Pt 20, Guru Nanak Dev ji Slok Bani Quotes Shabad,
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ - ਸਲੋਕ ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
गुरू नानक देव जी - सलोक बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਨਾਨਕ ਸਾਚਾ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥੧੯॥

नानक साचा करहु बीचारु ॥१९॥

Naanak saachaa karahu beechaaru ||19||

Give us your true opinion, Nanak."" ||19||


ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਜਨਮੇ ਗਵਨੁ ਮਿਟਾਇਆ ॥

सतिगुर कै जनमे गवनु मिटाइआ ॥

Saŧigur kai janame gavanu mitaaīâa ||

Born into the House of the True Guru, my wandering in reincarnation ended.

ਅਨਹਤਿ ਰਾਤੇ ਇਹੁ ਮਨੁ ਲਾਇਆ ॥

अनहति राते इहु मनु लाइआ ॥

Ânahaŧi raaŧe īhu manu laaīâa ||

My mind is attached and attuned to the unstruck sound current.

ਮਨਸਾ ਆਸਾ ਸਬਦਿ ਜਲਾਈ ॥

मनसा आसा सबदि जलाई ॥

Manasaa âasaa sabađi jalaaëe ||

Through the Word of the Shabad, my hopes and desires have been burnt away.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜੋਤਿ ਨਿਰੰਤਰਿ ਪਾਈ ॥

गुरमुखि जोति निरंतरि पाई ॥

Guramukhi joŧi niranŧŧari paaëe ||

As Gurmukh, I found the Light deep within the nucleus of my self.

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮੇਟੇ ਖਾਈਐ ਸਾਰੁ ॥

त्रै गुण मेटे खाईऐ सारु ॥

Ŧrai guñ mete khaaëeâi saaru ||

Eradicating the three qualities, one eats iron.

ਨਾਨਕ ਤਾਰੇ ਤਾਰਣਹਾਰੁ ॥੨੦॥

नानक तारे तारणहारु ॥२०॥

Naanak ŧaare ŧaarañahaaru ||20||

O Nanak, the Emancipator emancipates. ||20||


ਆਦਿ ਕਉ ਕਵਨੁ ਬੀਚਾਰੁ ਕਥੀਅਲੇ ਸੁੰਨ ਕਹਾ ਘਰ ਵਾਸੋ ॥

आदि कउ कवनु बीचारु कथीअले सुंन कहा घर वासो ॥

Âađi kaū kavanu beechaaru kaŧheeâle sunn kahaa ghar vaaso ||

"What can you tell us about the beginning? In what home did the absolute dwell then?

ਗਿਆਨ ਕੀ ਮੁਦ੍ਰਾ ਕਵਨ ਕਥੀਅਲੇ ਘਟਿ ਘਟਿ ਕਵਨ ਨਿਵਾਸੋ ॥

गिआन की मुद्रा कवन कथीअले घटि घटि कवन निवासो ॥

Giâan kee muđraa kavan kaŧheeâle ghati ghati kavan nivaaso ||

What are the ear-rings of spiritual wisdom? Who dwells in each and every heart?

ਕਾਲ ਕਾ ਠੀਗਾ ਕਿਉ ਜਲਾਈਅਲੇ ਕਿਉ ਨਿਰਭਉ ਘਰਿ ਜਾਈਐ ॥

काल का ठीगा किउ जलाईअले किउ निरभउ घरि जाईऐ ॥

Kaal kaa theegaa kiū jalaaëeâle kiū nirabhaū ghari jaaëeâi ||

How can one avoid the attack of death? How can one enter the home of fearlessness?

ਸਹਜ ਸੰਤੋਖ ਕਾ ਆਸਣੁ ਜਾਣੈ ਕਿਉ ਛੇਦੇ ਬੈਰਾਈਐ ॥

सहज संतोख का आसणु जाणै किउ छेदे बैराईऐ ॥

Sahaj sanŧŧokh kaa âasañu jaañai kiū chheđe bairaaëeâi ||

How can one know the posture of intuition and contentment, and overcome one's adversaries?"

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਉਮੈ ਬਿਖੁ ਮਾਰੈ ਤਾ ਨਿਜ ਘਰਿ ਹੋਵੈ ਵਾਸੋ ॥

गुर कै सबदि हउमै बिखु मारै ता निज घरि होवै वासो ॥

Gur kai sabađi haūmai bikhu maarai ŧaa nij ghari hovai vaaso ||

Through the Word of the Guru's Shabad, egotism and corruption are conquered, and then one comes to dwell in the home of the self within.

ਜਿਨਿ ਰਚਿ ਰਚਿਆ ਤਿਸੁ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੈ ਨਾਨਕੁ ਤਾ ਕਾ ਦਾਸੋ ॥੨੧॥

जिनि रचि रचिआ तिसु सबदि पछाणै नानकु ता का दासो ॥२१॥

Jini rachi rachiâa ŧisu sabađi pachhaañai naanaku ŧaa kaa đaaso ||21||

One who realizes the Shabad of the One who created the creation - Nanak is his slave. ||21||


ਕਹਾ ਤੇ ਆਵੈ ਕਹਾ ਇਹੁ ਜਾਵੈ ਕਹਾ ਇਹੁ ਰਹੈ ਸਮਾਈ ॥

कहा ते आवै कहा इहु जावै कहा इहु रहै समाई ॥

Kahaa ŧe âavai kahaa īhu jaavai kahaa īhu rahai samaaëe ||

"Where did we come from? Where are we going? Where will we be absorbed?

ਏਸੁ ਸਬਦ ਕਉ ਜੋ ਅਰਥਾਵੈ ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਈ ॥

एसु सबद कउ जो अरथावै तिसु गुर तिलु न तमाई ॥

Ēsu sabađ kaū jo âraŧhaavai ŧisu gur ŧilu na ŧamaaëe ||

One who reveals the meaning of this Shabad is the Guru, who has no greed at all.

ਕਿਉ ਤਤੈ ਅਵਿਗਤੈ ਪਾਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਗੈ ਪਿਆਰੋ ॥

किउ ततै अविगतै पावै गुरमुखि लगै पिआरो ॥

Kiū ŧaŧai âvigaŧai paavai guramukhi lagai piâaro ||

How can one find the essence of the unmanifest reality? How does one become Gurmukh, and enshrine love for the Lord?

ਆਪੇ ਸੁਰਤਾ ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਬੀਚਾਰੋ ॥

आपे सुरता आपे करता कहु नानक बीचारो ॥

Âape suraŧaa âape karaŧaa kahu naanak beechaaro ||

He Himself is consciousness, He Himself is the Creator; share with us, Nanak, your wisdom.""

ਹੁਕਮੇ ਆਵੈ ਹੁਕਮੇ ਜਾਵੈ ਹੁਕਮੇ ਰਹੈ ਸਮਾਈ ॥

हुकमे आवै हुकमे जावै हुकमे रहै समाई ॥

Hukame âavai hukame jaavai hukame rahai samaaëe ||

By His Command we come, and by His Command we go; by His Command, we merge in absorption.

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਸਾਚੁ ਕਮਾਵੈ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਸਬਦੇ ਪਾਈ ॥੨੨॥

पूरे गुर ते साचु कमावै गति मिति सबदे पाई ॥२२॥

Poore gur ŧe saachu kamaavai gaŧi miŧi sabađe paaëe ||22||

Through the Perfect Guru, live the Truth; through the Word of the Shabad, the state of dignity is attained. ||22||


ਆਦਿ ਕਉ ਬਿਸਮਾਦੁ ਬੀਚਾਰੁ ਕਥੀਅਲੇ ਸੁੰਨ ਨਿਰੰਤਰਿ ਵਾਸੁ ਲੀਆ ॥

आदि कउ बिसमादु बीचारु कथीअले सुंन निरंतरि वासु लीआ ॥

Âađi kaū bisamaađu beechaaru kaŧheeâle sunn niranŧŧari vaasu leeâa ||

We can only express a sense of wonder about the beginning. The absolute abided endlessly deep within Himself then.

ਅਕਲਪਤ ਮੁਦ੍ਰਾ ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਬੀਚਾਰੀਅਲੇ ਘਟਿ ਘਟਿ ਸਾਚਾ ਸਰਬ ਜੀਆ ॥

अकलपत मुद्रा गुर गिआनु बीचारीअले घटि घटि साचा सरब जीआ ॥

Âkalapaŧ muđraa gur giâanu beechaareeâle ghati ghati saachaa sarab jeeâa ||

Consider freedom from desire to be the ear-rings of the Guru's spiritual wisdom. The True Lord, the Soul of all, dwells within each and every heart.

ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਅਵਿਗਤਿ ਸਮਾਈਐ ਤਤੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਸਹਜਿ ਲਹੈ ॥

गुर बचनी अविगति समाईऐ ततु निरंजनु सहजि लहै ॥

Gur bachanee âvigaŧi samaaëeâi ŧaŧu niranjjanu sahaji lahai ||

Through the Guru's Word, one merges in the absolute, and intuitively receives the immaculate essence.

ਨਾਨਕ ਦੂਜੀ ਕਾਰ ਨ ਕਰਣੀ ਸੇਵੈ ਸਿਖੁ ਸੁ ਖੋਜਿ ਲਹੈ ॥

नानक दूजी कार न करणी सेवै सिखु सु खोजि लहै ॥

Naanak đoojee kaar na karañee sevai sikhu su khoji lahai ||

O Nanak, that Sikh who seeks and finds the Way does not serve any other.

ਹੁਕਮੁ ਬਿਸਮਾਦੁ ਹੁਕਮਿ ਪਛਾਣੈ ਜੀਅ ਜੁਗਤਿ ਸਚੁ ਜਾਣੈ ਸੋਈ ॥

हुकमु बिसमादु हुकमि पछाणै जीअ जुगति सचु जाणै सोई ॥

Hukamu bisamaađu hukami pachhaañai jeeâ jugaŧi sachu jaañai soëe ||

Wonderful and amazing is His Command; He alone realizes His Command and knows the true way of life of His creatures.

ਆਪੁ ਮੇਟਿ ਨਿਰਾਲਮੁ ਹੋਵੈ ਅੰਤਰਿ ਸਾਚੁ ਜੋਗੀ ਕਹੀਐ ਸੋਈ ॥੨੩॥

आपु मेटि निरालमु होवै अंतरि साचु जोगी कहीऐ सोई ॥२३॥

Âapu meti niraalamu hovai ânŧŧari saachu jogee kaheeâi soëe ||23||

One who eradicates his self-conceit becomes free of desire; he alone is a Yogi, who enshrines the True Lord deep within. ||23||


ਅਵਿਗਤੋ ਨਿਰਮਾਇਲੁ ਉਪਜੇ ਨਿਰਗੁਣ ਤੇ ਸਰਗੁਣੁ ਥੀਆ ॥

अविगतो निरमाइलु उपजे निरगुण ते सरगुणु थीआ ॥

Âvigaŧo niramaaīlu ūpaje niraguñ ŧe saraguñu ŧheeâa ||

From His state of absolute existence, He assumed the immaculate form; from formless, He assumed the supreme form.

ਸਤਿਗੁਰ ਪਰਚੈ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਈਐ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ਲੀਆ ॥

सतिगुर परचै परम पदु पाईऐ साचै सबदि समाइ लीआ ॥

Saŧigur parachai param pađu paaëeâi saachai sabađi samaaī leeâa ||

By pleasing the True Guru, the supreme status is obtained, and one is absorbed in the True Word of the Shabad.

ਏਕੇ ਕਉ ਸਚੁ ਏਕਾ ਜਾਣੈ ਹਉਮੈ ਦੂਜਾ ਦੂਰਿ ਕੀਆ ॥

एके कउ सचु एका जाणै हउमै दूजा दूरि कीआ ॥

Ēke kaū sachu ēkaa jaañai haūmai đoojaa đoori keeâa ||

He knows the True Lord as the One and only; he sends his egotism and duality far away.

ਸੋ ਜੋਗੀ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੈ ਅੰਤਰਿ ਕਮਲੁ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਥੀਆ ॥

सो जोगी गुर सबदु पछाणै अंतरि कमलु प्रगासु थीआ ॥

So jogee gur sabađu pachhaañai ânŧŧari kamalu prgaasu ŧheeâa ||

He alone is a Yogi, who realizes the Word of the Guru's Shabad; the lotus of the heart blossoms forth within.

ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਤਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਅੰਤਰਿ ਜਾਣੈ ਸਰਬ ਦਇਆ ॥

जीवतु मरै ता सभु किछु सूझै अंतरि जाणै सरब दइआ ॥

Jeevaŧu marai ŧaa sabhu kichhu soojhai ânŧŧari jaañai sarab đaīâa ||

If one remains dead while yet alive, then he understands everything; he knows the Lord deep within himself, who is kind and compassionate to all.

ਨਾਨਕ ਤਾ ਕਉ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਸਰਬ ਜੀਆ ॥੨੪॥

नानक ता कउ मिलै वडाई आपु पछाणै सरब जीआ ॥२४॥

Naanak ŧaa kaū milai vadaaëe âapu pachhaañai sarab jeeâa ||24||

O Nanak, he is blessed with glorious greatness; he realizes himself in all beings. ||24||


ਸਾਚੌ ਉਪਜੈ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵੈ ਸਾਚੇ ਸੂਚੇ ਏਕ ਮਇਆ ॥

साचौ उपजै साचि समावै साचे सूचे एक मइआ ॥

Saachau ūpajai saachi samaavai saache sooche ēk maīâa ||

We emerge from Truth, and merge into Truth again. The pure being merges into the One True Lord.

ਝੂਠੇ ਆਵਹਿ ਠਵਰ ਨ ਪਾਵਹਿ ਦੂਜੈ ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਭਇਆ ॥

झूठे आवहि ठवर न पावहि दूजै आवा गउणु भइआ ॥

Jhoothe âavahi thavar na paavahi đoojai âavaa gaūñu bhaīâa ||

The false come, and find no place of rest; in duality, they come and go.

ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਮਿਟੈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਆਪੇ ਪਰਖੈ ਬਖਸਿ ਲਇਆ ॥

आवा गउणु मिटै गुर सबदी आपे परखै बखसि लइआ ॥

Âavaa gaūñu mitai gur sabađee âape parakhai bakhasi laīâa ||

This coming and going in reincarnation is ended through the Word of the Guru's Shabad; the Lord Himself analyzes and grants His forgiveness.

ਏਕਾ ਬੇਦਨ ਦੂਜੈ ਬਿਆਪੀ ਨਾਮੁ ਰਸਾਇਣੁ ਵੀਸਰਿਆ ॥

एका बेदन दूजै बिआपी नामु रसाइणु वीसरिआ ॥

Ēkaa beđan đoojai biâapee naamu rasaaīñu veesariâa ||

One who suffers from the disease of duality, forgets the Naam, the source of nectar.

ਸੋ ਬੂਝੈ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁ ਮੁਕਤੁ ਭਇਆ ॥

सो बूझै जिसु आपि बुझाए गुर कै सबदि सु मुकतु भइआ ॥

So boojhai jisu âapi bujhaaē gur kai sabađi su mukaŧu bhaīâa ||

He alone understands, whom the Lord inspires to understand. Through the Word of the Guru's Shabad, one is liberated.

ਨਾਨਕ ਤਾਰੇ ਤਾਰਣਹਾਰਾ ਹਉਮੈ ਦੂਜਾ ਪਰਹਰਿਆ ॥੨੫॥

नानक तारे तारणहारा हउमै दूजा परहरिआ ॥२५॥

Naanak ŧaare ŧaarañahaaraa haūmai đoojaa parahariâa ||25||

O Nanak, the Emancipator emancipates one who drives out egotism and duality. ||25||


ਮਨਮੁਖਿ ਭੂਲੈ ਜਮ ਕੀ ਕਾਣਿ ॥

मनमुखि भूलै जम की काणि ॥

Manamukhi bhoolai jam kee kaañi ||

The self-willed manmukhs are deluded, under the shadow of death.

ਪਰ ਘਰੁ ਜੋਹੈ ਹਾਣੇ ਹਾਣਿ ॥

पर घरु जोहै हाणे हाणि ॥

Par gharu johai haañe haañi ||

They look into the homes of others, and lose.

ਮਨਮੁਖਿ ਭਰਮਿ ਭਵੈ ਬੇਬਾਣਿ ॥

मनमुखि भरमि भवै बेबाणि ॥

Manamukhi bharami bhavai bebaañi ||

The manmukhs are confused by doubt, wandering in the wilderness.

ਵੇਮਾਰਗਿ ਮੂਸੈ ਮੰਤ੍ਰਿ ਮਸਾਣਿ ॥

वेमारगि मूसै मंत्रि मसाणि ॥

Vemaaragi moosai manŧŧri masaañi ||

Having lost their way, they are plundered; they chant their mantras at cremation grounds.

ਸਬਦੁ ਨ ਚੀਨੈ ਲਵੈ ਕੁਬਾਣਿ ॥

सबदु न चीनै लवै कुबाणि ॥

Sabađu na cheenai lavai kubaañi ||

They do not think of the Shabad; instead, they utter obscenities.

ਨਾਨਕ ਸਾਚਿ ਰਤੇ ਸੁਖੁ ਜਾਣਿ ॥੨੬॥

नानक साचि रते सुखु जाणि ॥२६॥

Naanak saachi raŧe sukhu jaañi ||26||

O Nanak, those who are attuned to the Truth know peace. ||26||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੇ ਕਾ ਭਉ ਪਾਵੈ ॥

गुरमुखि साचे का भउ पावै ॥

Guramukhi saache kaa bhaū paavai ||

The Gurmukh lives in the Fear of God, the True Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਾਣੀ ਅਘੜੁ ਘੜਾਵੈ ॥

गुरमुखि बाणी अघड़ु घड़ावै ॥

Guramukhi baañee âghaɍu ghaɍaavai ||

Through the Word of the Guru's Bani, the Gurmukh refines the unrefined.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਰਮਲ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥

गुरमुखि निरमल हरि गुण गावै ॥

Guramukhi niramal hari guñ gaavai ||

The Gurmukh sings the immaculate, Glorious Praises of the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਵਿਤ੍ਰੁ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਵੈ ॥

गुरमुखि पवित्रु परम पदु पावै ॥

Guramukhi paviŧru param pađu paavai ||

The Gurmukh attains the supreme, sanctified status.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਰੋਮਿ ਰੋਮਿ ਹਰਿ ਧਿਆਵੈ ॥

गुरमुखि रोमि रोमि हरि धिआवै ॥

Guramukhi romi romi hari đhiâavai ||

The Gurmukh meditates on the Lord with every hair of his body.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵੈ ॥੨੭॥

नानक गुरमुखि साचि समावै ॥२७॥

Naanak guramukhi saachi samaavai ||27||

O Nanak, the Gurmukh merges in Truth. ||27||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਚੈ ਬੇਦ ਬੀਚਾਰੀ ॥

गुरमुखि परचै बेद बीचारी ॥

Guramukhi parachai beđ beechaaree ||

The Gurmukh is pleasing to the True Guru; this is contemplation on the Vedas.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਚੈ ਤਰੀਐ ਤਾਰੀ ॥

गुरमुखि परचै तरीऐ तारी ॥

Guramukhi parachai ŧareeâi ŧaaree ||

Pleasing the True Guru, the Gurmukh is carried across.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਚੈ ਸੁ ਸਬਦਿ ਗਿਆਨੀ ॥

गुरमुखि परचै सु सबदि गिआनी ॥

Guramukhi parachai su sabađi giâanee ||

Pleasing the True Guru, the Gurmukh receives the spiritual wisdom of the Shabad.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਚੈ ਅੰਤਰ ਬਿਧਿ ਜਾਨੀ ॥

गुरमुखि परचै अंतर बिधि जानी ॥

Guramukhi parachai ânŧŧar biđhi jaanee ||

Pleasing the True Guru, the Gurmukh comes to know the path within.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਅਲਖ ਅਪਾਰੁ ॥

गुरमुखि पाईऐ अलख अपारु ॥

Guramukhi paaëeâi âlakh âpaaru ||

The Gurmukh attains the unseen and infinite Lord.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰੁ ॥੨੮॥

नानक गुरमुखि मुकति दुआरु ॥२८॥

Naanak guramukhi mukaŧi đuâaru ||28||

O Nanak, the Gurmukh finds the door of liberation. ||28||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਕਥੁ ਕਥੈ ਬੀਚਾਰਿ ॥

गुरमुखि अकथु कथै बीचारि ॥

Guramukhi âkaŧhu kaŧhai beechaari ||

The Gurmukh speaks the unspoken wisdom.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਬਹੈ ਸਪਰਵਾਰਿ ॥

गुरमुखि निबहै सपरवारि ॥

Guramukhi nibahai saparavaari ||

In the midst of his family, the Gurmukh lives a spiritual life.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਪੀਐ ਅੰਤਰਿ ਪਿਆਰਿ ॥

गुरमुखि जपीऐ अंतरि पिआरि ॥

Guramukhi japeeâi ânŧŧari piâari ||

The Gurmukh lovingly meditates deep within.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਸਬਦਿ ਅਚਾਰਿ ॥

गुरमुखि पाईऐ सबदि अचारि ॥

Guramukhi paaëeâi sabađi âchaari ||

The Gurmukh obtains the Shabad, and righteous conduct.

ਸਬਦਿ ਭੇਦਿ ਜਾਣੈ ਜਾਣਾਈ ॥

सबदि भेदि जाणै जाणाई ॥

Sabađi bheđi jaañai jaañaaëe ||

He knows the mystery of the Shabad, and inspires others to know it.

ਨਾਨਕ ਹਉਮੈ ਜਾਲਿ ਸਮਾਈ ॥੨੯॥

नानक हउमै जालि समाई ॥२९॥

Naanak haūmai jaali samaaëe ||29||

O Nanak, burning away his ego, he merges in the Lord. ||29||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਧਰਤੀ ਸਾਚੈ ਸਾਜੀ ॥

गुरमुखि धरती साचै साजी ॥

Guramukhi đharaŧee saachai saajee ||

The True Lord fashioned the earth for the sake of the Gurmukhs.

ਤਿਸ ਮਹਿ ਓਪਤਿ ਖਪਤਿ ਸੁ ਬਾਜੀ ॥

तिस महि ओपति खपति सु बाजी ॥

Ŧis mahi õpaŧi khapaŧi su baajee ||

There, he set in motion the play of creation and destruction.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਰਪੈ ਰੰਗੁ ਲਾਇ ॥

गुर कै सबदि रपै रंगु लाइ ॥

Gur kai sabađi rapai ranggu laaī ||

One who is filled with the Word of the Guru's Shabad enshrines love for the Lord.

ਸਾਚਿ ਰਤਉ ਪਤਿ ਸਿਉ ਘਰਿ ਜਾਇ ॥

साचि रतउ पति सिउ घरि जाइ ॥

Saachi raŧaū paŧi siū ghari jaaī ||

Attuned to the Truth, he goes to his home with honor.

ਸਾਚ ਸਬਦ ਬਿਨੁ ਪਤਿ ਨਹੀ ਪਾਵੈ ॥

साच सबद बिनु पति नही पावै ॥

Saach sabađ binu paŧi nahee paavai ||

Without the True Word of the Shabad, no one receives honor.

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕਿਉ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵੈ ॥੩੦॥

नानक बिनु नावै किउ साचि समावै ॥३०॥

Naanak binu naavai kiū saachi samaavai ||30||

O Nanak, without the Name, how can one be absorbed in Truth? ||30||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਸਟ ਸਿਧੀ ਸਭਿ ਬੁਧੀ ॥

गुरमुखि असट सिधी सभि बुधी ॥

Guramukhi âsat siđhee sabhi buđhee ||

The Gurmukh obtains the eight miraculous spiritual powers, and all wisdom.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਵਜਲੁ ਤਰੀਐ ਸਚ ਸੁਧੀ ॥

गुरमुखि भवजलु तरीऐ सच सुधी ॥

Guramukhi bhavajalu ŧareeâi sach suđhee ||

The Gurmukh crosses over the terrifying world-ocean, and obtains true understanding.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਰ ਅਪਸਰ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ॥

गुरमुखि सर अपसर बिधि जाणै ॥

Guramukhi sar âpasar biđhi jaañai ||

The Gurmukh knows the ways of truth and untruth.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਵਿਰਤਿ ਨਰਵਿਰਤਿ ਪਛਾਣੈ ॥

गुरमुखि परविरति नरविरति पछाणै ॥

Guramukhi paraviraŧi naraviraŧi pachhaañai ||

The Gurmukh knows worldliness and renunciation.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਾਰੇ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰੇ ॥

गुरमुखि तारे पारि उतारे ॥

Guramukhi ŧaare paari ūŧaare ||

The Gurmukh crosses over, and carries others across as well.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦਿ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥੩੧॥

नानक गुरमुखि सबदि निसतारे ॥३१॥

Naanak guramukhi sabađi nisaŧaare ||31||

O Nanak, the Gurmukh is emancipated through the Shabad. ||31||


ਨਾਮੇ ਰਾਤੇ ਹਉਮੈ ਜਾਇ ॥

नामे राते हउमै जाइ ॥

Naame raaŧe haūmai jaaī ||

Attuned to the Naam, the Name of the Lord, egotism is dispelled.

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਚਿ ਰਹੇ ਸਮਾਇ ॥

नामि रते सचि रहे समाइ ॥

Naami raŧe sachi rahe samaaī ||

Attuned to the Naam, they remain absorbed in the True Lord.

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਬੀਚਾਰੁ ॥

नामि रते जोग जुगति बीचारु ॥

Naami raŧe jog jugaŧi beechaaru ||

Attuned to the Naam, they contemplate the Way of Yoga.

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਪਾਵਹਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

नामि रते पावहि मोख दुआरु ॥

Naami raŧe paavahi mokh đuâaru ||

Attuned to the Naam, they find the door of liberation.

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸੋਝੀ ਹੋਇ ॥

नामि रते त्रिभवण सोझी होइ ॥

Naami raŧe ŧribhavañ sojhee hoī ||

Attuned to the Naam, they understand the three worlds.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੩੨॥

नानक नामि रते सदा सुखु होइ ॥३२॥

Naanak naami raŧe sađaa sukhu hoī ||32||

O Nanak, attuned to the Naam, eternal peace is found. ||32||


ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਿਧ ਗੋਸਟਿ ਹੋਇ ॥

नामि रते सिध गोसटि होइ ॥

Naami raŧe siđh gosati hoī ||

Attuned to the Naam, they attain Sidh Gosht - conversation with the Siddhas.

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਦਾ ਤਪੁ ਹੋਇ ॥

नामि रते सदा तपु होइ ॥

Naami raŧe sađaa ŧapu hoī ||

Attuned to the Naam, they practice intense meditation forever.

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਚੁ ਕਰਣੀ ਸਾਰੁ ॥

नामि रते सचु करणी सारु ॥

Naami raŧe sachu karañee saaru ||

Attuned to the Naam, they live the true and excellent lifestyle.

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਗੁਣ ਗਿਆਨ ਬੀਚਾਰੁ ॥

नामि रते गुण गिआन बीचारु ॥

Naami raŧe guñ giâan beechaaru ||

Attuned to the Naam, they contemplate the Lord's virtues and spiritual wisdom.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਬੋਲੈ ਸਭੁ ਵੇਕਾਰੁ ॥

बिनु नावै बोलै सभु वेकारु ॥

Binu naavai bolai sabhu vekaaru ||

Without the Name, all that is spoken is useless.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਤਿਨ ਕਉ ਜੈਕਾਰੁ ॥੩੩॥

नानक नामि रते तिन कउ जैकारु ॥३३॥

Naanak naami raŧe ŧin kaū jaikaaru ||33||

O Nanak, attuned to the Naam, their victory is celebrated. ||33||


ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਨਾਮੁ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

पूरे गुर ते नामु पाइआ जाइ ॥

Poore gur ŧe naamu paaīâa jaaī ||

Through the Perfect Guru, one obtains the Naam, the Name of the Lord.

ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਸਚਿ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

जोग जुगति सचि रहै समाइ ॥

Jog jugaŧi sachi rahai samaaī ||

The Way of Yoga is to remain absorbed in Truth.

ਬਾਰਹ ਮਹਿ ਜੋਗੀ ਭਰਮਾਏ ਸੰਨਿਆਸੀ ਛਿਅ ਚਾਰਿ ॥

बारह महि जोगी भरमाए संनिआसी छिअ चारि ॥

Baarah mahi jogee bharamaaē sanniâasee chhiâ chaari ||

The Yogis wander in the twelve schools of Yoga; the Sannyaasis in six and four.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਜੋ ਮਰਿ ਜੀਵੈ ਸੋ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

गुर कै सबदि जो मरि जीवै सो पाए मोख दुआरु ॥

Gur kai sabađi jo mari jeevai so paaē mokh đuâaru ||

One who remains dead while yet alive, through the Word of the Guru's Shabad, finds the door of liberation.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਸਭਿ ਦੂਜੈ ਲਾਗੇ ਦੇਖਹੁ ਰਿਦੈ ਬੀਚਾਰਿ ॥

बिनु सबदै सभि दूजै लागे देखहु रिदै बीचारि ॥

Binu sabađai sabhi đoojai laage đekhahu riđai beechaari ||

Without the Shabad, all are attached to duality. Contemplate this in your heart, and see.

ਨਾਨਕ ਵਡੇ ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿਨੀ ਸਚੁ ਰਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੩੪॥

नानक वडे से वडभागी जिनी सचु रखिआ उर धारि ॥३४॥

Naanak vade se vadabhaagee jinee sachu rakhiâa ūr đhaari ||34||

O Nanak, blessed and very fortunate are those who keep the True Lord enshrined in their hearts. ||34||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਤਨੁ ਲਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

गुरमुखि रतनु लहै लिव लाइ ॥

Guramukhi raŧanu lahai liv laaī ||

The Gurmukh obtains the jewel, lovingly focused on the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਖੈ ਰਤਨੁ ਸੁਭਾਇ ॥

गुरमुखि परखै रतनु सुभाइ ॥

Guramukhi parakhai raŧanu subhaaī ||

The Gurmukh intuitively recognizes the value of this jewel.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੀ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥

गुरमुखि साची कार कमाइ ॥

Guramukhi saachee kaar kamaaī ||

The Gurmukh practices Truth in action.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੇ ਮਨੁ ਪਤੀਆਇ ॥

गुरमुखि साचे मनु पतीआइ ॥

Guramukhi saache manu paŧeeâaī ||

The mind of the Gurmukh is pleased with the True Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਏ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ॥

गुरमुखि अलखु लखाए तिसु भावै ॥

Guramukhi âlakhu lakhaaē ŧisu bhaavai ||

The Gurmukh sees the unseen, when it pleases the Lord.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਚੋਟ ਨ ਖਾਵੈ ॥੩੫॥

नानक गुरमुखि चोट न खावै ॥३५॥

Naanak guramukhi chot na khaavai ||35||

O Nanak, the Gurmukh does not have to endure punishment. ||35||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਦਾਨੁ ਇਸਨਾਨੁ ॥

गुरमुखि नामु दानु इसनानु ॥

Guramukhi naamu đaanu īsanaanu ||

The Gurmukh is blessed with the Name, charity and purification.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਾਗੈ ਸਹਜਿ ਧਿਆਨੁ ॥

गुरमुखि लागै सहजि धिआनु ॥

Guramukhi laagai sahaji đhiâanu ||

The Gurmukh centers his meditation on the celestial Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਵੈ ਦਰਗਹ ਮਾਨੁ ॥

गुरमुखि पावै दरगह मानु ॥

Guramukhi paavai đaragah maanu ||

The Gurmukh obtains honor in the Court of the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਉ ਭੰਜਨੁ ਪਰਧਾਨੁ ॥

गुरमुखि भउ भंजनु परधानु ॥

Guramukhi bhaū bhanjjanu parađhaanu ||

The Gurmukh obtains the Supreme Lord, the Destroyer of fear.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰਣੀ ਕਾਰ ਕਰਾਏ ॥

गुरमुखि करणी कार कराए ॥

Guramukhi karañee kaar karaaē ||

The Gurmukh does good deeds, an inspires others to do so.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥੩੬॥

नानक गुरमुखि मेलि मिलाए ॥३६॥

Naanak guramukhi meli milaaē ||36||

O Nanak, the Gurmukh unites in the Lord's Union. ||36||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਸਤ੍ਰ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਬੇਦ ॥

गुरमुखि सासत्र सिम्रिति बेद ॥

Guramukhi saasaŧr simriŧi beđ ||

The Gurmukh understands the Simritees, the Shaastras and the Vedas.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਵੈ ਘਟਿ ਘਟਿ ਭੇਦ ॥

गुरमुखि पावै घटि घटि भेद ॥

Guramukhi paavai ghati ghati bheđ ||

The Gurmukh knows the secrets of each and every heart.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵੈਰ ਵਿਰੋਧ ਗਵਾਵੈ ॥

गुरमुखि वैर विरोध गवावै ॥

Guramukhi vair virođh gavaavai ||

The Gurmukh eliminates hate and envy.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਗਲੀ ਗਣਤ ਮਿਟਾਵੈ ॥

गुरमुखि सगली गणत मिटावै ॥

Guramukhi sagalee gañaŧ mitaavai ||

The Gurmukh erases all accounting.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਾਮ ਨਾਮ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ॥

गुरमुखि राम नाम रंगि राता ॥

Guramukhi raam naam ranggi raaŧaa ||

The Gurmukh is imbued with love for the Lord's Name.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਖਸਮੁ ਪਛਾਤਾ ॥੩੭॥

नानक गुरमुखि खसमु पछाता ॥३७॥

Naanak guramukhi khasamu pachhaaŧaa ||37||

O Nanak, the Gurmukh realizes his Lord and Master. ||37||


ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਭਰਮੈ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

बिनु गुर भरमै आवै जाइ ॥

Binu gur bharamai âavai jaaī ||

Without the Guru, one wanders, coming and going in reincarnation.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਘਾਲ ਨ ਪਵਈ ਥਾਇ ॥

बिनु गुर घाल न पवई थाइ ॥

Binu gur ghaal na pavaëe ŧhaaī ||

Without the Guru, one's work is useless.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਮਨੂਆ ਅਤਿ ਡੋਲਾਇ ॥

बिनु गुर मनूआ अति डोलाइ ॥

Binu gur manooâa âŧi dolaaī ||

Without the Guru, the mind is totally unsteady.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਨਹੀ ਬਿਖੁ ਖਾਇ ॥

बिनु गुर त्रिपति नही बिखु खाइ ॥

Binu gur ŧripaŧi nahee bikhu khaaī ||

Without the Guru, one is unsatisfied, and eats poison.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਬਿਸੀਅਰੁ ਡਸੈ ਮਰਿ ਵਾਟ ॥

बिनु गुर बिसीअरु डसै मरि वाट ॥

Binu gur biseeâru dasai mari vaat ||

Without the Guru, one is stung by the poisonous snake of Maya, and dies.

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਘਾਟੇ ਘਾਟ ॥੩੮॥

नानक गुर बिनु घाटे घाट ॥३८॥

Naanak gur binu ghaate ghaat ||38||

O Nanak without the Guru, all is lost. ||38||


ਜਿਸੁ ਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤਿਸੁ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰੈ ॥

जिसु गुरु मिलै तिसु पारि उतारै ॥

Jisu guru milai ŧisu paari ūŧaarai ||

One who meets the Guru is carried across.

ਅਵਗਣ ਮੇਟੈ ਗੁਣਿ ਨਿਸਤਾਰੈ ॥

अवगण मेटै गुणि निसतारै ॥

Âvagañ metai guñi nisaŧaarai ||

His sins are erased, and he is emancipated through virtue.

ਮੁਕਤਿ ਮਹਾ ਸੁਖ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਿ ॥

मुकति महा सुख गुर सबदु बीचारि ॥

Mukaŧi mahaa sukh gur sabađu beechaari ||

The supreme peace of liberation is attained, contemplating the Word of the Guru's Shabad.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਦੇ ਨ ਆਵੈ ਹਾਰਿ ॥

गुरमुखि कदे न आवै हारि ॥

Guramukhi kađe na âavai haari ||

The Gurmukh is never defeated.

ਤਨੁ ਹਟੜੀ ਇਹੁ ਮਨੁ ਵਣਜਾਰਾ ॥

तनु हटड़ी इहु मनु वणजारा ॥

Ŧanu hataɍee īhu manu vañajaaraa ||

In the store of the body, this mind is the merchant;

ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਸਚੁ ਵਾਪਾਰਾ ॥੩੯॥

नानक सहजे सचु वापारा ॥३९॥

Naanak sahaje sachu vaapaaraa ||39||

O Nanak, it deals intuitively in Truth. ||39||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਾਂਧਿਓ ਸੇਤੁ ਬਿਧਾਤੈ ॥

गुरमुखि बांधिओ सेतु बिधातै ॥

Guramukhi baanđhiõ seŧu biđhaaŧai ||

The Gurmukh is the bridge, built by the Architect of Destiny.

ਲੰਕਾ ਲੂਟੀ ਦੈਤ ਸੰਤਾਪੈ ॥

लंका लूटी दैत संतापै ॥

Lankkaa lootee đaiŧ sanŧŧaapai ||

The demons of passion which plundered Sri Lanka - the body - have been conquered.

ਰਾਮਚੰਦਿ ਮਾਰਿਓ ਅਹਿ ਰਾਵਣੁ ॥

रामचंदि मारिओ अहि रावणु ॥

Raamachanđđi maariõ âhi raavañu ||

Ram Chand - the mind - has slaughtered Raawan - pride;

ਭੇਦੁ ਬਭੀਖਣ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਚਾਇਣੁ ॥

भेदु बभीखण गुरमुखि परचाइणु ॥

Bheđu babheekhañ guramukhi parachaaīñu ||

The Gurmukh understands the secret revealed by Babheekhan.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਇਰਿ ਪਾਹਣ ਤਾਰੇ ॥

गुरमुखि साइरि पाहण तारे ॥

Guramukhi saaīri paahañ ŧaare ||

The Gurmukh carries even stones across the ocean.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੋਟਿ ਤੇਤੀਸ ਉਧਾਰੇ ॥੪੦॥

गुरमुखि कोटि तेतीस उधारे ॥४०॥

Guramukhi koti ŧeŧees ūđhaare ||40||

The Gurmukh saves millions of people. ||40||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਚੂਕੈ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ॥

गुरमुखि चूकै आवण जाणु ॥

Guramukhi chookai âavañ jaañu ||

The comings and goings in reincarnation are ended for the Gurmukh.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਦਰਗਹ ਪਾਵੈ ਮਾਣੁ ॥

गुरमुखि दरगह पावै माणु ॥

Guramukhi đaragah paavai maañu ||

The Gurmukh is honored in the Court of the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਟੇ ਖਰੇ ਪਛਾਣੁ ॥

गुरमुखि खोटे खरे पछाणु ॥

Guramukhi khote khare pachhaañu ||

The Gurmukh distinguishes the true from the false.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਾਗੈ ਸਹਜਿ ਧਿਆਨੁ ॥

गुरमुखि लागै सहजि धिआनु ॥

Guramukhi laagai sahaji đhiâanu ||

The Gurmukh focuses his meditation on the celestial Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਦਰਗਹ ਸਿਫਤਿ ਸਮਾਇ ॥

गुरमुखि दरगह सिफति समाइ ॥

Guramukhi đaragah siphaŧi samaaī ||

In the Court of the Lord, the Gurmukh is absorbed in His Praises.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੰਧੁ ਨ ਪਾਇ ॥੪੧॥

नानक गुरमुखि बंधु न पाइ ॥४१॥

Naanak guramukhi banđđhu na paaī ||41||

O Nanak, the Gurmukh is not bound by bonds. ||41||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨ ਪਾਏ ॥

गुरमुखि नामु निरंजन पाए ॥

Guramukhi naamu niranjjan paaē ||

The Gurmukh obtains the Name of the Immaculate Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥

गुरमुखि हउमै सबदि जलाए ॥

Guramukhi haūmai sabađi jalaaē ||

Through the Shabad, the Gurmukh burns away his ego.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥

गुरमुखि साचे के गुण गाए ॥

Guramukhi saache ke guñ gaaē ||

The Gurmukh sings the Glorious Praises of the True Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੈ ਰਹੈ ਸਮਾਏ ॥

गुरमुखि साचै रहै समाए ॥

Guramukhi saachai rahai samaaē ||

The Gurmukh remains absorbed in the True Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚਿ ਨਾਮਿ ਪਤਿ ਊਤਮ ਹੋਇ ॥

गुरमुखि साचि नामि पति ऊतम होइ ॥

Guramukhi saachi naami paŧi ǖŧam hoī ||

Through the True Name, the Gurmukh is honored and exalted.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਗਲ ਭਵਣ ਕੀ ਸੋਝੀ ਹੋਇ ॥੪੨॥

नानक गुरमुखि सगल भवण की सोझी होइ ॥४२॥

Naanak guramukhi sagal bhavañ kee sojhee hoī ||42||

O Nanak, the Gurmukh understands all the worlds. ||42||


ਕਵਣ ਮੂਲੁ ਕਵਣ ਮਤਿ ਵੇਲਾ ॥

कवण मूलु कवण मति वेला ॥

Kavañ moolu kavañ maŧi velaa ||

"What is the root, the source of all? What teachings hold for these times?

ਤੇਰਾ ਕਵਣੁ ਗੁਰੂ ਜਿਸ ਕਾ ਤੂ ਚੇਲਾ ॥

तेरा कवणु गुरू जिस का तू चेला ॥

Ŧeraa kavañu guroo jis kaa ŧoo chelaa ||

Who is your guru? Whose disciple are you?

ਕਵਣ ਕਥਾ ਲੇ ਰਹਹੁ ਨਿਰਾਲੇ ॥

कवण कथा ले रहहु निराले ॥

Kavañ kaŧhaa le rahahu niraale ||

What is that speech, by which you remain unattached?

ਬੋਲੈ ਨਾਨਕੁ ਸੁਣਹੁ ਤੁਮ ਬਾਲੇ ॥

बोलै नानकु सुणहु तुम बाले ॥

Bolai naanaku suñahu ŧum baale ||

Listen to what we say, O Nanak, you little boy.

ਏਸੁ ਕਥਾ ਕਾ ਦੇਇ ਬੀਚਾਰੁ ॥

एसु कथा का देइ बीचारु ॥

Ēsu kaŧhaa kaa đeī beechaaru ||

Give us your opinion on what we have said.

ਭਵਜਲੁ ਸਬਦਿ ਲੰਘਾਵਣਹਾਰੁ ॥੪੩॥

भवजलु सबदि लंघावणहारु ॥४३॥

Bhavajalu sabađi langghaavañahaaru ||43||

How can the Shabad carry us across the terrifying world-ocean?"" ||43||


ਪਵਨ ਅਰੰਭੁ ਸਤਿਗੁਰ ਮਤਿ ਵੇਲਾ ॥

पवन अर्मभु सतिगुर मति वेला ॥

Pavan ârambbhu saŧigur maŧi velaa ||

From the air came the beginning. This is the age of the True Guru's Teachings.

ਸਬਦੁ ਗੁਰੂ ਸੁਰਤਿ ਧੁਨਿ ਚੇਲਾ ॥

सबदु गुरू सुरति धुनि चेला ॥

Sabađu guroo suraŧi đhuni chelaa ||

The Shabad is the Guru, upon whom I lovingly focus my consciousness; I am the chaylaa, the disciple.

ਅਕਥ ਕਥਾ ਲੇ ਰਹਉ ਨਿਰਾਲਾ ॥

अकथ कथा ले रहउ निराला ॥

Âkaŧh kaŧhaa le rahaū niraalaa ||

Speaking the Unspoken Speech, I remain unattached.

ਨਾਨਕ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਗੁਰ ਗੋਪਾਲਾ ॥

नानक जुगि जुगि गुर गोपाला ॥

Naanak jugi jugi gur gopaalaa ||

O Nanak, throughout the ages, the Lord of the World is my Guru.

ਏਕੁ ਸਬਦੁ ਜਿਤੁ ਕਥਾ ਵੀਚਾਰੀ ॥

एकु सबदु जितु कथा वीचारी ॥

Ēku sabađu jiŧu kaŧhaa veechaaree ||

I contemplate the sermon of the Shabad, the Word of the One God.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਅਗਨਿ ਨਿਵਾਰੀ ॥੪੪॥

गुरमुखि हउमै अगनि निवारी ॥४४॥

Guramukhi haūmai âgani nivaaree ||44||

The Gurmukh puts out the fire of egotism. ||44||


ਮੈਣ ਕੇ ਦੰਤ ਕਿਉ ਖਾਈਐ ਸਾਰੁ ॥

मैण के दंत किउ खाईऐ सारु ॥

Maiñ ke đanŧŧ kiū khaaëeâi saaru ||

"With teeth of wax, how can one chew iron?

ਜਿਤੁ ਗਰਬੁ ਜਾਇ ਸੁ ਕਵਣੁ ਆਹਾਰੁ ॥

जितु गरबु जाइ सु कवणु आहारु ॥

Jiŧu garabu jaaī su kavañu âahaaru ||

What is that food, which takes away pride?

ਹਿਵੈ ਕਾ ਘਰੁ ਮੰਦਰੁ ਅਗਨਿ ਪਿਰਾਹਨੁ ॥

हिवै का घरु मंदरु अगनि पिराहनु ॥

Hivai kaa gharu manđđaru âgani piraahanu ||

How can one live in the palace, the home of snow, wearing robes of fire?

ਕਵਨ ਗੁਫਾ ਜਿਤੁ ਰਹੈ ਅਵਾਹਨੁ ॥

कवन गुफा जितु रहै अवाहनु ॥

Kavan guphaa jiŧu rahai âvaahanu ||

Where is that cave, within which one may remain unshaken?

ਇਤ ਉਤ ਕਿਸ ਕਉ ਜਾਣਿ ਸਮਾਵੈ ॥

इत उत किस कउ जाणि समावै ॥

Īŧ ūŧ kis kaū jaañi samaavai ||

Who should we know to be pervading here and there?

ਕਵਨ ਧਿਆਨੁ ਮਨੁ ਮਨਹਿ ਸਮਾਵੈ ॥੪੫॥

कवन धिआनु मनु मनहि समावै ॥४५॥

Kavan đhiâanu manu manahi samaavai ||45||

What is that meditation, which leads the mind to be absorbed in itself?"" ||45||


ਹਉ ਹਉ ਮੈ ਮੈ ਵਿਚਹੁ ਖੋਵੈ ॥

हउ हउ मै मै विचहु खोवै ॥

Haū haū mai mai vichahu khovai ||

Eradicating egotism and individualism from within,

ਦੂਜਾ ਮੇਟੈ ਏਕੋ ਹੋਵੈ ॥

दूजा मेटै एको होवै ॥

Đoojaa metai ēko hovai ||

And erasing duality, the mortal becomes one with God.

ਜਗੁ ਕਰੜਾ ਮਨਮੁਖੁ ਗਾਵਾਰੁ ॥

जगु करड़ा मनमुखु गावारु ॥

Jagu karaɍaa manamukhu gaavaaru ||

The world is difficult for the foolish, self-willed manmukh;

ਸਬਦੁ ਕਮਾਈਐ ਖਾਈਐ ਸਾਰੁ ॥

सबदु कमाईऐ खाईऐ सारु ॥

Sabađu kamaaëeâi khaaëeâi saaru ||

Practicing the Shabad, one chews iron.

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥

अंतरि बाहरि एको जाणै ॥

Ânŧŧari baahari ēko jaañai ||

Know the One Lord, inside and out.

ਨਾਨਕ ਅਗਨਿ ਮਰੈ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ॥੪੬॥

नानक अगनि मरै सतिगुर कै भाणै ॥४६॥

Naanak âgani marai saŧigur kai bhaañai ||46||

O Nanak, the fire is quenched, through the Pleasure of the True Guru's Will. ||46||


ਸਚ ਭੈ ਰਾਤਾ ਗਰਬੁ ਨਿਵਾਰੈ ॥

सच भै राता गरबु निवारै ॥

Sach bhai raaŧaa garabu nivaarai ||

Imbued with the True Fear of God, pride is taken away;

ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰੈ ॥

एको जाता सबदु वीचारै ॥

Ēko jaaŧaa sabađu veechaarai ||

Realize that He is One, and contemplate the Shabad.

ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਸਚੁ ਅੰਤਰਿ ਹੀਆ ॥

सबदु वसै सचु अंतरि हीआ ॥

Sabađu vasai sachu ânŧŧari heeâa ||

With the True Shabad abiding deep within the heart,

ਤਨੁ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਰੰਗਿ ਰੰਗੀਆ ॥

तनु मनु सीतलु रंगि रंगीआ ॥

Ŧanu manu seeŧalu ranggi ranggeeâa ||

The body and mind are cooled and soothed, and colored with the Lord's Love.

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਬਿਖੁ ਅਗਨਿ ਨਿਵਾਰੇ ॥

कामु क्रोधु बिखु अगनि निवारे ॥

Kaamu krođhu bikhu âgani nivaare ||

The fire of sexual desire, anger and corruption is quenched.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਪਿਆਰੇ ॥੪੭॥

नानक नदरी नदरि पिआरे ॥४७॥

Naanak nađaree nađari piâare ||47||

O Nanak, the Beloved bestows His Glance of Grace. ||47||


ਕਵਨ ਮੁਖਿ ਚੰਦੁ ਹਿਵੈ ਘਰੁ ਛਾਇਆ ॥

कवन मुखि चंदु हिवै घरु छाइआ ॥

Kavan mukhi chanđđu hivai gharu chhaaīâa ||

"The moon of the mind is cool and dark; how is it enlightened?

ਕਵਨ ਮੁਖਿ ਸੂਰਜੁ ਤਪੈ ਤਪਾਇਆ ॥

कवन मुखि सूरजु तपै तपाइआ ॥

Kavan mukhi sooraju ŧapai ŧapaaīâa ||

How does the sun blaze so brilliantly?

ਕਵਨ ਮੁਖਿ ਕਾਲੁ ਜੋਹਤ ਨਿਤ ਰਹੈ ॥

कवन मुखि कालु जोहत नित रहै ॥

Kavan mukhi kaalu johaŧ niŧ rahai ||

How can the constant watchful gaze of Death be turned away?

ਕਵਨ ਬੁਧਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਤਿ ਰਹੈ ॥

कवन बुधि गुरमुखि पति रहै ॥

Kavan buđhi guramukhi paŧi rahai ||

By what understanding is the honor of the Gurmukh preserved?

ਕਵਨੁ ਜੋਧੁ ਜੋ ਕਾਲੁ ਸੰਘਾਰੈ ॥

कवनु जोधु जो कालु संघारै ॥

Kavanu jođhu jo kaalu sangghaarai ||

Who is the warrior, who conquers Death?

ਬੋਲੈ ਬਾਣੀ ਨਾਨਕੁ ਬੀਚਾਰੈ ॥੪੮॥

बोलै बाणी नानकु बीचारै ॥४८॥

Bolai baañee naanaku beechaarai ||48||

Give us your thoughtful reply, O Nanak."" ||48||


ਸਬਦੁ ਭਾਖਤ ਸਸਿ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰਾ ॥

सबदु भाखत ससि जोति अपारा ॥

Sabađu bhaakhaŧ sasi joŧi âpaaraa ||

Giving voice to the Shabad, the moon of the mind is illuminated with infinity.

ਸਸਿ ਘਰਿ ਸੂਰੁ ਵਸੈ ਮਿਟੈ ਅੰਧਿਆਰਾ ॥

ससि घरि सूरु वसै मिटै अंधिआरा ॥

Sasi ghari sooru vasai mitai ânđđhiâaraa ||

When the sun dwells in the house of the moon, the darkness is dispelled.

ਸੁਖੁ ਦੁਖੁ ਸਮ ਕਰਿ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰਾ ॥

सुखु दुखु सम करि नामु अधारा ॥

Sukhu đukhu sam kari naamu âđhaaraa ||

Pleasure and pain are just the same, when one takes the Support of the Naam, the Name of the Lord.

ਆਪੇ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਣਹਾਰਾ ॥

आपे पारि उतारणहारा ॥

Âape paari ūŧaarañahaaraa ||

He Himself saves, and carries us across.

ਗੁਰ ਪਰਚੈ ਮਨੁ ਸਾਚਿ ਸਮਾਇ ॥

गुर परचै मनु साचि समाइ ॥

Gur parachai manu saachi samaaī ||

With faith in the Guru, the mind merges in Truth,

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕੁ ਕਾਲੁ ਨ ਖਾਇ ॥੪੯॥

प्रणवति नानकु कालु न खाइ ॥४९॥

Prñavaŧi naanaku kaalu na khaaī ||49||

And then, prays Nanak, one is not consumed by Death. ||49||


ਨਾਮ ਤਤੁ ਸਭ ਹੀ ਸਿਰਿ ਜਾਪੈ ॥

नाम ततु सभ ही सिरि जापै ॥

Naam ŧaŧu sabh hee siri jaapai ||

The essence of the Naam, the Name of the Lord, is known to be the most exalted and excellent of all.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਦੁਖੁ ਕਾਲੁ ਸੰਤਾਪੈ ॥

बिनु नावै दुखु कालु संतापै ॥

Binu naavai đukhu kaalu sanŧŧaapai ||

Without the Name, one is afflicted by pain and death.

ਤਤੋ ਤਤੁ ਮਿਲੈ ਮਨੁ ਮਾਨੈ ॥

ततो ततु मिलै मनु मानै ॥

Ŧaŧo ŧaŧu milai manu maanai ||

When one's essence merges into the essence, the mind is satisfied and fulfilled.

ਦੂਜਾ ਜਾਇ ਇਕਤੁ ਘਰਿ ਆਨੈ ॥

दूजा जाइ इकतु घरि आनै ॥

Đoojaa jaaī īkaŧu ghari âanai ||

Duality is gone, and one enters into the home of the One Lord.

ਬੋਲੈ ਪਵਨਾ ਗਗਨੁ ਗਰਜੈ ॥

बोलै पवना गगनु गरजै ॥

Bolai pavanaa gaganu garajai ||

The breath blows across the sky of the Tenth Gate and vibrates.

ਨਾਨਕ ਨਿਹਚਲੁ ਮਿਲਣੁ ਸਹਜੈ ॥੫੦॥

नानक निहचलु मिलणु सहजै ॥५०॥

Naanak nihachalu milañu sahajai ||50||

O Nanak, the mortal then intuitively meets the eternal, unchanging Lord. ||50||


ਅੰਤਰਿ ਸੁੰਨੰ ਬਾਹਰਿ ਸੁੰਨੰ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸੁੰਨ ਮਸੁੰਨੰ ॥

अंतरि सुंनं बाहरि सुंनं त्रिभवण सुंन मसुंनं ॥

Ânŧŧari sunnann baahari sunnann ŧribhavañ sunn masunnann ||

The absolute Lord is deep within; the absolute Lord is outside us as well. The absolute Lord totally fills the three worlds.

ਚਉਥੇ ਸੁੰਨੈ ਜੋ ਨਰੁ ਜਾਣੈ ਤਾ ਕਉ ਪਾਪੁ ਨ ਪੁੰਨੰ ॥

चउथे सुंनै जो नरु जाणै ता कउ पापु न पुंनं ॥

Chaūŧhe sunnai jo naru jaañai ŧaa kaū paapu na punnann ||

One who knows the Lord in the fourth state, is not subject to virtue or vice.

ਘਟਿ ਘਟਿ ਸੁੰਨ ਕਾ ਜਾਣੈ ਭੇਉ ॥

घटि घटि सुंन का जाणै भेउ ॥

Ghati ghati sunn kaa jaañai bheū ||

One who knows the mystery of God the Absolute, who pervades each and every heart,

ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨ ਦੇਉ ॥

आदि पुरखु निरंजन देउ ॥

Âađi purakhu niranjjan đeū ||

Knows the Primal Being, the Immaculate Divine Lord.

ਜੋ ਜਨੁ ਨਾਮ ਨਿਰੰਜਨ ਰਾਤਾ ॥

जो जनु नाम निरंजन राता ॥

Jo janu naam niranjjan raaŧaa ||

That humble being who is imbued with the Immaculate Naam,

ਨਾਨਕ ਸੋਈ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ॥੫੧॥

नानक सोई पुरखु बिधाता ॥५१॥

Naanak soëe purakhu biđhaaŧaa ||51||

O Nanak, is himself the Primal Lord, the Architect of Destiny. ||51||


ਸੁੰਨੋ ਸੁੰਨੁ ਕਹੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥

सुंनो सुंनु कहै सभु कोई ॥

Sunno sunnu kahai sabhu koëe ||

"Everyone speaks of the Absolute Lord, the unmanifest void.

ਅਨਹਤ ਸੁੰਨੁ ਕਹਾ ਤੇ ਹੋਈ ॥

अनहत सुंनु कहा ते होई ॥

Ânahaŧ sunnu kahaa ŧe hoëe ||

How can one find this absolute void?

ਅਨਹਤ ਸੁੰਨਿ ਰਤੇ ਸੇ ਕੈਸੇ ॥

अनहत सुंनि रते से कैसे ॥

Ânahaŧ sunni raŧe se kaise ||

Who are they, who are attuned to this absolute void?""

ਜਿਸ ਤੇ ਉਪਜੇ ਤਿਸ ਹੀ ਜੈਸੇ ॥

जिस ते उपजे तिस ही जैसे ॥

Jis ŧe ūpaje ŧis hee jaise ||

They are like the Lord, from whom they originated.

ਓਇ ਜਨਮਿ ਨ ਮਰਹਿ ਨ ਆਵਹਿ ਜਾਹਿ ॥

ओइ जनमि न मरहि न आवहि जाहि ॥

Õī janami na marahi na âavahi jaahi ||

They are not born, they do not die; they do not come and go.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨੁ ਸਮਝਾਹਿ ॥੫੨॥

नानक गुरमुखि मनु समझाहि ॥५२॥

Naanak guramukhi manu samajhaahi ||52||

O Nanak, the Gurmukhs instruct their minds. ||52||


ਨਉ ਸਰ ਸੁਭਰ ਦਸਵੈ ਪੂਰੇ ॥

नउ सर सुभर दसवै पूरे ॥

Naū sar subhar đasavai poore ||

By practicing control over the nine gates, one attains perfect control over the Tenth Gate.

ਤਹ ਅਨਹਤ ਸੁੰਨ ਵਜਾਵਹਿ ਤੂਰੇ ॥

तह अनहत सुंन वजावहि तूरे ॥

Ŧah ânahaŧ sunn vajaavahi ŧoore ||

There, the unstruck sound current of the absolute Lord vibrates and resounds.

ਸਾਚੈ ਰਾਚੇ ਦੇਖਿ ਹਜੂਰੇ ॥

साचै राचे देखि हजूरे ॥

Saachai raache đekhi hajoore ||

Behold the True Lord ever-present, and merge with Him.

ਘਟਿ ਘਟਿ ਸਾਚੁ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰੇ ॥

घटि घटि साचु रहिआ भरपूरे ॥

Ghati ghati saachu rahiâa bharapoore ||

The True Lord is pervading and permeating each and every heart.

ਗੁਪਤੀ ਬਾਣੀ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥

गुपती बाणी परगटु होइ ॥

Gupaŧee baañee paragatu hoī ||

The hidden Bani of the Word is revealed.

ਨਾਨਕ ਪਰਖਿ ਲਏ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥੫੩॥

नानक परखि लए सचु सोइ ॥५३॥

Naanak parakhi laē sachu soī ||53||

O Nanak, the True Lord is revealed and known. ||53||


ਸਹਜ ਭਾਇ ਮਿਲੀਐ ਸੁਖੁ ਹੋਵੈ ॥

सहज भाइ मिलीऐ सुखु होवै ॥

Sahaj bhaaī mileeâi sukhu hovai ||

Meeting with the Lord through intuition and love, peace is found.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਗੈ ਨੀਦ ਨ ਸੋਵੈ ॥

गुरमुखि जागै नीद न सोवै ॥

Guramukhi jaagai neeđ na sovai ||

The Gurmukh remains awake and aware; he does not fall sleep.

ਸੁੰਨ ਸਬਦੁ ਅਪਰੰਪਰਿ ਧਾਰੈ ॥

सुंन सबदु अपर्मपरि धारै ॥

Sunn sabađu âparamppari đhaarai ||

He enshrines the unlimited, absolute Shabad deep within.

ਕਹਤੇ ਮੁਕਤੁ ਸਬਦਿ ਨਿਸਤਾਰੈ ॥

कहते मुकतु सबदि निसतारै ॥

Kahaŧe mukaŧu sabađi nisaŧaarai ||

Chanting the Shabad, he is liberated, and saves others as well.

ਗੁਰ ਕੀ ਦੀਖਿਆ ਸੇ ਸਚਿ ਰਾਤੇ ॥

गुर की दीखिआ से सचि राते ॥

Gur kee đeekhiâa se sachi raaŧe ||

Those who practice the Guru's Teachings are attuned to the Truth.

ਨਾਨਕ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਮਿਲਣ ਨਹੀ ਭ੍ਰਾਤੇ ॥੫੪॥

नानक आपु गवाइ मिलण नही भ्राते ॥५४॥

Naanak âapu gavaaī milañ nahee bhraaŧe ||54||

O Nanak, those who eradicate their self-conceit meet with the Lord; they do not remain separated by doubt. ||54||


ਕੁਬੁਧਿ ਚਵਾਵੈ ਸੋ ਕਿਤੁ ਠਾਇ ॥

कुबुधि चवावै सो कितु ठाइ ॥

Kubuđhi chavaavai so kiŧu thaaī ||

"Where is that place, where evil thoughts are destroyed?

ਕਿਉ ਤਤੁ ਨ ਬੂਝੈ ਚੋਟਾ ਖਾਇ ॥

किउ ततु न बूझै चोटा खाइ ॥

Kiū ŧaŧu na boojhai chotaa khaaī ||

The mortal does not understand the essence of reality; why must he suffer in pain?""

ਜਮ ਦਰਿ ਬਾਧੇ ਕੋਇ ਨ ਰਾਖੈ ॥

जम दरि बाधे कोइ न राखै ॥

Jam đari baađhe koī na raakhai ||

No one can save one who is tied up at Death's door.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਨਾਹੀ ਪਤਿ ਸਾਖੈ ॥

बिनु सबदै नाही पति साखै ॥

Binu sabađai naahee paŧi saakhai ||

Without the Shabad, no one has any credit or honor.

ਕਿਉ ਕਰਿ ਬੂਝੈ ਪਾਵੈ ਪਾਰੁ ॥

किउ करि बूझै पावै पारु ॥

Kiū kari boojhai paavai paaru ||

"How can one obtain understanding and cross over?"

ਨਾਨਕ ਮਨਮੁਖਿ ਨ ਬੁਝੈ ਗਵਾਰੁ ॥੫੫॥

नानक मनमुखि न बुझै गवारु ॥५५॥

Naanak manamukhi na bujhai gavaaru ||55||

O Nanak, the foolish self-willed manmukh does not understand. ||55||


ਕੁਬੁਧਿ ਮਿਟੈ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਿ ॥

कुबुधि मिटै गुर सबदु बीचारि ॥

Kubuđhi mitai gur sabađu beechaari ||

Evil thoughts are erased, contemplating the Word of the Guru's Shabad.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਮੋਖ ਦੁਆਰ ॥

सतिगुरु भेटै मोख दुआर ॥

Saŧiguru bhetai mokh đuâar ||

Meeting with the True Guru, the door of liberation is found.

ਤਤੁ ਨ ਚੀਨੈ ਮਨਮੁਖੁ ਜਲਿ ਜਾਇ ॥

ततु न चीनै मनमुखु जलि जाइ ॥

Ŧaŧu na cheenai manamukhu jali jaaī ||

The self-willed manmukh does not understand the essence of reality, and is burnt to ashes.

ਦੁਰਮਤਿ ਵਿਛੁੜਿ ਚੋਟਾ ਖਾਇ ॥

दुरमति विछुड़ि चोटा खाइ ॥

Đuramaŧi vichhuɍi chotaa khaaī ||

His evil-mindedness separates him from the Lord, and he suffers.

ਮਾਨੈ ਹੁਕਮੁ ਸਭੇ ਗੁਣ ਗਿਆਨ ॥

मानै हुकमु सभे गुण गिआन ॥

Maanai hukamu sabhe guñ giâan ||

Accepting the Hukam of the Lord's Command, he is blessed with all virtues and spiritual wisdom.

ਨਾਨਕ ਦਰਗਹ ਪਾਵੈ ਮਾਨੁ ॥੫੬॥

नानक दरगह पावै मानु ॥५६॥

Naanak đaragah paavai maanu ||56||

O Nanak, he is honored in the Court of the Lord. ||56||


ਸਾਚੁ ਵਖਰੁ ਧਨੁ ਪਲੈ ਹੋਇ ॥

साचु वखरु धनु पलै होइ ॥

Saachu vakharu đhanu palai hoī ||

One who possesses the merchandise, the wealth of the True Name,

ਆਪਿ ਤਰੈ ਤਾਰੇ ਭੀ ਸੋਇ ॥

आपि तरै तारे भी सोइ ॥

Âapi ŧarai ŧaare bhee soī ||

Crosses over, and carries others across with him as well.

ਸਹਜਿ ਰਤਾ ਬੂਝੈ ਪਤਿ ਹੋਇ ॥

सहजि रता बूझै पति होइ ॥

Sahaji raŧaa boojhai paŧi hoī ||

One who intuitively understands, and is attuned to the Lord, is honored.

ਤਾ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਕਰੈ ਨ ਕੋਇ ॥

ता की कीमति करै न कोइ ॥

Ŧaa kee keemaŧi karai na koī ||

No one can estimate his worth.

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥

जह देखा तह रहिआ समाइ ॥

Jah đekhaa ŧah rahiâa samaaī ||

Wherever I look, I see the Lord permeating and pervading.

ਨਾਨਕ ਪਾਰਿ ਪਰੈ ਸਚ ਭਾਇ ॥੫੭॥

नानक पारि परै सच भाइ ॥५७॥

Naanak paari parai sach bhaaī ||57||

O Nanak, through the Love of the True Lord, one crosses over. ||57||


ਸੁ ਸਬਦ ਕਾ ਕਹਾ ਵਾਸੁ ਕਥੀਅਲੇ ਜਿਤੁ ਤਰੀਐ ਭਵਜਲੁ ਸੰਸਾਰੋ ॥

सु सबद का कहा वासु कथीअले जितु तरीऐ भवजलु संसारो ॥

Su sabađ kaa kahaa vaasu kaŧheeâle jiŧu ŧareeâi bhavajalu sanssaaro ||

"Where is the Shabad said to dwell? What will carry us across the terrifying world-ocean?

ਤ੍ਰੈ ਸਤ ਅੰਗੁਲ ਵਾਈ ਕਹੀਐ ਤਿਸੁ ਕਹੁ ਕਵਨੁ ਅਧਾਰੋ ॥

त्रै सत अंगुल वाई कहीऐ तिसु कहु कवनु अधारो ॥

Ŧrai saŧ ânggul vaaëe kaheeâi ŧisu kahu kavanu âđhaaro ||

The breath, when exhaled, extends out ten finger lengths; what is the support of the breath?

ਬੋਲੈ ਖੇਲੈ ਅਸਥਿਰੁ ਹੋਵੈ ਕਿਉ ਕਰਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਏ ॥

बोलै खेलै असथिरु होवै किउ करि अलखु लखाए ॥

Bolai khelai âsaŧhiru hovai kiū kari âlakhu lakhaaē ||

Speaking and playing, how can one be stable and steady? How can the unseen be seen?""

ਸੁਣਿ ਸੁਆਮੀ ਸਚੁ ਨਾਨਕੁ ਪ੍ਰਣਵੈ ਅਪਣੇ ਮਨ ਸਮਝਾਏ ॥

सुणि सुआमी सचु नानकु प्रणवै अपणे मन समझाए ॥

Suñi suâamee sachu naanaku prñavai âpañe man samajhaaē ||

Listen, O master; Nanak prays truly. Instruct your own mind.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੇ ਸਚਿ ਲਿਵ ਲਾਗੈ ਕਰਿ ਨਦਰੀ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥

गुरमुखि सबदे सचि लिव लागै करि नदरी मेलि मिलाए ॥

Guramukhi sabađe sachi liv laagai kari nađaree meli milaaē ||

The Gurmukh is lovingly attuned to the True Shabad. Bestowing His Glance of Grace, He unites us in His Union.

ਆਪੇ ਦਾਨਾ ਆਪੇ ਬੀਨਾ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਸਮਾਏ ॥੫੮॥

आपे दाना आपे बीना पूरै भागि समाए ॥५८॥

Âape đaanaa âape beenaa poorai bhaagi samaaē ||58||

He Himself is all-knowing and all-seeing. By perfect destiny, we merge in Him. ||58||


ਸੁ ਸਬਦ ਕਉ ਨਿਰੰਤਰਿ ਵਾਸੁ ਅਲਖੰ ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਸੋਈ ॥

सु सबद कउ निरंतरि वासु अलखं जह देखा तह सोई ॥

Su sabađ kaū niranŧŧari vaasu âlakhann jah đekhaa ŧah soëe ||

That Shabad dwells deep within the nucleus of all beings. God is invisible; wherever I look, there I see Him.

ਪਵਨ ਕਾ ਵਾਸਾ ਸੁੰਨ ਨਿਵਾਸਾ ਅਕਲ ਕਲਾ ਧਰ ਸੋਈ ॥

पवन का वासा सुंन निवासा अकल कला धर सोई ॥

Pavan kaa vaasaa sunn nivaasaa âkal kalaa đhar soëe ||

The air is the dwelling place of the absolute Lord. He has no qualities; He has all qualities.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸਬਦੁ ਘਟ ਮਹਿ ਵਸੈ ਵਿਚਹੁ ਭਰਮੁ ਗਵਾਏ ॥

नदरि करे सबदु घट महि वसै विचहु भरमु गवाए ॥

Nađari kare sabađu ghat mahi vasai vichahu bharamu gavaaē ||

When He bestows His Glance of Grace, the Shabad comes to abide within the heart, and doubt is eradicated from within.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਿਰਮਲ ਬਾਣੀ ਨਾਮੋੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

तनु मनु निरमलु निरमल बाणी नामो मंनि वसाए ॥

Ŧanu manu niramalu niramal baañee naamao manni vasaaē ||

The body and mind become immaculate, through the Immaculate Word of His Bani. Let His Name be enshrined in your mind.

ਸਬਦਿ ਗੁਰੂ ਭਵਸਾਗਰੁ ਤਰੀਐ ਇਤ ਉਤ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥

सबदि गुरू भवसागरु तरीऐ इत उत एको जाणै ॥

Sabađi guroo bhavasaagaru ŧareeâi īŧ ūŧ ēko jaañai ||

The Shabad is the Guru, to carry you across the terrifying world-ocean. Know the One Lord alone, here and hereafter.

ਚਿਹਨੁ ਵਰਨੁ ਨਹੀ ਛਾਇਆ ਮਾਇਆ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੈ ॥੫੯॥

चिहनु वरनु नही छाइआ माइआ नानक सबदु पछाणै ॥५९॥

Chihanu varanu nahee chhaaīâa maaīâa naanak sabađu pachhaañai ||59||

He has no form or color, shadow or illusion; O Nanak, realize the Shabad. ||59||


ਤ੍ਰੈ ਸਤ ਅੰਗੁਲ ਵਾਈ ਅਉਧੂ ਸੁੰਨ ਸਚੁ ਆਹਾਰੋ ॥

त्रै सत अंगुल वाई अउधू सुंन सचु आहारो ॥

Ŧrai saŧ ânggul vaaëe âūđhoo sunn sachu âahaaro ||

O reclusive hermit, the True, Absolute Lord is the support of the exhaled breath, which extends out ten finger lengths.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੋਲੈ ਤਤੁ ਬਿਰੋਲੈ ਚੀਨੈ ਅਲਖ ਅਪਾਰੋ ॥

गुरमुखि बोलै ततु बिरोलै चीनै अलख अपारो ॥

Guramukhi bolai ŧaŧu birolai cheenai âlakh âpaaro ||

The Gurmukh speaks and churns the essence of reality, and realizes the unseen, infinite Lord.

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮੇਟੈ ਸਬਦੁ ਵਸਾਏ ਤਾ ਮਨਿ ਚੂਕੈ ਅਹੰਕਾਰੋ ॥

त्रै गुण मेटै सबदु वसाए ता मनि चूकै अहंकारो ॥

Ŧrai guñ metai sabađu vasaaē ŧaa mani chookai âhankkaaro ||

Eradicating the three qualities, he enshrines the Shabad within, and then, his mind is rid of egotism.

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ਤਾ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਲਗੈ ਪਿਆਰੋ ॥

अंतरि बाहरि एको जाणै ता हरि नामि लगै पिआरो ॥

Ânŧŧari baahari ēko jaañai ŧaa hari naami lagai piâaro ||

Inside and out, he knows the One Lord alone; he is in love with the Name of the Lord.

ਸੁਖਮਨਾ ਇੜਾ ਪਿੰਗੁਲਾ ਬੂਝੈ ਜਾ ਆਪੇ ਅਲਖੁ ਲਖਾਏ ॥

सुखमना इड़ा पिंगुला बूझै जा आपे अलखु लखाए ॥

Sukhamanaa īɍaa pinggulaa boojhai jaa âape âlakhu lakhaaē ||

He understands the Sushmana, Ida and Pingala, when the unseen Lord reveals Himself.

ਨਾਨਕ ਤਿਹੁ ਤੇ ਊਪਰਿ ਸਾਚਾ ਸਤਿਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸਮਾਏ ॥੬੦॥

नानक तिहु ते ऊपरि साचा सतिगुर सबदि समाए ॥६०॥

Naanak ŧihu ŧe ǖpari saachaa saŧigur sabađi samaaē ||60||

O Nanak, the True Lord is above these three energy channels. Through the Word, the Shabad of the True Guru, one merges with Him. ||60||


ਮਨ ਕਾ ਜੀਉ ਪਵਨੁ ਕਥੀਅਲੇ ਪਵਨੁ ਕਹਾ ਰਸੁ ਖਾਈ ॥

मन का जीउ पवनु कथीअले पवनु कहा रसु खाई ॥

Man kaa jeeū pavanu kaŧheeâle pavanu kahaa rasu khaaëe ||

"The air is said to be the soul of the mind. But what does the air feed on?

ਗਿਆਨ ਕੀ ਮੁਦ੍ਰਾ ਕਵਨ ਅਉਧੂ ਸਿਧ ਕੀ ਕਵਨ ਕਮਾਈ ॥

गिआन की मुद्रा कवन अउधू सिध की कवन कमाई ॥

Giâan kee muđraa kavan âūđhoo siđh kee kavan kamaaëe ||

What is the way of the spiritual teacher, and the reclusive hermit? What is the occupation of the Siddha?""

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਰਸੁ ਨ ਆਵੈ ਅਉਧੂ ਹਉਮੈ ਪਿਆਸ ਨ ਜਾਈ ॥

बिनु सबदै रसु न आवै अउधू हउमै पिआस न जाई ॥

Binu sabađai rasu na âavai âūđhoo haūmai piâas na jaaëe ||

Without the Shabad, the essence does not come, O hermit, and the thirst of egotism does not depart.

ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ਸਾਚੇ ਰਹੇ ਅਘਾਈ ॥

सबदि रते अम्रित रसु पाइआ साचे रहे अघाई ॥

Sabađi raŧe âmmmriŧ rasu paaīâa saache rahe âghaaëe ||

Imbued with the Shabad, one finds the ambrosial essence, and remains fulfilled with the True Name.

ਕਵਨ ਬੁਧਿ ਜਿਤੁ ਅਸਥਿਰੁ ਰਹੀਐ ਕਿਤੁ ਭੋਜਨਿ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੈ ॥

कवन बुधि जितु असथिरु रहीऐ कितु भोजनि त्रिपतासै ॥

Kavan buđhi jiŧu âsaŧhiru raheeâi kiŧu bhojani ŧripaŧaasai ||

"What is that wisdom, by which one remains steady and stable? What food brings satisfaction?"

ਨਾਨਕ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਸਮ ਕਰਿ ਜਾਪੈ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਕਾਲੁ ਨ ਗ੍ਰਾਸੈ ॥੬੧॥

नानक दुखु सुखु सम करि जापै सतिगुर ते कालु न ग्रासै ॥६१॥

Naanak đukhu sukhu sam kari jaapai saŧigur ŧe kaalu na graasai ||61||

O Nanak, when one looks upon pain and pleasure alike, through the True Guru, then he is not consumed by Death. ||61||


ਰੰਗਿ ਨ ਰਾਤਾ ਰਸਿ ਨਹੀ ਮਾਤਾ ॥

रंगि न राता रसि नही माता ॥

Ranggi na raaŧaa rasi nahee maaŧaa ||

If one is not imbued with the Lord's Love, nor intoxicated with His subtle essence,

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸਬਦੈ ਜਲਿ ਬਲਿ ਤਾਤਾ ॥

बिनु गुर सबदै जलि बलि ताता ॥

Binu gur sabađai jali bali ŧaaŧaa ||

Without the Word of the Guru's Shabad, he is frustrated, and consumed by his own inner fire.

ਬਿੰਦੁ ਨ ਰਾਖਿਆ ਸਬਦੁ ਨ ਭਾਖਿਆ ॥

बिंदु न राखिआ सबदु न भाखिआ ॥

Binđđu na raakhiâa sabađu na bhaakhiâa ||

He does not preserve his semen and seed, and does not chant the Shabad.

ਪਵਨੁ ਨ ਸਾਧਿਆ ਸਚੁ ਨ ਅਰਾਧਿਆ ॥

पवनु न साधिआ सचु न अराधिआ ॥

Pavanu na saađhiâa sachu na âraađhiâa ||

He does not control his breath; he does not worship and adore the True Lord.

ਅਕਥ ਕਥਾ ਲੇ ਸਮ ਕਰਿ ਰਹੈ ॥

अकथ कथा ले सम करि रहै ॥

Âkaŧh kaŧhaa le sam kari rahai ||

But one who speaks the Unspoken Speech, and remains balanced,

ਤਉ ਨਾਨਕ ਆਤਮ ਰਾਮ ਕਉ ਲਹੈ ॥੬੨॥

तउ नानक आतम राम कउ लहै ॥६२॥

Ŧaū naanak âaŧam raam kaū lahai ||62||

O Nanak, attains the Lord, the Supreme Soul. ||62||


ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਰੰਗੇ ਰਾਤਾ ॥

गुर परसादी रंगे राता ॥

Gur parasaađee rangge raaŧaa ||

By Guru's Grace, one is attuned to the Lord's Love.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆ ਸਾਚੇ ਮਾਤਾ ॥

अम्रितु पीआ साचे माता ॥

Âmmmriŧu peeâa saache maaŧaa ||

Drinking in the Ambrosial Nectar, he is intoxicated with the Truth.

ਗੁਰ ਵੀਚਾਰੀ ਅਗਨਿ ਨਿਵਾਰੀ ॥

गुर वीचारी अगनि निवारी ॥

Gur veechaaree âgani nivaaree ||

Contemplating the Guru, the fire within is put out.

ਅਪਿਉ ਪੀਓ ਆਤਮ ਸੁਖੁ ਧਾਰੀ ॥

अपिउ पीओ आतम सुखु धारी ॥

Âpiū peeõ âaŧam sukhu đhaaree ||

Drinking in the Ambrosial Nectar, the soul settles in peace.

ਸਚੁ ਅਰਾਧਿਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰੁ ਤਾਰੀ ॥

सचु अराधिआ गुरमुखि तरु तारी ॥

Sachu âraađhiâa guramukhi ŧaru ŧaaree ||

Worshipping the True Lord in adoration, the Gurmukh crosses over the river of life.

ਨਾਨਕ ਬੂਝੈ ਕੋ ਵੀਚਾਰੀ ॥੬੩॥

नानक बूझै को वीचारी ॥६३॥

Naanak boojhai ko veechaaree ||63||

O Nanak, after deep contemplation, this is understood. ||63||


ਇਹੁ ਮਨੁ ਮੈਗਲੁ ਕਹਾ ਬਸੀਅਲੇ ਕਹਾ ਬਸੈ ਇਹੁ ਪਵਨਾ ॥

इहु मनु मैगलु कहा बसीअले कहा बसै इहु पवना ॥

Īhu manu maigalu kahaa baseeâle kahaa basai īhu pavanaa ||

"Where does this mind-elephant live? Where does the breath reside?

ਕਹਾ ਬਸੈ ਸੁ ਸਬਦੁ ਅਉਧੂ ਤਾ ਕਉ ਚੂਕੈ ਮਨ ਕਾ ਭਵਨਾ ॥

कहा बसै सु सबदु अउधू ता कउ चूकै मन का भवना ॥

Kahaa basai su sabađu âūđhoo ŧaa kaū chookai man kaa bhavanaa ||

Where should the Shabad reside, so that the wanderings of the mind may cease?""

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਤਾ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਇਹੁ ਮਨੁ ਪਾਏ ॥

नदरि करे ता सतिगुरु मेले ता निज घरि वासा इहु मनु पाए ॥

Nađari kare ŧaa saŧiguru mele ŧaa nij ghari vaasaa īhu manu paaē ||

When the Lord blesses one with His Glance of Grace, he leads him to the True Guru. Then, this mind dwells in its own home within.

ਆਪੈ ਆਪੁ ਖਾਇ ਤਾ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਵੈ ਧਾਵਤੁ ਵਰਜਿ ਰਹਾਏ ॥

आपै आपु खाइ ता निरमलु होवै धावतु वरजि रहाए ॥

Âapai âapu khaaī ŧaa niramalu hovai đhaavaŧu varaji rahaaē ||

When the individual consumes his egotism, he becomes immaculate, and his wandering mind is restrained.

ਕਿਉ ਮੂਲੁ ਪਛਾਣੈ ਆਤਮੁ ਜਾਣੈ ਕਿਉ ਸਸਿ ਘਰਿ ਸੂਰੁ ਸਮਾਵੈ ॥

किउ मूलु पछाणै आतमु जाणै किउ ससि घरि सूरु समावै ॥

Kiū moolu pachhaañai âaŧamu jaañai kiū sasi ghari sooru samaavai ||

"How can the root, the source of all be realized? How can the soul know itself? How can the sun enter into the house of the moon?"

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਖੋਵੈ ਤਉ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵੈ ॥੬੪॥

गुरमुखि हउमै विचहु खोवै तउ नानक सहजि समावै ॥६४॥

Guramukhi haūmai vichahu khovai ŧaū naanak sahaji samaavai ||64||

The Gurmukh eliminates egotism from within; then, O Nanak, the sun naturally enters into the home of the moon. ||64||


ਇਹੁ ਮਨੁ ਨਿਹਚਲੁ ਹਿਰਦੈ ਵਸੀਅਲੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੂਲੁ ਪਛਾਣਿ ਰਹੈ ॥

इहु मनु निहचलु हिरदै वसीअले गुरमुखि मूलु पछाणि रहै ॥

Īhu manu nihachalu hirađai vaseeâle guramukhi moolu pachhaañi rahai ||

When the mind becomes steady and stable, it abides in the heart, and then the Gurmukh realizes the root, the source of all.

ਨਾਭਿ ਪਵਨੁ ਘਰਿ ਆਸਣਿ ਬੈਸੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਜਤ ਤਤੁ ਲਹੈ ॥

नाभि पवनु घरि आसणि बैसै गुरमुखि खोजत ततु लहै ॥

Naabhi pavanu ghari âasañi baisai guramukhi khojaŧ ŧaŧu lahai ||

The breath is seated in the home of the navel; the Gurmukh searches, and finds the essence of reality.

ਸੁ ਸਬਦੁ ਨਿਰੰਤਰਿ ਨਿਜ ਘਰਿ ਆਛੈ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਜੋਤਿ ਸੁ ਸਬਦਿ ਲਹੈ ॥

सु सबदु निरंतरि निज घरि आछै त्रिभवण जोति सु सबदि लहै ॥

Su sabađu niranŧŧari nij ghari âachhai ŧribhavañ joŧi su sabađi lahai ||

This Shabad permeates the nucleus of the self, deep within, in its own home; the Light of this Shabad pervades the three worlds.

ਖਾਵੈ ਦੂਖ ਭੂਖ ਸਾਚੇ ਕੀ ਸਾਚੇ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸਿ ਰਹੈ ॥

खावै दूख भूख साचे की साचे ही त्रिपतासि रहै ॥

Khaavai đookh bhookh saache kee saache hee ŧripaŧaasi rahai ||

Hunger for the True Lord shall consume your pain, and through the True Lord, you shall be satisfied.

ਅਨਹਦ ਬਾਣੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਣੀ ਬਿਰਲੋ ਕੋ ਅਰਥਾਵੈ ॥

अनहद बाणी गुरमुखि जाणी बिरलो को अरथावै ॥

Ânahađ baañee guramukhi jaañee biralo ko âraŧhaavai ||

The Gurmukh knows the unstruck sound current of the Bani; how rare are those who understand.

ਨਾਨਕੁ ਆਖੈ ਸਚੁ ਸੁਭਾਖੈ ਸਚਿ ਰਪੈ ਰੰਗੁ ਕਬਹੂ ਨ ਜਾਵੈ ॥੬੫॥

नानकु आखै सचु सुभाखै सचि रपै रंगु कबहू न जावै ॥६५॥

Naanaku âakhai sachu subhaakhai sachi rapai ranggu kabahoo na jaavai ||65||

Says Nanak, one who speaks the Truth is dyed in the color of Truth, which will never fade away. ||65||


ਜਾ ਇਹੁ ਹਿਰਦਾ ਦੇਹ ਨ ਹੋਤੀ ਤਉ ਮਨੁ ਕੈਠੈ ਰਹਤਾ ॥

जा इहु हिरदा देह न होती तउ मनु कैठै रहता ॥

Jaa īhu hirađaa đeh na hoŧee ŧaū manu kaithai rahaŧaa ||

"When this heart and body did not exist, where did the mind reside?

ਨਾਭਿ ਕਮਲ ਅਸਥੰਭੁ ਨ ਹੋਤੋ ਤਾ ਪਵਨੁ ਕਵਨ ਘਰਿ ਸਹਤਾ ॥

नाभि कमल असथ्मभु न होतो ता पवनु कवन घरि सहता ॥

Naabhi kamal âsaŧhambbhu na hoŧo ŧaa pavanu kavan ghari sahaŧaa ||

When there was no support of the navel lotus, then in which home did the breath reside?

ਰੂਪੁ ਨ ਹੋਤੋ ਰੇਖ ਨ ਕਾਈ ਤਾ ਸਬਦਿ ਕਹਾ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥

रूपु न होतो रेख न काई ता सबदि कहा लिव लाई ॥

Roopu na hoŧo rekh na kaaëe ŧaa sabađi kahaa liv laaëe ||

When there was no form or shape, then how could anyone lovingly focus on the Shabad?

ਰਕਤੁ ਬਿੰਦੁ ਕੀ ਮੜੀ ਨ ਹੋਤੀ ਮਿਤਿ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥

रकतु बिंदु की मड़ी न होती मिति कीमति नही पाई ॥

Rakaŧu binđđu kee maɍee na hoŧee miŧi keemaŧi nahee paaëe ||

When there was no dungeon formed from egg and sperm, who could measure the Lord's value and extent?

ਵਰਨੁ ਭੇਖੁ ਅਸਰੂਪੁ ਨ ਜਾਪੀ ਕਿਉ ਕਰਿ ਜਾਪਸਿ ਸਾਚਾ ॥

वरनु भेखु असरूपु न जापी किउ करि जापसि साचा ॥

Varanu bhekhu âsaroopu na jaapee kiū kari jaapasi saachaa ||

When color, dress and form could not be seen, how could the True Lord be known?""

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਇਬ ਤਬ ਸਾਚੋ ਸਾਚਾ ॥੬੬॥

नानक नामि रते बैरागी इब तब साचो साचा ॥६६॥

Naanak naami raŧe bairaagee īb ŧab saacho saachaa ||66||

O Nanak, those who are attuned to the Naam, the Name of the Lord, are detached. Then and now, they see the Truest of the True. ||66||


ਹਿਰਦਾ ਦੇਹ ਨ ਹੋਤੀ ਅਉਧੂ ਤਉ ਮਨੁ ਸੁੰਨਿ ਰਹੈ ਬੈਰਾਗੀ ॥

हिरदा देह न होती अउधू तउ मनु सुंनि रहै बैरागी ॥

Hirađaa đeh na hoŧee âūđhoo ŧaū manu sunni rahai bairaagee ||

When the heart and the body did not exist, O hermit, then the mind resided in the absolute, detached Lord.

ਨਾਭਿ ਕਮਲੁ ਅਸਥੰਭੁ ਨ ਹੋਤੋ ਤਾ ਨਿਜ ਘਰਿ ਬਸਤਉ ਪਵਨੁ ਅਨਰਾਗੀ ॥

नाभि कमलु असथ्मभु न होतो ता निज घरि बसतउ पवनु अनरागी ॥

Naabhi kamalu âsaŧhambbhu na hoŧo ŧaa nij ghari basaŧaū pavanu ânaraagee ||

When there was no support of the lotus of the navel, the breath remained in its own home, attuned to the Lord's Love.

ਰੂਪੁ ਨ ਰੇਖਿਆ ਜਾਤਿ ਨ ਹੋਤੀ ਤਉ ਅਕੁਲੀਣਿ ਰਹਤਉ ਸਬਦੁ ਸੁ ਸਾਰੁ ॥

रूपु न रेखिआ जाति न होती तउ अकुलीणि रहतउ सबदु सु सारु ॥

Roopu na rekhiâa jaaŧi na hoŧee ŧaū âkuleeñi rahaŧaū sabađu su saaru ||

When there was no form or shape or social class, then the Shabad, in its essence, resided in the unmanifest Lord.

ਗਉਨੁ ਗਗਨੁ ਜਬ ਤਬਹਿ ਨ ਹੋਤਉ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਜੋਤਿ ਆਪੇ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ॥

गउनु गगनु जब तबहि न होतउ त्रिभवण जोति आपे निरंकारु ॥

Gaūnu gaganu jab ŧabahi na hoŧaū ŧribhavañ joŧi âape nirankkaaru ||

When the world and the sky did not even exist, the Light of the Formless Lord filled the three worlds.

ਵਰਨੁ ਭੇਖੁ ਅਸਰੂਪੁ ਸੁ ਏਕੋ ਏਕੋ ਸਬਦੁ ਵਿਡਾਣੀ ॥

वरनु भेखु असरूपु सु एको एको सबदु विडाणी ॥

Varanu bhekhu âsaroopu su ēko ēko sabađu vidaañee ||

Color, dress and form were contained in the One Lord; the Shabad was contained in the One, Wondrous Lord.

ਸਾਚ ਬਿਨਾ ਸੂਚਾ ਕੋ ਨਾਹੀ ਨਾਨਕ ਅਕਥ ਕਹਾਣੀ ॥੬੭॥

साच बिना सूचा को नाही नानक अकथ कहाणी ॥६७॥

Saach binaa soochaa ko naahee naanak âkaŧh kahaañee ||67||

Without the True Name, no one can become pure; O Nanak, this is the Unspoken Speech. ||67||


ਕਿਤੁ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਜਗੁ ਉਪਜੈ ਪੁਰਖਾ ਕਿਤੁ ਕਿਤੁ ਦੁਖਿ ਬਿਨਸਿ ਜਾਈ ॥

कितु कितु बिधि जगु उपजै पुरखा कितु कितु दुखि बिनसि जाई ॥

Kiŧu kiŧu biđhi jagu ūpajai purakhaa kiŧu kiŧu đukhi binasi jaaëe ||

"How, in what way, was the world formed, O man? And what disaster will end it?"

ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਜਗੁ ਉਪਜੈ ਪੁਰਖਾ ਨਾਮਿ ਵਿਸਰਿਐ ਦੁਖੁ ਪਾਈ ॥

हउमै विचि जगु उपजै पुरखा नामि विसरिऐ दुखु पाई ॥

Haūmai vichi jagu ūpajai purakhaa naami visariâi đukhu paaëe ||

In egotism, the world was formed, O man; forgetting the Naam, it suffers and dies.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਗਿਆਨੁ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰੈ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥

गुरमुखि होवै सु गिआनु ततु बीचारै हउमै सबदि जलाए ॥

Guramukhi hovai su giâanu ŧaŧu beechaarai haūmai sabađi jalaaē ||

One who becomes Gurmukh contemplates the essence of spiritual wisdom; through the Shabad, he burns away his egotism.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਿਰਮਲ ਬਾਣੀ ਸਾਚੈ ਰਹੈ ਸਮਾਏ ॥

तनु मनु निरमलु निरमल बाणी साचै रहै समाए ॥

Ŧanu manu niramalu niramal baañee saachai rahai samaaē ||

His body and mind become immaculate, through the Immaculate Bani of the Word. He remains absorbed in Truth.

ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਰਹੈ ਬੈਰਾਗੀ ਸਾਚੁ ਰਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰੇ ॥

नामे नामि रहै बैरागी साचु रखिआ उरि धारे ॥

Naame naami rahai bairaagee saachu rakhiâa ūri đhaare ||

Through the Naam, the Name of the Lord, he remains detached; he enshrines the True Name in his heart.

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜੋਗੁ ਕਦੇ ਨ ਹੋਵੈ ਦੇਖਹੁ ਰਿਦੈ ਬੀਚਾਰੇ ॥੬੮॥

नानक बिनु नावै जोगु कदे न होवै देखहु रिदै बीचारे ॥६८॥

Naanak binu naavai jogu kađe na hovai đekhahu riđai beechaare ||68||

O Nanak, without the Name, Yoga is never attained; reflect upon this in your heart, and see. ||68||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੁ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰੈ ਕੋਇ ॥

गुरमुखि साचु सबदु बीचारै कोइ ॥

Guramukhi saachu sabađu beechaarai koī ||

The Gurmukh is one who reflects upon the True Word of the Shabad.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਬਾਣੀ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥

गुरमुखि सचु बाणी परगटु होइ ॥

Guramukhi sachu baañee paragatu hoī ||

The True Bani is revealed to the Gurmukh.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨੁ ਭੀਜੈ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਇ ॥

गुरमुखि मनु भीजै विरला बूझै कोइ ॥

Guramukhi manu bheejai viralaa boojhai koī ||

The mind of the Gurmukh is drenched with the Lord's Love, but how rare are those who understand this.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਹੋਇ ॥

गुरमुखि निज घरि वासा होइ ॥

Guramukhi nij ghari vaasaa hoī ||

The Gurmukh dwells in the home of the self, deep within.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜੋਗੀ ਜੁਗਤਿ ਪਛਾਣੈ ॥

गुरमुखि जोगी जुगति पछाणै ॥

Guramukhi jogee jugaŧi pachhaañai ||

The Gurmukh realizes the Way of Yoga.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਨਕ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥੬੯॥

गुरमुखि नानक एको जाणै ॥६९॥

Guramukhi naanak ēko jaañai ||69||

O Nanak, the Gurmukh knows the One Lord alone. ||69||


ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਜੋਗੁ ਨ ਹੋਈ ॥

बिनु सतिगुर सेवे जोगु न होई ॥

Binu saŧigur seve jogu na hoëe ||

Without serving the True Guru, Yoga is not attained;

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਮੁਕਤਿ ਨ ਕੋਈ ॥

बिनु सतिगुर भेटे मुकति न कोई ॥

Binu saŧigur bhete mukaŧi na koëe ||

Without meeting the True Guru, no one is liberated.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਨਾਮੁ ਪਾਇਆ ਨ ਜਾਇ ॥

बिनु सतिगुर भेटे नामु पाइआ न जाइ ॥

Binu saŧigur bhete naamu paaīâa na jaaī ||

Without meeting the True Guru, the Naam cannot be found.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਮਹਾ ਦੁਖੁ ਪਾਇ ॥

बिनु सतिगुर भेटे महा दुखु पाइ ॥

Binu saŧigur bhete mahaa đukhu paaī ||

Without meeting the True Guru, one suffers in terrible pain.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਮਹਾ ਗਰਬਿ ਗੁਬਾਰਿ ॥

बिनु सतिगुर भेटे महा गरबि गुबारि ॥

Binu saŧigur bhete mahaa garabi gubaari ||

Without meeting the True Guru, there is only the deep darkness of egotistical pride.

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਮੁਆ ਜਨਮੁ ਹਾਰਿ ॥੭੦॥

नानक बिनु गुर मुआ जनमु हारि ॥७०॥

Naanak binu gur muâa janamu haari ||70||

O Nanak, without the True Guru, one dies, having lost the opportunity of this life. ||70||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨੁ ਜੀਤਾ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ॥

गुरमुखि मनु जीता हउमै मारि ॥

Guramukhi manu jeeŧaa haūmai maari ||

The Gurmukh conquers his mind by subduing his ego.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੁ ਰਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

गुरमुखि साचु रखिआ उर धारि ॥

Guramukhi saachu rakhiâa ūr đhaari ||

The Gurmukh enshrines Truth in his heart.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਗੁ ਜੀਤਾ ਜਮਕਾਲੁ ਮਾਰਿ ਬਿਦਾਰਿ ॥

गुरमुखि जगु जीता जमकालु मारि बिदारि ॥

Guramukhi jagu jeeŧaa jamakaalu maari biđaari ||

The Gurmukh conquers the world; he knocks down the Messenger of Death, and kills it.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਦਰਗਹ ਨ ਆਵੈ ਹਾਰਿ ॥

गुरमुखि दरगह न आवै हारि ॥

Guramukhi đaragah na âavai haari ||

The Gurmukh does not lose in the Court of the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ਸੋੁ ਜਾਣੈ ॥

गुरमुखि मेलि मिलाए सो जाणै ॥

Guramukhi meli milaaē sao jaañai ||

The Gurmukh is united in God's Union; he alone knows.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੈ ॥੭੧॥

नानक गुरमुखि सबदि पछाणै ॥७१॥

Naanak guramukhi sabađi pachhaañai ||71||

O Nanak, the Gurmukh realizes the Word of the Shabad. ||71||


ਸਬਦੈ ਕਾ ਨਿਬੇੜਾ ਸੁਣਿ ਤੂ ਅਉਧੂ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜੋਗੁ ਨ ਹੋਈ ॥

सबदै का निबेड़ा सुणि तू अउधू बिनु नावै जोगु न होई ॥

Sabađai kaa nibeɍaa suñi ŧoo âūđhoo binu naavai jogu na hoëe ||

This is the essence of the Shabad - listen, you hermits and Yogis. Without the Name, there is no Yoga.

ਨਾਮੇ ਰਾਤੇ ਅਨਦਿਨੁ ਮਾਤੇ ਨਾਮੈ ਤੇ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥

नामे राते अनदिनु माते नामै ते सुखु होई ॥

Naame raaŧe ânađinu maaŧe naamai ŧe sukhu hoëe ||

Those who are attuned to the Name, remain intoxicated night and day; through the Name, they find peace.

ਨਾਮੈ ਹੀ ਤੇ ਸਭੁ ਪਰਗਟੁ ਹੋਵੈ ਨਾਮੇ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥

नामै ही ते सभु परगटु होवै नामे सोझी पाई ॥

Naamai hee ŧe sabhu paragatu hovai naame sojhee paaëe ||

Through the Name, everything is revealed; through the Name, understanding is obtained.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਭੇਖ ਕਰਹਿ ਬਹੁਤੇਰੇ ਸਚੈ ਆਪਿ ਖੁਆਈ ॥

बिनु नावै भेख करहि बहुतेरे सचै आपि खुआई ॥

Binu naavai bhekh karahi bahuŧere sachai âapi khuâaëe ||

Without the Name, people wear all sorts of religious robes; the True Lord Himself has confused them.

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਨਾਮੁ ਪਾਈਐ ਅਉਧੂ ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਤਾ ਹੋਈ ॥

सतिगुर ते नामु पाईऐ अउधू जोग जुगति ता होई ॥

Saŧigur ŧe naamu paaëeâi âūđhoo jog jugaŧi ŧaa hoëe ||

The Name is obtained only from the True Guru, O hermit, and then, the Way of Yoga is found.

ਕਰਿ ਬੀਚਾਰੁ ਮਨਿ ਦੇਖਹੁ ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥੭੨॥

करि बीचारु मनि देखहु नानक बिनु नावै मुकति न होई ॥७२॥

Kari beechaaru mani đekhahu naanak binu naavai mukaŧi na hoëe ||72||

Reflect upon this in your mind, and see; O Nanak, without the Name, there is no liberation. ||72||


ਤੇਰੀ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਤੂਹੈ ਜਾਣਹਿ ਕਿਆ ਕੋ ਆਖਿ ਵਖਾਣੈ ॥

तेरी गति मिति तूहै जाणहि किआ को आखि वखाणै ॥

Ŧeree gaŧi miŧi ŧoohai jaañahi kiâa ko âakhi vakhaañai ||

You alone know Your state and extent, Lord; What can anyone say about it?

ਤੂ ਆਪੇ ਗੁਪਤਾ ਆਪੇ ਪਰਗਟੁ ਆਪੇ ਸਭਿ ਰੰਗ ਮਾਣੈ ॥

तू आपे गुपता आपे परगटु आपे सभि रंग माणै ॥

Ŧoo âape gupaŧaa âape paragatu âape sabhi rangg maañai ||

You Yourself are hidden, and You Yourself are revealed. You Yourself enjoy all pleasures.

ਸਾਧਿਕ ਸਿਧ ਗੁਰੂ ਬਹੁ ਚੇਲੇ ਖੋਜਤ ਫਿਰਹਿ ਫੁਰਮਾਣੈ ॥

साधिक सिध गुरू बहु चेले खोजत फिरहि फुरमाणै ॥

Saađhik siđh guroo bahu chele khojaŧ phirahi phuramaañai ||

The seekers, the Siddhas, the many gurus and disciples wander around searching for You, according to Your Will.

ਮਾਗਹਿ ਨਾਮੁ ਪਾਇ ਇਹ ਭਿਖਿਆ ਤੇਰੇ ਦਰਸਨ ਕਉ ਕੁਰਬਾਣੈ ॥

मागहि नामु पाइ इह भिखिआ तेरे दरसन कउ कुरबाणै ॥

Maagahi naamu paaī īh bhikhiâa ŧere đarasan kaū kurabaañai ||

They beg for Your Name, and You bless them with this charity. I am a sacrifice to the Blessed Vision of Your Darshan.

ਅਬਿਨਾਸੀ ਪ੍ਰਭਿ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੋਝੀ ਹੋਈ ॥

अबिनासी प्रभि खेलु रचाइआ गुरमुखि सोझी होई ॥

Âbinaasee prbhi khelu rachaaīâa guramukhi sojhee hoëe ||

The eternal imperishable Lord God has staged this play; the Gurmukh understands it.

ਨਾਨਕ ਸਭਿ ਜੁਗ ਆਪੇ ਵਰਤੈ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥੭੩॥੧॥

नानक सभि जुग आपे वरतै दूजा अवरु न कोई ॥७३॥१॥

Naanak sabhi jug âape varaŧai đoojaa âvaru na koëe ||73||1||

O Nanak, He extends Himself throughout the ages; there is no other than Him. ||73||1||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

सलोकु मः १ ॥

Saloku M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਸਤੀ ਪਾਪੁ ਕਰਿ ਸਤੁ ਕਮਾਹਿ ॥

सती पापु करि सतु कमाहि ॥

Saŧee paapu kari saŧu kamaahi ||

Men of charity gather wealth by committing sins, and then give it away in donations to charity.

ਗੁਰ ਦੀਖਿਆ ਘਰਿ ਦੇਵਣ ਜਾਹਿ ॥

गुर दीखिआ घरि देवण जाहि ॥

Gur đeekhiâa ghari đevañ jaahi ||

Their spiritual teachers go to their homes to instruct them.

ਇਸਤਰੀ ਪੁਰਖੈ ਖਟਿਐ ਭਾਉ ॥

इसतरी पुरखै खटिऐ भाउ ॥

Īsaŧaree purakhai khatiâi bhaaū ||

The woman loves the man only for his wealth;

ਭਾਵੈ ਆਵਉ ਭਾਵੈ ਜਾਉ ॥

भावै आवउ भावै जाउ ॥

Bhaavai âavaū bhaavai jaaū ||

They come and go as they please.

ਸਾਸਤੁ ਬੇਦੁ ਨ ਮਾਨੈ ਕੋਇ ॥

सासतु बेदु न मानै कोइ ॥

Saasaŧu beđu na maanai koī ||

No one obeys the Shaastras or the Vedas.

ਆਪੋ ਆਪੈ ਪੂਜਾ ਹੋਇ ॥

आपो आपै पूजा होइ ॥

Âapo âapai poojaa hoī ||

Everyone worships himself.

ਕਾਜੀ ਹੋਇ ਕੈ ਬਹੈ ਨਿਆਇ ॥

काजी होइ कै बहै निआइ ॥

Kaajee hoī kai bahai niâaī ||

Becoming judges, they sit and administer justice.

ਫੇਰੇ ਤਸਬੀ ਕਰੇ ਖੁਦਾਇ ॥

फेरे तसबी करे खुदाइ ॥

Phere ŧasabee kare khuđaaī ||

They chant on their malas, and call upon God.

ਵਢੀ ਲੈ ਕੈ ਹਕੁ ਗਵਾਏ ॥

वढी लै कै हकु गवाए ॥

Vadhee lai kai haku gavaaē ||

They accept bribes, and block justice.

ਜੇ ਕੋ ਪੁਛੈ ਤਾ ਪੜਿ ਸੁਣਾਏ ॥

जे को पुछै ता पड़ि सुणाए ॥

Je ko puchhai ŧaa paɍi suñaaē ||

If someone asks them, they read quotations from their books.

ਤੁਰਕ ਮੰਤ੍ਰੁ ਕਨਿ ਰਿਦੈ ਸਮਾਹਿ ॥

तुरक मंत्रु कनि रिदै समाहि ॥

Ŧurak manŧŧru kani riđai samaahi ||

The Muslim scriptures are in their ears and in their hearts.

ਲੋਕ ਮੁਹਾਵਹਿ ਚਾੜੀ ਖਾਹਿ ॥

लोक मुहावहि चाड़ी खाहि ॥

Lok muhaavahi chaaɍee khaahi ||

They plunder the people, and engage in gossip and flattery.

ਚਉਕਾ ਦੇ ਕੈ ਸੁਚਾ ਹੋਇ ॥

चउका दे कै सुचा होइ ॥

Chaūkaa đe kai suchaa hoī ||

They anoint their kitchens to try to become pure.

ਐਸਾ ਹਿੰਦੂ ਵੇਖਹੁ ਕੋਇ ॥

ऐसा हिंदू वेखहु कोइ ॥

Âisaa hinđđoo vekhahu koī ||

Behold, such is the Hindu.

ਜੋਗੀ ਗਿਰਹੀ ਜਟਾ ਬਿਭੂਤ ॥

जोगी गिरही जटा बिभूत ॥

Jogee girahee jataa bibhooŧ ||

The Yogi, with matted hair and ashes on his body, has become a householder.

ਆਗੈ ਪਾਛੈ ਰੋਵਹਿ ਪੂਤ ॥

आगै पाछै रोवहि पूत ॥

Âagai paachhai rovahi pooŧ ||

The children weep in front of him and behind him.

ਜੋਗੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜੁਗਤਿ ਗਵਾਈ ॥

जोगु न पाइआ जुगति गवाई ॥

Jogu na paaīâa jugaŧi gavaaëe ||

He does not attain Yoga - he has lost his way.

ਕਿਤੁ ਕਾਰਣਿ ਸਿਰਿ ਛਾਈ ਪਾਈ ॥

कितु कारणि सिरि छाई पाई ॥

Kiŧu kaarañi siri chhaaëe paaëe ||

Why does he apply ashes to his forehead?

ਨਾਨਕ ਕਲਿ ਕਾ ਏਹੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥

नानक कलि का एहु परवाणु ॥

Naanak kali kaa ēhu paravaañu ||

O Nanak, this is the sign of the Dark Age of Kali Yuga;

ਆਪੇ ਆਖਣੁ ਆਪੇ ਜਾਣੁ ॥੧॥

आपे आखणु आपे जाणु ॥१॥

Âape âakhañu âape jaañu ||1||

Everyone says that he himself knows. ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਹਿੰਦੂ ਕੈ ਘਰਿ ਹਿੰਦੂ ਆਵੈ ॥

हिंदू कै घरि हिंदू आवै ॥

Hinđđoo kai ghari hinđđoo âavai ||

The Hindu comes to the house of a Hindu.

ਸੂਤੁ ਜਨੇਊ ਪੜਿ ਗਲਿ ਪਾਵੈ ॥

सूतु जनेऊ पड़ि गलि पावै ॥

Sooŧu janeǖ paɍi gali paavai ||

He puts the sacred thread around his neck and reads the scriptures.

ਸੂਤੁ ਪਾਇ ਕਰੇ ਬੁਰਿਆਈ ॥

सूतु पाइ करे बुरिआई ॥

Sooŧu paaī kare buriâaëe ||

He puts on the thread, but does evil deeds.

ਨਾਤਾ ਧੋਤਾ ਥਾਇ ਨ ਪਾਈ ॥

नाता धोता थाइ न पाई ॥

Naaŧaa đhoŧaa ŧhaaī na paaëe ||

His cleansings and washings will not be approved.

ਮੁਸਲਮਾਨੁ ਕਰੇ ਵਡਿਆਈ ॥

मुसलमानु करे वडिआई ॥

Musalamaanu kare vadiâaëe ||

The Muslim glorifies his own faith.

ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਪੀਰੈ ਕੋ ਥਾਇ ਨ ਪਾਈ ॥

विणु गुर पीरै को थाइ न पाई ॥

Viñu gur peerai ko ŧhaaī na paaëe ||

Without the Guru or a spiritual teacher, no one is accepted.

ਰਾਹੁ ਦਸਾਇ ਓਥੈ ਕੋ ਜਾਇ ॥

राहु दसाइ ओथै को जाइ ॥

Raahu đasaaī õŧhai ko jaaī ||

They may be shown the way, but only a few go there.

ਕਰਣੀ ਬਾਝਹੁ ਭਿਸਤਿ ਨ ਪਾਇ ॥

करणी बाझहु भिसति न पाइ ॥

Karañee baajhahu bhisaŧi na paaī ||

Without the karma of good actions, heaven is not attained.

ਜੋਗੀ ਕੈ ਘਰਿ ਜੁਗਤਿ ਦਸਾਈ ॥

जोगी कै घरि जुगति दसाई ॥

Jogee kai ghari jugaŧi đasaaëe ||

The Way of Yoga is demonstrated in the Yogi's monastery.

ਤਿਤੁ ਕਾਰਣਿ ਕਨਿ ਮੁੰਦ੍ਰਾ ਪਾਈ ॥

तितु कारणि कनि मुंद्रा पाई ॥

Ŧiŧu kaarañi kani munđđraa paaëe ||

They wear ear-rings to show the way.

ਮੁੰਦ੍ਰਾ ਪਾਇ ਫਿਰੈ ਸੰਸਾਰਿ ॥

मुंद्रा पाइ फिरै संसारि ॥

Munđđraa paaī phirai sanssaari ||

Wearing ear-rings, they wander around the world.

ਜਿਥੈ ਕਿਥੈ ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ ॥

जिथै किथै सिरजणहारु ॥

Jiŧhai kiŧhai sirajañahaaru ||

The Creator Lord is everywhere.

ਜੇਤੇ ਜੀਅ ਤੇਤੇ ਵਾਟਾਊ ॥

जेते जीअ तेते वाटाऊ ॥

Jeŧe jeeâ ŧeŧe vaataaǖ ||

There are as many travelers as there are beings.

ਚੀਰੀ ਆਈ ਢਿਲ ਨ ਕਾਊ ॥

चीरी आई ढिल न काऊ ॥

Cheeree âaëe dhil na kaaǖ ||

When one's death warrant is issued, there is no delay.

ਏਥੈ ਜਾਣੈ ਸੁ ਜਾਇ ਸਿਞਾਣੈ ॥

एथै जाणै सु जाइ सिञाणै ॥

Ēŧhai jaañai su jaaī siņaañai ||

One who knows the Lord here, realizes Him there as well.

ਹੋਰੁ ਫਕੜੁ ਹਿੰਦੂ ਮੁਸਲਮਾਣੈ ॥

होरु फकड़ु हिंदू मुसलमाणै ॥

Horu phakaɍu hinđđoo musalamaañai ||

Others, whether Hindu or Muslim, are just babbling.

ਸਭਨਾ ਕਾ ਦਰਿ ਲੇਖਾ ਹੋਇ ॥

सभना का दरि लेखा होइ ॥

Sabhanaa kaa đari lekhaa hoī ||

Everyone's account is read in the Court of the Lord;

ਕਰਣੀ ਬਾਝਹੁ ਤਰੈ ਨ ਕੋਇ ॥

करणी बाझहु तरै न कोइ ॥

Karañee baajhahu ŧarai na koī ||

Without the karma of good actions, no one crosses over.

ਸਚੋ ਸਚੁ ਵਖਾਣੈ ਕੋਇ ॥

सचो सचु वखाणै कोइ ॥

Sacho sachu vakhaañai koī ||

One who speaks the True Name of the True Lord,

ਨਾਨਕ ਅਗੈ ਪੁਛ ਨ ਹੋਇ ॥੨॥

नानक अगै पुछ न होइ ॥२॥

Naanak âgai puchh na hoī ||2||

O Nanak, is not called to account hereafter. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

सलोक मः १ ॥

Salok M: 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਨਾ ਸਤਿ ਦੁਖੀਆ ਨਾ ਸਤਿ ਸੁਖੀਆ ਨਾ ਸਤਿ ਪਾਣੀ ਜੰਤ ਫਿਰਹਿ ॥

ना सति दुखीआ ना सति सुखीआ ना सति पाणी जंत फिरहि ॥

Naa saŧi đukheeâa naa saŧi sukheeâa naa saŧi paañee janŧŧ phirahi ||

There is no Truth in suffering, there is no Truth in comfort. There is no Truth in wandering like animals through the water.

ਨਾ ਸਤਿ ਮੂੰਡ ਮੁਡਾਈ ਕੇਸੀ ਨਾ ਸਤਿ ਪੜਿਆ ਦੇਸ ਫਿਰਹਿ ॥

ना सति मूंड मुडाई केसी ना सति पड़िआ देस फिरहि ॥

Naa saŧi moondd mudaaëe kesee naa saŧi paɍiâa đes phirahi ||

There is no Truth in shaving one's head; there is no Truth is studying the scriptures or wandering in foreign lands.

ਨਾ ਸਤਿ ਰੁਖੀ ਬਿਰਖੀ ਪਥਰ ਆਪੁ ਤਛਾਵਹਿ ਦੁਖ ਸਹਹਿ ॥

ना सति रुखी बिरखी पथर आपु तछावहि दुख सहहि ॥

Naa saŧi rukhee birakhee paŧhar âapu ŧachhaavahi đukh sahahi ||

There is no Truth in trees, plants or stones, in mutilating oneself or suffering in pain.

ਨਾ ਸਤਿ ਹਸਤੀ ਬਧੇ ਸੰਗਲ ਨਾ ਸਤਿ ਗਾਈ ਘਾਹੁ ਚਰਹਿ ॥

ना सति हसती बधे संगल ना सति गाई घाहु चरहि ॥

Naa saŧi hasaŧee bađhe sanggal naa saŧi gaaëe ghaahu charahi ||

There is no Truth in binding elephants in chains; there is no Truth in grazing cows.

ਜਿਸੁ ਹਥਿ ਸਿਧਿ ਦੇਵੈ ਜੇ ਸੋਈ ਜਿਸ ਨੋ ਦੇਇ ਤਿਸੁ ਆਇ ਮਿਲੈ ॥

जिसु हथि सिधि देवै जे सोई जिस नो देइ तिसु आइ मिलै ॥

Jisu haŧhi siđhi đevai je soëe jis no đeī ŧisu âaī milai ||

He alone grants it, whose hands hold spiritual perfection; he alone receives it, unto whom it is given.

ਨਾਨਕ ਤਾ ਕਉ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ਜਿਸੁ ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਸਬਦੁ ਰਵੈ ॥

नानक ता कउ मिलै वडाई जिसु घट भीतरि सबदु रवै ॥

Naanak ŧaa kaū milai vadaaëe jisu ghat bheeŧari sabađu ravai ||

O Nanak, he alone is blessed with glorious greatness, whose heart is filled with the Word of the Shabad.

ਸਭਿ ਘਟ ਮੇਰੇ ਹਉ ਸਭਨਾ ਅੰਦਰਿ ਜਿਸਹਿ ਖੁਆਈ ਤਿਸੁ ਕਉਣੁ ਕਹੈ ॥

सभि घट मेरे हउ सभना अंदरि जिसहि खुआई तिसु कउणु कहै ॥

Sabhi ghat mere haū sabhanaa ânđđari jisahi khuâaëe ŧisu kaūñu kahai ||

God says, all hearts are mine, and I am in all hearts. Who can explain this to one who is confused?

ਜਿਸਹਿ ਦਿਖਾਲਾ ਵਾਟੜੀ ਤਿਸਹਿ ਭੁਲਾਵੈ ਕਉਣੁ ॥

जिसहि दिखाला वाटड़ी तिसहि भुलावै कउणु ॥

Jisahi đikhaalaa vaataɍee ŧisahi bhulaavai kaūñu ||

Who can confuse that being, unto whom I have shown the Way?

ਜਿਸਹਿ ਭੁਲਾਈ ਪੰਧ ਸਿਰਿ ਤਿਸਹਿ ਦਿਖਾਵੈ ਕਉਣੁ ॥੧॥

जिसहि भुलाई पंध सिरि तिसहि दिखावै कउणु ॥१॥

Jisahi bhulaaëe panđđh siri ŧisahi đikhaavai kaūñu ||1||

And who can show the Path to that being whom I have confused since the beginning of time? ||1||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸੋ ਗਿਰਹੀ ਜੋ ਨਿਗ੍ਰਹੁ ਕਰੈ ॥

सो गिरही जो निग्रहु करै ॥

So girahee jo nigrhu karai ||

He alone is a householder, who restrains his passions

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਭੀਖਿਆ ਕਰੈ ॥

जपु तपु संजमु भीखिआ करै ॥

Japu ŧapu sanjjamu bheekhiâa karai ||

And begs for meditation, austerity and self-discipline.

ਪੁੰਨ ਦਾਨ ਕਾ ਕਰੇ ਸਰੀਰੁ ॥

पुंन दान का करे सरीरु ॥

Punn đaan kaa kare sareeru ||

He gives donations to charity with his body;

ਸੋ ਗਿਰਹੀ ਗੰਗਾ ਕਾ ਨੀਰੁ ॥

सो गिरही गंगा का नीरु ॥

So girahee ganggaa kaa neeru ||

Such a householder is as pure as the water of the Ganges.

ਬੋਲੈ ਈਸਰੁ ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ॥

बोलै ईसरु सति सरूपु ॥

Bolai ëesaru saŧi saroopu ||

Says Eeshar, the Lord is the embodiment of Truth.

ਪਰਮ ਤੰਤ ਮਹਿ ਰੇਖ ਨ ਰੂਪੁ ॥੨॥

परम तंत महि रेख न रूपु ॥२॥

Param ŧanŧŧ mahi rekh na roopu ||2||

The supreme essence of reality has no shape or form. ||2||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸੋ ਅਉਧੂਤੀ ਜੋ ਧੂਪੈ ਆਪੁ ॥

सो अउधूती जो धूपै आपु ॥

So âūđhooŧee jo đhoopai âapu ||

He alone is a detached hermit, who burns away his self-conceit.

ਭਿਖਿਆ ਭੋਜਨੁ ਕਰੈ ਸੰਤਾਪੁ ॥

भिखिआ भोजनु करै संतापु ॥

Bhikhiâa bhojanu karai sanŧŧaapu ||

He begs for suffering as his food.

ਅਉਹਠ ਪਟਣ ਮਹਿ ਭੀਖਿਆ ਕਰੈ ॥

अउहठ पटण महि भीखिआ करै ॥

Âūhath patañ mahi bheekhiâa karai ||

In the city of the heart, he begs for charity.

ਸੋ ਅਉਧੂਤੀ ਸਿਵ ਪੁਰਿ ਚੜੈ ॥

सो अउधूती सिव पुरि चड़ै ॥

So âūđhooŧee siv puri chaɍai ||

Such a renunciate ascends to the City of God.

ਬੋਲੈ ਗੋਰਖੁ ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ॥

बोलै गोरखु सति सरूपु ॥

Bolai gorakhu saŧi saroopu ||

Says Gorakh, God is the embodiment of Truth;

ਪਰਮ ਤੰਤ ਮਹਿ ਰੇਖ ਨ ਰੂਪੁ ॥੩॥

परम तंत महि रेख न रूपु ॥३॥

Param ŧanŧŧ mahi rekh na roopu ||3||

The supreme essence of reality has no shape or form. ||3||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸੋ ਉਦਾਸੀ ਜਿ ਪਾਲੇ ਉਦਾਸੁ ॥

सो उदासी जि पाले उदासु ॥

So ūđaasee ji paale ūđaasu ||

He alone is an Udasi, a shaven-headed renunciate, who embraces renunciation.

ਅਰਧ ਉਰਧ ਕਰੇ ਨਿਰੰਜਨ ਵਾਸੁ ॥

अरध उरध करे निरंजन वासु ॥

Ârađh ūrađh kare niranjjan vaasu ||

He sees the Immaculate Lord dwelling in both the upper and lower regions.

ਚੰਦ ਸੂਰਜ ਕੀ ਪਾਏ ਗੰਢਿ ॥

चंद सूरज की पाए गंढि ॥

Chanđđ sooraj kee paaē ganddhi ||

He balances the sun and the moon energies.

ਤਿਸੁ ਉਦਾਸੀ ਕਾ ਪੜੈ ਨ ਕੰਧੁ ॥

तिसु उदासी का पड़ै न कंधु ॥

Ŧisu ūđaasee kaa paɍai na kanđđhu ||

The body-wall of such an Udasi does not collapse.

ਬੋਲੈ ਗੋਪੀ ਚੰਦੁ ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ॥

बोलै गोपी चंदु सति सरूपु ॥

Bolai gopee chanđđu saŧi saroopu ||

Says Gopi Chand, God is the embodiment of Truth;

ਪਰਮ ਤੰਤ ਮਹਿ ਰੇਖ ਨ ਰੂਪੁ ॥੪॥

परम तंत महि रेख न रूपु ॥४॥

Param ŧanŧŧ mahi rekh na roopu ||4||

The supreme essence of reality has no shape or form. ||4||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸੋ ਪਾਖੰਡੀ ਜਿ ਕਾਇਆ ਪਖਾਲੇ ॥

सो पाखंडी जि काइआ पखाले ॥

So paakhanddee ji kaaīâa pakhaale ||

He alone is a Paakhandi, who cleanses his body of filth.

ਕਾਇਆ ਕੀ ਅਗਨਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਰਜਾਲੇ ॥

काइआ की अगनि ब्रहमु परजाले ॥

Kaaīâa kee âgani brhamu parajaale ||

The fire of his body illuminates God within.

ਸੁਪਨੈ ਬਿੰਦੁ ਨ ਦੇਈ ਝਰਣਾ ॥

सुपनै बिंदु न देई झरणा ॥

Supanai binđđu na đeëe jharañaa ||

He does not waste his energy in wet dreams.

ਤਿਸੁ ਪਾਖੰਡੀ ਜਰਾ ਨ ਮਰਣਾ ॥

तिसु पाखंडी जरा न मरणा ॥

Ŧisu paakhanddee jaraa na marañaa ||

Such a Paakhandi does not grow old or die.

ਬੋਲੈ ਚਰਪਟੁ ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ॥

बोलै चरपटु सति सरूपु ॥

Bolai charapatu saŧi saroopu ||

Says Charpat, God is the embodiment of Truth;

ਪਰਮ ਤੰਤ ਮਹਿ ਰੇਖ ਨ ਰੂਪੁ ॥੫॥

परम तंत महि रेख न रूपु ॥५॥

Param ŧanŧŧ mahi rekh na roopu ||5||

The supreme essence of reality has no shape or form. ||5||


ਮਃ ੧ ॥

मः १ ॥

M:h 1 ||

First Mehl:

ਸੋ ਬੈਰਾਗੀ ਜਿ ਉਲਟੇ ਬ੍ਰਹਮੁ ॥

सो बैरागी जि उलटे ब्रहमु ॥

So bairaagee ji ūlate brhamu ||

He alone is a Bairaagi, who turns himself toward God.

ਗਗਨ ਮੰਡਲ ਮਹਿ ਰੋਪੈ ਥੰਮੁ ॥

गगन मंडल महि रोपै थमु ॥

Gagan manddal mahi ropai ŧhammu ||

In the Tenth Gate, the sky of the mind, he erects his pillar.

ਅਹਿਨਿਸਿ ਅੰਤਰਿ ਰਹੈ ਧਿਆਨਿ ॥

अहिनिसि अंतरि रहै धिआनि ॥

Âhinisi ânŧŧari rahai đhiâani ||

Night and day, he remains in deep inner meditation.

ਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਸਤ ਸਮਾਨਿ ॥

ते बैरागी सत समानि ॥

Ŧe bairaagee saŧ samaani ||

Such a Bairaagi is just like the True Lord.


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates