Pt 21, Guru Nanak Dev ji Slok Bani Quotes Shabad,
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ - ਸਲੋਕ ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
गुरू नानक देव जी - सलोक बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਬੋਲੈ ਭਰਥਰਿ ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ॥

बोलै भरथरि सति सरूपु ॥

Bolai bharaŧhari saŧi saroopu ||

Says Bhart'har, God is the embodiment of Truth;

ਪਰਮ ਤੰਤ ਮਹਿ ਰੇਖ ਨ ਰੂਪੁ ॥੬॥

परम तंत महि रेख न रूपु ॥६॥

Param ŧanŧŧ mahi rekh na roopu ||6||

The supreme essence of reality has no shape or form. ||6||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਕਿਉ ਮਰੈ ਮੰਦਾ ਕਿਉ ਜੀਵੈ ਜੁਗਤਿ ॥

किउ मरै मंदा किउ जीवै जुगति ॥

Kiū marai manđđaa kiū jeevai jugaŧi ||

How is evil eradicated? How can the true way of life be found?

ਕੰਨ ਪੜਾਇ ਕਿਆ ਖਾਜੈ ਭੁਗਤਿ ॥

कंन पड़ाइ किआ खाजै भुगति ॥

Kann paɍaaī kiâa khaajai bhugaŧi ||

What is the use of piercing the ears, or begging for food?

ਆਸਤਿ ਨਾਸਤਿ ਏਕੋ ਨਾਉ ॥

आसति नासति एको नाउ ॥

Âasaŧi naasaŧi ēko naaū ||

Throughout existence and non-existence, there is only the Name of the One Lord.

ਕਉਣੁ ਸੁ ਅਖਰੁ ਜਿਤੁ ਰਹੈ ਹਿਆਉ ॥

कउणु सु अखरु जितु रहै हिआउ ॥

Kaūñu su âkharu jiŧu rahai hiâaū ||

What is that Word, which holds the heart in its place?

ਧੂਪ ਛਾਵ ਜੇ ਸਮ ਕਰਿ ਸਹੈ ॥

धूप छाव जे सम करि सहै ॥

Đhoop chhaav je sam kari sahai ||

When you look alike upon sunshine and shade,

ਤਾ ਨਾਨਕੁ ਆਖੈ ਗੁਰੁ ਕੋ ਕਹੈ ॥

ता नानकु आखै गुरु को कहै ॥

Ŧaa naanaku âakhai guru ko kahai ||

Says Nanak, then the Guru will speak to you.

ਛਿਅ ਵਰਤਾਰੇ ਵਰਤਹਿ ਪੂਤ ॥

छिअ वरतारे वरतहि पूत ॥

Chhiâ varaŧaare varaŧahi pooŧ ||

The students follow the six systems.

ਨਾ ਸੰਸਾਰੀ ਨਾ ਅਉਧੂਤ ॥

ना संसारी ना अउधूत ॥

Naa sanssaaree naa âūđhooŧ ||

They are neither worldly people, nor detached renunciates.

ਨਿਰੰਕਾਰਿ ਜੋ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

निरंकारि जो रहै समाइ ॥

Nirankkaari jo rahai samaaī ||

One who remains absorbed in the Formless Lord

ਕਾਹੇ ਭੀਖਿਆ ਮੰਗਣਿ ਜਾਇ ॥੭॥

काहे भीखिआ मंगणि जाइ ॥७॥

Kaahe bheekhiâa manggañi jaaī ||7||

- why should he go out begging? ||7||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਨਾਨਕੁ ਆਖੈ ਰੇ ਮਨਾ ਸੁਣੀਐ ਸਿਖ ਸਹੀ ॥

नानकु आखै रे मना सुणीऐ सिख सही ॥

Naanaku âakhai re manaa suñeeâi sikh sahee ||

Says Nanak, listen, O mind, to the True Teachings.

ਲੇਖਾ ਰਬੁ ਮੰਗੇਸੀਆ ਬੈਠਾ ਕਢਿ ਵਹੀ ॥

लेखा रबु मंगेसीआ बैठा कढि वही ॥

Lekhaa rabu manggeseeâa baithaa kadhi vahee ||

Opening His ledger, God will call you to account.

ਤਲਬਾ ਪਉਸਨਿ ਆਕੀਆ ਬਾਕੀ ਜਿਨਾ ਰਹੀ ॥

तलबा पउसनि आकीआ बाकी जिना रही ॥

Ŧalabaa paūsani âakeeâa baakee jinaa rahee ||

Those rebels who have unpaid accounts shall be called out.

ਅਜਰਾਈਲੁ ਫਰੇਸਤਾ ਹੋਸੀ ਆਇ ਤਈ ॥

अजराईलु फरेसता होसी आइ तई ॥

Âjaraaëelu pharesaŧaa hosee âaī ŧaëe ||

Azraa-eel, the Angel of Death, shall be appointed to punish them.

ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ਨ ਸੁਝਈ ਭੀੜੀ ਗਲੀ ਫਹੀ ॥

आवणु जाणु न सुझई भीड़ी गली फही ॥

Âavañu jaañu na sujhaëe bheeɍee galee phahee ||

They will find no way to escape coming and going in reincarnation; they are trapped in the narrow path.

ਕੂੜ ਨਿਖੁਟੇ ਨਾਨਕਾ ਓੜਕਿ ਸਚਿ ਰਹੀ ॥੨॥

कूड़ निखुटे नानका ओड़कि सचि रही ॥२॥

Kooɍ nikhute naanakaa õɍaki sachi rahee ||2||

Falsehood will come to an end, O Nanak, and Truth will prevail in the end. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਸਹੰਸਰ ਦਾਨ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰੁ ਰੋਆਇਆ ॥

सहंसर दान दे इंद्रु रोआइआ ॥

Sahanssar đaan đe īanđđru roâaīâa ||

Branded with a thousand marks of disgrace, Indra cried in shame.

ਪਰਸ ਰਾਮੁ ਰੋਵੈ ਘਰਿ ਆਇਆ ॥

परस रामु रोवै घरि आइआ ॥

Paras raamu rovai ghari âaīâa ||

Paras Raam returned home crying.

ਅਜੈ ਸੁ ਰੋਵੈ ਭੀਖਿਆ ਖਾਇ ॥

अजै सु रोवै भीखिआ खाइ ॥

Âjai su rovai bheekhiâa khaaī ||

Ajai cried and wept, when he was made to eat the manure he had given, pretending it was charity.

ਐਸੀ ਦਰਗਹ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥

ऐसी दरगह मिलै सजाइ ॥

Âisee đaragah milai sajaaī ||

Such is the punishment received in the Court of the Lord.

ਰੋਵੈ ਰਾਮੁ ਨਿਕਾਲਾ ਭਇਆ ॥

रोवै रामु निकाला भइआ ॥

Rovai raamu nikaalaa bhaīâa ||

Rama wept when he was sent into exile,

ਸੀਤਾ ਲਖਮਣੁ ਵਿਛੁੜਿ ਗਇਆ ॥

सीता लखमणु विछुड़ि गइआ ॥

Seeŧaa lakhamañu vichhuɍi gaīâa ||

And separated from Sita and Lakhshman.

ਰੋਵੈ ਦਹਸਿਰੁ ਲੰਕ ਗਵਾਇ ॥

रोवै दहसिरु लंक गवाइ ॥

Rovai đahasiru lankk gavaaī ||

The ten-headed Raawan wept when he lost Sri Lanka,

ਜਿਨਿ ਸੀਤਾ ਆਦੀ ਡਉਰੂ ਵਾਇ ॥

जिनि सीता आदी डउरू वाइ ॥

Jini seeŧaa âađee daūroo vaaī ||

but he stole away Sita with the beat of his tambourine.

ਰੋਵਹਿ ਪਾਂਡਵ ਭਏ ਮਜੂਰ ॥

रोवहि पांडव भए मजूर ॥

Rovahi paandav bhaē majoor ||

The Paandavas were made slaves, and wept,

ਜਿਨ ਕੈ ਸੁਆਮੀ ਰਹਤ ਹਦੂਰਿ ॥

जिन कै सुआमी रहत हदूरि ॥

Jin kai suâamee rahaŧ hađoori ||

but they once lived in the Presence of the Lord.

ਰੋਵੈ ਜਨਮੇਜਾ ਖੁਇ ਗਇਆ ॥

रोवै जनमेजा खुइ गइआ ॥

Rovai janamejaa khuī gaīâa ||

Janmayjaa wept, that he had lost his way.

ਏਕੀ ਕਾਰਣਿ ਪਾਪੀ ਭਇਆ ॥

एकी कारणि पापी भइआ ॥

Ēkee kaarañi paapee bhaīâa ||

One mistake, and he became a sinner.

ਰੋਵਹਿ ਸੇਖ ਮਸਾਇਕ ਪੀਰ ॥

रोवहि सेख मसाइक पीर ॥

Rovahi sekh masaaīk peer ||

The Shaykhs, Pirs and spiritual teachers weep;

ਅੰਤਿ ਕਾਲਿ ਮਤੁ ਲਾਗੈ ਭੀੜ ॥

अंति कालि मतु लागै भीड़ ॥

Ânŧŧi kaali maŧu laagai bheeɍ ||

At the very last instant, they suffer in agony.

ਰੋਵਹਿ ਰਾਜੇ ਕੰਨ ਪੜਾਇ ॥

रोवहि राजे कंन पड़ाइ ॥

Rovahi raaje kann paɍaaī ||

The kings weep - their ears are cut;

ਘਰਿ ਘਰਿ ਮਾਗਹਿ ਭੀਖਿਆ ਜਾਇ ॥

घरि घरि मागहि भीखिआ जाइ ॥

Ghari ghari maagahi bheekhiâa jaaī ||

They go begging from house to house.

ਰੋਵਹਿ ਕਿਰਪਨ ਸੰਚਹਿ ਧਨੁ ਜਾਇ ॥

रोवहि किरपन संचहि धनु जाइ ॥

Rovahi kirapan sancchahi đhanu jaaī ||

The miser weeps; he has to leave behind the wealth he has gathered.

ਪੰਡਿਤ ਰੋਵਹਿ ਗਿਆਨੁ ਗਵਾਇ ॥

पंडित रोवहि गिआनु गवाइ ॥

Panddiŧ rovahi giâanu gavaaī ||

The Pandit, the religious scholar, weeps when his learning is gone.

ਬਾਲੀ ਰੋਵੈ ਨਾਹਿ ਭਤਾਰੁ ॥

बाली रोवै नाहि भतारु ॥

Baalee rovai naahi bhaŧaaru ||

The young woman weeps because she has no husband.

ਨਾਨਕ ਦੁਖੀਆ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥

नानक दुखीआ सभु संसारु ॥

Naanak đukheeâa sabhu sanssaaru ||

O Nanak, the whole world is suffering.

ਮੰਨੇ ਨਾਉ ਸੋਈ ਜਿਣਿ ਜਾਇ ॥

मंने नाउ सोई जिणि जाइ ॥

Manne naaū soëe jiñi jaaī ||

He alone is victorious, who believes in the Lord's Name.

ਅਉਰੀ ਕਰਮ ਨ ਲੇਖੈ ਲਾਇ ॥੧॥

अउरी करम न लेखै लाइ ॥१॥

Âūree karam na lekhai laaī ||1||

No other action is of any account. ||1||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਸਾਵਣੁ ਰਾਤਿ ਅਹਾੜੁ ਦਿਹੁ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਦੁਇ ਖੇਤ ॥

सावणु राति अहाड़ु दिहु कामु क्रोधु दुइ खेत ॥

Saavañu raaŧi âhaaɍu đihu kaamu krođhu đuī kheŧ ||

Night is the summer season, and day is the winter season; sexual desire and anger are the two fields planted.

ਲਬੁ ਵਤ੍ਰ ਦਰੋਗੁ ਬੀਉ ਹਾਲੀ ਰਾਹਕੁ ਹੇਤ ॥

लबु वत्र दरोगु बीउ हाली राहकु हेत ॥

Labu vaŧr đarogu beeū haalee raahaku heŧ ||

Greed prepares the soil, and the seed of falsehood is planted; attachment and love are the farmer and hired hand.

ਹਲੁ ਬੀਚਾਰੁ ਵਿਕਾਰ ਮਣ ਹੁਕਮੀ ਖਟੇ ਖਾਇ ॥

हलु बीचारु विकार मण हुकमी खटे खाइ ॥

Halu beechaaru vikaar mañ hukamee khate khaaī ||

Contemplation is the plow, and corruption is the harvest; this is what one earns and eats, according to the Hukam of the Lord's Command.

ਨਾਨਕ ਲੇਖੈ ਮੰਗਿਐ ਅਉਤੁ ਜਣੇਦਾ ਜਾਇ ॥੧॥

नानक लेखै मंगिऐ अउतु जणेदा जाइ ॥१॥

Naanak lekhai manggiâi âūŧu jañeđaa jaaī ||1||

O Nanak, when one is called to give his account, he will be barren and infertile. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਭਉ ਭੁਇ ਪਵਿਤੁ ਪਾਣੀ ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਬਲੇਦ ॥

भउ भुइ पवितु पाणी सतु संतोखु बलेद ॥

Bhaū bhuī paviŧu paañee saŧu sanŧŧokhu baleđ ||

Make the Fear of God the farm, purity the water, truth and contentment the cows and bulls,

ਹਲੁ ਹਲੇਮੀ ਹਾਲੀ ਚਿਤੁ ਚੇਤਾ ਵਤ੍ਰ ਵਖਤ ਸੰਜੋਗੁ ॥

हलु हलेमी हाली चितु चेता वत्र वखत संजोगु ॥

Halu halemee haalee chiŧu cheŧaa vaŧr vakhaŧ sanjjogu ||

Humility the plow, consciousness the plowman, remembrance the preparation of the soil, and union with the Lord the planting time.

ਨਾਉ ਬੀਜੁ ਬਖਸੀਸ ਬੋਹਲ ਦੁਨੀਆ ਸਗਲ ਦਰੋਗ ॥

नाउ बीजु बखसीस बोहल दुनीआ सगल दरोग ॥

Naaū beeju bakhasees bohal đuneeâa sagal đarog ||

Let the Lord's Name be the seed, and His Forgiving Grace the harvest. Do this, and the whole world will seem false.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਕਰਮੁ ਹੋਇ ਜਾਵਹਿ ਸਗਲ ਵਿਜੋਗ ॥੨॥

नानक नदरी करमु होइ जावहि सगल विजोग ॥२॥

Naanak nađaree karamu hoī jaavahi sagal vijog ||2||

O Nanak, if He bestows His Merciful Glance of Grace, then all your separation will be ended. ||2||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਜੀਉ ਮਛੁਲੀ ਝੀਵਰੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਕਾਲੁ ॥

नानक इहु जीउ मछुली झीवरु त्रिसना कालु ॥

Naanak īhu jeeū machhulee jheevaru ŧrisanaa kaalu ||

O Nanak, this soul is the fish, and death is the hungry fisherman.

ਮਨੂਆ ਅੰਧੁ ਨ ਚੇਤਈ ਪੜੈ ਅਚਿੰਤਾ ਜਾਲੁ ॥

मनूआ अंधु न चेतई पड़ै अचिंता जालु ॥

Manooâa ânđđhu na cheŧaëe paɍai âchinŧŧaa jaalu ||

The blind man does not even think of this. And suddenly, the net is cast.

ਨਾਨਕ ਚਿਤੁ ਅਚੇਤੁ ਹੈ ਚਿੰਤਾ ਬਧਾ ਜਾਇ ॥

नानक चितु अचेतु है चिंता बधा जाइ ॥

Naanak chiŧu âcheŧu hai chinŧŧaa bađhaa jaaī ||

O Nanak, his consciousness is unconscious, and he departs, bound by anxiety.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥੨॥

नदरि करे जे आपणी ता आपे लए मिलाइ ॥२॥

Nađari kare je âapañee ŧaa âape laē milaaī ||2||

But if the Lord bestows His Glance of Grace, then He unites the soul with Himself. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਵੇਲਿ ਪਿੰਞਾਇਆ ਕਤਿ ਵੁਣਾਇਆ ॥

वेलि पिंञाइआ कति वुणाइआ ॥

Veli pinņņaaīâa kaŧi vuñaaīâa ||

The cotton is ginned, woven and spun;

ਕਟਿ ਕੁਟਿ ਕਰਿ ਖੁੰਬਿ ਚੜਾਇਆ ॥

कटि कुटि करि खु्मबि चड़ाइआ ॥

Kati kuti kari khumbbi chaɍaaīâa ||

The cloth is laid out, washed and bleached white.

ਲੋਹਾ ਵਢੇ ਦਰਜੀ ਪਾੜੇ ਸੂਈ ਧਾਗਾ ਸੀਵੈ ॥

लोहा वढे दरजी पाड़े सूई धागा सीवै ॥

Lohaa vadhe đarajee paaɍe sooëe đhaagaa seevai ||

The tailor cuts it with his scissors, and sews it with his thread.

ਇਉ ਪਤਿ ਪਾਟੀ ਸਿਫਤੀ ਸੀਪੈ ਨਾਨਕ ਜੀਵਤ ਜੀਵੈ ॥

इउ पति पाटी सिफती सीपै नानक जीवत जीवै ॥

Īū paŧi paatee siphaŧee seepai naanak jeevaŧ jeevai ||

Thus, the torn and tattered honor is sewn up again, through the Lord's Praise, O Nanak, and one lives the true life.

ਹੋਇ ਪੁਰਾਣਾ ਕਪੜੁ ਪਾਟੈ ਸੂਈ ਧਾਗਾ ਗੰਢੈ ॥

होइ पुराणा कपड़ु पाटै सूई धागा गंढै ॥

Hoī puraañaa kapaɍu paatai sooëe đhaagaa ganddhai ||

Becoming worn, the cloth is torn; with needle and thread it is sewn up again.

ਮਾਹੁ ਪਖੁ ਕਿਹੁ ਚਲੈ ਨਾਹੀ ਘੜੀ ਮੁਹਤੁ ਕਿਛੁ ਹੰਢੈ ॥

माहु पखु किहु चलै नाही घड़ी मुहतु किछु हंढै ॥

Maahu pakhu kihu chalai naahee ghaɍee muhaŧu kichhu handdhai ||

It will not last for a month, or even a week. It barely lasts for an hour, or even a moment.

ਸਚੁ ਪੁਰਾਣਾ ਹੋਵੈ ਨਾਹੀ ਸੀਤਾ ਕਦੇ ਨ ਪਾਟੈ ॥

सचु पुराणा होवै नाही सीता कदे न पाटै ॥

Sachu puraañaa hovai naahee seeŧaa kađe na paatai ||

But the Truth does not grow old; and when it is stitched, it is never torn again.

ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੋ ਸਚਾ ਤਿਚਰੁ ਜਾਪੀ ਜਾਪੈ ॥੧॥

नानक साहिबु सचो सचा तिचरु जापी जापै ॥१॥

Naanak saahibu sacho sachaa ŧicharu jaapee jaapai ||1||

O Nanak, the Lord and Master is the Truest of the True. While we meditate on Him, we see Him. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸਚ ਕੀ ਕਾਤੀ ਸਚੁ ਸਭੁ ਸਾਰੁ ॥

सच की काती सचु सभु सारु ॥

Sach kee kaaŧee sachu sabhu saaru ||

The knife is Truth, and its steel is totally True.

ਘਾੜਤ ਤਿਸ ਕੀ ਅਪਰ ਅਪਾਰ ॥

घाड़त तिस की अपर अपार ॥

Ghaaɍaŧ ŧis kee âpar âpaar ||

Its workmanship is incomparably beautiful.

ਸਬਦੇ ਸਾਣ ਰਖਾਈ ਲਾਇ ॥

सबदे साण रखाई लाइ ॥

Sabađe saañ rakhaaëe laaī ||

It is sharpened on the grindstone of the Shabad.

ਗੁਣ ਕੀ ਥੇਕੈ ਵਿਚਿ ਸਮਾਇ ॥

गुण की थेकै विचि समाइ ॥

Guñ kee ŧhekai vichi samaaī ||

It is placed in the scabbard of virtue.

ਤਿਸ ਦਾ ਕੁਠਾ ਹੋਵੈ ਸੇਖੁ ॥

तिस दा कुठा होवै सेखु ॥

Ŧis đaa kuthaa hovai sekhu ||

If the Shaykh is killed with that,

ਲੋਹੂ ਲਬੁ ਨਿਕਥਾ ਵੇਖੁ ॥

लोहू लबु निकथा वेखु ॥

Lohoo labu nikaŧhaa vekhu ||

Then the blood of greed will spill out.

ਹੋਇ ਹਲਾਲੁ ਲਗੈ ਹਕਿ ਜਾਇ ॥

होइ हलालु लगै हकि जाइ ॥

Hoī halaalu lagai haki jaaī ||

One who is slaughtered in this ritualistic way, will be attached to the Lord.

ਨਾਨਕ ਦਰਿ ਦੀਦਾਰਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥

नानक दरि दीदारि समाइ ॥२॥

Naanak đari đeeđaari samaaī ||2||

O Nanak, at the Lord's door, he is absorbed into His Blessed Vision. ||2||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਕਮਰਿ ਕਟਾਰਾ ਬੰਕੁੜਾ ਬੰਕੇ ਕਾ ਅਸਵਾਰੁ ॥

कमरि कटारा बंकुड़ा बंके का असवारु ॥

Kamari kataaraa bankkuɍaa bankke kaa âsavaaru ||

A beautiful dagger hangs by your waist, and you ride such a beautiful horse.

ਗਰਬੁ ਨ ਕੀਜੈ ਨਾਨਕਾ ਮਤੁ ਸਿਰਿ ਆਵੈ ਭਾਰੁ ॥੩॥

गरबु न कीजै नानका मतु सिरि आवै भारु ॥३॥

Garabu na keejai naanakaa maŧu siri âavai bhaaru ||3||

But don't be too proud; O Nanak, you may fall head first to the ground. ||3||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਸਰਵਰ ਹੰਸ ਧੁਰੇ ਹੀ ਮੇਲਾ ਖਸਮੈ ਏਵੈ ਭਾਣਾ ॥

सरवर हंस धुरे ही मेला खसमै एवै भाणा ॥

Saravar hanss đhure hee melaa khasamai ēvai bhaañaa ||

The union between the lake of the True Guru and the swan of the soul was pre-ordained from the very beginning, by the Pleasure of the Lord's Will.

ਸਰਵਰ ਅੰਦਰਿ ਹੀਰਾ ਮੋਤੀ ਸੋ ਹੰਸਾ ਕਾ ਖਾਣਾ ॥

सरवर अंदरि हीरा मोती सो हंसा का खाणा ॥

Saravar ânđđari heeraa moŧee so hanssaa kaa khaañaa ||

The diamonds are in this lake; they are the food of the swans.

ਬਗੁਲਾ ਕਾਗੁ ਨ ਰਹਈ ਸਰਵਰਿ ਜੇ ਹੋਵੈ ਅਤਿ ਸਿਆਣਾ ॥

बगुला कागु न रहई सरवरि जे होवै अति सिआणा ॥

Bagulaa kaagu na rahaëe saravari je hovai âŧi siâañaa ||

The cranes and the ravens may be very wise, but they do not remain in this lake.

ਓਨਾ ਰਿਜਕੁ ਨ ਪਇਓ ਓਥੈ ਓਨੑਾ ਹੋਰੋ ਖਾਣਾ ॥

ओना रिजकु न पइओ ओथै ओन्हा होरो खाणा ॥

Õnaa rijaku na paīõ õŧhai õnʱaa horo khaañaa ||

They do not find their food there; their food is different.

ਸਚਿ ਕਮਾਣੈ ਸਚੋ ਪਾਈਐ ਕੂੜੈ ਕੂੜਾ ਮਾਣਾ ॥

सचि कमाणै सचो पाईऐ कूड़ै कूड़ा माणा ॥

Sachi kamaañai sacho paaëeâi kooɍai kooɍaa maañaa ||

Practicing Truth, the True Lord is found. False is the pride of the false.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕੌ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਜਿਨਾ ਧੁਰੇ ਪੈਯਾ ਪਰਵਾਣਾ ॥੧॥

नानक तिन कौ सतिगुरु मिलिआ जिना धुरे पैया परवाणा ॥१॥

Naanak ŧin kau saŧiguru miliâa jinaa đhure paiyaa paravaañaa ||1||

O Nanak, they alone meet the True Guru, who are so pre-destined by the Lord's Command. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸਾਹਿਬੁ ਮੇਰਾ ਉਜਲਾ ਜੇ ਕੋ ਚਿਤਿ ਕਰੇਇ ॥

साहिबु मेरा उजला जे को चिति करेइ ॥

Saahibu meraa ūjalaa je ko chiŧi kareī ||

My Lord and Master is immaculate, as are those who think of Him.

ਨਾਨਕ ਸੋਈ ਸੇਵੀਐ ਸਦਾ ਸਦਾ ਜੋ ਦੇਇ ॥

नानक सोई सेवीऐ सदा सदा जो देइ ॥

Naanak soëe seveeâi sađaa sađaa jo đeī ||

O Nanak, serve Him, who gives to you forever and ever.

ਨਾਨਕ ਸੋਈ ਸੇਵੀਐ ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥

नानक सोई सेवीऐ जितु सेविऐ दुखु जाइ ॥

Naanak soëe seveeâi jiŧu seviâi đukhu jaaī ||

O Nanak, serve Him; by serving Him, sorrow is dispelled.

ਅਵਗੁਣ ਵੰਞਨਿ ਗੁਣ ਰਵਹਿ ਮਨਿ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਆਇ ॥੨॥

अवगुण वंञनि गुण रवहि मनि सुखु वसै आइ ॥२॥

Âvaguñ vanņņani guñ ravahi mani sukhu vasai âaī ||2||

Faults and demerits vanish, and virtues take their place; peace comes to dwell in the mind. ||2||


ਰਾਗੁ ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੧ ਚਉਪਦੇ

रागु मारू महला १ घरु १ चउपदे

Raagu maaroo mahalaa 1 gharu 1 chaūpađe

Raag Maaroo, First Mehl, First House, Chau-Padas:

ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सति नामु करता पुरखु निरभउ निरवैरु अकाल मूरति अजूनी सैभं गुरप्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧi naamu karaŧaa purakhu nirabhaū niravairu âkaal mooraŧi âjoonee saibhann guraprsaađi ||

One Universal Creator God. Truth Is The Name. Creative Being Personified. No Fear. No Hatred. Image Of The Undying. Beyond Birth. Self-Existent. By Guru's Grace:

ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਸਾਜਨ ਤੇਰੇ ਚਰਨ ਕੀ ਹੋਇ ਰਹਾ ਸਦ ਧੂਰਿ ॥

साजन तेरे चरन की होइ रहा सद धूरि ॥

Saajan ŧere charan kee hoī rahaa sađ đhoori ||

O my Friend, I shall forever remain the dust of Your feet.

ਨਾਨਕ ਸਰਣਿ ਤੁਹਾਰੀਆ ਪੇਖਉ ਸਦਾ ਹਜੂਰਿ ॥੧॥

नानक सरणि तुहारीआ पेखउ सदा हजूरि ॥१॥

Naanak sarañi ŧuhaareeâa pekhaū sađaa hajoori ||1||

Nanak seeks Your protection, and beholds You ever-present, here and now. ||1||


ਸਬਦ ॥

सबद ॥

Sabađ ||

Shabad:

ਪਿਛਹੁ ਰਾਤੀ ਸਦੜਾ ਨਾਮੁ ਖਸਮ ਕਾ ਲੇਹਿ ॥

पिछहु राती सदड़ा नामु खसम का लेहि ॥

Pichhahu raaŧee sađaɍaa naamu khasam kaa lehi ||

Those who receive the call in the last hours of the night, chant the Name of their Lord and Master.

ਖੇਮੇ ਛਤ੍ਰ ਸਰਾਇਚੇ ਦਿਸਨਿ ਰਥ ਪੀੜੇ ॥

खेमे छत्र सराइचे दिसनि रथ पीड़े ॥

Kheme chhaŧr saraaīche đisani raŧh peeɍe ||

Tents, canopies, pavilions and carriages are prepared and made ready for them.

ਜਿਨੀ ਤੇਰਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਤਿਨ ਕਉ ਸਦਿ ਮਿਲੇ ॥੧॥

जिनी तेरा नामु धिआइआ तिन कउ सदि मिले ॥१॥

Jinee ŧeraa naamu đhiâaīâa ŧin kaū sađi mile ||1||

You send out the call, Lord, to those who meditate on Your Name. ||1||


ਬਾਬਾ ਮੈ ਕਰਮਹੀਣ ਕੂੜਿਆਰ ॥

बाबा मै करमहीण कूड़िआर ॥

Baabaa mai karamaheeñ kooɍiâar ||

Father, I am unfortunate, a fraud.

ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ਤੇਰਾ ਅੰਧਾ ਭਰਮਿ ਭੂਲਾ ਮਨੁ ਮੇਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

नामु न पाइआ तेरा अंधा भरमि भूला मनु मेरा ॥१॥ रहाउ ॥

Naamu na paaīâa ŧeraa ânđđhaa bharami bhoolaa manu meraa ||1|| rahaaū ||

I have not found Your Name; my mind is blind and deluded by doubt. ||1|| Pause ||


ਸਾਦ ਕੀਤੇ ਦੁਖ ਪਰਫੁੜੇ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖੇ ਮਾਇ ॥

साद कीते दुख परफुड़े पूरबि लिखे माइ ॥

Saađ keeŧe đukh paraphuɍe poorabi likhe maaī ||

I have enjoyed the tastes, and now my pains have come to fruition; such is my pre-ordained destiny, O my mother.

ਸੁਖ ਥੋੜੇ ਦੁਖ ਅਗਲੇ ਦੂਖੇ ਦੂਖਿ ਵਿਹਾਇ ॥੨॥

सुख थोड़े दुख अगले दूखे दूखि विहाइ ॥२॥

Sukh ŧhoɍe đukh âgale đookhe đookhi vihaaī ||2||

Now my joys are few, and my pains are many. In utter agony, I pass my life. ||2||


ਵਿਛੁੜਿਆ ਕਾ ਕਿਆ ਵੀਛੁੜੈ ਮਿਲਿਆ ਕਾ ਕਿਆ ਮੇਲੁ ॥

विछुड़िआ का किआ वीछुड़ै मिलिआ का किआ मेलु ॥

Vichhuɍiâa kaa kiâa veechhuɍai miliâa kaa kiâa melu ||

What separation could be worse than separation from the Lord? For those who are united with Him, what other union can there be?

ਸਾਹਿਬੁ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਨਿ ਕਰਿ ਦੇਖਿਆ ਖੇਲੁ ॥੩॥

साहिबु सो सालाहीऐ जिनि करि देखिआ खेलु ॥३॥

Saahibu so saalaaheeâi jini kari đekhiâa khelu ||3||

Praise the Lord and Master, who, having created this play, beholds it. ||3||


ਸੰਜੋਗੀ ਮੇਲਾਵੜਾ ਇਨਿ ਤਨਿ ਕੀਤੇ ਭੋਗ ॥

संजोगी मेलावड़ा इनि तनि कीते भोग ॥

Sanjjogee melaavaɍaa īni ŧani keeŧe bhog ||

By good destiny, this union comes about; this body enjoys its pleasures.

ਵਿਜੋਗੀ ਮਿਲਿ ਵਿਛੁੜੇ ਨਾਨਕ ਭੀ ਸੰਜੋਗ ॥੪॥੧॥

विजोगी मिलि विछुड़े नानक भी संजोग ॥४॥१॥

Vijogee mili vichhuɍe naanak bhee sanjjog ||4||1||

Those who have lost their destiny, suffer separation from this union. O Nanak, they may still be united once again! ||4||1||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मारू महला १ ॥

Maaroo mahalaa 1 ||

Maaroo, First Mehl:

ਮਿਲਿ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਪਿੰਡੁ ਕਮਾਇਆ ॥

मिलि मात पिता पिंडु कमाइआ ॥

Mili maaŧ piŧaa pinddu kamaaīâa ||

The union of the mother and father brings the body into being.

ਤਿਨਿ ਕਰਤੈ ਲੇਖੁ ਲਿਖਾਇਆ ॥

तिनि करतै लेखु लिखाइआ ॥

Ŧini karaŧai lekhu likhaaīâa ||

The Creator inscribes upon it the inscription of its destiny.

ਲਿਖੁ ਦਾਤਿ ਜੋਤਿ ਵਡਿਆਈ ॥

लिखु दाति जोति वडिआई ॥

Likhu đaaŧi joŧi vadiâaëe ||

According to this inscription, gifts, light and glorious greatness are received.

ਮਿਲਿ ਮਾਇਆ ਸੁਰਤਿ ਗਵਾਈ ॥੧॥

मिलि माइआ सुरति गवाई ॥१॥

Mili maaīâa suraŧi gavaaëe ||1||

Joining with Maya, the spiritual consciousness is lost. ||1||


ਮੂਰਖ ਮਨ ਕਾਹੇ ਕਰਸਹਿ ਮਾਣਾ ॥

मूरख मन काहे करसहि माणा ॥

Moorakh man kaahe karasahi maañaa ||

O foolish mind, why are you so proud?

ਉਠਿ ਚਲਣਾ ਖਸਮੈ ਭਾਣਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

उठि चलणा खसमै भाणा ॥१॥ रहाउ ॥

Ūthi chalañaa khasamai bhaañaa ||1|| rahaaū ||

You shall have to arise and depart when it pleases your Lord and Master. ||1|| Pause ||


ਤਜਿ ਸਾਦ ਸਹਜ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥

तजि साद सहज सुखु होई ॥

Ŧaji saađ sahaj sukhu hoëe ||

Abandon the tastes of the world, and find intuitive peace.

ਘਰ ਛਡਣੇ ਰਹੈ ਨ ਕੋਈ ॥

घर छडणे रहै न कोई ॥

Ghar chhadañe rahai na koëe ||

All must abandon their worldly homes; no one remains here forever.

ਕਿਛੁ ਖਾਜੈ ਕਿਛੁ ਧਰਿ ਜਾਈਐ ॥

किछु खाजै किछु धरि जाईऐ ॥

Kichhu khaajai kichhu đhari jaaëeâi ||

Eat some, and save the rest,

ਜੇ ਬਾਹੁੜਿ ਦੁਨੀਆ ਆਈਐ ॥੨॥

जे बाहुड़ि दुनीआ आईऐ ॥२॥

Je baahuɍi đuneeâa âaëeâi ||2||

If you are destined to return to the world again. ||2||


ਸਜੁ ਕਾਇਆ ਪਟੁ ਹਢਾਏ ॥

सजु काइआ पटु हढाए ॥

Saju kaaīâa patu hadhaaē ||

He adorns his body and dresses in silk robes.

ਫੁਰਮਾਇਸਿ ਬਹੁਤੁ ਚਲਾਏ ॥

फुरमाइसि बहुतु चलाए ॥

Phuramaaīsi bahuŧu chalaaē ||

He issues all sorts of commands.

ਕਰਿ ਸੇਜ ਸੁਖਾਲੀ ਸੋਵੈ ॥

करि सेज सुखाली सोवै ॥

Kari sej sukhaalee sovai ||

Preparing his comfortable bed, he sleeps.

ਹਥੀ ਪਉਦੀ ਕਾਹੇ ਰੋਵੈ ॥੩॥

हथी पउदी काहे रोवै ॥३॥

Haŧhee paūđee kaahe rovai ||3||

When he falls into the hands of the Messenger of Death, what good does it do to cry out? ||3||


ਘਰ ਘੁੰਮਣਵਾਣੀ ਭਾਈ ॥

घर घुमणवाणी भाई ॥

Ghar ghummmañavaañee bhaaëe ||

Household affairs are whirlpools of entanglements, O Siblings of Destiny.

ਪਾਪ ਪਥਰ ਤਰਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥

पाप पथर तरणु न जाई ॥

Paap paŧhar ŧarañu na jaaëe ||

Sin is a stone which does not float.

ਭਉ ਬੇੜਾ ਜੀਉ ਚੜਾਊ ॥

भउ बेड़ा जीउ चड़ाऊ ॥

Bhaū beɍaa jeeū chaɍaaǖ ||

So let the Fear of God be the boat to carry your soul across.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਦੇਵੈ ਕਾਹੂ ॥੪॥੨॥

कहु नानक देवै काहू ॥४॥२॥

Kahu naanak đevai kaahoo ||4||2||

Says Nanak, rare are those who are blessed with this Boat. ||4||2||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੧ ॥

मारू महला १ घरु १ ॥

Maaroo mahalaa 1 gharu 1 ||

Maaroo, First Mehl, First House:

ਕਰਣੀ ਕਾਗਦੁ ਮਨੁ ਮਸਵਾਣੀ ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਦੁਇ ਲੇਖ ਪਏ ॥

करणी कागदु मनु मसवाणी बुरा भला दुइ लेख पए ॥

Karañee kaagađu manu masavaañee buraa bhalaa đuī lekh paē ||

Actions are the paper, and the mind is the ink; good and bad are both recorded upon it.

ਜਿਉ ਜਿਉ ਕਿਰਤੁ ਚਲਾਏ ਤਿਉ ਚਲੀਐ ਤਉ ਗੁਣ ਨਾਹੀ ਅੰਤੁ ਹਰੇ ॥੧॥

जिउ जिउ किरतु चलाए तिउ चलीऐ तउ गुण नाही अंतु हरे ॥१॥

Jiū jiū kiraŧu chalaaē ŧiū chaleeâi ŧaū guñ naahee ânŧŧu hare ||1||

As their past actions drive them, so are mortals driven. There is no end to Your Glorious Virtues, Lord. ||1||


ਚਿਤ ਚੇਤਸਿ ਕੀ ਨਹੀ ਬਾਵਰਿਆ ॥

चित चेतसि की नही बावरिआ ॥

Chiŧ cheŧasi kee nahee baavariâa ||

Why do you not keep Him in your consciousness, you mad man?

ਹਰਿ ਬਿਸਰਤ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਲਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

हरि बिसरत तेरे गुण गलिआ ॥१॥ रहाउ ॥

Hari bisaraŧ ŧere guñ galiâa ||1|| rahaaū ||

Forgetting the Lord, your own virtues shall rot away. ||1|| Pause ||


ਜਾਲੀ ਰੈਨਿ ਜਾਲੁ ਦਿਨੁ ਹੂਆ ਜੇਤੀ ਘੜੀ ਫਾਹੀ ਤੇਤੀ ॥

जाली रैनि जालु दिनु हूआ जेती घड़ी फाही तेती ॥

Jaalee raini jaalu đinu hooâa jeŧee ghaɍee phaahee ŧeŧee ||

The night is a net, and the day is a net; there are as many traps as there are moments.

ਰਸਿ ਰਸਿ ਚੋਗ ਚੁਗਹਿ ਨਿਤ ਫਾਸਹਿ ਛੂਟਸਿ ਮੂੜੇ ਕਵਨ ਗੁਣੀ ॥੨॥

रसि रसि चोग चुगहि नित फासहि छूटसि मूड़े कवन गुणी ॥२॥

Rasi rasi chog chugahi niŧ phaasahi chhootasi mooɍe kavan guñee ||2||

With relish and delight, you continually bite at the bait; you are trapped, you fool - how will you ever escape? ||2||


ਕਾਇਆ ਆਰਣੁ ਮਨੁ ਵਿਚਿ ਲੋਹਾ ਪੰਚ ਅਗਨਿ ਤਿਤੁ ਲਾਗਿ ਰਹੀ ॥

काइआ आरणु मनु विचि लोहा पंच अगनि तितु लागि रही ॥

Kaaīâa âarañu manu vichi lohaa pancch âgani ŧiŧu laagi rahee ||

The body is a furnace, and the mind is the iron within it; the five fires are heating it.

ਕੋਇਲੇ ਪਾਪ ਪੜੇ ਤਿਸੁ ਊਪਰਿ ਮਨੁ ਜਲਿਆ ਸੰਨੑੀ ਚਿੰਤ ਭਈ ॥੩॥

कोइले पाप पड़े तिसु ऊपरि मनु जलिआ संन्ही चिंत भई ॥३॥

Koīle paap paɍe ŧisu ǖpari manu jaliâa sannʱee chinŧŧ bhaëe ||3||

Sin is the charcoal placed upon it, which burns the mind; the tongs are anxiety and worry. ||3||


ਭਇਆ ਮਨੂਰੁ ਕੰਚਨੁ ਫਿਰਿ ਹੋਵੈ ਜੇ ਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤਿਨੇਹਾ ॥

भइआ मनूरु कंचनु फिरि होवै जे गुरु मिलै तिनेहा ॥

Bhaīâa manooru kancchanu phiri hovai je guru milai ŧinehaa ||

What was turned to slag is again transformed into gold, if one meets with the Guru.

ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਓਹੁ ਦੇਵੈ ਤਉ ਨਾਨਕ ਤ੍ਰਿਸਟਸਿ ਦੇਹਾ ॥੪॥੩॥

एकु नामु अम्रितु ओहु देवै तउ नानक त्रिसटसि देहा ॥४॥३॥

Ēku naamu âmmmriŧu õhu đevai ŧaū naanak ŧrisatasi đehaa ||4||3||

He blesses the mortal with the Ambrosial Name of the One Lord, and then, O Nanak, the body is held steady. ||4||3||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मारू महला १ ॥

Maaroo mahalaa 1 ||

Maaroo, First Mehl:

ਬਿਮਲ ਮਝਾਰਿ ਬਸਸਿ ਨਿਰਮਲ ਜਲ ਪਦਮਨਿ ਜਾਵਲ ਰੇ ॥

बिमल मझारि बससि निरमल जल पदमनि जावल रे ॥

Bimal majhaari basasi niramal jal pađamani jaaval re ||

In the pure, immaculate waters, both the lotus and the slimy scum are found.

ਪਦਮਨਿ ਜਾਵਲ ਜਲ ਰਸ ਸੰਗਤਿ ਸੰਗਿ ਦੋਖ ਨਹੀ ਰੇ ॥੧॥

पदमनि जावल जल रस संगति संगि दोख नही रे ॥१॥

Pađamani jaaval jal ras sanggaŧi sanggi đokh nahee re ||1||

The lotus flower is with the scum and the water, but it remains untouched by any pollution. ||1||


ਦਾਦਰ ਤੂ ਕਬਹਿ ਨ ਜਾਨਸਿ ਰੇ ॥

दादर तू कबहि न जानसि रे ॥

Đaađar ŧoo kabahi na jaanasi re ||

You frog, you will never understand.

ਭਖਸਿ ਸਿਬਾਲੁ ਬਸਸਿ ਨਿਰਮਲ ਜਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨ ਲਖਸਿ ਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

भखसि सिबालु बससि निरमल जल अम्रितु न लखसि रे ॥१॥ रहाउ ॥

Bhakhasi sibaalu basasi niramal jal âmmmriŧu na lakhasi re ||1|| rahaaū ||

You eat the dirt, while you dwell in the immaculate waters. You know nothing of the ambrosial nectar there. ||1|| Pause ||


ਬਸੁ ਜਲ ਨਿਤ ਨ ਵਸਤ ਅਲੀਅਲ ਮੇਰ ਚਚਾ ਗੁਨ ਰੇ ॥

बसु जल नित न वसत अलीअल मेर चचा गुन रे ॥

Basu jal niŧ na vasaŧ âleeâl mer chachaa gun re ||

You dwell continually in the water; the bumble bee does not dwell there, but it is intoxicated with its fragrance from afar.

ਚੰਦ ਕੁਮੁਦਨੀ ਦੂਰਹੁ ਨਿਵਸਸਿ ਅਨਭਉ ਕਾਰਨਿ ਰੇ ॥੨॥

चंद कुमुदनी दूरहु निवससि अनभउ कारनि रे ॥२॥

Chanđđ kumuđanee đoorahu nivasasi ânabhaū kaarani re ||2||

Intuitively sensing the moon in the distance, the lotus bows its head. ||2||


ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਖੰਡੁ ਦੂਧਿ ਮਧੁ ਸੰਚਸਿ ਤੂ ਬਨ ਚਾਤੁਰ ਰੇ ॥

अम्रित खंडु दूधि मधु संचसि तू बन चातुर रे ॥

Âmmmriŧ khanddu đoođhi mađhu sancchasi ŧoo ban chaaŧur re ||

The realms of nectar are irrigated with milk and honey; you think you are clever to live in the water.

ਅਪਨਾ ਆਪੁ ਤੂ ਕਬਹੁ ਨ ਛੋਡਸਿ ਪਿਸਨ ਪ੍ਰੀਤਿ ਜਿਉ ਰੇ ॥੩॥

अपना आपु तू कबहु न छोडसि पिसन प्रीति जिउ रे ॥३॥

Âpanaa âapu ŧoo kabahu na chhodasi pisan preeŧi jiū re ||3||

You can never escape your own inner tendencies, like the love of the flea for blood. ||3||


ਪੰਡਿਤ ਸੰਗਿ ਵਸਹਿ ਜਨ ਮੂਰਖ ਆਗਮ ਸਾਸ ਸੁਨੇ ॥

पंडित संगि वसहि जन मूरख आगम सास सुने ॥

Panddiŧ sanggi vasahi jan moorakh âagam saas sune ||

The fool may live with the Pandit, the religious scholar, and listen to the Vedas and the Shaastras.

ਅਪਨਾ ਆਪੁ ਤੂ ਕਬਹੁ ਨ ਛੋਡਸਿ ਸੁਆਨ ਪੂਛਿ ਜਿਉ ਰੇ ॥੪॥

अपना आपु तू कबहु न छोडसि सुआन पूछि जिउ रे ॥४॥

Âpanaa âapu ŧoo kabahu na chhodasi suâan poochhi jiū re ||4||

You can never escape your own inner tendencies, like the crooked tail of the dog. ||4||


ਇਕਿ ਪਾਖੰਡੀ ਨਾਮਿ ਨ ਰਾਚਹਿ ਇਕਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਰੇ ॥

इकि पाखंडी नामि न राचहि इकि हरि हरि चरणी रे ॥

Īki paakhanddee naami na raachahi īki hari hari charañee re ||

Some are hypocrites; they do not merge with the Naam, the Name of the Lord. Some are absorbed in the Feet of the Lord, Har, Har.

ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਪਾਵਸਿ ਨਾਨਕ ਰਸਨਾ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਰੇ ॥੫॥੪॥

पूरबि लिखिआ पावसि नानक रसना नामु जपि रे ॥५॥४॥

Poorabi likhiâa paavasi naanak rasanaa naamu japi re ||5||4||

The mortals obtain what they are predestined to receive; O Nanak, with your tongue, chant the Naam. ||5||4||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मारू महला १ ॥

Maaroo mahalaa 1 ||

Maaroo, First Mehl,

ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਪਤਿਤ ਪੁਨੀਤ ਅਸੰਖ ਹੋਹਿ ਹਰਿ ਚਰਨੀ ਮਨੁ ਲਾਗ ॥

पतित पुनीत असंख होहि हरि चरनी मनु लाग ॥

Paŧiŧ puneeŧ âsankkh hohi hari charanee manu laag ||

Countless sinners are sanctified, attaching their minds to the Feet of the Lord.

ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਨਾਮੁ ਪ੍ਰਭ ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗ ॥੧॥

अठसठि तीरथ नामु प्रभ नानक जिसु मसतकि भाग ॥१॥

Âthasathi ŧeeraŧh naamu prbh naanak jisu masaŧaki bhaag ||1||

The merits of the sixty-eight places of pilgrimage are found in God's Name, O Nanak, when such destiny is inscribed upon one's forehead. ||1||


ਸਬਦੁ ॥

सबदु ॥

Sabađu ||

Shabad:

ਸਖੀ ਸਹੇਲੀ ਗਰਬਿ ਗਹੇਲੀ ॥

सखी सहेली गरबि गहेली ॥

Sakhee sahelee garabi gahelee ||

O friends and companions, so puffed up with pride,

ਸੁਣਿ ਸਹ ਕੀ ਇਕ ਬਾਤ ਸੁਹੇਲੀ ॥੧॥

सुणि सह की इक बात सुहेली ॥१॥

Suñi sah kee īk baaŧ suhelee ||1||

Listen to this one joyous story of your Husband Lord. ||1||


ਜੋ ਮੈ ਬੇਦਨ ਸਾ ਕਿਸੁ ਆਖਾ ਮਾਈ ॥

जो मै बेदन सा किसु आखा माई ॥

Jo mai beđan saa kisu âakhaa maaëe ||

Who can I tell about my pain, O my mother?

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਜੀਉ ਨ ਰਹੈ ਕੈਸੇ ਰਾਖਾ ਮਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

हरि बिनु जीउ न रहै कैसे राखा माई ॥१॥ रहाउ ॥

Hari binu jeeū na rahai kaise raakhaa maaëe ||1|| rahaaū ||

Without the Lord, my soul cannot survive; how can I comfort it, O my mother? ||1|| Pause ||


ਹਉ ਦੋਹਾਗਣਿ ਖਰੀ ਰੰਞਾਣੀ ॥

हउ दोहागणि खरी रंञाणी ॥

Haū đohaagañi kharee ranņņaañee ||

I am a dejected, discarded bride, totally miserable.

ਗਇਆ ਸੁ ਜੋਬਨੁ ਧਨ ਪਛੁਤਾਣੀ ॥੨॥

गइआ सु जोबनु धन पछुताणी ॥२॥

Gaīâa su jobanu đhan pachhuŧaañee ||2||

I have lost my youth; I regret and repent. ||2||


ਤੂ ਦਾਨਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਿਰਿ ਮੇਰਾ ॥

तू दाना साहिबु सिरि मेरा ॥

Ŧoo đaanaa saahibu siri meraa ||

You are my wise Lord and Master, above my head.

ਖਿਜਮਤਿ ਕਰੀ ਜਨੁ ਬੰਦਾ ਤੇਰਾ ॥੩॥

खिजमति करी जनु बंदा तेरा ॥३॥

Khijamaŧi karee janu banđđaa ŧeraa ||3||

I serve You as Your humble slave. ||3||


ਭਣਤਿ ਨਾਨਕੁ ਅੰਦੇਸਾ ਏਹੀ ॥

भणति नानकु अंदेसा एही ॥

Bhañaŧi naanaku ânđđesaa ēhee ||

Nanak humbly prays, this is my only concern:

ਬਿਨੁ ਦਰਸਨ ਕੈਸੇ ਰਵਉ ਸਨੇਹੀ ॥੪॥੫॥

बिनु दरसन कैसे रवउ सनेही ॥४॥५॥

Binu đarasan kaise ravaū sanehee ||4||5||

Without the Blessed Vision of my Beloved, how can I enjoy Him? ||4||5||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मारू महला १ ॥

Maaroo mahalaa 1 ||

Maaroo, First Mehl:

ਮੁਲ ਖਰੀਦੀ ਲਾਲਾ ਗੋਲਾ ਮੇਰਾ ਨਾਉ ਸਭਾਗਾ ॥

मुल खरीदी लाला गोला मेरा नाउ सभागा ॥

Mul khareeđee laalaa golaa meraa naaū sabhaagaa ||

I am Your slave, Your bonded servant, and so I am called fortunate.

ਗੁਰ ਕੀ ਬਚਨੀ ਹਾਟਿ ਬਿਕਾਨਾ ਜਿਤੁ ਲਾਇਆ ਤਿਤੁ ਲਾਗਾ ॥੧॥

गुर की बचनी हाटि बिकाना जितु लाइआ तितु लागा ॥१॥

Gur kee bachanee haati bikaanaa jiŧu laaīâa ŧiŧu laagaa ||1||

I sold myself at Your store in exchange for the Guru's Word; whatever You link me to, to that I am linked. ||1||


ਤੇਰੇ ਲਾਲੇ ਕਿਆ ਚਤੁਰਾਈ ॥

तेरे लाले किआ चतुराई ॥

Ŧere laale kiâa chaŧuraaëe ||

What cleverness can Your servant try with You?

ਸਾਹਿਬ ਕਾ ਹੁਕਮੁ ਨ ਕਰਣਾ ਜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

साहिब का हुकमु न करणा जाई ॥१॥ रहाउ ॥

Saahib kaa hukamu na karañaa jaaëe ||1|| rahaaū ||

O my Lord and Master, I cannot carry out the Hukam of Your Command. ||1|| Pause ||


ਮਾ ਲਾਲੀ ਪਿਉ ਲਾਲਾ ਮੇਰਾ ਹਉ ਲਾਲੇ ਕਾ ਜਾਇਆ ॥

मा लाली पिउ लाला मेरा हउ लाले का जाइआ ॥

Maa laalee piū laalaa meraa haū laale kaa jaaīâa ||

My mother is Your slave, and my father is Your slave; I am the child of Your slaves.

ਲਾਲੀ ਨਾਚੈ ਲਾਲਾ ਗਾਵੈ ਭਗਤਿ ਕਰਉ ਤੇਰੀ ਰਾਇਆ ॥੨॥

लाली नाचै लाला गावै भगति करउ तेरी राइआ ॥२॥

Laalee naachai laalaa gaavai bhagaŧi karaū ŧeree raaīâa ||2||

My slave mother dances, and my slave father sings; I practice devotional worship to You, O my Sovereign Lord. ||2||


ਪੀਅਹਿ ਤ ਪਾਣੀ ਆਣੀ ਮੀਰਾ ਖਾਹਿ ਤ ਪੀਸਣ ਜਾਉ ॥

पीअहि त पाणी आणी मीरा खाहि त पीसण जाउ ॥

Peeâhi ŧa paañee âañee meeraa khaahi ŧa peesañ jaaū ||

If You wish to drink, then I shall get water for You; if You wish to eat, I shall grind the corn for You.

ਪਖਾ ਫੇਰੀ ਪੈਰ ਮਲੋਵਾ ਜਪਤ ਰਹਾ ਤੇਰਾ ਨਾਉ ॥੩॥

पखा फेरी पैर मलोवा जपत रहा तेरा नाउ ॥३॥

Pakhaa pheree pair malovaa japaŧ rahaa ŧeraa naaū ||3||

I wave the fan over You, and wash Your feet, and continue to chant Your Name. ||3||


ਲੂਣ ਹਰਾਮੀ ਨਾਨਕੁ ਲਾਲਾ ਬਖਸਿਹਿ ਤੁਧੁ ਵਡਿਆਈ ॥

लूण हरामी नानकु लाला बखसिहि तुधु वडिआई ॥

Looñ haraamee naanaku laalaa bakhasihi ŧuđhu vadiâaëe ||

I have been untrue to myself, but Nanak is Your slave; please forgive him, by Your glorious greatness.

ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਦਇਆਪਤਿ ਦਾਤਾ ਤੁਧੁ ਵਿਣੁ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਈ ॥੪॥੬॥

आदि जुगादि दइआपति दाता तुधु विणु मुकति न पाई ॥४॥६॥

Âađi jugaađi đaīâapaŧi đaaŧaa ŧuđhu viñu mukaŧi na paaëe ||4||6||

Since the very beginning of time, and throughout the ages, You have been the merciful and generous Lord. Without You, liberation cannot be attained. ||4||6||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मारू महला १ ॥

Maaroo mahalaa 1 ||

Maaroo, First Mehl:

ਕੋਈ ਆਖੈ ਭੂਤਨਾ ਕੋ ਕਹੈ ਬੇਤਾਲਾ ॥

कोई आखै भूतना को कहै बेताला ॥

Koëe âakhai bhooŧanaa ko kahai beŧaalaa ||

Some call him a ghost; some say that he is a demon.

ਕੋਈ ਆਖੈ ਆਦਮੀ ਨਾਨਕੁ ਵੇਚਾਰਾ ॥੧॥

कोई आखै आदमी नानकु वेचारा ॥१॥

Koëe âakhai âađamee naanaku vechaaraa ||1||

Some call him a mere mortal; O, poor Nanak! ||1||


ਭਇਆ ਦਿਵਾਨਾ ਸਾਹ ਕਾ ਨਾਨਕੁ ਬਉਰਾਨਾ ॥

भइआ दिवाना साह का नानकु बउराना ॥

Bhaīâa đivaanaa saah kaa naanaku baūraanaa ||

Crazy Nanak has gone insane, after his Lord, the King.

ਹਉ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

हउ हरि बिनु अवरु न जाना ॥१॥ रहाउ ॥

Haū hari binu âvaru na jaanaa ||1|| rahaaū ||

I know of none other than the Lord. ||1|| Pause ||


ਤਉ ਦੇਵਾਨਾ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਭੈ ਦੇਵਾਨਾ ਹੋਇ ॥

तउ देवाना जाणीऐ जा भै देवाना होइ ॥

Ŧaū đevaanaa jaañeeâi jaa bhai đevaanaa hoī ||

He alone is known to be insane, when he goes insane with the Fear of God.

ਏਕੀ ਸਾਹਿਬ ਬਾਹਰਾ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ॥੨॥

एकी साहिब बाहरा दूजा अवरु न जाणै कोइ ॥२॥

Ēkee saahib baaharaa đoojaa âvaru na jaañai koī ||2||

He recognizes none other than the One Lord and Master. ||2||


ਤਉ ਦੇਵਾਨਾ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਏਕਾ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥

तउ देवाना जाणीऐ जा एका कार कमाइ ॥

Ŧaū đevaanaa jaañeeâi jaa ēkaa kaar kamaaī ||

He alone is known to be insane, if he works for the One Lord.

ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੈ ਖਸਮ ਕਾ ਦੂਜੀ ਅਵਰ ਸਿਆਣਪ ਕਾਇ ॥੩॥

हुकमु पछाणै खसम का दूजी अवर सिआणप काइ ॥३॥

Hukamu pachhaañai khasam kaa đoojee âvar siâañap kaaī ||3||

Recognizing the Hukam, the Command of his Lord and Master, what other cleverness is there? ||3||


ਤਉ ਦੇਵਾਨਾ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਸਾਹਿਬ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥

तउ देवाना जाणीऐ जा साहिब धरे पिआरु ॥

Ŧaū đevaanaa jaañeeâi jaa saahib đhare piâaru ||

He alone is known to be insane, when he falls in love with his Lord and Master.

ਮੰਦਾ ਜਾਣੈ ਆਪ ਕਉ ਅਵਰੁ ਭਲਾ ਸੰਸਾਰੁ ॥੪॥੭॥

मंदा जाणै आप कउ अवरु भला संसारु ॥४॥७॥

Manđđaa jaañai âap kaū âvaru bhalaa sanssaaru ||4||7||

He sees himself as bad, and all the rest of the world as good. ||4||7||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मारू महला १ ॥

Maaroo mahalaa 1 ||

Maaroo, First Mehl:

ਇਹੁ ਧਨੁ ਸਰਬ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥

इहु धनु सरब रहिआ भरपूरि ॥

Īhu đhanu sarab rahiâa bharapoori ||

This wealth is all-pervading, permeating all.

ਮਨਮੁਖ ਫਿਰਹਿ ਸਿ ਜਾਣਹਿ ਦੂਰਿ ॥੧॥

मनमुख फिरहि सि जाणहि दूरि ॥१॥

Manamukh phirahi si jaañahi đoori ||1||

The self-willed manmukh wanders around, thinking that it is far away. ||1||


ਸੋ ਧਨੁ ਵਖਰੁ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਹਮਾਰੈ ॥

सो धनु वखरु नामु रिदै हमारै ॥

So đhanu vakharu naamu riđai hamaarai ||

That commodity, the wealth of the Naam, is within my heart.

ਜਿਸੁ ਤੂ ਦੇਹਿ ਤਿਸੈ ਨਿਸਤਾਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

जिसु तू देहि तिसै निसतारै ॥१॥ रहाउ ॥

Jisu ŧoo đehi ŧisai nisaŧaarai ||1|| rahaaū ||

Whoever You bless with it, is emancipated. ||1|| Pause ||


ਨ ਇਹੁ ਧਨੁ ਜਲੈ ਨ ਤਸਕਰੁ ਲੈ ਜਾਇ ॥

न इहु धनु जलै न तसकरु लै जाइ ॥

Na īhu đhanu jalai na ŧasakaru lai jaaī ||

This wealth does not burn; it cannot be stolen by a thief.

ਨ ਇਹੁ ਧਨੁ ਡੂਬੈ ਨ ਇਸੁ ਧਨ ਕਉ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥੨॥

न इहु धनु डूबै न इसु धन कउ मिलै सजाइ ॥२॥

Na īhu đhanu doobai na īsu đhan kaū milai sajaaī ||2||

This wealth does not drown, and its owner is never punished. ||2||


ਇਸੁ ਧਨ ਕੀ ਦੇਖਹੁ ਵਡਿਆਈ ॥

इसु धन की देखहु वडिआई ॥

Īsu đhan kee đekhahu vadiâaëe ||

Gaze upon the glorious greatness of this wealth,

ਸਹਜੇ ਮਾਤੇ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਈ ॥੩॥

सहजे माते अनदिनु जाई ॥३॥

Sahaje maaŧe ânađinu jaaëe ||3||

And your nights and days will pass, imbued with celestial peace. ||3||


ਇਕ ਬਾਤ ਅਨੂਪ ਸੁਨਹੁ ਨਰ ਭਾਈ ॥

इक बात अनूप सुनहु नर भाई ॥

Īk baaŧ ânoop sunahu nar bhaaëe ||

Listen to this incomparably beautiful story, O my brothers, O Siblings of Destiny.

ਇਸੁ ਧਨ ਬਿਨੁ ਕਹਹੁ ਕਿਨੈ ਪਰਮ ਗਤਿ ਪਾਈ ॥੪॥

इसु धन बिनु कहहु किनै परम गति पाई ॥४॥

Īsu đhan binu kahahu kinai param gaŧi paaëe ||4||

Tell me, without this wealth, who has ever obtained the supreme status? ||4||


ਭਣਤਿ ਨਾਨਕੁ ਅਕਥ ਕੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਏ ॥

भणति नानकु अकथ की कथा सुणाए ॥

Bhañaŧi naanaku âkaŧh kee kaŧhaa suñaaē ||

Nanak humbly prays, I proclaim the Unspoken Speech of the Lord.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਇਹੁ ਧਨੁ ਪਾਏ ॥੫॥੮॥

सतिगुरु मिलै त इहु धनु पाए ॥५॥८॥

Saŧiguru milai ŧa īhu đhanu paaē ||5||8||

If one meets the True Guru, then this wealth is obtained. ||5||8||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मारू महला १ ॥

Maaroo mahalaa 1 ||

Maaroo, First Mehl:

ਸੂਰ ਸਰੁ ਸੋਸਿ ਲੈ ਸੋਮ ਸਰੁ ਪੋਖਿ ਲੈ ਜੁਗਤਿ ਕਰਿ ਮਰਤੁ ਸੁ ਸਨਬੰਧੁ ਕੀਜੈ ॥

सूर सरु सोसि लै सोम सरु पोखि लै जुगति करि मरतु सु सनबंधु कीजै ॥

Soor saru sosi lai som saru pokhi lai jugaŧi kari maraŧu su sanabanđđhu keejai ||

Heat up the sun energy of the right nostril, and cool down the moon energy of the left nostril; practicing this breath-control, bring them into perfect balance.

ਮੀਨ ਕੀ ਚਪਲ ਸਿਉ ਜੁਗਤਿ ਮਨੁ ਰਾਖੀਐ ਉਡੈ ਨਹ ਹੰਸੁ ਨਹ ਕੰਧੁ ਛੀਜੈ ॥੧॥

मीन की चपल सिउ जुगति मनु राखीऐ उडै नह हंसु नह कंधु छीजै ॥१॥

Meen kee chapal siū jugaŧi manu raakheeâi ūdai nah hanssu nah kanđđhu chheejai ||1||

In this way, the fickle fish of the mind will be held steady; the swan-soul shall not fly away, and the body-wall will not crumble. ||1||


ਮੂੜੇ ਕਾਇਚੇ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾ ॥

मूड़े काइचे भरमि भुला ॥

Mooɍe kaaīche bharami bhulaa ||

You fool, why are you deluded by doubt?

ਨਹ ਚੀਨਿਆ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ਬੈਰਾਗੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

नह चीनिआ परमानंदु बैरागी ॥१॥ रहाउ ॥

Nah cheeniâa paramaananđđu bairaagee ||1|| rahaaū ||

You do not remember the detached Lord of supreme bliss. ||1|| Pause ||


ਅਜਰ ਗਹੁ ਜਾਰਿ ਲੈ ਅਮਰ ਗਹੁ ਮਾਰਿ ਲੈ ਭ੍ਰਾਤਿ ਤਜਿ ਛੋਡਿ ਤਉ ਅਪਿਉ ਪੀਜੈ ॥

अजर गहु जारि लै अमर गहु मारि लै भ्राति तजि छोडि तउ अपिउ पीजै ॥

Âjar gahu jaari lai âmar gahu maari lai bhraaŧi ŧaji chhodi ŧaū âpiū peejai ||

Seize and burn the unbearable; seize and kill the imperishable; leave behind your doubts, and then, you shall drink in the Nectar.

ਮੀਨ ਕੀ ਚਪਲ ਸਿਉ ਜੁਗਤਿ ਮਨੁ ਰਾਖੀਐ ਉਡੈ ਨਹ ਹੰਸੁ ਨਹ ਕੰਧੁ ਛੀਜੈ ॥੨॥

मीन की चपल सिउ जुगति मनु राखीऐ उडै नह हंसु नह कंधु छीजै ॥२॥

Meen kee chapal siū jugaŧi manu raakheeâi ūdai nah hanssu nah kanđđhu chheejai ||2||

In this way, the fickle fish of the mind will be held steady; the swan-soul shall not fly away, and the body-wall shall not crumble. ||2||


ਭਣਤਿ ਨਾਨਕੁ ਜਨੋ ਰਵੈ ਜੇ ਹਰਿ ਮਨੋ ਮਨ ਪਵਨ ਸਿਉ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਜੈ ॥

भणति नानकु जनो रवै जे हरि मनो मन पवन सिउ अम्रितु पीजै ॥

Bhañaŧi naanaku jano ravai je hari mano man pavan siū âmmmriŧu peejai ||

Nanak humbly prays, if the Lord's humble servant dwells upon Him, in his mind of minds, with his every breath, then he drinks in the Ambrosial Nectar.

ਮੀਨ ਕੀ ਚਪਲ ਸਿਉ ਜੁਗਤਿ ਮਨੁ ਰਾਖੀਐ ਉਡੈ ਨਹ ਹੰਸੁ ਨਹ ਕੰਧੁ ਛੀਜੈ ॥੩॥੯॥

मीन की चपल सिउ जुगति मनु राखीऐ उडै नह हंसु नह कंधु छीजै ॥३॥९॥

Meen kee chapal siū jugaŧi manu raakheeâi ūdai nah hanssu nah kanđđhu chheejai ||3||9||

In this way, the fickle fish of the mind will be held steady; the swan-soul shall not fly away, and the body-wall shall not crumble. ||3||9||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मारू महला १ ॥

Maaroo mahalaa 1 ||

Maaroo, First Mehl:

ਮਾਇਆ ਮੁਈ ਨ ਮਨੁ ਮੁਆ ਸਰੁ ਲਹਰੀ ਮੈ ਮਤੁ ॥

माइआ मुई न मनु मुआ सरु लहरी मै मतु ॥

Maaīâa muëe na manu muâa saru laharee mai maŧu ||

Maya is not conquered, and the mind is not subdued; the waves of desire in the world-ocean are intoxicating wine.

ਬੋਹਿਥੁ ਜਲ ਸਿਰਿ ਤਰਿ ਟਿਕੈ ਸਾਚਾ ਵਖਰੁ ਜਿਤੁ ॥

बोहिथु जल सिरि तरि टिकै साचा वखरु जितु ॥

Bohiŧhu jal siri ŧari tikai saachaa vakharu jiŧu ||

The boat crosses over the water, carrying the true merchandise.

ਮਾਣਕੁ ਮਨ ਮਹਿ ਮਨੁ ਮਾਰਸੀ ਸਚਿ ਨ ਲਾਗੈ ਕਤੁ ॥

माणकु मन महि मनु मारसी सचि न लागै कतु ॥

Maañaku man mahi manu maarasee sachi na laagai kaŧu ||

The jewel within the mind subdues the mind; attached to the Truth, it is not broken.

ਰਾਜਾ ਤਖਤਿ ਟਿਕੈ ਗੁਣੀ ਭੈ ਪੰਚਾਇਣ ਰਤੁ ॥੧॥

राजा तखति टिकै गुणी भै पंचाइण रतु ॥१॥

Raajaa ŧakhaŧi tikai guñee bhai pancchaaīñ raŧu ||1||

The king is seated upon the throne, imbued with the Fear of God and the five qualities. ||1||


ਬਾਬਾ ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਦੂਰਿ ਨ ਦੇਖੁ ॥

बाबा साचा साहिबु दूरि न देखु ॥

Baabaa saachaa saahibu đoori na đekhu ||

O Baba, do not see your True Lord and Master as being far away.

ਸਰਬ ਜੋਤਿ ਜਗਜੀਵਨਾ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਸਾਚਾ ਲੇਖੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

सरब जोति जगजीवना सिरि सिरि साचा लेखु ॥१॥ रहाउ ॥

Sarab joŧi jagajeevanaa siri siri saachaa lekhu ||1|| rahaaū ||

He is the Light of all, the Life of the world; The True Lord writes His Inscription on each and every head. ||1|| Pause ||


ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਰਿਖੀ ਮੁਨੀ ਸੰਕਰੁ ਇੰਦੁ ਤਪੈ ਭੇਖਾਰੀ ॥

ब्रहमा बिसनु रिखी मुनी संकरु इंदु तपै भेखारी ॥

Brhamaa bisanu rikhee munee sankkaru īanđđu ŧapai bhekhaaree ||

Brahma and Vishnu, the Rishis and the silent sages, Shiva and Indra, penitents and beggars

ਮਾਨੈ ਹੁਕਮੁ ਸੋਹੈ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਆਕੀ ਮਰਹਿ ਅਫਾਰੀ ॥

मानै हुकमु सोहै दरि साचै आकी मरहि अफारी ॥

Maanai hukamu sohai đari saachai âakee marahi âphaaree ||

- whoever obeys the Hukam of the Lord's Command, looks beautiful in the Court of the True Lord, while the stubborn rebels die.

ਜੰਗਮ ਜੋਧ ਜਤੀ ਸੰਨਿਆਸੀ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਵੀਚਾਰੀ ॥

जंगम जोध जती संनिआसी गुरि पूरै वीचारी ॥

Janggam jođh jaŧee sanniâasee guri poorai veechaaree ||

The wandering beggars, warriors, celibates and Sannyaasee hermits - through the Perfect Guru, consider this:

ਬਿਨੁ ਸੇਵਾ ਫਲੁ ਕਬਹੁ ਨ ਪਾਵਸਿ ਸੇਵਾ ਕਰਣੀ ਸਾਰੀ ॥੨॥

बिनु सेवा फलु कबहु न पावसि सेवा करणी सारी ॥२॥

Binu sevaa phalu kabahu na paavasi sevaa karañee saaree ||2||

Without selfless service, no one ever receives the fruits of their rewards. Serving the Lord is the most excellent action. ||2||


ਨਿਧਨਿਆ ਧਨੁ ਨਿਗੁਰਿਆ ਗੁਰੁ ਨਿੰਮਾਣਿਆ ਤੂ ਮਾਣੁ ॥

निधनिआ धनु निगुरिआ गुरु निमाणिआ तू माणु ॥

Niđhaniâa đhanu niguriâa guru nimmmaañiâa ŧoo maañu ||

You are the wealth of the poor, the Guru of the guru-less, the honor of the dishonored.

ਅੰਧੁਲੈ ਮਾਣਕੁ ਗੁਰੁ ਪਕੜਿਆ ਨਿਤਾਣਿਆ ਤੂ ਤਾਣੁ ॥

अंधुलै माणकु गुरु पकड़िआ निताणिआ तू ताणु ॥

Ânđđhulai maañaku guru pakaɍiâa niŧaañiâa ŧoo ŧaañu ||

I am blind; I have grasped hold of the jewel, the Guru. You are the strength of the weak.

ਹੋਮ ਜਪਾ ਨਹੀ ਜਾਣਿਆ ਗੁਰਮਤੀ ਸਾਚੁ ਪਛਾਣੁ ॥

होम जपा नही जाणिआ गुरमती साचु पछाणु ॥

Hom japaa nahee jaañiâa guramaŧee saachu pachhaañu ||

He is not known through burnt offerings and ritual chanting; the True Lord is known through the Guru's Teachings.

ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਨਾਹੀ ਦਰਿ ਢੋਈ ਝੂਠਾ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ॥੩॥

नाम बिना नाही दरि ढोई झूठा आवण जाणु ॥३॥

Naam binaa naahee đari dhoëe jhoothaa âavañ jaañu ||3||

Without the Naam, the Name of the Lord, no one finds shelter in the Court of the Lord; the false come and go in reincarnation. ||3||


ਸਾਚਾ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹੀਐ ਸਾਚੇ ਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਹੋਇ ॥

साचा नामु सलाहीऐ साचे ते त्रिपति होइ ॥

Saachaa naamu salaaheeâi saache ŧe ŧripaŧi hoī ||

So praise the True Name, and through the True Name, you will find satisfaction.

ਗਿਆਨ ਰਤਨਿ ਮਨੁ ਮਾਜੀਐ ਬਹੁੜਿ ਨ ਮੈਲਾ ਹੋਇ ॥

गिआन रतनि मनु माजीऐ बहुड़ि न मैला होइ ॥

Giâan raŧani manu maajeeâi bahuɍi na mailaa hoī ||

When the mind is cleaned with the jewel of spiritual wisdom, it does not become dirty again.

ਜਬ ਲਗੁ ਸਾਹਿਬੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਤਬ ਲਗੁ ਬਿਘਨੁ ਨ ਹੋਇ ॥

जब लगु साहिबु मनि वसै तब लगु बिघनु न होइ ॥

Jab lagu saahibu mani vasai ŧab lagu bighanu na hoī ||

As long as the Lord and Master dwells in the mind, no obstacles are encountered.

ਨਾਨਕ ਸਿਰੁ ਦੇ ਛੁਟੀਐ ਮਨਿ ਤਨਿ ਸਾਚਾ ਸੋਇ ॥੪॥੧੦॥

नानक सिरु दे छुटीऐ मनि तनि साचा सोइ ॥४॥१०॥

Naanak siru đe chhuteeâi mani ŧani saachaa soī ||4||10||

O Nanak, giving one's head, one is emancipated, and the mind and body become true. ||4||10||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मारू महला १ ॥

Maaroo mahalaa 1 ||

Maaroo, First Mehl:

ਜੋਗੀ ਜੁਗਤਿ ਨਾਮੁ ਨਿਰਮਾਇਲੁ ਤਾ ਕੈ ਮੈਲੁ ਨ ਰਾਤੀ ॥

जोगी जुगति नामु निरमाइलु ता कै मैलु न राती ॥

Jogee jugaŧi naamu niramaaīlu ŧaa kai mailu na raaŧee ||

The Yogi who is joined to the Naam, the Name of the Lord, is pure; he is not stained by even a particle of dirt.

ਪ੍ਰੀਤਮ ਨਾਥੁ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸੰਗੇ ਜਨਮ ਮਰਣ ਗਤਿ ਬੀਤੀ ॥੧॥

प्रीतम नाथु सदा सचु संगे जनम मरण गति बीती ॥१॥

Preeŧam naaŧhu sađaa sachu sangge janam marañ gaŧi beeŧee ||1||

The True Lord, his Beloved, is always with him; the rounds of birth and death are ended for him. ||1||


ਗੁਸਾਈ ਤੇਰਾ ਕਹਾ ਨਾਮੁ ਕੈਸੇ ਜਾਤੀ ॥

गुसाई तेरा कहा नामु कैसे जाती ॥

Gusaaëe ŧeraa kahaa naamu kaise jaaŧee ||

O Lord of the Universe, what is Your Name, and what is it like?

ਜਾ ਤਉ ਭੀਤਰਿ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਵਹਿ ਪੂਛਉ ਬਾਤ ਨਿਰੰਤੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

जा तउ भीतरि महलि बुलावहि पूछउ बात निरंती ॥१॥ रहाउ ॥

Jaa ŧaū bheeŧari mahali bulaavahi poochhaū baaŧ niranŧŧee ||1|| rahaaū ||

If You summon me into the Mansion of Your Presence, I will ask You, how I can become one with You. ||1|| Pause ||


ਬ੍ਰਹਮਣੁ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਇਸਨਾਨੀ ਹਰਿ ਗੁਣ ਪੂਜੇ ਪਾਤੀ ॥

ब्रहमणु ब्रहम गिआन इसनानी हरि गुण पूजे पाती ॥

Brhamañu brham giâan īsanaanee hari guñ pooje paaŧee ||

He alone is a Brahmin, who takes his cleansing bath in the spiritual wisdom of God, and whose leaf-offerings in worship are the Glorious Praises of the Lord.

ਏਕੋ ਨਾਮੁ ਏਕੁ ਨਾਰਾਇਣੁ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਏਕਾ ਜੋਤੀ ॥੨॥

एको नामु एकु नाराइणु त्रिभवण एका जोती ॥२॥

Ēko naamu ēku naaraaīñu ŧribhavañ ēkaa joŧee ||2||

The One Name, the One Lord, and His One Light pervade the three worlds. ||2||


ਜਿਹਵਾ ਡੰਡੀ ਇਹੁ ਘਟੁ ਛਾਬਾ ਤੋਲਉ ਨਾਮੁ ਅਜਾਚੀ ॥

जिहवा डंडी इहु घटु छाबा तोलउ नामु अजाची ॥

Jihavaa danddee īhu ghatu chhaabaa ŧolaū naamu âjaachee ||

My tongue is the balance of the scale, and this heart of mine is the pan of the scale; I weigh the immeasurable Naam.

ਏਕੋ ਹਾਟੁ ਸਾਹੁ ਸਭਨਾ ਸਿਰਿ ਵਣਜਾਰੇ ਇਕ ਭਾਤੀ ॥੩॥

एको हाटु साहु सभना सिरि वणजारे इक भाती ॥३॥

Ēko haatu saahu sabhanaa siri vañajaare īk bhaaŧee ||3||

There is one store, and one banker above all; the merchants deal in the one commodity. ||3||


ਦੋਵੈ ਸਿਰੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਨਿਬੇੜੇ ਸੋ ਬੂਝੈ ਜਿਸੁ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਜੀਅਹੁ ਰਹੈ ਨਿਭਰਾਤੀ ॥

दोवै सिरे सतिगुरू निबेड़े सो बूझै जिसु एक लिव लागी जीअहु रहै निभराती ॥

Đovai sire saŧiguroo nibeɍe so boojhai jisu ēk liv laagee jeeâhu rahai nibharaaŧee ||

The True Guru saves us at both ends; he alone understands, who is lovingly focused on the One Lord; his inner being remains free of doubt.

ਸਬਦੁ ਵਸਾਏ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਏ ਸਦਾ ਸੇਵਕੁ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ॥੪॥

सबदु वसाए भरमु चुकाए सदा सेवकु दिनु राती ॥४॥

Sabađu vasaaē bharamu chukaaē sađaa sevaku đinu raaŧee ||4||

The Word of the Shabad abides within, and doubt is ended, for those who constantly serve, day and night. ||4||


ਊਪਰਿ ਗਗਨੁ ਗਗਨ ਪਰਿ ਗੋਰਖੁ ਤਾ ਕਾ ਅਗਮੁ ਗੁਰੂ ਪੁਨਿ ਵਾਸੀ ॥

ऊपरि गगनु गगन परि गोरखु ता का अगमु गुरू पुनि वासी ॥

Ǖpari gaganu gagan pari gorakhu ŧaa kaa âgamu guroo puni vaasee ||

Above is the sky of the mind, and beyond this sky is the Lord, the Protector of the World; the Inaccessible Lord God; the Guru abides there as well.

ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਬਾਹਰਿ ਘਰਿ ਏਕੋ ਨਾਨਕੁ ਭਇਆ ਉਦਾਸੀ ॥੫॥੧੧॥

गुर बचनी बाहरि घरि एको नानकु भइआ उदासी ॥५॥११॥

Gur bachanee baahari ghari ēko naanaku bhaīâa ūđaasee ||5||11||

According to the Word of the Guru's Teachings,what is outside is the same as what is inside the home of the self. Nanak has become a detached renunciate. ||5||11||


ਰਾਗੁ ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੫

रागु मारू महला १ घरु ५

Raagu maaroo mahalaa 1 gharu 5

Raag Maaroo, First Mehl, Fifth House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਅਹਿਨਿਸਿ ਜਾਗੈ ਨੀਦ ਨ ਸੋਵੈ ॥

अहिनिसि जागै नीद न सोवै ॥

Âhinisi jaagai neeđ na sovai ||

Day and night, he remains awake and aware; he never sleeps or dreams.

ਸੋ ਜਾਣੈ ਜਿਸੁ ਵੇਦਨ ਹੋਵੈ ॥

सो जाणै जिसु वेदन होवै ॥

So jaañai jisu veđan hovai ||

He alone knows this, who feels the pain of separation from God.

ਪ੍ਰੇਮ ਕੇ ਕਾਨ ਲਗੇ ਤਨ ਭੀਤਰਿ ਵੈਦੁ ਕਿ ਜਾਣੈ ਕਾਰੀ ਜੀਉ ॥੧॥

प्रेम के कान लगे तन भीतरि वैदु कि जाणै कारी जीउ ॥१॥

Prem ke kaan lage ŧan bheeŧari vaiđu ki jaañai kaaree jeeū ||1||

My body is pierced through with the arrow of love. How can any physician know the cure? ||1||


ਜਿਸ ਨੋ ਸਾਚਾ ਸਿਫਤੀ ਲਾਏ ॥

जिस नो साचा सिफती लाए ॥

Jis no saachaa siphaŧee laaē ||

Whom the True Lord links to His Praise,

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੇ ਕਿਸੈ ਬੁਝਾਏ ॥

गुरमुखि विरले किसै बुझाए ॥

Guramukhi virale kisai bujhaaē ||

that rare one, as Gurmukh, understands.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕੀ ਸਾਰ ਸੋਈ ਜਾਣੈ ਜਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਾ ਵਾਪਾਰੀ ਜੀਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

अम्रित की सार सोई जाणै जि अम्रित का वापारी जीउ ॥१॥ रहाउ ॥

Âmmmriŧ kee saar soëe jaañai ji âmmmriŧ kaa vaapaaree jeeū ||1|| rahaaū ||

He alone appreciates the value of the Ambrosial Nectar, who deals in this Ambrosia. ||1||Pause||


ਪਿਰ ਸੇਤੀ ਧਨ ਪ੍ਰੇਮੁ ਰਚਾਏ ॥

पिर सेती धन प्रेमु रचाए ॥

Pir seŧee đhan premu rachaaē ||

The soul-bride is in love with her Husband Lord;

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਤਥਾ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥

गुर कै सबदि तथा चितु लाए ॥

Gur kai sabađi ŧaŧhaa chiŧu laaē ||

The focuses her consciousness on the Word of the Guru's Shabad.

ਸਹਜ ਸੇਤੀ ਧਨ ਖਰੀ ਸੁਹੇਲੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਤਿਖਾ ਨਿਵਾਰੀ ਜੀਉ ॥੨॥

सहज सेती धन खरी सुहेली त्रिसना तिखा निवारी जीउ ॥२॥

Sahaj seŧee đhan kharee suhelee ŧrisanaa ŧikhaa nivaaree jeeū ||2||

The soul-bride is joyously embellished with intuitive ease; her hunger and thirst are taken away. ||2||


ਸਹਸਾ ਤੋੜੇ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਏ ॥

सहसा तोड़े भरमु चुकाए ॥

Sahasaa ŧoɍe bharamu chukaaē ||

Tear down skepticism and dispel your doubt;

ਸਹਜੇ ਸਿਫਤੀ ਧਣਖੁ ਚੜਾਏ ॥

सहजे सिफती धणखु चड़ाए ॥

Sahaje siphaŧee đhañakhu chaɍaaē ||

With your intuition, draw the bow of the Praise of the Lord.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਮਨੁ ਮਾਰੇ ਸੁੰਦਰਿ ਜੋਗਾਧਾਰੀ ਜੀਉ ॥੩॥

गुर कै सबदि मरै मनु मारे सुंदरि जोगाधारी जीउ ॥३॥

Gur kai sabađi marai manu maare sunđđari jogaađhaaree jeeū ||3||

Through the Word of the Guru's Shabad, conquer and subdue your mind; take the support of Yoga - Union with the beautiful Lord. ||3||


ਹਉਮੈ ਜਲਿਆ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੇ ॥

हउमै जलिआ मनहु विसारे ॥

Haūmai jaliâa manahu visaare ||

Burnt by egotism, one forgets the Lord from his mind.

ਜਮ ਪੁਰਿ ਵਜਹਿ ਖੜਗ ਕਰਾਰੇ ॥

जम पुरि वजहि खड़ग करारे ॥

Jam puri vajahi khaɍag karaare ||

In the City of Death, he is attacked with massive swords.

ਅਬ ਕੈ ਕਹਿਐ ਨਾਮੁ ਨ ਮਿਲਈ ਤੂ ਸਹੁ ਜੀਅੜੇ ਭਾਰੀ ਜੀਉ ॥੪॥

अब कै कहिऐ नामु न मिलई तू सहु जीअड़े भारी जीउ ॥४॥

Âb kai kahiâi naamu na milaëe ŧoo sahu jeeâɍe bhaaree jeeū ||4||

Then, even if he asks for it, he will not receive the Lord's Name; O soul, you shall suffer terrible punishment. ||4||


ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਪਵਹਿ ਖਿਆਲੀ ॥

माइआ ममता पवहि खिआली ॥

Maaīâa mamaŧaa pavahi khiâalee ||

You are distracted by thoughts of Maya and worldly attachment.

ਜਮ ਪੁਰਿ ਫਾਸਹਿਗਾ ਜਮ ਜਾਲੀ ॥

जम पुरि फासहिगा जम जाली ॥

Jam puri phaasahigaa jam jaalee ||

In the City of Death, you will be caught by the noose of the Messenger of Death.

ਹੇਤ ਕੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜਿ ਨ ਸਾਕਹਿ ਤਾ ਜਮੁ ਕਰੇ ਖੁਆਰੀ ਜੀਉ ॥੫॥

हेत के बंधन तोड़ि न साकहि ता जमु करे खुआरी जीउ ॥५॥

Heŧ ke banđđhan ŧoɍi na saakahi ŧaa jamu kare khuâaree jeeū ||5||

You cannot break free from the bondage of loving attachment, and so the Messenger of Death will torture you. ||5||


ਨਾ ਹਉ ਕਰਤਾ ਨਾ ਮੈ ਕੀਆ ॥

ना हउ करता ना मै कीआ ॥

Naa haū karaŧaa naa mai keeâa ||

I have done nothing; I am doing nothing now.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ॥

अम्रितु नामु सतिगुरि दीआ ॥

Âmmmriŧu naamu saŧiguri đeeâa ||

The True Guru has blessed me with the Ambrosial Nectar of the Naam.

ਜਿਸੁ ਤੂ ਦੇਹਿ ਤਿਸੈ ਕਿਆ ਚਾਰਾ ਨਾਨਕ ਸਰਣਿ ਤੁਮਾਰੀ ਜੀਉ ॥੬॥੧॥੧੨॥

जिसु तू देहि तिसै किआ चारा नानक सरणि तुमारी जीउ ॥६॥१॥१२॥

Jisu ŧoo đehi ŧisai kiâa chaaraa naanak sarañi ŧumaaree jeeū ||6||1||12||

What other efforts can anyone make, when You bestow Your blessing? Nanak seeks Your Sanctuary. ||6||1||12||


ਮਾਰੂ ਅਸਟਪਦੀਆ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੧

मारू असटपदीआ महला १ घरु १

Maaroo âsatapađeeâa mahalaa 1 gharu 1

Maaroo, Ashtapadees, First Mehl, First House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਬੇਦ ਪੁਰਾਣ ਕਥੇ ਸੁਣੇ ਹਾਰੇ ਮੁਨੀ ਅਨੇਕਾ ॥

बेद पुराण कथे सुणे हारे मुनी अनेका ॥

Beđ puraañ kaŧhe suñe haare munee ânekaa ||

Reciting and listening to the Vedas and the Puraanas, countless wise men have grown weary.

ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਬਹੁ ਘਣਾ ਭ੍ਰਮਿ ਥਾਕੇ ਭੇਖਾ ॥

अठसठि तीरथ बहु घणा भ्रमि थाके भेखा ॥

Âthasathi ŧeeraŧh bahu ghañaa bhrmi ŧhaake bhekhaa ||

So many in their various religious robes have grown weary, wandering to the sixty-eight sacred shrines of pilgrimage.

ਸਾਚੋ ਸਾਹਿਬੁ ਨਿਰਮਲੋ ਮਨਿ ਮਾਨੈ ਏਕਾ ॥੧॥

साचो साहिबु निरमलो मनि मानै एका ॥१॥

Saacho saahibu niramalo mani maanai ēkaa ||1||

The True Lord and Master is immaculate and pure. The mind is satisfied only by the One Lord. ||1||


ਤੂ ਅਜਰਾਵਰੁ ਅਮਰੁ ਤੂ ਸਭ ਚਾਲਣਹਾਰੀ ॥

तू अजरावरु अमरु तू सभ चालणहारी ॥

Ŧoo âjaraavaru âmaru ŧoo sabh chaalañahaaree ||

You are eternal; You do not grow old. All others pass away.

ਨਾਮੁ ਰਸਾਇਣੁ ਭਾਇ ਲੈ ਪਰਹਰਿ ਦੁਖੁ ਭਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

नामु रसाइणु भाइ लै परहरि दुखु भारी ॥१॥ रहाउ ॥

Naamu rasaaīñu bhaaī lai parahari đukhu bhaaree ||1|| rahaaū ||

One who lovingly focuses on the Naam, the source of nectar - his pains are taken away. ||1|| Pause ||


ਹਰਿ ਪੜੀਐ ਹਰਿ ਬੁਝੀਐ ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਮਿ ਉਧਾਰਾ ॥

हरि पड़ीऐ हरि बुझीऐ गुरमती नामि उधारा ॥

Hari paɍeeâi hari bujheeâi guramaŧee naami ūđhaaraa ||

Study the Lord's Name, and understand the Lord's Name; follow the Guru's Teachings, and through the Naam, you shall be saved.

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਪੂਰੀ ਮਤਿ ਹੈ ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਬੀਚਾਰਾ ॥

गुरि पूरै पूरी मति है पूरै सबदि बीचारा ॥

Guri poorai pooree maŧi hai poorai sabađi beechaaraa ||

Perfect are the Teachings of the Perfect Guru; contemplate the Perfect Word of the Shabad.

ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹੈ ਕਿਲਵਿਖ ਕਾਟਣਹਾਰਾ ॥੨॥

अठसठि तीरथ हरि नामु है किलविख काटणहारा ॥२॥

Âthasathi ŧeeraŧh hari naamu hai kilavikh kaatañahaaraa ||2||

The Lord's Name is the sixty-eight sacred shrines of pilgrimage, and the Eradicator of sins. ||2||


ਜਲੁ ਬਿਲੋਵੈ ਜਲੁ ਮਥੈ ਤਤੁ ਲੋੜੈ ਅੰਧੁ ਅਗਿਆਨਾ ॥

जलु बिलोवै जलु मथै ततु लोड़ै अंधु अगिआना ॥

Jalu bilovai jalu maŧhai ŧaŧu loɍai ânđđhu âgiâanaa ||

The blind ignorant mortal stirs the water and churns the water, wishing to obtain butter.

ਗੁਰਮਤੀ ਦਧਿ ਮਥੀਐ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪਾਈਐ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨਾ ॥

गुरमती दधि मथीऐ अम्रितु पाईऐ नामु निधाना ॥

Guramaŧee đađhi maŧheeâi âmmmriŧu paaëeâi naamu niđhaanaa ||

Following the Guru's Teachings, one churns the cream, and the treasure of the Ambrosial Naam is obtained.

ਮਨਮੁਖ ਤਤੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ਪਸੂ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨਾ ॥੩॥

मनमुख ततु न जाणनी पसू माहि समाना ॥३॥

Manamukh ŧaŧu na jaañanee pasoo maahi samaanaa ||3||

The self-willed manmukh is a beast; he does not know the essence of reality that is contained within himself. ||3||


ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਮਰੀ ਮਰੁ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥

हउमै मेरा मरी मरु मरि जमै वारो वार ॥

Haūmai meraa maree maru mari jammai vaaro vaar ||

Dying in egotism and self-conceit, one dies, and dies again, only to be reincarnated over and over again.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਜੇ ਮਰੈ ਫਿਰਿ ਮਰੈ ਨ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ॥

गुर कै सबदे जे मरै फिरि मरै न दूजी वार ॥

Gur kai sabađe je marai phiri marai na đoojee vaar ||

But when he dies in the Word of the Guru's Shabad, then he does not die, ever again.

ਗੁਰਮਤੀ ਜਗਜੀਵਨੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਭਿ ਕੁਲ ਉਧਾਰਣਹਾਰ ॥੪॥

गुरमती जगजीवनु मनि वसै सभि कुल उधारणहार ॥४॥

Guramaŧee jagajeevanu mani vasai sabhi kul ūđhaarañahaar ||4||

When he follows the Guru's Teachings, and enshrines the Lord, the Life of the World, within his mind, he redeems all his generations. ||4||


ਸਚਾ ਵਖਰੁ ਨਾਮੁ ਹੈ ਸਚਾ ਵਾਪਾਰਾ ॥

सचा वखरु नामु है सचा वापारा ॥

Sachaa vakharu naamu hai sachaa vaapaaraa ||

The Naam, the Name of the Lord, is the true object, the true commodity.

ਲਾਹਾ ਨਾਮੁ ਸੰਸਾਰਿ ਹੈ ਗੁਰਮਤੀ ਵੀਚਾਰਾ ॥

लाहा नामु संसारि है गुरमती वीचारा ॥

Laahaa naamu sanssaari hai guramaŧee veechaaraa ||

The Naam is the only true profit in this world. Follow the Guru's Teachings, and contemplate it.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਨਿਤ ਤੋਟਾ ਸੈਸਾਰਾ ॥੫॥

दूजै भाइ कार कमावणी नित तोटा सैसारा ॥५॥

Đoojai bhaaī kaar kamaavañee niŧ ŧotaa saisaaraa ||5||

To work in the love of duality, brings constant loss in this world. ||5||


ਸਾਚੀ ਸੰਗਤਿ ਥਾਨੁ ਸਚੁ ਸਚੇ ਘਰ ਬਾਰਾ ॥

साची संगति थानु सचु सचे घर बारा ॥

Saachee sanggaŧi ŧhaanu sachu sache ghar baaraa ||

True is one's association, true is one's place, and true is one's hearth and home,

ਸਚਾ ਭੋਜਨੁ ਭਾਉ ਸਚੁ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰਾ ॥

सचा भोजनु भाउ सचु सचु नामु अधारा ॥

Sachaa bhojanu bhaaū sachu sachu naamu âđhaaraa ||

and true is the food, when one has the support of the Naam.

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸੰਤੋਖਿਆ ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਾ ॥੬॥

सची बाणी संतोखिआ सचा सबदु वीचारा ॥६॥

Sachee baañee sanŧŧokhiâa sachaa sabađu veechaaraa ||6||

Contemplating the True Word of the Guru's Bani, and the True Word of the Shabad, one becomes content. ||6||


ਰਸ ਭੋਗਣ ਪਾਤਿਸਾਹੀਆ ਦੁਖ ਸੁਖ ਸੰਘਾਰਾ ॥

रस भोगण पातिसाहीआ दुख सुख संघारा ॥

Ras bhogañ paaŧisaaheeâa đukh sukh sangghaaraa ||

Enjoying princely pleasures, one shall be destroyed in pain and pleasure.

ਮੋਟਾ ਨਾਉ ਧਰਾਈਐ ਗਲਿ ਅਉਗਣ ਭਾਰਾ ॥

मोटा नाउ धराईऐ गलि अउगण भारा ॥

Motaa naaū đharaaëeâi gali âūgañ bhaaraa ||

Adopting a name of greatness, one strings heavy sins around his neck.

ਮਾਣਸ ਦਾਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਤੂ ਦਾਤਾ ਸਾਰਾ ॥੭॥

माणस दाति न होवई तू दाता सारा ॥७॥

Maañas đaaŧi na hovaëe ŧoo đaaŧaa saaraa ||7||

Mankind cannot give gifts; You alone are the Giver of everything. ||7||


ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਤੂ ਧਣੀ ਅਵਿਗਤੁ ਅਪਾਰਾ ॥

अगम अगोचरु तू धणी अविगतु अपारा ॥

Âgam âgocharu ŧoo đhañee âvigaŧu âpaaraa ||

You are inaccessible and unfathomable; O Lord, You are imperishable and infinite.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਦਰੁ ਜੋਈਐ ਮੁਕਤੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥

गुर सबदी दरु जोईऐ मुकते भंडारा ॥

Gur sabađee đaru joëeâi mukaŧe bhanddaaraa ||

Through the Word of the Guru's Shabad, seeking at the Lord's Door, one finds the treasure of liberation.

ਨਾਨਕ ਮੇਲੁ ਨ ਚੂਕਈ ਸਾਚੇ ਵਾਪਾਰਾ ॥੮॥੧॥

नानक मेलु न चूकई साचे वापारा ॥८॥१॥

Naanak melu na chookaëe saache vaapaaraa ||8||1||

O Nanak, this union is not broken, if one deals in the merchandise of Truth. ||8||1||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मारू महला १ ॥

Maaroo mahalaa 1 ||

Maaroo, First Mehl:

ਬਿਖੁ ਬੋਹਿਥਾ ਲਾਦਿਆ ਦੀਆ ਸਮੁੰਦ ਮੰਝਾਰਿ ॥

बिखु बोहिथा लादिआ दीआ समुंद मंझारि ॥

Bikhu bohiŧhaa laađiâa đeeâa samunđđ manjjhaari ||

The boat is loaded with sin and corruption, and launched into the sea.

ਕੰਧੀ ਦਿਸਿ ਨ ਆਵਈ ਨਾ ਉਰਵਾਰੁ ਨ ਪਾਰੁ ॥

कंधी दिसि न आवई ना उरवारु न पारु ॥

Kanđđhee đisi na âavaëe naa ūravaaru na paaru ||

The shore cannot be seen on this side, nor on the shore beyond.

ਵੰਝੀ ਹਾਥਿ ਨ ਖੇਵਟੂ ਜਲੁ ਸਾਗਰੁ ਅਸਰਾਲੁ ॥੧॥

वंझी हाथि न खेवटू जलु सागरु असरालु ॥१॥

Vanjjhee haaŧhi na khevatoo jalu saagaru âsaraalu ||1||

There are no oars, nor any boatmen, to cross over the terrifying world-ocean. ||1||


ਬਾਬਾ ਜਗੁ ਫਾਥਾ ਮਹਾ ਜਾਲਿ ॥

बाबा जगु फाथा महा जालि ॥

Baabaa jagu phaaŧhaa mahaa jaali ||

O Baba, the world is caught in the great noose.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਉਬਰੇ ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गुर परसादी उबरे सचा नामु समालि ॥१॥ रहाउ ॥

Gur parasaađee ūbare sachaa naamu samaali ||1|| rahaaū ||

By Guru's Grace, they are saved, contemplating the True Name. ||1|| Pause ||


ਸਤਿਗੁਰੂ ਹੈ ਬੋਹਿਥਾ ਸਬਦਿ ਲੰਘਾਵਣਹਾਰੁ ॥

सतिगुरू है बोहिथा सबदि लंघावणहारु ॥

Saŧiguroo hai bohiŧhaa sabađi langghaavañahaaru ||

The True Guru is the boat; the Word of the Shabad will carry them across.

ਤਿਥੈ ਪਵਣੁ ਨ ਪਾਵਕੋ ਨਾ ਜਲੁ ਨਾ ਆਕਾਰੁ ॥

तिथै पवणु न पावको ना जलु ना आकारु ॥

Ŧiŧhai pavañu na paavako naa jalu naa âakaaru ||

There is neither wind nor fire, neither water nor form there.

ਤਿਥੈ ਸਚਾ ਸਚਿ ਨਾਇ ਭਵਜਲ ਤਾਰਣਹਾਰੁ ॥੨॥

तिथै सचा सचि नाइ भवजल तारणहारु ॥२॥

Ŧiŧhai sachaa sachi naaī bhavajal ŧaarañahaaru ||2||

The True Name of the True Lord is there; it carries them across the terrifying world-ocean. ||2||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਲੰਘੇ ਸੇ ਪਾਰਿ ਪਏ ਸਚੇ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

गुरमुखि लंघे से पारि पए सचे सिउ लिव लाइ ॥

Guramukhi langghe se paari paē sache siū liv laaī ||

The Gurmukhs reach the shore beyond, lovingly focusing on the True Lord.

ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਨਿਵਾਰਿਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥

आवा गउणु निवारिआ जोती जोति मिलाइ ॥

Âavaa gaūñu nivaariâa joŧee joŧi milaaī ||

Their comings and goings are ended, and their light merges into the Light.

ਗੁਰਮਤੀ ਸਹਜੁ ਊਪਜੈ ਸਚੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੩॥

गुरमती सहजु ऊपजै सचे रहै समाइ ॥३॥

Guramaŧee sahaju ǖpajai sache rahai samaaī ||3||

Following the Guru's Teachings, intuitive peace wells up within them, and they remain merged in the True Lord. ||3||


ਸਪੁ ਪਿੜਾਈ ਪਾਈਐ ਬਿਖੁ ਅੰਤਰਿ ਮਨਿ ਰੋਸੁ ॥

सपु पिड़ाई पाईऐ बिखु अंतरि मनि रोसु ॥

Sapu piɍaaëe paaëeâi bikhu ânŧŧari mani rosu ||

The snake may be locked in a basket, but it is still poisonous, and the anger within its mind remains.

ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਪਾਈਐ ਕਿਸ ਨੋ ਦੀਜੈ ਦੋਸੁ ॥

पूरबि लिखिआ पाईऐ किस नो दीजै दोसु ॥

Poorabi likhiâa paaëeâi kis no đeejai đosu ||

One obtains what is pre-ordained; why does he blame others?

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਾਰੜੁ ਜੇ ਸੁਣੇ ਮੰਨੇ ਨਾਉ ਸੰਤੋਸੁ ॥੪॥

गुरमुखि गारड़ु जे सुणे मंने नाउ संतोसु ॥४॥

Guramukhi gaaraɍu je suñe manne naaū sanŧŧosu ||4||

If one, as Gurmukh, hears and believes in the Name, the charm against poison, his mind becomes content. ||4||


ਮਾਗਰਮਛੁ ਫਹਾਈਐ ਕੁੰਡੀ ਜਾਲੁ ਵਤਾਇ ॥

मागरमछु फहाईऐ कुंडी जालु वताइ ॥

Maagaramachhu phahaaëeâi kunddee jaalu vaŧaaī ||

The crocodile is caught by the hook and line;

ਦੁਰਮਤਿ ਫਾਥਾ ਫਾਹੀਐ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਪਛੋਤਾਇ ॥

दुरमति फाथा फाहीऐ फिरि फिरि पछोताइ ॥

Đuramaŧi phaaŧhaa phaaheeâi phiri phiri pachhoŧaaī ||

Caught in the trap of evil-mindedness, he regrets and repents, again and again.

ਜੰਮਣ ਮਰਣੁ ਨ ਸੁਝਈ ਕਿਰਤੁ ਨ ਮੇਟਿਆ ਜਾਇ ॥੫॥

जमण मरणु न सुझई किरतु न मेटिआ जाइ ॥५॥

Jammañ marañu na sujhaëe kiraŧu na metiâa jaaī ||5||

He does not understand birth and death; the inscription of one's past actions cannot be erased. ||5||


ਹਉਮੈ ਬਿਖੁ ਪਾਇ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਬਿਖੁ ਜਾਇ ॥

हउमै बिखु पाइ जगतु उपाइआ सबदु वसै बिखु जाइ ॥

Haūmai bikhu paaī jagaŧu ūpaaīâa sabađu vasai bikhu jaaī ||

Injecting the poison of egotism, the world was created; with the Shabad enshrined within, the poison is eliminated.

ਜਰਾ ਜੋਹਿ ਨ ਸਕਈ ਸਚਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

जरा जोहि न सकई सचि रहै लिव लाइ ॥

Jaraa johi na sakaëe sachi rahai liv laaī ||

Old age cannot torment one who remains lovingly absorbed in the True Lord.

ਜੀਵਨ ਮੁਕਤੁ ਸੋ ਆਖੀਐ ਜਿਸੁ ਵਿਚਹੁ ਹਉਮੈ ਜਾਇ ॥੬॥

जीवन मुकतु सो आखीऐ जिसु विचहु हउमै जाइ ॥६॥

Jeevan mukaŧu so âakheeâi jisu vichahu haūmai jaaī ||6||

He alone is called Jivan-Mukta, liberated while yet alive, from within whom egotism is eradicated. ||6||


ਧੰਧੈ ਧਾਵਤ ਜਗੁ ਬਾਧਿਆ ਨਾ ਬੂਝੈ ਵੀਚਾਰੁ ॥

धंधै धावत जगु बाधिआ ना बूझै वीचारु ॥

Đhanđđhai đhaavaŧ jagu baađhiâa naa boojhai veechaaru ||

The world is chasing after worldly affairs; caught and bound, it does not understand contemplative meditation.

ਜੰਮਣ ਮਰਣੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਮਨਮੁਖ ਮੁਗਧੁ ਗਵਾਰੁ ॥

जमण मरणु विसारिआ मनमुख मुगधु गवारु ॥

Jammañ marañu visaariâa manamukh mugađhu gavaaru ||

The foolish, ignorant, self-willed manmukh has forgotten birth and death.

ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥੭॥

गुरि राखे से उबरे सचा सबदु वीचारि ॥७॥

Guri raakhe se ūbare sachaa sabađu veechaari ||7||

Those whom the Guru has protected are saved, contemplating the True Word of the Shabad. ||7||


ਸੂਹਟੁ ਪਿੰਜਰਿ ਪ੍ਰੇਮ ਕੈ ਬੋਲੈ ਬੋਲਣਹਾਰੁ ॥

सूहटु पिंजरि प्रेम कै बोलै बोलणहारु ॥

Soohatu pinjjari prem kai bolai bolañahaaru ||

In the cage of divine love, the parrot, speaks.

ਸਚੁ ਚੁਗੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਐ ਉਡੈ ਤ ਏਕਾ ਵਾਰ ॥

सचु चुगै अम्रितु पीऐ उडै त एका वार ॥

Sachu chugai âmmmriŧu peeâi ūdai ŧa ēkaa vaar ||

It pecks at the Truth, and drinks in the Ambrosial Nectar; it flies away, only once.

ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਖਸਮੁ ਪਛਾਣੀਐ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥੮॥੨॥

गुरि मिलिऐ खसमु पछाणीऐ कहु नानक मोख दुआरु ॥८॥२॥

Guri miliâi khasamu pachhaañeeâi kahu naanak mokh đuâaru ||8||2||

Meeting with the Guru, one recognizes his Lord and Master; says Nanak, he finds the gate of liberation. ||8||2||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मारू महला १ ॥

Maaroo mahalaa 1 ||

Maaroo, First Mehl:

ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਤਾ ਮਾਰਿ ਮਰੁ ਭਾਗੋ ਕਿਸੁ ਪਹਿ ਜਾਉ ॥

सबदि मरै ता मारि मरु भागो किसु पहि जाउ ॥

Sabađi marai ŧaa maari maru bhaago kisu pahi jaaū ||

One who dies in the Word of the Shabad conquers death; otherwise, where can you run?

ਜਿਸ ਕੈ ਡਰਿ ਭੈ ਭਾਗੀਐ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਤਾ ਕੋ ਨਾਉ ॥

जिस कै डरि भै भागीऐ अम्रितु ता को नाउ ॥

Jis kai dari bhai bhaageeâi âmmmriŧu ŧaa ko naaū ||

Through the Fear of God, fear runs away; His Name is Ambrosial Nectar.

ਮਾਰਹਿ ਰਾਖਹਿ ਏਕੁ ਤੂ ਬੀਜਉ ਨਾਹੀ ਥਾਉ ॥੧॥

मारहि राखहि एकु तू बीजउ नाही थाउ ॥१॥

Maarahi raakhahi ēku ŧoo beejaū naahee ŧhaaū ||1||

You alone kill and protect; except for You, there is no place at all. ||1||


ਬਾਬਾ ਮੈ ਕੁਚੀਲੁ ਕਾਚਉ ਮਤਿਹੀਨ ॥

बाबा मै कुचीलु काचउ मतिहीन ॥

Baabaa mai kucheelu kaachaū maŧiheen ||

O Baba, I am filthy, shallow and totally without understanding.

ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਕੋ ਕਛੁ ਨਹੀ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਪੂਰੀ ਮਤਿ ਕੀਨ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

नाम बिना को कछु नही गुरि पूरै पूरी मति कीन ॥१॥ रहाउ ॥

Naam binaa ko kachhu nahee guri poorai pooree maŧi keen ||1|| rahaaū ||

Without the Naam, no one is anything; the Perfect Guru has made my intellect perfect. ||1|| Pause ||


ਅਵਗਣਿ ਸੁਭਰ ਗੁਣ ਨਹੀ ਬਿਨੁ ਗੁਣ ਕਿਉ ਘਰਿ ਜਾਉ ॥

अवगणि सुभर गुण नही बिनु गुण किउ घरि जाउ ॥

Âvagañi subhar guñ nahee binu guñ kiū ghari jaaū ||

I am full of faults, and I have no virtue at all. Without virtues, how can I go home?

ਸਹਜਿ ਸਬਦਿ ਸੁਖੁ ਊਪਜੈ ਬਿਨੁ ਭਾਗਾ ਧਨੁ ਨਾਹਿ ॥

सहजि सबदि सुखु ऊपजै बिनु भागा धनु नाहि ॥

Sahaji sabađi sukhu ǖpajai binu bhaagaa đhanu naahi ||

Through the Word of the Shabad, intuitive peace wells up; without good destiny, the wealth is not obtained.

ਜਿਨ ਕੈ ਨਾਮੁ ਨ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸੇ ਬਾਧੇ ਦੂਖ ਸਹਾਹਿ ॥੨॥

जिन कै नामु न मनि वसै से बाधे दूख सहाहि ॥२॥

Jin kai naamu na mani vasai se baađhe đookh sahaahi ||2||

Those whose minds are not filled with the Naam are bound and gagged, and suffer in pain. ||2||


ਜਿਨੀ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਸੇ ਕਿਤੁ ਆਏ ਸੰਸਾਰਿ ॥

जिनी नामु विसारिआ से कितु आए संसारि ॥

Jinee naamu visaariâa se kiŧu âaē sanssaari ||

Those who have forgotten the Naam - why have they even come into the world?

ਆਗੈ ਪਾਛੈ ਸੁਖੁ ਨਹੀ ਗਾਡੇ ਲਾਦੇ ਛਾਰੁ ॥

आगै पाछै सुखु नही गाडे लादे छारु ॥

Âagai paachhai sukhu nahee gaade laađe chhaaru ||

Here and hereafter, they do not find any peace; they have loaded their carts with ashes.

ਵਿਛੁੜਿਆ ਮੇਲਾ ਨਹੀ ਦੂਖੁ ਘਣੋ ਜਮ ਦੁਆਰਿ ॥੩॥

विछुड़िआ मेला नही दूखु घणो जम दुआरि ॥३॥

Vichhuɍiâa melaa nahee đookhu ghaño jam đuâari ||3||

Those who are separated, do not meet with the Lord; they suffer in terrible pain at Death's Door. ||3||


ਅਗੈ ਕਿਆ ਜਾਣਾ ਨਾਹਿ ਮੈ ਭੂਲੇ ਤੂ ਸਮਝਾਇ ॥

अगै किआ जाणा नाहि मै भूले तू समझाइ ॥

Âgai kiâa jaañaa naahi mai bhoole ŧoo samajhaaī ||

I do not know what will happen in the world hereafter; I am so confused - please teach me, Lord!

ਭੂਲੇ ਮਾਰਗੁ ਜੋ ਦਸੇ ਤਿਸ ਕੈ ਲਾਗਉ ਪਾਇ ॥

भूले मारगु जो दसे तिस कै लागउ पाइ ॥

Bhoole maaragu jo đase ŧis kai laagaū paaī ||

I am confused; I would fall at the feet of one who shows me the Way.

ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਦਾਤਾ ਕੋ ਨਹੀ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥੪॥

गुर बिनु दाता को नही कीमति कहणु न जाइ ॥४॥

Gur binu đaaŧaa ko nahee keemaŧi kahañu na jaaī ||4||

Without the Guru, there is no giver at all; His value cannot be described. ||4||


ਸਾਜਨੁ ਦੇਖਾ ਤਾ ਗਲਿ ਮਿਲਾ ਸਾਚੁ ਪਠਾਇਓ ਲੇਖੁ ॥

साजनु देखा ता गलि मिला साचु पठाइओ लेखु ॥

Saajanu đekhaa ŧaa gali milaa saachu pathaaīõ lekhu ||

If I see my friend, then I will embrace Him; I have sent Him the letter of Truth.

ਮੁਖਿ ਧਿਮਾਣੈ ਧਨ ਖੜੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਖੀ ਦੇਖੁ ॥

मुखि धिमाणै धन खड़ी गुरमुखि आखी देखु ॥

Mukhi đhimaañai đhan khaɍee guramukhi âakhee đekhu ||

His soul-bride stands waiting expectantly; as Gurmukh, I see Him with my eyes.

ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤੂ ਮਨਿ ਵਸਹਿ ਨਦਰੀ ਕਰਮਿ ਵਿਸੇਖੁ ॥੫॥

तुधु भावै तू मनि वसहि नदरी करमि विसेखु ॥५॥

Ŧuđhu bhaavai ŧoo mani vasahi nađaree karami visekhu ||5||

By the Pleasure of Your Will, You abide in my mind, and bless me with Your Glance of Grace. ||5||


ਭੂਖ ਪਿਆਸੋ ਜੇ ਭਵੈ ਕਿਆ ਤਿਸੁ ਮਾਗਉ ਦੇਇ ॥

भूख पिआसो जे भवै किआ तिसु मागउ देइ ॥

Bhookh piâaso je bhavai kiâa ŧisu maagaū đeī ||

One who is wandering hungry and thirsty - what can he give, and what can anyone ask from him?

ਬੀਜਉ ਸੂਝੈ ਕੋ ਨਹੀ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪੂਰਨੁ ਦੇਇ ॥

बीजउ सूझै को नही मनि तनि पूरनु देइ ॥

Beejaū soojhai ko nahee mani ŧani pooranu đeī ||

I cannot conceive of any other, who can bless my mind and body with perfection.

ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਤਿਨਿ ਦੇਖਿਆ ਆਪਿ ਵਡਾਈ ਦੇਇ ॥੬॥

जिनि कीआ तिनि देखिआ आपि वडाई देइ ॥६॥

Jini keeâa ŧini đekhiâa âapi vadaaëe đeī ||6||

The One who created me takes care of me; He Himself blesses me with glory. ||6||


ਨਗਰੀ ਨਾਇਕੁ ਨਵਤਨੋ ਬਾਲਕੁ ਲੀਲ ਅਨੂਪੁ ॥

नगरी नाइकु नवतनो बालकु लील अनूपु ॥

Nagaree naaīku navaŧano baalaku leel ânoopu ||

In the body-village is my Lord and Master, whose body is ever-new, Innocent and child-like, incomparably playful.

ਨਾਰਿ ਨ ਪੁਰਖੁ ਨ ਪੰਖਣੂ ਸਾਚਉ ਚਤੁਰੁ ਸਰੂਪੁ ॥

नारि न पुरखु न पंखणू साचउ चतुरु सरूपु ॥

Naari na purakhu na pankkhañoo saachaū chaŧuru saroopu ||

He is neither a woman, nor a man, nor a bird; the True Lord is so wise and beautiful.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ਤੂ ਦੀਪਕੁ ਤੂ ਧੂਪੁ ॥੭॥

जो तिसु भावै सो थीऐ तू दीपकु तू धूपु ॥७॥

Jo ŧisu bhaavai so ŧheeâi ŧoo đeepaku ŧoo đhoopu ||7||

Whatever pleases Him, happens; You are the lamp, and You are the incense. ||7||


ਗੀਤ ਸਾਦ ਚਾਖੇ ਸੁਣੇ ਬਾਦ ਸਾਦ ਤਨਿ ਰੋਗੁ ॥

गीत साद चाखे सुणे बाद साद तनि रोगु ॥

Geeŧ saađ chaakhe suñe baađ saađ ŧani rogu ||

He hears the songs and tastes the flavors, but these flavors are useless and insipid, and bring only disease to the body.

ਸਚੁ ਭਾਵੈ ਸਾਚਉ ਚਵੈ ਛੂਟੈ ਸੋਗ ਵਿਜੋਗੁ ॥

सचु भावै साचउ चवै छूटै सोग विजोगु ॥

Sachu bhaavai saachaū chavai chhootai sog vijogu ||

One who loves the Truth and speaks the Truth, escapes from the sorrow of separation.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੁ ਹੋਗੁ ॥੮॥੩॥

नानक नामु न वीसरै जो तिसु भावै सु होगु ॥८॥३॥

Naanak naamu na veesarai jo ŧisu bhaavai su hogu ||8||3||

Nanak does not forget the Naam; whatever happens is by the Lord's Will. ||8||3||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मारू महला १ ॥

Maaroo mahalaa 1 ||

Maaroo, First Mehl:

ਸਾਚੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਹੋਰਿ ਲਾਲਚ ਬਾਦਿ ॥

साची कार कमावणी होरि लालच बादि ॥

Saachee kaar kamaavañee hori laalach baađi ||

Practice Truth - other greed and attachments are useless.

ਇਹੁ ਮਨੁ ਸਾਚੈ ਮੋਹਿਆ ਜਿਹਵਾ ਸਚਿ ਸਾਦਿ ॥

इहु मनु साचै मोहिआ जिहवा सचि सादि ॥

Īhu manu saachai mohiâa jihavaa sachi saađi ||

The True Lord has fascinated this mind, and my tongue enjoys the taste of Truth.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕੋ ਰਸੁ ਨਹੀ ਹੋਰਿ ਚਲਹਿ ਬਿਖੁ ਲਾਦਿ ॥੧॥

बिनु नावै को रसु नही होरि चलहि बिखु लादि ॥१॥

Binu naavai ko rasu nahee hori chalahi bikhu laađi ||1||

Without the Name, there is no juice; the others depart, loaded with poison. ||1||


ਐਸਾ ਲਾਲਾ ਮੇਰੇ ਲਾਲ ਕੋ ਸੁਣਿ ਖਸਮ ਹਮਾਰੇ ॥

ऐसा लाला मेरे लाल को सुणि खसम हमारे ॥

Âisaa laalaa mere laal ko suñi khasam hamaare ||

I am such a slave of Yours, O my Beloved Lord and Master.

ਜਿਉ ਫੁਰਮਾਵਹਿ ਤਿਉ ਚਲਾ ਸਚੁ ਲਾਲ ਪਿਆਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

जिउ फुरमावहि तिउ चला सचु लाल पिआरे ॥१॥ रहाउ ॥

Jiū phuramaavahi ŧiū chalaa sachu laal piâare ||1|| rahaaū ||

I walk in harmony with Your Command, O my True, Sweet Beloved. ||1|| Pause ||


ਅਨਦਿਨੁ ਲਾਲੇ ਚਾਕਰੀ ਗੋਲੇ ਸਿਰਿ ਮੀਰਾ ॥

अनदिनु लाले चाकरी गोले सिरि मीरा ॥

Ânađinu laale chaakaree gole siri meeraa ||

Night and day, the slave works for his overlord.

ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਮਨੁ ਵੇਚਿਆ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਧੀਰਾ ॥

गुर बचनी मनु वेचिआ सबदि मनु धीरा ॥

Gur bachanee manu vechiâa sabađi manu đheeraa ||

I have sold my mind for the Word of the Guru's Shabad; my mind is comforted and consoled by the Shabad.

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਸਾਬਾਸਿ ਹੈ ਕਾਟੈ ਮਨ ਪੀਰਾ ॥੨॥

गुर पूरे साबासि है काटै मन पीरा ॥२॥

Gur poore saabaasi hai kaatai man peeraa ||2||

The Perfect Guru is honored and celebrated; He has taken away the pains of my mind. ||2||


ਲਾਲਾ ਗੋਲਾ ਧਣੀ ਕੋ ਕਿਆ ਕਹਉ ਵਡਿਆਈਐ ॥

लाला गोला धणी को किआ कहउ वडिआईऐ ॥

Laalaa golaa đhañee ko kiâa kahaū vadiâaëeâi ||

I am the servant and slave of my Master; what glorious greatness of His can I describe?

ਭਾਣੈ ਬਖਸੇ ਪੂਰਾ ਧਣੀ ਸਚੁ ਕਾਰ ਕਮਾਈਐ ॥

भाणै बखसे पूरा धणी सचु कार कमाईऐ ॥

Bhaañai bakhase pooraa đhañee sachu kaar kamaaëeâi ||

The Perfect Master, by the Pleasure of His Will, forgives, and then one practices Truth.

ਵਿਛੁੜਿਆ ਕਉ ਮੇਲਿ ਲਏ ਗੁਰ ਕਉ ਬਲਿ ਜਾਈਐ ॥੩॥

विछुड़िआ कउ मेलि लए गुर कउ बलि जाईऐ ॥३॥

Vichhuɍiâa kaū meli laē gur kaū bali jaaëeâi ||3||

I am a sacrifice to my Guru, who re-unites the separated ones. ||3||


ਲਾਲੇ ਗੋਲੇ ਮਤਿ ਖਰੀ ਗੁਰ ਕੀ ਮਤਿ ਨੀਕੀ ॥

लाले गोले मति खरी गुर की मति नीकी ॥

Laale gole maŧi kharee gur kee maŧi neekee ||

The intellect of His servant and slave is noble and true; it is made so by the Guru's intellect.

ਸਾਚੀ ਸੁਰਤਿ ਸੁਹਾਵਣੀ ਮਨਮੁਖ ਮਤਿ ਫੀਕੀ ॥

साची सुरति सुहावणी मनमुख मति फीकी ॥

Saachee suraŧi suhaavañee manamukh maŧi pheekee ||

The intuition of those who are true is beautiful; the intellect of the self-willed manmukh is insipid.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਤੇਰਾ ਤੂ ਪ੍ਰਭੂ ਸਚੁ ਧੀਰਕ ਧੁਰ ਕੀ ॥੪॥

मनु तनु तेरा तू प्रभू सचु धीरक धुर की ॥४॥

Manu ŧanu ŧeraa ŧoo prbhoo sachu đheerak đhur kee ||4||

My mind and body belong to You, God; from the very beginning, Truth has been my only support. ||4||


ਸਾਚੈ ਬੈਸਣੁ ਉਠਣਾ ਸਚੁ ਭੋਜਨੁ ਭਾਖਿਆ ॥

साचै बैसणु उठणा सचु भोजनु भाखिआ ॥

Saachai baisañu ūthañaa sachu bhojanu bhaakhiâa ||

In Truth I sit and stand; I eat and speak the Truth.

ਚਿਤਿ ਸਚੈ ਵਿਤੋ ਸਚਾ ਸਾਚਾ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ॥

चिति सचै वितो सचा साचा रसु चाखिआ ॥

Chiŧi sachai viŧo sachaa saachaa rasu chaakhiâa ||

With Truth in my consciousness, I gather the wealth of Truth, and drink in the sublime essence of Truth.

ਸਾਚੈ ਘਰਿ ਸਾਚੈ ਰਖੇ ਗੁਰ ਬਚਨਿ ਸੁਭਾਖਿਆ ॥੫॥

साचै घरि साचै रखे गुर बचनि सुभाखिआ ॥५॥

Saachai ghari saachai rakhe gur bachani subhaakhiâa ||5||

In the home of Truth, the True Lord protects me; I speak the Words of the Guru's Teachings with love. ||5||


ਮਨਮੁਖ ਕਉ ਆਲਸੁ ਘਣੋ ਫਾਥੇ ਓਜਾੜੀ ॥

मनमुख कउ आलसु घणो फाथे ओजाड़ी ॥

Manamukh kaū âalasu ghaño phaaŧhe õjaaɍee ||

The self-willed manmukh is very lazy; he is trapped in the wilderness.

ਫਾਥਾ ਚੁਗੈ ਨਿਤ ਚੋਗੜੀ ਲਗਿ ਬੰਧੁ ਵਿਗਾੜੀ ॥

फाथा चुगै नित चोगड़ी लगि बंधु विगाड़ी ॥

Phaaŧhaa chugai niŧ chogaɍee lagi banđđhu vigaaɍee ||

He is drawn to the bait, and continually pecking at it, he is trapped; his link to the Lord is ruined.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮੁਕਤੁ ਹੋਇ ਸਾਚੇ ਨਿਜ ਤਾੜੀ ॥੬॥

गुर परसादी मुकतु होइ साचे निज ताड़ी ॥६॥

Gur parasaađee mukaŧu hoī saache nij ŧaaɍee ||6||

By Guru's Grace, one is liberated, absorbed in the primal trance of Truth. ||6||


ਅਨਹਤਿ ਲਾਲਾ ਬੇਧਿਆ ਪ੍ਰਭ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰੀ ॥

अनहति लाला बेधिआ प्रभ हेति पिआरी ॥

Ânahaŧi laalaa beđhiâa prbh heŧi piâaree ||

His slave remains continually pierced through with love and affection for God.

ਬਿਨੁ ਸਾਚੇ ਜੀਉ ਜਲਿ ਬਲਉ ਝੂਠੇ ਵੇਕਾਰੀ ॥

बिनु साचे जीउ जलि बलउ झूठे वेकारी ॥

Binu saache jeeū jali balaū jhoothe vekaaree ||

Without the True Lord, the soul of the false, corrupt person is burnt to ashes.

ਬਾਦਿ ਕਾਰਾ ਸਭਿ ਛੋਡੀਆ ਸਾਚੀ ਤਰੁ ਤਾਰੀ ॥੭॥

बादि कारा सभि छोडीआ साची तरु तारी ॥७॥

Baađi kaaraa sabhi chhodeeâa saachee ŧaru ŧaaree ||7||

Abandoning all evil actions, he crosses over in the boat of Truth. ||7||


ਜਿਨੀ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਤਿਨਾ ਠਉਰ ਨ ਠਾਉ ॥

जिनी नामु विसारिआ तिना ठउर न ठाउ ॥

Jinee naamu visaariâa ŧinaa thaūr na thaaū ||

Those who have forgotten the Naam have no home, no place of rest.

ਲਾਲੈ ਲਾਲਚੁ ਤਿਆਗਿਆ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥

लालै लालचु तिआगिआ पाइआ हरि नाउ ॥

Laalai laalachu ŧiâagiâa paaīâa hari naaū ||

The Lord's slave renounces greed and attachment, and obtains the Lord's Name.

ਤੂ ਬਖਸਹਿ ਤਾ ਮੇਲਿ ਲੈਹਿ ਨਾਨਕ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥੮॥੪॥

तू बखसहि ता मेलि लैहि नानक बलि जाउ ॥८॥४॥

Ŧoo bakhasahi ŧaa meli laihi naanak bali jaaū ||8||4||

If You forgive him, Lord, then He is united with You; Nanak is a sacrifice. ||8||4||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मारू महला १ ॥

Maaroo mahalaa 1 ||

Maaroo, First Mehl:

ਲਾਲੈ ਗਾਰਬੁ ਛੋਡਿਆ ਗੁਰ ਕੈ ਭੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਈ ॥

लालै गारबु छोडिआ गुर कै भै सहजि सुभाई ॥

Laalai gaarabu chhodiâa gur kai bhai sahaji subhaaëe ||

The Lord's slave renounces his egotistical pride through the Guru's Fear intuitively and easily.

ਲਾਲੈ ਖਸਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ॥

लालै खसमु पछाणिआ वडी वडिआई ॥

Laalai khasamu pachhaañiâa vadee vadiâaëe ||

The slave realizes his Lord and Master; glorious is his greatness!

ਖਸਮਿ ਮਿਲਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥

खसमि मिलिऐ सुखु पाइआ कीमति कहणु न जाई ॥१॥

Khasami miliâi sukhu paaīâa keemaŧi kahañu na jaaëe ||1||

Meeting with his Lord and Master, he finds peace; His value cannot be described. ||1||


ਲਾਲਾ ਗੋਲਾ ਖਸਮ ਕਾ ਖਸਮੈ ਵਡਿਆਈ ॥

लाला गोला खसम का खसमै वडिआई ॥

Laalaa golaa khasam kaa khasamai vadiâaëe ||

I am the slave and servant of my Lord and Master; all glory is to my Master.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਉਬਰੇ ਹਰਿ ਕੀ ਸਰਣਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गुर परसादी उबरे हरि की सरणाई ॥१॥ रहाउ ॥

Gur parasaađee ūbare hari kee sarañaaëe ||1|| rahaaū ||

By Guru's Grace, I am saved, in the Sanctuary of the Lord. ||1|| Pause ||


ਲਾਲੇ ਨੋ ਸਿਰਿ ਕਾਰ ਹੈ ਧੁਰਿ ਖਸਮਿ ਫੁਰਮਾਈ ॥

लाले नो सिरि कार है धुरि खसमि फुरमाई ॥

Laale no siri kaar hai đhuri khasami phuramaaëe ||

The slave has been given the most excellent task, by the Primal Command of the Master.

ਲਾਲੈ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ਸਦਾ ਰਹੈ ਰਜਾਈ ॥

लालै हुकमु पछाणिआ सदा रहै रजाई ॥

Laalai hukamu pachhaañiâa sađaa rahai rajaaëe ||

The slave realizes the Hukam of His Command, and submits to His Will forever.

ਆਪੇ ਮੀਰਾ ਬਖਸਿ ਲਏ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ॥੨॥

आपे मीरा बखसि लए वडी वडिआई ॥२॥

Âape meeraa bakhasi laē vadee vadiâaëe ||2||

The Lord King Himself grants forgiveness; how glorious is His greatness! ||2||


ਆਪਿ ਸਚਾ ਸਭੁ ਸਚੁ ਹੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਈ ॥

आपि सचा सभु सचु है गुर सबदि बुझाई ॥

Âapi sachaa sabhu sachu hai gur sabađi bujhaaëe ||

He Himself is True, and everything is True; this is revealed through the Word of the Guru's Shabad.

ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਸੋ ਕਰੇ ਜਿਸ ਨੋ ਲੈਹਿ ਤੂ ਲਾਈ ॥

तेरी सेवा सो करे जिस नो लैहि तू लाई ॥

Ŧeree sevaa so kare jis no laihi ŧoo laaëe ||

He alone serves You, whom You have enjoined to do so.

ਬਿਨੁ ਸੇਵਾ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ਦੂਜੈ ਭਰਮਿ ਖੁਆਈ ॥੩॥

बिनु सेवा किनै न पाइआ दूजै भरमि खुआई ॥३॥

Binu sevaa kinai na paaīâa đoojai bharami khuâaëe ||3||

Without serving Him, no one finds Him; in duality and doubt, they are ruined. ||3||


ਸੋ ਕਿਉ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੀਐ ਨਿਤ ਦੇਵੈ ਚੜੈ ਸਵਾਇਆ ॥

सो किउ मनहु विसारीऐ नित देवै चड़ै सवाइआ ॥

So kiū manahu visaareeâi niŧ đevai chaɍai savaaīâa ||

How could we forget Him from our minds? The gifts which he bestows increase day by day.

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਦਾ ਸਾਹੁ ਤਿਨੈ ਵਿਚਿ ਪਾਇਆ ॥

जीउ पिंडु सभु तिस दा साहु तिनै विचि पाइआ ॥

Jeeū pinddu sabhu ŧis đaa saahu ŧinai vichi paaīâa ||

Soul and body, all belong to Him; He infused the breath into us.

ਜਾ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਾ ਸੇਵੀਐ ਸੇਵਿ ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ॥੪॥

जा क्रिपा करे ता सेवीऐ सेवि सचि समाइआ ॥४॥

Jaa kripaa kare ŧaa seveeâi sevi sachi samaaīâa ||4||

If he shows His Mercy, then we serve Him; serving Him, we merge in Truth. ||4||


ਲਾਲਾ ਸੋ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਮਰਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥

लाला सो जीवतु मरै मरि विचहु आपु गवाए ॥

Laalaa so jeevaŧu marai mari vichahu âapu gavaaē ||

He alone is the Lord's slave, who remains dead while yet alive, and eradicates egotism from within.

ਬੰਧਨ ਤੂਟਹਿ ਮੁਕਤਿ ਹੋਇ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝਾਏ ॥

बंधन तूटहि मुकति होइ त्रिसना अगनि बुझाए ॥

Banđđhan ŧootahi mukaŧi hoī ŧrisanaa âgani bujhaaē ||

His bonds are broken, the fire of his desire is quenched, and he is liberated.

ਸਭ ਮਹਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੋ ਪਾਏ ॥੫॥

सभ महि नामु निधानु है गुरमुखि को पाए ॥५॥

Sabh mahi naamu niđhaanu hai guramukhi ko paaē ||5||

The treasure of the Naam, the Name of the Lord, is within all, but how rare are those who, as Gurmukh, obtain it. ||5||


ਲਾਲੇ ਵਿਚਿ ਗੁਣੁ ਕਿਛੁ ਨਹੀ ਲਾਲਾ ਅਵਗਣਿਆਰੁ ॥

लाले विचि गुणु किछु नही लाला अवगणिआरु ॥

Laale vichi guñu kichhu nahee laalaa âvagañiâaru ||

Within the Lord's slave, there is no virtue at all; the Lord's slave is totally unworthy.

ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਦਾਤਾ ਕੋ ਨਹੀ ਤੂ ਬਖਸਣਹਾਰੁ ॥

तुधु जेवडु दाता को नही तू बखसणहारु ॥

Ŧuđhu jevadu đaaŧaa ko nahee ŧoo bakhasañahaaru ||

There is no Giver as great as You, Lord; You alone are the Forgiver.

ਤੇਰਾ ਹੁਕਮੁ ਲਾਲਾ ਮੰਨੇ ਏਹ ਕਰਣੀ ਸਾਰੁ ॥੬॥

तेरा हुकमु लाला मंने एह करणी सारु ॥६॥

Ŧeraa hukamu laalaa manne ēh karañee saaru ||6||

Your slave obeys the Hukam of Your Command; this is the most excellent action. ||6||


ਗੁਰੁ ਸਾਗਰੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰੁ ਜੋ ਇਛੇ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਏ ॥

गुरु सागरु अम्रित सरु जो इछे सो फलु पाए ॥

Guru saagaru âmmmriŧ saru jo īchhe so phalu paaē ||

The Guru is the pool of nectar in the world-ocean; whatever one desires, that fruit is obtained.

ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਅਮਰੁ ਹੈ ਹਿਰਦੈ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

नामु पदारथु अमरु है हिरदै मंनि वसाए ॥

Naamu pađaaraŧhu âmaru hai hirađai manni vasaaē ||

The treasure of the Naam brings immortality; enshrine it in your heart and mind.

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਹੁਕਮੁ ਮਨਾਏ ॥੭॥

गुर सेवा सदा सुखु है जिस नो हुकमु मनाए ॥७॥

Gur sevaa sađaa sukhu hai jis no hukamu manaaē ||7||

Serving the Guru, eternal peace is obtained, by those whom the Lord inspires to obey the Hukam of His Command. ||7||


ਸੁਇਨਾ ਰੁਪਾ ਸਭ ਧਾਤੁ ਹੈ ਮਾਟੀ ਰਲਿ ਜਾਈ ॥

सुइना रुपा सभ धातु है माटी रलि जाई ॥

Suīnaa rupaa sabh đhaaŧu hai maatee rali jaaëe ||

Gold and silver, and all metals, mix with dust in the end

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਨਾਲਿ ਨ ਚਲਈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥

बिनु नावै नालि न चलई सतिगुरि बूझ बुझाई ॥

Binu naavai naali na chalaëe saŧiguri boojh bujhaaëe ||

Without the Name, nothing goes along with you; the True Guru has imparted this understanding.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੇ ਨਿਰਮਲੇ ਸਾਚੈ ਰਹੇ ਸਮਾਈ ॥੮॥੫॥

नानक नामि रते से निरमले साचै रहे समाई ॥८॥५॥

Naanak naami raŧe se niramale saachai rahe samaaëe ||8||5||

O Nanak, those who are attuned to the Naam are immaculate and pure; they remain merged in the Truth. ||8||5||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

मारू महला १ ॥

Maaroo mahalaa 1 ||

Maaroo, First Mehl:

ਹੁਕਮੁ ਭਇਆ ਰਹਣਾ ਨਹੀ ਧੁਰਿ ਫਾਟੇ ਚੀਰੈ ॥

हुकमु भइआ रहणा नही धुरि फाटे चीरै ॥

Hukamu bhaīâa rahañaa nahee đhuri phaate cheerai ||

The Order is issued, and he cannot remain; the permit to stay has been torn up.

ਏਹੁ ਮਨੁ ਅਵਗਣਿ ਬਾਧਿਆ ਸਹੁ ਦੇਹ ਸਰੀਰੈ ॥

एहु मनु अवगणि बाधिआ सहु देह सरीरै ॥

Ēhu manu âvagañi baađhiâa sahu đeh sareerai ||

This mind is tied to its faults; it suffers terrible pain in its body.

ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਬਖਸਾਈਅਹਿ ਸਭਿ ਗੁਨਹ ਫਕੀਰੈ ॥੧॥

पूरै गुरि बखसाईअहि सभि गुनह फकीरै ॥१॥

Poorai guri bakhasaaëeâhi sabhi gunah phakeerai ||1||

The Perfect Guru forgives all the mistakes of the beggar at His Door. ||1||


ਕਿਉ ਰਹੀਐ ਉਠਿ ਚਲਣਾ ਬੁਝੁ ਸਬਦ ਬੀਚਾਰਾ ॥

किउ रहीऐ उठि चलणा बुझु सबद बीचारा ॥

Kiū raheeâi ūthi chalañaa bujhu sabađ beechaaraa ||

How can he stay here? He must get up and depart. Contemplate the Word of the Shabad, and understand this.

ਜਿਸੁ ਤੂ ਮੇਲਹਿ ਸੋ ਮਿਲੈ ਧੁਰਿ ਹੁਕਮੁ ਅਪਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

जिसु तू मेलहि सो मिलै धुरि हुकमु अपारा ॥१॥ रहाउ ॥

Jisu ŧoo melahi so milai đhuri hukamu âpaaraa ||1|| rahaaū ||

He alone is united, whom You, O Lord, unite. Such is the Primal Command of the Infinite Lord. ||1|| Pause ||


ਜਿਉ ਤੂ ਰਾਖਹਿ ਤਿਉ ਰਹਾ ਜੋ ਦੇਹਿ ਸੁ ਖਾਉ ॥

जिउ तू राखहि तिउ रहा जो देहि सु खाउ ॥

Jiū ŧoo raakhahi ŧiū rahaa jo đehi su khaaū ||

As You keep me, I remain; whatever You give me, I eat.

ਜਿਉ ਤੂ ਚਲਾਵਹਿ ਤਿਉ ਚਲਾ ਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਉ ॥

जिउ तू चलावहि तिउ चला मुखि अम्रित नाउ ॥

Jiū ŧoo chalaavahi ŧiū chalaa mukhi âmmmriŧ naaū ||

As You lead me, I follow, with the Ambrosial Name in my mouth.

ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਹਥਿ ਵਡਿਆਈਆ ਮੇਲਹਿ ਮਨਿ ਚਾਉ ॥੨॥

मेरे ठाकुर हथि वडिआईआ मेलहि मनि चाउ ॥२॥

Mere thaakur haŧhi vadiâaëeâa melahi mani chaaū ||2||

All glorious greatness rests in the hands of my Lord and Master; my mind yearns to unite with You. ||2||



200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates