Guru Angad Dev ji Slok Bani Quotes Shabad,
ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ - ਸਲੋਕ ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
गुरू अंगद देव जी - सलोक बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਜਿਸੁ ਪਿਆਰੇ ਸਿਉ ਨੇਹੁ ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਮਰਿ ਚਲੀਐ ॥

जिसु पिआरे सिउ नेहु तिसु आगै मरि चलीऐ ॥

Jisu piâare siū nehu ŧisu âagai mari chaleeâi ||

Die before the one whom you love;

ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਸੰਸਾਰਿ ਤਾ ਕੈ ਪਾਛੈ ਜੀਵਣਾ ॥੨॥

ध्रिगु जीवणु संसारि ता कै पाछै जीवणा ॥२॥

Đhrigu jeevañu sanssaari ŧaa kai paachhai jeevañaa ||2||

To live after he dies is to live a worthless life in this world. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥

सलोक मः २ ॥

Salok M: 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਜੋ ਸਿਰੁ ਸਾਂਈ ਨਾ ਨਿਵੈ ਸੋ ਸਿਰੁ ਦੀਜੈ ਡਾਰਿ ॥

जो सिरु सांई ना निवै सो सिरु दीजै डारि ॥

Jo siru saanëe naa nivai so siru đeejai daari ||

Chop off that head which does not bow to the Lord.

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਪਿੰਜਰ ਮਹਿ ਬਿਰਹਾ ਨਹੀ ਸੋ ਪਿੰਜਰੁ ਲੈ ਜਾਰਿ ॥੧॥

नानक जिसु पिंजर महि बिरहा नही सो पिंजरु लै जारि ॥१॥

Naanak jisu pinjjar mahi birahaa nahee so pinjjaru lai jaari ||1||

O Nanak, that human body, in which there is no pain of separation from the Lord-take that body and burn it. ||1||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਦੇਂਦੇ ਥਾਵਹੁ ਦਿਤਾ ਚੰਗਾ ਮਨਮੁਖਿ ਐਸਾ ਜਾਣੀਐ ॥

देंदे थावहु दिता चंगा मनमुखि ऐसा जाणीऐ ॥

Đenđe ŧhaavahu điŧaa changgaa manamukhi âisaa jaañeeâi ||

They prefer the gift, instead of the Giver; such is the way of the self-willed manmukhs.

ਸੁਰਤਿ ਮਤਿ ਚਤੁਰਾਈ ਤਾ ਕੀ ਕਿਆ ਕਰਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣੀਐ ॥

सुरति मति चतुराई ता की किआ करि आखि वखाणीऐ ॥

Suraŧi maŧi chaŧuraaëe ŧaa kee kiâa kari âakhi vakhaañeeâi ||

What can anyone say about their intelligence, their understanding or their cleverness?

ਅੰਤਰਿ ਬਹਿ ਕੈ ਕਰਮ ਕਮਾਵੈ ਸੋ ਚਹੁ ਕੁੰਡੀ ਜਾਣੀਐ ॥

अंतरि बहि कै करम कमावै सो चहु कुंडी जाणीऐ ॥

Ânŧŧari bahi kai karam kamaavai so chahu kunddee jaañeeâi ||

The deeds which one commits, while sitting in one's own home, are known far and wide, in the four directions.

ਜੋ ਧਰਮੁ ਕਮਾਵੈ ਤਿਸੁ ਧਰਮ ਨਾਉ ਹੋਵੈ ਪਾਪਿ ਕਮਾਣੈ ਪਾਪੀ ਜਾਣੀਐ ॥

जो धरमु कमावै तिसु धरम नाउ होवै पापि कमाणै पापी जाणीऐ ॥

Jo đharamu kamaavai ŧisu đharam naaū hovai paapi kamaañai paapee jaañeeâi ||

One who lives righteously is known as righteous; one who commits sins is known as a sinner.

ਤੂੰ ਆਪੇ ਖੇਲ ਕਰਹਿ ਸਭਿ ਕਰਤੇ ਕਿਆ ਦੂਜਾ ਆਖਿ ਵਖਾਣੀਐ ॥

तूं आपे खेल करहि सभि करते किआ दूजा आखि वखाणीऐ ॥

Ŧoonn âape khel karahi sabhi karaŧe kiâa đoojaa âakhi vakhaañeeâi ||

You Yourself enact the entire play, O Creator. Why should we speak of any other?

ਜਿਚਰੁ ਤੇਰੀ ਜੋਤਿ ਤਿਚਰੁ ਜੋਤੀ ਵਿਚਿ ਤੂੰ ਬੋਲਹਿ ਵਿਣੁ ਜੋਤੀ ਕੋਈ ਕਿਛੁ ਕਰਿਹੁ ਦਿਖਾ ਸਿਆਣੀਐ ॥

जिचरु तेरी जोति तिचरु जोती विचि तूं बोलहि विणु जोती कोई किछु करिहु दिखा सिआणीऐ ॥

Jicharu ŧeree joŧi ŧicharu joŧee vichi ŧoonn bolahi viñu joŧee koëe kichhu karihu đikhaa siâañeeâi ||

As long as Your Light is within the body, You speak through that Light. Without Your Light, who can do anything? Show me any such cleverness!

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ਹਰਿ ਇਕੋ ਸੁਘੜੁ ਸੁਜਾਣੀਐ ॥੨॥

नानक गुरमुखि नदरी आइआ हरि इको सुघड़ु सुजाणीऐ ॥२॥

Naanak guramukhi nađaree âaīâa hari īko sughaɍu sujaañeeâi ||2||

O Nanak, the Lord alone is Perfect and All-knowing; He is revealed to the Gurmukh. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੨ ॥

सलोकु मः २ ॥

Saloku M: 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਅਖੀ ਬਾਝਹੁ ਵੇਖਣਾ ਵਿਣੁ ਕੰਨਾ ਸੁਨਣਾ ॥

अखी बाझहु वेखणा विणु कंना सुनणा ॥

Âkhee baajhahu vekhañaa viñu kannaa sunañaa ||

To see without eyes; to hear without ears;

ਪੈਰਾ ਬਾਝਹੁ ਚਲਣਾ ਵਿਣੁ ਹਥਾ ਕਰਣਾ ॥

पैरा बाझहु चलणा विणु हथा करणा ॥

Pairaa baajhahu chalañaa viñu haŧhaa karañaa ||

To walk without feet; to work without hands;

ਜੀਭੈ ਬਾਝਹੁ ਬੋਲਣਾ ਇਉ ਜੀਵਤ ਮਰਣਾ ॥

जीभै बाझहु बोलणा इउ जीवत मरणा ॥

Jeebhai baajhahu bolañaa īū jeevaŧ marañaa ||

To speak without a tongue-like this, one remains dead while yet alive.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣਿ ਕੈ ਤਉ ਖਸਮੈ ਮਿਲਣਾ ॥੧॥

नानक हुकमु पछाणि कै तउ खसमै मिलणा ॥१॥

Naanak hukamu pachhaañi kai ŧaū khasamai milañaa ||1||

O Nanak, recognize the Hukam of the Lord's Command, and merge with your Lord and Master. ||1||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਦਿਸੈ ਸੁਣੀਐ ਜਾਣੀਐ ਸਾਉ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

दिसै सुणीऐ जाणीऐ साउ न पाइआ जाइ ॥

Đisai suñeeâi jaañeeâi saaū na paaīâa jaaī ||

He is seen, heard and known, but His subtle essence is not obtained.

ਰੁਹਲਾ ਟੁੰਡਾ ਅੰਧੁਲਾ ਕਿਉ ਗਲਿ ਲਗੈ ਧਾਇ ॥

रुहला टुंडा अंधुला किउ गलि लगै धाइ ॥

Ruhalaa tunddaa ânđđhulaa kiū gali lagai đhaaī ||

How can the lame, armless and blind person run to embrace the Lord?

ਭੈ ਕੇ ਚਰਣ ਕਰ ਭਾਵ ਕੇ ਲੋਇਣ ਸੁਰਤਿ ਕਰੇਇ ॥

भै के चरण कर भाव के लोइण सुरति करेइ ॥

Bhai ke charañ kar bhaav ke loīñ suraŧi kareī ||

Let the Fear of God be your feet, and let His Love be your hands; let His Understanding be your eyes.

ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਸਿਆਣੀਏ ਇਵ ਕੰਤ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੨॥

नानकु कहै सिआणीए इव कंत मिलावा होइ ॥२॥

Naanaku kahai siâañeeē īv kanŧŧ milaavaa hoī ||2||

Says Nanak, in this way, O wise soul-bride, you shall be united with your Husband Lord. ||2||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਸੇਈ ਪੂਰੇ ਸਾਹ ਜਿਨੀ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ॥

सेई पूरे साह जिनी पूरा पाइआ ॥

Seëe poore saah jinee pooraa paaīâa ||

They are the perfect kings, who have found the Perfect Lord.

ਅਠੀ ਵੇਪਰਵਾਹ ਰਹਨਿ ਇਕਤੈ ਰੰਗਿ ॥

अठी वेपरवाह रहनि इकतै रंगि ॥

Âthee veparavaah rahani īkaŧai ranggi ||

Twenty-four hours a day, they remain unconcerned, imbued with the Love of the One Lord.

ਦਰਸਨਿ ਰੂਪਿ ਅਥਾਹ ਵਿਰਲੇ ਪਾਈਅਹਿ ॥

दरसनि रूपि अथाह विरले पाईअहि ॥

Đarasani roopi âŧhaah virale paaëeâhi ||

Only a few obtain the Darshan, the Blessed Vision of the Unimaginably Beauteous Lord.

ਕਰਮਿ ਪੂਰੈ ਪੂਰਾ ਗੁਰੂ ਪੂਰਾ ਜਾ ਕਾ ਬੋਲੁ ॥

करमि पूरै पूरा गुरू पूरा जा का बोलु ॥

Karami poorai pooraa guroo pooraa jaa kaa bolu ||

Through the perfect karma of good deeds, one meets the Perfect Guru, whose speech is perfect.

ਨਾਨਕ ਪੂਰਾ ਜੇ ਕਰੇ ਘਟੈ ਨਾਹੀ ਤੋਲੁ ॥੨॥

नानक पूरा जे करे घटै नाही तोलु ॥२॥

Naanak pooraa je kare ghatai naahee ŧolu ||2||

O Nanak, when the Guru makes one perfect, one's weight does not decrease. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥

सलोक मः २ ॥

Salok M: 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਅਠੀ ਪਹਰੀ ਅਠ ਖੰਡ ਨਾਵਾ ਖੰਡੁ ਸਰੀਰੁ ॥

अठी पहरी अठ खंड नावा खंडु सरीरु ॥

Âthee paharee âth khandd naavaa khanddu sareeru ||

Twenty-four hours a day, destroy the eight things, and in the ninth place, conquer the body.

ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਨਉ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਏਕੁ ਭਾਲਹਿ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰੁ ॥

तिसु विचि नउ निधि नामु एकु भालहि गुणी गहीरु ॥

Ŧisu vichi naū niđhi naamu ēku bhaalahi guñee gaheeru ||

Within the body are the nine treasures of the Name of the Lord-seek the depths of these virtues.

ਕਰਮਵੰਤੀ ਸਾਲਾਹਿਆ ਨਾਨਕ ਕਰਿ ਗੁਰੁ ਪੀਰੁ ॥

करमवंती सालाहिआ नानक करि गुरु पीरु ॥

Karamavanŧŧee saalaahiâa naanak kari guru peeru ||

Those blessed with the karma of good actions praise the Lord. O Nanak, they make the Guru their spiritual teacher.

ਚਉਥੈ ਪਹਰਿ ਸਬਾਹ ਕੈ ਸੁਰਤਿਆ ਉਪਜੈ ਚਾਉ ॥

चउथै पहरि सबाह कै सुरतिआ उपजै चाउ ॥

Chaūŧhai pahari sabaah kai suraŧiâa ūpajai chaaū ||

In the fourth watch of the early morning hours, a longing arises in their higher consciousness.

ਤਿਨਾ ਦਰੀਆਵਾ ਸਿਉ ਦੋਸਤੀ ਮਨਿ ਮੁਖਿ ਸਚਾ ਨਾਉ ॥

तिना दरीआवा सिउ दोसती मनि मुखि सचा नाउ ॥

Ŧinaa đareeâavaa siū đosaŧee mani mukhi sachaa naaū ||

They are attuned to the river of life; the True Name is in their minds and on their lips.

ਓਥੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵੰਡੀਐ ਕਰਮੀ ਹੋਇ ਪਸਾਉ ॥

ओथै अम्रितु वंडीऐ करमी होइ पसाउ ॥

Õŧhai âmmmriŧu vanddeeâi karamee hoī pasaaū ||

The Ambrosial Nectar is distributed, and those with good karma receive this gift.

ਕੰਚਨ ਕਾਇਆ ਕਸੀਐ ਵੰਨੀ ਚੜੈ ਚੜਾਉ ॥

कंचन काइआ कसीऐ वंनी चड़ै चड़ाउ ॥

Kancchan kaaīâa kaseeâi vannee chaɍai chaɍaaū ||

Their bodies become golden, and take on the color of spirituality.

ਜੇ ਹੋਵੈ ਨਦਰਿ ਸਰਾਫ ਕੀ ਬਹੁੜਿ ਨ ਪਾਈ ਤਾਉ ॥

जे होवै नदरि सराफ की बहुड़ि न पाई ताउ ॥

Je hovai nađari saraaph kee bahuɍi na paaëe ŧaaū ||

If the Jeweler casts His Glance of Grace, they are not placed in the fire again.

ਸਤੀ ਪਹਰੀ ਸਤੁ ਭਲਾ ਬਹੀਐ ਪੜਿਆ ਪਾਸਿ ॥

सती पहरी सतु भला बहीऐ पड़िआ पासि ॥

Saŧee paharee saŧu bhalaa baheeâi paɍiâa paasi ||

Throughout the other seven watches of the day, it is good to speak the Truth, and sit with the spiritually wise.

ਓਥੈ ਪਾਪੁ ਪੁੰਨੁ ਬੀਚਾਰੀਐ ਕੂੜੈ ਘਟੈ ਰਾਸਿ ॥

ओथै पापु पुंनु बीचारीऐ कूड़ै घटै रासि ॥

Õŧhai paapu punnu beechaareeâi kooɍai ghatai raasi ||

There, vice and virtue are distinguished, and the capital of falsehood is decreased.

ਓਥੈ ਖੋਟੇ ਸਟੀਅਹਿ ਖਰੇ ਕੀਚਹਿ ਸਾਬਾਸਿ ॥

ओथै खोटे सटीअहि खरे कीचहि साबासि ॥

Õŧhai khote sateeâhi khare keechahi saabaasi ||

There, the counterfeit are cast aside, and the genuine are cheered.

ਬੋਲਣੁ ਫਾਦਲੁ ਨਾਨਕਾ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਖਸਮੈ ਪਾਸਿ ॥੧॥

बोलणु फादलु नानका दुखु सुखु खसमै पासि ॥१॥

Bolañu phaađalu naanakaa đukhu sukhu khasamai paasi ||1||

Speech is vain and useless. O Nanak, pain and pleasure are in the power of our Lord and Master. ||1||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਪਉਣੁ ਗੁਰੂ ਪਾਣੀ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਧਰਤਿ ਮਹਤੁ ॥

पउणु गुरू पाणी पिता माता धरति महतु ॥

Paūñu guroo paañee piŧaa maaŧaa đharaŧi mahaŧu ||

Air is the Guru, Water is the Father, and Earth is the Great Mother of all.

ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਦੁਇ ਦਾਈ ਦਾਇਆ ਖੇਲੈ ਸਗਲ ਜਗਤੁ ॥

दिनसु राति दुइ दाई दाइआ खेलै सगल जगतु ॥

Đinasu raaŧi đuī đaaëe đaaīâa khelai sagal jagaŧu ||

Day and night are the two nurses, in whose lap all the world is at play.

ਚੰਗਿਆਈਆ ਬੁਰਿਆਈਆ ਵਾਚੇ ਧਰਮੁ ਹਦੂਰਿ ॥

चंगिआईआ बुरिआईआ वाचे धरमु हदूरि ॥

Changgiâaëeâa buriâaëeâa vaache đharamu hađoori ||

Good deeds and bad deeds-the record is read out in the Presence of the Lord of Dharma.

ਕਰਮੀ ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਕੇ ਨੇੜੈ ਕੇ ਦੂਰਿ ॥

करमी आपो आपणी के नेड़ै के दूरि ॥

Karamee âapo âapañee ke neɍai ke đoori ||

According to their own actions, some are drawn closer, and some are driven farther away.

ਜਿਨੀ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਗਏ ਮਸਕਤਿ ਘਾਲਿ ॥

जिनी नामु धिआइआ गए मसकति घालि ॥

Jinee naamu đhiâaīâa gaē masakaŧi ghaali ||

Those who have meditated on the Naam, the Name of the Lord, and departed after having worked by the sweat of their brow

ਨਾਨਕ ਤੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਹੋਰ ਕੇਤੀ ਛੁਟੀ ਨਾਲਿ ॥੨॥

नानक ते मुख उजले होर केती छुटी नालि ॥२॥

Naanak ŧe mukh ūjale hor keŧee chhutee naali ||2||

-O Nanak, their faces are radiant in the Court of the Lord, and many others are saved along with them! ||2||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਆਖਣੁ ਆਖਿ ਨ ਰਜਿਆ ਸੁਨਣਿ ਨ ਰਜੇ ਕੰਨ ॥

आखणु आखि न रजिआ सुनणि न रजे कंन ॥

Âakhañu âakhi na rajiâa sunañi na raje kann ||

The mouth is not satisfied by speaking, and the ears are not satisfied by hearing.

ਅਖੀ ਦੇਖਿ ਨ ਰਜੀਆ ਗੁਣ ਗਾਹਕ ਇਕ ਵੰਨ ॥

अखी देखि न रजीआ गुण गाहक इक वंन ॥

Âkhee đekhi na rajeeâa guñ gaahak īk vann ||

The eyes are not satisfied by seeing-each organ seeks out one sensory quality.

ਭੁਖਿਆ ਭੁਖ ਨ ਉਤਰੈ ਗਲੀ ਭੁਖ ਨ ਜਾਇ ॥

भुखिआ भुख न उतरै गली भुख न जाइ ॥

Bhukhiâa bhukh na ūŧarai galee bhukh na jaaī ||

The hunger of the hungry is not appeased; by mere words, hunger is not relieved.

ਨਾਨਕ ਭੁਖਾ ਤਾ ਰਜੈ ਜਾ ਗੁਣ ਕਹਿ ਗੁਣੀ ਸਮਾਇ ॥੨॥

नानक भुखा ता रजै जा गुण कहि गुणी समाइ ॥२॥

Naanak bhukhaa ŧaa rajai jaa guñ kahi guñee samaaī ||2||

O Nanak, hunger is relieved only when one utters the Glorious Praises of the Praiseworthy Lord. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਹਲਾ ੨ ॥

सलोकु महला २ ॥

Saloku mahalaa 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਮੰਤ੍ਰੀ ਹੋਇ ਅਠੂਹਿਆ ਨਾਗੀ ਲਗੈ ਜਾਇ ॥

मंत्री होइ अठूहिआ नागी लगै जाइ ॥

Manŧŧree hoī âthoohiâa naagee lagai jaaī ||

Those who charm scorpions and handle snakes

ਆਪਣ ਹਥੀ ਆਪਣੈ ਦੇ ਕੂਚਾ ਆਪੇ ਲਾਇ ॥

आपण हथी आपणै दे कूचा आपे लाइ ॥

Âapañ haŧhee âapañai đe koochaa âape laaī ||

Only brand themselves with their own hands.

ਹੁਕਮੁ ਪਇਆ ਧੁਰਿ ਖਸਮ ਕਾ ਅਤੀ ਹੂ ਧਕਾ ਖਾਇ ॥

हुकमु पइआ धुरि खसम का अती हू धका खाइ ॥

Hukamu paīâa đhuri khasam kaa âŧee hoo đhakaa khaaī ||

By the pre-ordained Order of our Lord and Master, they are beaten badly, and struck down.

ਗੁਰਮੁਖ ਸਿਉ ਮਨਮੁਖੁ ਅੜੈ ਡੁਬੈ ਹਕਿ ਨਿਆਇ ॥

गुरमुख सिउ मनमुखु अड़ै डुबै हकि निआइ ॥

Guramukh siū manamukhu âɍai dubai haki niâaī ||

If the self-willed manmukhs fight with the Gurmukh, they are condemned by the Lord, the True Judge.

ਦੁਹਾ ਸਿਰਿਆ ਆਪੇ ਖਸਮੁ ਵੇਖੈ ਕਰਿ ਵਿਉਪਾਇ ॥

दुहा सिरिआ आपे खसमु वेखै करि विउपाइ ॥

Đuhaa siriâa âape khasamu vekhai kari viūpaaī ||

He Himself is the Lord and Master of both worlds. He beholds all and makes the exact determination.

ਨਾਨਕ ਏਵੈ ਜਾਣੀਐ ਸਭ ਕਿਛੁ ਤਿਸਹਿ ਰਜਾਇ ॥੧॥

नानक एवै जाणीऐ सभ किछु तिसहि रजाइ ॥१॥

Naanak ēvai jaañeeâi sabh kichhu ŧisahi rajaaī ||1||

O Nanak, know this well: everything is in accordance with His Will. ||1||


ਮਹਲਾ ੨ ॥

महला २ ॥

Mahalaa 2 ||

Second Mehl:

ਨਾਨਕ ਪਰਖੇ ਆਪ ਕਉ ਤਾ ਪਾਰਖੁ ਜਾਣੁ ॥

नानक परखे आप कउ ता पारखु जाणु ॥

Naanak parakhe âap kaū ŧaa paarakhu jaañu ||

O Nanak, if someone judges himself, only then is he known as a real judge.

ਰੋਗੁ ਦਾਰੂ ਦੋਵੈ ਬੁਝੈ ਤਾ ਵੈਦੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥

रोगु दारू दोवै बुझै ता वैदु सुजाणु ॥

Rogu đaaroo đovai bujhai ŧaa vaiđu sujaañu ||

If someone understands both the disease and the medicine, only then is he a wise physician.

ਵਾਟ ਨ ਕਰਈ ਮਾਮਲਾ ਜਾਣੈ ਮਿਹਮਾਣੁ ॥

वाट न करई मामला जाणै मिहमाणु ॥

Vaat na karaëe maamalaa jaañai mihamaañu ||

Do not involve yourself in idle business on the way; remember that you are only a guest here.

ਮੂਲੁ ਜਾਣਿ ਗਲਾ ਕਰੇ ਹਾਣਿ ਲਾਏ ਹਾਣੁ ॥

मूलु जाणि गला करे हाणि लाए हाणु ॥

Moolu jaañi galaa kare haañi laaē haañu ||

Speak with those who know the Primal Lord, and renounce your evil ways.

ਲਬਿ ਨ ਚਲਈ ਸਚਿ ਰਹੈ ਸੋ ਵਿਸਟੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥

लबि न चलई सचि रहै सो विसटु परवाणु ॥

Labi na chalaëe sachi rahai so visatu paravaañu ||

That virtuous person who does not walk in the way of greed, and who abides in Truth, is accepted and famous.

ਸਰੁ ਸੰਧੇ ਆਗਾਸ ਕਉ ਕਿਉ ਪਹੁਚੈ ਬਾਣੁ ॥

सरु संधे आगास कउ किउ पहुचै बाणु ॥

Saru sanđđhe âagaas kaū kiū pahuchai baañu ||

If an arrow is shot at the sky, how can it reach there?

ਅਗੈ ਓਹੁ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਵਾਹੇਦੜੁ ਜਾਣੁ ॥੨॥

अगै ओहु अगमु है वाहेदड़ु जाणु ॥२॥

Âgai õhu âgammu hai vaaheđaɍu jaañu ||2||

The sky above is unreachable-know this well, O archer! ||2||


ਮਹਲਾ ੨ ॥

महला २ ॥

Mahalaa 2 ||

Second Mehl:

ਨਿਹਫਲੰ ਤਸਿ ਜਨਮਸਿ ਜਾਵਤੁ ਬ੍ਰਹਮ ਨ ਬਿੰਦਤੇ ॥

निहफलं तसि जनमसि जावतु ब्रहम न बिंदते ॥

Nihaphalann ŧasi janamasi jaavaŧu brham na binđđaŧe ||

Life is useless, as long as one does not know the Lord God.

ਸਾਗਰੰ ਸੰਸਾਰਸਿ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਤਰਹਿ ਕੇ ॥

सागरं संसारसि गुर परसादी तरहि के ॥

Saagarann sanssaarasi gur parasaađee ŧarahi ke ||

Only a few cross over the world-ocean, by Guru's Grace.

ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ਹੈ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਬੀਚਾਰਿ ॥

करण कारण समरथु है कहु नानक बीचारि ॥

Karañ kaarañ samaraŧhu hai kahu naanak beechaari ||

The Lord is the All-powerful Cause of causes, says Nanak after deep deliberation.

ਕਾਰਣੁ ਕਰਤੇ ਵਸਿ ਹੈ ਜਿਨਿ ਕਲ ਰਖੀ ਧਾਰਿ ॥੨॥

कारणु करते वसि है जिनि कल रखी धारि ॥२॥

Kaarañu karaŧe vasi hai jini kal rakhee đhaari ||2||

The creation is subject to the Creator, who sustains it by His Almighty Power. ||2||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਅਗੀ ਪਾਲਾ ਕਿ ਕਰੇ ਸੂਰਜ ਕੇਹੀ ਰਾਤਿ ॥

अगी पाला कि करे सूरज केही राति ॥

Âgee paalaa ki kare sooraj kehee raaŧi ||

What can the cold do to the fire? How can the night affect the sun?

ਚੰਦ ਅਨੇਰਾ ਕਿ ਕਰੇ ਪਉਣ ਪਾਣੀ ਕਿਆ ਜਾਤਿ ॥

चंद अनेरा कि करे पउण पाणी किआ जाति ॥

Chanđđ âneraa ki kare paūñ paañee kiâa jaaŧi ||

What can the darkness do to the moon? What can social status do to air and water?

ਧਰਤੀ ਚੀਜੀ ਕਿ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਵਿਚਿ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ॥

धरती चीजी कि करे जिसु विचि सभु किछु होइ ॥

Đharaŧee cheejee ki kare jisu vichi sabhu kichhu hoī ||

What are personal possessions to the earth, from which all things are produced?

ਨਾਨਕ ਤਾ ਪਤਿ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਪਤਿ ਰਖੈ ਸੋਇ ॥੨॥

नानक ता पति जाणीऐ जा पति रखै सोइ ॥२॥

Naanak ŧaa paŧi jaañeeâi jaa paŧi rakhai soī ||2||

O Nanak, he alone is known as honorable, whose honor the Lord preserves. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੨ ॥

सलोकु मः २ ॥

Saloku M: 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਦੀਖਿਆ ਆਖਿ ਬੁਝਾਇਆ ਸਿਫਤੀ ਸਚਿ ਸਮੇਉ ॥

दीखिआ आखि बुझाइआ सिफती सचि समेउ ॥

Đeekhiâa âakhi bujhaaīâa siphaŧee sachi sameū ||

Those who have accepted the Guru's Teachings and who have found the path remain absorbed in the Praises of the True Lord.

ਤਿਨ ਕਉ ਕਿਆ ਉਪਦੇਸੀਐ ਜਿਨ ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਦੇਉ ॥੧॥

तिन कउ किआ उपदेसीऐ जिन गुरु नानक देउ ॥१॥

Ŧin kaū kiâa ūpađeseeâi jin guru naanak đeū ||1||

What teachings can be imparted to those who have the Divine Guru Nanak as their Guru? ||1||


ਮਹਲਾ ੨ ॥

महला २ ॥

Mahalaa 2 ||

Second Mehl:

ਜੇ ਸਉ ਚੰਦਾ ਉਗਵਹਿ ਸੂਰਜ ਚੜਹਿ ਹਜਾਰ ॥

जे सउ चंदा उगवहि सूरज चड़हि हजार ॥

Je saū chanđđaa ūgavahi sooraj chaɍahi hajaar ||

If a hundred moons were to rise, and a thousand suns appeared,

ਏਤੇ ਚਾਨਣ ਹੋਦਿਆਂ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਘੋਰ ਅੰਧਾਰ ॥੨॥

एते चानण होदिआं गुर बिनु घोर अंधार ॥२॥

Ēŧe chaanañ hođiâan gur binu ghor ânđđhaar ||2||

Even with such light, there would still be pitch darkness without the Guru. ||2||


ਮਹਲਾ ੨ ॥

महला २ ॥

Mahalaa 2 ||

Second Mehl:

ਇਹੁ ਜਗੁ ਸਚੈ ਕੀ ਹੈ ਕੋਠੜੀ ਸਚੇ ਕਾ ਵਿਚਿ ਵਾਸੁ ॥

इहु जगु सचै की है कोठड़ी सचे का विचि वासु ॥

Īhu jagu sachai kee hai kothaɍee sache kaa vichi vaasu ||

This world is the room of the True Lord; within it is the dwelling of the True Lord.

ਇਕਨੑਾ ਹੁਕਮਿ ਸਮਾਇ ਲਏ ਇਕਨੑਾ ਹੁਕਮੇ ਕਰੇ ਵਿਣਾਸੁ ॥

इकन्हा हुकमि समाइ लए इकन्हा हुकमे करे विणासु ॥

Īkanʱaa hukami samaaī laē īkanʱaa hukame kare viñaasu ||

By His Command, some are merged into Him, and some, by His Command, are destroyed.

ਇਕਨੑਾ ਭਾਣੈ ਕਢਿ ਲਏ ਇਕਨੑਾ ਮਾਇਆ ਵਿਚਿ ਨਿਵਾਸੁ ॥

इकन्हा भाणै कढि लए इकन्हा माइआ विचि निवासु ॥

Īkanʱaa bhaañai kadhi laē īkanʱaa maaīâa vichi nivaasu ||

Some, by the Pleasure of His Will, are lifted up out of Maya, while others are made to dwell within it.

ਏਵ ਭਿ ਆਖਿ ਨ ਜਾਪਈ ਜਿ ਕਿਸੈ ਆਣੇ ਰਾਸਿ ॥

एव भि आखि न जापई जि किसै आणे रासि ॥

Ēv bhi âakhi na jaapaëe ji kisai âañe raasi ||

No one can say who will be rescued.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਕਉ ਆਪਿ ਕਰੇ ਪਰਗਾਸੁ ॥੩॥

नानक गुरमुखि जाणीऐ जा कउ आपि करे परगासु ॥३॥

Naanak guramukhi jaañeeâi jaa kaū âapi kare paragaasu ||3||

O Nanak, he alone is known as Gurmukh, unto whom the Lord reveals Himself. ||3||


ਮਹਲਾ ੨ ॥

महला २ ॥

Mahalaa 2 ||

Second Mehl:

ਹਉਮੈ ਏਹਾ ਜਾਤਿ ਹੈ ਹਉਮੈ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ ॥

हउमै एहा जाति है हउमै करम कमाहि ॥

Haūmai ēhaa jaaŧi hai haūmai karam kamaahi ||

This is the nature of ego, that people perform their actions in ego.

ਹਉਮੈ ਏਈ ਬੰਧਨਾ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਪਾਹਿ ॥

हउमै एई बंधना फिरि फिरि जोनी पाहि ॥

Haūmai ēëe banđđhanaa phiri phiri jonee paahi ||

This is the bondage of ego, that time and time again, they are reborn.

ਹਉਮੈ ਕਿਥਹੁ ਊਪਜੈ ਕਿਤੁ ਸੰਜਮਿ ਇਹ ਜਾਇ ॥

हउमै किथहु ऊपजै कितु संजमि इह जाइ ॥

Haūmai kiŧhahu ǖpajai kiŧu sanjjami īh jaaī ||

Where does ego come from? How can it be removed?

ਹਉਮੈ ਏਹੋ ਹੁਕਮੁ ਹੈ ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਫਿਰਾਹਿ ॥

हउमै एहो हुकमु है पइऐ किरति फिराहि ॥

Haūmai ēho hukamu hai paīâi kiraŧi phiraahi ||

This ego exists by the Lord's Order; people wander according to their past actions.

ਹਉਮੈ ਦੀਰਘ ਰੋਗੁ ਹੈ ਦਾਰੂ ਭੀ ਇਸੁ ਮਾਹਿ ॥

हउमै दीरघ रोगु है दारू भी इसु माहि ॥

Haūmai đeeragh rogu hai đaaroo bhee īsu maahi ||

Ego is a chronic disease, but it contains its own cure as well.

ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਮਾਹਿ ॥

किरपा करे जे आपणी ता गुर का सबदु कमाहि ॥

Kirapaa kare je âapañee ŧaa gur kaa sabađu kamaahi ||

If the Lord grants His Grace, one acts according to the Teachings of the Guru's Shabad.

ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਸੁਣਹੁ ਜਨਹੁ ਇਤੁ ਸੰਜਮਿ ਦੁਖ ਜਾਹਿ ॥੨॥

नानकु कहै सुणहु जनहु इतु संजमि दुख जाहि ॥२॥

Naanaku kahai suñahu janahu īŧu sanjjami đukh jaahi ||2||

Nanak says, listen, people: in this way, troubles depart. ||2||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਜੋਗ ਸਬਦੰ ਗਿਆਨ ਸਬਦੰ ਬੇਦ ਸਬਦੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਹ ॥

जोग सबदं गिआन सबदं बेद सबदं ब्राहमणह ॥

Jog sabađann giâan sabađann beđ sabađann braahamañah ||

The Way of Yoga is the Way of spiritual wisdom; the Vedas are the Way of the Brahmins.

ਖਤ੍ਰੀ ਸਬਦੰ ਸੂਰ ਸਬਦੰ ਸੂਦ੍ਰ ਸਬਦੰ ਪਰਾ ਕ੍ਰਿਤਹ ॥

खत्री सबदं सूर सबदं सूद्र सबदं परा क्रितह ॥

Khaŧree sabađann soor sabađann soođr sabađann paraa kriŧah ||

The Way of the Khshatriya is the Way of bravery; the Way of the Shudras is service to others.

ਸਰਬ ਸਬਦੰ ਏਕ ਸਬਦੰ ਜੇ ਕੋ ਜਾਣੈ ਭੇਉ ॥

सरब सबदं एक सबदं जे को जाणै भेउ ॥

Sarab sabađann ēk sabađann je ko jaañai bheū ||

One who knows this secret that the Way of all is the Way of the One;

ਨਾਨਕੁ ਤਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਸੋਈ ਨਿਰੰਜਨ ਦੇਉ ॥੩॥

नानकु ता का दासु है सोई निरंजन देउ ॥३॥

Naanaku ŧaa kaa đaasu hai soëe niranjjan đeū ||3||

Nanak is a slave to him, he himself is the Immaculate Divine Lord. ||3||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਏਕ ਕ੍ਰਿਸਨੰ ਸਰਬ ਦੇਵਾ ਦੇਵ ਦੇਵਾ ਤ ਆਤਮਾ ॥

एक क्रिसनं सरब देवा देव देवा त आतमा ॥

Ēk krisanann sarab đevaa đev đevaa ŧa âaŧamaa ||

The One Lord Krishna is the Divine Lord of all; He is the Divinity of the individual soul.

ਆਤਮਾ ਬਾਸੁਦੇਵਸੵਿ ਜੇ ਕੋ ਜਾਣੈ ਭੇਉ ॥

आतमा बासुदेवस्यि जे को जाणै भेउ ॥

Âaŧamaa baasuđevasʸi je ko jaañai bheū ||

One who understands the mystery of all-pervading Lord;

ਨਾਨਕੁ ਤਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਸੋਈ ਨਿਰੰਜਨ ਦੇਉ ॥੪॥

नानकु ता का दासु है सोई निरंजन देउ ॥४॥

Naanaku ŧaa kaa đaasu hai soëe niranjjan đeū ||4||

Nanak is a slave to him; he himself is the Immaculate Divine Lord. ||4||


ਸਲੋਕੁ ਮਹਲਾ ੨ ॥

सलोकु महला २ ॥

Saloku mahalaa 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਏਹ ਕਿਨੇਹੀ ਆਸਕੀ ਦੂਜੈ ਲਗੈ ਜਾਇ ॥

एह किनेही आसकी दूजै लगै जाइ ॥

Ēh kinehee âasakee đoojai lagai jaaī ||

What sort of love is this, which clings to duality?

ਨਾਨਕ ਆਸਕੁ ਕਾਂਢੀਐ ਸਦ ਹੀ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

नानक आसकु कांढीऐ सद ही रहै समाइ ॥

Naanak âasaku kaandheeâi sađ hee rahai samaaī ||

O Nanak, he alone is called a lover, who remains forever immersed in absorption.

ਚੰਗੈ ਚੰਗਾ ਕਰਿ ਮੰਨੇ ਮੰਦੈ ਮੰਦਾ ਹੋਇ ॥

चंगै चंगा करि मंने मंदै मंदा होइ ॥

Changgai changgaa kari manne manđđai manđđaa hoī ||

But one who feels good only when good is done for him, and feels bad when things go badly

ਆਸਕੁ ਏਹੁ ਨ ਆਖੀਐ ਜਿ ਲੇਖੈ ਵਰਤੈ ਸੋਇ ॥੧॥

आसकु एहु न आखीऐ जि लेखै वरतै सोइ ॥१॥

Âasaku ēhu na âakheeâi ji lekhai varaŧai soī ||1||

- do not call him a lover. He trades only for his own account. ||1||


ਮਹਲਾ ੨ ॥

महला २ ॥

Mahalaa 2 ||

Second Mehl:

ਸਲਾਮੁ ਜਬਾਬੁ ਦੋਵੈ ਕਰੇ ਮੁੰਢਹੁ ਘੁਥਾ ਜਾਇ ॥

सलामु जबाबु दोवै करे मुंढहु घुथा जाइ ॥

Salaamu jabaabu đovai kare munddhahu ghuŧhaa jaaī ||

One who offers both respectful greetings and rude refusal to his master, has gone wrong from the very beginning.

ਨਾਨਕ ਦੋਵੈ ਕੂੜੀਆ ਥਾਇ ਨ ਕਾਈ ਪਾਇ ॥੨॥

नानक दोवै कूड़ीआ थाइ न काई पाइ ॥२॥

Naanak đovai kooɍeeâa ŧhaaī na kaaëe paaī ||2||

O Nanak, both of his actions are false; he obtains no place in the Court of the Lord. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਹਲਾ ੨ ॥

सलोकु महला २ ॥

Saloku mahalaa 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਚਾਕਰੁ ਲਗੈ ਚਾਕਰੀ ਨਾਲੇ ਗਾਰਬੁ ਵਾਦੁ ॥

चाकरु लगै चाकरी नाले गारबु वादु ॥

Chaakaru lagai chaakaree naale gaarabu vaađu ||

If a servant performs service, while being vain and argumentative,

ਗਲਾ ਕਰੇ ਘਣੇਰੀਆ ਖਸਮ ਨ ਪਾਏ ਸਾਦੁ ॥

गला करे घणेरीआ खसम न पाए सादु ॥

Galaa kare ghañereeâa khasam na paaē saađu ||

He may talk as much as he wants, but he shall not be pleasing to his Master.

ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਤਾ ਕਿਛੁ ਪਾਏ ਮਾਨੁ ॥

आपु गवाइ सेवा करे ता किछु पाए मानु ॥

Âapu gavaaī sevaa kare ŧaa kichhu paaē maanu ||

But if he eliminates his self-conceit and then performs service, he shall be honored.

ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਨੋ ਲਗਾ ਤਿਸੁ ਮਿਲੈ ਲਗਾ ਸੋ ਪਰਵਾਨੁ ॥੧॥

नानक जिस नो लगा तिसु मिलै लगा सो परवानु ॥१॥

Naanak jis no lagaa ŧisu milai lagaa so paravaanu ||1||

O Nanak, if he merges with the one with whom he is attached, his attachment becomes acceptable. ||1||


ਮਹਲਾ ੨ ॥

महला २ ॥

Mahalaa 2 ||

Second Mehl:

ਜੋ ਜੀਇ ਹੋਇ ਸੁ ਉਗਵੈ ਮੁਹ ਕਾ ਕਹਿਆ ਵਾਉ ॥

जो जीइ होइ सु उगवै मुह का कहिआ वाउ ॥

Jo jeeī hoī su ūgavai muh kaa kahiâa vaaū ||

Whatever is in the mind, comes forth; spoken words by themselves are just wind.

ਬੀਜੇ ਬਿਖੁ ਮੰਗੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵੇਖਹੁ ਏਹੁ ਨਿਆਉ ॥੨॥

बीजे बिखु मंगै अम्रितु वेखहु एहु निआउ ॥२॥

Beeje bikhu manggai âmmmriŧu vekhahu ēhu niâaū ||2||

He sows seeds of poison, and demands Ambrosial Nectar. Behold - what justice is this? ||2||


ਮਹਲਾ ੨ ॥

महला २ ॥

Mahalaa 2 ||

Second Mehl:

ਨਾਲਿ ਇਆਣੇ ਦੋਸਤੀ ਕਦੇ ਨ ਆਵੈ ਰਾਸਿ ॥

नालि इआणे दोसती कदे न आवै रासि ॥

Naali īâañe đosaŧee kađe na âavai raasi ||

Friendship with a fool never works out right.

ਜੇਹਾ ਜਾਣੈ ਤੇਹੋ ਵਰਤੈ ਵੇਖਹੁ ਕੋ ਨਿਰਜਾਸਿ ॥

जेहा जाणै तेहो वरतै वेखहु को निरजासि ॥

Jehaa jaañai ŧeho varaŧai vekhahu ko nirajaasi ||

As he knows, he acts; behold, and see that it is so.

ਵਸਤੂ ਅੰਦਰਿ ਵਸਤੁ ਸਮਾਵੈ ਦੂਜੀ ਹੋਵੈ ਪਾਸਿ ॥

वसतू अंदरि वसतु समावै दूजी होवै पासि ॥

Vasaŧoo ânđđari vasaŧu samaavai đoojee hovai paasi ||

One thing can be absorbed into another thing, but duality keeps them apart.

ਸਾਹਿਬ ਸੇਤੀ ਹੁਕਮੁ ਨ ਚਲੈ ਕਹੀ ਬਣੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥

साहिब सेती हुकमु न चलै कही बणै अरदासि ॥

Saahib seŧee hukamu na chalai kahee bañai ârađaasi ||

No one can issue commands to the Lord Master; offer instead humble prayers.

ਕੂੜਿ ਕਮਾਣੈ ਕੂੜੋ ਹੋਵੈ ਨਾਨਕ ਸਿਫਤਿ ਵਿਗਾਸਿ ॥੩॥

कूड़ि कमाणै कूड़ो होवै नानक सिफति विगासि ॥३॥

Kooɍi kamaañai kooɍo hovai naanak siphaŧi vigaasi ||3||

Practicing falsehood, only falsehood is obtained. O Nanak, through the Lord's Praise, one blossoms forth. ||3||


ਮਹਲਾ ੨ ॥

महला २ ॥

Mahalaa 2 ||

Second Mehl:

ਨਾਲਿ ਇਆਣੇ ਦੋਸਤੀ ਵਡਾਰੂ ਸਿਉ ਨੇਹੁ ॥

नालि इआणे दोसती वडारू सिउ नेहु ॥

Naali īâañe đosaŧee vadaaroo siū nehu ||

Friendship with a fool, and love with a pompous person,

ਪਾਣੀ ਅੰਦਰਿ ਲੀਕ ਜਿਉ ਤਿਸ ਦਾ ਥਾਉ ਨ ਥੇਹੁ ॥੪॥

पाणी अंदरि लीक जिउ तिस दा थाउ न थेहु ॥४॥

Paañee ânđđari leek jiū ŧis đaa ŧhaaū na ŧhehu ||4||

Are like lines drawn in water, leaving no trace or mark. ||4||


ਮਹਲਾ ੨ ॥

महला २ ॥

Mahalaa 2 ||

Second Mehl:

ਹੋਇ ਇਆਣਾ ਕਰੇ ਕੰਮੁ ਆਣਿ ਨ ਸਕੈ ਰਾਸਿ ॥

होइ इआणा करे कमु आणि न सकै रासि ॥

Hoī īâañaa kare kammu âañi na sakai raasi ||

If a fool does a job, he cannot do it right.

ਜੇ ਇਕ ਅਧ ਚੰਗੀ ਕਰੇ ਦੂਜੀ ਭੀ ਵੇਰਾਸਿ ॥੫॥

जे इक अध चंगी करे दूजी भी वेरासि ॥५॥

Je īk âđh changgee kare đoojee bhee veraasi ||5||

Even if he does something right, he does the next thing wrong. ||5||


ਸਲੋਕੁ ਮਹਲਾ ੨ ॥

सलोकु महला २ ॥

Saloku mahalaa 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਏਹ ਕਿਨੇਹੀ ਦਾਤਿ ਆਪਸ ਤੇ ਜੋ ਪਾਈਐ ॥

एह किनेही दाति आपस ते जो पाईऐ ॥

Ēh kinehee đaaŧi âapas ŧe jo paaëeâi ||

What sort of gift is this, which we receive only by our own asking?

ਨਾਨਕ ਸਾ ਕਰਮਾਤਿ ਸਾਹਿਬ ਤੁਠੈ ਜੋ ਮਿਲੈ ॥੧॥

नानक सा करमाति साहिब तुठै जो मिलै ॥१॥

Naanak saa karamaaŧi saahib ŧuthai jo milai ||1||

O Nanak, that is the most wonderful gift, which is received from the Lord, when He is totally pleased. ||1||


ਮਹਲਾ ੨ ॥

महला २ ॥

Mahalaa 2 ||

Second Mehl:

ਏਹ ਕਿਨੇਹੀ ਚਾਕਰੀ ਜਿਤੁ ਭਉ ਖਸਮ ਨ ਜਾਇ ॥

एह किनेही चाकरी जितु भउ खसम न जाइ ॥

Ēh kinehee chaakaree jiŧu bhaū khasam na jaaī ||

What sort of service is this, by which the fear of the Lord Master does not depart?

ਨਾਨਕ ਸੇਵਕੁ ਕਾਢੀਐ ਜਿ ਸੇਤੀ ਖਸਮ ਸਮਾਇ ॥੨॥

नानक सेवकु काढीऐ जि सेती खसम समाइ ॥२॥

Naanak sevaku kaadheeâi ji seŧee khasam samaaī ||2||

O Nanak, he alone is called a servant, who merges with the Lord Master. ||2||


ਮਹਲਾ ੨ ॥

महला २ ॥

Mahalaa 2 ||

Second Mehl:

ਆਪੇ ਸਾਜੇ ਕਰੇ ਆਪਿ ਜਾਈ ਭਿ ਰਖੈ ਆਪਿ ॥

आपे साजे करे आपि जाई भि रखै आपि ॥

Âape saaje kare âapi jaaëe bhi rakhai âapi ||

He Himself creates and fashions the world, and He Himself keeps it in order.

ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਜੰਤ ਉਪਾਇ ਕੈ ਦੇਖੈ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਿ ॥

तिसु विचि जंत उपाइ कै देखै थापि उथापि ॥

Ŧisu vichi janŧŧ ūpaaī kai đekhai ŧhaapi ūŧhaapi ||

Having created the beings within it, He oversees their birth and death.

ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਨਾਨਕਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ॥੨॥

किस नो कहीऐ नानका सभु किछु आपे आपि ॥२॥

Kis no kaheeâi naanakaa sabhu kichhu âape âapi ||2||

Unto whom should we speak, O Nanak, when He Himself is all-in-all? ||2||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਨਕਿ ਨਥ ਖਸਮ ਹਥ ਕਿਰਤੁ ਧਕੇ ਦੇ ॥

नकि नथ खसम हथ किरतु धके दे ॥

Naki naŧh khasam haŧh kiraŧu đhake đe ||

The string through the nose is in the hands of the Lord Master; one's own actions drive him on.

ਜਹਾ ਦਾਣੇ ਤਹਾਂ ਖਾਣੇ ਨਾਨਕਾ ਸਚੁ ਹੇ ॥੨॥

जहा दाणे तहां खाणे नानका सचु हे ॥२॥

Jahaa đaañe ŧahaan khaañe naanakaa sachu he ||2||

Wherever his food is, there he eats it; O Nanak, this is the Truth. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੨ ॥

सलोकु मः २ ॥

Saloku M: 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਜਿਨੀ ਚਲਣੁ ਜਾਣਿਆ ਸੇ ਕਿਉ ਕਰਹਿ ਵਿਥਾਰ ॥

जिनी चलणु जाणिआ से किउ करहि विथार ॥

Jinee chalañu jaañiâa se kiū karahi viŧhaar ||

They know that they will have to depart, so why do they make such ostentatious displays?

ਚਲਣ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਕਾਜ ਸਵਾਰਣਹਾਰ ॥੧॥

चलण सार न जाणनी काज सवारणहार ॥१॥

Chalañ saar na jaañanee kaaj savaarañahaar ||1||

Those who do not know that they will have to depart, continue to arrange their affairs. ||1||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਰਾਤਿ ਕਾਰਣਿ ਧਨੁ ਸੰਚੀਐ ਭਲਕੇ ਚਲਣੁ ਹੋਇ ॥

राति कारणि धनु संचीऐ भलके चलणु होइ ॥

Raaŧi kaarañi đhanu sanccheeâi bhalake chalañu hoī ||

He accumulates wealth during the night of his life, but in the morning, he must depart.

ਨਾਨਕ ਨਾਲਿ ਨ ਚਲਈ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਵਾ ਹੋਇ ॥੨॥

नानक नालि न चलई फिरि पछुतावा होइ ॥२॥

Naanak naali na chalaëe phiri pachhuŧaavaa hoī ||2||

O Nanak, it shall not go along with him, and so he regrets. ||2||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਬਧਾ ਚਟੀ ਜੋ ਭਰੇ ਨਾ ਗੁਣੁ ਨਾ ਉਪਕਾਰੁ ॥

बधा चटी जो भरे ना गुणु ना उपकारु ॥

Bađhaa chatee jo bhare naa guñu naa ūpakaaru ||

Paying a fine under pressure, does not bring either merit or goodness.

ਸੇਤੀ ਖੁਸੀ ਸਵਾਰੀਐ ਨਾਨਕ ਕਾਰਜੁ ਸਾਰੁ ॥੩॥

सेती खुसी सवारीऐ नानक कारजु सारु ॥३॥

Seŧee khusee savaareeâi naanak kaaraju saaru ||3||

That alone is a good deed, O Nanak, which is done by one's own free will. ||3||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਮਨਹਠਿ ਤਰਫ ਨ ਜਿਪਈ ਜੇ ਬਹੁਤਾ ਘਾਲੇ ॥

मनहठि तरफ न जिपई जे बहुता घाले ॥

Manahathi ŧaraph na jipaëe je bahuŧaa ghaale ||

Stubborn-mindedness will not win the Lord to one's side, no matter how much it is tried.

ਤਰਫ ਜਿਣੈ ਸਤ ਭਾਉ ਦੇ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰੇ ॥੪॥

तरफ जिणै सत भाउ दे जन नानक सबदु वीचारे ॥४॥

Ŧaraph jiñai saŧ bhaaū đe jan naanak sabađu veechaare ||4||

The Lord is won over to your side, by offering Him your true love, O servant Nanak, and contemplating the Word of the Shabad. ||4||


ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥

सलोक महला २ ॥

Salok mahalaa 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਜਿਨਾ ਭਉ ਤਿਨੑ ਨਾਹਿ ਭਉ ਮੁਚੁ ਭਉ ਨਿਭਵਿਆਹ ॥

जिना भउ तिन्ह नाहि भउ मुचु भउ निभविआह ॥

Jinaa bhaū ŧinʱ naahi bhaū muchu bhaū nibhaviâah ||

Those who have the Fear of God, have no other fears; those who do not have the Fear of God, are very afraid.

ਨਾਨਕ ਏਹੁ ਪਟੰਤਰਾ ਤਿਤੁ ਦੀਬਾਣਿ ਗਇਆਹ ॥੧॥

नानक एहु पटंतरा तितु दीबाणि गइआह ॥१॥

Naanak ēhu patanŧŧaraa ŧiŧu đeebaañi gaīâah ||1||

O Nanak, this mystery is revealed at the Court of the Lord. ||1||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਤੁਰਦੇ ਕਉ ਤੁਰਦਾ ਮਿਲੈ ਉਡਤੇ ਕਉ ਉਡਤਾ ॥

तुरदे कउ तुरदा मिलै उडते कउ उडता ॥

Ŧurađe kaū ŧurađaa milai ūdaŧe kaū ūdaŧaa ||

That which flows, mingles with that which flows; that which blows, mingles with that which blows.

ਜੀਵਤੇ ਕਉ ਜੀਵਤਾ ਮਿਲੈ ਮੂਏ ਕਉ ਮੂਆ ॥

जीवते कउ जीवता मिलै मूए कउ मूआ ॥

Jeevaŧe kaū jeevaŧaa milai mooē kaū mooâa ||

The living mingle with the living, and the dead mingle with the dead.

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਨਿ ਕਾਰਣੁ ਕੀਆ ॥੨॥

नानक सो सालाहीऐ जिनि कारणु कीआ ॥२॥

Naanak so saalaaheeâi jini kaarañu keeâa ||2||

O Nanak, praise the One who created the creation. ||2||


ਮਹਲਾ ੨ ॥

महला २ ॥

Mahalaa 2 ||

Second Mehl:

ਨਾਨਕ ਤਿਨਾ ਬਸੰਤੁ ਹੈ ਜਿਨੑ ਘਰਿ ਵਸਿਆ ਕੰਤੁ ॥

नानक तिना बसंतु है जिन्ह घरि वसिआ कंतु ॥

Naanak ŧinaa basanŧŧu hai jinʱ ghari vasiâa kanŧŧu ||

O Nanak, it is the spring season for those, within whose homes their Husband Lord abides.

ਜਿਨ ਕੇ ਕੰਤ ਦਿਸਾਪੁਰੀ ਸੇ ਅਹਿਨਿਸਿ ਫਿਰਹਿ ਜਲੰਤ ॥੨॥

जिन के कंत दिसापुरी से अहिनिसि फिरहि जलंत ॥२॥

Jin ke kanŧŧ đisaapuree se âhinisi phirahi jalanŧŧ ||2||

But those, whose Husband Lord is far away in distant lands, continue burning, day and night. ||2||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਪਹਿਲ ਬਸੰਤੈ ਆਗਮਨਿ ਤਿਸ ਕਾ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥

पहिल बसंतै आगमनि तिस का करहु बीचारु ॥

Pahil basanŧŧai âagamani ŧis kaa karahu beechaaru ||

He blossoms forth even earlier than the spring; reflect upon Him.

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿ ਸਭਸੈ ਦੇ ਆਧਾਰੁ ॥੨॥

नानक सो सालाहीऐ जि सभसै दे आधारु ॥२॥

Naanak so saalaaheeâi ji sabhasai đe âađhaaru ||2||

O Nanak, praise the One who gives Support to all. ||2||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਮਿਲਿਐ ਮਿਲਿਆ ਨਾ ਮਿਲੈ ਮਿਲੈ ਮਿਲਿਆ ਜੇ ਹੋਇ ॥

मिलिऐ मिलिआ ना मिलै मिलै मिलिआ जे होइ ॥

Miliâi miliâa naa milai milai miliâa je hoī ||

By uniting, the united one is not united; he unites, only if he is united.

ਅੰਤਰ ਆਤਮੈ ਜੋ ਮਿਲੈ ਮਿਲਿਆ ਕਹੀਐ ਸੋਇ ॥੩॥

अंतर आतमै जो मिलै मिलिआ कहीऐ सोइ ॥३॥

Ânŧŧar âaŧamai jo milai miliâa kaheeâi soī ||3||

But if he unites deep within his soul, then he is said to be united. ||3||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥

सलोक मः २ ॥

Salok M: 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਕਿਸ ਹੀ ਕੋਈ ਕੋਇ ਮੰਞੁ ਨਿਮਾਣੀ ਇਕੁ ਤੂ ॥

किस ही कोई कोइ मंञु निमाणी इकु तू ॥

Kis hee koëe koī manņņu nimaañee īku ŧoo ||

Some people have others, but I am forlorn and dishonored; I have only You, Lord.

ਕਿਉ ਨ ਮਰੀਜੈ ਰੋਇ ਜਾ ਲਗੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਹੀ ॥੧॥

किउ न मरीजै रोइ जा लगु चिति न आवही ॥१॥

Kiū na mareejai roī jaa lagu chiŧi na âavahee ||1||

I might as well just die crying, if You will not come into my mind. ||1||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਜਾਂ ਸੁਖੁ ਤਾ ਸਹੁ ਰਾਵਿਓ ਦੁਖਿ ਭੀ ਸੰਮ੍ਹ੍ਹਾਲਿਓਇ ॥

जां सुखु ता सहु राविओ दुखि भी सम्हालिओइ ॥

Jaan sukhu ŧaa sahu raaviõ đukhi bhee sammʱaaliõī ||

When there is peace and pleasure, that is the time to remember your Husband Lord. In times of suffering and pain, remember Him then as well.

ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਸਿਆਣੀਏ ਇਉ ਕੰਤ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੨॥

नानकु कहै सिआणीए इउ कंत मिलावा होइ ॥२॥

Naanaku kahai siâañeeē īū kanŧŧ milaavaa hoī ||2||

Says Nanak, O wise bride, this is the way to meet your Husband Lord. ||2||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਮੰਨਿਐ ਅਵਰਿ ਕਾਰਾ ਸਭਿ ਬਾਦਿ ॥

जपु तपु सभु किछु मंनिऐ अवरि कारा सभि बादि ॥

Japu ŧapu sabhu kichhu manniâi âvari kaaraa sabhi baađi ||

Meditation, austerity and everything come through belief in the Lord's Name. All other actions are useless.

ਨਾਨਕ ਮੰਨਿਆ ਮੰਨੀਐ ਬੁਝੀਐ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ॥੨॥

नानक मंनिआ मंनीऐ बुझीऐ गुर परसादि ॥२॥

Naanak manniâa manneeâi bujheeâi gur parasaađi ||2||

O Nanak, believe in the One who is worth believing in. By Guru's Grace, he is realized. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥

सलोक मः २ ॥

Salok M: 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਨਾਨਕ ਅੰਧਾ ਹੋਇ ਕੈ ਰਤਨਾ ਪਰਖਣ ਜਾਇ ॥

नानक अंधा होइ कै रतना परखण जाइ ॥

Naanak ânđđhaa hoī kai raŧanaa parakhañ jaaī ||

O Nanak, the blind man may go to appraise the jewels,

ਰਤਨਾ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਈ ਆਵੈ ਆਪੁ ਲਖਾਇ ॥੧॥

रतना सार न जाणई आवै आपु लखाइ ॥१॥

Raŧanaa saar na jaañaëe âavai âapu lakhaaī ||1||

But he will not know their value; he will return home after exposing his ignorance. ||1||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਰਤਨਾ ਕੇਰੀ ਗੁਥਲੀ ਰਤਨੀ ਖੋਲੀ ਆਇ ॥

रतना केरी गुथली रतनी खोली आइ ॥

Raŧanaa keree guŧhalee raŧanee kholee âaī ||

The Jeweler has come, and opened up the bag of jewels.

ਵਖਰ ਤੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਦੁਹਾ ਰਹੀ ਸਮਾਇ ॥

वखर तै वणजारिआ दुहा रही समाइ ॥

Vakhar ŧai vañajaariâa đuhaa rahee samaaī ||

The merchandise and the merchant are merged together.

ਜਿਨ ਗੁਣੁ ਪਲੈ ਨਾਨਕਾ ਮਾਣਕ ਵਣਜਹਿ ਸੇਇ ॥

जिन गुणु पलै नानका माणक वणजहि सेइ ॥

Jin guñu palai naanakaa maañak vañajahi seī ||

They alone purchase the gem, O Nanak, who have virtue in their purse.

ਰਤਨਾ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਅੰਧੇ ਵਤਹਿ ਲੋਇ ॥੨॥

रतना सार न जाणनी अंधे वतहि लोइ ॥२॥

Raŧanaa saar na jaañanee ânđđhe vaŧahi loī ||2||

Those who do not appreciate the value of the jewels, wander like blind men in the world. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥

सलोक मः २ ॥

Salok M: 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਅੰਧੇ ਕੈ ਰਾਹਿ ਦਸਿਐ ਅੰਧਾ ਹੋਇ ਸੁ ਜਾਇ ॥

अंधे कै राहि दसिऐ अंधा होइ सु जाइ ॥

Ânđđhe kai raahi đasiâi ânđđhaa hoī su jaaī ||

He is truly blind, who follows the way shown by the blind man.

ਹੋਇ ਸੁਜਾਖਾ ਨਾਨਕਾ ਸੋ ਕਿਉ ਉਝੜਿ ਪਾਇ ॥

होइ सुजाखा नानका सो किउ उझड़ि पाइ ॥

Hoī sujaakhaa naanakaa so kiū ūjhaɍi paaī ||

O Nanak, why should the one who can see, get lost?

ਅੰਧੇ ਏਹਿ ਨ ਆਖੀਅਨਿ ਜਿਨ ਮੁਖਿ ਲੋਇਣ ਨਾਹਿ ॥

अंधे एहि न आखीअनि जिन मुखि लोइण नाहि ॥

Ânđđhe ēhi na âakheeâni jin mukhi loīñ naahi ||

Do not call them blind, who have no eyes in their face.

ਅੰਧੇ ਸੇਈ ਨਾਨਕਾ ਖਸਮਹੁ ਘੁਥੇ ਜਾਹਿ ॥੧॥

अंधे सेई नानका खसमहु घुथे जाहि ॥१॥

Ânđđhe seëe naanakaa khasamahu ghuŧhe jaahi ||1||

They alone are blind, O Nanak, who wander away from their Lord and Master. ||1||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਸਾਹਿਬਿ ਅੰਧਾ ਜੋ ਕੀਆ ਕਰੇ ਸੁਜਾਖਾ ਹੋਇ ॥

साहिबि अंधा जो कीआ करे सुजाखा होइ ॥

Saahibi ânđđhaa jo keeâa kare sujaakhaa hoī ||

One whom the Lord has made blind - the Lord can make him see again.

ਜੇਹਾ ਜਾਣੈ ਤੇਹੋ ਵਰਤੈ ਜੇ ਸਉ ਆਖੈ ਕੋਇ ॥

जेहा जाणै तेहो वरतै जे सउ आखै कोइ ॥

Jehaa jaañai ŧeho varaŧai je saū âakhai koī ||

He acts only as he knows, although he may be spoken to a hundred times.

ਜਿਥੈ ਸੁ ਵਸਤੁ ਨ ਜਾਪਈ ਆਪੇ ਵਰਤਉ ਜਾਣਿ ॥

जिथै सु वसतु न जापई आपे वरतउ जाणि ॥

Jiŧhai su vasaŧu na jaapaëe âape varaŧaū jaañi ||

Where the real thing is not seen, self-conceit prevails there - know this well.

ਨਾਨਕ ਗਾਹਕੁ ਕਿਉ ਲਏ ਸਕੈ ਨ ਵਸਤੁ ਪਛਾਣਿ ॥੨॥

नानक गाहकु किउ लए सकै न वसतु पछाणि ॥२॥

Naanak gaahaku kiū laē sakai na vasaŧu pachhaañi ||2||

O Nanak, how can the purchaser purchase the real thing, if he cannot recognize it? ||2||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਸੋ ਕਿਉ ਅੰਧਾ ਆਖੀਐ ਜਿ ਹੁਕਮਹੁ ਅੰਧਾ ਹੋਇ ॥

सो किउ अंधा आखीऐ जि हुकमहु अंधा होइ ॥

So kiū ânđđhaa âakheeâi ji hukamahu ânđđhaa hoī ||

How can someone be called blind, if he was made blind by the Lord's Command?

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਬੁਝਈ ਅੰਧਾ ਕਹੀਐ ਸੋਇ ॥੩॥

नानक हुकमु न बुझई अंधा कहीऐ सोइ ॥३॥

Naanak hukamu na bujhaëe ânđđhaa kaheeâi soī ||3||

O Nanak, one who does not understand the Hukam of the Lord's Command should be called blind. ||3||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥

सलोक मः २ ॥

Salok M: 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਨਾਨਕ ਚਿੰਤਾ ਮਤਿ ਕਰਹੁ ਚਿੰਤਾ ਤਿਸ ਹੀ ਹੇਇ ॥

नानक चिंता मति करहु चिंता तिस ही हेइ ॥

Naanak chinŧŧaa maŧi karahu chinŧŧaa ŧis hee heī ||

O Nanak, don't be anxious; the Lord will take care of you.

ਜਲ ਮਹਿ ਜੰਤ ਉਪਾਇਅਨੁ ਤਿਨਾ ਭਿ ਰੋਜੀ ਦੇਇ ॥

जल महि जंत उपाइअनु तिना भि रोजी देइ ॥

Jal mahi janŧŧ ūpaaīânu ŧinaa bhi rojee đeī ||

He created the creatures in water, and He gives them their nourishment.

ਓਥੈ ਹਟੁ ਨ ਚਲਈ ਨਾ ਕੋ ਕਿਰਸ ਕਰੇਇ ॥

ओथै हटु न चलई ना को किरस करेइ ॥

Õŧhai hatu na chalaëe naa ko kiras kareī ||

There are no stores open there, and no one farms there.

ਸਉਦਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾ ਕੋ ਲਏ ਨ ਦੇਇ ॥

सउदा मूलि न होवई ना को लए न देइ ॥

Saūđaa mooli na hovaëe naa ko laē na đeī ||

No business is ever transacted there, and no one buys or sells.

ਜੀਆ ਕਾ ਆਹਾਰੁ ਜੀਅ ਖਾਣਾ ਏਹੁ ਕਰੇਇ ॥

जीआ का आहारु जीअ खाणा एहु करेइ ॥

Jeeâa kaa âahaaru jeeâ khaañaa ēhu kareī ||

Animals eat other animals; this is what the Lord has given them as food.

ਵਿਚਿ ਉਪਾਏ ਸਾਇਰਾ ਤਿਨਾ ਭਿ ਸਾਰ ਕਰੇਇ ॥

विचि उपाए साइरा तिना भि सार करेइ ॥

Vichi ūpaaē saaīraa ŧinaa bhi saar kareī ||

He created them in the oceans, and He provides for them as well.

ਨਾਨਕ ਚਿੰਤਾ ਮਤ ਕਰਹੁ ਚਿੰਤਾ ਤਿਸ ਹੀ ਹੇਇ ॥੧॥

नानक चिंता मत करहु चिंता तिस ही हेइ ॥१॥

Naanak chinŧŧaa maŧ karahu chinŧŧaa ŧis hee heī ||1||

O Nanak, don't be anxious; the Lord will take care of you. ||1||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥

सलोक मः २ ॥

Salok M: 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਕਰੇ ਆਪਿ ਆਪੇ ਆਣੈ ਰਾਸਿ ॥

आपे जाणै करे आपि आपे आणै रासि ॥

Âape jaañai kare âapi âape âañai raasi ||

He Himself knows, He Himself acts, and He Himself does it right.

ਤਿਸੈ ਅਗੈ ਨਾਨਕਾ ਖਲਿਇ ਕੀਚੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥੧॥

तिसै अगै नानका खलिइ कीचै अरदासि ॥१॥

Ŧisai âgai naanakaa khaliī keechai ârađaasi ||1||

So stand before Him, O Nanak, and offer your prayers. ||1||


ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥

सलोक महला २ ॥

Salok mahalaa 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਗੁਰੁ ਕੁੰਜੀ ਪਾਹੂ ਨਿਵਲੁ ਮਨੁ ਕੋਠਾ ਤਨੁ ਛਤਿ ॥

गुरु कुंजी पाहू निवलु मनु कोठा तनु छति ॥

Guru kunjjee paahoo nivalu manu kothaa ŧanu chhaŧi ||

The key of the Guru opens the lock of attachment, in the house of the mind, under the roof of the body.

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਮਨ ਕਾ ਤਾਕੁ ਨ ਉਘੜੈ ਅਵਰ ਨ ਕੁੰਜੀ ਹਥਿ ॥੧॥

नानक गुर बिनु मन का ताकु न उघड़ै अवर न कुंजी हथि ॥१॥

Naanak gur binu man kaa ŧaaku na ūghaɍai âvar na kunjjee haŧhi ||1||

O Nanak, without the Guru, the door of the mind cannot be opened. No one else holds the key in hand. ||1||


ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥

सलोक महला २ ॥

Salok mahalaa 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਆਪਿ ਉਪਾਏ ਨਾਨਕਾ ਆਪੇ ਰਖੈ ਵੇਕ ॥

आपि उपाए नानका आपे रखै वेक ॥

Âapi ūpaaē naanakaa âape rakhai vek ||

He Himself creates, O Nanak; He establishes the various creatures.

ਮੰਦਾ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਾਂ ਸਭਨਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ॥

मंदा किस नो आखीऐ जां सभना साहिबु एकु ॥

Manđđaa kis no âakheeâi jaan sabhanaa saahibu ēku ||

How can anyone be called bad? We have only One Lord and Master.

ਸਭਨਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ਹੈ ਵੇਖੈ ਧੰਧੈ ਲਾਇ ॥

सभना साहिबु एकु है वेखै धंधै लाइ ॥

Sabhanaa saahibu ēku hai vekhai đhanđđhai laaī ||

There is One Lord and Master of all; He watches over all, and assigns all to their tasks.

ਕਿਸੈ ਥੋੜਾ ਕਿਸੈ ਅਗਲਾ ਖਾਲੀ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥

किसै थोड़ा किसै अगला खाली कोई नाहि ॥

Kisai ŧhoɍaa kisai âgalaa khaalee koëe naahi ||

Some have less, and some have more; no one is allowed to leave empty.

ਆਵਹਿ ਨੰਗੇ ਜਾਹਿ ਨੰਗੇ ਵਿਚੇ ਕਰਹਿ ਵਿਥਾਰ ॥

आवहि नंगे जाहि नंगे विचे करहि विथार ॥

Âavahi nangge jaahi nangge viche karahi viŧhaar ||

Naked we come, and naked we go; in between, we put on a show.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਣੀਐ ਅਗੈ ਕਾਈ ਕਾਰ ॥੧॥

नानक हुकमु न जाणीऐ अगै काई कार ॥१॥

Naanak hukamu na jaañeeâi âgai kaaëe kaar ||1||

O Nanak, one who does not understand the Hukam of God's Command - what will he have to do in the world hereafter? ||1||


ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥

सलोक महला २ ॥

Salok mahalaa 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਸਾਹ ਚਲੇ ਵਣਜਾਰਿਆ ਲਿਖਿਆ ਦੇਵੈ ਨਾਲਿ ॥

साह चले वणजारिआ लिखिआ देवै नालि ॥

Saah chale vañajaariâa likhiâa đevai naali ||

The merchants come from the Banker; He sends the account of their destiny with them.

ਲਿਖੇ ਉਪਰਿ ਹੁਕਮੁ ਹੋਇ ਲਈਐ ਵਸਤੁ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲਿ ॥

लिखे उपरि हुकमु होइ लईऐ वसतु सम्हालि ॥

Likhe ūpari hukamu hoī laëeâi vasaŧu samʱaali ||

On the basis of their accounts, He issues the Hukam of His Command, and they are left to take care of their merchandise.

ਵਸਤੁ ਲਈ ਵਣਜਾਰਈ ਵਖਰੁ ਬਧਾ ਪਾਇ ॥

वसतु लई वणजारई वखरु बधा पाइ ॥

Vasaŧu laëe vañajaaraëe vakharu bađhaa paaī ||

The merchants have purchased their merchandise and packed up their cargo.

ਕੇਈ ਲਾਹਾ ਲੈ ਚਲੇ ਇਕਿ ਚਲੇ ਮੂਲੁ ਗਵਾਇ ॥

केई लाहा लै चले इकि चले मूलु गवाइ ॥

Keëe laahaa lai chale īki chale moolu gavaaī ||

Some depart after having earned a good profit, while others leave, having lost their investment altogether.

ਥੋੜਾ ਕਿਨੈ ਨ ਮੰਗਿਓ ਕਿਸੁ ਕਹੀਐ ਸਾਬਾਸਿ ॥

थोड़ा किनै न मंगिओ किसु कहीऐ साबासि ॥

Ŧhoɍaa kinai na manggiõ kisu kaheeâi saabaasi ||

No one asks to have less; who should be celebrated?

ਨਦਰਿ ਤਿਨਾ ਕਉ ਨਾਨਕਾ ਜਿ ਸਾਬਤੁ ਲਾਏ ਰਾਸਿ ॥੧॥

नदरि तिना कउ नानका जि साबतु लाए रासि ॥१॥

Nađari ŧinaa kaū naanakaa ji saabaŧu laaē raasi ||1||

The Lord casts His Glance of Grace, O Nanak, upon those who have preserved their capital investment. ||1||


ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥

सलोक महला २ ॥

Salok mahalaa 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਜਿਨ ਵਡਿਆਈ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਕੀ ਤੇ ਰਤੇ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

जिन वडिआई तेरे नाम की ते रते मन माहि ॥

Jin vadiâaëe ŧere naam kee ŧe raŧe man maahi ||

Those who are blessed with the glorious greatness of Your Name - their minds are imbued with Your Love.

ਨਾਨਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਏਕੁ ਹੈ ਦੂਜਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਹਿ ॥

नानक अम्रितु एकु है दूजा अम्रितु नाहि ॥

Naanak âmmmriŧu ēku hai đoojaa âmmmriŧu naahi ||

O Nanak, there is only One Ambrosial Nectar; there is no other nectar at all.

ਨਾਨਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਮਨੈ ਮਾਹਿ ਪਾਈਐ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ॥

नानक अम्रितु मनै माहि पाईऐ गुर परसादि ॥

Naanak âmmmriŧu manai maahi paaëeâi gur parasaađi ||

O Nanak, the Ambrosial Nectar is obtained within the mind, by Guru's Grace.

ਤਿਨੑੀ ਪੀਤਾ ਰੰਗ ਸਿਉ ਜਿਨੑ ਕਉ ਲਿਖਿਆ ਆਦਿ ॥੧॥

तिन्ही पीता रंग सिउ जिन्ह कउ लिखिआ आदि ॥१॥

Ŧinʱee peeŧaa rangg siū jinʱ kaū likhiâa âađi ||1||

They alone drink it in with love, who have such pre-ordained destiny. ||1||


ਮਹਲਾ ੨ ॥

महला २ ॥

Mahalaa 2 ||

Second Mehl:

ਕੀਤਾ ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀਐ ਕਰੇ ਸੋਇ ਸਾਲਾਹਿ ॥

कीता किआ सालाहीऐ करे सोइ सालाहि ॥

Keeŧaa kiâa saalaaheeâi kare soī saalaahi ||

Why praise the created being? Praise the One who created all.

ਨਾਨਕ ਏਕੀ ਬਾਹਰਾ ਦੂਜਾ ਦਾਤਾ ਨਾਹਿ ॥

नानक एकी बाहरा दूजा दाता नाहि ॥

Naanak ēkee baaharaa đoojaa đaaŧaa naahi ||

O Nanak, there is no other Giver, except the One Lord.

ਕਰਤਾ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਨਿ ਕੀਤਾ ਆਕਾਰੁ ॥

करता सो सालाहीऐ जिनि कीता आकारु ॥

Karaŧaa so saalaaheeâi jini keeŧaa âakaaru ||

Praise the Creator Lord, who created the creation.

ਦਾਤਾ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿ ਸਭਸੈ ਦੇ ਆਧਾਰੁ ॥

दाता सो सालाहीऐ जि सभसै दे आधारु ॥

Đaaŧaa so saalaaheeâi ji sabhasai đe âađhaaru ||

Praise the Great Giver, who gives sustenance to all.

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਸਦੀਵ ਹੈ ਪੂਰਾ ਜਿਸੁ ਭੰਡਾਰੁ ॥

नानक आपि सदीव है पूरा जिसु भंडारु ॥

Naanak âapi sađeev hai pooraa jisu bhanddaaru ||

O Nanak, the treasure of the Eternal Lord is over-flowing.

ਵਡਾ ਕਰਿ ਸਾਲਾਹੀਐ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥੨॥

वडा करि सालाहीऐ अंतु न पारावारु ॥२॥

Vadaa kari saalaaheeâi ânŧŧu na paaraavaaru ||2||

Praise and honor the One, who has no end or limitation. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥

सलोक महला २ ॥

Salok mahalaa 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਤਿਸੁ ਸਿਉ ਕੈਸਾ ਬੋਲਣਾ ਜਿ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਜਾਣੁ ॥

तिसु सिउ कैसा बोलणा जि आपे जाणै जाणु ॥

Ŧisu siū kaisaa bolañaa ji âape jaañai jaañu ||

How can we speak of Him? Only He knows Himself.

ਚੀਰੀ ਜਾ ਕੀ ਨਾ ਫਿਰੈ ਸਾਹਿਬੁ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ॥

चीरी जा की ना फिरै साहिबु सो परवाणु ॥

Cheeree jaa kee naa phirai saahibu so paravaañu ||

His decree cannot be challenged; He is our Supreme Lord and Master.

ਚੀਰੀ ਜਿਸ ਕੀ ਚਲਣਾ ਮੀਰ ਮਲਕ ਸਲਾਰ ॥

चीरी जिस की चलणा मीर मलक सलार ॥

Cheeree jis kee chalañaa meer malak salaar ||

By His Decree, even kings, nobles and commanders must step down.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਨਾਨਕਾ ਸਾਈ ਭਲੀ ਕਾਰ ॥

जो तिसु भावै नानका साई भली कार ॥

Jo ŧisu bhaavai naanakaa saaëe bhalee kaar ||

Whatever is pleasing to His Will, O Nanak, is a good deed.

ਜਿਨੑਾ ਚੀਰੀ ਚਲਣਾ ਹਥਿ ਤਿਨੑਾ ਕਿਛੁ ਨਾਹਿ ॥

जिन्हा चीरी चलणा हथि तिन्हा किछु नाहि ॥

Jinʱaa cheeree chalañaa haŧhi ŧinʱaa kichhu naahi ||

By His Decree, we walk; nothing rests in our hands.

ਸਾਹਿਬ ਕਾ ਫੁਰਮਾਣੁ ਹੋਇ ਉਠੀ ਕਰਲੈ ਪਾਹਿ ॥

साहिब का फुरमाणु होइ उठी करलै पाहि ॥

Saahib kaa phuramaañu hoī ūthee karalai paahi ||

When the Order comes from our Lord and Master, all must rise up and take to the road.

ਜੇਹਾ ਚੀਰੀ ਲਿਖਿਆ ਤੇਹਾ ਹੁਕਮੁ ਕਮਾਹਿ ॥

जेहा चीरी लिखिआ तेहा हुकमु कमाहि ॥

Jehaa cheeree likhiâa ŧehaa hukamu kamaahi ||

As His Decree is issued, so is His Command obeyed.

ਘਲੇ ਆਵਹਿ ਨਾਨਕਾ ਸਦੇ ਉਠੀ ਜਾਹਿ ॥੧॥

घले आवहि नानका सदे उठी जाहि ॥१॥

Ghale âavahi naanakaa sađe ūthee jaahi ||1||

Those who are sent, come, O Nanak; when they are called back, they depart and go. ||1||


ਮਹਲਾ ੨ ॥

महला २ ॥

Mahalaa 2 ||

Second Mehl:

ਸਿਫਤਿ ਜਿਨਾ ਕਉ ਬਖਸੀਐ ਸੇਈ ਪੋਤੇਦਾਰ ॥

सिफति जिना कउ बखसीऐ सेई पोतेदार ॥

Siphaŧi jinaa kaū bakhaseeâi seëe poŧeđaar ||

Those whom the Lord blesses with His Praises, are the true keepers of the treasure.

ਕੁੰਜੀ ਜਿਨ ਕਉ ਦਿਤੀਆ ਤਿਨੑਾ ਮਿਲੇ ਭੰਡਾਰ ॥

कुंजी जिन कउ दितीआ तिन्हा मिले भंडार ॥

Kunjjee jin kaū điŧeeâa ŧinʱaa mile bhanddaar ||

Those who are blessed with the key - they alone receive the treasure.

ਜਹ ਭੰਡਾਰੀ ਹੂ ਗੁਣ ਨਿਕਲਹਿ ਤੇ ਕੀਅਹਿ ਪਰਵਾਣੁ ॥

जह भंडारी हू गुण निकलहि ते कीअहि परवाणु ॥

Jah bhanddaaree hoo guñ nikalahi ŧe keeâhi paravaañu ||

That treasure, from which virtue wells up - that treasure is approved.

ਨਦਰਿ ਤਿਨੑਾ ਕਉ ਨਾਨਕਾ ਨਾਮੁ ਜਿਨੑਾ ਨੀਸਾਣੁ ॥੨॥

नदरि तिन्हा कउ नानका नामु जिन्हा नीसाणु ॥२॥

Nađari ŧinʱaa kaū naanakaa naamu jinʱaa neesaañu ||2||

Those who are blessed by His Glance of Grace, O Nanak, bear the Insignia of the Naam. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥

सलोक मः २ ॥

Salok M: 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਕਥਾ ਕਹਾਣੀ ਬੇਦੀਂ ਆਣੀ ਪਾਪੁ ਪੁੰਨੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥

कथा कहाणी बेदीं आणी पापु पुंनु बीचारु ॥

Kaŧhaa kahaañee beđeen âañee paapu punnu beechaaru ||

The Vedas bring forth stories and legends, and thoughts of vice and virtue.

ਦੇ ਦੇ ਲੈਣਾ ਲੈ ਲੈ ਦੇਣਾ ਨਰਕਿ ਸੁਰਗਿ ਅਵਤਾਰ ॥

दे दे लैणा लै लै देणा नरकि सुरगि अवतार ॥

Đe đe laiñaa lai lai đeñaa naraki suragi âvaŧaar ||

What is given, they receive, and what is received, they give. They are reincarnated in heaven and hell.

ਉਤਮ ਮਧਿਮ ਜਾਤੀਂ ਜਿਨਸੀ ਭਰਮਿ ਭਵੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥

उतम मधिम जातीं जिनसी भरमि भवै संसारु ॥

Ūŧam mađhim jaaŧeen jinasee bharami bhavai sanssaaru ||

High and low, social class and status - the world wanders lost in superstition.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਤਤੁ ਵਖਾਣੀ ਗਿਆਨ ਧਿਆਨ ਵਿਚਿ ਆਈ ॥

अम्रित बाणी ततु वखाणी गिआन धिआन विचि आई ॥

Âmmmriŧ baañee ŧaŧu vakhaañee giâan đhiâan vichi âaëe ||

The Ambrosial Word of Gurbani proclaims the essence of reality. Spiritual wisdom and meditation are contained within it.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਖੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤੀ ਸੁਰਤੀਂ ਕਰਮਿ ਧਿਆਈ ॥

गुरमुखि आखी गुरमुखि जाती सुरतीं करमि धिआई ॥

Guramukhi âakhee guramukhi jaaŧee suraŧeen karami đhiâaëe ||

The Gurmukhs chant it, and the Gurmukhs realize it. Intuitively aware, they meditate on it.

ਹੁਕਮੁ ਸਾਜਿ ਹੁਕਮੈ ਵਿਚਿ ਰਖੈ ਹੁਕਮੈ ਅੰਦਰਿ ਵੇਖੈ ॥

हुकमु साजि हुकमै विचि रखै हुकमै अंदरि वेखै ॥

Hukamu saaji hukamai vichi rakhai hukamai ânđđari vekhai ||

By the Hukam of His Command, He formed the Universe, and in His Hukam, He keeps it. By His Hukam, He keeps it under His Gaze.

ਨਾਨਕ ਅਗਹੁ ਹਉਮੈ ਤੁਟੈ ਤਾਂ ਕੋ ਲਿਖੀਐ ਲੇਖੈ ॥੧॥

नानक अगहु हउमै तुटै तां को लिखीऐ लेखै ॥१॥

Naanak âgahu haūmai ŧutai ŧaan ko likheeâi lekhai ||1||

O Nanak, if the mortal shatters his ego before he departs, as it is pre-ordained, then he is approved. ||1||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਜੈਸਾ ਕਰੈ ਕਹਾਵੈ ਤੈਸਾ ਐਸੀ ਬਨੀ ਜਰੂਰਤਿ ॥

जैसा करै कहावै तैसा ऐसी बनी जरूरति ॥

Jaisaa karai kahaavai ŧaisaa âisee banee jarooraŧi ||

Mortals are known by their actions; this is the way it has to be.

ਹੋਵਹਿ ਲਿੰਙ ਝਿੰਙ ਨਹ ਹੋਵਹਿ ਐਸੀ ਕਹੀਐ ਸੂਰਤਿ ॥

होवहि लिंङ झिंङ नह होवहि ऐसी कहीऐ सूरति ॥

Hovahi linǹǹ jhinǹǹ nah hovahi âisee kaheeâi sooraŧi ||

They should show goodness, and not be deformed by their actions; this is how they are called beautiful.

ਜੋ ਓਸੁ ਇਛੇ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਏ ਤਾਂ ਨਾਨਕ ਕਹੀਐ ਮੂਰਤਿ ॥੨॥

जो ओसु इछे सो फलु पाए तां नानक कहीऐ मूरति ॥२॥

Jo õsu īchhe so phalu paaē ŧaan naanak kaheeâi mooraŧi ||2||

Whatever they desire, they shall receive; O Nanak, they become the very image of God. ||2||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਵੈਦਾ ਵੈਦੁ ਸੁਵੈਦੁ ਤੂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੋਗੁ ਪਛਾਣੁ ॥

वैदा वैदु सुवैदु तू पहिलां रोगु पछाणु ॥

Vaiđaa vaiđu suvaiđu ŧoo pahilaan rogu pachhaañu ||

O physician, you are a competent physician, if you first diagnose the disease.

ਐਸਾ ਦਾਰੂ ਲੋੜਿ ਲਹੁ ਜਿਤੁ ਵੰਞੈ ਰੋਗਾ ਘਾਣਿ ॥

ऐसा दारू लोड़ि लहु जितु वंञै रोगा घाणि ॥

Âisaa đaaroo loɍi lahu jiŧu vanņņai rogaa ghaañi ||

Prescribe such a remedy, by which all sorts of illnesses may be cured.

ਜਿਤੁ ਦਾਰੂ ਰੋਗ ਉਠਿਅਹਿ ਤਨਿ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਆਇ ॥

जितु दारू रोग उठिअहि तनि सुखु वसै आइ ॥

Jiŧu đaaroo rog ūthiâhi ŧani sukhu vasai âaī ||

Administer that medicine, which will cure the disease, and allow peace to come and dwell in the body.

ਰੋਗੁ ਗਵਾਇਹਿ ਆਪਣਾ ਤ ਨਾਨਕ ਵੈਦੁ ਸਦਾਇ ॥੨॥

रोगु गवाइहि आपणा त नानक वैदु सदाइ ॥२॥

Rogu gavaaīhi âapañaa ŧa naanak vaiđu sađaaī ||2||

Only when you are rid of your own disease, O Nanak, will you be known as a physician. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥

सलोक मः २ ॥

Salok M: 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਸਾਵਣੁ ਆਇਆ ਹੇ ਸਖੀ ਕੰਤੈ ਚਿਤਿ ਕਰੇਹੁ ॥

सावणु आइआ हे सखी कंतै चिति करेहु ॥

Saavañu âaīâa he sakhee kanŧŧai chiŧi karehu ||

The month of Saawan has come, O my companions; think of your Husband Lord.

ਨਾਨਕ ਝੂਰਿ ਮਰਹਿ ਦੋਹਾਗਣੀ ਜਿਨੑ ਅਵਰੀ ਲਾਗਾ ਨੇਹੁ ॥੧॥

नानक झूरि मरहि दोहागणी जिन्ह अवरी लागा नेहु ॥१॥

Naanak jhoori marahi đohaagañee jinʱ âvaree laagaa nehu ||1||

O Nanak, the discarded bride is in love with another; now she weeps and wails, and dies. ||1||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਸਾਵਣੁ ਆਇਆ ਹੇ ਸਖੀ ਜਲਹਰੁ ਬਰਸਨਹਾਰੁ ॥

सावणु आइआ हे सखी जलहरु बरसनहारु ॥

Saavañu âaīâa he sakhee jalaharu barasanahaaru ||

The month of Saawan has come, O my companions; the clouds have burst forth with rain.

ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਸਵਨੁ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਿਨੑ ਸਹ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥੨॥

नानक सुखि सवनु सोहागणी जिन्ह सह नालि पिआरु ॥२॥

Naanak sukhi savanu sohaagañee jinʱ sah naali piâaru ||2||

O Nanak, the blessed soul-brides sleep in peace; they are in love with their Husband Lord. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥

सलोक मः २ ॥

Salok M: 2 ||

Shalok, Second Mehl:

ਨਾਉ ਫਕੀਰੈ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਮੂਰਖ ਪੰਡਿਤੁ ਨਾਉ ॥

नाउ फकीरै पातिसाहु मूरख पंडितु नाउ ॥

Naaū phakeerai paaŧisaahu moorakh panddiŧu naaū ||

The beggar is known as an emperor, and the fool is known as a religious scholar.

ਅੰਧੇ ਕਾ ਨਾਉ ਪਾਰਖੂ ਏਵੈ ਕਰੇ ਗੁਆਉ ॥

अंधे का नाउ पारखू एवै करे गुआउ ॥

Ânđđhe kaa naaū paarakhoo ēvai kare guâaū ||

The blind man is known as a seer; this is how people talk.

ਇਲਤਿ ਕਾ ਨਾਉ ਚਉਧਰੀ ਕੂੜੀ ਪੂਰੇ ਥਾਉ ॥

इलति का नाउ चउधरी कूड़ी पूरे थाउ ॥

Īlaŧi kaa naaū chaūđharee kooɍee poore ŧhaaū ||

The trouble-maker is called a leader, and the liar is seated with honor.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਣੀਐ ਕਲਿ ਕਾ ਏਹੁ ਨਿਆਉ ॥੧॥

नानक गुरमुखि जाणीऐ कलि का एहु निआउ ॥१॥

Naanak guramukhi jaañeeâi kali kaa ēhu niâaū ||1||

O Nanak, the Gurmukhs know that this is justice in the Dark Age of Kali Yuga. ||1||


ਮਃ ੨ ॥

मः २ ॥

M:h 2 ||

Second Mehl:

ਨਾਨਕ ਦੁਨੀਆ ਕੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਅਗੀ ਸੇਤੀ ਜਾਲਿ ॥

नानक दुनीआ कीआं वडिआईआं अगी सेती जालि ॥

Naanak đuneeâa keeâan vadiâaëeâan âgee seŧee jaali ||

O Nanak, burn worldly greatness and glory in the fire.

ਏਨੀ ਜਲੀਈਂ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਇਕ ਨ ਚਲੀਆ ਨਾਲਿ ॥੨॥

एनी जलीईं नामु विसारिआ इक न चलीआ नालि ॥२॥

Ēnee jaleeëen naamu visaariâa īk na chaleeâa naali ||2||

These burnt offerings have caused mortals to forget the Naam, the Name of the Lord. Not even one of them will go along with you in the end. ||2||



200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates