Pt 17, Guru Arjan Dev ji Slok Bani Quotes Shabad, Hindi Punjabi English


100+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 100+ गुरबाणी (हिंदी) 100+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ Punjabi ---
हिंदी Hindi ---
English English meaning
---

ਤਬ ਸਿਵ ਸਕਤਿ ਕਹਹੁ ਕਿਤੁ ਠਾਇ ॥

तब सिव सकति कहहु कितु ठाइ ॥

Ŧab siv sakaŧi kahahu kiŧu thaaī ||

Then where was mind and where was matter - where was Shiva and Shakti?

ਜਬ ਆਪਹਿ ਆਪਿ ਅਪਨੀ ਜੋਤਿ ਧਰੈ ॥

जब आपहि आपि अपनी जोति धरै ॥

Jab âapahi âapi âpanee joŧi đharai ||

When He held His Own Light unto Himself,

ਤਬ ਕਵਨ ਨਿਡਰੁ ਕਵਨ ਕਤ ਡਰੈ ॥

तब कवन निडरु कवन कत डरै ॥

Ŧab kavan nidaru kavan kaŧ darai ||

Then who was fearless, and who was afraid?

ਆਪਨ ਚਲਿਤ ਆਪਿ ਕਰਨੈਹਾਰ ॥

आपन चलित आपि करनैहार ॥

Âapan chaliŧ âapi karanaihaar ||

He Himself is the Performer in His own plays;

ਨਾਨਕ ਠਾਕੁਰ ਅਗਮ ਅਪਾਰ ॥੨॥

नानक ठाकुर अगम अपार ॥२॥

Naanak thaakur âgam âpaar ||2||

O Nanak, the Lord Master is Unfathomable and Infinite. ||2||


ਅਬਿਨਾਸੀ ਸੁਖ ਆਪਨ ਆਸਨ ॥

अबिनासी सुख आपन आसन ॥

Âbinaasee sukh âapan âasan ||

When the Immortal Lord was seated at ease,

ਤਹ ਜਨਮ ਮਰਨ ਕਹੁ ਕਹਾ ਬਿਨਾਸਨ ॥

तह जनम मरन कहु कहा बिनासन ॥

Ŧah janam maran kahu kahaa binaasan ||

Then where was birth, death and dissolution?

ਜਬ ਪੂਰਨ ਕਰਤਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥

जब पूरन करता प्रभु सोइ ॥

Jab pooran karaŧaa prbhu soī ||

When there was only God, the Perfect Creator,

ਤਬ ਜਮ ਕੀ ਤ੍ਰਾਸ ਕਹਹੁ ਕਿਸੁ ਹੋਇ ॥

तब जम की त्रास कहहु किसु होइ ॥

Ŧab jam kee ŧraas kahahu kisu hoī ||

Then who was afraid of death?

ਜਬ ਅਬਿਗਤ ਅਗੋਚਰ ਪ੍ਰਭ ਏਕਾ ॥

जब अबिगत अगोचर प्रभ एका ॥

Jab âbigaŧ âgochar prbh ēkaa ||

When there was only the One Lord, unmanifest and incomprehensible,

ਤਬ ਚਿਤ੍ਰ ਗੁਪਤ ਕਿਸੁ ਪੂਛਤ ਲੇਖਾ ॥

तब चित्र गुपत किसु पूछत लेखा ॥

Ŧab chiŧr gupaŧ kisu poochhaŧ lekhaa ||

Then who was called to account by the recording scribes of the conscious and the subconscious?

ਜਬ ਨਾਥ ਨਿਰੰਜਨ ਅਗੋਚਰ ਅਗਾਧੇ ॥

जब नाथ निरंजन अगोचर अगाधे ॥

Jab naaŧh niranjjan âgochar âgaađhe ||

When there was only the Immaculate, Incomprehensible, Unfathomable Master,

ਤਬ ਕਉਨ ਛੁਟੇ ਕਉਨ ਬੰਧਨ ਬਾਧੇ ॥

तब कउन छुटे कउन बंधन बाधे ॥

Ŧab kaūn chhute kaūn banđđhan baađhe ||

Then who was emancipated, and who was held in bondage?

ਆਪਨ ਆਪ ਆਪ ਹੀ ਅਚਰਜਾ ॥

आपन आप आप ही अचरजा ॥

Âapan âap âap hee âcharajaa ||

He Himself, in and of Himself, is the most wonderful.

ਨਾਨਕ ਆਪਨ ਰੂਪ ਆਪ ਹੀ ਉਪਰਜਾ ॥੩॥

नानक आपन रूप आप ही उपरजा ॥३॥

Naanak âapan roop âap hee ūparajaa ||3||

O Nanak, He Himself created His Own Form. ||3||


ਜਹ ਨਿਰਮਲ ਪੁਰਖੁ ਪੁਰਖ ਪਤਿ ਹੋਤਾ ॥

जह निरमल पुरखु पुरख पति होता ॥

Jah niramal purakhu purakh paŧi hoŧaa ||

When there was only the Immaculate Being, the Lord of beings,

ਤਹ ਬਿਨੁ ਮੈਲੁ ਕਹਹੁ ਕਿਆ ਧੋਤਾ ॥

तह बिनु मैलु कहहु किआ धोता ॥

Ŧah binu mailu kahahu kiâa đhoŧaa ||

There was no filth, so what was there to be washed clean?

ਜਹ ਨਿਰੰਜਨ ਨਿਰੰਕਾਰ ਨਿਰਬਾਨ ॥

जह निरंजन निरंकार निरबान ॥

Jah niranjjan nirankkaar nirabaan ||

When there was only the Pure, Formless Lord in Nirvaanaa,

ਤਹ ਕਉਨ ਕਉ ਮਾਨ ਕਉਨ ਅਭਿਮਾਨ ॥

तह कउन कउ मान कउन अभिमान ॥

Ŧah kaūn kaū maan kaūn âbhimaan ||

Then who was honored, and who was dishonored?

ਜਹ ਸਰੂਪ ਕੇਵਲ ਜਗਦੀਸ ॥

जह सरूप केवल जगदीस ॥

Jah saroop keval jagađees ||

When there was only the Form of the Lord of the Universe,

ਤਹ ਛਲ ਛਿਦ੍ਰ ਲਗਤ ਕਹੁ ਕੀਸ ॥

तह छल छिद्र लगत कहु कीस ॥

Ŧah chhal chhiđr lagaŧ kahu kees ||

Then who was tainted by fraud and sin?

ਜਹ ਜੋਤਿ ਸਰੂਪੀ ਜੋਤਿ ਸੰਗਿ ਸਮਾਵੈ ॥

जह जोति सरूपी जोति संगि समावै ॥

Jah joŧi saroopee joŧi sanggi samaavai ||

When the Embodiment of Light was immersed in His Own Light,

ਤਹ ਕਿਸਹਿ ਭੂਖ ਕਵਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤਾਵੈ ॥

तह किसहि भूख कवनु त्रिपतावै ॥

Ŧah kisahi bhookh kavanu ŧripaŧaavai ||

Then who was hungry, and who was satisfied?

ਕਰਨ ਕਰਾਵਨ ਕਰਨੈਹਾਰੁ ॥

करन करावन करनैहारु ॥

Karan karaavan karanaihaaru ||

He is the Cause of causes, the Creator Lord.

ਨਾਨਕ ਕਰਤੇ ਕਾ ਨਾਹਿ ਸੁਮਾਰੁ ॥੪॥

नानक करते का नाहि सुमारु ॥४॥

Naanak karaŧe kaa naahi sumaaru ||4||

O Nanak, the Creator is beyond calculation. ||4||


ਜਬ ਅਪਨੀ ਸੋਭਾ ਆਪਨ ਸੰਗਿ ਬਨਾਈ ॥

जब अपनी सोभा आपन संगि बनाई ॥

Jab âpanee sobhaa âapan sanggi banaaëe ||

When His Glory was contained within Himself,

ਤਬ ਕਵਨ ਮਾਇ ਬਾਪ ਮਿਤ੍ਰ ਸੁਤ ਭਾਈ ॥

तब कवन माइ बाप मित्र सुत भाई ॥

Ŧab kavan maaī baap miŧr suŧ bhaaëe ||

Then who was mother, father, friend, child or sibling?

ਜਹ ਸਰਬ ਕਲਾ ਆਪਹਿ ਪਰਬੀਨ ॥

जह सरब कला आपहि परबीन ॥

Jah sarab kalaa âapahi parabeen ||

When all power and wisdom was latent within Him,

ਤਹ ਬੇਦ ਕਤੇਬ ਕਹਾ ਕੋਊ ਚੀਨ ॥

तह बेद कतेब कहा कोऊ चीन ॥

Ŧah beđ kaŧeb kahaa koǖ cheen ||

Then where were the Vedas and the scriptures, and who was there to read them?

ਜਬ ਆਪਨ ਆਪੁ ਆਪਿ ਉਰਿ ਧਾਰੈ ॥

जब आपन आपु आपि उरि धारै ॥

Jab âapan âapu âapi ūri đhaarai ||

When He kept Himself, All-in-all, unto His Own Heart,

ਤਉ ਸਗਨ ਅਪਸਗਨ ਕਹਾ ਬੀਚਾਰੈ ॥

तउ सगन अपसगन कहा बीचारै ॥

Ŧaū sagan âpasagan kahaa beechaarai ||

Then who considered omens to be good or bad?

ਜਹ ਆਪਨ ਊਚ ਆਪਨ ਆਪਿ ਨੇਰਾ ॥

जह आपन ऊच आपन आपि नेरा ॥

Jah âapan ǖch âapan âapi neraa ||

When He Himself was lofty, and He Himself was near at hand,

ਤਹ ਕਉਨ ਠਾਕੁਰੁ ਕਉਨੁ ਕਹੀਐ ਚੇਰਾ ॥

तह कउन ठाकुरु कउनु कहीऐ चेरा ॥

Ŧah kaūn thaakuru kaūnu kaheeâi cheraa ||

Then who was called master, and who was called disciple?

ਬਿਸਮਨ ਬਿਸਮ ਰਹੇ ਬਿਸਮਾਦ ॥

बिसमन बिसम रहे बिसमाद ॥

Bisaman bisam rahe bisamaađ ||

We are wonder-struck at the wondrous wonder of the Lord.

ਨਾਨਕ ਅਪਨੀ ਗਤਿ ਜਾਨਹੁ ਆਪਿ ॥੫॥

नानक अपनी गति जानहु आपि ॥५॥

Naanak âpanee gaŧi jaanahu âapi ||5||

O Nanak, He alone knows His own state. ||5||


ਜਹ ਅਛਲ ਅਛੇਦ ਅਭੇਦ ਸਮਾਇਆ ॥

जह अछल अछेद अभेद समाइआ ॥

Jah âchhal âchheđ âbheđ samaaīâa ||

When the Undeceiveable, Impenetrable, Inscrutable One was self-absorbed,

ਊਹਾ ਕਿਸਹਿ ਬਿਆਪਤ ਮਾਇਆ ॥

ऊहा किसहि बिआपत माइआ ॥

Ǖhaa kisahi biâapaŧ maaīâa ||

Then who was swayed by Maya?

ਆਪਸ ਕਉ ਆਪਹਿ ਆਦੇਸੁ ॥

आपस कउ आपहि आदेसु ॥

Âapas kaū âapahi âađesu ||

When He paid homage to Himself,

ਤਿਹੁ ਗੁਣ ਕਾ ਨਾਹੀ ਪਰਵੇਸੁ ॥

तिहु गुण का नाही परवेसु ॥

Ŧihu guñ kaa naahee paravesu ||

Then the three qualities were not prevailing.

ਜਹ ਏਕਹਿ ਏਕ ਏਕ ਭਗਵੰਤਾ ॥

जह एकहि एक एक भगवंता ॥

Jah ēkahi ēk ēk bhagavanŧŧaa ||

When there was only the One, the One and Only Lord God,

ਤਹ ਕਉਨੁ ਅਚਿੰਤੁ ਕਿਸੁ ਲਾਗੈ ਚਿੰਤਾ ॥

तह कउनु अचिंतु किसु लागै चिंता ॥

Ŧah kaūnu âchinŧŧu kisu laagai chinŧŧaa ||

Then who was not anxious, and who felt anxiety?

ਜਹ ਆਪਨ ਆਪੁ ਆਪਿ ਪਤੀਆਰਾ ॥

जह आपन आपु आपि पतीआरा ॥

Jah âapan âapu âapi paŧeeâaraa ||

When He Himself was satisfied with Himself,

ਤਹ ਕਉਨੁ ਕਥੈ ਕਉਨੁ ਸੁਨਨੈਹਾਰਾ ॥

तह कउनु कथै कउनु सुननैहारा ॥

Ŧah kaūnu kaŧhai kaūnu sunanaihaaraa ||

Then who spoke and who listened?

ਬਹੁ ਬੇਅੰਤ ਊਚ ਤੇ ਊਚਾ ॥

बहु बेअंत ऊच ते ऊचा ॥

Bahu beânŧŧ ǖch ŧe ǖchaa ||

He is vast and infinite, the highest of the high.

ਨਾਨਕ ਆਪਸ ਕਉ ਆਪਹਿ ਪਹੂਚਾ ॥੬॥

नानक आपस कउ आपहि पहूचा ॥६॥

Naanak âapas kaū âapahi pahoochaa ||6||

O Nanak, He alone can reach Himself. ||6||


ਜਹ ਆਪਿ ਰਚਿਓ ਪਰਪੰਚੁ ਅਕਾਰੁ ॥

जह आपि रचिओ परपंचु अकारु ॥

Jah âapi rachiõ parapancchu âkaaru ||

When He Himself fashioned the visible world of the creation,

ਤਿਹੁ ਗੁਣ ਮਹਿ ਕੀਨੋ ਬਿਸਥਾਰੁ ॥

तिहु गुण महि कीनो बिसथारु ॥

Ŧihu guñ mahi keeno bisaŧhaaru ||

He made the world subject to the three dispositions.

ਪਾਪੁ ਪੁੰਨੁ ਤਹ ਭਈ* ਕਹਾਵਤ ॥

पापु पुंनु तह भई* कहावत ॥

Paapu punnu ŧah bhaëe* kahaavaŧ ||

Sin and virtue then began to be spoken of.

ਕੋਊ ਨਰਕ ਕੋਊ ਸੁਰਗ ਬੰਛਾਵਤ ॥

कोऊ नरक कोऊ सुरग बंछावत ॥

Koǖ narak koǖ surag bancchhaavaŧ ||

Some have gone to hell, and some yearn for paradise.

ਆਲ ਜਾਲ ਮਾਇਆ ਜੰਜਾਲ ॥

आल जाल माइआ जंजाल ॥

Âal jaal maaīâa janjjaal ||

Worldly snares and entanglements of Maya,

ਹਉਮੈ ਮੋਹ ਭਰਮ ਭੈ ਭਾਰ ॥

हउमै मोह भरम भै भार ॥

Haūmai moh bharam bhai bhaar ||

Egotism, attachment, doubt and loads of fear;

ਦੂਖ ਸੂਖ ਮਾਨ ਅਪਮਾਨ ॥

दूख सूख मान अपमान ॥

Đookh sookh maan âpamaan ||

Pain and pleasure, honor and dishonor

ਅਨਿਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੀਓ ਬਖੵਾਨ ॥

अनिक प्रकार कीओ बख्यान ॥

Ânik prkaar keeõ bakhʸaan ||

These came to be described in various ways.

ਆਪਨ ਖੇਲੁ ਆਪਿ ਕਰਿ ਦੇਖੈ ॥

आपन खेलु आपि करि देखै ॥

Âapan khelu âapi kari đekhai ||

He Himself creates and beholds His own drama.

ਖੇਲੁ ਸੰਕੋਚੈ ਤਉ ਨਾਨਕ ਏਕੈ ॥੭॥

खेलु संकोचै तउ नानक एकै ॥७॥

Khelu sankkochai ŧaū naanak ēkai ||7||

He winds up the drama, and then, O Nanak, He alone remains. ||7||


ਜਹ ਅਬਿਗਤੁ ਭਗਤੁ ਤਹ ਆਪਿ ॥

जह अबिगतु भगतु तह आपि ॥

Jah âbigaŧu bhagaŧu ŧah âapi ||

Wherever the Eternal Lord's devotee is, He Himself is there.

ਜਹ ਪਸਰੈ ਪਾਸਾਰੁ ਸੰਤ ਪਰਤਾਪਿ ॥

जह पसरै पासारु संत परतापि ॥

Jah pasarai paasaaru sanŧŧ paraŧaapi ||

He unfolds the expanse of His creation for the glory of His Saint.

ਦੁਹੂ ਪਾਖ ਕਾ ਆਪਹਿ ਧਨੀ ॥

दुहू पाख का आपहि धनी ॥

Đuhoo paakh kaa âapahi đhanee ||

He Himself is the Master of both worlds.

ਉਨ ਕੀ ਸੋਭਾ ਉਨਹੂ ਬਨੀ ॥

उन की सोभा उनहू बनी ॥

Ūn kee sobhaa ūnahoo banee ||

His Praise is to Himself alone.

ਆਪਹਿ ਕਉਤਕ ਕਰੈ ਅਨਦ ਚੋਜ ॥

आपहि कउतक करै अनद चोज ॥

Âapahi kaūŧak karai ânađ choj ||

He Himself performs and plays His amusements and games.

ਆਪਹਿ ਰਸ ਭੋਗਨ ਨਿਰਜੋਗ ॥

आपहि रस भोगन निरजोग ॥

Âapahi ras bhogan nirajog ||

He Himself enjoys pleasures, and yet He is unaffected and untouched.

ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਆਪਨ ਨਾਇ ਲਾਵੈ ॥

जिसु भावै तिसु आपन नाइ लावै ॥

Jisu bhaavai ŧisu âapan naaī laavai ||

He attaches whomever He pleases to His Name.

ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਖੇਲ ਖਿਲਾਵੈ ॥

जिसु भावै तिसु खेल खिलावै ॥

Jisu bhaavai ŧisu khel khilaavai ||

He causes whomever He pleases to play in His play.

ਬੇਸੁਮਾਰ ਅਥਾਹ ਅਗਨਤ ਅਤੋਲੈ ॥

बेसुमार अथाह अगनत अतोलै ॥

Besumaar âŧhaah âganaŧ âŧolai ||

He is beyond calculation, beyond measure, uncountable and unfathomable.

ਜਿਉ ਬੁਲਾਵਹੁ ਤਿਉ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਬੋਲੈ ॥੮॥੨੧॥

जिउ बुलावहु तिउ नानक दास बोलै ॥८॥२१॥

Jiū bulaavahu ŧiū naanak đaas bolai ||8||21||

As You inspire him to speak, O Lord, so does servant Nanak speak. ||8||21||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਜੀਅ ਜੰਤ ਕੇ ਠਾਕੁਰਾ ਆਪੇ ਵਰਤਣਹਾਰ ॥

जीअ जंत के ठाकुरा आपे वरतणहार ॥

Jeeâ janŧŧ ke thaakuraa âape varaŧañahaar ||

O Lord and Master of all beings and creatures, You Yourself are prevailing everywhere.

ਨਾਨਕ ਏਕੋ ਪਸਰਿਆ ਦੂਜਾ ਕਹ ਦ੍ਰਿਸਟਾਰ ॥੧॥

नानक एको पसरिआ दूजा कह द्रिसटार ॥१॥

Naanak ēko pasariâa đoojaa kah đrisataar ||1||

O Nanak, The One is All-pervading; where is any other to be seen? ||1||


ਅਸਟਪਦੀ ॥

असटपदी ॥

Âsatapađee ||

Ashtapadee:

ਆਪਿ ਕਥੈ ਆਪਿ ਸੁਨਨੈਹਾਰੁ ॥

आपि कथै आपि सुननैहारु ॥

Âapi kaŧhai âapi sunanaihaaru ||

He Himself is the speaker, and He Himself is the listener.

ਆਪਹਿ ਏਕੁ ਆਪਿ ਬਿਸਥਾਰੁ ॥

आपहि एकु आपि बिसथारु ॥

Âapahi ēku âapi bisaŧhaaru ||

He Himself is the One, and He Himself is the many.

ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਏ ॥

जा तिसु भावै ता स्रिसटि उपाए ॥

Jaa ŧisu bhaavai ŧaa srisati ūpaaē ||

When it pleases Him, He creates the world.

ਆਪਨੈ ਭਾਣੈ ਲਏ ਸਮਾਏ ॥

आपनै भाणै लए समाए ॥

Âapanai bhaañai laē samaaē ||

As He pleases, He absorbs it back into Himself.

ਤੁਮ ਤੇ ਭਿੰਨ ਨਹੀ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ॥

तुम ते भिंन नही किछु होइ ॥

Ŧum ŧe bhinn nahee kichhu hoī ||

Without You, nothing can be done.

ਆਪਨ ਸੂਤਿ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਪਰੋਇ ॥

आपन सूति सभु जगतु परोइ ॥

Âapan sooŧi sabhu jagaŧu paroī ||

Upon Your thread, You have strung the whole world.

ਜਾ ਕਉ ਪ੍ਰਭ ਜੀਉ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ॥

जा कउ प्रभ जीउ आपि बुझाए ॥

Jaa kaū prbh jeeū âapi bujhaaē ||

One whom God Himself inspires to understand

ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ॥

सचु नामु सोई जनु पाए ॥

Sachu naamu soëe janu paaē ||

- that person obtains the True Name.

ਸੋ ਸਮਦਰਸੀ ਤਤ ਕਾ ਬੇਤਾ ॥

सो समदरसी तत का बेता ॥

So samađarasee ŧaŧ kaa beŧaa ||

He looks impartially upon all, and he knows the essential reality.

ਨਾਨਕ ਸਗਲ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਕਾ ਜੇਤਾ ॥੧॥

नानक सगल स्रिसटि का जेता ॥१॥

Naanak sagal srisati kaa jeŧaa ||1||

O Nanak, he conquers the whole world. ||1||


ਜੀਅ ਜੰਤ੍ਰ ਸਭ ਤਾ ਕੈ ਹਾਥ ॥

जीअ जंत्र सभ ता कै हाथ ॥

Jeeâ janŧŧr sabh ŧaa kai haaŧh ||

All beings and creatures are in His Hands.

ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਅਨਾਥ ਕੋ ਨਾਥੁ ॥

दीन दइआल अनाथ को नाथु ॥

Đeen đaīâal ânaaŧh ko naaŧhu ||

He is Merciful to the meek, the Patron of the patronless.

ਜਿਸੁ ਰਾਖੈ ਤਿਸੁ ਕੋਇ ਨ ਮਾਰੈ ॥

जिसु राखै तिसु कोइ न मारै ॥

Jisu raakhai ŧisu koī na maarai ||

No one can kill those who are protected by Him.

ਸੋ ਮੂਆ ਜਿਸੁ ਮਨਹੁ ਬਿਸਾਰੈ ॥

सो मूआ जिसु मनहु बिसारै ॥

So mooâa jisu manahu bisaarai ||

One who is forgotten by God, is already dead.

ਤਿਸੁ ਤਜਿ ਅਵਰ ਕਹਾ ਕੋ ਜਾਇ ॥

तिसु तजि अवर कहा को जाइ ॥

Ŧisu ŧaji âvar kahaa ko jaaī ||

Leaving Him, where else could anyone go?

ਸਭ ਸਿਰਿ ਏਕੁ ਨਿਰੰਜਨ ਰਾਇ ॥

सभ सिरि एकु निरंजन राइ ॥

Sabh siri ēku niranjjan raaī ||

Over the heads of all is the One, the Immaculate King.

ਜੀਅ ਕੀ ਜੁਗਤਿ ਜਾ ਕੈ ਸਭ ਹਾਥਿ ॥

जीअ की जुगति जा कै सभ हाथि ॥

Jeeâ kee jugaŧi jaa kai sabh haaŧhi ||

The ways and means of all beings are in His Hands.

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਜਾਨਹੁ ਸਾਥਿ ॥

अंतरि बाहरि जानहु साथि ॥

Ânŧŧari baahari jaanahu saaŧhi ||

Inwardly and outwardly, know that He is with you.

ਗੁਨ ਨਿਧਾਨ ਬੇਅੰਤ ਅਪਾਰ ॥

गुन निधान बेअंत अपार ॥

Gun niđhaan beânŧŧ âpaar ||

He is the Ocean of excellence, infinite and endless.

ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਸਦਾ ਬਲਿਹਾਰ ॥੨॥

नानक दास सदा बलिहार ॥२॥

Naanak đaas sađaa balihaar ||2||

Slave Nanak is forever a sacrifice to Him. ||2||


ਪੂਰਨ ਪੂਰਿ ਰਹੇ ਦਇਆਲ ॥

पूरन पूरि रहे दइआल ॥

Pooran poori rahe đaīâal ||

The Perfect, Merciful Lord is pervading everywhere.

ਸਭ ਊਪਰਿ ਹੋਵਤ ਕਿਰਪਾਲ ॥

सभ ऊपरि होवत किरपाल ॥

Sabh ǖpari hovaŧ kirapaal ||

His kindness extends to all.

ਅਪਨੇ ਕਰਤਬ ਜਾਨੈ ਆਪਿ ॥

अपने करतब जानै आपि ॥

Âpane karaŧab jaanai âapi ||

He Himself knows His own ways.

ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਰਹਿਓ ਬਿਆਪਿ ॥

अंतरजामी रहिओ बिआपि ॥

Ânŧŧarajaamee rahiõ biâapi ||

The Inner-knower, the Searcher of hearts, is present everywhere.

ਪ੍ਰਤਿਪਾਲੈ ਜੀਅਨ ਬਹੁ ਭਾਤਿ ॥

प्रतिपालै जीअन बहु भाति ॥

Prŧipaalai jeeân bahu bhaaŧi ||

He cherishes His living beings in so many ways.

ਜੋ ਜੋ ਰਚਿਓ ਸੁ ਤਿਸਹਿ ਧਿਆਤਿ ॥

जो जो रचिओ सु तिसहि धिआति ॥

Jo jo rachiõ su ŧisahi đhiâaŧi ||

That which He has created meditates on Him.

ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥

जिसु भावै तिसु लए मिलाइ ॥

Jisu bhaavai ŧisu laē milaaī ||

Whoever pleases Him, He blends into Himself.

ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥

भगति करहि हरि के गुण गाइ ॥

Bhagaŧi karahi hari ke guñ gaaī ||

They perform His devotional service and sing the Glorious Praises of the Lord.

ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਬਿਸ੍ਵਾਸੁ ਕਰਿ ਮਾਨਿਆ ॥

मन अंतरि बिस्वासु करि मानिआ ॥

Man ânŧŧari bisvaasu kari maaniâa ||

With heart-felt faith, they believe in Him.

ਕਰਨਹਾਰੁ ਨਾਨਕ ਇਕੁ ਜਾਨਿਆ ॥੩॥

करनहारु नानक इकु जानिआ ॥३॥

Karanahaaru naanak īku jaaniâa ||3||

O Nanak, they realize the One, the Creator Lord. ||3||


ਜਨੁ ਲਾਗਾ ਹਰਿ ਏਕੈ ਨਾਇ ॥

जनु लागा हरि एकै नाइ ॥

Janu laagaa hari ēkai naaī ||

The Lord's humble servant is committed to His Name.

ਤਿਸ ਕੀ ਆਸ ਨ ਬਿਰਥੀ ਜਾਇ ॥

तिस की आस न बिरथी जाइ ॥

Ŧis kee âas na biraŧhee jaaī ||

His hopes do not go in vain.

ਸੇਵਕ ਕਉ ਸੇਵਾ ਬਨਿ ਆਈ ॥

सेवक कउ सेवा बनि आई ॥

Sevak kaū sevaa bani âaëe ||

The servant's purpose is to serve;

ਹੁਕਮੁ ਬੂਝਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਈ ॥

हुकमु बूझि परम पदु पाई ॥

Hukamu boojhi param pađu paaëe ||

Obeying the Lord's Command, the supreme status is obtained.

ਇਸ ਤੇ ਊਪਰਿ ਨਹੀ ਬੀਚਾਰੁ ॥

इस ते ऊपरि नही बीचारु ॥

Īs ŧe ǖpari nahee beechaaru ||

Beyond this, he has no other thought.

ਜਾ ਕੈ ਮਨਿ ਬਸਿਆ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ॥

जा कै मनि बसिआ निरंकारु ॥

Jaa kai mani basiâa nirankkaaru ||

Within his mind, the Formless Lord abides.

ਬੰਧਨ ਤੋਰਿ ਭਏ ਨਿਰਵੈਰ ॥

बंधन तोरि भए निरवैर ॥

Banđđhan ŧori bhaē niravair ||

His bonds are cut away, and he becomes free of hatred.

ਅਨਦਿਨੁ ਪੂਜਹਿ ਗੁਰ ਕੇ ਪੈਰ ॥

अनदिनु पूजहि गुर के पैर ॥

Ânađinu poojahi gur ke pair ||

Night and day, he worships the Feet of the Guru.

ਇਹ ਲੋਕ ਸੁਖੀਏ* ਪਰਲੋਕ ਸੁਹੇਲੇ ॥

इह लोक सुखीए* परलोक सुहेले ॥

Īh lok sukheeē* paralok suhele ||

He is at peace in this world, and happy in the next.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਹਿ ਮੇਲੇ ॥੪॥

नानक हरि प्रभि आपहि मेले ॥४॥

Naanak hari prbhi âapahi mele ||4||

O Nanak, the Lord God unites him with Himself. ||4||


ਸਾਧਸੰਗਿ ਮਿਲਿ ਕਰਹੁ ਅਨੰਦ ॥

साधसंगि मिलि करहु अनंद ॥

Saađhasanggi mili karahu ânanđđ ||

Join the Company of the Holy, and be happy.

ਗੁਨ ਗਾਵਹੁ ਪ੍ਰਭ ਪਰਮਾਨੰਦ ॥

गुन गावहु प्रभ परमानंद ॥

Gun gaavahu prbh paramaananđđ ||

Sing the Glories of God, the embodiment of supreme bliss.

ਰਾਮ ਨਾਮ ਤਤੁ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥

राम नाम ततु करहु बीचारु ॥

Raam naam ŧaŧu karahu beechaaru ||

Contemplate the essence of the Lord's Name.

ਦ੍ਰੁਲਭ ਦੇਹ ਕਾ ਕਰਹੁ ਉਧਾਰੁ ॥

द्रुलभ देह का करहु उधारु ॥

Đrulabh đeh kaa karahu ūđhaaru ||

Redeem this human body, so difficult to obtain.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਚਨ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਨ ਗਾਉ ॥

अम्रित बचन हरि के गुन गाउ ॥

Âmmmriŧ bachan hari ke gun gaaū ||

Sing the Ambrosial Words of the Lord's Glorious Praises;

ਪ੍ਰਾਨ ਤਰਨ ਕਾ ਇਹੈ ਸੁਆਉ ॥

प्रान तरन का इहै सुआउ ॥

Praan ŧaran kaa īhai suâaū ||

This is the way to save your mortal soul.

ਆਠ ਪਹਰ ਪ੍ਰਭ ਪੇਖਹੁ ਨੇਰਾ ॥

आठ पहर प्रभ पेखहु नेरा ॥

Âath pahar prbh pekhahu neraa ||

Behold God near at hand, twenty-four hours a day.

ਮਿਟੈ ਅਗਿਆਨੁ ਬਿਨਸੈ ਅੰਧੇਰਾ ॥

मिटै अगिआनु बिनसै अंधेरा ॥

Mitai âgiâanu binasai ânđđheraa ||

Ignorance shall depart, and darkness shall be dispelled.

ਸੁਨਿ ਉਪਦੇਸੁ ਹਿਰਦੈ ਬਸਾਵਹੁ ॥

सुनि उपदेसु हिरदै बसावहु ॥

Suni ūpađesu hirađai basaavahu ||

Listen to the Teachings, and enshrine them in your heart.

ਮਨ ਇਛੇ ਨਾਨਕ ਫਲ ਪਾਵਹੁ ॥੫॥

मन इछे नानक फल पावहु ॥५॥

Man īchhe naanak phal paavahu ||5||

O Nanak, you shall obtain the fruits of your mind's desires. ||5||


ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਦੁਇ ਲੇਹੁ ਸਵਾਰਿ ॥

हलतु पलतु दुइ लेहु सवारि ॥

Halaŧu palaŧu đuī lehu savaari ||

Embellish both this world and the next;

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਅੰਤਰਿ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥

राम नामु अंतरि उरि धारि ॥

Raam naamu ânŧŧari ūri đhaari ||

Enshrine the Lord's Name deep within your heart.

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਪੂਰੀ ਦੀਖਿਆ ॥

पूरे गुर की पूरी दीखिआ ॥

Poore gur kee pooree đeekhiâa ||

Perfect are the Teachings of the Perfect Guru.

ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਬਸੈ ਤਿਸੁ ਸਾਚੁ ਪਰੀਖਿਆ ॥

जिसु मनि बसै तिसु साचु परीखिआ ॥

Jisu mani basai ŧisu saachu pareekhiâa ||

That person, within whose mind it abides, realizes the Truth.

ਮਨਿ ਤਨਿ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

मनि तनि नामु जपहु लिव लाइ ॥

Mani ŧani naamu japahu liv laaī ||

With your mind and body, chant the Naam; lovingly attune yourself to it.

ਦੂਖੁ ਦਰਦੁ ਮਨ ਤੇ ਭਉ ਜਾਇ ॥

दूखु दरदु मन ते भउ जाइ ॥

Đookhu đarađu man ŧe bhaū jaaī ||

Sorrow, pain and fear shall depart from your mind.

ਸਚੁ ਵਾਪਾਰੁ ਕਰਹੁ ਵਾਪਾਰੀ ॥

सचु वापारु करहु वापारी ॥

Sachu vaapaaru karahu vaapaaree ||

Deal in the true trade, O trader,

ਦਰਗਹ ਨਿਬਹੈ ਖੇਪ ਤੁਮਾਰੀ ॥

दरगह निबहै खेप तुमारी ॥

Đaragah nibahai khep ŧumaaree ||

And your merchandise shall be safe in the Court of the Lord.

ਏਕਾ ਟੇਕ ਰਖਹੁ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

एका टेक रखहु मन माहि ॥

Ēkaa tek rakhahu man maahi ||

Keep the Support of the One in your mind.

ਨਾਨਕ ਬਹੁਰਿ ਨ ਆਵਹਿ ਜਾਹਿ ॥੬॥

नानक बहुरि न आवहि जाहि ॥६॥

Naanak bahuri na âavahi jaahi ||6||

O Nanak, you shall not have to come and go in reincarnation again. ||6||


ਤਿਸ ਤੇ ਦੂਰਿ ਕਹਾ ਕੋ ਜਾਇ ॥

तिस ते दूरि कहा को जाइ ॥

Ŧis ŧe đoori kahaa ko jaaī ||

Where can anyone go, to get away from Him?

ਉਬਰੈ ਰਾਖਨਹਾਰੁ ਧਿਆਇ ॥

उबरै राखनहारु धिआइ ॥

Ūbarai raakhanahaaru đhiâaī ||

Meditating on the Protector Lord, you shall be saved.

ਨਿਰਭਉ ਜਪੈ ਸਗਲ ਭਉ ਮਿਟੈ ॥

निरभउ जपै सगल भउ मिटै ॥

Nirabhaū japai sagal bhaū mitai ||

Meditating on the Fearless Lord, all fear departs.

ਪ੍ਰਭ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ਛੁਟੈ ॥

प्रभ किरपा ते प्राणी छुटै ॥

Prbh kirapaa ŧe praañee chhutai ||

By God's Grace, mortals are released.

ਜਿਸੁ ਪ੍ਰਭੁ ਰਾਖੈ ਤਿਸੁ ਨਾਹੀ ਦੂਖ ॥

जिसु प्रभु राखै तिसु नाही दूख ॥

Jisu prbhu raakhai ŧisu naahee đookh ||

One who is protected by God never suffers in pain.

ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਮਨਿ ਹੋਵਤ ਸੂਖ ॥

नामु जपत मनि होवत सूख ॥

Naamu japaŧ mani hovaŧ sookh ||

Chanting the Naam, the mind becomes peaceful.

ਚਿੰਤਾ ਜਾਇ ਮਿਟੈ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥

चिंता जाइ मिटै अहंकारु ॥

Chinŧŧaa jaaī mitai âhankkaaru ||

Anxiety departs, and ego is eliminated.

ਤਿਸੁ ਜਨ ਕਉ ਕੋਇ ਨ ਪਹੁਚਨਹਾਰੁ ॥

तिसु जन कउ कोइ न पहुचनहारु ॥

Ŧisu jan kaū koī na pahuchanahaaru ||

No one can equal that humble servant.

ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਠਾਢਾ ਗੁਰੁ ਸੂਰਾ ॥

सिर ऊपरि ठाढा गुरु सूरा ॥

Sir ǖpari thaadhaa guru sooraa ||

The Brave and Powerful Guru stands over his head.

ਨਾਨਕ ਤਾ ਕੇ ਕਾਰਜ ਪੂਰਾ ॥੭॥

नानक ता के कारज पूरा ॥७॥

Naanak ŧaa ke kaaraj pooraa ||7||

O Nanak, his efforts are fulfilled. ||7||


ਮਤਿ ਪੂਰੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਜਾ ਕੀ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ॥

मति पूरी अम्रितु जा की द्रिसटि ॥

Maŧi pooree âmmmriŧu jaa kee đrisati ||

His wisdom is perfect, and His Glance is Ambrosial.

ਦਰਸਨੁ ਪੇਖਤ ਉਧਰਤ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ॥

दरसनु पेखत उधरत स्रिसटि ॥

Đarasanu pekhaŧ ūđharaŧ srisati ||

Beholding His Vision, the universe is saved.

ਚਰਨ ਕਮਲ ਜਾ ਕੇ ਅਨੂਪ ॥

चरन कमल जा के अनूप ॥

Charan kamal jaa ke ânoop ||

His Lotus Feet are incomparably beautiful.

ਸਫਲ ਦਰਸਨੁ ਸੁੰਦਰ ਹਰਿ ਰੂਪ ॥

सफल दरसनु सुंदर हरि रूप ॥

Saphal đarasanu sunđđar hari roop ||

The Blessed Vision of His Darshan is fruitful and rewarding; His Lordly Form is beautiful.

ਧੰਨੁ ਸੇਵਾ ਸੇਵਕੁ ਪਰਵਾਨੁ ॥

धंनु सेवा सेवकु परवानु ॥

Đhannu sevaa sevaku paravaanu ||

Blessed is His service; His servant is famous.

ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਪੁਰਖੁ ਪ੍ਰਧਾਨੁ ॥

अंतरजामी पुरखु प्रधानु ॥

Ânŧŧarajaamee purakhu prđhaanu ||

The Inner-knower, the Searcher of hearts, is the most exalted Supreme Being.

ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਬਸੈ ਸੁ ਹੋਤ ਨਿਹਾਲੁ ॥

जिसु मनि बसै सु होत निहालु ॥

Jisu mani basai su hoŧ nihaalu ||

That one, within whose mind He abides, is blissfully happy.

ਤਾ ਕੈ ਨਿਕਟਿ ਨ ਆਵਤ ਕਾਲੁ ॥

ता कै निकटि न आवत कालु ॥

Ŧaa kai nikati na âavaŧ kaalu ||

Death does not draw near him.

ਅਮਰ ਭਏ ਅਮਰਾ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ॥

अमर भए अमरा पदु पाइआ ॥

Âmar bhaē âmaraa pađu paaīâa ||

One becomes immortal, and obtains the immortal status,

ਸਾਧਸੰਗਿ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ॥੮॥੨੨॥

साधसंगि नानक हरि धिआइआ ॥८॥२२॥

Saađhasanggi naanak hari đhiâaīâa ||8||22||

Meditating on the Lord, O Nanak, in the Company of the Holy. ||8||22||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਗੁਰਿ ਦੀਆ ਅਗਿਆਨ ਅੰਧੇਰ ਬਿਨਾਸੁ ॥

गिआन अंजनु गुरि दीआ अगिआन अंधेर बिनासु ॥

Giâan ânjjanu guri đeeâa âgiâan ânđđher binaasu ||

The Guru has given the healing ointment of spiritual wisdom, and dispelled the darkness of ignorance.

ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਸੰਤ ਭੇਟਿਆ ਨਾਨਕ ਮਨਿ ਪਰਗਾਸੁ ॥੧॥

हरि किरपा ते संत भेटिआ नानक मनि परगासु ॥१॥

Hari kirapaa ŧe sanŧŧ bhetiâa naanak mani paragaasu ||1||

By the Lord's Grace, I have met the Saint; O Nanak, my mind is enlightened. ||1||


ਅਸਟਪਦੀ ॥

असटपदी ॥

Âsatapađee ||

Ashtapadee:

ਸੰਤਸੰਗਿ ਅੰਤਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਡੀਠਾ ॥

संतसंगि अंतरि प्रभु डीठा ॥

Sanŧŧasanggi ânŧŧari prbhu deethaa ||

In the Society of the Saints, I see God deep within my being.

ਨਾਮੁ ਪ੍ਰਭੂ ਕਾ ਲਾਗਾ ਮੀਠਾ ॥

नामु प्रभू का लागा मीठा ॥

Naamu prbhoo kaa laagaa meethaa ||

God's Name is sweet to me.

ਸਗਲ ਸਮਿਗ੍ਰੀ ਏਕਸੁ ਘਟ ਮਾਹਿ ॥

सगल समिग्री एकसु घट माहि ॥

Sagal samigree ēkasu ghat maahi ||

All things are contained in the Heart of the One,

ਅਨਿਕ ਰੰਗ ਨਾਨਾ ਦ੍ਰਿਸਟਾਹਿ ॥

अनिक रंग नाना द्रिसटाहि ॥

Ânik rangg naanaa đrisataahi ||

Although they appear in so many various colors.

ਨਉ ਨਿਧਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਨਾਮੁ ॥

नउ निधि अम्रितु प्रभ का नामु ॥

Naū niđhi âmmmriŧu prbh kaa naamu ||

The nine treasures are in the Ambrosial Name of God.

ਦੇਹੀ ਮਹਿ ਇਸ ਕਾ ਬਿਸ੍ਰਾਮੁ ॥

देही महि इस का बिस्रामु ॥

Đehee mahi īs kaa bisraamu ||

Within the human body is its place of rest.

ਸੁੰਨ ਸਮਾਧਿ ਅਨਹਤ ਤਹ ਨਾਦ ॥

सुंन समाधि अनहत तह नाद ॥

Sunn samaađhi ânahaŧ ŧah naađ ||

The Deepest Samaadhi, and the unstruck sound current of the Naad are there.

ਕਹਨੁ ਨ ਜਾਈ ਅਚਰਜ ਬਿਸਮਾਦ ॥

कहनु न जाई अचरज बिसमाद ॥

Kahanu na jaaëe âcharaj bisamaađ ||

The wonder and marvel of it cannot be described.

ਤਿਨਿ ਦੇਖਿਆ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਦਿਖਾਏ ॥

तिनि देखिआ जिसु आपि दिखाए ॥

Ŧini đekhiâa jisu âapi đikhaaē ||

He alone sees it, unto whom God Himself reveals it.

ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਜਨ ਸੋਝੀ ਪਾਏ ॥੧॥

नानक तिसु जन सोझी पाए ॥१॥

Naanak ŧisu jan sojhee paaē ||1||

O Nanak, that humble being understands. ||1||


ਸੋ ਅੰਤਰਿ ਸੋ ਬਾਹਰਿ ਅਨੰਤ ॥

सो अंतरि सो बाहरि अनंत ॥

So ânŧŧari so baahari ânanŧŧ ||

The Infinite Lord is inside, and outside as well.

ਘਟਿ ਘਟਿ ਬਿਆਪਿ ਰਹਿਆ ਭਗਵੰਤ ॥

घटि घटि बिआपि रहिआ भगवंत ॥

Ghati ghati biâapi rahiâa bhagavanŧŧ ||

Deep within each and every heart, the Lord God is pervading.

ਧਰਨਿ ਮਾਹਿ ਆਕਾਸ ਪਇਆਲ ॥

धरनि माहि आकास पइआल ॥

Đharani maahi âakaas paīâal ||

In the earth, in the Akaashic ethers, and in the nether regions of the underworld

ਸਰਬ ਲੋਕ ਪੂਰਨ* ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ॥

सरब लोक पूरन* प्रतिपाल ॥

Sarab lok pooran* prŧipaal ||

In all worlds, He is the Perfect Cherisher.

ਬਨਿ ਤਿਨਿ ਪਰਬਤਿ ਹੈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ॥

बनि तिनि परबति है पारब्रहमु ॥

Bani ŧini parabaŧi hai paarabrhamu ||

In the forests, fields and mountains, He is the Supreme Lord God.

ਜੈਸੀ ਆਗਿਆ ਤੈਸਾ ਕਰਮੁ ॥

जैसी आगिआ तैसा करमु ॥

Jaisee âagiâa ŧaisaa karamu ||

As He orders, so do His creatures act.

ਪਉਣ ਪਾਣੀ ਬੈਸੰਤਰ ਮਾਹਿ ॥

पउण पाणी बैसंतर माहि ॥

Paūñ paañee baisanŧŧar maahi ||

He permeates the winds and the waters.

ਚਾਰਿ ਕੁੰਟ ਦਹ ਦਿਸੇ ਸਮਾਹਿ ॥

चारि कुंट दह दिसे समाहि ॥

Chaari kuntt đah đise samaahi ||

He is pervading in the four corners and in the ten directions.

ਤਿਸ ਤੇ ਭਿੰਨ ਨਹੀ ਕੋ ਠਾਉ ॥

तिस ते भिंन नही को ठाउ ॥

Ŧis ŧe bhinn nahee ko thaaū ||

Without Him, there is no place at all.

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਸੁਖੁ ਪਾਉ ॥੨॥

गुर प्रसादि नानक सुखु पाउ ॥२॥

Gur prsaađi naanak sukhu paaū ||2||

By Guru's Grace, O Nanak, peace is obtained. ||2||


ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਮਹਿ ਦੇਖੁ ॥

बेद पुरान सिम्रिति महि देखु ॥

Beđ puraan simmmriŧi mahi đekhu ||

See Him in the Vedas, the Puraanas and the Simritees.

ਸਸੀਅਰ ਸੂਰ ਨਖੵਤ੍ਰ ਮਹਿ ਏਕੁ ॥

ससीअर सूर नख्यत्र महि एकु ॥

Saseeâr soor nakhʸŧr mahi ēku ||

In the moon, the sun and the stars, He is the One.

ਬਾਣੀ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਸਭੁ ਕੋ ਬੋਲੈ ॥

बाणी प्रभ की सभु को बोलै ॥

Baañee prbh kee sabhu ko bolai ||

The Bani of God's Word is spoken by everyone.

ਆਪਿ ਅਡੋਲੁ ਨ ਕਬਹੂ ਡੋਲੈ ॥

आपि अडोलु न कबहू डोलै ॥

Âapi âdolu na kabahoo dolai ||

He Himself is unwavering - He never wavers.

ਸਰਬ ਕਲਾ ਕਰਿ ਖੇਲੈ ਖੇਲ ॥

सरब कला करि खेलै खेल ॥

Sarab kalaa kari khelai khel ||

With absolute power, He plays His play.

ਮੋਲਿ ਨ ਪਾਈਐ ਗੁਣਹ ਅਮੋਲ ॥

मोलि न पाईऐ गुणह अमोल ॥

Moli na paaëeâi guñah âmol ||

His value cannot be estimated; His virtues are invaluable.

ਸਰਬ ਜੋਤਿ ਮਹਿ ਜਾ ਕੀ ਜੋਤਿ ॥

सरब जोति महि जा की जोति ॥

Sarab joŧi mahi jaa kee joŧi ||

In all light, is His Light.

ਧਾਰਿ ਰਹਿਓ ਸੁਆਮੀ ਓਤਿ ਪੋਤਿ ॥

धारि रहिओ सुआमी ओति पोति ॥

Đhaari rahiõ suâamee õŧi poŧi ||

The Lord and Master supports the weave of the fabric of the universe.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਭਰਮ ਕਾ ਨਾਸੁ ॥

गुर परसादि भरम का नासु ॥

Gur parasaađi bharam kaa naasu ||

By Guru's Grace, doubt is dispelled.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਮਹਿ ਏਹੁ ਬਿਸਾਸੁ ॥੩॥

नानक तिन महि एहु बिसासु ॥३॥

Naanak ŧin mahi ēhu bisaasu ||3||

O Nanak, this faith is firmly implanted within. ||3||


ਸੰਤ ਜਨਾ ਕਾ ਪੇਖਨੁ ਸਭੁ ਬ੍ਰਹਮ ॥

संत जना का पेखनु सभु ब्रहम ॥

Sanŧŧ janaa kaa pekhanu sabhu brham ||

In the eye of the Saint, everything is God.

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਸਭਿ ਧਰਮ ॥

संत जना कै हिरदै सभि धरम ॥

Sanŧŧ janaa kai hirađai sabhi đharam ||

In the heart of the Saint, everything is Dharma.

ਸੰਤ ਜਨਾ ਸੁਨਹਿ ਸੁਭ ਬਚਨ ॥

संत जना सुनहि सुभ बचन ॥

Sanŧŧ janaa sunahi subh bachan ||

The Saint hears words of goodness.

ਸਰਬ ਬਿਆਪੀ ਰਾਮ ਸੰਗਿ ਰਚਨ ॥

सरब बिआपी राम संगि रचन ॥

Sarab biâapee raam sanggi rachan ||

He is absorbed in the All-pervading Lord.

ਜਿਨਿ ਜਾਤਾ ਤਿਸ ਕੀ ਇਹ ਰਹਤ ॥

जिनि जाता तिस की इह रहत ॥

Jini jaaŧaa ŧis kee īh rahaŧ ||

This is the way of life of one who knows God.

ਸਤਿ ਬਚਨ ਸਾਧੂ ਸਭਿ ਕਹਤ ॥

सति बचन साधू सभि कहत ॥

Saŧi bachan saađhoo sabhi kahaŧ ||

True are all the words spoken by the Holy.

ਜੋ ਜੋ ਹੋਇ ਸੋਈ ਸੁਖੁ ਮਾਨੈ ॥

जो जो होइ सोई सुखु मानै ॥

Jo jo hoī soëe sukhu maanai ||

Whatever happens, he peacefully accepts.

ਕਰਨ ਕਰਾਵਨਹਾਰੁ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਨੈ ॥

करन करावनहारु प्रभु जानै ॥

Karan karaavanahaaru prbhu jaanai ||

He knows God as the Doer, the Cause of causes.

ਅੰਤਰਿ ਬਸੇ ਬਾਹਰਿ ਭੀ ਓਹੀ ॥

अंतरि बसे बाहरि भी ओही ॥

Ânŧŧari base baahari bhee õhee ||

He dwells inside, and outside as well.

ਨਾਨਕ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਸਭ ਮੋਹੀ ॥੪॥

नानक दरसनु देखि सभ मोही ॥४॥

Naanak đarasanu đekhi sabh mohee ||4||

O Nanak, beholding the Blessed Vision of His Darshan, all are fascinated. ||4||


ਆਪਿ ਸਤਿ ਕੀਆ ਸਭੁ ਸਤਿ ॥

आपि सति कीआ सभु सति ॥

Âapi saŧi keeâa sabhu saŧi ||

He Himself is True, and all that He has made is True.

ਤਿਸੁ ਪ੍ਰਭ ਤੇ ਸਗਲੀ ਉਤਪਤਿ ॥

तिसु प्रभ ते सगली उतपति ॥

Ŧisu prbh ŧe sagalee ūŧapaŧi ||

The entire creation came from God.

ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਕਰੇ ਬਿਸਥਾਰੁ ॥

तिसु भावै ता करे बिसथारु ॥

Ŧisu bhaavai ŧaa kare bisaŧhaaru ||

As it pleases Him, He creates the expanse.

ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਏਕੰਕਾਰੁ ॥

तिसु भावै ता एकंकारु ॥

Ŧisu bhaavai ŧaa ēkankkaaru ||

As it pleases Him, He becomes the One and Only again.

ਅਨਿਕ ਕਲਾ ਲਖੀ ਨਹ ਜਾਇ ॥

अनिक कला लखी नह जाइ ॥

Ânik kalaa lakhee nah jaaī ||

His powers are so numerous, they cannot be known.

ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥

जिसु भावै तिसु लए मिलाइ ॥

Jisu bhaavai ŧisu laē milaaī ||

As it pleases Him, He merges us into Himself again.

ਕਵਨ ਨਿਕਟਿ ਕਵਨ ਕਹੀਐ ਦੂਰਿ ॥

कवन निकटि कवन कहीऐ दूरि ॥

Kavan nikati kavan kaheeâi đoori ||

Who is near, and who is far away?

ਆਪੇ ਆਪਿ ਆਪ ਭਰਪੂਰਿ ॥

आपे आपि आप भरपूरि ॥

Âape âapi âap bharapoori ||

He Himself is Himself pervading everywhere.

ਅੰਤਰਗਤਿ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਜਨਾਏ ॥

अंतरगति जिसु आपि जनाए ॥

Ânŧŧaragaŧi jisu âapi janaaē ||

One whom God causes to know that He is within the heart

ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਜਨ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ॥੫॥

नानक तिसु जन आपि बुझाए ॥५॥

Naanak ŧisu jan âapi bujhaaē ||5||

- O Nanak, He causes that person to understand Him. ||5||


ਸਰਬ ਭੂਤ ਆਪਿ ਵਰਤਾਰਾ ॥

सरब भूत आपि वरतारा ॥

Sarab bhooŧ âapi varaŧaaraa ||

In all forms, He Himself is pervading.

ਸਰਬ ਨੈਨ ਆਪਿ ਪੇਖਨਹਾਰਾ ॥

सरब नैन आपि पेखनहारा ॥

Sarab nain âapi pekhanahaaraa ||

Through all eyes, He Himself is watching.

ਸਗਲ ਸਮਗ੍ਰੀ ਜਾ ਕਾ ਤਨਾ ॥

सगल समग्री जा का तना ॥

Sagal samagree jaa kaa ŧanaa ||

All the creation is His Body.

ਆਪਨ ਜਸੁ ਆਪ ਹੀ ਸੁਨਾ ॥

आपन जसु आप ही सुना ॥

Âapan jasu âap hee sunaa ||

He Himself listens to His Own Praise.

ਆਵਨ ਜਾਨੁ ਇਕੁ ਖੇਲੁ ਬਨਾਇਆ ॥

आवन जानु इकु खेलु बनाइआ ॥

Âavan jaanu īku khelu banaaīâa ||

The One has created the drama of coming and going.

ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਕੀਨੀ ਮਾਇਆ ॥

आगिआकारी कीनी माइआ ॥

Âagiâakaaree keenee maaīâa ||

He made Maya subservient to His Will.

ਸਭ ਕੈ ਮਧਿ ਅਲਿਪਤੋ ਰਹੈ ॥

सभ कै मधि अलिपतो रहै ॥

Sabh kai mađhi âlipaŧo rahai ||

In the midst of all, He remains unattached.

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਹਣਾ ਸੁ ਆਪੇ ਕਹੈ ॥

जो किछु कहणा सु आपे कहै ॥

Jo kichhu kahañaa su âape kahai ||

Whatever is said, He Himself says.

ਆਗਿਆ ਆਵੈ ਆਗਿਆ ਜਾਇ ॥

आगिआ आवै आगिआ जाइ ॥

Âagiâa âavai âagiâa jaaī ||

By His Will we come, and by His Will we go.

ਨਾਨਕ ਜਾ ਭਾਵੈ ਤਾ ਲਏ ਸਮਾਇ ॥੬॥

नानक जा भावै ता लए समाइ ॥६॥

Naanak jaa bhaavai ŧaa laē samaaī ||6||

O Nanak, when it pleases Him, then He absorbs us into Himself. ||6||


ਇਸ ਤੇ ਹੋਇ ਸੁ ਨਾਹੀ ਬੁਰਾ ॥

इस ते होइ सु नाही बुरा ॥

Īs ŧe hoī su naahee buraa ||

If it comes from Him, it cannot be bad.

ਓਰੈ ਕਹਹੁ ਕਿਨੈ ਕਛੁ ਕਰਾ ॥

ओरै कहहु किनै कछु करा ॥

Õrai kahahu kinai kachhu karaa ||

Other than Him, who can do anything?

ਆਪਿ ਭਲਾ ਕਰਤੂਤਿ ਅਤਿ ਨੀਕੀ ॥

आपि भला करतूति अति नीकी ॥

Âapi bhalaa karaŧooŧi âŧi neekee ||

He Himself is good; His actions are the very best.

ਆਪੇ ਜਾਨੈ ਅਪਨੇ ਜੀ ਕੀ ॥

आपे जानै अपने जी की ॥

Âape jaanai âpane jee kee ||

He Himself knows His Own Being.

ਆਪਿ ਸਾਚੁ ਧਾਰੀ ਸਭ ਸਾਚੁ ॥

आपि साचु धारी सभ साचु ॥

Âapi saachu đhaaree sabh saachu ||

He Himself is True, and all that He has established is True.

ਓਤਿ ਪੋਤਿ ਆਪਨ ਸੰਗਿ ਰਾਚੁ ॥

ओति पोति आपन संगि राचु ॥

Õŧi poŧi âapan sanggi raachu ||

Through and through, He is blended with His creation.

ਤਾ ਕੀ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥

ता की गति मिति कही न जाइ ॥

Ŧaa kee gaŧi miŧi kahee na jaaī ||

His state and extent cannot be described.

ਦੂਸਰ ਹੋਇ ਤ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥

दूसर होइ त सोझी पाइ ॥

Đoosar hoī ŧa sojhee paaī ||

If there were another like Him, then only he could understand Him.

ਤਿਸ ਕਾ ਕੀਆ ਸਭੁ ਪਰਵਾਨੁ ॥

तिस का कीआ सभु परवानु ॥

Ŧis kaa keeâa sabhu paravaanu ||

His actions are all approved and accepted.

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਜਾਨੁ ॥੭॥

गुर प्रसादि नानक इहु जानु ॥७॥

Gur prsaađi naanak īhu jaanu ||7||

By Guru's Grace, O Nanak, this is known. ||7||


ਜੋ ਜਾਨੈ ਤਿਸੁ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

जो जानै तिसु सदा सुखु होइ ॥

Jo jaanai ŧisu sađaa sukhu hoī ||

One who knows Him, obtains everlasting peace.

ਆਪਿ ਮਿਲਾਇ ਲਏ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥

आपि मिलाइ लए प्रभु सोइ ॥

Âapi milaaī laē prbhu soī ||

God blends that one into Himself.

ਓਹੁ ਧਨਵੰਤੁ ਕੁਲਵੰਤੁ ਪਤਿਵੰਤੁ ॥

ओहु धनवंतु कुलवंतु पतिवंतु ॥

Õhu đhanavanŧŧu kulavanŧŧu paŧivanŧŧu ||

He is wealth and prosperous, and of noble birth.

ਜੀਵਨ ਮੁਕਤਿ ਜਿਸੁ ਰਿਦੈ ਭਗਵੰਤੁ ॥

जीवन मुकति जिसु रिदै भगवंतु ॥

Jeevan mukaŧi jisu riđai bhagavanŧŧu ||

He is Jivan Mukta - liberated while yet alive; the Lord God abides in his heart.

ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਜਨੁ ਆਇਆ ॥

धंनु धंनु धंनु जनु आइआ ॥

Đhannu đhannu đhannu janu âaīâa ||

Blessed, blessed, blessed is the coming of that humble being;

ਜਿਸੁ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਤਰਾਇਆ ॥

जिसु प्रसादि सभु जगतु तराइआ ॥

Jisu prsaađi sabhu jagaŧu ŧaraaīâa ||

By his grace, the whole world is saved.

ਜਨ ਆਵਨ ਕਾ ਇਹੈ ਸੁਆਉ ॥

जन आवन का इहै सुआउ ॥

Jan âavan kaa īhai suâaū ||

This is his purpose in life;

ਜਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਚਿਤਿ ਆਵੈ ਨਾਉ ॥

जन कै संगि चिति आवै नाउ ॥

Jan kai sanggi chiŧi âavai naaū ||

In the Company of this humble servant, the Lord's Name comes to mind.

ਆਪਿ ਮੁਕਤੁ ਮੁਕਤੁ ਕਰੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥

आपि मुकतु मुकतु करै संसारु ॥

Âapi mukaŧu mukaŧu karai sanssaaru ||

He Himself is liberated, and He liberates the universe.

ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕਉ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰੁ ॥੮॥੨੩॥

नानक तिसु जन कउ सदा नमसकारु ॥८॥२३॥

Naanak ŧisu jan kaū sađaa namasakaaru ||8||23||

O Nanak, to that humble servant, I bow in reverence forever. ||8||23||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਪੂਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਆਰਾਧਿਆ ਪੂਰਾ ਜਾ ਕਾ ਨਾਉ ॥

पूरा प्रभु आराधिआ पूरा जा का नाउ ॥

Pooraa prbhu âaraađhiâa pooraa jaa kaa naaū ||

I worship and adore the Perfect Lord God. Perfect is His Name.

ਨਾਨਕ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ਪੂਰੇ ਕੇ ਗੁਨ ਗਾਉ ॥੧॥

नानक पूरा पाइआ पूरे के गुन गाउ ॥१॥

Naanak pooraa paaīâa poore ke gun gaaū ||1||

O Nanak, I have obtained the Perfect One; I sing the Glorious Praises of the Perfect Lord. ||1||


ਅਸਟਪਦੀ ॥

असटपदी ॥

Âsatapađee ||

Ashtapadee:

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕਾ ਸੁਨਿ ਉਪਦੇਸੁ ॥

पूरे गुर का सुनि उपदेसु ॥

Poore gur kaa suni ūpađesu ||

Listen to the Teachings of the Perfect Guru;

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਨਿਕਟਿ ਕਰਿ ਪੇਖੁ ॥

पारब्रहमु निकटि करि पेखु ॥

Paarabrhamu nikati kari pekhu ||

See the Supreme Lord God near you.

ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਸਿਮਰਹੁ ਗੋਬਿੰਦ ॥

सासि सासि सिमरहु गोबिंद ॥

Saasi saasi simarahu gobinđđ ||

With each and every breath, meditate in remembrance on the Lord of the Universe,

ਮਨ ਅੰਤਰ ਕੀ ਉਤਰੈ ਚਿੰਦ ॥

मन अंतर की उतरै चिंद ॥

Man ânŧŧar kee ūŧarai chinđđ ||

And the anxiety within your mind shall depart.

ਆਸ ਅਨਿਤ ਤਿਆਗਹੁ ਤਰੰਗ ॥

आस अनित तिआगहु तरंग ॥

Âas âniŧ ŧiâagahu ŧarangg ||

Abandon the waves of fleeting desire,

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਧੂਰਿ ਮਨ ਮੰਗ ॥

संत जना की धूरि मन मंग ॥

Sanŧŧ janaa kee đhoori man mangg ||

And pray for the dust of the feet of the Saints.

ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਬੇਨਤੀ ਕਰਹੁ ॥

आपु छोडि बेनती करहु ॥

Âapu chhodi benaŧee karahu ||

Renounce your selfishness and conceit and offer your prayers.

ਸਾਧਸੰਗਿ ਅਗਨਿ ਸਾਗਰੁ ਤਰਹੁ ॥

साधसंगि अगनि सागरु तरहु ॥

Saađhasanggi âgani saagaru ŧarahu ||

In the Saadh Sangat, the Company of the Holy, cross over the ocean of fire.

ਹਰਿ ਧਨ ਕੇ ਭਰਿ ਲੇਹੁ ਭੰਡਾਰ ॥

हरि धन के भरि लेहु भंडार ॥

Hari đhan ke bhari lehu bhanddaar ||

Fill your stores with the wealth of the Lord.

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਨਮਸਕਾਰ ॥੧॥

नानक गुर पूरे नमसकार ॥१॥

Naanak gur poore namasakaar ||1||

Nanak bows in humility and reverence to the Perfect Guru. ||1||


ਖੇਮ ਕੁਸਲ ਸਹਜ ਆਨੰਦ ॥

खेम कुसल सहज आनंद ॥

Khem kusal sahaj âananđđ ||

Happiness, intuitive peace, poise and bliss

ਸਾਧਸੰਗਿ ਭਜੁ ਪਰਮਾਨੰਦ ॥

साधसंगि भजु परमानंद ॥

Saađhasanggi bhaju paramaananđđ ||

In the Company of the Holy, meditate on the Lord of supreme bliss.

ਨਰਕ ਨਿਵਾਰਿ ਉਧਾਰਹੁ ਜੀਉ ॥

नरक निवारि उधारहु जीउ ॥

Narak nivaari ūđhaarahu jeeū ||

You shall be spared from hell - save your soul!

ਗੁਨ ਗੋਬਿੰਦ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਪੀਉ ॥

गुन गोबिंद अम्रित रसु पीउ ॥

Gun gobinđđ âmmmriŧ rasu peeū ||

Drink in the ambrosial essence of the Glorious Praises of the Lord of the Universe.

ਚਿਤਿ ਚਿਤਵਹੁ ਨਾਰਾਇਣ ਏਕ ॥

चिति चितवहु नाराइण एक ॥

Chiŧi chiŧavahu naaraaīñ ēk ||

Focus your consciousness on the One, the All-pervading Lord

ਏਕ ਰੂਪ ਜਾ ਕੇ ਰੰਗ ਅਨੇਕ ॥

एक रूप जा के रंग अनेक ॥

Ēk roop jaa ke rangg ânek ||

He has One Form, but He has many manifestations.

ਗੋਪਾਲ ਦਾਮੋਦਰ ਦੀਨ ਦਇਆਲ ॥

गोपाल दामोदर दीन दइआल ॥

Gopaal đaamođar đeen đaīâal ||

Sustainer of the Universe, Lord of the world, Kind to the poor,

ਦੁਖ ਭੰਜਨ ਪੂਰਨ ਕਿਰਪਾਲ ॥

दुख भंजन पूरन किरपाल ॥

Đukh bhanjjan pooran kirapaal ||

Destroyer of sorrow, perfectly Merciful.

ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਨਾਮੁ ਬਾਰੰ ਬਾਰ ॥

सिमरि सिमरि नामु बारं बार ॥

Simari simari naamu baarann baar ||

Meditate, meditate in remembrance on the Naam, again and again.

ਨਾਨਕ ਜੀਅ ਕਾ ਇਹੈ ਅਧਾਰ ॥੨॥

नानक जीअ का इहै अधार ॥२॥

Naanak jeeâ kaa īhai âđhaar ||2||

O Nanak, it is the Support of the soul. ||2||


ਉਤਮ ਸਲੋਕ ਸਾਧ ਕੇ ਬਚਨ ॥

उतम सलोक साध के बचन ॥

Ūŧam salok saađh ke bachan ||

The most sublime hymns are the Words of the Holy.

ਅਮੁਲੀਕ ਲਾਲ ਏਹਿ ਰਤਨ ॥

अमुलीक लाल एहि रतन ॥

Âmuleek laal ēhi raŧan ||

These are priceless rubies and gems.

ਸੁਨਤ ਕਮਾਵਤ ਹੋਤ ਉਧਾਰ ॥

सुनत कमावत होत उधार ॥

Sunaŧ kamaavaŧ hoŧ ūđhaar ||

One who listens and acts on them is saved.

ਆਪਿ ਤਰੈ ਲੋਕਹ ਨਿਸਤਾਰ ॥

आपि तरै लोकह निसतार ॥

Âapi ŧarai lokah nisaŧaar ||

He himself swims across, and saves others as well.

ਸਫਲ ਜੀਵਨੁ ਸਫਲੁ ਤਾ ਕਾ ਸੰਗੁ ॥

सफल जीवनु सफलु ता का संगु ॥

Saphal jeevanu saphalu ŧaa kaa sanggu ||

His life is prosperous, and his company is fruitful;

ਜਾ ਕੈ ਮਨਿ ਲਾਗਾ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ॥

जा कै मनि लागा हरि रंगु ॥

Jaa kai mani laagaa hari ranggu ||

His mind is imbued with the love of the Lord.

ਜੈ ਜੈ ਸਬਦੁ ਅਨਾਹਦੁ ਵਾਜੈ ॥

जै जै सबदु अनाहदु वाजै ॥

Jai jai sabađu ânaahađu vaajai ||

Hail, hail to him, for whom the sound current of the Shabad vibrates.

ਸੁਨਿ ਸੁਨਿ ਅਨਦ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਗਾਜੈ ॥

सुनि सुनि अनद करे प्रभु गाजै ॥

Suni suni ânađ kare prbhu gaajai ||

Hearing it again and again, he is in bliss, proclaiming God's Praises.

ਪ੍ਰਗਟੇ ਗੁਪਾਲ ਮਹਾਂਤ ਕੈ ਮਾਥੇ ॥

प्रगटे गुपाल महांत कै माथे ॥

Prgate gupaal mahaanŧ kai maaŧhe ||

The Lord radiates from the foreheads of the Holy.

ਨਾਨਕ ਉਧਰੇ ਤਿਨ ਕੈ ਸਾਥੇ ॥੩॥

नानक उधरे तिन कै साथे ॥३॥

Naanak ūđhare ŧin kai saaŧhe ||3||

Nanak is saved in their company. ||3||


ਸਰਨਿ ਜੋਗੁ ਸੁਨਿ ਸਰਨੀ ਆਏ ॥

सरनि जोगु सुनि सरनी आए ॥

Sarani jogu suni saranee âaē ||

Hearing that He can give Sanctuary, I have come seeking His Sanctuary.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਭ ਆਪ ਮਿਲਾਏ ॥

करि किरपा प्रभ आप मिलाए ॥

Kari kirapaa prbh âap milaaē ||

Bestowing His Mercy, God has blended me with Himself.

ਮਿਟਿ ਗਏ ਬੈਰ ਭਏ ਸਭ ਰੇਨ ॥

मिटि गए बैर भए सभ रेन ॥

Miti gaē bair bhaē sabh ren ||

Hatred is gone, and I have become the dust of all.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਸਾਧਸੰਗਿ ਲੈਨ ॥

अम्रित नामु साधसंगि लैन ॥

Âmmmriŧ naamu saađhasanggi lain ||

I have received the Ambrosial Naam in the Company of the Holy.

ਸੁਪ੍ਰਸੰਨ ਭਏ ਗੁਰਦੇਵ ॥

सुप्रसंन भए गुरदेव ॥

Suprsann bhaē gurađev ||

The Divine Guru is perfectly pleased;

ਪੂਰਨ ਹੋਈ ਸੇਵਕ ਕੀ ਸੇਵ ॥

पूरन होई सेवक की सेव ॥

Pooran hoëe sevak kee sev ||

The service of His servant has been rewarded.

ਆਲ ਜੰਜਾਲ ਬਿਕਾਰ ਤੇ ਰਹਤੇ ॥

आल जंजाल बिकार ते रहते ॥

Âal janjjaal bikaar ŧe rahaŧe ||

I have been released from worldly entanglements and corruption,

ਰਾਮ ਨਾਮ ਸੁਨਿ ਰਸਨਾ ਕਹਤੇ ॥

राम नाम सुनि रसना कहते ॥

Raam naam suni rasanaa kahaŧe ||

Hearing the Lord's Name and chanting it with my tongue.

ਕਰਿ ਪ੍ਰਸਾਦੁ ਦਇਆ ਪ੍ਰਭਿ ਧਾਰੀ ॥

करि प्रसादु दइआ प्रभि धारी ॥

Kari prsaađu đaīâa prbhi đhaaree ||

By His Grace, God has bestowed His Mercy.

ਨਾਨਕ ਨਿਬਹੀ ਖੇਪ ਹਮਾਰੀ ॥੪॥

नानक निबही खेप हमारी ॥४॥

Naanak nibahee khep hamaaree ||4||

O Nanak, my merchandise has arrived save and sound. ||4||


ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਉਸਤਤਿ ਕਰਹੁ ਸੰਤ ਮੀਤ ॥

प्रभ की उसतति करहु संत मीत ॥

Prbh kee ūsaŧaŧi karahu sanŧŧ meeŧ ||

Sing the Praises of God, O Saints, O friends,

ਸਾਵਧਾਨ ਏਕਾਗਰ ਚੀਤ ॥

सावधान एकागर चीत ॥

Saavađhaan ēkaagar cheeŧ ||

With total concentration and one-pointedness of mind.

ਸੁਖਮਨੀ ਸਹਜ ਗੋਬਿੰਦ ਗੁਨ ਨਾਮ ॥

सुखमनी सहज गोबिंद गुन नाम ॥

Sukhamanee sahaj gobinđđ gun naam ||

Sukhmani is the peaceful ease, the Glory of God, the Naam.

ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਬਸੈ ਸੁ ਹੋਤ ਨਿਧਾਨ ॥

जिसु मनि बसै सु होत निधान ॥

Jisu mani basai su hoŧ niđhaan ||

When it abides in the mind, one becomes wealthy.

ਸਰਬ ਇਛਾ ਤਾ ਕੀ ਪੂਰਨ ਹੋਇ ॥

सरब इछा ता की पूरन होइ ॥

Sarab īchhaa ŧaa kee pooran hoī ||

All desires are fulfilled.

ਪ੍ਰਧਾਨ ਪੁਰਖੁ ਪ੍ਰਗਟੁ ਸਭ ਲੋਇ ॥

प्रधान पुरखु प्रगटु सभ लोइ ॥

Prđhaan purakhu prgatu sabh loī ||

One becomes the most respected person, famous all over the world.

ਸਭ ਤੇ ਊਚ ਪਾਏ ਅਸਥਾਨੁ ॥

सभ ते ऊच पाए असथानु ॥

Sabh ŧe ǖch paaē âsaŧhaanu ||

He obtains the highest place of all.

ਬਹੁਰਿ ਨ ਹੋਵੈ ਆਵਨ ਜਾਨੁ ॥

बहुरि न होवै आवन जानु ॥

Bahuri na hovai âavan jaanu ||

He does not come and go in reincarnation any longer.

ਹਰਿ ਧਨੁ ਖਾਟਿ ਚਲੈ ਜਨੁ ਸੋਇ ॥

हरि धनु खाटि चलै जनु सोइ ॥

Hari đhanu khaati chalai janu soī ||

One who departs, after earning the wealth of the Lord's Name,

ਨਾਨਕ ਜਿਸਹਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੫॥

नानक जिसहि परापति होइ ॥५॥

Naanak jisahi paraapaŧi hoī ||5||

O Nanak, realizes it. ||5||


ਖੇਮ ਸਾਂਤਿ ਰਿਧਿ ਨਵ ਨਿਧਿ ॥

खेम सांति रिधि नव निधि ॥

Khem saanŧi riđhi nav niđhi ||

Comfort, peace and tranquility, wealth and the nine treasures;

ਬੁਧਿ ਗਿਆਨੁ ਸਰਬ ਤਹ ਸਿਧਿ ॥

बुधि गिआनु सरब तह सिधि ॥

Buđhi giâanu sarab ŧah siđhi ||

Wisdom, knowledge, and all spiritual powers;

ਬਿਦਿਆ ਤਪੁ ਜੋਗੁ ਪ੍ਰਭ ਧਿਆਨੁ ॥

बिदिआ तपु जोगु प्रभ धिआनु ॥

Biđiâa ŧapu jogu prbh đhiâanu ||

Learning, penance, Yoga and meditation on God;

ਗਿਆਨੁ ਸ੍ਰੇਸਟ ਊਤਮ ਇਸਨਾਨੁ ॥

गिआनु स्रेसट ऊतम इसनानु ॥

Giâanu sresat ǖŧam īsanaanu ||

The most sublime wisdom and purifying baths;

ਚਾਰਿ ਪਦਾਰਥ ਕਮਲ ਪ੍ਰਗਾਸ ॥

चारि पदारथ कमल प्रगास ॥

Chaari pađaaraŧh kamal prgaas ||

The four cardinal blessings, the opening of the heart-lotus;

ਸਭ ਕੈ ਮਧਿ ਸਗਲ ਤੇ ਉਦਾਸ ॥

सभ कै मधि सगल ते उदास ॥

Sabh kai mađhi sagal ŧe ūđaas ||

In the midst of all, and yet detached from all;

ਸੁੰਦਰੁ ਚਤੁਰੁ ਤਤ ਕਾ ਬੇਤਾ ॥

सुंदरु चतुरु तत का बेता ॥

Sunđđaru chaŧuru ŧaŧ kaa beŧaa ||

Beauty, intelligence, and the realization of reality;

ਸਮਦਰਸੀ ਏਕ ਦ੍ਰਿਸਟੇਤਾ ॥

समदरसी एक द्रिसटेता ॥

Samađarasee ēk đrisateŧaa ||

to look impartially upon all, and to see only the One

ਇਹ ਫਲ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੈ ਮੁਖਿ ਭਨੇ ॥

इह फल तिसु जन कै मुखि भने ॥

Īh phal ŧisu jan kai mukhi bhane ||

These blessings come to one who chants the Naam with his mouth,

ਗੁਰ ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਬਚਨ ਮਨਿ ਸੁਨੇ ॥੬॥

गुर नानक नाम बचन मनि सुने ॥६॥

Gur naanak naam bachan mani sune ||6||

And hears the Word with his ears through Guru Nanak. ||6||


ਇਹੁ ਨਿਧਾਨੁ ਜਪੈ ਮਨਿ ਕੋਇ ॥

इहु निधानु जपै मनि कोइ ॥

Īhu niđhaanu japai mani koī ||

One who chants this treasure in his mind

ਸਭ ਜੁਗ ਮਹਿ ਤਾ ਕੀ ਗਤਿ ਹੋਇ ॥

सभ जुग महि ता की गति होइ ॥

Sabh jug mahi ŧaa kee gaŧi hoī ||

In every age, he attains salvation.

ਗੁਣ ਗੋਬਿੰਦ ਨਾਮ ਧੁਨਿ ਬਾਣੀ ॥

गुण गोबिंद नाम धुनि बाणी ॥

Guñ gobinđđ naam đhuni baañee ||

In it is the Glory of God, the Naam, the chanting of Gurbani.

ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ੍ਰ ਬੇਦ ਬਖਾਣੀ ॥

सिम्रिति सासत्र बेद बखाणी ॥

Simriŧi saasaŧr beđ bakhaañee ||

The Simritees, the Shaastras and the Vedas speak of it.

ਸਗਲ ਮਤਾਂਤ ਕੇਵਲ ਹਰਿ ਨਾਮ ॥

सगल मतांत केवल हरि नाम ॥

Sagal maŧaanŧ keval hari naam ||

The essence of all religion is the Lord's Name alone.

ਗੋਬਿੰਦ ਭਗਤ ਕੈ ਮਨਿ ਬਿਸ੍ਰਾਮ ॥

गोबिंद भगत कै मनि बिस्राम ॥

Gobinđđ bhagaŧ kai mani bisraam ||

It abides in the minds of the devotees of God.

ਕੋਟਿ ਅਪ੍ਰਾਧ ਸਾਧਸੰਗਿ ਮਿਟੈ ॥

कोटि अप्राध साधसंगि मिटै ॥

Koti âpraađh saađhasanggi mitai ||

Millions of sins are erased, in the Company of the Holy.

ਸੰਤ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਜਮ ਤੇ ਛੁਟੈ ॥

संत क्रिपा ते जम ते छुटै ॥

Sanŧŧ kripaa ŧe jam ŧe chhutai ||

By the Grace of the Saint, one escapes the Messenger of Death.

ਜਾ ਕੈ ਮਸਤਕਿ ਕਰਮ ਪ੍ਰਭਿ ਪਾਏ ॥

जा कै मसतकि करम प्रभि पाए ॥

Jaa kai masaŧaki karam prbhi paaē ||

Those, who have such pre-ordained destiny on their foreheads,

ਸਾਧ ਸਰਣਿ ਨਾਨਕ ਤੇ ਆਏ ॥੭॥

साध सरणि नानक ते आए ॥७॥

Saađh sarañi naanak ŧe âaē ||7||

O Nanak, enter the Sanctuary of the Saints. ||7||


ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਬਸੈ ਸੁਨੈ ਲਾਇ ਪ੍ਰੀਤਿ ॥

जिसु मनि बसै सुनै लाइ प्रीति ॥

Jisu mani basai sunai laaī preeŧi ||

One, within whose mind it abides, and who listens to it with love

ਤਿਸੁ ਜਨ ਆਵੈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਚੀਤਿ ॥

तिसु जन आवै हरि प्रभु चीति ॥

Ŧisu jan âavai hari prbhu cheeŧi ||

That humble person consciously remembers the Lord God.

ਜਨਮ ਮਰਨ ਤਾ ਕਾ ਦੂਖੁ ਨਿਵਾਰੈ ॥

जनम मरन ता का दूखु निवारै ॥

Janam maran ŧaa kaa đookhu nivaarai ||

The pains of birth and death are removed.

ਦੁਲਭ ਦੇਹ ਤਤਕਾਲ ਉਧਾਰੈ ॥

दुलभ देह ततकाल उधारै ॥

Đulabh đeh ŧaŧakaal ūđhaarai ||

The human body, so difficult to obtain, is instantly redeemed.

ਨਿਰਮਲ ਸੋਭਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤਾ ਕੀ ਬਾਨੀ ॥

निरमल सोभा अम्रित ता की बानी ॥

Niramal sobhaa âmmmriŧ ŧaa kee baanee ||

Spotlessly pure is his reputation, and ambrosial is his speech.

ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਮਨ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨੀ ॥

एकु नामु मन माहि समानी ॥

Ēku naamu man maahi samaanee ||

The One Name permeates his mind.

ਦੂਖ ਰੋਗ ਬਿਨਸੇ ਭੈ ਭਰਮ ॥

दूख रोग बिनसे भै भरम ॥

Đookh rog binase bhai bharam ||

Sorrow, sickness, fear and doubt depart.

ਸਾਧ ਨਾਮ ਨਿਰਮਲ ਤਾ ਕੇ ਕਰਮ ॥

साध नाम निरमल ता के करम ॥

Saađh naam niramal ŧaa ke karam ||

He is called a Holy person; his actions are immaculate and pure.

ਸਭ ਤੇ ਊਚ ਤਾ ਕੀ ਸੋਭਾ ਬਨੀ ॥

सभ ते ऊच ता की सोभा बनी ॥

Sabh ŧe ǖch ŧaa kee sobhaa banee ||

His glory becomes the highest of all.

ਨਾਨਕ ਇਹ ਗੁਣਿ ਨਾਮੁ ਸੁਖਮਨੀ ॥੮॥੨੪॥

नानक इह गुणि नामु सुखमनी ॥८॥२४॥

Naanak īh guñi naamu sukhamanee ||8||24||

O Nanak, by these Glorious Virtues, this is named Sukhmani, Peace of mind. ||8||24||


ਥਿਤੀ ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

थिती गउड़ी महला ५ ॥

Ŧhiŧee gaūɍee mahalaa 5 ||

T'hitee ~ The Lunar Days: Gauree, Fifth Mehl,

ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਪੂਰਿਆ ਸੁਆਮੀ ਸਿਰਜਨਹਾਰੁ ॥

जलि थलि महीअलि पूरिआ सुआमी सिरजनहारु ॥

Jali ŧhali maheeâli pooriâa suâamee sirajanahaaru ||

The Creator Lord and Master is pervading the water, the land, and the sky.

ਅਨਿਕ ਭਾਂਤਿ ਹੋਇ ਪਸਰਿਆ ਨਾਨਕ ਏਕੰਕਾਰੁ ॥੧॥

अनिक भांति होइ पसरिआ नानक एकंकारु ॥१॥

Ânik bhaanŧi hoī pasariâa naanak ēkankkaaru ||1||

In so many ways, the One, the Universal Creator has diffused Himself, O Nanak. ||1||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਏਕਮ ਏਕੰਕਾਰੁ ਪ੍ਰਭੁ ਕਰਉ ਬੰਦਨਾ ਧਿਆਇ ॥

एकम एकंकारु प्रभु करउ बंदना धिआइ ॥

Ēkam ēkankkaaru prbhu karaū banđđanaa đhiâaī ||

The first day of the lunar cycle: Bow in humility and meditate on the One, the Universal Creator Lord God.

ਗੁਣ ਗੋਬਿੰਦ ਗੁਪਾਲ ਪ੍ਰਭ ਸਰਨਿ ਪਰਉ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥

गुण गोबिंद गुपाल प्रभ सरनि परउ हरि राइ ॥

Guñ gobinđđ gupaal prbh sarani paraū hari raaī ||

Praise God, the Lord of the Universe, the Sustainer of the World; seek the Sanctuary of the Lord, our King.

ਤਾ ਕੀ ਆਸ ਕਲਿਆਣ ਸੁਖ ਜਾ ਤੇ ਸਭੁ ਕਛੁ ਹੋਇ ॥

ता की आस कलिआण सुख जा ते सभु कछु होइ ॥

Ŧaa kee âas kaliâañ sukh jaa ŧe sabhu kachhu hoī ||

Place your hopes in Him, for salvation and peace; all things come from Him.

ਚਾਰਿ ਕੁੰਟ ਦਹ ਦਿਸਿ ਭ੍ਰਮਿਓ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

चारि कुंट दह दिसि भ्रमिओ तिसु बिनु अवरु न कोइ ॥

Chaari kuntt đah đisi bhrmiõ ŧisu binu âvaru na koī ||

I wandered around the four corners of the world and in the ten directions, but I saw nothing except Him.

ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸੁਨੇ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਕਰਉ ਬੀਚਾਰੁ ॥

बेद पुरान सिम्रिति सुने बहु बिधि करउ बीचारु ॥

Beđ puraan simriŧi sune bahu biđhi karaū beechaaru ||

I listened to the Vedas, the Puraanas and the Simritees, and I pondered over them in so many ways.

ਪਤਿਤ ਉਧਾਰਨ ਭੈ ਹਰਨ ਸੁਖ ਸਾਗਰ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥

पतित उधारन भै हरन सुख सागर निरंकार ॥

Paŧiŧ ūđhaaran bhai haran sukh saagar nirankkaar ||

The Saving Grace of sinners, the Destroyer of fear, the Ocean of peace, the Formless Lord.

ਦਾਤਾ ਭੁਗਤਾ ਦੇਨਹਾਰੁ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਇ ॥

दाता भुगता देनहारु तिसु बिनु अवरु न जाइ ॥

Đaaŧaa bhugaŧaa đenahaaru ŧisu binu âvaru na jaaī ||

The Great Giver, the Enjoyer, the Bestower - there is no place at all without Him.

ਜੋ ਚਾਹਹਿ ਸੋਈ ਮਿਲੈ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਇ ॥੧॥

जो चाहहि सोई मिलै नानक हरि गुन गाइ ॥१॥

Jo chaahahi soëe milai naanak hari gun gaaī ||1||

You shall obtain all that you desire, O Nanak, singing the Glorious Praises of the Lord. ||1||


ਗੋਬਿੰਦ ਜਸੁ ਗਾਈਐ ਹਰਿ ਨੀਤ ॥

गोबिंद जसु गाईऐ हरि नीत ॥

Gobinđđ jasu gaaëeâi hari neeŧ ||

Sing the Praises of the Lord, the Lord of the Universe, each and every day.

ਮਿਲਿ ਭਜੀਐ ਸਾਧਸੰਗਿ ਮੇਰੇ ਮੀਤ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

मिलि भजीऐ साधसंगि मेरे मीत ॥१॥ रहाउ ॥

Mili bhajeeâi saađhasanggi mere meeŧ ||1|| rahaaū ||

Join the Saadh Sangat, the Company of the Holy, and vibrate, meditate on Him, O my friend. ||1|| Pause ||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਕਰਉ ਬੰਦਨਾ ਅਨਿਕ ਵਾਰ ਸਰਨਿ ਪਰਉ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥

करउ बंदना अनिक वार सरनि परउ हरि राइ ॥

Karaū banđđanaa ânik vaar sarani paraū hari raaī ||

Bow in humility to the Lord, over and over again, and enter the Sanctuary of the Lord, our King.

ਭ੍ਰਮੁ ਕਟੀਐ ਨਾਨਕ ਸਾਧਸੰਗਿ ਦੁਤੀਆ ਭਾਉ ਮਿਟਾਇ ॥੨॥

भ्रमु कटीऐ नानक साधसंगि दुतीआ भाउ मिटाइ ॥२॥

Bhrmu kateeâi naanak saađhasanggi đuŧeeâa bhaaū mitaaī ||2||

Doubt is eradicated, O Nanak, in the Company of the Holy, and the love of duality is eliminated. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਦੁਤੀਆ ਦੁਰਮਤਿ ਦੂਰਿ ਕਰਿ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਕਰਿ ਨੀਤ ॥

दुतीआ दुरमति दूरि करि गुर सेवा करि नीत ॥

Đuŧeeâa đuramaŧi đoori kari gur sevaa kari neeŧ ||

The second day of the lunar cycle: Get rid of your evil-mindedness, and serve the Guru continually.

ਰਾਮ ਰਤਨੁ ਮਨਿ ਤਨਿ ਬਸੈ ਤਜਿ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਲੋਭੁ ਮੀਤ ॥

राम रतनु मनि तनि बसै तजि कामु क्रोधु लोभु मीत ॥

Raam raŧanu mani ŧani basai ŧaji kaamu krođhu lobhu meeŧ ||

The jewel of the Lord's Name shall come to dwell in your mind and body, when you renounce sexual desire, anger and greed, O my friend.

ਮਰਣੁ ਮਿਟੈ ਜੀਵਨੁ ਮਿਲੈ ਬਿਨਸਹਿ ਸਗਲ ਕਲੇਸ ॥

मरणु मिटै जीवनु मिलै बिनसहि सगल कलेस ॥

Marañu mitai jeevanu milai binasahi sagal kales ||

Conquer death and obtain eternal life; all your troubles will depart.

ਆਪੁ ਤਜਹੁ* ਗੋਬਿੰਦ ਭਜਹੁ ਭਾਉ ਭਗਤਿ ਪਰਵੇਸ ॥

आपु तजहु* गोबिंद भजहु भाउ भगति परवेस ॥

Âapu ŧajahu* gobinđđ bhajahu bhaaū bhagaŧi paraves ||

Renounce your self-conceit and vibrate upon the Lord of the Universe; loving devotion to Him shall permeate your being.

ਲਾਭੁ ਮਿਲੈ ਤੋਟਾ ਹਿਰੈ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਪਤਿਵੰਤ ॥

लाभु मिलै तोटा हिरै हरि दरगह पतिवंत ॥

Laabhu milai ŧotaa hirai hari đaragah paŧivanŧŧ ||

You shall earn profit and suffer no loss, and in the Court of the Lord you shall be honored.

ਰਾਮ ਨਾਮ ਧਨੁ ਸੰਚਵੈ ਸਾਚ ਸਾਹ ਭਗਵੰਤ ॥

राम नाम धनु संचवै साच साह भगवंत ॥

Raam naam đhanu sancchavai saach saah bhagavanŧŧ ||

Those who gather in the riches of the Lord's Name are truly wealthy, and very blessed.

ਊਠਤ ਬੈਠਤ ਹਰਿ ਭਜਹੁ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਪਰੀਤਿ ॥

ऊठत बैठत हरि भजहु साधू संगि परीति ॥

Ǖthaŧ baithaŧ hari bhajahu saađhoo sanggi pareeŧi ||

So, when standing up and sitting down, vibrate upon the Lord, and cherish the Saadh Sangat, the Company of the Holy.

ਨਾਨਕ ਦੁਰਮਤਿ ਛੁਟਿ ਗਈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਬਸੇ ਚੀਤਿ ॥੨॥

नानक दुरमति छुटि गई पारब्रहम बसे चीति ॥२॥

Naanak đuramaŧi chhuti gaëe paarabrham base cheeŧi ||2||

O Nanak, evil-mindedness is eradicated, when the Supreme Lord God comes to dwell in the mind. ||2||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਤੀਨਿ ਬਿਆਪਹਿ ਜਗਤ ਕਉ ਤੁਰੀਆ ਪਾਵੈ ਕੋਇ ॥

तीनि बिआपहि जगत कउ तुरीआ पावै कोइ ॥

Ŧeeni biâapahi jagaŧ kaū ŧureeâa paavai koī ||

The world is in the grip of the three qualities; only a few attain the fourth state of absorption.

ਨਾਨਕ ਸੰਤ ਨਿਰਮਲ ਭਏ ਜਿਨ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸੋਇ ॥੩॥

नानक संत निरमल भए जिन मनि वसिआ सोइ ॥३॥

Naanak sanŧŧ niramal bhaē jin mani vasiâa soī ||3||

O Nanak, the Saints are pure and immaculate; the Lord abides within their minds. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤ੍ਰਿਤੀਆ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਬਿਖੈ ਫਲ ਕਬ ਉਤਮ ਕਬ ਨੀਚੁ ॥

त्रितीआ त्रै गुण बिखै फल कब उतम कब नीचु ॥

Ŧriŧeeâa ŧrai guñ bikhai phal kab ūŧam kab neechu ||

The third day of the lunar cycle: Those who are bound by the three qualities gather poison as their fruit; now they are good, and now they are bad.

ਨਰਕ ਸੁਰਗ ਭ੍ਰਮਤਉ ਘਣੋ ਸਦਾ ਸੰਘਾਰੈ ਮੀਚੁ ॥

नरक सुरग भ्रमतउ घणो सदा संघारै मीचु ॥

Narak surag bhrmaŧaū ghaño sađaa sangghaarai meechu ||

They wander endlessly in heaven and hell, until death annihilates them.

ਹਰਖ ਸੋਗ ਸਹਸਾ ਸੰਸਾਰੁ ਹਉ ਹਉ ਕਰਤ ਬਿਹਾਇ ॥

हरख सोग सहसा संसारु हउ हउ करत बिहाइ ॥

Harakh sog sahasaa sanssaaru haū haū karaŧ bihaaī ||

In pleasure and pain and worldly cynicism, they pass their lives acting in ego.

ਜਿਨਿ ਕੀਏ ਤਿਸਹਿ ਨ ਜਾਣਨੀ ਚਿਤਵਹਿ ਅਨਿਕ ਉਪਾਇ ॥

जिनि कीए तिसहि न जाणनी चितवहि अनिक उपाइ ॥

Jini keeē ŧisahi na jaañanee chiŧavahi ânik ūpaaī ||

They do not know the One who created them; they think up all sorts of schemes and plans.

ਆਧਿ ਬਿਆਧਿ ਉਪਾਧਿ ਰਸ ਕਬਹੁ ਨ ਤੂਟੈ ਤਾਪ ॥

आधि बिआधि उपाधि रस कबहु न तूटै ताप ॥

Âađhi biâađhi ūpaađhi ras kabahu na ŧootai ŧaap ||

Their minds and bodies are distracted by pleasure and pain, and their fever never departs.

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਪੂਰਨ ਧਨੀ ਨਹ ਬੂਝੈ ਪਰਤਾਪ ॥

पारब्रहम पूरन धनी नह बूझै परताप ॥

Paarabrham pooran đhanee nah boojhai paraŧaap ||

They do not realize the glorious radiance of the Supreme Lord God, the Perfect Lord and Master.

ਮੋਹ ਭਰਮ ਬੂਡਤ ਘਣੋ ਮਹਾ ਨਰਕ ਮਹਿ ਵਾਸ ॥

मोह भरम बूडत घणो महा नरक महि वास ॥

Moh bharam boodaŧ ghaño mahaa narak mahi vaas ||

So many are being drowned in emotional attachment and doubt; they dwell in the most horrible hell.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਭ ਰਾਖਿ ਲੇਹੁ ਨਾਨਕ ਤੇਰੀ ਆਸ ॥੩॥

करि किरपा प्रभ राखि लेहु नानक तेरी आस ॥३॥

Kari kirapaa prbh raakhi lehu naanak ŧeree âas ||3||

Please bless me with Your Mercy, God, and save me! Nanak places his hopes in You. ||3||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਚਤੁਰ ਸਿਆਣਾ ਸੁਘੜੁ ਸੋਇ ਜਿਨਿ ਤਜਿਆ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

चतुर सिआणा सुघड़ु सोइ जिनि तजिआ अभिमानु ॥

Chaŧur siâañaa sughaɍu soī jini ŧajiâa âbhimaanu ||

One who renounces egotistical pride is intelligent, wise and refined.

ਚਾਰਿ ਪਦਾਰਥ ਅਸਟ ਸਿਧਿ ਭਜੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ॥੪॥

चारि पदारथ असट सिधि भजु नानक हरि नामु ॥४॥

Chaari pađaaraŧh âsat siđhi bhaju naanak hari naamu ||4||

The four cardinal blessings, and the eight spiritual powers of the Siddhas are obtained, O Nanak, by meditating, vibrating on the Lord's Name. ||4||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਚਤੁਰਥਿ ਚਾਰੇ ਬੇਦ ਸੁਣਿ ਸੋਧਿਓ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥

चतुरथि चारे बेद सुणि सोधिओ ततु बीचारु ॥

Chaŧuraŧhi chaare beđ suñi sođhiõ ŧaŧu beechaaru ||

The fourth day of the lunar cycle: Listening to the four Vedas, and contemplating the essence of reality, I have come to realize

ਸਰਬ ਖੇਮ ਕਲਿਆਣ ਨਿਧਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਸਾਰੁ ॥

सरब खेम कलिआण निधि राम नामु जपि सारु ॥

Sarab khem kaliâañ niđhi raam naamu japi saaru ||

That the treasure of all joy and comfort is found in sublime meditation on the Lord's Name.

ਨਰਕ ਨਿਵਾਰੈ ਦੁਖ ਹਰੈ ਤੂਟਹਿ ਅਨਿਕ ਕਲੇਸ ॥

नरक निवारै दुख हरै तूटहि अनिक कलेस ॥

Narak nivaarai đukh harai ŧootahi ânik kales ||

One is saved from hell, suffering is destroyed, countless pains depart,

ਮੀਚੁ ਹੁਟੈ ਜਮ ਤੇ ਛੁਟੈ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨ ਪਰਵੇਸ ॥

मीचु हुटै जम ते छुटै हरि कीरतन परवेस ॥

Meechu hutai jam ŧe chhutai hari keeraŧan paraves ||

Death is overcome, and one escapes the Messenger of Death, by absorption in the Kirtan of the Lord's Praises.

ਭਉ ਬਿਨਸੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਰਸੈ ਰੰਗਿ ਰਤੇ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥

भउ बिनसै अम्रितु रसै रंगि रते निरंकार ॥

Bhaū binasai âmmmriŧu rasai ranggi raŧe nirankkaar ||

Fear departs, and one savors the Ambrosial Nectar, imbued with the Love of the Formless Lord.

ਦੁਖ ਦਾਰਿਦ ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਸਹਿ ਨਾਮ ਅਧਾਰ ॥

दुख दारिद अपवित्रता नासहि नाम अधार ॥

Đukh đaariđ âpaviŧrŧaa naasahi naam âđhaar ||

Pain, poverty and impurity are removed, with the Support of the Naam, the Name of the Lord.

ਸੁਰਿ ਨਰ ਮੁਨਿ ਜਨ ਖੋਜਤੇ ਸੁਖ ਸਾਗਰ ਗੋਪਾਲ ॥

सुरि नर मुनि जन खोजते सुख सागर गोपाल ॥

Suri nar muni jan khojaŧe sukh saagar gopaal ||

The angels, the seers and the silent sages search for the Ocean of peace, the Sustainer of the world.

ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਮੁਖੁ ਊਜਲਾ ਹੋਇ ਨਾਨਕ ਸਾਧ ਰਵਾਲ ॥੪॥

मनु निरमलु मुखु ऊजला होइ नानक साध रवाल ॥४॥

Manu niramalu mukhu ǖjalaa hoī naanak saađh ravaal ||4||

The mind becomes pure, and one's face is radiant, O Nanak, when one becomes the dust of the feet of the Holy. ||4||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਪੰਚ ਬਿਕਾਰ ਮਨ ਮਹਿ ਬਸੇ ਰਾਚੇ ਮਾਇਆ ਸੰਗਿ ॥

पंच बिकार मन महि बसे राचे माइआ संगि ॥

Pancch bikaar man mahi base raache maaīâa sanggi ||

The five evil passions dwell in the mind of one who is engrossed in Maya.

ਸਾਧਸੰਗਿ ਹੋਇ ਨਿਰਮਲਾ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਰੰਗਿ ॥੫॥

साधसंगि होइ निरमला नानक प्रभ कै रंगि ॥५॥

Saađhasanggi hoī niramalaa naanak prbh kai ranggi ||5||

In the Saadh Sangat, one becomes pure, O Nanak, imbued with the Love of God. ||5||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਪੰਚਮਿ ਪੰਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਤੇ ਜਿਹ ਜਾਨਿਓ ਪਰਪੰਚੁ ॥

पंचमि पंच प्रधान ते जिह जानिओ परपंचु ॥

Pancchami pancch prđhaan ŧe jih jaaniõ parapancchu ||

The fifth day of the lunar cycle: They are the self-elect, the most distinguished, who know the true nature of the world.

ਕੁਸਮ ਬਾਸ ਬਹੁ ਰੰਗੁ ਘਣੋ ਸਭ ਮਿਥਿਆ ਬਲਬੰਚੁ ॥

कुसम बास बहु रंगु घणो सभ मिथिआ बलबंचु ॥

Kusam baas bahu ranggu ghaño sabh miŧhiâa balabancchu ||

The many colors and scents of flowers - all worldly deceptions are transitory and false.

ਨਹ ਜਾਪੈ ਨਹ ਬੂਝੀਐ ਨਹ ਕਛੁ ਕਰਤ ਬੀਚਾਰੁ ॥

नह जापै नह बूझीऐ नह कछु करत बीचारु ॥

Nah jaapai nah boojheeâi nah kachhu karaŧ beechaaru ||

People do not see, and they do not understand; they do not reflect upon anything.

ਸੁਆਦ ਮੋਹ ਰਸ ਬੇਧਿਓ ਅਗਿਆਨਿ ਰਚਿਓ ਸੰਸਾਰੁ ॥

सुआद मोह रस बेधिओ अगिआनि रचिओ संसारु ॥

Suâađ moh ras beđhiõ âgiâani rachiõ sanssaaru ||

The world is pierced through with attachment to tastes and pleasures, engrossed in ignorance.

ਜਨਮ ਮਰਣ ਬਹੁ ਜੋਨਿ ਭ੍ਰਮਣ ਕੀਨੇ ਕਰਮ ਅਨੇਕ ॥

जनम मरण बहु जोनि भ्रमण कीने करम अनेक ॥

Janam marañ bahu joni bhrmañ keene karam ânek ||

Those who perform empty religious rituals will be born, only to die again. They wander through endless incarnations.

ਰਚਨਹਾਰੁ ਨਹ ਸਿਮਰਿਓ ਮਨਿ ਨ ਬੀਚਾਰਿ ਬਿਬੇਕ ॥

रचनहारु नह सिमरिओ मनि न बीचारि बिबेक ॥

Rachanahaaru nah simariõ mani na beechaari bibek ||

They do not meditate in remembrance on the Creator Lord; their minds do not understand.

ਭਾਉ ਭਗਤਿ ਭਗਵਾਨ ਸੰਗਿ ਮਾਇਆ ਲਿਪਤ ਨ ਰੰਚ ॥

भाउ भगति भगवान संगि माइआ लिपत न रंच ॥

Bhaaū bhagaŧi bhagavaan sanggi maaīâa lipaŧ na rancch ||

By loving devotion to the Lord God, you shall not be polluted by Maya at all.

ਨਾਨਕ ਬਿਰਲੇ ਪਾਈਅਹਿ ਜੋ ਨ ਰਚਹਿ ਪਰਪੰਚ ॥੫॥

नानक बिरले पाईअहि जो न रचहि परपंच ॥५॥

Naanak birale paaëeâhi jo na rachahi parapancch ||5||

O Nanak, how rare are those, who are not engrossed in worldly entanglements. ||5||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਖਟ ਸਾਸਤ੍ਰ ਊਚੌ ਕਹਹਿ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰ ॥

खट सासत्र ऊचौ कहहि अंतु न पारावार ॥

Khat saasaŧr ǖchau kahahi ânŧŧu na paaraavaar ||

The six Shaastras proclaim Him to be the greatest; He has no end or limitation.

ਭਗਤ ਸੋਹਹਿ ਗੁਣ ਗਾਵਤੇ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਦੁਆਰ ॥੬॥

भगत सोहहि गुण गावते नानक प्रभ कै दुआर ॥६॥

Bhagaŧ sohahi guñ gaavaŧe naanak prbh kai đuâar ||6||

The devotees look beauteous, O Nanak, when they sing the Glories of God at His Door. ||6||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਖਸਟਮਿ ਖਟ ਸਾਸਤ੍ਰ ਕਹਹਿ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਕਥਹਿ ਅਨੇਕ ॥

खसटमि खट सासत्र कहहि सिम्रिति कथहि अनेक ॥

Khasatami khat saasaŧr kahahi simmmriŧi kaŧhahi ânek ||

The sixth day of the lunar cycle: The six Shaastras say, and countless Simritees assert,

ਊਤਮੁ ਊਚੌ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਗੁਣ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ਸੇਖ ॥

ऊतमु ऊचौ पारब्रहमु गुण अंतु न जाणहि सेख ॥

Ǖŧamu ǖchau paarabrhamu guñ ânŧŧu na jaañahi sekh ||

That the Supreme Lord God is the most sublime and lofty. Even the thousand-tongued serpent does not know the limits of His Glories.

ਨਾਰਦ ਮੁਨਿ ਜਨ ਸੁਕ ਬਿਆਸ ਜਸੁ ਗਾਵਤ ਗੋਬਿੰਦ ॥

नारद मुनि जन सुक बिआस जसु गावत गोबिंद ॥

Naarađ muni jan suk biâas jasu gaavaŧ gobinđđ ||

Naarad, the humble beings, Suk and Vyaasa sing the Praises of the Lord of the Universe.

ਰਸ ਗੀਧੇ ਹਰਿ ਸਿਉ ਬੀਧੇ ਭਗਤ ਰਚੇ ਭਗਵੰਤ ॥

रस गीधे हरि सिउ बीधे भगत रचे भगवंत ॥

Ras geeđhe hari siū beeđhe bhagaŧ rache bhagavanŧŧ ||

They are imbued with the Lord's essence; united with Him; they are absorbed in devotional worship of the Lord God.

ਮੋਹ ਮਾਨ ਭ੍ਰਮੁ ਬਿਨਸਿਓ ਪਾਈ ਸਰਨਿ ਦਇਆਲ ॥

मोह मान भ्रमु बिनसिओ पाई सरनि दइआल ॥

Moh maan bhrmu binasiõ paaëe sarani đaīâal ||

Emotional attachment, pride and doubt are eliminated, when one takes to the Sanctuary of the Merciful Lord.

ਚਰਨ ਕਮਲ ਮਨਿ ਤਨਿ ਬਸੇ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਨਿਹਾਲ ॥

चरन कमल मनि तनि बसे दरसनु देखि निहाल ॥

Charan kamal mani ŧani base đarasanu đekhi nihaal ||

His Lotus Feet abide within my mind and body and I am enraptured, beholding the Blessed Vision of His Darshan.

ਲਾਭੁ ਮਿਲੈ ਤੋਟਾ ਹਿਰੈ ਸਾਧਸੰਗਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

लाभु मिलै तोटा हिरै साधसंगि लिव लाइ ॥

Laabhu milai ŧotaa hirai saađhasanggi liv laaī ||

People reap their profits, and suffer no loss, when they embrace love for the Saadh Sangat, the Company of the Holy.

ਖਾਟਿ ਖਜਾਨਾ ਗੁਣ ਨਿਧਿ ਹਰੇ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥੬॥

खाटि खजाना गुण निधि हरे नानक नामु धिआइ ॥६॥

Khaati khajaanaa guñ niđhi hare naanak naamu đhiâaī ||6||

They gather in the treasure of the Lord, the Ocean of Excellence, O Nanak, by meditating on the Naam. ||6||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਸੰਤ ਮੰਡਲ ਹਰਿ ਜਸੁ ਕਥਹਿ ਬੋਲਹਿ ਸਤਿ ਸੁਭਾਇ ॥

संत मंडल हरि जसु कथहि बोलहि सति सुभाइ ॥

Sanŧŧ manddal hari jasu kaŧhahi bolahi saŧi subhaaī ||

In the gathering of the Saints, chant the Praises of the Lord, and speak the Truth with love.

ਨਾਨਕ ਮਨੁ ਸੰਤੋਖੀਐ ਏਕਸੁ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੭॥

नानक मनु संतोखीऐ एकसु सिउ लिव लाइ ॥७॥

Naanak manu sanŧŧokheeâi ēkasu siū liv laaī ||7||

O Nanak, the mind becomes contented, enshrining love for the One Lord. ||7||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਪਤਮਿ ਸੰਚਹੁ ਨਾਮ ਧਨੁ ਟੂਟਿ ਨ ਜਾਹਿ ਭੰਡਾਰ ॥

सपतमि संचहु नाम धनु टूटि न जाहि भंडार ॥

Sapaŧami sancchahu naam đhanu tooti na jaahi bhanddaar ||

The seventh day of the lunar cycle: Gather the wealth of the Naam; this is a treasure which shall never be exhausted.

ਸੰਤਸੰਗਤਿ ਮਹਿ ਪਾਈਐ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰ ॥

संतसंगति महि पाईऐ अंतु न पारावार ॥

Sanŧŧasanggaŧi mahi paaëeâi ânŧŧu na paaraavaar ||

In the Society of the Saints, He is obtained; He has no end or limitations.

ਆਪੁ ਤਜਹੁ ਗੋਬਿੰਦ ਭਜਹੁ ਸਰਨਿ ਪਰਹੁ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥

आपु तजहु गोबिंद भजहु सरनि परहु हरि राइ ॥

Âapu ŧajahu gobinđđ bhajahu sarani parahu hari raaī ||

Renounce your selfishness and conceit, and meditate, vibrate on the Lord of the Universe; take to the Sanctuary of the Lord, our King.

ਦੂਖ ਹਰੈ ਭਵਜਲੁ ਤਰੈ ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਇ ॥

दूख हरै भवजलु तरै मन चिंदिआ फलु पाइ ॥

Đookh harai bhavajalu ŧarai man chinđđiâa phalu paaī ||

Your pains shall depart - swim across the terrifying world-ocean, and obtain the fruits of your mind's desires.

ਆਠ ਪਹਰ ਮਨਿ ਹਰਿ ਜਪੈ ਸਫਲੁ ਜਨਮੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥

आठ पहर मनि हरि जपै सफलु जनमु परवाणु ॥

Âath pahar mani hari japai saphalu janamu paravaañu ||

One who meditates on the Lord twenty-four hours a day - fruitful and blessed is his coming into the world.

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਸਦਾ ਸੰਗਿ ਕਰਨੈਹਾਰੁ ਪਛਾਣੁ ॥

अंतरि बाहरि सदा संगि करनैहारु पछाणु ॥

Ânŧŧari baahari sađaa sanggi karanaihaaru pachhaañu ||

Inwardly and outwardly, realize that the Creator Lord is always with you.

ਸੋ ਸਾਜਨੁ ਸੋ ਸਖਾ ਮੀਤੁ ਜੋ ਹਰਿ ਕੀ ਮਤਿ ਦੇਇ ॥

सो साजनु सो सखा मीतु जो हरि की मति देइ ॥

So saajanu so sakhaa meeŧu jo hari kee maŧi đeī ||

He is your friend, your companion, your very best friend, who imparts the Teachings of the Lord.

ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪੇਇ ॥੭॥

नानक तिसु बलिहारणै हरि हरि नामु जपेइ ॥७॥

Naanak ŧisu balihaarañai hari hari naamu japeī ||7||

Nanak is a sacrifice to one who chants the Name of the Lord, Har, Har. ||7||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਆਠ ਪਹਰ ਗੁਨ ਗਾਈਅਹਿ ਤਜੀਅਹਿ ਅਵਰਿ ਜੰਜਾਲ ॥

आठ पहर गुन गाईअहि तजीअहि अवरि जंजाल ॥

Âath pahar gun gaaëeâhi ŧajeeâhi âvari janjjaal ||

Sing the Glorious Praises of the Lord twenty-four hours a day; renounce other entanglements.

ਜਮਕੰਕਰੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਕਈ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦਇਆਲ ॥੮॥

जमकंकरु जोहि न सकई नानक प्रभू दइआल ॥८॥

Jamakankkaru johi na sakaëe naanak prbhoo đaīâal ||8||

The Minister of Death cannot even see that person, O Nanak, unto whom God is merciful. ||8||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਅਸਟਮੀ ਅਸਟ ਸਿਧਿ ਨਵ ਨਿਧਿ ॥

असटमी असट सिधि नव निधि ॥

Âsatamee âsat siđhi nav niđhi ||

The eighth day of the lunar cycle: The eight spiritual powers of the Siddhas, the nine treasures,


100+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 100+ गुरबाणी (हिंदी) 100+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates