Pt 15, Guru Arjan Dev ji Slok Bani Quotes Shabad,
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ - ਸਲੋਕ ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
गुरू अर्जन देव जी - सलोक बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਤਾ ਕਾ ਲੇਖਾ ਨ ਗਨੈ ਜਗਦੀਸ ॥

ता का लेखा न गनै जगदीस ॥

Ŧaa kaa lekhaa na ganai jagađees ||

The Lord of the world does not hold him to his account.

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭ ਤਿਸ ਕੀ ਰਾਸਿ ॥

जीउ पिंडु सभ तिस की रासि ॥

Jeeū pinddu sabh ŧis kee raasi ||

Soul and body are all His property.

ਘਟਿ ਘਟਿ ਪੂਰਨ ਬ੍ਰਹਮ ਪ੍ਰਗਾਸ ॥

घटि घटि पूरन ब्रहम प्रगास ॥

Ghati ghati pooran brham prgaas ||

Each and every heart is illuminated by the Perfect Lord God.

ਅਪਨੀ ਬਣਤ ਆਪਿ ਬਨਾਈ ॥

अपनी बणत आपि बनाई ॥

Âpanee bañaŧ âapi banaaëe ||

He Himself fashioned His own handiwork.

ਨਾਨਕ ਜੀਵੈ ਦੇਖਿ ਬਡਾਈ ॥੪॥

नानक जीवै देखि बडाई ॥४॥

Naanak jeevai đekhi badaaëe ||4||

Nanak lives by beholding His greatness. ||4||


ਇਸ ਕਾ ਬਲੁ ਨਾਹੀ ਇਸੁ ਹਾਥ ॥

इस का बलु नाही इसु हाथ ॥

Īs kaa balu naahee īsu haaŧh ||

There is no power in the hands of mortal beings;

ਕਰਨ ਕਰਾਵਨ ਸਰਬ ਕੋ ਨਾਥ ॥

करन करावन सरब को नाथ ॥

Karan karaavan sarab ko naaŧh ||

The Doer, the Cause of causes is the Lord of all.

ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਬਪੁਰਾ ਜੀਉ ॥

आगिआकारी बपुरा जीउ ॥

Âagiâakaaree bapuraa jeeū ||

The helpless beings are subject to His Command.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਫੁਨਿ ਥੀਉ ॥

जो तिसु भावै सोई फुनि थीउ ॥

Jo ŧisu bhaavai soëe phuni ŧheeū ||

That which pleases Him, ultimately comes to pass.

ਕਬਹੂ ਊਚ ਨੀਚ ਮਹਿ ਬਸੈ ॥

कबहू ऊच नीच महि बसै ॥

Kabahoo ǖch neech mahi basai ||

Sometimes, they abide in exaltation; sometimes, they are depressed.

ਕਬਹੂ ਸੋਗ ਹਰਖ ਰੰਗਿ ਹਸੈ ॥

कबहू सोग हरख रंगि हसै ॥

Kabahoo sog harakh ranggi hasai ||

Sometimes, they are sad, and sometimes they laugh with joy and delight.

ਕਬਹੂ ਨਿੰਦ ਚਿੰਦ ਬਿਉਹਾਰ ॥

कबहू निंद चिंद बिउहार ॥

Kabahoo ninđđ chinđđ biūhaar ||

Sometimes, they are occupied with slander and anxiety.

ਕਬਹੂ ਊਭ ਅਕਾਸ ਪਇਆਲ ॥

कबहू ऊभ अकास पइआल ॥

Kabahoo ǖbh âkaas paīâal ||

Sometimes, they are high in the Akaashic Ethers, sometimes in the nether regions of the underworld.

ਕਬਹੂ ਬੇਤਾ ਬ੍ਰਹਮ ਬੀਚਾਰ ॥

कबहू बेता ब्रहम बीचार ॥

Kabahoo beŧaa brham beechaar ||

Sometimes, they know the contemplation of God.

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਮਿਲਾਵਣਹਾਰ ॥੫॥

नानक आपि मिलावणहार ॥५॥

Naanak âapi milaavañahaar ||5||

O Nanak, God Himself unites them with Himself. ||5||


ਕਬਹੂ ਨਿਰਤਿ ਕਰੈ ਬਹੁ ਭਾਤਿ ॥

कबहू निरति करै बहु भाति ॥

Kabahoo niraŧi karai bahu bhaaŧi ||

Sometimes, they dance in various ways.

ਕਬਹੂ ਸੋਇ ਰਹੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥

कबहू सोइ रहै दिनु राति ॥

Kabahoo soī rahai đinu raaŧi ||

Sometimes, they remain asleep day and night.

ਕਬਹੂ ਮਹਾ ਕ੍ਰੋਧ ਬਿਕਰਾਲ ॥

कबहू महा क्रोध बिकराल ॥

Kabahoo mahaa krođh bikaraal ||

Sometimes, they are awesome, in terrible rage.

ਕਬਹੂੰ ਸਰਬ ਕੀ ਹੋਤ ਰਵਾਲ ॥

कबहूं सरब की होत रवाल ॥

Kabahoonn sarab kee hoŧ ravaal ||

Sometimes, they are the dust of the feet of all.

ਕਬਹੂ ਹੋਇ ਬਹੈ ਬਡ ਰਾਜਾ ॥

कबहू होइ बहै बड राजा ॥

Kabahoo hoī bahai bad raajaa ||

Sometimes, they sit as great kings.

ਕਬਹੁ ਭੇਖਾਰੀ ਨੀਚ ਕਾ ਸਾਜਾ ॥

कबहु भेखारी नीच का साजा ॥

Kabahu bhekhaaree neech kaa saajaa ||

Sometimes, they wear the coat of a lowly beggar.

ਕਬਹੂ ਅਪਕੀਰਤਿ ਮਹਿ ਆਵੈ ॥

कबहू अपकीरति महि आवै ॥

Kabahoo âpakeeraŧi mahi âavai ||

Sometimes, they come to have evil reputations.

ਕਬਹੂ ਭਲਾ ਭਲਾ ਕਹਾਵੈ ॥

कबहू भला भला कहावै ॥

Kabahoo bhalaa bhalaa kahaavai ||

Sometimes, they are known as very, very good.

ਜਿਉ ਪ੍ਰਭੁ ਰਾਖੈ ਤਿਵ ਹੀ ਰਹੈ ॥

जिउ प्रभु राखै तिव ही रहै ॥

Jiū prbhu raakhai ŧiv hee rahai ||

As God keeps them, so they remain.

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਕਹੈ ॥੬॥

गुर प्रसादि नानक सचु कहै ॥६॥

Gur prsaađi naanak sachu kahai ||6||

By Guru's Grace, O Nanak, the Truth is told. ||6||


ਕਬਹੂ ਹੋਇ ਪੰਡਿਤੁ ਕਰੇ ਬਖੵਾਨੁ ॥

कबहू होइ पंडितु करे बख्यानु ॥

Kabahoo hoī panddiŧu kare bakhʸaanu ||

Sometimes, as scholars, they deliver lectures.

ਕਬਹੂ ਮੋਨਿਧਾਰੀ ਲਾਵੈ ਧਿਆਨੁ ॥

कबहू मोनिधारी लावै धिआनु ॥

Kabahoo moniđhaaree laavai đhiâanu ||

Sometimes, they hold to silence in deep meditation.

ਕਬਹੂ ਤਟ ਤੀਰਥ ਇਸਨਾਨ ॥

कबहू तट तीरथ इसनान ॥

Kabahoo ŧat ŧeeraŧh īsanaan ||

Sometimes, they take cleansing baths at places of pilgrimage.

ਕਬਹੂ ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਮੁਖਿ ਗਿਆਨ ॥

कबहू सिध साधिक मुखि गिआन ॥

Kabahoo siđh saađhik mukhi giâan ||

Sometimes, as Siddhas or seekers, they impart spiritual wisdom.

ਕਬਹੂ ਕੀਟ ਹਸਤਿ ਪਤੰਗ ਹੋਇ ਜੀਆ ॥

कबहू कीट हसति पतंग होइ जीआ ॥

Kabahoo keet hasaŧi paŧangg hoī jeeâa ||

Sometimes, they becomes worms, elephants, or moths.

ਅਨਿਕ ਜੋਨਿ ਭਰਮੈ ਭਰਮੀਆ ॥

अनिक जोनि भरमै भरमीआ ॥

Ânik joni bharamai bharameeâa ||

They may wander and roam through countless incarnations.

ਨਾਨਾ ਰੂਪ ਜਿਉ ਸ੍ਵਾਗੀ ਦਿਖਾਵੈ ॥

नाना रूप जिउ स्वागी दिखावै ॥

Naanaa roop jiū svaagee đikhaavai ||

In various costumes, like actors, they appear.

ਜਿਉ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਨਚਾਵੈ ॥

जिउ प्रभ भावै तिवै नचावै ॥

Jiū prbh bhaavai ŧivai nachaavai ||

As it pleases God, they dance.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਹੋਇ ॥

जो तिसु भावै सोई होइ ॥

Jo ŧisu bhaavai soëe hoī ||

Whatever pleases Him, comes to pass.

ਨਾਨਕ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥੭॥

नानक दूजा अवरु न कोइ ॥७॥

Naanak đoojaa âvaru na koī ||7||

O Nanak, there is no other at all. ||7||


ਕਬਹੂ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਇਹੁ ਪਾਵੈ ॥

कबहू साधसंगति इहु पावै ॥

Kabahoo saađhasanggaŧi īhu paavai ||

Sometimes, this being attains the Company of the Holy.

ਉਸੁ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਬਹੁਰਿ ਨ ਆਵੈ ॥

उसु असथान ते बहुरि न आवै ॥

Ūsu âsaŧhaan ŧe bahuri na âavai ||

From that place, he does not have to come back again.

ਅੰਤਰਿ ਹੋਇ ਗਿਆਨ ਪਰਗਾਸੁ ॥

अंतरि होइ गिआन परगासु ॥

Ânŧŧari hoī giâan paragaasu ||

The light of spiritual wisdom dawns within.

ਉਸੁ ਅਸਥਾਨ ਕਾ ਨਹੀ ਬਿਨਾਸੁ ॥

उसु असथान का नही बिनासु ॥

Ūsu âsaŧhaan kaa nahee binaasu ||

That place does not perish.

ਮਨ ਤਨ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਇਕ ਰੰਗਿ ॥

मन तन नामि रते इक रंगि ॥

Man ŧan naami raŧe īk ranggi ||

The mind and body are imbued with the Love of the Naam, the Name of the One Lord.

ਸਦਾ ਬਸਹਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕੈ ਸੰਗਿ ॥

सदा बसहि पारब्रहम कै संगि ॥

Sađaa basahi paarabrham kai sanggi ||

He dwells forever with the Supreme Lord God.

ਜਿਉ ਜਲ ਮਹਿ ਜਲੁ ਆਇ ਖਟਾਨਾ ॥

जिउ जल महि जलु आइ खटाना ॥

Jiū jal mahi jalu âaī khataanaa ||

As water comes to blend with water,

ਤਿਉ ਜੋਤੀ ਸੰਗਿ ਜੋਤਿ ਸਮਾਨਾ ॥

तिउ जोती संगि जोति समाना ॥

Ŧiū joŧee sanggi joŧi samaanaa ||

His light blends into the Light.

ਮਿਟਿ ਗਏ ਗਵਨ ਪਾਏ ਬਿਸ੍ਰਾਮ ॥

मिटि गए गवन पाए बिस्राम ॥

Miti gaē gavan paaē bisraam ||

Reincarnation is ended, and eternal peace is found.

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਦ ਕੁਰਬਾਨ ॥੮॥੧੧॥

नानक प्रभ कै सद कुरबान ॥८॥११॥

Naanak prbh kai sađ kurabaan ||8||11||

Nanak is forever a sacrifice to God. ||8||11||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਸੁਖੀ ਬਸੈ ਮਸਕੀਨੀਆ ਆਪੁ ਨਿਵਾਰਿ ਤਲੇ ॥

सुखी बसै मसकीनीआ आपु निवारि तले ॥

Sukhee basai masakeeneeâa âapu nivaari ŧale ||

The humble beings abide in peace; subduing egotism, they are meek.

ਬਡੇ ਬਡੇ ਅਹੰਕਾਰੀਆ ਨਾਨਕ ਗਰਬਿ ਗਲੇ ॥੧॥

बडे बडे अहंकारीआ नानक गरबि गले ॥१॥

Bade bade âhankkaareeâa naanak garabi gale ||1||

The very proud and arrogant persons, O Nanak, are consumed by their own pride. ||1||


ਅਸਟਪਦੀ ॥

असटपदी ॥

Âsatapađee ||

Ashtapadee:

ਜਿਸ ਕੈ ਅੰਤਰਿ ਰਾਜ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

जिस कै अंतरि राज अभिमानु ॥

Jis kai ânŧŧari raaj âbhimaanu ||

One who has the pride of power within,

ਸੋ ਨਰਕਪਾਤੀ ਹੋਵਤ ਸੁਆਨੁ ॥

सो नरकपाती होवत सुआनु ॥

So narakapaaŧee hovaŧ suâanu ||

Shall dwell in hell, and become a dog.

ਜੋ ਜਾਨੈ ਮੈ ਜੋਬਨਵੰਤੁ ॥

जो जानै मै जोबनवंतु ॥

Jo jaanai mai jobanavanŧŧu ||

One who deems himself to have the beauty of youth,

ਸੋ ਹੋਵਤ ਬਿਸਟਾ ਕਾ ਜੰਤੁ ॥

सो होवत बिसटा का जंतु ॥

So hovaŧ bisataa kaa janŧŧu ||

Shall become a maggot in manure.

ਆਪਸ ਕਉ ਕਰਮਵੰਤੁ ਕਹਾਵੈ ॥

आपस कउ करमवंतु कहावै ॥

Âapas kaū karamavanŧŧu kahaavai ||

One who claims to act virtuously,

ਜਨਮਿ ਮਰੈ ਬਹੁ ਜੋਨਿ ਭ੍ਰਮਾਵੈ ॥

जनमि मरै बहु जोनि भ्रमावै ॥

Janami marai bahu joni bhrmaavai ||

Shall live and die, wandering through countless reincarnations.

ਧਨ ਭੂਮਿ ਕਾ ਜੋ ਕਰੈ ਗੁਮਾਨੁ ॥

धन भूमि का जो करै गुमानु ॥

Đhan bhoomi kaa jo karai gumaanu ||

One who takes pride in wealth and lands

ਸੋ ਮੂਰਖੁ ਅੰਧਾ ਅਗਿਆਨੁ ॥

सो मूरखु अंधा अगिआनु ॥

So moorakhu ânđđhaa âgiâanu ||

Is a fool, blind and ignorant.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਜਿਸ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਗਰੀਬੀ ਬਸਾਵੈ ॥

करि किरपा जिस कै हिरदै गरीबी बसावै ॥

Kari kirapaa jis kai hirađai gareebee basaavai ||

One whose heart is mercifully blessed with abiding humility,

ਨਾਨਕ ਈਹਾ ਮੁਕਤੁ ਆਗੈ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥੧॥

नानक ईहा मुकतु आगै सुखु पावै ॥१॥

Naanak ëehaa mukaŧu âagai sukhu paavai ||1||

O Nanak, is liberated here, and obtains peace hereafter. ||1||


ਧਨਵੰਤਾ ਹੋਇ ਕਰਿ ਗਰਬਾਵੈ ॥

धनवंता होइ करि गरबावै ॥

Đhanavanŧŧaa hoī kari garabaavai ||

One who becomes wealthy and takes pride in it

ਤ੍ਰਿਣ ਸਮਾਨਿ ਕਛੁ ਸੰਗਿ ਨ ਜਾਵੈ ॥

त्रिण समानि कछु संगि न जावै ॥

Ŧriñ samaani kachhu sanggi na jaavai ||

Not even a piece of straw shall go along with him.

ਬਹੁ ਲਸਕਰ ਮਾਨੁਖ ਊਪਰਿ ਕਰੇ ਆਸ ॥

बहु लसकर मानुख ऊपरि करे आस ॥

Bahu lasakar maanukh ǖpari kare âas ||

He may place his hopes on a large army of men,

ਪਲ ਭੀਤਰਿ ਤਾ ਕਾ ਹੋਇ ਬਿਨਾਸ ॥

पल भीतरि ता का होइ बिनास ॥

Pal bheeŧari ŧaa kaa hoī binaas ||

But he shall vanish in an instant.

ਸਭ ਤੇ ਆਪ ਜਾਨੈ ਬਲਵੰਤੁ ॥

सभ ते आप जानै बलवंतु ॥

Sabh ŧe âap jaanai balavanŧŧu ||

One who deems himself to be the strongest of all,

ਖਿਨ ਮਹਿ ਹੋਇ ਜਾਇ ਭਸਮੰਤੁ ॥

खिन महि होइ जाइ भसमंतु ॥

Khin mahi hoī jaaī bhasamanŧŧu ||

In an instant, shall be reduced to ashes.

ਕਿਸੈ ਨ ਬਦੈ ਆਪਿ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥

किसै न बदै आपि अहंकारी ॥

Kisai na bađai âapi âhankkaaree ||

One who thinks of no one else except his own prideful self

ਧਰਮ ਰਾਇ ਤਿਸੁ ਕਰੇ ਖੁਆਰੀ ॥

धरम राइ तिसु करे खुआरी ॥

Đharam raaī ŧisu kare khuâaree ||

The Righteous Judge of Dharma shall expose his disgrace.

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਜਾ ਕਾ ਮਿਟੈ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

गुर प्रसादि जा का मिटै अभिमानु ॥

Gur prsaađi jaa kaa mitai âbhimaanu ||

One who, by Guru's Grace, eliminates his ego,

ਸੋ ਜਨੁ ਨਾਨਕ ਦਰਗਹ ਪਰਵਾਨੁ ॥੨॥

सो जनु नानक दरगह परवानु ॥२॥

So janu naanak đaragah paravaanu ||2||

O Nanak, becomes acceptable in the Court of the Lord. ||2||


ਕੋਟਿ ਕਰਮ ਕਰੈ ਹਉ ਧਾਰੇ ॥

कोटि करम करै हउ धारे ॥

Koti karam karai haū đhaare ||

If someone does millions of good deeds, while acting in ego,

ਸ੍ਰਮੁ ਪਾਵੈ ਸਗਲੇ ਬਿਰਥਾਰੇ ॥

स्रमु पावै सगले बिरथारे ॥

Srmu paavai sagale biraŧhaare ||

He shall incur only trouble; all this is in vain.

ਅਨਿਕ ਤਪਸਿਆ ਕਰੇ ਅਹੰਕਾਰ ॥

अनिक तपसिआ करे अहंकार ॥

Ânik ŧapasiâa kare âhankkaar ||

If someone performs great penance, while acting in selfishness and conceit,

ਨਰਕ ਸੁਰਗ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਅਵਤਾਰ ॥

नरक सुरग फिरि फिरि अवतार ॥

Narak surag phiri phiri âvaŧaar ||

He shall be reincarnated into heaven and hell, over and over again.

ਅਨਿਕ ਜਤਨ ਕਰਿ ਆਤਮ ਨਹੀ ਦ੍ਰਵੈ ॥

अनिक जतन करि आतम नही द्रवै ॥

Ânik jaŧan kari âaŧam nahee đrvai ||

He makes all sorts of efforts, but his soul is still not softened

ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਕਹੁ ਕੈਸੇ ਗਵੈ ॥

हरि दरगह कहु कैसे गवै ॥

Hari đaragah kahu kaise gavai ||

How can he go to the Court of the Lord?

ਆਪਸ ਕਉ ਜੋ ਭਲਾ ਕਹਾਵੈ ॥

आपस कउ जो भला कहावै ॥

Âapas kaū jo bhalaa kahaavai ||

One who calls himself good

ਤਿਸਹਿ ਭਲਾਈ ਨਿਕਟਿ ਨ ਆਵੈ ॥

तिसहि भलाई निकटि न आवै ॥

Ŧisahi bhalaaëe nikati na âavai ||

Goodness shall not draw near him.

ਸਰਬ ਕੀ ਰੇਨ ਜਾ ਕਾ ਮਨੁ ਹੋਇ ॥

सरब की रेन जा का मनु होइ ॥

Sarab kee ren jaa kaa manu hoī ||

One whose mind is the dust of all

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਾ ਕੀ ਨਿਰਮਲ ਸੋਇ ॥੩॥

कहु नानक ता की निरमल सोइ ॥३॥

Kahu naanak ŧaa kee niramal soī ||3||

- says Nanak, his reputation is spotlessly pure. ||3||


ਜਬ ਲਗੁ ਜਾਨੈ ਮੁਝ ਤੇ ਕਛੁ ਹੋਇ ॥

जब लगु जानै मुझ ते कछु होइ ॥

Jab lagu jaanai mujh ŧe kachhu hoī ||

As long as someone thinks that he is the one who acts,

ਤਬ ਇਸ ਕਉ ਸੁਖੁ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥

तब इस कउ सुखु नाही कोइ ॥

Ŧab īs kaū sukhu naahee koī ||

He shall have no peace.

ਜਬ ਇਹ ਜਾਨੈ ਮੈ ਕਿਛੁ ਕਰਤਾ ॥

जब इह जानै मै किछु करता ॥

Jab īh jaanai mai kichhu karaŧaa ||

As long as this mortal thinks that he is the one who does things,

ਤਬ ਲਗੁ ਗਰਭ ਜੋਨਿ ਮਹਿ ਫਿਰਤਾ ॥

तब लगु गरभ जोनि महि फिरता ॥

Ŧab lagu garabh joni mahi phiraŧaa ||

He shall wander in reincarnation through the womb.

ਜਬ ਧਾਰੈ ਕੋਊ ਬੈਰੀ ਮੀਤੁ ॥

जब धारै कोऊ बैरी मीतु ॥

Jab đhaarai koǖ bairee meeŧu ||

As long as he considers one an enemy, and another a friend,

ਤਬ ਲਗੁ ਨਿਹਚਲੁ ਨਾਹੀ ਚੀਤੁ ॥

तब लगु निहचलु नाही चीतु ॥

Ŧab lagu nihachalu naahee cheeŧu ||

His mind shall not come to rest.

ਜਬ ਲਗੁ ਮੋਹ ਮਗਨ ਸੰਗਿ ਮਾਇ ॥

जब लगु मोह मगन संगि माइ ॥

Jab lagu moh magan sanggi maaī ||

As long as he is intoxicated with attachment to Maya,

ਤਬ ਲਗੁ ਧਰਮ ਰਾਇ ਦੇਇ ਸਜਾਇ ॥

तब लगु धरम राइ देइ सजाइ ॥

Ŧab lagu đharam raaī đeī sajaaī ||

The Righteous Judge shall punish him.

ਪ੍ਰਭ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਬੰਧਨ ਤੂਟੈ ॥

प्रभ किरपा ते बंधन तूटै ॥

Prbh kirapaa ŧe banđđhan ŧootai ||

By God's Grace, his bonds are shattered;

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਹਉ ਛੂਟੈ ॥੪॥

गुर प्रसादि नानक हउ छूटै ॥४॥

Gur prsaađi naanak haū chhootai ||4||

By Guru's Grace, O Nanak, his ego is eliminated. ||4||


ਸਹਸ ਖਟੇ ਲਖ ਕਉ ਉਠਿ ਧਾਵੈ ॥

सहस खटे लख कउ उठि धावै ॥

Sahas khate lakh kaū ūthi đhaavai ||

Earning a thousand, he runs after a hundred thousand.

ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਨ ਆਵੈ ਮਾਇਆ ਪਾਛੈ ਪਾਵੈ ॥

त्रिपति न आवै माइआ पाछै पावै ॥

Ŧripaŧi na âavai maaīâa paachhai paavai ||

Satisfaction is not obtained by chasing after Maya.

ਅਨਿਕ ਭੋਗ ਬਿਖਿਆ ਕੇ ਕਰੈ ॥

अनिक भोग बिखिआ के करै ॥

Ânik bhog bikhiâa ke karai ||

He may enjoy all sorts of corrupt pleasures,

ਨਹ ਤ੍ਰਿਪਤਾਵੈ ਖਪਿ ਖਪਿ ਮਰੈ ॥

नह त्रिपतावै खपि खपि मरै ॥

Nah ŧripaŧaavai khapi khapi marai ||

But he is still not satisfied; he indulges again and again, wearing himself out, until he dies.

ਬਿਨਾ ਸੰਤੋਖ ਨਹੀ ਕੋਊ ਰਾਜੈ ॥

बिना संतोख नही कोऊ राजै ॥

Binaa sanŧŧokh nahee koǖ raajai ||

Without contentment, no one is satisfied.

ਸੁਪਨ ਮਨੋਰਥ ਬ੍ਰਿਥੇ ਸਭ ਕਾਜੈ ॥

सुपन मनोरथ ब्रिथे सभ काजै ॥

Supan manoraŧh briŧhe sabh kaajai ||

Like the objects in a dream, all his efforts are in vain.

ਨਾਮ ਰੰਗਿ ਸਰਬ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

नाम रंगि सरब सुखु होइ ॥

Naam ranggi sarab sukhu hoī ||

Through the love of the Naam, all peace is obtained.

ਬਡਭਾਗੀ ਕਿਸੈ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥

बडभागी किसै परापति होइ ॥

Badabhaagee kisai paraapaŧi hoī ||

Only a few obtain this, by great good fortune.

ਕਰਨ ਕਰਾਵਨ ਆਪੇ ਆਪਿ ॥

करन करावन आपे आपि ॥

Karan karaavan âape âapi ||

He Himself is Himself the Cause of causes.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਜਾਪਿ ॥੫॥

सदा सदा नानक हरि जापि ॥५॥

Sađaa sađaa naanak hari jaapi ||5||

Forever and ever, O Nanak, chant the Lord's Name. ||5||


ਕਰਨ ਕਰਾਵਨ ਕਰਨੈਹਾਰੁ ॥

करन करावन करनैहारु ॥

Karan karaavan karanaihaaru ||

The Doer, the Cause of causes, is the Creator Lord.

ਇਸ ਕੈ ਹਾਥਿ ਕਹਾ ਬੀਚਾਰੁ ॥

इस कै हाथि कहा बीचारु ॥

Īs kai haaŧhi kahaa beechaaru ||

What deliberations are in the hands of mortal beings?

ਜੈਸੀ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਕਰੇ ਤੈਸਾ ਹੋਇ ॥

जैसी द्रिसटि करे तैसा होइ ॥

Jaisee đrisati kare ŧaisaa hoī ||

As God casts His Glance of Grace, they come to be.

ਆਪੇ ਆਪਿ ਆਪਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥

आपे आपि आपि प्रभु सोइ ॥

Âape âapi âapi prbhu soī ||

God Himself, of Himself, is unto Himself.

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕੀਨੋ ਸੁ ਅਪਨੈ ਰੰਗਿ ॥

जो किछु कीनो सु अपनै रंगि ॥

Jo kichhu keeno su âpanai ranggi ||

Whatever He created, was by His Own Pleasure.

ਸਭ ਤੇ ਦੂਰਿ ਸਭਹੂ ਕੈ ਸੰਗਿ ॥

सभ ते दूरि सभहू कै संगि ॥

Sabh ŧe đoori sabhahoo kai sanggi ||

He is far from all, and yet with all.

ਬੂਝੈ ਦੇਖੈ ਕਰੈ ਬਿਬੇਕ ॥

बूझै देखै करै बिबेक ॥

Boojhai đekhai karai bibek ||

He understands, He sees, and He passes judgement.

ਆਪਹਿ ਏਕ ਆਪਹਿ ਅਨੇਕ ॥

आपहि एक आपहि अनेक ॥

Âapahi ēk âapahi ânek ||

He Himself is the One, and He Himself is the many.

ਮਰੈ ਨ ਬਿਨਸੈ ਆਵੈ ਨ ਜਾਇ ॥

मरै न बिनसै आवै न जाइ ॥

Marai na binasai âavai na jaaī ||

He does not die or perish; He does not come or go.

ਨਾਨਕ ਸਦ ਹੀ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੬॥

नानक सद ही रहिआ समाइ ॥६॥

Naanak sađ hee rahiâa samaaī ||6||

O Nanak, He remains forever All-pervading. ||6||


ਆਪਿ ਉਪਦੇਸੈ ਸਮਝੈ ਆਪਿ ॥

आपि उपदेसै समझै आपि ॥

Âapi ūpađesai samajhai âapi ||

He Himself instructs, and He Himself learns.

ਆਪੇ ਰਚਿਆ ਸਭ ਕੈ ਸਾਥਿ ॥

आपे रचिआ सभ कै साथि ॥

Âape rachiâa sabh kai saaŧhi ||

He Himself mingles with all.

ਆਪਿ ਕੀਨੋ ਆਪਨ ਬਿਸਥਾਰੁ ॥

आपि कीनो आपन बिसथारु ॥

Âapi keeno âapan bisaŧhaaru ||

He Himself created His own expanse.

ਸਭੁ ਕਛੁ ਉਸ ਕਾ ਓਹੁ ਕਰਨੈਹਾਰੁ ॥

सभु कछु उस का ओहु करनैहारु ॥

Sabhu kachhu ūs kaa õhu karanaihaaru ||

All things are His; He is the Creator.

ਉਸ ਤੇ ਭਿੰਨ ਕਹਹੁ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ॥

उस ते भिंन कहहु किछु होइ ॥

Ūs ŧe bhinn kahahu kichhu hoī ||

Without Him, what could be done?

ਥਾਨ ਥਨੰਤਰਿ ਏਕੈ ਸੋਇ ॥

थान थनंतरि एकै सोइ ॥

Ŧhaan ŧhananŧŧari ēkai soī ||

In the spaces and interspaces, He is the One.

ਅਪੁਨੇ ਚਲਿਤ ਆਪਿ ਕਰਣੈਹਾਰ ॥

अपुने चलित आपि करणैहार ॥

Âpune chaliŧ âapi karañaihaar ||

In His own play, He Himself is the Actor.

ਕਉਤਕ ਕਰੈ ਰੰਗ ਆਪਾਰ ॥

कउतक करै रंग आपार ॥

Kaūŧak karai rangg âpaar ||

He produces His plays with infinite variety.

ਮਨ ਮਹਿ ਆਪਿ ਮਨ ਅਪੁਨੇ ਮਾਹਿ ॥

मन महि आपि मन अपुने माहि ॥

Man mahi âapi man âpune maahi ||

He Himself is in the mind, and the mind is in Him.

ਨਾਨਕ ਕੀਮਤਿ ਕਹਨੁ ਨ ਜਾਇ ॥੭॥

नानक कीमति कहनु न जाइ ॥७॥

Naanak keemaŧi kahanu na jaaī ||7||

O Nanak, His worth cannot be estimated. ||7||


ਸਤਿ ਸਤਿ ਸਤਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੁਆਮੀ ॥

सति सति सति प्रभु सुआमी ॥

Saŧi saŧi saŧi prbhu suâamee ||

True, True, True is God, our Lord and Master.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਕਿਨੈ ਵਖਿਆਨੀ ॥

गुर परसादि किनै वखिआनी ॥

Gur parasaađi kinai vakhiâanee ||

By Guru's Grace, some speak of Him.

ਸਚੁ ਸਚੁ ਸਚੁ ਸਭੁ ਕੀਨਾ ॥

सचु सचु सचु सभु कीना ॥

Sachu sachu sachu sabhu keenaa ||

True, True, True is the Creator of all.

ਕੋਟਿ ਮਧੇ ਕਿਨੈ ਬਿਰਲੈ ਚੀਨਾ ॥

कोटि मधे किनै बिरलै चीना ॥

Koti mađhe kinai biralai cheenaa ||

Out of millions, scarcely anyone knows Him.

ਭਲਾ ਭਲਾ ਭਲਾ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ॥

भला भला भला तेरा रूप ॥

Bhalaa bhalaa bhalaa ŧeraa roop ||

Beautiful, Beautiful, Beautiful is Your Sublime Form.

ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਅਪਾਰ ਅਨੂਪ ॥

अति सुंदर अपार अनूप ॥

Âŧi sunđđar âpaar ânoop ||

You are Exquisitely Beautiful, Infinite and Incomparable.

ਨਿਰਮਲ ਨਿਰਮਲ ਨਿਰਮਲ ਤੇਰੀ ਬਾਣੀ ॥

निरमल निरमल निरमल तेरी बाणी ॥

Niramal niramal niramal ŧeree baañee ||

Pure, Pure, Pure is the Word of Your Bani,

ਘਟਿ ਘਟਿ ਸੁਨੀ ਸ੍ਰਵਨ ਬਖੵਾਣੀ ॥

घटि घटि सुनी स्रवन बख्याणी ॥

Ghati ghati sunee srvan bakhʸaañee ||

Heard in each and every heart, spoken to the ears.

ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਪੁਨੀਤ ॥

पवित्र पवित्र पवित्र पुनीत ॥

Paviŧr paviŧr paviŧr puneeŧ ||

Holy, Holy, Holy and Sublimely Pure

ਨਾਮੁ ਜਪੈ ਨਾਨਕ ਮਨਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ॥੮॥੧੨॥

नामु जपै नानक मनि प्रीति ॥८॥१२॥

Naamu japai naanak mani preeŧi ||8||12||

- chant the Naam, O Nanak, with heart-felt love. ||8||12||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਸੰਤ ਸਰਨਿ ਜੋ ਜਨੁ ਪਰੈ ਸੋ ਜਨੁ ਉਧਰਨਹਾਰ ॥

संत सरनि जो जनु परै सो जनु उधरनहार ॥

Sanŧŧ sarani jo janu parai so janu ūđharanahaar ||

One who seeks the Sanctuary of the Saints shall be saved.

ਸੰਤ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਨਾਨਕਾ ਬਹੁਰਿ ਬਹੁਰਿ ਅਵਤਾਰ ॥੧॥

संत की निंदा नानका बहुरि बहुरि अवतार ॥१॥

Sanŧŧ kee ninđđaa naanakaa bahuri bahuri âvaŧaar ||1||

One who slanders the Saints, O Nanak, shall be reincarnated over and over again. ||1||


ਅਸਟਪਦੀ ॥

असटपदी ॥

Âsatapađee ||

Ashtapadee:

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਆਰਜਾ ਘਟੈ ॥

संत कै दूखनि आरजा घटै ॥

Sanŧŧ kai đookhani âarajaa ghatai ||

Slandering the Saints, one's life is cut short.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਜਮ ਤੇ ਨਹੀ ਛੁਟੈ ॥

संत कै दूखनि जम ते नही छुटै ॥

Sanŧŧ kai đookhani jam ŧe nahee chhutai ||

Slandering the Saints, one shall not escape the Messenger of Death.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਸੁਖੁ ਸਭੁ ਜਾਇ ॥

संत कै दूखनि सुखु सभु जाइ ॥

Sanŧŧ kai đookhani sukhu sabhu jaaī ||

Slandering the Saints, all happiness vanishes.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਨਰਕ ਮਹਿ ਪਾਇ ॥

संत कै दूखनि नरक महि पाइ ॥

Sanŧŧ kai đookhani narak mahi paaī ||

Slandering the Saints, one falls into hell.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਮਤਿ ਹੋਇ ਮਲੀਨ ॥

संत कै दूखनि मति होइ मलीन ॥

Sanŧŧ kai đookhani maŧi hoī maleen ||

Slandering the Saints, the intellect is polluted.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਸੋਭਾ ਤੇ ਹੀਨ ॥

संत कै दूखनि सोभा ते हीन ॥

Sanŧŧ kai đookhani sobhaa ŧe heen ||

Slandering the Saints, one's reputation is lost.

ਸੰਤ ਕੇ ਹਤੇ ਕਉ ਰਖੈ ਨ ਕੋਇ ॥

संत के हते कउ रखै न कोइ ॥

Sanŧŧ ke haŧe kaū rakhai na koī ||

One who is cursed by a Saint cannot be saved.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਥਾਨ ਭ੍ਰਸਟੁ ਹੋਇ ॥

संत कै दूखनि थान भ्रसटु होइ ॥

Sanŧŧ kai đookhani ŧhaan bhrsatu hoī ||

Slandering the Saints, one's place is defiled.

ਸੰਤ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਕ੍ਰਿਪਾ ਜੇ ਕਰੈ ॥

संत क्रिपाल क्रिपा जे करै ॥

Sanŧŧ kripaal kripaa je karai ||

But if the Compassionate Saint shows His Kindness,

ਨਾਨਕ ਸੰਤਸੰਗਿ ਨਿੰਦਕੁ ਭੀ ਤਰੈ ॥੧॥

नानक संतसंगि निंदकु भी तरै ॥१॥

Naanak sanŧŧasanggi ninđđaku bhee ŧarai ||1||

O Nanak, in the Company of the Saints, the slanderer may still be saved. ||1||


ਸੰਤ ਕੇ ਦੂਖਨ ਤੇ ਮੁਖੁ ਭਵੈ ॥

संत के दूखन ते मुखु भवै ॥

Sanŧŧ ke đookhan ŧe mukhu bhavai ||

Slandering the Saints, one becomes a wry-faced malcontent.

ਸੰਤਨ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਕਾਗ ਜਿਉ ਲਵੈ ॥

संतन कै दूखनि काग जिउ लवै ॥

Sanŧŧan kai đookhani kaag jiū lavai ||

Slandering the Saints, one croaks like a raven.

ਸੰਤਨ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਸਰਪ ਜੋਨਿ ਪਾਇ ॥

संतन कै दूखनि सरप जोनि पाइ ॥

Sanŧŧan kai đookhani sarap joni paaī ||

Slandering the Saints, one is reincarnated as a snake.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਤ੍ਰਿਗਦ ਜੋਨਿ ਕਿਰਮਾਇ ॥

संत कै दूखनि त्रिगद जोनि किरमाइ ॥

Sanŧŧ kai đookhani ŧrigađ joni kiramaaī ||

Slandering the Saints, one is reincarnated as a wiggling worm.

ਸੰਤਨ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਹਿ ਜਲੈ ॥

संतन कै दूखनि त्रिसना महि जलै ॥

Sanŧŧan kai đookhani ŧrisanaa mahi jalai ||

Slandering the Saints, one burns in the fire of desire.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਸਭੁ ਕੋ ਛਲੈ ॥

संत कै दूखनि सभु को छलै ॥

Sanŧŧ kai đookhani sabhu ko chhalai ||

Slandering the Saints, one tries to deceive everyone.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਤੇਜੁ ਸਭੁ ਜਾਇ ॥

संत कै दूखनि तेजु सभु जाइ ॥

Sanŧŧ kai đookhani ŧeju sabhu jaaī ||

Slandering the Saints, all one's influence vanishes.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਨੀਚੁ ਨੀਚਾਇ ॥

संत कै दूखनि नीचु नीचाइ ॥

Sanŧŧ kai đookhani neechu neechaaī ||

Slandering the Saints, one becomes the lowest of the low.

ਸੰਤ ਦੋਖੀ ਕਾ ਥਾਉ ਕੋ ਨਾਹਿ ॥

संत दोखी का थाउ को नाहि ॥

Sanŧŧ đokhee kaa ŧhaaū ko naahi ||

For the slanderer of the Saint, there is no place of rest.

ਨਾਨਕ ਸੰਤ ਭਾਵੈ ਤਾ ਓਇ ਭੀ ਗਤਿ ਪਾਹਿ ॥੨॥

नानक संत भावै ता ओइ भी गति पाहि ॥२॥

Naanak sanŧŧ bhaavai ŧaa õī bhee gaŧi paahi ||2||

O Nanak, if it pleases the Saint, even then, he may be saved. ||2||


ਸੰਤ ਕਾ ਨਿੰਦਕੁ ਮਹਾ ਅਤਤਾਈ ॥

संत का निंदकु महा अतताई ॥

Sanŧŧ kaa ninđđaku mahaa âŧaŧaaëe ||

The slanderer of the Saint is the worst evil-doer.

ਸੰਤ ਕਾ ਨਿੰਦਕੁ ਖਿਨੁ ਟਿਕਨੁ ਨ ਪਾਈ ॥

संत का निंदकु खिनु टिकनु न पाई ॥

Sanŧŧ kaa ninđđaku khinu tikanu na paaëe ||

The slanderer of the Saint has not even a moment's rest.

ਸੰਤ ਕਾ ਨਿੰਦਕੁ ਮਹਾ ਹਤਿਆਰਾ ॥

संत का निंदकु महा हतिआरा ॥

Sanŧŧ kaa ninđđaku mahaa haŧiâaraa ||

The slanderer of the Saint is a brutal butcher.

ਸੰਤ ਕਾ ਨਿੰਦਕੁ ਪਰਮੇਸੁਰਿ ਮਾਰਾ ॥

संत का निंदकु परमेसुरि मारा ॥

Sanŧŧ kaa ninđđaku paramesuri maaraa ||

The slanderer of the Saint is cursed by the Transcendent Lord.

ਸੰਤ ਕਾ ਨਿੰਦਕੁ ਰਾਜ ਤੇ ਹੀਨੁ ॥

संत का निंदकु राज ते हीनु ॥

Sanŧŧ kaa ninđđaku raaj ŧe heenu ||

The slanderer of the Saint has no kingdom.

ਸੰਤ ਕਾ ਨਿੰਦਕੁ ਦੁਖੀਆ ਅਰੁ ਦੀਨੁ ॥

संत का निंदकु दुखीआ अरु दीनु ॥

Sanŧŧ kaa ninđđaku đukheeâa âru đeenu ||

The slanderer of the Saint becomes miserable and poor.

ਸੰਤ ਕੇ ਨਿੰਦਕ ਕਉ ਸਰਬ ਰੋਗ ॥

संत के निंदक कउ सरब रोग ॥

Sanŧŧ ke ninđđak kaū sarab rog ||

The slanderer of the Saint contracts all diseases.

ਸੰਤ ਕੇ ਨਿੰਦਕ ਕਉ ਸਦਾ ਬਿਜੋਗ ॥

संत के निंदक कउ सदा बिजोग ॥

Sanŧŧ ke ninđđak kaū sađaa bijog ||

The slanderer of the Saint is forever separated.

ਸੰਤ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਦੋਖ ਮਹਿ ਦੋਖੁ ॥

संत की निंदा दोख महि दोखु ॥

Sanŧŧ kee ninđđaa đokh mahi đokhu ||

To slander a Saint is the worst sin of sins.

ਨਾਨਕ ਸੰਤ ਭਾਵੈ ਤਾ ਉਸ ਕਾ ਭੀ ਹੋਇ ਮੋਖੁ ॥੩॥

नानक संत भावै ता उस का भी होइ मोखु ॥३॥

Naanak sanŧŧ bhaavai ŧaa ūs kaa bhee hoī mokhu ||3||

O Nanak, if it pleases the Saint, then even this one may be liberated. ||3||


ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਸਦਾ ਅਪਵਿਤੁ ॥

संत का दोखी सदा अपवितु ॥

Sanŧŧ kaa đokhee sađaa âpaviŧu ||

The slanderer of the Saint is forever impure.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਕਿਸੈ ਕਾ ਨਹੀ ਮਿਤੁ ॥

संत का दोखी किसै का नही मितु ॥

Sanŧŧ kaa đokhee kisai kaa nahee miŧu ||

The slanderer of the Saint is nobody's friend.

ਸੰਤ ਕੇ ਦੋਖੀ ਕਉ ਡਾਨੁ ਲਾਗੈ ॥

संत के दोखी कउ डानु लागै ॥

Sanŧŧ ke đokhee kaū daanu laagai ||

The slanderer of the Saint shall be punished.

ਸੰਤ ਕੇ ਦੋਖੀ ਕਉ ਸਭ ਤਿਆਗੈ ॥

संत के दोखी कउ सभ तिआगै ॥

Sanŧŧ ke đokhee kaū sabh ŧiâagai ||

The slanderer of the Saint is abandoned by all.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਮਹਾ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥

संत का दोखी महा अहंकारी ॥

Sanŧŧ kaa đokhee mahaa âhankkaaree ||

The slanderer of the Saint is totally egocentric.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਸਦਾ ਬਿਕਾਰੀ ॥

संत का दोखी सदा बिकारी ॥

Sanŧŧ kaa đokhee sađaa bikaaree ||

The slanderer of the Saint is forever corrupt.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਜਨਮੈ ਮਰੈ ॥

संत का दोखी जनमै मरै ॥

Sanŧŧ kaa đokhee janamai marai ||

The slanderer of the Saint must endure birth and death.

ਸੰਤ ਕੀ ਦੂਖਨਾ ਸੁਖ ਤੇ ਟਰੈ ॥

संत की दूखना सुख ते टरै ॥

Sanŧŧ kee đookhanaa sukh ŧe tarai ||

The slanderer of the Saint is devoid of peace.

ਸੰਤ ਕੇ ਦੋਖੀ ਕਉ ਨਾਹੀ ਠਾਉ ॥

संत के दोखी कउ नाही ठाउ ॥

Sanŧŧ ke đokhee kaū naahee thaaū ||

The slanderer of the Saint has no place of rest.

ਨਾਨਕ ਸੰਤ ਭਾਵੈ ਤਾ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥੪॥

नानक संत भावै ता लए मिलाइ ॥४॥

Naanak sanŧŧ bhaavai ŧaa laē milaaī ||4||

O Nanak, if it pleases the Saint, then even such a one may merge in union. ||4||


ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਅਧ ਬੀਚ ਤੇ ਟੂਟੈ ॥

संत का दोखी अध बीच ते टूटै ॥

Sanŧŧ kaa đokhee âđh beech ŧe tootai ||

The slanderer of the Saint breaks down mid-way.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਕਿਤੈ ਕਾਜਿ ਨ ਪਹੂਚੈ ॥

संत का दोखी कितै काजि न पहूचै ॥

Sanŧŧ kaa đokhee kiŧai kaaji na pahoochai ||

The slanderer of the Saint cannot accomplish his tasks.

ਸੰਤ ਕੇ ਦੋਖੀ ਕਉ ਉਦਿਆਨ ਭ੍ਰਮਾਈਐ ॥

संत के दोखी कउ उदिआन भ्रमाईऐ ॥

Sanŧŧ ke đokhee kaū ūđiâan bhrmaaëeâi ||

The slanderer of the Saint wanders in the wilderness.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਉਝੜਿ ਪਾਈਐ ॥

संत का दोखी उझड़ि पाईऐ ॥

Sanŧŧ kaa đokhee ūjhaɍi paaëeâi ||

The slanderer of the Saint is misled into desolation.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਅੰਤਰ ਤੇ ਥੋਥਾ ॥

संत का दोखी अंतर ते थोथा ॥

Sanŧŧ kaa đokhee ânŧŧar ŧe ŧhoŧhaa ||

The slanderer of the Saint is empty inside,

ਜਿਉ ਸਾਸ ਬਿਨਾ ਮਿਰਤਕ ਕੀ ਲੋਥਾ ॥

जिउ सास बिना मिरतक की लोथा ॥

Jiū saas binaa miraŧak kee loŧhaa ||

Like the corpse of a dead man, without the breath of life.

ਸੰਤ ਕੇ ਦੋਖੀ ਕੀ ਜੜ ਕਿਛੁ ਨਾਹਿ ॥

संत के दोखी की जड़ किछु नाहि ॥

Sanŧŧ ke đokhee kee jaɍ kichhu naahi ||

The slanderer of the Saint has no heritage at all.

ਆਪਨ ਬੀਜਿ ਆਪੇ ਹੀ ਖਾਹਿ ॥

आपन बीजि आपे ही खाहि ॥

Âapan beeji âape hee khaahi ||

He himself must eat what he has planted.

ਸੰਤ ਕੇ ਦੋਖੀ ਕਉ ਅਵਰੁ ਨ ਰਾਖਨਹਾਰੁ ॥

संत के दोखी कउ अवरु न राखनहारु ॥

Sanŧŧ ke đokhee kaū âvaru na raakhanahaaru ||

The slanderer of the Saint cannot be saved by anyone else.

ਨਾਨਕ ਸੰਤ ਭਾਵੈ ਤਾ ਲਏ ਉਬਾਰਿ ॥੫॥

नानक संत भावै ता लए उबारि ॥५॥

Naanak sanŧŧ bhaavai ŧaa laē ūbaari ||5||

O Nanak, if it pleases the Saint, then even he may be saved. ||5||


ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਇਉ ਬਿਲਲਾਇ ॥

संत का दोखी इउ बिललाइ ॥

Sanŧŧ kaa đokhee īū bilalaaī ||

The slanderer of the Saint bewails like this

ਜਿਉ ਜਲ ਬਿਹੂਨ ਮਛੁਲੀ ਤੜਫੜਾਇ ॥

जिउ जल बिहून मछुली तड़फड़ाइ ॥

Jiū jal bihoon machhulee ŧaɍaphaɍaaī ||

Like a fish, out of water, writhing in agony.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਭੂਖਾ ਨਹੀ ਰਾਜੈ ॥

संत का दोखी भूखा नही राजै ॥

Sanŧŧ kaa đokhee bhookhaa nahee raajai ||

The slanderer of the Saint is hungry and is never satisfied,

ਜਿਉ ਪਾਵਕੁ ਈਧਨਿ ਨਹੀ ਧ੍ਰਾਪੈ ॥

जिउ पावकु ईधनि नही ध्रापै ॥

Jiū paavaku ëeđhani nahee đhraapai ||

As fire is not satisfied by fuel.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਛੁਟੈ ਇਕੇਲਾ ॥

संत का दोखी छुटै इकेला ॥

Sanŧŧ kaa đokhee chhutai īkelaa ||

The slanderer of the Saint is left all alone,

ਜਿਉ ਬੂਆੜੁ ਤਿਲੁ ਖੇਤ ਮਾਹਿ ਦੁਹੇਲਾ ॥

जिउ बूआड़ु तिलु खेत माहि दुहेला ॥

Jiū booâaɍu ŧilu kheŧ maahi đuhelaa ||

Like the miserable barren sesame stalk abandoned in the field.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਧਰਮ ਤੇ ਰਹਤ ॥

संत का दोखी धरम ते रहत ॥

Sanŧŧ kaa đokhee đharam ŧe rahaŧ ||

The slanderer of the Saint is devoid of faith.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਸਦ ਮਿਥਿਆ ਕਹਤ ॥

संत का दोखी सद मिथिआ कहत ॥

Sanŧŧ kaa đokhee sađ miŧhiâa kahaŧ ||

The slanderer of the Saint constantly lies.

ਕਿਰਤੁ ਨਿੰਦਕ ਕਾ ਧੁਰਿ ਹੀ ਪਇਆ ॥

किरतु निंदक का धुरि ही पइआ ॥

Kiraŧu ninđđak kaa đhuri hee paīâa ||

The fate of the slanderer is pre-ordained from the very beginning of time.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਥਿਆ ॥੬॥

नानक जो तिसु भावै सोई थिआ ॥६॥

Naanak jo ŧisu bhaavai soëe ŧhiâa ||6||

O Nanak, whatever pleases God's Will comes to pass. ||6||


ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਬਿਗੜ ਰੂਪੁ ਹੋਇ ਜਾਇ ॥

संत का दोखी बिगड़ रूपु होइ जाइ ॥

Sanŧŧ kaa đokhee bigaɍ roopu hoī jaaī ||

The slanderer of the Saint becomes deformed.

ਸੰਤ ਕੇ ਦੋਖੀ ਕਉ ਦਰਗਹ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥

संत के दोखी कउ दरगह मिलै सजाइ ॥

Sanŧŧ ke đokhee kaū đaragah milai sajaaī ||

The slanderer of the Saint receives his punishment in the Court of the Lord.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਸਦਾ ਸਹਕਾਈਐ ॥

संत का दोखी सदा सहकाईऐ ॥

Sanŧŧ kaa đokhee sađaa sahakaaëeâi ||

The slanderer of the Saint is eternally in limbo.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਨ ਮਰੈ ਨ ਜੀਵਾਈਐ ॥

संत का दोखी न मरै न जीवाईऐ ॥

Sanŧŧ kaa đokhee na marai na jeevaaëeâi ||

He does not die, but he does not live either.

ਸੰਤ ਕੇ ਦੋਖੀ ਕੀ ਪੁਜੈ ਨ ਆਸਾ ॥

संत के दोखी की पुजै न आसा ॥

Sanŧŧ ke đokhee kee pujai na âasaa ||

The hopes of the slanderer of the Saint are not fulfilled.

ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਉਠਿ ਚਲੈ ਨਿਰਾਸਾ ॥

संत का दोखी उठि चलै निरासा ॥

Sanŧŧ kaa đokhee ūthi chalai niraasaa ||

The slanderer of the Saint departs disappointed.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੋਖਿ ਨ ਤ੍ਰਿਸਟੈ ਕੋਇ ॥

संत कै दोखि न त्रिसटै कोइ ॥

Sanŧŧ kai đokhi na ŧrisatai koī ||

Slandering the Saint, no one attains satisfaction.

ਜੈਸਾ ਭਾਵੈ ਤੈਸਾ ਕੋਈ ਹੋਇ ॥

जैसा भावै तैसा कोई होइ ॥

Jaisaa bhaavai ŧaisaa koëe hoī ||

As it pleases the Lord, so do people become;

ਪਇਆ ਕਿਰਤੁ ਨ ਮੇਟੈ ਕੋਇ ॥

पइआ किरतु न मेटै कोइ ॥

Paīâa kiraŧu na metai koī ||

No one can erase their past actions.

ਨਾਨਕ ਜਾਨੈ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥੭॥

नानक जानै सचा सोइ ॥७॥

Naanak jaanai sachaa soī ||7||

O Nanak, the True Lord alone knows all. ||7||


ਸਭ ਘਟ ਤਿਸ ਕੇ ਓਹੁ ਕਰਨੈਹਾਰੁ ॥

सभ घट तिस के ओहु करनैहारु ॥

Sabh ghat ŧis ke õhu karanaihaaru ||

All hearts are His; He is the Creator.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਤਿਸ ਕਉ ਨਮਸਕਾਰੁ ॥

सदा सदा तिस कउ नमसकारु ॥

Sađaa sađaa ŧis kaū namasakaaru ||

Forever and ever, I bow to Him in reverence.

ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਉਸਤਤਿ ਕਰਹੁ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥

प्रभ की उसतति करहु दिनु राति ॥

Prbh kee ūsaŧaŧi karahu đinu raaŧi ||

Praise God, day and night.

ਤਿਸਹਿ ਧਿਆਵਹੁ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ॥

तिसहि धिआवहु सासि गिरासि ॥

Ŧisahi đhiâavahu saasi giraasi ||

Meditate on Him with every breath and morsel of food.

ਸਭੁ ਕਛੁ ਵਰਤੈ ਤਿਸ ਕਾ ਕੀਆ ॥

सभु कछु वरतै तिस का कीआ ॥

Sabhu kachhu varaŧai ŧis kaa keeâa ||

Everything happens as He wills.

ਜੈਸਾ ਕਰੇ ਤੈਸਾ ਕੋ ਥੀਆ ॥

जैसा करे तैसा को थीआ ॥

Jaisaa kare ŧaisaa ko ŧheeâa ||

As He wills, so people become.

ਅਪਨਾ ਖੇਲੁ ਆਪਿ ਕਰਨੈਹਾਰੁ ॥

अपना खेलु आपि करनैहारु ॥

Âpanaa khelu âapi karanaihaaru ||

He Himself is the play, and He Himself is the actor.

ਦੂਸਰ ਕਉਨੁ ਕਹੈ ਬੀਚਾਰੁ ॥

दूसर कउनु कहै बीचारु ॥

Đoosar kaūnu kahai beechaaru ||

Who else can speak or deliberate upon this?

ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੈ ਤਿਸੁ ਆਪਨ ਨਾਮੁ ਦੇਇ ॥

जिस नो क्रिपा करै तिसु आपन नामु देइ ॥

Jis no kripaa karai ŧisu âapan naamu đeī ||

He Himself gives His Name to those, upon whom He bestows His Mercy.

ਬਡਭਾਗੀ ਨਾਨਕ ਜਨ ਸੇਇ ॥੮॥੧੩॥

बडभागी नानक जन सेइ ॥८॥१३॥

Badabhaagee naanak jan seī ||8||13||

Very fortunate, O Nanak, are those people. ||8||13||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਤਜਹੁ ਸਿਆਨਪ ਸੁਰਿ ਜਨਹੁ ਸਿਮਰਹੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥

तजहु सिआनप सुरि जनहु सिमरहु हरि हरि राइ ॥

Ŧajahu siâanap suri janahu simarahu hari hari raaī ||

Give up your cleverness, good people - remember the Lord God, your King!

ਏਕ ਆਸ ਹਰਿ ਮਨਿ ਰਖਹੁ ਨਾਨਕ ਦੂਖੁ ਭਰਮੁ ਭਉ ਜਾਇ ॥੧॥

एक आस हरि मनि रखहु नानक दूखु भरमु भउ जाइ ॥१॥

Ēk âas hari mani rakhahu naanak đookhu bharamu bhaū jaaī ||1||

Enshrine in your heart, your hopes in the One Lord. O Nanak, your pain, doubt and fear shall depart. ||1||


ਅਸਟਪਦੀ ॥

असटपदी ॥

Âsatapađee ||

Ashtapadee:

ਮਾਨੁਖ ਕੀ ਟੇਕ ਬ੍ਰਿਥੀ ਸਭ ਜਾਨੁ ॥

मानुख की टेक ब्रिथी सभ जानु ॥

Maanukh kee tek briŧhee sabh jaanu ||

Reliance on mortals is in vain - know this well.

ਦੇਵਨ ਕਉ ਏਕੈ ਭਗਵਾਨੁ ॥

देवन कउ एकै भगवानु ॥

Đevan kaū ēkai bhagavaanu ||

The Great Giver is the One Lord God.

ਜਿਸ ਕੈ ਦੀਐ ਰਹੈ ਅਘਾਇ ॥

जिस कै दीऐ रहै अघाइ ॥

Jis kai đeeâi rahai âghaaī ||

By His gifts, we are satisfied,

ਬਹੁਰਿ ਨ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਲਾਗੈ ਆਇ ॥

बहुरि न त्रिसना लागै आइ ॥

Bahuri na ŧrisanaa laagai âaī ||

And we suffer from thirst no longer.

ਮਾਰੈ ਰਾਖੈ ਏਕੋ ਆਪਿ ॥

मारै राखै एको आपि ॥

Maarai raakhai ēko âapi ||

The One Lord Himself destroys and also preserves.

ਮਾਨੁਖ ਕੈ ਕਿਛੁ ਨਾਹੀ ਹਾਥਿ ॥

मानुख कै किछु नाही हाथि ॥

Maanukh kai kichhu naahee haaŧhi ||

Nothing at all is in the hands of mortal beings.

ਤਿਸ ਕਾ ਹੁਕਮੁ ਬੂਝਿ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

तिस का हुकमु बूझि सुखु होइ ॥

Ŧis kaa hukamu boojhi sukhu hoī ||

Understanding His Order, there is peace.

ਤਿਸ ਕਾ ਨਾਮੁ ਰਖੁ ਕੰਠਿ ਪਰੋਇ ॥

तिस का नामु रखु कंठि परोइ ॥

Ŧis kaa naamu rakhu kantthi paroī ||

So take His Name, and wear it as your necklace.

ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥

सिमरि सिमरि सिमरि प्रभु सोइ ॥

Simari simari simari prbhu soī ||

Remember, remember, remember God in meditation.

ਨਾਨਕ ਬਿਘਨੁ ਨ ਲਾਗੈ ਕੋਇ ॥੧॥

नानक बिघनु न लागै कोइ ॥१॥

Naanak bighanu na laagai koī ||1||

O Nanak, no obstacle shall stand in your way. ||1||


ਉਸਤਤਿ ਮਨ ਮਹਿ ਕਰਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥

उसतति मन महि करि निरंकार ॥

Ūsaŧaŧi man mahi kari nirankkaar ||

Praise the Formless Lord in your mind.

ਕਰਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਤਿ ਬਿਉਹਾਰ ॥

करि मन मेरे सति बिउहार ॥

Kari man mere saŧi biūhaar ||

O my mind, make this your true occupation.

ਨਿਰਮਲ ਰਸਨਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਉ ॥

निरमल रसना अम्रितु पीउ ॥

Niramal rasanaa âmmmriŧu peeū ||

Let your tongue become pure, drinking in the Ambrosial Nectar.

ਸਦਾ ਸੁਹੇਲਾ ਕਰਿ ਲੇਹਿ ਜੀਉ ॥

सदा सुहेला करि लेहि जीउ ॥

Sađaa suhelaa kari lehi jeeū ||

Your soul shall be forever peaceful.

ਨੈਨਹੁ ਪੇਖੁ ਠਾਕੁਰ ਕਾ ਰੰਗੁ ॥

नैनहु पेखु ठाकुर का रंगु ॥

Nainahu pekhu thaakur kaa ranggu ||

With your eyes, see the wondrous play of your Lord and Master.

ਸਾਧਸੰਗਿ ਬਿਨਸੈ ਸਭ ਸੰਗੁ ॥

साधसंगि बिनसै सभ संगु ॥

Saađhasanggi binasai sabh sanggu ||

In the Company of the Holy, all other associations vanish.

ਚਰਨ ਚਲਉ ਮਾਰਗਿ ਗੋਬਿੰਦ ॥

चरन चलउ मारगि गोबिंद ॥

Charan chalaū maaragi gobinđđ ||

With your feet, walk in the Way of the Lord.

ਮਿਟਹਿ ਪਾਪ ਜਪੀਐ ਹਰਿ ਬਿੰਦ ॥

मिटहि पाप जपीऐ हरि बिंद ॥

Mitahi paap japeeâi hari binđđ ||

Sins are washed away, chanting the Lord's Name, even for a moment.

ਕਰ ਹਰਿ ਕਰਮ ਸ੍ਰਵਨਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ॥

कर हरि करम स्रवनि हरि कथा ॥

Kar hari karam srvani hari kaŧhaa ||

So do the Lord's Work, and listen to the Lord's Sermon.

ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਨਾਨਕ ਊਜਲ ਮਥਾ ॥੨॥

हरि दरगह नानक ऊजल मथा ॥२॥

Hari đaragah naanak ǖjal maŧhaa ||2||

In the Lord's Court, O Nanak, your face shall be radiant. ||2||


ਬਡਭਾਗੀ ਤੇ ਜਨ ਜਗ ਮਾਹਿ ॥

बडभागी ते जन जग माहि ॥

Badabhaagee ŧe jan jag maahi ||

Very fortunate are those humble beings in this world,

ਸਦਾ ਸਦਾ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਨ ਗਾਹਿ ॥

सदा सदा हरि के गुन गाहि ॥

Sađaa sađaa hari ke gun gaahi ||

Who sing the Glorious Praises of the Lord, forever and ever.

ਰਾਮ ਨਾਮ ਜੋ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰ ॥

राम नाम जो करहि बीचार ॥

Raam naam jo karahi beechaar ||

Those who dwell upon the Lord's Name,

ਸੇ ਧਨਵੰਤ ਗਨੀ ਸੰਸਾਰ ॥

से धनवंत गनी संसार ॥

Se đhanavanŧŧ ganee sanssaar ||

Are the most wealthy and prosperous in the world.

ਮਨਿ ਤਨਿ ਮੁਖਿ ਬੋਲਹਿ ਹਰਿ ਮੁਖੀ ॥

मनि तनि मुखि बोलहि हरि मुखी ॥

Mani ŧani mukhi bolahi hari mukhee ||

Those who speak of the Supreme Lord in thought, word and deed

ਸਦਾ ਸਦਾ ਜਾਨਹੁ ਤੇ ਸੁਖੀ ॥

सदा सदा जानहु ते सुखी ॥

Sađaa sađaa jaanahu ŧe sukhee ||

Know that they are peaceful and happy, forever and ever.

ਏਕੋ ਏਕੁ ਏਕੁ ਪਛਾਨੈ ॥

एको एकु एकु पछानै ॥

Ēko ēku ēku pachhaanai ||

One who recognizes the One and only Lord as One,

ਇਤ ਉਤ ਕੀ ਓਹੁ ਸੋਝੀ ਜਾਨੈ ॥

इत उत की ओहु सोझी जानै ॥

Īŧ ūŧ kee õhu sojhee jaanai ||

Understands this world and the next.

ਨਾਮ ਸੰਗਿ ਜਿਸ ਕਾ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥

नाम संगि जिस का मनु मानिआ ॥

Naam sanggi jis kaa manu maaniâa ||

One whose mind accepts the Company of the Naam,

ਨਾਨਕ ਤਿਨਹਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਜਾਨਿਆ ॥੩॥

नानक तिनहि निरंजनु जानिआ ॥३॥

Naanak ŧinahi niranjjanu jaaniâa ||3||

The Name of the Lord, O Nanak, knows the Immaculate Lord. ||3||


ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਆਪਨ ਆਪੁ ਸੁਝੈ ॥

गुर प्रसादि आपन आपु सुझै ॥

Gur prsaađi âapan âapu sujhai ||

By Guru's Grace, one understands himself;

ਤਿਸ ਕੀ ਜਾਨਹੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬੁਝੈ ॥

तिस की जानहु त्रिसना बुझै ॥

Ŧis kee jaanahu ŧrisanaa bujhai ||

Know that then, his thirst is quenched.

ਸਾਧਸੰਗਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਸੁ ਕਹਤ ॥

साधसंगि हरि हरि जसु कहत ॥

Saađhasanggi hari hari jasu kahaŧ ||

In the Company of the Holy, one chants the Praises of the Lord, Har, Har.

ਸਰਬ ਰੋਗ ਤੇ ਓਹੁ ਹਰਿ ਜਨੁ ਰਹਤ ॥

सरब रोग ते ओहु हरि जनु रहत ॥

Sarab rog ŧe õhu hari janu rahaŧ ||

Such a devotee of the Lord is free of all disease.

ਅਨਦਿਨੁ ਕੀਰਤਨੁ ਕੇਵਲ ਬਖੵਾਨੁ ॥

अनदिनु कीरतनु केवल बख्यानु ॥

Ânađinu keeraŧanu keval bakhʸaanu ||

Night and day, sing the Kirtan, the Praises of the One Lord.

ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਮਹਿ ਸੋਈ ਨਿਰਬਾਨੁ ॥

ग्रिहसत महि सोई निरबानु ॥

Grihasaŧ mahi soëe nirabaanu ||

In the midst of your household, remain balanced and unattached.

ਏਕ ਊਪਰਿ ਜਿਸੁ ਜਨ ਕੀ ਆਸਾ ॥

एक ऊपरि जिसु जन की आसा ॥

Ēk ǖpari jisu jan kee âasaa ||

One who places his hopes in the One Lord

ਤਿਸ ਕੀ ਕਟੀਐ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸਾ ॥

तिस की कटीऐ जम की फासा ॥

Ŧis kee kateeâi jam kee phaasaa ||

The noose of Death is cut away from his neck.

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕੀ ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਭੂਖ ॥

पारब्रहम की जिसु मनि भूख ॥

Paarabrham kee jisu mani bhookh ||

One whose mind hungers for the Supreme Lord God,

ਨਾਨਕ ਤਿਸਹਿ ਨ ਲਾਗਹਿ ਦੂਖ ॥੪॥

नानक तिसहि न लागहि दूख ॥४॥

Naanak ŧisahi na laagahi đookh ||4||

O Nanak, shall not suffer pain. ||4||


ਜਿਸ ਕਉ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਆਵੈ ॥

जिस कउ हरि प्रभु मनि चिति आवै ॥

Jis kaū hari prbhu mani chiŧi âavai ||

One who focuses his conscious mind on the Lord God

ਸੋ ਸੰਤੁ ਸੁਹੇਲਾ ਨਹੀ ਡੁਲਾਵੈ ॥

सो संतु सुहेला नही डुलावै ॥

So sanŧŧu suhelaa nahee dulaavai ||

- that Saint is at peace; he does not waver.

ਜਿਸੁ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪੁਨਾ ਕਿਰਪਾ ਕਰੈ ॥

जिसु प्रभु अपुना किरपा करै ॥

Jisu prbhu âpunaa kirapaa karai ||

Those unto whom God has granted His Grace

ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਕਹੁ ਕਿਸ ਤੇ ਡਰੈ ॥

सो सेवकु कहु किस ते डरै ॥

So sevaku kahu kis ŧe darai ||

Who do those servants need to fear?

ਜੈਸਾ ਸਾ ਤੈਸਾ ਦ੍ਰਿਸਟਾਇਆ ॥

जैसा सा तैसा द्रिसटाइआ ॥

Jaisaa saa ŧaisaa đrisataaīâa ||

As God is, so does He appear;

ਅਪੁਨੇ ਕਾਰਜ ਮਹਿ ਆਪਿ ਸਮਾਇਆ ॥

अपुने कारज महि आपि समाइआ ॥

Âpune kaaraj mahi âapi samaaīâa ||

In His Own creation, He Himself is pervading.

ਸੋਧਤ ਸੋਧਤ ਸੋਧਤ ਸੀਝਿਆ ॥

सोधत सोधत सोधत सीझिआ ॥

Sođhaŧ sođhaŧ sođhaŧ seejhiâa ||

Searching, searching, searching, and finally, success!

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤਤੁ ਸਭੁ ਬੂਝਿਆ ॥

गुर प्रसादि ततु सभु बूझिआ ॥

Gur prsaađi ŧaŧu sabhu boojhiâa ||

By Guru's Grace, the essence of all reality is understood.

ਜਬ ਦੇਖਉ ਤਬ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਮੂਲੁ ॥

जब देखउ तब सभु किछु मूलु ॥

Jab đekhaū ŧab sabhu kichhu moolu ||

Wherever I look, there I see Him, at the root of all things.

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸੂਖਮੁ ਸੋਈ ਅਸਥੂਲੁ ॥੫॥

नानक सो सूखमु सोई असथूलु ॥५॥

Naanak so sookhamu soëe âsaŧhoolu ||5||

O Nanak, He is the subtle, and He is also the manifest. ||5||


ਨਹ ਕਿਛੁ ਜਨਮੈ ਨਹ ਕਿਛੁ ਮਰੈ ॥

नह किछु जनमै नह किछु मरै ॥

Nah kichhu janamai nah kichhu marai ||

Nothing is born, and nothing dies.

ਆਪਨ ਚਲਿਤੁ ਆਪ ਹੀ ਕਰੈ ॥

आपन चलितु आप ही करै ॥

Âapan chaliŧu âap hee karai ||

He Himself stages His own drama.

ਆਵਨੁ ਜਾਵਨੁ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਅਨਦ੍ਰਿਸਟਿ ॥

आवनु जावनु द्रिसटि अनद्रिसटि ॥

Âavanu jaavanu đrisati ânađrisati ||

Coming and going, seen and unseen,

ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਧਾਰੀ ਸਭ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ॥

आगिआकारी धारी सभ स्रिसटि ॥

Âagiâakaaree đhaaree sabh srisati ||

All the world is obedient to His Will.

ਆਪੇ ਆਪਿ ਸਗਲ ਮਹਿ ਆਪਿ ॥

आपे आपि सगल महि आपि ॥

Âape âapi sagal mahi âapi ||

He Himself is All-in-Himself.

ਅਨਿਕ ਜੁਗਤਿ ਰਚਿ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਿ ॥

अनिक जुगति रचि थापि उथापि ॥

Ânik jugaŧi rachi ŧhaapi ūŧhaapi ||

In His many ways, He establishes and disestablishes.

ਅਬਿਨਾਸੀ ਨਾਹੀ ਕਿਛੁ ਖੰਡ ॥

अबिनासी नाही किछु खंड ॥

Âbinaasee naahee kichhu khandd ||

He is Imperishable; nothing can be broken.

ਧਾਰਣ ਧਾਰਿ ਰਹਿਓ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ॥

धारण धारि रहिओ ब्रहमंड ॥

Đhaarañ đhaari rahiõ brhamandd ||

He lends His Support to maintain the Universe.

ਅਲਖ ਅਭੇਵ ਪੁਰਖ ਪਰਤਾਪ ॥

अलख अभेव पुरख परताप ॥

Âlakh âbhev purakh paraŧaap ||

Unfathomable and Inscrutable is the Glory of the Lord.

ਆਪਿ ਜਪਾਏ ਤ ਨਾਨਕ ਜਾਪ ॥੬॥

आपि जपाए त नानक जाप ॥६॥

Âapi japaaē ŧa naanak jaap ||6||

As He inspires us to meditate, O Nanak, so do we meditate. ||6||


ਜਿਨ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਤਾ ਸੁ ਸੋਭਾਵੰਤ ॥

जिन प्रभु जाता सु सोभावंत ॥

Jin prbhu jaaŧaa su sobhaavanŧŧ ||

Those who know God are glorious.

ਸਗਲ ਸੰਸਾਰੁ ਉਧਰੈ ਤਿਨ ਮੰਤ ॥

सगल संसारु उधरै तिन मंत ॥

Sagal sanssaaru ūđharai ŧin manŧŧ ||

The whole world is redeemed by their teachings.

ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਸੇਵਕ ਸਗਲ ਉਧਾਰਨ ॥

प्रभ के सेवक सगल उधारन ॥

Prbh ke sevak sagal ūđhaaran ||

God's servants redeem all.

ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਸੇਵਕ ਦੂਖ ਬਿਸਾਰਨ ॥

प्रभ के सेवक दूख बिसारन ॥

Prbh ke sevak đookh bisaaran ||

God's servants cause sorrows to be forgotten.

ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਕਿਰਪਾਲ ॥

आपे मेलि लए किरपाल ॥

Âape meli laē kirapaal ||

The Merciful Lord unites them with Himself.

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਜਪਿ ਭਏ ਨਿਹਾਲ ॥

गुर का सबदु जपि भए निहाल ॥

Gur kaa sabađu japi bhaē nihaal ||

Chanting the Word of the Guru's Shabad, they become ecstatic.

ਉਨ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸੋਈ ਲਾਗੈ ॥

उन की सेवा सोई लागै ॥

Ūn kee sevaa soëe laagai ||

He alone is committed to serve them,

ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹਿ ਬਡਭਾਗੈ ॥

जिस नो क्रिपा करहि बडभागै ॥

Jis no kripaa karahi badabhaagai ||

Upon whom God bestows His Mercy, by great good fortune.

ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਪਾਵਹਿ ਬਿਸ੍ਰਾਮੁ ॥

नामु जपत पावहि बिस्रामु ॥

Naamu japaŧ paavahi bisraamu ||

Those who chant the Naam find their place of rest.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਪੁਰਖ ਕਉ ਊਤਮ ਕਰਿ ਮਾਨੁ ॥੭॥

नानक तिन पुरख कउ ऊतम करि मानु ॥७॥

Naanak ŧin purakh kaū ǖŧam kari maanu ||7||

O Nanak, respect those persons as the most noble. ||7||


ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੈ ਸੁ ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਰੰਗਿ ॥

जो किछु करै सु प्रभ कै रंगि ॥

Jo kichhu karai su prbh kai ranggi ||

Whatever you do, do it for the Love of God.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਬਸੈ ਹਰਿ ਸੰਗਿ ॥

सदा सदा बसै हरि संगि ॥

Sađaa sađaa basai hari sanggi ||

Forever and ever, abide with the Lord.

ਸਹਜ ਸੁਭਾਇ ਹੋਵੈ ਸੋ ਹੋਇ ॥

सहज सुभाइ होवै सो होइ ॥

Sahaj subhaaī hovai so hoī ||

By its own natural course, whatever will be will be.

ਕਰਣੈਹਾਰੁ ਪਛਾਣੈ ਸੋਇ ॥

करणैहारु पछाणै सोइ ॥

Karañaihaaru pachhaañai soī ||

Acknowledge that Creator Lord;

ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਕੀਆ ਜਨ ਮੀਠ ਲਗਾਨਾ ॥

प्रभ का कीआ जन मीठ लगाना ॥

Prbh kaa keeâa jan meeth lagaanaa ||

God's doings are sweet to His humble servant.

ਜੈਸਾ ਸਾ ਤੈਸਾ ਦ੍ਰਿਸਟਾਨਾ ॥

जैसा सा तैसा द्रिसटाना ॥

Jaisaa saa ŧaisaa đrisataanaa ||

As He is, so does He appear.

ਜਿਸ ਤੇ ਉਪਜੇ ਤਿਸੁ ਮਾਹਿ ਸਮਾਏ ॥

जिस ते उपजे तिसु माहि समाए ॥

Jis ŧe ūpaje ŧisu maahi samaaē ||

From Him we came, and into Him we shall merge again.

ਓਇ ਸੁਖ ਨਿਧਾਨ ਉਨਹੂ ਬਨਿ ਆਏ ॥

ओइ सुख निधान उनहू बनि आए ॥

Õī sukh niđhaan ūnahoo bani âaē ||

He is the treasure of peace, and so does His servant become.

ਆਪਸ ਕਉ ਆਪਿ ਦੀਨੋ ਮਾਨੁ ॥

आपस कउ आपि दीनो मानु ॥

Âapas kaū âapi đeeno maanu ||

Unto His own, He has given His honor.

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਜਨੁ ਏਕੋ ਜਾਨੁ ॥੮॥੧੪॥

नानक प्रभ जनु एको जानु ॥८॥१४॥

Naanak prbh janu ēko jaanu ||8||14||

O Nanak, know that God and His humble servant are one and the same. ||8||14||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਸਰਬ ਕਲਾ ਭਰਪੂਰ ਪ੍ਰਭ ਬਿਰਥਾ ਜਾਨਨਹਾਰ ॥

सरब कला भरपूर प्रभ बिरथा जाननहार ॥

Sarab kalaa bharapoor prbh biraŧhaa jaananahaar ||

God is totally imbued with all powers; He is the Knower of our troubles.

ਜਾ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਉਧਰੀਐ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰ ॥੧॥

जा कै सिमरनि उधरीऐ नानक तिसु बलिहार ॥१॥

Jaa kai simarani ūđhareeâi naanak ŧisu balihaar ||1||

Meditating in remembrance on Him, we are saved; Nanak is a sacrifice to Him. ||1||


ਅਸਟਪਦੀ ॥

असटपदी ॥

Âsatapađee ||

Ashtapadee:

ਟੂਟੀ ਗਾਢਨਹਾਰ ਗੋੁਪਾਲ ॥

टूटी गाढनहार गोपाल ॥

Tootee gaadhanahaar gaopaal ||

The Lord of the World is the Mender of the broken.

ਸਰਬ ਜੀਆ ਆਪੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ॥

सरब जीआ आपे प्रतिपाल ॥

Sarab jeeâa âape prŧipaal ||

He Himself cherishes all beings.

ਸਗਲ ਕੀ ਚਿੰਤਾ ਜਿਸੁ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

सगल की चिंता जिसु मन माहि ॥

Sagal kee chinŧŧaa jisu man maahi ||

The cares of all are on His Mind;

ਤਿਸ ਤੇ ਬਿਰਥਾ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥

तिस ते बिरथा कोई नाहि ॥

Ŧis ŧe biraŧhaa koëe naahi ||

No one is turned away from Him.

ਰੇ ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਦਾ ਹਰਿ ਜਾਪਿ ॥

रे मन मेरे सदा हरि जापि ॥

Re man mere sađaa hari jaapi ||

O my mind, meditate forever on the Lord.

ਅਬਿਨਾਸੀ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ॥

अबिनासी प्रभु आपे आपि ॥

Âbinaasee prbhu âape âapi ||

The Imperishable Lord God is Himself All-in-all.

ਆਪਨ ਕੀਆ ਕਛੂ ਨ ਹੋਇ ॥

आपन कीआ कछू न होइ ॥

Âapan keeâa kachhoo na hoī ||

By one's own actions, nothing is accomplished,

ਜੇ ਸਉ ਪ੍ਰਾਨੀ ਲੋਚੈ ਕੋਇ ॥

जे सउ प्रानी लोचै कोइ ॥

Je saū praanee lochai koī ||

Even though the mortal may wish it so, hundreds of times.

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਨਾਹੀ ਤੇਰੈ ਕਿਛੁ ਕਾਮ ॥

तिसु बिनु नाही तेरै किछु काम ॥

Ŧisu binu naahee ŧerai kichhu kaam ||

Without Him, nothing is of any use to you.

ਗਤਿ ਨਾਨਕ ਜਪਿ ਏਕ ਹਰਿ ਨਾਮ ॥੧॥

गति नानक जपि एक हरि नाम ॥१॥

Gaŧi naanak japi ēk hari naam ||1||

Salvation, O Nanak, is attained by chanting the Name of the One Lord. ||1||


ਰੂਪਵੰਤੁ ਹੋਇ ਨਾਹੀ ਮੋਹੈ ॥

रूपवंतु होइ नाही मोहै ॥

Roopavanŧŧu hoī naahee mohai ||

One who is good-looking should not be vain;

ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਜੋਤਿ ਸਗਲ ਘਟ ਸੋਹੈ ॥

प्रभ की जोति सगल घट सोहै ॥

Prbh kee joŧi sagal ghat sohai ||

The Light of God is in all hearts.

ਧਨਵੰਤਾ ਹੋਇ ਕਿਆ ਕੋ ਗਰਬੈ ॥

धनवंता होइ किआ को गरबै ॥

Đhanavanŧŧaa hoī kiâa ko garabai ||

Why should anyone be proud of being rich?

ਜਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਸ ਕਾ ਦੀਆ ਦਰਬੈ ॥

जा सभु किछु तिस का दीआ दरबै ॥

Jaa sabhu kichhu ŧis kaa đeeâa đarabai ||

All riches are His gifts.

ਅਤਿ ਸੂਰਾ ਜੇ ਕੋਊ ਕਹਾਵੈ ॥

अति सूरा जे कोऊ कहावै ॥

Âŧi sooraa je koǖ kahaavai ||

One may call himself a great hero,

ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਕਲਾ ਬਿਨਾ ਕਹ ਧਾਵੈ ॥

प्रभ की कला बिना कह धावै ॥

Prbh kee kalaa binaa kah đhaavai ||

But without God's Power, what can anyone do?

ਜੇ ਕੋ ਹੋਇ ਬਹੈ ਦਾਤਾਰੁ ॥

जे को होइ बहै दातारु ॥

Je ko hoī bahai đaaŧaaru ||

One who brags about giving to charities

ਤਿਸੁ ਦੇਨਹਾਰੁ ਜਾਨੈ ਗਾਵਾਰੁ ॥

तिसु देनहारु जानै गावारु ॥

Ŧisu đenahaaru jaanai gaavaaru ||

The Great Giver shall judge him to be a fool.

ਜਿਸੁ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤੂਟੈ ਹਉ ਰੋਗੁ ॥

जिसु गुर प्रसादि तूटै हउ रोगु ॥

Jisu gur prsaađi ŧootai haū rogu ||

One who, by Guru's Grace, is cured of the disease of ego

ਨਾਨਕ ਸੋ ਜਨੁ ਸਦਾ ਅਰੋਗੁ ॥੨॥

नानक सो जनु सदा अरोगु ॥२॥

Naanak so janu sađaa ârogu ||2||

- O Nanak, that person is forever healthy. ||2||


ਜਿਉ ਮੰਦਰ ਕਉ ਥਾਮੈ ਥੰਮਨੁ ॥

जिउ मंदर कउ थामै थमनु ॥

Jiū manđđar kaū ŧhaamai ŧhammanu ||

As a palace is supported by its pillars,

ਤਿਉ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਮਨਹਿ ਅਸਥੰਮਨੁ ॥

तिउ गुर का सबदु मनहि असथमनु ॥

Ŧiū gur kaa sabađu manahi âsaŧhammanu ||

So does the Guru's Word support the mind.

ਜਿਉ ਪਾਖਾਣੁ ਨਾਵ ਚੜਿ ਤਰੈ ॥

जिउ पाखाणु नाव चड़ि तरै ॥

Jiū paakhaañu naav chaɍi ŧarai ||

As a stone placed in a boat can cross over the river,

ਪ੍ਰਾਣੀ ਗੁਰ ਚਰਣ ਲਗਤੁ ਨਿਸਤਰੈ ॥

प्राणी गुर चरण लगतु निसतरै ॥

Praañee gur charañ lagaŧu nisaŧarai ||

So is the mortal saved, grasping hold of the Guru's Feet.

ਜਿਉ ਅੰਧਕਾਰ ਦੀਪਕ ਪਰਗਾਸੁ ॥

जिउ अंधकार दीपक परगासु ॥

Jiū ânđđhakaar đeepak paragaasu ||

As the darkness is illuminated by the lamp,

ਗੁਰ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਮਨਿ ਹੋਇ ਬਿਗਾਸੁ ॥

गुर दरसनु देखि मनि होइ बिगासु ॥

Gur đarasanu đekhi mani hoī bigaasu ||

So does the mind blossom forth, beholding the Blessed Vision of the Guru's Darshan.

ਜਿਉ ਮਹਾ ਉਦਿਆਨ ਮਹਿ ਮਾਰਗੁ ਪਾਵੈ ॥

जिउ महा उदिआन महि मारगु पावै ॥

Jiū mahaa ūđiâan mahi maaragu paavai ||

The path is found through the great wilderness,

ਤਿਉ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਮਿਲਿ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਗਟਾਵੈ ॥

तिउ साधू संगि मिलि जोति प्रगटावै ॥

Ŧiū saađhoo sanggi mili joŧi prgataavai ||

by joining the Saadh Sangat, the Company of the Holy, and one's light shines forth.

ਤਿਨ ਸੰਤਨ ਕੀ ਬਾਛਉ ਧੂਰਿ ॥

तिन संतन की बाछउ धूरि ॥

Ŧin sanŧŧan kee baachhaū đhoori ||

I seek the dust of the feet of those Saints;

ਨਾਨਕ ਕੀ ਹਰਿ ਲੋਚਾ ਪੂਰਿ ॥੩॥

नानक की हरि लोचा पूरि ॥३॥

Naanak kee hari lochaa poori ||3||

O Lord, fulfill Nanak's longing! ||3||


ਮਨ ਮੂਰਖ ਕਾਹੇ ਬਿਲਲਾਈਐ ॥

मन मूरख काहे बिललाईऐ ॥

Man moorakh kaahe bilalaaëeâi ||

O foolish mind, why do you cry and bewail?

ਪੁਰਬ ਲਿਖੇ ਕਾ ਲਿਖਿਆ ਪਾਈਐ ॥

पुरब लिखे का लिखिआ पाईऐ ॥

Purab likhe kaa likhiâa paaëeâi ||

You shall obtain your pre-ordained destiny.

ਦੂਖ ਸੂਖ ਪ੍ਰਭ ਦੇਵਨਹਾਰੁ ॥

दूख सूख प्रभ देवनहारु ॥

Đookh sookh prbh đevanahaaru ||

God is the Giver of pain and pleasure.

ਅਵਰ ਤਿਆਗਿ ਤੂ ਤਿਸਹਿ ਚਿਤਾਰੁ ॥

अवर तिआगि तू तिसहि चितारु ॥

Âvar ŧiâagi ŧoo ŧisahi chiŧaaru ||

Abandon others, and think of Him alone.

ਜੋ ਕਛੁ ਕਰੈ ਸੋਈ ਸੁਖੁ ਮਾਨੁ ॥

जो कछु करै सोई सुखु मानु ॥

Jo kachhu karai soëe sukhu maanu ||

Whatever He does - take comfort in that.

ਭੂਲਾ ਕਾਹੇ ਫਿਰਹਿ ਅਜਾਨ ॥

भूला काहे फिरहि अजान ॥

Bhoolaa kaahe phirahi âjaan ||

Why do you wander around, you ignorant fool?

ਕਉਨ ਬਸਤੁ ਆਈ ਤੇਰੈ ਸੰਗ ॥

कउन बसतु आई तेरै संग ॥

Kaūn basaŧu âaëe ŧerai sangg ||

What things did you bring with you?

ਲਪਟਿ ਰਹਿਓ ਰਸਿ ਲੋਭੀ ਪਤੰਗ ॥

लपटि रहिओ रसि लोभी पतंग ॥

Lapati rahiõ rasi lobhee paŧangg ||

You cling to worldly pleasures like a greedy moth.

ਰਾਮ ਨਾਮ ਜਪਿ ਹਿਰਦੇ ਮਾਹਿ ॥

राम नाम जपि हिरदे माहि ॥

Raam naam japi hirađe maahi ||

Dwell upon the Lord's Name in your heart.

ਨਾਨਕ ਪਤਿ ਸੇਤੀ ਘਰਿ ਜਾਹਿ ॥੪॥

नानक पति सेती घरि जाहि ॥४॥

Naanak paŧi seŧee ghari jaahi ||4||

O Nanak, thus you shall return to your home with honor. ||4||


ਜਿਸੁ ਵਖਰ ਕਉ ਲੈਨਿ ਤੂ ਆਇਆ ॥

जिसु वखर कउ लैनि तू आइआ ॥

Jisu vakhar kaū laini ŧoo âaīâa ||

This merchandise, which you have come to obtain,

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਸੰਤਨ ਘਰਿ ਪਾਇਆ ॥

राम नामु संतन घरि पाइआ ॥

Raam naamu sanŧŧan ghari paaīâa ||

the Lord's Name is obtained in the home of the Saints.

ਤਜਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ਲੇਹੁ ਮਨ ਮੋਲਿ ॥

तजि अभिमानु लेहु मन मोलि ॥

Ŧaji âbhimaanu lehu man moli ||

Renounce your egotistical pride, and with your mind,

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਹਿਰਦੇ ਮਹਿ ਤੋਲਿ ॥

राम नामु हिरदे महि तोलि ॥

Raam naamu hirađe mahi ŧoli ||

Purchase the Lord's Name - measure it out within your heart.

ਲਾਦਿ ਖੇਪ ਸੰਤਹ ਸੰਗਿ ਚਾਲੁ ॥

लादि खेप संतह संगि चालु ॥

Laađi khep sanŧŧah sanggi chaalu ||

Load up this merchandise, and set out with the Saints.

ਅਵਰ ਤਿਆਗਿ ਬਿਖਿਆ ਜੰਜਾਲ ॥

अवर तिआगि बिखिआ जंजाल ॥

Âvar ŧiâagi bikhiâa janjjaal ||

Give up other corrupt entanglements.

ਧੰਨਿ ਧੰਨਿ ਕਹੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

धंनि धंनि कहै सभु कोइ ॥

Đhanni đhanni kahai sabhu koī ||

"Blessed, blessed", everyone will call you,

ਮੁਖ ਊਜਲ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਸੋਇ ॥

मुख ऊजल हरि दरगह सोइ ॥

Mukh ǖjal hari đaragah soī ||

And your face shall be radiant in the Court of the Lord.

ਇਹੁ ਵਾਪਾਰੁ ਵਿਰਲਾ ਵਾਪਾਰੈ ॥

इहु वापारु विरला वापारै ॥

Īhu vaapaaru viralaa vaapaarai ||

In this trade, only a few are trading.

ਨਾਨਕ ਤਾ ਕੈ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ॥੫॥

नानक ता कै सद बलिहारै ॥५॥

Naanak ŧaa kai sađ balihaarai ||5||

Nanak is forever a sacrifice to them. ||5||


ਚਰਨ ਸਾਧ ਕੇ ਧੋਇ ਧੋਇ ਪੀਉ ॥

चरन साध के धोइ धोइ पीउ ॥

Charan saađh ke đhoī đhoī peeū ||

Wash the feet of the Holy, and drink in this water.

ਅਰਪਿ ਸਾਧ ਕਉ ਅਪਨਾ ਜੀਉ ॥

अरपि साध कउ अपना जीउ ॥

Ârapi saađh kaū âpanaa jeeū ||

Dedicate your soul to the Holy.

ਸਾਧ ਕੀ ਧੂਰਿ ਕਰਹੁ ਇਸਨਾਨੁ ॥

साध की धूरि करहु इसनानु ॥

Saađh kee đhoori karahu īsanaanu ||

Take your cleansing bath in the dust of the feet of the Holy.

ਸਾਧ ਊਪਰਿ ਜਾਈਐ ਕੁਰਬਾਨੁ ॥

साध ऊपरि जाईऐ कुरबानु ॥

Saađh ǖpari jaaëeâi kurabaanu ||

To the Holy, make your life a sacrifice.

ਸਾਧ ਸੇਵਾ ਵਡਭਾਗੀ ਪਾਈਐ ॥

साध सेवा वडभागी पाईऐ ॥

Saađh sevaa vadabhaagee paaëeâi ||

Service to the Holy is obtained by great good fortune.

ਸਾਧਸੰਗਿ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਗਾਈਐ ॥

साधसंगि हरि कीरतनु गाईऐ ॥

Saađhasanggi hari keeraŧanu gaaëeâi ||

In the Saadh Sangat, the Company of the Holy, the Kirtan of the Lord's Praise is sung.

ਅਨਿਕ ਬਿਘਨ ਤੇ ਸਾਧੂ ਰਾਖੈ ॥

अनिक बिघन ते साधू राखै ॥

Ânik bighan ŧe saađhoo raakhai ||

From all sorts of dangers, the Saint saves us.

ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਚਾਖੈ ॥

हरि गुन गाइ अम्रित रसु चाखै ॥

Hari gun gaaī âmmmriŧ rasu chaakhai ||

Singing the Glorious Praises of the Lord, we taste the ambrosial essence.

ਓਟ ਗਹੀ ਸੰਤਹ ਦਰਿ ਆਇਆ ॥

ओट गही संतह दरि आइआ ॥

Õt gahee sanŧŧah đari âaīâa ||

Seeking the Protection of the Saints, we have come to their door.

ਸਰਬ ਸੂਖ ਨਾਨਕ ਤਿਹ ਪਾਇਆ ॥੬॥

सरब सूख नानक तिह पाइआ ॥६॥

Sarab sookh naanak ŧih paaīâa ||6||

All comforts, O Nanak, are so obtained. ||6||


ਮਿਰਤਕ ਕਉ ਜੀਵਾਲਨਹਾਰ ॥

मिरतक कउ जीवालनहार ॥

Miraŧak kaū jeevaalanahaar ||

He infuses life back into the dead.

ਭੂਖੇ ਕਉ ਦੇਵਤ ਅਧਾਰ ॥

भूखे कउ देवत अधार ॥

Bhookhe kaū đevaŧ âđhaar ||

He gives food to the hungry.

ਸਰਬ ਨਿਧਾਨ ਜਾ ਕੀ ਦ੍ਰਿਸਟੀ ਮਾਹਿ ॥

सरब निधान जा की द्रिसटी माहि ॥

Sarab niđhaan jaa kee đrisatee maahi ||

All treasures are within His Glance of Grace.

ਪੁਰਬ ਲਿਖੇ ਕਾ ਲਹਣਾ ਪਾਹਿ ॥

पुरब लिखे का लहणा पाहि ॥

Purab likhe kaa lahañaa paahi ||

People obtain that which they are pre-ordained to receive.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਸ ਕਾ ਓਹੁ ਕਰਨੈ ਜੋਗੁ ॥

सभु किछु तिस का ओहु करनै जोगु ॥

Sabhu kichhu ŧis kaa õhu karanai jogu ||

All things are His; He is the Doer of all.

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਦੂਸਰ ਹੋਆ ਨ ਹੋਗੁ ॥

तिसु बिनु दूसर होआ न होगु ॥

Ŧisu binu đoosar hoâa na hogu ||

Other than Him, there has never been any other, and there shall never be.

ਜਪਿ ਜਨ ਸਦਾ ਸਦਾ ਦਿਨੁ ਰੈਣੀ ॥

जपि जन सदा सदा दिनु रैणी ॥

Japi jan sađaa sađaa đinu raiñee ||

Meditate on Him forever and ever, day and night.

ਸਭ ਤੇ ਊਚ ਨਿਰਮਲ ਇਹ ਕਰਣੀ ॥

सभ ते ऊच निरमल इह करणी ॥

Sabh ŧe ǖch niramal īh karañee ||

This way of life is exalted and immaculate.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਜਿਸ ਕਉ ਨਾਮੁ ਦੀਆ ॥

करि किरपा जिस कउ नामु दीआ ॥

Kari kirapaa jis kaū naamu đeeâa ||

One whom the Lord, in His Grace, blesses with His Name

ਨਾਨਕ ਸੋ ਜਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਥੀਆ ॥੭॥

नानक सो जनु निरमलु थीआ ॥७॥

Naanak so janu niramalu ŧheeâa ||7||

- O Nanak, that person becomes immaculate and pure. ||7||


ਜਾ ਕੈ ਮਨਿ ਗੁਰ ਕੀ ਪਰਤੀਤਿ ॥

जा कै मनि गुर की परतीति ॥

Jaa kai mani gur kee paraŧeeŧi ||

One who has faith in the Guru in his mind

ਤਿਸੁ ਜਨ ਆਵੈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਚੀਤਿ ॥

तिसु जन आवै हरि प्रभु चीति ॥

Ŧisu jan âavai hari prbhu cheeŧi ||

Comes to dwell upon the Lord God.

ਭਗਤੁ ਭਗਤੁ ਸੁਨੀਐ ਤਿਹੁ ਲੋਇ ॥

भगतु भगतु सुनीऐ तिहु लोइ ॥

Bhagaŧu bhagaŧu suneeâi ŧihu loī ||

He is acclaimed as a devotee, a humble devotee throughout the three worlds.

ਜਾ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਏਕੋ ਹੋਇ ॥

जा कै हिरदै एको होइ ॥

Jaa kai hirađai ēko hoī ||

The One Lord is in his heart.

ਸਚੁ ਕਰਣੀ ਸਚੁ ਤਾ ਕੀ ਰਹਤ ॥

सचु करणी सचु ता की रहत ॥

Sachu karañee sachu ŧaa kee rahaŧ ||

True are his actions; true are his ways.

ਸਚੁ ਹਿਰਦੈ ਸਤਿ ਮੁਖਿ ਕਹਤ ॥

सचु हिरदै सति मुखि कहत ॥

Sachu hirađai saŧi mukhi kahaŧ ||

True is his heart; Truth is what he speaks with his mouth.

ਸਾਚੀ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਸਾਚਾ ਆਕਾਰੁ ॥

साची द्रिसटि साचा आकारु ॥

Saachee đrisati saachaa âakaaru ||

True is his vision; true is his form.

ਸਚੁ ਵਰਤੈ ਸਾਚਾ ਪਾਸਾਰੁ ॥

सचु वरतै साचा पासारु ॥

Sachu varaŧai saachaa paasaaru ||

He distributes Truth and he spreads Truth.

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਜਿਨਿ ਸਚੁ ਕਰਿ ਜਾਤਾ ॥

पारब्रहमु जिनि सचु करि जाता ॥

Paarabrhamu jini sachu kari jaaŧaa ||

One who recognizes the Supreme Lord God as True

ਨਾਨਕ ਸੋ ਜਨੁ ਸਚਿ ਸਮਾਤਾ ॥੮॥੧੫॥

नानक सो जनु सचि समाता ॥८॥१५॥

Naanak so janu sachi samaaŧaa ||8||15||

- O Nanak, that humble being is absorbed into the True One. ||8||15||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਰੂਪੁ ਨ ਰੇਖ ਨ ਰੰਗੁ ਕਿਛੁ ਤ੍ਰਿਹੁ ਗੁਣ ਤੇ ਪ੍ਰਭ ਭਿੰਨ ॥

रूपु न रेख न रंगु किछु त्रिहु गुण ते प्रभ भिंन ॥

Roopu na rekh na ranggu kichhu ŧrihu guñ ŧe prbh bhinn ||

He has no form, no shape, no color; God is beyond the three qualities.

ਤਿਸਹਿ ਬੁਝਾਏ ਨਾਨਕਾ ਜਿਸੁ ਹੋਵੈ ਸੁਪ੍ਰਸੰਨ ॥੧॥

तिसहि बुझाए नानका जिसु होवै सुप्रसंन ॥१॥

Ŧisahi bujhaaē naanakaa jisu hovai suprsann ||1||

They alone understand Him, O Nanak, with whom He is pleased. ||1||


ਅਸਟਪਦੀ ॥

असटपदी ॥

Âsatapađee ||

Ashtapadee:

ਅਬਿਨਾਸੀ ਪ੍ਰਭੁ ਮਨ ਮਹਿ ਰਾਖੁ ॥

अबिनासी प्रभु मन महि राखु ॥

Âbinaasee prbhu man mahi raakhu ||

Keep the Immortal Lord God enshrined within your mind.

ਮਾਨੁਖ ਕੀ ਤੂ ਪ੍ਰੀਤਿ ਤਿਆਗੁ ॥

मानुख की तू प्रीति तिआगु ॥

Maanukh kee ŧoo preeŧi ŧiâagu ||

Renounce your love and attachment to people.

ਤਿਸ ਤੇ ਪਰੈ ਨਾਹੀ ਕਿਛੁ ਕੋਇ ॥

तिस ते परै नाही किछु कोइ ॥

Ŧis ŧe parai naahee kichhu koī ||

Beyond Him, there is nothing at all.

ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਏਕੋ ਸੋਇ ॥

सरब निरंतरि एको सोइ ॥

Sarab niranŧŧari ēko soī ||

The One Lord is pervading among all.

ਆਪੇ ਬੀਨਾ ਆਪੇ ਦਾਨਾ ॥

आपे बीना आपे दाना ॥

Âape beenaa âape đaanaa ||

He Himself is All-seeing; He Himself is All-knowing,

ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੁ ਗਹੀਰੁ ਸੁਜਾਨਾ ॥

गहिर ग्मभीरु गहीरु सुजाना ॥

Gahir gambbheeru gaheeru sujaanaa ||

Unfathomable, Profound, Deep and All-knowing.

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਪਰਮੇਸੁਰ ਗੋਬਿੰਦ ॥

पारब्रहम परमेसुर गोबिंद ॥

Paarabrham paramesur gobinđđ ||

He is the Supreme Lord God, the Transcendent Lord, the Lord of the Universe,

ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਿਧਾਨ ਦਇਆਲ ਬਖਸੰਦ ॥

क्रिपा निधान दइआल बखसंद ॥

Kripaa niđhaan đaīâal bakhasanđđ ||

The Treasure of mercy, compassion and forgiveness.

ਸਾਧ ਤੇਰੇ ਕੀ ਚਰਨੀ ਪਾਉ ॥

साध तेरे की चरनी पाउ ॥

Saađh ŧere kee charanee paaū ||

To fall at the Feet of Your Holy Beings

ਨਾਨਕ ਕੈ ਮਨਿ ਇਹੁ ਅਨਰਾਉ ॥੧॥

नानक कै मनि इहु अनराउ ॥१॥

Naanak kai mani īhu ânaraaū ||1||

- this is the longing of Nanak's mind. ||1||


ਮਨਸਾ ਪੂਰਨ ਸਰਨਾ ਜੋਗ ॥

मनसा पूरन सरना जोग ॥

Manasaa pooran saranaa jog ||

He is the Fulfiller of wishes, who can give us Sanctuary;

ਜੋ ਕਰਿ ਪਾਇਆ ਸੋਈ ਹੋਗੁ ॥

जो करि पाइआ सोई होगु ॥

Jo kari paaīâa soëe hogu ||

That which He has written, comes to pass.

ਹਰਨ ਭਰਨ ਜਾ ਕਾ ਨੇਤ੍ਰ ਫੋਰੁ ॥

हरन भरन जा का नेत्र फोरु ॥

Haran bharan jaa kaa neŧr phoru ||

He destroys and creates in the twinkling of an eye.

ਤਿਸ ਕਾ ਮੰਤ੍ਰੁ ਨ ਜਾਨੈ ਹੋਰੁ ॥

तिस का मंत्रु न जानै होरु ॥

Ŧis kaa manŧŧru na jaanai horu ||

No one else knows the mystery of His ways.

ਅਨਦ ਰੂਪ ਮੰਗਲ ਸਦ ਜਾ ਕੈ ॥

अनद रूप मंगल सद जा कै ॥

Ânađ roop manggal sađ jaa kai ||

He is the embodiment of ecstasy and everlasting joy.

ਸਰਬ ਥੋਕ ਸੁਨੀਅਹਿ ਘਰਿ ਤਾ ਕੈ ॥

सरब थोक सुनीअहि घरि ता कै ॥

Sarab ŧhok suneeâhi ghari ŧaa kai ||

I have heard that all things are in His home.

ਰਾਜ ਮਹਿ ਰਾਜੁ ਜੋਗ ਮਹਿ ਜੋਗੀ ॥

राज महि राजु जोग महि जोगी ॥

Raaj mahi raaju jog mahi jogee ||

Among kings, He is the King; among yogis, He is the Yogi.

ਤਪ ਮਹਿ ਤਪੀਸਰੁ ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਮਹਿ ਭੋਗੀ ॥

तप महि तपीसरु ग्रिहसत महि भोगी ॥

Ŧap mahi ŧapeesaru grihasaŧ mahi bhogee ||

Among ascetics, He is the Ascetic; among householders, He is the Enjoyer.

ਧਿਆਇ ਧਿਆਇ ਭਗਤਹ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

धिआइ धिआइ भगतह सुखु पाइआ ॥

Đhiâaī đhiâaī bhagaŧah sukhu paaīâa ||

By constant meditation, His devotee finds peace.

ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਪੁਰਖ ਕਾ ਕਿਨੈ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥੨॥

नानक तिसु पुरख का किनै अंतु न पाइआ ॥२॥

Naanak ŧisu purakh kaa kinai ânŧŧu na paaīâa ||2||

O Nanak, no one has found the limits of that Supreme Being. ||2||


ਜਾ ਕੀ ਲੀਲਾ ਕੀ ਮਿਤਿ ਨਾਹਿ ॥

जा की लीला की मिति नाहि ॥

Jaa kee leelaa kee miŧi naahi ||

There is no limit to His play.

ਸਗਲ ਦੇਵ ਹਾਰੇ ਅਵਗਾਹਿ ॥

सगल देव हारे अवगाहि ॥

Sagal đev haare âvagaahi ||

All the demigods have grown weary of searching for it.

ਪਿਤਾ ਕਾ ਜਨਮੁ ਕਿ ਜਾਨੈ ਪੂਤੁ ॥

पिता का जनमु कि जानै पूतु ॥

Piŧaa kaa janamu ki jaanai pooŧu ||

What does the son know of his father's birth?

ਸਗਲ ਪਰੋਈ ਅਪੁਨੈ ਸੂਤਿ ॥

सगल परोई अपुनै सूति ॥

Sagal paroëe âpunai sooŧi ||

All are strung upon His string.

ਸੁਮਤਿ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਜਿਨ ਦੇਇ ॥

सुमति गिआनु धिआनु जिन देइ ॥

Sumaŧi giâanu đhiâanu jin đeī ||

He bestows good sense, spiritual wisdom and meditation


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates