Pt 28, Guru Nanak Dev ji Slok Bani Quotes Shabad,
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ - ਸਲੋਕ ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
गुरू नानक देव जी - सलोक बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਚਕਵੀ ਨੈਨ ਨੀਂਦ ਨਹਿ ਚਾਹੈ ਬਿਨੁ ਪਿਰ ਨੀਂਦ ਨ ਪਾਈ ॥

चकवी नैन नींद नहि चाहै बिनु पिर नींद न पाई ॥

Chakavee nain neenđ nahi chaahai binu pir neenđ na paaëe ||

The chakvi bird does not long for sleepy eyes; without her beloved, she does not sleep.

ਸੂਰੁ ਚਰ੍ਹੈ ਪ੍ਰਿਉ ਦੇਖੈ ਨੈਨੀ ਨਿਵਿ ਨਿਵਿ ਲਾਗੈ ਪਾਂਈ ॥੧॥

सूरु चर्है प्रिउ देखै नैनी निवि निवि लागै पांई ॥१॥

Sooru charhai priū đekhai nainee nivi nivi laagai paanëe ||1||

When the sun rises, she sees her beloved with her eyes; she bows and touches his feet. ||1||


ਪਿਰ ਭਾਵੈ ਪ੍ਰੇਮੁ ਸਖਾਈ ॥

पिर भावै प्रेमु सखाई ॥

Pir bhaavai premu sakhaaëe ||

The Love of my Beloved is pleasing; it is my Companion and Support.

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਘੜੀ ਨਹੀ ਜਗਿ ਜੀਵਾ ਐਸੀ ਪਿਆਸ ਤਿਸਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

तिसु बिनु घड़ी नही जगि जीवा ऐसी पिआस तिसाई ॥१॥ रहाउ ॥

Ŧisu binu ghaɍee nahee jagi jeevaa âisee piâas ŧisaaëe ||1|| rahaaū ||

Without Him, I cannot live in this world even for an instant; such is my hunger and thirst. ||1|| Pause ||


ਸਰਵਰਿ ਕਮਲੁ ਕਿਰਣਿ ਆਕਾਸੀ ਬਿਗਸੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਈ ॥

सरवरि कमलु किरणि आकासी बिगसै सहजि सुभाई ॥

Saravari kamalu kirañi âakaasee bigasai sahaji subhaaëe ||

The lotus in the pool blossoms forth intuitively and naturally, with the rays of the sun in the sky.

ਪ੍ਰੀਤਮ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਨੀ ਅਭ ਐਸੀ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਈ ॥੨॥

प्रीतम प्रीति बनी अभ ऐसी जोती जोति मिलाई ॥२॥

Preeŧam preeŧi banee âbh âisee joŧee joŧi milaaëe ||2||

Such is the love for my Beloved which imbues me; my light has merged into the Light. ||2||


ਚਾਤ੍ਰਿਕੁ ਜਲ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰਿਉ ਪ੍ਰਿਉ ਟੇਰੈ ਬਿਲਪ ਕਰੈ ਬਿਲਲਾਈ ॥

चात्रिकु जल बिनु प्रिउ प्रिउ टेरै बिलप करै बिललाई ॥

Chaaŧriku jal binu priū priū terai bilap karai bilalaaëe ||

Without water, the rainbird cries out, ""Pri-o! Pri-o! - Beloved! Beloved!"" It cries and wails and laments.

ਘਨਹਰ ਘੋਰ ਦਸੌ ਦਿਸਿ ਬਰਸੈ ਬਿਨੁ ਜਲ ਪਿਆਸ ਨ ਜਾਈ ॥੩॥

घनहर घोर दसौ दिसि बरसै बिनु जल पिआस न जाई ॥३॥

Ghanahar ghor đasau đisi barasai binu jal piâas na jaaëe ||3||

The thundering clouds rain down in the ten directions; its thirst is not quenched until it catches the rain-drop in its mouth. ||3||


ਮੀਨ ਨਿਵਾਸ ਉਪਜੈ ਜਲ ਹੀ ਤੇ ਸੁਖ ਦੁਖ ਪੁਰਬਿ ਕਮਾਈ ॥

मीन निवास उपजै जल ही ते सुख दुख पुरबि कमाई ॥

Meen nivaas ūpajai jal hee ŧe sukh đukh purabi kamaaëe ||

The fish lives in water, from which it was born. It finds peace and pleasure according to its past actions.

ਖਿਨੁ ਤਿਲੁ ਰਹਿ ਨ ਸਕੈ ਪਲੁ ਜਲ ਬਿਨੁ ਮਰਨੁ ਜੀਵਨੁ ਤਿਸੁ ਤਾਂਈ ॥੪॥

खिनु तिलु रहि न सकै पलु जल बिनु मरनु जीवनु तिसु तांई ॥४॥

Khinu ŧilu rahi na sakai palu jal binu maranu jeevanu ŧisu ŧaanëe ||4||

It cannot survive without water for a moment, even for an instant. Life and death depend on it. ||4||


ਧਨ ਵਾਂਢੀ ਪਿਰੁ ਦੇਸ ਨਿਵਾਸੀ ਸਚੇ ਗੁਰ ਪਹਿ ਸਬਦੁ ਪਠਾਈਂ ॥

धन वांढी पिरु देस निवासी सचे गुर पहि सबदु पठाईं ॥

Đhan vaandhee piru đes nivaasee sache gur pahi sabađu pathaaëen ||

The soul-bride is separated from her Husband Lord, who lives in His Own Country. He sends the Shabad, His Word, through the True Guru.

ਗੁਣ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪ੍ਰਭੁ ਰਿਦੈ ਨਿਵਾਸੀ ਭਗਤਿ ਰਤੀ ਹਰਖਾਈ ॥੫॥

गुण संग्रहि प्रभु रिदै निवासी भगति रती हरखाई ॥५॥

Guñ sanggrhi prbhu riđai nivaasee bhagaŧi raŧee harakhaaëe ||5||

She gathers virtues, and enshrines God within her heart. Imbued with devotion, she is happy. ||5||


ਪ੍ਰਿਉ ਪ੍ਰਿਉ ਕਰੈ ਸਭੈ ਹੈ ਜੇਤੀ ਗੁਰ ਭਾਵੈ ਪ੍ਰਿਉ ਪਾਈਂ ॥

प्रिउ प्रिउ करै सभै है जेती गुर भावै प्रिउ पाईं ॥

Priū priū karai sabhai hai jeŧee gur bhaavai priū paaëen ||

Everyone cries out, ""Beloved! Beloved!"" But she alone finds her Beloved, who is pleasing to the Guru.

ਪ੍ਰਿਉ ਨਾਲੇ ਸਦ ਹੀ ਸਚਿ ਸੰਗੇ ਨਦਰੀ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ॥੬॥

प्रिउ नाले सद ही सचि संगे नदरी मेलि मिलाई ॥६॥

Priū naale sađ hee sachi sangge nađaree meli milaaëe ||6||

Our Beloved is always with us; through the Truth, He blesses us with His Grace, and unites us in His Union. ||6||


ਸਭ ਮਹਿ ਜੀਉ ਜੀਉ ਹੈ ਸੋਈ ਘਟਿ ਘਟਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥

सभ महि जीउ जीउ है सोई घटि घटि रहिआ समाई ॥

Sabh mahi jeeū jeeū hai soëe ghati ghati rahiâa samaaëe ||

He is the life of the soul in each and every soul; He permeates and pervades each and every heart.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਘਰ ਹੀ ਪਰਗਾਸਿਆ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਈ ॥੭॥

गुर परसादि घर ही परगासिआ सहजे सहजि समाई ॥७॥

Gur parasaađi ghar hee paragaasiâa sahaje sahaji samaaëe ||7||

By Guru's Grace, He is revealed within the home of my heart; I am intuitively, naturally, absorbed into Him. ||7||


ਅਪਨਾ ਕਾਜੁ ਸਵਾਰਹੁ ਆਪੇ ਸੁਖਦਾਤੇ ਗੋਸਾਂਈਂ ॥

अपना काजु सवारहु आपे सुखदाते गोसांईं ॥

Âpanaa kaaju savaarahu âape sukhađaaŧe gosaanëen ||

He Himself shall resolve all your affairs, when you meet with the Giver of peace, the Lord of the World.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਘਰ ਹੀ ਪਿਰੁ ਪਾਇਆ ਤਉ ਨਾਨਕ ਤਪਤਿ ਬੁਝਾਈ ॥੮॥੧॥

गुर परसादि घर ही पिरु पाइआ तउ नानक तपति बुझाई ॥८॥१॥

Gur parasaađi ghar hee piru paaīâa ŧaū naanak ŧapaŧi bujhaaëe ||8||1||

By Guru's Grace, you shall find your Husband Lord within your own home; then, O Nanak, the fire within you shall be quenched. ||8||1||


ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मलार महला १ ॥

Malaar mahalaa 1 ||

Malaar, First Mehl:

ਜਾਗਤੁ ਜਾਗਿ ਰਹੈ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਮੈ ਕੋ ਨਾਹੀ ॥

जागतु जागि रहै गुर सेवा बिनु हरि मै को नाही ॥

Jaagaŧu jaagi rahai gur sevaa binu hari mai ko naahee ||

Remain awake and aware, serving the Guru; except for the Lord, no one is mine.

ਅਨਿਕ ਜਤਨ ਕਰਿ ਰਹਣੁ ਨ ਪਾਵੈ ਆਚੁ ਕਾਚੁ ਢਰਿ ਪਾਂਹੀ ॥੧॥

अनिक जतन करि रहणु न पावै आचु काचु ढरि पांही ॥१॥

Ânik jaŧan kari rahañu na paavai âachu kaachu dhari paanhee ||1||

Even by making all sorts of efforts, you shall not remain here; it shall melt like glass in the fire. ||1||


ਇਸੁ ਤਨ ਧਨ ਕਾ ਕਹਹੁ ਗਰਬੁ ਕੈਸਾ ॥

इसु तन धन का कहहु गरबु कैसा ॥

Īsu ŧan đhan kaa kahahu garabu kaisaa ||

Tell me - why are you so proud of your body and wealth?

ਬਿਨਸਤ ਬਾਰ ਨ ਲਾਗੈ ਬਵਰੇ ਹਉਮੈ ਗਰਬਿ ਖਪੈ ਜਗੁ ਐਸਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

बिनसत बार न लागै बवरे हउमै गरबि खपै जगु ऐसा ॥१॥ रहाउ ॥

Binasaŧ baar na laagai bavare haūmai garabi khapai jagu âisaa ||1|| rahaaū ||

They shall vanish in an instant; O madman, this is how the world is wasting away, in egotism and pride. ||1|| Pause ||


ਜੈ ਜਗਦੀਸ ਪ੍ਰਭੂ ਰਖਵਾਰੇ ਰਾਖੈ ਪਰਖੈ ਸੋਈ ॥

जै जगदीस प्रभू रखवारे राखै परखै सोई ॥

Jai jagađees prbhoo rakhavaare raakhai parakhai soëe ||

Hail to the Lord of the Universe, God, our Saving Grace; He judges and saves the mortal beings.

ਜੇਤੀ ਹੈ ਤੇਤੀ ਤੁਝ ਹੀ ਤੇ ਤੁਮ੍ਹ੍ਹ ਸਰਿ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥੨॥

जेती है तेती तुझ ही ते तुम्ह सरि अवरु न कोई ॥२॥

Jeŧee hai ŧeŧee ŧujh hee ŧe ŧumʱ sari âvaru na koëe ||2||

All that is, belongs to You. No one else is equal to You. ||2||


ਜੀਅ ਉਪਾਇ ਜੁਗਤਿ ਵਸਿ ਕੀਨੀ ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਜਨੁ ॥

जीअ उपाइ जुगति वसि कीनी आपे गुरमुखि अंजनु ॥

Jeeâ ūpaaī jugaŧi vasi keenee âape guramukhi ânjjanu ||

Creating all beings and creatures, their ways and means are under Your control; You bless the Gurmukhs with the ointment of spiritual wisdom.

ਅਮਰੁ ਅਨਾਥ ਸਰਬ ਸਿਰਿ ਮੋਰਾ ਕਾਲ ਬਿਕਾਲ ਭਰਮ ਭੈ ਖੰਜਨੁ ॥੩॥

अमरु अनाथ सरब सिरि मोरा काल बिकाल भरम भै खंजनु ॥३॥

Âmaru ânaaŧh sarab siri moraa kaal bikaal bharam bhai khanjjanu ||3||

My Eternal, Unmastered Lord is over the heads of all. He is the Destroyer of death and rebirth, doubt and fear. ||3||


ਕਾਗਦ ਕੋਟੁ ਇਹੁ ਜਗੁ ਹੈ ਬਪੁਰੋ ਰੰਗਨਿ ਚਿਹਨ ਚਤੁਰਾਈ ॥

कागद कोटु इहु जगु है बपुरो रंगनि चिहन चतुराई ॥

Kaagađ kotu īhu jagu hai bapuro ranggani chihan chaŧuraaëe ||

This wretched world is a fortress of paper, of color and form and clever tricks.

ਨਾਨੑੀ ਸੀ ਬੂੰਦ ਪਵਨੁ ਪਤਿ ਖੋਵੈ ਜਨਮਿ ਮਰੈ ਖਿਨੁ ਤਾਈਂ ॥੪॥

नान्ही सी बूंद पवनु पति खोवै जनमि मरै खिनु ताईं ॥४॥

Naanʱee see boonđđ pavanu paŧi khovai janami marai khinu ŧaaëen ||4||

A tiny drop of water or a little puff of wind destroys its glory; in an instant, its life is ended. ||4||


ਨਦੀ ਉਪਕੰਠਿ ਜੈਸੇ ਘਰੁ ਤਰਵਰੁ ਸਰਪਨਿ ਘਰੁ ਘਰ ਮਾਹੀ ॥

नदी उपकंठि जैसे घरु तरवरु सरपनि घरु घर माही ॥

Nađee ūpakantthi jaise gharu ŧaravaru sarapani gharu ghar maahee ||

It is like a tree-house near the bank of a river, with a serpent's den in that house.

ਉਲਟੀ ਨਦੀ ਕਹਾਂ ਘਰੁ ਤਰਵਰੁ ਸਰਪਨਿ ਡਸੈ ਦੂਜਾ ਮਨ ਮਾਂਹੀ ॥੫॥

उलटी नदी कहां घरु तरवरु सरपनि डसै दूजा मन मांही ॥५॥

Ūlatee nađee kahaan gharu ŧaravaru sarapani dasai đoojaa man maanhee ||5||

When the river overflows, what happens to the tree house? The snake bites, like duality in the mind. ||5||


ਗਾਰੁੜ ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਬਿਖਿਆ ਗੁਰਮਤਿ ਜਾਰੀ ॥

गारुड़ गुर गिआनु धिआनु गुर बचनी बिखिआ गुरमति जारी ॥

Gaaruɍ gur giâanu đhiâanu gur bachanee bikhiâa guramaŧi jaaree ||

Through the magic spell of the Guru's spiritual wisdom, and meditation on the Word of the Guru's Teachings, vice and corruption are burnt away.

ਮਨ ਤਨ ਹੇਂਵ ਭਏ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਕੀ ਭਗਤਿ ਨਿਰਾਰੀ ॥੬॥

मन तन हेंव भए सचु पाइआ हरि की भगति निरारी ॥६॥

Man ŧan henv bhaē sachu paaīâa hari kee bhagaŧi niraaree ||6||

The mind and body are cooled and soothed and Truth is obtained, through the wondrous and unique devotional worship of the Lord. ||6||


ਜੇਤੀ ਹੈ ਤੇਤੀ ਤੁਧੁ ਜਾਚੈ ਤੂ ਸਰਬ ਜੀਆਂ ਦਇਆਲਾ ॥

जेती है तेती तुधु जाचै तू सरब जीआं दइआला ॥

Jeŧee hai ŧeŧee ŧuđhu jaachai ŧoo sarab jeeâan đaīâalaa ||

All that exists begs of You; You are merciful to all beings.

ਤੁਮ੍ਹ੍ਹਰੀ ਸਰਣਿ ਪਰੇ ਪਤਿ ਰਾਖਹੁ ਸਾਚੁ ਮਿਲੈ ਗੋਪਾਲਾ ॥੭॥

तुम्हरी सरणि परे पति राखहु साचु मिलै गोपाला ॥७॥

Ŧumʱree sarañi pare paŧi raakhahu saachu milai gopaalaa ||7||

I seek Your Sanctuary; please save my honor, O Lord of the World, and bless me with Truth. ||7||


ਬਾਧੀ ਧੰਧਿ ਅੰਧ ਨਹੀ ਸੂਝੈ ਬਧਿਕ ਕਰਮ ਕਮਾਵੈ ॥

बाधी धंधि अंध नही सूझै बधिक करम कमावै ॥

Baađhee đhanđđhi ânđđh nahee soojhai bađhik karam kamaavai ||

Bound in worldly affairs and entanglements, the blind one does not understand; he acts like a murderous butcher.

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲੈ ਤ ਸੂਝਸਿ ਬੂਝਸਿ ਸਚ ਮਨਿ ਗਿਆਨੁ ਸਮਾਵੈ ॥੮॥

सतिगुर मिलै त सूझसि बूझसि सच मनि गिआनु समावै ॥८॥

Saŧigur milai ŧa soojhasi boojhasi sach mani giâanu samaavai ||8||

But if he meets with the True Guru, then he comprehends and understands, and his mind is imbued with true spiritual wisdom. ||8||


ਨਿਰਗੁਣ ਦੇਹ ਸਾਚ ਬਿਨੁ ਕਾਚੀ ਮੈ ਪੂਛਉ ਗੁਰੁ ਅਪਨਾ ॥

निरगुण देह साच बिनु काची मै पूछउ गुरु अपना ॥

Niraguñ đeh saach binu kaachee mai poochhaū guru âpanaa ||

Without the Truth, this worthless body is false; I have consulted my Guru on this.

ਨਾਨਕ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਪ੍ਰਭੂ ਦਿਖਾਵੈ ਬਿਨੁ ਸਾਚੇ ਜਗੁ ਸੁਪਨਾ ॥੯॥੨॥

नानक सो प्रभु प्रभू दिखावै बिनु साचे जगु सुपना ॥९॥२॥

Naanak so prbhu prbhoo đikhaavai binu saache jagu supanaa ||9||2||

O Nanak, that God has revealed God to me; without the Truth, all the world is just a dream. ||9||2||


ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मलार महला १ ॥

Malaar mahalaa 1 ||

Malaar, First Mehl:

ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਮੀਨ ਜਲ ਹੀ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਸਾਰਿੰਗ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਈ ॥੧॥

चात्रिक मीन जल ही ते सुखु पावहि सारिंग सबदि सुहाई ॥१॥

Chaaŧrik meen jal hee ŧe sukhu paavahi saaringg sabađi suhaaëe ||1||

The rainbird and the fish find peace in water; the deer is pleased by the sound of the bell. ||1||


ਰੈਨਿ ਬਬੀਹਾ ਬੋਲਿਓ ਮੇਰੀ ਮਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

रैनि बबीहा बोलिओ मेरी माई ॥१॥ रहाउ ॥

Raini babeehaa boliõ meree maaëe ||1|| rahaaū ||

The rainbird chirps in the night, O my mother. ||1|| Pause ||


ਪ੍ਰਿਅ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਉਲਟੈ ਕਬਹੂ ਜੋ ਤੈ ਭਾਵੈ ਸਾਈ ॥੨॥

प्रिअ सिउ प्रीति न उलटै कबहू जो तै भावै साई ॥२॥

Priâ siū preeŧi na ūlatai kabahoo jo ŧai bhaavai saaëe ||2||

O my Beloved, my love for You shall never end, if it is Your Will. ||2||


ਨੀਦ ਗਈ ਹਉਮੈ ਤਨਿ ਥਾਕੀ ਸਚ ਮਤਿ ਰਿਦੈ ਸਮਾਈ ॥੩॥

नीद गई हउमै तनि थाकी सच मति रिदै समाई ॥३॥

Neeđ gaëe haūmai ŧani ŧhaakee sach maŧi riđai samaaëe ||3||

Sleep is gone, and egotism is exhausted from my body; my heart is permeated with the Teachings of Truth. ||3||


ਰੂਖੀਂ ਬਿਰਖੀਂ ਊਡਉ ਭੂਖਾ ਪੀਵਾ ਨਾਮੁ ਸੁਭਾਈ ॥੪॥

रूखीं बिरखीं ऊडउ भूखा पीवा नामु सुभाई ॥४॥

Rookheen birakheen ǖdaū bhookhaa peevaa naamu subhaaëe ||4||

Flying among the trees and plants, I remain hungry; lovingly drinking in the Naam, the Name of the Lord, I am satisfied. ||4||


ਲੋਚਨ ਤਾਰ ਲਲਤਾ ਬਿਲਲਾਤੀ ਦਰਸਨ ਪਿਆਸ ਰਜਾਈ ॥੫॥

लोचन तार ललता बिललाती दरसन पिआस रजाई ॥५॥

Lochan ŧaar lalaŧaa bilalaaŧee đarasan piâas rajaaëe ||5||

I stare at You, and my tongue cries out to You; I am so thirsty for the Blessed Vision of Your Darshan. ||5||


ਪ੍ਰਿਅ ਬਿਨੁ ਸੀਗਾਰੁ ਕਰੀ ਤੇਤਾ ਤਨੁ ਤਾਪੈ ਕਾਪਰੁ ਅੰਗਿ ਨ ਸੁਹਾਈ ॥੬॥

प्रिअ बिनु सीगारु करी तेता तनु तापै कापरु अंगि न सुहाई ॥६॥

Priâ binu seegaaru karee ŧeŧaa ŧanu ŧaapai kaaparu ânggi na suhaaëe ||6||

Without my Beloved, the more I decorate myself, the more my body burns; these clothes do not look good on my body. ||6||


ਅਪਨੇ ਪਿਆਰੇ ਬਿਨੁ ਇਕੁ ਖਿਨੁ ਰਹਿ ਨ ਸਕਂਉ ਬਿਨ ਮਿਲੇ ਨੀਂਦ ਨ ਪਾਈ ॥੭॥

अपने पिआरे बिनु इकु खिनु रहि न सकंउ बिन मिले नींद न पाई ॥७॥

Âpane piâare binu īku khinu rahi na saknū bin mile neenđ na paaëe ||7||

Without my Beloved, I cannot survive even for an instant; without meeting Him, I cannot sleep. ||7||


ਪਿਰੁ ਨਜੀਕਿ ਨ ਬੂਝੈ ਬਪੁੜੀ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਦਿਖਾਈ ॥੮॥

पिरु नजीकि न बूझै बपुड़ी सतिगुरि दीआ दिखाई ॥८॥

Piru najeeki na boojhai bapuɍee saŧiguri đeeâa đikhaaëe ||8||

Her Husband Lord is nearby, but the wretched bride does not know it. The True Guru reveals Him to her. ||8||


ਸਹਜਿ ਮਿਲਿਆ ਤਬ ਹੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਈ ॥੯॥

सहजि मिलिआ तब ही सुखु पाइआ त्रिसना सबदि बुझाई ॥९॥

Sahaji miliâa ŧab hee sukhu paaīâa ŧrisanaa sabađi bujhaaëe ||9||

When she meets Him with intuitive ease, she finds peace; the Word of the Shabad quenches the fire of desire. ||9||


ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤੁਝ ਤੇ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਕੀਮਤਿ ਕਹਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥੧੦॥੩॥

कहु नानक तुझ ते मनु मानिआ कीमति कहनु न जाई ॥१०॥३॥

Kahu naanak ŧujh ŧe manu maaniâa keemaŧi kahanu na jaaëe ||10||3||

Says Nanak, through You, O Lord, my mind is pleased and appeased; I cannot express Your worth. ||10||3||


ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੧ ਅਸਟਪਦੀਆ ਘਰੁ ੨

मलार महला १ असटपदीआ घरु २

Malaar mahalaa 1 âsatapađeeâa gharu 2

Malaar, First Mehl, Ashtapadees, Second House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਅਖਲੀ ਊਂਡੀ ਜਲੁ ਭਰ ਨਾਲਿ ॥

अखली ऊंडी जलु भर नालि ॥

Âkhalee ǖndee jalu bhar naali ||

The earth bends under the weight of the water,

ਡੂਗਰੁ ਊਚਉ ਗੜੁ ਪਾਤਾਲਿ ॥

डूगरु ऊचउ गड़ु पातालि ॥

Doogaru ǖchaū gaɍu paaŧaali ||

The lofty mountains and the caverns of the underworld.

ਸਾਗਰੁ ਸੀਤਲੁ ਗੁਰ ਸਬਦ ਵੀਚਾਰਿ ॥

सागरु सीतलु गुर सबद वीचारि ॥

Saagaru seeŧalu gur sabađ veechaari ||

Contemplating the Word of the Guru's Shabad, the oceans become calm.

ਮਾਰਗੁ ਮੁਕਤਾ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ॥੧॥

मारगु मुकता हउमै मारि ॥१॥

Maaragu mukaŧaa haūmai maari ||1||

The path of liberation is found by subduing the ego. ||1||


ਮੈ ਅੰਧੁਲੇ ਨਾਵੈ ਕੀ ਜੋਤਿ ॥

मै अंधुले नावै की जोति ॥

Mai ânđđhule naavai kee joŧi ||

I am blind; I seek the Light of the Name.

ਨਾਮ ਅਧਾਰਿ ਚਲਾ ਗੁਰ ਕੈ ਭੈ ਭੇਤਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

नाम अधारि चला गुर कै भै भेति ॥१॥ रहाउ ॥

Naam âđhaari chalaa gur kai bhai bheŧi ||1|| rahaaū ||

I take the Support of the Naam, the Name of the Lord. I walk on the path of mystery of the Guru's Fear. ||1|| Pause ||


ਸਤਿਗੁਰ ਸਬਦੀ ਪਾਧਰੁ ਜਾਣਿ ॥

सतिगुर सबदी पाधरु जाणि ॥

Saŧigur sabađee paađharu jaañi ||

Through the Shabad, the Word of the True Guru, the Path is known.

ਗੁਰ ਕੈ ਤਕੀਐ ਸਾਚੈ ਤਾਣਿ ॥

गुर कै तकीऐ साचै ताणि ॥

Gur kai ŧakeeâi saachai ŧaañi ||

With the Guru's Support, one is blessed with the strength of the True Lord.

ਨਾਮੁ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲਸਿ ਰੂੜ੍ਹ੍ਹੀ ਬਾਣਿ ॥

नामु सम्हालसि रूड़्ही बाणि ॥

Naamu samʱaalasi rooɍʱee baañi ||

Dwell on the Naam, and realize the Beauteous Word of His Bani.

ਥੈਂ ਭਾਵੈ ਦਰੁ ਲਹਸਿ ਪਿਰਾਣਿ ॥੨॥

थैं भावै दरु लहसि पिराणि ॥२॥

Ŧhain bhaavai đaru lahasi piraañi ||2||

If it is Your Will, Lord, You lead me to find Your Door. ||2||


ਊਡਾਂ ਬੈਸਾ ਏਕ ਲਿਵ ਤਾਰ ॥

ऊडां बैसा एक लिव तार ॥

Ǖdaan baisaa ēk liv ŧaar ||

Flying high or sitting down, I am lovingly focused on the One Lord.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਨਾਮ ਆਧਾਰ ॥

गुर कै सबदि नाम आधार ॥

Gur kai sabađi naam âađhaar ||

Through the Word of the Guru's Shabad, I take the Naam as my Support.

ਨਾ ਜਲੁ ਡੂੰਗਰੁ ਨ ਊਚੀ ਧਾਰ ॥

ना जलु डूंगरु न ऊची धार ॥

Naa jalu doonggaru na ǖchee đhaar ||

There is no ocean of water, no mountain ranges rising up.

ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਤਹ ਮਗੁ ਨ ਚਾਲਣਹਾਰ ॥੩॥

निज घरि वासा तह मगु न चालणहार ॥३॥

Nij ghari vaasaa ŧah magu na chaalañahaar ||3||

I dwell within the home of my own inner being, where there is no path and no one travelling on it. ||3||


ਜਿਤੁ ਘਰਿ ਵਸਹਿ ਤੂਹੈ ਬਿਧਿ ਜਾਣਹਿ ਬੀਜਉ ਮਹਲੁ ਨ ਜਾਪੈ ॥

जितु घरि वसहि तूहै बिधि जाणहि बीजउ महलु न जापै ॥

Jiŧu ghari vasahi ŧoohai biđhi jaañahi beejaū mahalu na jaapai ||

You alone know the way to that House in which You dwell. No one else knows the Mansion of Your Presence.

ਸਤਿਗੁਰ ਬਾਝਹੁ ਸਮਝ ਨ ਹੋਵੀ ਸਭੁ ਜਗੁ ਦਬਿਆ ਛਾਪੈ ॥

सतिगुर बाझहु समझ न होवी सभु जगु दबिआ छापै ॥

Saŧigur baajhahu samajh na hovee sabhu jagu đabiâa chhaapai ||

Without the True Guru, there is no understanding. The whole world is buried under its nightmare.

ਕਰਣ ਪਲਾਵ ਕਰੈ ਬਿਲਲਾਤਉ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਨਾਮੁ ਨ ਜਾਪੈ ॥

करण पलाव करै बिललातउ बिनु गुर नामु न जापै ॥

Karañ palaav karai bilalaaŧaū binu gur naamu na jaapai ||

The mortal tries all sorts of things, and weeps and wails, but without the Guru, he does not know the Naam, the Name of the Lord.

ਪਲ ਪੰਕਜ ਮਹਿ ਨਾਮੁ ਛਡਾਏ ਜੇ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਸਿਞਾਪੈ ॥੪॥

पल पंकज महि नामु छडाए जे गुर सबदु सिञापै ॥४॥

Pal pankkaj mahi naamu chhadaaē je gur sabađu siņaapai ||4||

In the twinkling of an eye, the Naam saves him, if he realizes the Word of the Guru's Shabad. ||4||


ਇਕਿ ਮੂਰਖ ਅੰਧੇ ਮੁਗਧ ਗਵਾਰ ॥

इकि मूरख अंधे मुगध गवार ॥

Īki moorakh ânđđhe mugađh gavaar ||

Some are foolish, blind, stupid and ignorant.

ਇਕਿ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭੈ ਨਾਮ ਅਧਾਰ ॥

इकि सतिगुर कै भै नाम अधार ॥

Īki saŧigur kai bhai naam âđhaar ||

Some, through fear of the True Guru, take the Support of the Naam.

ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਮੀਠੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਧਾਰ ॥

साची बाणी मीठी अम्रित धार ॥

Saachee baañee meethee âmmmriŧ đhaar ||

The True Word of His Bani is sweet, the source of ambrosial nectar.

ਜਿਨਿ ਪੀਤੀ ਤਿਸੁ ਮੋਖ ਦੁਆਰ ॥੫॥

जिनि पीती तिसु मोख दुआर ॥५॥

Jini peeŧee ŧisu mokh đuâar ||5||

Whoever drinks it in, finds the Door of Salvation. ||5||


ਨਾਮੁ ਭੈ ਭਾਇ ਰਿਦੈ ਵਸਾਹੀ ਗੁਰ ਕਰਣੀ ਸਚੁ ਬਾਣੀ ॥

नामु भै भाइ रिदै वसाही गुर करणी सचु बाणी ॥

Naamu bhai bhaaī riđai vasaahee gur karañee sachu baañee ||

One who, through the love and fear of God, enshrines the Naam within his heart, acts according to the Guru's Instructions and knows the True Bani.

ਇੰਦੁ ਵਰਸੈ ਧਰਤਿ ਸੁਹਾਵੀ ਘਟਿ ਘਟਿ ਜੋਤਿ ਸਮਾਣੀ ॥

इंदु वरसै धरति सुहावी घटि घटि जोति समाणी ॥

Īanđđu varasai đharaŧi suhaavee ghati ghati joŧi samaañee ||

When the clouds release their rain, the earth becomes beautiful; God's Light permeates each and every heart.

ਕਾਲਰਿ ਬੀਜਸਿ ਦੁਰਮਤਿ ਐਸੀ ਨਿਗੁਰੇ ਕੀ ਨੀਸਾਣੀ ॥

कालरि बीजसि दुरमति ऐसी निगुरे की नीसाणी ॥

Kaalari beejasi đuramaŧi âisee nigure kee neesaañee ||

The evil-minded ones plant their seed in the barren soil; such is the sign of those who have no Guru.

ਸਤਿਗੁਰ ਬਾਝਹੁ ਘੋਰ ਅੰਧਾਰਾ ਡੂਬਿ ਮੁਏ ਬਿਨੁ ਪਾਣੀ ॥੬॥

सतिगुर बाझहु घोर अंधारा डूबि मुए बिनु पाणी ॥६॥

Saŧigur baajhahu ghor ânđđhaaraa doobi muē binu paañee ||6||

Without the True Guru, there is utter darkness; they drown there, even without water. ||6||


ਜੋ ਕਿਛੁ ਕੀਨੋ ਸੁ ਪ੍ਰਭੂ ਰਜਾਇ ॥

जो किछु कीनो सु प्रभू रजाइ ॥

Jo kichhu keeno su prbhoo rajaaī ||

Whatever God does, is by His Own Will.

ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਮੇਟਣਾ ਨ ਜਾਇ ॥

जो धुरि लिखिआ सु मेटणा न जाइ ॥

Jo đhuri likhiâa su metañaa na jaaī ||

That which is pre-ordained cannot be erased.

ਹੁਕਮੇ ਬਾਧਾ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥

हुकमे बाधा कार कमाइ ॥

Hukame baađhaa kaar kamaaī ||

Bound to the Hukam of the Lord's Command, the mortal does his deeds.

ਏਕ ਸਬਦਿ ਰਾਚੈ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੭॥

एक सबदि राचै सचि समाइ ॥७॥

Ēk sabađi raachai sachi samaaī ||7||

Permeated by the One Word of the Shabad, the mortal is immersed in Truth. ||7||


ਚਹੁ ਦਿਸਿ ਹੁਕਮੁ ਵਰਤੈ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰਾ ਚਹੁ ਦਿਸਿ ਨਾਮ ਪਤਾਲੰ ॥

चहु दिसि हुकमु वरतै प्रभ तेरा चहु दिसि नाम पतालं ॥

Chahu đisi hukamu varaŧai prbh ŧeraa chahu đisi naam paŧaalann ||

Your Command, O God, rules in the four directions; Your Name pervades the four corners of the nether regions as well.

ਸਭ ਮਹਿ ਸਬਦੁ ਵਰਤੈ ਪ੍ਰਭ ਸਾਚਾ ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਬੈਆਲੰ ॥

सभ महि सबदु वरतै प्रभ साचा करमि मिलै बैआलं ॥

Sabh mahi sabađu varaŧai prbh saachaa karami milai baiâalann ||

The True Word of the Shabad is pervading amongst all. By His Grace, the Eternal One unites us with Himself.

ਜਾਂਮਣੁ ਮਰਣਾ ਦੀਸੈ ਸਿਰਿ ਊਭੌ ਖੁਧਿਆ ਨਿਦ੍ਰਾ ਕਾਲੰ ॥

जांमणु मरणा दीसै सिरि ऊभौ खुधिआ निद्रा कालं ॥

Jaam`mañu marañaa đeesai siri ǖbhau khuđhiâa niđraa kaalann ||

Birth and death hang over the heads of all beings, along with hunger, sleep and dying.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ਸਾਚੀ ਨਦਰਿ ਰਸਾਲੰ ॥੮॥੧॥੪॥

नानक नामु मिलै मनि भावै साची नदरि रसालं ॥८॥१॥४॥

Naanak naamu milai mani bhaavai saachee nađari rasaalann ||8||1||4||

The Naam is pleasing to Nanak's mind; O True Lord, Source of bliss, please bless me with Your Grace. ||8||1||4||


ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मलार महला १ ॥

Malaar mahalaa 1 ||

Malaar, First Mehl:

ਮਰਣ ਮੁਕਤਿ ਗਤਿ ਸਾਰ ਨ ਜਾਨੈ ॥

मरण मुकति गति सार न जानै ॥

Marañ mukaŧi gaŧi saar na jaanai ||

You do not understand the nature of death and liberation.

ਕੰਠੇ ਬੈਠੀ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਪਛਾਨੈ ॥੧॥

कंठे बैठी गुर सबदि पछानै ॥१॥

Kantthe baithee gur sabađi pachhaanai ||1||

You are sitting on the river-bank; realize the Word of the Guru's Shabad. ||1||


ਤੂ ਕੈਸੇ ਆੜਿ ਫਾਥੀ ਜਾਲਿ ॥

तू कैसे आड़ि फाथी जालि ॥

Ŧoo kaise âaɍi phaaŧhee jaali ||

You stork! - how were you caught in the net?

ਅਲਖੁ ਨ ਜਾਚਹਿ ਰਿਦੈ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

अलखु न जाचहि रिदै सम्हालि ॥१॥ रहाउ ॥

Âlakhu na jaachahi riđai samʱaali ||1|| rahaaū ||

You do not remember in your heart the Unseen Lord God. ||1|| Pause ||


ਏਕ ਜੀਅ ਕੈ ਜੀਆ ਖਾਹੀ ॥

एक जीअ कै जीआ खाही ॥

Ēk jeeâ kai jeeâa khaahee ||

For your one life, you consume many lives.

ਜਲਿ ਤਰਤੀ ਬੂਡੀ ਜਲ ਮਾਹੀ ॥੨॥

जलि तरती बूडी जल माही ॥२॥

Jali ŧaraŧee boodee jal maahee ||2||

You were supposed to swim in the water, but you are drowning in it instead. ||2||


ਸਰਬ ਜੀਅ ਕੀਏ ਪ੍ਰਤਪਾਨੀ ॥

सरब जीअ कीए प्रतपानी ॥

Sarab jeeâ keeē prŧapaanee ||

You have tormented all beings.

ਜਬ ਪਕੜੀ ਤਬ ਹੀ ਪਛੁਤਾਨੀ ॥੩॥

जब पकड़ी तब ही पछुतानी ॥३॥

Jab pakaɍee ŧab hee pachhuŧaanee ||3||

When Death seizes you, then you shall regret and repent. ||3||


ਜਬ ਗਲਿ ਫਾਸ ਪੜੀ ਅਤਿ ਭਾਰੀ ॥

जब गलि फास पड़ी अति भारी ॥

Jab gali phaas paɍee âŧi bhaaree ||

When the heavy noose is placed around your neck,

ਊਡਿ ਨ ਸਾਕੈ ਪੰਖ ਪਸਾਰੀ ॥੪॥

ऊडि न साकै पंख पसारी ॥४॥

Ǖdi na saakai pankkh pasaaree ||4||

You may spread your wings, but you shall not be able to fly. ||4||


ਰਸਿ ਚੂਗਹਿ ਮਨਮੁਖਿ ਗਾਵਾਰਿ ॥

रसि चूगहि मनमुखि गावारि ॥

Rasi choogahi manamukhi gaavaari ||

You enjoy the tastes and flavors, you foolish self-willed manmukh.

ਫਾਥੀ ਛੂਟਹਿ ਗੁਣ ਗਿਆਨ ਬੀਚਾਰਿ ॥੫॥

फाथी छूटहि गुण गिआन बीचारि ॥५॥

Phaaŧhee chhootahi guñ giâan beechaari ||5||

You are trapped. You can only be saved by virtuous conduct, spiritual wisdom and contemplation. ||5||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਤੂਟੈ ਜਮਕਾਲੁ ॥

सतिगुरु सेवि तूटै जमकालु ॥

Saŧiguru sevi ŧootai jamakaalu ||

Serving the True Guru, you will shatter the Messenger of Death.

ਹਿਰਦੈ ਸਾਚਾ ਸਬਦੁ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲੁ ॥੬॥

हिरदै साचा सबदु सम्हालु ॥६॥

Hirađai saachaa sabađu samʱaalu ||6||

In your heart, dwell on the True Word of the Shabad. ||6||


ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਚੀ ਸਬਦੁ ਹੈ ਸਾਰੁ ॥

गुरमति साची सबदु है सारु ॥

Guramaŧi saachee sabađu hai saaru ||

The Guru's Teachings, the True Word of the Shabad, is excellent and sublime.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਰਖੈ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥੭॥

हरि का नामु रखै उरि धारि ॥७॥

Hari kaa naamu rakhai ūri đhaari ||7||

Keep the Name of the Lord enshrined in your heart. ||7||


ਸੇ ਦੁਖ ਆਗੈ ਜਿ ਭੋਗ ਬਿਲਾਸੇ ॥

से दुख आगै जि भोग बिलासे ॥

Se đukh âagai ji bhog bilaase ||

One who is obsessed with enjoying pleasures here, shall suffer in pain hereafter.

ਨਾਨਕ ਮੁਕਤਿ ਨਹੀ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸਾਚੇ ॥੮॥੨॥੫॥

नानक मुकति नही बिनु नावै साचे ॥८॥२॥५॥

Naanak mukaŧi nahee binu naavai saache ||8||2||5||

O Nanak, there is no liberation without the True Name. ||8||2||5||


ਵਾਰ ਮਲਾਰ ਕੀ ਮਹਲਾ ੧

वार मलार की महला १

Vaar malaar kee mahalaa 1

Vaar Of Malaar, First Mehl,

ਰਾਣੇ ਕੈਲਾਸ ਤਥਾ ਮਾਲਦੇ ਕੀ ਧੁਨਿ ॥

राणे कैलास तथा मालदे की धुनि ॥

Raañe kailaas ŧaŧhaa maalađe kee đhuni ||

Sung To The Tune Of Rana Kailaash And Malda:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਮਹਲਾ ੧ ॥

महला १ ॥

Mahalaa 1 ||

First Mehl:

ਹੇਕੋ ਪਾਧਰੁ ਹੇਕੁ ਦਰੁ ਗੁਰ ਪਉੜੀ ਨਿਜ ਥਾਨੁ ॥

हेको पाधरु हेकु दरु गुर पउड़ी निज थानु ॥

Heko paađharu heku đaru gur paūɍee nij ŧhaanu ||

There is one path and one door. The Guru is the ladder to reach one's own place.

ਰੂੜਉ ਠਾਕੁਰੁ ਨਾਨਕਾ ਸਭਿ ਸੁਖ ਸਾਚਉ ਨਾਮੁ ॥੨॥

रूड़उ ठाकुरु नानका सभि सुख साचउ नामु ॥२॥

Rooɍaū thaakuru naanakaa sabhi sukh saachaū naamu ||2||

Our Lord and Master is so beautiful, O Nanak; all comfort and peace are in the Name of the True Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪੀਨੑੈ ਆਪੁ ਸਾਜਿ ਆਪੁ ਪਛਾਣਿਆ ॥

आपीन्है आपु साजि आपु पछाणिआ ॥

Âapeenʱai âapu saaji âapu pachhaañiâa ||

He Himself created Himself; He Himself understands Himself.

ਅੰਬਰੁ ਧਰਤਿ ਵਿਛੋੜਿ ਚੰਦੋਆ ਤਾਣਿਆ ॥

अ्मबरु धरति विछोड़ि चंदोआ ताणिआ ॥

Âmbbaru đharaŧi vichhoɍi chanđđoâa ŧaañiâa ||

Separating the sky and the earth, He has spread out His canopy.

ਵਿਣੁ ਥੰਮ੍ਹ੍ਹਾ ਗਗਨੁ ਰਹਾਇ ਸਬਦੁ ਨੀਸਾਣਿਆ ॥

विणु थम्हा गगनु रहाइ सबदु नीसाणिआ ॥

Viñu ŧhammʱaa gaganu rahaaī sabađu neesaañiâa ||

Without any pillars, He supports the sky, through the insignia of His Shabad.

ਸੂਰਜੁ ਚੰਦੁ ਉਪਾਇ ਜੋਤਿ ਸਮਾਣਿਆ ॥

सूरजु चंदु उपाइ जोति समाणिआ ॥

Sooraju chanđđu ūpaaī joŧi samaañiâa ||

Creating the sun and the moon, He infused His Light into them.

ਕੀਏ ਰਾਤਿ ਦਿਨੰਤੁ ਚੋਜ ਵਿਡਾਣਿਆ ॥

कीए राति दिनंतु चोज विडाणिआ ॥

Keeē raaŧi đinanŧŧu choj vidaañiâa ||

He created the night and the day; Wondrous are His miraculous plays.

ਤੀਰਥ ਧਰਮ ਵੀਚਾਰ ਨਾਵਣ ਪੁਰਬਾਣਿਆ ॥

तीरथ धरम वीचार नावण पुरबाणिआ ॥

Ŧeeraŧh đharam veechaar naavañ purabaañiâa ||

He created the sacred shrines of pilgrimage, where people contemplate righteousness and Dharma, and take cleansing baths on special occasions.

ਤੁਧੁ ਸਰਿ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ਕਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣਿਆ ॥

तुधु सरि अवरु न कोइ कि आखि वखाणिआ ॥

Ŧuđhu sari âvaru na koī ki âakhi vakhaañiâa ||

There is no other equal to You; how can we speak and describe You?

ਸਚੈ ਤਖਤਿ ਨਿਵਾਸੁ ਹੋਰ ਆਵਣ ਜਾਣਿਆ ॥੧॥

सचै तखति निवासु होर आवण जाणिआ ॥१॥

Sachai ŧakhaŧi nivaasu hor âavañ jaañiâa ||1||

You are seated on the throne of Truth; all others come and go in reincarnation. ||1||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਨਾਨਕ ਸਾਵਣਿ ਜੇ ਵਸੈ ਚਹੁ ਓਮਾਹਾ ਹੋਇ ॥

नानक सावणि जे वसै चहु ओमाहा होइ ॥

Naanak saavañi je vasai chahu õmaahaa hoī ||

O Nanak, when it rains in the month of Saawan, four are delighted:

ਨਾਗਾਂ ਮਿਰਗਾਂ ਮਛੀਆਂ ਰਸੀਆਂ ਘਰਿ ਧਨੁ ਹੋਇ ॥੧॥

नागां मिरगां मछीआं रसीआं घरि धनु होइ ॥१॥

Naagaan miragaan machheeâan raseeâan ghari đhanu hoī ||1||

The snake, the deer, the fish and the wealthy people who seek pleasure. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਨਾਨਕ ਸਾਵਣਿ ਜੇ ਵਸੈ ਚਹੁ ਵੇਛੋੜਾ ਹੋਇ ॥

नानक सावणि जे वसै चहु वेछोड़ा होइ ॥

Naanak saavañi je vasai chahu vechhoɍaa hoī ||

O Nanak, when it rains in the month of Saawan, four suffer the pains of separation:

ਗਾਈ ਪੁਤਾ ਨਿਰਧਨਾ ਪੰਥੀ ਚਾਕਰੁ ਹੋਇ ॥੨॥

गाई पुता निरधना पंथी चाकरु होइ ॥२॥

Gaaëe puŧaa nirađhanaa panŧŧhee chaakaru hoī ||2||

the cow's calves, the poor, the travelers and the servants. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੂ ਸਚਾ ਸਚਿਆਰੁ ਜਿਨਿ ਸਚੁ ਵਰਤਾਇਆ ॥

तू सचा सचिआरु जिनि सचु वरताइआ ॥

Ŧoo sachaa sachiâaru jini sachu varaŧaaīâa ||

You are True, O True Lord; You dispense True Justice.

ਬੈਠਾ ਤਾੜੀ ਲਾਇ ਕਵਲੁ ਛਪਾਇਆ ॥

बैठा ताड़ी लाइ कवलु छपाइआ ॥

Baithaa ŧaaɍee laaī kavalu chhapaaīâa ||

Like a lotus, You sit in the primal celestial trance; You are hidden from view.

ਬ੍ਰਹਮੈ ਵਡਾ ਕਹਾਇ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥

ब्रहमै वडा कहाइ अंतु न पाइआ ॥

Brhamai vadaa kahaaī ânŧŧu na paaīâa ||

Brahma is called great, but even he does not know Your limits.

ਨਾ ਤਿਸੁ ਬਾਪੁ ਨ ਮਾਇ ਕਿਨਿ ਤੂ ਜਾਇਆ ॥

ना तिसु बापु न माइ किनि तू जाइआ ॥

Naa ŧisu baapu na maaī kini ŧoo jaaīâa ||

You have no father or mother; who gave birth to You?

ਨਾ ਤਿਸੁ ਰੂਪੁ ਨ ਰੇਖ ਵਰਨ ਸਬਾਇਆ ॥

ना तिसु रूपु न रेख वरन सबाइआ ॥

Naa ŧisu roopu na rekh varan sabaaīâa ||

You have no form or feature; You transcend all social classes.

ਨਾ ਤਿਸੁ ਭੁਖ ਪਿਆਸ ਰਜਾ ਧਾਇਆ ॥

ना तिसु भुख पिआस रजा धाइआ ॥

Naa ŧisu bhukh piâas rajaa đhaaīâa ||

You have no hunger or thirst; You are satisfied and satiated.

ਗੁਰ ਮਹਿ ਆਪੁ ਸਮੋਇ ਸਬਦੁ ਵਰਤਾਇਆ ॥

गुर महि आपु समोइ सबदु वरताइआ ॥

Gur mahi âapu samoī sabađu varaŧaaīâa ||

You have merged Yourself into the Guru; You are pervading through the Word of Your Shabad.

ਸਚੇ ਹੀ ਪਤੀਆਇ ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ॥੨॥

सचे ही पतीआइ सचि समाइआ ॥२॥

Sache hee paŧeeâaī sachi samaaīâa ||2||

When he is pleasing to the True Lord, the mortal merges in Truth. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਵੈਦੁ ਬੁਲਾਇਆ ਵੈਦਗੀ ਪਕੜਿ ਢੰਢੋਲੇ ਬਾਂਹ ॥

वैदु बुलाइआ वैदगी पकड़ि ढंढोले बांह ॥

Vaiđu bulaaīâa vaiđagee pakaɍi dhanddhole baanh ||

The physician was called in; he touched my arm and felt my pulse.

ਭੋਲਾ ਵੈਦੁ ਨ ਜਾਣਈ ਕਰਕ ਕਲੇਜੇ ਮਾਹਿ ॥੧॥

भोला वैदु न जाणई करक कलेजे माहि ॥१॥

Bholaa vaiđu na jaañaëe karak kaleje maahi ||1||

The foolish physician did not know that the pain was in the mind. ||1||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਦੇਵ ਉਪਾਇਆ ॥

ब्रहमा बिसनु महेसु देव उपाइआ ॥

Brhamaa bisanu mahesu đev ūpaaīâa ||

Brahma, Vishnu, Shiva and the deities were created.

ਬ੍ਰਹਮੇ ਦਿਤੇ ਬੇਦ ਪੂਜਾ ਲਾਇਆ ॥

ब्रहमे दिते बेद पूजा लाइआ ॥

Brhame điŧe beđ poojaa laaīâa ||

Brahma was given the Vedas, and enjoined to worship God.

ਦਸ ਅਵਤਾਰੀ ਰਾਮੁ ਰਾਜਾ ਆਇਆ ॥

दस अवतारी रामु राजा आइआ ॥

Đas âvaŧaaree raamu raajaa âaīâa ||

The ten incarnations, and Rama the king, came into being.

ਦੈਤਾ ਮਾਰੇ ਧਾਇ ਹੁਕਮਿ ਸਬਾਇਆ ॥

दैता मारे धाइ हुकमि सबाइआ ॥

Đaiŧaa maare đhaaī hukami sabaaīâa ||

According to His Will, they quickly killed all the demons.

ਈਸ ਮਹੇਸੁਰੁ ਸੇਵ ਤਿਨੑੀ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥

ईस महेसुरु सेव तिन्ही अंतु न पाइआ ॥

Ëes mahesuru sev ŧinʱee ânŧŧu na paaīâa ||

Shiva serves Him, but cannot find His limits.

ਸਚੀ ਕੀਮਤਿ ਪਾਇ ਤਖਤੁ ਰਚਾਇਆ ॥

सची कीमति पाइ तखतु रचाइआ ॥

Sachee keemaŧi paaī ŧakhaŧu rachaaīâa ||

He established His throne on the principles of Truth.

ਦੁਨੀਆ ਧੰਧੈ ਲਾਇ ਆਪੁ ਛਪਾਇਆ ॥

दुनीआ धंधै लाइ आपु छपाइआ ॥

Đuneeâa đhanđđhai laaī âapu chhapaaīâa ||

He enjoined all the world to its tasks, while He keeps Himself hidden from view.

ਧਰਮੁ ਕਰਾਏ ਕਰਮ ਧੁਰਹੁ ਫੁਰਮਾਇਆ ॥੩॥

धरमु कराए करम धुरहु फुरमाइआ ॥३॥

Đharamu karaaē karam đhurahu phuramaaīâa ||3||

The Primal Lord has ordained that mortals must practice righteousness. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪੇ ਛਿੰਝ ਪਵਾਇ ਮਲਾਖਾੜਾ ਰਚਿਆ ॥

आपे छिंझ पवाइ मलाखाड़ा रचिआ ॥

Âape chhinjjh pavaaī malaakhaaɍaa rachiâa ||

He Himself has staged the tournament, and arranged the arena for the wrestlers.

ਲਥੇ ਭੜਥੂ ਪਾਇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਚਿਆ ॥

लथे भड़थू पाइ गुरमुखि मचिआ ॥

Laŧhe bhaɍaŧhoo paaī guramukhi machiâa ||

They have entered the arena with pomp and ceremony; the Gurmukhs are joyful.

ਮਨਮੁਖ ਮਾਰੇ ਪਛਾੜਿ ਮੂਰਖ ਕਚਿਆ ॥

मनमुख मारे पछाड़ि मूरख कचिआ ॥

Manamukh maare pachhaaɍi moorakh kachiâa ||

The false and foolish self-willed manmukhs are defeated and overcome.

ਆਪਿ ਭਿੜੈ ਮਾਰੇ ਆਪਿ ਆਪਿ ਕਾਰਜੁ ਰਚਿਆ ॥

आपि भिड़ै मारे आपि आपि कारजु रचिआ ॥

Âapi bhiɍai maare âapi âapi kaaraju rachiâa ||

The Lord Himself wrestles, and He Himself defeats them. He Himself staged this play.

ਸਭਨਾ ਖਸਮੁ ਏਕੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਣੀਐ ॥

सभना खसमु एकु है गुरमुखि जाणीऐ ॥

Sabhanaa khasamu ēku hai guramukhi jaañeeâi ||

The One God is the Lord and Master of all; this is known by the Gurmukhs.

ਹੁਕਮੀ ਲਿਖੈ ਸਿਰਿ ਲੇਖੁ ਵਿਣੁ ਕਲਮ ਮਸਵਾਣੀਐ ॥

हुकमी लिखै सिरि लेखु विणु कलम मसवाणीऐ ॥

Hukamee likhai siri lekhu viñu kalam masavaañeeâi ||

He writes the inscription of His Hukam on the foreheads of all, without pen or ink.

ਸਤਸੰਗਤਿ ਮੇਲਾਪੁ ਜਿਥੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਦਾ ਵਖਾਣੀਐ ॥

सतसंगति मेलापु जिथै हरि गुण सदा वखाणीऐ ॥

Saŧasanggaŧi melaapu jiŧhai hari guñ sađaa vakhaañeeâi ||

In the Sat Sangat, the True Congregation, Union with Him is obtained; there, the Glorious Praises of the Lord are chanted forever.

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਸਲਾਹਿ ਸਚੁ ਪਛਾਣੀਐ ॥੪॥

नानक सचा सबदु सलाहि सचु पछाणीऐ ॥४॥

Naanak sachaa sabađu salaahi sachu pachhaañeeâi ||4||

O Nanak, praising the True Word of His Shabad, one comes to realize the Truth. ||4||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਦੋਵੈ ਤਰਫਾ ਉਪਾਇ ਇਕੁ ਵਰਤਿਆ ॥

दोवै तरफा उपाइ इकु वरतिआ ॥

Đovai ŧaraphaa ūpaaī īku varaŧiâa ||

The One Lord created both sides and pervades the expanse.

ਬੇਦ ਬਾਣੀ ਵਰਤਾਇ ਅੰਦਰਿ ਵਾਦੁ ਘਤਿਆ ॥

बेद बाणी वरताइ अंदरि वादु घतिआ ॥

Beđ baañee varaŧaaī ânđđari vaađu ghaŧiâa ||

The words of the Vedas became pervasive, with arguments and divisions.

ਪਰਵਿਰਤਿ ਨਿਰਵਿਰਤਿ ਹਾਠਾ ਦੋਵੈ ਵਿਚਿ ਧਰਮੁ ਫਿਰੈ ਰੈਬਾਰਿਆ ॥

परविरति निरविरति हाठा दोवै विचि धरमु फिरै रैबारिआ ॥

Paraviraŧi niraviraŧi haathaa đovai vichi đharamu phirai raibaariâa ||

Attachment and detachment are the two sides of it; Dharma, true religion, is the guide between the two.

ਮਨਮੁਖ ਕਚੇ ਕੂੜਿਆਰ ਤਿਨੑੀ ਨਿਹਚਉ ਦਰਗਹ ਹਾਰਿਆ ॥

मनमुख कचे कूड़िआर तिन्ही निहचउ दरगह हारिआ ॥

Manamukh kache kooɍiâar ŧinʱee nihachaū đaragah haariâa ||

The self-willed manmukhs are worthless and false. Without a doubt, they lose in the Court of the Lord.

ਗੁਰਮਤੀ ਸਬਦਿ ਸੂਰ ਹੈ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਜਿਨੑੀ ਮਾਰਿਆ ॥

गुरमती सबदि सूर है कामु क्रोधु जिन्ही मारिआ ॥

Guramaŧee sabađi soor hai kaamu krođhu jinʱee maariâa ||

Those who follow the Guru's Teachings are the true spiritual warriors; they have conquered sexual desire and anger.

ਸਚੈ ਅੰਦਰਿ ਮਹਲਿ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰਿਆ ॥

सचै अंदरि महलि सबदि सवारिआ ॥

Sachai ânđđari mahali sabađi savaariâa ||

They enter into the True Mansion of the Lord's Presence, embellished and exalted by the Word of the Shabad.

ਸੇ ਭਗਤ ਤੁਧੁ ਭਾਵਦੇ ਸਚੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰਿਆ ॥

से भगत तुधु भावदे सचै नाइ पिआरिआ ॥

Se bhagaŧ ŧuđhu bhaavađe sachai naaī piâariâa ||

Those devotees are pleasing to Your Will, O Lord; they dearly love the True Name.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਆਪਣਾ ਤਿਨੑਾ ਵਿਟਹੁ ਹਉ ਵਾਰਿਆ ॥੫॥

सतिगुरु सेवनि आपणा तिन्हा विटहु हउ वारिआ ॥५॥

Saŧiguru sevani âapañaa ŧinʱaa vitahu haū vaariâa ||5||

I am a sacrifice to those who serve their True Guru. ||5||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸੋ ਹਰਿ ਸਦਾ ਸਰੇਵੀਐ ਜਿਸੁ ਕਰਤ ਨ ਲਾਗੈ ਵਾਰ ॥

सो हरि सदा सरेवीऐ जिसु करत न लागै वार ॥

So hari sađaa sareveeâi jisu karaŧ na laagai vaar ||

Serve the Lord forever; He acts in no time at all.

ਆਡਾਣੇ ਆਕਾਸ ਕਰਿ ਖਿਨ ਮਹਿ ਢਾਹਿ ਉਸਾਰਣਹਾਰ ॥

आडाणे आकास करि खिन महि ढाहि उसारणहार ॥

Âadaañe âakaas kari khin mahi dhaahi ūsaarañahaar ||

He stretched the sky across the heavens; in an instant, He creates and destroys.

ਆਪੇ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਕੁਦਰਤਿ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰ ॥

आपे जगतु उपाइ कै कुदरति करे वीचार ॥

Âape jagaŧu ūpaaī kai kuđaraŧi kare veechaar ||

He Himself created the world; He contemplates His Creative Omnipotence.

ਮਨਮੁਖ ਅਗੈ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ ਬਹੁਤੀ ਹੋਵੈ ਮਾਰ ॥

मनमुख अगै लेखा मंगीऐ बहुती होवै मार ॥

Manamukh âgai lekhaa manggeeâi bahuŧee hovai maar ||

The self-willed manmukh will be called to account hereafter; he will be severely punished.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਤਿ ਸਿਉ ਲੇਖਾ ਨਿਬੜੈ ਬਖਸੇ ਸਿਫਤਿ ਭੰਡਾਰ ॥

गुरमुखि पति सिउ लेखा निबड़ै बखसे सिफति भंडार ॥

Guramukhi paŧi siū lekhaa nibaɍai bakhase siphaŧi bhanddaar ||

The Gurmukh's account is settled with honor; the Lord blesses him with the treasure of His Praise.

ਓਥੈ ਹਥੁ ਨ ਅਪੜੈ ਕੂਕ ਨ ਸੁਣੀਐ ਪੁਕਾਰ ॥

ओथै हथु न अपड़ै कूक न सुणीऐ पुकार ॥

Õŧhai haŧhu na âpaɍai kook na suñeeâi pukaar ||

No one's hands can reach there; no one will hear anyone's cries.

ਓਥੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਬੇਲੀ ਹੋਵੈ ਕਢਿ ਲਏ ਅੰਤੀ ਵਾਰ ॥

ओथै सतिगुरु बेली होवै कढि लए अंती वार ॥

Õŧhai saŧiguru belee hovai kadhi laē ânŧŧee vaar ||

The True Guru will be your best friend there; at the very last instant, He will save you.

ਏਨਾ ਜੰਤਾ ਨੋ ਹੋਰ ਸੇਵਾ ਨਹੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਿਰਿ ਕਰਤਾਰ ॥੬॥

एना जंता नो होर सेवा नही सतिगुरु सिरि करतार ॥६॥

Ēnaa janŧŧaa no hor sevaa nahee saŧiguru siri karaŧaar ||6||

These beings should serve no other than the True Guru or the Creator Lord above the heads of all. ||6||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਚਾ ਸਚੁ ਤੂ ਸਚੇ ਲੈਹਿ ਮਿਲਾਇ ॥

हरि जीउ सचा सचु तू सचे लैहि मिलाइ ॥

Hari jeeū sachaa sachu ŧoo sache laihi milaaī ||

O Dear Lord, You are the Truest of the True. You blend those who are truthful into Your Own Being.

ਦੂਜੈ ਦੂਜੀ ਤਰਫ ਹੈ ਕੂੜਿ ਮਿਲੈ ਨ ਮਿਲਿਆ ਜਾਇ ॥

दूजै दूजी तरफ है कूड़ि मिलै न मिलिआ जाइ ॥

Đoojai đoojee ŧaraph hai kooɍi milai na miliâa jaaī ||

Those caught in duality are on the side of duality; entrenched in falsehood, they cannot merge into the Lord.

ਆਪੇ ਜੋੜਿ ਵਿਛੋੜਿਐ ਆਪੇ ਕੁਦਰਤਿ ਦੇਇ ਦਿਖਾਇ ॥

आपे जोड़ि विछोड़िऐ आपे कुदरति देइ दिखाइ ॥

Âape joɍi vichhoɍiâi âape kuđaraŧi đeī đikhaaī ||

You Yourself unite, and You Yourself separate; You display Your Creative Omnipotence.

ਮੋਹੁ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਹੈ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਇ ॥

मोहु सोगु विजोगु है पूरबि लिखिआ कमाइ ॥

Mohu sogu vijogu hai poorabi likhiâa kamaaī ||

Attachment brings the sorrow of separation; the mortal acts in accordance with pre-ordained destiny.

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਨ ਕਉ ਜੋ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

हउ बलिहारी तिन कउ जो हरि चरणी रहै लिव लाइ ॥

Haū balihaaree ŧin kaū jo hari charañee rahai liv laaī ||

I am a sacrifice to those who remain lovingly attached to the Lord's Feet.

ਜਿਉ ਜਲ ਮਹਿ ਕਮਲੁ ਅਲਿਪਤੁ ਹੈ ਐਸੀ ਬਣਤ ਬਣਾਇ ॥

जिउ जल महि कमलु अलिपतु है ऐसी बणत बणाइ ॥

Jiū jal mahi kamalu âlipaŧu hai âisee bañaŧ bañaaī ||

They are like the lotus which remains detached, floating upon the water.

ਸੇ ਸੁਖੀਏ ਸਦਾ ਸੋਹਣੇ ਜਿਨੑ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥

से सुखीए सदा सोहणे जिन्ह विचहु आपु गवाइ ॥

Se sukheeē sađaa sohañe jinʱ vichahu âapu gavaaī ||

They are peaceful and beautiful forever; they eradicate self-conceit from within.

ਤਿਨੑ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਕਦੇ ਨਹੀ ਜੋ ਹਰਿ ਕੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਇ ॥੭॥

तिन्ह सोगु विजोगु कदे नही जो हरि कै अंकि समाइ ॥७॥

Ŧinʱ sogu vijogu kađe nahee jo hari kai ânkki samaaī ||7||

They never suffer sorrow or separation; they are merged in the Being of the Lord. ||7||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਅਤੁਲੁ ਕਿਉ ਤੋਲੀਐ ਵਿਣੁ ਤੋਲੇ ਪਾਇਆ ਨ ਜਾਇ ॥

अतुलु किउ तोलीऐ विणु तोले पाइआ न जाइ ॥

Âŧulu kiū ŧoleeâi viñu ŧole paaīâa na jaaī ||

How can the unweighable be weighed? Without weighing Him, He cannot be obtained.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੀਐ ਗੁਣ ਮਹਿ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

गुर कै सबदि वीचारीऐ गुण महि रहै समाइ ॥

Gur kai sabađi veechaareeâi guñ mahi rahai samaaī ||

Reflect on the Word of the Guru's Shabad, and immerse yourself in His Glorious Virtues.

ਅਪਣਾ ਆਪੁ ਆਪਿ ਤੋਲਸੀ ਆਪੇ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਇ ॥

अपणा आपु आपि तोलसी आपे मिलै मिलाइ ॥

Âpañaa âapu âapi ŧolasee âape milai milaaī ||

He Himself weighs Himself; He unites in Union with Himself.

ਤਿਸ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਨਾ ਪਵੈ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥

तिस की कीमति ना पवै कहणा किछू न जाइ ॥

Ŧis kee keemaŧi naa pavai kahañaa kichhoo na jaaī ||

His value cannot be estimated; nothing can be said about this.

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਜਿਨਿ ਸਚੀ ਬੂਝ ਦਿਤੀ ਬੁਝਾਇ ॥

हउ बलिहारी गुर आपणे जिनि सची बूझ दिती बुझाइ ॥

Haū balihaaree gur âapañe jini sachee boojh điŧee bujhaaī ||

I am a sacrifice to my Guru; He has made me realize this true realization.

ਜਗਤੁ ਮੁਸੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਲੁਟੀਐ ਮਨਮੁਖ ਬੂਝ ਨ ਪਾਇ ॥

जगतु मुसै अम्रितु लुटीऐ मनमुख बूझ न पाइ ॥

Jagaŧu musai âmmmriŧu luteeâi manamukh boojh na paaī ||

The world has been deceived, and the Ambrosial Nectar is being plundered. The self-willed manmukh does not realize this.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਨਾਲਿ ਨ ਚਲਸੀ ਜਾਸੀ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ॥

विणु नावै नालि न चलसी जासी जनमु गवाइ ॥

Viñu naavai naali na chalasee jaasee janamu gavaaī ||

Without the Name, nothing will go along with him; he wastes his life, and departs.

ਗੁਰਮਤੀ ਜਾਗੇ ਤਿਨੑੀ ਘਰੁ ਰਖਿਆ ਦੂਤਾ ਕਾ ਕਿਛੁ ਨ ਵਸਾਇ ॥੮॥

गुरमती जागे तिन्ही घरु रखिआ दूता का किछु न वसाइ ॥८॥

Guramaŧee jaage ŧinʱee gharu rakhiâa đooŧaa kaa kichhu na vasaaī ||8||

Those who follow the Guru's Teachings and remain awake and aware, preserve and protect the home of their heart; demons have no power against them. ||8||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਨਾਥ ਜਤੀ ਸਿਧ ਪੀਰ ਕਿਨੈ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥

नाथ जती सिध पीर किनै अंतु न पाइआ ॥

Naaŧh jaŧee siđh peer kinai ânŧŧu na paaīâa ||

The Yogic Masters, celibates, Siddhas and spiritual teachers - none of them has found the limits of the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਤੁਝੈ ਸਮਾਇਆ ॥

गुरमुखि नामु धिआइ तुझै समाइआ ॥

Guramukhi naamu đhiâaī ŧujhai samaaīâa ||

The Gurmukhs meditate on the Naam, and merge in You, O Lord.

ਜੁਗ ਛਤੀਹ ਗੁਬਾਰੁ ਤਿਸ ਹੀ ਭਾਇਆ ॥

जुग छतीह गुबारु तिस ही भाइआ ॥

Jug chhaŧeeh gubaaru ŧis hee bhaaīâa ||

For thirty-six ages, God remained in utter darkness, as He pleased.

ਜਲਾ ਬਿੰਬੁ ਅਸਰਾਲੁ ਤਿਨੈ ਵਰਤਾਇਆ ॥

जला बि्मबु असरालु तिनै वरताइआ ॥

Jalaa bimbbu âsaraalu ŧinai varaŧaaīâa ||

The vast expanse of water swirled around.

ਨੀਲੁ ਅਨੀਲੁ ਅਗੰਮੁ ਸਰਜੀਤੁ ਸਬਾਇਆ ॥

नीलु अनीलु अगमु सरजीतु सबाइआ ॥

Neelu âneelu âgammu sarajeeŧu sabaaīâa ||

The Creator of all is Infinite, Endless and Inaccessible.

ਅਗਨਿ ਉਪਾਈ ਵਾਦੁ ਭੁਖ ਤਿਹਾਇਆ ॥

अगनि उपाई वादु भुख तिहाइआ ॥

Âgani ūpaaëe vaađu bhukh ŧihaaīâa ||

He formed fire and conflict, hunger and thirst.

ਦੁਨੀਆ ਕੈ ਸਿਰਿ ਕਾਲੁ ਦੂਜਾ ਭਾਇਆ ॥

दुनीआ कै सिरि कालु दूजा भाइआ ॥

Đuneeâa kai siri kaalu đoojaa bhaaīâa ||

Death hangs over the heads of the people of the world, in the love of duality.

ਰਖੈ ਰਖਣਹਾਰੁ ਜਿਨਿ ਸਬਦੁ ਬੁਝਾਇਆ ॥੯॥

रखै रखणहारु जिनि सबदु बुझाइआ ॥९॥

Rakhai rakhañahaaru jini sabađu bujhaaīâa ||9||

The Savior Lord saves those who realize the Word of the Shabad. ||9||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਕਰੇ ਆਪਿ ਹਉ ਕੈ ਸਿਉ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰ ॥

आपि कराए करे आपि हउ कै सिउ करी पुकार ॥

Âapi karaaē kare âapi haū kai siū karee pukaar ||

He Himself does, and causes all to be done. Unto whom can I complain?

ਆਪੇ ਲੇਖਾ ਮੰਗਸੀ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਕਾਰ ॥

आपे लेखा मंगसी आपि कराए कार ॥

Âape lekhaa manggasee âapi karaaē kaar ||

He Himself calls the mortal beings to account; He Himself causes them to act.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ਹੁਕਮੁ ਕਰੇ ਗਾਵਾਰੁ ॥

जो तिसु भावै सो थीऐ हुकमु करे गावारु ॥

Jo ŧisu bhaavai so ŧheeâi hukamu kare gaavaaru ||

Whatever pleases Him happens. Only a fool issues commands.

ਆਪਿ ਛਡਾਏ ਛੁਟੀਐ ਆਪੇ ਬਖਸਣਹਾਰੁ ॥

आपि छडाए छुटीऐ आपे बखसणहारु ॥

Âapi chhadaaē chhuteeâi âape bakhasañahaaru ||

He Himself saves and redeems; He Himself is the Forgiver.

ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਸੁਣੇ ਆਪਿ ਸਭਸੈ ਦੇ ਆਧਾਰੁ ॥

आपे वेखै सुणे आपि सभसै दे आधारु ॥

Âape vekhai suñe âapi sabhasai đe âađhaaru ||

He Himself sees, and He Himself hears; He gives His Support to all.

ਸਭ ਮਹਿ ਏਕੁ ਵਰਤਦਾ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥

सभ महि एकु वरतदा सिरि सिरि करे बीचारु ॥

Sabh mahi ēku varaŧađaa siri siri kare beechaaru ||

He alone is pervading and permeating all; He considers each and every one.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਵੀਚਾਰੀਐ ਲਗੈ ਸਚਿ ਪਿਆਰੁ ॥

गुरमुखि आपु वीचारीऐ लगै सचि पिआरु ॥

Guramukhi âapu veechaareeâi lagai sachi piâaru ||

The Gurmukh reflects on the self, lovingly attached to the True Lord.

ਨਾਨਕ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਆਪੇ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥੧੦॥

नानक किस नो आखीऐ आपे देवणहारु ॥१०॥

Naanak kis no âakheeâi âape đevañahaaru ||10||

O Nanak, whom can we ask? He Himself is the Great Giver. ||10||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਚਾ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਇਕੋ ਤੂ ਧਣੀ ॥

सचा वेपरवाहु इको तू धणी ॥

Sachaa veparavaahu īko ŧoo đhañee ||

O True and Independent Lord God, You alone are my Lord and Master.

ਤੂ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਦੂਜੇ ਕਿਸੁ ਗਣੀ ॥

तू सभु किछु आपे आपि दूजे किसु गणी ॥

Ŧoo sabhu kichhu âape âapi đooje kisu gañee ||

You Yourself are everything; who else is of any account?

ਮਾਣਸ ਕੂੜਾ ਗਰਬੁ ਸਚੀ ਤੁਧੁ ਮਣੀ ॥

माणस कूड़ा गरबु सची तुधु मणी ॥

Maañas kooɍaa garabu sachee ŧuđhu mañee ||

False is the pride of man. True is Your glorious greatness.

ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਰਚਾਇ ਉਪਾਈ ਮੇਦਨੀ ॥

आवा गउणु रचाइ उपाई मेदनी ॥

Âavaa gaūñu rachaaī ūpaaëe međanee ||

Coming and going in reincarnation, the beings and species of the world came into being.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਆਪਣਾ ਆਇਆ ਤਿਸੁ ਗਣੀ ॥

सतिगुरु सेवे आपणा आइआ तिसु गणी ॥

Saŧiguru seve âapañaa âaīâa ŧisu gañee ||

But if the mortal serves his True Guru, his coming into the world is judged to be worthwhile.

ਜੇ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ਤ ਕੇਹੀ ਗਣਤ ਗਣੀ ॥

जे हउमै विचहु जाइ त केही गणत गणी ॥

Je haūmai vichahu jaaī ŧa kehee gañaŧ gañee ||

And if he eradicates egotism from within himself, then how can he be judged?

ਮਨਮੁਖ ਮੋਹਿ ਗੁਬਾਰਿ ਜਿਉ ਭੁਲਾ ਮੰਝਿ ਵਣੀ ॥

मनमुख मोहि गुबारि जिउ भुला मंझि वणी ॥

Manamukh mohi gubaari jiū bhulaa manjjhi vañee ||

The self-willed manmukh is lost in the darkness of emotional attachment, like the man lost in the wilderness.

ਕਟੇ ਪਾਪ ਅਸੰਖ ਨਾਵੈ ਇਕ ਕਣੀ ॥੧੧॥

कटे पाप असंख नावै इक कणी ॥११॥

Kate paap âsankkh naavai īk kañee ||11||

Countless sins are erased, by even a tiny particle of the Lord's Name. ||11||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਖੰਡ ਪਤਾਲ ਅਸੰਖ ਮੈ ਗਣਤ ਨ ਹੋਈ ॥

खंड पताल असंख मै गणत न होई ॥

Khandd paŧaal âsankkh mai gañaŧ na hoëe ||

There are countless worlds and nether regions; I cannot calculate their number.

ਤੂ ਕਰਤਾ ਗੋਵਿੰਦੁ ਤੁਧੁ ਸਿਰਜੀ ਤੁਧੈ ਗੋਈ ॥

तू करता गोविंदु तुधु सिरजी तुधै गोई ॥

Ŧoo karaŧaa govinđđu ŧuđhu sirajee ŧuđhai goëe ||

You are the Creator, the Lord of the Universe; You create it, and You destroy it.

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਮੇਦਨੀ ਤੁਝ ਹੀ ਤੇ ਹੋਈ ॥

लख चउरासीह मेदनी तुझ ही ते होई ॥

Lakh chaūraaseeh međanee ŧujh hee ŧe hoëe ||

The 8.4 million species of beings issued forth from You.

ਇਕਿ ਰਾਜੇ ਖਾਨ ਮਲੂਕ ਕਹਹਿ ਕਹਾਵਹਿ ਕੋਈ ॥

इकि राजे खान मलूक कहहि कहावहि कोई ॥

Īki raaje khaan malook kahahi kahaavahi koëe ||

Some are called kings, emperors and nobles.

ਇਕਿ ਸਾਹ ਸਦਾਵਹਿ ਸੰਚਿ ਧਨੁ ਦੂਜੈ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥

इकि साह सदावहि संचि धनु दूजै पति खोई ॥

Īki saah sađaavahi sancchi đhanu đoojai paŧi khoëe ||

Some claim to be bankers and accumulate wealth, but in duality they lose their honor.

ਇਕਿ ਦਾਤੇ ਇਕ ਮੰਗਤੇ ਸਭਨਾ ਸਿਰਿ ਸੋਈ ॥

इकि दाते इक मंगते सभना सिरि सोई ॥

Īki đaaŧe īk manggaŧe sabhanaa siri soëe ||

Some are givers, and some are beggars; God is above the heads of all.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਬਾਜਾਰੀਆ ਭੀਹਾਵਲਿ ਹੋਈ ॥

विणु नावै बाजारीआ भीहावलि होई ॥

Viñu naavai baajaareeâa bheehaavali hoëe ||

Without the Name, they are vulgar, dreadful and wretched.

ਕੂੜ ਨਿਖੁਟੇ ਨਾਨਕਾ ਸਚੁ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਈ ॥੧੨॥

कूड़ निखुटे नानका सचु करे सु होई ॥१२॥

Kooɍ nikhute naanakaa sachu kare su hoëe ||12||

Falsehood shall not last, O Nanak; whatever the True Lord does, comes to pass. ||12||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪੇ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਗੁਣ ਅਉਗਣ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥

आपे जगतु उपाइ कै गुण अउगण करे बीचारु ॥

Âape jagaŧu ūpaaī kai guñ âūgañ kare beechaaru ||

He created the world; He considers the merits and demerits of the mortals.

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਸਰਬ ਜੰਜਾਲੁ ਹੈ ਨਾਮਿ ਨ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥

त्रै गुण सरब जंजालु है नामि न धरे पिआरु ॥

Ŧrai guñ sarab janjjaalu hai naami na đhare piâaru ||

Those who are entangled in the three gunas - the three dispositions - do not love the Naam, the Name of the Lord.

ਗੁਣ ਛੋਡਿ ਅਉਗਣ ਕਮਾਵਦੇ ਦਰਗਹ ਹੋਹਿ ਖੁਆਰੁ ॥

गुण छोडि अउगण कमावदे दरगह होहि खुआरु ॥

Guñ chhodi âūgañ kamaavađe đaragah hohi khuâaru ||

Forsaking virtue, they practice evil; they shall be miserable in the Court of the Lord.

ਜੂਐ ਜਨਮੁ ਤਿਨੀ ਹਾਰਿਆ ਕਿਤੁ ਆਏ ਸੰਸਾਰਿ ॥

जूऐ जनमु तिनी हारिआ कितु आए संसारि ॥

Jooâi janamu ŧinee haariâa kiŧu âaē sanssaari ||

They lose their life in the gamble; why did they even come into the world?

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਮਾਰਿਆ ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਾਮਿ ਪਿਆਰਿ ॥

सचै सबदि मनु मारिआ अहिनिसि नामि पिआरि ॥

Sachai sabađi manu maariâa âhinisi naami piâari ||

But those who conquer and subdue their minds, through the True Word of the Shabad - night and day, they love the Naam.

ਜਿਨੀ ਪੁਰਖੀ ਉਰਿ ਧਾਰਿਆ ਸਚਾ ਅਲਖ ਅਪਾਰੁ ॥

जिनी पुरखी उरि धारिआ सचा अलख अपारु ॥

Jinee purakhee ūri đhaariâa sachaa âlakh âpaaru ||

Those people enshrine the True, Invisible and Infinite Lord in their hearts.

ਤੂ ਗੁਣਦਾਤਾ ਨਿਧਾਨੁ ਹਹਿ ਅਸੀ ਅਵਗਣਿਆਰ ॥

तू गुणदाता निधानु हहि असी अवगणिआर ॥

Ŧoo guñađaaŧaa niđhaanu hahi âsee âvagañiâar ||

You, O Lord, are the Giver, the Treasure of virtue; I am unvirtuous and unworthy.

ਜਿਸੁ ਬਖਸੇ ਸੋ ਪਾਇਸੀ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰੁ ॥੧੩॥

जिसु बखसे सो पाइसी गुर सबदी वीचारु ॥१३॥

Jisu bakhase so paaīsee gur sabađee veechaaru ||13||

He alone finds You, whom You bless and forgive, and inspire to contemplate the Word of the Guru's Shabad. ||13||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਚੁ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲਿਆ ॥

सचा सतिगुरु सेवि सचु सम्हालिआ ॥

Sachaa saŧiguru sevi sachu samʱaaliâa ||

Serving the True Guru, I dwell on the True Lord.

ਅੰਤਿ ਖਲੋਆ ਆਇ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਅਗੈ ਘਾਲਿਆ ॥

अंति खलोआ आइ जि सतिगुर अगै घालिआ ॥

Ânŧŧi khaloâa âaī ji saŧigur âgai ghaaliâa ||

The work you have done for the True Guru shall be very useful in the end.

ਪੋਹਿ ਨ ਸਕੈ ਜਮਕਾਲੁ ਸਚਾ ਰਖਵਾਲਿਆ ॥

पोहि न सकै जमकालु सचा रखवालिआ ॥

Pohi na sakai jamakaalu sachaa rakhavaaliâa ||

The Messenger of Death cannot even touch that person who is protected by the True Lord.

ਗੁਰ ਸਾਖੀ ਜੋਤਿ ਜਗਾਇ ਦੀਵਾ ਬਾਲਿਆ ॥

गुर साखी जोति जगाइ दीवा बालिआ ॥

Gur saakhee joŧi jagaaī đeevaa baaliâa ||

Lighting the lamp of the Guru's Teachings, my awareness has been awakened.

ਮਨਮੁਖ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਕੂੜਿਆਰ ਫਿਰਹਿ ਬੇਤਾਲਿਆ ॥

मनमुख विणु नावै कूड़िआर फिरहि बेतालिआ ॥

Manamukh viñu naavai kooɍiâar phirahi beŧaaliâa ||

The self-willed manmukhs are false; without the Name, they wander around like demons.

ਪਸੂ ਮਾਣਸ ਚੰਮਿ ਪਲੇਟੇ ਅੰਦਰਹੁ ਕਾਲਿਆ ॥

पसू माणस चमि पलेटे अंदरहु कालिआ ॥

Pasoo maañas chammi palete ânđđarahu kaaliâa ||

They are nothing more than beasts, wrapped up in human skin; they are black-hearted within.

ਸਭੋ ਵਰਤੈ ਸਚੁ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਨਿਹਾਲਿਆ ॥

सभो वरतै सचु सचै सबदि निहालिआ ॥

Sabho varaŧai sachu sachai sabađi nihaaliâa ||

The True Lord is pervading all; through the True Word of the Shabad, He is seen.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਦੇਖਾਲਿਆ ॥੧੪॥

नानक नामु निधानु है पूरै गुरि देखालिआ ॥१४॥

Naanak naamu niđhaanu hai poorai guri đekhaaliâa ||14||

O Nanak, the Naam is the greatest treasure. The Perfect Guru has revealed it to me. ||14||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਇਕਿ ਵਣ ਖੰਡਿ ਬੈਸਹਿ ਜਾਇ ਸਦੁ ਨ ਦੇਵਹੀ ॥

इकि वण खंडि बैसहि जाइ सदु न देवही ॥

Īki vañ khanddi baisahi jaaī sađu na đevahee ||

Some go and sit in the forest realms, and do not answer any calls.

ਇਕਿ ਪਾਲਾ ਕਕਰੁ ਭੰਨਿ ਸੀਤਲੁ ਜਲੁ ਹੇਂਵਹੀ ॥

इकि पाला ककरु भंनि सीतलु जलु हेंवही ॥

Īki paalaa kakaru bhanni seeŧalu jalu henvahee ||

Some, in the dead of winter, break the ice and immerse themselves in freezing water.

ਇਕਿ ਭਸਮ ਚੜ੍ਹ੍ਹਾਵਹਿ ਅੰਗਿ ਮੈਲੁ ਨ ਧੋਵਹੀ ॥

इकि भसम चड़्हावहि अंगि मैलु न धोवही ॥

Īki bhasam chaɍʱaavahi ânggi mailu na đhovahee ||

Some rub ashes on their bodies, and never wash off their dirt.

ਇਕਿ ਜਟਾ ਬਿਕਟ ਬਿਕਰਾਲ ਕੁਲੁ ਘਰੁ ਖੋਵਹੀ ॥

इकि जटा बिकट बिकराल कुलु घरु खोवही ॥

Īki jataa bikat bikaraal kulu gharu khovahee ||

Some look hideous, with their uncut hair matted and disheveled. They bring dishonor to their family and ancestry.

ਇਕਿ ਨਗਨ ਫਿਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ਨੀਂਦ ਨ ਸੋਵਹੀ ॥

इकि नगन फिरहि दिनु राति नींद न सोवही ॥

Īki nagan phirahi đinu raaŧi neenđ na sovahee ||

Some wander naked day and night and never sleep.

ਇਕਿ ਅਗਨਿ ਜਲਾਵਹਿ ਅੰਗੁ ਆਪੁ ਵਿਗੋਵਹੀ ॥

इकि अगनि जलावहि अंगु आपु विगोवही ॥

Īki âgani jalaavahi ânggu âapu vigovahee ||

Some burn their limbs in fire, damaging and ruining themselves.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਤਨੁ ਛਾਰੁ ਕਿਆ ਕਹਿ ਰੋਵਹੀ ॥

विणु नावै तनु छारु किआ कहि रोवही ॥

Viñu naavai ŧanu chhaaru kiâa kahi rovahee ||

Without the Name, the body is reduced to ashes; what good is it to speak and cry then?

ਸੋਹਨਿ ਖਸਮ ਦੁਆਰਿ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹੀ ॥੧੫॥

सोहनि खसम दुआरि जि सतिगुरु सेवही ॥१५॥

Sohani khasam đuâari ji saŧiguru sevahee ||15||

Those who serve the True Guru, are embellished and exalted in the Court of their Lord and Master. ||15||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਇਕਿ ਜੈਨੀ ਉਝੜ ਪਾਇ ਧੁਰਹੁ ਖੁਆਇਆ ॥

इकि जैनी उझड़ पाइ धुरहु खुआइआ ॥

Īki jainee ūjhaɍ paaī đhurahu khuâaīâa ||

Some are Jains, wasting their time in the wilderness; by their pre-ordained destiny, they are ruined.

ਤਿਨ ਮੁਖਿ ਨਾਹੀ ਨਾਮੁ ਨ ਤੀਰਥਿ ਨੑਾਇਆ ॥

तिन मुखि नाही नामु न तीरथि न्हाइआ ॥

Ŧin mukhi naahee naamu na ŧeeraŧhi nʱaaīâa ||

The Naam, the Name of the Lord, is not on their lips; they do not bathe at sacred shrines of pilgrimage.

ਹਥੀ ਸਿਰ ਖੋਹਾਇ ਨ ਭਦੁ ਕਰਾਇਆ ॥

हथी सिर खोहाइ न भदु कराइआ ॥

Haŧhee sir khohaaī na bhađu karaaīâa ||

They pull out their hair with their hands, instead of shaving.

ਕੁਚਿਲ ਰਹਹਿ ਦਿਨ ਰਾਤਿ ਸਬਦੁ ਨ ਭਾਇਆ ॥

कुचिल रहहि दिन राति सबदु न भाइआ ॥

Kuchil rahahi đin raaŧi sabađu na bhaaīâa ||

They remain unclean day and night; they do not love the Word of the Shabad.

ਤਿਨ ਜਾਤਿ ਨ ਪਤਿ ਨ ਕਰਮੁ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥

तिन जाति न पति न करमु जनमु गवाइआ ॥

Ŧin jaaŧi na paŧi na karamu janamu gavaaīâa ||

They have no status, no honor, and no good karma. They waste away their lives in vain.

ਮਨਿ ਜੂਠੈ ਵੇਜਾਤਿ ਜੂਠਾ ਖਾਇਆ ॥

मनि जूठै वेजाति जूठा खाइआ ॥

Mani joothai vejaaŧi joothaa khaaīâa ||

Their minds are false and impure; that which they eat is impure and defiled.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਆਚਾਰੁ ਨ ਕਿਨ ਹੀ ਪਾਇਆ ॥

बिनु सबदै आचारु न किन ही पाइआ ॥

Binu sabađai âachaaru na kin hee paaīâa ||

Without the Shabad, no one achieves a lifestyle of good conduct.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਓਅੰਕਾਰਿ ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧੬॥

गुरमुखि ओअंकारि सचि समाइआ ॥१६॥

Guramukhi õamkkaari sachi samaaīâa ||16||

The Gurmukh is absorbed in the True Lord God, the Universal Creator. ||16||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਚਾ ਅਲਖ ਅਭੇਉ ਹਠਿ ਨ ਪਤੀਜਈ ॥

सचा अलख अभेउ हठि न पतीजई ॥

Sachaa âlakh âbheū hathi na paŧeejaëe ||

The True, Unseen, Mysterious Lord is not won over by stubbornness.

ਇਕਿ ਗਾਵਹਿ ਰਾਗ ਪਰੀਆ ਰਾਗਿ ਨ ਭੀਜਈ ॥

इकि गावहि राग परीआ रागि न भीजई ॥

Īki gaavahi raag pareeâa raagi na bheejaëe ||

Some sing according to traditional ragas, but the Lord is not pleased by these ragas.

ਇਕਿ ਨਚਿ ਨਚਿ ਪੂਰਹਿ ਤਾਲ ਭਗਤਿ ਨ ਕੀਜਈ ॥

इकि नचि नचि पूरहि ताल भगति न कीजई ॥

Īki nachi nachi poorahi ŧaal bhagaŧi na keejaëe ||

Some dance and dance and keep the beat, but they do not worship Him with devotion.

ਇਕਿ ਅੰਨੁ ਨ ਖਾਹਿ ਮੂਰਖ ਤਿਨਾ ਕਿਆ ਕੀਜਈ ॥

इकि अंनु न खाहि मूरख तिना किआ कीजई ॥

Īki ânnu na khaahi moorakh ŧinaa kiâa keejaëe ||

Some refuse to eat; what can be done with these fools?

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਹੋਈ ਬਹੁਤੁ ਕਿਵੈ ਨ ਧੀਜਈ ॥

त्रिसना होई बहुतु किवै न धीजई ॥

Ŧrisanaa hoëe bahuŧu kivai na đheejaëe ||

Thirst and desire have greatly increased; nothing brings satisfaction.

ਕਰਮ ਵਧਹਿ ਕੈ ਲੋਅ ਖਪਿ ਮਰੀਜਈ ॥

करम वधहि कै लोअ खपि मरीजई ॥

Karam vađhahi kai loâ khapi mareejaëe ||

Some are tied down by rituals; they hassle themselves to death.

ਲਾਹਾ ਨਾਮੁ ਸੰਸਾਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਜਈ ॥

लाहा नामु संसारि अम्रितु पीजई ॥

Laahaa naamu sanssaari âmmmriŧu peejaëe ||

In this world, profit comes by drinking in the Ambrosial Nectar of the Naam.

ਹਰਿ ਭਗਤੀ ਅਸਨੇਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਘੀਜਈ ॥੧੭॥

हरि भगती असनेहि गुरमुखि घीजई ॥१७॥

Hari bhagaŧee âsanehi guramukhi gheejaëe ||17||

The Gurmukhs gather in loving devotional worship of the Lord. ||17||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ॥

पूरा सतिगुरु सेवि पूरा पाइआ ॥

Pooraa saŧiguru sevi pooraa paaīâa ||

Serving the Perfect True Guru, I have found the Perfect Lord.

ਪੂਰੈ ਕਰਮਿ ਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਸਬਦੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥

पूरै करमि धिआइ पूरा सबदु मंनि वसाइआ ॥

Poorai karami đhiâaī pooraa sabađu manni vasaaīâa ||

Meditating on the Perfect Lord, by perfect karma, I have enshrined the Shabad within my mind.

ਪੂਰੈ ਗਿਆਨਿ ਧਿਆਨਿ ਮੈਲੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥

पूरै गिआनि धिआनि मैलु चुकाइआ ॥

Poorai giâani đhiâani mailu chukaaīâa ||

Through perfect spiritual wisdom and meditation, my filth has been washed away.

ਹਰਿ ਸਰਿ ਤੀਰਥਿ ਜਾਣਿ ਮਨੂਆ ਨਾਇਆ ॥

हरि सरि तीरथि जाणि मनूआ नाइआ ॥

Hari sari ŧeeraŧhi jaañi manooâa naaīâa ||

The Lord is my sacred shrine of pilgrimage and pool of purification; I wash my mind in Him.

ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਮਨੁ ਮਾਰਿ ਧੰਨੁ ਜਣੇਦੀ ਮਾਇਆ ॥

सबदि मरै मनु मारि धंनु जणेदी माइआ ॥

Sabađi marai manu maari đhannu jañeđee maaīâa ||

One who dies in the Shabad and conquers his mind - blessed is the mother who gave birth to him.

ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਚਿਆਰੁ ਸਚਾ ਆਇਆ ॥

दरि सचै सचिआरु सचा आइआ ॥

Đari sachai sachiâaru sachaa âaīâa ||

He is true in the Court of the Lord, and his coming into this world is judged to be true.

ਪੁਛਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ਜਾਂ ਖਸਮੈ ਭਾਇਆ ॥

पुछि न सकै कोइ जां खसमै भाइआ ॥

Puchhi na sakai koī jaan khasamai bhaaīâa ||

No one can challenge that person, with whom our Lord and Master is pleased.

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਸਲਾਹਿ ਲਿਖਿਆ ਪਾਇਆ ॥੧੮॥

नानक सचु सलाहि लिखिआ पाइआ ॥१८॥

Naanak sachu salaahi likhiâa paaīâa ||18||

O Nanak, praising the True Lord, his pre-ordained destiny is activated. ||18||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, Third Mehl:

ਕੁਲਹਾਂ ਦੇਂਦੇ ਬਾਵਲੇ ਲੈਂਦੇ ਵਡੇ ਨਿਲਜ ॥

कुलहां देंदे बावले लैंदे वडे निलज ॥

Kulahaan đenđe baavale lainđe vade nilaj ||

Those who give out ceremonial hats of recognition are fools; those who receive them have no shame.

ਚੂਹਾ ਖਡ ਨ ਮਾਵਈ ਤਿਕਲਿ ਬੰਨੑੈ ਛਜ ॥

चूहा खड न मावई तिकलि बंन्है छज ॥

Choohaa khad na maavaëe ŧikali bannʱai chhaj ||

The mouse cannot enter its hole with a basket tied around its waist.

ਦੇਨੑਿ ਦੁਆਈ ਸੇ ਮਰਹਿ ਜਿਨ ਕਉ ਦੇਨਿ ਸਿ ਜਾਹਿ ॥

देन्हि दुआई से मरहि जिन कउ देनि सि जाहि ॥

Đenʱi đuâaëe se marahi jin kaū đeni si jaahi ||

Those who give out blessings shall die, and those that they bless shall also depart.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਪਈ ਕਿਥੈ ਜਾਇ ਸਮਾਹਿ ॥

नानक हुकमु न जापई किथै जाइ समाहि ॥

Naanak hukamu na jaapaëe kiŧhai jaaī samaahi ||

O Nanak, no one knows the Lord's Command, by which all must depart.

ਫਸਲਿ ਅਹਾੜੀ ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਸਾਵਣੀ ਸਚੁ ਨਾਉ ॥

फसलि अहाड़ी एकु नामु सावणी सचु नाउ ॥

Phasali âhaaɍee ēku naamu saavañee sachu naaū ||

The spring harvest is the Name of the One Lord; the harvest of autumn is the True Name.

ਮੈ ਮਹਦੂਦੁ ਲਿਖਾਇਆ ਖਸਮੈ ਕੈ ਦਰਿ ਜਾਇ ॥

मै महदूदु लिखाइआ खसमै कै दरि जाइ ॥

Mai mahađoođu likhaaīâa khasamai kai đari jaaī ||

I receive a letter of pardon from my Lord and Master, when I reach His Court.

ਦੁਨੀਆ ਕੇ ਦਰ ਕੇਤੜੇ ਕੇਤੇ ਆਵਹਿ ਜਾਂਹਿ ॥

दुनीआ के दर केतड़े केते आवहि जांहि ॥

Đuneeâa ke đar keŧaɍe keŧe âavahi jaanhi ||

There are so many courts of the world, and so many who come and go there.

ਕੇਤੇ ਮੰਗਹਿ ਮੰਗਤੇ ਕੇਤੇ ਮੰਗਿ ਮੰਗਿ ਜਾਹਿ ॥੧॥

केते मंगहि मंगते केते मंगि मंगि जाहि ॥१॥

Keŧe manggahi manggaŧe keŧe manggi manggi jaahi ||1||

There are so many beggars begging; so many beg and beg until death. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸਉ ਮਣੁ ਹਸਤੀ ਘਿਉ ਗੁੜੁ ਖਾਵੈ ਪੰਜਿ ਸੈ ਦਾਣਾ ਖਾਇ ॥

सउ मणु हसती घिउ गुड़ु खावै पंजि सै दाणा खाइ ॥

Saū mañu hasaŧee ghiū guɍu khaavai panjji sai đaañaa khaaī ||

The elephant eats a hundred pounds of ghee and molasses, and five hundred pounds of corn.

ਡਕੈ ਫੂਕੈ ਖੇਹ ਉਡਾਵੈ ਸਾਹਿ ਗਇਐ ਪਛੁਤਾਇ ॥

डकै फूकै खेह उडावै साहि गइऐ पछुताइ ॥

Dakai phookai kheh ūdaavai saahi gaīâi pachhuŧaaī ||

He belches and grunts and scatters dust, and when the breath leaves his body, he regrets it.

ਅੰਧੀ ਫੂਕਿ ਮੁਈ ਦੇਵਾਨੀ ॥

अंधी फूकि मुई देवानी ॥

Ânđđhee phooki muëe đevaanee ||

The blind and arrogant die insane.

ਖਸਮਿ ਮਿਟੀ ਫਿਰਿ ਭਾਨੀ ॥

खसमि मिटी फिरि भानी ॥

Khasami mitee phiri bhaanee ||

Submitting to the Lord, one become pleasing to Him.

ਅਧੁ ਗੁਲ੍ਹਾ ਚਿੜੀ ਕਾ ਚੁਗਣੁ ਗੈਣਿ ਚੜੀ ਬਿਲਲਾਇ ॥

अधु गुल्हा चिड़ी का चुगणु गैणि चड़ी बिललाइ ॥

Âđhu gulhaa chiɍee kaa chugañu gaiñi chaɍee bilalaaī ||

The sparrow eats only half a grain, then it flies through the sky and chirps.

ਖਸਮੈ ਭਾਵੈ ਓਹਾ ਚੰਗੀ ਜਿ ਕਰੇ ਖੁਦਾਇ ਖੁਦਾਇ ॥

खसमै भावै ओहा चंगी जि करे खुदाइ खुदाइ ॥

Khasamai bhaavai õhaa changgee ji kare khuđaaī khuđaaī ||

The good sparrow is pleasing to her Lord and Master, if she chirps the Name of the Lord.

ਸਕਤਾ ਸੀਹੁ ਮਾਰੇ ਸੈ ਮਿਰਿਆ ਸਭ ਪਿਛੈ ਪੈ ਖਾਇ ॥

सकता सीहु मारे सै मिरिआ सभ पिछै पै खाइ ॥

Sakaŧaa seehu maare sai miriâa sabh pichhai pai khaaī ||

The powerful tiger kills hundreds of deer, and all sorts of other animals eat what it leaves.

ਹੋਇ ਸਤਾਣਾ ਘੁਰੈ ਨ ਮਾਵੈ ਸਾਹਿ ਗਇਐ ਪਛੁਤਾਇ ॥

होइ सताणा घुरै न मावै साहि गइऐ पछुताइ ॥

Hoī saŧaañaa ghurai na maavai saahi gaīâi pachhuŧaaī ||

It becomes very strong, and cannot be contained in its den, but when it must go, it regrets.

ਅੰਧਾ ਕਿਸ ਨੋ ਬੁਕਿ ਸੁਣਾਵੈ ॥

अंधा किस नो बुकि सुणावै ॥

Ânđđhaa kis no buki suñaavai ||

So who is impressed by the roar of the blind beast?

ਖਸਮੈ ਮੂਲਿ ਨ ਭਾਵੈ ॥

खसमै मूलि न भावै ॥

Khasamai mooli na bhaavai ||

He is not pleasing at all to his Lord and Master.

ਅਕ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰੇ ਅਕ ਤਿਡਾ ਅਕ ਡਾਲੀ ਬਹਿ ਖਾਇ ॥

अक सिउ प्रीति करे अक तिडा अक डाली बहि खाइ ॥

Âk siū preeŧi kare âk ŧidaa âk daalee bahi khaaī ||

The insect loves the milkweed plant; perched on its branch, it eats it.

ਖਸਮੈ ਭਾਵੈ ਓਹੋ ਚੰਗਾ ਜਿ ਕਰੇ ਖੁਦਾਇ ਖੁਦਾਇ ॥

खसमै भावै ओहो चंगा जि करे खुदाइ खुदाइ ॥

Khasamai bhaavai õho changgaa ji kare khuđaaī khuđaaī ||

It becomes good and pleasing to its Lord and Master, if it chirps the Name of the Lord.

ਨਾਨਕ ਦੁਨੀਆ ਚਾਰਿ ਦਿਹਾੜੇ ਸੁਖਿ ਕੀਤੈ ਦੁਖੁ ਹੋਈ ॥

नानक दुनीआ चारि दिहाड़े सुखि कीतै दुखु होई ॥

Naanak đuneeâa chaari đihaaɍe sukhi keeŧai đukhu hoëe ||

O Nanak, the world lasts for only a few days; indulging in pleasures, pain is produced.

ਗਲਾ ਵਾਲੇ ਹੈਨਿ ਘਣੇਰੇ ਛਡਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਈ ॥

गला वाले हैनि घणेरे छडि न सकै कोई ॥

Galaa vaale haini ghañere chhadi na sakai koëe ||

There are many who boast and brag, but none of them can remain detached from the world.

ਮਖੀਂ ਮਿਠੈ ਮਰਣਾ ॥

मखीं मिठै मरणा ॥

Makheen mithai marañaa ||

The fly dies for the sake of sweets.

ਜਿਨ ਤੂ ਰਖਹਿ ਤਿਨ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ਤਿਨ ਭਉ ਸਾਗਰੁ ਤਰਣਾ ॥੨॥

जिन तू रखहि तिन नेड़ि न आवै तिन भउ सागरु तरणा ॥२॥

Jin ŧoo rakhahi ŧin neɍi na âavai ŧin bhaū saagaru ŧarañaa ||2||

O Lord, death does not even approach those whom You protect. You carry them across the terrifying world-ocean. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਤੂ ਧਣੀ ਸਚਾ ਅਲਖ ਅਪਾਰੁ ॥

अगम अगोचरु तू धणी सचा अलख अपारु ॥

Âgam âgocharu ŧoo đhañee sachaa âlakh âpaaru ||

You are Inaccessible and Unfathomable, O Invisible and Infinite True Lord Master.

ਤੂ ਦਾਤਾ ਸਭਿ ਮੰਗਤੇ ਇਕੋ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥

तू दाता सभि मंगते इको देवणहारु ॥

Ŧoo đaaŧaa sabhi manggaŧe īko đevañahaaru ||

You are the Giver, all are beggars of You. You alone are the Great Giver.

ਜਿਨੀ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰਮਤੀ ਵੀਚਾਰੁ ॥

जिनी सेविआ तिनी सुखु पाइआ गुरमती वीचारु ॥

Jinee seviâa ŧinee sukhu paaīâa guramaŧee veechaaru ||

Those who serve You find peace, reflecting on the Guru's Teachings.

ਇਕਨਾ ਨੋ ਤੁਧੁ ਏਵੈ ਭਾਵਦਾ ਮਾਇਆ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥

इकना नो तुधु एवै भावदा माइआ नालि पिआरु ॥

Īkanaa no ŧuđhu ēvai bhaavađaa maaīâa naali piâaru ||

Some, according to Your Will, are in love with Maya.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹੀਐ ਅੰਤਰਿ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰੁ ॥

गुर कै सबदि सलाहीऐ अंतरि प्रेम पिआरु ॥

Gur kai sabađi salaaheeâi ânŧŧari prem piâaru ||

Through the Word of the Guru's Shabad, praise the Lord with love and affection within.

ਵਿਣੁ ਪ੍ਰੀਤੀ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥

विणु प्रीती भगति न होवई विणु सतिगुर न लगै पिआरु ॥

Viñu preeŧee bhagaŧi na hovaëe viñu saŧigur na lagai piâaru ||

Without love, there is no devotion. Without the True Guru, love is not enshrined.

ਤੂ ਪ੍ਰਭੁ ਸਭਿ ਤੁਧੁ ਸੇਵਦੇ ਇਕ ਢਾਢੀ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ॥

तू प्रभु सभि तुधु सेवदे इक ढाढी करे पुकार ॥

Ŧoo prbhu sabhi ŧuđhu sevađe īk dhaadhee kare pukaar ||

You are the Lord God; everyone serves You. This is the prayer of Your humble minstrel.

ਦੇਹਿ ਦਾਨੁ ਸੰਤੋਖੀਆ ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਆਧਾਰੁ ॥੧੯॥

देहि दानु संतोखीआ सचा नामु मिलै आधारु ॥१९॥

Đehi đaanu sanŧŧokheeâa sachaa naamu milai âađhaaru ||19||

Please bless me with the gift of contentment, that I may receive the True Name as my Support. ||19||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਰਾਤੀ ਕਾਲੁ ਘਟੈ ਦਿਨਿ ਕਾਲੁ ॥

राती कालु घटै दिनि कालु ॥

Raaŧee kaalu ghatai đini kaalu ||

Through the night the time ticks away; through the day the time ticks away.

ਛਿਜੈ ਕਾਇਆ ਹੋਇ ਪਰਾਲੁ ॥

छिजै काइआ होइ परालु ॥

Chhijai kaaīâa hoī paraalu ||

The body wears away and turns to straw.

ਵਰਤਣਿ ਵਰਤਿਆ ਸਰਬ ਜੰਜਾਲੁ ॥

वरतणि वरतिआ सरब जंजालु ॥

Varaŧañi varaŧiâa sarab janjjaalu ||

All are involved and entangled in worldly entanglements.

ਭੁਲਿਆ ਚੁਕਿ ਗਇਆ ਤਪ ਤਾਲੁ ॥

भुलिआ चुकि गइआ तप तालु ॥

Bhuliâa chuki gaīâa ŧap ŧaalu ||

The mortal has mistakenly renounced the way of service.

ਅੰਧਾ ਝਖਿ ਝਖਿ ਪਇਆ ਝੇਰਿ ॥

अंधा झखि झखि पइआ झेरि ॥

Ânđđhaa jhakhi jhakhi paīâa jheri ||

The blind fool is caught in conflict, bothered and bewildered.

ਪਿਛੈ ਰੋਵਹਿ ਲਿਆਵਹਿ ਫੇਰਿ ॥

पिछै रोवहि लिआवहि फेरि ॥

Pichhai rovahi liâavahi pheri ||

Those who weep after someone has died - can they bring him back to life?

ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਨਾਹੀ ॥

बिनु बूझे किछु सूझै नाही ॥

Binu boojhe kichhu soojhai naahee ||

Without realization, nothing can be understood.

ਮੋਇਆ ਰੋਂਹਿ ਰੋਂਦੇ ਮਰਿ ਜਾਂਹੀਂ ॥

मोइआ रोंहि रोंदे मरि जांहीं ॥

Moīâa ronhi ronđe mari jaanheen ||

The weepers who weep for the dead shall themselves die as well.

ਨਾਨਕ ਖਸਮੈ ਏਵੈ ਭਾਵੈ ॥

नानक खसमै एवै भावै ॥

Naanak khasamai ēvai bhaavai ||

O Nanak, this is the Will of our Lord and Master.

ਸੇਈ ਮੁਏ ਜਿਨ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ॥੧॥

सेई मुए जिन चिति न आवै ॥१॥

Seëe muē jin chiŧi na âavai ||1||

Those who do not remember the Lord, are dead. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਮੁਆ ਪਿਆਰੁ ਪ੍ਰੀਤਿ ਮੁਈ ਮੁਆ ਵੈਰੁ ਵਾਦੀ ॥

मुआ पिआरु प्रीति मुई मुआ वैरु वादी ॥

Muâa piâaru preeŧi muëe muâa vairu vaađee ||

Love dies, and affection dies; hatred and strife die.

ਵੰਨੁ ਗਇਆ ਰੂਪੁ ਵਿਣਸਿਆ ਦੁਖੀ ਦੇਹ ਰੁਲੀ ॥

वंनु गइआ रूपु विणसिआ दुखी देह रुली ॥

Vannu gaīâa roopu viñasiâa đukhee đeh rulee ||

The color fades, and beauty vanishes; the body suffers and collapses.

ਕਿਥਹੁ ਆਇਆ ਕਹ ਗਇਆ ਕਿਹੁ ਨ ਸੀਓ ਕਿਹੁ ਸੀ ॥

किथहु आइआ कह गइआ किहु न सीओ किहु सी ॥

Kiŧhahu âaīâa kah gaīâa kihu na seeõ kihu see ||

Where did he come from? Where is he going? Did he exist or not?

ਮਨਿ ਮੁਖਿ ਗਲਾ ਗੋਈਆ ਕੀਤਾ ਚਾਉ ਰਲੀ ॥

मनि मुखि गला गोईआ कीता चाउ रली ॥

Mani mukhi galaa goëeâa keeŧaa chaaū ralee ||

The self-willed manmukh made empty boasts, indulging in parties and pleasures.

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਸਿਰ ਖੁਰ ਪਤਿ ਪਾਟੀ ॥੨॥

नानक सचे नाम बिनु सिर खुर पति पाटी ॥२॥

Naanak sache naam binu sir khur paŧi paatee ||2||

O Nanak, without the True Name, his honor is torn away, from head to foot. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਅੰਤੇ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥

अम्रित नामु सदा सुखदाता अंते होइ सखाई ॥

Âmmmriŧ naamu sađaa sukhađaaŧaa ânŧŧe hoī sakhaaëe ||

The Ambrosial Naam, the Name of the Lord, is forever the Giver of peace. It shall be your Help and Support in the end.

ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਜਗਤੁ ਬਉਰਾਨਾ ਨਾਵੈ ਸਾਰ ਨ ਪਾਈ ॥

बाझु गुरू जगतु बउराना नावै सार न पाई ॥

Baajhu guroo jagaŧu baūraanaa naavai saar na paaëe ||

Without the Guru, the world is insane. It does not appreciate the worth of the Name.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਪਰਵਾਣੁ ਜਿਨੑ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਈ ॥

सतिगुरु सेवहि से परवाणु जिन्ह जोती जोति मिलाई ॥

Saŧiguru sevahi se paravaañu jinʱ joŧee joŧi milaaëe ||

Those who serve the True Guru are accepted and approved. Their light merges into the Light.

ਸੋ ਸਾਹਿਬੁ ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਤੇਹਾ ਜਿਸੁ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥

सो साहिबु सो सेवकु तेहा जिसु भाणा मंनि वसाई ॥

So saahibu so sevaku ŧehaa jisu bhaañaa manni vasaaëe ||

That servant who enshrines the Lord's Will within his mind, becomes just like his Lord and Master.

ਆਪਣੈ ਭਾਣੈ ਕਹੁ ਕਿਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਅੰਧਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਈ ॥

आपणै भाणै कहु किनि सुखु पाइआ अंधा अंधु कमाई ॥

Âapañai bhaañai kahu kini sukhu paaīâa ânđđhaa ânđđhu kamaaëe ||

Tell me, who has ever found peace by following his own will? The blind act in blindness.

ਬਿਖਿਆ ਕਦੇ ਹੀ ਰਜੈ ਨਾਹੀ ਮੂਰਖ ਭੁਖ ਨ ਜਾਈ ॥

बिखिआ कदे ही रजै नाही मूरख भुख न जाई ॥

Bikhiâa kađe hee rajai naahee moorakh bhukh na jaaëe ||

No one is ever satisfied and fulfilled by evil and corruption. The hunger of the fool is not satisfied.

ਦੂਜੈ ਸਭੁ ਕੋ ਲਗਿ ਵਿਗੁਤਾ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਬੂਝ ਨ ਪਾਈ ॥

दूजै सभु को लगि विगुता बिनु सतिगुर बूझ न पाई ॥

Đoojai sabhu ko lagi viguŧaa binu saŧigur boojh na paaëe ||

Attached to duality, all are ruined; without the True Guru, there is no understanding.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸੋ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਜਿਸ ਨੋ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਰਜਾਈ ॥੨੦॥

सतिगुरु सेवे सो सुखु पाए जिस नो किरपा करे रजाई ॥२०॥

Saŧiguru seve so sukhu paaē jis no kirapaa kare rajaaëe ||20||

Those who serve the True Guru find peace; they are blessed with Grace by the Will of the Lord. ||20||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਸਰਮੁ ਧਰਮੁ ਦੁਇ ਨਾਨਕਾ ਜੇ ਧਨੁ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥

सरमु धरमु दुइ नानका जे धनु पलै पाइ ॥

Saramu đharamu đuī naanakaa je đhanu palai paaī ||

Modesty and righteousness both, O Nanak, are qualities of those who are blessed with true wealth.

ਸੋ ਧਨੁ ਮਿਤ੍ਰੁ ਨ ਕਾਂਢੀਐ ਜਿਤੁ ਸਿਰਿ ਚੋਟਾਂ ਖਾਇ ॥

सो धनु मित्रु न कांढीऐ जितु सिरि चोटां खाइ ॥

So đhanu miŧru na kaandheeâi jiŧu siri chotaan khaaī ||

Do not refer to that wealth as your friend, which leads you to get your head beaten.

ਜਿਨ ਕੈ ਪਲੈ ਧਨੁ ਵਸੈ ਤਿਨ ਕਾ ਨਾਉ ਫਕੀਰ ॥

जिन कै पलै धनु वसै तिन का नाउ फकीर ॥

Jin kai palai đhanu vasai ŧin kaa naaū phakeer ||

Those who possess only this worldly wealth are known as paupers.

ਜਿਨੑ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਤੂ ਵਸਹਿ ਤੇ ਨਰ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰ ॥੧॥

जिन्ह कै हिरदै तू वसहि ते नर गुणी गहीर ॥१॥

Jinʱ kai hirađai ŧoo vasahi ŧe nar guñee gaheer ||1||

But those, within whose hearts You dwell, O Lord - those people are oceans of virtue. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਦੁਖੀ ਦੁਨੀ ਸਹੇੜੀਐ ਜਾਇ ਤ ਲਗਹਿ ਦੁਖ ॥

दुखी दुनी सहेड़ीऐ जाइ त लगहि दुख ॥

Đukhee đunee saheɍeeâi jaaī ŧa lagahi đukh ||

Worldly possessions are obtained by pain and suffering; when they are gone, they leave pain and suffering.

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਕਿਸੈ ਨ ਲਥੀ ਭੁਖ ॥

नानक सचे नाम बिनु किसै न लथी भुख ॥

Naanak sache naam binu kisai na laŧhee bhukh ||

O Nanak, without the True Name, hunger is never satisfied.

ਰੂਪੀ ਭੁਖ ਨ ਉਤਰੈ ਜਾਂ ਦੇਖਾਂ ਤਾਂ ਭੁਖ ॥

रूपी भुख न उतरै जां देखां तां भुख ॥

Roopee bhukh na ūŧarai jaan đekhaan ŧaan bhukh ||

Beauty does not satisfy hunger; when the man sees beauty, he hungers even more.

ਜੇਤੇ ਰਸ ਸਰੀਰ ਕੇ ਤੇਤੇ ਲਗਹਿ ਦੁਖ ॥੨॥

जेते रस सरीर के तेते लगहि दुख ॥२॥

Jeŧe ras sareer ke ŧeŧe lagahi đukh ||2||

As many as are the pleasures of the body, so many are the pains which afflict it. ||2||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਅੰਧੀ ਕੰਮੀ ਅੰਧੁ ਮਨੁ ਮਨਿ ਅੰਧੈ ਤਨੁ ਅੰਧੁ ॥

अंधी कमी अंधु मनु मनि अंधै तनु अंधु ॥

Ânđđhee kammee ânđđhu manu mani ânđđhai ŧanu ânđđhu ||

Acting blindly, the mind becomes blind. The blind mind makes the body blind.

ਚਿਕੜਿ ਲਾਇਐ ਕਿਆ ਥੀਐ ਜਾਂ ਤੁਟੈ ਪਥਰ ਬੰਧੁ ॥

चिकड़ि लाइऐ किआ थीऐ जां तुटै पथर बंधु ॥

Chikaɍi laaīâi kiâa ŧheeâi jaan ŧutai paŧhar banđđhu ||

Why make a dam with mud and plaster? Even a dam made of stones gives way.

ਬੰਧੁ ਤੁਟਾ ਬੇੜੀ ਨਹੀ ਨਾ ਤੁਲਹਾ ਨਾ ਹਾਥ ॥

बंधु तुटा बेड़ी नही ना तुलहा ना हाथ ॥

Banđđhu ŧutaa beɍee nahee naa ŧulahaa naa haaŧh ||

The dam has burst. There is no boat. There is no raft. The water's depth is unfathomable.

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਵਿਣੁ ਕੇਤੇ ਡੁਬੇ ਸਾਥ ॥੩॥

नानक सचे नाम विणु केते डुबे साथ ॥३॥

Naanak sache naam viñu keŧe dube saaŧh ||3||

O Nanak, without the True Name, many multitudes have drowned. ||3||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਲਖ ਮਣ ਸੁਇਨਾ ਲਖ ਮਣ ਰੁਪਾ ਲਖ ਸਾਹਾ ਸਿਰਿ ਸਾਹ ॥

लख मण सुइना लख मण रुपा लख साहा सिरि साह ॥

Lakh mañ suīnaa lakh mañ rupaa lakh saahaa siri saah ||

Thousands of pounds of gold, and thousands of pounds of silver; the king over the heads of thousands of kings.

ਲਖ ਲਸਕਰ ਲਖ ਵਾਜੇ ਨੇਜੇ ਲਖੀ ਘੋੜੀ ਪਾਤਿਸਾਹ ॥

लख लसकर लख वाजे नेजे लखी घोड़ी पातिसाह ॥

Lakh lasakar lakh vaaje neje lakhee ghoɍee paaŧisaah ||

Thousands of armies, thousands of marching bands and spearmen; the emperor of thousands of horsemen.

ਜਿਥੈ ਸਾਇਰੁ ਲੰਘਣਾ ਅਗਨਿ ਪਾਣੀ ਅਸਗਾਹ ॥

जिथै साइरु लंघणा अगनि पाणी असगाह ॥

Jiŧhai saaīru langghañaa âgani paañee âsagaah ||

The unfathomable ocean of fire and water must be crossed.

ਕੰਧੀ ਦਿਸਿ ਨ ਆਵਈ ਧਾਹੀ ਪਵੈ ਕਹਾਹ ॥

कंधी दिसि न आवई धाही पवै कहाह ॥

Kanđđhee đisi na âavaëe đhaahee pavai kahaah ||

The other shore cannot be seen; only the roar of pitiful cries can be heard.

ਨਾਨਕ ਓਥੈ ਜਾਣੀਅਹਿ ਸਾਹ ਕੇਈ ਪਾਤਿਸਾਹ ॥੪॥

नानक ओथै जाणीअहि साह केई पातिसाह ॥४॥

Naanak õŧhai jaañeeâhi saah keëe paaŧisaah ||4||

O Nanak, there, it shall be known, whether anyone is a king or an emperor. ||4||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਇਕਨੑਾ ਗਲੀਂ ਜੰਜੀਰ ਬੰਦਿ ਰਬਾਣੀਐ ॥

इकन्हा गलीं जंजीर बंदि रबाणीऐ ॥

Īkanʱaa galeen janjjeer banđđi rabaañeeâi ||

Some have chains around their necks, in bondage to the Lord.

ਬਧੇ ਛੁਟਹਿ ਸਚਿ ਸਚੁ ਪਛਾਣੀਐ ॥

बधे छुटहि सचि सचु पछाणीऐ ॥

Bađhe chhutahi sachi sachu pachhaañeeâi ||

They are released from bondage, realizing the True Lord as True.

ਲਿਖਿਆ ਪਲੈ ਪਾਇ ਸੋ ਸਚੁ ਜਾਣੀਐ ॥

लिखिआ पलै पाइ सो सचु जाणीऐ ॥

Likhiâa palai paaī so sachu jaañeeâi ||

One whose pre-ordained destiny is activated, comes to know the True Lord.

ਹੁਕਮੀ ਹੋਇ ਨਿਬੇੜੁ ਗਇਆ ਜਾਣੀਐ ॥

हुकमी होइ निबेड़ु गइआ जाणीऐ ॥

Hukamee hoī nibeɍu gaīâa jaañeeâi ||

By God's Command, it is ordained. When the mortal goes, he knows.

ਭਉਜਲ ਤਾਰਣਹਾਰੁ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀਐ ॥

भउजल तारणहारु सबदि पछाणीऐ ॥

Bhaūjal ŧaarañahaaru sabađi pachhaañeeâi ||

Realize the Word of the Shabad, and cross over the terrifying world-ocean.

ਚੋਰ ਜਾਰ ਜੂਆਰ ਪੀੜੇ ਘਾਣੀਐ ॥

चोर जार जूआर पीड़े घाणीऐ ॥

Chor jaar jooâar peeɍe ghaañeeâi ||

Thieves, adulterers and gamblers are pressed like seeds in the mill.

ਨਿੰਦਕ ਲਾਇਤਬਾਰ ਮਿਲੇ ਹੜ੍ਹ੍ਹਵਾਣੀਐ ॥

निंदक लाइतबार मिले हड़्हवाणीऐ ॥

Ninđđak laaīŧabaar mile haɍʱvaañeeâi ||

Slanderers and gossipers are hand-cuffed.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ਸੁ ਦਰਗਹ ਜਾਣੀਐ ॥੨੧॥

गुरमुखि सचि समाइ सु दरगह जाणीऐ ॥२१॥

Guramukhi sachi samaaī su đaragah jaañeeâi ||21||

The Gurmukh is absorbed in the True Lord, and is famous in the Court of the Lord. ||21||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਹਰਣਾਂ ਬਾਜਾਂ ਤੈ ਸਿਕਦਾਰਾਂ ਏਨੑਾ ਪੜ੍ਹ੍ਹਿਆ ਨਾਉ ॥

हरणां बाजां तै सिकदारां एन्हा पड़्हिआ नाउ ॥

Harañaan baajaan ŧai sikađaaraan ēnʱaa paɍʱiâa naaū ||

Deer, falcons and government officials are known to be trained and clever.

ਫਾਂਧੀ ਲਗੀ ਜਾਤਿ ਫਹਾਇਨਿ ਅਗੈ ਨਾਹੀ ਥਾਉ ॥

फांधी लगी जाति फहाइनि अगै नाही थाउ ॥

Phaanđhee lagee jaaŧi phahaaīni âgai naahee ŧhaaū ||

When the trap is set, they trap their own kind; hereafter they will find no place of rest.

ਸੋ ਪੜਿਆ ਸੋ ਪੰਡਿਤੁ ਬੀਨਾ ਜਿਨੑੀ ਕਮਾਣਾ ਨਾਉ ॥

सो पड़िआ सो पंडितु बीना जिन्ही कमाणा नाउ ॥

So paɍiâa so panddiŧu beenaa jinʱee kamaañaa naaū ||

He alone is learned and wise, and he alone is a scholar, who practices the Name.

ਪਹਿਲੋ ਦੇ ਜੜ ਅੰਦਰਿ ਜੰਮੈ ਤਾ ਉਪਰਿ ਹੋਵੈ ਛਾਂਉ ॥

पहिलो दे जड़ अंदरि जमै ता उपरि होवै छांउ ॥

Pahilo đe jaɍ ânđđari jammai ŧaa ūpari hovai chhaanū ||

First, the tree puts down its roots, and then it spreads out its shade above.

ਰਾਜੇ ਸੀਹ ਮੁਕਦਮ ਕੁਤੇ ॥

राजे सीह मुकदम कुते ॥

Raaje seeh mukađam kuŧe ||

The kings are tigers, and their officials are dogs;

ਜਾਇ ਜਗਾਇਨੑਿ ਬੈਠੇ ਸੁਤੇ ॥

जाइ जगाइन्हि बैठे सुते ॥

Jaaī jagaaīnʱi baithe suŧe ||

They go out and awaken the sleeping people to harass them.

ਚਾਕਰ ਨਹਦਾ ਪਾਇਨੑਿ ਘਾਉ ॥

चाकर नहदा पाइन्हि घाउ ॥

Chaakar nahađaa paaīnʱi ghaaū ||

The public servants inflict wounds with their nails.

ਰਤੁ ਪਿਤੁ ਕੁਤਿਹੋ ਚਟਿ ਜਾਹੁ ॥

रतु पितु कुतिहो चटि जाहु ॥

Raŧu piŧu kuŧiho chati jaahu ||

The dogs lick up the blood that is spilled.

ਜਿਥੈ ਜੀਆਂ ਹੋਸੀ ਸਾਰ ॥

जिथै जीआं होसी सार ॥

Jiŧhai jeeâan hosee saar ||

But there, in the Court of the Lord, all beings will be judged.

ਨਕੀਂ ਵਢੀਂ ਲਾਇਤਬਾਰ ॥੨॥

नकीं वढीं लाइतबार ॥२॥

Nakeen vadheen laaīŧabaar ||2||

Those who have violated the people's trust will be disgraced; their noses will be cut off. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪਿ ਉਪਾਏ ਮੇਦਨੀ ਆਪੇ ਕਰਦਾ ਸਾਰ ॥

आपि उपाए मेदनी आपे करदा सार ॥

Âapi ūpaaē međanee âape karađaa saar ||

He Himself creates the world, and He himself takes care of it.

ਭੈ ਬਿਨੁ ਭਰਮੁ ਨ ਕਟੀਐ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥

भै बिनु भरमु न कटीऐ नामि न लगै पिआरु ॥

Bhai binu bharamu na kateeâi naami na lagai piâaru ||

Without the Fear of God, doubt is not dispelled, and love for the Name is not embraced.

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਭਉ ਊਪਜੈ ਪਾਈਐ ਮੋਖ ਦੁਆਰ ॥

सतिगुर ते भउ ऊपजै पाईऐ मोख दुआर ॥

Saŧigur ŧe bhaū ǖpajai paaëeâi mokh đuâar ||

Through the True Guru, the Fear of God wells up, and the Door of Salvation is found.

ਭੈ ਤੇ ਸਹਜੁ ਪਾਈਐ ਮਿਲਿ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰ ॥

भै ते सहजु पाईऐ मिलि जोती जोति अपार ॥

Bhai ŧe sahaju paaëeâi mili joŧee joŧi âpaar ||

Through the Fear of God, intuitive ease is obtained, and one's light merges into the Light of the Infinite.

ਭੈ ਤੇ ਭੈਜਲੁ ਲੰਘੀਐ ਗੁਰਮਤੀ ਵੀਚਾਰੁ ॥

भै ते भैजलु लंघीऐ गुरमती वीचारु ॥

Bhai ŧe bhaijalu langgheeâi guramaŧee veechaaru ||

Through the Fear of God, the terrifying world-ocean is crossed over, reflecting on the Guru's Teachings.

ਭੈ ਤੇ ਨਿਰਭਉ ਪਾਈਐ ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥

भै ते निरभउ पाईऐ जिस दा अंतु न पारावारु ॥

Bhai ŧe nirabhaū paaëeâi jis đaa ânŧŧu na paaraavaaru ||

Through the Fear of God, the Fearless Lord is found; He has no end or limitation.

ਮਨਮੁਖ ਭੈ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਜਲਤੇ ਕਰਹਿ ਪੁਕਾਰ ॥

मनमुख भै की सार न जाणनी त्रिसना जलते करहि पुकार ॥

Manamukh bhai kee saar na jaañanee ŧrisanaa jalaŧe karahi pukaar ||

The self-willed manmukhs do not appreciate the value of the Fear of God. Burning in desire, they weep and wail.

ਨਾਨਕ ਨਾਵੈ ਹੀ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰਮਤੀ ਉਰਿ ਧਾਰ ॥੨੨॥

नानक नावै ही ते सुखु पाइआ गुरमती उरि धार ॥२२॥

Naanak naavai hee ŧe sukhu paaīâa guramaŧee ūri đhaar ||22||

O Nanak, through the Name, peace is obtained, by enshrining the Guru's Teachings within the heart. ||22||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਰੂਪੈ ਕਾਮੈ ਦੋਸਤੀ ਭੁਖੈ ਸਾਦੈ ਗੰਢੁ ॥

रूपै कामै दोसती भुखै सादै गंढु ॥

Roopai kaamai đosaŧee bhukhai saađai ganddhu ||

Beauty and sexual desire are friends; hunger and tasty food are tied together.

ਲਬੈ ਮਾਲੈ ਘੁਲਿ ਮਿਲਿ ਮਿਚਲਿ ਊਂਘੈ ਸਉੜਿ ਪਲੰਘੁ ॥

लबै मालै घुलि मिलि मिचलि ऊंघै सउड़ि पलंघु ॥

Labai maalai ghuli mili michali ǖnghai saūɍi palangghu ||

Greed is bound up in its search for wealth, and sleep will use even a tiny space as a bed.

ਭੰਉਕੈ ਕੋਪੁ ਖੁਆਰੁ ਹੋਇ ਫਕੜੁ ਪਿਟੇ ਅੰਧੁ ॥

भंउकै कोपु खुआरु होइ फकड़ु पिटे अंधु ॥

Bhannūkai kopu khuâaru hoī phakaɍu pite ânđđhu ||

Anger barks and brings ruin on itself, blindly pursuing useless conflicts.

ਚੁਪੈ ਚੰਗਾ ਨਾਨਕਾ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਮੁਹਿ ਗੰਧੁ ॥੧॥

चुपै चंगा नानका विणु नावै मुहि गंधु ॥१॥

Chupai changgaa naanakaa viñu naavai muhi ganđđhu ||1||

It is good to be silent, O Nanak; without the Name, one's mouth spews forth only filth. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਰਾਜੁ ਮਾਲੁ ਰੂਪੁ ਜਾਤਿ ਜੋਬਨੁ ਪੰਜੇ ਠਗ ॥

राजु मालु रूपु जाति जोबनु पंजे ठग ॥

Raaju maalu roopu jaaŧi jobanu panjje thag ||

Royal power, wealth, beauty, social status and youth are the five thieves.

ਏਨੀ ਠਗੀਂ ਜਗੁ ਠਗਿਆ ਕਿਨੈ ਨ ਰਖੀ ਲਜ ॥

एनी ठगीं जगु ठगिआ किनै न रखी लज ॥

Ēnee thageen jagu thagiâa kinai na rakhee laj ||

These thieves have plundered the world; no one's honor has been spared.

ਏਨਾ ਠਗਨੑਿ ਠਗ ਸੇ ਜਿ ਗੁਰ ਕੀ ਪੈਰੀ ਪਾਹਿ ॥

एना ठगन्हि ठग से जि गुर की पैरी पाहि ॥

Ēnaa thaganʱi thag se ji gur kee pairee paahi ||

But these thieves themselves are robbed, by those who fall at the Guru's Feet.

ਨਾਨਕ ਕਰਮਾ ਬਾਹਰੇ ਹੋਰਿ ਕੇਤੇ ਮੁਠੇ ਜਾਹਿ ॥੨॥

नानक करमा बाहरे होरि केते मुठे जाहि ॥२॥

Naanak karamaa baahare hori keŧe muthe jaahi ||2||

O Nanak, the multitudes who do not have good karma are plundered. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਪੜਿਆ ਲੇਖੇਦਾਰੁ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ ॥

पड़िआ लेखेदारु लेखा मंगीऐ ॥

Paɍiâa lekheđaaru lekhaa manggeeâi ||

The learned and educated are called to account for their actions.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਕੂੜਿਆਰੁ ਅਉਖਾ ਤੰਗੀਐ ॥

विणु नावै कूड़िआरु अउखा तंगीऐ ॥

Viñu naavai kooɍiâaru âūkhaa ŧanggeeâi ||

Without the Name, they are judged false; they become miserable and suffer hardship.

ਅਉਘਟ ਰੁਧੇ ਰਾਹ ਗਲੀਆਂ ਰੋਕੀਆਂ ॥

अउघट रुधे राह गलीआं रोकीआं ॥

Âūghat ruđhe raah galeeâan rokeeâan ||

Their path becomes treacherous and difficult, and their way is blocked.

ਸਚਾ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਸਬਦਿ ਸੰਤੋਖੀਆਂ ॥

सचा वेपरवाहु सबदि संतोखीआं ॥

Sachaa veparavaahu sabađi sanŧŧokheeâan ||

Through the Shabad, the Word of the True and Independent Lord God, one becomes content.


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates