Pt 27, Guru Nanak Dev ji Slok Bani Quotes Shabad,
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ - ਸਲੋਕ ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
गुरू नानक देव जी - सलोक बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਅਮੋਲਕੁ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਅੰਤਰਿ ਧਾਰੀ ॥੪॥੩॥

नानक गुरमुखि नामु अमोलकु जुगि जुगि अंतरि धारी ॥४॥३॥

Naanak guramukhi naamu âmolaku jugi jugi ânŧŧari đhaaree ||4||3||

O Nanak, as Gurmukh, enshrine the Priceless Naam deep within your being, all the ages through. ||4||3||


ਰਾਗੁ ਸਾਰਗ ਅਸਟਪਦੀਆ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੧

रागु सारग असटपदीआ महला १ घरु १

Raagu saarag âsatapađeeâa mahalaa 1 gharu 1

Raag Saarang, Ashtapadees, First Mehl, First House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਜੀਵਾ ਮੇਰੀ ਮਾਈ ॥

हरि बिनु किउ जीवा मेरी माई ॥

Hari binu kiū jeevaa meree maaëe ||

How can I live, O my mother?

ਜੈ ਜਗਦੀਸ ਤੇਰਾ ਜਸੁ ਜਾਚਉ ਮੈ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਰਹਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

जै जगदीस तेरा जसु जाचउ मै हरि बिनु रहनु न जाई ॥१॥ रहाउ ॥

Jai jagađees ŧeraa jasu jaachaū mai hari binu rahanu na jaaëe ||1|| rahaaū ||

Hail to the Lord of the Universe. I ask to sing Your Praises; without You, O Lord, I cannot even survive. ||1|| Pause ||


ਹਰਿ ਕੀ ਪਿਆਸ ਪਿਆਸੀ ਕਾਮਨਿ ਦੇਖਉ ਰੈਨਿ ਸਬਾਈ ॥

हरि की पिआस पिआसी कामनि देखउ रैनि सबाई ॥

Hari kee piâas piâasee kaamani đekhaū raini sabaaëe ||

I am thirsty, thirsty for the Lord; the soul-bride gazes upon Him all through the night.

ਸ੍ਰੀਧਰ ਨਾਥ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਲੀਨਾ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਨੈ ਪੀਰ ਪਰਾਈ ॥੧॥

स्रीधर नाथ मेरा मनु लीना प्रभु जानै पीर पराई ॥१॥

Sreeđhar naaŧh meraa manu leenaa prbhu jaanai peer paraaëe ||1||

My mind is absorbed into the Lord, my Lord and Master. Only God knows the pain of another. ||1||


ਗਣਤ ਸਰੀਰਿ ਪੀਰ ਹੈ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਹਰਿ ਪਾਂਈ ॥

गणत सरीरि पीर है हरि बिनु गुर सबदी हरि पांई ॥

Gañaŧ sareeri peer hai hari binu gur sabađee hari paanëe ||

My body suffers in pain, without the Lord; through the Word of the Guru's Shabad, I find the Lord.

ਹੋਹੁ ਦਇਆਲ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹਾਂ ਸਮਾਈ ॥੨॥

होहु दइआल क्रिपा करि हरि जीउ हरि सिउ रहां समाई ॥२॥

Hohu đaīâal kripaa kari hari jeeū hari siū rahaan samaaëe ||2||

O Dear Lord, please be kind and compassionate to me, that I might remain merged in You, O Lord. ||2||


ਐਸੀ ਰਵਤ ਰਵਹੁ ਮਨ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਈ ॥

ऐसी रवत रवहु मन मेरे हरि चरणी चितु लाई ॥

Âisee ravaŧ ravahu man mere hari charañee chiŧu laaëe ||

Follow such a path, O my conscious mind, that you may remain focused on the Feet of the Lord.

ਬਿਸਮ ਭਏ ਗੁਣ ਗਾਇ ਮਨੋਹਰ ਨਿਰਭਉ ਸਹਜਿ ਸਮਾਈ ॥੩॥

बिसम भए गुण गाइ मनोहर निरभउ सहजि समाई ॥३॥

Bisam bhaē guñ gaaī manohar nirabhaū sahaji samaaëe ||3||

I am wonder-struck, singing the Glorious Praises of my Fascinating Lord; I am intuitively absorbed in the Fearless Lord. ||3||


ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਧੁਨਿ ਨਿਹਚਲ ਘਟੈ ਨ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥

हिरदै नामु सदा धुनि निहचल घटै न कीमति पाई ॥

Hirađai naamu sađaa đhuni nihachal ghatai na keemaŧi paaëe ||

That heart, in which the Eternal, Unchanging Naam vibrates and resounds, does not diminish, and cannot be evaluated.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ਨਿਰਧਨੁ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥੪॥

बिनु नावै सभु कोई निरधनु सतिगुरि बूझ बुझाई ॥४॥

Binu naavai sabhu koëe nirađhanu saŧiguri boojh bujhaaëe ||4||

Without the Name, everyone is poor; the True Guru has imparted this understanding. ||4||


ਪ੍ਰੀਤਮ ਪ੍ਰਾਨ ਭਏ ਸੁਨਿ ਸਜਨੀ ਦੂਤ ਮੁਏ ਬਿਖੁ ਖਾਈ ॥

प्रीतम प्रान भए सुनि सजनी दूत मुए बिखु खाई ॥

Preeŧam praan bhaē suni sajanee đooŧ muē bikhu khaaëe ||

My Beloved is my breath of life - listen, O my companion. The demons have taken poison and died.

ਜਬ ਕੀ ਉਪਜੀ ਤਬ ਕੀ ਤੈਸੀ ਰੰਗੁਲ ਭਈ ਮਨਿ ਭਾਈ ॥੫॥

जब की उपजी तब की तैसी रंगुल भई मनि भाई ॥५॥

Jab kee ūpajee ŧab kee ŧaisee ranggul bhaëe mani bhaaëe ||5||

As love for Him welled up, so it remains. My mind is imbued with His Love. ||5||


ਸਹਜ ਸਮਾਧਿ ਸਦਾ ਲਿਵ ਹਰਿ ਸਿਉ ਜੀਵਾਂ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਈ ॥

सहज समाधि सदा लिव हरि सिउ जीवां हरि गुन गाई ॥

Sahaj samaađhi sađaa liv hari siū jeevaan hari gun gaaëe ||

I am absorbed in celestial samaadhi, lovingly attached to the Lord forever. I live by singing the Glorious Praises of the Lord.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਰਤਾ ਬੈਰਾਗੀ ਨਿਜ ਘਰਿ ਤਾੜੀ ਲਾਈ ॥੬॥

गुर कै सबदि रता बैरागी निज घरि ताड़ी लाई ॥६॥

Gur kai sabađi raŧaa bairaagee nij ghari ŧaaɍee laaëe ||6||

Imbued with the Word of the Guru's Shabad, I have become detached from the world. In the profound primal trance, I dwell within the home of my own inner being. ||6||


ਸੁਧ ਰਸ ਨਾਮੁ ਮਹਾ ਰਸੁ ਮੀਠਾ ਨਿਜ ਘਰਿ ਤਤੁ ਗੁਸਾਂਈਂ ॥

सुध रस नामु महा रसु मीठा निज घरि ततु गुसांईं ॥

Suđh ras naamu mahaa rasu meethaa nij ghari ŧaŧu gusaanëen ||

The Naam, the Name of the Lord, is sublimely sweet and supremely delicious; within the home of my own self, I understand the essence of the Lord.

ਤਹ ਹੀ ਮਨੁ ਜਹ ਹੀ ਤੈ ਰਾਖਿਆ ਐਸੀ ਗੁਰਮਤਿ ਪਾਈ ॥੭॥

तह ही मनु जह ही तै राखिआ ऐसी गुरमति पाई ॥७॥

Ŧah hee manu jah hee ŧai raakhiâa âisee guramaŧi paaëe ||7||

Wherever You keep my mind, there it is. This is what the Guru has taught me. ||7||


ਸਨਕ ਸਨਾਦਿ ਬ੍ਰਹਮਾਦਿ ਇੰਦ੍ਰਾਦਿਕ ਭਗਤਿ ਰਤੇ ਬਨਿ ਆਈ ॥

सनक सनादि ब्रहमादि इंद्रादिक भगति रते बनि आई ॥

Sanak sanaađi brhamaađi īanđđraađik bhagaŧi raŧe bani âaëe ||

Sanak and Sanandan, Brahma and Indra, were imbued with devotional worship, and came to be in harmony with Him.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਘਰੀ ਨ ਜੀਵਾਂ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਵਡਾਈ ॥੮॥੧॥

नानक हरि बिनु घरी न जीवां हरि का नामु वडाई ॥८॥१॥

Naanak hari binu gharee na jeevaan hari kaa naamu vadaaëe ||8||1||

O Nanak, without the Lord, I cannot live, even for an instant. The Name of the Lord is glorious and great. ||8||1||


ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੧ ॥

सारग महला १ ॥

Saarag mahalaa 1 ||

Saarang, First Mehl:

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਧੀਰੈ ਮਨੁ ਮੇਰਾ ॥

हरि बिनु किउ धीरै मनु मेरा ॥

Hari binu kiū đheerai manu meraa ||

Without the Lord, how can my mind be comforted?

ਕੋਟਿ ਕਲਪ ਕੇ ਦੂਖ ਬਿਨਾਸਨ ਸਾਚੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇ ਨਿਬੇਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

कोटि कलप के दूख बिनासन साचु द्रिड़ाइ निबेरा ॥१॥ रहाउ ॥

Koti kalap ke đookh binaasan saachu đriɍaaī niberaa ||1|| rahaaū ||

The guilt and sin of millions of ages is erased, and one is released from the cycle of reincarnation, when the Truth is implanted within. ||1|| Pause ||


ਕ੍ਰੋਧੁ ਨਿਵਾਰਿ ਜਲੇ ਹਉ ਮਮਤਾ ਪ੍ਰੇਮੁ ਸਦਾ ਨਉ ਰੰਗੀ ॥

क्रोधु निवारि जले हउ ममता प्रेमु सदा नउ रंगी ॥

Krođhu nivaari jale haū mamaŧaa premu sađaa naū ranggee ||

Anger is gone, egotism and attachment have been burnt away; I am imbued with His ever-fresh Love.

ਅਨਭਉ ਬਿਸਰਿ ਗਏ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਚਿਆ ਹਰਿ ਨਿਰਮਾਇਲੁ ਸੰਗੀ ॥੧॥

अनभउ बिसरि गए प्रभु जाचिआ हरि निरमाइलु संगी ॥१॥

Ânabhaū bisari gaē prbhu jaachiâa hari niramaaīlu sanggee ||1||

Other fears are forgotten, begging at God's Door. The Immaculate Lord is my Companion. ||1||


ਚੰਚਲ ਮਤਿ ਤਿਆਗਿ ਭਉ ਭੰਜਨੁ ਪਾਇਆ ਏਕ ਸਬਦਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥

चंचल मति तिआगि भउ भंजनु पाइआ एक सबदि लिव लागी ॥

Chancchal maŧi ŧiâagi bhaū bhanjjanu paaīâa ēk sabađi liv laagee ||

Forsaking my fickle intellect, I have found God, the Destroyer of fear; I am lovingly attuned to the One Word, the Shabad.

ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿ ਤ੍ਰਿਖਾ ਨਿਵਾਰੀ ਹਰਿ ਮੇਲਿ ਲਏ ਬਡਭਾਗੀ ॥੨॥

हरि रसु चाखि त्रिखा निवारी हरि मेलि लए बडभागी ॥२॥

Hari rasu chaakhi ŧrikhaa nivaaree hari meli laē badabhaagee ||2||

Tasting the sublime essence of the Lord, my thirst is quenched; by great good fortune, the Lord has united me with Himself. ||2||


ਅਭਰਤ ਸਿੰਚਿ ਭਏ ਸੁਭਰ ਸਰ ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਚੁ ਨਿਹਾਲਾ ॥

अभरत सिंचि भए सुभर सर गुरमति साचु निहाला ॥

Âbharaŧ sincchi bhaē subhar sar guramaŧi saachu nihaalaa ||

The empty tank has been filled to overflowing. Following the Guru's Teachings, I am enraptured with the True Lord.

ਮਨ ਰਤਿ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਨਿਹਕੇਵਲ ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਦਇਆਲਾ ॥੩॥

मन रति नामि रते निहकेवल आदि जुगादि दइआला ॥३॥

Man raŧi naami raŧe nihakeval âađi jugaađi đaīâalaa ||3||

My mind is imbued with love for the Naam. The Immaculate Lord is merciful, from the beginning of time, and throughout the ages. ||3||


ਮੋਹਨਿ ਮੋਹਿ ਲੀਆ ਮਨੁ ਮੋਰਾ ਬਡੈ ਭਾਗ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥

मोहनि मोहि लीआ मनु मोरा बडै भाग लिव लागी ॥

Mohani mohi leeâa manu moraa badai bhaag liv laagee ||

My mind is fascinated with the Fascinating Lord. By great good fortune, I am lovingly attuned to Him.

ਸਾਚੁ ਬੀਚਾਰਿ ਕਿਲਵਿਖ ਦੁਖ ਕਾਟੇ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਅਨਰਾਗੀ ॥੪॥

साचु बीचारि किलविख दुख काटे मनु निरमलु अनरागी ॥४॥

Saachu beechaari kilavikh đukh kaate manu niramalu ânaraagee ||4||

Contemplating the True Lord, all the resides of sins and mistakes are wiped away. My mind is pure and immaculate in His Love. ||4||


ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰ ਸਾਗਰ ਰਤਨਾਗਰ ਅਵਰ ਨਹੀ ਅਨ ਪੂਜਾ ॥

गहिर ग्मभीर सागर रतनागर अवर नही अन पूजा ॥

Gahir gambbheer saagar raŧanaagar âvar nahee ân poojaa ||

God is the Deep and Unfathomable Ocean, the Source of all jewels; no other is worthy of worship.

ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਿ ਭਰਮ ਭਉ ਭੰਜਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਨਿਆ ਦੂਜਾ ॥੫॥

सबदु बीचारि भरम भउ भंजनु अवरु न जानिआ दूजा ॥५॥

Sabađu beechaari bharam bhaū bhanjjanu âvaru na jaaniâa đoojaa ||5||

I contemplate the Shabad, the Destroyer of doubt and fear; I do not know any other at all. ||5||


ਮਨੂਆ ਮਾਰਿ ਨਿਰਮਲ ਪਦੁ ਚੀਨਿਆ ਹਰਿ ਰਸ ਰਤੇ ਅਧਿਕਾਈ ॥

मनूआ मारि निरमल पदु चीनिआ हरि रस रते अधिकाई ॥

Manooâa maari niramal pađu cheeniâa hari ras raŧe âđhikaaëe ||

Subduing my mind, I have realized the pure status; I am totally imbued with the sublime essence of the Lord.

ਏਕਸ ਬਿਨੁ ਮੈ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਨਾਂ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥੬॥

एकस बिनु मै अवरु न जानां सतिगुरि बूझ बुझाई ॥६॥

Ēkas binu mai âvaru na jaanaan saŧiguri boojh bujhaaëe ||6||

I do not know any other except the Lord. The True Guru has imparted this understanding. ||6||


ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਅਨਾਥੁ ਅਜੋਨੀ ਗੁਰਮਤਿ ਏਕੋ ਜਾਨਿਆ ॥

अगम अगोचरु अनाथु अजोनी गुरमति एको जानिआ ॥

Âgam âgocharu ânaaŧhu âjonee guramaŧi ēko jaaniâa ||

God is Inaccessible and Unfathomable, Unmastered and Unborn; through the Guru's Teachings, I know the One Lord.

ਸੁਭਰ ਭਰੇ ਨਾਹੀ ਚਿਤੁ ਡੋਲੈ ਮਨ ਹੀ ਤੇ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥੭॥

सुभर भरे नाही चितु डोलै मन ही ते मनु मानिआ ॥७॥

Subhar bhare naahee chiŧu dolai man hee ŧe manu maaniâa ||7||

Filled to overflowing, my consciousness does not waver; through the Mind, my mind is pleased and appeased. ||7||


ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਅਕਥਉ ਕਥੀਐ ਕਹਉ ਕਹਾਵੈ ਸੋਈ ॥

गुर परसादी अकथउ कथीऐ कहउ कहावै सोई ॥

Gur parasaađee âkaŧhaū kaŧheeâi kahaū kahaavai soëe ||

By Guru's Grace, I speak the Unspoken; I speak what He makes me speak.

ਨਾਨਕ ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਹਮਾਰੇ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਨਿਆ ਕੋਈ ॥੮॥੨॥

नानक दीन दइआल हमारे अवरु न जानिआ कोई ॥८॥२॥

Naanak đeen đaīâal hamaare âvaru na jaaniâa koëe ||8||2||

O Nanak, my Lord is Merciful to the meek; I do not know any other at all. ||8||2||


ਮਹਲਾ ੧ ॥

महला १ ॥

Mahalaa 1 ||

First Mehl:

ਨ ਭੀਜੈ ਰਾਗੀ ਨਾਦੀ ਬੇਦਿ ॥

न भीजै रागी नादी बेदि ॥

Na bheejai raagee naađee beđi ||

He is not won over by music, songs or the Vedas.

ਨ ਭੀਜੈ ਸੁਰਤੀ ਗਿਆਨੀ ਜੋਗਿ ॥

न भीजै सुरती गिआनी जोगि ॥

Na bheejai suraŧee giâanee jogi ||

He is not won over by intuitive wisdom, meditation or Yoga.

ਨ ਭੀਜੈ ਸੋਗੀ ਕੀਤੈ ਰੋਜਿ ॥

न भीजै सोगी कीतै रोजि ॥

Na bheejai sogee keeŧai roji ||

He is not won over by feeling sad and depressed forever.

ਨ ਭੀਜੈ ਰੂਪੀਂ ਮਾਲੀਂ ਰੰਗਿ ॥

न भीजै रूपीं मालीं रंगि ॥

Na bheejai roopeen maaleen ranggi ||

He is not won over by beauty, wealth and pleasures.

ਨ ਭੀਜੈ ਤੀਰਥਿ ਭਵਿਐ ਨੰਗਿ ॥

न भीजै तीरथि भविऐ नंगि ॥

Na bheejai ŧeeraŧhi bhaviâi nanggi ||

He is not won over by wandering naked at sacred shrines.

ਨ ਭੀਜੈ ਦਾਤੀਂ ਕੀਤੈ ਪੁੰਨਿ ॥

न भीजै दातीं कीतै पुंनि ॥

Na bheejai đaaŧeen keeŧai punni ||

He is not won over by giving donations in charity.

ਨ ਭੀਜੈ ਬਾਹਰਿ ਬੈਠਿਆ ਸੁੰਨਿ ॥

न भीजै बाहरि बैठिआ सुंनि ॥

Na bheejai baahari baithiâa sunni ||

He is not won over by living alone in the wilderness.

ਨ ਭੀਜੈ ਭੇੜਿ ਮਰਹਿ ਭਿੜਿ ਸੂਰ ॥

न भीजै भेड़ि मरहि भिड़ि सूर ॥

Na bheejai bheɍi marahi bhiɍi soor ||

He is not won over by fighting and dying as a warrior in battle.

ਨ ਭੀਜੈ ਕੇਤੇ ਹੋਵਹਿ ਧੂੜ ॥

न भीजै केते होवहि धूड़ ॥

Na bheejai keŧe hovahi đhooɍ ||

He is not won over by becoming the dust of the masses.

ਲੇਖਾ ਲਿਖੀਐ ਮਨ ਕੈ ਭਾਇ ॥

लेखा लिखीऐ मन कै भाइ ॥

Lekhaa likheeâi man kai bhaaī ||

The account is written of the loves of the mind.

ਨਾਨਕ ਭੀਜੈ ਸਾਚੈ ਨਾਇ ॥੨॥

नानक भीजै साचै नाइ ॥२॥

Naanak bheejai saachai naaī ||2||

O Nanak, the Lord is won over only by His Name. ||2||


ਮਹਲਾ ੧ ॥

महला १ ॥

Mahalaa 1 ||

First Mehl:

ਨਵ ਛਿਅ ਖਟ ਕਾ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥

नव छिअ खट का करे बीचारु ॥

Nav chhiâ khat kaa kare beechaaru ||

You may study the nine grammars, the six Shaastras and the six divisions of the Vedas.

ਨਿਸਿ ਦਿਨ ਉਚਰੈ ਭਾਰ ਅਠਾਰ ॥

निसि दिन उचरै भार अठार ॥

Nisi đin ūcharai bhaar âthaar ||

You may recite the Mahaabhaarata.

ਤਿਨਿ ਭੀ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ਤੋਹਿ ॥

तिनि भी अंतु न पाइआ तोहि ॥

Ŧini bhee ânŧŧu na paaīâa ŧohi ||

Even these cannot find the limits of the Lord.

ਨਾਮ ਬਿਹੂਣ ਮੁਕਤਿ ਕਿਉ ਹੋਇ ॥

नाम बिहूण मुकति किउ होइ ॥

Naam bihooñ mukaŧi kiū hoī ||

Without the Naam, the Name of the Lord, how can anyone be liberated?

ਨਾਭਿ ਵਸਤ ਬ੍ਰਹਮੈ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਣਿਆ ॥

नाभि वसत ब्रहमै अंतु न जाणिआ ॥

Naabhi vasaŧ brhamai ânŧŧu na jaañiâa ||

Brahma, in the lotus of the navel, does not know the limits of God.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ॥੩॥

गुरमुखि नानक नामु पछाणिआ ॥३॥

Guramukhi naanak naamu pachhaañiâa ||3||

The Gurmukh, O Nanak, realizes the Naam. ||3||


ਮਹਲਾ ੧ ॥

महला १ ॥

Mahalaa 1 ||

First Mehl:

ਜਿਨਸਿ ਥਾਪਿ ਜੀਆਂ ਕਉ ਭੇਜੈ ਜਿਨਸਿ ਥਾਪਿ ਲੈ ਜਾਵੈ ॥

जिनसि थापि जीआं कउ भेजै जिनसि थापि लै जावै ॥

Jinasi ŧhaapi jeeâan kaū bhejai jinasi ŧhaapi lai jaavai ||

He sends out the various created beings, and he calls back the various created beings again.

ਆਪੇ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪੈ ਆਪੇ ਏਤੇ ਵੇਸ ਕਰਾਵੈ ॥

आपे थापि उथापै आपे एते वेस करावै ॥

Âape ŧhaapi ūŧhaapai âape ēŧe ves karaavai ||

He himself establishes, and He Himself disestablishes. He fashions them in various forms.

ਜੇਤੇ ਜੀਅ ਫਿਰਹਿ ਅਉਧੂਤੀ ਆਪੇ ਭਿਖਿਆ ਪਾਵੈ ॥

जेते जीअ फिरहि अउधूती आपे भिखिआ पावै ॥

Jeŧe jeeâ phirahi âūđhooŧee âape bhikhiâa paavai ||

And all the human beings who wander around as beggars, He Himself gives in charity to them.

ਲੇਖੈ ਬੋਲਣੁ ਲੇਖੈ ਚਲਣੁ ਕਾਇਤੁ ਕੀਚਹਿ ਦਾਵੇ ॥

लेखै बोलणु लेखै चलणु काइतु कीचहि दावे ॥

Lekhai bolañu lekhai chalañu kaaīŧu keechahi đaave ||

As it is recorded, the mortals speak, and as it is recorded, they walk. So why put on all this show?

ਮੂਲੁ ਮਤਿ ਪਰਵਾਣਾ ਏਹੋ ਨਾਨਕੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ॥

मूलु मति परवाणा एहो नानकु आखि सुणाए ॥

Moolu maŧi paravaañaa ēho naanaku âakhi suñaaē ||

This is the basis of intelligence; this is certified and approved. Nanak speaks and proclaims it.

ਕਰਣੀ ਉਪਰਿ ਹੋਇ ਤਪਾਵਸੁ ਜੇ ਕੋ ਕਹੈ ਕਹਾਏ ॥੨॥

करणी उपरि होइ तपावसु जे को कहै कहाए ॥२॥

Karañee ūpari hoī ŧapaavasu je ko kahai kahaaē ||2||

By past actions, each being is judged; what else can anyone say? ||2||


ਮਹਲਾ ੧ ॥

महला १ ॥

Mahalaa 1 ||

First Mehl:

ਜੁੜਿ ਜੁੜਿ ਵਿਛੁੜੇ ਵਿਛੁੜਿ ਜੁੜੇ ॥

जुड़ि जुड़ि विछुड़े विछुड़ि जुड़े ॥

Juɍi juɍi vichhuɍe vichhuɍi juɍe ||

United, the united separate, and separated, they unite again.

ਜੀਵਿ ਜੀਵਿ ਮੁਏ ਮੁਏ ਜੀਵੇ ॥

जीवि जीवि मुए मुए जीवे ॥

Jeevi jeevi muē muē jeeve ||

Living, the living die, and dying, they live again.

ਕੇਤਿਆ ਕੇ ਬਾਪ ਕੇਤਿਆ ਕੇ ਬੇਟੇ ਕੇਤੇ ਗੁਰ ਚੇਲੇ ਹੂਏ ॥

केतिआ के बाप केतिआ के बेटे केते गुर चेले हूए ॥

Keŧiâa ke baap keŧiâa ke bete keŧe gur chele hooē ||

They become the fathers of many, and the sons of many; they become the gurus of many, and the disciples.

ਆਗੈ ਪਾਛੈ ਗਣਤ ਨ ਆਵੈ ਕਿਆ ਜਾਤੀ ਕਿਆ ਹੁਣਿ ਹੂਏ ॥

आगै पाछै गणत न आवै किआ जाती किआ हुणि हूए ॥

Âagai paachhai gañaŧ na âavai kiâa jaaŧee kiâa huñi hooē ||

No account can be made of the future or the past; who knows what shall be, or what was?

ਸਭੁ ਕਰਣਾ ਕਿਰਤੁ ਕਰਿ ਲਿਖੀਐ ਕਰਿ ਕਰਿ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਕਰੇ ॥

सभु करणा किरतु करि लिखीऐ करि करि करता करे करे ॥

Sabhu karañaa kiraŧu kari likheeâi kari kari karaŧaa kare kare ||

All the actions and events of the past are recorded; the Doer did, He does, and He will do.

ਮਨਮੁਖਿ ਮਰੀਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰੀਐ ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥੨॥

मनमुखि मरीऐ गुरमुखि तरीऐ नानक नदरी नदरि करे ॥२॥

Manamukhi mareeâi guramukhi ŧareeâi naanak nađaree nađari kare ||2||

The self-willed manmukh dies, while the Gurmukh is saved; O Nanak, the Gracious Lord bestows His Glance of Grace. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੧ ॥

सलोक महला १ ॥

Salok mahalaa 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਨਾਨਕ ਤੁਲੀਅਹਿ ਤੋਲ ਜੇ ਜੀਉ ਪਿਛੈ ਪਾਈਐ ॥

नानक तुलीअहि तोल जे जीउ पिछै पाईऐ ॥

Naanak ŧuleeâhi ŧol je jeeū pichhai paaëeâi ||

O Nanak, the weight is weighed out, when the soul is placed on the scale.

ਇਕਸੁ ਨ ਪੁਜਹਿ ਬੋਲ ਜੇ ਪੂਰੇ ਪੂਰਾ ਕਰਿ ਮਿਲੈ ॥

इकसु न पुजहि बोल जे पूरे पूरा करि मिलै ॥

Īkasu na pujahi bol je poore pooraa kari milai ||

Nothing is equal to speaking of the One, who perfectly unites us with the Perfect Lord.

ਵਡਾ ਆਖਣੁ ਭਾਰਾ ਤੋਲੁ ॥

वडा आखणु भारा तोलु ॥

Vadaa âakhañu bhaaraa ŧolu ||

To call Him glorious and great carries such a heavy weight.

ਹੋਰ ਹਉਲੀ ਮਤੀ ਹਉਲੇ ਬੋਲ ॥

होर हउली मती हउले बोल ॥

Hor haūlee maŧee haūle bol ||

Other intellectualism is lightweight; other words are lightweight as well.

ਧਰਤੀ ਪਾਣੀ ਪਰਬਤ ਭਾਰੁ ॥

धरती पाणी परबत भारु ॥

Đharaŧee paañee parabaŧ bhaaru ||

The weight of the earth, water and mountains

ਕਿਉ ਕੰਡੈ ਤੋਲੈ ਸੁਨਿਆਰੁ ॥

किउ कंडै तोलै सुनिआरु ॥

Kiū kanddai ŧolai suniâaru ||

how can the goldsmith weigh it in the scale ?

ਤੋਲਾ ਮਾਸਾ ਰਤਕ ਪਾਇ ॥

तोला मासा रतक पाइ ॥

Ŧolaa maasaa raŧak paaī ||

What weights can balance the scale?

ਨਾਨਕ ਪੁਛਿਆ ਦੇਇ ਪੁਜਾਇ ॥

नानक पुछिआ देइ पुजाइ ॥

Naanak puchhiâa đeī pujaaī ||

O Nanak, when questioned, the answer is given.

ਮੂਰਖ ਅੰਧਿਆ ਅੰਧੀ ਧਾਤੁ ॥

मूरख अंधिआ अंधी धातु ॥

Moorakh ânđđhiâa ânđđhee đhaaŧu ||

The blind fool is running around, leading the blind.

ਕਹਿ ਕਹਿ ਕਹਣੁ ਕਹਾਇਨਿ ਆਪੁ ॥੧॥

कहि कहि कहणु कहाइनि आपु ॥१॥

Kahi kahi kahañu kahaaīni âapu ||1||

The more they say, the more they expose themselves. ||1||


ਮਹਲਾ ੧ ॥

महला १ ॥

Mahalaa 1 ||

First Mehl:

ਆਖਣਿ ਅਉਖਾ ਸੁਨਣਿ ਅਉਖਾ ਆਖਿ ਨ ਜਾਪੀ ਆਖਿ ॥

आखणि अउखा सुनणि अउखा आखि न जापी आखि ॥

Âakhañi âūkhaa sunañi âūkhaa âakhi na jaapee âakhi ||

It is difficult to chant it; it is difficult to listen to it. It cannot be chanted with the mouth.

ਇਕਿ ਆਖਿ ਆਖਹਿ ਸਬਦੁ ਭਾਖਹਿ ਅਰਧ ਉਰਧ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥

इकि आखि आखहि सबदु भाखहि अरध उरध दिनु राति ॥

Īki âakhi âakhahi sabađu bhaakhahi ârađh ūrađh đinu raaŧi ||

Some speak with their mouths and chant the Word of the Shabad - the low and the high, day and night.

ਜੇ ਕਿਹੁ ਹੋਇ ਤ ਕਿਹੁ ਦਿਸੈ ਜਾਪੈ ਰੂਪੁ ਨ ਜਾਤਿ ॥

जे किहु होइ त किहु दिसै जापै रूपु न जाति ॥

Je kihu hoī ŧa kihu đisai jaapai roopu na jaaŧi ||

If He were something, then He would be visible. His form and state cannot be seen.

ਸਭਿ ਕਾਰਣ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਘਟ ਅਉਘਟ ਘਟ ਥਾਪਿ ॥

सभि कारण करता करे घट अउघट घट थापि ॥

Sabhi kaarañ karaŧaa kare ghat âūghat ghat ŧhaapi ||

The Creator Lord does all deeds; He is established in the hearts of the high and the low.

ਆਖਣਿ ਅਉਖਾ ਨਾਨਕਾ ਆਖਿ ਨ ਜਾਪੈ ਆਖਿ ॥੨॥

आखणि अउखा नानका आखि न जापै आखि ॥२॥

Âakhañi âūkhaa naanakaa âakhi na jaapai âakhi ||2||

It is so difficult to chant it, O Nanak; it cannot be chanted with the mouth. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੧ ॥

सलोक महला १ ॥

Salok mahalaa 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਜੂਠਿ ਨ ਰਾਗੀਂ ਜੂਠਿ ਨ ਵੇਦੀਂ ॥

जूठि न रागीं जूठि न वेदीं ॥

Joothi na raageen joothi na veđeen ||

Impurity does not come from music; impurity does not come from the Vedas.

ਜੂਠਿ ਨ ਚੰਦ ਸੂਰਜ ਕੀ ਭੇਦੀ ॥

जूठि न चंद सूरज की भेदी ॥

Joothi na chanđđ sooraj kee bheđee ||

Impurity does not come from the phases of the sun and the moon.

ਜੂਠਿ ਨ ਅੰਨੀ ਜੂਠਿ ਨ ਨਾਈ ॥

जूठि न अंनी जूठि न नाई ॥

Joothi na ânnee joothi na naaëe ||

Impurity does not come from food; impurity does not come from ritual cleansing baths.

ਜੂਠਿ ਨ ਮੀਹੁ ਵਰ੍ਹਿਐ ਸਭ ਥਾਈ ॥

जूठि न मीहु वर्हिऐ सभ थाई ॥

Joothi na meehu varhiâi sabh ŧhaaëe ||

Impurity does not come from the rain, which falls everywhere.

ਜੂਠਿ ਨ ਧਰਤੀ ਜੂਠਿ ਨ ਪਾਣੀ ॥

जूठि न धरती जूठि न पाणी ॥

Joothi na đharaŧee joothi na paañee ||

Impurity does not come from the earth; impurity does not come from the water.

ਜੂਠਿ ਨ ਪਉਣੈ ਮਾਹਿ ਸਮਾਣੀ ॥

जूठि न पउणै माहि समाणी ॥

Joothi na paūñai maahi samaañee ||

Impurity does not come from the air which is diffused everywhere.

ਨਾਨਕ ਨਿਗੁਰਿਆ ਗੁਣੁ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥

नानक निगुरिआ गुणु नाही कोइ ॥

Naanak niguriâa guñu naahee koī ||

O Nanak, the one who has no Guru, has no redeeming virtues at all.

ਮੁਹਿ ਫੇਰਿਐ ਮੁਹੁ ਜੂਠਾ ਹੋਇ ॥੧॥

मुहि फेरिऐ मुहु जूठा होइ ॥१॥

Muhi pheriâi muhu joothaa hoī ||1||

Impurity comes from turning one's face away from God. ||1||


ਮਹਲਾ ੧ ॥

महला १ ॥

Mahalaa 1 ||

First Mehl:

ਨਾਨਕ ਚੁਲੀਆ ਸੁਚੀਆ ਜੇ ਭਰਿ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ॥

नानक चुलीआ सुचीआ जे भरि जाणै कोइ ॥

Naanak chuleeâa sucheeâa je bhari jaañai koī ||

O Nanak, the mouth is truly cleansed by ritual cleansing, if you really know how to do it.

ਸੁਰਤੇ ਚੁਲੀ ਗਿਆਨ ਕੀ ਜੋਗੀ ਕਾ ਜਤੁ ਹੋਇ ॥

सुरते चुली गिआन की जोगी का जतु होइ ॥

Suraŧe chulee giâan kee jogee kaa jaŧu hoī ||

For the intuitively aware, cleansing is spiritual wisdom. For the Yogi, it is self-control.

ਬ੍ਰਹਮਣ ਚੁਲੀ ਸੰਤੋਖ ਕੀ ਗਿਰਹੀ ਕਾ ਸਤੁ ਦਾਨੁ ॥

ब्रहमण चुली संतोख की गिरही का सतु दानु ॥

Brhamañ chulee sanŧŧokh kee girahee kaa saŧu đaanu ||

For the Brahmin, cleansing is contentment; for the householder, it is truth and charity.

ਰਾਜੇ ਚੁਲੀ ਨਿਆਵ ਕੀ ਪੜਿਆ ਸਚੁ ਧਿਆਨੁ ॥

राजे चुली निआव की पड़िआ सचु धिआनु ॥

Raaje chulee niâav kee paɍiâa sachu đhiâanu ||

For the king, cleansing is justice; for the scholar, it is true meditation.

ਪਾਣੀ ਚਿਤੁ ਨ ਧੋਪਈ ਮੁਖਿ ਪੀਤੈ ਤਿਖ ਜਾਇ ॥

पाणी चितु न धोपई मुखि पीतै तिख जाइ ॥

Paañee chiŧu na đhopaëe mukhi peeŧai ŧikh jaaī ||

The consciousness is not washed with water; you drink it to quench your thirst.

ਪਾਣੀ ਪਿਤਾ ਜਗਤ ਕਾ ਫਿਰਿ ਪਾਣੀ ਸਭੁ ਖਾਇ ॥੨॥

पाणी पिता जगत का फिरि पाणी सभु खाइ ॥२॥

Paañee piŧaa jagaŧ kaa phiri paañee sabhu khaaī ||2||

Water is the father of the world; in the end, water destroys it all. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੧ ॥

सलोक महला १ ॥

Salok mahalaa 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਦੁਖ ਵਿਚਿ ਜੰਮਣੁ ਦੁਖਿ ਮਰਣੁ ਦੁਖਿ ਵਰਤਣੁ ਸੰਸਾਰਿ ॥

दुख विचि जमणु दुखि मरणु दुखि वरतणु संसारि ॥

Đukh vichi jammañu đukhi marañu đukhi varaŧañu sanssaari ||

In pain, we are born; in pain, we die. In pain, we deal with the world.

ਦੁਖੁ ਦੁਖੁ ਅਗੈ ਆਖੀਐ ਪੜ੍ਹ੍ਹਿ ਪੜ੍ਹ੍ਹਿ ਕਰਹਿ ਪੁਕਾਰ ॥

दुखु दुखु अगै आखीऐ पड़्हि पड़्हि करहि पुकार ॥

Đukhu đukhu âgai âakheeâi paɍʱi paɍʱi karahi pukaar ||

Hereafter, there is said to be pain, only pain; the more the mortals read, the more they cry out.

ਦੁਖ ਕੀਆ ਪੰਡਾ ਖੁਲ੍ਹ੍ਹੀਆ ਸੁਖੁ ਨ ਨਿਕਲਿਓ ਕੋਇ ॥

दुख कीआ पंडा खुल्हीआ सुखु न निकलिओ कोइ ॥

Đukh keeâa panddaa khulʱeeâa sukhu na nikaliõ koī ||

The packages of pain are untied, but peace does not emerge.

ਦੁਖ ਵਿਚਿ ਜੀਉ ਜਲਾਇਆ ਦੁਖੀਆ ਚਲਿਆ ਰੋਇ ॥

दुख विचि जीउ जलाइआ दुखीआ चलिआ रोइ ॥

Đukh vichi jeeū jalaaīâa đukheeâa chaliâa roī ||

In pain, the soul burns; in pain, it departs weeping and wailing.

ਨਾਨਕ ਸਿਫਤੀ ਰਤਿਆ ਮਨੁ ਤਨੁ ਹਰਿਆ ਹੋਇ ॥

नानक सिफती रतिआ मनु तनु हरिआ होइ ॥

Naanak siphaŧee raŧiâa manu ŧanu hariâa hoī ||

O Nanak, imbued with the Lord's Praise, the mind and body blossom forth, rejuvenated.

ਦੁਖ ਕੀਆ ਅਗੀ ਮਾਰੀਅਹਿ ਭੀ ਦੁਖੁ ਦਾਰੂ ਹੋਇ ॥੧॥

दुख कीआ अगी मारीअहि भी दुखु दारू होइ ॥१॥

Đukh keeâa âgee maareeâhi bhee đukhu đaaroo hoī ||1||

In the fire of pain, the mortals die; but pain is also the cure. ||1||


ਮਹਲਾ ੧ ॥

महला १ ॥

Mahalaa 1 ||

First Mehl:

ਨਾਨਕ ਦੁਨੀਆ ਭਸੁ ਰੰਗੁ ਭਸੂ ਹੂ ਭਸੁ ਖੇਹ ॥

नानक दुनीआ भसु रंगु भसू हू भसु खेह ॥

Naanak đuneeâa bhasu ranggu bhasoo hoo bhasu kheh ||

O Nanak, worldly pleasures are nothing more than dust. They are the dust of the dust of ashes.

ਭਸੋ ਭਸੁ ਕਮਾਵਣੀ ਭੀ ਭਸੁ ਭਰੀਐ ਦੇਹ ॥

भसो भसु कमावणी भी भसु भरीऐ देह ॥

Bhaso bhasu kamaavañee bhee bhasu bhareeâi đeh ||

The mortal earns only the dust of the dust; his body is covered with dust.

ਜਾ ਜੀਉ ਵਿਚਹੁ ਕਢੀਐ ਭਸੂ ਭਰਿਆ ਜਾਇ ॥

जा जीउ विचहु कढीऐ भसू भरिआ जाइ ॥

Jaa jeeū vichahu kadheeâi bhasoo bhariâa jaaī ||

When the soul is taken out of the body, it too is covered with dust.

ਅਗੈ ਲੇਖੈ ਮੰਗਿਐ ਹੋਰ ਦਸੂਣੀ ਪਾਇ ॥੨॥

अगै लेखै मंगिऐ होर दसूणी पाइ ॥२॥

Âgai lekhai manggiâi hor đasooñee paaī ||2||

And when one's account is called for in the world hereafter, he receives only ten times more dust. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੧ ॥

सलोक महला १ ॥

Salok mahalaa 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਘਰਿ ਨਾਰਾਇਣੁ ਸਭਾ ਨਾਲਿ ॥

घरि नाराइणु सभा नालि ॥

Ghari naaraaīñu sabhaa naali ||

In your home, is the Lord God, along with all your other gods.

ਪੂਜ ਕਰੇ ਰਖੈ ਨਾਵਾਲਿ ॥

पूज करे रखै नावालि ॥

Pooj kare rakhai naavaali ||

You wash your stone gods and worship them.

ਕੁੰਗੂ ਚੰਨਣੁ ਫੁਲ ਚੜਾਏ ॥

कुंगू चंनणु फुल चड़ाए ॥

Kunggoo channañu phul chaɍaaē ||

You offer saffron, sandalwood and flowers.

ਪੈਰੀ ਪੈ ਪੈ ਬਹੁਤੁ ਮਨਾਏ ॥

पैरी पै पै बहुतु मनाए ॥

Pairee pai pai bahuŧu manaaē ||

Falling at their feet, you try so hard to appease them.

ਮਾਣੂਆ ਮੰਗਿ ਮੰਗਿ ਪੈਨੑੈ ਖਾਇ ॥

माणूआ मंगि मंगि पैन्है खाइ ॥

Maañooâa manggi manggi painʱai khaaī ||

Begging, begging from other people, you get things to wear and eat.

ਅੰਧੀ ਕੰਮੀ ਅੰਧ ਸਜਾਇ ॥

अंधी कमी अंध सजाइ ॥

Ânđđhee kammee ânđđh sajaaī ||

For your blind deeds, you will be blindly punished.

ਭੁਖਿਆ ਦੇਇ ਨ ਮਰਦਿਆ ਰਖੈ ॥

भुखिआ देइ न मरदिआ रखै ॥

Bhukhiâa đeī na marađiâa rakhai ||

Your idol does not feed the hungry, or save the dying.

ਅੰਧਾ ਝਗੜਾ ਅੰਧੀ ਸਥੈ ॥੧॥

अंधा झगड़ा अंधी सथै ॥१॥

Ânđđhaa jhagaɍaa ânđđhee saŧhai ||1||

The blind assembly argues in blindness. ||1||


ਮਹਲਾ ੧ ॥

महला १ ॥

Mahalaa 1 ||

First Mehl:

ਸਭੇ ਸੁਰਤੀ ਜੋਗ ਸਭਿ ਸਭੇ ਬੇਦ ਪੁਰਾਣ ॥

सभे सुरती जोग सभि सभे बेद पुराण ॥

Sabhe suraŧee jog sabhi sabhe beđ puraañ ||

All intuitive understanding, all Yoga, all the Vedas and Puraanas.

ਸਭੇ ਕਰਣੇ ਤਪ ਸਭਿ ਸਭੇ ਗੀਤ ਗਿਆਨ ॥

सभे करणे तप सभि सभे गीत गिआन ॥

Sabhe karañe ŧap sabhi sabhe geeŧ giâan ||

All actions, all penances, all songs and spiritual wisdom.

ਸਭੇ ਬੁਧੀ ਸੁਧਿ ਸਭਿ ਸਭਿ ਤੀਰਥ ਸਭਿ ਥਾਨ ॥

सभे बुधी सुधि सभि सभि तीरथ सभि थान ॥

Sabhe buđhee suđhi sabhi sabhi ŧeeraŧh sabhi ŧhaan ||

All intellect, all enlightenment, all sacred shrines of pilgrimage.

ਸਭਿ ਪਾਤਿਸਾਹੀਆ ਅਮਰ ਸਭਿ ਸਭਿ ਖੁਸੀਆ ਸਭਿ ਖਾਨ ॥

सभि पातिसाहीआ अमर सभि सभि खुसीआ सभि खान ॥

Sabhi paaŧisaaheeâa âmar sabhi sabhi khuseeâa sabhi khaan ||

All kingdoms, all royal commands, all joys and all delicacies.

ਸਭੇ ਮਾਣਸ ਦੇਵ ਸਭਿ ਸਭੇ ਜੋਗ ਧਿਆਨ ॥

सभे माणस देव सभि सभे जोग धिआन ॥

Sabhe maañas đev sabhi sabhe jog đhiâan ||

All mankind, all divinities, all Yoga and meditation.

ਸਭੇ ਪੁਰੀਆ ਖੰਡ ਸਭਿ ਸਭੇ ਜੀਅ ਜਹਾਨ ॥

सभे पुरीआ खंड सभि सभे जीअ जहान ॥

Sabhe pureeâa khandd sabhi sabhe jeeâ jahaan ||

All worlds, all celestial realms; all the beings of the universe.

ਹੁਕਮਿ ਚਲਾਏ ਆਪਣੈ ਕਰਮੀ ਵਹੈ ਕਲਾਮ ॥

हुकमि चलाए आपणै करमी वहै कलाम ॥

Hukami chalaaē âapañai karamee vahai kalaam ||

According to His Hukam, He commands them. His Pen writes out the account of their actions.

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਸਚਿ ਨਾਇ ਸਚੁ ਸਭਾ ਦੀਬਾਨੁ ॥੨॥

नानक सचा सचि नाइ सचु सभा दीबानु ॥२॥

Naanak sachaa sachi naaī sachu sabhaa đeebaanu ||2||

O Nanak, True is the Lord, and True is His Name. True is His Congregation and His Court. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਪੁਰੀਆ ਖੰਡਾ ਸਿਰਿ ਕਰੇ ਇਕ ਪੈਰਿ ਧਿਆਏ ॥

पुरीआ खंडा सिरि करे इक पैरि धिआए ॥

Pureeâa khanddaa siri kare īk pairi đhiâaē ||

The mortal walks on his head through the worlds and realms; he meditates, balanced on one foot.

ਪਉਣੁ ਮਾਰਿ ਮਨਿ ਜਪੁ ਕਰੇ ਸਿਰੁ ਮੁੰਡੀ ਤਲੈ ਦੇਇ ॥

पउणु मारि मनि जपु करे सिरु मुंडी तलै देइ ॥

Paūñu maari mani japu kare siru munddee ŧalai đeī ||

Controlling the wind of the breath, he meditates within his mind, tucking his chin down into his chest.

ਕਿਸੁ ਉਪਰਿ ਓਹੁ ਟਿਕ ਟਿਕੈ ਕਿਸ ਨੋ ਜੋਰੁ ਕਰੇਇ ॥

किसु उपरि ओहु टिक टिकै किस नो जोरु करेइ ॥

Kisu ūpari õhu tik tikai kis no joru kareī ||

What does he lean on? Where does he get his power?

ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਨਾਨਕਾ ਕਿਸ ਨੋ ਕਰਤਾ ਦੇਇ ॥

किस नो कहीऐ नानका किस नो करता देइ ॥

Kis no kaheeâi naanakaa kis no karaŧaa đeī ||

What can be said, O Nanak? Who is blessed by the Creator?

ਹੁਕਮਿ ਰਹਾਏ ਆਪਣੈ ਮੂਰਖੁ ਆਪੁ ਗਣੇਇ ॥੧॥

हुकमि रहाए आपणै मूरखु आपु गणेइ ॥१॥

Hukami rahaaē âapañai moorakhu âapu gañeī ||1||

God keeps all under His Command, but the fool shows off himself. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਹੈ ਹੈ ਆਖਾਂ ਕੋਟਿ ਕੋਟਿ ਕੋਟੀ ਹੂ ਕੋਟਿ ਕੋਟਿ ॥

है है आखां कोटि कोटि कोटी हू कोटि कोटि ॥

Hai hai âakhaan koti koti kotee hoo koti koti ||

He is, He is - I say it millions upon millions, millions upon millions of times.

ਆਖੂੰ ਆਖਾਂ ਸਦਾ ਸਦਾ ਕਹਣਿ ਨ ਆਵੈ ਤੋਟਿ ॥

आखूं आखां सदा सदा कहणि न आवै तोटि ॥

Âakhoonn âakhaan sađaa sađaa kahañi na âavai ŧoti ||

With my mouth I say it, forever and ever; there is no end to this speech.

ਨਾ ਹਉ ਥਕਾਂ ਨ ਠਾਕੀਆ ਏਵਡ ਰਖਹਿ ਜੋਤਿ ॥

ना हउ थकां न ठाकीआ एवड रखहि जोति ॥

Naa haū ŧhakaan na thaakeeâa ēvad rakhahi joŧi ||

I do not get tired, and I will not be stopped; this is how great my determination is.

ਨਾਨਕ ਚਸਿਅਹੁ ਚੁਖ ਬਿੰਦ ਉਪਰਿ ਆਖਣੁ ਦੋਸੁ ॥੨॥

नानक चसिअहु चुख बिंद उपरि आखणु दोसु ॥२॥

Naanak chasiâhu chukh binđđ ūpari âakhañu đosu ||2||

O Nanak, this is tiny and insignificant. To say that it is more, is wrong. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਸਭੇ ਰਾਤੀ ਸਭਿ ਦਿਹ ਸਭਿ ਥਿਤੀ ਸਭਿ ਵਾਰ ॥

सभे राती सभि दिह सभि थिती सभि वार ॥

Sabhe raaŧee sabhi đih sabhi ŧhiŧee sabhi vaar ||

All nights, all days, all dates, all days of the week;

ਸਭੇ ਰੁਤੀ ਮਾਹ ਸਭਿ ਸਭਿ ਧਰਤੀਂ ਸਭਿ ਭਾਰ ॥

सभे रुती माह सभि सभि धरतीं सभि भार ॥

Sabhe ruŧee maah sabhi sabhi đharaŧeen sabhi bhaar ||

All seasons, all months, all the earth and everything on it.

ਸਭੇ ਪਾਣੀ ਪਉਣ ਸਭਿ ਸਭਿ ਅਗਨੀ ਪਾਤਾਲ ॥

सभे पाणी पउण सभि सभि अगनी पाताल ॥

Sabhe paañee paūñ sabhi sabhi âganee paaŧaal ||

All waters, all winds, all fires and underworlds.

ਸਭੇ ਪੁਰੀਆ ਖੰਡ ਸਭਿ ਸਭਿ ਲੋਅ ਲੋਅ ਆਕਾਰ ॥

सभे पुरीआ खंड सभि सभि लोअ लोअ आकार ॥

Sabhe pureeâa khandd sabhi sabhi loâ loâ âakaar ||

All solar systems and galaxies, all worlds, people and forms.

ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਪੀ ਕੇਤੜਾ ਕਹਿ ਨ ਸਕੀਜੈ ਕਾਰ ॥

हुकमु न जापी केतड़ा कहि न सकीजै कार ॥

Hukamu na jaapee keŧaɍaa kahi na sakeejai kaar ||

No one knows how great the Hukam of His Command is; no one can describe His actions.

ਆਖਹਿ ਥਕਹਿ ਆਖਿ ਆਖਿ ਕਰਿ ਸਿਫਤੀਂ ਵੀਚਾਰ ॥

आखहि थकहि आखि आखि करि सिफतीं वीचार ॥

Âakhahi ŧhakahi âakhi âakhi kari siphaŧeen veechaar ||

Mortals may utter, chant, recite and contemplate His Praises until they grow weary.

ਤ੍ਰਿਣੁ ਨ ਪਾਇਓ ਬਪੁੜੀ ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਗਵਾਰ ॥੧॥

त्रिणु न पाइओ बपुड़ी नानकु कहै गवार ॥१॥

Ŧriñu na paaīõ bapuɍee naanaku kahai gavaar ||1||

The poor fools, O Nanak, cannot find even a tiny bit of the Lord. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਅਖੀਂ ਪਰਣੈ ਜੇ ਫਿਰਾਂ ਦੇਖਾਂ ਸਭੁ ਆਕਾਰੁ ॥

अखीं परणै जे फिरां देखां सभु आकारु ॥

Âkheen parañai je phiraan đekhaan sabhu âakaaru ||

If I were to walk around with my eyes wide open, gazing at all the created forms;

ਪੁਛਾ ਗਿਆਨੀ ਪੰਡਿਤਾਂ ਪੁਛਾ ਬੇਦ ਬੀਚਾਰ ॥

पुछा गिआनी पंडितां पुछा बेद बीचार ॥

Puchhaa giâanee panddiŧaan puchhaa beđ beechaar ||

I could ask the spiritual teachers and religious scholars, and those who contemplate the Vedas;

ਪੁਛਾ ਦੇਵਾਂ ਮਾਣਸਾਂ ਜੋਧ ਕਰਹਿ ਅਵਤਾਰ ॥

पुछा देवां माणसां जोध करहि अवतार ॥

Puchhaa đevaan maañasaan jođh karahi âvaŧaar ||

I could ask the gods, mortal men, warriors and divine incarnations;

ਸਿਧ ਸਮਾਧੀ ਸਭਿ ਸੁਣੀ ਜਾਇ ਦੇਖਾਂ ਦਰਬਾਰੁ ॥

सिध समाधी सभि सुणी जाइ देखां दरबारु ॥

Siđh samaađhee sabhi suñee jaaī đekhaan đarabaaru ||

I could consult all the Siddhas in Samaadhi, and go to see the Lord's Court.

ਅਗੈ ਸਚਾ ਸਚਿ ਨਾਇ ਨਿਰਭਉ ਭੈ ਵਿਣੁ ਸਾਰੁ ॥

अगै सचा सचि नाइ निरभउ भै विणु सारु ॥

Âgai sachaa sachi naaī nirabhaū bhai viñu saaru ||

Hereafter, Truth is the Name of all; the Fearless Lord has no fear at all.

ਹੋਰ ਕਚੀ ਮਤੀ ਕਚੁ ਪਿਚੁ ਅੰਧਿਆ ਅੰਧੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥

होर कची मती कचु पिचु अंधिआ अंधु बीचारु ॥

Hor kachee maŧee kachu pichu ânđđhiâa ânđđhu beechaaru ||

False are other intellectualisms, false and shallow; blind are the contemplations of the blind.

ਨਾਨਕ ਕਰਮੀ ਬੰਦਗੀ ਨਦਰਿ ਲੰਘਾਏ ਪਾਰਿ ॥੨॥

नानक करमी बंदगी नदरि लंघाए पारि ॥२॥

Naanak karamee banđđagee nađari langghaaē paari ||2||

O Nanak, by the karma of good actions, the mortal comes to meditate on the Lord; by His Grace, we are carried across. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਹੋਰੁ ਸਰੀਕੁ ਹੋਵੈ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਤਿਸੁ ਅਗੈ ਤੁਧੁ ਆਖਾਂ ॥

होरु सरीकु होवै कोई तेरा तिसु अगै तुधु आखां ॥

Horu sareeku hovai koëe ŧeraa ŧisu âgai ŧuđhu âakhaan ||

If there were any other equal to You, O Lord, I would speak to them of You.

ਤੁਧੁ ਅਗੈ ਤੁਧੈ ਸਾਲਾਹੀ ਮੈ ਅੰਧੇ ਨਾਉ ਸੁਜਾਖਾ ॥

तुधु अगै तुधै सालाही मै अंधे नाउ सुजाखा ॥

Ŧuđhu âgai ŧuđhai saalaahee mai ânđđhe naaū sujaakhaa ||

You, I praise You; I am blind, but through the Name, I am all-seeing.

ਜੇਤਾ ਆਖਣੁ ਸਾਹੀ ਸਬਦੀ ਭਾਖਿਆ ਭਾਇ ਸੁਭਾਈ ॥

जेता आखणु साही सबदी भाखिआ भाइ सुभाई ॥

Jeŧaa âakhañu saahee sabađee bhaakhiâa bhaaī subhaaëe ||

Whatever is spoken, is the Word of the Shabad. Chanting it with love, we are embellished.

ਨਾਨਕ ਬਹੁਤਾ ਏਹੋ ਆਖਣੁ ਸਭ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ॥੧॥

नानक बहुता एहो आखणु सभ तेरी वडिआई ॥१॥

Naanak bahuŧaa ēho âakhañu sabh ŧeree vadiâaëe ||1||

Nanak, this is the greatest thing to say: all glorious greatness is Yours. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਜਾਂ ਨ ਸਿਆ ਕਿਆ ਚਾਕਰੀ ਜਾਂ ਜੰਮੇ ਕਿਆ ਕਾਰ ॥

जां न सिआ किआ चाकरी जां जमे किआ कार ॥

Jaan na siâa kiâa chaakaree jaan jamme kiâa kaar ||

When there was nothing, what happened? What happens when one is born?

ਸਭਿ ਕਾਰਣ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਦੇਖੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥

सभि कारण करता करे देखै वारो वार ॥

Sabhi kaarañ karaŧaa kare đekhai vaaro vaar ||

The Creator, the Doer, does all; He watches over all, again and again

ਜੇ ਚੁਪੈ ਜੇ ਮੰਗਿਐ ਦਾਤਿ ਕਰੇ ਦਾਤਾਰੁ ॥

जे चुपै जे मंगिऐ दाति करे दातारु ॥

Je chupai je manggiâi đaaŧi kare đaaŧaaru ||

. Whether we keep silent or beg out loud, the Great Giver blesses us with His gifts.

ਇਕੁ ਦਾਤਾ ਸਭਿ ਮੰਗਤੇ ਫਿਰਿ ਦੇਖਹਿ ਆਕਾਰੁ ॥

इकु दाता सभि मंगते फिरि देखहि आकारु ॥

Īku đaaŧaa sabhi manggaŧe phiri đekhahi âakaaru ||

The One Lord is the Giver; we are all beggars. I have seen this throughout the Universe.

ਨਾਨਕ ਏਵੈ ਜਾਣੀਐ ਜੀਵੈ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥੨॥

नानक एवै जाणीऐ जीवै देवणहारु ॥२॥

Naanak ēvai jaañeeâi jeevai đevañahaaru ||2||

Nanak knows this: the Great Giver lives forever. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਸਾਸਤ੍ਰ ਬੇਦ ਪੁਰਾਣ ਪੜ੍ਹ੍ਹੰਤਾ ॥

सासत्र बेद पुराण पड़्हंता ॥

Saasaŧr beđ puraañ paɍʱanŧŧaa ||

Some read the Shaastras, the Vedas and the Puraanas.

ਪੂਕਾਰੰਤਾ ਅਜਾਣੰਤਾ ॥

पूकारंता अजाणंता ॥

Pookaaranŧŧaa âjaañanŧŧaa ||

They recite them, out of ignorance.

ਜਾਂ ਬੂਝੈ ਤਾਂ ਸੂਝੈ ਸੋਈ ॥

जां बूझै तां सूझै सोई ॥

Jaan boojhai ŧaan soojhai soëe ||

If they really understood them, they would realize the Lord.

ਨਾਨਕੁ ਆਖੈ ਕੂਕ ਨ ਹੋਈ ॥੧॥

नानकु आखै कूक न होई ॥१॥

Naanaku âakhai kook na hoëe ||1||

Nanak says, there is no need to shout so loud. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਜਾਂ ਹਉ ਤੇਰਾ ਤਾਂ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਮੇਰਾ ਹਉ ਨਾਹੀ ਤੂ ਹੋਵਹਿ ॥

जां हउ तेरा तां सभु किछु मेरा हउ नाही तू होवहि ॥

Jaan haū ŧeraa ŧaan sabhu kichhu meraa haū naahee ŧoo hovahi ||

When I am Yours, then everything is mine. When I am not, You are.

ਆਪੇ ਸਕਤਾ ਆਪੇ ਸੁਰਤਾ ਸਕਤੀ ਜਗਤੁ ਪਰੋਵਹਿ ॥

आपे सकता आपे सुरता सकती जगतु परोवहि ॥

Âape sakaŧaa âape suraŧaa sakaŧee jagaŧu parovahi ||

You Yourself are All-powerful, and You Yourself are the Intuitive Knower. The whole world is strung on the Power of Your Shakti.

ਆਪੇ ਭੇਜੇ ਆਪੇ ਸਦੇ ਰਚਨਾ ਰਚਿ ਰਚਿ ਵੇਖੈ ॥

आपे भेजे आपे सदे रचना रचि रचि वेखै ॥

Âape bheje âape sađe rachanaa rachi rachi vekhai ||

You Yourself send out the mortal beings, and You Yourself call them back home. Having created the creation, You behold it.

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਸਚੀ ਨਾਂਈ ਸਚੁ ਪਵੈ ਧੁਰਿ ਲੇਖੈ ॥੨॥

नानक सचा सची नांई सचु पवै धुरि लेखै ॥२॥

Naanak sachaa sachee naanëe sachu pavai đhuri lekhai ||2||

O Nanak, True is the Name of the True Lord; through Truth, one is accepted by the Primal Lord God. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਕਲਿ ਹੋਈ ਕੁਤੇ ਮੁਹੀ ਖਾਜੁ ਹੋਆ ਮੁਰਦਾਰੁ ॥

कलि होई कुते मुही खाजु होआ मुरदारु ॥

Kali hoëe kuŧe muhee khaaju hoâa murađaaru ||

In this Dark Age of Kali Yuga, people have faces like dogs; they eat rotting carcasses for food.

ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਬੋਲਿ ਭਉਕਣਾ ਚੂਕਾ ਧਰਮੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥

कूड़ु बोलि बोलि भउकणा चूका धरमु बीचारु ॥

Kooɍu boli boli bhaūkañaa chookaa đharamu beechaaru ||

They bark and speak, telling only lies; all thought of righteousness has left them.

ਜਿਨ ਜੀਵੰਦਿਆ ਪਤਿ ਨਹੀ ਮੁਇਆ ਮੰਦੀ ਸੋਇ ॥

जिन जीवंदिआ पति नही मुइआ मंदी सोइ ॥

Jin jeevanđđiâa paŧi nahee muīâa manđđee soī ||

Those who have no honor while alive, will have an evil reputation after they die.

ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੈ ਨਾਨਕਾ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਇ ॥੧॥

लिखिआ होवै नानका करता करे सु होइ ॥१॥

Likhiâa hovai naanakaa karaŧaa kare su hoī ||1||

Whatever is predestined, happens, O Nanak; whatever the Creator does, comes to pass. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਰੰਨਾ ਹੋਈਆ ਬੋਧੀਆ ਪੁਰਸ ਹੋਏ ਸਈਆਦ ॥

रंना होईआ बोधीआ पुरस होए सईआद ॥

Rannaa hoëeâa bođheeâa puras hoē saëeâađ ||

Women have become advisors, and men have become hunters.

ਸੀਲੁ ਸੰਜਮੁ ਸੁਚ ਭੰਨੀ ਖਾਣਾ ਖਾਜੁ ਅਹਾਜੁ ॥

सीलु संजमु सुच भंनी खाणा खाजु अहाजु ॥

Seelu sanjjamu such bhannee khaañaa khaaju âhaaju ||

Humility, self-control and purity have run away; people eat the uneatable, forbidden food.

ਸਰਮੁ ਗਇਆ ਘਰਿ ਆਪਣੈ ਪਤਿ ਉਠਿ ਚਲੀ ਨਾਲਿ ॥

सरमु गइआ घरि आपणै पति उठि चली नालि ॥

Saramu gaīâa ghari âapañai paŧi ūthi chalee naali ||

Modesty has left her home, and honor has gone away with her.

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਏਕੁ ਹੈ ਅਉਰੁ ਨ ਸਚਾ ਭਾਲਿ ॥੨॥

नानक सचा एकु है अउरु न सचा भालि ॥२॥

Naanak sachaa ēku hai âūru na sachaa bhaali ||2||

O Nanak, there is only One True Lord; do not bother to search for any other as true. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਲਖ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੋਵੈ ਲਖ ਜੀਵਣੁ ਕਿਆ ਖੁਸੀਆ ਕਿਆ ਚਾਉ ॥

लख सिउ प्रीति होवै लख जीवणु किआ खुसीआ किआ चाउ ॥

Lakh siū preeŧi hovai lakh jeevañu kiâa khuseeâa kiâa chaaū ||

You may be in love with tens of thousands, and live for thousands of years; but what good are these pleasures and occupations?

ਵਿਛੁੜਿਆ ਵਿਸੁ ਹੋਇ ਵਿਛੋੜਾ ਏਕ ਘੜੀ ਮਹਿ ਜਾਇ ॥

विछुड़िआ विसु होइ विछोड़ा एक घड़ी महि जाइ ॥

Vichhuɍiâa visu hoī vichhoɍaa ēk ghaɍee mahi jaaī ||

And when you must separate from them, that separation is like poison, but they will be gone in an instant.

ਜੇ ਸਉ ਵਰ੍ਹਿਆ ਮਿਠਾ ਖਾਜੈ ਭੀ ਫਿਰਿ ਕਉੜਾ ਖਾਇ ॥

जे सउ वर्हिआ मिठा खाजै भी फिरि कउड़ा खाइ ॥

Je saū varhiâa mithaa khaajai bhee phiri kaūɍaa khaaī ||

You may eat sweets for a hundred years, but eventually, you will have to eat the bitter as well.

ਮਿਠਾ ਖਾਧਾ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ਕਉੜਤਣੁ ਧਾਇ ਜਾਇ ॥

मिठा खाधा चिति न आवै कउड़तणु धाइ जाइ ॥

Mithaa khaađhaa chiŧi na âavai kaūɍaŧañu đhaaī jaaī ||

Then, you will not remember eating the sweets; bitterness will permeate you.

ਮਿਠਾ ਕਉੜਾ ਦੋਵੈ ਰੋਗ ॥

मिठा कउड़ा दोवै रोग ॥

Mithaa kaūɍaa đovai rog ||

The sweet and the bitter are both diseases.

ਨਾਨਕ ਅੰਤਿ ਵਿਗੁਤੇ ਭੋਗ ॥

नानक अंति विगुते भोग ॥

Naanak ânŧŧi viguŧe bhog ||

O Nanak, eating them, you will come to ruin in the end.

ਝਖਿ ਝਖਿ ਝਖਣਾ ਝਗੜਾ ਝਾਖ ॥

झखि झखि झखणा झगड़ा झाख ॥

Jhakhi jhakhi jhakhañaa jhagaɍaa jhaakh ||

It is useless to worry and struggle to death.

ਝਖਿ ਝਖਿ ਜਾਹਿ ਝਖਹਿ ਤਿਨੑ ਪਾਸਿ ॥੧॥

झखि झखि जाहि झखहि तिन्ह पासि ॥१॥

Jhakhi jhakhi jaahi jhakhahi ŧinʱ paasi ||1||

Entangled in worries and struggles, people exhaust themselves. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਕਾਪੜੁ ਕਾਠੁ ਰੰਗਾਇਆ ਰਾਂਗਿ ॥

कापड़ु काठु रंगाइआ रांगि ॥

Kaapaɍu kaathu ranggaaīâa raangi ||

They have fine clothes and furniture of various colors.

ਘਰ ਗਚ ਕੀਤੇ ਬਾਗੇ ਬਾਗ ॥

घर गच कीते बागे बाग ॥

Ghar gach keeŧe baage baag ||

Their houses are painted beautifully white.

ਸਾਦ ਸਹਜ ਕਰਿ ਮਨੁ ਖੇਲਾਇਆ ॥

साद सहज करि मनु खेलाइआ ॥

Saađ sahaj kari manu khelaaīâa ||

In pleasure and poise, they play their mind games.

ਤੈ ਸਹ ਪਾਸਹੁ ਕਹਣੁ ਕਹਾਇਆ ॥

तै सह पासहु कहणु कहाइआ ॥

Ŧai sah paasahu kahañu kahaaīâa ||

When they approach You, O Lord, they shall be spoken to.

ਮਿਠਾ ਕਰਿ ਕੈ ਕਉੜਾ ਖਾਇਆ ॥

मिठा करि कै कउड़ा खाइआ ॥

Mithaa kari kai kaūɍaa khaaīâa ||

They think it is sweet, so they eat the bitter.

ਤਿਨਿ ਕਉੜੈ ਤਨਿ ਰੋਗੁ ਜਮਾਇਆ ॥

तिनि कउड़ै तनि रोगु जमाइआ ॥

Ŧini kaūɍai ŧani rogu jamaaīâa ||

The bitter disease grows in the body.

ਜੇ ਫਿਰਿ ਮਿਠਾ ਪੇੜੈ ਪਾਇ ॥

जे फिरि मिठा पेड़ै पाइ ॥

Je phiri mithaa peɍai paaī ||

If, later on, they receive the sweet,

ਤਉ ਕਉੜਤਣੁ ਚੂਕਸਿ ਮਾਇ ॥

तउ कउड़तणु चूकसि माइ ॥

Ŧaū kaūɍaŧañu chookasi maaī ||

Then their bitterness shall be gone, O mother.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਵੈ ਸੋਇ ॥

नानक गुरमुखि पावै सोइ ॥

Naanak guramukhi paavai soī ||

O Nanak, the Gurmukh is blessed to receive

ਜਿਸ ਨੋ ਪ੍ਰਾਪਤਿ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇ ॥੨॥

जिस नो प्रापति लिखिआ होइ ॥२॥

Jis no praapaŧi likhiâa hoī ||2||

What he is predestined to receive. ||2||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਬੇਦੁ ਪੁਕਾਰੇ ਪੁੰਨੁ ਪਾਪੁ ਸੁਰਗ ਨਰਕ ਕਾ ਬੀਉ ॥

बेदु पुकारे पुंनु पापु सुरग नरक का बीउ ॥

Beđu pukaare punnu paapu surag narak kaa beeū ||

The Vedas proclaim that vice and virtue are the seeds of heaven and hell.

ਜੋ ਬੀਜੈ ਸੋ ਉਗਵੈ ਖਾਂਦਾ ਜਾਣੈ ਜੀਉ ॥

जो बीजै सो उगवै खांदा जाणै जीउ ॥

Jo beejai so ūgavai khaanđaa jaañai jeeū ||

Whatever is planted, shall grow. The soul eats the fruits of its actions, and understands.

ਗਿਆਨੁ ਸਲਾਹੇ ਵਡਾ ਕਰਿ ਸਚੋ ਸਚਾ ਨਾਉ ॥

गिआनु सलाहे वडा करि सचो सचा नाउ ॥

Giâanu salaahe vadaa kari sacho sachaa naaū ||

Whoever praises spiritual wisdom as great, becomes truthful in the True Name.

ਸਚੁ ਬੀਜੈ ਸਚੁ ਉਗਵੈ ਦਰਗਹ ਪਾਈਐ ਥਾਉ ॥

सचु बीजै सचु उगवै दरगह पाईऐ थाउ ॥

Sachu beejai sachu ūgavai đaragah paaëeâi ŧhaaū ||

When Truth is planted, Truth grows. In the Court of the Lord, you shall find your place of honor.

ਬੇਦੁ ਵਪਾਰੀ ਗਿਆਨੁ ਰਾਸਿ ਕਰਮੀ ਪਲੈ ਹੋਇ ॥

बेदु वपारी गिआनु रासि करमी पलै होइ ॥

Beđu vapaaree giâanu raasi karamee palai hoī ||

The Vedas are only merchants; spiritual wisdom is the capital; by His Grace, it is received.

ਨਾਨਕ ਰਾਸੀ ਬਾਹਰਾ ਲਦਿ ਨ ਚਲਿਆ ਕੋਇ ॥੨॥

नानक रासी बाहरा लदि न चलिआ कोइ ॥२॥

Naanak raasee baaharaa lađi na chaliâa koī ||2||

O Nanak, without capital, no one has ever departed with profit. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਮਰਣਿ ਨ ਮੂਰਤੁ ਪੁਛਿਆ ਪੁਛੀ ਥਿਤਿ ਨ ਵਾਰੁ ॥

मरणि न मूरतु पुछिआ पुछी थिति न वारु ॥

Marañi na mooraŧu puchhiâa puchhee ŧhiŧi na vaaru ||

Death does not ask the time; it does not ask the date or the day of the week.

ਇਕਨੑੀ ਲਦਿਆ ਇਕਿ ਲਦਿ ਚਲੇ ਇਕਨੑੀ ਬਧੇ ਭਾਰ ॥

इकन्ही लदिआ इकि लदि चले इकन्ही बधे भार ॥

Īkanʱee lađiâa īki lađi chale īkanʱee bađhe bhaar ||

Some have packed up, and some who have packed up have gone.

ਇਕਨੑਾ ਹੋਈ ਸਾਖਤੀ ਇਕਨੑਾ ਹੋਈ ਸਾਰ ॥

इकन्हा होई साखती इकन्हा होई सार ॥

Īkanʱaa hoëe saakhaŧee īkanʱaa hoëe saar ||

Some are severely punished, and some are taken care of.

ਲਸਕਰ ਸਣੈ ਦਮਾਮਿਆ ਛੁਟੇ ਬੰਕ ਦੁਆਰ ॥

लसकर सणै दमामिआ छुटे बंक दुआर ॥

Lasakar sañai đamaamiâa chhute bankk đuâar ||

They must leave their armies and drums, and their beautiful mansions.

ਨਾਨਕ ਢੇਰੀ ਛਾਰੁ ਕੀ ਭੀ ਫਿਰਿ ਹੋਈ ਛਾਰ ॥੧॥

नानक ढेरी छारु की भी फिरि होई छार ॥१॥

Naanak dheree chhaaru kee bhee phiri hoëe chhaar ||1||

O Nanak, the pile of dust is once again reduced to dust. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਨਾਨਕ ਢੇਰੀ ਢਹਿ ਪਈ ਮਿਟੀ ਸੰਦਾ ਕੋਟੁ ॥

नानक ढेरी ढहि पई मिटी संदा कोटु ॥

Naanak dheree dhahi paëe mitee sanđđaa kotu ||

O Nanak, the pile shall fall apart; the fortress of the body is made of dust.

ਭੀਤਰਿ ਚੋਰੁ ਬਹਾਲਿਆ ਖੋਟੁ ਵੇ ਜੀਆ ਖੋਟੁ ॥੨॥

भीतरि चोरु बहालिआ खोटु वे जीआ खोटु ॥२॥

Bheeŧari choru bahaaliâa khotu ve jeeâa khotu ||2||

The thief has settled within you; O soul, your life is false. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਧਨਵੰਤਾ ਇਵ ਹੀ ਕਹੈ ਅਵਰੀ ਧਨ ਕਉ ਜਾਉ ॥

धनवंता इव ही कहै अवरी धन कउ जाउ ॥

Đhanavanŧŧaa īv hee kahai âvaree đhan kaū jaaū ||

Thus speaks the wealthy man: I should go and get more wealth.

ਨਾਨਕੁ ਨਿਰਧਨੁ ਤਿਤੁ ਦਿਨਿ ਜਿਤੁ ਦਿਨਿ ਵਿਸਰੈ ਨਾਉ ॥੧॥

नानकु निरधनु तितु दिनि जितु दिनि विसरै नाउ ॥१॥

Naanaku nirađhanu ŧiŧu đini jiŧu đini visarai naaū ||1||

Nanak becomes poor on that day when he forgets the Lord's Name. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸੂਰਜੁ ਚੜੈ ਵਿਜੋਗਿ ਸਭਸੈ ਘਟੈ ਆਰਜਾ ॥

सूरजु चड़ै विजोगि सभसै घटै आरजा ॥

Sooraju chaɍai vijogi sabhasai ghatai âarajaa ||

The sun rises and sets, and the lives of all run out.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਰਤਾ ਭੋਗਿ ਕੋਈ ਹਾਰੈ ਕੋ ਜਿਣੈ ॥

तनु मनु रता भोगि कोई हारै को जिणै ॥

Ŧanu manu raŧaa bhogi koëe haarai ko jiñai ||

The mind and body experience pleasures; one loses, and another wins.

ਸਭੁ ਕੋ ਭਰਿਆ ਫੂਕਿ ਆਖਣਿ ਕਹਣਿ ਨ ਥੰਮ੍ਹ੍ਹੀਐ ॥

सभु को भरिआ फूकि आखणि कहणि न थम्हीऐ ॥

Sabhu ko bhariâa phooki âakhañi kahañi na ŧhammʱeeâi ||

Everyone is puffed up with pride; even after they are spoken to, they do not stop.

ਨਾਨਕ ਵੇਖੈ ਆਪਿ ਫੂਕ ਕਢਾਏ ਢਹਿ ਪਵੈ ॥੨॥

नानक वेखै आपि फूक कढाए ढहि पवै ॥२॥

Naanak vekhai âapi phook kadhaaē dhahi pavai ||2||

O Nanak, the Lord Himself sees all; when He takes the air out of the balloon, the body falls. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਧ੍ਰਿਗੁ ਤਿਨਾ ਕਾ ਜੀਵਿਆ ਜਿ ਲਿਖਿ ਲਿਖਿ ਵੇਚਹਿ ਨਾਉ ॥

ध्रिगु तिना का जीविआ जि लिखि लिखि वेचहि नाउ ॥

Đhrigu ŧinaa kaa jeeviâa ji likhi likhi vechahi naaū ||

Cursed are the lives of those who read and write the Lord's Name to sell it.

ਖੇਤੀ ਜਿਨ ਕੀ ਉਜੜੈ ਖਲਵਾੜੇ ਕਿਆ ਥਾਉ ॥

खेती जिन की उजड़ै खलवाड़े किआ थाउ ॥

Kheŧee jin kee ūjaɍai khalavaaɍe kiâa ŧhaaū ||

Their crop is devastated - what harvest will they have?

ਸਚੈ ਸਰਮੈ ਬਾਹਰੇ ਅਗੈ ਲਹਹਿ ਨ ਦਾਦਿ ॥

सचै सरमै बाहरे अगै लहहि न दादि ॥

Sachai saramai baahare âgai lahahi na đaađi ||

Lacking truth and humility, they shall not be appreciated in the world hereafter.

ਅਕਲਿ ਏਹ ਨ ਆਖੀਐ ਅਕਲਿ ਗਵਾਈਐ ਬਾਦਿ ॥

अकलि एह न आखीऐ अकलि गवाईऐ बादि ॥

Âkali ēh na âakheeâi âkali gavaaëeâi baađi ||

Wisdom which leads to arguments is not called wisdom.

ਅਕਲੀ ਸਾਹਿਬੁ ਸੇਵੀਐ ਅਕਲੀ ਪਾਈਐ ਮਾਨੁ ॥

अकली साहिबु सेवीऐ अकली पाईऐ मानु ॥

Âkalee saahibu seveeâi âkalee paaëeâi maanu ||

Wisdom leads us to serve our Lord and Master; through wisdom, honor is obtained.

ਅਕਲੀ ਪੜ੍ਹ੍ਹਿ ਕੈ ਬੁਝੀਐ ਅਕਲੀ ਕੀਚੈ ਦਾਨੁ ॥

अकली पड़्हि कै बुझीऐ अकली कीचै दानु ॥

Âkalee paɍʱi kai bujheeâi âkalee keechai đaanu ||

Wisdom does not come by reading textbooks; wisdom inspires us to give in charity.

ਨਾਨਕੁ ਆਖੈ ਰਾਹੁ ਏਹੁ ਹੋਰਿ ਗਲਾਂ ਸੈਤਾਨੁ ॥੧॥

नानकु आखै राहु एहु होरि गलां सैतानु ॥१॥

Naanaku âakhai raahu ēhu hori galaan saiŧaanu ||1||

Says Nanak, this is the Path; other things lead to Satan. ||1||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਸਚੁ ਵਰਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਤੀਰਥੁ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਇਸਨਾਨੁ ॥

सचु वरतु संतोखु तीरथु गिआनु धिआनु इसनानु ॥

Sachu varaŧu sanŧŧokhu ŧeeraŧhu giâanu đhiâanu īsanaanu ||

Those who have truth as their fast, contentment as their sacred shrine of pilgrimage, spiritual wisdom and meditation as their cleansing bath,

ਦਇਆ ਦੇਵਤਾ ਖਿਮਾ ਜਪਮਾਲੀ ਤੇ ਮਾਣਸ ਪਰਧਾਨ ॥

दइआ देवता खिमा जपमाली ते माणस परधान ॥

Đaīâa đevaŧaa khimaa japamaalee ŧe maañas parađhaan ||

Kindness as their deity, and forgiveness as their chanting beads - they are the most excellent people.

ਜੁਗਤਿ ਧੋਤੀ ਸੁਰਤਿ ਚਉਕਾ ਤਿਲਕੁ ਕਰਣੀ ਹੋਇ ॥

जुगति धोती सुरति चउका तिलकु करणी होइ ॥

Jugaŧi đhoŧee suraŧi chaūkaa ŧilaku karañee hoī ||

Those who take the Way as their loincloth, and intuitive awareness their ritualistically purified enclosure, with good deeds their ceremonial forehead mark,

ਭਾਉ ਭੋਜਨੁ ਨਾਨਕਾ ਵਿਰਲਾ ਤ ਕੋਈ ਕੋਇ ॥੧॥

भाउ भोजनु नानका विरला त कोई कोइ ॥१॥

Bhaaū bhojanu naanakaa viralaa ŧa koëe koī ||1||

And love their food - O Nanak, they are very rare. ||1||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣਾ ਗਾਵੈ ਗੀਤ ॥

गिआन विहूणा गावै गीत ॥

Giâan vihooñaa gaavai geeŧ ||

The one who lacks spiritual wisdom sings religious songs.

ਭੁਖੇ ਮੁਲਾਂ ਘਰੇ ਮਸੀਤਿ ॥

भुखे मुलां घरे मसीति ॥

Bhukhe mulaan ghare maseeŧi ||

The hungry Mullah turns his home into a mosque.

ਮਖਟੂ ਹੋਇ ਕੈ ਕੰਨ ਪੜਾਏ ॥

मखटू होइ कै कंन पड़ाए ॥

Makhatoo hoī kai kann paɍaaē ||

The lazy unemployed has his ears pierced to look like a Yogi.

ਫਕਰੁ ਕਰੇ ਹੋਰੁ ਜਾਤਿ ਗਵਾਏ ॥

फकरु करे होरु जाति गवाए ॥

Phakaru kare horu jaaŧi gavaaē ||

Someone else becomes a pan-handler, and loses his social status.

ਗੁਰੁ ਪੀਰੁ ਸਦਾਏ ਮੰਗਣ ਜਾਇ ॥

गुरु पीरु सदाए मंगण जाइ ॥

Guru peeru sađaaē manggañ jaaī ||

One who calls himself a guru or a spiritual teacher, while he goes around begging

ਤਾ ਕੈ ਮੂਲਿ ਨ ਲਗੀਐ ਪਾਇ ॥

ता कै मूलि न लगीऐ पाइ ॥

Ŧaa kai mooli na lageeâi paaī ||

- don't ever touch his feet.

ਘਾਲਿ ਖਾਇ ਕਿਛੁ ਹਥਹੁ ਦੇਇ ॥

घालि खाइ किछु हथहु देइ ॥

Ghaali khaaī kichhu haŧhahu đeī ||

One who works for what he eats, and gives some of what he has

ਨਾਨਕ ਰਾਹੁ ਪਛਾਣਹਿ ਸੇਇ ॥੧॥

नानक राहु पछाणहि सेइ ॥१॥

Naanak raahu pachhaañahi seī ||1||

- O Nanak, he knows the Path. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਮਨਹੁ ਜਿ ਅੰਧੇ ਕੂਪ ਕਹਿਆ ਬਿਰਦੁ ਨ ਜਾਣਨੑੀ ॥

मनहु जि अंधे कूप कहिआ बिरदु न जाणन्ही ॥

Manahu ji ânđđhe koop kahiâa birađu na jaañanʱee ||

Those mortals whose minds are like deep dark pits do not understand the purpose of life, even when it is explained to them.

ਮਨਿ ਅੰਧੈ ਊਂਧੈ ਕਵਲਿ ਦਿਸਨੑਿ ਖਰੇ ਕਰੂਪ ॥

मनि अंधै ऊंधै कवलि दिसन्हि खरे करूप ॥

Mani ânđđhai ǖnđhai kavali đisanʱi khare karoop ||

Their minds are blind, and their heart-lotuses are upside-down; they look totally ugly.

ਇਕਿ ਕਹਿ ਜਾਣਹਿ ਕਹਿਆ ਬੁਝਹਿ ਤੇ ਨਰ ਸੁਘੜ ਸਰੂਪ ॥

इकि कहि जाणहि कहिआ बुझहि ते नर सुघड़ सरूप ॥

Īki kahi jaañahi kahiâa bujhahi ŧe nar sughaɍ saroop ||

Some know how to speak, and understand what they are told. They are wise and beautiful.

ਇਕਨਾ ਨਾਦ ਨ ਬੇਦ ਨ ਗੀਅ ਰਸੁ ਰਸ ਕਸ ਨ ਜਾਣੰਤਿ ॥

इकना नाद न बेद न गीअ रसु रस कस न जाणंति ॥

Īkanaa naađ na beđ na geeâ rasu ras kas na jaañanŧŧi ||

Some do not understand about the Sound-current of the Naad or the Vedas, music, virtue or vice.

ਇਕਨਾ ਸੁਧਿ ਨ ਬੁਧਿ ਨ ਅਕਲਿ ਸਰ ਅਖਰ ਕਾ ਭੇਉ ਨ ਲਹੰਤਿ ॥

इकना सुधि न बुधि न अकलि सर अखर का भेउ न लहंति ॥

Īkanaa suđhi na buđhi na âkali sar âkhar kaa bheū na lahanŧŧi ||

Some are not blessed with understanding, intelligence, or sublime intellect; they do not grasp the mystery of God's Word.

ਨਾਨਕ ਸੇ ਨਰ ਅਸਲਿ ਖਰ ਜਿ ਬਿਨੁ ਗੁਣ ਗਰਬੁ ਕਰੰਤਿ ॥੨॥

नानक से नर असलि खर जि बिनु गुण गरबु करंति ॥२॥

Naanak se nar âsali khar ji binu guñ garabu karanŧŧi ||2||

O Nanak, they are donkeys; they are very proud of themselves, but they have no virtues at all. ||2||


ਰਾਗੁ ਮਲਾਰ ਚਉਪਦੇ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੧

रागु मलार चउपदे महला १ घरु १

Raagu malaar chaūpađe mahalaa 1 gharu 1

Raag Malaar, Chau-Padas, First Mehl, First House:

ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सति नामु करता पुरखु निरभउ निरवैरु अकाल मूरति अजूनी सैभं गुरप्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧi naamu karaŧaa purakhu nirabhaū niravairu âkaal mooraŧi âjoonee saibhann guraprsaađi ||

One Universal Creator God. Truth Is The Name. Creative Being Personified. No Fear. No Hatred. Image Of The Undying. Beyond Birth. Self-Existent. By Guru's Grace:

ਖਾਣਾ ਪੀਣਾ ਹਸਣਾ ਸਉਣਾ ਵਿਸਰਿ ਗਇਆ ਹੈ ਮਰਣਾ ॥

खाणा पीणा हसणा सउणा विसरि गइआ है मरणा ॥

Khaañaa peeñaa hasañaa saūñaa visari gaīâa hai marañaa ||

Eating, drinking, laughing and sleeping, the mortal forgets about dying.

ਖਸਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ਖੁਆਰੀ ਕੀਨੀ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਨਹੀ ਰਹਣਾ ॥੧॥

खसमु विसारि खुआरी कीनी ध्रिगु जीवणु नही रहणा ॥१॥

Khasamu visaari khuâaree keenee đhrigu jeevañu nahee rahañaa ||1||

Forgetting his Lord and Master, the mortal is ruined, and his life is cursed. He cannot remain forever. ||1||


ਪ੍ਰਾਣੀ ਏਕੋ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹੁ ॥

प्राणी एको नामु धिआवहु ॥

Praañee ēko naamu đhiâavahu ||

O mortal, meditate on the One Lord.

ਅਪਨੀ ਪਤਿ ਸੇਤੀ ਘਰਿ ਜਾਵਹੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

अपनी पति सेती घरि जावहु ॥१॥ रहाउ ॥

Âpanee paŧi seŧee ghari jaavahu ||1|| rahaaū ||

You shall go to your true home with honor. || 1 Pause ||


ਤੁਧਨੋ ਸੇਵਹਿ ਤੁਝੁ ਕਿਆ ਦੇਵਹਿ ਮਾਂਗਹਿ ਲੇਵਹਿ ਰਹਹਿ ਨਹੀ ॥

तुधनो सेवहि तुझु किआ देवहि मांगहि लेवहि रहहि नही ॥

Ŧuđhano sevahi ŧujhu kiâa đevahi maangahi levahi rahahi nahee ||

Those who serve You - what can they give You? They beg for and receive what cannot remain.

ਤੂ ਦਾਤਾ ਜੀਆ ਸਭਨਾ ਕਾ ਜੀਆ ਅੰਦਰਿ ਜੀਉ ਤੁਹੀ ॥੨॥

तू दाता जीआ सभना का जीआ अंदरि जीउ तुही ॥२॥

Ŧoo đaaŧaa jeeâa sabhanaa kaa jeeâa ânđđari jeeū ŧuhee ||2||

You are the Great Giver of all souls; You are the Life within all living beings. ||2||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਧਿਆਵਹਿ ਸਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪਾਵਹਿ ਸੇਈ ਸੂਚੇ ਹੋਹੀ ॥

गुरमुखि धिआवहि सि अम्रितु पावहि सेई सूचे होही ॥

Guramukhi đhiâavahi si âmmmriŧu paavahi seëe sooche hohee ||

The Gurmukhs meditate, and receive the Ambrosial Nectar; thus they become pure.

ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਰੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ਮੈਲੇ ਹਛੇ ਹੋਹੀ ॥੩॥

अहिनिसि नामु जपहु रे प्राणी मैले हछे होही ॥३॥

Âhinisi naamu japahu re praañee maile hachhe hohee ||3||

Day and night, chant the Naam, the Name of the Lord, O mortal. It makes the filthy immaculate. ||3||


ਜੇਹੀ ਰੁਤਿ ਕਾਇਆ ਸੁਖੁ ਤੇਹਾ ਤੇਹੋ ਜੇਹੀ ਦੇਹੀ ॥

जेही रुति काइआ सुखु तेहा तेहो जेही देही ॥

Jehee ruŧi kaaīâa sukhu ŧehaa ŧeho jehee đehee ||

As is the season, so is the comfort of the body, and so is the body itself.

ਨਾਨਕ ਰੁਤਿ ਸੁਹਾਵੀ ਸਾਈ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਰੁਤਿ ਕੇਹੀ ॥੪॥੧॥

नानक रुति सुहावी साई बिनु नावै रुति केही ॥४॥१॥

Naanak ruŧi suhaavee saaëe binu naavai ruŧi kehee ||4||1||

O Nanak, that season is beautiful; without the Name, what season is it? ||4||1||


ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मलार महला १ ॥

Malaar mahalaa 1 ||

Malaar, First Mehl:

ਕਰਉ ਬਿਨਉ ਗੁਰ ਅਪਨੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹਰਿ ਵਰੁ ਆਣਿ ਮਿਲਾਵੈ ॥

करउ बिनउ गुर अपने प्रीतम हरि वरु आणि मिलावै ॥

Karaū binaū gur âpane preeŧam hari varu âañi milaavai ||

I offer prayers to my Beloved Guru, that He may unite me with my Husband Lord.

ਸੁਣਿ ਘਨ ਘੋਰ ਸੀਤਲੁ ਮਨੁ ਮੋਰਾ ਲਾਲ ਰਤੀ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥੧॥

सुणि घन घोर सीतलु मनु मोरा लाल रती गुण गावै ॥१॥

Suñi ghan ghor seeŧalu manu moraa laal raŧee guñ gaavai ||1||

I hear the thunder in the clouds, and my mind is cooled and soothed; imbued with the Love of my Dear Beloved, I sing His Glorious Praises. ||1||


ਬਰਸੁ ਘਨਾ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਭੀਨਾ ॥

बरसु घना मेरा मनु भीना ॥

Barasu ghanaa meraa manu bheenaa ||

The rain pours down, and my mind is drenched with His Love.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬੂੰਦ ਸੁਹਾਨੀ ਹੀਅਰੈ ਗੁਰਿ ਮੋਹੀ ਮਨੁ ਹਰਿ ਰਸਿ ਲੀਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

अम्रित बूंद सुहानी हीअरै गुरि मोही मनु हरि रसि लीना ॥१॥ रहाउ ॥

Âmmmriŧ boonđđ suhaanee heeârai guri mohee manu hari rasi leenaa ||1|| rahaaū ||

The drop of Ambrosial Nectar pleases my heart; the Guru has fascinated my mind, which is drenched in the sublime essence of the Lord. ||1|| Pause ||


ਸਹਜਿ ਸੁਖੀ ਵਰ ਕਾਮਣਿ ਪਿਆਰੀ ਜਿਸੁ ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥

सहजि सुखी वर कामणि पिआरी जिसु गुर बचनी मनु मानिआ ॥

Sahaji sukhee var kaamañi piâaree jisu gur bachanee manu maaniâa ||

With intuitive peace and poise, the soul-bride is loved by her Husband Lord; her mind is pleased and appeased by the Guru's Teachings.

ਹਰਿ ਵਰਿ ਨਾਰਿ ਭਈ ਸੋਹਾਗਣਿ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪ੍ਰੇਮੁ ਸੁਖਾਨਿਆ ॥੨॥

हरि वरि नारि भई सोहागणि मनि तनि प्रेमु सुखानिआ ॥२॥

Hari vari naari bhaëe sohaagañi mani ŧani premu sukhaaniâa ||2||

She is the happy soul-bride of her Husband Lord; her mind and body are filled with joy by His Love. ||2||


ਅਵਗਣ ਤਿਆਗਿ ਭਈ ਬੈਰਾਗਨਿ ਅਸਥਿਰੁ ਵਰੁ ਸੋਹਾਗੁ ਹਰੀ ॥

अवगण तिआगि भई बैरागनि असथिरु वरु सोहागु हरी ॥

Âvagañ ŧiâagi bhaëe bairaagani âsaŧhiru varu sohaagu haree ||

Discarding her demerits, she becomes detached; with the Lord as her Husband, her marriage is eternal.

ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਤਿਸੁ ਕਦੇ ਨ ਵਿਆਪੈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਅਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੀ ॥੩॥

सोगु विजोगु तिसु कदे न विआपै हरि प्रभि अपणी किरपा करी ॥३॥

Sogu vijogu ŧisu kađe na viâapai hari prbhi âpañee kirapaa karee ||3||

She never suffers separation or sorrow; her Lord God showers her with His Grace. ||3||


ਆਵਣ ਜਾਣੁ ਨਹੀ ਮਨੁ ਨਿਹਚਲੁ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਓਟ ਗਹੀ ॥

आवण जाणु नही मनु निहचलु पूरे गुर की ओट गही ॥

Âavañ jaañu nahee manu nihachalu poore gur kee õt gahee ||

Her mind is steady and stable; she does not come and go in reincarnation.

ਨਾਨਕ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਧਨੁ ਸੋਹਾਗਣਿ ਸਚੁ ਸਹੀ ॥੪॥੨॥

नानक राम नामु जपि गुरमुखि धनु सोहागणि सचु सही ॥४॥२॥

Naanak raam naamu japi guramukhi đhanu sohaagañi sachu sahee ||4||2||

She takes the Shelter of the Perfect Guru. O Nanak, as Gurmukh, chant the Naam; you shall be accepted as the true soul-bride of the Lord. ||4||2||


ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मलार महला १ ॥

Malaar mahalaa 1 ||

Malaar, First Mehl:

ਸਾਚੀ ਸੁਰਤਿ ਨਾਮਿ ਨਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤੇ ਹਉਮੈ ਕਰਤ ਗਵਾਇਆ ॥

साची सुरति नामि नही त्रिपते हउमै करत गवाइआ ॥

Saachee suraŧi naami nahee ŧripaŧe haūmai karaŧ gavaaīâa ||

They pretend to understand the Truth, but they are not satisfied by the Naam; they waste their lives in egotism.

ਪਰ ਧਨ ਪਰ ਨਾਰੀ ਰਤੁ ਨਿੰਦਾ ਬਿਖੁ ਖਾਈ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

पर धन पर नारी रतु निंदा बिखु खाई दुखु पाइआ ॥

Par đhan par naaree raŧu ninđđaa bikhu khaaëe đukhu paaīâa ||

Caught in slander and attachment to the wealth and women of others, they eat poison and suffer in pain.

ਸਬਦੁ ਚੀਨਿ ਭੈ ਕਪਟ ਨ ਛੂਟੇ ਮਨਿ ਮੁਖਿ ਮਾਇਆ ਮਾਇਆ ॥

सबदु चीनि भै कपट न छूटे मनि मुखि माइआ माइआ ॥

Sabađu cheeni bhai kapat na chhoote mani mukhi maaīâa maaīâa ||

They think about the Shabad, but they are not released from their fear and fraud; the minds and mouths are filled with Maya, Maya.

ਅਜਗਰਿ ਭਾਰਿ ਲਦੇ ਅਤਿ ਭਾਰੀ ਮਰਿ ਜਨਮੇ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥੧॥

अजगरि भारि लदे अति भारी मरि जनमे जनमु गवाइआ ॥१॥

Âjagari bhaari lađe âŧi bhaaree mari janame janamu gavaaīâa ||1||

Loading the heavy and crushing load, they die, only to be reborn, and waste their lives again. ||1||


ਮਨਿ ਭਾਵੈ ਸਬਦੁ ਸੁਹਾਇਆ ॥

मनि भावै सबदु सुहाइआ ॥

Mani bhaavai sabađu suhaaīâa ||

The Word of the Shabad is so very beautiful; it is pleasing to my mind.

ਭ੍ਰਮਿ ਭ੍ਰਮਿ ਜੋਨਿ ਭੇਖ ਬਹੁ ਕੀਨੑੇ ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

भ्रमि भ्रमि जोनि भेख बहु कीन्हे गुरि राखे सचु पाइआ ॥१॥ रहाउ ॥

Bhrmi bhrmi joni bhekh bahu keenʱe guri raakhe sachu paaīâa ||1|| rahaaū ||

The mortal wanders lost in reincarnation, wearing various robes and clothes; when he is saved and protected by the Guru, then he finds the Truth. ||1|| Pause ||


ਤੀਰਥਿ ਤੇਜੁ ਨਿਵਾਰਿ ਨ ਨੑਾਤੇ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨ ਭਾਇਆ ॥

तीरथि तेजु निवारि न न्हाते हरि का नामु न भाइआ ॥

Ŧeeraŧhi ŧeju nivaari na nʱaaŧe hari kaa naamu na bhaaīâa ||

He does not try to wash away his angry passions by bathing at sacred shrines. He does not love the Name of the Lord.

ਰਤਨ ਪਦਾਰਥੁ ਪਰਹਰਿ ਤਿਆਗਿਆ ਜਤ ਕੋ ਤਤ ਹੀ ਆਇਆ ॥

रतन पदारथु परहरि तिआगिआ जत को तत ही आइआ ॥

Raŧan pađaaraŧhu parahari ŧiâagiâa jaŧ ko ŧaŧ hee âaīâa ||

He abandons and discards the priceless jewel, and he goes back from where he came.

ਬਿਸਟਾ ਕੀਟ ਭਏ ਉਤ ਹੀ ਤੇ ਉਤ ਹੀ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇਆ ॥

बिसटा कीट भए उत ही ते उत ही माहि समाइआ ॥

Bisataa keet bhaē ūŧ hee ŧe ūŧ hee maahi samaaīâa ||

And so he becomes a maggot in manure, and in that, he is absorbed.

ਅਧਿਕ ਸੁਆਦ ਰੋਗ ਅਧਿਕਾਈ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸਹਜੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥੨॥

अधिक सुआद रोग अधिकाई बिनु गुर सहजु न पाइआ ॥२॥

Âđhik suâađ rog âđhikaaëe binu gur sahaju na paaīâa ||2||

The more he tastes, the more he is diseased; without the Guru, there is no peace and poise. ||2||


ਸੇਵਾ ਸੁਰਤਿ ਰਹਸਿ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਬੀਚਾਰਾ ॥

सेवा सुरति रहसि गुण गावा गुरमुखि गिआनु बीचारा ॥

Sevaa suraŧi rahasi guñ gaavaa guramukhi giâanu beechaaraa ||

Focusing my awareness on selfless service, I joyfully sing His Praises. As Gurmukh, I contemplate spiritual wisdom.

ਖੋਜੀ ਉਪਜੈ ਬਾਦੀ ਬਿਨਸੈ ਹਉ ਬਲਿ ਬਲਿ ਗੁਰ ਕਰਤਾਰਾ ॥

खोजी उपजै बादी बिनसै हउ बलि बलि गुर करतारा ॥

Khojee ūpajai baađee binasai haū bali bali gur karaŧaaraa ||

The seeker comes forth, and the debater dies down; I am a sacrifice, a sacrifice to the Guru, the Creator Lord.

ਹਮ ਨੀਚ ਹੋੁਤੇ ਹੀਣਮਤਿ ਝੂਠੇ ਤੂ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥

हम नीच होते हीणमति झूठे तू सबदि सवारणहारा ॥

Ham neech haoŧe heeñamaŧi jhoothe ŧoo sabađi savaarañahaaraa ||

I am low and wretched, with shallow and false understanding; You embellish and exalt me through the Word of Your Shabad.

ਆਤਮ ਚੀਨਿ ਤਹਾ ਤੂ ਤਾਰਣ ਸਚੁ ਤਾਰੇ ਤਾਰਣਹਾਰਾ ॥੩॥

आतम चीनि तहा तू तारण सचु तारे तारणहारा ॥३॥

Âaŧam cheeni ŧahaa ŧoo ŧaarañ sachu ŧaare ŧaarañahaaraa ||3||

And wherever there is self-realization, You are there; O True Lord Savior, You save us and carry us across. ||3||


ਬੈਸਿ ਸੁਥਾਨਿ ਕਹਾਂ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਕਿਆ ਕਿਆ ਕਥਉ ਅਪਾਰਾ ॥

बैसि सुथानि कहां गुण तेरे किआ किआ कथउ अपारा ॥

Baisi suŧhaani kahaan guñ ŧere kiâa kiâa kaŧhaū âpaaraa ||

Where should I sit to chant Your Praises; which of Your Infinite Praises should I chant?

ਅਲਖੁ ਨ ਲਖੀਐ ਅਗਮੁ ਅਜੋਨੀ ਤੂੰ ਨਾਥਾਂ ਨਾਥਣਹਾਰਾ ॥

अलखु न लखीऐ अगमु अजोनी तूं नाथां नाथणहारा ॥

Âlakhu na lakheeâi âgamu âjonee ŧoonn naaŧhaan naaŧhañahaaraa ||

The Unknown cannot be known; O Inaccessible, Unborn Lord God, You are the Lord and Master of masters.

ਕਿਸੁ ਪਹਿ ਦੇਖਿ ਕਹਉ ਤੂ ਕੈਸਾ ਸਭਿ ਜਾਚਕ ਤੂ ਦਾਤਾਰਾ ॥

किसु पहि देखि कहउ तू कैसा सभि जाचक तू दातारा ॥

Kisu pahi đekhi kahaū ŧoo kaisaa sabhi jaachak ŧoo đaaŧaaraa ||

How can I compare You to anyone else I see? All are beggars - You are the Great Giver.

ਭਗਤਿਹੀਣੁ ਨਾਨਕੁ ਦਰਿ ਦੇਖਹੁ ਇਕੁ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਉਰਿ ਧਾਰਾ ॥੪॥੩॥

भगतिहीणु नानकु दरि देखहु इकु नामु मिलै उरि धारा ॥४॥३॥

Bhagaŧiheeñu naanaku đari đekhahu īku naamu milai ūri đhaaraa ||4||3||

Lacking devotion, Nanak looks to Your Door; please bless him with Your One Name, that he may enshrine it in his heart. ||4||3||


ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मलार महला १ ॥

Malaar mahalaa 1 ||

Malaar, First Mehl:

ਜਿਨਿ ਧਨ ਪਿਰ ਕਾ ਸਾਦੁ ਨ ਜਾਨਿਆ ਸਾ ਬਿਲਖ ਬਦਨ ਕੁਮਲਾਨੀ ॥

जिनि धन पिर का सादु न जानिआ सा बिलख बदन कुमलानी ॥

Jini đhan pir kaa saađu na jaaniâa saa bilakh bađan kumalaanee ||

The soul-bride who has not known delight with her Husband Lord, shall weep and wail with a wretched face.

ਭਈ ਨਿਰਾਸੀ ਕਰਮ ਕੀ ਫਾਸੀ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਨੀ ॥੧॥

भई निरासी करम की फासी बिनु गुर भरमि भुलानी ॥१॥

Bhaëe niraasee karam kee phaasee binu gur bharami bhulaanee ||1||

She becomes hopeless, caught in the noose of her own karma; without the Guru, she wanders deluded by doubt. ||1||


ਬਰਸੁ ਘਨਾ ਮੇਰਾ ਪਿਰੁ ਘਰਿ ਆਇਆ ॥

बरसु घना मेरा पिरु घरि आइआ ॥

Barasu ghanaa meraa piru ghari âaīâa ||

So rain down, O clouds. My Husband Lord has come home.

ਬਲਿ ਜਾਵਾਂ ਗੁਰ ਅਪਨੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਆਣਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

बलि जावां गुर अपने प्रीतम जिनि हरि प्रभु आणि मिलाइआ ॥१॥ रहाउ ॥

Bali jaavaan gur âpane preeŧam jini hari prbhu âañi milaaīâa ||1|| rahaaū ||

I am a sacrifice to my Guru, who has led me to meet my Lord God. ||1|| Pause ||


ਨਉਤਨ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸਦਾ ਠਾਕੁਰ ਸਿਉ ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਸੁਹਾਵੀ ॥

नउतन प्रीति सदा ठाकुर सिउ अनदिनु भगति सुहावी ॥

Naūŧan preeŧi sađaa thaakur siū ânađinu bhagaŧi suhaavee ||

My love, my Lord and Master is forever fresh; I am embellished with devotional worship night and day.

ਮੁਕਤਿ ਭਏ ਗੁਰਿ ਦਰਸੁ ਦਿਖਾਇਆ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਭਗਤਿ ਸੁਭਾਵੀ ॥੨॥

मुकति भए गुरि दरसु दिखाइआ जुगि जुगि भगति सुभावी ॥२॥

Mukaŧi bhaē guri đarasu đikhaaīâa jugi jugi bhagaŧi subhaavee ||2||

I am liberated, gazing on the Blessed Vision of the Guru's Darshan. Devotional worship has made me glorious and exalted throughout the ages. ||2||


ਹਮ ਥਾਰੇ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਜਗੁ ਤੁਮਰਾ ਤੂ ਮੇਰਾ ਹਉ ਤੇਰਾ ॥

हम थारे त्रिभवण जगु तुमरा तू मेरा हउ तेरा ॥

Ham ŧhaare ŧribhavañ jagu ŧumaraa ŧoo meraa haū ŧeraa ||

I am Yours; the three worlds are Yours as well. You are mine, and I am Yours.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਾਇਆ ਬਹੁਰਿ ਨ ਭਵਜਲਿ ਫੇਰਾ ॥੩॥

सतिगुरि मिलिऐ निरंजनु पाइआ बहुरि न भवजलि फेरा ॥३॥

Saŧiguri miliâi niranjjanu paaīâa bahuri na bhavajali pheraa ||3||

Meeting with the True Guru, I have found the Immaculate Lord; I shall not be consigned to this terrifying world-ocean ever again. ||3||


ਅਪੁਨੇ ਪਿਰ ਹਰਿ ਦੇਖਿ ਵਿਗਾਸੀ ਤਉ ਧਨ ਸਾਚੁ ਸੀਗਾਰੋ ॥

अपुने पिर हरि देखि विगासी तउ धन साचु सीगारो ॥

Âpune pir hari đekhi vigaasee ŧaū đhan saachu seegaaro ||

If the soul-bride is filled with delight on seeing her Husband Lord, then her decorations are true.

ਅਕੁਲ ਨਿਰੰਜਨ ਸਿਉ ਸਚਿ ਸਾਚੀ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੋ ॥੪॥

अकुल निरंजन सिउ सचि साची गुरमति नामु अधारो ॥४॥

Âkul niranjjan siū sachi saachee guramaŧi naamu âđhaaro ||4||

With the Immaculate Celestial Lord, she becomes the truest of the true. Following the Guru's Teachings, she leans on the Support of the Naam. ||4||


ਮੁਕਤਿ ਭਈ ਬੰਧਨ ਗੁਰਿ ਖੋਲ੍ਹ੍ਹੇ ਸਬਦਿ ਸੁਰਤਿ ਪਤਿ ਪਾਈ ॥

मुकति भई बंधन गुरि खोल्हे सबदि सुरति पति पाई ॥

Mukaŧi bhaëe banđđhan guri kholʱe sabađi suraŧi paŧi paaëe ||

She is liberated; the Guru has untied her bonds. Focusing her awareness on the Shabad, she attains honor.

ਨਾਨਕ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਰਿਦ ਅੰਤਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ॥੫॥੪॥

नानक राम नामु रिद अंतरि गुरमुखि मेलि मिलाई ॥५॥४॥

Naanak raam naamu riđ ânŧŧari guramukhi meli milaaëe ||5||4||

O Nanak, the Lord's Name is deep within her heart; as Gurmukh, she is united in His Union. ||5||4||


ਮਹਲਾ ੧ ਮਲਾਰ ॥

महला १ मलार ॥

Mahalaa 1 malaar ||

First Mehl, Malaar:

ਪਰ ਦਾਰਾ ਪਰ ਧਨੁ ਪਰ ਲੋਭਾ ਹਉਮੈ ਬਿਖੈ ਬਿਕਾਰ ॥

पर दारा पर धनु पर लोभा हउमै बिखै बिकार ॥

Par đaaraa par đhanu par lobhaa haūmai bikhai bikaar ||

Others' wives others' wealth greed, egotism, corruption and poison;

ਦੁਸਟ ਭਾਉ ਤਜਿ ਨਿੰਦ ਪਰਾਈ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਚੰਡਾਰ ॥੧॥

दुसट भाउ तजि निंद पराई कामु क्रोधु चंडार ॥१॥

Đusat bhaaū ŧaji ninđđ paraaëe kaamu krođhu chanddaar ||1||

Evil passions, slander of others, sexual desire and anger - give up all these. ||1||


ਮਹਲ ਮਹਿ ਬੈਠੇ ਅਗਮ ਅਪਾਰ ॥

महल महि बैठे अगम अपार ॥

Mahal mahi baithe âgam âpaar ||

The Inaccessible, Infinite Lord is sitting in His Mansion.

ਭੀਤਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਵੈ ਜਿਸੁ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਰਤਨੁ ਆਚਾਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

भीतरि अम्रितु सोई जनु पावै जिसु गुर का सबदु रतनु आचार ॥१॥ रहाउ ॥

Bheeŧari âmmmriŧu soëe janu paavai jisu gur kaa sabađu raŧanu âachaar ||1|| rahaaū ||

That humble being, whose conduct is in harmony with the jewel of the Guru's Shabad, obtains the Ambrosial Nectar. ||1|| Pause ||


ਦੁਖ ਸੁਖ ਦੋਊ ਸਮ ਕਰਿ ਜਾਨੈ ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਸੰਸਾਰ ॥

दुख सुख दोऊ सम करि जानै बुरा भला संसार ॥

Đukh sukh đoǖ sam kari jaanai buraa bhalaa sanssaar ||

He sees pleasure and pain as both the same, along with good and bad in the world.

ਸੁਧਿ ਬੁਧਿ ਸੁਰਤਿ ਨਾਮਿ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਸਤਸੰਗਤਿ ਗੁਰ ਪਿਆਰ ॥੨॥

सुधि बुधि सुरति नामि हरि पाईऐ सतसंगति गुर पिआर ॥२॥

Suđhi buđhi suraŧi naami hari paaëeâi saŧasanggaŧi gur piâar ||2||

Wisdom, understanding and awareness are found in the Name of the Lord. In the Sat Sangat, the True Congregation, embrace love for the Guru. ||2||


ਅਹਿਨਿਸਿ ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥

अहिनिसि लाहा हरि नामु परापति गुरु दाता देवणहारु ॥

Âhinisi laahaa hari naamu paraapaŧi guru đaaŧaa đevañahaaru ||

Day and night, profit is obtained through the Lord's Name. The Guru, the Giver, has given this gift.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਿਖ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਕਰਤਾਰੁ ॥੩॥

गुरमुखि सिख सोई जनु पाए जिस नो नदरि करे करतारु ॥३॥

Guramukhi sikh soëe janu paaē jis no nađari kare karaŧaaru ||3||

That Sikh who becomes Gurmukh obtains it. The Creator blesses him with His Glance of Grace. ||3||


ਕਾਇਆ ਮਹਲੁ ਮੰਦਰੁ ਘਰੁ ਹਰਿ ਕਾ ਤਿਸੁ ਮਹਿ ਰਾਖੀ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰ ॥

काइआ महलु मंदरु घरु हरि का तिसु महि राखी जोति अपार ॥

Kaaīâa mahalu manđđaru gharu hari kaa ŧisu mahi raakhee joŧi âpaar ||

The body is a mansion, a temple, the home of the Lord; He has infused His Infinite Light into it.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਈਐ ਹਰਿ ਮੇਲੇ ਮੇਲਣਹਾਰ ॥੪॥੫॥

नानक गुरमुखि महलि बुलाईऐ हरि मेले मेलणहार ॥४॥५॥

Naanak guramukhi mahali bulaaëeâi hari mele melañahaar ||4||5||

O Nanak, the Gurmukh is invited to the Mansion of the Lord's Presence; the Lord unites him in His Union. ||4||5||


ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੨

मलार महला १ घरु २

Malaar mahalaa 1 gharu 2

Malaar, First Mehl, Second House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਪਵਣੈ ਪਾਣੀ ਜਾਣੈ ਜਾਤਿ ॥

पवणै पाणी जाणै जाति ॥

Pavañai paañee jaañai jaaŧi ||

Know that the creation was formed through air and water;

ਕਾਇਆਂ ਅਗਨਿ ਕਰੇ ਨਿਭਰਾਂਤਿ ॥

काइआं अगनि करे निभरांति ॥

Kaaīâan âgani kare nibharaanŧi ||

Have no doubt that the body was made through fire.

ਜੰਮਹਿ ਜੀਅ ਜਾਣੈ ਜੇ ਥਾਉ ॥

जमहि जीअ जाणै जे थाउ ॥

Jammahi jeeâ jaañai je ŧhaaū ||

And if you know where the soul comes from,

ਸੁਰਤਾ ਪੰਡਿਤੁ ਤਾ ਕਾ ਨਾਉ ॥੧॥

सुरता पंडितु ता का नाउ ॥१॥

Suraŧaa panddiŧu ŧaa kaa naaū ||1||

You shall be known as a wise religious scholar. ||1||


ਗੁਣ ਗੋਬਿੰਦ ਨ ਜਾਣੀਅਹਿ ਮਾਇ ॥

गुण गोबिंद न जाणीअहि माइ ॥

Guñ gobinđđ na jaañeeâhi maaī ||

Who can know the Glorious Praises of the Lord of the Universe, O mother?

ਅਣਡੀਠਾ ਕਿਛੁ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥

अणडीठा किछु कहणु न जाइ ॥

Âñadeethaa kichhu kahañu na jaaī ||

Without seeing Him, we cannot say anything about Him.

ਕਿਆ ਕਰਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣੀਐ ਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

किआ करि आखि वखाणीऐ माइ ॥१॥ रहाउ ॥

Kiâa kari âakhi vakhaañeeâi maaī ||1|| rahaaū ||

How can anyone speak and describe Him, O mother? ||1|| Pause ||


ਊਪਰਿ ਦਰਿ ਅਸਮਾਨਿ ਪਇਆਲਿ ॥

ऊपरि दरि असमानि पइआलि ॥

Ǖpari đari âsamaani paīâali ||

He is high above the sky, and beneath the nether worlds.

ਕਿਉ ਕਰਿ ਕਹੀਐ ਦੇਹੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥

किउ करि कहीऐ देहु वीचारि ॥

Kiū kari kaheeâi đehu veechaari ||

How can I speak of Him? Let me understand.

ਬਿਨੁ ਜਿਹਵਾ ਜੋ ਜਪੈ ਹਿਆਇ ॥

बिनु जिहवा जो जपै हिआइ ॥

Binu jihavaa jo japai hiâaī ||

In the heart, without the tongue is chanted,

ਕੋਈ ਜਾਣੈ ਕੈਸਾ ਨਾਉ ॥੨॥

कोई जाणै कैसा नाउ ॥२॥

Koëe jaañai kaisaa naaū ||2||

who knows what sort of Name? ||2||


ਕਥਨੀ ਬਦਨੀ ਰਹੈ ਨਿਭਰਾਂਤਿ ॥

कथनी बदनी रहै निभरांति ॥

Kaŧhanee bađanee rahai nibharaanŧi ||

Undoubtedly, words fail me.

ਸੋ ਬੂਝੈ ਹੋਵੈ ਜਿਸੁ ਦਾਤਿ ॥

सो बूझै होवै जिसु दाति ॥

So boojhai hovai jisu đaaŧi ||

He alone understands, who is blessed.

ਅਹਿਨਿਸਿ ਅੰਤਰਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

अहिनिसि अंतरि रहै लिव लाइ ॥

Âhinisi ânŧŧari rahai liv laaī ||

Day and night, deep within, he remains lovingly attuned to the Lord.

ਸੋਈ ਪੁਰਖੁ ਜਿ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੩॥

सोई पुरखु जि सचि समाइ ॥३॥

Soëe purakhu ji sachi samaaī ||3||

He is the true person, who is merged in the True Lord. ||3||


ਜਾਤਿ ਕੁਲੀਨੁ ਸੇਵਕੁ ਜੇ ਹੋਇ ॥

जाति कुलीनु सेवकु जे होइ ॥

Jaaŧi kuleenu sevaku je hoī ||

If someone of high social standing becomes a selfless servant,

ਤਾ ਕਾ ਕਹਣਾ ਕਹਹੁ ਨ ਕੋਇ ॥

ता का कहणा कहहु न कोइ ॥

Ŧaa kaa kahañaa kahahu na koī ||

Then his praises cannot even be expressed.

ਵਿਚਿ ਸਨਾਤੀਂ ਸੇਵਕੁ ਹੋਇ ॥

विचि सनातीं सेवकु होइ ॥

Vichi sanaaŧeen sevaku hoī ||

And if someone from a low social class becomes a selfless servant,

ਨਾਨਕ ਪਣ੍ਹੀਆ ਪਹਿਰੈ ਸੋਇ ॥੪॥੧॥੬॥

नानक पण्हीआ पहिरै सोइ ॥४॥१॥६॥

Naanak pañheeâa pahirai soī ||4||1||6||

O Nanak, he shall wear shoes of honor. ||4||1||6||


ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मलार महला १ ॥

Malaar mahalaa 1 ||

Malaar, First Mehl:

ਦੁਖੁ ਵੇਛੋੜਾ ਇਕੁ ਦੁਖੁ ਭੂਖ ॥

दुखु वेछोड़ा इकु दुखु भूख ॥

Đukhu vechhoɍaa īku đukhu bhookh ||

The pain of separation - this is the hungry pain I feel.

ਇਕੁ ਦੁਖੁ ਸਕਤਵਾਰ ਜਮਦੂਤ ॥

इकु दुखु सकतवार जमदूत ॥

Īku đukhu sakaŧavaar jamađooŧ ||

Another pain is the attack of the Messenger of Death.

ਇਕੁ ਦੁਖੁ ਰੋਗੁ ਲਗੈ ਤਨਿ ਧਾਇ ॥

इकु दुखु रोगु लगै तनि धाइ ॥

Īku đukhu rogu lagai ŧani đhaaī ||

Another pain is the disease consuming my body.

ਵੈਦ ਨ ਭੋਲੇ ਦਾਰੂ ਲਾਇ ॥੧॥

वैद न भोले दारू लाइ ॥१॥

Vaiđ na bhole đaaroo laaī ||1||

O foolish doctor, don't give me medicine. ||1||


ਵੈਦ ਨ ਭੋਲੇ ਦਾਰੂ ਲਾਇ ॥

वैद न भोले दारू लाइ ॥

Vaiđ na bhole đaaroo laaī ||

O foolish doctor, don't give me medicine.

ਦਰਦੁ ਹੋਵੈ ਦੁਖੁ ਰਹੈ ਸਰੀਰ ॥

दरदु होवै दुखु रहै सरीर ॥

Đarađu hovai đukhu rahai sareer ||

The pain persists, and the body continues to suffer.

ਐਸਾ ਦਾਰੂ ਲਗੈ ਨ ਬੀਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ऐसा दारू लगै न बीर ॥१॥ रहाउ ॥

Âisaa đaaroo lagai na beer ||1|| rahaaū ||

Your medicine has no effect on me. ||1|| Pause ||


ਖਸਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ਕੀਏ ਰਸ ਭੋਗ ॥

खसमु विसारि कीए रस भोग ॥

Khasamu visaari keeē ras bhog ||

Forgetting his Lord and Master, the mortal enjoys sensual pleasures;

ਤਾਂ ਤਨਿ ਉਠਿ ਖਲੋਏ ਰੋਗ ॥

तां तनि उठि खलोए रोग ॥

Ŧaan ŧani ūthi khaloē rog ||

Then, disease rises up in his body.

ਮਨ ਅੰਧੇ ਕਉ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥

मन अंधे कउ मिलै सजाइ ॥

Man ânđđhe kaū milai sajaaī ||

The blind mortal receives his punishment.

ਵੈਦ ਨ ਭੋਲੇ ਦਾਰੂ ਲਾਇ ॥੨॥

वैद न भोले दारू लाइ ॥२॥

Vaiđ na bhole đaaroo laaī ||2||

O foolish doctor, don't give me medicine. ||2||


ਚੰਦਨ ਕਾ ਫਲੁ ਚੰਦਨ ਵਾਸੁ ॥

चंदन का फलु चंदन वासु ॥

Chanđđan kaa phalu chanđđan vaasu ||

The value of sandalwood lies in its fragrance.

ਮਾਣਸ ਕਾ ਫਲੁ ਘਟ ਮਹਿ ਸਾਸੁ ॥

माणस का फलु घट महि सासु ॥

Maañas kaa phalu ghat mahi saasu ||

The value of the human lasts only as long as the breath in the body.

ਸਾਸਿ ਗਇਐ ਕਾਇਆ ਢਲਿ ਪਾਇ ॥

सासि गइऐ काइआ ढलि पाइ ॥

Saasi gaīâi kaaīâa dhali paaī ||

When the breath is taken away, the body crumbles into dust.

ਤਾ ਕੈ ਪਾਛੈ ਕੋਇ ਨ ਖਾਇ ॥੩॥

ता कै पाछै कोइ न खाइ ॥३॥

Ŧaa kai paachhai koī na khaaī ||3||

After that, no one takes any food. ||3||


ਕੰਚਨ ਕਾਇਆ ਨਿਰਮਲ ਹੰਸੁ ॥

कंचन काइआ निरमल हंसु ॥

Kancchan kaaīâa niramal hanssu ||

The mortal's body is golden, and the soul-swan is immaculate and pure,

ਜਿਸੁ ਮਹਿ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨ ਅੰਸੁ ॥

जिसु महि नामु निरंजन अंसु ॥

Jisu mahi naamu niranjjan ânssu ||

If even a tiny particle of the Immaculate Naam is within.

ਦੂਖ ਰੋਗ ਸਭਿ ਗਇਆ ਗਵਾਇ ॥

दूख रोग सभि गइआ गवाइ ॥

Đookh rog sabhi gaīâa gavaaī ||

All pain and disease are eradicated.

ਨਾਨਕ ਛੂਟਸਿ ਸਾਚੈ ਨਾਇ ॥੪॥੨॥੭॥

नानक छूटसि साचै नाइ ॥४॥२॥७॥

Naanak chhootasi saachai naaī ||4||2||7||

O Nanak, the mortal is saved through the True Name. ||4||2||7||


ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मलार महला १ ॥

Malaar mahalaa 1 ||

Malaar, First Mehl:

ਦੁਖ ਮਹੁਰਾ ਮਾਰਣ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ॥

दुख महुरा मारण हरि नामु ॥

Đukh mahuraa maarañ hari naamu ||

Pain is the poison. The Lord's Name is the antidote.

ਸਿਲਾ ਸੰਤੋਖ ਪੀਸਣੁ ਹਥਿ ਦਾਨੁ ॥

सिला संतोख पीसणु हथि दानु ॥

Silaa sanŧŧokh peesañu haŧhi đaanu ||

Grind it up in the mortar of contentment, with the pestle of charitable giving.

ਨਿਤ ਨਿਤ ਲੇਹੁ ਨ ਛੀਜੈ ਦੇਹ ॥

नित नित लेहु न छीजै देह ॥

Niŧ niŧ lehu na chheejai đeh ||

Take it each and every day, and your body shall not waste away.

ਅੰਤ ਕਾਲਿ ਜਮੁ ਮਾਰੈ ਠੇਹ ॥੧॥

अंत कालि जमु मारै ठेह ॥१॥

Ânŧŧ kaali jamu maarai theh ||1||

At the very last instant, you shall strike down the Messenger of Death. ||1||


ਐਸਾ ਦਾਰੂ ਖਾਹਿ ਗਵਾਰ ॥

ऐसा दारू खाहि गवार ॥

Âisaa đaaroo khaahi gavaar ||

So take such medicine, O fool,

ਜਿਤੁ ਖਾਧੈ ਤੇਰੇ ਜਾਹਿ ਵਿਕਾਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

जितु खाधै तेरे जाहि विकार ॥१॥ रहाउ ॥

Jiŧu khaađhai ŧere jaahi vikaar ||1|| rahaaū ||

By which your corruption shall be taken away. ||1|| Pause ||


ਰਾਜੁ ਮਾਲੁ ਜੋਬਨੁ ਸਭੁ ਛਾਂਵ ॥

राजु मालु जोबनु सभु छांव ॥

Raaju maalu jobanu sabhu chhaanv ||

Power, wealth and youth are all just shadows,

ਰਥਿ ਫਿਰੰਦੈ ਦੀਸਹਿ ਥਾਵ ॥

रथि फिरंदै दीसहि थाव ॥

Raŧhi phiranđđai đeesahi ŧhaav ||

As are the vehicles you see moving around.

ਦੇਹ ਨ ਨਾਉ ਨ ਹੋਵੈ ਜਾਤਿ ॥

देह न नाउ न होवै जाति ॥

Đeh na naaū na hovai jaaŧi ||

Neither your body, nor your fame, nor your social status shall go along with you.

ਓਥੈ ਦਿਹੁ ਐਥੈ ਸਭ ਰਾਤਿ ॥੨॥

ओथै दिहु ऐथै सभ राति ॥२॥

Õŧhai đihu âiŧhai sabh raaŧi ||2||

In the next world it is day, while here, it is all night. ||2||


ਸਾਦ ਕਰਿ ਸਮਧਾਂ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਘਿਉ ਤੇਲੁ ॥

साद करि समधां त्रिसना घिउ तेलु ॥

Saađ kari samađhaan ŧrisanaa ghiū ŧelu ||

Let your taste for pleasures be the firewood, let your greed be the ghee,

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਗਨੀ ਸਿਉ ਮੇਲੁ ॥

कामु क्रोधु अगनी सिउ मेलु ॥

Kaamu krođhu âganee siū melu ||

And your sexual desire and anger the cooking oil; burn them in the fire.

ਹੋਮ ਜਗ ਅਰੁ ਪਾਠ ਪੁਰਾਣ ॥

होम जग अरु पाठ पुराण ॥

Hom jag âru paath puraañ ||

Some make burnt offerings, hold sacred feasts, and read the Puraanas.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਪਰਵਾਣ ॥੩॥

जो तिसु भावै सो परवाण ॥३॥

Jo ŧisu bhaavai so paravaañ ||3||

Whatever pleases God is acceptable. ||3||


ਤਪੁ ਕਾਗਦੁ ਤੇਰਾ ਨਾਮੁ ਨੀਸਾਨੁ ॥

तपु कागदु तेरा नामु नीसानु ॥

Ŧapu kaagađu ŧeraa naamu neesaanu ||

Intense meditation is the paper, and Your Name is the insignia.

ਜਿਨ ਕਉ ਲਿਖਿਆ ਏਹੁ ਨਿਧਾਨੁ ॥

जिन कउ लिखिआ एहु निधानु ॥

Jin kaū likhiâa ēhu niđhaanu ||

Those for whom this treasure is ordered,

ਸੇ ਧਨਵੰਤ ਦਿਸਹਿ ਘਰਿ ਜਾਇ ॥

से धनवंत दिसहि घरि जाइ ॥

Se đhanavanŧŧ đisahi ghari jaaī ||

Look wealthy when they reach their true home.

ਨਾਨਕ ਜਨਨੀ ਧੰਨੀ ਮਾਇ ॥੪॥੩॥੮॥

नानक जननी धंनी माइ ॥४॥३॥८॥

Naanak jananee đhannee maaī ||4||3||8||

O Nanak, blessed is that mother who gave birth to them. ||4||3||8||


ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मलार महला १ ॥

Malaar mahalaa 1 ||

Malaar, First Mehl:

ਬਾਗੇ ਕਾਪੜ ਬੋਲੈ ਬੈਣ ॥

बागे कापड़ बोलै बैण ॥

Baage kaapaɍ bolai baiñ ||

You wear white clothes, and speak sweet words.

ਲੰਮਾ ਨਕੁ ਕਾਲੇ ਤੇਰੇ ਨੈਣ ॥

लमा नकु काले तेरे नैण ॥

Lammaa naku kaale ŧere naiñ ||

Your nose is sharp, and your eyes are black.

ਕਬਹੂੰ ਸਾਹਿਬੁ ਦੇਖਿਆ ਭੈਣ ॥੧॥

कबहूं साहिबु देखिआ भैण ॥१॥

Kabahoonn saahibu đekhiâa bhaiñ ||1||

Have you ever seen your Lord and Master, O sister? ||1||


ਊਡਾਂ ਊਡਿ ਚੜਾਂ ਅਸਮਾਨਿ ॥

ऊडां ऊडि चड़ां असमानि ॥

Ǖdaan ǖdi chaɍaan âsamaani ||

I fly and soar, and ascend to the heavens.

ਸਾਹਿਬ ਸੰਮ੍ਰਿਥ ਤੇਰੈ ਤਾਣਿ ॥

साहिब सम्रिथ तेरै ताणि ॥

Saahib sammriŧh ŧerai ŧaañi ||

by Your power, O my All-powerful Lord and Master.

ਜਲਿ ਥਲਿ ਡੂੰਗਰਿ ਦੇਖਾਂ ਤੀਰ ॥

जलि थलि डूंगरि देखां तीर ॥

Jali ŧhali doonggari đekhaan ŧeer ||

I see Him in the water, on the land, in the mountains, on the river-banks,

ਥਾਨ ਥਨੰਤਰਿ ਸਾਹਿਬੁ ਬੀਰ ॥੨॥

थान थनंतरि साहिबु बीर ॥२॥

Ŧhaan ŧhananŧŧari saahibu beer ||2||

In all places and interspaces, O brother. ||2||


ਜਿਨਿ ਤਨੁ ਸਾਜਿ ਦੀਏ ਨਾਲਿ ਖੰਭ ॥

जिनि तनु साजि दीए नालि ख्मभ ॥

Jini ŧanu saaji đeeē naali khambbh ||

He fashioned the body, and gave it wings;

ਅਤਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਉਡਣੈ ਕੀ ਡੰਝ ॥

अति त्रिसना उडणै की डंझ ॥

Âŧi ŧrisanaa ūdañai kee danjjh ||

He gave it great thirst and desire to fly.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾਂ ਬੰਧਾਂ ਧੀਰ ॥

नदरि करे तां बंधां धीर ॥

Nađari kare ŧaan banđđhaan đheer ||

When He bestows His Glance of Grace, I am comforted and consoled.

ਜਿਉ ਵੇਖਾਲੇ ਤਿਉ ਵੇਖਾਂ ਬੀਰ ॥੩॥

जिउ वेखाले तिउ वेखां बीर ॥३॥

Jiū vekhaale ŧiū vekhaan beer ||3||

As He makes me see, so do I see, O brother. ||3||


ਨ ਇਹੁ ਤਨੁ ਜਾਇਗਾ ਨ ਜਾਹਿਗੇ ਖੰਭ ॥

न इहु तनु जाइगा न जाहिगे ख्मभ ॥

Na īhu ŧanu jaaīgaa na jaahige khambbh ||

Neither this body, nor its wings, shall go to the world hereafter.

ਪਉਣੈ ਪਾਣੀ ਅਗਨੀ ਕਾ ਸਨਬੰਧ ॥

पउणै पाणी अगनी का सनबंध ॥

Paūñai paañee âganee kaa sanabanđđh ||

It is a fusion of air, water and fire.

ਨਾਨਕ ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਜਪੀਐ ਕਰਿ ਗੁਰੁ ਪੀਰੁ ॥

नानक करमु होवै जपीऐ करि गुरु पीरु ॥

Naanak karamu hovai japeeâi kari guru peeru ||

O Nanak, if it is in the mortal's karma, then he meditates on the Lord, with the Guru as his Spiritual Teacher.

ਸਚਿ ਸਮਾਵੈ ਏਹੁ ਸਰੀਰੁ ॥੪॥੪॥੯॥

सचि समावै एहु सरीरु ॥४॥४॥९॥

Sachi samaavai ēhu sareeru ||4||4||9||

This body is absorbed in the Truth. ||4||4||9||


ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੧ ਅਸਟਪਦੀਆ ਘਰੁ ੧

मलार महला १ असटपदीआ घरु १

Malaar mahalaa 1 âsatapađeeâa gharu 1

Malaar, First Mehl, Ashtapadees, First House:


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates