Pt 25, Guru Nanak Dev ji Slok Bani Quotes Shabad,
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ - ਸਲੋਕ ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
गुरू नानक देव जी - सलोक बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates ADVERTISE HERE


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਮਹਲ ਕੁਚਜੀ ਮੜਵੜੀ ਕਾਲੀ ਮਨਹੁ ਕਸੁਧ ॥

महल कुचजी मड़वड़ी काली मनहु कसुध ॥

Mahal kuchajee ma(rr)ava(rr)ee kaalee manahu kasudh ||

The rude, ill-mannered bride is encased in the body-tomb; she is blackened, and her mind is impure.

ਜੇ ਗੁਣ ਹੋਵਨਿ ਤਾ ਪਿਰੁ ਰਵੈ ਨਾਨਕ ਅਵਗੁਣ ਮੁੰਧ ॥੧॥

जे गुण होवनि ता पिरु रवै नानक अवगुण मुंध ॥१॥

Je gu(nn) hovani taa piru ravai naanak avagu(nn) munddh ||1||

She can enjoy her Husband Lord, only if she is virtuous. O Nanak, the soul-bride is unworthy, and without virtue. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸਾਚੁ ਸੀਲ ਸਚੁ ਸੰਜਮੀ ਸਾ ਪੂਰੀ ਪਰਵਾਰਿ ॥

साचु सील सचु संजमी सा पूरी परवारि ॥

Saachu seel sachu sanjjamee saa pooree paravaari ||

She has good conduct, true self-discipline, and a perfect family.

ਨਾਨਕ ਅਹਿਨਿਸਿ ਸਦਾ ਭਲੀ ਪਿਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥੨॥

नानक अहिनिसि सदा भली पिर कै हेति पिआरि ॥२॥

Naanak ahinisi sadaa bhalee pir kai heti piaari ||2||

O Nanak, day and night, she is always good; she loves her Beloved Husband Lord. ||2||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸਸੁਰੈ ਪੇਈਐ ਕੰਤ ਕੀ ਕੰਤੁ ਅਗੰਮੁ ਅਥਾਹੁ ॥

ससुरै पेईऐ कंत की कंतु अगमु अथाहु ॥

Sasurai peeeai kantt kee kanttu agammu athaahu ||

In her father-in-law's home hereafter and in her parents' home in this world she belongs to her Husband Lord. Her Husband is inaccessible and unfathomable.

ਨਾਨਕ ਧੰਨੁ ਸੋੁਹਾਗਣੀ ਜੋ ਭਾਵਹਿ ਵੇਪਰਵਾਹ ॥੨॥

नानक धंनु सोहागणी जो भावहि वेपरवाह ॥२॥

Naanak dhannu saohaaga(nn)ee jo bhaavahi veparavaah ||2||

O Nanak, she is the happy soul-bride, who is pleasing to her carefree, independent Lord. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਨਾ ਮੈਲਾ ਨਾ ਧੁੰਧਲਾ ਨਾ ਭਗਵਾ ਨਾ ਕਚੁ ॥

ना मैला ना धुंधला ना भगवा ना कचु ॥

Naa mailaa naa dhunddhalaa naa bhagavaa naa kachu ||

Neither dirty, nor dull, nor saffron, nor any color that fades.

ਨਾਨਕ ਲਾਲੋ ਲਾਲੁ ਹੈ ਸਚੈ ਰਤਾ ਸਚੁ ॥੧॥

नानक लालो लालु है सचै रता सचु ॥१॥

Naanak laalo laalu hai sachai rataa sachu ||1||

O Nanak, crimson - deep crimson is the color of one who is imbued with the True Lord. ||1||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਹੁਕਮਿ ਰਜਾਈ ਸਾਖਤੀ ਦਰਗਹ ਸਚੁ ਕਬੂਲੁ ॥

हुकमि रजाई साखती दरगह सचु कबूलु ॥

Hukami rajaaee saakhatee daragah sachu kaboolu ||

Submit to the Will of the Lord Commander; in His Court, only Truth is accepted.

ਸਾਹਿਬੁ ਲੇਖਾ ਮੰਗਸੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇਖਿ ਨ ਭੂਲੁ ॥

साहिबु लेखा मंगसी दुनीआ देखि न भूलु ॥

Saahibu lekhaa manggasee duneeaa dekhi na bhoolu ||

Your Lord and Master shall call you to account; do not go astray on beholding the world.

ਦਿਲ ਦਰਵਾਨੀ ਜੋ ਕਰੇ ਦਰਵੇਸੀ ਦਿਲੁ ਰਾਸਿ ॥

दिल दरवानी जो करे दरवेसी दिलु रासि ॥

Dil daravaanee jo kare daravesee dilu raasi ||

One who keeps watch over his heart, and keeps his heart pure, is a dervish, a saintly devotee.

ਇਸਕ ਮੁਹਬਤਿ ਨਾਨਕਾ ਲੇਖਾ ਕਰਤੇ ਪਾਸਿ ॥੧॥

इसक मुहबति नानका लेखा करते पासि ॥१॥

Isak muhabati naanakaa lekhaa karate paasi ||1||

Love and affection, O Nanak, are in the accounts placed before the Creator. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਅਲਗਉ ਜੋਇ ਮਧੂਕੜਉ ਸਾਰੰਗਪਾਣਿ ਸਬਾਇ ॥

अलगउ जोइ मधूकड़उ सारंगपाणि सबाइ ॥

Alagau joi madhooka(rr)au saaranggapaa(nn)i sabaai ||

One who is unattached like the bumble bee, sees the Lord of the world everywhere.

ਹੀਰੈ ਹੀਰਾ ਬੇਧਿਆ ਨਾਨਕ ਕੰਠਿ ਸੁਭਾਇ ॥੨॥

हीरै हीरा बेधिआ नानक कंठि सुभाइ ॥२॥

Heerai heeraa bedhiaa naanak kantthi subhaai ||2||

The diamond of his mind is pierced through with the Diamond of the Lord's Name; O Nanak, his neck is embellished with it. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਸਰਬੇ ਜੋਇ ਅਗਛਮੀ ਦੂਖੁ ਘਨੇਰੋ ਆਥਿ ॥

सरबे जोइ अगछमी दूखु घनेरो आथि ॥

Sarabe joi agachhamee dookhu ghanero aathi ||

See the imperishable Lord everywhere; attachment to wealth brings only great pain.

ਕਾਲਰੁ ਲਾਦਸਿ ਸਰੁ ਲਾਘਣਉ ਲਾਭੁ ਨ ਪੂੰਜੀ ਸਾਥਿ ॥੧॥

कालरु लादसि सरु लाघणउ लाभु न पूंजी साथि ॥१॥

Kaalaru laadasi saru laagha(nn)au laabhu na poonjjee saathi ||1||

Loaded with dust, you have to cross over the world-ocean; you are not carrying the profit and capital of the Name with you. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਪੂੰਜੀ ਸਾਚਉ ਨਾਮੁ ਤੂ ਅਖੁਟਉ ਦਰਬੁ ਅਪਾਰੁ ॥

पूंजी साचउ नामु तू अखुटउ दरबु अपारु ॥

Poonjjee saachau naamu too akhutau darabu apaaru ||

My capital is Your True Name, O Lord; this wealth is inexhaustible and infinite.

ਨਾਨਕ ਵਖਰੁ ਨਿਰਮਲਉ ਧੰਨੁ ਸਾਹੁ ਵਾਪਾਰੁ ॥੨॥

नानक वखरु निरमलउ धंनु साहु वापारु ॥२॥

Naanak vakharu niramalau dhannu saahu vaapaaru ||2||

O Nanak, this merchandise is immaculate; blessed is the banker who trades in it. ||2||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਪੂਰਬ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਿਰਾਣਿ ਲੈ ਮੋਟਉ ਠਾਕੁਰੁ ਮਾਣਿ ॥

पूरब प्रीति पिराणि लै मोटउ ठाकुरु माणि ॥

Poorab preeti piraa(nn)i lai motau thaakuru maa(nn)i ||

Know and enjoy the primal, eternal Love of the Great Lord and Master.

ਮਾਥੈ ਊਭੈ ਜਮੁ ਮਾਰਸੀ ਨਾਨਕ ਮੇਲਣੁ ਨਾਮਿ ॥੩॥

माथै ऊभै जमु मारसी नानक मेलणु नामि ॥३॥

Maathai ubhai jamu maarasee naanak mela(nn)u naami ||3||

Blessed with the Naam, O Nanak, you shall strike down the Messenger of Death, and push his face to the ground. ||3||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਭੋਲਤਣਿ ਭੈ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹੇਕੈ ਪਾਧਰ ਹੀਡੁ ॥

भोलतणि भै मनि वसै हेकै पाधर हीडु ॥

Bholata(nn)i bhai mani vasai hekai paadhar heedu ||

The Fear of God abides in the mind of the innocent; this is the straight path to the One Lord.

ਅਤਿ ਡਾਹਪਣਿ ਦੁਖੁ ਘਣੋ ਤੀਨੇ ਥਾਵ ਭਰੀਡੁ ॥੧॥

अति डाहपणि दुखु घणो तीने थाव भरीडु ॥१॥

Ati daahapa(nn)i dukhu gha(nn)o teene thaav bhareedu ||1||

Jealousy and envy bring terrible pain, and one is cursed throughout the three worlds. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਮਾਂਦਲੁ ਬੇਦਿ ਸਿ ਬਾਜਣੋ ਘਣੋ ਧੜੀਐ ਜੋਇ ॥

मांदलु बेदि सि बाजणो घणो धड़ीऐ जोइ ॥

Maandalu bedi si baaja(nn)o gha(nn)o dha(rr)eeai joi ||

The drum of the Vedas vibrates, bringing dispute and divisiveness.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ਤੂ ਬੀਜਉ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥੨॥

नानक नामु समालि तू बीजउ अवरु न कोइ ॥२॥

Naanak naamu samaali too beejau avaru na koi ||2||

O Nanak, contemplate the Naam, the Name of the Lord; there is none except Him. ||2||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸਾਗਰੁ ਗੁਣੀ ਅਥਾਹੁ ਕਿਨਿ ਹਾਥਾਲਾ ਦੇਖੀਐ ॥

सागरु गुणी अथाहु किनि हाथाला देखीऐ ॥

Saagaru gu(nn)ee athaahu kini haathaalaa dekheeai ||

The world-ocean of the three qualities is unfathomably deep; how can its bottom be seen?

ਵਡਾ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਪਾਰਿ ਪਵਾ ॥

वडा वेपरवाहु सतिगुरु मिलै त पारि पवा ॥

Vadaa veparavaahu satiguru milai ta paari pavaa ||

If I meet with the great, self-sufficient True Guru, then I am carried across.

ਮਝ ਭਰਿ ਦੁਖ ਬਦੁਖ ॥

मझ भरि दुख बदुख ॥

Majh bhari dukh badukh ||

This ocean is filled up with pain and suffering.

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਕਿਸੈ ਨ ਲਥੀ ਭੁਖ ॥੩॥

नानक सचे नाम बिनु किसै न लथी भुख ॥३॥

Naanak sache naam binu kisai na lathee bhukh ||3||

O Nanak, without the True Name, no one's hunger is appeased. ||3||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਸੁਣੀਐ ਏਕੁ ਵਖਾਣੀਐ ਸੁਰਗਿ ਮਿਰਤਿ ਪਇਆਲਿ ॥

सुणीऐ एकु वखाणीऐ सुरगि मिरति पइआलि ॥

Su(nn)eeai eku vakhaa(nn)eeai suragi mirati paiaali ||

Listen to and speak the Name of the One Lord, who permeates the heavens, this world and the nether regions of the underworld.

ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਈ ਮੇਟਿਆ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਨਾਲਿ ॥

हुकमु न जाई मेटिआ जो लिखिआ सो नालि ॥

Hukamu na jaaee metiaa jo likhiaa so naali ||

The Hukam of His Command cannot be erased; whatever He has written, shall go with the mortal.

ਕਉਣੁ ਮੂਆ ਕਉਣੁ ਮਾਰਸੀ ਕਉਣੁ ਆਵੈ ਕਉਣੁ ਜਾਇ ॥

कउणु मूआ कउणु मारसी कउणु आवै कउणु जाइ ॥

Kau(nn)u mooaa kau(nn)u maarasee kau(nn)u aavai kau(nn)u jaai ||

Who has died, and who kills? Who comes and who goes?

ਕਉਣੁ ਰਹਸੀ ਨਾਨਕਾ ਕਿਸ ਕੀ ਸੁਰਤਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥

कउणु रहसी नानका किस की सुरति समाइ ॥१॥

Kau(nn)u rahasee naanakaa kis kee surati samaai ||1||

Who is enraptured, O Nanak, and whose consciousness merges in the Lord? ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਹਉ ਮੁਆ ਮੈ ਮਾਰਿਆ ਪਉਣੁ ਵਹੈ ਦਰੀਆਉ ॥

हउ मुआ मै मारिआ पउणु वहै दरीआउ ॥

Hau muaa mai maariaa pau(nn)u vahai dareeaau ||

In egotism, he dies; possessiveness kills him, and the breath flows out like a river.

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਥਕੀ ਨਾਨਕਾ ਜਾ ਮਨੁ ਰਤਾ ਨਾਇ ॥

त्रिसना थकी नानका जा मनु रता नाइ ॥

Trisanaa thakee naanakaa jaa manu rataa naai ||

Desire is exhausted, O Nanak, only when the mind is imbued with the Name.

ਲੋਇਣ ਰਤੇ ਲੋਇਣੀ ਕੰਨੀ ਸੁਰਤਿ ਸਮਾਇ ॥

लोइण रते लोइणी कंनी सुरति समाइ ॥

Loi(nn) rate loi(nn)ee kannee surati samaai ||

His eyes are imbued with the eyes of the Lord, and his ears ring with celestial consciousness.

ਜੀਭ ਰਸਾਇਣਿ ਚੂਨੜੀ ਰਤੀ ਲਾਲ ਲਵਾਇ ॥

जीभ रसाइणि चूनड़ी रती लाल लवाइ ॥

Jeebh rasaai(nn)i choona(rr)ee ratee laal lavaai ||

His tongue drinks in the sweet nectar, dyed crimson by chanting the Name of the Beloved Lord.

ਅੰਦਰੁ ਮੁਸਕਿ ਝਕੋਲਿਆ ਕੀਮਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥੨॥

अंदरु मुसकि झकोलिआ कीमति कही न जाइ ॥२॥

Anddaru musaki jhakoliaa keemati kahee na jaai ||2||

His inner being is drenched with the Lord's fragrance; his worth cannot be described. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਹਉ ਮੈ ਕਰੀ ਤਾਂ ਤੂ ਨਾਹੀ ਤੂ ਹੋਵਹਿ ਹਉ ਨਾਹਿ ॥

हउ मै करी तां तू नाही तू होवहि हउ नाहि ॥

Hau mai karee taan too naahee too hovahi hau naahi ||

When one acts in egotism, then You are not there, Lord. Wherever You are, there is no ego.

ਬੂਝਹੁ ਗਿਆਨੀ ਬੂਝਣਾ ਏਹ ਅਕਥ ਕਥਾ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

बूझहु गिआनी बूझणा एह अकथ कथा मन माहि ॥

Boojhahu giaanee boojha(nn)aa eh akath kathaa man maahi ||

O spiritual teachers, understand this: the Unspoken Speech is in the mind.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਤਤੁ ਨ ਪਾਈਐ ਅਲਖੁ ਵਸੈ ਸਭ ਮਾਹਿ ॥

बिनु गुर ततु न पाईऐ अलखु वसै सभ माहि ॥

Binu gur tatu na paaeeai alakhu vasai sabh maahi ||

Without the Guru, the essence of reality is not found; the Invisible Lord dwells everywhere.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਜਾਣੀਐ ਜਾਂ ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

सतिगुरु मिलै त जाणीऐ जां सबदु वसै मन माहि ॥

Satiguru milai ta jaa(nn)eeai jaan sabadu vasai man maahi ||

One meets the True Guru, and then the Lord is known, when the Word of the Shabad comes to dwell in the mind.

ਆਪੁ ਗਇਆ ਭ੍ਰਮੁ ਭਉ ਗਇਆ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੁਖ ਜਾਹਿ ॥

आपु गइआ भ्रमु भउ गइआ जनम मरन दुख जाहि ॥

Aapu gaiaa bhrmu bhau gaiaa janam maran dukh jaahi ||

When self-conceit departs, doubt and fear also depart, and the pain of birth and death is removed.

ਗੁਰਮਤਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਈਐ ਊਤਮ ਮਤਿ ਤਰਾਹਿ ॥

गुरमति अलखु लखाईऐ ऊतम मति तराहि ॥

Guramati alakhu lakhaaeeai utam mati taraahi ||

Following the Guru's Teachings, the Unseen Lord is seen; the intellect is exalted, and one is carried across.

ਨਾਨਕ ਸੋਹੰ ਹੰਸਾ ਜਪੁ ਜਾਪਹੁ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਤਿਸੈ ਸਮਾਹਿ ॥੧॥

नानक सोहं हंसा जपु जापहु त्रिभवण तिसै समाहि ॥१॥

Naanak sohann hanssaa japu jaapahu tribhava(nn) tisai samaahi ||1||

O Nanak, chant the chant of 'Sohang hansaa' - 'He is me, and I am Him.' The three worlds are absorbed in Him. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਤਿਨਿ ਦੇਖਿਆ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਸੋਇ ॥

जिनि कीआ तिनि देखिआ आपे जाणै सोइ ॥

Jini keeaa tini dekhiaa aape jaa(nn)ai soi ||

He who created the creation, watches over it; He Himself knows.

ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਨਾਨਕਾ ਜਾ ਘਰਿ ਵਰਤੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥੨॥

किस नो कहीऐ नानका जा घरि वरतै सभु कोइ ॥२॥

Kis no kaheeai naanakaa jaa ghari varatai sabhu koi ||2||

Unto whom should I speak, O Nanak, when everything is contained within the home of the heart? ||2||


ਤੁਖਾਰੀ ਛੰਤ ਮਹਲਾ ੧ ਬਾਰਹ ਮਾਹਾ

तुखारी छंत महला १ बारह माहा

Tukhaaree chhantt mahalaa 1 baarah maahaa

Tukhaari Chhant, First Mehl, Baarah Maahaa ~ The Twelve Months:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Ik-oamkkaari satigur prsaadi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਤੂ ਸੁਣਿ ਕਿਰਤ ਕਰੰਮਾ ਪੁਰਬਿ ਕਮਾਇਆ ॥

तू सुणि किरत करमा पुरबि कमाइआ ॥

Too su(nn)i kirat karammaa purabi kamaaiaa ||

Listen: according to the karma of their past actions,

ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਸੁਖ ਸਹੰਮਾ ਦੇਹਿ ਸੁ ਤੂ ਭਲਾ ॥

सिरि सिरि सुख सहमा देहि सु तू भला ॥

Siri siri sukh sahammaa dehi su too bhalaa ||

Each and every person experiences happiness or sorrow; whatever You give, Lord, is good.

ਹਰਿ ਰਚਨਾ ਤੇਰੀ ਕਿਆ ਗਤਿ ਮੇਰੀ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਘੜੀ ਨ ਜੀਵਾ ॥

हरि रचना तेरी किआ गति मेरी हरि बिनु घड़ी न जीवा ॥

Hari rachanaa teree kiaa gati meree hari binu gha(rr)ee na jeevaa ||

O Lord, the Created Universe is Yours; what is my condition? Without the Lord, I cannot survive, even for an instant.

ਪ੍ਰਿਅ ਬਾਝੁ ਦੁਹੇਲੀ ਕੋਇ ਨ ਬੇਲੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਾਂ ॥

प्रिअ बाझु दुहेली कोइ न बेली गुरमुखि अम्रितु पीवां ॥

Pria baajhu duhelee koi na belee guramukhi ammmritu peevaan ||

Without my Beloved, I am miserable; I have no friend at all. As Gurmukh, I drink in the Ambrosial Nectar.

ਰਚਨਾ ਰਾਚਿ ਰਹੇ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ਪ੍ਰਭ ਮਨਿ ਕਰਮ ਸੁਕਰਮਾ ॥

रचना राचि रहे निरंकारी प्रभ मनि करम सुकरमा ॥

Rachanaa raachi rahe nirankkaaree prbh mani karam sukaramaa ||

The Formless Lord is contained in His Creation. To obey God is the best course of action.

ਨਾਨਕ ਪੰਥੁ ਨਿਹਾਲੇ ਸਾ ਧਨ ਤੂ ਸੁਣਿ ਆਤਮ ਰਾਮਾ ॥੧॥

नानक पंथु निहाले सा धन तू सुणि आतम रामा ॥१॥

Naanak pantthu nihaale saa dhan too su(nn)i aatam raamaa ||1||

O Nanak, the soul-bride is gazing upon Your Path; please listen, O Supreme Soul. ||1||


ਬਾਬੀਹਾ ਪ੍ਰਿਉ ਬੋਲੇ ਕੋਕਿਲ ਬਾਣੀਆ ॥

बाबीहा प्रिउ बोले कोकिल बाणीआ ॥

Baabeehaa priu bole kokil baa(nn)eeaa ||

The rainbird cries out, "Pri-o! Beloved!", and the song-bird sings the Lord's Bani.

ਸਾ ਧਨ ਸਭਿ ਰਸ ਚੋਲੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਣੀਆ ॥

सा धन सभि रस चोलै अंकि समाणीआ ॥

Saa dhan sabhi ras cholai ankki samaa(nn)eeaa ||

The soul-bride enjoys all the pleasures, and merges in the Being of her Beloved.

ਹਰਿ ਅੰਕਿ ਸਮਾਣੀ ਜਾ ਪ੍ਰਭ ਭਾਣੀ ਸਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਨਾਰੇ ॥

हरि अंकि समाणी जा प्रभ भाणी सा सोहागणि नारे ॥

Hari ankki samaa(nn)ee jaa prbh bhaa(nn)ee saa sohaaga(nn)i naare ||

She merges into the Being of her Beloved, when she becomes pleasing to God; she is the happy, blessed soul-bride.

ਨਵ ਘਰ ਥਾਪਿ ਮਹਲ ਘਰੁ ਊਚਉ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸੁ ਮੁਰਾਰੇ ॥

नव घर थापि महल घरु ऊचउ निज घरि वासु मुरारे ॥

Nav ghar thaapi mahal gharu uchau nij ghari vaasu muraare ||

Establishing the nine houses, and the Royal Mansion of the Tenth Gate above them, the Lord dwells in that home deep within the self.

ਸਭ ਤੇਰੀ ਤੂ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਨਿਸਿ ਬਾਸੁਰ ਰੰਗਿ ਰਾਵੈ ॥

सभ तेरी तू मेरा प्रीतमु निसि बासुर रंगि रावै ॥

Sabh teree too meraa preetamu nisi baasur ranggi raavai ||

All are Yours, You are my Beloved; night and day, I celebrate Your Love.

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਿਉ ਪ੍ਰਿਉ ਚਵੈ ਬਬੀਹਾ ਕੋਕਿਲ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਵੈ ॥੨॥

नानक प्रिउ प्रिउ चवै बबीहा कोकिल सबदि सुहावै ॥२॥

Naanak priu priu chavai babeehaa kokil sabadi suhaavai ||2||

O Nanak, the rainbird cries out, ""Pri-o! Pri-o! Beloved! Beloved!"" The song-bird is embellished with the Word of the Shabad. ||2||


ਤੂ ਸੁਣਿ ਹਰਿ ਰਸ ਭਿੰਨੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਆਪਣੇ ॥

तू सुणि हरि रस भिंने प्रीतम आपणे ॥

Too su(nn)i hari ras bhinne preetam aapa(nn)e ||

Please listen, O my Beloved Lord - I am drenched with Your Love.

ਮਨਿ ਤਨਿ ਰਵਤ ਰਵੰਨੇ ਘੜੀ ਨ ਬੀਸਰੈ ॥

मनि तनि रवत रवंने घड़ी न बीसरै ॥

Mani tani ravat ravanne gha(rr)ee na beesarai ||

My mind and body are absorbed in dwelling on You; I cannot forget You, even for an instant.

ਕਿਉ ਘੜੀ ਬਿਸਾਰੀ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਹਉ ਜੀਵਾ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥

किउ घड़ी बिसारी हउ बलिहारी हउ जीवा गुण गाए ॥

Kiu gha(rr)ee bisaaree hau balihaaree hau jeevaa gu(nn) gaae ||

How could I forget You, even for an instant? I am a sacrifice to You; singing Your Glorious Praises, I live.

ਨਾ ਕੋਈ ਮੇਰਾ ਹਉ ਕਿਸੁ ਕੇਰਾ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਰਹਣੁ ਨ ਜਾਏ ॥

ना कोई मेरा हउ किसु केरा हरि बिनु रहणु न जाए ॥

Naa koee meraa hau kisu keraa hari binu raha(nn)u na jaae ||

No one is mine; unto whom do I belong? Without the Lord, I cannot survive.

ਓਟ ਗਹੀ ਹਰਿ ਚਰਣ ਨਿਵਾਸੇ ਭਏ ਪਵਿਤ੍ਰ ਸਰੀਰਾ ॥

ओट गही हरि चरण निवासे भए पवित्र सरीरा ॥

Ot gahee hari chara(nn) nivaase bhae pavitr sareeraa ||

I have grasped the Support of the Lord's Feet; dwelling there, my body has become immaculate.

ਨਾਨਕ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਦੀਰਘ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮਨੁ ਧੀਰਾ ॥੩॥

नानक द्रिसटि दीरघ सुखु पावै गुर सबदी मनु धीरा ॥३॥

Naanak drisati deeragh sukhu paavai gur sabadee manu dheeraa ||3||

O Nanak, I have obtained profound insight, and found peace; my mind is comforted by the Word of the Guru's Shabad. ||3||


ਬਰਸੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਧਾਰ ਬੂੰਦ ਸੁਹਾਵਣੀ ॥

बरसै अम्रित धार बूंद सुहावणी ॥

Barasai ammmrit dhaar boondd suhaava(nn)ee ||

The Ambrosial Nectar rains down on us! Its drops are so delightful!

ਸਾਜਨ ਮਿਲੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਣੀ ॥

साजन मिले सहजि सुभाइ हरि सिउ प्रीति बणी ॥

Saajan mile sahaji subhaai hari siu preeti ba(nn)ee ||

Meeting the Guru, the Best Friend, with intuitive ease, the mortal falls in love with the Lord.

ਹਰਿ ਮੰਦਰਿ ਆਵੈ ਜਾ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਧਨ ਊਭੀ ਗੁਣ ਸਾਰੀ ॥

हरि मंदरि आवै जा प्रभ भावै धन ऊभी गुण सारी ॥

Hari manddari aavai jaa prbh bhaavai dhan ubhee gu(nn) saaree ||

The Lord comes into the temple of the body, when it pleases God's Will; the soul-bride rises up, and sings His Glorious Praises.

ਘਰਿ ਘਰਿ ਕੰਤੁ ਰਵੈ ਸੋਹਾਗਣਿ ਹਉ ਕਿਉ ਕੰਤਿ ਵਿਸਾਰੀ ॥

घरि घरि कंतु रवै सोहागणि हउ किउ कंति विसारी ॥

Ghari ghari kanttu ravai sohaaga(nn)i hau kiu kantti visaaree ||

In each and every home, the Husband Lord ravishes and enjoys the happy soul-brides; so why has He forgotten me?

ਉਨਵਿ ਘਨ ਛਾਏ ਬਰਸੁ ਸੁਭਾਏ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪ੍ਰੇਮੁ ਸੁਖਾਵੈ ॥

उनवि घन छाए बरसु सुभाए मनि तनि प्रेमु सुखावै ॥

Unavi ghan chhaae barasu subhaae mani tani premu sukhaavai ||

The sky is overcast with heavy, low-hanging clouds; the rain is delightful, and my Beloved's Love is pleasing to my mind and body.

ਨਾਨਕ ਵਰਸੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਘਰਿ ਆਵੈ ॥੪॥

नानक वरसै अम्रित बाणी करि किरपा घरि आवै ॥४॥

Naanak varasai ammmrit baa(nn)ee kari kirapaa ghari aavai ||4||

O Nanak, the Ambrosial Nectar of Gurbani rains down; the Lord, in His Grace, has come into the home of my heart. ||4||


ਚੇਤੁ ਬਸੰਤੁ ਭਲਾ ਭਵਰ ਸੁਹਾਵੜੇ ॥

चेतु बसंतु भला भवर सुहावड़े ॥

Chetu basanttu bhalaa bhavar suhaava(rr)e ||

In the month of Chayt, the lovely spring has come, and the bumble bees hum with joy.

ਬਨ ਫੂਲੇ ਮੰਝ ਬਾਰਿ ਮੈ ਪਿਰੁ ਘਰਿ ਬਾਹੁੜੈ ॥

बन फूले मंझ बारि मै पिरु घरि बाहुड़ै ॥

Ban phoole manjjh baari mai piru ghari baahu(rr)ai ||

The forest is blossoming in front of my door; if only my Beloved would return to my home!

ਪਿਰੁ ਘਰਿ ਨਹੀ ਆਵੈ ਧਨ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਬਿਰਹਿ ਬਿਰੋਧ ਤਨੁ ਛੀਜੈ ॥

पिरु घरि नही आवै धन किउ सुखु पावै बिरहि बिरोध तनु छीजै ॥

Piru ghari nahee aavai dhan kiu sukhu paavai birahi birodh tanu chheejai ||

If her Husband Lord does not return home, how can the soul-bride find peace? Her body is wasting away with the sorrow of separation.

ਕੋਕਿਲ ਅੰਬਿ ਸੁਹਾਵੀ ਬੋਲੈ ਕਿਉ ਦੁਖੁ ਅੰਕਿ ਸਹੀਜੈ ॥

कोकिल अ्मबि सुहावी बोलै किउ दुखु अंकि सहीजै ॥

Kokil ambbi suhaavee bolai kiu dukhu ankki saheejai ||

The beautiful song-bird sings, perched on the mango tree; but how can I endure the pain in the depths of my being?

ਭਵਰੁ ਭਵੰਤਾ ਫੂਲੀ ਡਾਲੀ ਕਿਉ ਜੀਵਾ ਮਰੁ ਮਾਏ ॥

भवरु भवंता फूली डाली किउ जीवा मरु माए ॥

Bhavaru bhavanttaa phoolee daalee kiu jeevaa maru maae ||

The bumble bee is buzzing around the flowering branches; but how can I survive? I am dying, O my mother!

ਨਾਨਕ ਚੇਤਿ ਸਹਜਿ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਜੇ ਹਰਿ ਵਰੁ ਘਰਿ ਧਨ ਪਾਏ ॥੫॥

नानक चेति सहजि सुखु पावै जे हरि वरु घरि धन पाए ॥५॥

Naanak cheti sahaji sukhu paavai je hari varu ghari dhan paae ||5||

O Nanak, in Chayt, peace is easily obtained, if the soul-bride obtains the Lord as her Husband, within the home of her own heart. ||5||


ਵੈਸਾਖੁ ਭਲਾ ਸਾਖਾ ਵੇਸ ਕਰੇ ॥

वैसाखु भला साखा वेस करे ॥

Vaisaakhu bhalaa saakhaa ves kare ||

Baisakhi is so pleasant; the branches blossom with new leaves.

ਧਨ ਦੇਖੈ ਹਰਿ ਦੁਆਰਿ ਆਵਹੁ ਦਇਆ ਕਰੇ ॥

धन देखै हरि दुआरि आवहु दइआ करे ॥

Dhan dekhai hari duaari aavahu daiaa kare ||

The soul-bride yearns to see the Lord at her door. Come, O Lord, and take pity on me!

ਘਰਿ ਆਉ ਪਿਆਰੇ ਦੁਤਰ ਤਾਰੇ ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਅਢੁ ਨ ਮੋਲੋ ॥

घरि आउ पिआरे दुतर तारे तुधु बिनु अढु न मोलो ॥

Ghari aau piaare dutar taare tudhu binu adhu na molo ||

Please come home, O my Beloved; carry me across the treacherous world-ocean. Without You, I am not worth even a shell.

ਕੀਮਤਿ ਕਉਣ ਕਰੇ ਤੁਧੁ ਭਾਵਾਂ ਦੇਖਿ ਦਿਖਾਵੈ ਢੋਲੋ ॥

कीमति कउण करे तुधु भावां देखि दिखावै ढोलो ॥

Keemati kau(nn) kare tudhu bhaavaan dekhi dikhaavai dholo ||

Who can estimate my worth, if I am pleasing to You? I see You, and inspire others to see You, O my Love.

ਦੂਰਿ ਨ ਜਾਨਾ ਅੰਤਰਿ ਮਾਨਾ ਹਰਿ ਕਾ ਮਹਲੁ ਪਛਾਨਾ ॥

दूरि न जाना अंतरि माना हरि का महलु पछाना ॥

Doori na jaanaa anttari maanaa hari kaa mahalu pachhaanaa ||

I know that You are not far away; I believe that You are deep within me, and I realize Your Presence.

ਨਾਨਕ ਵੈਸਾਖੀਂ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਵੈ ਸੁਰਤਿ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਮਾਨਾ ॥੬॥

नानक वैसाखीं प्रभु पावै सुरति सबदि मनु माना ॥६॥

Naanak vaisaakheen prbhu paavai surati sabadi manu maanaa ||6||

O Nanak, finding God in Baisakhi, the consciousness is filled with the Word of the Shabad, and the mind comes to believe. ||6||


ਮਾਹੁ ਜੇਠੁ ਭਲਾ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਕਿਉ ਬਿਸਰੈ ॥

माहु जेठु भला प्रीतमु किउ बिसरै ॥

Maahu jethu bhalaa preetamu kiu bisarai ||

The month of Jayt'h is so sublime. How could I forget my Beloved?

ਥਲ ਤਾਪਹਿ ਸਰ ਭਾਰ ਸਾ ਧਨ ਬਿਨਉ ਕਰੈ ॥

थल तापहि सर भार सा धन बिनउ करै ॥

Thal taapahi sar bhaar saa dhan binau karai ||

The earth burns like a furnace, and the soul-bride offers her prayer.

ਧਨ ਬਿਨਉ ਕਰੇਦੀ ਗੁਣ ਸਾਰੇਦੀ ਗੁਣ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵਾ ॥

धन बिनउ करेदी गुण सारेदी गुण सारी प्रभ भावा ॥

Dhan binau karedee gu(nn) saaredee gu(nn) saaree prbh bhaavaa ||

The bride offers her prayer, and sings His Glorious Praises; singing His Praises, she becomes pleasing to God.

ਸਾਚੈ ਮਹਲਿ ਰਹੈ ਬੈਰਾਗੀ ਆਵਣ ਦੇਹਿ ਤ ਆਵਾ ॥

साचै महलि रहै बैरागी आवण देहि त आवा ॥

Saachai mahali rahai bairaagee aava(nn) dehi ta aavaa ||

The Unattached Lord dwells in His true mansion. If He allows me, then I will come to Him.

ਨਿਮਾਣੀ ਨਿਤਾਣੀ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਪਾਵੈ ਸੁਖ ਮਹਲੀ ॥

निमाणी निताणी हरि बिनु किउ पावै सुख महली ॥

Nimaa(nn)ee nitaa(nn)ee hari binu kiu paavai sukh mahalee ||

The bride is dishonored and powerless; how will she find peace without her Lord?

ਨਾਨਕ ਜੇਠਿ ਜਾਣੈ ਤਿਸੁ ਜੈਸੀ ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਗੁਣ ਗਹਿਲੀ ॥੭॥

नानक जेठि जाणै तिसु जैसी करमि मिलै गुण गहिली ॥७॥

Naanak jethi jaa(nn)ai tisu jaisee karami milai gu(nn) gahilee ||7||

O Nanak, in Jayt'h, she who knows her Lord becomes just like Him; grasping virtue, she meets with the Merciful Lord. ||7||


ਆਸਾੜੁ ਭਲਾ ਸੂਰਜੁ ਗਗਨਿ ਤਪੈ ॥

आसाड़ु भला सूरजु गगनि तपै ॥

Aasaa(rr)u bhalaa sooraju gagani tapai ||

The month of Aasaarh is good; the sun blazes in the sky.

ਧਰਤੀ ਦੂਖ ਸਹੈ ਸੋਖੈ ਅਗਨਿ ਭਖੈ ॥

धरती दूख सहै सोखै अगनि भखै ॥

Dharatee dookh sahai sokhai agani bhakhai ||

The earth suffers in pain, parched and roasted in the fire.

ਅਗਨਿ ਰਸੁ ਸੋਖੈ ਮਰੀਐ ਧੋਖੈ ਭੀ ਸੋ ਕਿਰਤੁ ਨ ਹਾਰੇ ॥

अगनि रसु सोखै मरीऐ धोखै भी सो किरतु न हारे ॥

Agani rasu sokhai mareeai dhokhai bhee so kiratu na haare ||

The fire dries up the moisture, and she dies in agony. But even then, the sun does not grow tired.

ਰਥੁ ਫਿਰੈ ਛਾਇਆ ਧਨ ਤਾਕੈ ਟੀਡੁ ਲਵੈ ਮੰਝਿ ਬਾਰੇ ॥

रथु फिरै छाइआ धन ताकै टीडु लवै मंझि बारे ॥

Rathu phirai chhaaiaa dhan taakai teedu lavai manjjhi baare ||

His chariot moves on, and the soul-bride seeks shade; the crickets are chirping in the forest.

ਅਵਗਣ ਬਾਧਿ ਚਲੀ ਦੁਖੁ ਆਗੈ ਸੁਖੁ ਤਿਸੁ ਸਾਚੁ ਸਮਾਲੇ ॥

अवगण बाधि चली दुखु आगै सुखु तिसु साचु समाले ॥

Avaga(nn) baadhi chalee dukhu aagai sukhu tisu saachu samaale ||

She ties up her bundle of faults and demerits, and suffers in the world hereafter. But dwelling on the True Lord, she finds peace.

ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਨੋ ਇਹੁ ਮਨੁ ਦੀਆ ਮਰਣੁ ਜੀਵਣੁ ਪ੍ਰਭ ਨਾਲੇ ॥੮॥

नानक जिस नो इहु मनु दीआ मरणु जीवणु प्रभ नाले ॥८॥

Naanak jis no ihu manu deeaa mara(nn)u jeeva(nn)u prbh naale ||8||

O Nanak, I have given this mind to Him; death and life rest with God. ||8||


ਸਾਵਣਿ ਸਰਸ ਮਨਾ ਘਣ ਵਰਸਹਿ ਰੁਤਿ ਆਏ ॥

सावणि सरस मना घण वरसहि रुति आए ॥

Saava(nn)i saras manaa gha(nn) varasahi ruti aae ||

In Saawan, be happy, O my mind. The rainy season has come, and the clouds have burst into showers.

ਮੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਸਹੁ ਭਾਵੈ ਪਿਰ ਪਰਦੇਸਿ ਸਿਧਾਏ ॥

मै मनि तनि सहु भावै पिर परदेसि सिधाए ॥

Mai mani tani sahu bhaavai pir paradesi sidhaae ||

My mind and body are pleased by my Lord, but my Beloved has gone away.

ਪਿਰੁ ਘਰਿ ਨਹੀ ਆਵੈ ਮਰੀਐ ਹਾਵੈ ਦਾਮਨਿ ਚਮਕਿ ਡਰਾਏ ॥

पिरु घरि नही आवै मरीऐ हावै दामनि चमकि डराए ॥

Piru ghari nahee aavai mareeai haavai daamani chamaki daraae ||

My Beloved has not come home, and I am dying of the sorrow of separation. The lightning flashes, and I am scared.

ਸੇਜ ਇਕੇਲੀ ਖਰੀ ਦੁਹੇਲੀ ਮਰਣੁ ਭਇਆ ਦੁਖੁ ਮਾਏ ॥

सेज इकेली खरी दुहेली मरणु भइआ दुखु माए ॥

Sej ikelee kharee duhelee mara(nn)u bhaiaa dukhu maae ||

My bed is lonely, and I am suffering in agony. I am dying in pain, O my mother!

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਨੀਦ ਭੂਖ ਕਹੁ ਕੈਸੀ ਕਾਪੜੁ ਤਨਿ ਨ ਸੁਖਾਵਏ ॥

हरि बिनु नीद भूख कहु कैसी कापड़ु तनि न सुखावए ॥

Hari binu need bhookh kahu kaisee kaapa(rr)u tani na sukhaavae ||

Tell me - without the Lord, how can I sleep, or feel hungry? My clothes give no comfort to my body.

ਨਾਨਕ ਸਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਕੰਤੀ ਪਿਰ ਕੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਵਏ ॥੯॥

नानक सा सोहागणि कंती पिर कै अंकि समावए ॥९॥

Naanak saa sohaaga(nn)i kanttee pir kai ankki samaavae ||9||

O Nanak, she alone is a happy soul-bride, who merges in the Being of her Beloved Husband Lord. ||9||


ਭਾਦਉ ਭਰਮਿ ਭੁਲੀ ਭਰਿ ਜੋਬਨਿ ਪਛੁਤਾਣੀ ॥

भादउ भरमि भुली भरि जोबनि पछुताणी ॥

Bhaadau bharami bhulee bhari jobani pachhutaa(nn)ee ||

In Bhaadon, the young woman is confused by doubt; later, she regrets and repents.

ਜਲ ਥਲ ਨੀਰਿ ਭਰੇ ਬਰਸ ਰੁਤੇ ਰੰਗੁ ਮਾਣੀ ॥

जल थल नीरि भरे बरस रुते रंगु माणी ॥

Jal thal neeri bhare baras rute ranggu maa(nn)ee ||

The lakes and fields are overflowing with water; the rainy season has come - the time to celebrate!

ਬਰਸੈ ਨਿਸਿ ਕਾਲੀ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਬਾਲੀ ਦਾਦਰ ਮੋਰ ਲਵੰਤੇ ॥

बरसै निसि काली किउ सुखु बाली दादर मोर लवंते ॥

Barasai nisi kaalee kiu sukhu baalee daadar mor lavantte ||

In the dark of night it rains; how can the young bride find peace? The frogs and peacocks send out their noisy calls.

ਪ੍ਰਿਉ ਪ੍ਰਿਉ ਚਵੈ ਬਬੀਹਾ ਬੋਲੇ ਭੁਇਅੰਗਮ ਫਿਰਹਿ ਡਸੰਤੇ ॥

प्रिउ प्रिउ चवै बबीहा बोले भुइअंगम फिरहि डसंते ॥

Priu priu chavai babeehaa bole bhuianggam phirahi dasantte ||

"Pri-o! Pri-o! Beloved! Beloved!" cries the rainbird, while the snakes slither around, biting.

ਮਛਰ ਡੰਗ ਸਾਇਰ ਭਰ ਸੁਭਰ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ॥

मछर डंग साइर भर सुभर बिनु हरि किउ सुखु पाईऐ ॥

Machhar dangg saair bhar subhar binu hari kiu sukhu paaeeai ||

The mosquitoes bite and sting, and the ponds are filled to overflowing; without the Lord, how can she find peace?

ਨਾਨਕ ਪੂਛਿ ਚਲਉ ਗੁਰ ਅਪੁਨੇ ਜਹ ਪ੍ਰਭੁ ਤਹ ਹੀ ਜਾਈਐ ॥੧੦॥

नानक पूछि चलउ गुर अपुने जह प्रभु तह ही जाईऐ ॥१०॥

Naanak poochhi chalau gur apune jah prbhu tah hee jaaeeai ||10||

O Nanak, I will go and ask my Guru; wherever God is, there I will go. ||10||


ਅਸੁਨਿ ਆਉ ਪਿਰਾ ਸਾ ਧਨ ਝੂਰਿ ਮੁਈ ॥

असुनि आउ पिरा सा धन झूरि मुई ॥

Asuni aau piraa saa dhan jhoori muee ||

In Assu, come, my Beloved; the soul-bride is grieving to death.

ਤਾ ਮਿਲੀਐ ਪ੍ਰਭ ਮੇਲੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਈ ॥

ता मिलीऐ प्रभ मेले दूजै भाइ खुई ॥

Taa mileeai prbh mele doojai bhaai khuee ||

She can only meet Him, when God leads her to meet Him; she is ruined by the love of duality.

ਝੂਠਿ ਵਿਗੁਤੀ ਤਾ ਪਿਰ ਮੁਤੀ ਕੁਕਹ ਕਾਹ ਸਿ ਫੁਲੇ ॥

झूठि विगुती ता पिर मुती कुकह काह सि फुले ॥

Jhoothi vigutee taa pir mutee kukah kaah si phule ||

If she is plundered by falsehood, then her Beloved forsakes her. Then, the white flowers of old age blossom in my hair.

ਆਗੈ ਘਾਮ ਪਿਛੈ ਰੁਤਿ ਜਾਡਾ ਦੇਖਿ ਚਲਤ ਮਨੁ ਡੋਲੇ ॥

आगै घाम पिछै रुति जाडा देखि चलत मनु डोले ॥

Aagai ghaam pichhai ruti jaadaa dekhi chalat manu dole ||

Summer is now behind us, and the winter season is ahead. Gazing upon this play, my shaky mind wavers.

ਦਹ ਦਿਸਿ ਸਾਖ ਹਰੀ ਹਰੀਆਵਲ ਸਹਜਿ ਪਕੈ ਸੋ ਮੀਠਾ ॥

दह दिसि साख हरी हरीआवल सहजि पकै सो मीठा ॥

Dah disi saakh haree hareeaaval sahaji pakai so meethaa ||

In all ten directions, the branches are green and alive. That which ripens slowly, is sweet.

ਨਾਨਕ ਅਸੁਨਿ ਮਿਲਹੁ ਪਿਆਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਭਏ ਬਸੀਠਾ ॥੧੧॥

नानक असुनि मिलहु पिआरे सतिगुर भए बसीठा ॥११॥

Naanak asuni milahu piaare satigur bhae baseethaa ||11||

O Nanak, in Assu, please meet me, my Beloved. The True Guru has become my Advocate and Friend. ||11||


ਕਤਕਿ ਕਿਰਤੁ ਪਇਆ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਭਾਇਆ ॥

कतकि किरतु पइआ जो प्रभ भाइआ ॥

Kataki kiratu paiaa jo prbh bhaaiaa ||

In Katak, that alone comes to pass, which is pleasing to the Will of God.

ਦੀਪਕੁ ਸਹਜਿ ਬਲੈ ਤਤਿ ਜਲਾਇਆ ॥

दीपकु सहजि बलै तति जलाइआ ॥

Deepaku sahaji balai tati jalaaiaa ||

The lamp of intuition burns, lit by the essence of reality.

ਦੀਪਕ ਰਸ ਤੇਲੋ ਧਨ ਪਿਰ ਮੇਲੋ ਧਨ ਓਮਾਹੈ ਸਰਸੀ ॥

दीपक रस तेलो धन पिर मेलो धन ओमाहै सरसी ॥

Deepak ras telo dhan pir melo dhan omaahai sarasee ||

Love is the oil in the lamp, which unites the soul-bride with her Lord. The bride is delighted, in ecstasy.

ਅਵਗਣ ਮਾਰੀ ਮਰੈ ਨ ਸੀਝੈ ਗੁਣਿ ਮਾਰੀ ਤਾ ਮਰਸੀ ॥

अवगण मारी मरै न सीझै गुणि मारी ता मरसी ॥

Avaga(nn) maaree marai na seejhai gu(nn)i maaree taa marasee ||

One who dies in faults and demerits - her death is not successful. But one who dies in glorious virtue, really truly dies.

ਨਾਮੁ ਭਗਤਿ ਦੇ ਨਿਜ ਘਰਿ ਬੈਠੇ ਅਜਹੁ ਤਿਨਾੜੀ ਆਸਾ ॥

नामु भगति दे निज घरि बैठे अजहु तिनाड़ी आसा ॥

Naamu bhagati de nij ghari baithe ajahu tinaa(rr)ee aasaa ||

Those who are blessed with devotional worship of the Naam, the Name of the Lord, sit in the home of their own inner being. They place their hopes in You.

ਨਾਨਕ ਮਿਲਹੁ ਕਪਟ ਦਰ ਖੋਲਹੁ ਏਕ ਘੜੀ ਖਟੁ ਮਾਸਾ ॥੧੨॥

नानक मिलहु कपट दर खोलहु एक घड़ी खटु मासा ॥१२॥

Naanak milahu kapat dar kholahu ek gha(rr)ee khatu maasaa ||12||

Nanak: please open the shutters of Your Door, O Lord, and meet me. A single moment is like six months to me. ||12||


ਮੰਘਰ ਮਾਹੁ ਭਲਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਅੰਕਿ ਸਮਾਵਏ ॥

मंघर माहु भला हरि गुण अंकि समावए ॥

Mangghar maahu bhalaa hari gu(nn) ankki samaavae ||

The month of Maghar is good, for those who sing the Glorious Praises of the Lord, and merge in His Being.

ਗੁਣਵੰਤੀ ਗੁਣ ਰਵੈ ਮੈ ਪਿਰੁ ਨਿਹਚਲੁ ਭਾਵਏ ॥

गुणवंती गुण रवै मै पिरु निहचलु भावए ॥

Gu(nn)avanttee gu(nn) ravai mai piru nihachalu bhaavae ||

The virtuous wife utters His Glorious Praises; my Beloved Husband Lord is Eternal and Unchanging.

ਨਿਹਚਲੁ ਚਤੁਰੁ ਸੁਜਾਣੁ ਬਿਧਾਤਾ ਚੰਚਲੁ ਜਗਤੁ ਸਬਾਇਆ ॥

निहचलु चतुरु सुजाणु बिधाता चंचलु जगतु सबाइआ ॥

Nihachalu chaturu sujaa(nn)u bidhaataa chancchalu jagatu sabaaiaa ||

The Primal Lord is Unmoving and Unchanging, Clever and Wise; all the world is fickle.

ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਗੁਣ ਅੰਕਿ ਸਮਾਣੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਣੇ ਤਾ ਭਾਇਆ ॥

गिआनु धिआनु गुण अंकि समाणे प्रभ भाणे ता भाइआ ॥

Giaanu dhiaanu gu(nn) ankki samaa(nn)e prbh bhaa(nn)e taa bhaaiaa ||

By virtue of spiritual wisdom and meditation, she merges in His Being; she is pleasing to God, and He is pleasing to her.

ਗੀਤ ਨਾਦ ਕਵਿਤ ਕਵੇ ਸੁਣਿ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਦੁਖੁ ਭਾਗੈ ॥

गीत नाद कवित कवे सुणि राम नामि दुखु भागै ॥

Geet naad kavit kave su(nn)i raam naami dukhu bhaagai ||

I have heard the songs and the music, and the poems of the poets; but only the Name of the Lord takes away my pain.

ਨਾਨਕ ਸਾ ਧਨ ਨਾਹ ਪਿਆਰੀ ਅਭ ਭਗਤੀ ਪਿਰ ਆਗੈ ॥੧੩॥

नानक सा धन नाह पिआरी अभ भगती पिर आगै ॥१३॥

Naanak saa dhan naah piaaree abh bhagatee pir aagai ||13||

O Nanak, that soul-bride is pleasing to her Husband Lord, who performs loving devotional worship before her Beloved. ||13||


ਪੋਖਿ ਤੁਖਾਰੁ ਪੜੈ ਵਣੁ ਤ੍ਰਿਣੁ ਰਸੁ ਸੋਖੈ ॥

पोखि तुखारु पड़ै वणु त्रिणु रसु सोखै ॥

Pokhi tukhaaru pa(rr)ai va(nn)u tri(nn)u rasu sokhai ||

In Poh, the snow falls, and the sap of the trees and the fields dries up.

ਆਵਤ ਕੀ ਨਾਹੀ ਮਨਿ ਤਨਿ ਵਸਹਿ ਮੁਖੇ ॥

आवत की नाही मनि तनि वसहि मुखे ॥

Aavat kee naahee mani tani vasahi mukhe ||

Why have You not come? I keep You in my mind, body and mouth.

ਮਨਿ ਤਨਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਜਗਜੀਵਨੁ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਰੰਗੁ ਮਾਣੀ ॥

मनि तनि रवि रहिआ जगजीवनु गुर सबदी रंगु माणी ॥

Mani tani ravi rahiaa jagajeevanu gur sabadee ranggu maa(nn)ee ||

He is permeating and pervading my mind and body; He is the Life of the World. Through the Word of the Guru's Shabad, I enjoy His Love.

ਅੰਡਜ ਜੇਰਜ ਸੇਤਜ ਉਤਭੁਜ ਘਟਿ ਘਟਿ ਜੋਤਿ ਸਮਾਣੀ ॥

अंडज जेरज सेतज उतभुज घटि घटि जोति समाणी ॥

Anddaj jeraj setaj utabhuj ghati ghati joti samaa(nn)ee ||

His Light fills all those born of eggs, born from the womb, born of sweat and born of the earth, each and every heart.

ਦਰਸਨੁ ਦੇਹੁ ਦਇਆਪਤਿ ਦਾਤੇ ਗਤਿ ਪਾਵਉ ਮਤਿ ਦੇਹੋ ॥

दरसनु देहु दइआपति दाते गति पावउ मति देहो ॥

Darasanu dehu daiaapati daate gati paavau mati deho ||

Grant me the Blessed Vision of Your Darshan, O Lord of Mercy and Compassion. O Great Giver, grant me understanding, that I might find salvation.

ਨਾਨਕ ਰੰਗਿ ਰਵੈ ਰਸਿ ਰਸੀਆ ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸਨੇਹੋ ॥੧੪॥

नानक रंगि रवै रसि रसीआ हरि सिउ प्रीति सनेहो ॥१४॥

Naanak ranggi ravai rasi raseeaa hari siu preeti saneho ||14||

O Nanak, the Lord enjoys, savors and ravishes the bride who is in love with Him. ||14||


ਮਾਘਿ ਪੁਨੀਤ ਭਈ ਤੀਰਥੁ ਅੰਤਰਿ ਜਾਨਿਆ ॥

माघि पुनीत भई तीरथु अंतरि जानिआ ॥

Maaghi puneet bhaee teerathu anttari jaaniaa ||

In Maagh, I become pure; I know that the sacred shrine of pilgrimage is within me.

ਸਾਜਨ ਸਹਜਿ ਮਿਲੇ ਗੁਣ ਗਹਿ ਅੰਕਿ ਸਮਾਨਿਆ ॥

साजन सहजि मिले गुण गहि अंकि समानिआ ॥

Saajan sahaji mile gu(nn) gahi ankki samaaniaa ||

I have met my Friend with intuitive ease; I grasp His Glorious Virtues, and merge in His Being.

ਪ੍ਰੀਤਮ ਗੁਣ ਅੰਕੇ ਸੁਣਿ ਪ੍ਰਭ ਬੰਕੇ ਤੁਧੁ ਭਾਵਾ ਸਰਿ ਨਾਵਾ ॥

प्रीतम गुण अंके सुणि प्रभ बंके तुधु भावा सरि नावा ॥

Preetam gu(nn) ankke su(nn)i prbh bankke tudhu bhaavaa sari naavaa ||

O my Beloved, Beauteous Lord God, please listen: I sing Your Glories, and merge in Your Being. If it is pleasing to Your Will, I bathe in the sacred pool within.

ਗੰਗ ਜਮੁਨ ਤਹ ਬੇਣੀ ਸੰਗਮ ਸਾਤ ਸਮੁੰਦ ਸਮਾਵਾ ॥

गंग जमुन तह बेणी संगम सात समुंद समावा ॥

Gangg jamun tah be(nn)ee sanggam saat samundd samaavaa ||

The Ganges, Jamunaa, the sacred meeting place of the three rivers, the seven seas,

ਪੁੰਨ ਦਾਨ ਪੂਜਾ ਪਰਮੇਸੁਰ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ॥

पुंन दान पूजा परमेसुर जुगि जुगि एको जाता ॥

Punn daan poojaa paramesur jugi jugi eko jaataa ||

Charity, donations, adoration and worship all rest in the Transcendent Lord God; throughout the ages, I realize the One.

ਨਾਨਕ ਮਾਘਿ ਮਹਾ ਰਸੁ ਹਰਿ ਜਪਿ ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਨਾਤਾ ॥੧੫॥

नानक माघि महा रसु हरि जपि अठसठि तीरथ नाता ॥१५॥

Naanak maaghi mahaa rasu hari japi athasathi teerath naataa ||15||

O Nanak, in Maagh, the most sublime essence is meditation on the Lord; this is the cleansing bath of the sixty-eight sacred shrines of pilgrimage. ||15||


ਫਲਗੁਨਿ ਮਨਿ ਰਹਸੀ ਪ੍ਰੇਮੁ ਸੁਭਾਇਆ ॥

फलगुनि मनि रहसी प्रेमु सुभाइआ ॥

Phalaguni mani rahasee premu subhaaiaa ||

In Phalgun, her mind is enraptured, pleased by the Love of her Beloved.

ਅਨਦਿਨੁ ਰਹਸੁ ਭਇਆ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ॥

अनदिनु रहसु भइआ आपु गवाइआ ॥

Anadinu rahasu bhaiaa aapu gavaaiaa ||

Night and day, she is enraptured, and her selfishness is gone.

ਮਨ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਆ ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਇਆ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਘਰਿ ਆਓ ॥

मन मोहु चुकाइआ जा तिसु भाइआ करि किरपा घरि आओ ॥

Man mohu chukaaiaa jaa tisu bhaaiaa kari kirapaa ghari aao ||

Emotional attachment is eradicated from her mind, when it pleases Him; in His Mercy, He comes to my home.

ਬਹੁਤੇ ਵੇਸ ਕਰੀ ਪਿਰ ਬਾਝਹੁ ਮਹਲੀ ਲਹਾ ਨ ਥਾਓ ॥

बहुते वेस करी पिर बाझहु महली लहा न थाओ ॥

Bahute ves karee pir baajhahu mahalee lahaa na thaao ||

I dress in various clothes, but without my Beloved, I shall not find a place in the Mansion of His Presence.

ਹਾਰ ਡੋਰ ਰਸ ਪਾਟ ਪਟੰਬਰ ਪਿਰਿ ਲੋੜੀ ਸੀਗਾਰੀ ॥

हार डोर रस पाट पट्मबर पिरि लोड़ी सीगारी ॥

Haar dor ras paat patambbar piri lo(rr)ee seegaaree ||

I have adorned myself with garlands of flowers, pearl necklaces, scented oils and silk robes.

ਨਾਨਕ ਮੇਲਿ ਲਈ ਗੁਰਿ ਅਪਣੈ ਘਰਿ ਵਰੁ ਪਾਇਆ ਨਾਰੀ ॥੧੬॥

नानक मेलि लई गुरि अपणै घरि वरु पाइआ नारी ॥१६॥

Naanak meli laee guri apa(nn)ai ghari varu paaiaa naaree ||16||

O Nanak, the Guru has united me with Him. The soul-bride has found her Husband Lord, within the home of her own heart. ||16||


ਬੇ ਦਸ ਮਾਹ ਰੁਤੀ ਥਿਤੀ ਵਾਰ ਭਲੇ ॥

बे दस माह रुती थिती वार भले ॥

Be das maah rutee thitee vaar bhale ||

The twelve months, the seasons, the weeks, the days are sublime,

ਘੜੀ ਮੂਰਤ ਪਲ ਸਾਚੇ ਆਏ ਸਹਜਿ ਮਿਲੇ ॥

घड़ी मूरत पल साचे आए सहजि मिले ॥

Gha(rr)ee moorat pal saache aae sahaji mile ||

and so are the hours, the minutes and the seconds, when the True Lord comes and meets her with natural ease.

ਪ੍ਰਭ ਮਿਲੇ ਪਿਆਰੇ ਕਾਰਜ ਸਾਰੇ ਕਰਤਾ ਸਭ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ॥

प्रभ मिले पिआरे कारज सारे करता सभ बिधि जाणै ॥

Prbh mile piaare kaaraj saare karataa sabh bidhi jaa(nn)ai ||

God, my Beloved, has met me, and my affairs are all resolved. The Creator Lord knows all ways and means.

ਜਿਨਿ ਸੀਗਾਰੀ ਤਿਸਹਿ ਪਿਆਰੀ ਮੇਲੁ ਭਇਆ ਰੰਗੁ ਮਾਣੈ ॥

जिनि सीगारी तिसहि पिआरी मेलु भइआ रंगु माणै ॥

Jini seegaaree tisahi piaaree melu bhaiaa ranggu maa(nn)ai ||

I am loved by the One who has embellished and exalted me; I have met Him, and I savor His Love.

ਘਰਿ ਸੇਜ ਸੁਹਾਵੀ ਜਾ ਪਿਰਿ ਰਾਵੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗੋ ॥

घरि सेज सुहावी जा पिरि रावी गुरमुखि मसतकि भागो ॥

Ghari sej suhaavee jaa piri raavee guramukhi masataki bhaago ||

The bed of my heart becomes beautiful, when my Husband Lord ravishes me. As Gurmukh, the destiny on my forehead has been awakened and activated.

ਨਾਨਕ ਅਹਿਨਿਸਿ ਰਾਵੈ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਹਰਿ ਵਰੁ ਥਿਰੁ ਸੋਹਾਗੋ ॥੧੭॥੧॥

नानक अहिनिसि रावै प्रीतमु हरि वरु थिरु सोहागो ॥१७॥१॥

Naanak ahinisi raavai preetamu hari varu thiru sohaago ||17||1||

O Nanak, day and night, my Beloved enjoys me; with the Lord as my Husband, my Marriage is Eternal. ||17||1||


ਤੁਖਾਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

तुखारी महला १ ॥

Tukhaaree mahalaa 1 ||

Tukhaari, First Mehl:

ਪਹਿਲੈ ਪਹਰੈ ਨੈਣ ਸਲੋਨੜੀਏ ਰੈਣਿ ਅੰਧਿਆਰੀ ਰਾਮ ॥

पहिलै पहरै नैण सलोनड़ीए रैणि अंधिआरी राम ॥

Pahilai paharai nai(nn) salona(rr)eee rai(nn)i anddhiaaree raam ||

In the first watch of the dark night, O bride of splendored eyes,

ਵਖਰੁ ਰਾਖੁ ਮੁਈਏ ਆਵੈ ਵਾਰੀ ਰਾਮ ॥

वखरु राखु मुईए आवै वारी राम ॥

Vakharu raakhu mueee aavai vaaree raam ||

Protect your riches; your turn is coming soon.

ਵਾਰੀ ਆਵੈ ਕਵਣੁ ਜਗਾਵੈ ਸੂਤੀ ਜਮ ਰਸੁ ਚੂਸਏ ॥

वारी आवै कवणु जगावै सूती जम रसु चूसए ॥

Vaaree aavai kava(nn)u jagaavai sootee jam rasu choosae ||

When your turn comes, who will wake you? While you sleep, your juice shall be sucked out by the Messenger of Death.

ਰੈਣਿ ਅੰਧੇਰੀ ਕਿਆ ਪਤਿ ਤੇਰੀ ਚੋਰੁ ਪੜੈ ਘਰੁ ਮੂਸਏ ॥

रैणि अंधेरी किआ पति तेरी चोरु पड़ै घरु मूसए ॥

Rai(nn)i anddheree kiaa pati teree choru pa(rr)ai gharu moosae ||

The night is so dark; what will become of your honor? The thieves will break into your home and rob you.

ਰਾਖਣਹਾਰਾ ਅਗਮ ਅਪਾਰਾ ਸੁਣਿ ਬੇਨੰਤੀ ਮੇਰੀਆ ॥

राखणहारा अगम अपारा सुणि बेनंती मेरीआ ॥

Raakha(nn)ahaaraa agam apaaraa su(nn)i benanttee mereeaa ||

O Saviour Lord, Inaccessible and Infinite, please hear my prayer.

ਨਾਨਕ ਮੂਰਖੁ ਕਬਹਿ ਨ ਚੇਤੈ ਕਿਆ ਸੂਝੈ ਰੈਣਿ ਅੰਧੇਰੀਆ ॥੧॥

नानक मूरखु कबहि न चेतै किआ सूझै रैणि अंधेरीआ ॥१॥

Naanak moorakhu kabahi na chetai kiaa soojhai rai(nn)i anddhereeaa ||1||

O Nanak, the fool never remembers Him; what can he see in the dark of night? ||1||


ਦੂਜਾ ਪਹਰੁ ਭਇਆ ਜਾਗੁ ਅਚੇਤੀ ਰਾਮ ॥

दूजा पहरु भइआ जागु अचेती राम ॥

Doojaa paharu bhaiaa jaagu achetee raam ||

The second watch has begun; wake up, you unconscious being!

ਵਖਰੁ ਰਾਖੁ ਮੁਈਏ ਖਾਜੈ ਖੇਤੀ ਰਾਮ ॥

वखरु राखु मुईए खाजै खेती राम ॥

Vakharu raakhu mueee khaajai khetee raam ||

Protect your riches, O mortal; your farm is being eaten.

ਰਾਖਹੁ ਖੇਤੀ ਹਰਿ ਗੁਰ ਹੇਤੀ ਜਾਗਤ ਚੋਰੁ ਨ ਲਾਗੈ ॥

राखहु खेती हरि गुर हेती जागत चोरु न लागै ॥

Raakhahu khetee hari gur hetee jaagat choru na laagai ||

Protect your crops, and love the Lord, the Guru. Stay awake and aware, and the thieves shall not rob you.

ਜਮ ਮਗਿ ਨ ਜਾਵਹੁ ਨਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵਹੁ ਜਮ ਕਾ ਡਰੁ ਭਉ ਭਾਗੈ ॥

जम मगि न जावहु ना दुखु पावहु जम का डरु भउ भागै ॥

Jam magi na jaavahu naa dukhu paavahu jam kaa daru bhau bhaagai ||

You shall not have to go on the path of Death, and you shall not suffer in pain; your fear and terror of death shall run away.

ਰਵਿ ਸਸਿ ਦੀਪਕ ਗੁਰਮਤਿ ਦੁਆਰੈ ਮਨਿ ਸਾਚਾ ਮੁਖਿ ਧਿਆਵਏ ॥

रवि ससि दीपक गुरमति दुआरै मनि साचा मुखि धिआवए ॥

Ravi sasi deepak guramati duaarai mani saachaa mukhi dhiaavae ||

The lamps of the sun and the moon are lit by the Guru's Teachings, through His Door, meditating on the True Lord, in the mind and with the mouth.

ਨਾਨਕ ਮੂਰਖੁ ਅਜਹੁ ਨ ਚੇਤੈ ਕਿਵ ਦੂਜੈ ਸੁਖੁ ਪਾਵਏ ॥੨॥

नानक मूरखु अजहु न चेतै किव दूजै सुखु पावए ॥२॥

Naanak moorakhu ajahu na chetai kiv doojai sukhu paavae ||2||

O Nanak, the fool still does not remember the Lord. How can he find peace in duality? ||2||


ਤੀਜਾ ਪਹਰੁ ਭਇਆ ਨੀਦ ਵਿਆਪੀ ਰਾਮ ॥

तीजा पहरु भइआ नीद विआपी राम ॥

Teejaa paharu bhaiaa need viaapee raam ||

The third watch has begun, and sleep has set in.

ਮਾਇਆ ਸੁਤ ਦਾਰਾ ਦੂਖਿ ਸੰਤਾਪੀ ਰਾਮ ॥

माइआ सुत दारा दूखि संतापी राम ॥

Maaiaa sut daaraa dookhi santtaapee raam ||

The mortal suffers in pain, from attachment to Maya, children and spouse.

ਮਾਇਆ ਸੁਤ ਦਾਰਾ ਜਗਤ ਪਿਆਰਾ ਚੋਗ ਚੁਗੈ ਨਿਤ ਫਾਸੈ ॥

माइआ सुत दारा जगत पिआरा चोग चुगै नित फासै ॥

Maaiaa sut daaraa jagat piaaraa chog chugai nit phaasai ||

Maya, his children, his wife and the world are so dear to him; he bites the bait, and is caught.

ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ਤਾ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਗੁਰਮਤਿ ਕਾਲੁ ਨ ਗ੍ਰਾਸੈ ॥

नामु धिआवै ता सुखु पावै गुरमति कालु न ग्रासै ॥

Naamu dhiaavai taa sukhu paavai guramati kaalu na graasai ||

Meditating on the Naam, the Name of the Lord, he shall find peace; following the Guru's Teachings, he shall not be seized by death.

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣੁ ਕਾਲੁ ਨਹੀ ਛੋਡੈ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਸੰਤਾਪੀ ॥

जमणु मरणु कालु नही छोडै विणु नावै संतापी ॥

Jamma(nn)u mara(nn)u kaalu nahee chhodai vi(nn)u naavai santtaapee ||

He cannot escape from birth, dying and death; without the Name, he suffers.

ਨਾਨਕ ਤੀਜੈ ਤ੍ਰਿਬਿਧਿ ਲੋਕਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਆਪੀ ॥੩॥

नानक तीजै त्रिबिधि लोका माइआ मोहि विआपी ॥३॥

Naanak teejai tribidhi lokaa maaiaa mohi viaapee ||3||

O Nanak, in the third watch of the three-phased Maya, the world is engrossed in attachment to Maya. ||3||


ਚਉਥਾ ਪਹਰੁ ਭਇਆ ਦਉਤੁ ਬਿਹਾਗੈ ਰਾਮ ॥

चउथा पहरु भइआ दउतु बिहागै राम ॥

Chauthaa paharu bhaiaa dautu bihaagai raam ||

The fourth watch has begun, and the day is about to dawn.

ਤਿਨ ਘਰੁ ਰਾਖਿਅੜਾ ਜੋੁ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗੈ ਰਾਮ ॥

तिन घरु राखिअड़ा जो अनदिनु जागै राम ॥

Tin gharu raakhia(rr)aa jao anadinu jaagai raam ||

Those who remain awake and aware, night and day, preserve and protect their homes.

ਗੁਰ ਪੂਛਿ ਜਾਗੇ ਨਾਮਿ ਲਾਗੇ ਤਿਨਾ ਰੈਣਿ ਸੁਹੇਲੀਆ ॥

गुर पूछि जागे नामि लागे तिना रैणि सुहेलीआ ॥

Gur poochhi jaage naami laage tinaa rai(nn)i suheleeaa ||

The night is pleasant and peaceful, for those who remain awake; following the Guru's advice, they focus on the Naam.

ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਕਮਾਵਹਿ ਜਨਮਿ ਨ ਆਵਹਿ ਤਿਨਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਬੇਲੀਆ ॥

गुर सबदु कमावहि जनमि न आवहि तिना हरि प्रभु बेलीआ ॥

Gur sabadu kamaavahi janami na aavahi tinaa hari prbhu beleeaa ||

Those who practice the Word of the Guru's Shabad are not reincarnated again; the Lord God is their Best Friend.

ਕਰ ਕੰਪਿ ਚਰਣ ਸਰੀਰੁ ਕੰਪੈ ਨੈਣ ਅੰਧੁਲੇ ਤਨੁ ਭਸਮ ਸੇ ॥

कर क्मपि चरण सरीरु क्मपै नैण अंधुले तनु भसम से ॥

Kar kamppi chara(nn) sareeru kamppai nai(nn) anddhule tanu bhasam se ||

The hands shake, the feet and body totter, the vision goes dark, and the body turns to dust.

ਨਾਨਕ ਦੁਖੀਆ ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਬਿਨੁ ਨਾਮ ਹਰਿ ਕੇ ਮਨਿ ਵਸੇ ॥੪॥

नानक दुखीआ जुग चारे बिनु नाम हरि के मनि वसे ॥४॥

Naanak dukheeaa jug chaare binu naam hari ke mani vase ||4||

O Nanak, people are miserable throughout the four ages, if the Name of the Lord does not abide in the mind. ||4||


ਖੂਲੀ ਗੰਠਿ ਉਠੋ ਲਿਖਿਆ ਆਇਆ ਰਾਮ ॥

खूली गंठि उठो लिखिआ आइआ राम ॥

Khoolee gantthi utho likhiaa aaiaa raam ||

The knot has been untied; rise up - the order has come!

ਰਸ ਕਸ ਸੁਖ ਠਾਕੇ ਬੰਧਿ ਚਲਾਇਆ ਰਾਮ ॥

रस कस सुख ठाके बंधि चलाइआ राम ॥

Ras kas sukh thaake banddhi chalaaiaa raam ||

Pleasures and comforts are gone; like a prisoner, you are driven on.

ਬੰਧਿ ਚਲਾਇਆ ਜਾ ਪ੍ਰਭ ਭਾਇਆ ਨਾ ਦੀਸੈ ਨਾ ਸੁਣੀਐ ॥

बंधि चलाइआ जा प्रभ भाइआ ना दीसै ना सुणीऐ ॥

Banddhi chalaaiaa jaa prbh bhaaiaa naa deesai naa su(nn)eeai ||

You shall be bound and gagged, when it pleases God; you will not see or hear it coming.

ਆਪਣ ਵਾਰੀ ਸਭਸੈ ਆਵੈ ਪਕੀ ਖੇਤੀ ਲੁਣੀਐ ॥

आपण वारी सभसै आवै पकी खेती लुणीऐ ॥

Aapa(nn) vaaree sabhasai aavai pakee khetee lu(nn)eeai ||

Everyone will have their turn; the crop ripens, and then it is cut down.

ਘੜੀ ਚਸੇ ਕਾ ਲੇਖਾ ਲੀਜੈ ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਸਹੁ ਜੀਆ ॥

घड़ी चसे का लेखा लीजै बुरा भला सहु जीआ ॥

Gha(rr)ee chase kaa lekhaa leejai buraa bhalaa sahu jeeaa ||

The account is kept for every second, every instant; the soul suffers for the bad and the good.

ਨਾਨਕ ਸੁਰਿ ਨਰ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਏ ਤਿਨਿ ਪ੍ਰਭਿ ਕਾਰਣੁ ਕੀਆ ॥੫॥੨॥

नानक सुरि नर सबदि मिलाए तिनि प्रभि कारणु कीआ ॥५॥२॥

Naanak suri nar sabadi milaae tini prbhi kaara(nn)u keeaa ||5||2||

O Nanak, the angelic beings are united with the Word of the Shabad; this is the way God made it. ||5||2||


ਤੁਖਾਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

तुखारी महला १ ॥

Tukhaaree mahalaa 1 ||

Tukhaari, First Mehl:

ਤਾਰਾ ਚੜਿਆ ਲੰਮਾ ਕਿਉ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿਆ ਰਾਮ ॥

तारा चड़िआ लमा किउ नदरि निहालिआ राम ॥

Taaraa cha(rr)iaa lammaa kiu nadari nihaaliaa raam ||

The meteor shoots across the sky. How can it be seen with the eyes?

ਸੇਵਕ ਪੂਰ ਕਰੰਮਾ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਬਦਿ ਦਿਖਾਲਿਆ ਰਾਮ ॥

सेवक पूर करमा सतिगुरि सबदि दिखालिआ राम ॥

Sevak poor karammaa satiguri sabadi dikhaaliaa raam ||

The True Guru reveals the Word of the Shabad to His servant who has such perfect karma.

ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਦਿਖਾਲਿਆ ਸਚੁ ਸਮਾਲਿਆ ਅਹਿਨਿਸਿ ਦੇਖਿ ਬੀਚਾਰਿਆ ॥

गुर सबदि दिखालिआ सचु समालिआ अहिनिसि देखि बीचारिआ ॥

Gur sabadi dikhaaliaa sachu samaaliaa ahinisi dekhi beechaariaa ||

The Guru reveals the Shabad; dwelling on the True Lord, day and night, he beholds and reflects on God.

ਧਾਵਤ ਪੰਚ ਰਹੇ ਘਰੁ ਜਾਣਿਆ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਬਿਖੁ ਮਾਰਿਆ ॥

धावत पंच रहे घरु जाणिआ कामु क्रोधु बिखु मारिआ ॥

Dhaavat pancch rahe gharu jaa(nn)iaa kaamu krodhu bikhu maariaa ||

The five restless desires are restrained, and he knows the home of his own heart. He conquers sexual desire, anger and corruption.

ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਭਈ ਗੁਰ ਸਾਖੀ ਚੀਨੇ ਰਾਮ ਕਰੰਮਾ ॥

अंतरि जोति भई गुर साखी चीने राम करमा ॥

Anttari joti bhaee gur saakhee cheene raam karammaa ||

His inner being is illuminated, by the Guru's Teachings; He beholds the Lord's play of karma.

ਨਾਨਕ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਪਤੀਣੇ ਤਾਰਾ ਚੜਿਆ ਲੰਮਾ ॥੧॥

नानक हउमै मारि पतीणे तारा चड़िआ लमा ॥१॥

Naanak haumai maari patee(nn)e taaraa cha(rr)iaa lammaa ||1||

O Nanak, killing his ego, he is satisfied; the meteor has shot across the sky. ||1||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਗਿ ਰਹੇ ਚੂਕੀ ਅਭਿਮਾਨੀ ਰਾਮ ॥

गुरमुखि जागि रहे चूकी अभिमानी राम ॥

Guramukhi jaagi rahe chookee abhimaanee raam ||

The Gurmukhs remain awake and aware; their egotistical pride is eradicated.

ਅਨਦਿਨੁ ਭੋਰੁ ਭਇਆ ਸਾਚਿ ਸਮਾਨੀ ਰਾਮ ॥

अनदिनु भोरु भइआ साचि समानी राम ॥

Anadinu bhoru bhaiaa saachi samaanee raam ||

Night and day, it is dawn for them; they merge in the True Lord.

ਸਾਚਿ ਸਮਾਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨਿ ਭਾਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਬਤੁ ਜਾਗੇ ॥

साचि समानी गुरमुखि मनि भानी गुरमुखि साबतु जागे ॥

Saachi samaanee guramukhi mani bhaanee guramukhi saabatu jaage ||

The Gurmukhs are merged in the True Lord; they are pleasing to His Mind. The Gurmukhs are intact, safe and sound, awake and awake.

ਸਾਚੁ ਨਾਮੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਗੁਰਿ ਦੀਆ ਹਰਿ ਚਰਨੀ ਲਿਵ ਲਾਗੇ ॥

साचु नामु अम्रितु गुरि दीआ हरि चरनी लिव लागे ॥

Saachu naamu ammmritu guri deeaa hari charanee liv laage ||

The Guru blesses them with the Ambrosial Nectar of the True Name; they are lovingly attuned to the Lord's Feet.

ਪ੍ਰਗਟੀ ਜੋਤਿ ਜੋਤਿ ਮਹਿ ਜਾਤਾ ਮਨਮੁਖਿ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣੀ ॥

प्रगटी जोति जोति महि जाता मनमुखि भरमि भुलाणी ॥

Prgatee joti joti mahi jaataa manamukhi bharami bhulaa(nn)ee ||

The Divine Light is revealed, and in that Light, they achieve realization; the self-willed manmukhs wander in doubt and confusion.

ਨਾਨਕ ਭੋਰੁ ਭਇਆ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਜਾਗਤ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਣੀ ॥੨॥

नानक भोरु भइआ मनु मानिआ जागत रैणि विहाणी ॥२॥

Naanak bhoru bhaiaa manu maaniaa jaagat rai(nn)i vihaa(nn)ee ||2||

O Nanak, when the dawn breaks, their minds are satisfied; they pass their life-night awake and aware. ||2||


ਅਉਗਣ ਵੀਸਰਿਆ ਗੁਣੀ ਘਰੁ ਕੀਆ ਰਾਮ ॥

अउगण वीसरिआ गुणी घरु कीआ राम ॥

Auga(nn) veesariaa gu(nn)ee gharu keeaa raam ||

Forgetting faults and demerits, virtue and merit enter one's home.

ਏਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਅਵਰੁ ਨ ਬੀਆ ਰਾਮ ॥

एको रवि रहिआ अवरु न बीआ राम ॥

Eko ravi rahiaa avaru na beeaa raam ||

The One Lord is permeating everywhere; there is no other at all.

ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸੋਈ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਮਨ ਹੀ ਤੇ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥

रवि रहिआ सोई अवरु न कोई मन ही ते मनु मानिआ ॥

Ravi rahiaa soee avaru na koee man hee te manu maaniaa ||

He is All-pervading; there is no other. The mind comes to believe, from the mind.

ਜਿਨਿ ਜਲ ਥਲ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਘਟੁ ਘਟੁ ਥਾਪਿਆ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਨਿਆ ॥

जिनि जल थल त्रिभवण घटु घटु थापिआ सो प्रभु गुरमुखि जानिआ ॥

Jini jal thal tribhava(nn) ghatu ghatu thaapiaa so prbhu guramukhi jaaniaa ||

The One who established the water, the land, the three worlds, each and every heart - that God is known by the Gurmukh.

ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥ ਅਪਾਰਾ ਤ੍ਰਿਬਿਧਿ ਮੇਟਿ ਸਮਾਈ ॥

करण कारण समरथ अपारा त्रिबिधि मेटि समाई ॥

Kara(nn) kaara(nn) samarath apaaraa tribidhi meti samaaee ||

The Infinite, All-powerful Lord is the Creator, the Cause of causes; erasing the three-phased Maya, we merge in Him.

ਨਾਨਕ ਅਵਗਣ ਗੁਣਹ ਸਮਾਣੇ ਐਸੀ ਗੁਰਮਤਿ ਪਾਈ ॥੩॥

नानक अवगण गुणह समाणे ऐसी गुरमति पाई ॥३॥

Naanak avaga(nn) gu(nn)ah samaa(nn)e aisee guramati paaee ||3||

O Nanak, then, demerits are dissolved by merits; such are the Guru's Teachings. ||3||


ਆਵਣ ਜਾਣ ਰਹੇ ਚੂਕਾ ਭੋਲਾ ਰਾਮ ॥

आवण जाण रहे चूका भोला राम ॥

Aava(nn) jaa(nn) rahe chookaa bholaa raam ||

My coming and going in reincarnation have ended; doubt and hesitation are gone.

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਿਲੇ ਸਾਚਾ ਚੋਲਾ ਰਾਮ ॥

हउमै मारि मिले साचा चोला राम ॥

Haumai maari mile saachaa cholaa raam ||

Conquering my ego, I have met the True Lord, and now I wear the robe of Truth.

ਹਉਮੈ ਗੁਰਿ ਖੋਈ ਪਰਗਟੁ ਹੋਈ ਚੂਕੇ ਸੋਗ ਸੰਤਾਪੈ ॥

हउमै गुरि खोई परगटु होई चूके सोग संतापै ॥

Haumai guri khoee paragatu hoee chooke sog santtaapai ||

The Guru has rid me of egotism; my sorrow and suffering are dispelled.

ਜੋਤੀ ਅੰਦਰਿ ਜੋਤਿ ਸਮਾਣੀ ਆਪੁ ਪਛਾਤਾ ਆਪੈ ॥

जोती अंदरि जोति समाणी आपु पछाता आपै ॥

Jotee anddari joti samaa(nn)ee aapu pachhaataa aapai ||

My might merges into the Light; I realize and understand my own self.

ਪੇਈਅੜੈ ਘਰਿ ਸਬਦਿ ਪਤੀਣੀ ਸਾਹੁਰੜੈ ਪਿਰ ਭਾਣੀ ॥

पेईअड़ै घरि सबदि पतीणी साहुरड़ै पिर भाणी ॥

Peeea(rr)ai ghari sabadi patee(nn)ee saahura(rr)ai pir bhaa(nn)ee ||

In this world of my parents' home, I am satisfied with the Shabad; at my in-laws' home, in the world beyond, I shall be pleasing to my Husband Lord.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ਚੂਕੀ ਕਾਣਿ ਲੋਕਾਣੀ ॥੪॥੩॥

नानक सतिगुरि मेलि मिलाई चूकी काणि लोकाणी ॥४॥३॥

Naanak satiguri meli milaaee chookee kaa(nn)i lokaa(nn)ee ||4||3||

O Nanak, the True Guru has united me in His Union; my dependence on people has ended. ||4||3||


ਤੁਖਾਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

तुखारी महला १ ॥

Tukhaaree mahalaa 1 ||

Tukhaari, First Mehl:

ਭੋਲਾਵੜੈ ਭੁਲੀ ਭੁਲਿ ਭੁਲਿ ਪਛੋਤਾਣੀ ॥

भोलावड़ै भुली भुलि भुलि पछोताणी ॥

Bholaava(rr)ai bhulee bhuli bhuli pachhotaa(nn)ee ||

Deluded by doubt, misled and confused, the soul-bride later regrets and repents.

ਪਿਰਿ ਛੋਡਿਅੜੀ ਸੁਤੀ ਪਿਰ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣੀ ॥

पिरि छोडिअड़ी सुती पिर की सार न जाणी ॥

Piri chhodia(rr)ee sutee pir kee saar na jaa(nn)ee ||

Abandoning her Husband Lord, she sleeps, and does not appreciate His Worth.

ਪਿਰਿ ਛੋਡੀ ਸੁਤੀ ਅਵਗਣਿ ਮੁਤੀ ਤਿਸੁ ਧਨ ਵਿਧਣ ਰਾਤੇ ॥

पिरि छोडी सुती अवगणि मुती तिसु धन विधण राते ॥

Piri chhodee sutee avaga(nn)i mutee tisu dhan vidha(nn) raate ||

Leaving her Husband Lord, she sleeps, and is plundered by her faults and demerits. The night is so painful for this bride.

ਕਾਮਿ ਕ੍ਰੋਧਿ ਅਹੰਕਾਰਿ ਵਿਗੁਤੀ ਹਉਮੈ ਲਗੀ ਤਾਤੇ ॥

कामि क्रोधि अहंकारि विगुती हउमै लगी ताते ॥

Kaami krodhi ahankkaari vigutee haumai lagee taate ||

Sexual desire, anger and egotism destroy her. She burns in egotism.

ਉਡਰਿ ਹੰਸੁ ਚਲਿਆ ਫੁਰਮਾਇਆ ਭਸਮੈ ਭਸਮ ਸਮਾਣੀ ॥

उडरि हंसु चलिआ फुरमाइआ भसमै भसम समाणी ॥

Udari hanssu chaliaa phuramaaiaa bhasamai bhasam samaa(nn)ee ||

When the soul-swan flies away, by the Command of the Lord, her dust mingles with dust.

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਵਿਹੂਣੀ ਭੁਲਿ ਭੁਲਿ ਪਛੋਤਾਣੀ ॥੧॥

नानक सचे नाम विहूणी भुलि भुलि पछोताणी ॥१॥

Naanak sache naam vihoo(nn)ee bhuli bhuli pachhotaa(nn)ee ||1||

O Nanak, without the True Name, she is confused and deluded, and so she regrets and repents. ||1||


ਸੁਣਿ ਨਾਹ ਪਿਆਰੇ ਇਕ ਬੇਨੰਤੀ ਮੇਰੀ ॥

सुणि नाह पिआरे इक बेनंती मेरी ॥

Su(nn)i naah piaare ik benanttee meree ||

Please listen, O my Beloved Husband Lord, to my one prayer.

ਤੂ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਸਿਅੜਾ ਹਉ ਰੁਲਿ ਭਸਮੈ ਢੇਰੀ ॥

तू निज घरि वसिअड़ा हउ रुलि भसमै ढेरी ॥

Too nij ghari vasia(rr)aa hau ruli bhasamai dheree ||

You dwell in the home of the self deep within, while I roll around like a dust-ball.

ਬਿਨੁ ਅਪਨੇ ਨਾਹੈ ਕੋਇ ਨ ਚਾਹੈ ਕਿਆ ਕਹੀਐ ਕਿਆ ਕੀਜੈ ॥

बिनु अपने नाहै कोइ न चाहै किआ कहीऐ किआ कीजै ॥

Binu apane naahai koi na chaahai kiaa kaheeai kiaa keejai ||

Without my Husband Lord, no one likes me at all; what can I say or do now?

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਰਸਨ ਰਸੁ ਰਸਨਾ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਰਸੁ ਪੀਜੈ ॥

अम्रित नामु रसन रसु रसना गुर सबदी रसु पीजै ॥

Ammmrit naamu rasan rasu rasanaa gur sabadee rasu peejai ||

The Ambrosial Naam, the Name of the Lord, is the sweetest nectar of nectars. Through the Word of the Guru's Shabad, with my tongue, I drink in this nectar.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਕੋ ਸੰਗਿ ਨ ਸਾਥੀ ਆਵੈ ਜਾਇ ਘਨੇਰੀ ॥

विणु नावै को संगि न साथी आवै जाइ घनेरी ॥

Vi(nn)u naavai ko sanggi na saathee aavai jaai ghaneree ||

Without the Name, no one has any friend or companion; millions come and go in reincarnation.

ਨਾਨਕ ਲਾਹਾ ਲੈ ਘਰਿ ਜਾਈਐ ਸਾਚੀ ਸਚੁ ਮਤਿ ਤੇਰੀ ॥੨॥

नानक लाहा लै घरि जाईऐ साची सचु मति तेरी ॥२॥

Naanak laahaa lai ghari jaaeeai saachee sachu mati teree ||2||

Nanak: the profit is earned and the soul returns home. True, true are Your Teachings. ||2||


ਸਾਜਨ ਦੇਸਿ ਵਿਦੇਸੀਅੜੇ ਸਾਨੇਹੜੇ ਦੇਦੀ ॥

साजन देसि विदेसीअड़े सानेहड़े देदी ॥

Saajan desi videseea(rr)e saaneha(rr)e dedee ||

O Friend, You have traveled so far from Your homeland; I send my message of love to You.

ਸਾਰਿ ਸਮਾਲੇ ਤਿਨ ਸਜਣਾ ਮੁੰਧ ਨੈਣ ਭਰੇਦੀ ॥

सारि समाले तिन सजणा मुंध नैण भरेदी ॥

Saari samaale tin saja(nn)aa munddh nai(nn) bharedee ||

I cherish and remember that Friend; the eyes of this soul-bride are filled with tears.

ਮੁੰਧ ਨੈਣ ਭਰੇਦੀ ਗੁਣ ਸਾਰੇਦੀ ਕਿਉ ਪ੍ਰਭ ਮਿਲਾ ਪਿਆਰੇ ॥

मुंध नैण भरेदी गुण सारेदी किउ प्रभ मिला पिआरे ॥

Munddh nai(nn) bharedee gu(nn) saaredee kiu prbh milaa piaare ||

The eyes of the soul-bride are filled with tears; I dwell upon Your Glorious Virtues. How can I meet my Beloved Lord God?

ਮਾਰਗੁ ਪੰਥੁ ਨ ਜਾਣਉ ਵਿਖੜਾ ਕਿਉ ਪਾਈਐ ਪਿਰੁ ਪਾਰੇ ॥

मारगु पंथु न जाणउ विखड़ा किउ पाईऐ पिरु पारे ॥

Maaragu pantthu na jaa(nn)au vikha(rr)aa kiu paaeeai piru paare ||

I do not know the treacherous path, the way to You. How can I find You and cross over, O my Husband Lord?

ਸਤਿਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮਿਲੈ ਵਿਛੁੰਨੀ ਤਨੁ ਮਨੁ ਆਗੈ ਰਾਖੈ ॥

सतिगुर सबदी मिलै विछुंनी तनु मनु आगै राखै ॥

Satigur sabadee milai vichhunnee tanu manu aagai raakhai ||

Through the Shabad, the Word of the True Guru, the separated soul-bride meets with the Lord; I place my body and mind before You.

ਨਾਨਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਿਰਖੁ ਮਹਾ ਰਸ ਫਲਿਆ ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਰਸੁ ਚਾਖੈ ॥੩॥

नानक अम्रित बिरखु महा रस फलिआ मिलि प्रीतम रसु चाखै ॥३॥

Naanak ammmrit birakhu mahaa ras phaliaa mili preetam rasu chaakhai ||3||

O Nanak, the ambrosial tree bears the most delicious fruits; meeting with my Beloved, I taste the sweet essence. ||3||


ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਇੜੀਏ ਬਿਲਮੁ ਨ ਕੀਜੈ ॥

महलि बुलाइड़ीए बिलमु न कीजै ॥

Mahali bulaai(rr)eee bilamu na keejai ||

The Lord has called you to the Mansion of His Presence - do not delay!

ਅਨਦਿਨੁ ਰਤੜੀਏ ਸਹਜਿ ਮਿਲੀਜੈ ॥

अनदिनु रतड़ीए सहजि मिलीजै ॥

Anadinu rata(rr)eee sahaji mileejai ||

Night and day, imbued with His Love, you shall meet with Him with intuitive ease.

ਸੁਖਿ ਸਹਜਿ ਮਿਲੀਜੈ ਰੋਸੁ ਨ ਕੀਜੈ ਗਰਬੁ ਨਿਵਾਰਿ ਸਮਾਣੀ ॥

सुखि सहजि मिलीजै रोसु न कीजै गरबु निवारि समाणी ॥

Sukhi sahaji mileejai rosu na keejai garabu nivaari samaa(nn)ee ||

In celestial peace and poise, you shall meet Him; do not harbor anger - subdue your proud self!

ਸਾਚੈ ਰਾਤੀ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਈ ਮਨਮੁਖਿ ਆਵਣ ਜਾਣੀ ॥

साचै राती मिलै मिलाई मनमुखि आवण जाणी ॥

Saachai raatee milai milaaee manamukhi aava(nn) jaa(nn)ee ||

Imbued with Truth, I am united in His Union, while the self-willed manmukhs continue coming and going.

ਜਬ ਨਾਚੀ ਤਬ ਘੂਘਟੁ ਕੈਸਾ ਮਟੁਕੀ ਫੋੜਿ ਨਿਰਾਰੀ ॥

जब नाची तब घूघटु कैसा मटुकी फोड़ि निरारी ॥

Jab naachee tab ghooghatu kaisaa matukee pho(rr)i niraaree ||

When you dance, what veil covers you? Break the water pot, and be unattached.

ਨਾਨਕ ਆਪੈ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰੀ ॥੪॥੪॥

नानक आपै आपु पछाणै गुरमुखि ततु बीचारी ॥४॥४॥

Naanak aapai aapu pachhaa(nn)ai guramukhi tatu beechaaree ||4||4||

O Nanak, realize your own self; as Gurmukh, contemplate the essence of reality. ||4||4||


ਤੁਖਾਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

तुखारी महला १ ॥

Tukhaaree mahalaa 1 ||

Tukhaari, First Mehl:

ਮੇਰੇ ਲਾਲ ਰੰਗੀਲੇ ਹਮ ਲਾਲਨ ਕੇ ਲਾਲੇ ॥

मेरे लाल रंगीले हम लालन के लाले ॥

Mere laal ranggeele ham laalan ke laale ||

O my Dear Beloved, I am the slave of Your slaves.

ਗੁਰਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਇਆ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਭਾਲੇ ॥

गुरि अलखु लखाइआ अवरु न दूजा भाले ॥

Guri alakhu lakhaaiaa avaru na doojaa bhaale ||

The Guru has shown me the Invisible Lord, and now, I do not seek any other.

ਗੁਰਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਇਆ ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਇਆ ਜਾ ਪ੍ਰਭਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ॥

गुरि अलखु लखाइआ जा तिसु भाइआ जा प्रभि किरपा धारी ॥

Guri alakhu lakhaaiaa jaa tisu bhaaiaa jaa prbhi kirapaa dhaaree ||

The Guru showed me the Invisible Lord, when it pleased Him, and when God showered His Blessings.

ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ਸਹਜਿ ਮਿਲੇ ਬਨਵਾਰੀ ॥

जगजीवनु दाता पुरखु बिधाता सहजि मिले बनवारी ॥

Jagajeevanu daataa purakhu bidhaataa sahaji mile banavaaree ||

The Life of the World, the Great Giver, the Primal Lord, the Architect of Destiny, the Lord of the woods - I have met Him with intuitive ease.

ਨਦਰਿ ਕਰਹਿ ਤੂ ਤਾਰਹਿ ਤਰੀਐ ਸਚੁ ਦੇਵਹੁ ਦੀਨ ਦਇਆਲਾ ॥

नदरि करहि तू तारहि तरीऐ सचु देवहु दीन दइआला ॥

Nadari karahi too taarahi tareeai sachu devahu deen daiaalaa ||

Bestow Your Glance of Grace and carry me across, to save me. Please bless me with the Truth, O Lord, Merciful to the meek.

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸਾ ਤੂ ਸਰਬ ਜੀਆ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥੧॥

प्रणवति नानक दासनि दासा तू सरब जीआ प्रतिपाला ॥१॥

Pr(nn)avati naanak daasani daasaa too sarab jeeaa prtipaalaa ||1||

Prays Nanak, I am the slave of Your slaves. You are the Cherisher of all souls. ||1||


ਭਰਿਪੁਰਿ ਧਾਰਿ ਰਹੇ ਅਤਿ ਪਿਆਰੇ ॥

भरिपुरि धारि रहे अति पिआरे ॥

Bharipuri dhaari rahe ati piaare ||

My Dear Beloved is enshrined throughout the Universe.

ਸਬਦੇ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਗੁਰ ਰੂਪਿ ਮੁਰਾਰੇ ॥

सबदे रवि रहिआ गुर रूपि मुरारे ॥

Sabade ravi rahiaa gur roopi muraare ||

The Shabad is pervading, through the Guru, the Embodiment of the Lord.

ਗੁਰ ਰੂਪ ਮੁਰਾਰੇ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਧਾਰੇ ਤਾ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥

गुर रूप मुरारे त्रिभवण धारे ता का अंतु न पाइआ ॥

Gur roop muraare tribhava(nn) dhaare taa kaa anttu na paaiaa ||

The Guru, the Embodiment of the Lord, is enshrined throughout the three worlds; His limits cannot be found.

ਰੰਗੀ ਜਿਨਸੀ ਜੰਤ ਉਪਾਏ ਨਿਤ ਦੇਵੈ ਚੜੈ ਸਵਾਇਆ ॥

रंगी जिनसी जंत उपाए नित देवै चड़ै सवाइआ ॥

Ranggee jinasee jantt upaae nit devai cha(rr)ai savaaiaa ||

He created the beings of various colors and kinds; His Blessings increase day by day.

ਅਪਰੰਪਰੁ ਆਪੇ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪੇ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਹੋਵੈ ॥

अपर्मपरु आपे थापि उथापे तिसु भावै सो होवै ॥

Aparampparu aape thaapi uthaape tisu bhaavai so hovai ||

The Infinite Lord Himself establishes and disestablishes; whatever pleases Him, happens.

ਨਾਨਕ ਹੀਰਾ ਹੀਰੈ ਬੇਧਿਆ ਗੁਣ ਕੈ ਹਾਰਿ ਪਰੋਵੈ ॥੨॥

नानक हीरा हीरै बेधिआ गुण कै हारि परोवै ॥२॥

Naanak heeraa heerai bedhiaa gu(nn) kai haari parovai ||2||

O Nanak, the diamond of the mind is pierced through by the diamond of spiritual wisdom. The garland of virtue is strung. ||2||


ਗੁਣ ਗੁਣਹਿ ਸਮਾਣੇ ਮਸਤਕਿ ਨਾਮ ਨੀਸਾਣੋ ॥

गुण गुणहि समाणे मसतकि नाम नीसाणो ॥

Gu(nn) gu(nn)ahi samaa(nn)e masataki naam neesaa(nn)o ||

The virtuous person merges in the Virtuous Lord; his forehead bears the insignia of the Naam, the Name of the Lord.

ਸਚੁ ਸਾਚਿ ਸਮਾਇਆ ਚੂਕਾ ਆਵਣ ਜਾਣੋ ॥

सचु साचि समाइआ चूका आवण जाणो ॥

Sachu saachi samaaiaa chookaa aava(nn) jaa(nn)o ||

The true person merges in the True Lord; his comings and goings are over.

ਸਚੁ ਸਾਚਿ ਪਛਾਤਾ ਸਾਚੈ ਰਾਤਾ ਸਾਚੁ ਮਿਲੈ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ॥

सचु साचि पछाता साचै राता साचु मिलै मनि भावै ॥

Sachu saachi pachhaataa saachai raataa saachu milai mani bhaavai ||

The true person realizes the True Lord, and is imbued with Truth. He meets the True Lord, and is pleasing to the Lord's Mind.

ਸਾਚੇ ਊਪਰਿ ਅਵਰੁ ਨ ਦੀਸੈ ਸਾਚੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵੈ ॥

साचे ऊपरि अवरु न दीसै साचे साचि समावै ॥

Saache upari avaru na deesai saache saachi samaavai ||

No one else is seen to be above the True Lord; the true person merges in the True Lord.

ਮੋਹਨਿ ਮੋਹਿ ਲੀਆ ਮਨੁ ਮੇਰਾ ਬੰਧਨ ਖੋਲਿ ਨਿਰਾਰੇ ॥

मोहनि मोहि लीआ मनु मेरा बंधन खोलि निरारे ॥

Mohani mohi leeaa manu meraa banddhan kholi niraare ||

The Fascinating Lord has fascinated my mind; releasing me from bondage, He has set me free.

ਨਾਨਕ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਣੀ ਜਾ ਮਿਲਿਆ ਅਤਿ ਪਿਆਰੇ ॥੩॥

नानक जोती जोति समाणी जा मिलिआ अति पिआरे ॥३॥

Naanak jotee joti samaa(nn)ee jaa miliaa ati piaare ||3||

O Nanak, my light merged into the Light, when I met my most Darling Beloved. ||3||


ਸਚ ਘਰੁ ਖੋਜਿ ਲਹੇ ਸਾਚਾ ਗੁਰ ਥਾਨੋ ॥

सच घरु खोजि लहे साचा गुर थानो ॥

Sach gharu khoji lahe saachaa gur thaano ||

By searching, the true home, the place of the True Guru is found.

ਮਨਮੁਖਿ ਨਹ ਪਾਈਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੋ ॥

मनमुखि नह पाईऐ गुरमुखि गिआनो ॥

Manamukhi nah paaeeai guramukhi giaano ||

The Gurmukh obtains spiritual wisdom, while the self-willed manmukh does not.

ਦੇਵੈ ਸਚੁ ਦਾਨੋ ਸੋ ਪਰਵਾਨੋ ਸਦ ਦਾਤਾ ਵਡ ਦਾਣਾ ॥

देवै सचु दानो सो परवानो सद दाता वड दाणा ॥

Devai sachu daano so paravaano sad daataa vad daa(nn)aa ||

Whoever the Lord has blessed with the gift of Truth is accepted; the Supremely Wise Lord is forever the Great Giver.

ਅਮਰੁ ਅਜੋਨੀ ਅਸਥਿਰੁ ਜਾਪੈ ਸਾਚਾ ਮਹਲੁ ਚਿਰਾਣਾ ॥

अमरु अजोनी असथिरु जापै साचा महलु चिराणा ॥

Amaru ajonee asathiru jaapai saachaa mahalu chiraa(nn)aa ||

He is known to be Immortal, Unborn and Permanent; the True Mansion of His Presence is everlasting.

ਦੋਤਿ ਉਚਾਪਤਿ ਲੇਖੁ ਨ ਲਿਖੀਐ ਪ੍ਰਗਟੀ ਜੋਤਿ ਮੁਰਾਰੀ ॥

दोति उचापति लेखु न लिखीऐ प्रगटी जोति मुरारी ॥

Doti uchaapati lekhu na likheeai prgatee joti muraaree ||

The day-to-day account of deeds is not recorded for that person, who manifests the radiance of the Divine Light of the Lord.

ਨਾਨਕ ਸਾਚਾ ਸਾਚੈ ਰਾਚਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰੀਐ ਤਾਰੀ ॥੪॥੫॥

नानक साचा साचै राचा गुरमुखि तरीऐ तारी ॥४॥५॥

Naanak saachaa saachai raachaa guramukhi tareeai taaree ||4||5||

O Nanak, the true person is absorbed in the True Lord; the Gurmukh crosses over to the other side. ||4||5||


ਤੁਖਾਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

तुखारी महला १ ॥

Tukhaaree mahalaa 1 ||

Tukhaari, First Mehl:

ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਤੂ ਸਮਝੁ ਅਚੇਤ ਇਆਣਿਆ ਰਾਮ ॥

ए मन मेरिआ तू समझु अचेत इआणिआ राम ॥

E man meriaa too samajhu achet iaa(nn)iaa raam ||

O my ignorant, unconscious mind, reform yourself.

ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਛਡਿ ਅਵਗਣ ਗੁਣੀ ਸਮਾਣਿਆ ਰਾਮ ॥

ए मन मेरिआ छडि अवगण गुणी समाणिआ राम ॥

E man meriaa chhadi avaga(nn) gu(nn)ee samaa(nn)iaa raam ||

O my mind, leave behind your faults and demerits, and be absorbed in virtue.

ਬਹੁ ਸਾਦ ਲੁਭਾਣੇ ਕਿਰਤ ਕਮਾਣੇ ਵਿਛੁੜਿਆ ਨਹੀ ਮੇਲਾ ॥

बहु साद लुभाणे किरत कमाणे विछुड़िआ नही मेला ॥

Bahu saad lubhaa(nn)e kirat kamaa(nn)e vichhu(rr)iaa nahee melaa ||

You are deluded by so many flavors and pleasures, and you act in such confusion. You are separated, and you will not meet your Lord.

ਕਿਉ ਦੁਤਰੁ ਤਰੀਐ ਜਮ ਡਰਿ ਮਰੀਐ ਜਮ ਕਾ ਪੰਥੁ ਦੁਹੇਲਾ ॥

किउ दुतरु तरीऐ जम डरि मरीऐ जम का पंथु दुहेला ॥

Kiu dutaru tareeai jam dari mareeai jam kaa pantthu duhelaa ||

How can the impassible world-ocean be crossed? The fear of the Messenger of Death is deadly. The path of Death is agonizingly painful.

ਮਨਿ ਰਾਮੁ ਨਹੀ ਜਾਤਾ ਸਾਝ ਪ੍ਰਭਾਤਾ ਅਵਘਟਿ ਰੁਧਾ ਕਿਆ ਕਰੇ ॥

मनि रामु नही जाता साझ प्रभाता अवघटि रुधा किआ करे ॥

Mani raamu nahee jaataa saajh prbhaataa avaghati rudhaa kiaa kare ||

The mortal does not know the Lord in the evening, or in the morning; trapped on the treacherous path, what will he do then?

ਬੰਧਨਿ ਬਾਧਿਆ ਇਨ ਬਿਧਿ ਛੂਟੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵੈ ਨਰਹਰੇ ॥੧॥

बंधनि बाधिआ इन बिधि छूटै गुरमुखि सेवै नरहरे ॥१॥

Banddhani baadhiaa in bidhi chhootai guramukhi sevai narahare ||1||

Bound in bondage, he is released only by this method: as Gurmukh, serve the Lord. ||1||


ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਤੂ ਛੋਡਿ ਆਲ ਜੰਜਾਲਾ ਰਾਮ ॥

ए मन मेरिआ तू छोडि आल जंजाला राम ॥

E man meriaa too chhodi aal janjjaalaa raam ||

O my mind, abandon your household entanglements.

ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਹਰਿ ਸੇਵਹੁ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਾਲਾ ਰਾਮ ॥

ए मन मेरिआ हरि सेवहु पुरखु निराला राम ॥

E man meriaa hari sevahu purakhu niraalaa raam ||

O my mind, serve the Lord, the Primal, Detached Lord.

ਹਰਿ ਸਿਮਰਿ ਏਕੰਕਾਰੁ ਸਾਚਾ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਜਿੰਨਿ ਉਪਾਇਆ ॥

हरि सिमरि एकंकारु साचा सभु जगतु जिंनि उपाइआ ॥

Hari simari ekankkaaru saachaa sabhu jagatu jinni upaaiaa ||

Meditate in remembrance on the One Universal Creator; the True Lord created the entire Universe.

ਪਉਣੁ ਪਾਣੀ ਅਗਨਿ ਬਾਧੇ ਗੁਰਿ ਖੇਲੁ ਜਗਤਿ ਦਿਖਾਇਆ ॥

पउणु पाणी अगनि बाधे गुरि खेलु जगति दिखाइआ ॥

Pau(nn)u paa(nn)ee agani baadhe guri khelu jagati dikhaaiaa ||

The Guru controls the air, water and fire; He has staged the drama of the world.

ਆਚਾਰਿ ਤੂ ਵੀਚਾਰਿ ਆਪੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੰਜਮ ਜਪ ਤਪੋ ॥

आचारि तू वीचारि आपे हरि नामु संजम जप तपो ॥

Aachaari too veechaari aape hari naamu sanjjam jap tapo ||

Reflect on your own self, and so practice good conduct; chant the Name of the Lord as your self-discipline and meditation.

ਸਖਾ ਸੈਨੁ ਪਿਆਰੁ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਕਾ ਜਪੁ ਜਪੋ ॥੨॥

सखा सैनु पिआरु प्रीतमु नामु हरि का जपु जपो ॥२॥

Sakhaa sainu piaaru preetamu naamu hari kaa japu japo ||2||

The Name of the Lord is your Companion, Friend and Dear Beloved; chant it, and meditate on it. ||2||


ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਤੂ ਥਿਰੁ ਰਹੁ ਚੋਟ ਨ ਖਾਵਹੀ ਰਾਮ ॥

ए मन मेरिआ तू थिरु रहु चोट न खावही राम ॥

E man meriaa too thiru rahu chot na khaavahee raam ||

O my mind, remain steady and stable, and you will not have to endure beatings.

ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਹੀ ਰਾਮ ॥

ए मन मेरिआ गुण गावहि सहजि समावही राम ॥

E man meriaa gu(nn) gaavahi sahaji samaavahee raam ||

O my mind, singing the Glorious Praises of the Lord, you shall merge into Him with intuitive ease.

ਗੁਣ ਗਾਇ ਰਾਮ ਰਸਾਇ ਰਸੀਅਹਿ ਗੁਰ ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਸਾਰਹੇ ॥

गुण गाइ राम रसाइ रसीअहि गुर गिआन अंजनु सारहे ॥

Gu(nn) gaai raam rasaai raseeahi gur giaan anjjanu saarahe ||

Singing the Glorious Praises of the Lord, be happy. Apply the ointment of spiritual wisdom to your eyes.

ਤ੍ਰੈ ਲੋਕ ਦੀਪਕੁ ਸਬਦਿ ਚਾਨਣੁ ਪੰਚ ਦੂਤ ਸੰਘਾਰਹੇ ॥

त्रै लोक दीपकु सबदि चानणु पंच दूत संघारहे ॥

Trai lok deepaku sabadi chaana(nn)u pancch doot sangghaarahe ||

The Word of the Shabad is the lamp which illuminates the three worlds; it slaughters the five demons.

ਭੈ ਕਾਟਿ ਨਿਰਭਉ ਤਰਹਿ ਦੁਤਰੁ ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਕਾਰਜ ਸਾਰਏ ॥

भै काटि निरभउ तरहि दुतरु गुरि मिलिऐ कारज सारए ॥

Bhai kaati nirabhau tarahi dutaru guri miliai kaaraj saarae ||

Quieting your fears, become fearless, and you shall cross over the impassible world ocean. Meeting the Guru, your affairs shall be resolved.

ਰੂਪੁ ਰੰਗੁ ਪਿਆਰੁ ਹਰਿ ਸਿਉ ਹਰਿ ਆਪਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਏ ॥੩॥

रूपु रंगु पिआरु हरि सिउ हरि आपि किरपा धारए ॥३॥

Roopu ranggu piaaru hari siu hari aapi kirapaa dhaarae ||3||

You shall find the joy and the beauty of the Lord's Love and Affection; the Lord Himself shall shower you with His Grace. ||3||


ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਤੂ ਕਿਆ ਲੈ ਆਇਆ ਕਿਆ ਲੈ ਜਾਇਸੀ ਰਾਮ ॥

ए मन मेरिआ तू किआ लै आइआ किआ लै जाइसी राम ॥

E man meriaa too kiaa lai aaiaa kiaa lai jaaisee raam ||

O my mind, why did you come into the world? What will you take with you when you go?

ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਤਾ ਛੁਟਸੀ ਜਾ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਇਸੀ ਰਾਮ ॥

ए मन मेरिआ ता छुटसी जा भरमु चुकाइसी राम ॥

E man meriaa taa chhutasee jaa bharamu chukaaisee raam ||

O my mind, you shall be emancipated, when you eliminate your doubts.

ਧਨੁ ਸੰਚਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮ ਵਖਰੁ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਭਾਉ ਪਛਾਣਹੇ ॥

धनु संचि हरि हरि नाम वखरु गुर सबदि भाउ पछाणहे ॥

Dhanu sancchi hari hari naam vakharu gur sabadi bhaau pachhaa(nn)ahe ||

So gather the wealth and capital of the Name of the Lord, Har, Har; through the Word of the Guru's Shabad, you shall realize its value.

ਮੈਲੁ ਪਰਹਰਿ ਸਬਦਿ ਨਿਰਮਲੁ ਮਹਲੁ ਘਰੁ ਸਚੁ ਜਾਣਹੇ ॥

मैलु परहरि सबदि निरमलु महलु घरु सचु जाणहे ॥

Mailu parahari sabadi niramalu mahalu gharu sachu jaa(nn)ahe ||

Filth shall be taken away, through the Immaculate Word of the Shabad; you shall know the Mansion of the Lord's Presence, your true home.

ਪਤਿ ਨਾਮੁ ਪਾਵਹਿ ਘਰਿ ਸਿਧਾਵਹਿ ਝੋਲਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਰਸੋ ॥

पति नामु पावहि घरि सिधावहि झोलि अम्रित पी रसो ॥

Pati naamu paavahi ghari sidhaavahi jholi ammmrit pee raso ||

Through the Naam, you shall obtain honor, and come home. Eagerly drink in the Ambrosial Amrit.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਬਦਿ ਰਸੁ ਪਾਈਐ ਵਡਭਾਗਿ ਜਪੀਐ ਹਰਿ ਜਸੋ ॥੪॥

हरि नामु धिआईऐ सबदि रसु पाईऐ वडभागि जपीऐ हरि जसो ॥४॥

Hari naamu dhiaaeeai sabadi rasu paaeeai vadabhaagi japeeai hari jaso ||4||

Meditate on the Lord's Name, and you shall obtain the sublime essence of the Shabad; by great good fortune, chant the Praises of the Lord. ||4||


ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਬਿਨੁ ਪਉੜੀਆ ਮੰਦਰਿ ਕਿਉ ਚੜੈ ਰਾਮ ॥

ए मन मेरिआ बिनु पउड़ीआ मंदरि किउ चड़ै राम ॥

E man meriaa binu pau(rr)eeaa manddari kiu cha(rr)ai raam ||

O my mind, without a ladder, how will you climb up to the Temple of the Lord?

ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਬਿਨੁ ਬੇੜੀ ਪਾਰਿ ਨ ਅੰਬੜੈ ਰਾਮ ॥

ए मन मेरिआ बिनु बेड़ी पारि न अ्मबड़ै राम ॥

E man meriaa binu be(rr)ee paari na ambba(rr)ai raam ||

O my mind, without a boat, you shall not reach the other shore.

ਪਾਰਿ ਸਾਜਨੁ ਅਪਾਰੁ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਗੁਰ ਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਲੰਘਾਵਏ ॥

पारि साजनु अपारु प्रीतमु गुर सबद सुरति लंघावए ॥

Paari saajanu apaaru preetamu gur sabad surati langghaavae ||

On that far shore is Your Beloved, Infinite Friend. Only your awareness of the Guru's Shabad will carry you across.

ਮਿਲਿ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਕਰਹਿ ਰਲੀਆ ਫਿਰਿ ਨ ਪਛੋਤਾਵਏ ॥

मिलि साधसंगति करहि रलीआ फिरि न पछोतावए ॥

Mili saadhasanggati karahi raleeaa phiri na pachhotaavae ||

Join the Saadh Sangat, the Company of the Holy, and you shall enjoy ecstasy; you shall not regret or repent later on.

ਕਰਿ ਦਇਆ ਦਾਨੁ ਦਇਆਲ ਸਾਚਾ ਹਰਿ ਨਾਮ ਸੰਗਤਿ ਪਾਵਓ ॥

करि दइआ दानु दइआल साचा हरि नाम संगति पावओ ॥

Kari daiaa daanu daiaal saachaa hari naam sanggati paavo ||

Be Merciful, O Merciful True Lord God: please give me the Blessing of the Lord's Name, and the Sangat, the Company of the Holy.

ਨਾਨਕੁ ਪਇਅੰਪੈ ਸੁਣਹੁ ਪ੍ਰੀਤਮ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਸਮਝਾਵਓ ॥੫॥੬॥

नानकु पइअ्मपै सुणहु प्रीतम गुर सबदि मनु समझावओ ॥५॥६॥

Naanaku paiamppai su(nn)ahu preetam gur sabadi manu samajhaavo ||5||6||

Nanak prays: please hear me, O my Beloved; instruct my mind through the Word of the Guru's Shabad. ||5||6||


ਰਾਗੁ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੧ ਚਉਪਦੇ

रागु भैरउ महला १ घरु १ चउपदे

Raagu bhairau mahalaa 1 gharu 1 chaupade

Raag Bhairao, First Mehl, First House, Chau-Padas:

ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सति नामु करता पुरखु निरभउ निरवैरु अकाल मूरति अजूनी सैभं गुरप्रसादि ॥

Ik-oamkkaari sati naamu karataa purakhu nirabhau niravairu akaal moorati ajoonee saibhann guraprsaadi ||

One Universal Creator God. Truth Is The Name. Creative Being Personified. No Fear. No Hatred. Image Of The Undying. Beyond Birth. Self-Existent. By Guru's Grace:

ਤੁਝ ਤੇ ਬਾਹਰਿ ਕਿਛੂ ਨ ਹੋਇ ॥

तुझ ते बाहरि किछू न होइ ॥

Tujh te baahari kichhoo na hoi ||

Without You, nothing happens.

ਤੂ ਕਰਿ ਕਰਿ ਦੇਖਹਿ ਜਾਣਹਿ ਸੋਇ ॥੧॥

तू करि करि देखहि जाणहि सोइ ॥१॥

Too kari kari dekhahi jaa(nn)ahi soi ||1||

You create the creatures, and gazing on them, you know them. ||1||


ਕਿਆ ਕਹੀਐ ਕਿਛੁ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥

किआ कहीऐ किछु कही न जाइ ॥

Kiaa kaheeai kichhu kahee na jaai ||

What can I say? I cannot say anything.

ਜੋ ਕਿਛੁ ਅਹੈ ਸਭ ਤੇਰੀ ਰਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

जो किछु अहै सभ तेरी रजाइ ॥१॥ रहाउ ॥

Jo kichhu ahai sabh teree rajaai ||1|| rahaau ||

Whatever exists, is by Your Will. || Pause ||


ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰਣਾ ਸੁ ਤੇਰੈ ਪਾਸਿ ॥

जो किछु करणा सु तेरै पासि ॥

Jo kichhu kara(nn)aa su terai paasi ||

Whatever is to be done, rests with You.

ਕਿਸੁ ਆਗੈ ਕੀਚੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥੨॥

किसु आगै कीचै अरदासि ॥२॥

Kisu aagai keechai aradaasi ||2||

Unto whom should I offer my prayer? ||2||


ਆਖਣੁ ਸੁਨਣਾ ਤੇਰੀ ਬਾਣੀ ॥

आखणु सुनणा तेरी बाणी ॥

Aakha(nn)u suna(nn)aa teree baa(nn)ee ||

I speak and hear the Bani of Your Word.

ਤੂ ਆਪੇ ਜਾਣਹਿ ਸਰਬ ਵਿਡਾਣੀ ॥੩॥

तू आपे जाणहि सरब विडाणी ॥३॥

Too aape jaa(nn)ahi sarab vidaa(nn)ee ||3||

You Yourself know all Your Wondrous Play. ||3||


ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਜਾਣੈ ਆਪਿ ॥

करे कराए जाणै आपि ॥

Kare karaae jaa(nn)ai aapi ||

You Yourself act, and inspire all to act; only You Yourself know.

ਨਾਨਕ ਦੇਖੈ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਿ ॥੪॥੧॥

नानक देखै थापि उथापि ॥४॥१॥

Naanak dekhai thaapi uthaapi ||4||1||

Says Nanak, You, Lord, see, establish and disestablish. ||4||1||


ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Ik-oamkkaari satigur prsaadi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਰਾਗੁ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੨ ॥

रागु भैरउ महला १ घरु २ ॥

Raagu bhairau mahalaa 1 gharu 2 ||

Raag Bhairao, First Mehl, Second House:

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਤਰੇ ਮੁਨਿ ਕੇਤੇ ਇੰਦ੍ਰਾਦਿਕ ਬ੍ਰਹਮਾਦਿ ਤਰੇ ॥

गुर कै सबदि तरे मुनि केते इंद्रादिक ब्रहमादि तरे ॥

Gur kai sabadi tare muni kete ianddraadik brhamaadi tare ||

Through the Word of the Guru's Shabad, so many silent sages have been saved; Indra and Brahma have also been saved.

ਸਨਕ ਸਨੰਦਨ ਤਪਸੀ ਜਨ ਕੇਤੇ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਰਿ ਪਰੇ ॥੧॥

सनक सनंदन तपसी जन केते गुर परसादी पारि परे ॥१॥

Sanak sananddan tapasee jan kete gur parasaadee paari pare ||1||

Sanak, Sanandan and many humble men of austerity, by Guru's Grace, have been carried across to the other side. ||1||


ਭਵਜਲੁ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਕਿਉ ਤਰੀਐ ॥

भवजलु बिनु सबदै किउ तरीऐ ॥

Bhavajalu binu sabadai kiu tareeai ||

Without the Word of the Shabad, how can anyone cross over the terrifying world-ocean?

ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਜਗੁ ਰੋਗਿ ਬਿਆਪਿਆ ਦੁਬਿਧਾ ਡੁਬਿ ਡੁਬਿ ਮਰੀਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

नाम बिना जगु रोगि बिआपिआ दुबिधा डुबि डुबि मरीऐ ॥१॥ रहाउ ॥

Naam binaa jagu rogi biaapiaa dubidhaa dubi dubi mareeai ||1|| rahaau ||

Without the Naam, the Name of the Lord, the world is entangled in the disease of duality, and is drowned, drowned, and dies. ||1|| Pause ||


ਗੁਰੁ ਦੇਵਾ ਗੁਰੁ ਅਲਖ ਅਭੇਵਾ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸੋਝੀ ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ॥

गुरु देवा गुरु अलख अभेवा त्रिभवण सोझी गुर की सेवा ॥

Guru devaa guru alakh abhevaa tribhava(nn) sojhee gur kee sevaa ||

The Guru is Divine; the Guru is Inscrutable and Mysterious. Serving the Guru, the three worlds are known and understood.

ਆਪੇ ਦਾਤਿ ਕਰੀ ਗੁਰਿ ਦਾਤੈ ਪਾਇਆ ਅਲਖ ਅਭੇਵਾ ॥੨॥

आपे दाति करी गुरि दातै पाइआ अलख अभेवा ॥२॥

Aape daati karee guri daatai paaiaa alakh abhevaa ||2||

The Guru, the Giver, has Himself given me the Gift; I have obtained the Inscrutable, Mysterious Lord. ||2||


ਮਨੁ ਰਾਜਾ ਮਨੁ ਮਨ ਤੇ ਮਾਨਿਆ ਮਨਸਾ ਮਨਹਿ ਸਮਾਈ ॥

मनु राजा मनु मन ते मानिआ मनसा मनहि समाई ॥

Manu raajaa manu man te maaniaa manasaa manahi samaaee ||

The mind is the king; the mind is appeased and satisfied through the mind itself, and desire is stilled in the mind.

ਮਨੁ ਜੋਗੀ ਮਨੁ ਬਿਨਸਿ ਬਿਓਗੀ ਮਨੁ ਸਮਝੈ ਗੁਣ ਗਾਈ ॥੩॥

मनु जोगी मनु बिनसि बिओगी मनु समझै गुण गाई ॥३॥

Manu jogee manu binasi biogee manu samajhai gu(nn) gaaee ||3||

The mind is the Yogi, the mind wastes away in separation from the Lord; singing the Glorious Praises of the Lord, the mind is instructed and reformed. ||3||


ਗੁਰ ਤੇ ਮਨੁ ਮਾਰਿਆ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿਆ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਸੰਸਾਰਾ ॥

गुर ते मनु मारिआ सबदु वीचारिआ ते विरले संसारा ॥

Gur te manu maariaa sabadu veechaariaa te virale sanssaaraa ||

How very rare are those in this world who, through the Guru, subdue their minds, and contemplate the Word of the Shabad.

ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬੁ ਭਰਿਪੁਰਿ ਲੀਣਾ ਸਾਚ ਸਬਦਿ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥੪॥੧॥੨॥

नानक साहिबु भरिपुरि लीणा साच सबदि निसतारा ॥४॥१॥२॥

Naanak saahibu bharipuri lee(nn)aa saach sabadi nisataaraa ||4||1||2||

O Nanak, our Lord and Master is All-pervading; through the True Word of the Shabad, we are emancipated. ||4||1||2||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੧ ॥

भैरउ महला १ ॥

Bhairau mahalaa 1 ||

Bhairao, First Mehl:

ਨੈਨੀ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਨਹੀ ਤਨੁ ਹੀਨਾ ਜਰਿ ਜੀਤਿਆ ਸਿਰਿ ਕਾਲੋ ॥

नैनी द्रिसटि नही तनु हीना जरि जीतिआ सिरि कालो ॥

Nainee drisati nahee tanu heenaa jari jeetiaa siri kaalo ||

The eyes lose their sight, and the body withers away; old age overtakes the mortal, and death hangs over his head.

ਰੂਪੁ ਰੰਗੁ ਰਹਸੁ ਨਹੀ ਸਾਚਾ ਕਿਉ ਛੋਡੈ ਜਮ ਜਾਲੋ ॥੧॥

रूपु रंगु रहसु नही साचा किउ छोडै जम जालो ॥१॥

Roopu ranggu rahasu nahee saachaa kiu chhodai jam jaalo ||1||

Beauty, loving attachment and the pleasures of life are not permanent. How can anyone escape from the noose of death? ||1||


ਪ੍ਰਾਣੀ ਹਰਿ ਜਪਿ ਜਨਮੁ ਗਇਓ ॥

प्राणी हरि जपि जनमु गइओ ॥

Praa(nn)ee hari japi janamu gaio ||

O mortal, meditate on the Lord - your life is passing away!

ਸਾਚ ਸਬਦ ਬਿਨੁ ਕਬਹੁ ਨ ਛੂਟਸਿ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਭਇਓ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

साच सबद बिनु कबहु न छूटसि बिरथा जनमु भइओ ॥१॥ रहाउ ॥

Saach sabad binu kabahu na chhootasi birathaa janamu bhaio ||1|| rahaau ||

Without the True Word of the Shabad, you shall never be released, and your life shall be totally useless. ||1|| Pause ||


ਤਨ ਮਹਿ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਹਉ ਮਮਤਾ ਕਠਿਨ ਪੀਰ ਅਤਿ ਭਾਰੀ ॥

तन महि कामु क्रोधु हउ ममता कठिन पीर अति भारी ॥

Tan mahi kaamu krodhu hau mamataa kathin peer ati bhaaree ||

Within the body are sexual desire, anger, egotism and attachment. This pain is so great, and so difficult to endure.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਾਮ ਜਪਹੁ ਰਸੁ ਰਸਨਾ ਇਨ ਬਿਧਿ ਤਰੁ ਤੂ ਤਾਰੀ ॥੨॥

गुरमुखि राम जपहु रसु रसना इन बिधि तरु तू तारी ॥२॥

Guramukhi raam japahu rasu rasanaa in bidhi taru too taaree ||2||

As Gurmukh, chant the Lord's Name, and savor it with your tongue; in this way, you shall cross over to the other side. ||2||


ਬਹਰੇ ਕਰਨ ਅਕਲਿ ਭਈ ਹੋਛੀ ਸਬਦ ਸਹਜੁ ਨਹੀ ਬੂਝਿਆ ॥

बहरे करन अकलि भई होछी सबद सहजु नही बूझिआ ॥

Bahare karan akali bhaee hochhee sabad sahaju nahee boojhiaa ||

Your ears are deaf, and your intellect is worthless, and still, you do not intuitively understand the Word of the Shabad.

ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਮਨਮੁਖਿ ਹਾਰਿਆ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਅੰਧੁ ਨ ਸੂਝਿਆ ॥੩॥

जनमु पदारथु मनमुखि हारिआ बिनु गुर अंधु न सूझिआ ॥३॥

Janamu padaarathu manamukhi haariaa binu gur anddhu na soojhiaa ||3||

The self-willed manmukh wastes this priceless human life and loses it. Without the Guru, the blind person cannot see. ||3||


ਰਹੈ ਉਦਾਸੁ ਆਸ ਨਿਰਾਸਾ ਸਹਜ ਧਿਆਨਿ ਬੈਰਾਗੀ ॥

रहै उदासु आस निरासा सहज धिआनि बैरागी ॥

Rahai udaasu aas niraasaa sahaj dhiaani bairaagee ||

Whoever remains detached and free of desire in the midst of desire - and whoever, unattached, intuitively meditates on the Celestial Lord

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਛੂਟਸਿ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥੪॥੨॥੩॥

प्रणवति नानक गुरमुखि छूटसि राम नामि लिव लागी ॥४॥२॥३॥

Pr(nn)avati naanak guramukhi chhootasi raam naami liv laagee ||4||2||3||

- prays Nanak, as Gurmukh, he is released. He is lovingly attuned to the Naam, the Name of the Lord. ||4|| ||2||3||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੧ ॥

भैरउ महला १ ॥

Bhairau mahalaa 1 ||

Bhairao, First Mehl:

ਭੂੰਡੀ ਚਾਲ ਚਰਣ ਕਰ ਖਿਸਰੇ ਤੁਚਾ ਦੇਹ ਕੁਮਲਾਨੀ ॥

भूंडी चाल चरण कर खिसरे तुचा देह कुमलानी ॥

Bhoonddee chaal chara(nn) kar khisare tuchaa deh kumalaanee ||

His walk becomes weak and clumsy, his feet and hands shake, and the skin of his body is withered and wrinkled.

ਨੇਤ੍ਰੀ ਧੁੰਧਿ ਕਰਨ ਭਏ ਬਹਰੇ ਮਨਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਨ ਜਾਨੀ ॥੧॥

नेत्री धुंधि करन भए बहरे मनमुखि नामु न जानी ॥१॥

Netree dhunddhi karan bhae bahare manamukhi naamu na jaanee ||1||

His eyes are dim, his ears are deaf, and yet, the self-willed manmukh does not know the Naam. ||1||


ਅੰਧੁਲੇ ਕਿਆ ਪਾਇਆ ਜਗਿ ਆਇ ॥

अंधुले किआ पाइआ जगि आइ ॥

Anddhule kiaa paaiaa jagi aai ||

O blind man, what have you obtained by coming into the world?

ਰਾਮੁ ਰਿਦੈ ਨਹੀ ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਾਲੇ ਮੂਲੁ ਗਵਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

रामु रिदै नही गुर की सेवा चाले मूलु गवाइ ॥१॥ रहाउ ॥

Raamu ridai nahee gur kee sevaa chaale moolu gavaai ||1|| rahaau ||

The Lord is not in your heart, and you do not serve the Guru. After wasting your capital, you shall have to depart. ||1|| Pause ||


ਜਿਹਵਾ ਰੰਗਿ ਨਹੀ ਹਰਿ ਰਾਤੀ ਜਬ ਬੋਲੈ ਤਬ ਫੀਕੇ ॥

जिहवा रंगि नही हरि राती जब बोलै तब फीके ॥

Jihavaa ranggi nahee hari raatee jab bolai tab pheeke ||

Your tongue is not imbued with the Love of the Lord; whatever you say is tasteless and insipid.

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਵਿਆਪਸਿ ਪਸੂ ਭਏ ਕਦੇ ਹੋਹਿ ਨ ਨੀਕੇ ॥੨॥

संत जना की निंदा विआपसि पसू भए कदे होहि न नीके ॥२॥

Santt janaa kee ninddaa viaapasi pasoo bhae kade hohi na neeke ||2||

You indulge in slander of the Saints; becoming a beast, you shall never be noble. ||2||


ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਾ ਰਸੁ ਵਿਰਲੀ ਪਾਇਆ ਸਤਿਗੁਰ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥

अम्रित का रसु विरली पाइआ सतिगुर मेलि मिलाए ॥

Ammmrit kaa rasu viralee paaiaa satigur meli milaae ||

Only a few obtain the sublime essence of the Ambrosial Amrit, united in Union with the True Guru.

ਜਬ ਲਗੁ ਸਬਦ ਭੇਦੁ ਨਹੀ ਆਇਆ ਤਬ ਲਗੁ ਕਾਲੁ ਸੰਤਾਏ ॥੩॥

जब लगु सबद भेदु नही आइआ तब लगु कालु संताए ॥३॥

Jab lagu sabad bhedu nahee aaiaa tab lagu kaalu santtaae ||3||

As long as the mortal does not come to understand the mystery of the Shabad, the Word of God, he shall continue to be tormented by death. ||3||


ਅਨ ਕੋ ਦਰੁ ਘਰੁ ਕਬਹੂ ਨ ਜਾਨਸਿ ਏਕੋ ਦਰੁ ਸਚਿਆਰਾ ॥

अन को दरु घरु कबहू न जानसि एको दरु सचिआरा ॥

An ko daru gharu kabahoo na jaanasi eko daru sachiaaraa ||

Whoever finds the door of the One True Lord, does not know any other house or door.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਵਿਚਾਰਾ ॥੪॥੩॥੪॥

गुर परसादि परम पदु पाइआ नानकु कहै विचारा ॥४॥३॥४॥

Gur parasaadi param padu paaiaa naanaku kahai vichaaraa ||4||3||4||

By Guru's Grace, I have obtained the supreme status; so says poor Nanak. ||4||3||4||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੧ ॥

भैरउ महला १ ॥

Bhairau mahalaa 1 ||

Bhairao, First Mehl:

ਸਗਲੀ ਰੈਣਿ ਸੋਵਤ ਗਲਿ ਫਾਹੀ ਦਿਨਸੁ ਜੰਜਾਲਿ ਗਵਾਇਆ ॥

सगली रैणि सोवत गलि फाही दिनसु जंजालि गवाइआ ॥

Sagalee rai(nn)i sovat gali phaahee dinasu janjjaali gavaaiaa ||

He spends the entire night in sleep; the noose is tied around his neck. His day is wasted in worldly entanglements.

ਖਿਨੁ ਪਲੁ ਘੜੀ ਨਹੀ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਨਿਆ ਜਿਨਿ ਇਹੁ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥੧॥

खिनु पलु घड़ी नही प्रभु जानिआ जिनि इहु जगतु उपाइआ ॥१॥

Khinu palu gha(rr)ee nahee prbhu jaaniaa jini ihu jagatu upaaiaa ||1||

He does not know God, who created this world, for a moment, for even an instant. ||1||


ਮਨ ਰੇ ਕਿਉ ਛੂਟਸਿ ਦੁਖੁ ਭਾਰੀ ॥

मन रे किउ छूटसि दुखु भारी ॥

Man re kiu chhootasi dukhu bhaaree ||

O mortal, how will you escape this terrible disaster?

ਕਿਆ ਲੇ ਆਵਸਿ ਕਿਆ ਲੇ ਜਾਵਸਿ ਰਾਮ ਜਪਹੁ ਗੁਣਕਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

किआ ले आवसि किआ ले जावसि राम जपहु गुणकारी ॥१॥ रहाउ ॥

Kiaa le aavasi kiaa le jaavasi raam japahu gu(nn)akaaree ||1|| rahaau ||

What did you bring with you, and what will you take away? Meditate on the Lord, the Most Worthy and Generous Lord. ||1|| Pause ||


ਊਂਧਉ ਕਵਲੁ ਮਨਮੁਖ ਮਤਿ ਹੋਛੀ ਮਨਿ ਅੰਧੈ ਸਿਰਿ ਧੰਧਾ ॥

ऊंधउ कवलु मनमुख मति होछी मनि अंधै सिरि धंधा ॥

Undhau kavalu manamukh mati hochhee mani anddhai siri dhanddhaa ||

The heart-lotus of the self-willed manmukh is upside-down; his intellect is shallow; his mind is blind, and his head is entangled in worldly affairs.

ਕਾਲੁ ਬਿਕਾਲੁ ਸਦਾ ਸਿਰਿ ਤੇਰੈ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਗਲਿ ਫੰਧਾ ॥੨॥

कालु बिकालु सदा सिरि तेरै बिनु नावै गलि फंधा ॥२॥

Kaalu bikaalu sadaa siri terai binu naavai gali phanddhaa ||2||

Death and re-birth constantly hang over your head; without the Name, your neck shall be caught in the noose. ||2||


ਡਗਰੀ ਚਾਲ ਨੇਤ੍ਰ ਫੁਨਿ ਅੰਧੁਲੇ ਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਨਹੀ ਭਾਈ ॥

डगरी चाल नेत्र फुनि अंधुले सबद सुरति नही भाई ॥

Dagaree chaal netr phuni anddhule sabad surati nahee bhaaee ||

Your steps are unsteady, and your eyes are blind; you are not aware of the Word of the Shabad, O Sibling of Destiny.

ਸਾਸਤ੍ਰ ਬੇਦ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਹੈ ਮਾਇਆ ਅੰਧੁਲਉ ਧੰਧੁ ਕਮਾਈ ॥੩॥

सासत्र बेद त्रै गुण है माइआ अंधुलउ धंधु कमाई ॥३॥

Saasatr bed trai gu(nn) hai maaiaa anddhulau dhanddhu kamaaee ||3||

The Shaastras and the Vedas keep the mortal bound to the three modes of Maya, and so he performs his deeds blindly. ||3||


ਖੋਇਓ ਮੂਲੁ ਲਾਭੁ ਕਹ ਪਾਵਸਿ ਦੁਰਮਤਿ ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣੇ ॥

खोइओ मूलु लाभु कह पावसि दुरमति गिआन विहूणे ॥

Khoio moolu laabhu kah paavasi duramati giaan vihoo(nn)e ||

He loses his capital - how can he earn any profit? The evil-minded person has no spiritual wisdom at all.

ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਿ ਰਾਮ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਨਾਨਕ ਸਾਚਿ ਪਤੀਣੇ ॥੪॥੪॥੫॥

सबदु बीचारि राम रसु चाखिआ नानक साचि पतीणे ॥४॥४॥५॥

Sabadu beechaari raam rasu chaakhiaa naanak saachi patee(nn)e ||4||4||5||

Contemplating the Shabad, he drinks in the sublime essence of the Lord; O Nanak, his faith is confirmed in the Truth. ||4||4||5||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੧ ॥

भैरउ महला १ ॥

Bhairau mahalaa 1 ||

Bhairao, First Mehl:

ਗੁਰ ਕੈ ਸੰਗਿ ਰਹੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਰਾਮੁ ਰਸਨਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ॥

गुर कै संगि रहै दिनु राती रामु रसनि रंगि राता ॥

Gur kai sanggi rahai dinu raatee raamu rasani ranggi raataa ||

He remains with the Guru day and night and his tongue savors the savory taste of the Lord's Love.

ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣਸਿ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣਸਿ ਅੰਤਰਿ ਜਾਣਿ ਪਛਾਤਾ ॥੧॥

अवरु न जाणसि सबदु पछाणसि अंतरि जाणि पछाता ॥१॥

Avaru na jaa(nn)asi sabadu pachhaa(nn)asi anttari jaa(nn)i pachhaataa ||1||

He does not know any other; he realizes the Word of the Shabad. He knows and realizes the Lord deep within his own being. ||1||


ਸੋ ਜਨੁ ਐਸਾ ਮੈ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ॥

सो जनु ऐसा मै मनि भावै ॥

So janu aisaa mai mani bhaavai ||

Such a humble person is pleasing to my mind.

ਆਪੁ ਮਾਰਿ ਅਪਰੰਪਰਿ ਰਾਤਾ ਗੁਰ ਕੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

आपु मारि अपर्मपरि राता गुर की कार कमावै ॥१॥ रहाउ ॥

Aapu maari aparamppari raataa gur kee kaar kamaavai ||1|| rahaau ||

He conquers his self-conceit, and is imbued with the Infinite Lord. He serves the Guru. ||1|| Pause ||


ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਆਦੇਸੋ ॥

अंतरि बाहरि पुरखु निरंजनु आदि पुरखु आदेसो ॥

Anttari baahari purakhu niranjjanu aadi purakhu aadeso ||

Deep within my being, and outside as well, is the Immaculate Lord God. I bow humbly before that Primal Lord God.

ਘਟ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਚੁ ਵੇਸੋ ॥੨॥

घट घट अंतरि सरब निरंतरि रवि रहिआ सचु वेसो ॥२॥

Ghat ghat anttari sarab niranttari ravi rahiaa sachu veso ||2||

Deep within each and every heart, and amidst all, the Embodiment of Truth is permeating and pervading. ||2||


ਸਾਚਿ ਰਤੇ ਸਚੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਜਿਹਵਾ ਮਿਥਿਆ ਮੈਲੁ ਨ ਰਾਈ ॥

साचि रते सचु अम्रितु जिहवा मिथिआ मैलु न राई ॥

Saachi rate sachu ammmritu jihavaa mithiaa mailu na raaee ||

Those who are imbued with Truth - their tongues are tinged with Truth; they do not have even an iota of the filth of falsehood.

ਨਿਰਮਲ ਨਾਮੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਪਤਿ ਪਾਈ ॥੩॥

निरमल नामु अम्रित रसु चाखिआ सबदि रते पति पाई ॥३॥

Niramal naamu ammmrit rasu chaakhiaa sabadi rate pati paaee ||3||

They taste the sweet Ambrosial Nectar of the Immaculate Naam, the Name of the Lord; imbued with the Shabad, they are blessed with honor. ||3||


ਗੁਣੀ ਗੁਣੀ ਮਿਲਿ ਲਾਹਾ ਪਾਵਸਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਵਡਾਈ ॥

गुणी गुणी मिलि लाहा पावसि गुरमुखि नामि वडाई ॥

Gu(nn)ee gu(nn)ee mili laahaa paavasi guramukhi naami vadaaee ||

The virtuous meet with the virtuous, and earn the profit; as Gurmukh, they obtain the glorious greatness of the Naam.

ਸਗਲੇ ਦੂਖ ਮਿਟਹਿ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਖਾਈ ॥੪॥੫॥੬॥

सगले दूख मिटहि गुर सेवा नानक नामु सखाई ॥४॥५॥६॥

Sagale dookh mitahi gur sevaa naanak naamu sakhaaee ||4||5||6||

All sorrows are erased, by serving the Guru; O Nanak, the Naam is our only Friend and Companion. ||4||5||6||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੧ ॥

भैरउ महला १ ॥

Bhairau mahalaa 1 ||

Bhairao, First Mehl:

ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਸਰਬ ਧਨੁ ਧਾਰਣੁ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਈਐ ॥

हिरदै नामु सरब धनु धारणु गुर परसादी पाईऐ ॥

Hiradai naamu sarab dhanu dhaara(nn)u gur parasaadee paaeeai ||

The Naam the Name of the Lord is the wealth and support of all; It is enshrined in the heart, by Guru's Grace.

ਅਮਰ ਪਦਾਰਥ ਤੇ ਕਿਰਤਾਰਥ ਸਹਜ ਧਿਆਨਿ ਲਿਵ ਲਾਈਐ ॥੧॥

अमर पदारथ ते किरतारथ सहज धिआनि लिव लाईऐ ॥१॥

Amar padaarath te kirataarath sahaj dhiaani liv laaeeai ||1||

One who gathers this imperishable wealth is fulfilled, and through intuitive meditation, is lovingly focused on the Lord. ||1||


ਮਨ ਰੇ ਰਾਮ ਭਗਤਿ ਚਿਤੁ ਲਾਈਐ ॥

मन रे राम भगति चितु लाईऐ ॥

Man re raam bhagati chitu laaeeai ||

O mortal, focus your consciousness on devotional worship of the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਹਿਰਦੈ ਸਹਜ ਸੇਤੀ ਘਰਿ ਜਾਈਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गुरमुखि राम नामु जपि हिरदै सहज सेती घरि जाईऐ ॥१॥ रहाउ ॥

Guramukhi raam naamu japi hiradai sahaj setee ghari jaaeeai ||1|| rahaau ||

As Gurmukh, meditate on the Name of the Lord in your heart, and you shall return to your home with intuitive ease. ||1|| Pause ||


ਭਰਮੁ ਭੇਦੁ ਭਉ ਕਬਹੁ ਨ ਛੂਟਸਿ ਆਵਤ ਜਾਤ ਨ ਜਾਨੀ ॥

भरमु भेदु भउ कबहु न छूटसि आवत जात न जानी ॥

Bharamu bhedu bhau kabahu na chhootasi aavat jaat na jaanee ||

Doubt, separation and fear are never eradicated, and the mortal continues coming and going in reincarnation, as long as he does not know the Lord.

ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮ ਕੋ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਵਸਿ ਡੂਬਿ ਮੁਏ ਬਿਨੁ ਪਾਨੀ ॥੨॥

बिनु हरि नाम को मुकति न पावसि डूबि मुए बिनु पानी ॥२॥

Binu hari naam ko mukati na paavasi doobi mue binu paanee ||2||

Without the Name of the Lord, no one is liberated; they drown and die without water. ||2||


ਧੰਧਾ ਕਰਤ ਸਗਲੀ ਪਤਿ ਖੋਵਸਿ ਭਰਮੁ ਨ ਮਿਟਸਿ ਗਵਾਰਾ ॥

धंधा करत सगली पति खोवसि भरमु न मिटसि गवारा ॥

Dhanddhaa karat sagalee pati khovasi bharamu na mitasi gavaaraa ||

Busy with his worldly affairs, all honor is lost; the ignorant one is not rid of his doubts.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸਬਦ ਮੁਕਤਿ ਨਹੀ ਕਬ ਹੀ ਅੰਧੁਲੇ ਧੰਧੁ ਪਸਾਰਾ ॥੩॥

बिनु गुर सबद मुकति नही कब ही अंधुले धंधु पसारा ॥३॥

Binu gur sabad mukati nahee kab hee anddhule dhanddhu pasaaraa ||3||

Without the Word of the Guru's Shabad, the mortal is never liberated; he remains blindly entangled in the expanse of worldly affairs. ||3||


ਅਕੁਲ ਨਿਰੰਜਨ ਸਿਉ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਮਨ ਹੀ ਤੇ ਮਨੁ ਮੂਆ ॥

अकुल निरंजन सिउ मनु मानिआ मन ही ते मनु मूआ ॥

Akul niranjjan siu manu maaniaa man hee te manu mooaa ||

My mind is pleased and appeased with the Immaculate Lord, who has no ancestry. Through the mind itself, the mind is subdued.

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਏਕੋ ਜਾਨਿਆ ਨਾਨਕ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਆ ॥੪॥੬॥੭॥

अंतरि बाहरि एको जानिआ नानक अवरु न दूआ ॥४॥६॥७॥

Anttari baahari eko jaaniaa naanak avaru na dooaa ||4||6||7||

Deep within my being, and outside as well, I know only the One Lord. O Nanak, there is no other at all. ||4||6||7||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੧ ॥

भैरउ महला १ ॥

Bhairau mahalaa 1 ||

Bhairao, First Mehl:

ਜਗਨ ਹੋਮ ਪੁੰਨ ਤਪ ਪੂਜਾ ਦੇਹ ਦੁਖੀ ਨਿਤ ਦੂਖ ਸਹੈ ॥

जगन होम पुंन तप पूजा देह दुखी नित दूख सहै ॥

Jagan hom punn tap poojaa deh dukhee nit dookh sahai ||

You may give feasts, make burnt offerings, donate to charity, perform austere penance and worship, and endure pain and suffering in the body.

ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਵਸਿ ਮੁਕਤਿ ਨਾਮਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਹੈ ॥੧॥

राम नाम बिनु मुकति न पावसि मुकति नामि गुरमुखि लहै ॥१॥

Raam naam binu mukati na paavasi mukati naami guramukhi lahai ||1||

But without the Lord's Name, liberation is not obtained. As Gurmukh, obtain the Naam and liberation. ||1||


ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਬਿਰਥੇ ਜਗਿ ਜਨਮਾ ॥

राम नाम बिनु बिरथे जगि जनमा ॥

Raam naam binu birathe jagi janamaa ||

Without the Lord's Name, birth into the world is useless.

ਬਿਖੁ ਖਾਵੈ ਬਿਖੁ ਬੋਲੀ ਬੋਲੈ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਨਿਹਫਲੁ ਮਰਿ ਭ੍ਰਮਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

बिखु खावै बिखु बोली बोलै बिनु नावै निहफलु मरि भ्रमना ॥१॥ रहाउ ॥

Bikhu khaavai bikhu bolee bolai binu naavai nihaphalu mari bhrmanaa ||1|| rahaau ||

Without the Name, the mortal eats poison and speaks poisonous words; he dies fruitlessly, and wanders in reincarnation. ||1|| Pause ||


ਪੁਸਤਕ ਪਾਠ ਬਿਆਕਰਣ ਵਖਾਣੈ ਸੰਧਿਆ ਕਰਮ ਤਿਕਾਲ ਕਰੈ ॥

पुसतक पाठ बिआकरण वखाणै संधिआ करम तिकाल करै ॥

Pusatak paath biaakara(nn) vakhaa(nn)ai sanddhiaa karam tikaal karai ||

The mortal may read scriptures, study grammar and say his prayers three times a day.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸਬਦ ਮੁਕਤਿ ਕਹਾ ਪ੍ਰਾਣੀ ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਉਰਝਿ ਮਰੈ ॥੨॥

बिनु गुर सबद मुकति कहा प्राणी राम नाम बिनु उरझि मरै ॥२॥

Binu gur sabad mukati kahaa praa(nn)ee raam naam binu urajhi marai ||2||

Without the Word of the Guru's Shabad, where is liberation, O mortal? Without the Lord's Name, the mortal is entangled and dies. ||2||


ਡੰਡ ਕਮੰਡਲ ਸਿਖਾ ਸੂਤੁ ਧੋਤੀ ਤੀਰਥਿ ਗਵਨੁ ਅਤਿ ਭ੍ਰਮਨੁ ਕਰੈ ॥

डंड कमंडल सिखा सूतु धोती तीरथि गवनु अति भ्रमनु करै ॥

Dandd kamanddal sikhaa sootu dhotee teerathi gavanu ati bhrmanu karai ||

Walking sticks, begging bowls, hair tufts, sacred threads, loin cloths, pilgrimages to sacred shrines and wandering all around

ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਸਾਂਤਿ ਨ ਆਵੈ ਜਪਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੁ ਪਾਰਿ ਪਰੈ ॥੩॥

राम नाम बिनु सांति न आवै जपि हरि हरि नामु सु पारि परै ॥३॥

Raam naam binu saanti na aavai japi hari hari naamu su paari parai ||3||

- without the Lord's Name, peace and tranquility are not obtained. One who chants the Name of the Lord, Har, Har, crosses over to the other side. ||3||


ਜਟਾ ਮੁਕਟੁ ਤਨਿ ਭਸਮ ਲਗਾਈ ਬਸਤ੍ਰ ਛੋਡਿ ਤਨਿ ਨਗਨੁ ਭਇਆ ॥

जटा मुकटु तनि भसम लगाई बसत्र छोडि तनि नगनु भइआ ॥

Jataa mukatu tani bhasam lagaaee basatr chhodi tani naganu bhaiaa ||

The mortal's hair may be matted and tangled upon his head, and he may smear his body with ashes; he may take off his clothes and go naked.

ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਨ ਆਵੈ ਕਿਰਤ ਕੈ ਬਾਂਧੈ ਭੇਖੁ ਭਇਆ ॥੪॥

राम नाम बिनु त्रिपति न आवै किरत कै बांधै भेखु भइआ ॥४॥

Raam naam binu tripati na aavai kirat kai baandhai bhekhu bhaiaa ||4||

But without the Lord's Name, he is not satisfied; he wears religious robes, but he is bound by the karma of the actions he committed in past lives. ||4||


ਜੇਤੇ ਜੀਅ ਜੰਤ ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਜਤ੍ਰ ਕਤ੍ਰ ਤੂ ਸਰਬ ਜੀਆ ॥

जेते जीअ जंत जलि थलि महीअलि जत्र कत्र तू सरब जीआ ॥

Jete jeea jantt jali thali maheeali jatr katr too sarab jeeaa ||

As many beings and creatures as there are in the water, on the land and in the sky - wherever they are, You are with them all, O Lord.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਰਾਖਿ ਲੇ ਜਨ ਕਉ ਹਰਿ ਰਸੁ ਨਾਨਕ ਝੋਲਿ ਪੀਆ ॥੫॥੭॥੮॥

गुर परसादि राखि ले जन कउ हरि रसु नानक झोलि पीआ ॥५॥७॥८॥

Gur parasaadi raakhi le jan kau hari rasu naanak jholi peeaa ||5||7||8||

By Guru's Grace, please preserve Your humble servant; O Lord, Nanak stirs up this juice, and drinks it in. ||5||7||8||


ਭੈਰਉ ਅਸਟਪਦੀਆ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੨

भैरउ असटपदीआ महला १ घरु २

Bhairau asatapadeeaa mahalaa 1 gharu 2

Bhairao, Ashtapadees, First Mehl, Second House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Ik-oamkkaari satigur prsaadi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਆਤਮ ਮਹਿ ਰਾਮੁ ਰਾਮ ਮਹਿ ਆਤਮੁ ਚੀਨਸਿ ਗੁਰ ਬੀਚਾਰਾ ॥

आतम महि रामु राम महि आतमु चीनसि गुर बीचारा ॥

Aatam mahi raamu raam mahi aatamu cheenasi gur beechaaraa ||

The Lord is in the soul, and the soul is in the Lord. This is realized through the Guru's Teachings.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀ ਦੁਖ ਕਾਟੈ ਹਉ ਮਾਰਾ ॥੧॥

अम्रित बाणी सबदि पछाणी दुख काटै हउ मारा ॥१॥

Ammmrit baa(nn)ee sabadi pachhaa(nn)ee dukh kaatai hau maaraa ||1||

The Ambrosial Word of the Guru's Bani is realized through the Word of the Shabad. Sorrow is dispelled, and egotism is eliminated. ||1||


ਨਾਨਕ ਹਉਮੈ ਰੋਗ ਬੁਰੇ ॥

नानक हउमै रोग बुरे ॥

Naanak haumai rog bure ||

O Nanak, the disease of egotism is so very deadly.

ਜਹ ਦੇਖਾਂ ਤਹ ਏਕਾ ਬੇਦਨ ਆਪੇ ਬਖਸੈ ਸਬਦਿ ਧੁਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

जह देखां तह एका बेदन आपे बखसै सबदि धुरे ॥१॥ रहाउ ॥

Jah dekhaan tah ekaa bedan aape bakhasai sabadi dhure ||1|| rahaau ||

Wherever I look, I see the pain of the same disease. The Primal Lord Himself bestows the Shabad of His Word. ||1|| Pause ||


ਆਪੇ ਪਰਖੇ ਪਰਖਣਹਾਰੈ ਬਹੁਰਿ ਸੂਲਾਕੁ ਨ ਹੋਈ ॥

आपे परखे परखणहारै बहुरि सूलाकु न होई ॥

Aape parakhe parakha(nn)ahaarai bahuri soolaaku na hoee ||

When the Appraiser Himself appraises the mortal, then he is not tested again.

ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਭਈ ਗੁਰਿ ਮੇਲੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਣਾ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥੨॥

जिन कउ नदरि भई गुरि मेले प्रभ भाणा सचु सोई ॥२॥

Jin kau nadari bhaee guri mele prbh bhaa(nn)aa sachu soee ||2||

Those who are blessed with His Grace meet with the Guru. They alone are true, who are pleasing to God. ||2||


ਪਉਣੁ ਪਾਣੀ ਬੈਸੰਤਰੁ ਰੋਗੀ ਰੋਗੀ ਧਰਤਿ ਸਭੋਗੀ ॥

पउणु पाणी बैसंतरु रोगी रोगी धरति सभोगी ॥

Pau(nn)u paa(nn)ee baisanttaru rogee rogee dharati sabhogee ||

Air, water and fire are diseased; the world with its enjoyments is diseased.

ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਮਾਇਆ ਦੇਹ ਸਿ ਰੋਗੀ ਰੋਗੀ ਕੁਟੰਬ ਸੰਜੋਗੀ ॥੩॥

मात पिता माइआ देह सि रोगी रोगी कुट्मब संजोगी ॥३॥

Maat pitaa maaiaa deh si rogee rogee kutambb sanjjogee ||3||

Mother, father, Maya and the body are diseased; those united with their relatives are diseased. ||3||


ਰੋਗੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਸਰੁਦ੍ਰਾ ਰੋਗੀ ਸਗਲ ਸੰਸਾਰਾ ॥

रोगी ब्रहमा बिसनु सरुद्रा रोगी सगल संसारा ॥

Rogee brhamaa bisanu sarudraa rogee sagal sanssaaraa ||

Brahma, Vishnu and Shiva are diseased; the whole world is diseased.

ਹਰਿ ਪਦੁ ਚੀਨਿ ਭਏ ਸੇ ਮੁਕਤੇ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਾ ॥੪॥

हरि पदु चीनि भए से मुकते गुर का सबदु वीचारा ॥४॥

Hari padu cheeni bhae se mukate gur kaa sabadu veechaaraa ||4||

Those who remember the Lord's Feet and contemplate the Word of the Guru's Shabad are liberated. ||4||


ਰੋਗੀ ਸਾਤ ਸਮੁੰਦ ਸਨਦੀਆ ਖੰਡ ਪਤਾਲ ਸਿ ਰੋਗਿ ਭਰੇ ॥

रोगी सात समुंद सनदीआ खंड पताल सि रोगि भरे ॥

Rogee saat samundd sanadeeaa khandd pataal si rogi bhare ||

The seven seas are diseased, along with the rivers; the continents and the nether regions of the underworlds are full of disease.

ਹਰਿ ਕੇ ਲੋਕ ਸਿ ਸਾਚਿ ਸੁਹੇਲੇ ਸਰਬੀ ਥਾਈ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥੫॥

हरि के लोक सि साचि सुहेले सरबी थाई नदरि करे ॥५॥

Hari ke lok si saachi suhele sarabee thaaee nadari kare ||5||

The people of the Lord dwell in Truth and peace; He blesses them with His Grace everywhere. ||5||


ਰੋਗੀ ਖਟ ਦਰਸਨ ਭੇਖਧਾਰੀ ਨਾਨਾ ਹਠੀ ਅਨੇਕਾ ॥

रोगी खट दरसन भेखधारी नाना हठी अनेका ॥

Rogee khat darasan bhekhadhaaree naanaa hathee anekaa ||

The six Shaastras are diseased, as are the many who follow the different religious orders.


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates ADVERTISE HERE