Pt 19, Guru Nanak Dev ji Slok Bani Quotes Shabad,
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ - ਸਲੋਕ ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
गुरू नानक देव जी - सलोक बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਪ੍ਰੇਮਿ ਬੁਲਾਈ ਰਲੀ ਸਿਉ ਮਨ ਮਹਿ ਸਬਦੁ ਅਨੰਦੁ ॥

प्रेमि बुलाई रली सिउ मन महि सबदु अनंदु ॥

Premi bulaaëe ralee siū man mahi sabađu ânanđđu ||

My Beloved has summoned me with joyful caresses; my mind is filled with the bliss of the Shabad.

ਲਾਲਿ ਰਤੀ ਲਾਲੀ ਭਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਈ ਨਿਚਿੰਦੁ ॥੧੨॥

लालि रती लाली भई गुरमुखि भई निचिंदु ॥१२॥

Laali raŧee laalee bhaëe guramukhi bhaëe nichinđđu ||12||

Imbued with the Love of my Beloved, I have become Gurmukh, and carefree. ||12||


ਲਾਹਾ ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਜਪਿ ਸਾਰੁ ॥

लाहा नामु रतनु जपि सारु ॥

Laahaa naamu raŧanu japi saaru ||

Chant the jewel of the Naam, and earn the profit of the Lord.

ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਬੁਰਾ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥

लबु लोभु बुरा अहंकारु ॥

Labu lobhu buraa âhankkaaru ||

Greed, avarice, evil and egotism;

ਲਾੜੀ ਚਾੜੀ ਲਾਇਤਬਾਰੁ ॥

लाड़ी चाड़ी लाइतबारु ॥

Laaɍee chaaɍee laaīŧabaaru ||

slander, innuendo and gossip;

ਮਨਮੁਖੁ ਅੰਧਾ ਮੁਗਧੁ ਗਵਾਰੁ ॥

मनमुखु अंधा मुगधु गवारु ॥

Manamukhu ânđđhaa mugađhu gavaaru ||

The self-willed manmukh is blind, foolish and ignorant.

ਲਾਹੇ ਕਾਰਣਿ ਆਇਆ ਜਗਿ ॥

लाहे कारणि आइआ जगि ॥

Laahe kaarañi âaīâa jagi ||

For the sake of earning the profit of the Lord, the mortal comes into the world.

ਹੋਇ ਮਜੂਰੁ ਗਇਆ ਠਗਾਇ ਠਗਿ ॥

होइ मजूरु गइआ ठगाइ ठगि ॥

Hoī majooru gaīâa thagaaī thagi ||

But he becomes a mere slave laborer, and is mugged by the mugger, Maya.

ਲਾਹਾ ਨਾਮੁ ਪੂੰਜੀ ਵੇਸਾਹੁ ॥

लाहा नामु पूंजी वेसाहु ॥

Laahaa naamu poonjjee vesaahu ||

One who earns the profit of the Naam, with the capital of faith,

ਨਾਨਕ ਸਚੀ ਪਤਿ ਸਚਾ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ॥੧੩॥

नानक सची पति सचा पातिसाहु ॥१३॥

Naanak sachee paŧi sachaa paaŧisaahu ||13||

O Nanak, is truly honored by the True Supreme King. ||13||


ਆਇ ਵਿਗੂਤਾ ਜਗੁ ਜਮ ਪੰਥੁ ॥

आइ विगूता जगु जम पंथु ॥

Âaī vigooŧaa jagu jam panŧŧhu ||

The world is ruined on the path of Death.

ਆਈ ਨ ਮੇਟਣ ਕੋ ਸਮਰਥੁ ॥

आई न मेटण को समरथु ॥

Âaëe na metañ ko samaraŧhu ||

No one has the power to erase Maya's influence.

ਆਥਿ ਸੈਲ ਨੀਚ ਘਰਿ ਹੋਇ ॥

आथि सैल नीच घरि होइ ॥

Âaŧhi sail neech ghari hoī ||

If wealth visits the home of the lowliest clown,

ਆਥਿ ਦੇਖਿ ਨਿਵੈ ਜਿਸੁ ਦੋਇ ॥

आथि देखि निवै जिसु दोइ ॥

Âaŧhi đekhi nivai jisu đoī ||

Seeing that wealth, all pay their respects to him.

ਆਥਿ ਹੋਇ ਤਾ ਮੁਗਧੁ ਸਿਆਨਾ ॥

आथि होइ ता मुगधु सिआना ॥

Âaŧhi hoī ŧaa mugađhu siâanaa ||

Even an idiot is thought of as clever, if he is rich.

ਭਗਤਿ ਬਿਹੂਨਾ ਜਗੁ ਬਉਰਾਨਾ ॥

भगति बिहूना जगु बउराना ॥

Bhagaŧi bihoonaa jagu baūraanaa ||

Without devotional worship, the world is insane.

ਸਭ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਏਕੋ ਸੋਇ ॥

सभ महि वरतै एको सोइ ॥

Sabh mahi varaŧai ēko soī ||

The One Lord is contained among all.

ਜਿਸ ਨੋ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥੧੪॥

जिस नो किरपा करे तिसु परगटु होइ ॥१४॥

Jis no kirapaa kare ŧisu paragatu hoī ||14||

He reveals Himself, unto those whom He blesses with His Grace. ||14||


ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਥਾਪਿ ਸਦਾ ਨਿਰਵੈਰੁ ॥

जुगि जुगि थापि सदा निरवैरु ॥

Jugi jugi ŧhaapi sađaa niravairu ||

Throughout the ages, the Lord is eternally established; He has no vengeance.

ਜਨਮਿ ਮਰਣਿ ਨਹੀ ਧੰਧਾ ਧੈਰੁ ॥

जनमि मरणि नही धंधा धैरु ॥

Janami marañi nahee đhanđđhaa đhairu ||

He is not subject to birth and death; He is not entangled in worldly affairs.

ਜੋ ਦੀਸੈ ਸੋ ਆਪੇ ਆਪਿ ॥

जो दीसै सो आपे आपि ॥

Jo đeesai so âape âapi ||

Whatever is seen, is the Lord Himself.

ਆਪਿ ਉਪਾਇ ਆਪੇ ਘਟ ਥਾਪਿ ॥

आपि उपाइ आपे घट थापि ॥

Âapi ūpaaī âape ghat ŧhaapi ||

Creating Himself, He establishes Himself in the heart.

ਆਪਿ ਅਗੋਚਰੁ ਧੰਧੈ ਲੋਈ ॥

आपि अगोचरु धंधै लोई ॥

Âapi âgocharu đhanđđhai loëe ||

He Himself is unfathomable; He links people to their affairs.

ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਜਗਜੀਵਨੁ ਸੋਈ ॥

जोग जुगति जगजीवनु सोई ॥

Jog jugaŧi jagajeevanu soëe ||

He is the Way of Yoga, the Life of the World.

ਕਰਿ ਆਚਾਰੁ ਸਚੁ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥

करि आचारु सचु सुखु होई ॥

Kari âachaaru sachu sukhu hoëe ||

Living a righteous lifestyle, true peace is found.

ਨਾਮ ਵਿਹੂਣਾ ਮੁਕਤਿ ਕਿਵ ਹੋਈ ॥੧੫॥

नाम विहूणा मुकति किव होई ॥१५॥

Naam vihooñaa mukaŧi kiv hoëe ||15||

Without the Naam, the Name of the Lord, how can anyone find liberation? ||15||


ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਵੇਰੋਧੁ ਸਰੀਰ ॥

विणु नावै वेरोधु सरीर ॥

Viñu naavai verođhu sareer ||

Without the Name, even one's own body is an enemy.

ਕਿਉ ਨ ਮਿਲਹਿ ਕਾਟਹਿ ਮਨ ਪੀਰ ॥

किउ न मिलहि काटहि मन पीर ॥

Kiū na milahi kaatahi man peer ||

Why not meet the Lord, and take away the pain of your mind?

ਵਾਟ ਵਟਾਊ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

वाट वटाऊ आवै जाइ ॥

Vaat vataaǖ âavai jaaī ||

The traveler comes and goes along the highway.

ਕਿਆ ਲੇ ਆਇਆ ਕਿਆ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥

किआ ले आइआ किआ पलै पाइ ॥

Kiâa le âaīâa kiâa palai paaī ||

What did he bring when he came, and what will he take away when he goes?

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਤੋਟਾ ਸਭ ਥਾਇ ॥

विणु नावै तोटा सभ थाइ ॥

Viñu naavai ŧotaa sabh ŧhaaī ||

Without the Name, one loses everywhere.

ਲਾਹਾ ਮਿਲੈ ਜਾ ਦੇਇ ਬੁਝਾਇ ॥

लाहा मिलै जा देइ बुझाइ ॥

Laahaa milai jaa đeī bujhaaī ||

The profit is earned, when the Lord grants understanding.

ਵਣਜੁ ਵਾਪਾਰੁ ਵਣਜੈ ਵਾਪਾਰੀ ॥

वणजु वापारु वणजै वापारी ॥

Vañaju vaapaaru vañajai vaapaaree ||

In merchandise and trade, the merchant is trading.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਕੈਸੀ ਪਤਿ ਸਾਰੀ ॥੧੬॥

विणु नावै कैसी पति सारी ॥१६॥

Viñu naavai kaisee paŧi saaree ||16||

Without the Name, how can one find honor and nobility? ||16||


ਗੁਣ ਵੀਚਾਰੇ ਗਿਆਨੀ ਸੋਇ ॥

गुण वीचारे गिआनी सोइ ॥

Guñ veechaare giâanee soī ||

One who contemplates the Lord's Virtues is spiritually wise.

ਗੁਣ ਮਹਿ ਗਿਆਨੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥

गुण महि गिआनु परापति होइ ॥

Guñ mahi giâanu paraapaŧi hoī ||

Through His Virtues, one receives spiritual wisdom.

ਗੁਣਦਾਤਾ ਵਿਰਲਾ ਸੰਸਾਰਿ ॥

गुणदाता विरला संसारि ॥

Guñađaaŧaa viralaa sanssaari ||

How rare in this world, is the Giver of virtue.

ਸਾਚੀ ਕਰਣੀ ਗੁਰ ਵੀਚਾਰਿ ॥

साची करणी गुर वीचारि ॥

Saachee karañee gur veechaari ||

The True way of life comes through contemplation of the Guru.

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਇ ॥

अगम अगोचरु कीमति नही पाइ ॥

Âgam âgocharu keemaŧi nahee paaī ||

The Lord is inaccessible and unfathomable. His worth cannot be estimated.

ਤਾ ਮਿਲੀਐ ਜਾ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥

ता मिलीऐ जा लए मिलाइ ॥

Ŧaa mileeâi jaa laē milaaī ||

They alone meet Him, whom the Lord causes to meet.

ਗੁਣਵੰਤੀ ਗੁਣ ਸਾਰੇ ਨੀਤ ॥

गुणवंती गुण सारे नीत ॥

Guñavanŧŧee guñ saare neeŧ ||

The virtuous soul bride continually contemplates His Virtues.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮਤਿ ਮਿਲੀਐ ਮੀਤ ॥੧੭॥

नानक गुरमति मिलीऐ मीत ॥१७॥

Naanak guramaŧi mileeâi meeŧ ||17||

O Nanak, following the Guru's Teachings, one meets the Lord, the true friend. ||17||


ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਕਾਇਆ ਕਉ ਗਾਲੈ ॥

कामु क्रोधु काइआ कउ गालै ॥

Kaamu krođhu kaaīâa kaū gaalai ||

Unfulfilled sexual desire and unresolved anger waste the body away,

ਜਿਉ ਕੰਚਨ ਸੋਹਾਗਾ ਢਾਲੈ ॥

जिउ कंचन सोहागा ढालै ॥

Jiū kancchan sohaagaa dhaalai ||

As gold is dissolved by borax.

ਕਸਿ ਕਸਵਟੀ ਸਹੈ ਸੁ ਤਾਉ ॥

कसि कसवटी सहै सु ताउ ॥

Kasi kasavatee sahai su ŧaaū ||

The gold is touched to the touchstone, and tested by fire;

ਨਦਰਿ ਸਰਾਫ ਵੰਨੀ ਸਚੜਾਉ ॥

नदरि सराफ वंनी सचड़ाउ ॥

Nađari saraaph vannee sachaɍaaū ||

When its pure color shows through, it is pleasing to the eye of the assayer.

ਜਗਤੁ ਪਸੂ ਅਹੰ ਕਾਲੁ ਕਸਾਈ ॥

जगतु पसू अहं कालु कसाई ॥

Jagaŧu pasoo âhann kaalu kasaaëe ||

The world is a beast, and arrogant Death is the butcher.

ਕਰਿ ਕਰਤੈ ਕਰਣੀ ਕਰਿ ਪਾਈ ॥

करि करतै करणी करि पाई ॥

Kari karaŧai karañee kari paaëe ||

The created beings of the Creator receive the karma of their actions.

ਜਿਨਿ ਕੀਤੀ ਤਿਨਿ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥

जिनि कीती तिनि कीमति पाई ॥

Jini keeŧee ŧini keemaŧi paaëe ||

He who created the world, knows its worth.

ਹੋਰ ਕਿਆ ਕਹੀਐ ਕਿਛੁ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥੧੮॥

होर किआ कहीऐ किछु कहणु न जाई ॥१८॥

Hor kiâa kaheeâi kichhu kahañu na jaaëe ||18||

What else can be said? There is nothing at all to say. ||18||


ਖੋਜਤ ਖੋਜਤ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆ ॥

खोजत खोजत अम्रितु पीआ ॥

Khojaŧ khojaŧ âmmmriŧu peeâa ||

Searching, searching, I drink in the Ambrosial Nectar.

ਖਿਮਾ ਗਹੀ ਮਨੁ ਸਤਗੁਰਿ ਦੀਆ ॥

खिमा गही मनु सतगुरि दीआ ॥

Khimaa gahee manu saŧaguri đeeâa ||

I have adopted the way of tolerance, and given my mind to the True Guru.

ਖਰਾ ਖਰਾ ਆਖੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

खरा खरा आखै सभु कोइ ॥

Kharaa kharaa âakhai sabhu koī ||

Everyone calls himself true and genuine.

ਖਰਾ ਰਤਨੁ ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਹੋਇ ॥

खरा रतनु जुग चारे होइ ॥

Kharaa raŧanu jug chaare hoī ||

He alone is true, who obtains the jewel throughout the four ages.

ਖਾਤ ਪੀਅੰਤ ਮੂਏ ਨਹੀ ਜਾਨਿਆ ॥

खात पीअंत मूए नही जानिआ ॥

Khaaŧ peeânŧŧ mooē nahee jaaniâa ||

Eating and drinking, one dies, but still does not know.

ਖਿਨ ਮਹਿ ਮੂਏ ਜਾ ਸਬਦੁ ਪਛਾਨਿਆ ॥

खिन महि मूए जा सबदु पछानिआ ॥

Khin mahi mooē jaa sabađu pachhaaniâa ||

He dies in an instant, when he realizes the Word of the Shabad.

ਅਸਥਿਰੁ ਚੀਤੁ ਮਰਨਿ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥

असथिरु चीतु मरनि मनु मानिआ ॥

Âsaŧhiru cheeŧu marani manu maaniâa ||

His consciousness becomes permanently stable, and his mind accepts death.

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਨਾਮੁ ਪਛਾਨਿਆ ॥੧੯॥

गुर किरपा ते नामु पछानिआ ॥१९॥

Gur kirapaa ŧe naamu pachhaaniâa ||19||

By Guru's Grace, he realizes the Naam, the Name of the Lord. ||19||


ਗਗਨ ਗੰਭੀਰੁ ਗਗਨੰਤਰਿ ਵਾਸੁ ॥

गगन ग्मभीरु गगनंतरि वासु ॥

Gagan gambbheeru gagananŧŧari vaasu ||

The Profound Lord dwells in the sky of the mind, the Tenth Gate;

ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸੁਖ ਸਹਜਿ ਨਿਵਾਸੁ ॥

गुण गावै सुख सहजि निवासु ॥

Guñ gaavai sukh sahaji nivaasu ||

Singing His Glorious Praises, one dwells in intuitive poise and peace.

ਗਇਆ ਨ ਆਵੈ ਆਇ ਨ ਜਾਇ ॥

गइआ न आवै आइ न जाइ ॥

Gaīâa na âavai âaī na jaaī ||

He does not go to come, or come to go.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

गुर परसादि रहै लिव लाइ ॥

Gur parasaađi rahai liv laaī ||

By Guru's Grace, he remains lovingly focused on the Lord.

ਗਗਨੁ ਅਗੰਮੁ ਅਨਾਥੁ ਅਜੋਨੀ ॥

गगनु अगमु अनाथु अजोनी ॥

Gaganu âgammu ânaaŧhu âjonee ||

The Lord of the mind-sky is inaccessible, independent and beyond birth.

ਅਸਥਿਰੁ ਚੀਤੁ ਸਮਾਧਿ ਸਗੋਨੀ ॥

असथिरु चीतु समाधि सगोनी ॥

Âsaŧhiru cheeŧu samaađhi sagonee ||

The most worthy Samaadhi is to keep the consciousness stable, focused on Him.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਚੇਤਿ ਫਿਰਿ ਪਵਹਿ ਨ ਜੂਨੀ ॥

हरि नामु चेति फिरि पवहि न जूनी ॥

Hari naamu cheŧi phiri pavahi na joonee ||

Remembering the Lord's Name, one is not subject to reincarnation.

ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਰੁ ਹੋਰ ਨਾਮ ਬਿਹੂਨੀ ॥੨੦॥

गुरमति सारु होर नाम बिहूनी ॥२०॥

Guramaŧi saaru hor naam bihoonee ||20||

The Guru's Teachings are the most Excellent; all other ways lack the Naam, the Name of the Lord. ||20||


ਘਰ ਦਰ ਫਿਰਿ ਥਾਕੀ ਬਹੁਤੇਰੇ ॥

घर दर फिरि थाकी बहुतेरे ॥

Ghar đar phiri ŧhaakee bahuŧere ||

Wandering to countless doorsteps and homes, I have grown weary.

ਜਾਤਿ ਅਸੰਖ ਅੰਤ ਨਹੀ ਮੇਰੇ ॥

जाति असंख अंत नही मेरे ॥

Jaaŧi âsankkh ânŧŧ nahee mere ||

My incarnations are countless, without limit.

ਕੇਤੇ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਸੁਤ ਧੀਆ ॥

केते मात पिता सुत धीआ ॥

Keŧe maaŧ piŧaa suŧ đheeâa ||

I have had so many mothers and fathers, sons and daughters.

ਕੇਤੇ ਗੁਰ ਚੇਲੇ ਫੁਨਿ ਹੂਆ ॥

केते गुर चेले फुनि हूआ ॥

Keŧe gur chele phuni hooâa ||

I have had so many gurus and disciples.

ਕਾਚੇ ਗੁਰ ਤੇ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੂਆ ॥

काचे गुर ते मुकति न हूआ ॥

Kaache gur ŧe mukaŧi na hooâa ||

Through a false guru, liberation is not found.

ਕੇਤੀ ਨਾਰਿ ਵਰੁ ਏਕੁ ਸਮਾਲਿ ॥

केती नारि वरु एकु समालि ॥

Keŧee naari varu ēku samaali ||

There are so many brides of the One Husband Lord - consider this.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਰਣੁ ਜੀਵਣੁ ਪ੍ਰਭ ਨਾਲਿ ॥

गुरमुखि मरणु जीवणु प्रभ नालि ॥

Guramukhi marañu jeevañu prbh naali ||

The Gurmukh dies, and lives with God.

ਦਹ ਦਿਸ ਢੂਢਿ ਘਰੈ ਮਹਿ ਪਾਇਆ ॥

दह दिस ढूढि घरै महि पाइआ ॥

Đah đis dhoodhi gharai mahi paaīâa ||

Searching in the ten directions, I found Him within my own home.

ਮੇਲੁ ਭਇਆ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮਿਲਾਇਆ ॥੨੧॥

मेलु भइआ सतिगुरू मिलाइआ ॥२१॥

Melu bhaīâa saŧiguroo milaaīâa ||21||

I have met Him; the True Guru has led me to meet Him. ||21||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਾਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੋਲੈ ॥

गुरमुखि गावै गुरमुखि बोलै ॥

Guramukhi gaavai guramukhi bolai ||

The Gurmukh sings, and the Gurmukh speaks.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਤੋਲਿ ਤੋੁਲਾਵੈ ਤੋਲੈ ॥

गुरमुखि तोलि तोलावै तोलै ॥

Guramukhi ŧoli ŧaolaavai ŧolai ||

The Gurmukh evaluates the value of the Lord, and inspires others to evaluate Him as well.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ਨਿਸੰਗੁ ॥

गुरमुखि आवै जाइ निसंगु ॥

Guramukhi âavai jaaī nisanggu ||

The Gurmukh comes and goes without fear.

ਪਰਹਰਿ ਮੈਲੁ ਜਲਾਇ ਕਲੰਕੁ ॥

परहरि मैलु जलाइ कलंकु ॥

Parahari mailu jalaaī kalankku ||

His filth is taken away, and his stains are burnt off.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਦ ਬੇਦ ਬੀਚਾਰੁ ॥

गुरमुखि नाद बेद बीचारु ॥

Guramukhi naađ beđ beechaaru ||

The Gurmukh contemplates the sound current of the Naad for his Vedas.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਜਨੁ ਚਜੁ ਅਚਾਰੁ ॥

गुरमुखि मजनु चजु अचारु ॥

Guramukhi majanu chaju âchaaru ||

The Gurmukh's cleansing bath is the performance of good deeds.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਸਾਰੁ ॥

गुरमुखि सबदु अम्रितु है सारु ॥

Guramukhi sabađu âmmmriŧu hai saaru ||

For the Gurmukh, the Shabad is the most excellent Ambrosial Nectar.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਵੈ ਪਾਰੁ ॥੨੨॥

नानक गुरमुखि पावै पारु ॥२२॥

Naanak guramukhi paavai paaru ||22||

O Nanak, the Gurmukh crosses over. ||22||


ਚੰਚਲੁ ਚੀਤੁ ਨ ਰਹਈ ਠਾਇ ॥

चंचलु चीतु न रहई ठाइ ॥

Chancchalu cheeŧu na rahaëe thaaī ||

The fickle consciousness does not remain stable.

ਚੋਰੀ ਮਿਰਗੁ ਅੰਗੂਰੀ ਖਾਇ ॥

चोरी मिरगु अंगूरी खाइ ॥

Choree miragu ânggooree khaaī ||

The deer secretly nibbles at the green sprouts.

ਚਰਨ ਕਮਲ ਉਰ ਧਾਰੇ ਚੀਤ ॥

चरन कमल उर धारे चीत ॥

Charan kamal ūr đhaare cheeŧ ||

One who enshrines the Lord's lotus feet in his heart and consciousness

ਚਿਰੁ ਜੀਵਨੁ ਚੇਤਨੁ ਨਿਤ ਨੀਤ ॥

चिरु जीवनु चेतनु नित नीत ॥

Chiru jeevanu cheŧanu niŧ neeŧ ||

Lives long, always remembering the Lord.

ਚਿੰਤਤ ਹੀ ਦੀਸੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

चिंतत ही दीसै सभु कोइ ॥

Chinŧŧaŧ hee đeesai sabhu koī ||

Everyone has worries and cares.

ਚੇਤਹਿ ਏਕੁ ਤਹੀ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

चेतहि एकु तही सुखु होइ ॥

Cheŧahi ēku ŧahee sukhu hoī ||

He alone finds peace, who thinks of the One Lord.

ਚਿਤਿ ਵਸੈ ਰਾਚੈ ਹਰਿ ਨਾਇ ॥

चिति वसै राचै हरि नाइ ॥

Chiŧi vasai raachai hari naaī ||

When the Lord dwells in the consciousness, and one is absorbed in the Lord's Name,

ਮੁਕਤਿ ਭਇਆ ਪਤਿ ਸਿਉ ਘਰਿ ਜਾਇ ॥੨੩॥

मुकति भइआ पति सिउ घरि जाइ ॥२३॥

Mukaŧi bhaīâa paŧi siū ghari jaaī ||23||

One is liberated, and returns home with honor. ||23||


ਛੀਜੈ ਦੇਹ ਖੁਲੈ ਇਕ ਗੰਢਿ ॥

छीजै देह खुलै इक गंढि ॥

Chheejai đeh khulai īk ganddhi ||

The body falls apart, when one knot is untied.

ਛੇਆ ਨਿਤ ਦੇਖਹੁ ਜਗਿ ਹੰਢਿ ॥

छेआ नित देखहु जगि हंढि ॥

Chheâa niŧ đekhahu jagi handdhi ||

Behold, the world is on the decline; it will be totally destroyed.

ਧੂਪ ਛਾਵ ਜੇ ਸਮ ਕਰਿ ਜਾਣੈ ॥

धूप छाव जे सम करि जाणै ॥

Đhoop chhaav je sam kari jaañai ||

Only one who looks alike upon sunshine and shade

ਬੰਧਨ ਕਾਟਿ ਮੁਕਤਿ ਘਰਿ ਆਣੈ ॥

बंधन काटि मुकति घरि आणै ॥

Banđđhan kaati mukaŧi ghari âañai ||

Has his bonds shattered; he is liberated and returns home.

ਛਾਇਆ ਛੂਛੀ ਜਗਤੁ ਭੁਲਾਨਾ ॥

छाइआ छूछी जगतु भुलाना ॥

Chhaaīâa chhoochhee jagaŧu bhulaanaa ||

Maya is empty and petty; she has defrauded the world.

ਲਿਖਿਆ ਕਿਰਤੁ ਧੁਰੇ ਪਰਵਾਨਾ ॥

लिखिआ किरतु धुरे परवाना ॥

Likhiâa kiraŧu đhure paravaanaa ||

Such destiny is pre-ordained by past actions.

ਛੀਜੈ ਜੋਬਨੁ ਜਰੂਆ ਸਿਰਿ ਕਾਲੁ ॥

छीजै जोबनु जरूआ सिरि कालु ॥

Chheejai jobanu jarooâa siri kaalu ||

Youth is wasting away; old age and death hover above the head.

ਕਾਇਆ ਛੀਜੈ ਭਈ ਸਿਬਾਲੁ ॥੨੪॥

काइआ छीजै भई सिबालु ॥२४॥

Kaaīâa chheejai bhaëe sibaalu ||24||

The body falls apart, like algae upon the water. ||24||


ਜਾਪੈ ਆਪਿ ਪ੍ਰਭੂ ਤਿਹੁ ਲੋਇ ॥

जापै आपि प्रभू तिहु लोइ ॥

Jaapai âapi prbhoo ŧihu loī ||

God Himself appears throughout the three worlds.

ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਦਾਤਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

जुगि जुगि दाता अवरु न कोइ ॥

Jugi jugi đaaŧaa âvaru na koī ||

Throughout the ages, He is the Great Giver; there is no other at all.

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਾਖਹਿ ਰਾਖੁ ॥

जिउ भावै तिउ राखहि राखु ॥

Jiū bhaavai ŧiū raakhahi raakhu ||

As it pleases You, You protect and preserve us.

ਜਸੁ ਜਾਚਉ ਦੇਵੈ ਪਤਿ ਸਾਖੁ ॥

जसु जाचउ देवै पति साखु ॥

Jasu jaachaū đevai paŧi saakhu ||

I ask for the Lord's Praises, which bless me with honor and credit.

ਜਾਗਤੁ ਜਾਗਿ ਰਹਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵਾ ॥

जागतु जागि रहा तुधु भावा ॥

Jaagaŧu jaagi rahaa ŧuđhu bhaavaa ||

Remaining awake and aware, I am pleasing to You, O Lord.

ਜਾ ਤੂ ਮੇਲਹਿ ਤਾ ਤੁਝੈ ਸਮਾਵਾ ॥

जा तू मेलहि ता तुझै समावा ॥

Jaa ŧoo melahi ŧaa ŧujhai samaavaa ||

When You unite me with Yourself, then I am merged in You.

ਜੈ ਜੈ ਕਾਰੁ ਜਪਉ ਜਗਦੀਸ ॥

जै जै कारु जपउ जगदीस ॥

Jai jai kaaru japaū jagađees ||

I chant Your Victorious Praises, O Life of the World.

ਗੁਰਮਤਿ ਮਿਲੀਐ ਬੀਸ ਇਕੀਸ ॥੨੫॥

गुरमति मिलीऐ बीस इकीस ॥२५॥

Guramaŧi mileeâi bees īkees ||25||

Accepting the Guru's Teachings, one is sure to merge in the One Lord. ||25||


ਝਖਿ ਬੋਲਣੁ ਕਿਆ ਜਗ ਸਿਉ ਵਾਦੁ ॥

झखि बोलणु किआ जग सिउ वादु ॥

Jhakhi bolañu kiâa jag siū vaađu ||

Why do you speak such nonsense, and argue with the world?

ਝੂਰਿ ਮਰੈ ਦੇਖੈ ਪਰਮਾਦੁ ॥

झूरि मरै देखै परमादु ॥

Jhoori marai đekhai paramaađu ||

You shall die repenting, when you see your own insanity.

ਜਨਮਿ ਮੂਏ ਨਹੀ ਜੀਵਣ ਆਸਾ ॥

जनमि मूए नही जीवण आसा ॥

Janami mooē nahee jeevañ âasaa ||

He is born, only to die, but he does not wish to live.

ਆਇ ਚਲੇ ਭਏ ਆਸ ਨਿਰਾਸਾ ॥

आइ चले भए आस निरासा ॥

Âaī chale bhaē âas niraasaa ||

He comes hopeful, and then goes, without hope.

ਝੁਰਿ ਝੁਰਿ ਝਖਿ ਮਾਟੀ ਰਲਿ ਜਾਇ ॥

झुरि झुरि झखि माटी रलि जाइ ॥

Jhuri jhuri jhakhi maatee rali jaaī ||

Regretting, repenting and grieving, he is dust mixing with dust.

ਕਾਲੁ ਨ ਚਾਂਪੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥

कालु न चांपै हरि गुण गाइ ॥

Kaalu na chaampai hari guñ gaaī ||

Death does not chew up one who sings the Glorious Praises of the Lord.

ਪਾਈ ਨਵ ਨਿਧਿ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ॥

पाई नव निधि हरि कै नाइ ॥

Paaëe nav niđhi hari kai naaī ||

The nine treasures are obtained through the Name of the Lord;

ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥੨੬॥

आपे देवै सहजि सुभाइ ॥२६॥

Âape đevai sahaji subhaaī ||26||

The Lord bestows intuitive peace and poise. ||26||


ਞਿਆਨੋ ਬੋਲੈ ਆਪੇ ਬੂਝੈ ॥

ञिआनो बोलै आपे बूझै ॥

Ņiâano bolai âape boojhai ||

He speaks spiritual wisdom, and He Himself understands it.

ਆਪੇ ਸਮਝੈ ਆਪੇ ਸੂਝੈ ॥

आपे समझै आपे सूझै ॥

Âape samajhai âape soojhai ||

He Himself knows it, and He Himself comprehends it.

ਗੁਰ ਕਾ ਕਹਿਆ ਅੰਕਿ ਸਮਾਵੈ ॥

गुर का कहिआ अंकि समावै ॥

Gur kaa kahiâa ânkki samaavai ||

One who takes the Words of the Guru into his very fiber,

ਨਿਰਮਲ ਸੂਚੇ ਸਾਚੋ ਭਾਵੈ ॥

निरमल सूचे साचो भावै ॥

Niramal sooche saacho bhaavai ||

Is immaculate and holy, and is pleasing to the True Lord.

ਗੁਰੁ ਸਾਗਰੁ ਰਤਨੀ ਨਹੀ ਤੋਟ ॥

गुरु सागरु रतनी नही तोट ॥

Guru saagaru raŧanee nahee ŧot ||

In the ocean of the Guru, there is no shortage of pearls.

ਲਾਲ ਪਦਾਰਥ ਸਾਚੁ ਅਖੋਟ ॥

लाल पदारथ साचु अखोट ॥

Laal pađaaraŧh saachu âkhot ||

The treasure of jewels is truly inexhaustible.

ਗੁਰਿ ਕਹਿਆ ਸਾ ਕਾਰ ਕਮਾਵਹੁ ॥

गुरि कहिआ सा कार कमावहु ॥

Guri kahiâa saa kaar kamaavahu ||

Do those deeds which the Guru has ordained.

ਗੁਰ ਕੀ ਕਰਣੀ ਕਾਹੇ ਧਾਵਹੁ ॥

गुर की करणी काहे धावहु ॥

Gur kee karañee kaahe đhaavahu ||

Why are you chasing after the Guru's actions?

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵਹੁ ॥੨੭॥

नानक गुरमति साचि समावहु ॥२७॥

Naanak guramaŧi saachi samaavahu ||27||

O Nanak, through the Guru's Teachings, merge in the True Lord. ||27||


ਟੂਟੈ ਨੇਹੁ ਕਿ ਬੋਲਹਿ ਸਹੀ ॥

टूटै नेहु कि बोलहि सही ॥

Tootai nehu ki bolahi sahee ||

Love is broken, when one speaks in defiance.

ਟੂਟੈ ਬਾਹ ਦੁਹੂ ਦਿਸ ਗਹੀ ॥

टूटै बाह दुहू दिस गही ॥

Tootai baah đuhoo đis gahee ||

The arm is broken, when it is pulled from both sides.

ਟੂਟਿ ਪਰੀਤਿ ਗਈ ਬੁਰ ਬੋਲਿ ॥

टूटि परीति गई बुर बोलि ॥

Tooti pareeŧi gaëe bur boli ||

Love breaks, when the speech goes sour.

ਦੁਰਮਤਿ ਪਰਹਰਿ ਛਾਡੀ ਢੋਲਿ ॥

दुरमति परहरि छाडी ढोलि ॥

Đuramaŧi parahari chhaadee dholi ||

The Husband Lord abandons and leaves behind the evil-minded bride.

ਟੂਟੈ ਗੰਠਿ ਪੜੈ ਵੀਚਾਰਿ ॥

टूटै गंठि पड़ै वीचारि ॥

Tootai gantthi paɍai veechaari ||

The broken knot is tied again, through contemplation and meditation.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਘਰਿ ਕਾਰਜੁ ਸਾਰਿ ॥

गुर सबदी घरि कारजु सारि ॥

Gur sabađee ghari kaaraju saari ||

Through the Word of the Guru's Shabad, one's affairs are resolved in one's own home.

ਲਾਹਾ ਸਾਚੁ ਨ ਆਵੈ ਤੋਟਾ ॥

लाहा साचु न आवै तोटा ॥

Laahaa saachu na âavai ŧotaa ||

One who earns the profit of the True Name, will not lose it again;

ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਠਾਕੁਰੁ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਮੋਟਾ ॥੨੮॥

त्रिभवण ठाकुरु प्रीतमु मोटा ॥२८॥

Ŧribhavañ thaakuru preeŧamu motaa ||28||

The Lord and Master of the three worlds is your best friend. ||28||


ਠਾਕਹੁ ਮਨੂਆ ਰਾਖਹੁ ਠਾਇ ॥

ठाकहु मनूआ राखहु ठाइ ॥

Thaakahu manooâa raakhahu thaaī ||

Control your mind, and keep it in its place.

ਠਹਕਿ ਮੁਈ ਅਵਗੁਣਿ ਪਛੁਤਾਇ ॥

ठहकि मुई अवगुणि पछुताइ ॥

Thahaki muëe âvaguñi pachhuŧaaī ||

The world is destroyed by conflict, regretting its sinful mistakes.

ਠਾਕੁਰੁ ਏਕੁ ਸਬਾਈ ਨਾਰਿ ॥

ठाकुरु एकु सबाई नारि ॥

Thaakuru ēku sabaaëe naari ||

There is one Husband Lord, and all are His brides.

ਬਹੁਤੇ ਵੇਸ ਕਰੇ ਕੂੜਿਆਰਿ ॥

बहुते वेस करे कूड़िआरि ॥

Bahuŧe ves kare kooɍiâari ||

The false bride wears many costumes.

ਪਰ ਘਰਿ ਜਾਤੀ ਠਾਕਿ ਰਹਾਈ ॥

पर घरि जाती ठाकि रहाई ॥

Par ghari jaaŧee thaaki rahaaëe ||

He stops her from going into the homes of others;

ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਈ ਠਾਕ ਨ ਪਾਈ ॥

महलि बुलाई ठाक न पाई ॥

Mahali bulaaëe thaak na paaëe ||

He summons her to the Mansion of His Presence, and no obstacles block her path.

ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੀ ਸਾਚਿ ਪਿਆਰੀ ॥

सबदि सवारी साचि पिआरी ॥

Sabađi savaaree saachi piâaree ||

She is embellished with the Word of the Shabad, and is loved by the True Lord.

ਸਾਈ ਸੋੁਹਾਗਣਿ ਠਾਕੁਰਿ ਧਾਰੀ ॥੨੯॥

साई सोहागणि ठाकुरि धारी ॥२९॥

Saaëe saohaagañi thaakuri đhaaree ||29||

She is the happy soul bride, who takes the Support of her Lord and Master. ||29||


ਡੋਲਤ ਡੋਲਤ ਹੇ ਸਖੀ ਫਾਟੇ ਚੀਰ ਸੀਗਾਰ ॥

डोलत डोलत हे सखी फाटे चीर सीगार ॥

Dolaŧ dolaŧ he sakhee phaate cheer seegaar ||

Wandering and roaming around, O my companion, your beautiful robes are torn.

ਡਾਹਪਣਿ ਤਨਿ ਸੁਖੁ ਨਹੀ ਬਿਨੁ ਡਰ ਬਿਣਠੀ ਡਾਰ ॥

डाहपणि तनि सुखु नही बिनु डर बिणठी डार ॥

Daahapañi ŧani sukhu nahee binu dar biñathee daar ||

In jealousy, the body is not at peace; without the Fear of God, multitudes are ruined.

ਡਰਪਿ ਮੁਈ ਘਰਿ ਆਪਣੈ ਡੀਠੀ ਕੰਤਿ ਸੁਜਾਣਿ ॥

डरपि मुई घरि आपणै डीठी कंति सुजाणि ॥

Darapi muëe ghari âapañai deethee kanŧŧi sujaañi ||

One who remains dead within her own home, through the Fear of God, is looked upon with favor by her all-knowing Husband Lord.

ਡਰੁ ਰਾਖਿਆ ਗੁਰਿ ਆਪਣੈ ਨਿਰਭਉ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣਿ ॥

डरु राखिआ गुरि आपणै निरभउ नामु वखाणि ॥

Daru raakhiâa guri âapañai nirabhaū naamu vakhaañi ||

She maintains fear of her Guru, and chants the Name of the Fearless Lord.

ਡੂਗਰਿ ਵਾਸੁ ਤਿਖਾ ਘਣੀ ਜਬ ਦੇਖਾ ਨਹੀ ਦੂਰਿ ॥

डूगरि वासु तिखा घणी जब देखा नही दूरि ॥

Doogari vaasu ŧikhaa ghañee jab đekhaa nahee đoori ||

Living on the mountain, I suffer such great thirst; when I see Him, I know that He is not far away.

ਤਿਖਾ ਨਿਵਾਰੀ ਸਬਦੁ ਮੰਨਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥

तिखा निवारी सबदु मंनि अम्रितु पीआ भरपूरि ॥

Ŧikhaa nivaaree sabađu manni âmmmriŧu peeâa bharapoori ||

My thirst is quenched, and I have accepted the Word of the Shabad. I drink my fill of the Ambrosial Nectar.

ਦੇਹਿ ਦੇਹਿ ਆਖੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥

देहि देहि आखै सभु कोई जै भावै तै देइ ॥

Đehi đehi âakhai sabhu koëe jai bhaavai ŧai đeī ||

Everyone says, ""Give! Give!"" As He pleases, He gives.

ਗੁਰੂ ਦੁਆਰੈ ਦੇਵਸੀ ਤਿਖਾ ਨਿਵਾਰੈ ਸੋਇ ॥੩੦॥

गुरू दुआरै देवसी तिखा निवारै सोइ ॥३०॥

Guroo đuâarai đevasee ŧikhaa nivaarai soī ||30||

Through the Gurdwara, the Guru's Door, He gives, and quenches the thirst. ||30||


ਢੰਢੋਲਤ ਢੂਢਤ ਹਉ ਫਿਰੀ ਢਹਿ ਢਹਿ ਪਵਨਿ ਕਰਾਰਿ ॥

ढंढोलत ढूढत हउ फिरी ढहि ढहि पवनि करारि ॥

Dhanddholaŧ dhoodhaŧ haū phiree dhahi dhahi pavani karaari ||

Searching and seeking, I fell down and collapsed upon the bank of the river of life.

ਭਾਰੇ ਢਹਤੇ ਢਹਿ ਪਏ ਹਉਲੇ ਨਿਕਸੇ ਪਾਰਿ ॥

भारे ढहते ढहि पए हउले निकसे पारि ॥

Bhaare dhahaŧe dhahi paē haūle nikase paari ||

Those who are heavy with sin sink down, but those who are light swim across.

ਅਮਰ ਅਜਾਚੀ ਹਰਿ ਮਿਲੇ ਤਿਨ ਕੈ ਹਉ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥

अमर अजाची हरि मिले तिन कै हउ बलि जाउ ॥

Âmar âjaachee hari mile ŧin kai haū bali jaaū ||

I am a sacrifice to those who meet the immortal and immeasurable Lord.

ਤਿਨ ਕੀ ਧੂੜਿ ਅਘੁਲੀਐ ਸੰਗਤਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਉ ॥

तिन की धूड़ि अघुलीऐ संगति मेलि मिलाउ ॥

Ŧin kee đhooɍi âghuleeâi sanggaŧi meli milaaū ||

The dust of their feet brings emancipation; in their company, we are united in the Lord's Union.

ਮਨੁ ਦੀਆ ਗੁਰਿ ਆਪਣੈ ਪਾਇਆ ਨਿਰਮਲ ਨਾਉ ॥

मनु दीआ गुरि आपणै पाइआ निरमल नाउ ॥

Manu đeeâa guri âapañai paaīâa niramal naaū ||

I gave my mind to my Guru, and received the Immaculate Name.

ਜਿਨਿ ਨਾਮੁ ਦੀਆ ਤਿਸੁ ਸੇਵਸਾ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥

जिनि नामु दीआ तिसु सेवसा तिसु बलिहारै जाउ ॥

Jini naamu đeeâa ŧisu sevasaa ŧisu balihaarai jaaū ||

I serve the One who gave me the Naam; I am a sacrifice to Him.

ਜੋ ਉਸਾਰੇ ਸੋ ਢਾਹਸੀ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

जो उसारे सो ढाहसी तिसु बिनु अवरु न कोइ ॥

Jo ūsaare so dhaahasee ŧisu binu âvaru na koī ||

He who builds, also demolishes; there is no other than Him.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਤਿਸੁ ਸੰਮ੍ਹ੍ਹਲਾ ਤਾ ਤਨਿ ਦੂਖੁ ਨ ਹੋਇ ॥੩੧॥

गुर परसादी तिसु सम्हला ता तनि दूखु न होइ ॥३१॥

Gur parasaađee ŧisu sammʱlaa ŧaa ŧani đookhu na hoī ||31||

By Guru's Grace, I contemplate Him, and then my body does not suffer in pain. ||31||


ਣਾ ਕੋ ਮੇਰਾ ਕਿਸੁ ਗਹੀ ਣਾ ਕੋ ਹੋਆ ਨ ਹੋਗੁ ॥

णा को मेरा किसु गही णा को होआ न होगु ॥

Ñaa ko meraa kisu gahee ñaa ko hoâa na hogu ||

No one is mine - whose gown should I grasp and hold? No one ever was, and no one shall ever be mine.

ਆਵਣਿ ਜਾਣਿ ਵਿਗੁਚੀਐ ਦੁਬਿਧਾ ਵਿਆਪੈ ਰੋਗੁ ॥

आवणि जाणि विगुचीऐ दुबिधा विआपै रोगु ॥

Âavañi jaañi vigucheeâi đubiđhaa viâapai rogu ||

Coming and going, one is ruined, afflicted with the disease of dual-mindedness.

ਣਾਮ ਵਿਹੂਣੇ ਆਦਮੀ ਕਲਰ ਕੰਧ ਗਿਰੰਤਿ ॥

णाम विहूणे आदमी कलर कंध गिरंति ॥

Ñaam vihooñe âađamee kalar kanđđh giranŧŧi ||

Those beings who lack the Naam, the Name of the Lord, collapse like pillars of salt.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਕਿਉ ਛੂਟੀਐ ਜਾਇ ਰਸਾਤਲਿ ਅੰਤਿ ॥

विणु नावै किउ छूटीऐ जाइ रसातलि अंति ॥

Viñu naavai kiū chhooteeâi jaaī rasaaŧali ânŧŧi ||

Without the Name, how can they find release? They fall into hell in the end.

ਗਣਤ ਗਣਾਵੈ ਅਖਰੀ ਅਗਣਤੁ ਸਾਚਾ ਸੋਇ ॥

गणत गणावै अखरी अगणतु साचा सोइ ॥

Gañaŧ gañaavai âkharee âgañaŧu saachaa soī ||

Using a limited number of words, we describe the unlimited True Lord.

ਅਗਿਆਨੀ ਮਤਿਹੀਣੁ ਹੈ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਗਿਆਨੁ ਨ ਹੋਇ ॥

अगिआनी मतिहीणु है गुर बिनु गिआनु न होइ ॥

Âgiâanee maŧiheeñu hai gur binu giâanu na hoī ||

The ignorant lack understanding. Without the Guru, there is no spiritual wisdom.

ਤੂਟੀ ਤੰਤੁ ਰਬਾਬ ਕੀ ਵਾਜੈ ਨਹੀ ਵਿਜੋਗਿ ॥

तूटी तंतु रबाब की वाजै नही विजोगि ॥

Ŧootee ŧanŧŧu rabaab kee vaajai nahee vijogi ||

The separated soul is like the broken string of a guitar, which does not vibrate its sound.

ਵਿਛੁੜਿਆ ਮੇਲੈ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਨਕ ਕਰਿ ਸੰਜੋਗ ॥੩੨॥

विछुड़िआ मेलै प्रभू नानक करि संजोग ॥३२॥

Vichhuɍiâa melai prbhoo naanak kari sanjjog ||32||

God unites the separated souls with Himself, awakening their destiny. ||32||


ਤਰਵਰੁ ਕਾਇਆ ਪੰਖਿ ਮਨੁ ਤਰਵਰਿ ਪੰਖੀ ਪੰਚ ॥

तरवरु काइआ पंखि मनु तरवरि पंखी पंच ॥

Ŧaravaru kaaīâa pankkhi manu ŧaravari pankkhee pancch ||

The body is the tree, and the mind is the bird; the birds in the tree are the five senses.

ਤਤੁ ਚੁਗਹਿ ਮਿਲਿ ਏਕਸੇ ਤਿਨ ਕਉ ਫਾਸ ਨ ਰੰਚ ॥

ततु चुगहि मिलि एकसे तिन कउ फास न रंच ॥

Ŧaŧu chugahi mili ēkase ŧin kaū phaas na rancch ||

They peck at the essence of reality, and merge with the One Lord. They are never trapped at all.

ਉਡਹਿ ਤ ਬੇਗੁਲ ਬੇਗੁਲੇ ਤਾਕਹਿ ਚੋਗ ਘਣੀ ॥

उडहि त बेगुल बेगुले ताकहि चोग घणी ॥

Ūdahi ŧa begul begule ŧaakahi chog ghañee ||

But the others fly away in a hurry, when they see the food.

ਪੰਖ ਤੁਟੇ ਫਾਹੀ ਪੜੀ ਅਵਗੁਣਿ ਭੀੜ ਬਣੀ ॥

पंख तुटे फाही पड़ी अवगुणि भीड़ बणी ॥

Pankkh ŧute phaahee paɍee âvaguñi bheeɍ bañee ||

Their feathers are clipped, and they are caught in the noose; through their mistakes, they are caught in disaster.

ਬਿਨੁ ਸਾਚੇ ਕਿਉ ਛੂਟੀਐ ਹਰਿ ਗੁਣ ਕਰਮਿ ਮਣੀ ॥

बिनु साचे किउ छूटीऐ हरि गुण करमि मणी ॥

Binu saache kiū chhooteeâi hari guñ karami mañee ||

Without the True Lord, how can anyone find release? The jewel of the Lord's Glorious Praises comes by the karma of good actions.

ਆਪਿ ਛਡਾਏ ਛੂਟੀਐ ਵਡਾ ਆਪਿ ਧਣੀ ॥

आपि छडाए छूटीऐ वडा आपि धणी ॥

Âapi chhadaaē chhooteeâi vadaa âapi đhañee ||

When He Himself releases them, only then are they released. He Himself is the Great Master.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਛੂਟੀਐ ਕਿਰਪਾ ਆਪਿ ਕਰੇਇ ॥

गुर परसादी छूटीऐ किरपा आपि करेइ ॥

Gur parasaađee chhooteeâi kirapaa âapi kareī ||

By Guru's Grace, they are released, when He Himself grants His Grace.

ਅਪਣੈ ਹਾਥਿ ਵਡਾਈਆ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥੩੩॥

अपणै हाथि वडाईआ जै भावै तै देइ ॥३३॥

Âpañai haaŧhi vadaaëeâa jai bhaavai ŧai đeī ||33||

Glorious greatness rests in His Hands. He blesses those with whom He is pleased. ||33||


ਥਰ ਥਰ ਕੰਪੈ ਜੀਅੜਾ ਥਾਨ ਵਿਹੂਣਾ ਹੋਇ ॥

थर थर क्मपै जीअड़ा थान विहूणा होइ ॥

Ŧhar ŧhar kamppai jeeâɍaa ŧhaan vihooñaa hoī ||

The soul trembles and shakes, when it loses its mooring and support.

ਥਾਨਿ ਮਾਨਿ ਸਚੁ ਏਕੁ ਹੈ ਕਾਜੁ ਨ ਫੀਟੈ ਕੋਇ ॥

थानि मानि सचु एकु है काजु न फीटै कोइ ॥

Ŧhaani maani sachu ēku hai kaaju na pheetai koī ||

Only the support of the True Lord brings honor and glory. Through it, one's works are never in vain.

ਥਿਰੁ ਨਾਰਾਇਣੁ ਥਿਰੁ ਗੁਰੂ ਥਿਰੁ ਸਾਚਾ ਬੀਚਾਰੁ ॥

थिरु नाराइणु थिरु गुरू थिरु साचा बीचारु ॥

Ŧhiru naaraaīñu ŧhiru guroo ŧhiru saachaa beechaaru ||

The Lord is eternal and forever stable; the Guru is stable, and contemplation upon the True Lord is stable.

ਸੁਰਿ ਨਰ ਨਾਥਹ ਨਾਥੁ ਤੂ ਨਿਧਾਰਾ ਆਧਾਰੁ ॥

सुरि नर नाथह नाथु तू निधारा आधारु ॥

Suri nar naaŧhah naaŧhu ŧoo niđhaaraa âađhaaru ||

O Lord and Master of angels, men and Yogic masters, You are the support of the unsupported.

ਸਰਬੇ ਥਾਨ ਥਨੰਤਰੀ ਤੂ ਦਾਤਾ ਦਾਤਾਰੁ ॥

सरबे थान थनंतरी तू दाता दातारु ॥

Sarabe ŧhaan ŧhananŧŧaree ŧoo đaaŧaa đaaŧaaru ||

In all places and interspaces, You are the Giver, the Great Giver.

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਏਕੁ ਤੂ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥

जह देखा तह एकु तू अंतु न पारावारु ॥

Jah đekhaa ŧah ēku ŧoo ânŧŧu na paaraavaaru ||

Wherever I look, there I see You, Lord; You have no end or limitation.

ਥਾਨ ਥਨੰਤਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥

थान थनंतरि रवि रहिआ गुर सबदी वीचारि ॥

Ŧhaan ŧhananŧŧari ravi rahiâa gur sabađee veechaari ||

You are pervading and permeating the places and interspaces; reflecting upon the Word of the Guru's Shabad, You are found.

ਅਣਮੰਗਿਆ ਦਾਨੁ ਦੇਵਸੀ ਵਡਾ ਅਗਮ ਅਪਾਰੁ ॥੩੪॥

अणमंगिआ दानु देवसी वडा अगम अपारु ॥३४॥

Âñamanggiâa đaanu đevasee vadaa âgam âpaaru ||34||

You give gifts even when they are not asked for; You are great, inaccessible and infinite. ||34||


ਦਇਆ ਦਾਨੁ ਦਇਆਲੁ ਤੂ ਕਰਿ ਕਰਿ ਦੇਖਣਹਾਰੁ ॥

दइआ दानु दइआलु तू करि करि देखणहारु ॥

Đaīâa đaanu đaīâalu ŧoo kari kari đekhañahaaru ||

O Merciful Lord, You are the embodiment of mercy; creating the Creation, You behold it.

ਦਇਆ ਕਰਹਿ ਪ੍ਰਭ ਮੇਲਿ ਲੈਹਿ ਖਿਨ ਮਹਿ ਢਾਹਿ ਉਸਾਰਿ ॥

दइआ करहि प्रभ मेलि लैहि खिन महि ढाहि उसारि ॥

Đaīâa karahi prbh meli laihi khin mahi dhaahi ūsaari ||

Please shower Your Mercy upon me, O God, and unite me with Yourself. In an instant, You destroy and rebuild.

ਦਾਨਾ ਤੂ ਬੀਨਾ ਤੁਹੀ ਦਾਨਾ ਕੈ ਸਿਰਿ ਦਾਨੁ ॥

दाना तू बीना तुही दाना कै सिरि दानु ॥

Đaanaa ŧoo beenaa ŧuhee đaanaa kai siri đaanu ||

You are all-wise and all-seeing; You are the Greatest Giver of all givers.

ਦਾਲਦ ਭੰਜਨ ਦੁਖ ਦਲਣ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ॥੩੫॥

दालद भंजन दुख दलण गुरमुखि गिआनु धिआनु ॥३५॥

Đaalađ bhanjjan đukh đalañ guramukhi giâanu đhiâanu ||35||

He is the Eradicator of poverty, and the Destroyer of pain; the Gurmukh realizes spiritual wisdom and meditation. ||35||


ਧਨਿ ਗਇਐ ਬਹਿ ਝੂਰੀਐ ਧਨ ਮਹਿ ਚੀਤੁ ਗਵਾਰ ॥

धनि गइऐ बहि झूरीऐ धन महि चीतु गवार ॥

Đhani gaīâi bahi jhooreeâi đhan mahi cheeŧu gavaar ||

Losing his wealth, he cries out in anguish; the fool's consciousness is engrossed in wealth.

ਧਨੁ ਵਿਰਲੀ ਸਚੁ ਸੰਚਿਆ ਨਿਰਮਲੁ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਿ ॥

धनु विरली सचु संचिआ निरमलु नामु पिआरि ॥

Đhanu viralee sachu sancchiâa niramalu naamu piâari ||

How rare are those who gather the wealth of Truth, and love the Immaculate Naam, the Name of the Lord.

ਧਨੁ ਗਇਆ ਤਾ ਜਾਣ ਦੇਹਿ ਜੇ ਰਾਚਹਿ ਰੰਗਿ ਏਕ ॥

धनु गइआ ता जाण देहि जे राचहि रंगि एक ॥

Đhanu gaīâa ŧaa jaañ đehi je raachahi ranggi ēk ||

If by losing your wealth, you may become absorbed in the Love of the One Lord, then just let it go.

ਮਨੁ ਦੀਜੈ ਸਿਰੁ ਸਉਪੀਐ ਭੀ ਕਰਤੇ ਕੀ ਟੇਕ ॥

मनु दीजै सिरु सउपीऐ भी करते की टेक ॥

Manu đeejai siru saūpeeâi bhee karaŧe kee tek ||

Dedicate your mind, and surrender your head; seek only the Support of the Creator Lord.

ਧੰਧਾ ਧਾਵਤ ਰਹਿ ਗਏ ਮਨ ਮਹਿ ਸਬਦੁ ਅਨੰਦੁ ॥

धंधा धावत रहि गए मन महि सबदु अनंदु ॥

Đhanđđhaa đhaavaŧ rahi gaē man mahi sabađu ânanđđu ||

Worldly affairs and wanderings cease, when the mind is filled with the bliss of the Shabad.

ਦੁਰਜਨ ਤੇ ਸਾਜਨ ਭਏ ਭੇਟੇ ਗੁਰ ਗੋਵਿੰਦ ॥

दुरजन ते साजन भए भेटे गुर गोविंद ॥

Đurajan ŧe saajan bhaē bhete gur govinđđ ||

Even one's enemies become friends, meeting with the Guru, the Lord of the Universe.

ਬਨੁ ਬਨੁ ਫਿਰਤੀ ਢੂਢਤੀ ਬਸਤੁ ਰਹੀ ਘਰਿ ਬਾਰਿ ॥

बनु बनु फिरती ढूढती बसतु रही घरि बारि ॥

Banu banu phiraŧee dhoodhaŧee basaŧu rahee ghari baari ||

Wandering from forest to forest searching, you will find that those things are within the home of your own heart.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮੇਲੀ ਮਿਲਿ ਰਹੀ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਨਿਵਾਰਿ ॥੩੬॥

सतिगुरि मेली मिलि रही जनम मरण दुखु निवारि ॥३६॥

Saŧiguri melee mili rahee janam marañ đukhu nivaari ||36||

United by the True Guru, you shall remain united, and the pains of birth and death will be ended. ||36||


ਨਾਨਾ ਕਰਤ ਨ ਛੂਟੀਐ ਵਿਣੁ ਗੁਣ ਜਮ ਪੁਰਿ ਜਾਹਿ ॥

नाना करत न छूटीऐ विणु गुण जम पुरि जाहि ॥

Naanaa karaŧ na chhooteeâi viñu guñ jam puri jaahi ||

Through various rituals, one does not find release. Without virtue, one is sent to the City of Death.

ਨਾ ਤਿਸੁ ਏਹੁ ਨ ਓਹੁ ਹੈ ਅਵਗੁਣਿ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਹਿ ॥

ना तिसु एहु न ओहु है अवगुणि फिरि पछुताहि ॥

Naa ŧisu ēhu na õhu hai âvaguñi phiri pachhuŧaahi ||

One will not have this world or the next; committing sinful mistakes, one comes to regret and repent in the end.

ਨਾ ਤਿਸੁ ਗਿਆਨੁ ਨ ਧਿਆਨੁ ਹੈ ਨਾ ਤਿਸੁ ਧਰਮੁ ਧਿਆਨੁ ॥

ना तिसु गिआनु न धिआनु है ना तिसु धरमु धिआनु ॥

Naa ŧisu giâanu na đhiâanu hai naa ŧisu đharamu đhiâanu ||

He has neither spiritual wisdom or meditation; neither Dharmic faith nor meditation.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਨਿਰਭਉ ਕਹਾ ਕਿਆ ਜਾਣਾ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

विणु नावै निरभउ कहा किआ जाणा अभिमानु ॥

Viñu naavai nirabhaū kahaa kiâa jaañaa âbhimaanu ||

Without the Name, how can one be fearless? How can he understand egotistical pride?

ਥਾਕਿ ਰਹੀ ਕਿਵ ਅਪੜਾ ਹਾਥ ਨਹੀ ਨਾ ਪਾਰੁ ॥

थाकि रही किव अपड़ा हाथ नही ना पारु ॥

Ŧhaaki rahee kiv âpaɍaa haaŧh nahee naa paaru ||

I am so tired - how can I get there? This ocean has no bottom or end.

ਨਾ ਸਾਜਨ ਸੇ ਰੰਗੁਲੇ ਕਿਸੁ ਪਹਿ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰ ॥

ना साजन से रंगुले किसु पहि करी पुकार ॥

Naa saajan se ranggule kisu pahi karee pukaar ||

I have no loving companions, whom I can ask for help.

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਿਉ ਪ੍ਰਿਉ ਜੇ ਕਰੀ ਮੇਲੇ ਮੇਲਣਹਾਰੁ ॥

नानक प्रिउ प्रिउ जे करी मेले मेलणहारु ॥

Naanak priū priū je karee mele melañahaaru ||

O Nanak, crying out, ""Beloved, Beloved"", we are united with the Uniter.

ਜਿਨਿ ਵਿਛੋੜੀ ਸੋ ਮੇਲਸੀ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਅਪਾਰਿ ॥੩੭॥

जिनि विछोड़ी सो मेलसी गुर कै हेति अपारि ॥३७॥

Jini vichhoɍee so melasee gur kai heŧi âpaari ||37||

He who separated me, unites me again; my love for the Guru is infinite. ||37||


ਪਾਪੁ ਬੁਰਾ ਪਾਪੀ ਕਉ ਪਿਆਰਾ ॥

पापु बुरा पापी कउ पिआरा ॥

Paapu buraa paapee kaū piâaraa ||

Sin is bad, but it is dear to the sinner.

ਪਾਪਿ ਲਦੇ ਪਾਪੇ ਪਾਸਾਰਾ ॥

पापि लदे पापे पासारा ॥

Paapi lađe paape paasaaraa ||

He loads himself with sin, and expands his world through sin.

ਪਰਹਰਿ ਪਾਪੁ ਪਛਾਣੈ ਆਪੁ ॥

परहरि पापु पछाणै आपु ॥

Parahari paapu pachhaañai âapu ||

Sin is far away from one who understands himself.

ਨਾ ਤਿਸੁ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਸੰਤਾਪੁ ॥

ना तिसु सोगु विजोगु संतापु ॥

Naa ŧisu sogu vijogu sanŧŧaapu ||

He is not afflicted by sorrow or separation.

ਨਰਕਿ ਪੜੰਤਉ ਕਿਉ ਰਹੈ ਕਿਉ ਬੰਚੈ ਜਮਕਾਲੁ ॥

नरकि पड़ंतउ किउ रहै किउ बंचै जमकालु ॥

Naraki paɍanŧŧaū kiū rahai kiū bancchai jamakaalu ||

How can one avoid falling into hell? How can he cheat the Messenger of Death?

ਕਿਉ ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਵੀਸਰੈ ਝੂਠੁ ਬੁਰਾ ਖੈ ਕਾਲੁ ॥

किउ आवण जाणा वीसरै झूठु बुरा खै कालु ॥

Kiū âavañ jaañaa veesarai jhoothu buraa khai kaalu ||

How can coming and going be forgotten? Falsehood is bad, and death is cruel.

ਮਨੁ ਜੰਜਾਲੀ ਵੇੜਿਆ ਭੀ ਜੰਜਾਲਾ ਮਾਹਿ ॥

मनु जंजाली वेड़िआ भी जंजाला माहि ॥

Manu janjjaalee veɍiâa bhee janjjaalaa maahi ||

The mind is enveloped by entanglements, and into entanglements it falls.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਕਿਉ ਛੂਟੀਐ ਪਾਪੇ ਪਚਹਿ ਪਚਾਹਿ ॥੩੮॥

विणु नावै किउ छूटीऐ पापे पचहि पचाहि ॥३८॥

Viñu naavai kiū chhooteeâi paape pachahi pachaahi ||38||

Without the Name, how can anyone be saved? They rot away in sin. ||38||


ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਫਾਹੀ ਫਾਸੈ ਕਊਆ ॥

फिरि फिरि फाही फासै कऊआ ॥

Phiri phiri phaahee phaasai kaǖâa ||

Again and again, the crow falls into the trap.

ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਨਾ ਅਬ ਕਿਆ ਹੂਆ ॥

फिरि पछुताना अब किआ हूआ ॥

Phiri pachhuŧaanaa âb kiâa hooâa ||

Then he regrets it, but what can he do now?

ਫਾਥਾ ਚੋਗ ਚੁਗੈ ਨਹੀ ਬੂਝੈ ॥

फाथा चोग चुगै नही बूझै ॥

Phaaŧhaa chog chugai nahee boojhai ||

Even though he is trapped, he pecks at the food; he does not understand.

ਸਤਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਆਖੀ ਸੂਝੈ ॥

सतगुरु मिलै त आखी सूझै ॥

Saŧaguru milai ŧa âakhee soojhai ||

If he meets the True Guru, then he sees with his eyes.

ਜਿਉ ਮਛੁਲੀ ਫਾਥੀ ਜਮ ਜਾਲਿ ॥

जिउ मछुली फाथी जम जालि ॥

Jiū machhulee phaaŧhee jam jaali ||

Like a fish, he is caught in the noose of death.

ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਦਾਤੇ ਮੁਕਤਿ ਨ ਭਾਲਿ ॥

विणु गुर दाते मुकति न भालि ॥

Viñu gur đaaŧe mukaŧi na bhaali ||

Do not seek liberation from anyone else, except the Guru, the Great Giver.

ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜਾਇ ॥

फिरि फिरि आवै फिरि फिरि जाइ ॥

Phiri phiri âavai phiri phiri jaaī ||

Over and over again, he comes; over and over again, he goes.

ਇਕ ਰੰਗਿ ਰਚੈ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

इक रंगि रचै रहै लिव लाइ ॥

Īk ranggi rachai rahai liv laaī ||

Be absorbed in love for the One Lord, and remain lovingly focused on Him.

ਇਵ ਛੂਟੈ ਫਿਰਿ ਫਾਸ ਨ ਪਾਇ ॥੩੯॥

इव छूटै फिरि फास न पाइ ॥३९॥

Īv chhootai phiri phaas na paaī ||39||

In this way you shall be saved, and you shall not fall into the trap again. ||39||


ਬੀਰਾ ਬੀਰਾ ਕਰਿ ਰਹੀ ਬੀਰ ਭਏ ਬੈਰਾਇ ॥

बीरा बीरा करि रही बीर भए बैराइ ॥

Beeraa beeraa kari rahee beer bhaē bairaaī ||

She calls out, ""Brother, O brother - stay, O brother!"" But he becomes a stranger.

ਬੀਰ ਚਲੇ ਘਰਿ ਆਪਣੈ ਬਹਿਣ ਬਿਰਹਿ ਜਲਿ ਜਾਇ ॥

बीर चले घरि आपणै बहिण बिरहि जलि जाइ ॥

Beer chale ghari âapañai bahiñ birahi jali jaaī ||

Her brother departs for his own home, and his sister burns with the pain of separation.

ਬਾਬੁਲ ਕੈ ਘਰਿ ਬੇਟੜੀ ਬਾਲੀ ਬਾਲੈ ਨੇਹਿ ॥

बाबुल कै घरि बेटड़ी बाली बालै नेहि ॥

Baabul kai ghari betaɍee baalee baalai nehi ||

In this world, her father's home, the daughter, the innocent soul bride, loves her Young Husband Lord.

ਜੇ ਲੋੜਹਿ ਵਰੁ ਕਾਮਣੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਤੇਹਿ ॥

जे लोड़हि वरु कामणी सतिगुरु सेवहि तेहि ॥

Je loɍahi varu kaamañee saŧiguru sevahi ŧehi ||

If you long for your Husband Lord, O soul bride, then serve the True Guru with love.

ਬਿਰਲੋ ਗਿਆਨੀ ਬੂਝਣਉ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਾਚਿ ਮਿਲੇਇ ॥

बिरलो गिआनी बूझणउ सतिगुरु साचि मिलेइ ॥

Biralo giâanee boojhañaū saŧiguru saachi mileī ||

How rare are the spiritually wise, who meet the True Guru, and truly understand.

ਠਾਕੁਰ ਹਾਥਿ ਵਡਾਈਆ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥

ठाकुर हाथि वडाईआ जै भावै तै देइ ॥

Thaakur haaŧhi vadaaëeâa jai bhaavai ŧai đeī ||

All glorious greatness rests in the Lord and Master's Hands. He grants them, when He is pleased.

ਬਾਣੀ ਬਿਰਲਉ ਬੀਚਾਰਸੀ ਜੇ ਕੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ॥

बाणी बिरलउ बीचारसी जे को गुरमुखि होइ ॥

Baañee biralaū beechaarasee je ko guramukhi hoī ||

How rare are those who contemplate the Word of the Guru's Bani; they become Gurmukh.

ਇਹ ਬਾਣੀ ਮਹਾ ਪੁਰਖ ਕੀ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਹੋਇ ॥੪੦॥

इह बाणी महा पुरख की निज घरि वासा होइ ॥४०॥

Īh baañee mahaa purakh kee nij ghari vaasaa hoī ||40||

This is the Bani of the Supreme Being; through it, one dwells within the home of his inner being. ||40||


ਭਨਿ ਭਨਿ ਘੜੀਐ ਘੜਿ ਘੜਿ ਭਜੈ ਢਾਹਿ ਉਸਾਰੈ ਉਸਰੇ ਢਾਹੈ ॥

भनि भनि घड़ीऐ घड़ि घड़ि भजै ढाहि उसारै उसरे ढाहै ॥

Bhani bhani ghaɍeeâi ghaɍi ghaɍi bhajai dhaahi ūsaarai ūsare dhaahai ||

Shattering and breaking apart, He creates and re-creates; creating, He shatters again. He builds up what He has demolished, and demolishes what He has built.

ਸਰ ਭਰਿ ਸੋਖੈ ਭੀ ਭਰਿ ਪੋਖੈ ਸਮਰਥ ਵੇਪਰਵਾਹੈ ॥

सर भरि सोखै भी भरि पोखै समरथ वेपरवाहै ॥

Sar bhari sokhai bhee bhari pokhai samaraŧh veparavaahai ||

He dries up the pools which are full, and fills the dried tanks again. He is all-powerful and independent.

ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਨੇ ਭਏ ਦਿਵਾਨੇ ਵਿਣੁ ਭਾਗਾ ਕਿਆ ਪਾਈਐ ॥

भरमि भुलाने भए दिवाने विणु भागा किआ पाईऐ ॥

Bharami bhulaane bhaē đivaane viñu bhaagaa kiâa paaëeâi ||

Deluded by doubt, they have gone insane; without destiny, what do they obtain?

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਡੋਰੀ ਪ੍ਰਭਿ ਪਕੜੀ ਜਿਨ ਖਿੰਚੈ ਤਿਨ ਜਾਈਐ ॥

गुरमुखि गिआनु डोरी प्रभि पकड़ी जिन खिंचै तिन जाईऐ ॥

Guramukhi giâanu doree prbhi pakaɍee jin khincchai ŧin jaaëeâi ||

The Gurmukhs know that God holds the string; wherever He pulls it, they must go.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਬਹੁੜਿ ਨ ਪਛੋਤਾਈਐ ॥

हरि गुण गाइ सदा रंगि राते बहुड़ि न पछोताईऐ ॥

Hari guñ gaaī sađaa ranggi raaŧe bahuɍi na pachhoŧaaëeâi ||

Those who sing the Glorious Praises of the Lord, are forever imbued with His Love; they never again feel regret.

ਭਭੈ ਭਾਲਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝਹਿ ਤਾ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਈਐ ॥

भभै भालहि गुरमुखि बूझहि ता निज घरि वासा पाईऐ ॥

Bhabhai bhaalahi guramukhi boojhahi ŧaa nij ghari vaasaa paaëeâi ||

Bhabha: If someone seeks, and then becomes Gurmukh, then he comes to dwell in the home of his own heart.

ਭਭੈ ਭਉਜਲੁ ਮਾਰਗੁ ਵਿਖੜਾ ਆਸ ਨਿਰਾਸਾ ਤਰੀਐ ॥

भभै भउजलु मारगु विखड़ा आस निरासा तरीऐ ॥

Bhabhai bhaūjalu maaragu vikhaɍaa âas niraasaa ŧareeâi ||

Bhabha: The way of the terrifying world-ocean is treacherous. Remain free of hope, in the midst of hope, and you shall cross over.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਆਪੋ ਚੀਨੑੈ ਜੀਵਤਿਆ ਇਵ ਮਰੀਐ ॥੪੧॥

गुर परसादी आपो चीन्है जीवतिआ इव मरीऐ ॥४१॥

Gur parasaađee âapo cheenʱai jeevaŧiâa īv mareeâi ||41||

By Guru's Grace, one comes to understand himself; in this way, he remains dead while yet alive. ||41||


ਮਾਇਆ ਮਾਇਆ ਕਰਿ ਮੁਏ ਮਾਇਆ ਕਿਸੈ ਨ ਸਾਥਿ ॥

माइआ माइआ करि मुए माइआ किसै न साथि ॥

Maaīâa maaīâa kari muē maaīâa kisai na saaŧhi ||

Crying out for the wealth and riches of Maya, they die; but Maya does not go along with them.

ਹੰਸੁ ਚਲੈ ਉਠਿ ਡੁਮਣੋ ਮਾਇਆ ਭੂਲੀ ਆਥਿ ॥

हंसु चलै उठि डुमणो माइआ भूली आथि ॥

Hanssu chalai ūthi dumaño maaīâa bhoolee âaŧhi ||

The soul-swan arises and departs, sad and depressed, leaving its wealth behind.

ਮਨੁ ਝੂਠਾ ਜਮਿ ਜੋਹਿਆ ਅਵਗੁਣ ਚਲਹਿ ਨਾਲਿ ॥

मनु झूठा जमि जोहिआ अवगुण चलहि नालि ॥

Manu jhoothaa jami johiâa âvaguñ chalahi naali ||

The false mind is hunted by the Messenger of Death; it carries its faults along when it goes.

ਮਨ ਮਹਿ ਮਨੁ ਉਲਟੋ ਮਰੈ ਜੇ ਗੁਣ ਹੋਵਹਿ ਨਾਲਿ ॥

मन महि मनु उलटो मरै जे गुण होवहि नालि ॥

Man mahi manu ūlato marai je guñ hovahi naali ||

The mind turns inward, and merges with mind, when it is with virtue.

ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਿ ਮੁਏ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਦੁਖੁ ਭਾਲਿ ॥

मेरी मेरी करि मुए विणु नावै दुखु भालि ॥

Meree meree kari muē viñu naavai đukhu bhaali ||

Crying out, ""Mine, mine!"", they have died, but without the Name, they find only pain.

ਗੜ ਮੰਦਰ ਮਹਲਾ ਕਹਾ ਜਿਉ ਬਾਜੀ ਦੀਬਾਣੁ ॥

गड़ मंदर महला कहा जिउ बाजी दीबाणु ॥

Gaɍ manđđar mahalaa kahaa jiū baajee đeebaañu ||

So where are their forts, mansions, palaces and courts? They are like a short story.

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਵਿਣੁ ਝੂਠਾ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ॥

नानक सचे नाम विणु झूठा आवण जाणु ॥

Naanak sache naam viñu jhoothaa âavañ jaañu ||

O Nanak, without the True Name, the false just come and go.

ਆਪੇ ਚਤੁਰੁ ਸਰੂਪੁ ਹੈ ਆਪੇ ਜਾਣੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥੪੨॥

आपे चतुरु सरूपु है आपे जाणु सुजाणु ॥४२॥

Âape chaŧuru saroopu hai âape jaañu sujaañu ||42||

He Himself is clever and so very beautiful; He Himself is wise and all-knowing. ||42||


ਜੋ ਆਵਹਿ ਸੇ ਜਾਹਿ ਫੁਨਿ ਆਇ ਗਏ ਪਛੁਤਾਹਿ ॥

जो आवहि से जाहि फुनि आइ गए पछुताहि ॥

Jo âavahi se jaahi phuni âaī gaē pachhuŧaahi ||

Those who come, must go in the end; they come and go, regretting and repenting.

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਮੇਦਨੀ ਘਟੈ ਨ ਵਧੈ ਉਤਾਹਿ ॥

लख चउरासीह मेदनी घटै न वधै उताहि ॥

Lakh chaūraaseeh međanee ghatai na vađhai ūŧaahi ||

They will pass through 8.4 millions species; this number does not decrease or rise.

ਸੇ ਜਨ ਉਬਰੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਭਾਇਆ ॥

से जन उबरे जिन हरि भाइआ ॥

Se jan ūbare jin hari bhaaīâa ||

They alone are saved, who love the Lord.

ਧੰਧਾ ਮੁਆ ਵਿਗੂਤੀ ਮਾਇਆ ॥

धंधा मुआ विगूती माइआ ॥

Đhanđđhaa muâa vigooŧee maaīâa ||

Their worldly entanglements are ended, and Maya is conquered.

ਜੋ ਦੀਸੈ ਸੋ ਚਾਲਸੀ ਕਿਸ ਕਉ ਮੀਤੁ ਕਰੇਉ ॥

जो दीसै सो चालसी किस कउ मीतु करेउ ॥

Jo đeesai so chaalasee kis kaū meeŧu kareū ||

Whoever is seen, shall depart; who should I make my friend?

ਜੀਉ ਸਮਪਉ ਆਪਣਾ ਤਨੁ ਮਨੁ ਆਗੈ ਦੇਉ ॥

जीउ समपउ आपणा तनु मनु आगै देउ ॥

Jeeū samapaū âapañaa ŧanu manu âagai đeū ||

I dedicate my soul, and place my body and mind in offering before Him.

ਅਸਥਿਰੁ ਕਰਤਾ ਤੂ ਧਣੀ ਤਿਸ ਹੀ ਕੀ ਮੈ ਓਟ ॥

असथिरु करता तू धणी तिस ही की मै ओट ॥

Âsaŧhiru karaŧaa ŧoo đhañee ŧis hee kee mai õt ||

You are eternally stable, O Creator, Lord and Master; I lean on Your Support.

ਗੁਣ ਕੀ ਮਾਰੀ ਹਉ ਮੁਈ ਸਬਦਿ ਰਤੀ ਮਨਿ ਚੋਟ ॥੪੩॥

गुण की मारी हउ मुई सबदि रती मनि चोट ॥४३॥

Guñ kee maaree haū muëe sabađi raŧee mani chot ||43||

Conquered by virtue, egotism is killed; imbued with the Word of the Shabad, the mind rejects the world. ||43||


ਰਾਣਾ ਰਾਉ ਨ ਕੋ ਰਹੈ ਰੰਗੁ ਨ ਤੁੰਗੁ ਫਕੀਰੁ ॥

राणा राउ न को रहै रंगु न तुंगु फकीरु ॥

Raañaa raaū na ko rahai ranggu na ŧunggu phakeeru ||

Neither the kings nor the nobles will remain; neither the rich nor the poor will remain.

ਵਾਰੀ ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਕੋਇ ਨ ਬੰਧੈ ਧੀਰ ॥

वारी आपो आपणी कोइ न बंधै धीर ॥

Vaaree âapo âapañee koī na banđđhai đheer ||

When one's turn comes, no one can stay here.

ਰਾਹੁ ਬੁਰਾ ਭੀਹਾਵਲਾ ਸਰ ਡੂਗਰ ਅਸਗਾਹ ॥

राहु बुरा भीहावला सर डूगर असगाह ॥

Raahu buraa bheehaavalaa sar doogar âsagaah ||

The path is difficult and treacherous; the pools and mountains are impassable.

ਮੈ ਤਨਿ ਅਵਗਣ ਝੁਰਿ ਮੁਈ ਵਿਣੁ ਗੁਣ ਕਿਉ ਘਰਿ ਜਾਹ ॥

मै तनि अवगण झुरि मुई विणु गुण किउ घरि जाह ॥

Mai ŧani âvagañ jhuri muëe viñu guñ kiū ghari jaah ||

My body is filled with faults; I am dying of grief. Without virtue, how can I enter my home?

ਗੁਣੀਆ ਗੁਣ ਲੇ ਪ੍ਰਭ ਮਿਲੇ ਕਿਉ ਤਿਨ ਮਿਲਉ ਪਿਆਰਿ ॥

गुणीआ गुण ले प्रभ मिले किउ तिन मिलउ पिआरि ॥

Guñeeâa guñ le prbh mile kiū ŧin milaū piâari ||

The virtuous take virtue, and meet God; how can I meet them with love?

ਤਿਨ ਹੀ ਜੈਸੀ ਥੀ ਰਹਾਂ ਜਪਿ ਜਪਿ ਰਿਦੈ ਮੁਰਾਰਿ ॥

तिन ही जैसी थी रहां जपि जपि रिदै मुरारि ॥

Ŧin hee jaisee ŧhee rahaan japi japi riđai muraari ||

If only I could be like them, chanting and meditating within my heart on the Lord.

ਅਵਗੁਣੀ ਭਰਪੂਰ ਹੈ ਗੁਣ ਭੀ ਵਸਹਿ ਨਾਲਿ ॥

अवगुणी भरपूर है गुण भी वसहि नालि ॥

Âvaguñee bharapoor hai guñ bhee vasahi naali ||

He is overflowing with faults and demerits, but virtue dwells within him as well.

ਵਿਣੁ ਸਤਗੁਰ ਗੁਣ ਨ ਜਾਪਨੀ ਜਿਚਰੁ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥੪੪॥

विणु सतगुर गुण न जापनी जिचरु सबदि न करे बीचारु ॥४४॥

Viñu saŧagur guñ na jaapanee jicharu sabađi na kare beechaaru ||44||

Without the True Guru, he does not see God's Virtues; he does not chant the Glorious Virtues of God. ||44||


ਲਸਕਰੀਆ ਘਰ ਸੰਮਲੇ ਆਏ ਵਜਹੁ ਲਿਖਾਇ ॥

लसकरीआ घर समले आए वजहु लिखाइ ॥

Lasakareeâa ghar sammale âaē vajahu likhaaī ||

God's soldiers take care of their homes; their pay is pre-ordained, before they come into the world.

ਕਾਰ ਕਮਾਵਹਿ ਸਿਰਿ ਧਣੀ ਲਾਹਾ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥

कार कमावहि सिरि धणी लाहा पलै पाइ ॥

Kaar kamaavahi siri đhañee laahaa palai paaī ||

They serve their Supreme Lord and Master, and obtain the profit.

ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਬੁਰਿਆਈਆ ਛੋਡੇ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰਿ ॥

लबु लोभु बुरिआईआ छोडे मनहु विसारि ॥

Labu lobhu buriâaëeâa chhode manahu visaari ||

They renounce greed, avarice and evil, and forget them from their minds.

ਗੜਿ ਦੋਹੀ ਪਾਤਿਸਾਹ ਕੀ ਕਦੇ ਨ ਆਵੈ ਹਾਰਿ ॥

गड़ि दोही पातिसाह की कदे न आवै हारि ॥

Gaɍi đohee paaŧisaah kee kađe na âavai haari ||

In the fortress of the body, they announce the victory of their Supreme King; they are never ever vanquished.

ਚਾਕਰੁ ਕਹੀਐ ਖਸਮ ਕਾ ਸਉਹੇ ਉਤਰ ਦੇਇ ॥

चाकरु कहीऐ खसम का सउहे उतर देइ ॥

Chaakaru kaheeâi khasam kaa saūhe ūŧar đeī ||

One who calls himself a servant of his Lord and Master, and yet speaks defiantly to Him,

ਵਜਹੁ ਗਵਾਏ ਆਪਣਾ ਤਖਤਿ ਨ ਬੈਸਹਿ ਸੇਇ ॥

वजहु गवाए आपणा तखति न बैसहि सेइ ॥

Vajahu gavaaē âapañaa ŧakhaŧi na baisahi seī ||

Shall forfeit his pay, and not be seated upon the throne.

ਪ੍ਰੀਤਮ ਹਥਿ ਵਡਿਆਈਆ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥

प्रीतम हथि वडिआईआ जै भावै तै देइ ॥

Preeŧam haŧhi vadiâaëeâa jai bhaavai ŧai đeī ||

Glorious greatness rests in the hands of my Beloved; He gives, according to the Pleasure of His Will.

ਆਪਿ ਕਰੇ ਕਿਸੁ ਆਖੀਐ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ਕਰੇਇ ॥੪੫॥

आपि करे किसु आखीऐ अवरु न कोइ करेइ ॥४५॥

Âapi kare kisu âakheeâi âvaru na koī kareī ||45||

He Himself does everything; who else should we address? No one else does anything. ||45||


ਬੀਜਉ ਸੂਝੈ ਕੋ ਨਹੀ ਬਹੈ ਦੁਲੀਚਾ ਪਾਇ ॥

बीजउ सूझै को नही बहै दुलीचा पाइ ॥

Beejaū soojhai ko nahee bahai đuleechaa paaī ||

I cannot conceive of any other, who could be seated upon the royal cushions.

ਨਰਕ ਨਿਵਾਰਣੁ ਨਰਹ ਨਰੁ ਸਾਚਉ ਸਾਚੈ ਨਾਇ ॥

नरक निवारणु नरह नरु साचउ साचै नाइ ॥

Narak nivaarañu narah naru saachaū saachai naaī ||

The Supreme Man of men eradicates hell; He is True, and True is His Name.

ਵਣੁ ਤ੍ਰਿਣੁ ਢੂਢਤ ਫਿਰਿ ਰਹੀ ਮਨ ਮਹਿ ਕਰਉ ਬੀਚਾਰੁ ॥

वणु त्रिणु ढूढत फिरि रही मन महि करउ बीचारु ॥

Vañu ŧriñu dhoodhaŧ phiri rahee man mahi karaū beechaaru ||

I wandered around searching for Him in the forests and meadows; I contemplate Him within my mind.

ਲਾਲ ਰਤਨ ਬਹੁ ਮਾਣਕੀ ਸਤਿਗੁਰ ਹਾਥਿ ਭੰਡਾਰੁ ॥

लाल रतन बहु माणकी सतिगुर हाथि भंडारु ॥

Laal raŧan bahu maañakee saŧigur haaŧhi bhanddaaru ||

The treasures of myriads of pearls, jewels and emeralds are in the hands of the True Guru.

ਊਤਮੁ ਹੋਵਾ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲੈ ਇਕ ਮਨਿ ਏਕੈ ਭਾਇ ॥

ऊतमु होवा प्रभु मिलै इक मनि एकै भाइ ॥

Ǖŧamu hovaa prbhu milai īk mani ēkai bhaaī ||

Meeting with God, I am exalted and elevated; I love the One Lord single-mindedly.

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰੀਤਮ ਰਸਿ ਮਿਲੇ ਲਾਹਾ ਲੈ ਪਰਥਾਇ ॥

नानक प्रीतम रसि मिले लाहा लै परथाइ ॥

Naanak preeŧam rasi mile laahaa lai paraŧhaaī ||

O Nanak, one who lovingly meets with his Beloved, earns profit in the world hereafter.

ਰਚਨਾ ਰਾਚਿ ਜਿਨਿ ਰਚੀ ਜਿਨਿ ਸਿਰਿਆ ਆਕਾਰੁ ॥

रचना राचि जिनि रची जिनि सिरिआ आकारु ॥

Rachanaa raachi jini rachee jini siriâa âakaaru ||

He who created and formed the creation, made your form as well.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੇਅੰਤੁ ਧਿਆਈਐ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥੪੬॥

गुरमुखि बेअंतु धिआईऐ अंतु न पारावारु ॥४६॥

Guramukhi beânŧŧu đhiâaëeâi ânŧŧu na paaraavaaru ||46||

As Gurmukh, meditate on the Infinite Lord, who has no end or limitation. ||46||


ੜਾੜੈ ਰੂੜਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਸੋਈ ॥

ड़ाड़ै रूड़ा हरि जीउ सोई ॥

Ɍaaɍai rooɍaa hari jeeū soëe ||

Rharha: The Dear Lord is beautiful;

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਰਾਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥

तिसु बिनु राजा अवरु न कोई ॥

Ŧisu binu raajaa âvaru na koëe ||

There is no other king, except Him.

ੜਾੜੈ ਗਾਰੁੜੁ ਤੁਮ ਸੁਣਹੁ ਹਰਿ ਵਸੈ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

ड़ाड़ै गारुड़ु तुम सुणहु हरि वसै मन माहि ॥

Ɍaaɍai gaaruɍu ŧum suñahu hari vasai man maahi ||

Rharha: Listen to the spell, and the Lord will come to dwell in your mind.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਮਤੁ ਕੋ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਹਿ ॥

गुर परसादी हरि पाईऐ मतु को भरमि भुलाहि ॥

Gur parasaađee hari paaëeâi maŧu ko bharami bhulaahi ||

By Guru's Grace, one finds the Lord; do not be deluded by doubt.

ਸੋ ਸਾਹੁ ਸਾਚਾ ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਧਨੁ ਰਾਸਿ ॥

सो साहु साचा जिसु हरि धनु रासि ॥

So saahu saachaa jisu hari đhanu raasi ||

He alone is the true banker, who has the capital of the wealth of the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪੂਰਾ ਤਿਸੁ ਸਾਬਾਸਿ ॥

गुरमुखि पूरा तिसु साबासि ॥

Guramukhi pooraa ŧisu saabaasi ||

The Gurmukh is perfect - applaud him!

ਰੂੜੀ ਬਾਣੀ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਬੀਚਾਰਿ ॥

रूड़ी बाणी हरि पाइआ गुर सबदी बीचारि ॥

Rooɍee baañee hari paaīâa gur sabađee beechaari ||

Through the beautiful Word of the Guru's Bani, the Lord is obtained; contemplate the Word of the Guru's Shabad.

ਆਪੁ ਗਇਆ ਦੁਖੁ ਕਟਿਆ ਹਰਿ ਵਰੁ ਪਾਇਆ ਨਾਰਿ ॥੪੭॥

आपु गइआ दुखु कटिआ हरि वरु पाइआ नारि ॥४७॥

Âapu gaīâa đukhu katiâa hari varu paaīâa naari ||47||

Self-conceit is eliminated, and pain is eradicated; the soul bride obtains her Husband Lord. ||47||


ਸੁਇਨਾ ਰੁਪਾ ਸੰਚੀਐ ਧਨੁ ਕਾਚਾ ਬਿਖੁ ਛਾਰੁ ॥

सुइना रुपा संचीऐ धनु काचा बिखु छारु ॥

Suīnaa rupaa sanccheeâi đhanu kaachaa bikhu chhaaru ||

He hoards gold and silver, but this wealth is false and poisonous, nothing more than ashes.

ਸਾਹੁ ਸਦਾਏ ਸੰਚਿ ਧਨੁ ਦੁਬਿਧਾ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥

साहु सदाए संचि धनु दुबिधा होइ खुआरु ॥

Saahu sađaaē sancchi đhanu đubiđhaa hoī khuâaru ||

He calls himself a banker, gathering wealth, but he is ruined by his dual-mindedness.

ਸਚਿਆਰੀ ਸਚੁ ਸੰਚਿਆ ਸਾਚਉ ਨਾਮੁ ਅਮੋਲੁ ॥

सचिआरी सचु संचिआ साचउ नामु अमोलु ॥

Sachiâaree sachu sancchiâa saachaū naamu âmolu ||

The truthful ones gather Truth; the True Name is priceless.

ਹਰਿ ਨਿਰਮਾਇਲੁ ਊਜਲੋ ਪਤਿ ਸਾਚੀ ਸਚੁ ਬੋਲੁ ॥

हरि निरमाइलु ऊजलो पति साची सचु बोलु ॥

Hari niramaaīlu ǖjalo paŧi saachee sachu bolu ||

The Lord is immaculate and pure; through Him, their honor is true, and their speech is true.

ਸਾਜਨੁ ਮੀਤੁ ਸੁਜਾਣੁ ਤੂ ਤੂ ਸਰਵਰੁ ਤੂ ਹੰਸੁ ॥

साजनु मीतु सुजाणु तू तू सरवरु तू हंसु ॥

Saajanu meeŧu sujaañu ŧoo ŧoo saravaru ŧoo hanssu ||

You are my friend and companion, all-knowing Lord; You are the lake, and You are the swan.

ਸਾਚਉ ਠਾਕੁਰੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਸੁ ॥

साचउ ठाकुरु मनि वसै हउ बलिहारी तिसु ॥

Saachaū thaakuru mani vasai haū balihaaree ŧisu ||

I am a sacrifice to that being, whose mind is filled with the True Lord and Master.

ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਮੋਹਣੀ ਜਿਨਿ ਕੀਤੀ ਸੋ ਜਾਣੁ ॥

माइआ ममता मोहणी जिनि कीती सो जाणु ॥

Maaīâa mamaŧaa mohañee jini keeŧee so jaañu ||

Know the One who created love and attachment to Maya, the Enticer.

ਬਿਖਿਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਏਕੁ ਹੈ ਬੂਝੈ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥੪੮॥

बिखिआ अम्रितु एकु है बूझै पुरखु सुजाणु ॥४८॥

Bikhiâa âmmmriŧu ēku hai boojhai purakhu sujaañu ||48||

One who realizes the all-knowing Primal Lord, looks alike upon poison and nectar. ||48||


ਖਿਮਾ ਵਿਹੂਣੇ ਖਪਿ ਗਏ ਖੂਹਣਿ ਲਖ ਅਸੰਖ ॥

खिमा विहूणे खपि गए खूहणि लख असंख ॥

Khimaa vihooñe khapi gaē khoohañi lakh âsankkh ||

Without patience and forgiveness, countless hundreds of thousands have perished.

ਗਣਤ ਨ ਆਵੈ ਕਿਉ ਗਣੀ ਖਪਿ ਖਪਿ ਮੁਏ ਬਿਸੰਖ ॥

गणत न आवै किउ गणी खपि खपि मुए बिसंख ॥

Gañaŧ na âavai kiū gañee khapi khapi muē bisankkh ||

Their numbers cannot be counted; how could I count them? Bothered and bewildered, uncounted numbers have died.

ਖਸਮੁ ਪਛਾਣੈ ਆਪਣਾ ਖੂਲੈ ਬੰਧੁ ਨ ਪਾਇ ॥

खसमु पछाणै आपणा खूलै बंधु न पाइ ॥

Khasamu pachhaañai âapañaa khoolai banđđhu na paaī ||

One who realizes his Lord and Master is set free, and not bound by chains.

ਸਬਦਿ ਮਹਲੀ ਖਰਾ ਤੂ ਖਿਮਾ ਸਚੁ ਸੁਖ ਭਾਇ ॥

सबदि महली खरा तू खिमा सचु सुख भाइ ॥

Sabađi mahalee kharaa ŧoo khimaa sachu sukh bhaaī ||

Through the Word of the Shabad, enter the Mansion of the Lord's Presence; you shall be blessed with patience, forgiveness, truth and peace.

ਖਰਚੁ ਖਰਾ ਧਨੁ ਧਿਆਨੁ ਤੂ ਆਪੇ ਵਸਹਿ ਸਰੀਰਿ ॥

खरचु खरा धनु धिआनु तू आपे वसहि सरीरि ॥

Kharachu kharaa đhanu đhiâanu ŧoo âape vasahi sareeri ||

Partake of the true wealth of meditation, and the Lord Himself shall abide within your body.

ਮਨਿ ਤਨਿ ਮੁਖਿ ਜਾਪੈ ਸਦਾ ਗੁਣ ਅੰਤਰਿ ਮਨਿ ਧੀਰ ॥

मनि तनि मुखि जापै सदा गुण अंतरि मनि धीर ॥

Mani ŧani mukhi jaapai sađaa guñ ânŧŧari mani đheer ||

With mind, body and mouth, chant His Glorious Virtues forever; courage and composure shall enter deep within your mind.

ਹਉਮੈ ਖਪੈ ਖਪਾਇਸੀ ਬੀਜਉ ਵਥੁ ਵਿਕਾਰੁ ॥

हउमै खपै खपाइसी बीजउ वथु विकारु ॥

Haūmai khapai khapaaīsee beejaū vaŧhu vikaaru ||

Through egotism, one is distracted and ruined; other than the Lord, all things are corrupt.

ਜੰਤ ਉਪਾਇ ਵਿਚਿ ਪਾਇਅਨੁ ਕਰਤਾ ਅਲਗੁ ਅਪਾਰੁ ॥੪੯॥

जंत उपाइ विचि पाइअनु करता अलगु अपारु ॥४९॥

Janŧŧ ūpaaī vichi paaīânu karaŧaa âlagu âpaaru ||49||

Forming His creatures, He placed Himself within them; the Creator is unattached and infinite. ||49||


ਸ੍ਰਿਸਟੇ ਭੇਉ ਨ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ॥

स्रिसटे भेउ न जाणै कोइ ॥

Srisate bheū na jaañai koī ||

No one knows the mystery of the Creator of the World.

ਸ੍ਰਿਸਟਾ ਕਰੈ ਸੁ ਨਿਹਚਉ ਹੋਇ ॥

स्रिसटा करै सु निहचउ होइ ॥

Srisataa karai su nihachaū hoī ||

Whatever the Creator of the World does, is certain to occur.

ਸੰਪੈ ਕਉ ਈਸਰੁ ਧਿਆਈਐ ॥

स्मपै कउ ईसरु धिआईऐ ॥

Samppai kaū ëesaru đhiâaëeâi ||

For wealth, some meditate on the Lord.

ਸੰਪੈ ਪੁਰਬਿ ਲਿਖੇ ਕੀ ਪਾਈਐ ॥

स्मपै पुरबि लिखे की पाईऐ ॥

Samppai purabi likhe kee paaëeâi ||

By pre-ordained destiny, wealth is obtained.

ਸੰਪੈ ਕਾਰਣਿ ਚਾਕਰ ਚੋਰ ॥

स्मपै कारणि चाकर चोर ॥

Samppai kaarañi chaakar chor ||

For the sake of wealth, some become servants or thieves.

ਸੰਪੈ ਸਾਥਿ ਨ ਚਾਲੈ ਹੋਰ ॥

स्मपै साथि न चालै होर ॥

Samppai saaŧhi na chaalai hor ||

Wealth does not go along with them when they die; it passes into the hands of others.

ਬਿਨੁ ਸਾਚੇ ਨਹੀ ਦਰਗਹ ਮਾਨੁ ॥

बिनु साचे नही दरगह मानु ॥

Binu saache nahee đaragah maanu ||

Without Truth, honor is not obtained in the Court of the Lord.

ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਵੈ ਛੁਟੈ ਨਿਦਾਨਿ ॥੫੦॥

हरि रसु पीवै छुटै निदानि ॥५०॥

Hari rasu peevai chhutai niđaani ||50||

Drinking in the subtle essence of the Lord, one is emancipated in the end. ||50||


ਹੇਰਤ ਹੇਰਤ ਹੇ ਸਖੀ ਹੋਇ ਰਹੀ ਹੈਰਾਨੁ ॥

हेरत हेरत हे सखी होइ रही हैरानु ॥

Heraŧ heraŧ he sakhee hoī rahee hairaanu ||

Seeing and perceiving, O my companions, I am wonder-struck and amazed.

ਹਉ ਹਉ ਕਰਤੀ ਮੈ ਮੁਈ ਸਬਦਿ ਰਵੈ ਮਨਿ ਗਿਆਨੁ ॥

हउ हउ करती मै मुई सबदि रवै मनि गिआनु ॥

Haū haū karaŧee mai muëe sabađi ravai mani giâanu ||

My egotism, which proclaimed itself in possessiveness and self-conceit, is dead. My mind chants the Word of the Shabad, and attains spiritual wisdom.

ਹਾਰ ਡੋਰ ਕੰਕਨ ਘਣੇ ਕਰਿ ਥਾਕੀ ਸੀਗਾਰੁ ॥

हार डोर कंकन घणे करि थाकी सीगारु ॥

Haar dor kankkan ghañe kari ŧhaakee seegaaru ||

I am so tired of wearing all these necklaces, hair-ties and bracelets, and decorating myself.

ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਗਲ ਗੁਣਾ ਗਲਿ ਹਾਰੁ ॥

मिलि प्रीतम सुखु पाइआ सगल गुणा गलि हारु ॥

Mili preeŧam sukhu paaīâa sagal guñaa gali haaru ||

Meeting with my Beloved, I have found peace; now, I wear the necklace of total virtue.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਿਆਰੁ ॥

नानक गुरमुखि पाईऐ हरि सिउ प्रीति पिआरु ॥

Naanak guramukhi paaëeâi hari siū preeŧi piâaru ||

O Nanak, the Gurmukh attains the Lord, with love and affection.

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਕਿਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਦੇਖਹੁ ਮਨਿ ਬੀਚਾਰਿ ॥

हरि बिनु किनि सुखु पाइआ देखहु मनि बीचारि ॥

Hari binu kini sukhu paaīâa đekhahu mani beechaari ||

Without the Lord, who has found peace? Reflect upon this in your mind, and see.

ਹਰਿ ਪੜਣਾ ਹਰਿ ਬੁਝਣਾ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਖਹੁ ਪਿਆਰੁ ॥

हरि पड़णा हरि बुझणा हरि सिउ रखहु पिआरु ॥

Hari paɍañaa hari bujhañaa hari siū rakhahu piâaru ||

Read about the Lord, understand the Lord, and enshrine love for the Lord.

ਹਰਿ ਜਪੀਐ ਹਰਿ ਧਿਆਈਐ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ॥੫੧॥

हरि जपीऐ हरि धिआईऐ हरि का नामु अधारु ॥५१॥

Hari japeeâi hari đhiâaëeâi hari kaa naamu âđhaaru ||51||

Chant the Lord's Name, and meditate on the Lord; hold tight to the Support of the Name of the Lord. ||51||


ਲੇਖੁ ਨ ਮਿਟਈ ਹੇ ਸਖੀ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਕਰਤਾਰਿ ॥

लेखु न मिटई हे सखी जो लिखिआ करतारि ॥

Lekhu na mitaëe he sakhee jo likhiâa karaŧaari ||

The inscription inscribed by the Creator Lord cannot be erased, O my companions.

ਆਪੇ ਕਾਰਣੁ ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪਗੁ ਧਾਰਿ ॥

आपे कारणु जिनि कीआ करि किरपा पगु धारि ॥

Âape kaarañu jini keeâa kari kirapaa pagu đhaari ||

He who created the universe, in His Mercy, installs His Feet within us.

ਕਰਤੇ ਹਥਿ ਵਡਿਆਈਆ ਬੂਝਹੁ ਗੁਰ ਬੀਚਾਰਿ ॥

करते हथि वडिआईआ बूझहु गुर बीचारि ॥

Karaŧe haŧhi vadiâaëeâa boojhahu gur beechaari ||

Glorious greatness rests in the Hands of the Creator; reflect upon the Guru, and understand this.

ਲਿਖਿਆ ਫੇਰਿ ਨ ਸਕੀਐ ਜਿਉ ਭਾਵੀ ਤਿਉ ਸਾਰਿ ॥

लिखिआ फेरि न सकीऐ जिउ भावी तिउ सारि ॥

Likhiâa pheri na sakeeâi jiū bhaavee ŧiū saari ||

This inscription cannot be challenged. As it pleases You, You care for me.

ਨਦਰਿ ਤੇਰੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥

नदरि तेरी सुखु पाइआ नानक सबदु वीचारि ॥

Nađari ŧeree sukhu paaīâa naanak sabađu veechaari ||

By Your Glance of Grace, I have found peace; O Nanak, reflect upon the Shabad.

ਮਨਮੁਖ ਭੂਲੇ ਪਚਿ ਮੁਏ ਉਬਰੇ ਗੁਰ ਬੀਚਾਰਿ ॥

मनमुख भूले पचि मुए उबरे गुर बीचारि ॥

Manamukh bhoole pachi muē ūbare gur beechaari ||

The self-willed manmukhs are confused; they rot away and die. Only by reflecting upon the Guru can they be saved.

ਜਿ ਪੁਰਖੁ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵਈ ਤਿਸ ਕਾ ਕਿਆ ਕਰਿ ਕਹਿਆ ਜਾਇ ॥

जि पुरखु नदरि न आवई तिस का किआ करि कहिआ जाइ ॥

Ji purakhu nađari na âavaëe ŧis kaa kiâa kari kahiâa jaaī ||

What can anyone say, about that Primal Lord, who cannot be seen?

ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਜਿਨਿ ਹਿਰਦੈ ਦਿਤਾ ਦਿਖਾਇ ॥੫੨॥

बलिहारी गुर आपणे जिनि हिरदै दिता दिखाइ ॥५२॥

Balihaaree gur âapañe jini hirađai điŧaa đikhaaī ||52||

I am a sacrifice to my Guru, who has revealed Him to me, within my own heart. ||52||


ਪਾਧਾ ਪੜਿਆ ਆਖੀਐ ਬਿਦਿਆ ਬਿਚਰੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

पाधा पड़िआ आखीऐ बिदिआ बिचरै सहजि सुभाइ ॥

Paađhaa paɍiâa âakheeâi biđiâa bicharai sahaji subhaaī ||

That Pandit, that religious scholar, is said to be well-educated, if he contemplates knowledge with intuitive ease.

ਬਿਦਿਆ ਸੋਧੈ ਤਤੁ ਲਹੈ ਰਾਮ ਨਾਮ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

बिदिआ सोधै ततु लहै राम नाम लिव लाइ ॥

Biđiâa sođhai ŧaŧu lahai raam naam liv laaī ||

Considering his knowledge, he finds the essence of reality, and lovingly focuses his attention on the Name of the Lord.

ਮਨਮੁਖੁ ਬਿਦਿਆ ਬਿਕ੍ਰਦਾ ਬਿਖੁ ਖਟੇ ਬਿਖੁ ਖਾਇ ॥

मनमुखु बिदिआ बिक्रदा बिखु खटे बिखु खाइ ॥

Manamukhu biđiâa bikrđaa bikhu khate bikhu khaaī ||

The self-willed manmukh sells his knowledge; he earns poison, and eats poison.

ਮੂਰਖੁ ਸਬਦੁ ਨ ਚੀਨਈ ਸੂਝ ਬੂਝ ਨਹ ਕਾਇ ॥੫੩॥

मूरखु सबदु न चीनई सूझ बूझ नह काइ ॥५३॥

Moorakhu sabađu na cheenaëe soojh boojh nah kaaī ||53||

The fool does not think of the Word of the Shabad. He has no understanding, no comprehension. ||53||


ਪਾਧਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਖੀਐ ਚਾਟੜਿਆ ਮਤਿ ਦੇਇ ॥

पाधा गुरमुखि आखीऐ चाटड़िआ मति देइ ॥

Paađhaa guramukhi âakheeâi chaataɍiâa maŧi đeī ||

That Pandit is called Gurmukh, who imparts understanding to his students.

ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਹੁ ਨਾਮੁ ਸੰਗਰਹੁ ਲਾਹਾ ਜਗ ਮਹਿ ਲੇਇ ॥

नामु समालहु नामु संगरहु लाहा जग महि लेइ ॥

Naamu samaalahu naamu sanggarahu laahaa jag mahi leī ||

Contemplate the Naam, the Name of the Lord; gather in the Naam, and earn the true profit in this world.

ਸਚੀ ਪਟੀ ਸਚੁ ਮਨਿ ਪੜੀਐ ਸਬਦੁ ਸੁ ਸਾਰੁ ॥

सची पटी सचु मनि पड़ीऐ सबदु सु सारु ॥

Sachee patee sachu mani paɍeeâi sabađu su saaru ||

With the true notebook of the true mind, study the most sublime Word of the Shabad.

ਨਾਨਕ ਸੋ ਪੜਿਆ ਸੋ ਪੰਡਿਤੁ ਬੀਨਾ ਜਿਸੁ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਗਲਿ ਹਾਰੁ ॥੫੪॥੧॥

नानक सो पड़िआ सो पंडितु बीना जिसु राम नामु गलि हारु ॥५४॥१॥

Naanak so paɍiâa so panddiŧu beenaa jisu raam naamu gali haaru ||54||1||

O Nanak, he alone is learned, and he alone is a wise Pandit, who wears the necklace of the Lord's Name. ||54||1||


ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੧ ਸਿਧ ਗੋਸਟਿ

रामकली महला १ सिध गोसटि

Raamakalee mahalaa 1 siđh gosati

Raamkalee, First Mehl, Sidh Gosht ~ Conversations With The Siddhas:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਸਿਧ ਸਭਾ ਕਰਿ ਆਸਣਿ ਬੈਠੇ ਸੰਤ ਸਭਾ ਜੈਕਾਰੋ ॥

सिध सभा करि आसणि बैठे संत सभा जैकारो ॥

Siđh sabhaa kari âasañi baithe sanŧŧ sabhaa jaikaaro ||

The Siddhas formed an assembly; sitting in their Yogic postures, they shouted, ""Salute this gathering of Saints.""

ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਰਹਰਾਸਿ ਹਮਾਰੀ ਸਾਚਾ ਅਪਰ ਅਪਾਰੋ ॥

तिसु आगै रहरासि हमारी साचा अपर अपारो ॥

Ŧisu âagai raharaasi hamaaree saachaa âpar âpaaro ||

I offer my salutation to the One who is true, infinite and incomparably beautiful.

ਮਸਤਕੁ ਕਾਟਿ ਧਰੀ ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਤਨੁ ਮਨੁ ਆਗੈ ਦੇਉ ॥

मसतकु काटि धरी तिसु आगै तनु मनु आगै देउ ॥

Masaŧaku kaati đharee ŧisu âagai ŧanu manu âagai đeū ||

I cut off my head, and offer it to Him; I dedicate my body and mind to Him.

ਨਾਨਕ ਸੰਤੁ ਮਿਲੈ ਸਚੁ ਪਾਈਐ ਸਹਜ ਭਾਇ ਜਸੁ ਲੇਉ ॥੧॥

नानक संतु मिलै सचु पाईऐ सहज भाइ जसु लेउ ॥१॥

Naanak sanŧŧu milai sachu paaëeâi sahaj bhaaī jasu leū ||1||

O Nanak, meeting with the Saints, Truth is obtained, and one is spontaneously blessed with distinction. ||1||


ਕਿਆ ਭਵੀਐ ਸਚਿ ਸੂਚਾ ਹੋਇ ॥

किआ भवीऐ सचि सूचा होइ ॥

Kiâa bhaveeâi sachi soochaa hoī ||

What is the use of wandering around? Purity comes only through Truth.

ਸਾਚ ਸਬਦ ਬਿਨੁ ਮੁਕਤਿ ਨ ਕੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

साच सबद बिनु मुकति न कोइ ॥१॥ रहाउ ॥

Saach sabađ binu mukaŧi na koī ||1|| rahaaū ||

Without the True Word of the Shabad, no one finds liberation. ||1|| Pause ||


ਕਵਨ ਤੁਮੇ ਕਿਆ ਨਾਉ ਤੁਮਾਰਾ ਕਉਨੁ ਮਾਰਗੁ ਕਉਨੁ ਸੁਆਓ ॥

कवन तुमे किआ नाउ तुमारा कउनु मारगु कउनु सुआओ ॥

Kavan ŧume kiâa naaū ŧumaaraa kaūnu maaragu kaūnu suâaõ ||

"Who are you? What is your name? What is your way? What is your goal?

ਸਾਚੁ ਕਹਉ ਅਰਦਾਸਿ ਹਮਾਰੀ ਹਉ ਸੰਤ ਜਨਾ ਬਲਿ ਜਾਓ ॥

साचु कहउ अरदासि हमारी हउ संत जना बलि जाओ ॥

Saachu kahaū ârađaasi hamaaree haū sanŧŧ janaa bali jaaõ ||

We pray that you will answer us truthfully; we are a sacrifice to the humble Saints.

ਕਹ ਬੈਸਹੁ ਕਹ ਰਹੀਐ ਬਾਲੇ ਕਹ ਆਵਹੁ ਕਹ ਜਾਹੋ ॥

कह बैसहु कह रहीऐ बाले कह आवहु कह जाहो ॥

Kah baisahu kah raheeâi baale kah âavahu kah jaaho ||

Where is your seat? Where do you live, boy? Where did you come from, and where are you going?

ਨਾਨਕੁ ਬੋਲੈ ਸੁਣਿ ਬੈਰਾਗੀ ਕਿਆ ਤੁਮਾਰਾ ਰਾਹੋ ॥੨॥

नानकु बोलै सुणि बैरागी किआ तुमारा राहो ॥२॥

Naanaku bolai suñi bairaagee kiâa ŧumaaraa raaho ||2||

Tell us, Nanak - the detached Siddhas wait to hear your reply. What is your path?"" ||2||


ਘਟਿ ਘਟਿ ਬੈਸਿ ਨਿਰੰਤਰਿ ਰਹੀਐ ਚਾਲਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਏ ॥

घटि घटि बैसि निरंतरि रहीऐ चालहि सतिगुर भाए ॥

Ghati ghati baisi niranŧŧari raheeâi chaalahi saŧigur bhaaē ||

He dwells deep within the nucleus of each and every heart. This is my seat and my home. I walk in harmony with the Will of the True Guru.

ਸਹਜੇ ਆਏ ਹੁਕਮਿ ਸਿਧਾਏ ਨਾਨਕ ਸਦਾ ਰਜਾਏ ॥

सहजे आए हुकमि सिधाए नानक सदा रजाए ॥

Sahaje âaē hukami siđhaaē naanak sađaa rajaaē ||

I came from the Celestial Lord God; I go wherever He orders me to go. I am Nanak, forever under the Command of His Will.

ਆਸਣਿ ਬੈਸਣਿ ਥਿਰੁ ਨਾਰਾਇਣੁ ਐਸੀ ਗੁਰਮਤਿ ਪਾਏ ॥

आसणि बैसणि थिरु नाराइणु ऐसी गुरमति पाए ॥

Âasañi baisañi ŧhiru naaraaīñu âisee guramaŧi paaē ||

I sit in the posture of the eternal, imperishable Lord. These are the Teachings I have received from the Guru.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਏ ॥੩॥

गुरमुखि बूझै आपु पछाणै सचे सचि समाए ॥३॥

Guramukhi boojhai âapu pachhaañai sache sachi samaaē ||3||

As Gurmukh, I have come to understand and realize myself; I merge in the Truest of the True. ||3||


ਦੁਨੀਆ ਸਾਗਰੁ ਦੁਤਰੁ ਕਹੀਐ ਕਿਉ ਕਰਿ ਪਾਈਐ ਪਾਰੋ ॥

दुनीआ सागरु दुतरु कहीऐ किउ करि पाईऐ पारो ॥

Đuneeâa saagaru đuŧaru kaheeâi kiū kari paaëeâi paaro ||

"The world-ocean is treacherous and impassable; how can one cross over?

ਚਰਪਟੁ ਬੋਲੈ ਅਉਧੂ ਨਾਨਕ ਦੇਹੁ ਸਚਾ ਬੀਚਾਰੋ ॥

चरपटु बोलै अउधू नानक देहु सचा बीचारो ॥

Charapatu bolai âūđhoo naanak đehu sachaa beechaaro ||

O Nanak, think it over, and give us your true reply." Charpat the Yogi asks.

ਆਪੇ ਆਖੈ ਆਪੇ ਸਮਝੈ ਤਿਸੁ ਕਿਆ ਉਤਰੁ ਦੀਜੈ ॥

आपे आखै आपे समझै तिसु किआ उतरु दीजै ॥

Âape âakhai âape samajhai ŧisu kiâa ūŧaru đeejai ||

What answer can I give to someone, who claims to understand himself?

ਸਾਚੁ ਕਹਹੁ ਤੁਮ ਪਾਰਗਰਾਮੀ ਤੁਝੁ ਕਿਆ ਬੈਸਣੁ ਦੀਜੈ ॥੪॥

साचु कहहु तुम पारगरामी तुझु किआ बैसणु दीजै ॥४॥

Saachu kahahu ŧum paaragaraamee ŧujhu kiâa baisañu đeejai ||4||

I speak the Truth; if you have already crossed over, how can I argue with you? ||4||


ਜੈਸੇ ਜਲ ਮਹਿ ਕਮਲੁ ਨਿਰਾਲਮੁ ਮੁਰਗਾਈ ਨੈ ਸਾਣੇ ॥

जैसे जल महि कमलु निरालमु मुरगाई नै साणे ॥

Jaise jal mahi kamalu niraalamu muragaaëe nai saañe ||

The lotus flower floats untouched upon the surface of the water, and the duck swims through the stream;

ਸੁਰਤਿ ਸਬਦਿ ਭਵ ਸਾਗਰੁ ਤਰੀਐ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੇ ॥

सुरति सबदि भव सागरु तरीऐ नानक नामु वखाणे ॥

Suraŧi sabađi bhav saagaru ŧareeâi naanak naamu vakhaañe ||

With one's consciousness focused on the Word of the Shabad, one crosses over the terrifying world-ocean. O Nanak, chant the Naam, the Name of the Lord.

ਰਹਹਿ ਇਕਾਂਤਿ ਏਕੋ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਆਸਾ ਮਾਹਿ ਨਿਰਾਸੋ ॥

रहहि इकांति एको मनि वसिआ आसा माहि निरासो ॥

Rahahi īkaanŧi ēko mani vasiâa âasaa maahi niraaso ||

One who lives alone, as a hermit, enshrining the One Lord in his mind, remaining unaffected by hope in the midst of hope,

ਅਗਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਦੇਖਿ ਦਿਖਾਏ ਨਾਨਕੁ ਤਾ ਕਾ ਦਾਸੋ ॥੫॥

अगमु अगोचरु देखि दिखाए नानकु ता का दासो ॥५॥

Âgamu âgocharu đekhi đikhaaē naanaku ŧaa kaa đaaso ||5||

Sees and inspires others to see the inaccessible, unfathomable Lord. Nanak is his slave. ||5||


ਸੁਣਿ ਸੁਆਮੀ ਅਰਦਾਸਿ ਹਮਾਰੀ ਪੂਛਉ ਸਾਚੁ ਬੀਚਾਰੋ ॥

सुणि सुआमी अरदासि हमारी पूछउ साचु बीचारो ॥

Suñi suâamee ârađaasi hamaaree poochhaū saachu beechaaro ||

"Listen, Lord, to our prayer. We seek your true opinion.

ਰੋਸੁ ਨ ਕੀਜੈ ਉਤਰੁ ਦੀਜੈ ਕਿਉ ਪਾਈਐ ਗੁਰ ਦੁਆਰੋ ॥

रोसु न कीजै उतरु दीजै किउ पाईऐ गुर दुआरो ॥

Rosu na keejai ūŧaru đeejai kiū paaëeâi gur đuâaro ||

Don't be angry with us - please tell us: How can we find the Guru's Door?"

ਇਹੁ ਮਨੁ ਚਲਤਉ ਸਚ ਘਰਿ ਬੈਸੈ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੋ ॥

इहु मनु चलतउ सच घरि बैसै नानक नामु अधारो ॥

Īhu manu chalaŧaū sach ghari baisai naanak naamu âđhaaro ||

This fickle mind sits in its true home, O Nanak, through the Support of the Naam, the Name of the Lord.

ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ਕਰਤਾ ਲਾਗੈ ਸਾਚਿ ਪਿਆਰੋ ॥੬॥

आपे मेलि मिलाए करता लागै साचि पिआरो ॥६॥

Âape meli milaaē karaŧaa laagai saachi piâaro ||6||

The Creator Himself unites us in Union, and inspires us to love the Truth. ||6||


ਹਾਟੀ ਬਾਟੀ ਰਹਹਿ ਨਿਰਾਲੇ ਰੂਖਿ ਬਿਰਖਿ ਉਦਿਆਨੇ ॥

हाटी बाटी रहहि निराले रूखि बिरखि उदिआने ॥

Haatee baatee rahahi niraale rookhi birakhi ūđiâane ||

"Away from stores and highways, we live in the woods, among plants and trees.

ਕੰਦ ਮੂਲੁ ਅਹਾਰੋ ਖਾਈਐ ਅਉਧੂ ਬੋਲੈ ਗਿਆਨੇ ॥

कंद मूलु अहारो खाईऐ अउधू बोलै गिआने ॥

Kanđđ moolu âhaaro khaaëeâi âūđhoo bolai giâane ||

For food, we take fruits and roots. This is the spiritual wisdom spoken by the renunciates.

ਤੀਰਥਿ ਨਾਈਐ ਸੁਖੁ ਫਲੁ ਪਾਈਐ ਮੈਲੁ ਨ ਲਾਗੈ ਕਾਈ ॥

तीरथि नाईऐ सुखु फलु पाईऐ मैलु न लागै काई ॥

Ŧeeraŧhi naaëeâi sukhu phalu paaëeâi mailu na laagai kaaëe ||

We bathe at sacred shrines of pilgrimage, and obtain the fruits of peace; not even an iota of filth sticks to us.

ਗੋਰਖ ਪੂਤੁ ਲੋਹਾਰੀਪਾ ਬੋਲੈ ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਬਿਧਿ ਸਾਈ ॥੭॥

गोरख पूतु लोहारीपा बोलै जोग जुगति बिधि साई ॥७॥

Gorakh pooŧu lohaareepaa bolai jog jugaŧi biđhi saaëe ||7||

this is the Way of Yoga." Luhaareepaa, the disciple of Gorakh says. ||7||


ਹਾਟੀ ਬਾਟੀ ਨੀਦ ਨ ਆਵੈ ਪਰ ਘਰਿ ਚਿਤੁ ਨ ਡੋੁਲਾਈ ॥

हाटी बाटी नीद न आवै पर घरि चितु न डोलाई ॥

Haatee baatee neeđ na âavai par ghari chiŧu na daolaaëe ||

In the stores and on the road, do not sleep; do not let your consciousness covet anyone else's home.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮਨੁ ਟੇਕ ਨ ਟਿਕਈ ਨਾਨਕ ਭੂਖ ਨ ਜਾਈ ॥

बिनु नावै मनु टेक न टिकई नानक भूख न जाई ॥

Binu naavai manu tek na tikaëe naanak bhookh na jaaëe ||

Without the Name, the mind has no firm support; O Nanak, this hunger never departs.

ਹਾਟੁ ਪਟਣੁ ਘਰੁ ਗੁਰੂ ਦਿਖਾਇਆ ਸਹਜੇ ਸਚੁ ਵਾਪਾਰੋ ॥

हाटु पटणु घरु गुरू दिखाइआ सहजे सचु वापारो ॥

Haatu patañu gharu guroo đikhaaīâa sahaje sachu vaapaaro ||

The Guru has revealed the stores and the city within the home of my own heart, where I intuitively carry on the true trade.

ਖੰਡਿਤ ਨਿਦ੍ਰਾ ਅਲਪ ਅਹਾਰੰ ਨਾਨਕ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰੋ ॥੮॥

खंडित निद्रा अलप अहारं नानक ततु बीचारो ॥८॥

Khanddiŧ niđraa âlap âhaarann naanak ŧaŧu beechaaro ||8||

Sleep little, and eat little; O Nanak, this is the essence of wisdom. ||8||


ਦਰਸਨੁ ਭੇਖ ਕਰਹੁ ਜੋਗਿੰਦ੍ਰਾ ਮੁੰਦ੍ਰਾ ਝੋਲੀ ਖਿੰਥਾ ॥

दरसनु भेख करहु जोगिंद्रा मुंद्रा झोली खिंथा ॥

Đarasanu bhekh karahu joginđđraa munđđraa jholee khinŧŧhaa ||

"Wear the robes of the sect of Yogis who follow Gorakh; put on the ear-rings, begging wallet and patched coat.

ਬਾਰਹ ਅੰਤਰਿ ਏਕੁ ਸਰੇਵਹੁ ਖਟੁ ਦਰਸਨ ਇਕ ਪੰਥਾ ॥

बारह अंतरि एकु सरेवहु खटु दरसन इक पंथा ॥

Baarah ânŧŧari ēku sarevahu khatu đarasan īk panŧŧhaa ||

Among the twelve schools of Yoga, ours is the highest; among the six schools of philosophy, ours is the best path.

ਇਨ ਬਿਧਿ ਮਨੁ ਸਮਝਾਈਐ ਪੁਰਖਾ ਬਾਹੁੜਿ ਚੋਟ ਨ ਖਾਈਐ ॥

इन बिधि मनु समझाईऐ पुरखा बाहुड़ि चोट न खाईऐ ॥

Īn biđhi manu samajhaaëeâi purakhaa baahuɍi chot na khaaëeâi ||

This is the way to instruct the mind, so you will never suffer beatings again.""

ਨਾਨਕੁ ਬੋਲੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਇਵ ਪਾਈਐ ॥੯॥

नानकु बोलै गुरमुखि बूझै जोग जुगति इव पाईऐ ॥९॥

Naanaku bolai guramukhi boojhai jog jugaŧi īv paaëeâi ||9||

Nanak speaks: the Gurmukh understands; this is the way that Yoga is attained. ||9||


ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਨਿਰੰਤਰਿ ਮੁਦ੍ਰਾ ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਦੂਰਿ ਕਰੀ ॥

अंतरि सबदु निरंतरि मुद्रा हउमै ममता दूरि करी ॥

Ânŧŧari sabađu niranŧŧari muđraa haūmai mamaŧaa đoori karee ||

Let constant absorption in the Word of the Shabad deep within be your ear-rings; eradicate egotism and attachment.

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ਨਿਵਾਰੈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁ ਸਮਝ ਪਰੀ ॥

कामु क्रोधु अहंकारु निवारै गुर कै सबदि सु समझ परी ॥

Kaamu krođhu âhankkaaru nivaarai gur kai sabađi su samajh paree ||

Discard sexual desire, anger and egotism, and through the Word of the Guru's Shabad, attain true understanding.

ਖਿੰਥਾ ਝੋਲੀ ਭਰਿਪੁਰਿ ਰਹਿਆ ਨਾਨਕ ਤਾਰੈ ਏਕੁ ਹਰੀ ॥

खिंथा झोली भरिपुरि रहिआ नानक तारै एकु हरी ॥

Khinŧŧhaa jholee bharipuri rahiâa naanak ŧaarai ēku haree ||

For your patched coat and begging bowl, see the Lord God pervading and permeating everywhere; O Nanak, the One Lord will carry you across.

ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਾਚੀ ਨਾਈ ਪਰਖੈ ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਤ ਖਰੀ ॥੧੦॥

साचा साहिबु साची नाई परखै गुर की बात खरी ॥१०॥

Saachaa saahibu saachee naaëe parakhai gur kee baaŧ kharee ||10||

True is our Lord and Master, and True is His Name. Analyze it, and you shall find the Word of the Guru to be True. ||10||


ਊਂਧਉ ਖਪਰੁ ਪੰਚ ਭੂ ਟੋਪੀ ॥

ऊंधउ खपरु पंच भू टोपी ॥

Ǖnđhaū khaparu pancch bhoo topee ||

Let your mind turn away in detachment from the world, and let this be your begging bowl. Let the lessons of the five elements be your cap.

ਕਾਂਇਆ ਕੜਾਸਣੁ ਮਨੁ ਜਾਗੋਟੀ ॥

कांइआ कड़ासणु मनु जागोटी ॥

Kaanīâa kaɍaasañu manu jaagotee ||

Let the body be your meditation mat, and the mind your loin cloth.

ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਸੰਜਮੁ ਹੈ ਨਾਲਿ ॥

सतु संतोखु संजमु है नालि ॥

Saŧu sanŧŧokhu sanjjamu hai naali ||

Let truth, contentment and self-discipline be your companions.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥੧੧॥

नानक गुरमुखि नामु समालि ॥११॥

Naanak guramukhi naamu samaali ||11||

O Nanak, the Gurmukh dwells on the Naam, the Name of the Lord. ||11||


ਕਵਨੁ ਸੁ ਗੁਪਤਾ ਕਵਨੁ ਸੁ ਮੁਕਤਾ ॥

कवनु सु गुपता कवनु सु मुकता ॥

Kavanu su gupaŧaa kavanu su mukaŧaa ||

"Who is hidden? Who is liberated?

ਕਵਨੁ ਸੁ ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਜੁਗਤਾ ॥

कवनु सु अंतरि बाहरि जुगता ॥

Kavanu su ânŧŧari baahari jugaŧaa ||

Who is united, inwardly and outwardly?

ਕਵਨੁ ਸੁ ਆਵੈ ਕਵਨੁ ਸੁ ਜਾਇ ॥

कवनु सु आवै कवनु सु जाइ ॥

Kavanu su âavai kavanu su jaaī ||

Who comes, and who goes?

ਕਵਨੁ ਸੁ ਤ੍ਰਿਭਵਣਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੧੨॥

कवनु सु त्रिभवणि रहिआ समाइ ॥१२॥

Kavanu su ŧribhavañi rahiâa samaaī ||12||

Who is permeating and pervading the three worlds?"" ||12||


ਘਟਿ ਘਟਿ ਗੁਪਤਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੁਕਤਾ ॥

घटि घटि गुपता गुरमुखि मुकता ॥

Ghati ghati gupaŧaa guramukhi mukaŧaa ||

He is hidden within each and every heart. The Gurmukh is liberated.

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਸਬਦਿ ਸੁ ਜੁਗਤਾ ॥

अंतरि बाहरि सबदि सु जुगता ॥

Ânŧŧari baahari sabađi su jugaŧaa ||

Through the Word of the Shabad, one is united, inwardly and outwardly.

ਮਨਮੁਖਿ ਬਿਨਸੈ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

मनमुखि बिनसै आवै जाइ ॥

Manamukhi binasai âavai jaaī ||

The self-willed manmukh perishes, and comes and goes.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚਿ ਸਮਾਇ ॥੧੩॥

नानक गुरमुखि साचि समाइ ॥१३॥

Naanak guramukhi saachi samaaī ||13||

O Nanak, the Gurmukh merges in Truth. ||13||


ਕਿਉ ਕਰਿ ਬਾਧਾ ਸਰਪਨਿ ਖਾਧਾ ॥

किउ करि बाधा सरपनि खाधा ॥

Kiū kari baađhaa sarapani khaađhaa ||

"How is one placed in bondage, and consumed by the serpent of Maya?

ਕਿਉ ਕਰਿ ਖੋਇਆ ਕਿਉ ਕਰਿ ਲਾਧਾ ॥

किउ करि खोइआ किउ करि लाधा ॥

Kiū kari khoīâa kiū kari laađhaa ||

How does one lose, and how does one gain?

ਕਿਉ ਕਰਿ ਨਿਰਮਲੁ ਕਿਉ ਕਰਿ ਅੰਧਿਆਰਾ ॥

किउ करि निरमलु किउ करि अंधिआरा ॥

Kiū kari niramalu kiū kari ânđđhiâaraa ||

How does one become immaculate and pure? How is the darkness of ignorance removed?

ਇਹੁ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰੈ ਸੁ ਗੁਰੂ ਹਮਾਰਾ ॥੧੪॥

इहु ततु बीचारै सु गुरू हमारा ॥१४॥

Īhu ŧaŧu beechaarai su guroo hamaaraa ||14||

One who understands this essence of reality is our Guru."" ||14||


ਦੁਰਮਤਿ ਬਾਧਾ ਸਰਪਨਿ ਖਾਧਾ ॥

दुरमति बाधा सरपनि खाधा ॥

Đuramaŧi baađhaa sarapani khaađhaa ||

Man is bound by evil-mindedness, and consumed by Maya, the serpent.

ਮਨਮੁਖਿ ਖੋਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਾਧਾ ॥

मनमुखि खोइआ गुरमुखि लाधा ॥

Manamukhi khoīâa guramukhi laađhaa ||

The self-willed manmukh loses, and the Gurmukh gains.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਅੰਧੇਰਾ ਜਾਇ ॥

सतिगुरु मिलै अंधेरा जाइ ॥

Saŧiguru milai ânđđheraa jaaī ||

Meeting the True Guru, darkness is dispelled.

ਨਾਨਕ ਹਉਮੈ ਮੇਟਿ ਸਮਾਇ ॥੧੫॥

नानक हउमै मेटि समाइ ॥१५॥

Naanak haūmai meti samaaī ||15||

O Nanak, eradicating egotism, one merges in the Lord. ||15||


ਸੁੰਨ ਨਿਰੰਤਰਿ ਦੀਜੈ ਬੰਧੁ ॥

सुंन निरंतरि दीजै बंधु ॥

Sunn niranŧŧari đeejai banđđhu ||

Focused deep within, in perfect absorption,

ਉਡੈ ਨ ਹੰਸਾ ਪੜੈ ਨ ਕੰਧੁ ॥

उडै न हंसा पड़ै न कंधु ॥

Ūdai na hanssaa paɍai na kanđđhu ||

The soul-swan does not fly away, and the body-wall does not collapse.

ਸਹਜ ਗੁਫਾ ਘਰੁ ਜਾਣੈ ਸਾਚਾ ॥

सहज गुफा घरु जाणै साचा ॥

Sahaj guphaa gharu jaañai saachaa ||

Then, one knows that his true home is in the cave of intuitive poise.

ਨਾਨਕ ਸਾਚੇ ਭਾਵੈ ਸਾਚਾ ॥੧੬॥

नानक साचे भावै साचा ॥१६॥

Naanak saache bhaavai saachaa ||16||

O Nanak, the True Lord loves those who are truthful. ||16||


ਕਿਸੁ ਕਾਰਣਿ ਗ੍ਰਿਹੁ ਤਜਿਓ ਉਦਾਸੀ ॥

किसु कारणि ग्रिहु तजिओ उदासी ॥

Kisu kaarañi grihu ŧajiõ ūđaasee ||

"Why have you left your house and become a wandering Udaasee?

ਕਿਸੁ ਕਾਰਣਿ ਇਹੁ ਭੇਖੁ ਨਿਵਾਸੀ ॥

किसु कारणि इहु भेखु निवासी ॥

Kisu kaarañi īhu bhekhu nivaasee ||

Why have you adopted these religious robes?

ਕਿਸੁ ਵਖਰ ਕੇ ਤੁਮ ਵਣਜਾਰੇ ॥

किसु वखर के तुम वणजारे ॥

Kisu vakhar ke ŧum vañajaare ||

What merchandise do you trade?

ਕਿਉ ਕਰਿ ਸਾਥੁ ਲੰਘਾਵਹੁ ਪਾਰੇ ॥੧੭॥

किउ करि साथु लंघावहु पारे ॥१७॥

Kiū kari saaŧhu langghaavahu paare ||17||

How will you carry others across with you?"" ||17||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਜਤ ਭਏ ਉਦਾਸੀ ॥

गुरमुखि खोजत भए उदासी ॥

Guramukhi khojaŧ bhaē ūđaasee ||

I became a wandering Udaasee, searching for the Gurmukhs.

ਦਰਸਨ ਕੈ ਤਾਈ ਭੇਖ ਨਿਵਾਸੀ ॥

दरसन कै ताई भेख निवासी ॥

Đarasan kai ŧaaëe bhekh nivaasee ||

I have adopted these robes seeking the Blessed Vision of the Lord's Darshan.

ਸਾਚ ਵਖਰ ਕੇ ਹਮ ਵਣਜਾਰੇ ॥

साच वखर के हम वणजारे ॥

Saach vakhar ke ham vañajaare ||

I trade in the merchandise of Truth.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਤਰਸਿ ਪਾਰੇ ॥੧੮॥

नानक गुरमुखि उतरसि पारे ॥१८॥

Naanak guramukhi ūŧarasi paare ||18||

O Nanak, as Gurmukh, I carry others across. ||18||


ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਪੁਰਖਾ ਜਨਮੁ ਵਟਾਇਆ ॥

कितु बिधि पुरखा जनमु वटाइआ ॥

Kiŧu biđhi purakhaa janamu vataaīâa ||

"How have you changed the course of your life?

ਕਾਹੇ ਕਉ ਤੁਝੁ ਇਹੁ ਮਨੁ ਲਾਇਆ ॥

काहे कउ तुझु इहु मनु लाइआ ॥

Kaahe kaū ŧujhu īhu manu laaīâa ||

With what have you linked your mind?

ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਖਾਈ ॥

कितु बिधि आसा मनसा खाई ॥

Kiŧu biđhi âasaa manasaa khaaëe ||

How have you subdued your hopes and desires?

ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਜੋਤਿ ਨਿਰੰਤਰਿ ਪਾਈ ॥

कितु बिधि जोति निरंतरि पाई ॥

Kiŧu biđhi joŧi niranŧŧari paaëe ||

How have you found the Light deep within your nucleus?

ਬਿਨੁ ਦੰਤਾ ਕਿਉ ਖਾਈਐ ਸਾਰੁ ॥

बिनु दंता किउ खाईऐ सारु ॥

Binu đanŧŧaa kiū khaaëeâi saaru ||

Without teeth, how can you eat iron?


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates