Pt 19, Raag Gauri Bani Quotes Shabad,
ਰਾਗ ਗਉੜੀ - ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
राग गउड़ी - बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਦਸ ਦਿਸ ਖੋਜਤ ਮੈ ਫਿਰਿਓ ਜਤ ਦੇਖਉ ਤਤ ਸੋਇ ॥

दस दिस खोजत मै फिरिओ जत देखउ तत सोइ ॥

Đas đis khojaŧ mai phiriõ jaŧ đekhaū ŧaŧ soī ||

I have wandered, searching in the ten directions - wherever I look, there I see Him.

ਮਨੁ ਬਸਿ ਆਵੈ ਨਾਨਕਾ ਜੇ ਪੂਰਨ ਕਿਰਪਾ ਹੋਇ ॥੧੦॥

मनु बसि आवै नानका जे पूरन किरपा होइ ॥१०॥

Manu basi âavai naanakaa je pooran kirapaa hoī ||10||

The mind comes to be controlled, O Nanak, if He grants His Perfect Grace. ||10||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਦਸਮੀ ਦਸ ਦੁਆਰ ਬਸਿ ਕੀਨੇ ॥

दसमी दस दुआर बसि कीने ॥

Đasamee đas đuâar basi keene ||

The tenth day of the lunar cycle: Overpower the ten sensory and motor organs;

ਮਨਿ ਸੰਤੋਖੁ ਨਾਮ ਜਪਿ ਲੀਨੇ ॥

मनि संतोखु नाम जपि लीने ॥

Mani sanŧŧokhu naam japi leene ||

Your mind will be content, as you chant the Naam.

ਕਰਨੀ ਸੁਨੀਐ ਜਸੁ ਗੋਪਾਲ ॥

करनी सुनीऐ जसु गोपाल ॥

Karanee suneeâi jasu gopaal ||

With your ears, hear the Praises of the Lord of the World;

ਨੈਨੀ ਪੇਖਤ ਸਾਧ ਦਇਆਲ ॥

नैनी पेखत साध दइआल ॥

Nainee pekhaŧ saađh đaīâal ||

With your eyes, behold the kind, Holy Saints.

ਰਸਨਾ ਗੁਨ ਗਾਵੈ ਬੇਅੰਤ ॥

रसना गुन गावै बेअंत ॥

Rasanaa gun gaavai beânŧŧ ||

With your tongue, sing the Glorious Praises of the Infinite Lord.

ਮਨ ਮਹਿ ਚਿਤਵੈ ਪੂਰਨ ਭਗਵੰਤ ॥

मन महि चितवै पूरन भगवंत ॥

Man mahi chiŧavai pooran bhagavanŧŧ ||

In your mind, remember the Perfect Lord God.

ਹਸਤ ਚਰਨ ਸੰਤ ਟਹਲ ਕਮਾਈਐ ॥

हसत चरन संत टहल कमाईऐ ॥

Hasaŧ charan sanŧŧ tahal kamaaëeâi ||

With your hands and feet, work for the Saints.

ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਸੰਜਮੁ ਪ੍ਰਭ ਕਿਰਪਾ ਪਾਈਐ ॥੧੦॥

नानक इहु संजमु प्रभ किरपा पाईऐ ॥१०॥

Naanak īhu sanjjamu prbh kirapaa paaëeâi ||10||

O Nanak, this way of life is obtained by God's Grace. ||10||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਏਕੋ ਏਕੁ ਬਖਾਨੀਐ ਬਿਰਲਾ ਜਾਣੈ ਸ੍ਵਾਦੁ ॥

एको एकु बखानीऐ बिरला जाणै स्वादु ॥

Ēko ēku bakhaaneeâi biralaa jaañai svaađu ||

Describe the Lord as the One, the One and Only. How rare are those who know the taste of this essence.

ਗੁਣ ਗੋਬਿੰਦ ਨ ਜਾਣੀਐ ਨਾਨਕ ਸਭੁ ਬਿਸਮਾਦੁ ॥੧੧॥

गुण गोबिंद न जाणीऐ नानक सभु बिसमादु ॥११॥

Guñ gobinđđ na jaañeeâi naanak sabhu bisamaađu ||11||

The Glories of the Lord of the Universe cannot be known. O Nanak, He is totally amazing and wonderful! ||11||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਏਕਾਦਸੀ ਨਿਕਟਿ ਪੇਖਹੁ ਹਰਿ ਰਾਮੁ ॥

एकादसी निकटि पेखहु हरि रामु ॥

Ēkaađasee nikati pekhahu hari raamu ||

The eleventh day of the lunar cycle: Behold the Lord, the Lord, near at hand.

ਇੰਦ੍ਰੀ ਬਸਿ ਕਰਿ ਸੁਣਹੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ॥

इंद्री बसि करि सुणहु हरि नामु ॥

Īanđđree basi kari suñahu hari naamu ||

Subdue the desires of your sexual organs, and listen to the Lord's Name.

ਮਨਿ ਸੰਤੋਖੁ ਸਰਬ ਜੀਅ ਦਇਆ ॥

मनि संतोखु सरब जीअ दइआ ॥

Mani sanŧŧokhu sarab jeeâ đaīâa ||

Let your mind be content, and be kind to all beings.

ਇਨ ਬਿਧਿ ਬਰਤੁ ਸੰਪੂਰਨ ਭਇਆ ॥

इन बिधि बरतु स्मपूरन भइआ ॥

Īn biđhi baraŧu samppooran bhaīâa ||

In this way, your fast will be successful.

ਧਾਵਤ ਮਨੁ ਰਾਖੈ ਇਕ ਠਾਇ ॥

धावत मनु राखै इक ठाइ ॥

Đhaavaŧ manu raakhai īk thaaī ||

Keep your wandering mind restrained in one place.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੁਧੁ ਜਪਤ ਹਰਿ ਨਾਇ ॥

मनु तनु सुधु जपत हरि नाइ ॥

Manu ŧanu suđhu japaŧ hari naaī ||

Your mind and body shall become pure, chanting the Lord's Name.

ਸਭ ਮਹਿ ਪੂਰਿ ਰਹੇ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ॥

सभ महि पूरि रहे पारब्रहम ॥

Sabh mahi poori rahe paarabrham ||

The Supreme Lord God is pervading amongst all.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਕਰਿ ਅਟਲ ਏਹੁ ਧਰਮ ॥੧੧॥

नानक हरि कीरतनु करि अटल एहु धरम ॥११॥

Naanak hari keeraŧanu kari âtal ēhu đharam ||11||

O Nanak, sing the Kirtan of the Lord's Praises; this alone is the eternal faith of Dharma. ||11||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਦੁਰਮਤਿ ਹਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰੀ ਭੇਟੇ ਸਾਧ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ॥

दुरमति हरी सेवा करी भेटे साध क्रिपाल ॥

Đuramaŧi haree sevaa karee bhete saađh kripaal ||

Evil-mindedness is eliminated, by meeting with and serving the compassionate Holy Saints.

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਸਿਉ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਬਿਨਸੇ ਸਗਲ ਜੰਜਾਲ ॥੧੨॥

नानक प्रभ सिउ मिलि रहे बिनसे सगल जंजाल ॥१२॥

Naanak prbh siū mili rahe binase sagal janjjaal ||12||

Nanak is merged with God; all his entanglements have come to an end. ||12||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਦੁਆਦਸੀ ਦਾਨੁ ਨਾਮੁ ਇਸਨਾਨੁ ॥

दुआदसी दानु नामु इसनानु ॥

Đuâađasee đaanu naamu īsanaanu ||

The twelfth day of the lunar cycle: Dedicate yourself to giving charity, chanting the Naam and purification.

ਹਰਿ ਕੀ ਭਗਤਿ ਕਰਹੁ ਤਜਿ ਮਾਨੁ ॥

हरि की भगति करहु तजि मानु ॥

Hari kee bhagaŧi karahu ŧaji maanu ||

Worship the Lord with devotion, and get rid of your pride.

ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਾਨ ਕਰਹੁ ਸਾਧਸੰਗਿ ॥

हरि अम्रित पान करहु साधसंगि ॥

Hari âmmmriŧ paan karahu saađhasanggi ||

Drink in the Ambrosial Nectar of the Lord's Name, in the Saadh Sangat, the Company of the Holy.

ਮਨ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੈ ਕੀਰਤਨ ਪ੍ਰਭ ਰੰਗਿ ॥

मन त्रिपतासै कीरतन प्रभ रंगि ॥

Man ŧripaŧaasai keeraŧan prbh ranggi ||

The mind is satisfied by lovingly singing the Kirtan of God's Praises.

ਕੋਮਲ ਬਾਣੀ ਸਭ ਕਉ ਸੰਤੋਖੈ ॥

कोमल बाणी सभ कउ संतोखै ॥

Komal baañee sabh kaū sanŧŧokhai ||

The Sweet Words of His Bani soothe everyone.

ਪੰਚ ਭੂ ਆਤਮਾ ਹਰਿ ਨਾਮ ਰਸਿ ਪੋਖੈ ॥

पंच भू आतमा हरि नाम रसि पोखै ॥

Pancch bhoo âaŧamaa hari naam rasi pokhai ||

The soul, the subtle essence of the five elements, cherishes the Nectar of the Naam, the Name of the Lord.

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਏਹ ਨਿਹਚਉ ਪਾਈਐ ॥

गुर पूरे ते एह निहचउ पाईऐ ॥

Gur poore ŧe ēh nihachaū paaëeâi ||

This faith is obtained from the Perfect Guru.

ਨਾਨਕ ਰਾਮ ਰਮਤ ਫਿਰਿ ਜੋਨਿ ਨ ਆਈਐ ॥੧੨॥

नानक राम रमत फिरि जोनि न आईऐ ॥१२॥

Naanak raam ramaŧ phiri joni na âaëeâi ||12||

O Nanak, dwelling upon the Lord, you shall not enter the womb of reincarnation again. ||12||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਤੀਨਿ ਗੁਣਾ ਮਹਿ ਬਿਆਪਿਆ ਪੂਰਨ ਹੋਤ ਨ ਕਾਮ ॥

तीनि गुणा महि बिआपिआ पूरन होत न काम ॥

Ŧeeni guñaa mahi biâapiâa pooran hoŧ na kaam ||

Engrossed in the three qualities, one's efforts do not succeed.

ਪਤਿਤ ਉਧਾਰਣੁ ਮਨਿ ਬਸੈ ਨਾਨਕ ਛੂਟੈ ਨਾਮ ॥੧੩॥

पतित उधारणु मनि बसै नानक छूटै नाम ॥१३॥

Paŧiŧ ūđhaarañu mani basai naanak chhootai naam ||13||

When the Saving Grace of sinners dwells in the mind, O Nanak, then one is saved by the Naam, the Name of the Lord. ||13||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤ੍ਰਉਦਸੀ ਤੀਨਿ ਤਾਪ ਸੰਸਾਰ ॥

त्रउदसी तीनि ताप संसार ॥

Ŧrūđasee ŧeeni ŧaap sanssaar ||

The thirteenth day of the lunar cycle: The world is in the fever of the three qualities.

ਆਵਤ ਜਾਤ ਨਰਕ ਅਵਤਾਰ ॥

आवत जात नरक अवतार ॥

Âavaŧ jaaŧ narak âvaŧaar ||

It comes and goes, and is reincarnated in hell.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਭਜਨੁ ਨ ਮਨ ਮਹਿ ਆਇਓ ॥

हरि हरि भजनु न मन महि आइओ ॥

Hari hari bhajanu na man mahi âaīõ ||

Meditation on the Lord, Har, Har, does not enter into the minds of the people.

ਸੁਖ ਸਾਗਰ ਪ੍ਰਭੁ ਨਿਮਖ ਨ ਗਾਇਓ ॥

सुख सागर प्रभु निमख न गाइओ ॥

Sukh saagar prbhu nimakh na gaaīõ ||

They do not sing the Praises of God, the Ocean of peace, even for an instant.

ਹਰਖ ਸੋਗ ਕਾ ਦੇਹ ਕਰਿ ਬਾਧਿਓ ॥

हरख सोग का देह करि बाधिओ ॥

Harakh sog kaa đeh kari baađhiõ ||

This body is the embodiment of pleasure and pain.

ਦੀਰਘ ਰੋਗੁ ਮਾਇਆ ਆਸਾਧਿਓ ॥

दीरघ रोगु माइआ आसाधिओ ॥

Đeeragh rogu maaīâa âasaađhiõ ||

It suffers from the chronic and incurable disease of Maya.

ਦਿਨਹਿ ਬਿਕਾਰ ਕਰਤ ਸ੍ਰਮੁ ਪਾਇਓ ॥

दिनहि बिकार करत स्रमु पाइओ ॥

Đinahi bikaar karaŧ srmu paaīõ ||

By day, people practice corruption, wearing themselves out.

ਨੈਨੀ ਨੀਦ ਸੁਪਨ ਬਰੜਾਇਓ ॥

नैनी नीद सुपन बरड़ाइओ ॥

Nainee neeđ supan baraɍaaīõ ||

And then with sleep in their eyes, they mutter in dreams.

ਹਰਿ ਬਿਸਰਤ ਹੋਵਤ ਏਹ ਹਾਲ ॥

हरि बिसरत होवत एह हाल ॥

Hari bisaraŧ hovaŧ ēh haal ||

Forgetting the Lord, this is their condition.

ਸਰਨਿ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਪੁਰਖ ਦਇਆਲ ॥੧੩॥

सरनि नानक प्रभ पुरख दइआल ॥१३॥

Sarani naanak prbh purakh đaīâal ||13||

Nanak seeks the Sanctuary of God, the kind and compassionate Primal Being. ||13||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਚਾਰਿ ਕੁੰਟ ਚਉਦਹ ਭਵਨ ਸਗਲ ਬਿਆਪਤ ਰਾਮ ॥

चारि कुंट चउदह भवन सगल बिआपत राम ॥

Chaari kuntt chaūđah bhavan sagal biâapaŧ raam ||

The Lord is pervading in all the four directions and the fourteen worlds.

ਨਾਨਕ ਊਨ ਨ ਦੇਖੀਐ ਪੂਰਨ ਤਾ ਕੇ ਕਾਮ ॥੧੪॥

नानक ऊन न देखीऐ पूरन ता के काम ॥१४॥

Naanak ǖn na đekheeâi pooran ŧaa ke kaam ||14||

O Nanak, He is not seen to be lacking anything; His works are perfectly complete. ||14||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਚਉਦਹਿ ਚਾਰਿ ਕੁੰਟ ਪ੍ਰਭ ਆਪ ॥

चउदहि चारि कुंट प्रभ आप ॥

Chaūđahi chaari kuntt prbh âap ||

The fourteenth day of the lunar cycle: God Himself is in all four directions.

ਸਗਲ ਭਵਨ ਪੂਰਨ ਪਰਤਾਪ ॥

सगल भवन पूरन परताप ॥

Sagal bhavan pooran paraŧaap ||

On all worlds, His radiant glory is perfect.

ਦਸੇ ਦਿਸਾ ਰਵਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੁ ॥

दसे दिसा रविआ प्रभु एकु ॥

Đase đisaa raviâa prbhu ēku ||

The One God is diffused in the ten directions.

ਧਰਨਿ ਅਕਾਸ ਸਭ ਮਹਿ ਪ੍ਰਭ ਪੇਖੁ ॥

धरनि अकास सभ महि प्रभ पेखु ॥

Đharani âkaas sabh mahi prbh pekhu ||

Behold God in all the earth and sky.

ਜਲ ਥਲ ਬਨ ਪਰਬਤ ਪਾਤਾਲ ॥

जल थल बन परबत पाताल ॥

Jal ŧhal ban parabaŧ paaŧaal ||

In the water, on the land, in the forests and mountains, and in the nether regions of the underworld,

ਪਰਮੇਸ੍ਵਰ ਤਹ ਬਸਹਿ ਦਇਆਲ ॥

परमेस्वर तह बसहि दइआल ॥

Paramesvr ŧah basahi đaīâal ||

The Merciful Transcendent Lord is abiding.

ਸੂਖਮ ਅਸਥੂਲ ਸਗਲ ਭਗਵਾਨ ॥

सूखम असथूल सगल भगवान ॥

Sookham âsaŧhool sagal bhagavaan ||

The Lord God is in all mind and matter, subtle and manifest.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਛਾਨ ॥੧੪॥

नानक गुरमुखि ब्रहमु पछान ॥१४॥

Naanak guramukhi brhamu pachhaan ||14||

O Nanak, the Gurmukh realizes God. ||14||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਆਤਮੁ ਜੀਤਾ ਗੁਰਮਤੀ ਗੁਣ ਗਾਏ ਗੋਬਿੰਦ ॥

आतमु जीता गुरमती गुण गाए गोबिंद ॥

Âaŧamu jeeŧaa guramaŧee guñ gaaē gobinđđ ||

The soul is conquered through the Guru's Teachings singing the Glories of God.

ਸੰਤ ਪ੍ਰਸਾਦੀ ਭੈ ਮਿਟੇ ਨਾਨਕ ਬਿਨਸੀ ਚਿੰਦ ॥੧੫॥

संत प्रसादी भै मिटे नानक बिनसी चिंद ॥१५॥

Sanŧŧ prsaađee bhai mite naanak binasee chinđđ ||15||

By the Grace of the Saints, fear is dispelled, O Nanak, and anxiety is ended. ||15||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਅਮਾਵਸ ਆਤਮ ਸੁਖੀ ਭਏ ਸੰਤੋਖੁ ਦੀਆ ਗੁਰਦੇਵ ॥

अमावस आतम सुखी भए संतोखु दीआ गुरदेव ॥

Âmaavas âaŧam sukhee bhaē sanŧŧokhu đeeâa gurađev ||

The day of the new moon: My soul is at peace; the Divine Guru has blessed me with contentment.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਸਾਂਤਿ ਸਹਜ ਲਾਗਾ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਸੇਵ ॥

मनु तनु सीतलु सांति सहज लागा प्रभ की सेव ॥

Manu ŧanu seeŧalu saanŧi sahaj laagaa prbh kee sev ||

My mind and body are cooled and soothed, in intuitive peace and poise; I have dedicated myself to serving God.

ਟੂਟੇ ਬੰਧਨ ਬਹੁ ਬਿਕਾਰ ਸਫਲ ਪੂਰਨ ਤਾ ਕੇ ਕਾਮ ॥

टूटे बंधन बहु बिकार सफल पूरन ता के काम ॥

Toote banđđhan bahu bikaar saphal pooran ŧaa ke kaam ||

His bonds are broken, all his sins are erased, and his works are brought to perfect fruition;

ਦੁਰਮਤਿ ਮਿਟੀ ਹਉਮੈ ਛੁਟੀ ਸਿਮਰਤ ਹਰਿ ਕੋ ਨਾਮ ॥

दुरमति मिटी हउमै छुटी सिमरत हरि को नाम ॥

Đuramaŧi mitee haūmai chhutee simaraŧ hari ko naam ||

his evil-mindedness disappears, and his ego is subdued, when one meditates in remembrance on the Name of the Lord.

ਸਰਨਿ ਗਹੀ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕੀ ਮਿਟਿਆ ਆਵਾ ਗਵਨ ॥

सरनि गही पारब्रहम की मिटिआ आवा गवन ॥

Sarani gahee paarabrham kee mitiâa âavaa gavan ||

Taking to the Sanctuary of the Supreme Lord God, his comings and goings in reincarnation are ended.

ਆਪਿ ਤਰਿਆ ਕੁਟੰਬ ਸਿਉ ਗੁਣ ਗੁਬਿੰਦ ਪ੍ਰਭ ਰਵਨ ॥

आपि तरिआ कुट्मब सिउ गुण गुबिंद प्रभ रवन ॥

Âapi ŧariâa kutambb siū guñ gubinđđ prbh ravan ||

He saves himself, along with his family, chanting the Praises of God, the Lord of the Universe.

ਹਰਿ ਕੀ ਟਹਲ ਕਮਾਵਣੀ ਜਪੀਐ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਨਾਮੁ ॥

हरि की टहल कमावणी जपीऐ प्रभ का नामु ॥

Hari kee tahal kamaavañee japeeâi prbh kaa naamu ||

I serve the Lord, and I chant the Name of God.

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਪਾਇਆ ਨਾਨਕ ਸੁਖ ਬਿਸ੍ਰਾਮੁ ॥੧੫॥

गुर पूरे ते पाइआ नानक सुख बिस्रामु ॥१५॥

Gur poore ŧe paaīâa naanak sukh bisraamu ||15||

From the Perfect Guru, Nanak has obtained peace and comfortable ease. ||15||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਪੂਰਨੁ ਕਬਹੁ ਨ ਡੋਲਤਾ ਪੂਰਾ ਕੀਆ ਪ੍ਰਭ ਆਪਿ ॥

पूरनु कबहु न डोलता पूरा कीआ प्रभ आपि ॥

Pooranu kabahu na dolaŧaa pooraa keeâa prbh âapi ||

The perfect person never wavers; God Himself made him perfect.

ਦਿਨੁ ਦਿਨੁ ਚੜੈ ਸਵਾਇਆ ਨਾਨਕ ਹੋਤ ਨ ਘਾਟਿ ॥੧੬॥

दिनु दिनु चड़ै सवाइआ नानक होत न घाटि ॥१६॥

Đinu đinu chaɍai savaaīâa naanak hoŧ na ghaati ||16||

Day by day, he prospers; O Nanak, he shall not fail. ||16||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਪੂਰਨਮਾ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਭ ਏਕੁ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ॥

पूरनमा पूरन प्रभ एकु करण कारण समरथु ॥

Pooranamaa pooran prbh ēku karañ kaarañ samaraŧhu ||

The day of the full moon: God alone is Perfect; He is the All-powerful Cause of causes.

ਜੀਅ ਜੰਤ ਦਇਆਲ ਪੁਰਖੁ ਸਭ ਊਪਰਿ ਜਾ ਕਾ ਹਥੁ ॥

जीअ जंत दइआल पुरखु सभ ऊपरि जा का हथु ॥

Jeeâ janŧŧ đaīâal purakhu sabh ǖpari jaa kaa haŧhu ||

The Lord is kind and compassionate to all beings and creatures; His Protecting Hand is over all.

ਗੁਣ ਨਿਧਾਨ ਗੋਬਿੰਦ ਗੁਰ ਕੀਆ ਜਾ ਕਾ ਹੋਇ ॥

गुण निधान गोबिंद गुर कीआ जा का होइ ॥

Guñ niđhaan gobinđđ gur keeâa jaa kaa hoī ||

He is the Treasure of Excellence, the Lord of the Universe; through the Guru, He acts.

ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਪ੍ਰਭੁ ਸੁਜਾਨੁ ਅਲਖ ਨਿਰੰਜਨ ਸੋਇ ॥

अंतरजामी प्रभु सुजानु अलख निरंजन सोइ ॥

Ânŧŧarajaamee prbhu sujaanu âlakh niranjjan soī ||

God, the Inner-knower, the Searcher of hearts, is All-knowing, Unseen and Immaculately Pure.

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਪਰਮੇਸਰੋ ਸਭ ਬਿਧਿ ਜਾਨਣਹਾਰ ॥

पारब्रहमु परमेसरो सभ बिधि जानणहार ॥

Paarabrhamu paramesaro sabh biđhi jaanañahaar ||

The Supreme Lord God, the Transcendent Lord, is the Knower of all ways and means.

ਸੰਤ ਸਹਾਈ ਸਰਨਿ ਜੋਗੁ ਆਠ ਪਹਰ ਨਮਸਕਾਰ ॥

संत सहाई सरनि जोगु आठ पहर नमसकार ॥

Sanŧŧ sahaaëe sarani jogu âath pahar namasakaar ||

He is the Support of His Saints, with the Power to give Sanctuary. Twenty-four hours a day, I bow in reverence to Him.

ਅਕਥ ਕਥਾ ਨਹ ਬੂਝੀਐ ਸਿਮਰਹੁ ਹਰਿ ਕੇ ਚਰਨ ॥

अकथ कथा नह बूझीऐ सिमरहु हरि के चरन ॥

Âkaŧh kaŧhaa nah boojheeâi simarahu hari ke charan ||

His Unspoken Speech cannot be understood; I meditate on the Feet of the Lord.

ਪਤਿਤ ਉਧਾਰਨ ਅਨਾਥ ਨਾਥ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਸਰਨ ॥੧੬॥

पतित उधारन अनाथ नाथ नानक प्रभ की सरन ॥१६॥

Paŧiŧ ūđhaaran ânaaŧh naaŧh naanak prbh kee saran ||16||

He is the Saving Grace of sinners, the Master of the masterless; Nanak has entered God's Sanctuary. ||16||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਦੁਖ ਬਿਨਸੇ ਸਹਸਾ ਗਇਓ ਸਰਨਿ ਗਹੀ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥

दुख बिनसे सहसा गइओ सरनि गही हरि राइ ॥

Đukh binase sahasaa gaīõ sarani gahee hari raaī ||

My pain is gone, and my sorrows have departed, since I took to the Sanctuary of the Lord, my King.

ਮਨਿ ਚਿੰਦੇ ਫਲ ਪਾਇਆ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਇ ॥੧੭॥

मनि चिंदे फल पाइआ नानक हरि गुन गाइ ॥१७॥

Mani chinđđe phal paaīâa naanak hari gun gaaī ||17||

I have obtained the fruits of my mind's desires, O Nanak, singing the Glorious Praises of the Lord. ||17||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਕੋਈ ਗਾਵੈ ਕੋ ਸੁਣੈ ਕੋਈ ਕਰੈ ਬੀਚਾਰੁ ॥

कोई गावै को सुणै कोई करै बीचारु ॥

Koëe gaavai ko suñai koëe karai beechaaru ||

Some sing, some listen, and some contemplate;

ਕੋ ਉਪਦੇਸੈ ਕੋ ਦ੍ਰਿੜੈ ਤਿਸ ਕਾ ਹੋਇ ਉਧਾਰੁ ॥

को उपदेसै को द्रिड़ै तिस का होइ उधारु ॥

Ko ūpađesai ko đriɍai ŧis kaa hoī ūđhaaru ||

Some preach, and some implant the Name within; this is how they are saved.

ਕਿਲਬਿਖ ਕਾਟੈ ਹੋਇ ਨਿਰਮਲਾ ਜਨਮ ਜਨਮ ਮਲੁ ਜਾਇ ॥

किलबिख काटै होइ निरमला जनम जनम मलु जाइ ॥

Kilabikh kaatai hoī niramalaa janam janam malu jaaī ||

Their sinful mistakes are erased, and they become pure; the filth of countless incarnations is washed away.

ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਮੁਖੁ ਊਜਲਾ ਨਹ ਪੋਹੈ ਤਿਸੁ ਮਾਇ ॥

हलति पलति मुखु ऊजला नह पोहै तिसु माइ ॥

Halaŧi palaŧi mukhu ǖjalaa nah pohai ŧisu maaī ||

In this world and the next, their faces shall be radiant; they shall not be touched by Maya.

ਸੋ ਸੁਰਤਾ ਸੋ ਬੈਸਨੋ ਸੋ ਗਿਆਨੀ ਧਨਵੰਤੁ ॥

सो सुरता सो बैसनो सो गिआनी धनवंतु ॥

So suraŧaa so baisano so giâanee đhanavanŧŧu ||

They are intuitively wise, and they are Vaishnaavs, worshippers of Vishnu; they are spiritually wise, wealthy and prosperous.

ਸੋ ਸੂਰਾ ਕੁਲਵੰਤੁ ਸੋਇ ਜਿਨਿ ਭਜਿਆ ਭਗਵੰਤੁ ॥

सो सूरा कुलवंतु सोइ जिनि भजिआ भगवंतु ॥

So sooraa kulavanŧŧu soī jini bhajiâa bhagavanŧŧu ||

They are spiritual heroes, of noble birth, who vibrate upon the Lord God.

ਖਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਸੂਦੁ ਬੈਸੁ ਉਧਰੈ ਸਿਮਰਿ ਚੰਡਾਲ ॥

खत्री ब्राहमणु सूदु बैसु उधरै सिमरि चंडाल ॥

Khaŧree braahamañu soođu baisu ūđharai simari chanddaal ||

The Kshatriyas, the Brahmins, the low-caste Soodras, the Vaisha workers and the outcast pariahs are all saved,

ਜਿਨਿ ਜਾਨਿਓ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਨਾ ਨਾਨਕ ਤਿਸਹਿ ਰਵਾਲ ॥੧੭॥

जिनि जानिओ प्रभु आपना नानक तिसहि रवाल ॥१७॥

Jini jaaniõ prbhu âapanaa naanak ŧisahi ravaal ||17||

Meditating on the Lord. Nanak is the dust of the feet of those who know his God. ||17||


ਗਉੜੀ ਕੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੪ ॥

गउड़ी की वार महला ४ ॥

Gaūɍee kee vaar mahalaa 4 ||

Vaar In Gauree, Fourth Mehl:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

Shalok Fourth Mehl:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਸਮਤੁ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

सतिगुरु पुरखु दइआलु है जिस नो समतु सभु कोइ ॥

Saŧiguru purakhu đaīâalu hai jis no samaŧu sabhu koī ||

The True Guru, the Primal Being, is kind and compassionate; all are alike to Him.

ਏਕ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਕਰਿ ਦੇਖਦਾ ਮਨ ਭਾਵਨੀ ਤੇ ਸਿਧਿ ਹੋਇ ॥

एक द्रिसटि करि देखदा मन भावनी ते सिधि होइ ॥

Ēk đrisati kari đekhađaa man bhaavanee ŧe siđhi hoī ||

He looks upon all impartially; with pure faith in the mind, He is obtained.

ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਹਰਿ ਉਤਮੁ ਹਰਿ ਪਦੁ ਸੋਇ ॥

सतिगुर विचि अम्रितु है हरि उतमु हरि पदु सोइ ॥

Saŧigur vichi âmmmriŧu hai hari ūŧamu hari pađu soī ||

The Ambrosial Nectar is within the True Guru; He is exalted and sublime, of Godly status.

ਨਾਨਕ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਧਿਆਈਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਵੈ ਕੋਇ ॥੧॥

नानक किरपा ते हरि धिआईऐ गुरमुखि पावै कोइ ॥१॥

Naanak kirapaa ŧe hari đhiâaëeâi guramukhi paavai koī ||1||

O Nanak, by His Grace, one meditates on the Lord; the Gurmukhs obtain Him. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਸਭ ਬਿਖੁ ਹੈ ਨਿਤ ਜਗਿ ਤੋਟਾ ਸੰਸਾਰਿ ॥

हउमै माइआ सभ बिखु है नित जगि तोटा संसारि ॥

Haūmai maaīâa sabh bikhu hai niŧ jagi ŧotaa sanssaari ||

Egotism and Maya are total poison; in these, people continually suffer loss in this world.

ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥

लाहा हरि धनु खटिआ गुरमुखि सबदु वीचारि ॥

Laahaa hari đhanu khatiâa guramukhi sabađu veechaari ||

The Gurmukh earns the profit of the wealth of the Lord's Name, contemplating the Word of the Shabad.

ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਬਿਖੁ ਉਤਰੈ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

हउमै मैलु बिखु उतरै हरि अम्रितु हरि उर धारि ॥

Haūmai mailu bikhu ūŧarai hari âmmmriŧu hari ūr đhaari ||

The poisonous filth of egotism is removed, when one enshrines the Ambrosial Name of the Lord within the heart.

ਸਭਿ ਕਾਰਜ ਤਿਨ ਕੇ ਸਿਧਿ ਹਹਿ ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥

सभि कारज तिन के सिधि हहि जिन गुरमुखि किरपा धारि ॥

Sabhi kaaraj ŧin ke siđhi hahi jin guramukhi kirapaa đhaari ||

All the Gurmukh's affairs are brought to perfect completion; the Lord has showered him with His Mercy.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਧੁਰਿ ਮਿਲੇ ਸੇ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਹਰਿ ਮੇਲੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿ ॥੨॥

नानक जो धुरि मिले से मिलि रहे हरि मेले सिरजणहारि ॥२॥

Naanak jo đhuri mile se mili rahe hari mele sirajañahaari ||2||

O Nanak, one who meets the Primal Lord remains blended with the Lord, the Creator Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੂ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਹੈ ਸਚੁ ਸਚਾ ਗੋਸਾਈ ॥

तू सचा साहिबु सचु है सचु सचा गोसाई ॥

Ŧoo sachaa saahibu sachu hai sachu sachaa gosaaëe ||

You are True, O True Lord and Master. You are the Truest of the True, O Lord of the World.

ਤੁਧੁਨੋ ਸਭ ਧਿਆਇਦੀ ਸਭ ਲਗੈ ਤੇਰੀ ਪਾਈ ॥

तुधुनो सभ धिआइदी सभ लगै तेरी पाई ॥

Ŧuđhuno sabh đhiâaīđee sabh lagai ŧeree paaëe ||

Everyone meditates on You; everyone falls at Your Feet.

ਤੇਰੀ ਸਿਫਤਿ ਸੁਆਲਿਉ ਸਰੂਪ ਹੈ ਜਿਨਿ ਕੀਤੀ ਤਿਸੁ ਪਾਰਿ ਲਘਾਈ ॥

तेरी सिफति सुआलिउ सरूप है जिनि कीती तिसु पारि लघाई ॥

Ŧeree siphaŧi suâaliū saroop hai jini keeŧee ŧisu paari laghaaëe ||

Your Praises are graceful and beautiful; You save those who speak them.

ਗੁਰਮੁਖਾ ਨੋ ਫਲੁ ਪਾਇਦਾ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਈ ॥

गुरमुखा नो फलु पाइदा सचि नामि समाई ॥

Guramukhaa no phalu paaīđaa sachi naami samaaëe ||

You reward the Gurmukhs, who are absorbed in the True Name.

ਵਡੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ਵਡੀ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ॥੧॥

वडे मेरे साहिबा वडी तेरी वडिआई ॥१॥

Vade mere saahibaa vadee ŧeree vadiâaëe ||1||

O my Great Lord and Master, great is Your glorious greatness. ||1||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਹੋਰੁ ਸਲਾਹਣਾ ਸਭੁ ਬੋਲਣੁ ਫਿਕਾ ਸਾਦੁ ॥

विणु नावै होरु सलाहणा सभु बोलणु फिका सादु ॥

Viñu naavai horu salaahañaa sabhu bolañu phikaa saađu ||

Without the Name, all other praise and speech is insipid and tasteless.

ਮਨਮੁਖ ਅਹੰਕਾਰੁ ਸਲਾਹਦੇ ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਵਾਦੁ ॥

मनमुख अहंकारु सलाहदे हउमै ममता वादु ॥

Manamukh âhankkaaru salaahađe haūmai mamaŧaa vaađu ||

The self-willed manmukhs praise their own egos; their attachment to egotism is useless.

ਜਿਨ ਸਾਲਾਹਨਿ ਸੇ ਮਰਹਿ ਖਪਿ ਜਾਵੈ ਸਭੁ ਅਪਵਾਦੁ ॥

जिन सालाहनि से मरहि खपि जावै सभु अपवादु ॥

Jin saalaahani se marahi khapi jaavai sabhu âpavaađu ||

Those whom they praise, die; they all waste away in conflict.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਜਪਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਪਰਮਾਨਾਦੁ ॥੧॥

जन नानक गुरमुखि उबरे जपि हरि हरि परमानादु ॥१॥

Jan naanak guramukhi ūbare japi hari hari paramaanaađu ||1||

O servant Nanak, the Gurmukhs are saved, chanting the Name of the Lord, Har, Har, the Embodiment of Supreme Bliss. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਦਸਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ਮਨਿ ਹਰੀ ॥

सतिगुर हरि प्रभु दसि नामु धिआई मनि हरी ॥

Saŧigur hari prbhu đasi naamu đhiâaëe mani haree ||

O True Guru, tell me of my Lord God, that I may meditate on the Naam within my mind.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਪਵਿਤੁ ਹਰਿ ਮੁਖਿ ਬੋਲੀ ਸਭਿ ਦੁਖ ਪਰਹਰੀ ॥੨॥

नानक नामु पवितु हरि मुखि बोली सभि दुख परहरी ॥२॥

Naanak naamu paviŧu hari mukhi bolee sabhi đukh paraharee ||2||

O Nanak , the Lord's Name is sacred and pure; chanting it, all my pain has been taken away. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੂ ਆਪੇ ਆਪਿ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਹੈ ਨਿਰੰਜਨ ਹਰਿ ਰਾਇਆ ॥

तू आपे आपि निरंकारु है निरंजन हरि राइआ ॥

Ŧoo âape âapi nirankkaaru hai niranjjan hari raaīâa ||

You Yourself are the Formless Lord, the Immaculate Lord, our Sovereign King.

ਜਿਨੀ ਤੂ ਇਕ ਮਨਿ ਸਚੁ ਧਿਆਇਆ ਤਿਨ ਕਾ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਗਵਾਇਆ ॥

जिनी तू इक मनि सचु धिआइआ तिन का सभु दुखु गवाइआ ॥

Jinee ŧoo īk mani sachu đhiâaīâa ŧin kaa sabhu đukhu gavaaīâa ||

Those who meditate on You, O True Lord with one-pointed mind, are rid of all their pain.

ਤੇਰਾ ਸਰੀਕੁ ਕੋ ਨਾਹੀ ਜਿਸ ਨੋ ਲਵੈ ਲਾਇ ਸੁਣਾਇਆ ॥

तेरा सरीकु को नाही जिस नो लवै लाइ सुणाइआ ॥

Ŧeraa sareeku ko naahee jis no lavai laaī suñaaīâa ||

You have no equal, next to whom I might sit and speak of You.

ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਦਾਤਾ ਤੂਹੈ ਨਿਰੰਜਨਾ ਤੂਹੈ ਸਚੁ ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥

तुधु जेवडु दाता तूहै निरंजना तूहै सचु मेरै मनि भाइआ ॥

Ŧuđhu jevadu đaaŧaa ŧoohai niranjjanaa ŧoohai sachu merai mani bhaaīâa ||

You are the only Giver as great as Yourself. You are Immaculate; O True Lord, you are pleasing to my mind.

ਸਚੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ਸਚੇ ਸਚੁ ਨਾਇਆ ॥੨॥

सचे मेरे साहिबा सचे सचु नाइआ ॥२॥

Sache mere saahibaa sache sachu naaīâa ||2||

O my True Lord and Master, Your Name is the Truest of the True. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਹੈ ਭ੍ਰਮਿ ਭੂਲੇ ਮਨਮੁਖ ਦੁਰਜਨਾ ॥

मन अंतरि हउमै रोगु है भ्रमि भूले मनमुख दुरजना ॥

Man ânŧŧari haūmai rogu hai bhrmi bhoole manamukh đurajanaa ||

Deep within the mind is the disease of ego; the self-willed manmukhs, the evil beings, are deluded by doubt.

ਨਾਨਕ ਰੋਗੁ ਗਵਾਇ ਮਿਲਿ ਸਤਿਗੁਰ ਸਾਧੂ ਸਜਨਾ ॥੧॥

नानक रोगु गवाइ मिलि सतिगुर साधू सजना ॥१॥

Naanak rogu gavaaī mili saŧigur saađhoo sajanaa ||1||

O Nanak, this disease is eradicated, only when one meets the True Guru, our Holy Friend. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਤਾ ਰੰਗ ਸਿਉ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥

मनु तनु रता रंग सिउ गुरमुखि हरि गुणतासु ॥

Manu ŧanu raŧaa rangg siū guramukhi hari guñaŧaasu ||

The mind and body of the Gurmukh are imbued with the Love of the Lord, the Treasure of Virtue.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਸਰਣਾਗਤੀ ਹਰਿ ਮੇਲੇ ਗੁਰ ਸਾਬਾਸਿ ॥੨॥

जन नानक हरि सरणागती हरि मेले गुर साबासि ॥२॥

Jan naanak hari sarañaagaŧee hari mele gur saabaasi ||2||

Servant Nanak has taken to the Sanctuary of the Lord. Hail to the Guru, who has united me with the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੂ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਕਿਸੁ ਨਾਲਿ ਤੂ ਵੜੀਐ ॥

तू करता पुरखु अगमु है किसु नालि तू वड़ीऐ ॥

Ŧoo karaŧaa purakhu âgammu hai kisu naali ŧoo vaɍeeâi ||

You are the Personification of Creativity, the Inaccessible Lord. With whom should I compare You?

ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਹੋਇ ਸੁ ਆਖੀਐ ਤੁਧੁ ਜੇਹਾ ਤੂਹੈ ਪੜੀਐ ॥

तुधु जेवडु होइ सु आखीऐ तुधु जेहा तूहै पड़ीऐ ॥

Ŧuđhu jevadu hoī su âakheeâi ŧuđhu jehaa ŧoohai paɍeeâi ||

If there was anyone else as great as You, I would name him; You alone are like Yourself.

ਤੂ ਘਟਿ ਘਟਿ ਇਕੁ ਵਰਤਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਗੜੀਐ ॥

तू घटि घटि इकु वरतदा गुरमुखि परगड़ीऐ ॥

Ŧoo ghati ghati īku varaŧađaa guramukhi paragaɍeeâi ||

You are the One, permeating each and every heart; You are revealed to the Gurmukh.

ਤੂ ਸਚਾ ਸਭਸ ਦਾ ਖਸਮੁ ਹੈ ਸਭ ਦੂ ਤੂ ਚੜੀਐ ॥

तू सचा सभस दा खसमु है सभ दू तू चड़ीऐ ॥

Ŧoo sachaa sabhas đaa khasamu hai sabh đoo ŧoo chaɍeeâi ||

You are the True Lord and Master of all; You are the Highest of all.

ਤੂ ਕਰਹਿ ਸੁ ਸਚੇ ਹੋਇਸੀ ਤਾ ਕਾਇਤੁ ਕੜੀਐ ॥੩॥

तू करहि सु सचे होइसी ता काइतु कड़ीऐ ॥३॥

Ŧoo karahi su sache hoīsee ŧaa kaaīŧu kaɍeeâi ||3||

Whatever You do, O True Lord - that is what happens, so why should we grieve? ||3||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਮੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪ੍ਰੇਮੁ ਪਿਰੰਮ ਕਾ ਅਠੇ ਪਹਰ ਲਗੰਨਿ ॥

मै मनि तनि प्रेमु पिरम का अठे पहर लगंनि ॥

Mai mani ŧani premu piramm kaa âthe pahar laganni ||

My mind and body are imbued with the Love of my Beloved, twenty-four hours a day.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ਪ੍ਰਭ ਸਤਿਗੁਰ ਸੁਖਿ ਵਸੰਨਿ ॥੧॥

जन नानक किरपा धारि प्रभ सतिगुर सुखि वसंनि ॥१॥

Jan naanak kirapaa đhaari prbh saŧigur sukhi vasanni ||1||

Shower Your Mercy upon servant Nanak, O God, that he may dwell in peace with the True Guru. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਜਿਨ ਅੰਦਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਿਰੰਮ ਕੀ ਜਿਉ ਬੋਲਨਿ ਤਿਵੈ ਸੋਹੰਨਿ ॥

जिन अंदरि प्रीति पिरम की जिउ बोलनि तिवै सोहंनि ॥

Jin ânđđari preeŧi piramm kee jiū bolani ŧivai sohanni ||

Those whose inner beings are filled with the Love of their Beloved, look beautiful as they speak.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਆਪੇ ਜਾਣਦਾ ਜਿਨਿ ਲਾਈ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਿਰੰਨਿ ॥੨॥

नानक हरि आपे जाणदा जिनि लाई प्रीति पिरंनि ॥२॥

Naanak hari âape jaañađaa jini laaëe preeŧi piranni ||2||

O Nanak, the Lord Himself knows all; the Beloved Lord has infused His Love. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੂ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਅਭੁਲੁ ਹੈ ਭੁਲਣ ਵਿਚਿ ਨਾਹੀ ॥

तू करता आपि अभुलु है भुलण विचि नाही ॥

Ŧoo karaŧaa âapi âbhulu hai bhulañ vichi naahee ||

O Creator Lord, You Yourself are infallible; You never make mistakes.

ਤੂ ਕਰਹਿ ਸੁ ਸਚੇ ਭਲਾ ਹੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਹੀ ॥

तू करहि सु सचे भला है गुर सबदि बुझाही ॥

Ŧoo karahi su sache bhalaa hai gur sabađi bujhaahee ||

Whatever You do is good, O True Lord; this understanding is obtained through the Word of the Guru's Shabad.

ਤੂ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ਹੈ ਦੂਜਾ ਕੋ ਨਾਹੀ ॥

तू करण कारण समरथु है दूजा को नाही ॥

Ŧoo karañ kaarañ samaraŧhu hai đoojaa ko naahee ||

You are the Cause of causes, the All-powerful Lord; there is no other at all.

ਤੂ ਸਾਹਿਬੁ ਅਗਮੁ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਸਭਿ ਤੁਧੁ ਧਿਆਹੀ ॥

तू साहिबु अगमु दइआलु है सभि तुधु धिआही ॥

Ŧoo saahibu âgamu đaīâalu hai sabhi ŧuđhu đhiâahee ||

O Lord and Master, You are inaccessible and merciful. Everyone meditates on You.

ਸਭਿ ਜੀਅ ਤੇਰੇ ਤੂ ਸਭਸ ਦਾ ਤੂ ਸਭ ਛਡਾਹੀ ॥੪॥

सभि जीअ तेरे तू सभस दा तू सभ छडाही ॥४॥

Sabhi jeeâ ŧere ŧoo sabhas đaa ŧoo sabh chhadaahee ||4||

All beings are Yours; You belong to all. You deliver all. ||4||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਸੁਣਿ ਸਾਜਨ ਪ੍ਰੇਮ ਸੰਦੇਸਰਾ ਅਖੀ ਤਾਰ ਲਗੰਨਿ ॥

सुणि साजन प्रेम संदेसरा अखी तार लगंनि ॥

Suñi saajan prem sanđđesaraa âkhee ŧaar laganni ||

Listen, O my Friend, to my message of love; my eyes are fixed upon You.

ਗੁਰਿ ਤੁਠੈ ਸਜਣੁ ਮੇਲਿਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਸਵੰਨਿ ॥੧॥

गुरि तुठै सजणु मेलिआ जन नानक सुखि सवंनि ॥१॥

Guri ŧuthai sajañu meliâa jan naanak sukhi savanni ||1||

The Guru was pleased - He united servant Nanak with his friend, and now he sleeps in peace. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਦਇਆ ਸਦਾ ਹੋਇ ॥

सतिगुरु दाता दइआलु है जिस नो दइआ सदा होइ ॥

Saŧiguru đaaŧaa đaīâalu hai jis no đaīâa sađaa hoī ||

The True Guru is the Merciful Giver; He is always compassionate.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਅੰਦਰਹੁ ਨਿਰਵੈਰੁ ਹੈ ਸਭੁ ਦੇਖੈ ਬ੍ਰਹਮੁ ਇਕੁ ਸੋਇ ॥

सतिगुरु अंदरहु निरवैरु है सभु देखै ब्रहमु इकु सोइ ॥

Saŧiguru ânđđarahu niravairu hai sabhu đekhai brhamu īku soī ||

The True Guru has no hatred within Him; He beholds the One God everywhere.

ਨਿਰਵੈਰਾ ਨਾਲਿ ਜਿ ਵੈਰੁ ਚਲਾਇਦੇ ਤਿਨ ਵਿਚਹੁ ਤਿਸਟਿਆ ਨ ਕੋਇ ॥

निरवैरा नालि जि वैरु चलाइदे तिन विचहु तिसटिआ न कोइ ॥

Niravairaa naali ji vairu chalaaīđe ŧin vichahu ŧisatiâa na koī ||

Anyone who directs hate against the One who has no hate, shall never be satisfied within.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਭਨਾ ਦਾ ਭਲਾ ਮਨਾਇਦਾ ਤਿਸ ਦਾ ਬੁਰਾ ਕਿਉ ਹੋਇ ॥

सतिगुरु सभना दा भला मनाइदा तिस दा बुरा किउ होइ ॥

Saŧiguru sabhanaa đaa bhalaa manaaīđaa ŧis đaa buraa kiū hoī ||

The True Guru wishes everyone well; how can anything bad happen to Him?

ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਜੇਹਾ ਕੋ ਇਛਦਾ ਤੇਹਾ ਫਲੁ ਪਾਏ ਕੋਇ ॥

सतिगुर नो जेहा को इछदा तेहा फलु पाए कोइ ॥

Saŧigur no jehaa ko īchhađaa ŧehaa phalu paaē koī ||

As one feels towards the True Guru, so are the rewards he receives.

ਨਾਨਕ ਕਰਤਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣਦਾ ਜਿਦੂ ਕਿਛੁ ਗੁਝਾ ਨ ਹੋਇ ॥੨॥

नानक करता सभु किछु जाणदा जिदू किछु गुझा न होइ ॥२॥

Naanak karaŧaa sabhu kichhu jaañađaa jiđoo kichhu gujhaa na hoī ||2||

O Nanak, the Creator knows everything; nothing can be hidden from Him. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜਿਸ ਨੋ ਸਾਹਿਬੁ ਵਡਾ ਕਰੇ ਸੋਈ ਵਡ ਜਾਣੀ ॥

जिस नो साहिबु वडा करे सोई वड जाणी ॥

Jis no saahibu vadaa kare soëe vad jaañee ||

One who has been made great by his Lord and Master - know him to be great!

ਜਿਸੁ ਸਾਹਿਬ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਬਖਸਿ ਲਏ ਸੋ ਸਾਹਿਬ ਮਨਿ ਭਾਣੀ ॥

जिसु साहिब भावै तिसु बखसि लए सो साहिब मनि भाणी ॥

Jisu saahib bhaavai ŧisu bakhasi laē so saahib mani bhaañee ||

By His Pleasure, the Lord and Master forgives those who are pleasing to His Mind.

ਜੇ ਕੋ ਓਸ ਦੀ ਰੀਸ ਕਰੇ ਸੋ ਮੂੜ ਅਜਾਣੀ ॥

जे को ओस दी रीस करे सो मूड़ अजाणी ॥

Je ko õs đee rees kare so mooɍ âjaañee ||

One who tries to compete with Him is a senseless fool.

ਜਿਸ ਨੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਸੁ ਗੁਣ ਰਵੈ ਗੁਣ ਆਖਿ ਵਖਾਣੀ ॥

जिस नो सतिगुरु मेले सु गुण रवै गुण आखि वखाणी ॥

Jis no saŧiguru mele su guñ ravai guñ âakhi vakhaañee ||

One who is united with the Lord by the True Guru, sings His Praises and speaks His Glories.

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਸਚੁ ਹੈ ਬੁਝਿ ਸਚਿ ਸਮਾਣੀ ॥੫॥

नानक सचा सचु है बुझि सचि समाणी ॥५॥

Naanak sachaa sachu hai bujhi sachi samaañee ||5||

O Nanak, the True Lord is True; one who understands Him is absorbed in Truth. ||5||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਹਰਿ ਸਤਿ ਨਿਰੰਜਨ ਅਮਰੁ ਹੈ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ॥

हरि सति निरंजन अमरु है निरभउ निरवैरु निरंकारु ॥

Hari saŧi niranjjan âmaru hai nirabhaū niravairu nirankkaaru ||

The Lord is true, immaculate and eternal; He has no fear, hatred or form.

ਜਿਨ ਜਪਿਆ ਇਕ ਮਨਿ ਇਕ ਚਿਤਿ ਤਿਨ ਲਥਾ ਹਉਮੈ ਭਾਰੁ ॥

जिन जपिआ इक मनि इक चिति तिन लथा हउमै भारु ॥

Jin japiâa īk mani īk chiŧi ŧin laŧhaa haūmai bhaaru ||

Those who chant and meditate on Him, who single-mindedly focus their consciousness on Him, are rid of the burden of their ego.

ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਆਰਾਧਿਆ ਤਿਨ ਸੰਤ ਜਨਾ ਜੈਕਾਰੁ ॥

जिन गुरमुखि हरि आराधिआ तिन संत जना जैकारु ॥

Jin guramukhi hari âaraađhiâa ŧin sanŧŧ janaa jaikaaru ||

Those Gurmukhs who worship and adore the Lord - hail to those Saintly beings!

ਕੋਈ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੀ ਤਿਸ ਨੋ ਫਿਟੁ ਫਿਟੁ ਕਹੈ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥

कोई निंदा करे पूरे सतिगुरू की तिस नो फिटु फिटु कहै सभु संसारु ॥

Koëe ninđđaa kare poore saŧiguroo kee ŧis no phitu phitu kahai sabhu sanssaaru ||

If someone slanders the Perfect True Guru, he will be rebuked and reproached by the whole world.

ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਹਰਿ ਆਪੇ ਰਖਣਹਾਰੁ ॥

सतिगुर विचि आपि वरतदा हरि आपे रखणहारु ॥

Saŧigur vichi âapi varaŧađaa hari âape rakhañahaaru ||

The Lord Himself abides within the True Guru; He Himself is His Protector.

ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਗੁਰੂ ਗੁਣ ਗਾਵਦਾ ਤਿਸ ਨੋ ਸਦਾ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰੁ ॥

धनु धंनु गुरू गुण गावदा तिस नो सदा सदा नमसकारु ॥

Đhanu đhannu guroo guñ gaavađaa ŧis no sađaa sađaa namasakaaru ||

Blessed, Blessed is the Guru, who sings the Glories of God. Unto Him, I bow forever and ever in deepest reverence.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕਉ ਵਾਰਿਆ ਜਿਨ ਜਪਿਆ ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ ॥੧॥

जन नानक तिन कउ वारिआ जिन जपिआ सिरजणहारु ॥१॥

Jan naanak ŧin kaū vaariâa jin japiâa sirajañahaaru ||1||

Servant Nanak is a sacrifice to those who have meditated on the Creator Lord. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਆਪੇ ਧਰਤੀ ਸਾਜੀਅਨੁ ਆਪੇ ਆਕਾਸੁ ॥

आपे धरती साजीअनु आपे आकासु ॥

Âape đharaŧee saajeeânu âape âakaasu ||

He Himself made the earth; He Himself made the sky.

ਵਿਚਿ ਆਪੇ ਜੰਤ ਉਪਾਇਅਨੁ ਮੁਖਿ ਆਪੇ ਦੇਇ ਗਿਰਾਸੁ ॥

विचि आपे जंत उपाइअनु मुखि आपे देइ गिरासु ॥

Vichi âape janŧŧ ūpaaīânu mukhi âape đeī giraasu ||

He Himself created the beings there, and He Himself places food in their mouths.

ਸਭੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਆਪੇ ਹੀ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥

सभु आपे आपि वरतदा आपे ही गुणतासु ॥

Sabhu âape âapi varaŧađaa âape hee guñaŧaasu ||

He Himself is All-pervading; He Himself is the Treasure of Excellence.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਤੂ ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਕਟੇ ਤਾਸੁ ॥੨॥

जन नानक नामु धिआइ तू सभि किलविख कटे तासु ॥२॥

Jan naanak naamu đhiâaī ŧoo sabhi kilavikh kate ŧaasu ||2||

O servant Nanak, meditate on the Naam, the Name of the Lord; He shall take away all your sinful mistakes. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੂ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਹੈ ਸਚੁ ਸਚੇ ਭਾਵੈ ॥

तू सचा साहिबु सचु है सचु सचे भावै ॥

Ŧoo sachaa saahibu sachu hai sachu sache bhaavai ||

You, O True Lord and Master, are True; the Truth is pleasing to the True One.

ਜੋ ਤੁਧੁ ਸਚੁ ਸਲਾਹਦੇ ਤਿਨ ਜਮ ਕੰਕਰੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ॥

जो तुधु सचु सलाहदे तिन जम कंकरु नेड़ि न आवै ॥

Jo ŧuđhu sachu salaahađe ŧin jam kankkaru neɍi na âavai ||

The Messenger of Death does not even approach those who praise You, O True Lord.

ਤਿਨ ਕੇ ਮੁਖ ਦਰਿ ਉਜਲੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਹਿਰਦੈ ਸਚਾ ਭਾਵੈ ॥

तिन के मुख दरि उजले जिन हरि हिरदै सचा भावै ॥

Ŧin ke mukh đari ūjale jin hari hirađai sachaa bhaavai ||

Their faces are radiant in the Court of the Lord; the Lord is pleasing to their hearts.

ਕੂੜਿਆਰ ਪਿਛਾਹਾ ਸਟੀਅਨਿ ਕੂੜੁ ਹਿਰਦੈ ਕਪਟੁ ਮਹਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥

कूड़िआर पिछाहा सटीअनि कूड़ु हिरदै कपटु महा दुखु पावै ॥

Kooɍiâar pichhaahaa sateeâni kooɍu hirađai kapatu mahaa đukhu paavai ||

The false ones are left behind; because of the falsehood and deceit in their hearts, they suffer in terrible pain.

ਮੁਹ ਕਾਲੇ ਕੂੜਿਆਰੀਆ ਕੂੜਿਆਰ ਕੂੜੋ ਹੋਇ ਜਾਵੈ ॥੬॥

मुह काले कूड़िआरीआ कूड़िआर कूड़ो होइ जावै ॥६॥

Muh kaale kooɍiâareeâa kooɍiâar kooɍo hoī jaavai ||6||

Black are the faces of the false; the false remain just false. ||6||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਧਰਤੀ ਧਰਮ ਹੈ ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਜੇਹਾ ਕੋ ਬੀਜੇ ਤੇਹਾ ਫਲੁ ਪਾਏ ॥

सतिगुरु धरती धरम है तिसु विचि जेहा को बीजे तेहा फलु पाए ॥

Saŧiguru đharaŧee đharam hai ŧisu vichi jehaa ko beeje ŧehaa phalu paaē ||

The True Guru is the field of Dharma; as one plants the seeds there, so are the fruits obtained.

ਗੁਰਸਿਖੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਬੀਜਿਆ ਤਿਨ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਫਲੁ ਹਰਿ ਪਾਏ ॥

गुरसिखी अम्रितु बीजिआ तिन अम्रित फलु हरि पाए ॥

Gurasikhee âmmmriŧu beejiâa ŧin âmmmriŧ phalu hari paaē ||

The GurSikhs plant ambrosial nectar, and obtain the Lord as their ambrosial fruit.

ਓਨਾ ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਓਇ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਸਚੀ ਪੈਨਾਏ ॥

ओना हलति पलति मुख उजले ओइ हरि दरगह सची पैनाए ॥

Õnaa halaŧi palaŧi mukh ūjale õī hari đaragah sachee painaaē ||

Their faces are radiant in this world and the next; in the Court of the Lord, they are robed with honor.

ਇਕਨੑਾ ਅੰਦਰਿ ਖੋਟੁ ਨਿਤ ਖੋਟੁ ਕਮਾਵਹਿ ਓਹੁ ਜੇਹਾ ਬੀਜੇ ਤੇਹਾ ਫਲੁ ਖਾਏ ॥

इकन्हा अंदरि खोटु नित खोटु कमावहि ओहु जेहा बीजे तेहा फलु खाए ॥

Īkanʱaa ânđđari khotu niŧ khotu kamaavahi õhu jehaa beeje ŧehaa phalu khaaē ||

Some have cruelty in their hearts - they constantly act in cruelty; as they plant, so are the fruits which they eat.

ਜਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਰਾਫੁ ਨਦਰਿ ਕਰਿ ਦੇਖੈ ਸੁਆਵਗੀਰ ਸਭਿ ਉਘੜਿ ਆਏ ॥

जा सतिगुरु सराफु नदरि करि देखै सुआवगीर सभि उघड़ि आए ॥

Jaa saŧiguru saraaphu nađari kari đekhai suâavageer sabhi ūghaɍi âaē ||

When the True Guru, the Tester, observes with His Glance, the selfish ones are all exposed.

ਓਇ ਜੇਹਾ ਚਿਤਵਹਿ ਨਿਤ ਤੇਹਾ ਪਾਇਨਿ ਓਇ ਤੇਹੋ ਜੇਹੇ ਦਯਿ ਵਜਾਏ ॥

ओइ जेहा चितवहि नित तेहा पाइनि ओइ तेहो जेहे दयि वजाए ॥

Õī jehaa chiŧavahi niŧ ŧehaa paaīni õī ŧeho jehe đayi vajaaē ||

As one thinks, so does he receive, and so does the Lord make him known.

ਨਾਨਕ ਦੁਹੀ ਸਿਰੀ ਖਸਮੁ ਆਪੇ ਵਰਤੈ ਨਿਤ ਕਰਿ ਕਰਿ ਦੇਖੈ ਚਲਤ ਸਬਾਏ ॥੧॥

नानक दुही सिरी खसमु आपे वरतै नित करि करि देखै चलत सबाए ॥१॥

Naanak đuhee siree khasamu âape varaŧai niŧ kari kari đekhai chalaŧ sabaaē ||1||

O Nanak, the Lord and Master is pervading at both ends; He continually acts, and beholds His own play. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਇਕੁ ਮਨੁ ਇਕੁ ਵਰਤਦਾ ਜਿਤੁ ਲਗੈ ਸੋ ਥਾਇ ਪਾਇ ॥

इकु मनु इकु वरतदा जितु लगै सो थाइ पाइ ॥

Īku manu īku varaŧađaa jiŧu lagai so ŧhaaī paaī ||

The mortal is of one mind - whatever he dedicates it to, in that he is successful.

ਕੋਈ ਗਲਾ ਕਰੇ ਘਨੇਰੀਆ ਜਿ ਘਰਿ ਵਥੁ ਹੋਵੈ ਸਾਈ ਖਾਇ ॥

कोई गला करे घनेरीआ जि घरि वथु होवै साई खाइ ॥

Koëe galaa kare ghanereeâa ji ghari vaŧhu hovai saaëe khaaī ||

Some talk a lot, but they eat only that which is in their own homes.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੋਝੀ ਨਾ ਪਵੈ ਅਹੰਕਾਰੁ ਨ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

बिनु सतिगुर सोझी ना पवै अहंकारु न विचहु जाइ ॥

Binu saŧigur sojhee naa pavai âhankkaaru na vichahu jaaī ||

Without the True Guru, understanding is not obtained, and egotism does not depart from within.

ਅਹੰਕਾਰੀਆ ਨੋ ਦੁਖ ਭੁਖ ਹੈ ਹਥੁ ਤਡਹਿ ਘਰਿ ਘਰਿ ਮੰਗਾਇ ॥

अहंकारीआ नो दुख भुख है हथु तडहि घरि घरि मंगाइ ॥

Âhankkaareeâa no đukh bhukh hai haŧhu ŧadahi ghari ghari manggaaī ||

Suffering and hunger cling to the egotistical people; they hold out their hands and beg from door to door.

ਕੂੜੁ ਠਗੀ ਗੁਝੀ ਨਾ ਰਹੈ ਮੁਲੰਮਾ ਪਾਜੁ ਲਹਿ ਜਾਇ ॥

कूड़ु ठगी गुझी ना रहै मुलमा पाजु लहि जाइ ॥

Kooɍu thagee gujhee naa rahai mulammaa paaju lahi jaaī ||

Their falsehood and fraud cannot remain concealed; their false appearances fall off in the end.

ਜਿਸੁ ਹੋਵੈ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਪ੍ਰਭੁ ਆਇ ॥

जिसु होवै पूरबि लिखिआ तिसु सतिगुरु मिलै प्रभु आइ ॥

Jisu hovai poorabi likhiâa ŧisu saŧiguru milai prbhu âaī ||

One who has such pre-ordained destiny comes to meet God through the True Guru.

ਜਿਉ ਲੋਹਾ ਪਾਰਸਿ ਭੇਟੀਐ ਮਿਲਿ ਸੰਗਤਿ ਸੁਵਰਨੁ ਹੋਇ ਜਾਇ ॥

जिउ लोहा पारसि भेटीऐ मिलि संगति सुवरनु होइ जाइ ॥

Jiū lohaa paarasi bheteeâi mili sanggaŧi suvaranu hoī jaaī ||

Just as iron is transmuted into gold by the touch of the Philosopher's Stone, so are people transformed by joining the Sangat, the Holy Congregation.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੇ ਪ੍ਰਭ ਤੂ ਧਣੀ ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਇ ॥੨॥

जन नानक के प्रभ तू धणी जिउ भावै तिवै चलाइ ॥२॥

Jan naanak ke prbh ŧoo đhañee jiū bhaavai ŧivai chalaaī ||2||

O God, You are the Master of servant Nanak; as it pleases You, You lead him. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜਿਨ ਹਰਿ ਹਿਰਦੈ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨ ਹਰਿ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥

जिन हरि हिरदै सेविआ तिन हरि आपि मिलाए ॥

Jin hari hirađai seviâa ŧin hari âapi milaaē ||

One who serves the Lord with all his heart - the Lord Himself unites him with Himself.

ਗੁਣ ਕੀ ਸਾਝਿ ਤਿਨ ਸਿਉ ਕਰੀ ਸਭਿ ਅਵਗਣ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥

गुण की साझि तिन सिउ करी सभि अवगण सबदि जलाए ॥

Guñ kee saajhi ŧin siū karee sabhi âvagañ sabađi jalaaē ||

He enters into a partnership with virtue and merit, and burns off all his demerits with the fire of the Shabad.

ਅਉਗਣ ਵਿਕਣਿ ਪਲਰੀ ਜਿਸੁ ਦੇਹਿ ਸੁ ਸਚੇ ਪਾਏ ॥

अउगण विकणि पलरी जिसु देहि सु सचे पाए ॥

Âūgañ vikañi palaree jisu đehi su sache paaē ||

Demerits are purchased cheap, like straw; he alone gathers merit, who is so blessed by the True Lord.

ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਜਿਨਿ ਅਉਗਣ ਮੇਟਿ ਗੁਣ ਪਰਗਟੀਆਏ ॥

बलिहारी गुर आपणे जिनि अउगण मेटि गुण परगटीआए ॥

Balihaaree gur âapañe jini âūgañ meti guñ paragateeâaē ||

I am a sacrifice to my Guru, who has erased my demerits, and revealed my virtuous merits.

ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਵਡੇ ਕੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਲਾਏ ॥੭॥

वडी वडिआई वडे की गुरमुखि आलाए ॥७॥

Vadee vadiâaëe vade kee guramukhi âalaaē ||7||

The Gurmukh chants the glorious greatness of the great Lord God. ||7||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਜੋ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥

सतिगुर विचि वडी वडिआई जो अनदिनु हरि हरि नामु धिआवै ॥

Saŧigur vichi vadee vadiâaëe jo ânađinu hari hari naamu đhiâavai ||

Great is the greatness within the True Guru, who meditates night and day on the Name of the Lord, Har, Har.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਰਮਤ ਸੁਚ ਸੰਜਮੁ ਹਰਿ ਨਾਮੇ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤਾਵੈ ॥

हरि हरि नामु रमत सुच संजमु हरि नामे ही त्रिपतावै ॥

Hari hari naamu ramaŧ such sanjjamu hari naame hee ŧripaŧaavai ||

The repetition of the Name of the Lord, Har, Har, is his purity and self-restraint; with the Name of the Lord, He is satisfied.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਤਾਣੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੀਬਾਣੁ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਰਖ ਕਰਾਵੈ ॥

हरि नामु ताणु हरि नामु दीबाणु हरि नामो रख करावै ॥

Hari naamu ŧaañu hari naamu đeebaañu hari naamo rakh karaavai ||

The Lord's Name is His power, and the Lord's Name is His Royal Court; the Lord's Name protects Him.

ਜੋ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ਪੂਜੇ ਗੁਰ ਮੂਰਤਿ ਸੋ ਮਨ ਇਛੇ ਫਲ ਪਾਵੈ ॥

जो चितु लाइ पूजे गुर मूरति सो मन इछे फल पावै ॥

Jo chiŧu laaī pooje gur mooraŧi so man īchhe phal paavai ||

One who centers his consciousness and worships the Guru, obtains the fruits of his mind's desires.

ਜੋ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਤਿਸੁ ਕਰਤਾ ਮਾਰ ਦਿਵਾਵੈ ॥

जो निंदा करे सतिगुर पूरे की तिसु करता मार दिवावै ॥

Jo ninđđaa kare saŧigur poore kee ŧisu karaŧaa maar đivaavai ||

But one who slanders the Perfect True Guru, shall be killed and destroyed by the Creator.

ਫੇਰਿ ਓਹ ਵੇਲਾ ਓਸੁ ਹਥਿ ਨ ਆਵੈ ਓਹੁ ਆਪਣਾ ਬੀਜਿਆ ਆਪੇ ਖਾਵੈ ॥

फेरि ओह वेला ओसु हथि न आवै ओहु आपणा बीजिआ आपे खावै ॥

Pheri õh velaa õsu haŧhi na âavai õhu âapañaa beejiâa âape khaavai ||

This opportunity shall not come into his hands again; he must eat what he himself has planted.

ਨਰਕਿ ਘੋਰਿ ਮੁਹਿ ਕਾਲੈ ਖੜਿਆ ਜਿਉ ਤਸਕਰੁ ਪਾਇ ਗਲਾਵੈ ॥

नरकि घोरि मुहि कालै खड़िआ जिउ तसकरु पाइ गलावै ॥

Naraki ghori muhi kaalai khaɍiâa jiū ŧasakaru paaī galaavai ||

He shall be taken to the most horrible hell, with his face blackened like a thief, and a noose around his neck.

ਫਿਰਿ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸਰਣੀ ਪਵੈ ਤਾ ਉਬਰੈ ਜਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥

फिरि सतिगुर की सरणी पवै ता उबरै जा हरि हरि नामु धिआवै ॥

Phiri saŧigur kee sarañee pavai ŧaa ūbarai jaa hari hari naamu đhiâavai ||

But if he should again take to the Sanctuary of the True Guru, and meditate on the Name of the Lord, Har, Har, then he shall be saved.

ਹਰਿ ਬਾਤਾ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕਰਤੇ ਏਵੈ ਭਾਵੈ ॥੧॥

हरि बाता आखि सुणाए नानकु हरि करते एवै भावै ॥१॥

Hari baaŧaa âakhi suñaaē naanaku hari karaŧe ēvai bhaavai ||1||

Nanak speaks and proclaims the Lord's Story; as it pleases the Creator, so does he speak. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕਾ ਹੁਕਮੁ ਨ ਮੰਨੈ ਓਹੁ ਮਨਮੁਖੁ ਅਗਿਆਨੁ ਮੁਠਾ ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ॥

पूरे गुर का हुकमु न मंनै ओहु मनमुखु अगिआनु मुठा बिखु माइआ ॥

Poore gur kaa hukamu na mannai õhu manamukhu âgiâanu muthaa bikhu maaīâa ||

One who does not obey the Hukam, the Command of the Perfect Guru - that self-willed manmukh is plundered by his ignorance and poisoned by Maya.

ਓਸੁ ਅੰਦਰਿ ਕੂੜੁ ਕੂੜੋ ਕਰਿ ਬੁਝੈ ਅਣਹੋਦੇ ਝਗੜੇ ਦਯਿ ਓਸ ਦੈ ਗਲਿ ਪਾਇਆ ॥

ओसु अंदरि कूड़ु कूड़ो करि बुझै अणहोदे झगड़े दयि ओस दै गलि पाइआ ॥

Õsu ânđđari kooɍu kooɍo kari bujhai âñahođe jhagaɍe đayi õs đai gali paaīâa ||

Within him is falsehood, and he sees everyone else as false; the Lord has tied these useless conflicts around his neck.

ਓਹੁ ਗਲ ਫਰੋਸੀ ਕਰੇ ਬਹੁਤੇਰੀ ਓਸ ਦਾ ਬੋਲਿਆ ਕਿਸੈ ਨ ਭਾਇਆ ॥

ओहु गल फरोसी करे बहुतेरी ओस दा बोलिआ किसै न भाइआ ॥

Õhu gal pharosee kare bahuŧeree õs đaa boliâa kisai na bhaaīâa ||

He babbles on and on, but the words he speaks please no one.

ਓਹੁ ਘਰਿ ਘਰਿ ਹੰਢੈ ਜਿਉ ਰੰਨ ਦੋੁਹਾਗਣਿ ਓਸੁ ਨਾਲਿ ਮੁਹੁ ਜੋੜੇ ਓਸੁ ਭੀ ਲਛਣੁ ਲਾਇਆ ॥

ओहु घरि घरि हंढै जिउ रंन दोहागणि ओसु नालि मुहु जोड़े ओसु भी लछणु लाइआ ॥

Õhu ghari ghari handdhai jiū rann đaohaagañi õsu naali muhu joɍe õsu bhee lachhañu laaīâa ||

He wanders from house to house like an abandoned woman; whoever associates with him is stained by the mark of evil as well.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਸੁ ਅਲਿਪਤੋ ਵਰਤੈ ਓਸ ਦਾ ਪਾਸੁ ਛਡਿ ਗੁਰ ਪਾਸਿ ਬਹਿ ਜਾਇਆ ॥

गुरमुखि होइ सु अलिपतो वरतै ओस दा पासु छडि गुर पासि बहि जाइआ ॥

Guramukhi hoī su âlipaŧo varaŧai õs đaa paasu chhadi gur paasi bahi jaaīâa ||

Those who become Gurmukh avoid him; they forsake his company and sit hear the Guru.

ਜੋ ਗੁਰੁ ਗੋਪੇ ਆਪਣਾ ਸੁ ਭਲਾ ਨਾਹੀ ਪੰਚਹੁ ਓਨਿ ਲਾਹਾ ਮੂਲੁ ਸਭੁ ਗਵਾਇਆ ॥

जो गुरु गोपे आपणा सु भला नाही पंचहु ओनि लाहा मूलु सभु गवाइआ ॥

Jo guru gope âapañaa su bhalaa naahee pancchahu õni laahaa moolu sabhu gavaaīâa ||

O chosen people, O self-elect, one who does not publicly affirm his Guru is not a good person; he loses all his profits and capital.

ਪਹਿਲਾ ਆਗਮੁ ਨਿਗਮੁ ਨਾਨਕੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕਾ ਬਚਨੁ ਉਪਰਿ ਆਇਆ ॥

पहिला आगमु निगमु नानकु आखि सुणाए पूरे गुर का बचनु उपरि आइआ ॥

Pahilaa âagamu nigamu naanaku âakhi suñaaē poore gur kaa bachanu ūpari âaīâa ||

People used to chant and recite the Shaastras and the Vedas, O Nanak, but now the Words of the Perfect Guru have come to be the most exalted of all.

ਗੁਰਸਿਖਾ ਵਡਿਆਈ ਭਾਵੈ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਮਨਮੁਖਾ ਓਹ ਵੇਲਾ ਹਥਿ ਨ ਆਇਆ ॥੨॥

गुरसिखा वडिआई भावै गुर पूरे की मनमुखा ओह वेला हथि न आइआ ॥२॥

Gurasikhaa vadiâaëe bhaavai gur poore kee manamukhaa õh velaa haŧhi na âaīâa ||2||

The glorious greatness of the Perfect Guru is pleasing to the GurSikh; the self-willed manmukhs have lost this opportunity. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਚੁ ਸਚਾ ਸਭ ਦੂ ਵਡਾ ਹੈ ਸੋ ਲਏ ਜਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਟਿਕੇ ॥

सचु सचा सभ दू वडा है सो लए जिसु सतिगुरु टिके ॥

Sachu sachaa sabh đoo vadaa hai so laē jisu saŧiguru tike ||

The True Lord is truly the greatest of all; he alone obtains Him, who is anointed by the Guru.

ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿ ਸਚੁ ਧਿਆਇਦਾ ਸਚੁ ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਇਕੇ ॥

सो सतिगुरु जि सचु धिआइदा सचु सचा सतिगुरु इके ॥

So saŧiguru ji sachu đhiâaīđaa sachu sachaa saŧiguru īke ||

He is the True Guru, who meditates on the True Lord. The True Lord and the True Guru are truly One.

ਸੋਈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਪੰਜੇ ਦੂਤ ਕੀਤੇ ਵਸਿ ਛਿਕੇ ॥

सोई सतिगुरु पुरखु है जिनि पंजे दूत कीते वसि छिके ॥

Soëe saŧiguru purakhu hai jini panjje đooŧ keeŧe vasi chhike ||

He is the True Guru, the Primal Being, who has totally conquered his five passions.

ਜਿ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਆਪੁ ਗਣਾਇਦੇ ਤਿਨ ਅੰਦਰਿ ਕੂੜੁ ਫਿਟੁ ਫਿਟੁ ਮੁਹ ਫਿਕੇ ॥

जि बिनु सतिगुर सेवे आपु गणाइदे तिन अंदरि कूड़ु फिटु फिटु मुह फिके ॥

Ji binu saŧigur seve âapu gañaaīđe ŧin ânđđari kooɍu phitu phitu muh phike ||

One who does not serve the True Guru, and who praises himself, is filled with falsehood within. Cursed, cursed is his ugly face.

ਓਇ ਬੋਲੇ ਕਿਸੈ ਨ ਭਾਵਨੀ ਮੁਹ ਕਾਲੇ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਚੁਕੇ ॥੮॥

ओइ बोले किसै न भावनी मुह काले सतिगुर ते चुके ॥८॥

Õī bole kisai na bhaavanee muh kaale saŧigur ŧe chuke ||8||

His words are not pleasing to anyone; his face is blackened, and he is separated from the True Guru. ||8||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਸਭੁ ਖੇਤੁ ਹੈ ਹਰਿ ਆਪਿ ਕਿਰਸਾਣੀ ਲਾਇਆ ॥

हरि प्रभ का सभु खेतु है हरि आपि किरसाणी लाइआ ॥

Hari prbh kaa sabhu kheŧu hai hari âapi kirasaañee laaīâa ||

Everyone is the field of the Lord God; the Lord Himself cultivates this field.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਖਸਿ ਜਮਾਈਅਨੁ ਮਨਮੁਖੀ ਮੂਲੁ ਗਵਾਇਆ ॥

गुरमुखि बखसि जमाईअनु मनमुखी मूलु गवाइआ ॥

Guramukhi bakhasi jamaaëeânu manamukhee moolu gavaaīâa ||

The Gurmukh grows the crop of forgiveness, while the self-willed manmukh loses even his roots.

ਸਭੁ ਕੋ ਬੀਜੇ ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਨੋ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਸੋ ਖੇਤੁ ਜਮਾਇਆ ॥

सभु को बीजे आपणे भले नो हरि भावै सो खेतु जमाइआ ॥

Sabhu ko beeje âapañe bhale no hari bhaavai so kheŧu jamaaīâa ||

They all plant for their own good, but the Lord causes to grow only that field with which He is pleased.

ਗੁਰਸਿਖੀ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਬੀਜਿਆ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਫਲੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪਾਇਆ ॥

गुरसिखी हरि अम्रितु बीजिआ हरि अम्रित नामु फलु अम्रितु पाइआ ॥

Gurasikhee hari âmmmriŧu beejiâa hari âmmmriŧ naamu phalu âmmmriŧu paaīâa ||

The GurSikh plants the seed of the Lord's Ambrosial Nectar, and obtains the Lord's Ambrosial Naam as his Ambrosial Fruit.

ਜਮੁ ਚੂਹਾ ਕਿਰਸ ਨਿਤ ਕੁਰਕਦਾ ਹਰਿ ਕਰਤੈ ਮਾਰਿ ਕਢਾਇਆ ॥

जमु चूहा किरस नित कुरकदा हरि करतै मारि कढाइआ ॥

Jamu choohaa kiras niŧ kurakađaa hari karaŧai maari kadhaaīâa ||

The mouse of Death is continually gnawing away at the crop, but the Creator Lord has beaten it off and driven it away.

ਕਿਰਸਾਣੀ ਜੰਮੀ ਭਾਉ ਕਰਿ ਹਰਿ ਬੋਹਲ ਬਖਸ ਜਮਾਇਆ ॥

किरसाणी जमी भाउ करि हरि बोहल बखस जमाइआ ॥

Kirasaañee jammee bhaaū kari hari bohal bakhas jamaaīâa ||

The farm was successful, by the Love of the Lord, and the crop was produced by God's Grace.

ਤਿਨ ਕਾ ਕਾੜਾ ਅੰਦੇਸਾ ਸਭੁ ਲਾਹਿਓਨੁ ਜਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਧਿਆਇਆ ॥

तिन का काड़ा अंदेसा सभु लाहिओनु जिनी सतिगुरु पुरखु धिआइआ ॥

Ŧin kaa kaaɍaa ânđđesaa sabhu laahiõnu jinee saŧiguru purakhu đhiâaīâa ||

He has removed all the burning and anxiety of those, who have meditated on the True Guru, the Primal Being.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿਆ ਆਪਿ ਤਰਿਆ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਤਰਾਇਆ ॥੧॥

जन नानक नामु अराधिआ आपि तरिआ सभु जगतु तराइआ ॥१॥

Jan naanak naamu âraađhiâa âapi ŧariâa sabhu jagaŧu ŧaraaīâa ||1||

O servant Nanak, one who worships and adores the Naam, the Name of the Lord, swims across, and saves the whole world as well. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਸਾਰਾ ਦਿਨੁ ਲਾਲਚਿ ਅਟਿਆ ਮਨਮੁਖਿ ਹੋਰੇ ਗਲਾ ॥

सारा दिनु लालचि अटिआ मनमुखि होरे गला ॥

Saaraa đinu laalachi âtiâa manamukhi hore galaa ||

The self-willed manmukh is occupied with greed all day long, although he may claim otherwise.

ਰਾਤੀ ਊਘੈ ਦਬਿਆ ਨਵੇ ਸੋਤ ਸਭਿ ਢਿਲਾ ॥

राती ऊघै दबिआ नवे सोत सभि ढिला ॥

Raaŧee ǖghai đabiâa nave soŧ sabhi dhilaa ||

At night, he is overcome by fatigue, and all his nine holes are weakened.

ਮਨਮੁਖਾ ਦੈ ਸਿਰਿ ਜੋਰਾ ਅਮਰੁ ਹੈ ਨਿਤ ਦੇਵਹਿ ਭਲਾ ॥

मनमुखा दै सिरि जोरा अमरु है नित देवहि भला ॥

Manamukhaa đai siri joraa âmaru hai niŧ đevahi bhalaa ||

Over the head of the manmukh is the order of the woman; to her, he ever holds out his promises of goodness.

ਜੋਰਾ ਦਾ ਆਖਿਆ ਪੁਰਖ ਕਮਾਵਦੇ ਸੇ ਅਪਵਿਤ ਅਮੇਧ ਖਲਾ ॥

जोरा दा आखिआ पुरख कमावदे से अपवित अमेध खला ॥

Joraa đaa âakhiâa purakh kamaavađe se âpaviŧ âmeđh khalaa ||

Those men who act according to the orders of women are impure, filthy and foolish.

ਕਾਮਿ ਵਿਆਪੇ ਕੁਸੁਧ ਨਰ ਸੇ ਜੋਰਾ ਪੁਛਿ ਚਲਾ ॥

कामि विआपे कुसुध नर से जोरा पुछि चला ॥

Kaami viâape kusuđh nar se joraa puchhi chalaa ||

Those impure men are engrossed in sexual desire; they consult their women and walk accordingly.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਆਖਿਐ ਜੋ ਚਲੈ ਸੋ ਸਤਿ ਪੁਰਖੁ ਭਲ ਭਲਾ ॥

सतिगुर कै आखिऐ जो चलै सो सति पुरखु भल भला ॥

Saŧigur kai âakhiâi jo chalai so saŧi purakhu bhal bhalaa ||

One who walks as the True Guru tells him to, is the true man, the best of the best.

ਜੋਰਾ ਪੁਰਖ ਸਭਿ ਆਪਿ ਉਪਾਇਅਨੁ ਹਰਿ ਖੇਲ ਸਭਿ ਖਿਲਾ ॥

जोरा पुरख सभि आपि उपाइअनु हरि खेल सभि खिला ॥

Joraa purakh sabhi âapi ūpaaīânu hari khel sabhi khilaa ||

He Himself created all women and men; the Lord Himself plays every play.

ਸਭ ਤੇਰੀ ਬਣਤ ਬਣਾਵਣੀ ਨਾਨਕ ਭਲ ਭਲਾ ॥੨॥

सभ तेरी बणत बणावणी नानक भल भला ॥२॥

Sabh ŧeree bañaŧ bañaavañee naanak bhal bhalaa ||2||

You created the entire creation; O Nanak, it is the best of the best. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੂ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਅਥਾਹੁ ਹੈ ਅਤੁਲੁ ਕਿਉ ਤੁਲੀਐ ॥

तू वेपरवाहु अथाहु है अतुलु किउ तुलीऐ ॥

Ŧoo veparavaahu âŧhaahu hai âŧulu kiū ŧuleeâi ||

You are carefree, unfathomable and immeasurable; how can You be measured?

ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿ ਤੁਧੁ ਧਿਆਇਦੇ ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੀਐ ॥

से वडभागी जि तुधु धिआइदे जिन सतिगुरु मिलीऐ ॥

Se vadabhaagee ji ŧuđhu đhiâaīđe jin saŧiguru mileeâi ||

Those who have met the True Guru and who meditate on You are very fortunate.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ਹੈ ਗੁਰਬਾਣੀ ਬਣੀਐ ॥

सतिगुर की बाणी सति सरूपु है गुरबाणी बणीऐ ॥

Saŧigur kee baañee saŧi saroopu hai gurabaañee bañeeâi ||

The Word of the True Guru's Bani is the embodiment of Truth; through Gurbani, one becomes perfect.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਰੀਸੈ ਹੋਰਿ ਕਚੁ ਪਿਚੁ ਬੋਲਦੇ ਸੇ ਕੂੜਿਆਰ ਕੂੜੇ ਝੜਿ ਪੜੀਐ ॥

सतिगुर की रीसै होरि कचु पिचु बोलदे से कूड़िआर कूड़े झड़ि पड़ीऐ ॥

Saŧigur kee reesai hori kachu pichu bolađe se kooɍiâar kooɍe jhaɍi paɍeeâi ||

Jealously emulating the True Guru, some others may speak of good and bad, but the false are destroyed by their falsehood.

ਓਨੑਾ ਅੰਦਰਿ ਹੋਰੁ ਮੁਖਿ ਹੋਰੁ ਹੈ ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ਨੋ ਝਖਿ ਮਰਦੇ ਕੜੀਐ ॥੯॥

ओन्हा अंदरि होरु मुखि होरु है बिखु माइआ नो झखि मरदे कड़ीऐ ॥९॥

Õnʱaa ânđđari horu mukhi horu hai bikhu maaīâa no jhakhi marađe kaɍeeâi ||9||

Deep within them is one thing, and in their mouths is another; they suck in the poison of Maya, and then they painfully waste away. ||9||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਨਿਰਮਲੀ ਨਿਰਮਲ ਜਨੁ ਹੋਇ ਸੁ ਸੇਵਾ ਘਾਲੇ ॥

सतिगुर की सेवा निरमली निरमल जनु होइ सु सेवा घाले ॥

Saŧigur kee sevaa niramalee niramal janu hoī su sevaa ghaale ||

Service to the True Guru is immaculate and pure; those humble beings who are pure perform this service.

ਜਿਨ ਅੰਦਰਿ ਕਪਟੁ ਵਿਕਾਰੁ ਝੂਠੁ ਓਇ ਆਪੇ ਸਚੈ ਵਖਿ ਕਢੇ ਜਜਮਾਲੇ ॥

जिन अंदरि कपटु विकारु झूठु ओइ आपे सचै वखि कढे जजमाले ॥

Jin ânđđari kapatu vikaaru jhoothu õī âape sachai vakhi kadhe jajamaale ||

Those who have deceit, corruption and falsehood within - the True Lord Himself casts them out like lepers.

ਸਚਿਆਰ ਸਿਖ ਬਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਸਿ ਘਾਲਨਿ ਕੂੜਿਆਰ ਨ ਲਭਨੀ ਕਿਤੈ ਥਾਇ ਭਾਲੇ ॥

सचिआर सिख बहि सतिगुर पासि घालनि कूड़िआर न लभनी कितै थाइ भाले ॥

Sachiâar sikh bahi saŧigur paasi ghaalani kooɍiâar na labhanee kiŧai ŧhaaī bhaale ||

The truthful Sikhs sit by the True Guru's side and serve Him. The false ones search, but find no place of rest.

ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਆਖਿਆ ਸੁਖਾਵੈ ਨਾਹੀ ਤਿਨਾ ਮੁਹ ਭਲੇਰੇ ਫਿਰਹਿ ਦਯਿ ਗਾਲੇ ॥

जिना सतिगुर का आखिआ सुखावै नाही तिना मुह भलेरे फिरहि दयि गाले ॥

Jinaa saŧigur kaa âakhiâa sukhaavai naahee ŧinaa muh bhalere phirahi đayi gaale ||

Those who are not pleased with the Words of the True Guru - their faces are cursed, and they wander around, condemned by God.

ਜਿਨ ਅੰਦਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨਹੀ ਹਰਿ ਕੇਰੀ ਸੇ ਕਿਚਰਕੁ ਵੇਰਾਈਅਨਿ ਮਨਮੁਖ ਬੇਤਾਲੇ ॥

जिन अंदरि प्रीति नही हरि केरी से किचरकु वेराईअनि मनमुख बेताले ॥

Jin ânđđari preeŧi nahee hari keree se kicharaku veraaëeâni manamukh beŧaale ||

Those who do not have the Love of the Lord within their hearts - how long can those demonic, self-willed manmukhs be consoled?

ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਮਿਲੈ ਸੁ ਆਪਣਾ ਮਨੁ ਥਾਇ ਰਖੈ ਓਹੁ ਆਪਿ ਵਰਤੈ ਆਪਣੀ ਵਥੁ ਨਾਲੇ ॥

सतिगुर नो मिलै सु आपणा मनु थाइ रखै ओहु आपि वरतै आपणी वथु नाले ॥

Saŧigur no milai su âapañaa manu ŧhaaī rakhai õhu âapi varaŧai âapañee vaŧhu naale ||

One who meets the True Guru, keeps his mind in its own place; he spends only his own assets.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਇਕਨਾ ਗੁਰੁ ਮੇਲਿ ਸੁਖੁ ਦੇਵੈ ਇਕਿ ਆਪੇ ਵਖਿ ਕਢੈ ਠਗਵਾਲੇ ॥੧॥

जन नानक इकना गुरु मेलि सुखु देवै इकि आपे वखि कढै ठगवाले ॥१॥

Jan naanak īkanaa guru meli sukhu đevai īki âape vakhi kadhai thagavaale ||1||

O servant Nanak, some are united with the Guru; to some, the Lord grants peace, while others - deceitful cheats - suffer in isolation. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਜਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹਰਿ ਤਿਨ ਕੇ ਕਾਜ ਦਯਿ ਆਦੇ ਰਾਸਿ ॥

जिना अंदरि नामु निधानु हरि तिन के काज दयि आदे रासि ॥

Jinaa ânđđari naamu niđhaanu hari ŧin ke kaaj đayi âađe raasi ||

Those who have the treasure of the Lord's Name deep within their hearts - the Lord resolves their affairs.

ਤਿਨ ਚੂਕੀ ਮੁਹਤਾਜੀ ਲੋਕਨ ਕੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਅੰਗੁ ਕਰਿ ਬੈਠਾ ਪਾਸਿ ॥

तिन चूकी मुहताजी लोकन की हरि प्रभु अंगु करि बैठा पासि ॥

Ŧin chookee muhaŧaajee lokan kee hari prbhu ânggu kari baithaa paasi ||

They are no longer subservient to other people; the Lord God sits by them, at their side.

ਜਾਂ ਕਰਤਾ ਵਲਿ ਤਾ ਸਭੁ ਕੋ ਵਲਿ ਸਭਿ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਕਰਹਿ ਸਾਬਾਸਿ ॥

जां करता वलि ता सभु को वलि सभि दरसनु देखि करहि साबासि ॥

Jaan karaŧaa vali ŧaa sabhu ko vali sabhi đarasanu đekhi karahi saabaasi ||

When the Creator is on their side, then everyone is on their side. Beholding their vision, everyone applauds them.

ਸਾਹੁ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਸਭੁ ਹਰਿ ਕਾ ਕੀਆ ਸਭਿ ਜਨ ਕਉ ਆਇ ਕਰਹਿ ਰਹਰਾਸਿ ॥

साहु पातिसाहु सभु हरि का कीआ सभि जन कउ आइ करहि रहरासि ॥

Saahu paaŧisaahu sabhu hari kaa keeâa sabhi jan kaū âaī karahi raharaasi ||

Kings and emperors are all created by the Lord; they all come and bow in reverence to the Lord's humble servant.

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਹਰਿ ਵਡਾ ਸੇਵਿ ਅਤੁਲੁ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

गुर पूरे की वडी वडिआई हरि वडा सेवि अतुलु सुखु पाइआ ॥

Gur poore kee vadee vadiâaëe hari vadaa sevi âŧulu sukhu paaīâa ||

Great is the greatness of the Perfect Guru. Serving the Great Lord, I have obtained immeasurable peace.

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਦਾਨੁ ਦੀਆ ਹਰਿ ਨਿਹਚਲੁ ਨਿਤ ਬਖਸੇ ਚੜੈ ਸਵਾਇਆ ॥

गुरि पूरै दानु दीआ हरि निहचलु नित बखसे चड़ै सवाइआ ॥

Guri poorai đaanu đeeâa hari nihachalu niŧ bakhase chaɍai savaaīâa ||

The Lord has bestowed this eternal gift upon the Perfect Guru; His blessings increase day by day.

ਕੋਈ ਨਿੰਦਕੁ ਵਡਿਆਈ ਦੇਖਿ ਨ ਸਕੈ ਸੋ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਪਚਾਇਆ ॥

कोई निंदकु वडिआई देखि न सकै सो करतै आपि पचाइआ ॥

Koëe ninđđaku vadiâaëe đekhi na sakai so karaŧai âapi pachaaīâa ||

The slanderer, who cannot endure His greatness, is destroyed by the Creator Himself.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਗੁਣ ਬੋਲੈ ਕਰਤੇ ਕੇ ਭਗਤਾ ਨੋ ਸਦਾ ਰਖਦਾ ਆਇਆ ॥੨॥

जनु नानकु गुण बोलै करते के भगता नो सदा रखदा आइआ ॥२॥

Janu naanaku guñ bolai karaŧe ke bhagaŧaa no sađaa rakhađaa âaīâa ||2||

Servant Nanak chants the Glorious Praises of the Creator, who protects His devotees forever. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੂ ਸਾਹਿਬੁ ਅਗਮ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਵਡ ਦਾਤਾ ਦਾਣਾ ॥

तू साहिबु अगम दइआलु है वड दाता दाणा ॥

Ŧoo saahibu âgam đaīâalu hai vad đaaŧaa đaañaa ||

You, O Lord and Master, are inaccessible and merciful; You are the Great Giver, All-knowing.

ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਮੈ ਹੋਰੁ ਕੋ ਦਿਸਿ ਨ ਆਵਈ ਤੂਹੈਂ ਸੁਘੜੁ ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਣਾ ॥

तुधु जेवडु मै होरु को दिसि न आवई तूहैं सुघड़ु मेरै मनि भाणा ॥

Ŧuđhu jevadu mai horu ko đisi na âavaëe ŧoohain sughaɍu merai mani bhaañaa ||

I can see no other as great as You; O Lord of Wisdom, You are pleasing to my mind.

ਮੋਹੁ ਕੁਟੰਬੁ ਦਿਸਿ ਆਵਦਾ ਸਭੁ ਚਲਣਹਾਰਾ ਆਵਣ ਜਾਣਾ ॥

मोहु कुट्मबु दिसि आवदा सभु चलणहारा आवण जाणा ॥

Mohu kutambbu đisi âavađaa sabhu chalañahaaraa âavañ jaañaa ||

Emotional attachment to your family and everything you see is temporary, coming and going.

ਜੋ ਬਿਨੁ ਸਚੇ ਹੋਰਤੁ ਚਿਤੁ ਲਾਇਦੇ ਸੇ ਕੂੜਿਆਰ ਕੂੜਾ ਤਿਨ ਮਾਣਾ ॥

जो बिनु सचे होरतु चितु लाइदे से कूड़िआर कूड़ा तिन माणा ॥

Jo binu sache horaŧu chiŧu laaīđe se kooɍiâar kooɍaa ŧin maañaa ||

Those who attach their consciousness to anything except the True Lord are false, and false is their pride.

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਧਿਆਇ ਤੂ ਬਿਨੁ ਸਚੇ ਪਚਿ ਪਚਿ ਮੁਏ ਅਜਾਣਾ ॥੧੦॥

नानक सचु धिआइ तू बिनु सचे पचि पचि मुए अजाणा ॥१०॥

Naanak sachu đhiâaī ŧoo binu sache pachi pachi muē âjaañaa ||10||

O Nanak, meditate on the True Lord; without the True Lord, the ignorant rot away and putrefy to death. ||10||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

सलोक मः ४ ॥

Salok M: 4 ||

Shalok, Fourth Mehl:

ਅਗੋ ਦੇ ਸਤ ਭਾਉ ਨ ਦਿਚੈ ਪਿਛੋ ਦੇ ਆਖਿਆ ਕੰਮਿ ਨ ਆਵੈ ॥

अगो दे सत भाउ न दिचै पिछो दे आखिआ कमि न आवै ॥

Âgo đe saŧ bhaaū na đichai pichho đe âakhiâa kammi na âavai ||

At first, he did not show respect to the Guru; later, he offered excuses, but it is no use.

ਅਧ ਵਿਚਿ ਫਿਰੈ ਮਨਮੁਖੁ ਵੇਚਾਰਾ ਗਲੀ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥

अध विचि फिरै मनमुखु वेचारा गली किउ सुखु पावै ॥

Âđh vichi phirai manamukhu vechaaraa galee kiū sukhu paavai ||

The wretched, self-willed manmukhs wander around and are stuck mid-way; how can they find peace by mere words?

ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨਹੀ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੁ ਕੂੜੀ ਆਵੈ ਕੂੜੀ ਜਾਵੈ ॥

जिसु अंदरि प्रीति नही सतिगुर की सु कूड़ी आवै कूड़ी जावै ॥

Jisu ânđđari preeŧi nahee saŧigur kee su kooɍee âavai kooɍee jaavai ||

Those who have no love for the True Guru within their hearts come with falsehood, and leave with falsehood.

ਜੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਕਰਤਾ ਤਾਂ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਨਦਰੀ ਆਵੈ ॥

जे क्रिपा करे मेरा हरि प्रभु करता तां सतिगुरु पारब्रहमु नदरी आवै ॥

Je kripaa kare meraa hari prbhu karaŧaa ŧaan saŧiguru paarabrhamu nađaree âavai ||

When my Lord God, the Creator, grants His Grace, then they come to see the True Guru as the Supreme Lord God.

ਤਾ ਅਪਿਉ ਪੀਵੈ ਸਬਦੁ ਗੁਰ ਕੇਰਾ ਸਭੁ ਕਾੜਾ ਅੰਦੇਸਾ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਵੈ ॥

ता अपिउ पीवै सबदु गुर केरा सभु काड़ा अंदेसा भरमु चुकावै ॥

Ŧaa âpiū peevai sabađu gur keraa sabhu kaaɍaa ânđđesaa bharamu chukaavai ||

Then , they drink in the Nectar, the Word of the Guru's Shabad; all burning, anxiety, and doubts are eliminated.

ਸਦਾ ਅਨੰਦਿ ਰਹੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਜਨ ਨਾਨਕ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥੧॥

सदा अनंदि रहै दिनु राती जन नानक अनदिनु हरि गुण गावै ॥१॥

Sađaa ânanđđi rahai đinu raaŧee jan naanak ânađinu hari guñ gaavai ||1||

They remain in ecstasy forever, day and night; O servant Nanak, they sing the Glorious Praises of the Lord, night and day. ||1||


ਮਃ ੪ ॥

मः ४ ॥

M:h 4 ||

Fourth Mehl:

ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਜੋ ਸਿਖੁ ਅਖਾਏ ਸੁ ਭਲਕੇ ਉਠਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥

गुर सतिगुर का जो सिखु अखाए सु भलके उठि हरि नामु धिआवै ॥

Gur saŧigur kaa jo sikhu âkhaaē su bhalake ūthi hari naamu đhiâavai ||

One who calls himself a Sikh of the Guru the True Guru shall rise in the early morning hours and meditate on the Lord's Name.

ਉਦਮੁ ਕਰੇ ਭਲਕੇ ਪਰਭਾਤੀ ਇਸਨਾਨੁ ਕਰੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰਿ ਨਾਵੈ ॥

उदमु करे भलके परभाती इसनानु करे अम्रित सरि नावै ॥

Ūđamu kare bhalake parabhaaŧee īsanaanu kare âmmmriŧ sari naavai ||

Upon arising early in the morning, he is to bathe, and cleanse himself in the pool of nectar.

ਉਪਦੇਸਿ ਗੁਰੂ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਪੁ ਜਾਪੈ ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਪਾਪ ਦੋਖ ਲਹਿ ਜਾਵੈ ॥

उपदेसि गुरू हरि हरि जपु जापै सभि किलविख पाप दोख लहि जावै ॥

Ūpađesi guroo hari hari japu jaapai sabhi kilavikh paap đokh lahi jaavai ||

Following the Instructions of the Guru, he is to chant the Name of the Lord, Har, Har. All sins, misdeeds and negativity shall be erased.

ਫਿਰਿ ਚੜੈ ਦਿਵਸੁ ਗੁਰਬਾਣੀ ਗਾਵੈ ਬਹਦਿਆ ਉਠਦਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥

फिरि चड़ै दिवसु गुरबाणी गावै बहदिआ उठदिआ हरि नामु धिआवै ॥

Phiri chaɍai đivasu gurabaañee gaavai bahađiâa ūthađiâa hari naamu đhiâavai ||

Then, at the rising of the sun, he is to sing Gurbani; whether sitting down or standing up, he is to meditate on the Lord's Name.

ਜੋ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਧਿਆਏ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੋ ਗੁਰਸਿਖੁ ਗੁਰੂ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ॥

जो सासि गिरासि धिआए मेरा हरि हरि सो गुरसिखु गुरू मनि भावै ॥

Jo saasi giraasi đhiâaē meraa hari hari so gurasikhu guroo mani bhaavai ||

One who meditates on my Lord, Har, Har, with every breath and every morsel of food - that GurSikh becomes pleasing to the Guru's Mind.

ਜਿਸ ਨੋ ਦਇਆਲੁ ਹੋਵੈ ਮੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਤਿਸੁ ਗੁਰਸਿਖ ਗੁਰੂ ਉਪਦੇਸੁ ਸੁਣਾਵੈ ॥

जिस नो दइआलु होवै मेरा सुआमी तिसु गुरसिख गुरू उपदेसु सुणावै ॥

Jis no đaīâalu hovai meraa suâamee ŧisu gurasikh guroo ūpađesu suñaavai ||

That person, unto whom my Lord and Master is kind and compassionate - upon that GurSikh, the Guru's Teachings are bestowed.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਧੂੜਿ ਮੰਗੈ ਤਿਸੁ ਗੁਰਸਿਖ ਕੀ ਜੋ ਆਪਿ ਜਪੈ ਅਵਰਹ ਨਾਮੁ ਜਪਾਵੈ ॥੨॥

जनु नानकु धूड़ि मंगै तिसु गुरसिख की जो आपि जपै अवरह नामु जपावै ॥२॥

Janu naanaku đhooɍi manggai ŧisu gurasikh kee jo âapi japai âvarah naamu japaavai ||2||

Servant Nanak begs for the dust of the feet of that GurSikh, who himself chants the Naam, and inspires others to chant it. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates