīâa ||1||

O servant Nanak, meditate on the Naam, the Name of the Lord; chanting the Name of the Lord, Har, Har, peace is obtained. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਵਡਭਾਗੀਆ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਿਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਿਆ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥

वडभागीआ सोहागणी जिना गुरमुखि मिलिआ हरि राइ ॥

Vadabhaageeâa sohaagañee jinaa guramukhi miliâa hari raaī ||

Very fortunate is the soul-bride, who, as Gurmukh, meets the Lord, her King.

ਅੰਤਰ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਗਾਸੀਆ ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥

अंतर जोति प्रगासीआ नानक नामि समाइ ॥२॥

Ânŧŧar joŧi prgaaseeâa naanak naami samaaī ||2||

Her inner being is illuminated with His Divine Light; O Nanak, she is absorbed in His Name. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਇਹੁ ਸਰੀਰੁ ਸਭੁ ਧਰਮੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਸਚੇ ਕੀ ਵਿਚਿ ਜੋਤਿ ॥

इहु सरीरु सभु धरमु है जिसु अंदरि सचे की विचि जोति ॥

Īhu sareeru sabhu đharamu hai jisu ânđđari sache kee vichi joŧi ||

This body is the home of Dharma; the Divine Light of the True Lord is within it.

ਗੁਹਜ ਰਤਨ ਵਿਚਿ ਲੁਕਿ ਰਹੇ ਕੋਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਕੁ ਕਢੈ ਖੋਤਿ ॥

गुहज रतन विचि लुकि रहे कोई गुरमुखि सेवकु कढै खोति ॥

Guhaj raŧan vichi luki rahe koëe guramukhi sevaku kadhai khoŧi ||

Hidden within it are the jewels of mystery; how rare is that Gurmukh, that selfless servant, who digs them out.

ਸਭੁ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ਤਾਂ ਇਕੁ ਰਵਿਆ ਇਕੋ ਓਤਿ ਪੋਤਿ ॥

सभु आतम रामु पछाणिआ तां इकु रविआ इको ओति पोति ॥

Sabhu âaŧam raamu pachhaañiâa ŧaan īku raviâa īko õŧi poŧi ||

When someone realizes the All-pervading Soul, then he sees the One and Only Lord permeating, through and through.

ਇਕੁ ਦੇਖਿਆ ਇਕੁ ਮੰਨਿਆ ਇਕੋ ਸੁਣਿਆ ਸ੍ਰਵਣ ਸਰੋਤਿ ॥

इकु देखिआ इकु मंनिआ इको सुणिआ स्रवण सरोति ॥

Īku đekhiâa īku manniâa īko suñiâa srvañ saroŧi ||

He sees the One, he believes in the One, and with his ears, he listens only to the One.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂ ਸਚੁ ਸਚੇ ਸੇਵਾ ਤੇਰੀ ਹੋਤਿ ॥੧੬॥

जन नानक नामु सलाहि तू सचु सचे सेवा तेरी होति ॥१६॥

Jan naanak naamu salaahi ŧoo sachu sache sevaa ŧeree hoŧi ||16||

O servant Nanak, praise the Naam, the Name of the Lord; this is your service to the Lord, the Truest of the True. ||16||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਸਭਿ ਰਸ ਤਿਨ ਕੈ ਰਿਦੈ ਹਹਿ ਜਿਨ ਹਰਿ ਵਸਿਆ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

सभि रस तिन कै रिदै हहि जिन हरि वसिआ मन माहि ॥

Sabhi ras ŧin kai riđai hahi jin hari vasiâa man maahi ||

All joy is in the hearts of those, within whose minds the Lord abides.

ਹਰਿ ਦਰਗਹਿ ਤੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਤਿਨ ਕਉ ਸਭਿ ਦੇਖਣ ਜਾਹਿ ॥

हरि दरगहि ते मुख उजले तिन कउ सभि देखण जाहि ॥

Hari đaragahi ŧe mukh ūjale ŧin kaū sabhi đekhañ jaahi ||

In the Court of the Lord, their faces are radiant, and everyone goes to see them.

ਜਿਨ ਨਿਰਭਉ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਤਿਨ ਕਉ ਭਉ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥

जिन निरभउ नामु धिआइआ तिन कउ भउ कोई नाहि ॥

Jin nirabhaū naamu đhiâaīâa ŧin kaū bhaū koëe naahi ||

Those who meditate on the Name of the Fearless Lord have no fear.

ਹਰਿ ਉਤਮੁ ਤਿਨੀ ਸਰੇਵਿਆ ਜਿਨ ਕਉ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਆਹਿ ॥

हरि उतमु तिनी सरेविआ जिन कउ धुरि लिखिआ आहि ॥

Hari ūŧamu ŧinee sareviâa jin kaū đhuri likhiâa âahi ||

Those who have such pre-destined destiny remember the Sublime Lord.

ਤੇ ਹਰਿ ਦਰਗਹਿ ਪੈਨਾਈਅਹਿ ਜਿਨ ਹਰਿ ਵੁਠਾ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

ते हरि दरगहि पैनाईअहि जिन हरि वुठा मन माहि ॥

Ŧe hari đaragahi painaaëeâhi jin hari vuthaa man maahi ||

Those, within whose minds the Lord abides, are robed with honor in the Court of the Lord.

ਓਇ ਆਪਿ ਤਰੇ ਸਭ ਕੁਟੰਬ ਸਿਉ ਤਿਨ ਪਿਛੈ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਛਡਾਹਿ ॥

ओइ आपि तरे सभ कुट्मब सिउ तिन पिछै सभु जगतु छडाहि ॥

Õī âapi ŧare sabh kutambb siū ŧin pichhai sabhu jagaŧu chhadaahi ||

They are carried across, along with all their family, and the whole world is saved along with them.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਹਰਿ ਮੇਲਿ ਜਨ ਤਿਨ ਵੇਖਿ ਵੇਖਿ ਹਮ ਜੀਵਾਹਿ ॥੧॥

जन नानक कउ हरि मेलि जन तिन वेखि वेखि हम जीवाहि ॥१॥

Jan naanak kaū hari meli jan ŧin vekhi vekhi ham jeevaahi ||1||

O Lord, please unite servant Nanak with Your humble servants; beholding them, beholding them, I live. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਸਾ ਧਰਤੀ ਭਈ ਹਰੀਆਵਲੀ ਜਿਥੈ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਬੈਠਾ ਆਇ ॥

सा धरती भई हरीआवली जिथै मेरा सतिगुरु बैठा आइ ॥

Saa đharaŧee bhaëe hareeâavalee jiŧhai meraa saŧiguru baithaa âaī ||

That land, where my True Guru comes and sits, becomes green and fertile.

ਸੇ ਜੰਤ ਭਏ ਹਰੀਆਵਲੇ ਜਿਨੀ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਦੇਖਿਆ ਜਾਇ ॥

से जंत भए हरीआवले जिनी मेरा सतिगुरु देखिआ जाइ ॥

Se janŧŧ bhaē hareeâavale jinee meraa saŧiguru đekhiâa jaaī ||

Those beings who go and behold my True Guru are rejuvenated.

ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਪਿਤਾ ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਕੁਲੁ ਧਨੁ ਧਨੁ ਸੁ ਜਨਨੀ ਜਿਨਿ ਗੁਰੂ ਜਣਿਆ ਮਾਇ ॥

धनु धंनु पिता धनु धंनु कुलु धनु धनु सु जननी जिनि गुरू जणिआ माइ ॥

Đhanu đhannu piŧaa đhanu đhannu kulu đhanu đhanu su jananee jini guroo jañiâa maaī ||

Blessed, blessed is the father; blessed, blessed is the family; blessed, blessed is the mother, who gave birth to the Guru.

ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਗੁਰੂ ਜਿਨਿ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿਆ ਆਪਿ ਤਰਿਆ ਜਿਨੀ ਡਿਠਾ ਤਿਨਾ ਲਏ ਛਡਾਇ ॥

धनु धंनु गुरू जिनि नामु अराधिआ आपि तरिआ जिनी डिठा तिना लए छडाइ ॥

Đhanu đhannu guroo jini naamu âraađhiâa âapi ŧariâa jinee dithaa ŧinaa laē chhadaaī ||

Blessed, blessed is the Guru, who worships and adores the Naam; He saves Himself, and emancipates those who see Him.

ਹਰਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲਹੁ ਦਇਆ ਕਰਿ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਧੋਵੈ ਪਾਇ ॥੨॥

हरि सतिगुरु मेलहु दइआ करि जनु नानकु धोवै पाइ ॥२॥

Hari saŧiguru melahu đaīâa kari janu naanaku đhovai paaī ||2||

O Lord, be kind, and unite me with the True Guru, that servant Nanak may wash His feet. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਚੁ ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਮਰੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਹਰਿ ਉਰਿ ਧਾਰਿਆ ॥

सचु सचा सतिगुरु अमरु है जिसु अंदरि हरि उरि धारिआ ॥

Sachu sachaa saŧiguru âmaru hai jisu ânđđari hari ūri đhaariâa ||

Truest of the True is the Immortal True Guru; He has enshrined the Lord deep within His heart.

ਸਚੁ ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਬਿਖੁ ਮਾਰਿਆ ॥

सचु सचा सतिगुरु पुरखु है जिनि कामु क्रोधु बिखु मारिआ ॥

Sachu sachaa saŧiguru purakhu hai jini kaamu krođhu bikhu maariâa ||

Truest of the True is the True Guru, the Primal Being, who has conquered sexual desire, anger and corruption.

ਜਾ ਡਿਠਾ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਤਾਂ ਅੰਦਰਹੁ ਮਨੁ ਸਾਧਾਰਿਆ ॥

जा डिठा पूरा सतिगुरू तां अंदरहु मनु साधारिआ ॥

Jaa dithaa pooraa saŧiguroo ŧaan ânđđarahu manu saađhaariâa ||

When I see the Perfect True Guru, then deep within, my mind is comforted and consoled.

ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਸਦਾ ਸਦਾ ਘੁਮਿ ਵਾਰਿਆ ॥

बलिहारी गुर आपणे सदा सदा घुमि वारिआ ॥

Balihaaree gur âapañe sađaa sađaa ghumi vaariâa ||

I am a sacrifice to my True Guru; I am devoted and dedicated to Him, forever and ever.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਤਾ ਮਨਮੁਖਿ ਹਾਰਿਆ ॥੧੭॥

गुरमुखि जिता मनमुखि हारिआ ॥१७॥

Guramukhi jiŧaa manamukhi haariâa ||17||

A Gurmukh wins the battle of life whereas a self-willed manmukh loses it. ||17||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲਿਓਨੁ ਮੁਖਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਸੀ ॥

करि किरपा सतिगुरु मेलिओनु मुखि गुरमुखि नामु धिआइसी ॥

Kari kirapaa saŧiguru meliõnu mukhi guramukhi naamu đhiâaīsee ||

By His Grace He leads us to meet the True Guru; then as Gurmukh, we chant the Lord's Name, and meditate on it.

ਸੋ ਕਰੇ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਵਸੀ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਘਰੀ ਵਸਾਇਸੀ ॥

सो करे जि सतिगुर भावसी गुरु पूरा घरी वसाइसी ॥

So kare ji saŧigur bhaavasee guru pooraa gharee vasaaīsee ||

We do that which pleases the True Guru; the Perfect Guru comes to dwell in the home of the heart.

ਜਿਨ ਅੰਦਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਤਿਨ ਕਾ ਭਉ ਸਭੁ ਗਵਾਇਸੀ ॥

जिन अंदरि नामु निधानु है तिन का भउ सभु गवाइसी ॥

Jin ânđđari naamu niđhaanu hai ŧin kaa bhaū sabhu gavaaīsee ||

Those who have the treasure of the Naam deep within - all their fears are removed.

ਜਿਨ ਰਖਣ ਕਉ ਹਰਿ ਆਪਿ ਹੋਇ ਹੋਰ ਕੇਤੀ ਝਖਿ ਝਖਿ ਜਾਇਸੀ ॥

जिन रखण कउ हरि आपि होइ होर केती झखि झखि जाइसी ॥

Jin rakhañ kaū hari âapi hoī hor keŧee jhakhi jhakhi jaaīsee ||

They are protected by the Lord Himself; others struggle and fight against them, but they only come to death.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਤੂ ਹਰਿ ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਛੋਡਾਇਸੀ ॥੧॥

जन नानक नामु धिआइ तू हरि हलति पलति छोडाइसी ॥१॥

Jan naanak naamu đhiâaī ŧoo hari halaŧi palaŧi chhodaaīsee ||1||

O servant Nanak, meditate on the Naam; the Lord shall deliver you, here and hereafter. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਗੁਰਸਿਖਾ ਕੈ ਮਨਿ ਭਾਵਦੀ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥

गुरसिखा कै मनि भावदी गुर सतिगुर की वडिआई ॥

Gurasikhaa kai mani bhaavađee gur saŧigur kee vadiâaëe ||

The glorious greatness of the Guru the True Guru is pleasing to the GurSikh's mind.

ਹਰਿ ਰਾਖਹੁ ਪੈਜ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੀ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਈ ॥

हरि राखहु पैज सतिगुरू की नित चड़ै सवाई ॥

Hari raakhahu paij saŧiguroo kee niŧ chaɍai savaaëe ||

The Lord preserves the honor of the True Guru, which increases day by day.

ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਮਨਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਹੈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਛਡਾਈ ॥

गुर सतिगुर कै मनि पारब्रहमु है पारब्रहमु छडाई ॥

Gur saŧigur kai mani paarabrhamu hai paarabrhamu chhadaaëe ||

The Supreme Lord God is in the Mind of the Guru, the True Guru; the Supreme Lord God saves Him.

ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਤਾਣੁ ਦੀਬਾਣੁ ਹਰਿ ਤਿਨਿ ਸਭ ਆਣਿ ਨਿਵਾਈ ॥

गुर सतिगुर ताणु दीबाणु हरि तिनि सभ आणि निवाई ॥

Gur saŧigur ŧaañu đeebaañu hari ŧini sabh âañi nivaaëe ||

The Lord is the Power and Support of the Guru, the True Guru; all come to bow before Him.

ਜਿਨੀ ਡਿਠਾ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭਾਉ ਕਰਿ ਤਿਨ ਕੇ ਸਭਿ ਪਾਪ ਗਵਾਈ ॥

जिनी डिठा मेरा सतिगुरु भाउ करि तिन के सभि पाप गवाई ॥

Jinee dithaa meraa saŧiguru bhaaū kari ŧin ke sabhi paap gavaaëe ||

Those who have gazed lovingly upon my True Guru - all their sins are taken away.

ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਤੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਬਹੁ ਸੋਭਾ ਪਾਈ ॥

हरि दरगह ते मुख उजले बहु सोभा पाई ॥

Hari đaragah ŧe mukh ūjale bahu sobhaa paaëe ||

Their faces are radiant in the Court of the Lord, and they obtain great glory.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਮੰਗੈ ਧੂੜਿ ਤਿਨ ਜੋ ਗੁਰ ਕੇ ਸਿਖ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ॥੨॥

जनु नानकु मंगै धूड़ि तिन जो गुर के सिख मेरे भाई ॥२॥

Janu naanaku manggai đhooɍi ŧin jo gur ke sikh mere bhaaëe ||2||

Servant Nanak begs for the dust of the feet of those GurSikhs, O my Siblings of Destiny. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਉ ਆਖਿ ਸਲਾਹੀ ਸਿਫਤਿ ਸਚੁ ਸਚੁ ਸਚੇ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥

हउ आखि सलाही सिफति सचु सचु सचे की वडिआई ॥

Haū âakhi salaahee siphaŧi sachu sachu sache kee vadiâaëe ||

I chant the Praises and Glories of the True One. True is the glorious greatness of the True Lord.

ਸਾਲਾਹੀ ਸਚੁ ਸਲਾਹ ਸਚੁ ਸਚੁ ਕੀਮਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈ ॥

सालाही सचु सलाह सचु सचु कीमति किनै न पाई ॥

Saalaahee sachu salaah sachu sachu keemaŧi kinai na paaëe ||

I praise the True Lord, and the Praises of the True Lord. His worth cannot be estimated.

ਸਚੁ ਸਚਾ ਰਸੁ ਜਿਨੀ ਚਖਿਆ ਸੇ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਰਹੇ ਆਘਾਈ ॥

सचु सचा रसु जिनी चखिआ से त्रिपति रहे आघाई ॥

Sachu sachaa rasu jinee chakhiâa se ŧripaŧi rahe âaghaaëe ||

Those who have tasted the true essence of the True Lord, remain satisfied and fulfilled.

ਇਹੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਸੇਈ ਜਾਣਦੇ ਜਿਉ ਗੂੰਗੈ ਮਿਠਿਆਈ ਖਾਈ ॥

इहु हरि रसु सेई जाणदे जिउ गूंगै मिठिआई खाई ॥

Īhu hari rasu seëe jaañađe jiū goonggai mithiâaëe khaaëe ||

They know this essence of the Lord, but they say nothing, like the mute who tastes the sweet candy, and says nothing.

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੇਵਿਆ ਮਨਿ ਵਜੀ ਵਾਧਾਈ ॥੧੮॥

गुरि पूरै हरि प्रभु सेविआ मनि वजी वाधाई ॥१८॥

Guri poorai hari prbhu seviâa mani vajee vaađhaaëe ||18||

The Perfect Guru serves the Lord God; His vibration vibrates and resounds in the mind. ||18||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਜਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਉਮਰਥਲ ਸੇਈ ਜਾਣਨਿ ਸੂਲੀਆ ॥

जिना अंदरि उमरथल सेई जाणनि सूलीआ ॥

Jinaa ânđđari ūmaraŧhal seëe jaañani sooleeâa ||

Those who have a festering boil within - they alone know its pain.

ਹਰਿ ਜਾਣਹਿ ਸੇਈ ਬਿਰਹੁ ਹਉ ਤਿਨ ਵਿਟਹੁ ਸਦ ਘੁਮਿ ਘੋਲੀਆ ॥

हरि जाणहि सेई बिरहु हउ तिन विटहु सद घुमि घोलीआ ॥

Hari jaañahi seëe birahu haū ŧin vitahu sađ ghumi gholeeâa ||

Those who know the pain of separation from the Lord - I am forever a sacrifice, a sacrifice to them.

ਹਰਿ ਮੇਲਹੁ ਸਜਣੁ ਪੁਰਖੁ ਮੇਰਾ ਸਿਰੁ ਤਿਨ ਵਿਟਹੁ ਤਲ ਰੋਲੀਆ ॥

हरि मेलहु सजणु पुरखु मेरा सिरु तिन विटहु तल रोलीआ ॥

Hari melahu sajañu purakhu meraa siru ŧin vitahu ŧal roleeâa ||

O Lord, please lead me to meet the Guru, the Primal Being, my Friend; my head shall roll in the dust under His feet.

ਜੋ ਸਿਖ ਗੁਰ ਕਾਰ ਕਮਾਵਹਿ ਹਉ ਗੁਲਮੁ ਤਿਨਾ ਕਾ ਗੋਲੀਆ ॥

जो सिख गुर कार कमावहि हउ गुलमु तिना का गोलीआ ॥

Jo sikh gur kaar kamaavahi haū gulamu ŧinaa kaa goleeâa ||

I am the slave of the slaves of those GurSikhs who serve Him.

ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਚਲੂਲੈ ਜੋ ਰਤੇ ਤਿਨ ਭਿਨੀ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਚੋਲੀਆ ॥

हरि रंगि चलूलै जो रते तिन भिनी हरि रंगि चोलीआ ॥

Hari ranggi chaloolai jo raŧe ŧin bhinee hari ranggi choleeâa ||

Those who are imbued with the deep crimson color of the Lord's Love - their robes are drenched in the Love of the Lord.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਨਾਨਕ ਮੇਲਿ ਗੁਰ ਪਹਿ ਸਿਰੁ ਵੇਚਿਆ ਮੋਲੀਆ ॥੧॥

करि किरपा नानक मेलि गुर पहि सिरु वेचिआ मोलीआ ॥१॥

Kari kirapaa naanak meli gur pahi siru vechiâa moleeâa ||1||

Grant Your Grace, and lead Nanak to meet the Guru; I have sold my head to Him. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਅਉਗਣੀ ਭਰਿਆ ਸਰੀਰੁ ਹੈ ਕਿਉ ਸੰਤਹੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥

अउगणी भरिआ सरीरु है किउ संतहु निरमलु होइ ॥

Âūgañee bhariâa sareeru hai kiū sanŧŧahu niramalu hoī ||

The body is full of mistakes and misdeeds; how can it become pure, O Saints?

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗੁਣ ਵੇਹਾਝੀਅਹਿ ਮਲੁ ਹਉਮੈ ਕਢੈ ਧੋਇ ॥

गुरमुखि गुण वेहाझीअहि मलु हउमै कढै धोइ ॥

Guramukhi guñ vehaajheeâhi malu haūmai kadhai đhoī ||

The Gurmukh purchases virtues, which wash off the sin of egotism.

ਸਚੁ ਵਣੰਜਹਿ ਰੰਗ ਸਿਉ ਸਚੁ ਸਉਦਾ ਹੋਇ ॥

सचु वणंजहि रंग सिउ सचु सउदा होइ ॥

Sachu vañanjjahi rangg siū sachu saūđaa hoī ||

True is the trade which purchases the True Lord with love.

ਤੋਟਾ ਮੂਲਿ ਨ ਆਵਈ ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਸੋਇ ॥

तोटा मूलि न आवई लाहा हरि भावै सोइ ॥

Ŧotaa mooli na âavaëe laahaa hari bhaavai soī ||

No loss will come from this, and the profit comes by the Lord's Will.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਸਚੁ ਵਣੰਜਿਆ ਜਿਨਾ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੨॥

नानक तिन सचु वणंजिआ जिना धुरि लिखिआ परापति होइ ॥२॥

Naanak ŧin sachu vañanjjiâa jinaa đhuri likhiâa paraapaŧi hoī ||2||

O Nanak, they alone purchase the Truth, who are blessed with such pre-ordained destiny. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਾਲਾਹੀ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹਣਾ ਸਚੁ ਸਚਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਾਲੇ ॥

सालाही सचु सालाहणा सचु सचा पुरखु निराले ॥

Saalaahee sachu saalaahañaa sachu sachaa purakhu niraale ||

I praise the True One, who alone is worthy of praise. The True Primal Being is True - this is His unique quality.

ਸਚੁ ਸੇਵੀ ਸਚੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਚੁ ਸਚਾ ਹਰਿ ਰਖਵਾਲੇ ॥

सचु सेवी सचु मनि वसै सचु सचा हरि रखवाले ॥

Sachu sevee sachu mani vasai sachu sachaa hari rakhavaale ||

Serving the True Lord, the Truth comes to dwell in the mind. The Lord, the Truest of the True, is my Protector.

ਸਚੁ ਸਚਾ ਜਿਨੀ ਅਰਾਧਿਆ ਸੇ ਜਾਇ ਰਲੇ ਸਚ ਨਾਲੇ ॥

सचु सचा जिनी अराधिआ से जाइ रले सच नाले ॥

Sachu sachaa jinee âraađhiâa se jaaī rale sach naale ||

Those who worship and adore the Truest of the True, shall go and merge with the True Lord.

ਸਚੁ ਸਚਾ ਜਿਨੀ ਨ ਸੇਵਿਆ ਸੇ ਮਨਮੁਖ ਮੂੜ ਬੇਤਾਲੇ ॥

सचु सचा जिनी न सेविआ से मनमुख मूड़ बेताले ॥

Sachu sachaa jinee na seviâa se manamukh mooɍ beŧaale ||

Those who do not serve the Truest of the True - those self-willed manmukhs are foolish demons.

ਓਹ ਆਲੁ ਪਤਾਲੁ ਮੁਹਹੁ ਬੋਲਦੇ ਜਿਉ ਪੀਤੈ ਮਦਿ ਮਤਵਾਲੇ ॥੧੯॥

ओह आलु पतालु मुहहु बोलदे जिउ पीतै मदि मतवाले ॥१९॥

Õh âalu paŧaalu muhahu bolađe jiū peeŧai mađi maŧavaale ||19||

With their mouths, they babble on about this and that, like the drunkard who has drunk his wine. ||19||


ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सलोक महला ३ ॥

Salok mahalaa 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਗਉੜੀ ਰਾਗਿ ਸੁਲਖਣੀ ਜੇ ਖਸਮੈ ਚਿਤਿ ਕਰੇਇ ॥

गउड़ी रागि सुलखणी जे खसमै चिति करेइ ॥

Gaūɍee raagi sulakhañee je khasamai chiŧi kareī ||

Gauree Raga is auspicious, if, through it, one comes to think of his Lord and Master.

ਭਾਣੈ ਚਲੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੈ ਐਸਾ ਸੀਗਾਰੁ ਕਰੇਇ ॥

भाणै चलै सतिगुरू कै ऐसा सीगारु करेइ ॥

Bhaañai chalai saŧiguroo kai âisaa seegaaru kareī ||

He should walk in harmony with the Will of the True Guru; this should be his decoration.

ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਭਤਾਰੁ ਹੈ ਸਦਾ ਸਦਾ ਰਾਵੇਇ ॥

सचा सबदु भतारु है सदा सदा रावेइ ॥

Sachaa sabađu bhaŧaaru hai sađaa sađaa raaveī ||

The True Word of the Shabad is our spouse; ravish and enjoy it, forever and ever.

ਜਿਉ ਉਬਲੀ ਮਜੀਠੈ ਰੰਗੁ ਗਹਗਹਾ ਤਿਉ ਸਚੇ ਨੋ ਜੀਉ ਦੇਇ ॥

जिउ उबली मजीठै रंगु गहगहा तिउ सचे नो जीउ देइ ॥

Jiū ūbalee majeethai ranggu gahagahaa ŧiū sache no jeeū đeī ||

Like the deep crimson color of the madder plant - such is the dye which shall color you, when you dedicate your soul to the True One.

ਰੰਗਿ ਚਲੂਲੈ ਅਤਿ ਰਤੀ ਸਚੇ ਸਿਉ ਲਗਾ ਨੇਹੁ ॥

रंगि चलूलै अति रती सचे सिउ लगा नेहु ॥

Ranggi chaloolai âŧi raŧee sache siū lagaa nehu ||

One who loves the True Lord is totally imbued with the Lord's Love, like the deep crimson color of the poppy.

ਕੂੜੁ ਠਗੀ ਗੁਝੀ ਨਾ ਰਹੈ ਕੂੜੁ ਮੁਲੰਮਾ ਪਲੇਟਿ ਧਰੇਹੁ ॥

कूड़ु ठगी गुझी ना रहै कूड़ु मुलमा पलेटि धरेहु ॥

Kooɍu thagee gujhee naa rahai kooɍu mulammaa paleti đharehu ||

Falsehood and deception may be covered with false coatings, but they cannot remain hidden.

ਕੂੜੀ ਕਰਨਿ ਵਡਾਈਆ ਕੂੜੇ ਸਿਉ ਲਗਾ ਨੇਹੁ ॥

कूड़ी करनि वडाईआ कूड़े सिउ लगा नेहु ॥

Kooɍee karani vadaaëeâa kooɍe siū lagaa nehu ||

False is the uttering of praises, by those who love falsehood.

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਆਪਿ ਹੈ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥੧॥

नानक सचा आपि है आपे नदरि करेइ ॥१॥

Naanak sachaa âapi hai âape nađari kareī ||1||

O Nanak, He alone is True; He Himself casts His Glance of Grace. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਹਿ ਹਰਿ ਉਸਤਤਿ ਹੈ ਸੰਗਿ ਸਾਧੂ ਮਿਲੇ ਪਿਆਰਿਆ ॥

सतसंगति महि हरि उसतति है संगि साधू मिले पिआरिआ ॥

Saŧasanggaŧi mahi hari ūsaŧaŧi hai sanggi saađhoo mile piâariâa ||

In the Sat Sangat the True Congregation the Lord's Praises are sung. In the Saadh Sangat, the Company of the Holy, the Beloved Lord is met.

ਓਇ ਪੁਰਖ ਪ੍ਰਾਣੀ ਧੰਨਿ ਜਨ ਹਹਿ ਉਪਦੇਸੁ ਕਰਹਿ ਪਰਉਪਕਾਰਿਆ ॥

ओइ पुरख प्राणी धंनि जन हहि उपदेसु करहि परउपकारिआ ॥

Õī purakh praañee đhanni jan hahi ūpađesu karahi paraūpakaariâa ||

Blessed is that mortal being, who shares the Teachings for the good of others.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਵਹਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੁਣਾਵਹਿ ਹਰਿ ਨਾਮੇ ਜਗੁ ਨਿਸਤਾਰਿਆ ॥

हरि नामु द्रिड़ावहि हरि नामु सुणावहि हरि नामे जगु निसतारिआ ॥

Hari naamu đriɍaavahi hari naamu suñaavahi hari naame jagu nisaŧaariâa ||

He implants the Name of the Lord, and he preaches the Name of the Lord; through the Name of the Lord, the world is saved.

ਗੁਰ ਵੇਖਣ ਕਉ ਸਭੁ ਕੋਈ ਲੋਚੈ ਨਵ ਖੰਡ ਜਗਤਿ ਨਮਸਕਾਰਿਆ ॥

गुर वेखण कउ सभु कोई लोचै नव खंड जगति नमसकारिआ ॥

Gur vekhañ kaū sabhu koëe lochai nav khandd jagaŧi namasakaariâa ||

Everyone longs to see the Guru; the world, and the nine continents, bow down to Him.

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਆਪੁ ਰਖਿਆ ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਗੁਰੁ ਆਪੇ ਤੁਧੁ ਸਵਾਰਿਆ ॥

तुधु आपे आपु रखिआ सतिगुर विचि गुरु आपे तुधु सवारिआ ॥

Ŧuđhu âape âapu rakhiâa saŧigur vichi guru âape ŧuđhu savaariâa ||

You Yourself have established the True Guru; You Yourself have adorned the Guru.

ਤੂ ਆਪੇ ਪੂਜਹਿ ਪੂਜ ਕਰਾਵਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਕਉ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿਆ ॥

तू आपे पूजहि पूज करावहि सतिगुर कउ सिरजणहारिआ ॥

Ŧoo âape poojahi pooj karaavahi saŧigur kaū sirajañahaariâa ||

You Yourself worship and adore the True Guru; You inspire others to worship Him as well, O Creator Lord.

ਕੋਈ ਵਿਛੁੜਿ ਜਾਇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਪਾਸਹੁ ਤਿਸੁ ਕਾਲਾ ਮੁਹੁ ਜਮਿ ਮਾਰਿਆ ॥

कोई विछुड़ि जाइ सतिगुरू पासहु तिसु काला मुहु जमि मारिआ ॥

Koëe vichhuɍi jaaī saŧiguroo paasahu ŧisu kaalaa muhu jami maariâa ||

If someone separates himself from the True Guru, his face is blackened, and he is destroyed by the Messenger of Death.

ਤਿਸੁ ਅਗੈ ਪਿਛੈ ਢੋਈ ਨਾਹੀ ਗੁਰਸਿਖੀ ਮਨਿ ਵੀਚਾਰਿਆ ॥

तिसु अगै पिछै ढोई नाही गुरसिखी मनि वीचारिआ ॥

Ŧisu âgai pichhai dhoëe naahee gurasikhee mani veechaariâa ||

He shall find no shelter, here or hereafter; the GurSikhs have realized this in their minds.

ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੋ ਮਿਲੇ ਸੇਈ ਜਨ ਉਬਰੇ ਜਿਨ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਸਮਾਰਿਆ ॥

सतिगुरू नो मिले सेई जन उबरे जिन हिरदै नामु समारिआ ॥

Saŧiguroo no mile seëe jan ūbare jin hirađai naamu samaariâa ||

That humble being who meets the True Guru is saved; he cherishes the Naam, the Name of the Lord, in his heart.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੇ ਗੁਰਸਿਖ ਪੁਤਹਹੁ ਹਰਿ ਜਪਿਅਹੁ ਹਰਿ ਨਿਸਤਾਰਿਆ ॥੨॥

जन नानक के गुरसिख पुतहहु हरि जपिअहु हरि निसतारिआ ॥२॥

Jan naanak ke gurasikh puŧahahu hari japiâhu hari nisaŧaariâa ||2||

Servant Nanak says: O GurSikhs, O my sons, meditate on the Lord; only the Lord shall save you. ||2||


ਮਹਲਾ ੩ ॥

महला ३ ॥

Mahalaa 3 ||

Third Mehl:

ਹਉਮੈ ਜਗਤੁ ਭੁਲਾਇਆ ਦੁਰਮਤਿ ਬਿਖਿਆ ਬਿਕਾਰ ॥

हउमै जगतु भुलाइआ दुरमति बिखिआ बिकार ॥

Haūmai jagaŧu bhulaaīâa đuramaŧi bikhiâa bikaar ||

Egotism has led the world astray, along with evil-mindedness and the poison of corruption.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਨਦਰਿ ਹੋਇ ਮਨਮੁਖ ਅੰਧ ਅੰਧਿਆਰ ॥

सतिगुरु मिलै त नदरि होइ मनमुख अंध अंधिआर ॥

Saŧiguru milai ŧa nađari hoī manamukh ânđđh ânđđhiâar ||

Meeting with the True Guru, we are blessed by the Lord's Glance of Grace, while the self-willed manmukh gropes around in the darkness.

ਨਾਨਕ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਜਿਸ ਨੋ ਸਬਦਿ ਲਾਏ ਪਿਆਰੁ ॥੩॥

नानक आपे मेलि लए जिस नो सबदि लाए पिआरु ॥३॥

Naanak âape meli laē jis no sabađi laaē piâaru ||3||

O Nanak, the Lord absorbs into Himself those whom He inspires to love the Word of His Shabad. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਚੁ ਸਚੇ ਕੀ ਸਿਫਤਿ ਸਲਾਹ ਹੈ ਸੋ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰੁ ਭਿਜੈ ॥

सचु सचे की सिफति सलाह है सो करे जिसु अंदरु भिजै ॥

Sachu sache kee siphaŧi salaah hai so kare jisu ânđđaru bhijai ||

True are the Praises and the Glories of the True One; he alone speaks them, whose mind is softened within.

ਜਿਨੀ ਇਕ ਮਨਿ ਇਕੁ ਅਰਾਧਿਆ ਤਿਨ ਕਾ ਕੰਧੁ ਨ ਕਬਹੂ ਛਿਜੈ ॥

जिनी इक मनि इकु अराधिआ तिन का कंधु न कबहू छिजै ॥

Jinee īk mani īku âraađhiâa ŧin kaa kanđđhu na kabahoo chhijai ||

Those who worship the One Lord with single-minded devotion - their bodies shall never perish.

ਧਨੁ ਧਨੁ ਪੁਰਖ ਸਾਬਾਸਿ ਹੈ ਜਿਨ ਸਚੁ ਰਸਨਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪਿਜੈ ॥

धनु धनु पुरख साबासि है जिन सचु रसना अम्रितु पिजै ॥

Đhanu đhanu purakh saabaasi hai jin sachu rasanaa âmmmriŧu pijai ||

Blessed, blessed and acclaimed is that person, who tastes with his tongue the Ambrosial Nectar of the True Name.

ਸਚੁ ਸਚਾ ਜਿਨ ਮਨਿ ਭਾਵਦਾ ਸੇ ਮਨਿ ਸਚੀ ਦਰਗਹ ਲਿਜੈ ॥

सचु सचा जिन मनि भावदा से मनि सची दरगह लिजै ॥

Sachu sachaa jin mani bhaavađaa se mani sachee đaragah lijai ||

One whose mind is pleased with the Truest of the True is accepted in the True Court.

ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਜਨਮੁ ਸਚਿਆਰੀਆ ਮੁਖ ਉਜਲ ਸਚੁ ਕਰਿਜੈ ॥੨੦॥

धनु धंनु जनमु सचिआरीआ मुख उजल सचु करिजै ॥२०॥

Đhanu đhannu janamu sachiâareeâa mukh ūjal sachu karijai ||20||

Blessed, blessed is the birth of those true beings; the True Lord brightens their faces. ||20||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਸਾਕਤ ਜਾਇ ਨਿਵਹਿ ਗੁਰ ਆਗੈ ਮਨਿ ਖੋਟੇ ਕੂੜਿ ਕੂੜਿਆਰੇ ॥

साकत जाइ निवहि गुर आगै मनि खोटे कूड़ि कूड़िआरे ॥

Saakaŧ jaaī nivahi gur âagai mani khote kooɍi kooɍiâare ||

The faithless cynics go and bow before the Guru, but their minds are corrupt and false, totally false.

ਜਾ ਗੁਰੁ ਕਹੈ ਉਠਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ਬਹਿ ਜਾਹਿ ਘੁਸਰਿ ਬਗੁਲਾਰੇ ॥

जा गुरु कहै उठहु मेरे भाई बहि जाहि घुसरि बगुलारे ॥

Jaa guru kahai ūthahu mere bhaaëe bahi jaahi ghusari bagulaare ||

When the Guru says, ""Rise up, my Siblings of Destiny"", they sit down, crowded in like cranes.

ਗੁਰਸਿਖਾ ਅੰਦਰਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਵਰਤੈ ਚੁਣਿ ਕਢੇ ਲਧੋਵਾਰੇ ॥

गुरसिखा अंदरि सतिगुरु वरतै चुणि कढे लधोवारे ॥

Gurasikhaa ânđđari saŧiguru varaŧai chuñi kadhe lađhovaare ||

The True Guru prevails among His GurSikhs; they pick out and expel the wanderers.

ਓਇ ਅਗੈ ਪਿਛੈ ਬਹਿ ਮੁਹੁ ਛਪਾਇਨਿ ਨ ਰਲਨੀ ਖੋਟੇਆਰੇ ॥

ओइ अगै पिछै बहि मुहु छपाइनि न रलनी खोटेआरे ॥

Õī âgai pichhai bahi muhu chhapaaīni na ralanee khoteâare ||

Sitting here and there, they hide their faces; being counterfeit, they cannot mix with the genuine.

ਓਨਾ ਦਾ ਭਖੁ ਸੁ ਓਥੈ ਨਾਹੀ ਜਾਇ ਕੂੜੁ ਲਹਨਿ ਭੇਡਾਰੇ ॥

ओना दा भखु सु ओथै नाही जाइ कूड़ु लहनि भेडारे ॥

Õnaa đaa bhakhu su õŧhai naahee jaaī kooɍu lahani bhedaare ||

There is no food for them there; the false go into the filth like sheep.

ਜੇ ਸਾਕਤੁ ਨਰੁ ਖਾਵਾਈਐ ਲੋਚੀਐ ਬਿਖੁ ਕਢੈ ਮੁਖਿ ਉਗਲਾਰੇ ॥

जे साकतु नरु खावाईऐ लोचीऐ बिखु कढै मुखि उगलारे ॥

Je saakaŧu naru khaavaaëeâi locheeâi bikhu kadhai mukhi ūgalaare ||

If you try to feed the faithless cynic, he will spit out poison from his mouth.

ਹਰਿ ਸਾਕਤ ਸੇਤੀ ਸੰਗੁ ਨ ਕਰੀਅਹੁ ਓਇ ਮਾਰੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰੇ ॥

हरि साकत सेती संगु न करीअहु ओइ मारे सिरजणहारे ॥

Hari saakaŧ seŧee sanggu na kareeâhu õī maare sirajañahaare ||

O Lord, let me not be in the company of the faithless cynic, who is cursed by the Creator Lord.

ਜਿਸ ਕਾ ਇਹੁ ਖੇਲੁ ਸੋਈ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਰੇ ॥੧॥

जिस का इहु खेलु सोई करि वेखै जन नानक नामु समारे ॥१॥

Jis kaa īhu khelu soëe kari vekhai jan naanak naamu samaare ||1||

This drama belongs to the Lord; He performs it, and He watches over it. Servant Nanak cherishes the Naam, the Name of the Lord. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਹਰਿ ਉਰਿ ਧਾਰਿਆ ॥

सतिगुरु पुरखु अगमु है जिसु अंदरि हरि उरि धारिआ ॥

Saŧiguru purakhu âgammu hai jisu ânđđari hari ūri đhaariâa ||

The True Guru the Primal Being is inaccessible; He has enshrined the Lord's Name within His heart.

ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੋ ਅਪੜਿ ਕੋਇ ਨ ਸਕਈ ਜਿਸੁ ਵਲਿ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿਆ ॥

सतिगुरू नो अपड़ि कोइ न सकई जिसु वलि सिरजणहारिआ ॥

Saŧiguroo no âpaɍi koī na sakaëe jisu vali sirajañahaariâa ||

No one can equal the True Guru; the Creator Lord is on His side.

ਸਤਿਗੁਰੂ ਕਾ ਖੜਗੁ ਸੰਜੋਉ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਹੈ ਜਿਤੁ ਕਾਲੁ ਕੰਟਕੁ ਮਾਰਿ ਵਿਡਾਰਿਆ ॥

सतिगुरू का खड़गु संजोउ हरि भगति है जितु कालु कंटकु मारि विडारिआ ॥

Saŧiguroo kaa khaɍagu sanjjoū hari bhagaŧi hai jiŧu kaalu kanttaku maari vidaariâa ||

Devotional worship of the Lord is the sword and armor of the True Guru; He has killed and cast out Death, the torturer.

ਸਤਿਗੁਰੂ ਕਾ ਰਖਣਹਾਰਾ ਹਰਿ ਆਪਿ ਹੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੈ ਪਿਛੈ ਹਰਿ ਸਭਿ ਉਬਾਰਿਆ ॥

सतिगुरू का रखणहारा हरि आपि है सतिगुरू कै पिछै हरि सभि उबारिआ ॥

Saŧiguroo kaa rakhañahaaraa hari âapi hai saŧiguroo kai pichhai hari sabhi ūbaariâa ||

The Lord Himself is the Protector of the True Guru. The Lord saves all those who follow in the footsteps of the True Guru.

ਜੋ ਮੰਦਾ ਚਿਤਵੈ ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕਾ ਸੋ ਆਪਿ ਉਪਾਵਣਹਾਰੈ ਮਾਰਿਆ ॥

जो मंदा चितवै पूरे सतिगुरू का सो आपि उपावणहारै मारिआ ॥

Jo manđđaa chiŧavai poore saŧiguroo kaa so âapi ūpaavañahaarai maariâa ||

One who thinks evil of the Perfect True Guru - the Creator Lord Himself destroys him.

ਏਹ ਗਲ ਹੋਵੈ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਸਚੇ ਕੀ ਜਨ ਨਾਨਕ ਅਗਮੁ ਵੀਚਾਰਿਆ ॥੨॥

एह गल होवै हरि दरगह सचे की जन नानक अगमु वीचारिआ ॥२॥

Ēh gal hovai hari đaragah sache kee jan naanak âgamu veechaariâa ||2||

These words will be confirmed as true in the Court of the Lord; servant Nanak reveals this mystery. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਚੁ ਸੁਤਿਆ ਜਿਨੀ ਅਰਾਧਿਆ ਜਾ ਉਠੇ ਤਾ ਸਚੁ ਚਵੇ ॥

सचु सुतिआ जिनी अराधिआ जा उठे ता सचु चवे ॥

Sachu suŧiâa jinee âraađhiâa jaa ūthe ŧaa sachu chave ||

Those who dwell upon the True Lord while asleep, utter the True Name when they are awake.

ਸੇ ਵਿਰਲੇ ਜੁਗ ਮਹਿ ਜਾਣੀਅਹਿ ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਰਵੇ ॥

से विरले जुग महि जाणीअहि जो गुरमुखि सचु रवे ॥

Se virale jug mahi jaañeeâhi jo guramukhi sachu rave ||

How rare in the world are those Gurmukhs who dwell upon the True Lord.

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਨ ਕਉ ਜਿ ਅਨਦਿਨੁ ਸਚੁ ਲਵੇ ॥

हउ बलिहारी तिन कउ जि अनदिनु सचु लवे ॥

Haū balihaaree ŧin kaū ji ânađinu sachu lave ||

I am a sacrifice to those who chant the True Name, night and day.

ਜਿਨ ਮਨਿ ਤਨਿ ਸਚਾ ਭਾਵਦਾ ਸੇ ਸਚੀ ਦਰਗਹ ਗਵੇ ॥

जिन मनि तनि सचा भावदा से सची दरगह गवे ॥

Jin mani ŧani sachaa bhaavađaa se sachee đaragah gave ||

The True Lord is pleasing to their minds and bodies; they go to the Court of the True Lord.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਬੋਲੈ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਸਚੁ ਸਚਾ ਸਦਾ ਨਵੇ ॥੨੧॥

जनु नानकु बोलै सचु नामु सचु सचा सदा नवे ॥२१॥

Janu naanaku bolai sachu naamu sachu sachaa sađaa nave ||21||

Servant Nanak chants the True Name; truly, the True Lord is forever brand new. ||21||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੪ ॥

सलोकु मः ४ ॥

Saloku M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਕਿਆ ਸਵਣਾ ਕਿਆ ਜਾਗਣਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤੇ ਪਰਵਾਣੁ ॥

किआ सवणा किआ जागणा गुरमुखि ते परवाणु ॥

Kiâa savañaa kiâa jaagañaa guramukhi ŧe paravaañu ||

Who is asleep, and who is awake? Those who are Gurmukh are approved.

ਜਿਨਾ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਨ ਵਿਸਰੈ ਸੇ ਪੂਰੇ ਪੁਰਖ ਪਰਧਾਨ ॥

जिना सासि गिरासि न विसरै से पूरे पुरख परधान ॥

Jinaa saasi giraasi na visarai se poore purakh parađhaan ||

Those who do not forget the Lord, with each and every breath and morsel of food, are the perfect and famous persons.

ਕਰਮੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਅਨਦਿਨੁ ਲਗੈ ਧਿਆਨੁ ॥

करमी सतिगुरु पाईऐ अनदिनु लगै धिआनु ॥

Karamee saŧiguru paaëeâi ânađinu lagai đhiâanu ||

By His Grace they find the True Guru; night and day, they meditate.

ਤਿਨ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਰਹਾ ਦਰਗਹ ਪਾਈ ਮਾਨੁ ॥

तिन की संगति मिलि रहा दरगह पाई मानु ॥

Ŧin kee sanggaŧi mili rahaa đaragah paaëe maanu ||

I join the society of those persons, and in so doing, I am honored in the Court of the Lord.

ਸਉਦੇ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਉਚਰਹਿ ਉਠਦੇ ਭੀ ਵਾਹੁ ਕਰੇਨਿ ॥

सउदे वाहु वाहु उचरहि उठदे भी वाहु करेनि ॥

Saūđe vaahu vaahu ūcharahi ūthađe bhee vaahu kareni ||

While asleep, they chant, ""Waaho! Waaho!"", and while awake, they chant, ""Waaho!"" as well.

ਨਾਨਕ ਤੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਜਿ ਨਿਤ ਉਠਿ ਸੰਮਾਲੇਨਿ ॥੧॥

नानक ते मुख उजले जि नित उठि समालेनि ॥१॥

Naanak ŧe mukh ūjale ji niŧ ūthi sammaaleni ||1||

O Nanak, radiant are the faces of those, who rise up early each day, and dwell upon the Lord. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੀਐ ਆਪਣਾ ਪਾਈਐ ਨਾਮੁ ਅਪਾਰੁ ॥

सतिगुरु सेवीऐ आपणा पाईऐ नामु अपारु ॥

Saŧiguru seveeâi âapañaa paaëeâi naamu âpaaru ||

Serving his True Guru, one obtains the Naam, the Name of the Infinite Lord.

ਭਉਜਲਿ ਡੁਬਦਿਆ ਕਢਿ ਲਏ ਹਰਿ ਦਾਤਿ ਕਰੇ ਦਾਤਾਰੁ ॥

भउजलि डुबदिआ कढि लए हरि दाति करे दातारु ॥

Bhaūjali dubađiâa kadhi laē hari đaaŧi kare đaaŧaaru ||

The drowning person is lifted up and out of the terrifying world-ocean; the Great Giver gives the gift of the Lord's Name.

ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਸੇ ਸਾਹ ਹੈ ਜਿ ਨਾਮਿ ਕਰਹਿ ਵਾਪਾਰੁ ॥

धंनु धंनु से साह है जि नामि करहि वापारु ॥

Đhannu đhannu se saah hai ji naami karahi vaapaaru ||

Blessed, blessed are those bankers who trade the Naam.

ਵਣਜਾਰੇ ਸਿਖ ਆਵਦੇ ਸਬਦਿ ਲਘਾਵਣਹਾਰੁ ॥

वणजारे सिख आवदे सबदि लघावणहारु ॥

Vañajaare sikh âavađe sabađi laghaavañahaaru ||

The Sikhs, the traders come, and through the Word of His Shabad, they are carried across.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਜਿਨ ਕਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਭਈ ਤਿਨ ਸੇਵਿਆ ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ ॥੨॥

जन नानक जिन कउ क्रिपा भई तिन सेविआ सिरजणहारु ॥२॥

Jan naanak jin kaū kripaa bhaëe ŧin seviâa sirajañahaaru ||2||

O servant Nanak, they alone serve the Creator Lord, who are blessed by His Grace. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਚੁ ਸਚੇ ਕੇ ਜਨ ਭਗਤ ਹਹਿ ਸਚੁ ਸਚਾ ਜਿਨੀ ਅਰਾਧਿਆ ॥

सचु सचे के जन भगत हहि सचु सचा जिनी अराधिआ ॥

Sachu sache ke jan bhagaŧ hahi sachu sachaa jinee âraađhiâa ||

Those who truly worship and adore the True Lord, are truly the humble devotees of the True Lord.

ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਜਿ ਢੰਢੋਲਿਆ ਤਿਨ ਅੰਦਰਹੁ ਹੀ ਸਚੁ ਲਾਧਿਆ ॥

जिन गुरमुखि खोजि ढंढोलिआ तिन अंदरहु ही सचु लाधिआ ॥

Jin guramukhi khoji dhanddholiâa ŧin ânđđarahu hee sachu laađhiâa ||

Those Gurmukhs who search and seek, find the True One within themselves.

ਸਚੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਜਿਨੀ ਸੇਵਿਆ ਕਾਲੁ ਕੰਟਕੁ ਮਾਰਿ ਤਿਨੀ ਸਾਧਿਆ ॥

सचु साहिबु सचु जिनी सेविआ कालु कंटकु मारि तिनी साधिआ ॥

Sachu saahibu sachu jinee seviâa kaalu kanttaku maari ŧinee saađhiâa ||

Those who truly serve their True Lord and Master, overwhelm and conquer Death, the torturer.

ਸਚੁ ਸਚਾ ਸਭ ਦੂ ਵਡਾ ਹੈ ਸਚੁ ਸੇਵਨਿ ਸੇ ਸਚਿ ਰਲਾਧਿਆ ॥

सचु सचा सभ दू वडा है सचु सेवनि से सचि रलाधिआ ॥

Sachu sachaa sabh đoo vadaa hai sachu sevani se sachi ralaađhiâa ||

The True One is truly the greatest of all; those who serve the True One are blended with the True One.

ਸਚੁ ਸਚੇ ਨੋ ਸਾਬਾਸਿ ਹੈ ਸਚੁ ਸਚਾ ਸੇਵਿ ਫਲਾਧਿਆ ॥੨੨॥

सचु सचे नो साबासि है सचु सचा सेवि फलाधिआ ॥२२॥

Sachu sache no saabaasi hai sachu sachaa sevi phalaađhiâa ||22||

Blessed and acclaimed is the Truest of the True; serving the Truest of the True, one blossoms forth in fruition. ||22||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਮਨਮੁਖੁ ਪ੍ਰਾਣੀ ਮੁਗਧੁ ਹੈ ਨਾਮਹੀਣ ਭਰਮਾਇ ॥

मनमुखु प्राणी मुगधु है नामहीण भरमाइ ॥

Manamukhu praañee mugađhu hai naamaheeñ bharamaaī ||

The self-willed manmukh is foolish; he wanders around without the Naam, the Name of the Lord.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਮਨੂਆ ਨਾ ਟਿਕੈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਪਾਇ ॥

बिनु गुर मनूआ ना टिकै फिरि फिरि जूनी पाइ ॥

Binu gur manooâa naa tikai phiri phiri joonee paaī ||

Without the Guru, his mind is not held steady, and he is reincarnated, over and over again.

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਿ ਦਇਆਲ ਹੋਹਿ ਤਾਂ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥

हरि प्रभु आपि दइआल होहि तां सतिगुरु मिलिआ आइ ॥

Hari prbhu âapi đaīâal hohi ŧaan saŧiguru miliâa âaī ||

But when the Lord God Himself becomes merciful to him, then the True Guru comes to meet him.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥੧॥

जन नानक नामु सलाहि तू जनम मरण दुखु जाइ ॥१॥

Jan naanak naamu salaahi ŧoo janam marañ đukhu jaaī ||1||

O servant Nanak, praise the Naam; the pains of birth and death shall come to an end. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਗੁਰੁ ਸਾਲਾਹੀ ਆਪਣਾ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਰੰਗਿ ਸੁਭਾਇ ॥

गुरु सालाही आपणा बहु बिधि रंगि सुभाइ ॥

Guru saalaahee âapañaa bahu biđhi ranggi subhaaī ||

I praise my Guru in so many ways, with joyful love and affection.

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਤੀ ਮਨੁ ਰਤਾ ਰਖਿਆ ਬਣਤ ਬਣਾਇ ॥

सतिगुर सेती मनु रता रखिआ बणत बणाइ ॥

Saŧigur seŧee manu raŧaa rakhiâa bañaŧ bañaaī ||

My mind is imbued with the True Guru; He has preserved the make of its making.

ਜਿਹਵਾ ਸਾਲਾਹਿ ਨ ਰਜਈ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

जिहवा सालाहि न रजई हरि प्रीतम चितु लाइ ॥

Jihavaa saalaahi na rajaëe hari preeŧam chiŧu laaī ||

My tongue is not satisfied by praising Him; He has linked my consciousness with the Lord, my Beloved.

ਨਾਨਕ ਨਾਵੈ ਕੀ ਮਨਿ ਭੁਖ ਹੈ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤੈ ਹਰਿ ਰਸੁ ਖਾਇ ॥੨॥

नानक नावै की मनि भुख है मनु त्रिपतै हरि रसु खाइ ॥२॥

Naanak naavai kee mani bhukh hai manu ŧripaŧai hari rasu khaaī ||2||

O Nanak, my mind hungers for the Name of the Lord; my mind is satisfied, tasting the sublime essence of the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਚੁ ਸਚਾ ਕੁਦਰਤਿ ਜਾਣੀਐ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਜਿਨਿ ਬਣਾਈਆ ॥

सचु सचा कुदरति जाणीऐ दिनु राती जिनि बणाईआ ॥

Sachu sachaa kuđaraŧi jaañeeâi đinu raaŧee jini bañaaëeâa ||

The True Lord is truly known for His all-powerful creative nature; He fashioned the days and the nights.

ਸੋ ਸਚੁ ਸਲਾਹੀ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਚੇ ਕੀਆ ਵਡਿਆਈਆ ॥

सो सचु सलाही सदा सदा सचु सचे कीआ वडिआईआ ॥

So sachu salaahee sađaa sađaa sachu sache keeâa vadiâaëeâa ||

I praise that True Lord, forever and ever; True is the glorious greatness of the True Lord.

ਸਾਲਾਹੀ ਸਚੁ ਸਲਾਹ ਸਚੁ ਸਚੁ ਕੀਮਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈਆ ॥

सालाही सचु सलाह सचु सचु कीमति किनै न पाईआ ॥

Saalaahee sachu salaah sachu sachu keemaŧi kinai na paaëeâa ||

True are the Praises of the Praiseworthy True Lord; the value of the True Lord cannot be appraised.

ਜਾ ਮਿਲਿਆ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਤਾ ਹਾਜਰੁ ਨਦਰੀ ਆਈਆ ॥

जा मिलिआ पूरा सतिगुरू ता हाजरु नदरी आईआ ॥

Jaa miliâa pooraa saŧiguroo ŧaa haajaru nađaree âaëeâa ||

When someone meets the Perfect True Guru, then His Sublime Presence comes to be seen.

ਸਚੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨੀ ਸਲਾਹਿਆ ਤਿਨਾ ਭੁਖਾ ਸਭਿ ਗਵਾਈਆ ॥੨੩॥

सचु गुरमुखि जिनी सलाहिआ तिना भुखा सभि गवाईआ ॥२३॥

Sachu guramukhi jinee salaahiâa ŧinaa bhukhaa sabhi gavaaëeâa ||23||

Those Gurmukhs who praise the True Lord - all their hunger is gone. ||23||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਮੈ ਮਨੁ ਤਨੁ ਖੋਜਿ ਖੋਜੇਦਿਆ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਲਧਾ ਲੋੜਿ ॥

मै मनु तनु खोजि खोजेदिआ सो प्रभु लधा लोड़ि ॥

Mai manu ŧanu khoji khojeđiâa so prbhu lađhaa loɍi ||

Searching and examining my mind and body, I have found that God, whom I longed for.

ਵਿਸਟੁ ਗੁਰੂ ਮੈ ਪਾਇਆ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਦਿਤਾ ਜੋੜਿ ॥੧॥

विसटु गुरू मै पाइआ जिनि हरि प्रभु दिता जोड़ि ॥१॥

Visatu guroo mai paaīâa jini hari prbhu điŧaa joɍi ||1||

I have found the Guru, the Divine Intermediary, who has united me with the Lord God. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਾਇਆਧਾਰੀ ਅਤਿ ਅੰਨਾ ਬੋਲਾ ॥

माइआधारी अति अंना बोला ॥

Maaīâađhaaree âŧi ânnaa bolaa ||

One who is attached to Maya is totally blind and deaf.

ਸਬਦੁ ਨ ਸੁਣਈ ਬਹੁ ਰੋਲ ਘਚੋਲਾ ॥

सबदु न सुणई बहु रोल घचोला ॥

Sabađu na suñaëe bahu rol ghacholaa ||

He does not listen to the Word of the Shabad; he makes a great uproar and tumult.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਪੈ ਸਬਦਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

गुरमुखि जापै सबदि लिव लाइ ॥

Guramukhi jaapai sabađi liv laaī ||

The Gurmukhs chant and meditate on the Shabad, and lovingly center their consciousness on it.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੁਣਿ ਮੰਨੇ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥

हरि नामु सुणि मंने हरि नामि समाइ ॥

Hari naamu suñi manne hari naami samaaī ||

They hear and believe in the Name of the Lord; they are absorbed in the Name of the Lord.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੁ ਕਰੇ ਕਰਾਇਆ ॥

जो तिसु भावै सु करे कराइआ ॥

Jo ŧisu bhaavai su kare karaaīâa ||

Whatever pleases God, He causes that to be done.

ਨਾਨਕ ਵਜਦਾ ਜੰਤੁ ਵਜਾਇਆ ॥੨॥

नानक वजदा जंतु वजाइआ ॥२॥

Naanak vajađaa janŧŧu vajaaīâa ||2||

O Nanak, human beings are the instruments which vibrate as God plays them. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੂ ਕਰਤਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣਦਾ ਜੋ ਜੀਆ ਅੰਦਰਿ ਵਰਤੈ ॥

तू करता सभु किछु जाणदा जो जीआ अंदरि वरतै ॥

Ŧoo karaŧaa sabhu kichhu jaañađaa jo jeeâa ânđđari varaŧai ||

You, O Creator, know everything which occurs within our beings.

ਤੂ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਅਗਣਤੁ ਹੈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਵਿਚਿ ਗਣਤੈ ॥

तू करता आपि अगणतु है सभु जगु विचि गणतै ॥

Ŧoo karaŧaa âapi âgañaŧu hai sabhu jagu vichi gañaŧai ||

You Yourself, O Creator, are incalculable, while the entire world is within the realm of calculation.

ਸਭੁ ਕੀਤਾ ਤੇਰਾ ਵਰਤਦਾ ਸਭ ਤੇਰੀ ਬਣਤੈ ॥

सभु कीता तेरा वरतदा सभ तेरी बणतै ॥

Sabhu keeŧaa ŧeraa varaŧađaa sabh ŧeree bañaŧai ||

Everything happens according to Your Will; You created all.

ਤੂ ਘਟਿ ਘਟਿ ਇਕੁ ਵਰਤਦਾ ਸਚੁ ਸਾਹਿਬ ਚਲਤੈ ॥

तू घटि घटि इकु वरतदा सचु साहिब चलतै ॥

Ŧoo ghati ghati īku varaŧađaa sachu saahib chalaŧai ||

You are the One, pervading in each and every heart; O True Lord and Master, this is Your play.


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates