Pt 13, Raag Asa Bani Quotes Shabad,
ਰਾਗ ਆਸਾ - ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
राग आसा - बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਨਦਰਿ ਕਰਹਿ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾ ਨਦਰੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ॥

नदरि करहि जे आपणी ता नदरी सतिगुरु पाइआ ॥

Nađari karahi je âapañee ŧaa nađaree saŧiguru paaīâa ||

If the Merciful Lord shows His Mercy, then the True Guru is found.

ਏਹੁ ਜੀਉ ਬਹੁਤੇ ਜਨਮ ਭਰੰਮਿਆ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਇਆ ॥

एहु जीउ बहुते जनम भरमिआ ता सतिगुरि सबदु सुणाइआ ॥

Ēhu jeeū bahuŧe janam bharammiâa ŧaa saŧiguri sabađu suñaaīâa ||

This soul wandered through countless incarnations, until the True Guru instructed it in the Word of the Shabad.

ਸਤਿਗੁਰ ਜੇਵਡੁ ਦਾਤਾ ਕੋ ਨਹੀ ਸਭਿ ਸੁਣਿਅਹੁ ਲੋਕ ਸਬਾਇਆ ॥

सतिगुर जेवडु दाता को नही सभि सुणिअहु लोक सबाइआ ॥

Saŧigur jevadu đaaŧaa ko nahee sabhi suñiâhu lok sabaaīâa ||

There is no giver as great as the True Guru; hear this, all you people.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਜਿਨੑੀ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ॥

सतिगुरि मिलिऐ सचु पाइआ जिन्ही विचहु आपु गवाइआ ॥

Saŧiguri miliâi sachu paaīâa jinʱee vichahu âapu gavaaīâa ||

Meeting the True Guru, the True Lord is found; He removes self-conceit from within,

ਜਿਨਿ ਸਚੋ ਸਚੁ ਬੁਝਾਇਆ ॥੪॥

जिनि सचो सचु बुझाइआ ॥४॥

Jini sacho sachu bujhaaīâa ||4||

And instructs us in the Truth of Truths. ||4||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਘੜੀਆ ਸਭੇ ਗੋਪੀਆ ਪਹਰ ਕੰਨੑ ਗੋਪਾਲ ॥

घड़ीआ सभे गोपीआ पहर कंन्ह गोपाल ॥

Ghaɍeeâa sabhe gopeeâa pahar kannʱ gopaal ||

All the hours are the milk-maids, and the quarters of the day are the Krishnas.

ਗਹਣੇ ਪਉਣੁ ਪਾਣੀ ਬੈਸੰਤਰੁ ਚੰਦੁ ਸੂਰਜੁ ਅਵਤਾਰ ॥

गहणे पउणु पाणी बैसंतरु चंदु सूरजु अवतार ॥

Gahañe paūñu paañee baisanŧŧaru chanđđu sooraju âvaŧaar ||

The wind, water and fire are the ornaments; the sun and moon are the incarnations.

ਸਗਲੀ ਧਰਤੀ ਮਾਲੁ ਧਨੁ ਵਰਤਣਿ ਸਰਬ ਜੰਜਾਲ ॥

सगली धरती मालु धनु वरतणि सरब जंजाल ॥

Sagalee đharaŧee maalu đhanu varaŧañi sarab janjjaal ||

All of the earth, property, wealth and articles are all entanglements.

ਨਾਨਕ ਮੁਸੈ ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣੀ ਖਾਇ ਗਇਆ ਜਮਕਾਲੁ ॥੧॥

नानक मुसै गिआन विहूणी खाइ गइआ जमकालु ॥१॥

Naanak musai giâan vihooñee khaaī gaīâa jamakaalu ||1||

O Nanak, without divine knowledge, one is plundered, and devoured by the Messenger of Death. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਵਾਇਨਿ ਚੇਲੇ ਨਚਨਿ ਗੁਰ ॥

वाइनि चेले नचनि गुर ॥

Vaaīni chele nachani gur ||

The disciples play the music, and the gurus dance.

ਪੈਰ ਹਲਾਇਨਿ ਫੇਰਨੑਿ ਸਿਰ ॥

पैर हलाइनि फेरन्हि सिर ॥

Pair halaaīni pheranʱi sir ||

They move their feet and roll their heads.

ਉਡਿ ਉਡਿ ਰਾਵਾ ਝਾਟੈ ਪਾਇ ॥

उडि उडि रावा झाटै पाइ ॥

Ūdi ūdi raavaa jhaatai paaī ||

The dust flies and falls upon their hair.

ਵੇਖੈ ਲੋਕੁ ਹਸੈ ਘਰਿ ਜਾਇ ॥

वेखै लोकु हसै घरि जाइ ॥

Vekhai loku hasai ghari jaaī ||

Beholding them, the people laugh, and then go home.

ਰੋਟੀਆ ਕਾਰਣਿ ਪੂਰਹਿ ਤਾਲ ॥

रोटीआ कारणि पूरहि ताल ॥

Roteeâa kaarañi poorahi ŧaal ||

They beat the drums for the sake of bread.

ਆਪੁ ਪਛਾੜਹਿ ਧਰਤੀ ਨਾਲਿ ॥

आपु पछाड़हि धरती नालि ॥

Âapu pachhaaɍahi đharaŧee naali ||

They throw themselves upon the ground.

ਗਾਵਨਿ ਗੋਪੀਆ ਗਾਵਨਿ ਕਾਨੑ ॥

गावनि गोपीआ गावनि कान्ह ॥

Gaavani gopeeâa gaavani kaanʱ ||

They sing of the milk-maids, they sing of the Krishnas.

ਗਾਵਨਿ ਸੀਤਾ ਰਾਜੇ ਰਾਮ ॥

गावनि सीता राजे राम ॥

Gaavani seeŧaa raaje raam ||

They sing of Sitas, and Ramas and kings.

ਨਿਰਭਉ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ॥

निरभउ निरंकारु सचु नामु ॥

Nirabhaū nirankkaaru sachu naamu ||

The Lord is fearless and formless; His Name is True.

ਜਾ ਕਾ ਕੀਆ ਸਗਲ ਜਹਾਨੁ ॥

जा का कीआ सगल जहानु ॥

Jaa kaa keeâa sagal jahaanu ||

The entire universe is His Creation.

ਸੇਵਕ ਸੇਵਹਿ ਕਰਮਿ ਚੜਾਉ ॥

सेवक सेवहि करमि चड़ाउ ॥

Sevak sevahi karami chaɍaaū ||

Those servants, whose destiny is awakened, serve the Lord.

ਭਿੰਨੀ ਰੈਣਿ ਜਿਨੑਾ ਮਨਿ ਚਾਉ ॥

भिंनी रैणि जिन्हा मनि चाउ ॥

Bhinnee raiñi jinʱaa mani chaaū ||

The night of their lives is cool with dew; their minds are filled with love for the Lord.

ਸਿਖੀ ਸਿਖਿਆ ਗੁਰ ਵੀਚਾਰਿ ॥

सिखी सिखिआ गुर वीचारि ॥

Sikhee sikhiâa gur veechaari ||

Contemplating the Guru, I have been taught these teachings;

ਨਦਰੀ ਕਰਮਿ ਲਘਾਏ ਪਾਰਿ ॥

नदरी करमि लघाए पारि ॥

Nađaree karami laghaaē paari ||

Granting His Grace, He carries His servants across.

ਕੋਲੂ ਚਰਖਾ ਚਕੀ ਚਕੁ ॥

कोलू चरखा चकी चकु ॥

Koloo charakhaa chakee chaku ||

The oil-press, the spinning wheel, the grinding stones, the potter's wheel,

ਥਲ ਵਾਰੋਲੇ ਬਹੁਤੁ ਅਨੰਤੁ ॥

थल वारोले बहुतु अनंतु ॥

Ŧhal vaarole bahuŧu ânanŧŧu ||

The numerous, countless whirlwinds in the desert,

ਲਾਟੂ ਮਾਧਾਣੀਆ ਅਨਗਾਹ ॥

लाटू माधाणीआ अनगाह ॥

Laatoo maađhaañeeâa ânagaah ||

The spinning tops, the churning sticks, the threshers,

ਪੰਖੀ ਭਉਦੀਆ ਲੈਨਿ ਨ ਸਾਹ ॥

पंखी भउदीआ लैनि न साह ॥

Pankkhee bhaūđeeâa laini na saah ||

The breathless tumblings of the birds,

ਸੂਐ ਚਾੜਿ ਭਵਾਈਅਹਿ ਜੰਤ ॥

सूऐ चाड़ि भवाईअहि जंत ॥

Sooâi chaaɍi bhavaaëeâhi janŧŧ ||

And the men moving round and round on spindles

ਨਾਨਕ ਭਉਦਿਆ ਗਣਤ ਨ ਅੰਤ ॥

नानक भउदिआ गणत न अंत ॥

Naanak bhaūđiâa gañaŧ na ânŧŧ ||

O Nanak, the tumblers are countless and endless.

ਬੰਧਨ ਬੰਧਿ ਭਵਾਏ ਸੋਇ ॥

बंधन बंधि भवाए सोइ ॥

Banđđhan banđđhi bhavaaē soī ||

The Lord binds us in bondage - so do we spin around.

ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਨਚੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

पइऐ किरति नचै सभु कोइ ॥

Paīâi kiraŧi nachai sabhu koī ||

According to their actions, so do all people dance.

ਨਚਿ ਨਚਿ ਹਸਹਿ ਚਲਹਿ ਸੇ ਰੋਇ ॥

नचि नचि हसहि चलहि से रोइ ॥

Nachi nachi hasahi chalahi se roī ||

Those who dance and dance and laugh, shall weep on their ultimate departure.

ਉਡਿ ਨ ਜਾਹੀ ਸਿਧ ਨ ਹੋਹਿ ॥

उडि न जाही सिध न होहि ॥

Ūdi na jaahee siđh na hohi ||

They do not fly to the heavens, nor do they become Siddhas.

ਨਚਣੁ ਕੁਦਣੁ ਮਨ ਕਾ ਚਾਉ ॥

नचणु कुदणु मन का चाउ ॥

Nachañu kuđañu man kaa chaaū ||

They dance and jump around on the urgings of their minds.

ਨਾਨਕ ਜਿਨੑ ਮਨਿ ਭਉ ਤਿਨੑਾ ਮਨਿ ਭਾਉ ॥੨॥

नानक जिन्ह मनि भउ तिन्हा मनि भाउ ॥२॥

Naanak jinʱ mani bhaū ŧinʱaa mani bhaaū ||2||

O Nanak, those whose minds are filled with the Fear of God, have the love of God in their minds as well. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਨਾਉ ਤੇਰਾ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਹੈ ਨਾਇ ਲਇਐ ਨਰਕਿ ਨ ਜਾਈਐ ॥

नाउ तेरा निरंकारु है नाइ लइऐ नरकि न जाईऐ ॥

Naaū ŧeraa nirankkaaru hai naaī laīâi naraki na jaaëeâi ||

Your Name is the Fearless Lord; chanting Your Name, one does not have to go to hell.

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਦਾ ਦੇ ਖਾਜੈ ਆਖਿ ਗਵਾਈਐ ॥

जीउ पिंडु सभु तिस दा दे खाजै आखि गवाईऐ ॥

Jeeū pinddu sabhu ŧis đaa đe khaajai âakhi gavaaëeâi ||

Soul and body all belong to Him; asking Him to give us sustenance is a waste.

ਜੇ ਲੋੜਹਿ ਚੰਗਾ ਆਪਣਾ ਕਰਿ ਪੁੰਨਹੁ ਨੀਚੁ ਸਦਾਈਐ ॥

जे लोड़हि चंगा आपणा करि पुंनहु नीचु सदाईऐ ॥

Je loɍahi changgaa âapañaa kari punnahu neechu sađaaëeâi ||

If you yearn for goodness, then perform good deeds and feel humble.

ਜੇ ਜਰਵਾਣਾ ਪਰਹਰੈ ਜਰੁ ਵੇਸ ਕਰੇਦੀ ਆਈਐ ॥

जे जरवाणा परहरै जरु वेस करेदी आईऐ ॥

Je jaravaañaa paraharai jaru ves kaređee âaëeâi ||

Even if you remove the signs of old age, old age shall still come in the guise of death.

ਕੋ ਰਹੈ ਨ ਭਰੀਐ ਪਾਈਐ ॥੫॥

को रहै न भरीऐ पाईऐ ॥५॥

Ko rahai na bhareeâi paaëeâi ||5||

No one remains here when the count of the breaths is full. ||5||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਮੁਸਲਮਾਨਾ ਸਿਫਤਿ ਸਰੀਅਤਿ ਪੜਿ ਪੜਿ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰੁ ॥

मुसलमाना सिफति सरीअति पड़ि पड़ि करहि बीचारु ॥

Musalamaanaa siphaŧi sareeâŧi paɍi paɍi karahi beechaaru ||

The Muslims praise the Islamic law; they read and reflect upon it.

ਬੰਦੇ ਸੇ ਜਿ ਪਵਹਿ ਵਿਚਿ ਬੰਦੀ ਵੇਖਣ ਕਉ ਦੀਦਾਰੁ ॥

बंदे से जि पवहि विचि बंदी वेखण कउ दीदारु ॥

Banđđe se ji pavahi vichi banđđee vekhañ kaū đeeđaaru ||

The Lord's bound servants are those who bind themselves to see the Lord's Vision.

ਹਿੰਦੂ ਸਾਲਾਹੀ ਸਾਲਾਹਨਿ ਦਰਸਨਿ ਰੂਪਿ ਅਪਾਰੁ ॥

हिंदू सालाही सालाहनि दरसनि रूपि अपारु ॥

Hinđđoo saalaahee saalaahani đarasani roopi âpaaru ||

The Hindus praise the Praiseworthy Lord; the Blessed Vision of His Darshan, His form is incomparable.

ਤੀਰਥਿ ਨਾਵਹਿ ਅਰਚਾ ਪੂਜਾ ਅਗਰ ਵਾਸੁ ਬਹਕਾਰੁ ॥

तीरथि नावहि अरचा पूजा अगर वासु बहकारु ॥

Ŧeeraŧhi naavahi ârachaa poojaa âgar vaasu bahakaaru ||

They bathe at sacred shrines of pilgrimage, making offerings of flowers, and burning incense before idols.

ਜੋਗੀ ਸੁੰਨਿ ਧਿਆਵਨੑਿ ਜੇਤੇ ਅਲਖ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥

जोगी सुंनि धिआवन्हि जेते अलख नामु करतारु ॥

Jogee sunni đhiâavanʱi jeŧe âlakh naamu karaŧaaru ||

The Yogis meditate on the absolute Lord there; they call the Creator the Unseen Lord.

ਸੂਖਮ ਮੂਰਤਿ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨ ਕਾਇਆ ਕਾ ਆਕਾਰੁ ॥

सूखम मूरति नामु निरंजन काइआ का आकारु ॥

Sookham mooraŧi naamu niranjjan kaaīâa kaa âakaaru ||

But to the subtle image of the Immaculate Name, they apply the form of a body.

ਸਤੀਆ ਮਨਿ ਸੰਤੋਖੁ ਉਪਜੈ ਦੇਣੈ ਕੈ ਵੀਚਾਰਿ ॥

सतीआ मनि संतोखु उपजै देणै कै वीचारि ॥

Saŧeeâa mani sanŧŧokhu ūpajai đeñai kai veechaari ||

In the minds of the virtuous, contentment is produced, thinking about their giving.

ਦੇ ਦੇ ਮੰਗਹਿ ਸਹਸਾ ਗੂਣਾ ਸੋਭ ਕਰੇ ਸੰਸਾਰੁ ॥

दे दे मंगहि सहसा गूणा सोभ करे संसारु ॥

Đe đe manggahi sahasaa gooñaa sobh kare sanssaaru ||

They give and give, but ask a thousand-fold more, and hope that the world will honor them.

ਚੋਰਾ ਜਾਰਾ ਤੈ ਕੂੜਿਆਰਾ ਖਾਰਾਬਾ ਵੇਕਾਰ ॥

चोरा जारा तै कूड़िआरा खाराबा वेकार ॥

Choraa jaaraa ŧai kooɍiâaraa khaaraabaa vekaar ||

The thieves, adulterers, perjurers, evil-doers and sinners

ਇਕਿ ਹੋਦਾ ਖਾਇ ਚਲਹਿ ਐਥਾਊ ਤਿਨਾ ਭਿ ਕਾਈ ਕਾਰ ॥

इकि होदा खाइ चलहि ऐथाऊ तिना भि काई कार ॥

Īki hođaa khaaī chalahi âiŧhaaǖ ŧinaa bhi kaaëe kaar ||

- after using up what good karma they had, they depart; have they done any good deeds here at all?

ਜਲਿ ਥਲਿ ਜੀਆ ਪੁਰੀਆ ਲੋਆ ਆਕਾਰਾ ਆਕਾਰ ॥

जलि थलि जीआ पुरीआ लोआ आकारा आकार ॥

Jali ŧhali jeeâa pureeâa loâa âakaaraa âakaar ||

There are beings and creatures in the water and on the land, in the worlds and universes, form upon form.

ਓਇ ਜਿ ਆਖਹਿ ਸੁ ਤੂੰਹੈ ਜਾਣਹਿ ਤਿਨਾ ਭਿ ਤੇਰੀ ਸਾਰ ॥

ओइ जि आखहि सु तूंहै जाणहि तिना भि तेरी सार ॥

Õī ji âakhahi su ŧoonhhai jaañahi ŧinaa bhi ŧeree saar ||

Whatever they say, You know; You care for them all.

ਨਾਨਕ ਭਗਤਾ ਭੁਖ ਸਾਲਾਹਣੁ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਆਧਾਰੁ ॥

नानक भगता भुख सालाहणु सचु नामु आधारु ॥

Naanak bhagaŧaa bhukh saalaahañu sachu naamu âađhaaru ||

O Nanak, the hunger of the devotees is to praise You; the True Name is their only support.

ਸਦਾ ਅਨੰਦਿ ਰਹਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਗੁਣਵੰਤਿਆ ਪਾ ਛਾਰੁ ॥੧॥

सदा अनंदि रहहि दिनु राती गुणवंतिआ पा छारु ॥१॥

Sađaa ânanđđi rahahi đinu raaŧee guñavanŧŧiâa paa chhaaru ||1||

They live in eternal bliss, day and night; they are the dust of the feet of the virtuous. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਮਿਟੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਕੀ ਪੇੜੈ ਪਈ ਕੁਮ੍ਹ੍ਹਿਆਰ ॥

मिटी मुसलमान की पेड़ै पई कुम्हिआर ॥

Mitee musalamaan kee peɍai paëe kumʱiâar ||

The clay of the Muslim's grave becomes clay for the potter's wheel.

ਘੜਿ ਭਾਂਡੇ ਇਟਾ ਕੀਆ ਜਲਦੀ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ॥

घड़ि भांडे इटा कीआ जलदी करे पुकार ॥

Ghaɍi bhaande ītaa keeâa jalađee kare pukaar ||

Pots and bricks are fashioned from it, and it cries out as it burns.

ਜਲਿ ਜਲਿ ਰੋਵੈ ਬਪੁੜੀ ਝੜਿ ਝੜਿ ਪਵਹਿ ਅੰਗਿਆਰ ॥

जलि जलि रोवै बपुड़ी झड़ि झड़ि पवहि अंगिआर ॥

Jali jali rovai bapuɍee jhaɍi jhaɍi pavahi ânggiâar ||

The poor clay burns, burns and weeps, as the fiery coals fall upon it.

ਨਾਨਕ ਜਿਨਿ ਕਰਤੈ ਕਾਰਣੁ ਕੀਆ ਸੋ ਜਾਣੈ ਕਰਤਾਰੁ ॥੨॥

नानक जिनि करतै कारणु कीआ सो जाणै करतारु ॥२॥

Naanak jini karaŧai kaarañu keeâa so jaañai karaŧaaru ||2||

O Nanak, the Creator created the creation; the Creator Lord alone knows. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥

बिनु सतिगुर किनै न पाइओ बिनु सतिगुर किनै न पाइआ ॥

Binu saŧigur kinai na paaīõ binu saŧigur kinai na paaīâa ||

Without the True Guru, no one has obtained the Lord; without the True Guru, no one has obtained the Lord.

ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਆਪੁ ਰਖਿਓਨੁ ਕਰਿ ਪਰਗਟੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਇਆ ॥

सतिगुर विचि आपु रखिओनु करि परगटु आखि सुणाइआ ॥

Saŧigur vichi âapu rakhiõnu kari paragatu âakhi suñaaīâa ||

He has placed Himself within the True Guru; revealing Himself, He declares this openly.

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਸਦਾ ਮੁਕਤੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਵਿਚਹੁ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥

सतिगुर मिलिऐ सदा मुकतु है जिनि विचहु मोहु चुकाइआ ॥

Saŧigur miliâi sađaa mukaŧu hai jini vichahu mohu chukaaīâa ||

Meeting the True Guru, eternal liberation is obtained; He has banished attachment from within.

ਉਤਮੁ ਏਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਸਚੇ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥

उतमु एहु बीचारु है जिनि सचे सिउ चितु लाइआ ॥

Ūŧamu ēhu beechaaru hai jini sache siū chiŧu laaīâa ||

This is the highest thought, that one's consciousness is attached to the True Lord.

ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਪਾਇਆ ॥੬॥

जगजीवनु दाता पाइआ ॥६॥

Jagajeevanu đaaŧaa paaīâa ||6||

Thus the Lord of the World, the Great Giver is obtained. ||6||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਹਉ ਵਿਚਿ ਆਇਆ ਹਉ ਵਿਚਿ ਗਇਆ ॥

हउ विचि आइआ हउ विचि गइआ ॥

Haū vichi âaīâa haū vichi gaīâa ||

In ego they come, and in ego they go.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਜੰਮਿਆ ਹਉ ਵਿਚਿ ਮੁਆ ॥

हउ विचि जमिआ हउ विचि मुआ ॥

Haū vichi jammiâa haū vichi muâa ||

In ego they are born, and in ego they die.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਦਿਤਾ ਹਉ ਵਿਚਿ ਲਇਆ ॥

हउ विचि दिता हउ विचि लइआ ॥

Haū vichi điŧaa haū vichi laīâa ||

In ego they give, and in ego they take.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਖਟਿਆ ਹਉ ਵਿਚਿ ਗਇਆ ॥

हउ विचि खटिआ हउ विचि गइआ ॥

Haū vichi khatiâa haū vichi gaīâa ||

In ego they earn, and in ego they lose.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਸਚਿਆਰੁ ਕੂੜਿਆਰੁ ॥

हउ विचि सचिआरु कूड़िआरु ॥

Haū vichi sachiâaru kooɍiâaru ||

In ego they become truthful or false.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਪਾਪ ਪੁੰਨ ਵੀਚਾਰੁ ॥

हउ विचि पाप पुंन वीचारु ॥

Haū vichi paap punn veechaaru ||

In ego they reflect on virtue and sin.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਨਰਕਿ ਸੁਰਗਿ ਅਵਤਾਰੁ ॥

हउ विचि नरकि सुरगि अवतारु ॥

Haū vichi naraki suragi âvaŧaaru ||

In ego they go to heaven or hell.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਹਸੈ ਹਉ ਵਿਚਿ ਰੋਵੈ ॥

हउ विचि हसै हउ विचि रोवै ॥

Haū vichi hasai haū vichi rovai ||

In ego they laugh, and in ego they weep.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਭਰੀਐ ਹਉ ਵਿਚਿ ਧੋਵੈ ॥

हउ विचि भरीऐ हउ विचि धोवै ॥

Haū vichi bhareeâi haū vichi đhovai ||

In ego they become dirty, and in ego they are washed clean.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਜਾਤੀ ਜਿਨਸੀ ਖੋਵੈ ॥

हउ विचि जाती जिनसी खोवै ॥

Haū vichi jaaŧee jinasee khovai ||

In ego they lose social status and class.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਮੂਰਖੁ ਹਉ ਵਿਚਿ ਸਿਆਣਾ ॥

हउ विचि मूरखु हउ विचि सिआणा ॥

Haū vichi moorakhu haū vichi siâañaa ||

In ego they are ignorant, and in ego they are wise.

ਮੋਖ ਮੁਕਤਿ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਾ ॥

मोख मुकति की सार न जाणा ॥

Mokh mukaŧi kee saar na jaañaa ||

They do not know the value of salvation and liberation.

ਹਉ ਵਿਚਿ ਮਾਇਆ ਹਉ ਵਿਚਿ ਛਾਇਆ ॥

हउ विचि माइआ हउ विचि छाइआ ॥

Haū vichi maaīâa haū vichi chhaaīâa ||

In ego they love Maya, and in ego they are kept in darkness by it.

ਹਉਮੈ ਕਰਿ ਕਰਿ ਜੰਤ ਉਪਾਇਆ ॥

हउमै करि करि जंत उपाइआ ॥

Haūmai kari kari janŧŧ ūpaaīâa ||

Living in ego, mortal beings are created.

ਹਉਮੈ ਬੂਝੈ ਤਾ ਦਰੁ ਸੂਝੈ ॥

हउमै बूझै ता दरु सूझै ॥

Haūmai boojhai ŧaa đaru soojhai ||

When one understands ego, then the Lord's gate is known.

ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣਾ ਕਥਿ ਕਥਿ ਲੂਝੈ ॥

गिआन विहूणा कथि कथि लूझै ॥

Giâan vihooñaa kaŧhi kaŧhi loojhai ||

Without spiritual wisdom, they babble and argue.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੀ ਲਿਖੀਐ ਲੇਖੁ ॥

नानक हुकमी लिखीऐ लेखु ॥

Naanak hukamee likheeâi lekhu ||

O Nanak, by the Lord's Command, destiny is recorded.

ਜੇਹਾ ਵੇਖਹਿ ਤੇਹਾ ਵੇਖੁ ॥੧॥

जेहा वेखहि तेहा वेखु ॥१॥

Jehaa vekhahi ŧehaa vekhu ||1||

As the Lord sees us, so are we seen. ||1||


ਮਹਲਾ ੨ ॥

महला २ ॥

Mahalaa 2 ||

Second Mehl:

ਹਉਮੈ ਏਹਾ ਜਾਤਿ ਹੈ ਹਉਮੈ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ ॥

हउमै एहा जाति है हउमै करम कमाहि ॥

Haūmai ēhaa jaaŧi hai haūmai karam kamaahi ||

This is the nature of ego, that people perform their actions in ego.

ਹਉਮੈ ਏਈ ਬੰਧਨਾ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਪਾਹਿ ॥

हउमै एई बंधना फिरि फिरि जोनी पाहि ॥

Haūmai ēëe banđđhanaa phiri phiri jonee paahi ||

This is the bondage of ego, that time and time again, they are reborn.

ਹਉਮੈ ਕਿਥਹੁ ਊਪਜੈ ਕਿਤੁ ਸੰਜਮਿ ਇਹ ਜਾਇ ॥

हउमै किथहु ऊपजै कितु संजमि इह जाइ ॥

Haūmai kiŧhahu ǖpajai kiŧu sanjjami īh jaaī ||

Where does ego come from? How can it be removed?

ਹਉਮੈ ਏਹੋ ਹੁਕਮੁ ਹੈ ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਫਿਰਾਹਿ ॥

हउमै एहो हुकमु है पइऐ किरति फिराहि ॥

Haūmai ēho hukamu hai paīâi kiraŧi phiraahi ||

This ego exists by the Lord's Order; people wander according to their past actions.

ਹਉਮੈ ਦੀਰਘ ਰੋਗੁ ਹੈ ਦਾਰੂ ਭੀ ਇਸੁ ਮਾਹਿ ॥

हउमै दीरघ रोगु है दारू भी इसु माहि ॥

Haūmai đeeragh rogu hai đaaroo bhee īsu maahi ||

Ego is a chronic disease, but it contains its own cure as well.

ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਮਾਹਿ ॥

किरपा करे जे आपणी ता गुर का सबदु कमाहि ॥

Kirapaa kare je âapañee ŧaa gur kaa sabađu kamaahi ||

If the Lord grants His Grace, one acts according to the Teachings of the Guru's Shabad.

ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਸੁਣਹੁ ਜਨਹੁ ਇਤੁ ਸੰਜਮਿ ਦੁਖ ਜਾਹਿ ॥੨॥

नानकु कहै सुणहु जनहु इतु संजमि दुख जाहि ॥२॥

Naanaku kahai suñahu janahu īŧu sanjjami đukh jaahi ||2||

Nanak says, listen, people: in this way, troubles depart. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸੇਵ ਕੀਤੀ ਸੰਤੋਖੀਈਂ ਜਿਨੑੀ ਸਚੋ ਸਚੁ ਧਿਆਇਆ ॥

सेव कीती संतोखीईं जिन्ही सचो सचु धिआइआ ॥

Sev keeŧee sanŧŧokheeëen jinʱee sacho sachu đhiâaīâa ||

Those who serve are content. They meditate on the Truest of the True.

ਓਨੑੀ ਮੰਦੈ ਪੈਰੁ ਨ ਰਖਿਓ ਕਰਿ ਸੁਕ੍ਰਿਤੁ ਧਰਮੁ ਕਮਾਇਆ ॥

ओन्ही मंदै पैरु न रखिओ करि सुक्रितु धरमु कमाइआ ॥

Õnʱee manđđai pairu na rakhiõ kari sukriŧu đharamu kamaaīâa ||

They do not place their feet in sin, but do good deeds and live righteously in Dharma.

ਓਨੑੀ ਦੁਨੀਆ ਤੋੜੇ ਬੰਧਨਾ ਅੰਨੁ ਪਾਣੀ ਥੋੜਾ ਖਾਇਆ ॥

ओन्ही दुनीआ तोड़े बंधना अंनु पाणी थोड़ा खाइआ ॥

Õnʱee đuneeâa ŧoɍe banđđhanaa ânnu paañee ŧhoɍaa khaaīâa ||

They burn away the bonds of the world, and eat a simple diet of grain and water.

ਤੂੰ ਬਖਸੀਸੀ ਅਗਲਾ ਨਿਤ ਦੇਵਹਿ ਚੜਹਿ ਸਵਾਇਆ ॥

तूं बखसीसी अगला नित देवहि चड़हि सवाइआ ॥

Ŧoonn bakhaseesee âgalaa niŧ đevahi chaɍahi savaaīâa ||

You are the Great Forgiver; You give continually, more and more each day.

ਵਡਿਆਈ ਵਡਾ ਪਾਇਆ ॥੭॥

वडिआई वडा पाइआ ॥७॥

Vadiâaëe vadaa paaīâa ||7||

By His greatness, the Great Lord is obtained. ||7||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਪੁਰਖਾਂ ਬਿਰਖਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਤਟਾਂ ਮੇਘਾਂ ਖੇਤਾਂਹ ॥

पुरखां बिरखां तीरथां तटां मेघां खेतांह ॥

Purakhaan birakhaan ŧeeraŧhaan ŧataan meghaan kheŧaanh ||

Men, trees, sacred shrines of pilgrimage, banks of sacred rivers, clouds, fields,

ਦੀਪਾਂ ਲੋਆਂ ਮੰਡਲਾਂ ਖੰਡਾਂ ਵਰਭੰਡਾਂਹ ॥

दीपां लोआं मंडलां खंडां वरभंडांह ॥

Đeepaan loâan manddalaan khanddaan varabhanddaanh ||

Islands, continents, worlds, solar systems, and universes;

ਅੰਡਜ ਜੇਰਜ ਉਤਭੁਜਾਂ ਖਾਣੀ ਸੇਤਜਾਂਹ ॥

अंडज जेरज उतभुजां खाणी सेतजांह ॥

Ânddaj jeraj ūŧabhujaan khaañee seŧajaanh ||

The four sources of creation - born of eggs, born of the womb, born of the earth and born of sweat;

ਸੋ ਮਿਤਿ ਜਾਣੈ ਨਾਨਕਾ ਸਰਾਂ ਮੇਰਾਂ ਜੰਤਾਹ ॥

सो मिति जाणै नानका सरां मेरां जंताह ॥

So miŧi jaañai naanakaa saraan meraan janŧŧaah ||

Oceans, mountains, and all beings - O Nanak, He alone knows their condition.

ਨਾਨਕ ਜੰਤ ਉਪਾਇ ਕੈ ਸੰਮਾਲੇ ਸਭਨਾਹ ॥

नानक जंत उपाइ कै समाले सभनाह ॥

Naanak janŧŧ ūpaaī kai sammaale sabhanaah ||

O Nanak, having created the living beings, He cherishes them all.

ਜਿਨਿ ਕਰਤੈ ਕਰਣਾ ਕੀਆ ਚਿੰਤਾ ਭਿ ਕਰਣੀ ਤਾਹ ॥

जिनि करतै करणा कीआ चिंता भि करणी ताह ॥

Jini karaŧai karañaa keeâa chinŧŧaa bhi karañee ŧaah ||

The Creator who created the creation, takes care of it as well.

ਸੋ ਕਰਤਾ ਚਿੰਤਾ ਕਰੇ ਜਿਨਿ ਉਪਾਇਆ ਜਗੁ ॥

सो करता चिंता करे जिनि उपाइआ जगु ॥

So karaŧaa chinŧŧaa kare jini ūpaaīâa jagu ||

He, the Creator who formed the world, cares for it.

ਤਿਸੁ ਜੋਹਾਰੀ ਸੁਅਸਤਿ ਤਿਸੁ ਤਿਸੁ ਦੀਬਾਣੁ ਅਭਗੁ ॥

तिसु जोहारी सुअसति तिसु तिसु दीबाणु अभगु ॥

Ŧisu johaaree suâsaŧi ŧisu ŧisu đeebaañu âbhagu ||

Unto Him I bow and offer my reverence; His Royal Court is eternal.

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਕਿਆ ਟਿਕਾ ਕਿਆ ਤਗੁ ॥੧॥

नानक सचे नाम बिनु किआ टिका किआ तगु ॥१॥

Naanak sache naam binu kiâa tikaa kiâa ŧagu ||1||

O Nanak, without the True Name, of what use is the frontal mark of the Hindus, or their sacred thread? ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਲਖ ਨੇਕੀਆ ਚੰਗਿਆਈਆ ਲਖ ਪੁੰਨਾ ਪਰਵਾਣੁ ॥

लख नेकीआ चंगिआईआ लख पुंना परवाणु ॥

Lakh nekeeâa changgiâaëeâa lakh punnaa paravaañu ||

Hundreds of thousands of virtues and good actions, and hundreds of thousands of blessed charities,

ਲਖ ਤਪ ਉਪਰਿ ਤੀਰਥਾਂ ਸਹਜ ਜੋਗ ਬੇਬਾਣ ॥

लख तप उपरि तीरथां सहज जोग बेबाण ॥

Lakh ŧap ūpari ŧeeraŧhaan sahaj jog bebaañ ||

Hundreds of thousands of penances at sacred shrines, and the practice of Sehj Yoga in the wilderness,

ਲਖ ਸੂਰਤਣ ਸੰਗਰਾਮ ਰਣ ਮਹਿ ਛੁਟਹਿ ਪਰਾਣ ॥

लख सूरतण संगराम रण महि छुटहि पराण ॥

Lakh sooraŧañ sanggaraam rañ mahi chhutahi paraañ ||

Hundreds of thousands of courageous actions and giving up the breath of life on the field of battle,

ਲਖ ਸੁਰਤੀ ਲਖ ਗਿਆਨ ਧਿਆਨ ਪੜੀਅਹਿ ਪਾਠ ਪੁਰਾਣ ॥

लख सुरती लख गिआन धिआन पड़ीअहि पाठ पुराण ॥

Lakh suraŧee lakh giâan đhiâan paɍeeâhi paath puraañ ||

Hundreds of thousands of divine understandings, hundreds of thousands of divine wisdoms and meditations and readings of the Vedas and the Puraanas

ਜਿਨਿ ਕਰਤੈ ਕਰਣਾ ਕੀਆ ਲਿਖਿਆ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ॥

जिनि करतै करणा कीआ लिखिआ आवण जाणु ॥

Jini karaŧai karañaa keeâa likhiâa âavañ jaañu ||

- before the Creator who created the creation, and who ordained coming and going,

ਨਾਨਕ ਮਤੀ ਮਿਥਿਆ ਕਰਮੁ ਸਚਾ ਨੀਸਾਣੁ ॥੨॥

नानक मती मिथिआ करमु सचा नीसाणु ॥२॥

Naanak maŧee miŧhiâa karamu sachaa neesaañu ||2||

O Nanak, all these things are false. True is the Insignia of His Grace. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ਤੂੰ ਜਿਨਿ ਸਚੋ ਸਚੁ ਵਰਤਾਇਆ ॥

सचा साहिबु एकु तूं जिनि सचो सचु वरताइआ ॥

Sachaa saahibu ēku ŧoonn jini sacho sachu varaŧaaīâa ||

You alone are the True Lord. The Truth of Truths is pervading everywhere.

ਜਿਸੁ ਤੂੰ ਦੇਹਿ ਤਿਸੁ ਮਿਲੈ ਸਚੁ ਤਾ ਤਿਨੑੀ ਸਚੁ ਕਮਾਇਆ ॥

जिसु तूं देहि तिसु मिलै सचु ता तिन्ही सचु कमाइआ ॥

Jisu ŧoonn đehi ŧisu milai sachu ŧaa ŧinʱee sachu kamaaīâa ||

He alone receives the Truth, unto whom You give it; then, he practices Truth.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਜਿਨੑ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਸਚੁ ਵਸਾਇਆ ॥

सतिगुरि मिलिऐ सचु पाइआ जिन्ह कै हिरदै सचु वसाइआ ॥

Saŧiguri miliâi sachu paaīâa jinʱ kai hirađai sachu vasaaīâa ||

Meeting the True Guru, Truth is found. In His Heart, Truth is abiding.

ਮੂਰਖ ਸਚੁ ਨ ਜਾਣਨੑੀ ਮਨਮੁਖੀ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥

मूरख सचु न जाणन्ही मनमुखी जनमु गवाइआ ॥

Moorakh sachu na jaañanʱee manamukhee janamu gavaaīâa ||

The fools do not know the Truth. The self-willed manmukhs waste their lives away in vain.

ਵਿਚਿ ਦੁਨੀਆ ਕਾਹੇ ਆਇਆ ॥੮॥

विचि दुनीआ काहे आइआ ॥८॥

Vichi đuneeâa kaahe âaīâa ||8||

Why have they even come into the world? ||8||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਪੜਿ ਪੜਿ ਗਡੀ ਲਦੀਅਹਿ ਪੜਿ ਪੜਿ ਭਰੀਅਹਿ ਸਾਥ ॥

पड़ि पड़ि गडी लदीअहि पड़ि पड़ि भरीअहि साथ ॥

Paɍi paɍi gadee lađeeâhi paɍi paɍi bhareeâhi saaŧh ||

You may read and read loads of books; you may read and study vast multitudes of books.

ਪੜਿ ਪੜਿ ਬੇੜੀ ਪਾਈਐ ਪੜਿ ਪੜਿ ਗਡੀਅਹਿ ਖਾਤ ॥

पड़ि पड़ि बेड़ी पाईऐ पड़ि पड़ि गडीअहि खात ॥

Paɍi paɍi beɍee paaëeâi paɍi paɍi gadeeâhi khaaŧ ||

You may read and read boat-loads of books; you may read and read and fill pits with them.

ਪੜੀਅਹਿ ਜੇਤੇ ਬਰਸ ਬਰਸ ਪੜੀਅਹਿ ਜੇਤੇ ਮਾਸ ॥

पड़ीअहि जेते बरस बरस पड़ीअहि जेते मास ॥

Paɍeeâhi jeŧe baras baras paɍeeâhi jeŧe maas ||

You may read them year after year; you may read them as many months are there are.

ਪੜੀਐ ਜੇਤੀ ਆਰਜਾ ਪੜੀਅਹਿ ਜੇਤੇ ਸਾਸ ॥

पड़ीऐ जेती आरजा पड़ीअहि जेते सास ॥

Paɍeeâi jeŧee âarajaa paɍeeâhi jeŧe saas ||

You may read them all your life; you may read them with every breath.

ਨਾਨਕ ਲੇਖੈ ਇਕ ਗਲ ਹੋਰੁ ਹਉਮੈ ਝਖਣਾ ਝਾਖ ॥੧॥

नानक लेखै इक गल होरु हउमै झखणा झाख ॥१॥

Naanak lekhai īk gal horu haūmai jhakhañaa jhaakh ||1||

O Nanak, only one thing is of any account: everything else is useless babbling and idle talk in ego. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਲਿਖਿ ਲਿਖਿ ਪੜਿਆ ॥

लिखि लिखि पड़िआ ॥

Likhi likhi paɍiâa ||

The more one write and reads,

ਤੇਤਾ ਕੜਿਆ ॥

तेता कड़िआ ॥

Ŧeŧaa kaɍiâa ||

The more one burns.

ਬਹੁ ਤੀਰਥ ਭਵਿਆ ॥

बहु तीरथ भविआ ॥

Bahu ŧeeraŧh bhaviâa ||

The more one wanders at sacred shrines of pilgrimage,

ਤੇਤੋ ਲਵਿਆ ॥

तेतो लविआ ॥

Ŧeŧo laviâa ||

The more one talks uselessly.

ਬਹੁ ਭੇਖ ਕੀਆ ਦੇਹੀ ਦੁਖੁ ਦੀਆ ॥

बहु भेख कीआ देही दुखु दीआ ॥

Bahu bhekh keeâa đehee đukhu đeeâa ||

The more one wears religious robes, the more pain he causes his body.

ਸਹੁ ਵੇ ਜੀਆ ਅਪਣਾ ਕੀਆ ॥

सहु वे जीआ अपणा कीआ ॥

Sahu ve jeeâa âpañaa keeâa ||

O my soul, you must endure the consequences of your own actions.

ਅੰਨੁ ਨ ਖਾਇਆ ਸਾਦੁ ਗਵਾਇਆ ॥

अंनु न खाइआ सादु गवाइआ ॥

Ânnu na khaaīâa saađu gavaaīâa ||

One who does not eat the corn, misses out on the taste.

ਬਹੁ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ਦੂਜਾ ਭਾਇਆ ॥

बहु दुखु पाइआ दूजा भाइआ ॥

Bahu đukhu paaīâa đoojaa bhaaīâa ||

One obtains great pain, in the love of duality.

ਬਸਤ੍ਰ ਨ ਪਹਿਰੈ ॥

बसत्र न पहिरै ॥

Basaŧr na pahirai ||

One who does not wear any clothes,

ਅਹਿਨਿਸਿ ਕਹਰੈ ॥

अहिनिसि कहरै ॥

Âhinisi kaharai ||

Suffers night and day.

ਮੋਨਿ ਵਿਗੂਤਾ ॥

मोनि विगूता ॥

Moni vigooŧaa ||

Through silence, he is ruined.

ਕਿਉ ਜਾਗੈ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਸੂਤਾ ॥

किउ जागै गुर बिनु सूता ॥

Kiū jaagai gur binu sooŧaa ||

How can the sleeping one be awakened without the Guru?

ਪਗ ਉਪੇਤਾਣਾ ॥

पग उपेताणा ॥

Pag ūpeŧaañaa ||

One who goes barefoot

ਅਪਣਾ ਕੀਆ ਕਮਾਣਾ ॥

अपणा कीआ कमाणा ॥

Âpañaa keeâa kamaañaa ||

Suffers by his own actions.

ਅਲੁ ਮਲੁ ਖਾਈ ਸਿਰਿ ਛਾਈ ਪਾਈ ॥

अलु मलु खाई सिरि छाई पाई ॥

Âlu malu khaaëe siri chhaaëe paaëe ||

One who eats filth and throws ashes on his head

ਮੂਰਖਿ ਅੰਧੈ ਪਤਿ ਗਵਾਈ ॥

मूरखि अंधै पति गवाई ॥

Moorakhi ânđđhai paŧi gavaaëe ||

The blind fool loses his honor.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਕਿਛੁ ਥਾਇ ਨ ਪਾਈ ॥

विणु नावै किछु थाइ न पाई ॥

Viñu naavai kichhu ŧhaaī na paaëe ||

Without the Name, nothing is of any use.

ਰਹੈ ਬੇਬਾਣੀ ਮੜੀ ਮਸਾਣੀ ॥

रहै बेबाणी मड़ी मसाणी ॥

Rahai bebaañee maɍee masaañee ||

One who lives in the wilderness, in cemeteries and cremation grounds -

ਅੰਧੁ ਨ ਜਾਣੈ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਣੀ ॥

अंधु न जाणै फिरि पछुताणी ॥

Ânđđhu na jaañai phiri pachhuŧaañee ||

- that blind man does not know the Lord; he regrets and repents in the end.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੇ ਸੋ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥

सतिगुरु भेटे सो सुखु पाए ॥

Saŧiguru bhete so sukhu paaē ||

One who meets the True Guru finds peace.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

हरि का नामु मंनि वसाए ॥

Hari kaa naamu manni vasaaē ||

He enshrines the Name of the Lord in his mind.

ਨਾਨਕ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਏ ॥

नानक नदरि करे सो पाए ॥

Naanak nađari kare so paaē ||

O Nanak, when the Lord grants His Grace, He is obtained.

ਆਸ ਅੰਦੇਸੇ ਤੇ ਨਿਹਕੇਵਲੁ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥੨॥

आस अंदेसे ते निहकेवलु हउमै सबदि जलाए ॥२॥

Âas ânđđese ŧe nihakevalu haūmai sabađi jalaaē ||2||

He becomes free of hope and fear, and burns away his ego with the Word of the Shabad. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਭਗਤ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਵਦੇ ਦਰਿ ਸੋਹਨਿ ਕੀਰਤਿ ਗਾਵਦੇ ॥

भगत तेरै मनि भावदे दरि सोहनि कीरति गावदे ॥

Bhagaŧ ŧerai mani bhaavađe đari sohani keeraŧi gaavađe ||

Your devotees are pleasing to Your Mind, Lord. They look beautiful at Your door, singing Your Praises.

ਨਾਨਕ ਕਰਮਾ ਬਾਹਰੇ ਦਰਿ ਢੋਅ ਨ ਲਹਨੑੀ ਧਾਵਦੇ ॥

नानक करमा बाहरे दरि ढोअ न लहन्ही धावदे ॥

Naanak karamaa baahare đari dhoâ na lahanʱee đhaavađe ||

O Nanak, those who are denied Your Grace, find no shelter at Your Door; they continue wandering.

ਇਕਿ ਮੂਲੁ ਨ ਬੁਝਨੑਿ ਆਪਣਾ ਅਣਹੋਦਾ ਆਪੁ ਗਣਾਇਦੇ ॥

इकि मूलु न बुझन्हि आपणा अणहोदा आपु गणाइदे ॥

Īki moolu na bujhanʱi âapañaa âñahođaa âapu gañaaīđe ||

Some do not understand their origins, and without cause, they display their self-conceit.

ਹਉ ਢਾਢੀ ਕਾ ਨੀਚ ਜਾਤਿ ਹੋਰਿ ਉਤਮ ਜਾਤਿ ਸਦਾਇਦੇ ॥

हउ ढाढी का नीच जाति होरि उतम जाति सदाइदे ॥

Haū dhaadhee kaa neech jaaŧi hori ūŧam jaaŧi sađaaīđe ||

I am the Lord's minstrel, of low social status; others call themselves high caste.

ਤਿਨੑ ਮੰਗਾ ਜਿ ਤੁਝੈ ਧਿਆਇਦੇ ॥੯॥

तिन्ह मंगा जि तुझै धिआइदे ॥९॥

Ŧinʱ manggaa ji ŧujhai đhiâaīđe ||9||

I seek those who meditate on You. ||9||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਕੂੜੁ ਰਾਜਾ ਕੂੜੁ ਪਰਜਾ ਕੂੜੁ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥

कूड़ु राजा कूड़ु परजा कूड़ु सभु संसारु ॥

Kooɍu raajaa kooɍu parajaa kooɍu sabhu sanssaaru ||

False is the king, false are the subjects; false is the whole world.

ਕੂੜੁ ਮੰਡਪ ਕੂੜੁ ਮਾੜੀ ਕੂੜੁ ਬੈਸਣਹਾਰੁ ॥

कूड़ु मंडप कूड़ु माड़ी कूड़ु बैसणहारु ॥

Kooɍu manddap kooɍu maaɍee kooɍu baisañahaaru ||

False is the mansion, false are the skyscrapers; false are those who live in them.

ਕੂੜੁ ਸੁਇਨਾ ਕੂੜੁ ਰੁਪਾ ਕੂੜੁ ਪੈਨੑਣਹਾਰੁ ॥

कूड़ु सुइना कूड़ु रुपा कूड़ु पैन्हणहारु ॥

Kooɍu suīnaa kooɍu rupaa kooɍu painʱñahaaru ||

False is gold, and false is silver; false are those who wear them.

ਕੂੜੁ ਕਾਇਆ ਕੂੜੁ ਕਪੜੁ ਕੂੜੁ ਰੂਪੁ ਅਪਾਰੁ ॥

कूड़ु काइआ कूड़ु कपड़ु कूड़ु रूपु अपारु ॥

Kooɍu kaaīâa kooɍu kapaɍu kooɍu roopu âpaaru ||

False is the body, false are the clothes; false is incomparable beauty.

ਕੂੜੁ ਮੀਆ ਕੂੜੁ ਬੀਬੀ ਖਪਿ ਹੋਏ ਖਾਰੁ ॥

कूड़ु मीआ कूड़ु बीबी खपि होए खारु ॥

Kooɍu meeâa kooɍu beebee khapi hoē khaaru ||

False is the husband, false is the wife; they mourn and waste away.

ਕੂੜਿ ਕੂੜੈ ਨੇਹੁ ਲਗਾ ਵਿਸਰਿਆ ਕਰਤਾਰੁ ॥

कूड़ि कूड़ै नेहु लगा विसरिआ करतारु ॥

Kooɍi kooɍai nehu lagaa visariâa karaŧaaru ||

The false ones love falsehood, and forget their Creator.

ਕਿਸੁ ਨਾਲਿ ਕੀਚੈ ਦੋਸਤੀ ਸਭੁ ਜਗੁ ਚਲਣਹਾਰੁ ॥

किसु नालि कीचै दोसती सभु जगु चलणहारु ॥

Kisu naali keechai đosaŧee sabhu jagu chalañahaaru ||

With whom should I become friends, if all the world shall pass away?

ਕੂੜੁ ਮਿਠਾ ਕੂੜੁ ਮਾਖਿਉ ਕੂੜੁ ਡੋਬੇ ਪੂਰੁ ॥

कूड़ु मिठा कूड़ु माखिउ कूड़ु डोबे पूरु ॥

Kooɍu mithaa kooɍu maakhiū kooɍu dobe pooru ||

False is sweetness, false is honey; through falsehood, boat-loads of men have drowned.

ਨਾਨਕੁ ਵਖਾਣੈ ਬੇਨਤੀ ਤੁਧੁ ਬਾਝੁ ਕੂੜੋ ਕੂੜੁ ॥੧॥

नानकु वखाणै बेनती तुधु बाझु कूड़ो कूड़ु ॥१॥

Naanaku vakhaañai benaŧee ŧuđhu baajhu kooɍo kooɍu ||1||

Nanak speaks this prayer: without You, Lord, everything is totally false. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸਚੁ ਤਾ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਰਿਦੈ ਸਚਾ ਹੋਇ ॥

सचु ता परु जाणीऐ जा रिदै सचा होइ ॥

Sachu ŧaa paru jaañeeâi jaa riđai sachaa hoī ||

One knows the Truth only when the Truth is in his heart.

ਕੂੜ ਕੀ ਮਲੁ ਉਤਰੈ ਤਨੁ ਕਰੇ ਹਛਾ ਧੋਇ ॥

कूड़ की मलु उतरै तनु करे हछा धोइ ॥

Kooɍ kee malu ūŧarai ŧanu kare hachhaa đhoī ||

The filth of falsehood departs, and the body is washed clean.

ਸਚੁ ਤਾ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਸਚਿ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥

सचु ता परु जाणीऐ जा सचि धरे पिआरु ॥

Sachu ŧaa paru jaañeeâi jaa sachi đhare piâaru ||

One knows the Truth only when he bears love to the True Lord.

ਨਾਉ ਸੁਣਿ ਮਨੁ ਰਹਸੀਐ ਤਾ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

नाउ सुणि मनु रहसीऐ ता पाए मोख दुआरु ॥

Naaū suñi manu rahaseeâi ŧaa paaē mokh đuâaru ||

Hearing the Name, the mind is enraptured; then, he attains the gate of salvation.

ਸਚੁ ਤਾ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਜੁਗਤਿ ਜਾਣੈ ਜੀਉ ॥

सचु ता परु जाणीऐ जा जुगति जाणै जीउ ॥

Sachu ŧaa paru jaañeeâi jaa jugaŧi jaañai jeeū ||

One knows the Truth only when he knows the true way of life.

ਧਰਤਿ ਕਾਇਆ ਸਾਧਿ ਕੈ ਵਿਚਿ ਦੇਇ ਕਰਤਾ ਬੀਉ ॥

धरति काइआ साधि कै विचि देइ करता बीउ ॥

Đharaŧi kaaīâa saađhi kai vichi đeī karaŧaa beeū ||

Preparing the field of the body, he plants the Seed of the Creator.

ਸਚੁ ਤਾ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਸਿਖ ਸਚੀ ਲੇਇ ॥

सचु ता परु जाणीऐ जा सिख सची लेइ ॥

Sachu ŧaa paru jaañeeâi jaa sikh sachee leī ||

One knows the Truth only when he receives true instruction.

ਦਇਆ ਜਾਣੈ ਜੀਅ ਕੀ ਕਿਛੁ ਪੁੰਨੁ ਦਾਨੁ ਕਰੇਇ ॥

दइआ जाणै जीअ की किछु पुंनु दानु करेइ ॥

Đaīâa jaañai jeeâ kee kichhu punnu đaanu kareī ||

Showing mercy to other beings, he makes donations to charities.

ਸਚੁ ਤਾਂ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਆਤਮ ਤੀਰਥਿ ਕਰੇ ਨਿਵਾਸੁ ॥

सचु तां परु जाणीऐ जा आतम तीरथि करे निवासु ॥

Sachu ŧaan paru jaañeeâi jaa âaŧam ŧeeraŧhi kare nivaasu ||

One knows the Truth only when he dwells in the sacred shrine of pilgrimage of his own soul.

ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੋ ਪੁਛਿ ਕੈ ਬਹਿ ਰਹੈ ਕਰੇ ਨਿਵਾਸੁ ॥

सतिगुरू नो पुछि कै बहि रहै करे निवासु ॥

Saŧiguroo no puchhi kai bahi rahai kare nivaasu ||

He sits and receives instruction from the True Guru, and lives in accordance with His Will.

ਸਚੁ ਸਭਨਾ ਹੋਇ ਦਾਰੂ ਪਾਪ ਕਢੈ ਧੋਇ ॥

सचु सभना होइ दारू पाप कढै धोइ ॥

Sachu sabhanaa hoī đaaroo paap kadhai đhoī ||

Truth is the medicine for all; it removes and washes away our sins.

ਨਾਨਕੁ ਵਖਾਣੈ ਬੇਨਤੀ ਜਿਨ ਸਚੁ ਪਲੈ ਹੋਇ ॥੨॥

नानकु वखाणै बेनती जिन सचु पलै होइ ॥२॥

Naanaku vakhaañai benaŧee jin sachu palai hoī ||2||

Nanak speaks this prayer to those who have Truth in their laps. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਦਾਨੁ ਮਹਿੰਡਾ ਤਲੀ ਖਾਕੁ ਜੇ ਮਿਲੈ ਤ ਮਸਤਕਿ ਲਾਈਐ ॥

दानु महिंडा तली खाकु जे मिलै त मसतकि लाईऐ ॥

Đaanu mahinddaa ŧalee khaaku je milai ŧa masaŧaki laaëeâi ||

The gift I seek is the dust of the feet of the Saints; if I were to obtain it, I would apply it to my forehead.

ਕੂੜਾ ਲਾਲਚੁ ਛਡੀਐ ਹੋਇ ਇਕ ਮਨਿ ਅਲਖੁ ਧਿਆਈਐ ॥

कूड़ा लालचु छडीऐ होइ इक मनि अलखु धिआईऐ ॥

Kooɍaa laalachu chhadeeâi hoī īk mani âlakhu đhiâaëeâi ||

Renounce false greed, and meditate single-mindedly on the unseen Lord.

ਫਲੁ ਤੇਵੇਹੋ ਪਾਈਐ ਜੇਵੇਹੀ ਕਾਰ ਕਮਾਈਐ ॥

फलु तेवेहो पाईऐ जेवेही कार कमाईऐ ॥

Phalu ŧeveho paaëeâi jevehee kaar kamaaëeâi ||

As are the actions we commit, so are the rewards we receive.

ਜੇ ਹੋਵੈ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਾ ਧੂੜਿ ਤਿਨੑਾ ਦੀ ਪਾਈਐ ॥

जे होवै पूरबि लिखिआ ता धूड़ि तिन्हा दी पाईऐ ॥

Je hovai poorabi likhiâa ŧaa đhooɍi ŧinʱaa đee paaëeâi ||

If it is so pre-ordained, then one obtains the dust of the feet of the Saints.

ਮਤਿ ਥੋੜੀ ਸੇਵ ਗਵਾਈਐ ॥੧੦॥

मति थोड़ी सेव गवाईऐ ॥१०॥

Maŧi ŧhoɍee sev gavaaëeâi ||10||

But through small-mindedness, we forfeit the merits of selfless service. ||10||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਸਚਿ ਕਾਲੁ ਕੂੜੁ ਵਰਤਿਆ ਕਲਿ ਕਾਲਖ ਬੇਤਾਲ ॥

सचि कालु कूड़ु वरतिआ कलि कालख बेताल ॥

Sachi kaalu kooɍu varaŧiâa kali kaalakh beŧaal ||

There is a famine of Truth; falsehood prevails, and the blackness of the Dark Age of Kali Yuga has turned men into demons.

ਬੀਉ ਬੀਜਿ ਪਤਿ ਲੈ ਗਏ ਅਬ ਕਿਉ ਉਗਵੈ ਦਾਲਿ ॥

बीउ बीजि पति लै गए अब किउ उगवै दालि ॥

Beeū beeji paŧi lai gaē âb kiū ūgavai đaali ||

Those who planted their seed have departed with honor; now, how can the shattered seed sprout?

ਜੇ ਇਕੁ ਹੋਇ ਤ ਉਗਵੈ ਰੁਤੀ ਹੂ ਰੁਤਿ ਹੋਇ ॥

जे इकु होइ त उगवै रुती हू रुति होइ ॥

Je īku hoī ŧa ūgavai ruŧee hoo ruŧi hoī ||

If the seed is whole, and it is the proper season, then the seed will sprout.

ਨਾਨਕ ਪਾਹੈ ਬਾਹਰਾ ਕੋਰੈ ਰੰਗੁ ਨ ਸੋਇ ॥

नानक पाहै बाहरा कोरै रंगु न सोइ ॥

Naanak paahai baaharaa korai ranggu na soī ||

O Nanak, without treatment, the raw fabric cannot be dyed.

ਭੈ ਵਿਚਿ ਖੁੰਬਿ ਚੜਾਈਐ ਸਰਮੁ ਪਾਹੁ ਤਨਿ ਹੋਇ ॥

भै विचि खु्मबि चड़ाईऐ सरमु पाहु तनि होइ ॥

Bhai vichi khumbbi chaɍaaëeâi saramu paahu ŧani hoī ||

In the Fear of God it is bleached white, if the treatment of modesty is applied to the cloth of the body.

ਨਾਨਕ ਭਗਤੀ ਜੇ ਰਪੈ ਕੂੜੈ ਸੋਇ ਨ ਕੋਇ ॥੧॥

नानक भगती जे रपै कूड़ै सोइ न कोइ ॥१॥

Naanak bhagaŧee je rapai kooɍai soī na koī ||1||

O Nanak, if one is imbued with devotional worship, his reputation is not false. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਲਬੁ ਪਾਪੁ ਦੁਇ ਰਾਜਾ ਮਹਤਾ ਕੂੜੁ ਹੋਆ ਸਿਕਦਾਰੁ ॥

लबु पापु दुइ राजा महता कूड़ु होआ सिकदारु ॥

Labu paapu đuī raajaa mahaŧaa kooɍu hoâa sikađaaru ||

Greed and sin are the king and prime minister; falsehood is the treasurer.

ਕਾਮੁ ਨੇਬੁ ਸਦਿ ਪੁਛੀਐ ਬਹਿ ਬਹਿ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥

कामु नेबु सदि पुछीऐ बहि बहि करे बीचारु ॥

Kaamu nebu sađi puchheeâi bahi bahi kare beechaaru ||

Sexual desire, the chief advisor, is summoned and consulted; they all sit together and contemplate their plans.

ਅੰਧੀ ਰਯਤਿ ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣੀ ਭਾਹਿ ਭਰੇ ਮੁਰਦਾਰੁ ॥

अंधी रयति गिआन विहूणी भाहि भरे मुरदारु ॥

Ânđđhee rayaŧi giâan vihooñee bhaahi bhare murađaaru ||

Their subjects are blind, and without wisdom, they try to please the will of the dead.

ਗਿਆਨੀ ਨਚਹਿ ਵਾਜੇ ਵਾਵਹਿ ਰੂਪ ਕਰਹਿ ਸੀਗਾਰੁ ॥

गिआनी नचहि वाजे वावहि रूप करहि सीगारु ॥

Giâanee nachahi vaaje vaavahi roop karahi seegaaru ||

The spiritually wise dance and play their musical instruments, adorning themselves with beautiful decorations.

ਊਚੇ ਕੂਕਹਿ ਵਾਦਾ ਗਾਵਹਿ ਜੋਧਾ ਕਾ ਵੀਚਾਰੁ ॥

ऊचे कूकहि वादा गावहि जोधा का वीचारु ॥

Ǖche kookahi vaađaa gaavahi jođhaa kaa veechaaru ||

They shout out loud, and sing epic poems and heroic stories.

ਮੂਰਖ ਪੰਡਿਤ ਹਿਕਮਤਿ ਹੁਜਤਿ ਸੰਜੈ ਕਰਹਿ ਪਿਆਰੁ ॥

मूरख पंडित हिकमति हुजति संजै करहि पिआरु ॥

Moorakh panddiŧ hikamaŧi hujaŧi sanjjai karahi piâaru ||

The fools call themselves spiritual scholars, and by their clever tricks, they love to gather wealth.

ਧਰਮੀ ਧਰਮੁ ਕਰਹਿ ਗਾਵਾਵਹਿ ਮੰਗਹਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

धरमी धरमु करहि गावावहि मंगहि मोख दुआरु ॥

Đharamee đharamu karahi gaavaavahi manggahi mokh đuâaru ||

The righteous waste their righteousness, by asking for the door of salvation.

ਜਤੀ ਸਦਾਵਹਿ ਜੁਗਤਿ ਨ ਜਾਣਹਿ ਛਡਿ ਬਹਹਿ ਘਰ ਬਾਰੁ ॥

जती सदावहि जुगति न जाणहि छडि बहहि घर बारु ॥

Jaŧee sađaavahi jugaŧi na jaañahi chhadi bahahi ghar baaru ||

They call themselves celibate, and abandon their homes, but they do not know the true way of life.

ਸਭੁ ਕੋ ਪੂਰਾ ਆਪੇ ਹੋਵੈ ਘਟਿ ਨ ਕੋਈ ਆਖੈ ॥

सभु को पूरा आपे होवै घटि न कोई आखै ॥

Sabhu ko pooraa âape hovai ghati na koëe âakhai ||

Everyone calls himself perfect; none call themselves imperfect.

ਪਤਿ ਪਰਵਾਣਾ ਪਿਛੈ ਪਾਈਐ ਤਾ ਨਾਨਕ ਤੋਲਿਆ ਜਾਪੈ ॥੨॥

पति परवाणा पिछै पाईऐ ता नानक तोलिआ जापै ॥२॥

Paŧi paravaañaa pichhai paaëeâi ŧaa naanak ŧoliâa jaapai ||2||

If the weight of honor is placed on the scale, then, O Nanak, one sees his true weight. ||2||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਵਦੀ ਸੁ ਵਜਗਿ ਨਾਨਕਾ ਸਚਾ ਵੇਖੈ ਸੋਇ ॥

वदी सु वजगि नानका सचा वेखै सोइ ॥

Vađee su vajagi naanakaa sachaa vekhai soī ||

Evil actions become publicly known; O Nanak, the True Lord sees everything.

ਸਭਨੀ ਛਾਲਾ ਮਾਰੀਆ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਇ ॥

सभनी छाला मारीआ करता करे सु होइ ॥

Sabhanee chhaalaa maareeâa karaŧaa kare su hoī ||

Everyone makes the attempt, but that alone happens which the Creator Lord does.

ਅਗੈ ਜਾਤਿ ਨ ਜੋਰੁ ਹੈ ਅਗੈ ਜੀਉ ਨਵੇ ॥

अगै जाति न जोरु है अगै जीउ नवे ॥

Âgai jaaŧi na joru hai âgai jeeū nave ||

In the world hereafter, social status and power mean nothing; hereafter, the soul is new.

ਜਿਨ ਕੀ ਲੇਖੈ ਪਤਿ ਪਵੈ ਚੰਗੇ ਸੇਈ ਕੇਇ ॥੩॥

जिन की लेखै पति पवै चंगे सेई केइ ॥३॥

Jin kee lekhai paŧi pavai changge seëe keī ||3||

Those few, whose honor is confirmed, are good. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਧੁਰਿ ਕਰਮੁ ਜਿਨਾ ਕਉ ਤੁਧੁ ਪਾਇਆ ਤਾ ਤਿਨੀ ਖਸਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥

धुरि करमु जिना कउ तुधु पाइआ ता तिनी खसमु धिआइआ ॥

Đhuri karamu jinaa kaū ŧuđhu paaīâa ŧaa ŧinee khasamu đhiâaīâa ||

Only those whose karma You have pre-ordained from the very beginning, O Lord, meditate on You.

ਏਨਾ ਜੰਤਾ ਕੈ ਵਸਿ ਕਿਛੁ ਨਾਹੀ ਤੁਧੁ ਵੇਕੀ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥

एना जंता कै वसि किछु नाही तुधु वेकी जगतु उपाइआ ॥

Ēnaa janŧŧaa kai vasi kichhu naahee ŧuđhu vekee jagaŧu ūpaaīâa ||

Nothing is in the power of these beings; You created the various worlds.

ਇਕਨਾ ਨੋ ਤੂੰ ਮੇਲਿ ਲੈਹਿ ਇਕਿ ਆਪਹੁ ਤੁਧੁ ਖੁਆਇਆ ॥

इकना नो तूं मेलि लैहि इकि आपहु तुधु खुआइआ ॥

Īkanaa no ŧoonn meli laihi īki âapahu ŧuđhu khuâaīâa ||

Some, You unite with Yourself, and some, You lead astray.

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਿਥੈ ਤੁਧੁ ਆਪੁ ਬੁਝਾਇਆ ॥

गुर किरपा ते जाणिआ जिथै तुधु आपु बुझाइआ ॥

Gur kirapaa ŧe jaañiâa jiŧhai ŧuđhu âapu bujhaaīâa ||

By Guru's Grace You are known; through Him, You reveal Yourself.

ਸਹਜੇ ਹੀ ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧੧॥

सहजे ही सचि समाइआ ॥११॥

Sahaje hee sachi samaaīâa ||11||

We are easily absorbed in You. ||11||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਦੁਖੁ ਦਾਰੂ ਸੁਖੁ ਰੋਗੁ ਭਇਆ ਜਾ ਸੁਖੁ ਤਾਮਿ ਨ ਹੋਈ ॥

दुखु दारू सुखु रोगु भइआ जा सुखु तामि न होई ॥

Đukhu đaaroo sukhu rogu bhaīâa jaa sukhu ŧaami na hoëe ||

Suffering is the medicine, and pleasure the disease, because where there is pleasure, there is no desire for God.

ਤੂੰ ਕਰਤਾ ਕਰਣਾ ਮੈ ਨਾਹੀ ਜਾ ਹਉ ਕਰੀ ਨ ਹੋਈ ॥੧॥

तूं करता करणा मै नाही जा हउ करी न होई ॥१॥

Ŧoonn karaŧaa karañaa mai naahee jaa haū karee na hoëe ||1||

You are the Creator Lord; I can do nothing. Even if I try, nothing happens. ||1||


ਬਲਿਹਾਰੀ ਕੁਦਰਤਿ ਵਸਿਆ ॥

बलिहारी कुदरति वसिआ ॥

Balihaaree kuđaraŧi vasiâa ||

I am a sacrifice to Your almighty creative power which is pervading everywhere.

ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਈ ਲਖਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

तेरा अंतु न जाई लखिआ ॥१॥ रहाउ ॥

Ŧeraa ânŧŧu na jaaëe lakhiâa ||1|| rahaaū ||

Your limits cannot be known. ||1|| Pause ||


ਜਾਤਿ ਮਹਿ ਜੋਤਿ ਜੋਤਿ ਮਹਿ ਜਾਤਾ ਅਕਲ ਕਲਾ ਭਰਪੂਰਿ ਰਹਿਆ ॥

जाति महि जोति जोति महि जाता अकल कला भरपूरि रहिआ ॥

Jaaŧi mahi joŧi joŧi mahi jaaŧaa âkal kalaa bharapoori rahiâa ||

Your Light is in Your creatures, and Your creatures are in Your Light; Your almighty power is pervading everywhere.

ਤੂੰ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਿਫਤਿ ਸੁਆਲ੍ਹ੍ਹਿਉ ਜਿਨਿ ਕੀਤੀ ਸੋ ਪਾਰਿ ਪਇਆ ॥

तूं सचा साहिबु सिफति सुआल्हिउ जिनि कीती सो पारि पइआ ॥

Ŧoonn sachaa saahibu siphaŧi suâalʱiū jini keeŧee so paari paīâa ||

You are the True Lord and Master; Your Praise is so beautiful. One who sings it, is carried across.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਕਰਤੇ ਕੀਆ ਬਾਤਾ ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰਣਾ ਸੁ ਕਰਿ ਰਹਿਆ ॥੨॥

कहु नानक करते कीआ बाता जो किछु करणा सु करि रहिआ ॥२॥

Kahu naanak karaŧe keeâa baaŧaa jo kichhu karañaa su kari rahiâa ||2||

Nanak speaks the stories of the Creator Lord; whatever He is to do, He does. ||2||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਜੋਗ ਸਬਦੰ ਗਿਆਨ ਸਬਦੰ ਬੇਦ ਸਬਦੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਹ ॥

जोग सबदं गिआन सबदं बेद सबदं ब्राहमणह ॥

Jog sabađann giâan sabađann beđ sabađann braahamañah ||

The Way of Yoga is the Way of spiritual wisdom; the Vedas are the Way of the Brahmins.

ਖਤ੍ਰੀ ਸਬਦੰ ਸੂਰ ਸਬਦੰ ਸੂਦ੍ਰ ਸਬਦੰ ਪਰਾ ਕ੍ਰਿਤਹ ॥

खत्री सबदं सूर सबदं सूद्र सबदं परा क्रितह ॥

Khaŧree sabađann soor sabađann soođr sabađann paraa kriŧah ||

The Way of the Khshatriya is the Way of bravery; the Way of the Shudras is service to others.

ਸਰਬ ਸਬਦੰ ਏਕ ਸਬਦੰ ਜੇ ਕੋ ਜਾਣੈ ਭੇਉ ॥

सरब सबदं एक सबदं जे को जाणै भेउ ॥

Sarab sabađann ēk sabađann je ko jaañai bheū ||

One who knows this secret that the Way of all is the Way of the One;

ਨਾਨਕੁ ਤਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਸੋਈ ਨਿਰੰਜਨ ਦੇਉ ॥੩॥

नानकु ता का दासु है सोई निरंजन देउ ॥३॥

Naanaku ŧaa kaa đaasu hai soëe niranjjan đeū ||3||

Nanak is a slave to him, he himself is the Immaculate Divine Lord. ||3||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਏਕ ਕ੍ਰਿਸਨੰ ਸਰਬ ਦੇਵਾ ਦੇਵ ਦੇਵਾ ਤ ਆਤਮਾ ॥

एक क्रिसनं सरब देवा देव देवा त आतमा ॥

Ēk krisanann sarab đevaa đev đevaa ŧa âaŧamaa ||

The One Lord Krishna is the Divine Lord of all; He is the Divinity of the individual soul.

ਆਤਮਾ ਬਾਸੁਦੇਵਸੵਿ ਜੇ ਕੋ ਜਾਣੈ ਭੇਉ ॥

आतमा बासुदेवस्यि जे को जाणै भेउ ॥

Âaŧamaa baasuđevasʸi je ko jaañai bheū ||

One who understands the mystery of all-pervading Lord;

ਨਾਨਕੁ ਤਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਸੋਈ ਨਿਰੰਜਨ ਦੇਉ ॥੪॥

नानकु ता का दासु है सोई निरंजन देउ ॥४॥

Naanaku ŧaa kaa đaasu hai soëe niranjjan đeū ||4||

Nanak is a slave to him; he himself is the Immaculate Divine Lord. ||4||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਕੁੰਭੇ ਬਧਾ ਜਲੁ ਰਹੈ ਜਲ ਬਿਨੁ ਕੁੰਭੁ ਨ ਹੋਇ ॥

कु्मभे बधा जलु रहै जल बिनु कु्मभु न होइ ॥

Kumbbhe bađhaa jalu rahai jal binu kumbbhu na hoī ||

Water remains confined within the pitcher, but without water, the pitcher could not have been formed;

ਗਿਆਨ ਕਾ ਬਧਾ ਮਨੁ ਰਹੈ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਗਿਆਨੁ ਨ ਹੋਇ ॥੫॥

गिआन का बधा मनु रहै गुर बिनु गिआनु न होइ ॥५॥

Giâan kaa bađhaa manu rahai gur binu giâanu na hoī ||5||

Just so, the mind is restrained by spiritual wisdom, but without the Guru, there is no spiritual wisdom. ||5||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਪੜਿਆ ਹੋਵੈ ਗੁਨਹਗਾਰੁ ਤਾ ਓਮੀ ਸਾਧੁ ਨ ਮਾਰੀਐ ॥

पड़िआ होवै गुनहगारु ता ओमी साधु न मारीऐ ॥

Paɍiâa hovai gunahagaaru ŧaa õmee saađhu na maareeâi ||

If an educated person is a sinner, then the illiterate holy man is not to be punished.

ਜੇਹਾ ਘਾਲੇ ਘਾਲਣਾ ਤੇਵੇਹੋ ਨਾਉ ਪਚਾਰੀਐ ॥

जेहा घाले घालणा तेवेहो नाउ पचारीऐ ॥

Jehaa ghaale ghaalañaa ŧeveho naaū pachaareeâi ||

As are the deeds done, so is the reputation one acquires.

ਐਸੀ ਕਲਾ ਨ ਖੇਡੀਐ ਜਿਤੁ ਦਰਗਹ ਗਇਆ ਹਾਰੀਐ ॥

ऐसी कला न खेडीऐ जितु दरगह गइआ हारीऐ ॥

Âisee kalaa na khedeeâi jiŧu đaragah gaīâa haareeâi ||

So do not play such a game, which will bring you to ruin at the Court of the Lord.

ਪੜਿਆ ਅਤੈ ਓਮੀਆ ਵੀਚਾਰੁ ਅਗੈ ਵੀਚਾਰੀਐ ॥

पड़िआ अतै ओमीआ वीचारु अगै वीचारीऐ ॥

Paɍiâa âŧai õmeeâa veechaaru âgai veechaareeâi ||

The accounts of the educated and the illiterate shall be judged in the world hereafter.

ਮੁਹਿ ਚਲੈ ਸੁ ਅਗੈ ਮਾਰੀਐ ॥੧੨॥

मुहि चलै सु अगै मारीऐ ॥१२॥

Muhi chalai su âgai maareeâi ||12||

One who stubbornly follows his own mind shall suffer in the world hereafter. ||12||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਨਾਨਕ ਮੇਰੁ ਸਰੀਰ ਕਾ ਇਕੁ ਰਥੁ ਇਕੁ ਰਥਵਾਹੁ ॥

नानक मेरु सरीर का इकु रथु इकु रथवाहु ॥

Naanak meru sareer kaa īku raŧhu īku raŧhavaahu ||

O Nanak, the soul of the body has one chariot and one charioteer.

ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਫੇਰਿ ਵਟਾਈਅਹਿ ਗਿਆਨੀ ਬੁਝਹਿ ਤਾਹਿ ॥

जुगु जुगु फेरि वटाईअहि गिआनी बुझहि ताहि ॥

Jugu jugu pheri vataaëeâhi giâanee bujhahi ŧaahi ||

In age after age they change; the spiritually wise understand this.

ਸਤਜੁਗਿ ਰਥੁ ਸੰਤੋਖ ਕਾ ਧਰਮੁ ਅਗੈ ਰਥਵਾਹੁ ॥

सतजुगि रथु संतोख का धरमु अगै रथवाहु ॥

Saŧajugi raŧhu sanŧŧokh kaa đharamu âgai raŧhavaahu ||

In the Golden Age of Sat Yuga, contentment was the chariot and righteousness the charioteer.

ਤ੍ਰੇਤੈ ਰਥੁ ਜਤੈ ਕਾ ਜੋਰੁ ਅਗੈ ਰਥਵਾਹੁ ॥

त्रेतै रथु जतै का जोरु अगै रथवाहु ॥

Ŧreŧai raŧhu jaŧai kaa joru âgai raŧhavaahu ||

In the Silver Age of Traytaa Yuga, celibacy was the chariot and power the charioteer.

ਦੁਆਪੁਰਿ ਰਥੁ ਤਪੈ ਕਾ ਸਤੁ ਅਗੈ ਰਥਵਾਹੁ ॥

दुआपुरि रथु तपै का सतु अगै रथवाहु ॥

Đuâapuri raŧhu ŧapai kaa saŧu âgai raŧhavaahu ||

In the Brass Age of Dwaapar Yuga, penance was the chariot and truth the charioteer.

ਕਲਜੁਗਿ ਰਥੁ ਅਗਨਿ ਕਾ ਕੂੜੁ ਅਗੈ ਰਥਵਾਹੁ ॥੧॥

कलजुगि रथु अगनि का कूड़ु अगै रथवाहु ॥१॥

Kalajugi raŧhu âgani kaa kooɍu âgai raŧhavaahu ||1||

In the Iron Age of Kali Yuga, fire is the chariot and falsehood the charioteer. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸਾਮ ਕਹੈ ਸੇਤੰਬਰੁ ਸੁਆਮੀ ਸਚ ਮਹਿ ਆਛੈ ਸਾਚਿ ਰਹੇ ॥

साम कहै सेत्मबरु सुआमी सच महि आछै साचि रहे ॥

Saam kahai seŧambbaru suâamee sach mahi âachhai saachi rahe ||

The Sama Veda says that the Lord Master is robed in white; in the Age of Truth, everyone desired Truth, abided in Truth,

ਸਭੁ ਕੋ ਸਚਿ ਸਮਾਵੈ ॥

सभु को सचि समावै ॥

Sabhu ko sachi samaavai ||

and was merged in the Truth.

ਰਿਗੁ ਕਹੈ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥

रिगु कहै रहिआ भरपूरि ॥

Rigu kahai rahiâa bharapoori ||

The Rig Veda says that God is permeating and pervading everywhere;

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਦੇਵਾ ਮਹਿ ਸੂਰੁ ॥

राम नामु देवा महि सूरु ॥

Raam naamu đevaa mahi sooru ||

Among the deities, the Lord's Name is the most exalted.

ਨਾਇ ਲਇਐ ਪਰਾਛਤ ਜਾਹਿ ॥

नाइ लइऐ पराछत जाहि ॥

Naaī laīâi paraachhaŧ jaahi ||

Chanting the Name, sins depart;

ਨਾਨਕ ਤਉ ਮੋਖੰਤਰੁ ਪਾਹਿ ॥

नानक तउ मोखंतरु पाहि ॥

Naanak ŧaū mokhanŧŧaru paahi ||

O Nanak, then, one obtains salvation.

ਜੁਜ ਮਹਿ ਜੋਰਿ ਛਲੀ ਚੰਦ੍ਰਾਵਲਿ ਕਾਨੑ ਕ੍ਰਿਸਨੁ ਜਾਦਮੁ ਭਇਆ ॥

जुज महि जोरि छली चंद्रावलि कान्ह क्रिसनु जादमु भइआ ॥

Juj mahi jori chhalee chanđđraavali kaanʱ krisanu jaađamu bhaīâa ||

In the Jujar Veda, Kaan Krishna of the Yaadva tribe seduced Chandraavali by force.

ਪਾਰਜਾਤੁ ਗੋਪੀ ਲੈ ਆਇਆ ਬਿੰਦ੍ਰਾਬਨ ਮਹਿ ਰੰਗੁ ਕੀਆ ॥

पारजातु गोपी लै आइआ बिंद्राबन महि रंगु कीआ ॥

Paarajaaŧu gopee lai âaīâa binđđraaban mahi ranggu keeâa ||

He brought the Elysian Tree for his milk-maid, and revelled in Brindaaban.

ਕਲਿ ਮਹਿ ਬੇਦੁ ਅਥਰਬਣੁ ਹੂਆ ਨਾਉ ਖੁਦਾਈ ਅਲਹੁ ਭਇਆ ॥

कलि महि बेदु अथरबणु हूआ नाउ खुदाई अलहु भइआ ॥

Kali mahi beđu âŧharabañu hooâa naaū khuđaaëe âlahu bhaīâa ||

In the Dark Age of Kali Yuga, the Atharva Veda became prominent; Allah became the Name of God.

ਨੀਲ ਬਸਤ੍ਰ ਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਰੇ ਤੁਰਕ ਪਠਾਣੀ ਅਮਲੁ ਕੀਆ ॥

नील बसत्र ले कपड़े पहिरे तुरक पठाणी अमलु कीआ ॥

Neel basaŧr le kapaɍe pahire ŧurak pathaañee âmalu keeâa ||

Men began to wear blue robes and garments; Turks and Pat'haans assumed power.

ਚਾਰੇ ਵੇਦ ਹੋਏ ਸਚਿਆਰ ॥

चारे वेद होए सचिआर ॥

Chaare veđ hoē sachiâar ||

The four Vedas each claim to be true.

ਪੜਹਿ ਗੁਣਹਿ ਤਿਨੑ ਚਾਰ ਵੀਚਾਰ ॥

पड़हि गुणहि तिन्ह चार वीचार ॥

Paɍahi guñahi ŧinʱ chaar veechaar ||

Reading and studying them, four doctrines are found.

ਭਾਉ ਭਗਤਿ ਕਰਿ ਨੀਚੁ ਸਦਾਏ ॥

भाउ भगति करि नीचु सदाए ॥

Bhaaū bhagaŧi kari neechu sađaaē ||

With loving devotional worship, abiding in humility,

ਤਉ ਨਾਨਕ ਮੋਖੰਤਰੁ ਪਾਏ ॥੨॥

तउ नानक मोखंतरु पाए ॥२॥

Ŧaū naanak mokhanŧŧaru paaē ||2||

O Nanak, salvation is attained. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਟਹੁ ਵਾਰਿਆ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਖਸਮੁ ਸਮਾਲਿਆ ॥

सतिगुर विटहु वारिआ जितु मिलिऐ खसमु समालिआ ॥

Saŧigur vitahu vaariâa jiŧu miliâi khasamu samaaliâa ||

I am a sacrifice to the True Guru; meeting Him, I have come to cherish the Lord Master.

ਜਿਨਿ ਕਰਿ ਉਪਦੇਸੁ ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਦੀਆ ਇਨੑੀ ਨੇਤ੍ਰੀ ਜਗਤੁ ਨਿਹਾਲਿਆ ॥

जिनि करि उपदेसु गिआन अंजनु दीआ इन्ही नेत्री जगतु निहालिआ ॥

Jini kari ūpađesu giâan ânjjanu đeeâa īnʱee neŧree jagaŧu nihaaliâa ||

He has taught me and given me the healing ointment of spiritual wisdom, and with these eyes, I behold the world.

ਖਸਮੁ ਛੋਡਿ ਦੂਜੈ ਲਗੇ ਡੁਬੇ ਸੇ ਵਣਜਾਰਿਆ ॥

खसमु छोडि दूजै लगे डुबे से वणजारिआ ॥

Khasamu chhodi đoojai lage dube se vañajaariâa ||

Those dealers who abandon their Lord and Master and attach themselves to another, are drowned.

ਸਤਿਗੁਰੂ ਹੈ ਬੋਹਿਥਾ ਵਿਰਲੈ ਕਿਨੈ ਵੀਚਾਰਿਆ ॥

सतिगुरू है बोहिथा विरलै किनै वीचारिआ ॥

Saŧiguroo hai bohiŧhaa viralai kinai veechaariâa ||

The True Guru is the boat, but few are those who realize this.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਿਆ ॥੧੩॥

करि किरपा पारि उतारिआ ॥१३॥

Kari kirapaa paari ūŧaariâa ||13||

Granting His Grace, He carries them across. ||13||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਸਿੰਮਲ ਰੁਖੁ ਸਰਾਇਰਾ ਅਤਿ ਦੀਰਘ ਅਤਿ ਮੁਚੁ ॥

सिमल रुखु सराइरा अति दीरघ अति मुचु ॥

Simmmal rukhu saraaīraa âŧi đeeragh âŧi muchu ||

The simmal tree is straight as an arrow; it is very tall, and very thick.

ਓਇ ਜਿ ਆਵਹਿ ਆਸ ਕਰਿ ਜਾਹਿ ਨਿਰਾਸੇ ਕਿਤੁ ॥

ओइ जि आवहि आस करि जाहि निरासे कितु ॥

Õī ji âavahi âas kari jaahi niraase kiŧu ||

But those birds which visit it hopefully, depart disappointed.

ਫਲ ਫਿਕੇ ਫੁਲ ਬਕਬਕੇ ਕੰਮਿ ਨ ਆਵਹਿ ਪਤ ॥

फल फिके फुल बकबके कमि न आवहि पत ॥

Phal phike phul bakabake kammi na âavahi paŧ ||

Its fruits are tasteless, its flowers are nauseating, and its leaves are useless.

ਮਿਠਤੁ ਨੀਵੀ ਨਾਨਕਾ ਗੁਣ ਚੰਗਿਆਈਆ ਤਤੁ ॥

मिठतु नीवी नानका गुण चंगिआईआ ततु ॥

Mithaŧu neevee naanakaa guñ changgiâaëeâa ŧaŧu ||

Sweetness and humility, O Nanak, are the essence of virtue and goodness.

ਸਭੁ ਕੋ ਨਿਵੈ ਆਪ ਕਉ ਪਰ ਕਉ ਨਿਵੈ ਨ ਕੋਇ ॥

सभु को निवै आप कउ पर कउ निवै न कोइ ॥

Sabhu ko nivai âap kaū par kaū nivai na koī ||

Everyone bows down to himself; no one bows down to another.

ਧਰਿ ਤਾਰਾਜੂ ਤੋਲੀਐ ਨਿਵੈ ਸੁ ਗਉਰਾ ਹੋਇ ॥

धरि ताराजू तोलीऐ निवै सु गउरा होइ ॥

Đhari ŧaaraajoo ŧoleeâi nivai su gaūraa hoī ||

When something is placed on the balancing scale and weighed, the side which descends is heavier.

ਅਪਰਾਧੀ ਦੂਣਾ ਨਿਵੈ ਜੋ ਹੰਤਾ ਮਿਰਗਾਹਿ ॥

अपराधी दूणा निवै जो हंता मिरगाहि ॥

Âparaađhee đooñaa nivai jo hanŧŧaa miragaahi ||

The sinner, like the deer hunter, bows down twice as much.

ਸੀਸਿ ਨਿਵਾਇਐ ਕਿਆ ਥੀਐ ਜਾ ਰਿਦੈ ਕੁਸੁਧੇ ਜਾਹਿ ॥੧॥

सीसि निवाइऐ किआ थीऐ जा रिदै कुसुधे जाहि ॥१॥

Seesi nivaaīâi kiâa ŧheeâi jaa riđai kusuđhe jaahi ||1||

But what can be achieved by bowing the head, when the heart is impure? ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਪੜਿ ਪੁਸਤਕ ਸੰਧਿਆ ਬਾਦੰ ॥

पड़ि पुसतक संधिआ बादं ॥

Paɍi pusaŧak sanđđhiâa baađann ||

You read your books and say your prayers, and then engage in debate;

ਸਿਲ ਪੂਜਸਿ ਬਗੁਲ ਸਮਾਧੰ ॥

सिल पूजसि बगुल समाधं ॥

Sil poojasi bagul samaađhann ||

You worship stones and sit like a stork, pretending to be in Samaadhi.

ਮੁਖਿ ਝੂਠ ਬਿਭੂਖਣ ਸਾਰੰ ॥

मुखि झूठ बिभूखण सारं ॥

Mukhi jhooth bibhookhañ saarann ||

With your mouth you utter falsehood, and you adorn yourself with precious decorations;

ਤ੍ਰੈਪਾਲ ਤਿਹਾਲ ਬਿਚਾਰੰ ॥

त्रैपाल तिहाल बिचारं ॥

Ŧraipaal ŧihaal bichaarann ||

You recite the three lines of the Gayatri three times a day.

ਗਲਿ ਮਾਲਾ ਤਿਲਕੁ ਲਿਲਾਟੰ ॥

गलि माला तिलकु लिलाटं ॥

Gali maalaa ŧilaku lilaatann ||

Around your neck is a rosary, and on your forehead is a sacred mark;

ਦੁਇ ਧੋਤੀ ਬਸਤ੍ਰ ਕਪਾਟੰ ॥

दुइ धोती बसत्र कपाटं ॥

Đuī đhoŧee basaŧr kapaatann ||

Upon your head is a turban, and you wear two loin cloths.

ਜੇ ਜਾਣਸਿ ਬ੍ਰਹਮੰ ਕਰਮੰ ॥

जे जाणसि ब्रहमं करमं ॥

Je jaañasi brhamann karamann ||

If you knew the nature of God,

ਸਭਿ ਫੋਕਟ ਨਿਸਚਉ ਕਰਮੰ ॥

सभि फोकट निसचउ करमं ॥

Sabhi phokat nisachaū karamann ||

You would know that all of these beliefs and rituals are in vain.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਨਿਹਚਉ ਧਿਆਵੈ ॥

कहु नानक निहचउ धिआवै ॥

Kahu naanak nihachaū đhiâavai ||

Says Nanak, meditate with deep faith;

ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਵਾਟ ਨ ਪਾਵੈ ॥੨॥

विणु सतिगुर वाट न पावै ॥२॥

Viñu saŧigur vaat na paavai ||2||

Without the True Guru, no one finds the Way. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਕਪੜੁ ਰੂਪੁ ਸੁਹਾਵਣਾ ਛਡਿ ਦੁਨੀਆ ਅੰਦਰਿ ਜਾਵਣਾ ॥

कपड़ु रूपु सुहावणा छडि दुनीआ अंदरि जावणा ॥

Kapaɍu roopu suhaavañaa chhadi đuneeâa ânđđari jaavañaa ||

Abandoning the world of beauty, and beautiful clothes, one must depart.

ਮੰਦਾ ਚੰਗਾ ਆਪਣਾ ਆਪੇ ਹੀ ਕੀਤਾ ਪਾਵਣਾ ॥

मंदा चंगा आपणा आपे ही कीता पावणा ॥

Manđđaa changgaa âapañaa âape hee keeŧaa paavañaa ||

He obtains the rewards of his good and bad deeds.

ਹੁਕਮ ਕੀਏ ਮਨਿ ਭਾਵਦੇ ਰਾਹਿ ਭੀੜੈ ਅਗੈ ਜਾਵਣਾ ॥

हुकम कीए मनि भावदे राहि भीड़ै अगै जावणा ॥

Hukam keeē mani bhaavađe raahi bheeɍai âgai jaavañaa ||

He may issue whatever commands he wishes, but he shall have to take to the narrow path hereafter.

ਨੰਗਾ ਦੋਜਕਿ ਚਾਲਿਆ ਤਾ ਦਿਸੈ ਖਰਾ ਡਰਾਵਣਾ ॥

नंगा दोजकि चालिआ ता दिसै खरा डरावणा ॥

Nanggaa đojaki chaaliâa ŧaa đisai kharaa daraavañaa ||

He goes to hell naked, and he looks hideous then.

ਕਰਿ ਅਉਗਣ ਪਛੋਤਾਵਣਾ ॥੧੪॥

करि अउगण पछोतावणा ॥१४॥

Kari âūgañ pachhoŧaavañaa ||14||

He regrets the sins he committed. ||14||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਦਇਆ ਕਪਾਹ ਸੰਤੋਖੁ ਸੂਤੁ ਜਤੁ ਗੰਢੀ ਸਤੁ ਵਟੁ ॥

दइआ कपाह संतोखु सूतु जतु गंढी सतु वटु ॥

Đaīâa kapaah sanŧŧokhu sooŧu jaŧu ganddhee saŧu vatu ||

Make compassion the cotton, contentment the thread, modesty the knot and truth the twist.

ਏਹੁ ਜਨੇਊ ਜੀਅ ਕਾ ਹਈ ਤ ਪਾਡੇ ਘਤੁ ॥

एहु जनेऊ जीअ का हई त पाडे घतु ॥

Ēhu janeǖ jeeâ kaa haëe ŧa paade ghaŧu ||

This is the sacred thread of the soul; if you have it, then go ahead and put it on me.

ਨਾ ਏਹੁ ਤੁਟੈ ਨ ਮਲੁ ਲਗੈ ਨਾ ਏਹੁ ਜਲੈ ਨ ਜਾਇ ॥

ना एहु तुटै न मलु लगै ना एहु जलै न जाइ ॥

Naa ēhu ŧutai na malu lagai naa ēhu jalai na jaaī ||

It does not break, it cannot be soiled by filth, it cannot be burnt, or lost.

ਧੰਨੁ ਸੁ ਮਾਣਸ ਨਾਨਕਾ ਜੋ ਗਲਿ ਚਲੇ ਪਾਇ ॥

धंनु सु माणस नानका जो गलि चले पाइ ॥

Đhannu su maañas naanakaa jo gali chale paaī ||

Blessed are those mortal beings, O Nanak, who wear such a thread around their necks.

ਚਉਕੜਿ ਮੁਲਿ ਅਣਾਇਆ ਬਹਿ ਚਉਕੈ ਪਾਇਆ ॥

चउकड़ि मुलि अणाइआ बहि चउकै पाइआ ॥

Chaūkaɍi muli âñaaīâa bahi chaūkai paaīâa ||

You buy the thread for a few shells, and seated in your enclosure, you put it on.

ਸਿਖਾ ਕੰਨਿ ਚੜਾਈਆ ਗੁਰੁ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਥਿਆ ॥

सिखा कंनि चड़ाईआ गुरु ब्राहमणु थिआ ॥

Sikhaa kanni chaɍaaëeâa guru braahamañu ŧhiâa ||

Whispering instructions into others' ears, the Brahmin becomes a guru.

ਓਹੁ ਮੁਆ ਓਹੁ ਝੜਿ ਪਇਆ ਵੇਤਗਾ ਗਇਆ ॥੧॥

ओहु मुआ ओहु झड़ि पइआ वेतगा गइआ ॥१॥

Õhu muâa õhu jhaɍi paīâa veŧagaa gaīâa ||1||

But he dies, and the sacred thread falls away, and the soul departs without it. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਲਖ ਚੋਰੀਆ ਲਖ ਜਾਰੀਆ ਲਖ ਕੂੜੀਆ ਲਖ ਗਾਲਿ ॥

लख चोरीआ लख जारीआ लख कूड़ीआ लख गालि ॥

Lakh choreeâa lakh jaareeâa lakh kooɍeeâa lakh gaali ||

He commits thousands of robberies, thousands of acts of adultery, thousands of falsehoods and thousands of abuses.

ਲਖ ਠਗੀਆ ਪਹਿਨਾਮੀਆ ਰਾਤਿ ਦਿਨਸੁ ਜੀਅ ਨਾਲਿ ॥

लख ठगीआ पहिनामीआ राति दिनसु जीअ नालि ॥

Lakh thageeâa pahinaameeâa raaŧi đinasu jeeâ naali ||

He practices thousands of deceptions and secret deeds, night and day, against his fellow beings.

ਤਗੁ ਕਪਾਹਹੁ ਕਤੀਐ ਬਾਮ੍ਹ੍ਹਣੁ ਵਟੇ ਆਇ ॥

तगु कपाहहु कतीऐ बाम्हणु वटे आइ ॥

Ŧagu kapaahahu kaŧeeâi baamʱñu vate âaī ||

The thread is spun from cotton, and the Brahmin comes and twists it.

ਕੁਹਿ ਬਕਰਾ ਰਿੰਨੑਿ ਖਾਇਆ ਸਭੁ ਕੋ ਆਖੈ ਪਾਇ ॥

कुहि बकरा रिंन्हि खाइआ सभु को आखै पाइ ॥

Kuhi bakaraa rinnʱi khaaīâa sabhu ko âakhai paaī ||

The goat is killed, cooked and eaten, and everyone then says, ""Put on the sacred thread.""

ਹੋਇ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਟੀਐ ਭੀ ਫਿਰਿ ਪਾਈਐ ਹੋਰੁ ॥

होइ पुराणा सुटीऐ भी फिरि पाईऐ होरु ॥

Hoī puraañaa suteeâi bhee phiri paaëeâi horu ||

When it wears out, it is thrown away, and another one is put on.

ਨਾਨਕ ਤਗੁ ਨ ਤੁਟਈ ਜੇ ਤਗਿ ਹੋਵੈ ਜੋਰੁ ॥੨॥

नानक तगु न तुटई जे तगि होवै जोरु ॥२॥

Naanak ŧagu na ŧutaëe je ŧagi hovai joru ||2||

O Nanak, the thread would not break, if it had any real strength. ||2||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਪਤਿ ਊਪਜੈ ਸਾਲਾਹੀ ਸਚੁ ਸੂਤੁ ॥

नाइ मंनिऐ पति ऊपजै सालाही सचु सूतु ॥

Naaī manniâi paŧi ǖpajai saalaahee sachu sooŧu ||

Believing in the Name, honor is obtained. The Lord's Praise is the true sacred thread.

ਦਰਗਹ ਅੰਦਰਿ ਪਾਈਐ ਤਗੁ ਨ ਤੂਟਸਿ ਪੂਤ ॥੩॥

दरगह अंदरि पाईऐ तगु न तूटसि पूत ॥३॥

Đaragah ânđđari paaëeâi ŧagu na ŧootasi pooŧ ||3||

Such a sacred thread is worn in the Court of the Lord; it shall never break. ||3||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਤਗੁ ਨ ਇੰਦ੍ਰੀ ਤਗੁ ਨ ਨਾਰੀ ॥

तगु न इंद्री तगु न नारी ॥

Ŧagu na īanđđree ŧagu na naaree ||

There is no sacred thread for the sexual organ, and no thread for woman.

ਭਲਕੇ ਥੁਕ ਪਵੈ ਨਿਤ ਦਾੜੀ ॥

भलके थुक पवै नित दाड़ी ॥

Bhalake ŧhuk pavai niŧ đaaɍee ||

The man's beard is spat upon daily.

ਤਗੁ ਨ ਪੈਰੀ ਤਗੁ ਨ ਹਥੀ ॥

तगु न पैरी तगु न हथी ॥

Ŧagu na pairee ŧagu na haŧhee ||

There is no sacred thread for the feet, and no thread for the hands;

ਤਗੁ ਨ ਜਿਹਵਾ ਤਗੁ ਨ ਅਖੀ ॥

तगु न जिहवा तगु न अखी ॥

Ŧagu na jihavaa ŧagu na âkhee ||

No thread for the tongue, and no thread for the eyes.

ਵੇਤਗਾ ਆਪੇ ਵਤੈ ॥

वेतगा आपे वतै ॥

Veŧagaa âape vaŧai ||

The Brahmin himself goes to the world hereafter without a sacred thread.

ਵਟਿ ਧਾਗੇ ਅਵਰਾ ਘਤੈ ॥

वटि धागे अवरा घतै ॥

Vati đhaage âvaraa ghaŧai ||

Twisting the threads, he puts them on others.

ਲੈ ਭਾੜਿ ਕਰੇ ਵੀਆਹੁ ॥

लै भाड़ि करे वीआहु ॥

Lai bhaaɍi kare veeâahu ||

He takes payment for performing marriages;

ਕਢਿ ਕਾਗਲੁ ਦਸੇ ਰਾਹੁ ॥

कढि कागलु दसे राहु ॥

Kadhi kaagalu đase raahu ||

Reading their horoscopes, he shows them the way.

ਸੁਣਿ ਵੇਖਹੁ ਲੋਕਾ ਏਹੁ ਵਿਡਾਣੁ ॥

सुणि वेखहु लोका एहु विडाणु ॥

Suñi vekhahu lokaa ēhu vidaañu ||

Hear, and see, O people, this wondrous thing.

ਮਨਿ ਅੰਧਾ ਨਾਉ ਸੁਜਾਣੁ ॥੪॥

मनि अंधा नाउ सुजाणु ॥४॥

Mani ânđđhaa naaū sujaañu ||4||

He is mentally blind, and yet his name is wisdom. ||4||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਾਹਿਬੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਤਾ ਸਾਈ ਕਾਰ ਕਰਾਇਸੀ ॥

साहिबु होइ दइआलु किरपा करे ता साई कार कराइसी ॥

Saahibu hoī đaīâalu kirapaa kare ŧaa saaëe kaar karaaīsee ||

One, upon whom the Merciful Lord bestows His Grace, performs His service.

ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਜਿਸ ਨੋ ਹੁਕਮੁ ਮਨਾਇਸੀ ॥

सो सेवकु सेवा करे जिस नो हुकमु मनाइसी ॥

So sevaku sevaa kare jis no hukamu manaaīsee ||

That servant, whom the Lord causes to obey the Order of His Will, serves Him.

ਹੁਕਮਿ ਮੰਨਿਐ ਹੋਵੈ ਪਰਵਾਣੁ ਤਾ ਖਸਮੈ ਕਾ ਮਹਲੁ ਪਾਇਸੀ ॥

हुकमि मंनिऐ होवै परवाणु ता खसमै का महलु पाइसी ॥

Hukami manniâi hovai paravaañu ŧaa khasamai kaa mahalu paaīsee ||

Obeying the Order of His Will, he becomes acceptable, and then, he obtains the Mansion of the Lord's Presence.

ਖਸਮੈ ਭਾਵੈ ਸੋ ਕਰੇ ਮਨਹੁ ਚਿੰਦਿਆ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇਸੀ ॥

खसमै भावै सो करे मनहु चिंदिआ सो फलु पाइसी ॥

Khasamai bhaavai so kare manahu chinđđiâa so phalu paaīsee ||

One who acts to please His Lord and Master, obtains the fruits of his mind's desires.

ਤਾ ਦਰਗਹ ਪੈਧਾ ਜਾਇਸੀ ॥੧੫॥

ता दरगह पैधा जाइसी ॥१५॥

Ŧaa đaragah paiđhaa jaaīsee ||15||

Then, he goes to the Court of the Lord, wearing robes of honor. ||15||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਗਊ ਬਿਰਾਹਮਣ ਕਉ ਕਰੁ ਲਾਵਹੁ ਗੋਬਰਿ ਤਰਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥

गऊ बिराहमण कउ करु लावहु गोबरि तरणु न जाई ॥

Gaǖ biraahamañ kaū karu laavahu gobari ŧarañu na jaaëe ||

They tax the cows and the Brahmins, but the cow-dung they apply to their kitchen will not save them.

ਧੋਤੀ ਟਿਕਾ ਤੈ ਜਪਮਾਲੀ ਧਾਨੁ ਮਲੇਛਾਂ ਖਾਈ ॥

धोती टिका तै जपमाली धानु मलेछां खाई ॥

Đhoŧee tikaa ŧai japamaalee đhaanu malechhaan khaaëe ||

They wear their loin cloths, apply ritual frontal marks to their foreheads, and carry their rosaries, but they eat food with the Muslims.

ਅੰਤਰਿ ਪੂਜਾ ਪੜਹਿ ਕਤੇਬਾ ਸੰਜਮੁ ਤੁਰਕਾ ਭਾਈ ॥

अंतरि पूजा पड़हि कतेबा संजमु तुरका भाई ॥

Ânŧŧari poojaa paɍahi kaŧebaa sanjjamu ŧurakaa bhaaëe ||

O Siblings of Destiny, you perform devotional worship indoors, but read the Islamic sacred texts, and adopt the Muslim way of life.

ਛੋਡੀਲੇ ਪਾਖੰਡਾ ॥

छोडीले पाखंडा ॥

Chhodeele paakhanddaa ||

Renounce your hypocrisy!

ਨਾਮਿ ਲਇਐ ਜਾਹਿ ਤਰੰਦਾ ॥੧॥

नामि लइऐ जाहि तरंदा ॥१॥

Naami laīâi jaahi ŧaranđđaa ||1||

Taking the Naam, the Name of the Lord, you shall swim across. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਮਾਣਸ ਖਾਣੇ ਕਰਹਿ ਨਿਵਾਜ ॥

माणस खाणे करहि निवाज ॥

Maañas khaañe karahi nivaaj ||

The man-eaters say their prayers.

ਛੁਰੀ ਵਗਾਇਨਿ ਤਿਨ ਗਲਿ ਤਾਗ ॥

छुरी वगाइनि तिन गलि ताग ॥

Chhuree vagaaīni ŧin gali ŧaag ||

Those who wield the knife wear the sacred thread around their necks.

ਤਿਨ ਘਰਿ ਬ੍ਰਹਮਣ ਪੂਰਹਿ ਨਾਦ ॥

तिन घरि ब्रहमण पूरहि नाद ॥

Ŧin ghari brhamañ poorahi naađ ||

In their homes, the Brahmins sound the conch.

ਉਨੑਾ ਭਿ ਆਵਹਿ ਓਈ ਸਾਦ ॥

उन्हा भि आवहि ओई साद ॥

Ūnʱaa bhi âavahi õëe saađ ||

They too have the same taste.

ਕੂੜੀ ਰਾਸਿ ਕੂੜਾ ਵਾਪਾਰੁ ॥

कूड़ी रासि कूड़ा वापारु ॥

Kooɍee raasi kooɍaa vaapaaru ||

False is their capital, and false is their trade.

ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਕਰਹਿ ਆਹਾਰੁ ॥

कूड़ु बोलि करहि आहारु ॥

Kooɍu boli karahi âahaaru ||

Speaking falsehood, they take their food.

ਸਰਮ ਧਰਮ ਕਾ ਡੇਰਾ ਦੂਰਿ ॥

सरम धरम का डेरा दूरि ॥

Saram đharam kaa deraa đoori ||

The home of modesty and Dharma is far from them.

ਨਾਨਕ ਕੂੜੁ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥

नानक कूड़ु रहिआ भरपूरि ॥

Naanak kooɍu rahiâa bharapoori ||

O Nanak, they are totally permeated with falsehood.

ਮਥੈ ਟਿਕਾ ਤੇੜਿ ਧੋਤੀ ਕਖਾਈ ॥

मथै टिका तेड़ि धोती कखाई ॥

Maŧhai tikaa ŧeɍi đhoŧee kakhaaëe ||

The sacred marks are on their foreheads, and the saffron loin-cloths are around their waists;

ਹਥਿ ਛੁਰੀ ਜਗਤ ਕਾਸਾਈ ॥

हथि छुरी जगत कासाई ॥

Haŧhi chhuree jagaŧ kaasaaëe ||

In their hands they hold the knives - they are the butchers of the world!

ਨੀਲ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਰਿ ਹੋਵਹਿ ਪਰਵਾਣੁ ॥

नील वसत्र पहिरि होवहि परवाणु ॥

Neel vasaŧr pahiri hovahi paravaañu ||

Wearing blue robes, they seek the approval of the Muslim rulers.

ਮਲੇਛ ਧਾਨੁ ਲੇ ਪੂਜਹਿ ਪੁਰਾਣੁ ॥

मलेछ धानु ले पूजहि पुराणु ॥

Malechh đhaanu le poojahi puraañu ||

Accepting bread from the Muslim rulers, they still worship the Puraanas.

ਅਭਾਖਿਆ ਕਾ ਕੁਠਾ ਬਕਰਾ ਖਾਣਾ ॥

अभाखिआ का कुठा बकरा खाणा ॥

Âbhaakhiâa kaa kuthaa bakaraa khaañaa ||

They eat the meat of the goats, killed after the Muslim prayers are read over them,

ਚਉਕੇ ਉਪਰਿ ਕਿਸੈ ਨ ਜਾਣਾ ॥

चउके उपरि किसै न जाणा ॥

Chaūke ūpari kisai na jaañaa ||

But they do not allow anyone else to enter their kitchen areas.

ਦੇ ਕੈ ਚਉਕਾ ਕਢੀ ਕਾਰ ॥

दे कै चउका कढी कार ॥

Đe kai chaūkaa kadhee kaar ||

They draw lines around them, plastering the ground with cow-dung.

ਉਪਰਿ ਆਇ ਬੈਠੇ ਕੂੜਿਆਰ ॥

उपरि आइ बैठे कूड़िआर ॥

Ūpari âaī baithe kooɍiâar ||

The false come and sit within them.

ਮਤੁ ਭਿਟੈ ਵੇ ਮਤੁ ਭਿਟੈ ॥

मतु भिटै वे मतु भिटै ॥

Maŧu bhitai ve maŧu bhitai ||

They cry out, ""Do not touch our food,

ਇਹੁ ਅੰਨੁ ਅਸਾਡਾ ਫਿਟੈ ॥

इहु अंनु असाडा फिटै ॥

Īhu ânnu âsaadaa phitai ||

this food of ours will be polluted!

ਤਨਿ ਫਿਟੈ ਫੇੜ ਕਰੇਨਿ ॥

तनि फिटै फेड़ करेनि ॥

Ŧani phitai pheɍ kareni ||

But with their polluted bodies, they commit evil deeds.

ਮਨਿ ਜੂਠੈ ਚੁਲੀ ਭਰੇਨਿ ॥

मनि जूठै चुली भरेनि ॥

Mani joothai chulee bhareni ||

With filthy minds, they try to cleanse their mouths.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਧਿਆਈਐ ॥

कहु नानक सचु धिआईऐ ॥

Kahu naanak sachu đhiâaëeâi ||

Says Nanak, meditate on the True Lord.

ਸੁਚਿ ਹੋਵੈ ਤਾ ਸਚੁ ਪਾਈਐ ॥੨॥

सुचि होवै ता सचु पाईऐ ॥२॥

Suchi hovai ŧaa sachu paaëeâi ||2||

If you are pure, you will obtain the True Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਚਿਤੈ ਅੰਦਰਿ ਸਭੁ ਕੋ ਵੇਖਿ ਨਦਰੀ ਹੇਠਿ ਚਲਾਇਦਾ ॥

चितै अंदरि सभु को वेखि नदरी हेठि चलाइदा ॥

Chiŧai ânđđari sabhu ko vekhi nađaree hethi chalaaīđaa ||

All are within Your mind; You see and move them under Your Glance of Grace, O Lord.

ਆਪੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈਆ ਆਪੇ ਹੀ ਕਰਮ ਕਰਾਇਦਾ ॥

आपे दे वडिआईआ आपे ही करम कराइदा ॥

Âape đe vadiâaëeâa âape hee karam karaaīđaa ||

You Yourself grant them glory, and You Yourself cause them to act.

ਵਡਹੁ ਵਡਾ ਵਡ ਮੇਦਨੀ ਸਿਰੇ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਲਾਇਦਾ ॥

वडहु वडा वड मेदनी सिरे सिरि धंधै लाइदा ॥

Vadahu vadaa vad međanee sire siri đhanđđhai laaīđaa ||

The Lord is the greatest of the great; great is His world. He enjoins all to their tasks.

ਨਦਰਿ ਉਪਠੀ ਜੇ ਕਰੇ ਸੁਲਤਾਨਾ ਘਾਹੁ ਕਰਾਇਦਾ ॥

नदरि उपठी जे करे सुलताना घाहु कराइदा ॥

Nađari ūpathee je kare sulaŧaanaa ghaahu karaaīđaa ||

If he should cast an angry glance, He can transform kings into blades of grass.

ਦਰਿ ਮੰਗਨਿ ਭਿਖ ਨ ਪਾਇਦਾ ॥੧੬॥

दरि मंगनि भिख न पाइदा ॥१६॥

Đari manggani bhikh na paaīđaa ||16||

Even though they may beg from door to door, no one will give them charity. ||16||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਜੇ ਮੋਹਾਕਾ ਘਰੁ ਮੁਹੈ ਘਰੁ ਮੁਹਿ ਪਿਤਰੀ ਦੇਇ ॥

जे मोहाका घरु मुहै घरु मुहि पितरी देइ ॥

Je mohaakaa gharu muhai gharu muhi piŧaree đeī ||

The thief robs a house, and offers the stolen goods to his ancestors.

ਅਗੈ ਵਸਤੁ ਸਿਞਾਣੀਐ ਪਿਤਰੀ ਚੋਰ ਕਰੇਇ ॥

अगै वसतु सिञाणीऐ पितरी चोर करेइ ॥

Âgai vasaŧu siņaañeeâi piŧaree chor kareī ||

In the world hereafter, this is recognized, and his ancestors are considered thieves as well.

ਵਢੀਅਹਿ ਹਥ ਦਲਾਲ ਕੇ ਮੁਸਫੀ ਏਹ ਕਰੇਇ ॥

वढीअहि हथ दलाल के मुसफी एह करेइ ॥

Vadheeâhi haŧh đalaal ke musaphee ēh kareī ||

The hands of the go-between are cut off; this is the Lord's justice.

ਨਾਨਕ ਅਗੈ ਸੋ ਮਿਲੈ ਜਿ ਖਟੇ ਘਾਲੇ ਦੇਇ ॥੧॥

नानक अगै सो मिलै जि खटे घाले देइ ॥१॥

Naanak âgai so milai ji khate ghaale đeī ||1||

O Nanak, in the world hereafter, that alone is received, which one gives to the needy from his own earnings and labor. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਜਿਉ ਜੋਰੂ ਸਿਰਨਾਵਣੀ ਆਵੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥

जिउ जोरू सिरनावणी आवै वारो वार ॥

Jiū joroo siranaavañee âavai vaaro vaar ||

As a woman has her periods, month after month,

ਜੂਠੇ ਜੂਠਾ ਮੁਖਿ ਵਸੈ ਨਿਤ ਨਿਤ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥

जूठे जूठा मुखि वसै नित नित होइ खुआरु ॥

Joothe joothaa mukhi vasai niŧ niŧ hoī khuâaru ||

So does falsehood dwell in the mouth of the false; they suffer forever, again and again.

ਸੂਚੇ ਏਹਿ ਨ ਆਖੀਅਹਿ ਬਹਨਿ ਜਿ ਪਿੰਡਾ ਧੋਇ ॥

सूचे एहि न आखीअहि बहनि जि पिंडा धोइ ॥

Sooche ēhi na âakheeâhi bahani ji pinddaa đhoī ||

They are not called pure, who sit down after merely washing their bodies.

ਸੂਚੇ ਸੇਈ ਨਾਨਕਾ ਜਿਨ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸੋਇ ॥੨॥

सूचे सेई नानका जिन मनि वसिआ सोइ ॥२॥

Sooche seëe naanakaa jin mani vasiâa soī ||2||

Only they are pure, O Nanak, within whose minds the Lord abides. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੁਰੇ ਪਲਾਣੇ ਪਉਣ ਵੇਗ ਹਰ ਰੰਗੀ ਹਰਮ ਸਵਾਰਿਆ ॥

तुरे पलाणे पउण वेग हर रंगी हरम सवारिआ ॥

Ŧure palaañe paūñ veg har ranggee haram savaariâa ||

With saddled horses, as fast as the wind, and harems decorated in every way;

ਕੋਠੇ ਮੰਡਪ ਮਾੜੀਆ ਲਾਇ ਬੈਠੇ ਕਰਿ ਪਾਸਾਰਿਆ ॥

कोठे मंडप माड़ीआ लाइ बैठे करि पासारिआ ॥

Kothe manddap maaɍeeâa laaī baithe kari paasaariâa ||

In houses and pavilions and lofty mansions, they dwell, making ostentatious shows.

ਚੀਜ ਕਰਨਿ ਮਨਿ ਭਾਵਦੇ ਹਰਿ ਬੁਝਨਿ ਨਾਹੀ ਹਾਰਿਆ ॥

चीज करनि मनि भावदे हरि बुझनि नाही हारिआ ॥

Cheej karani mani bhaavađe hari bujhani naahee haariâa ||

They act out their minds' desires, but they do not understand the Lord, and so they are ruined.

ਕਰਿ ਫੁਰਮਾਇਸਿ ਖਾਇਆ ਵੇਖਿ ਮਹਲਤਿ ਮਰਣੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ॥

करि फुरमाइसि खाइआ वेखि महलति मरणु विसारिआ ॥

Kari phuramaaīsi khaaīâa vekhi mahalaŧi marañu visaariâa ||

Asserting their authority, they eat, and beholding their mansions, they forget about death.

ਜਰੁ ਆਈ ਜੋਬਨਿ ਹਾਰਿਆ ॥੧੭॥

जरु आई जोबनि हारिआ ॥१७॥

Jaru âaëe jobani haariâa ||17||

But old age comes, and youth is lost. ||17||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਜੇ ਕਰਿ ਸੂਤਕੁ ਮੰਨੀਐ ਸਭ ਤੈ ਸੂਤਕੁ ਹੋਇ ॥

जे करि सूतकु मंनीऐ सभ तै सूतकु होइ ॥

Je kari sooŧaku manneeâi sabh ŧai sooŧaku hoī ||

If one accepts the concept of impurity, then there is impurity everywhere.

ਗੋਹੇ ਅਤੈ ਲਕੜੀ ਅੰਦਰਿ ਕੀੜਾ ਹੋਇ ॥

गोहे अतै लकड़ी अंदरि कीड़ा होइ ॥

Gohe âŧai lakaɍee ânđđari keeɍaa hoī ||

In cow-dung and wood there are worms.

ਜੇਤੇ ਦਾਣੇ ਅੰਨ ਕੇ ਜੀਆ ਬਾਝੁ ਨ ਕੋਇ ॥

जेते दाणे अंन के जीआ बाझु न कोइ ॥

Jeŧe đaañe ânn ke jeeâa baajhu na koī ||

As many as are the grains of corn, none is without life.

ਪਹਿਲਾ ਪਾਣੀ ਜੀਉ ਹੈ ਜਿਤੁ ਹਰਿਆ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

पहिला पाणी जीउ है जितु हरिआ सभु कोइ ॥

Pahilaa paañee jeeū hai jiŧu hariâa sabhu koī ||

First, there is life in the water, by which everything else is made green.

ਸੂਤਕੁ ਕਿਉ ਕਰਿ ਰਖੀਐ ਸੂਤਕੁ ਪਵੈ ਰਸੋਇ ॥

सूतकु किउ करि रखीऐ सूतकु पवै रसोइ ॥

Sooŧaku kiū kari rakheeâi sooŧaku pavai rasoī ||

How can it be protected from impurity? It touches our own kitchen.

ਨਾਨਕ ਸੂਤਕੁ ਏਵ ਨ ਉਤਰੈ ਗਿਆਨੁ ਉਤਾਰੇ ਧੋਇ ॥੧॥

नानक सूतकु एव न उतरै गिआनु उतारे धोइ ॥१॥

Naanak sooŧaku ēv na ūŧarai giâanu ūŧaare đhoī ||1||

O Nanak, impurity cannot be removed in this way; it is washed away only by spiritual wisdom. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਮਨ ਕਾ ਸੂਤਕੁ ਲੋਭੁ ਹੈ ਜਿਹਵਾ ਸੂਤਕੁ ਕੂੜੁ ॥

मन का सूतकु लोभु है जिहवा सूतकु कूड़ु ॥

Man kaa sooŧaku lobhu hai jihavaa sooŧaku kooɍu ||

The impurity of the mind is greed, and the impurity of the tongue is falsehood.

ਅਖੀ ਸੂਤਕੁ ਵੇਖਣਾ ਪਰ ਤ੍ਰਿਅ ਪਰ ਧਨ ਰੂਪੁ ॥

अखी सूतकु वेखणा पर त्रिअ पर धन रूपु ॥

Âkhee sooŧaku vekhañaa par ŧriâ par đhan roopu ||

The impurity of the eyes is to gaze upon the beauty of another man's wife, and his wealth.

ਕੰਨੀ ਸੂਤਕੁ ਕੰਨਿ ਪੈ ਲਾਇਤਬਾਰੀ ਖਾਹਿ ॥

कंनी सूतकु कंनि पै लाइतबारी खाहि ॥

Kannee sooŧaku kanni pai laaīŧabaaree khaahi ||

The impurity of the ears is to listen to the slander of others.

ਨਾਨਕ ਹੰਸਾ ਆਦਮੀ ਬਧੇ ਜਮ ਪੁਰਿ ਜਾਹਿ ॥੨॥

नानक हंसा आदमी बधे जम पुरि जाहि ॥२॥

Naanak hanssaa âađamee bađhe jam puri jaahi ||2||

O Nanak, the mortal's soul goes, bound and gagged to the city of Death. ||2||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸਭੋ ਸੂਤਕੁ ਭਰਮੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਲਗੈ ਜਾਇ ॥

सभो सूतकु भरमु है दूजै लगै जाइ ॥

Sabho sooŧaku bharamu hai đoojai lagai jaaī ||

All impurity comes from doubt and attachment to duality.

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣਾ ਹੁਕਮੁ ਹੈ ਭਾਣੈ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

जमणु मरणा हुकमु है भाणै आवै जाइ ॥

Jammañu marañaa hukamu hai bhaañai âavai jaaī ||

Birth and death are subject to the Command of the Lord's Will; through His Will we come and go.


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates