Pt 9, Guru Amardas ji Slok Bani Quotes Shabad,
ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ - ਸਲੋਕ ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
गुरू अमरदास जी - सलोक बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਣਾ ਗੁਣ ਪਰਗਟ ਹੋਏ ਸਤਿਗੁਰ ਆਪਿ ਸਵਾਰੇ ॥

जा तिसु भाणा गुण परगट होए सतिगुर आपि सवारे ॥

Jaa ŧisu bhaañaa guñ paragat hoē saŧigur âapi savaare ||

When it pleased Him, virtues appeared in me, and the True Guru Himself adorned me.

ਸੇ ਜਨ ਪਰਵਾਣੁ ਹੋਏ ਜਿਨੑੀ ਇਕੁ ਨਾਮੁ ਦਿੜਿਆ ਦੁਤੀਆ ਭਾਉ ਚੁਕਾਇਆ ॥

से जन परवाणु होए जिन्ही इकु नामु दिड़िआ दुतीआ भाउ चुकाइआ ॥

Se jan paravaañu hoē jinʱee īku naamu điɍiâa đuŧeeâa bhaaū chukaaīâa ||

Those humble beings become acceptable, who cling to the One Name and renounce the love of duality.

ਇਉ ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਧੰਨੁ ਸੁ ਵੇਲਾ ਜਿਤੁ ਮੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਸੋ ਸਹੁ ਚਿਤਿ ਆਇਆ ॥੮॥

इउ कहै नानकु धंनु सु वेला जितु मै सतिगुरु मिलिआ सो सहु चिति आइआ ॥८॥

Īū kahai naanaku đhannu su velaa jiŧu mai saŧiguru miliâa so sahu chiŧi âaīâa ||8||

Thus says Nanak: blessed is the time when I met the True Guru, and my Husband Lord came into my consciousness. ||8||


ਇਕਿ ਜੰਤ ਭਰਮਿ ਭੁਲੇ ਤਿਨਿ ਸਹਿ ਆਪਿ ਭੁਲਾਏ ॥

इकि जंत भरमि भुले तिनि सहि आपि भुलाए ॥

Īki janŧŧ bharami bhule ŧini sahi âapi bhulaaē ||

Some people wander around, deluded by doubt; their Husband Lord Himself has misled them.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਫਿਰਹਿ ਹਉਮੈ ਕਰਮ ਕਮਾਏ ॥

दूजै भाइ फिरहि हउमै करम कमाए ॥

Đoojai bhaaī phirahi haūmai karam kamaaē ||

They wander around in the love of duality, and they do their deeds in ego.

ਤਿਨਿ ਸਹਿ ਆਪਿ ਭੁਲਾਏ ਕੁਮਾਰਗਿ ਪਾਏ ਤਿਨ ਕਾ ਕਿਛੁ ਨ ਵਸਾਈ ॥

तिनि सहि आपि भुलाए कुमारगि पाए तिन का किछु न वसाई ॥

Ŧini sahi âapi bhulaaē kumaaragi paaē ŧin kaa kichhu na vasaaëe ||

Their Husband Lord Himself has misled them, and put them on the path of evil. Nothing lies in their power.

ਤਿਨ ਕੀ ਗਤਿ ਅਵਗਤਿ ਤੂੰਹੈ ਜਾਣਹਿ ਜਿਨਿ ਇਹ ਰਚਨ ਰਚਾਈ ॥

तिन की गति अवगति तूंहै जाणहि जिनि इह रचन रचाई ॥

Ŧin kee gaŧi âvagaŧi ŧoonhhai jaañahi jini īh rachan rachaaëe ||

You alone know their ups and downs, You, who created the creation.

ਹੁਕਮੁ ਤੇਰਾ ਖਰਾ ਭਾਰਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਿਸੈ ਬੁਝਾਏ ॥

हुकमु तेरा खरा भारा गुरमुखि किसै बुझाए ॥

Hukamu ŧeraa kharaa bhaaraa guramukhi kisai bujhaaē ||

The Command of Your Will is very strict; how rare is the Gurmukh who understands.

ਇਉ ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਕਿਆ ਜੰਤ ਵਿਚਾਰੇ ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਏ ॥੯॥

इउ कहै नानकु किआ जंत विचारे जा तुधु भरमि भुलाए ॥९॥

Īū kahai naanaku kiâa janŧŧ vichaare jaa ŧuđhu bharami bhulaaē ||9||

Thus says Nanak: what can the poor creatures do, when You mislead them into doubt? ||9||


ਸਚੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ਸਚੀ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ॥

सचे मेरे साहिबा सची तेरी वडिआई ॥

Sache mere saahibaa sachee ŧeree vadiâaëe ||

O My True Lord Master, True is Your glorious greatness.

ਤੂੰ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਬੇਅੰਤੁ ਸੁਆਮੀ ਤੇਰੀ ਕੁਦਰਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥

तूं पारब्रहमु बेअंतु सुआमी तेरी कुदरति कहणु न जाई ॥

Ŧoonn paarabrhamu beânŧŧu suâamee ŧeree kuđaraŧi kahañu na jaaëe ||

You are the Supreme Lord God, the Infinite Lord and Master. Your creative power cannot be described.

ਸਚੀ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਜਾ ਕਉ ਤੁਧੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਾਵਹੇ ॥

सची तेरी वडिआई जा कउ तुधु मंनि वसाई सदा तेरे गुण गावहे ॥

Sachee ŧeree vadiâaëe jaa kaū ŧuđhu manni vasaaëe sađaa ŧere guñ gaavahe ||

True is Your glorious greatness; when You enshrine it within the mind, one sings Your Glorious Praises forever.

ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵਹਿ ਸਚੇ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਵਹੇ ॥

तेरे गुण गावहि जा तुधु भावहि सचे सिउ चितु लावहे ॥

Ŧere guñ gaavahi jaa ŧuđhu bhaavahi sache siū chiŧu laavahe ||

He sings Your Glorious Praises, when it is pleasing to You, O True Lord; he centers his consciousness on You.

ਜਿਸ ਨੋ ਤੂੰ ਆਪੇ ਮੇਲਹਿ ਸੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਹੈ ਸਮਾਈ ॥

जिस नो तूं आपे मेलहि सु गुरमुखि रहै समाई ॥

Jis no ŧoonn âape melahi su guramukhi rahai samaaëe ||

One whom You unite with Yourself, as Gurmukh, remains absorbed in You.

ਇਉ ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸਚੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ਸਚੀ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ॥੧੦॥੨॥੭॥੫॥੨॥੭॥

इउ कहै नानकु सचे मेरे साहिबा सची तेरी वडिआई ॥१०॥२॥७॥५॥२॥७॥

Īū kahai naanaku sache mere saahibaa sachee ŧeree vadiâaëe ||10||2||7||5||2||7||

Thus says Nanak: O my True Lord Master, True is Your Glorious Greatness. ||10||2||7||5||2||7||


ਰਾਗੁ ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧

रागु गूजरी महला ३ घरु १

Raagu goojaree mahalaa 3 gharu 1

Raag Goojaree, Third Mehl, First House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਧ੍ਰਿਗੁ ਇਵੇਹਾ ਜੀਵਣਾ ਜਿਤੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਪਾਇ ॥

ध्रिगु इवेहा जीवणा जितु हरि प्रीति न पाइ ॥

Đhrigu īvehaa jeevañaa jiŧu hari preeŧi na paaī ||

Cursed is that life, in which the Lord's Love is not obtained.

ਜਿਤੁ ਕੰਮਿ ਹਰਿ ਵੀਸਰੈ ਦੂਜੈ ਲਗੈ ਜਾਇ ॥੧॥

जितु कमि हरि वीसरै दूजै लगै जाइ ॥१॥

Jiŧu kammi hari veesarai đoojai lagai jaaī ||1||

Cursed is that occupation, in which the Lord is forgotten, and one becomes attached to duality. ||1||


ਐਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੀਐ ਮਨਾ ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਗੋਵਿਦ ਪ੍ਰੀਤਿ ਊਪਜੈ ਅਵਰ ਵਿਸਰਿ ਸਭ ਜਾਇ ॥

ऐसा सतिगुरु सेवीऐ मना जितु सेविऐ गोविद प्रीति ऊपजै अवर विसरि सभ जाइ ॥

Âisaa saŧiguru seveeâi manaa jiŧu seviâi goviđ preeŧi ǖpajai âvar visari sabh jaaī ||

Serve such a True Guru, O my mind, that by serving Him, God's Love may be produced, and all others may be forgotten.

ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਚਿਤੁ ਗਹਿ ਰਹੈ ਜਰਾ ਕਾ ਭਉ ਨ ਹੋਵਈ ਜੀਵਨ ਪਦਵੀ ਪਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

हरि सेती चितु गहि रहै जरा का भउ न होवई जीवन पदवी पाइ ॥१॥ रहाउ ॥

Hari seŧee chiŧu gahi rahai jaraa kaa bhaū na hovaëe jeevan pađavee paaī ||1|| rahaaū ||

Your consciousness shall remain attached to the Lord; there shall be no fear of old age, and the supreme status shall be obtained. ||1|| Pause ||


ਗੋਬਿੰਦ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸਿਉ ਇਕੁ ਸਹਜੁ ਉਪਜਿਆ ਵੇਖੁ ਜੈਸੀ ਭਗਤਿ ਬਨੀ ॥

गोबिंद प्रीति सिउ इकु सहजु उपजिआ वेखु जैसी भगति बनी ॥

Gobinđđ preeŧi siū īku sahaju ūpajiâa vekhu jaisee bhagaŧi banee ||

A divine peace wells up from God's Love; behold, it comes from devotional worship.

ਆਪ ਸੇਤੀ ਆਪੁ ਖਾਇਆ ਤਾ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਈ ॥੨॥

आप सेती आपु खाइआ ता मनु निरमलु होआ जोती जोति समई ॥२॥

Âap seŧee âapu khaaīâa ŧaa manu niramalu hoâa joŧee joŧi samaëe ||2||

When my identity consumed my identical identity, then my mind became immaculately pure, and my light was blended with the Divine Light. ||2||


ਬਿਨੁ ਭਾਗਾ ਐਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨ ਪਾਈਐ ਜੇ ਲੋਚੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

बिनु भागा ऐसा सतिगुरु न पाईऐ जे लोचै सभु कोइ ॥

Binu bhaagaa âisaa saŧiguru na paaëeâi je lochai sabhu koī ||

Without good fortune, such a True Guru cannot be found, no matter how much all may yearn for Him.

ਕੂੜੈ ਕੀ ਪਾਲਿ ਵਿਚਹੁ ਨਿਕਲੈ ਤਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੩॥

कूड़ै की पालि विचहु निकलै ता सदा सुखु होइ ॥३॥

Kooɍai kee paali vichahu nikalai ŧaa sađaa sukhu hoī ||3||

If the veil of falsehood is removed from within, then lasting peace is obtained. ||3||


ਨਾਨਕ ਐਸੇ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਕਿਆ ਓਹੁ ਸੇਵਕੁ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਗੁਰ ਆਗੈ ਜੀਉ ਧਰੇਇ ॥

नानक ऐसे सतिगुर की किआ ओहु सेवकु सेवा करे गुर आगै जीउ धरेइ ॥

Naanak âise saŧigur kee kiâa õhu sevaku sevaa kare gur âagai jeeū đhareī ||

O Nanak, what service can the servant perform for such a True Guru? He should offer his life, his very soul, to the Guru.

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਚਿਤਿ ਕਰੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਆਪੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇਇ ॥੪॥੧॥੩॥

सतिगुर का भाणा चिति करे सतिगुरु आपे क्रिपा करेइ ॥४॥१॥३॥

Saŧigur kaa bhaañaa chiŧi kare saŧiguru âape kripaa kareī ||4||1||3||

If he focuses his consciousness on the Will of the True Guru, then the True Guru Himself will bless him. ||4||1||3||


ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥

गूजरी महला ३ ॥

Goojaree mahalaa 3 ||

Goojaree, Third Mehl:

ਹਰਿ ਕੀ ਤੁਮ ਸੇਵਾ ਕਰਹੁ ਦੂਜੀ ਸੇਵਾ ਕਰਹੁ ਨ ਕੋਇ ਜੀ ॥

हरि की तुम सेवा करहु दूजी सेवा करहु न कोइ जी ॥

Hari kee ŧum sevaa karahu đoojee sevaa karahu na koī jee ||

Serve the Lord; do not serve anyone else.

ਹਰਿ ਕੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਮਨਹੁ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਈਐ ਦੂਜੀ ਸੇਵਾ ਜਨਮੁ ਬਿਰਥਾ ਜਾਇ ਜੀ ॥੧॥

हरि की सेवा ते मनहु चिंदिआ फलु पाईऐ दूजी सेवा जनमु बिरथा जाइ जी ॥१॥

Hari kee sevaa ŧe manahu chinđđiâa phalu paaëeâi đoojee sevaa janamu biraŧhaa jaaī jee ||1||

Serving the Lord, you shall obtain the fruits of your heart's desires; serving another, your life shall pass away in vain. ||1||


ਹਰਿ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਰੀਤਿ ਹੈ ਹਰਿ ਮੇਰੀ ਹਰਿ ਮੇਰੀ ਕਥਾ ਕਹਾਨੀ ਜੀ ॥

हरि मेरी प्रीति रीति है हरि मेरी हरि मेरी कथा कहानी जी ॥

Hari meree preeŧi reeŧi hai hari meree hari meree kaŧhaa kahaanee jee ||

The Lord is my Love, the Lord is my way of life, the Lord is my speech and conversation.

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਭੀਜੈ ਏਹਾ ਸੇਵ ਬਨੀ ਜੀਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गुर प्रसादि मेरा मनु भीजै एहा सेव बनी जीउ ॥१॥ रहाउ ॥

Gur prsaađi meraa manu bheejai ēhaa sev banee jeeū ||1|| rahaaū ||

By Guru's Grace, my mind is saturated with the Lord's Love; this is what makes up my service. ||1|| Pause ||


ਹਰਿ ਮੇਰਾ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਹਰਿ ਮੇਰਾ ਸਾਸਤ੍ਰ ਹਰਿ ਮੇਰਾ ਬੰਧਪੁ ਹਰਿ ਮੇਰਾ ਭਾਈ ॥

हरि मेरा सिम्रिति हरि मेरा सासत्र हरि मेरा बंधपु हरि मेरा भाई ॥

Hari meraa simriŧi hari meraa saasaŧr hari meraa banđđhapu hari meraa bhaaëe ||

The Lord is my Simritees, the Lord is my Shaastras; the Lord is my relative and the Lord is my brother.

ਹਰਿ ਕੀ ਮੈ ਭੂਖ ਲਾਗੈ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤੈ ਹਰਿ ਮੇਰਾ ਸਾਕੁ ਅੰਤਿ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥੨॥

हरि की मै भूख लागै हरि नामि मेरा मनु त्रिपतै हरि मेरा साकु अंति होइ सखाई ॥२॥

Hari kee mai bhookh laagai hari naami meraa manu ŧripaŧai hari meraa saaku ânŧŧi hoī sakhaaëe ||2||

I am hungry for the Lord; my mind is satisfied with the Name of the Lord. The Lord is my relation, my helper in the end. ||2||


ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਹੋਰ ਰਾਸਿ ਕੂੜੀ ਹੈ ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਨ ਜਾਈ ॥

हरि बिनु होर रासि कूड़ी है चलदिआ नालि न जाई ॥

Hari binu hor raasi kooɍee hai chalađiâa naali na jaaëe ||

Without the Lord, other assets are false. They do not go with the mortal when he departs.

ਹਰਿ ਮੇਰਾ ਧਨੁ ਮੇਰੈ ਸਾਥਿ ਚਾਲੈ ਜਹਾ ਹਉ ਜਾਉ ਤਹ ਜਾਈ ॥੩॥

हरि मेरा धनु मेरै साथि चालै जहा हउ जाउ तह जाई ॥३॥

Hari meraa đhanu merai saaŧhi chaalai jahaa haū jaaū ŧah jaaëe ||3||

The Lord is my wealth, which shall go with me; wherever I go, it will go. ||3||


ਸੋ ਝੂਠਾ ਜੋ ਝੂਠੇ ਲਾਗੈ ਝੂਠੇ ਕਰਮ ਕਮਾਈ ॥

सो झूठा जो झूठे लागै झूठे करम कमाई ॥

So jhoothaa jo jhoothe laagai jhoothe karam kamaaëe ||

One who is attached to falsehood is false; false are the deeds he does.

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕਾ ਭਾਣਾ ਹੋਆ ਕਹਣਾ ਕਛੂ ਨ ਜਾਈ ॥੪॥੨॥੪॥

कहै नानकु हरि का भाणा होआ कहणा कछू न जाई ॥४॥२॥४॥

Kahai naanaku hari kaa bhaañaa hoâa kahañaa kachhoo na jaaëe ||4||2||4||

Says Nanak, everything happens according to the Will of the Lord; no one has any say in this at all. ||4||2||4||


ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥

गूजरी महला ३ ॥

Goojaree mahalaa 3 ||

Goojaree, Third Mehl:

ਜੁਗ ਮਾਹਿ ਨਾਮੁ ਦੁਲੰਭੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

जुग माहि नामु दुल्मभु है गुरमुखि पाइआ जाइ ॥

Jug maahi naamu đulambbhu hai guramukhi paaīâa jaaī ||

It is so difficult to obtain the Naam, the Name of the Lord, in this age; only the Gurmukh obtains it.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਵੇਖਹੁ ਕੋ ਵਿਉਪਾਇ ॥੧॥

बिनु नावै मुकति न होवई वेखहु को विउपाइ ॥१॥

Binu naavai mukaŧi na hovaëe vekhahu ko viūpaaī ||1||

Without the Name, no one is liberated; let anyone make other efforts, and see. ||1||


ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥

बलिहारी गुर आपणे सद बलिहारै जाउ ॥

Balihaaree gur âapañe sađ balihaarai jaaū ||

I am a sacrifice to my Guru; I am forever a sacrifice to Him.

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਹਜੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

सतिगुर मिलिऐ हरि मनि वसै सहजे रहै समाइ ॥१॥ रहाउ ॥

Saŧigur miliâi hari mani vasai sahaje rahai samaaī ||1|| rahaaū ||

Meeting the True Guru, the Lord comes to dwell in the mind, and one remains absorbed in Him. ||1|| Pause ||


ਜਾਂ ਭਉ ਪਾਏ ਆਪਣਾ ਬੈਰਾਗੁ ਉਪਜੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

जां भउ पाए आपणा बैरागु उपजै मनि आइ ॥

Jaan bhaū paaē âapañaa bairaagu ūpajai mani âaī ||

When God instills His fear, a balanced detachment springs up in the mind.

ਬੈਰਾਗੈ ਤੇ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੨॥

बैरागै ते हरि पाईऐ हरि सिउ रहै समाइ ॥२॥

Bairaagai ŧe hari paaëeâi hari siū rahai samaaī ||2||

Through this detachment, the Lord is obtained, and one remains absorbed in the Lord. ||2||


ਸੇਇ ਮੁਕਤ ਜਿ ਮਨੁ ਜਿਣਹਿ ਫਿਰਿ ਧਾਤੁ ਨ ਲਾਗੈ ਆਇ ॥

सेइ मुकत जि मनु जिणहि फिरि धातु न लागै आइ ॥

Seī mukaŧ ji manu jiñahi phiri đhaaŧu na laagai âaī ||

He alone is liberated, who conquers his mind; Maya does not stick to him again.

ਦਸਵੈ ਦੁਆਰਿ ਰਹਤ ਕਰੇ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥੩॥

दसवै दुआरि रहत करे त्रिभवण सोझी पाइ ॥३॥

Đasavai đuâari rahaŧ kare ŧribhavañ sojhee paaī ||3||

He dwells in the Tenth Gate, and obtains the understanding of the three worlds. ||3||


ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਤੇ ਗੁਰੁ ਹੋਇਆ ਵੇਖਹੁ ਤਿਸ ਕੀ ਰਜਾਇ ॥

नानक गुर ते गुरु होइआ वेखहु तिस की रजाइ ॥

Naanak gur ŧe guru hoīâa vekhahu ŧis kee rajaaī ||

O Nanak, through the Guru, one becomes the Guru; behold, His Wondrous Will.

ਇਹੁ ਕਾਰਣੁ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੩॥੫॥

इहु कारणु करता करे जोती जोति समाइ ॥४॥३॥५॥

Īhu kaarañu karaŧaa kare joŧee joŧi samaaī ||4||3||5||

This deed was done by the Creator Lord; one's light merges into the Light. ||4||3||5||


ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥

गूजरी महला ३ ॥

Goojaree mahalaa 3 ||

Goojaree, Third Mehl:

ਰਾਮ ਰਾਮ ਸਭੁ ਕੋ ਕਹੈ ਕਹਿਐ ਰਾਮੁ ਨ ਹੋਇ ॥

राम राम सभु को कहै कहिऐ रामु न होइ ॥

Raam raam sabhu ko kahai kahiâi raamu na hoī ||

Everyone chants the Lord's Name, Raam, Raam; but by such chanting, the Lord is not obtained.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਰਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਤਾ ਫਲੁ ਪਾਵੈ ਕੋਇ ॥੧॥

गुर परसादी रामु मनि वसै ता फलु पावै कोइ ॥१॥

Gur parasaađee raamu mani vasai ŧaa phalu paavai koī ||1||

By Guru's Grace, the Lord comes to dwell in the mind, and then, the fruits are obtained. ||1||


ਅੰਤਰਿ ਗੋਵਿੰਦ ਜਿਸੁ ਲਾਗੈ ਪ੍ਰੀਤਿ ॥

अंतरि गोविंद जिसु लागै प्रीति ॥

Ânŧŧari govinđđ jisu laagai preeŧi ||

One who enshrines love for God within his mind,

ਹਰਿ ਤਿਸੁ ਕਦੇ ਨ ਵੀਸਰੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਰਹਿ ਸਦਾ ਮਨਿ ਚੀਤਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

हरि तिसु कदे न वीसरै हरि हरि करहि सदा मनि चीति ॥१॥ रहाउ ॥

Hari ŧisu kađe na veesarai hari hari karahi sađaa mani cheeŧi ||1|| rahaaū ||

Never forgets the Lord; he continually chants the Lord's Name, Har, Har, in his conscious mind. ||1|| Pause ||


ਹਿਰਦੈ ਜਿਨੑ ਕੈ ਕਪਟੁ ਵਸੈ ਬਾਹਰਹੁ ਸੰਤ ਕਹਾਹਿ ॥

हिरदै जिन्ह कै कपटु वसै बाहरहु संत कहाहि ॥

Hirađai jinʱ kai kapatu vasai baaharahu sanŧŧ kahaahi ||

Those whose hearts are filled with hypocrisy, who are called saints only for their outward show

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮੂਲਿ ਨ ਚੁਕਈ ਅੰਤਿ ਗਏ ਪਛੁਤਾਹਿ ॥੨॥

त्रिसना मूलि न चुकई अंति गए पछुताहि ॥२॥

Ŧrisanaa mooli na chukaëe ânŧŧi gaē pachhuŧaahi ||2||

- their desires are never satisfied, and they depart grieving in the end. ||2||


ਅਨੇਕ ਤੀਰਥ ਜੇ ਜਤਨ ਕਰੈ ਤਾ ਅੰਤਰ ਕੀ ਹਉਮੈ ਕਦੇ ਨ ਜਾਇ ॥

अनेक तीरथ जे जतन करै ता अंतर की हउमै कदे न जाइ ॥

Ânek ŧeeraŧh je jaŧan karai ŧaa ânŧŧar kee haūmai kađe na jaaī ||

Although one may bathe at many places of pilgrimage, still, his ego never departs.

ਜਿਸੁ ਨਰ ਕੀ ਦੁਬਿਧਾ ਨ ਜਾਇ ਧਰਮ ਰਾਇ ਤਿਸੁ ਦੇਇ ਸਜਾਇ ॥੩॥

जिसु नर की दुबिधा न जाइ धरम राइ तिसु देइ सजाइ ॥३॥

Jisu nar kee đubiđhaa na jaaī đharam raaī ŧisu đeī sajaaī ||3||

That man, whose sense of duality does not depart - the Righteous Judge of Dharma shall punish him. ||3||


ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥

करमु होवै सोई जनु पाए गुरमुखि बूझै कोई ॥

Karamu hovai soëe janu paaē guramukhi boojhai koëe ||

That humble being, unto whom God showers His Mercy, obtains Him; how few are the Gurmukhs who understand Him.

ਨਾਨਕ ਵਿਚਹੁ ਹਉਮੈ ਮਾਰੇ ਤਾਂ ਹਰਿ ਭੇਟੈ ਸੋਈ ॥੪॥੪॥੬॥

नानक विचहु हउमै मारे तां हरि भेटै सोई ॥४॥४॥६॥

Naanak vichahu haūmai maare ŧaan hari bhetai soëe ||4||4||6||

O Nanak, if one conquers his ego within, then he comes to meet the Lord. ||4||4||6||


ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥

गूजरी महला ३ ॥

Goojaree mahalaa 3 ||

Goojaree, Third Mehl:

ਤਿਸੁ ਜਨ ਸਾਂਤਿ ਸਦਾ ਮਤਿ ਨਿਹਚਲ ਜਿਸ ਕਾ ਅਭਿਮਾਨੁ ਗਵਾਏ ॥

तिसु जन सांति सदा मति निहचल जिस का अभिमानु गवाए ॥

Ŧisu jan saanŧi sađaa maŧi nihachal jis kaa âbhimaanu gavaaē ||

That humble being who eliminates his ego is at peace; he is blessed with an ever-stable intellect.

ਸੋ ਜਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥੧॥

सो जनु निरमलु जि गुरमुखि बूझै हरि चरणी चितु लाए ॥१॥

So janu niramalu ji guramukhi boojhai hari charañee chiŧu laaē ||1||

That humble being is immaculately pure, who, as Gurmukh, understands the Lord, and focuses his consciousness on the Lord's Feet. ||1||


ਹਰਿ ਚੇਤਿ ਅਚੇਤ ਮਨਾ ਜੋ ਇਛਹਿ ਸੋ ਫਲੁ ਹੋਈ ॥

हरि चेति अचेत मना जो इछहि सो फलु होई ॥

Hari cheŧi âcheŧ manaa jo īchhahi so phalu hoëe ||

O my unconscious mind, remain conscious of the Lord, and you shall obtain the fruits of your desires.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਵਹਿ ਪੀਵਤ ਰਹਹਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गुर परसादी हरि रसु पावहि पीवत रहहि सदा सुखु होई ॥१॥ रहाउ ॥

Gur parasaađee hari rasu paavahi peevaŧ rahahi sađaa sukhu hoëe ||1|| rahaaū ||

By Guru's Grace, you shall obtain the sublime elixir of the Lord; by continually drinking it in, you shall have eternal peace. ||1|| Pause ||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੇ ਤਾ ਪਾਰਸੁ ਹੋਵੈ ਪਾਰਸੁ ਹੋਇ ਤ ਪੂਜ ਕਰਾਏ ॥

सतिगुरु भेटे ता पारसु होवै पारसु होइ त पूज कराए ॥

Saŧiguru bhete ŧaa paarasu hovai paarasu hoī ŧa pooj karaaē ||

When one meets the True Guru, he becomes the philosopher's stone, with the ability to transform others, inspiring them to worship the Lord.

ਜੋ ਉਸੁ ਪੂਜੇ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਏ ਦੀਖਿਆ ਦੇਵੈ ਸਾਚੁ ਬੁਝਾਏ ॥੨॥

जो उसु पूजे सो फलु पाए दीखिआ देवै साचु बुझाए ॥२॥

Jo ūsu pooje so phalu paaē đeekhiâa đevai saachu bujhaaē ||2||

One who worships the Lord in adoration, obtains his rewards; instructing others, he reveals the Truth. ||2||


ਵਿਣੁ ਪਾਰਸੈ ਪੂਜ ਨ ਹੋਵਈ ਵਿਣੁ ਮਨ ਪਰਚੇ ਅਵਰਾ ਸਮਝਾਏ ॥

विणु पारसै पूज न होवई विणु मन परचे अवरा समझाए ॥

Viñu paarasai pooj na hovaëe viñu man parache âvaraa samajhaaē ||

Without becoming the philosopher's stone, he does not inspire others to worship the Lord; without instructing his own mind, how can he instruct others?

ਗੁਰੂ ਸਦਾਏ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧਾ ਕਿਸੁ ਓਹੁ ਮਾਰਗਿ ਪਾਏ ॥੩॥

गुरू सदाए अगिआनी अंधा किसु ओहु मारगि पाए ॥३॥

Guroo sađaaē âgiâanee ânđđhaa kisu õhu maaragi paaē ||3||

The ignorant, blind man calls himself the guru, but to whom can he show the way? ||3||


ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਨਦਰੀ ਕਿਛੂ ਨ ਪਾਈਐ ਜਿਸੁ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਏ ॥

नानक विणु नदरी किछू न पाईऐ जिसु नदरि करे सो पाए ॥

Naanak viñu nađaree kichhoo na paaëeâi jisu nađari kare so paaē ||

O Nanak, without His Mercy, nothing can be obtained. One upon whom He casts His Glance of Grace, obtains Him.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਅਪਣਾ ਸਬਦੁ ਵਰਤਾਏ ॥੪॥੫॥੭॥

गुर परसादी दे वडिआई अपणा सबदु वरताए ॥४॥५॥७॥

Gur parasaađee đe vadiâaëe âpañaa sabađu varaŧaaē ||4||5||7||

By Guru's Grace, God bestows greatness, and projects the Word of His Shabad. ||4||5||7||


ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ਪੰਚਪਦੇ ॥

गूजरी महला ३ पंचपदे ॥

Goojaree mahalaa 3 pancchapađe ||

Goojaree, Third Mehl, Panch-Padas:

ਨਾ ਕਾਸੀ ਮਤਿ ਊਪਜੈ ਨਾ ਕਾਸੀ ਮਤਿ ਜਾਇ ॥

ना कासी मति ऊपजै ना कासी मति जाइ ॥

Naa kaasee maŧi ǖpajai naa kaasee maŧi jaaī ||

Wisdom is not produced in Benares, nor is wisdom lost in Benares.

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਮਤਿ ਊਪਜੈ ਤਾ ਇਹ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥੧॥

सतिगुर मिलिऐ मति ऊपजै ता इह सोझी पाइ ॥१॥

Saŧigur miliâi maŧi ǖpajai ŧaa īh sojhee paaī ||1||

Meeting the True Guru, wisdom is produced, and then, one obtains this understanding. ||1||


ਹਰਿ ਕਥਾ ਤੂੰ ਸੁਣਿ ਰੇ ਮਨ ਸਬਦੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇ ॥

हरि कथा तूं सुणि रे मन सबदु मंनि वसाइ ॥

Hari kaŧhaa ŧoonn suñi re man sabađu manni vasaaī ||

Listen to the sermon of the Lord, O mind, and enshrine the Shabad of His Word within your mind.

ਇਹ ਮਤਿ ਤੇਰੀ ਥਿਰੁ ਰਹੈ ਤਾਂ ਭਰਮੁ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

इह मति तेरी थिरु रहै तां भरमु विचहु जाइ ॥१॥ रहाउ ॥

Īh maŧi ŧeree ŧhiru rahai ŧaan bharamu vichahu jaaī ||1|| rahaaū ||

If your intellect remains stable and steady, then doubt shall depart from within you. ||1|| Pause ||


ਹਰਿ ਚਰਣ ਰਿਦੈ ਵਸਾਇ ਤੂ ਕਿਲਵਿਖ ਹੋਵਹਿ ਨਾਸੁ ॥

हरि चरण रिदै वसाइ तू किलविख होवहि नासु ॥

Hari charañ riđai vasaaī ŧoo kilavikh hovahi naasu ||

Enshrine the Lord's lotus feet within your heart, and your sins shall be erased.

ਪੰਚ ਭੂ ਆਤਮਾ ਵਸਿ ਕਰਹਿ ਤਾ ਤੀਰਥ ਕਰਹਿ ਨਿਵਾਸੁ ॥੨॥

पंच भू आतमा वसि करहि ता तीरथ करहि निवासु ॥२॥

Pancch bhoo âaŧamaa vasi karahi ŧaa ŧeeraŧh karahi nivaasu ||2||

If your soul overcomes the five elements, then you shall come to have a home at the true place of pilgrimage. ||2||


ਮਨਮੁਖਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਮੁਗਧੁ ਹੈ ਸੋਝੀ ਕਿਛੂ ਨ ਪਾਇ ॥

मनमुखि इहु मनु मुगधु है सोझी किछू न पाइ ॥

Manamukhi īhu manu mugađhu hai sojhee kichhoo na paaī ||

This mind of the self-centered manmukh is so stupid; it does not obtain any understanding at all.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨ ਬੁਝਈ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਇ ॥੩॥

हरि का नामु न बुझई अंति गइआ पछुताइ ॥३॥

Hari kaa naamu na bujhaëe ânŧŧi gaīâa pachhuŧaaī ||3||

It does not understand the Name of the Lord; it departs repenting in the end. ||3||


ਇਹੁ ਮਨੁ ਕਾਸੀ ਸਭਿ ਤੀਰਥ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਤਿਗੁਰ ਦੀਆ ਬੁਝਾਇ ॥

इहु मनु कासी सभि तीरथ सिम्रिति सतिगुर दीआ बुझाइ ॥

Īhu manu kaasee sabhi ŧeeraŧh simriŧi saŧigur đeeâa bujhaaī ||

In this mind are found Benares, all sacred shrines of pilgrimage and the Shaastras; the True Guru has explained this.

ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਤਿਸੁ ਸੰਗਿ ਰਹਹਿ ਜਿਨ ਹਰਿ ਹਿਰਦੈ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੪॥

अठसठि तीरथ तिसु संगि रहहि जिन हरि हिरदै रहिआ समाइ ॥४॥

Âthasathi ŧeeraŧh ŧisu sanggi rahahi jin hari hirađai rahiâa samaaī ||4||

The sixty-eight places of pilgrimage remain with one, whose heart is filled with the Lord. ||4||


ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਹੁਕਮੁ ਬੁਝਿਆ ਏਕੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥

नानक सतिगुर मिलिऐ हुकमु बुझिआ एकु वसिआ मनि आइ ॥

Naanak saŧigur miliâi hukamu bujhiâa ēku vasiâa mani âaī ||

O Nanak, upon meeting the True Guru, the Order of the Lord's Will is understood, and the One Lord comes to dwell in the mind.

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸਭੁ ਸਚੁ ਹੈ ਸਚੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੫॥੬॥੮॥

जो तुधु भावै सभु सचु है सचे रहै समाइ ॥५॥६॥८॥

Jo ŧuđhu bhaavai sabhu sachu hai sache rahai samaaī ||5||6||8||

Those who are pleasing to You, O True Lord, are true. They remain absorbed in You. ||5||6||8||


ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ਤੀਜਾ ॥

गूजरी महला ३ तीजा ॥

Goojaree mahalaa 3 ŧeejaa ||

Goojaree, Third Mehl:

ਏਕੋ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਪੰਡਿਤ ਸੁਣਿ ਸਿਖੁ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥

एको नामु निधानु पंडित सुणि सिखु सचु सोई ॥

Ēko naamu niđhaanu panddiŧ suñi sikhu sachu soëe ||

The One Name is the treasure, O Pandit. Listen to these True Teachings.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਜੇਤਾ ਪੜਹਿ ਪੜਤ ਗੁਣਤ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਹੋਈ ॥੧॥

दूजै भाइ जेता पड़हि पड़त गुणत सदा दुखु होई ॥१॥

Đoojai bhaaī jeŧaa paɍahi paɍaŧ guñaŧ sađaa đukhu hoëe ||1||

No matter what you read in duality, reading and contemplating it, you shall only continue to suffer. ||1||


ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਤੂੰ ਲਾਗਿ ਰਹੁ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸੋਝੀ ਹੋਈ ॥

हरि चरणी तूं लागि रहु गुर सबदि सोझी होई ॥

Hari charañee ŧoonn laagi rahu gur sabađi sojhee hoëe ||

So grasp the Lord's lotus feet; through the Word of the Guru's Shabad, you shall come to understand.

ਹਰਿ ਰਸੁ ਰਸਨਾ ਚਾਖੁ ਤੂੰ ਤਾਂ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

हरि रसु रसना चाखु तूं तां मनु निरमलु होई ॥१॥ रहाउ ॥

Hari rasu rasanaa chaakhu ŧoonn ŧaan manu niramalu hoëe ||1|| rahaaū ||

With your tongue, taste the sublime elixir of the Lord, and your mind shall be rendered immaculately pure. ||1|| Pause ||


ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਮਨੁ ਸੰਤੋਖੀਐ ਤਾ ਫਿਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੂਖ ਨ ਹੋਇ ॥

सतिगुर मिलिऐ मनु संतोखीऐ ता फिरि त्रिसना भूख न होइ ॥

Saŧigur miliâi manu sanŧŧokheeâi ŧaa phiri ŧrisanaa bhookh na hoī ||

Meeting the True Guru, the mind becomes content, and then, hunger and desire will not trouble you any longer.

ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਪਾਇਆ ਪਰ ਘਰਿ ਜਾਇ ਨ ਕੋਇ ॥੨॥

नामु निधानु पाइआ पर घरि जाइ न कोइ ॥२॥

Naamu niđhaanu paaīâa par ghari jaaī na koī ||2||

Obtaining the treasure of the Naam, the Name of the Lord, one does not go knocking at other doors. ||2||


ਕਥਨੀ ਬਦਨੀ ਜੇ ਕਰੇ ਮਨਮੁਖਿ ਬੂਝ ਨ ਹੋਇ ॥

कथनी बदनी जे करे मनमुखि बूझ न होइ ॥

Kaŧhanee bađanee je kare manamukhi boojh na hoī ||

The self-willed manmukh babbles on and on, but he does not understand.

ਗੁਰਮਤੀ ਘਟਿ ਚਾਨਣਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਾਵੈ ਸੋਇ ॥੩॥

गुरमती घटि चानणा हरि नामु पावै सोइ ॥३॥

Guramaŧee ghati chaanañaa hari naamu paavai soī ||3||

One whose heart is illumined, by Guru's Teachings, obtains the Name of the Lord. ||3||


ਸੁਣਿ ਸਾਸਤ੍ਰ ਤੂੰ ਨ ਬੁਝਹੀ ਤਾ ਫਿਰਹਿ ਬਾਰੋ ਬਾਰ ॥

सुणि सासत्र तूं न बुझही ता फिरहि बारो बार ॥

Suñi saasaŧr ŧoonn na bujhahee ŧaa phirahi baaro baar ||

You may listen to the Shaastras, but you do not understand, and so you wander from door to door.

ਸੋ ਮੂਰਖੁ ਜੋ ਆਪੁ ਨ ਪਛਾਣਈ ਸਚਿ ਨ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥੪॥

सो मूरखु जो आपु न पछाणई सचि न धरे पिआरु ॥४॥

So moorakhu jo âapu na pachhaañaëe sachi na đhare piâaru ||4||

He is a fool, who does not understand his own self, and who does not enshrine love for the True Lord. ||4||


ਸਚੈ ਜਗਤੁ ਡਹਕਾਇਆ ਕਹਣਾ ਕਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥

सचै जगतु डहकाइआ कहणा कछू न जाइ ॥

Sachai jagaŧu dahakaaīâa kahañaa kachhoo na jaaī ||

The True Lord has fooled the world - no one has any say in this at all.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਕਰੇ ਜਿਉ ਤਿਸ ਕੀ ਰਜਾਇ ॥੫॥੭॥੯॥

नानक जो तिसु भावै सो करे जिउ तिस की रजाइ ॥५॥७॥९॥

Naanak jo ŧisu bhaavai so kare jiū ŧis kee rajaaī ||5||7||9||

O Nanak, He does whatever He pleases, according to His Will. ||5||7||9||


ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧

गूजरी महला ३ घरु १

Goojaree mahalaa 3 gharu 1

Goojaree, Third Mehl, First House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਨਿਰਤਿ ਕਰੀ ਇਹੁ ਮਨੁ ਨਚਾਈ ॥

निरति करी इहु मनु नचाई ॥

Niraŧi karee īhu manu nachaaëe ||

I dance, and make this mind dance as well.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਆਪੁ ਗਵਾਈ ॥

गुर परसादी आपु गवाई ॥

Gur parasaađee âapu gavaaëe ||

By Guru's Grace, I eliminate my self-conceit.

ਚਿਤੁ ਥਿਰੁ ਰਾਖੈ ਸੋ ਮੁਕਤਿ ਹੋਵੈ ਜੋ ਇਛੀ ਸੋਈ ਫਲੁ ਪਾਈ ॥੧॥

चितु थिरु राखै सो मुकति होवै जो इछी सोई फलु पाई ॥१॥

Chiŧu ŧhiru raakhai so mukaŧi hovai jo īchhee soëe phalu paaëe ||1||

One who keeps his consciousness focused on the Lord is liberated; he obtains the fruits of his desires. ||1||


ਨਾਚੁ ਰੇ ਮਨ ਗੁਰ ਕੈ ਆਗੈ ॥

नाचु रे मन गुर कै आगै ॥

Naachu re man gur kai âagai ||

So dance, O mind, before your Guru.

ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਨਾਚਹਿ ਤਾ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਅੰਤੇ ਜਮ ਭਉ ਭਾਗੈ ॥ ਰਹਾਉ ॥

गुर कै भाणै नाचहि ता सुखु पावहि अंते जम भउ भागै ॥ रहाउ ॥

Gur kai bhaañai naachahi ŧaa sukhu paavahi ânŧŧe jam bhaū bhaagai || rahaaū ||

If you dance according to the Guru's Will, you shall obtain peace, and in the end, the fear of death shall leave you. || Pause ||


ਆਪਿ ਨਚਾਏ ਸੋ ਭਗਤੁ ਕਹੀਐ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰੁ ਆਪਿ ਲਾਏ ॥

आपि नचाए सो भगतु कहीऐ आपणा पिआरु आपि लाए ॥

Âapi nachaaē so bhagaŧu kaheeâi âapañaa piâaru âapi laaē ||

One whom the Lord Himself causes to dance, is called a devotee. He Himself links us to His Love.

ਆਪੇ ਗਾਵੈ ਆਪਿ ਸੁਣਾਵੈ ਇਸੁ ਮਨ ਅੰਧੇ ਕਉ ਮਾਰਗਿ ਪਾਏ ॥੨॥

आपे गावै आपि सुणावै इसु मन अंधे कउ मारगि पाए ॥२॥

Âape gaavai âapi suñaavai īsu man ânđđhe kaū maaragi paaē ||2||

He Himself sings, He Himself listens, and He puts this blind mind on the right path. ||2||


ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਚੈ ਸਕਤਿ ਨਿਵਾਰੈ ਸਿਵ ਘਰਿ ਨੀਦ ਨ ਹੋਈ ॥

अनदिनु नाचै सकति निवारै सिव घरि नीद न होई ॥

Ânađinu naachai sakaŧi nivaarai siv ghari neeđ na hoëe ||

One who dances night and day, and banishes Shakti's Maya, enters the House of the Lord Shiva, where there is no sleep.

ਸਕਤੀ ਘਰਿ ਜਗਤੁ ਸੂਤਾ ਨਾਚੈ ਟਾਪੈ ਅਵਰੋ ਗਾਵੈ ਮਨਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥੩॥

सकती घरि जगतु सूता नाचै टापै अवरो गावै मनमुखि भगति न होई ॥३॥

Sakaŧee ghari jagaŧu sooŧaa naachai taapai âvaro gaavai manamukhi bhagaŧi na hoëe ||3||

The world is asleep in Maya, the house of Shakti; it dances, jumps and sings in duality. The self-willed manmukh has no devotion. ||3||


ਸੁਰਿ ਨਰ ਵਿਰਤਿ ਪਖਿ ਕਰਮੀ ਨਾਚੇ ਮੁਨਿ ਜਨ ਗਿਆਨ ਬੀਚਾਰੀ ॥

सुरि नर विरति पखि करमी नाचे मुनि जन गिआन बीचारी ॥

Suri nar viraŧi pakhi karamee naache muni jan giâan beechaaree ||

The angels, mortals, renunciates, ritualists, silent sages and beings of spiritual wisdom dance.

ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਨਾਚੇ ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਧਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥੪॥

सिध साधिक लिव लागी नाचे जिन गुरमुखि बुधि वीचारी ॥४॥

Siđh saađhik liv laagee naache jin guramukhi buđhi veechaaree ||4||

The Siddhas and seekers, lovingly focused on the Lord, dance, as do the Gurmukhs, whose minds dwell in reflective meditation. ||4||


ਖੰਡ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਨਾਚੇ ਜਿਨ ਲਾਗੀ ਹਰਿ ਲਿਵ ਤੁਮਾਰੀ ॥

खंड ब्रहमंड त्रै गुण नाचे जिन लागी हरि लिव तुमारी ॥

Khandd brhamandd ŧrai guñ naache jin laagee hari liv ŧumaaree ||

The planets and solar systems dance in the three qualities, as do those who bear love for You, Lord.

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭੇ ਹੀ ਨਾਚੇ ਨਾਚਹਿ ਖਾਣੀ ਚਾਰੀ ॥੫॥

जीअ जंत सभे ही नाचे नाचहि खाणी चारी ॥५॥

Jeeâ janŧŧ sabhe hee naache naachahi khaañee chaaree ||5||

The beings and creatures all dance, and the four sources of creation dance. ||5||


ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵਹਿ ਸੇਈ ਨਾਚਹਿ ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦਿ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

जो तुधु भावहि सेई नाचहि जिन गुरमुखि सबदि लिव लाए ॥

Jo ŧuđhu bhaavahi seëe naachahi jin guramukhi sabađi liv laaē ||

They alone dance, who are pleasing to You, and who, as Gurmukhs, embrace love for the Word of the Shabad.

ਸੇ ਭਗਤ ਸੇ ਤਤੁ ਗਿਆਨੀ ਜਿਨ ਕਉ ਹੁਕਮੁ ਮਨਾਏ ॥੬॥

से भगत से ततु गिआनी जिन कउ हुकमु मनाए ॥६॥

Se bhagaŧ se ŧaŧu giâanee jin kaū hukamu manaaē ||6||

They are devotees, with the essence of spiritual wisdom, who obey the Hukam of His Command. ||6||


ਏਹਾ ਭਗਤਿ ਸਚੇ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਗੈ ਬਿਨੁ ਸੇਵਾ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥

एहा भगति सचे सिउ लिव लागै बिनु सेवा भगति न होई ॥

Ēhaa bhagaŧi sache siū liv laagai binu sevaa bhagaŧi na hoëe ||

This is devotional worship, that one loves the True Lord; without service, one cannot be a devotee.

ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਤਾ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰੈ ਤਾ ਸਚੁ ਪਾਵੈ ਕੋਈ ॥੭॥

जीवतु मरै ता सबदु बीचारै ता सचु पावै कोई ॥७॥

Jeevaŧu marai ŧaa sabađu beechaarai ŧaa sachu paavai koëe ||7||

If one remains dead while yet alive, he reflects upon the Shabad, and then, he obtains the True Lord. ||7||


ਮਾਇਆ ਕੈ ਅਰਥਿ ਬਹੁਤੁ ਲੋਕ ਨਾਚੇ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰੀ ॥

माइआ कै अरथि बहुतु लोक नाचे को विरला ततु बीचारी ॥

Maaīâa kai âraŧhi bahuŧu lok naache ko viralaa ŧaŧu beechaaree ||

So many people dance for the sake of Maya; how rare are those who contemplate reality.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ਜਿਨ ਕਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੁਮਾਰੀ ॥੮॥

गुर परसादी सोई जनु पाए जिन कउ क्रिपा तुमारी ॥८॥

Gur parasaađee soëe janu paaē jin kaū kripaa ŧumaaree ||8||

By Guru's Grace, that humble being obtains You, Lord, upon whom You show Mercy. ||8||


ਇਕੁ ਦਮੁ ਸਾਚਾ ਵੀਸਰੈ ਸਾ ਵੇਲਾ ਬਿਰਥਾ ਜਾਇ ॥

इकु दमु साचा वीसरै सा वेला बिरथा जाइ ॥

Īku đamu saachaa veesarai saa velaa biraŧhaa jaaī ||

If I forget the True Lord, even for an instant, that time passes in vain.

ਸਾਹਿ ਸਾਹਿ ਸਦਾ ਸਮਾਲੀਐ ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥੯॥

साहि साहि सदा समालीऐ आपे बखसे करे रजाइ ॥९॥

Saahi saahi sađaa samaaleeâi âape bakhase kare rajaaī ||9||

With each and every breath, constantly remember the Lord; He Himself shall forgive you, according to His Will. ||9||


ਸੇਈ ਨਾਚਹਿ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵਹਿ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰੀ ॥

सेई नाचहि जो तुधु भावहि जि गुरमुखि सबदु वीचारी ॥

Seëe naachahi jo ŧuđhu bhaavahi ji guramukhi sabađu veechaaree ||

They alone dance, who are pleasing to Your Will, and who, as Gurmukhs, contemplate the Word of the Shabad.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੇ ਸਹਜ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਤੁਮਾਰੀ ॥੧੦॥੧॥੬॥

कहु नानक से सहज सुखु पावहि जिन कउ नदरि तुमारी ॥१०॥१॥६॥

Kahu naanak se sahaj sukhu paavahi jin kaū nađari ŧumaaree ||10||1||6||

Says Nanak, they alone find celestial peace, whom You bless with Your Grace. ||10||1||6||


ਗੂਜਰੀ ਕੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੩

गूजरी की वार महला ३

Goojaree kee vaar mahalaa 3

Goojaree Ki Vaar, Third Mehl,

ਸਿਕੰਦਰ ਬਿਰਾਹਿਮ ਕੀ ਵਾਰ ਕੀ ਧੁਨੀ ਗਾਉਣੀ

सिकंदर बिराहिम की वार की धुनी गाउणी

Sikanđđar biraahim kee vaar kee đhunee gaaūñee

Sung In The Tune Of The Vaar Of Sikandar & Biraahim:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਇਹੁ ਜਗਤੁ ਮਮਤਾ ਮੁਆ ਜੀਵਣ ਕੀ ਬਿਧਿ ਨਾਹਿ ॥

इहु जगतु ममता मुआ जीवण की बिधि नाहि ॥

Īhu jagaŧu mamaŧaa muâa jeevañ kee biđhi naahi ||

This world perishing in attachment and possessiveness; no one knows the way of life.

ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਜੋ ਚਲੈ ਤਾਂ ਜੀਵਣ ਪਦਵੀ ਪਾਹਿ ॥

गुर कै भाणै जो चलै तां जीवण पदवी पाहि ॥

Gur kai bhaañai jo chalai ŧaan jeevañ pađavee paahi ||

One who walks in harmony with the Guru's Will, obtains the supreme status of life.

ਓਇ ਸਦਾ ਸਦਾ ਜਨ ਜੀਵਤੇ ਜੋ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਹਿ ॥

ओइ सदा सदा जन जीवते जो हरि चरणी चितु लाहि ॥

Õī sađaa sađaa jan jeevaŧe jo hari charañee chiŧu laahi ||

Those humble beings who focus their consciousness on the Lord's Feet, live forever and ever.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਮਨਿ ਵਸੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਹਿ ॥੧॥

नानक नदरी मनि वसै गुरमुखि सहजि समाहि ॥१॥

Naanak nađaree mani vasai guramukhi sahaji samaahi ||1||

O Nanak, by His Grace, the Lord abides in the minds of the Gurmukhs, who merge in celestial bliss. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਅੰਦਰਿ ਸਹਸਾ ਦੁਖੁ ਹੈ ਆਪੈ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਮਾਰ ॥

अंदरि सहसा दुखु है आपै सिरि धंधै मार ॥

Ânđđari sahasaa đukhu hai âapai siri đhanđđhai maar ||

Within the self is the pain of doubt; engrossed in worldly affairs, they are killing themselves.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਸੁਤੇ ਕਬਹਿ ਨ ਜਾਗਹਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਪਿਆਰ ॥

दूजै भाइ सुते कबहि न जागहि माइआ मोह पिआर ॥

Đoojai bhaaī suŧe kabahi na jaagahi maaīâa moh piâar ||

Asleep in the love of duality, they never wake up; they are in love with, and attached to Maya.

ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਹਿ ਸਬਦੁ ਨ ਵੀਚਾਰਹਿ ਇਹੁ ਮਨਮੁਖ ਕਾ ਆਚਾਰੁ ॥

नामु न चेतहि सबदु न वीचारहि इहु मनमुख का आचारु ॥

Naamu na cheŧahi sabađu na veechaarahi īhu manamukh kaa âachaaru ||

They do not think of the Naam, the Name of the Lord, and they do not contemplate the Word of the Shabad. This is the conduct of the self-willed manmukhs.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਨਮੁ ਬਿਰਥਾ ਗਵਾਇਆ ਨਾਨਕ ਜਮੁ ਮਾਰਿ ਕਰੇ ਖੁਆਰ ॥੨॥

हरि नामु न पाइआ जनमु बिरथा गवाइआ नानक जमु मारि करे खुआर ॥२॥

Hari naamu na paaīâa janamu biraŧhaa gavaaīâa naanak jamu maari kare khuâar ||2||

They do not obtain the Lord's Name, and they waste away their lives in vain; O Nanak, the Messenger of Death punishes and dishonors them. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਉਪਾਇਓਨੁ ਤਦਹੁ ਹੋਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥

आपणा आपु उपाइओनु तदहु होरु न कोई ॥

Âapañaa âapu ūpaaīõnu ŧađahu horu na koëe ||

He created Himself - at that time, there was no other.

ਮਤਾ ਮਸੂਰਤਿ ਆਪਿ ਕਰੇ ਜੋ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਈ ॥

मता मसूरति आपि करे जो करे सु होई ॥

Maŧaa masooraŧi âapi kare jo kare su hoëe ||

He consulted Himself for advice, and what He did came to pass.

ਤਦਹੁ ਆਕਾਸੁ ਨ ਪਾਤਾਲੁ ਹੈ ਨਾ ਤ੍ਰੈ ਲੋਈ ॥

तदहु आकासु न पातालु है ना त्रै लोई ॥

Ŧađahu âakaasu na paaŧaalu hai naa ŧrai loëe ||

At that time, there were no Akaashic Ethers, no nether regions, nor the three worlds.

ਤਦਹੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਹੈ ਨਾ ਓਪਤਿ ਹੋਈ ॥

तदहु आपे आपि निरंकारु है ना ओपति होई ॥

Ŧađahu âape âapi nirankkaaru hai naa õpaŧi hoëe ||

At that time, only the Formless Lord Himself existed - there was no creation.

ਜਿਉ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥੧॥

जिउ तिसु भावै तिवै करे तिसु बिनु अवरु न कोई ॥१॥

Jiū ŧisu bhaavai ŧivai kare ŧisu binu âvaru na koëe ||1||

As it pleased Him, so did He act; without Him, there was no other. ||1||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਾਹਿਬੁ ਮੇਰਾ ਸਦਾ ਹੈ ਦਿਸੈ ਸਬਦੁ ਕਮਾਇ ॥

साहिबु मेरा सदा है दिसै सबदु कमाइ ॥

Saahibu meraa sađaa hai đisai sabađu kamaaī ||

My Master is eternal. He is seen by practicing the Word of the Shabad.

ਓਹੁ ਅਉਹਾਣੀ ਕਦੇ ਨਾਹਿ ਨਾ ਆਵੈ ਨਾ ਜਾਇ ॥

ओहु अउहाणी कदे नाहि ना आवै ना जाइ ॥

Õhu âūhaañee kađe naahi naa âavai naa jaaī ||

He never perishes; He does not come or go in reincarnation.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੋ ਸੇਵੀਐ ਜੋ ਸਭ ਮਹਿ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

सदा सदा सो सेवीऐ जो सभ महि रहै समाइ ॥

Sađaa sađaa so seveeâi jo sabh mahi rahai samaaī ||

So serve Him, forever and ever; He is contained in all.

ਅਵਰੁ ਦੂਜਾ ਕਿਉ ਸੇਵੀਐ ਜੰਮੈ ਤੈ ਮਰਿ ਜਾਇ ॥

अवरु दूजा किउ सेवीऐ जमै तै मरि जाइ ॥

Âvaru đoojaa kiū seveeâi jammai ŧai mari jaaī ||

Why serve another who is born, and then dies?

ਨਿਹਫਲੁ ਤਿਨ ਕਾ ਜੀਵਿਆ ਜਿ ਖਸਮੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ਆਪਣਾ ਅਵਰੀ ਕਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

निहफलु तिन का जीविआ जि खसमु न जाणहि आपणा अवरी कउ चितु लाइ ॥

Nihaphalu ŧin kaa jeeviâa ji khasamu na jaañahi âapañaa âvaree kaū chiŧu laaī ||

Fruitless is the life of those who do not know their Lord and Master, and who center their consciousness on others.

ਨਾਨਕ ਏਵ ਨ ਜਾਪਈ ਕਰਤਾ ਕੇਤੀ ਦੇਇ ਸਜਾਇ ॥੧॥

नानक एव न जापई करता केती देइ सजाइ ॥१॥

Naanak ēv na jaapaëe karaŧaa keŧee đeī sajaaī ||1||

O Nanak, it cannot be known, how much punishment the Creator shall inflict on them. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਭੋ ਵਰਤੈ ਸਚੁ ॥

सचा नामु धिआईऐ सभो वरतै सचु ॥

Sachaa naamu đhiâaëeâi sabho varaŧai sachu ||

Meditate on the True Name; the True Lord is pervading everywhere.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਬੁਝਿ ਪਰਵਾਣੁ ਹੋਇ ਤਾ ਫਲੁ ਪਾਵੈ ਸਚੁ ॥

नानक हुकमु बुझि परवाणु होइ ता फलु पावै सचु ॥

Naanak hukamu bujhi paravaañu hoī ŧaa phalu paavai sachu ||

O Nanak, by understanding the Hukam of the Lord's Command, one becomes acceptable, and then obtains the fruit of Truth.

ਕਥਨੀ ਬਦਨੀ ਕਰਤਾ ਫਿਰੈ ਹੁਕਮੈ ਮੂਲਿ ਨ ਬੁਝਈ ਅੰਧਾ ਕਚੁ ਨਿਕਚੁ ॥੨॥

कथनी बदनी करता फिरै हुकमै मूलि न बुझई अंधा कचु निकचु ॥२॥

Kaŧhanee bađanee karaŧaa phirai hukamai mooli na bujhaëe ânđđhaa kachu nikachu ||2||

He wanders around babbling and speaking, but he does not understand the Lord's Command at all. He is blind, the falsest of the false. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸੰਜੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਉਪਾਇਓਨੁ ਸ੍ਰਿਸਟੀ ਕਾ ਮੂਲੁ ਰਚਾਇਆ ॥

संजोगु विजोगु उपाइओनु स्रिसटी का मूलु रचाइआ ॥

Sanjjogu vijogu ūpaaīõnu srisatee kaa moolu rachaaīâa ||

Creating union and separation, He laid the foundations of the Universe.

ਹੁਕਮੀ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਾਜੀਅਨੁ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥

हुकमी स्रिसटि साजीअनु जोती जोति मिलाइआ ॥

Hukamee srisati saajeeânu joŧee joŧi milaaīâa ||

By His Command, the Lord of Light fashioned the Universe, and infused His Divine Light into it.

ਜੋਤੀ ਹੂੰ ਸਭੁ ਚਾਨਣਾ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਇਆ ॥

जोती हूं सभु चानणा सतिगुरि सबदु सुणाइआ ॥

Joŧee hoonn sabhu chaanañaa saŧiguri sabađu suñaaīâa ||

From the Lord of Light, all light originates. The True Guru proclaims the Word of the Shabad.

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ॥

ब्रहमा बिसनु महेसु त्रै गुण सिरि धंधै लाइआ ॥

Brhamaa bisanu mahesu ŧrai guñ siri đhanđđhai laaīâa ||

Brahma, Vishnu and Shiva, under the influence of the three dispositions, were put to their tasks.

ਮਾਇਆ ਕਾ ਮੂਲੁ ਰਚਾਇਓਨੁ ਤੁਰੀਆ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੨॥

माइआ का मूलु रचाइओनु तुरीआ सुखु पाइआ ॥२॥

Maaīâa kaa moolu rachaaīõnu ŧureeâa sukhu paaīâa ||2||

He created the root of Maya, and the peace obtained in the fourth state of consciousness. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸੋ ਜਪੁ ਸੋ ਤਪੁ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਵੈ ॥

सो जपु सो तपु जि सतिगुर भावै ॥

So japu so ŧapu ji saŧigur bhaavai ||

That alone is chanting, and that alone is deep meditation, which is pleasing to the True Guru.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਵਡਿਆਈ ਪਾਵੈ ॥

सतिगुर कै भाणै वडिआई पावै ॥

Saŧigur kai bhaañai vadiâaëe paavai ||

Pleasing the True Guru, glorious greatness is obtained.

ਨਾਨਕ ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਗੁਰ ਮਾਹਿ ਸਮਾਵੈ ॥੧॥

नानक आपु छोडि गुर माहि समावै ॥१॥

Naanak âapu chhodi gur maahi samaavai ||1||

O Nanak, renouncing self-conceit, one merges into the Guru. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਲੇਵੈ ॥

गुर की सिख को विरला लेवै ॥

Gur kee sikh ko viralaa levai ||

How rare are those who receive the Guru's Teachings.

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਵਡਿਆਈ ਦੇਵੈ ॥੨॥

नानक जिसु आपि वडिआई देवै ॥२॥

Naanak jisu âapi vadiâaëe đevai ||2||

O Nanak, he alone receives it, whom the Lord Himself blesses with glorious greatness. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਅਗਿਆਨੁ ਹੈ ਬਿਖਮੁ ਅਤਿ ਭਾਰੀ ॥

माइआ मोहु अगिआनु है बिखमु अति भारी ॥

Maaīâa mohu âgiâanu hai bikhamu âŧi bhaaree ||

Emotional attachment to Maya is spiritual darkness; it is very difficult and such a heavy load.

ਪਥਰ ਪਾਪ ਬਹੁ ਲਦਿਆ ਕਿਉ ਤਰੀਐ ਤਾਰੀ ॥

पथर पाप बहु लदिआ किउ तरीऐ तारी ॥

Paŧhar paap bahu lađiâa kiū ŧareeâi ŧaaree ||

Loaded with so very many stones of sin, how can the boat cross over?

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤੀ ਰਤਿਆ ਹਰਿ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰੀ ॥

अनदिनु भगती रतिआ हरि पारि उतारी ॥

Ânađinu bhagaŧee raŧiâa hari paari ūŧaaree ||

Those who are attuned to the Lord's devotional worship night and day are carried across.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲਾ ਹਉਮੈ ਛਡਿ ਵਿਕਾਰੀ ॥

गुर सबदी मनु निरमला हउमै छडि विकारी ॥

Gur sabađee manu niramalaa haūmai chhadi vikaaree ||

Under the Instruction of the Guru's Shabad, one sheds egotism and corruption, and the mind becomes immaculate.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਿਸਤਾਰੀ ॥੩॥

हरि हरि नामु धिआईऐ हरि हरि निसतारी ॥३॥

Hari hari naamu đhiâaëeâi hari hari nisaŧaaree ||3||

Meditate on the Name of the Lord, Har, Har; the Lord, Har, Har, is our Saving Grace. ||3||


ਸਲੋਕੁ ॥

सलोकु ॥

Saloku ||

Shalok:

ਕਬੀਰ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਾ ਸੰਕੁੜਾ ਰਾਈ ਦਸਵੈ ਭਾਇ ॥

कबीर मुकति दुआरा संकुड़ा राई दसवै भाइ ॥

Kabeer mukaŧi đuâaraa sankkuɍaa raaëe đasavai bhaaī ||

O Kabeer, the gate of liberation is narrow, less than one-tenth of a mustard seed.

ਮਨੁ ਤਉ ਮੈਗਲੁ ਹੋਇ ਰਹਾ ਨਿਕਸਿਆ ਕਿਉ ਕਰਿ ਜਾਇ ॥

मनु तउ मैगलु होइ रहा निकसिआ किउ करि जाइ ॥

Manu ŧaū maigalu hoī rahaa nikasiâa kiū kari jaaī ||

The mind has become as big as an elephant; how can it pass through this gate?

ਐਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜੇ ਮਿਲੈ ਤੁਠਾ ਕਰੇ ਪਸਾਉ ॥

ऐसा सतिगुरु जे मिलै तुठा करे पसाउ ॥

Âisaa saŧiguru je milai ŧuthaa kare pasaaū ||

If one meets such a True Guru, by His Pleasure, He shows His Mercy.

ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਾ ਮੋਕਲਾ ਸਹਜੇ ਆਵਉ ਜਾਉ ॥੧॥

मुकति दुआरा मोकला सहजे आवउ जाउ ॥१॥

Mukaŧi đuâaraa mokalaa sahaje âavaū jaaū ||1||

Then, the gate of liberation becomes wide open, and the soul easily passes through. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਨਾਨਕ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਾ ਅਤਿ ਨੀਕਾ ਨਾਨੑਾ ਹੋਇ ਸੁ ਜਾਇ ॥

नानक मुकति दुआरा अति नीका नान्हा होइ सु जाइ ॥

Naanak mukaŧi đuâaraa âŧi neekaa naanʱaa hoī su jaaī ||

O Nanak, the gate of liberation is very narrow; only the very tiny can pass through.

ਹਉਮੈ ਮਨੁ ਅਸਥੂਲੁ ਹੈ ਕਿਉ ਕਰਿ ਵਿਚੁ ਦੇ ਜਾਇ ॥

हउमै मनु असथूलु है किउ करि विचु दे जाइ ॥

Haūmai manu âsaŧhoolu hai kiū kari vichu đe jaaī ||

Through egotism, the mind has become bloated. How can it pass through?

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਹਉਮੈ ਗਈ ਜੋਤਿ ਰਹੀ ਸਭ ਆਇ ॥

सतिगुर मिलिऐ हउमै गई जोति रही सभ आइ ॥

Saŧigur miliâi haūmai gaëe joŧi rahee sabh âaī ||

Meeting the True Guru, egotism departs, and one is filled with the Divine Light.

ਇਹੁ ਜੀਉ ਸਦਾ ਮੁਕਤੁ ਹੈ ਸਹਜੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੨॥

इहु जीउ सदा मुकतु है सहजे रहिआ समाइ ॥२॥

Īhu jeeū sađaa mukaŧu hai sahaje rahiâa samaaī ||2||

Then, this soul is liberated forever, and it remains absorbed in celestial bliss. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਪ੍ਰਭਿ ਸੰਸਾਰੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਵਸਿ ਆਪਣੈ ਕੀਤਾ ॥

प्रभि संसारु उपाइ कै वसि आपणै कीता ॥

Prbhi sanssaaru ūpaaī kai vasi âapañai keeŧaa ||

God created the Universe, and He keeps it under His power.

ਗਣਤੈ ਪ੍ਰਭੂ ਨ ਪਾਈਐ ਦੂਜੈ ਭਰਮੀਤਾ ॥

गणतै प्रभू न पाईऐ दूजै भरमीता ॥

Gañaŧai prbhoo na paaëeâi đoojai bharameeŧaa ||

God cannot be obtained by counting; the mortal wanders in doubt.

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਬੁਝਿ ਸਚਿ ਸਮੀਤਾ ॥

सतिगुर मिलिऐ जीवतु मरै बुझि सचि समीता ॥

Saŧigur miliâi jeevaŧu marai bujhi sachi sameeŧaa ||

Meeting the True Guru, one remains dead while yet alive; understanding Him, he is absorbed in the Truth.

ਸਬਦੇ ਹਉਮੈ ਖੋਈਐ ਹਰਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲੀਤਾ ॥

सबदे हउमै खोईऐ हरि मेलि मिलीता ॥

Sabađe haūmai khoëeâi hari meli mileeŧaa ||

Through the Word of the Shabad, egotism is eradicated, and one is united in the Lord's Union.

ਸਭ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਕਰੇ ਆਪਿ ਆਪੇ ਵਿਗਸੀਤਾ ॥੪॥

सभ किछु जाणै करे आपि आपे विगसीता ॥४॥

Sabh kichhu jaañai kare âapi âape vigaseeŧaa ||4||

He knows everything, and Himself does everything; beholding His Creation, He rejoices. ||4||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਨ ਲਾਇਓ ਨਾਮੁ ਨ ਵਸਿਓ ਮਨਿ ਆਇ ॥

सतिगुर सिउ चितु न लाइओ नामु न वसिओ मनि आइ ॥

Saŧigur siū chiŧu na laaīõ naamu na vasiõ mani âaī ||

One who has not focused his consciousness on the True Guru, and into whose mind the Naam does not come

ਧ੍ਰਿਗੁ ਇਵੇਹਾ ਜੀਵਿਆ ਕਿਆ ਜੁਗ ਮਹਿ ਪਾਇਆ ਆਇ ॥

ध्रिगु इवेहा जीविआ किआ जुग महि पाइआ आइ ॥

Đhrigu īvehaa jeeviâa kiâa jug mahi paaīâa âaī ||

Cursed is such a life. What has he gained by coming into the world?

ਮਾਇਆ ਖੋਟੀ ਰਾਸਿ ਹੈ ਏਕ ਚਸੇ ਮਹਿ ਪਾਜੁ ਲਹਿ ਜਾਇ ॥

माइआ खोटी रासि है एक चसे महि पाजु लहि जाइ ॥

Maaīâa khotee raasi hai ēk chase mahi paaju lahi jaaī ||

Maya is false capital; in an instant, its false covering falls off.

ਹਥਹੁ ਛੁੜਕੀ ਤਨੁ ਸਿਆਹੁ ਹੋਇ ਬਦਨੁ ਜਾਇ ਕੁਮਲਾਇ ॥

हथहु छुड़की तनु सिआहु होइ बदनु जाइ कुमलाइ ॥

Haŧhahu chhuɍakee ŧanu siâahu hoī bađanu jaaī kumalaaī ||

When it slips from his hand, his body turns black, and his face withers away.

ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ਤਿਨੑ ਸੁਖੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥

जिन सतिगुर सिउ चितु लाइआ तिन्ह सुखु वसिआ मनि आइ ॥

Jin saŧigur siū chiŧu laaīâa ŧinʱ sukhu vasiâa mani âaī ||

Those who focus their consciousness on the True Guru - peace comes to abide in their minds.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹਿ ਰੰਗ ਸਿਉ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

हरि नामु धिआवहि रंग सिउ हरि नामि रहे लिव लाइ ॥

Hari naamu đhiâavahi rangg siū hari naami rahe liv laaī ||

They meditate on the Name of the Lord with love; they are lovingly attuned to the Name of the Lord.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰ ਸੋ ਧਨੁ ਸਉਪਿਆ ਜਿ ਜੀਅ ਮਹਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥

नानक सतिगुर सो धनु सउपिआ जि जीअ महि रहिआ समाइ ॥

Naanak saŧigur so đhanu saūpiâa ji jeeâ mahi rahiâa samaaī ||

O Nanak, the True Guru has bestowed upon them the wealth, which remains contained within their hearts.

ਰੰਗੁ ਤਿਸੈ ਕਉ ਅਗਲਾ ਵੰਨੀ ਚੜੈ ਚੜਾਇ ॥੧॥

रंगु तिसै कउ अगला वंनी चड़ै चड़ाइ ॥१॥

Ranggu ŧisai kaū âgalaa vannee chaɍai chaɍaaī ||1||

They are imbued with supreme love; its color increases day by day. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਾਇਆ ਹੋਈ ਨਾਗਨੀ ਜਗਤਿ ਰਹੀ ਲਪਟਾਇ ॥

माइआ होई नागनी जगति रही लपटाइ ॥

Maaīâa hoëe naaganee jagaŧi rahee lapataaī ||

Maya is a serpent, clinging to the world.

ਇਸ ਕੀ ਸੇਵਾ ਜੋ ਕਰੇ ਤਿਸ ਹੀ ਕਉ ਫਿਰਿ ਖਾਇ ॥

इस की सेवा जो करे तिस ही कउ फिरि खाइ ॥

Īs kee sevaa jo kare ŧis hee kaū phiri khaaī ||

Whoever serves her, she ultimately devours.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੋਈ ਗਾਰੜੂ ਤਿਨਿ ਮਲਿ ਦਲਿ ਲਾਈ ਪਾਇ ॥

गुरमुखि कोई गारड़ू तिनि मलि दलि लाई पाइ ॥

Guramukhi koëe gaaraɍoo ŧini mali đali laaëe paaī ||

The Gurmukh is a snake-charmer; he has trampled her and thrown her down, and crushed her underfoot.

ਨਾਨਕ ਸੇਈ ਉਬਰੇ ਜਿ ਸਚਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੨॥

नानक सेई उबरे जि सचि रहे लिव लाइ ॥२॥

Naanak seëe ūbare ji sachi rahe liv laaī ||2||

O Nanak, they alone are saved, who remain lovingly absorbed in the True Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਢਾਢੀ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਸੁਣਾਇਸੀ ॥

ढाढी करे पुकार प्रभू सुणाइसी ॥

Dhaadhee kare pukaar prbhoo suñaaīsee ||

The minstrel cries out, and God hears him.

ਅੰਦਰਿ ਧੀਰਕ ਹੋਇ ਪੂਰਾ ਪਾਇਸੀ ॥

अंदरि धीरक होइ पूरा पाइसी ॥

Ânđđari đheerak hoī pooraa paaīsee ||

He is comforted within his mind, and he obtains the Perfect Lord.

ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਲੇਖੁ ਸੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇਸੀ ॥

जो धुरि लिखिआ लेखु से करम कमाइसी ॥

Jo đhuri likhiâa lekhu se karam kamaaīsee ||

Whatever destiny is pre-ordained by the Lord, those are the deeds he does.

ਜਾ ਹੋਵੈ ਖਸਮੁ ਦਇਆਲੁ ਤਾ ਮਹਲੁ ਘਰੁ ਪਾਇਸੀ ॥

जा होवै खसमु दइआलु ता महलु घरु पाइसी ॥

Jaa hovai khasamu đaīâalu ŧaa mahalu gharu paaīsee ||

When the Lord and Master becomes Merciful, then one obtains the Mansion of the Lord's Presence as his home.

ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਅਤਿ ਵਡਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਾਇਸੀ ॥੫॥

सो प्रभु मेरा अति वडा गुरमुखि मेलाइसी ॥५॥

So prbhu meraa âŧi vadaa guramukhi melaaīsee ||5||

That God of mine is so very great; as Gurmukh, I have met Him. ||5||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਭਨਾ ਕਾ ਸਹੁ ਏਕੁ ਹੈ ਸਦ ਹੀ ਰਹੈ ਹਜੂਰਿ ॥

सभना का सहु एकु है सद ही रहै हजूरि ॥

Sabhanaa kaa sahu ēku hai sađ hee rahai hajoori ||

There is One Lord God of all; He remains ever-present.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਮੰਨਈ ਤਾ ਘਰ ਹੀ ਅੰਦਰਿ ਦੂਰਿ ॥

नानक हुकमु न मंनई ता घर ही अंदरि दूरि ॥

Naanak hukamu na mannaëe ŧaa ghar hee ânđđari đoori ||

O Nanak, if one does not obey the Hukam of the Lord's Command, then within one's own home, the Lord seems far away.

ਹੁਕਮੁ ਭੀ ਤਿਨੑਾ ਮਨਾਇਸੀ ਜਿਨੑ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥

हुकमु भी तिन्हा मनाइसी जिन्ह कउ नदरि करेइ ॥

Hukamu bhee ŧinʱaa manaaīsee jinʱ kaū nađari kareī ||

They alone obey the Lord's Command, upon whom He casts His Glance of Grace.

ਹੁਕਮੁ ਮੰਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਪ੍ਰੇਮ ਸੁਹਾਗਣਿ ਹੋਇ ॥੧॥

हुकमु मंनि सुखु पाइआ प्रेम सुहागणि होइ ॥१॥

Hukamu manni sukhu paaīâa prem suhaagañi hoī ||1||

Obeying His Command, one obtains peace, and becomes the happy, loving soul-bride. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਰੈਣਿ ਸਬਾਈ ਜਲਿ ਮੁਈ ਕੰਤ ਨ ਲਾਇਓ ਭਾਉ ॥

रैणि सबाई जलि मुई कंत न लाइओ भाउ ॥

Raiñi sabaaëe jali muëe kanŧŧ na laaīõ bhaaū ||

She who does not love her Husband Lord, burns and wastes away all through the night of her life.

ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਵਸਨਿ ਸੋੁਹਾਗਣੀ ਜਿਨੑ ਪਿਆਰਾ ਪੁਰਖੁ ਹਰਿ ਰਾਉ ॥੨॥

नानक सुखि वसनि सोहागणी जिन्ह पिआरा पुरखु हरि राउ ॥२॥

Naanak sukhi vasani saohaagañee jinʱ piâaraa purakhu hari raaū ||2||

O Nanak, the soul-brides dwell in peace; they have the Lord, their King, as their Husband. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਭੁ ਜਗੁ ਫਿਰਿ ਮੈ ਦੇਖਿਆ ਹਰਿ ਇਕੋ ਦਾਤਾ ॥

सभु जगु फिरि मै देखिआ हरि इको दाता ॥

Sabhu jagu phiri mai đekhiâa hari īko đaaŧaa ||

Roaming over the entire world, I have seen that the Lord is the only Giver.

ਉਪਾਇ ਕਿਤੈ ਨ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਕਰਮ ਬਿਧਾਤਾ ॥

उपाइ कितै न पाईऐ हरि करम बिधाता ॥

Ūpaaī kiŧai na paaëeâi hari karam biđhaaŧaa ||

The Lord cannot be obtained by any device at all; He is the Architect of Karma.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਰਿ ਸਹਜੇ ਜਾਤਾ ॥

गुर सबदी हरि मनि वसै हरि सहजे जाता ॥

Gur sabađee hari mani vasai hari sahaje jaaŧaa ||

Through the Word of the Guru's Shabad, the Lord comes to dwell in the mind, and the Lord is easily revealed within.

ਅੰਦਰਹੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝੀ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰਿ ਨਾਤਾ ॥

अंदरहु त्रिसना अगनि बुझी हरि अम्रित सरि नाता ॥

Ânđđarahu ŧrisanaa âgani bujhee hari âmmmriŧ sari naaŧaa ||

The fire of desire within is quenched, and one bathes in the Lord's Pool of Ambrosial Nectar.

ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਵਡੇ ਕੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੋਲਾਤਾ ॥੬॥

वडी वडिआई वडे की गुरमुखि बोलाता ॥६॥

Vadee vadiâaëe vade kee guramukhi bolaaŧaa ||6||

The great greatness of the great Lord God - the Gurmukh speaks of this. ||6||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਕਾਇਆ ਹੰਸ ਕਿਆ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੈ ਜਿ ਪਇਆ ਹੀ ਛਡਿ ਜਾਇ ॥

काइआ हंस किआ प्रीति है जि पइआ ही छडि जाइ ॥

Kaaīâa hanss kiâa preeŧi hai ji paīâa hee chhadi jaaī ||

What love is this between the body and soul, which ends when the body falls?

ਏਸ ਨੋ ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਕਿ ਖਵਾਲੀਐ ਜਿ ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਨ ਜਾਇ ॥

एस नो कूड़ु बोलि कि खवालीऐ जि चलदिआ नालि न जाइ ॥

Ēs no kooɍu boli ki khavaaleeâi ji chalađiâa naali na jaaī ||

Why feed it by telling lies? When you leave, it does not go with you.

ਕਾਇਆ ਮਿਟੀ ਅੰਧੁ ਹੈ ਪਉਣੈ ਪੁਛਹੁ ਜਾਇ ॥

काइआ मिटी अंधु है पउणै पुछहु जाइ ॥

Kaaīâa mitee ânđđhu hai paūñai puchhahu jaaī ||

The body is merely blind dust; go, and ask the soul.

ਹਉ ਤਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿਆ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵਾ ਜਾਇ ॥

हउ ता माइआ मोहिआ फिरि फिरि आवा जाइ ॥

Haū ŧaa maaīâa mohiâa phiri phiri âavaa jaaī ||

The soul answers, ""I am enticed by Maya, and so I come and go, again and again.""

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਤੋ ਖਸਮ ਕਾ ਜਿ ਰਹਾ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥

नानक हुकमु न जातो खसम का जि रहा सचि समाइ ॥१॥

Naanak hukamu na jaaŧo khasam kaa ji rahaa sachi samaaī ||1||

O Nanak, I do not know my Lord and Master's Command, by which I would merge in the Truth. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਏਕੋ ਨਿਹਚਲ ਨਾਮ ਧਨੁ ਹੋਰੁ ਧਨੁ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

एको निहचल नाम धनु होरु धनु आवै जाइ ॥

Ēko nihachal naam đhanu horu đhanu âavai jaaī ||

The Naam, the Name of the Lord, is the only permanent wealth; all other wealth comes and goes.

ਇਸੁ ਧਨ ਕਉ ਤਸਕਰੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਕਈ ਨਾ ਓਚਕਾ ਲੈ ਜਾਇ ॥

इसु धन कउ तसकरु जोहि न सकई ना ओचका लै जाइ ॥

Īsu đhan kaū ŧasakaru johi na sakaëe naa õchakaa lai jaaī ||

Thieves cannot steal this wealth, nor can robbers take it away.

ਇਹੁ ਹਰਿ ਧਨੁ ਜੀਐ ਸੇਤੀ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਜੀਐ ਨਾਲੇ ਜਾਇ ॥

इहु हरि धनु जीऐ सेती रवि रहिआ जीऐ नाले जाइ ॥

Īhu hari đhanu jeeâi seŧee ravi rahiâa jeeâi naale jaaī ||

This wealth of the Lord is embedded in the soul, and with the soul, it shall depart.

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਈਐ ਮਨਮੁਖਿ ਪਲੈ ਨ ਪਾਇ ॥

पूरे गुर ते पाईऐ मनमुखि पलै न पाइ ॥

Poore gur ŧe paaëeâi manamukhi palai na paaī ||

It is obtained from the Perfect Guru; the self-willed manmukhs do not receive it.

ਧਨੁ ਵਾਪਾਰੀ ਨਾਨਕਾ ਜਿਨੑਾ ਨਾਮ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਆਇ ॥੨॥

धनु वापारी नानका जिन्हा नाम धनु खटिआ आइ ॥२॥

Đhanu vaapaaree naanakaa jinʱaa naam đhanu khatiâa âaī ||2||

Blessed are the traders, O Nanak, who have come to earn the wealth of the Naam. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਮੇਰਾ ਸਾਹਿਬੁ ਅਤਿ ਵਡਾ ਸਚੁ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰਾ ॥

मेरा साहिबु अति वडा सचु गहिर ग्मभीरा ॥

Meraa saahibu âŧi vadaa sachu gahir gambbheeraa ||

My Master is so very great, true, profound and unfathomable.

ਸਭੁ ਜਗੁ ਤਿਸ ਕੈ ਵਸਿ ਹੈ ਸਭੁ ਤਿਸ ਕਾ ਚੀਰਾ ॥

सभु जगु तिस कै वसि है सभु तिस का चीरा ॥

Sabhu jagu ŧis kai vasi hai sabhu ŧis kaa cheeraa ||

The whole world is under His power; everything is the projection of Him.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਈਐ ਨਿਹਚਲੁ ਧਨੁ ਧੀਰਾ ॥

गुर परसादी पाईऐ निहचलु धनु धीरा ॥

Gur parasaađee paaëeâi nihachalu đhanu đheeraa ||

By Guru's Grace, the eternal wealth is obtained, bringing peace and patience to the mind.

ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਭੇਟੈ ਗੁਰੁ ਸੂਰਾ ॥

किरपा ते हरि मनि वसै भेटै गुरु सूरा ॥

Kirapaa ŧe hari mani vasai bhetai guru sooraa ||

By His Grace, the Lord dwells in the mind, and one meets the Brave Guru.

ਗੁਣਵੰਤੀ ਸਾਲਾਹਿਆ ਸਦਾ ਥਿਰੁ ਨਿਹਚਲੁ ਹਰਿ ਪੂਰਾ ॥੭॥

गुणवंती सालाहिआ सदा थिरु निहचलु हरि पूरा ॥७॥

Guñavanŧŧee saalaahiâa sađaa ŧhiru nihachalu hari pooraa ||7||

The virtuous praise the ever-stable, permanent, perfect Lord. ||7||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਧ੍ਰਿਗੁ ਤਿਨੑਾ ਦਾ ਜੀਵਿਆ ਜੋ ਹਰਿ ਸੁਖੁ ਪਰਹਰਿ ਤਿਆਗਦੇ ਦੁਖੁ ਹਉਮੈ ਪਾਪ ਕਮਾਇ ॥

ध्रिगु तिन्हा दा जीविआ जो हरि सुखु परहरि तिआगदे दुखु हउमै पाप कमाइ ॥

Đhrigu ŧinʱaa đaa jeeviâa jo hari sukhu parahari ŧiâagađe đukhu haūmai paap kamaaī ||

Cursed is the life of those who forsake and throw away the peace of the Lord's Name, and suffer pain instead by practicing ego and sin.

ਮਨਮੁਖ ਅਗਿਆਨੀ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਆਪੇ ਤਿਨੑ ਬੂਝ ਨ ਕਾਈ ਪਾਇ ॥

मनमुख अगिआनी माइआ मोहि विआपे तिन्ह बूझ न काई पाइ ॥

Manamukh âgiâanee maaīâa mohi viâape ŧinʱ boojh na kaaëe paaī ||

The ignorant self-willed manmukhs are engrossed in the love of Maya; they have no understanding at all.

ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਓਇ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ਅੰਤਿ ਗਏ ਪਛੁਤਾਇ ॥

हलति पलति ओइ सुखु न पावहि अंति गए पछुताइ ॥

Halaŧi palaŧi õī sukhu na paavahi ânŧŧi gaē pachhuŧaaī ||

In this world and in the world beyond, they do not find peace; in the end, they depart regretting and repenting.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਕੋ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ਤਿਸੁ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

गुर परसादी को नामु धिआए तिसु हउमै विचहु जाइ ॥

Gur parasaađee ko naamu đhiâaē ŧisu haūmai vichahu jaaī ||

By Guru's Grace, one may meditate on the Naam, the Name of the Lord, and egotism departs from within him.

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਪੂਰਬਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਆਇ ਪਾਇ ॥੧॥

नानक जिसु पूरबि होवै लिखिआ सो गुर चरणी आइ पाइ ॥१॥

Naanak jisu poorabi hovai likhiâa so gur charañee âaī paaī ||1||

O Nanak, one who has such pre-ordained destiny, comes and falls at the Guru's Feet. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਨਮੁਖੁ ਊਧਾ ਕਉਲੁ ਹੈ ਨਾ ਤਿਸੁ ਭਗਤਿ ਨ ਨਾਉ ॥

मनमुखु ऊधा कउलु है ना तिसु भगति न नाउ ॥

Manamukhu ǖđhaa kaūlu hai naa ŧisu bhagaŧi na naaū ||

The self-willed manmukh is like the inverted lotus; he has neither devotional worship, nor the Lord's Name.

ਸਕਤੀ ਅੰਦਰਿ ਵਰਤਦਾ ਕੂੜੁ ਤਿਸ ਕਾ ਹੈ ਉਪਾਉ ॥

सकती अंदरि वरतदा कूड़ु तिस का है उपाउ ॥

Sakaŧee ânđđari varaŧađaa kooɍu ŧis kaa hai ūpaaū ||

He remains engrossed in material wealth, and his efforts are false.

ਤਿਸ ਕਾ ਅੰਦਰੁ ਚਿਤੁ ਨ ਭਿਜਈ ਮੁਖਿ ਫੀਕਾ ਆਲਾਉ ॥

तिस का अंदरु चितु न भिजई मुखि फीका आलाउ ॥

Ŧis kaa ânđđaru chiŧu na bhijaëe mukhi pheekaa âalaaū ||

His consciousness is not softened within, and the words from his mouth are insipid.

ਓਇ ਧਰਮਿ ਰਲਾਏ ਨਾ ਰਲਨੑਿ ਓਨਾ ਅੰਦਰਿ ਕੂੜੁ ਸੁਆਉ ॥

ओइ धरमि रलाए ना रलन्हि ओना अंदरि कूड़ु सुआउ ॥

Õī đharami ralaaē naa ralanʱi õnaa ânđđari kooɍu suâaū ||

He does not mingle with the righteous; within him are falsehood and selfishness.

ਨਾਨਕ ਕਰਤੈ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ਮਨਮੁਖ ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਬੋਲਿ ਡੁਬੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰੇ ਜਪਿ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥੨॥

नानक करतै बणत बणाई मनमुख कूड़ु बोलि बोलि डुबे गुरमुखि तरे जपि हरि नाउ ॥२॥

Naanak karaŧai bañaŧ bañaaëe manamukh kooɍu boli boli dube guramukhi ŧare japi hari naaū ||2||

O Nanak, the Creator Lord has arranged things, so that the self-willed manmukhs are drowned by telling lies, while the Gurmukhs are saved by chanting the Lord's Name. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਵਡਾ ਫੇਰੁ ਪਇਆ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਈ ॥

बिनु बूझे वडा फेरु पइआ फिरि आवै जाई ॥

Binu boojhe vadaa pheru paīâa phiri âavai jaaëe ||

Without understanding, one must wander around the cycle of reincarnation, and continue coming and going.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਨ ਕੀਤੀਆ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਈ ॥

सतिगुर की सेवा न कीतीआ अंति गइआ पछुताई ॥

Saŧigur kee sevaa na keeŧeeâa ânŧŧi gaīâa pachhuŧaaëe ||

One who has not served the True Guru, shall depart regretting and repenting in the end.

ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਈ ॥

आपणी किरपा करे गुरु पाईऐ विचहु आपु गवाई ॥

Âapañee kirapaa kare guru paaëeâi vichahu âapu gavaaëe ||

But if the Lord shows His Mercy, one finds the Guru, and ego is banished from within.

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਵਿਚਹੁ ਉਤਰੈ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਈ ॥

त्रिसना भुख विचहु उतरै सुखु वसै मनि आई ॥

Ŧrisanaa bhukh vichahu ūŧarai sukhu vasai mani âaëe ||

Hunger and thirst depart from within, and peace comes to dwell in the mind.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੀਐ ਹਿਰਦੈ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੮॥

सदा सदा सालाहीऐ हिरदै लिव लाई ॥८॥

Sađaa sađaa saalaaheeâi hirađai liv laaëe ||8||

Forever and ever, praise Him with love in your heart. ||8||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਜਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਆਪਣਾ ਤਿਸ ਨੋ ਪੂਜੇ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

जि सतिगुरु सेवे आपणा तिस नो पूजे सभु कोइ ॥

Ji saŧiguru seve âapañaa ŧis no pooje sabhu koī ||

One who serves his True Guru, is worshipped by everyone.

ਸਭਨਾ ਉਪਾਵਾ ਸਿਰਿ ਉਪਾਉ ਹੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥

सभना उपावा सिरि उपाउ है हरि नामु परापति होइ ॥

Sabhanaa ūpaavaa siri ūpaaū hai hari naamu paraapaŧi hoī ||

Of all efforts, the supreme effort is the attainment of the Lord's Name.

ਅੰਤਰਿ ਸੀਤਲ ਸਾਤਿ ਵਸੈ ਜਪਿ ਹਿਰਦੈ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

अंतरि सीतल साति वसै जपि हिरदै सदा सुखु होइ ॥

Ânŧŧari seeŧal saaŧi vasai japi hirađai sađaa sukhu hoī ||

Peace and tranquility come to dwell within the mind; meditating within the heart, there comes a lasting peace.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਖਾਣਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੈਨਣਾ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਡਾਈ ਹੋਇ ॥੧॥

अम्रितु खाणा अम्रितु पैनणा नानक नामु वडाई होइ ॥१॥

Âmmmriŧu khaañaa âmmmriŧu painañaa naanak naamu vadaaëe hoī ||1||

The Ambrosial Amrit is his food, and the Ambrosial Amrit is his clothes; O Nanak, through the Naam, the Name of the Lord, greatness is obtained. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਏ ਮਨ ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਸੁਣਿ ਹਰਿ ਪਾਵਹਿ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨੁ ॥

ए मन गुर की सिख सुणि हरि पावहि गुणी निधानु ॥

Ē man gur kee sikh suñi hari paavahi guñee niđhaanu ||

O mind, listen to the Guru's Teachings, and you shall obtain the treasure of virtue.

ਹਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਉਮੈ ਜਾਇ ਗੁਮਾਨੁ ॥

हरि सुखदाता मनि वसै हउमै जाइ गुमानु ॥

Hari sukhađaaŧaa mani vasai haūmai jaaī gumaanu ||

The Lord, the Giver of peace, shall dwell in your mind, and your egotism and pride shall depart.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਪਾਈਐ ਤਾ ਅਨਦਿਨੁ ਲਾਗੈ ਧਿਆਨੁ ॥੨॥

नानक नदरी पाईऐ ता अनदिनु लागै धिआनु ॥२॥

Naanak nađaree paaëeâi ŧaa ânađinu laagai đhiâanu ||2||

O Nanak, when the Lord bestows His Glance of Grace, then, night and day, one centers his meditation on the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਸਭੁ ਸਚੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਵਿਤਾ ॥

सतु संतोखु सभु सचु है गुरमुखि पविता ॥

Saŧu sanŧŧokhu sabhu sachu hai guramukhi paviŧaa ||

The Gurmukh is totally truthful, content and pure.

ਅੰਦਰਹੁ ਕਪਟੁ ਵਿਕਾਰੁ ਗਇਆ ਮਨੁ ਸਹਜੇ ਜਿਤਾ ॥

अंदरहु कपटु विकारु गइआ मनु सहजे जिता ॥

Ânđđarahu kapatu vikaaru gaīâa manu sahaje jiŧaa ||

Deception and wickedness have departed from within him, and he easily conquers his mind.

ਤਹ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਅਨੰਦ ਰਸੁ ਅਗਿਆਨੁ ਗਵਿਤਾ ॥

तह जोति प्रगासु अनंद रसु अगिआनु गविता ॥

Ŧah joŧi prgaasu ânanđđ rasu âgiâanu gaviŧaa ||

There, the Divine Light and the essence of bliss are manifest, and ignorance is eliminated.

ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਰਵੈ ਗੁਣ ਪਰਗਟੁ ਕਿਤਾ ॥

अनदिनु हरि के गुण रवै गुण परगटु किता ॥

Ânađinu hari ke guñ ravai guñ paragatu kiŧaa ||

Night and day, he sings the Glorious Praises of the Lord, and manifests the excellence of the Lord.

ਸਭਨਾ ਦਾਤਾ ਏਕੁ ਹੈ ਇਕੋ ਹਰਿ ਮਿਤਾ ॥੯॥

सभना दाता एकु है इको हरि मिता ॥९॥

Sabhanaa đaaŧaa ēku hai īko hari miŧaa ||9||

The One Lord is the Giver of all; the Lord alone is our friend. ||9||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿੰਦੇ ਸੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਕਹੀਐ ਜਿ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

ब्रहमु बिंदे सो ब्राहमणु कहीऐ जि अनदिनु हरि लिव लाए ॥

Brhamu binđđe so braahamañu kaheeâi ji ânađinu hari liv laaē ||

One who understands God, who lovingly centers his mind on the Lord night and day, is called a Brahmin.

ਸਤਿਗੁਰ ਪੁਛੈ ਸਚੁ ਸੰਜਮੁ ਕਮਾਵੈ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਤਿਸੁ ਜਾਏ ॥

सतिगुर पुछै सचु संजमु कमावै हउमै रोगु तिसु जाए ॥

Saŧigur puchhai sachu sanjjamu kamaavai haūmai rogu ŧisu jaaē ||

Consulting the True Guru, he practices Truth and self-restraint, and he is rid of the disease of ego.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਗੁਣ ਸੰਗ੍ਰਹੈ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਏ ॥

हरि गुण गावै गुण संग्रहै जोती जोति मिलाए ॥

Hari guñ gaavai guñ sanggrhai joŧee joŧi milaaē ||

He sings the Glorious Praises of the Lord, and gathers in His Praises; his light is blended with the Light.

ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਜਿ ਹਉਮੈ ਮੇਟਿ ਸਮਾਏ ॥

इसु जुग महि को विरला ब्रहम गिआनी जि हउमै मेटि समाए ॥

Īsu jug mahi ko viralaa brham giâanee ji haūmai meti samaaē ||

In this world, one who knows God is very rare; eradicating ego, he is absorbed in God.

ਨਾਨਕ ਤਿਸ ਨੋ ਮਿਲਿਆ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਜਿ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ॥੧॥

नानक तिस नो मिलिआ सदा सुखु पाईऐ जि अनदिनु हरि नामु धिआए ॥१॥

Naanak ŧis no miliâa sađaa sukhu paaëeâi ji ânađinu hari naamu đhiâaē ||1||

O Nanak, meeting him, peace is obtained; night and day, he meditates on the Lord's Name. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਅੰਤਰਿ ਕਪਟੁ ਮਨਮੁਖ ਅਗਿਆਨੀ ਰਸਨਾ ਝੂਠੁ ਬੋਲਾਇ ॥

अंतरि कपटु मनमुख अगिआनी रसना झूठु बोलाइ ॥

Ânŧŧari kapatu manamukh âgiâanee rasanaa jhoothu bolaaī ||

Within the ignorant self-willed manmukh is deception; with his tongue, he speaks lies.

ਕਪਟਿ ਕੀਤੈ ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਨ ਭੀਜੈ ਨਿਤ ਵੇਖੈ ਸੁਣੈ ਸੁਭਾਇ ॥

कपटि कीतै हरि पुरखु न भीजै नित वेखै सुणै सुभाइ ॥

Kapati keeŧai hari purakhu na bheejai niŧ vekhai suñai subhaaī ||

Practicing deception, he does not please the Lord God, who always sees and hears with natural ease.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਜਾਇ ਜਗੁ ਪਰਬੋਧੈ ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਸੁਆਇ ॥

दूजै भाइ जाइ जगु परबोधै बिखु माइआ मोह सुआइ ॥

Đoojai bhaaī jaaī jagu parabođhai bikhu maaīâa moh suâaī ||

In the love of duality, he goes to instruct the world, but he is engrossed in the poison of Maya and attachment to pleasure.

ਇਤੁ ਕਮਾਣੈ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵੈ ਜੰਮੈ ਮਰੈ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

इतु कमाणै सदा दुखु पावै जमै मरै फिरि आवै जाइ ॥

Īŧu kamaañai sađaa đukhu paavai jammai marai phiri âavai jaaī ||

By doing so, he suffers in constant pain; he is born and then dies, and comes and goes again and again.

ਸਹਸਾ ਮੂਲਿ ਨ ਚੁਕਈ ਵਿਚਿ ਵਿਸਟਾ ਪਚੈ ਪਚਾਇ ॥

सहसा मूलि न चुकई विचि विसटा पचै पचाइ ॥

Sahasaa mooli na chukaëe vichi visataa pachai pachaaī ||

His doubts do not leave him at all, and he rots away in manure.

ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਮੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਸੁਣਾਇ ॥

जिस नो क्रिपा करे मेरा सुआमी तिसु गुर की सिख सुणाइ ॥

Jis no kripaa kare meraa suâamee ŧisu gur kee sikh suñaaī ||

One, unto whom my Lord Master shows His Mercy, listens to the Guru's Teachings.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਗਾਵੈ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਅੰਤਿ ਛਡਾਇ ॥੨॥

हरि नामु धिआवै हरि नामो गावै हरि नामो अंति छडाइ ॥२॥

Hari naamu đhiâavai hari naamo gaavai hari naamo ânŧŧi chhadaaī ||2||

He meditates on the Lord's Name, and sings the Lord's Name; in the end, the Lord's Name will deliver him. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜਿਨਾ ਹੁਕਮੁ ਮਨਾਇਓਨੁ ਤੇ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰਿ ॥

जिना हुकमु मनाइओनु ते पूरे संसारि ॥

Jinaa hukamu manaaīõnu ŧe poore sanssaari ||

Those who obey the Hukam of the Lord's Command, are the perfect persons in the world.

ਸਾਹਿਬੁ ਸੇਵਨੑਿ ਆਪਣਾ ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥

साहिबु सेवन्हि आपणा पूरै सबदि वीचारि ॥

Saahibu sevanʱi âapañaa poorai sabađi veechaari ||

They serve their Lord Master, and reflect upon the Perfect Word of the Shabad.

ਹਰਿ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਪਿਆਰਿ ॥

हरि की सेवा चाकरी सचै सबदि पिआरि ॥

Hari kee sevaa chaakaree sachai sabađi piâari ||

They serve the Lord, and love the True Word of the Shabad.

ਹਰਿ ਕਾ ਮਹਲੁ ਤਿਨੑੀ ਪਾਇਆ ਜਿਨੑ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਮਾਰਿ ॥

हरि का महलु तिन्ही पाइआ जिन्ह हउमै विचहु मारि ॥

Hari kaa mahalu ŧinʱee paaīâa jinʱ haūmai vichahu maari ||

They attain the Mansion of the Lord's Presence, as they eradicate egotism from within.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਜਪਿ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੧੦॥

नानक गुरमुखि मिलि रहे जपि हरि नामा उर धारि ॥१०॥

Naanak guramukhi mili rahe japi hari naamaa ūr đhaari ||10||

O Nanak, the Gurmukhs remain united with Him, chanting the Name of the Lord, and enshrining it within their hearts. ||10||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਧਿਆਨ ਸਹਜ ਧੁਨਿ ਉਪਜੈ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥

गुरमुखि धिआन सहज धुनि उपजै सचि नामि चितु लाइआ ॥

Guramukhi đhiâan sahaj đhuni ūpajai sachi naami chiŧu laaīâa ||

The Gurmukh meditates on the Lord; the celestial sound-current resounds within him, and he focuses his consciousness on the True Name.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਨਦਿਨੁ ਰਹੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥

गुरमुखि अनदिनु रहै रंगि राता हरि का नामु मनि भाइआ ॥

Guramukhi ânađinu rahai ranggi raaŧaa hari kaa naamu mani bhaaīâa ||

The Gurmukh remains imbued with the Lord's Love, night and day; his mind is pleased with the Name of the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਵੇਖਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਬੋਲਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਸਹਜਿ ਰੰਗੁ ਲਾਇਆ ॥

गुरमुखि हरि वेखहि गुरमुखि हरि बोलहि गुरमुखि हरि सहजि रंगु लाइआ ॥

Guramukhi hari vekhahi guramukhi hari bolahi guramukhi hari sahaji ranggu laaīâa ||

The Gurmukh beholds the Lord, the Gurmukh speaks of the Lord, and the Gurmukh naturally loves the Lord.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਵੈ ਤਿਮਰ ਅਗਿਆਨੁ ਅਧੇਰੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥

नानक गुरमुखि गिआनु परापति होवै तिमर अगिआनु अधेरु चुकाइआ ॥

Naanak guramukhi giâanu paraapaŧi hovai ŧimar âgiâanu âđheru chukaaīâa ||

O Nanak, the Gurmukh attains spiritual wisdom, and the pitch-black darkness of ignorance is dispelled.

ਜਿਸ ਨੋ ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਧੁਰਿ ਪੂਰਾ ਤਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥੧॥

जिस नो करमु होवै धुरि पूरा तिनि गुरमुखि हरि नामु धिआइआ ॥१॥

Jis no karamu hovai đhuri pooraa ŧini guramukhi hari naamu đhiâaīâa ||1||

One who is blessed by the Perfect Lord's Grace - as Gurmukh, he meditates on the Lord's Name. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿਨਾ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸਬਦਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥

सतिगुरु जिना न सेविओ सबदि न लगो पिआरु ॥

Saŧiguru jinaa na seviõ sabađi na lago piâaru ||

Those who do not serve the True Guru do not embrace love for the Word of the Shabad.

ਸਹਜੇ ਨਾਮੁ ਨ ਧਿਆਇਆ ਕਿਤੁ ਆਇਆ ਸੰਸਾਰਿ ॥

सहजे नामु न धिआइआ कितु आइआ संसारि ॥

Sahaje naamu na đhiâaīâa kiŧu âaīâa sanssaari ||

They do not meditate on the Celestial Naam, the Name of the Lord - why did they even bother to come into the world?

ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਪਾਈਐ ਵਿਸਟਾ ਸਦਾ ਖੁਆਰੁ ॥

फिरि फिरि जूनी पाईऐ विसटा सदा खुआरु ॥

Phiri phiri joonee paaëeâi visataa sađaa khuâaru ||

Time and time again, they are reincarnated, and they rot away forever in manure.

ਕੂੜੈ ਲਾਲਚਿ ਲਗਿਆ ਨਾ ਉਰਵਾਰੁ ਨ ਪਾਰੁ ॥

कूड़ै लालचि लगिआ ना उरवारु न पारु ॥

Kooɍai laalachi lagiâa naa ūravaaru na paaru ||

They are attached to false greed; they are not on this shore, nor on the one beyond.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਜਿ ਆਪਿ ਮੇਲੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥੨॥

नानक गुरमुखि उबरे जि आपि मेले करतारि ॥२॥

Naanak guramukhi ūbare ji âapi mele karaŧaari ||2||

O Nanak, the Gurmukhs are saved; the Creator Lord unites them with Himself. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਭਗਤ ਸਚੈ ਦਰਿ ਸੋਹਦੇ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਰਹਾਏ ॥

भगत सचै दरि सोहदे सचै सबदि रहाए ॥

Bhagaŧ sachai đari sohađe sachai sabađi rahaaē ||

The devotees look beauteous in the True Court of the Lord; they abide in the True Word of the Shabad.

ਹਰਿ ਕੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਤਿਨ ਊਪਜੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰੇਮ ਕਸਾਏ ॥

हरि की प्रीति तिन ऊपजी हरि प्रेम कसाए ॥

Hari kee preeŧi ŧin ǖpajee hari prem kasaaē ||

The Lord's Love wells up in them; they are attracted by the Lord's Love.

ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਰਹਹਿ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਿਆਏ ॥

हरि रंगि रहहि सदा रंगि राते रसना हरि रसु पिआए ॥

Hari ranggi rahahi sađaa ranggi raaŧe rasanaa hari rasu piâaē ||

They abide in the Lord's Love, they remain imbued with the Lord's Love forever, and with their tongues, they drink in the sublime essence of the Lord.

ਸਫਲੁ ਜਨਮੁ ਜਿਨੑੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਰਿਦੈ ਵਸਾਏ ॥

सफलु जनमु जिन्ही गुरमुखि जाता हरि जीउ रिदै वसाए ॥

Saphalu janamu jinʱee guramukhi jaaŧaa hari jeeū riđai vasaaē ||

Fruitful are the lives of those Gurmukhs who recognize the Lord and enshrine Him in their hearts.

ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਫਿਰੈ ਬਿਲਲਾਦੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਏ ॥੧੧॥

बाझु गुरू फिरै बिललादी दूजै भाइ खुआए ॥११॥

Baajhu guroo phirai bilalaađee đoojai bhaaī khuâaē ||11||

Without the Guru, they wander around crying out in misery; in the love of duality, they are ruined. ||11||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਕਲਿਜੁਗ ਮਹਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਭਗਤੀ ਖਟਿਆ ਹਰਿ ਉਤਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ॥

कलिजुग महि नामु निधानु भगती खटिआ हरि उतम पदु पाइआ ॥

Kalijug mahi naamu niđhaanu bhagaŧee khatiâa hari ūŧam pađu paaīâa ||

In the Dark Age of Kali Yuga, the devotees earn the treasure of the Naam, the Name of the Lord; they obtain the supreme status of the Lord.

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸਾਇਆ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥

सतिगुर सेवि हरि नामु मनि वसाइआ अनदिनु नामु धिआइआ ॥

Saŧigur sevi hari naamu mani vasaaīâa ânađinu naamu đhiâaīâa ||

Serving the True Guru, they enshrine the Lord's Name in their minds, and they meditate on the Naam, night and day.

ਵਿਚੇ ਗ੍ਰਿਹ ਗੁਰ ਬਚਨਿ ਉਦਾਸੀ ਹਉਮੈ ਮੋਹੁ ਜਲਾਇਆ ॥

विचे ग्रिह गुर बचनि उदासी हउमै मोहु जलाइआ ॥

Viche grih gur bachani ūđaasee haūmai mohu jalaaīâa ||

Within the home of their own selves, they remain unattached, through the Guru's Teachings; they burn away egotism and emotional attachment.

ਆਪਿ ਤਰਿਆ ਕੁਲ ਜਗਤੁ ਤਰਾਇਆ ਧੰਨੁ ਜਣੇਦੀ ਮਾਇਆ ॥

आपि तरिआ कुल जगतु तराइआ धंनु जणेदी माइआ ॥

Âapi ŧariâa kul jagaŧu ŧaraaīâa đhannu jañeđee maaīâa ||

They save themselves, and they save the whole world. Blessed are the mothers who gave birth to them.

ਐਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੋਈ ਪਾਏ ਜਿਸੁ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਹਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥

ऐसा सतिगुरु सोई पाए जिसु धुरि मसतकि हरि लिखि पाइआ ॥

Âisaa saŧiguru soëe paaē jisu đhuri masaŧaki hari likhi paaīâa ||

He alone finds such a True Guru, upon whose forehead the Lord inscribed such pre-ordained destiny.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਵਿਟਹੁ ਜਿਨਿ ਭ੍ਰਮਿ ਭੁਲਾ ਮਾਰਗਿ ਪਾਇਆ ॥੧॥

जन नानक बलिहारी गुर आपणे विटहु जिनि भ्रमि भुला मारगि पाइआ ॥१॥

Jan naanak balihaaree gur âapañe vitahu jini bhrmi bhulaa maaragi paaīâa ||1||

Servant Nanak is a sacrifice to his Guru; when he was wandering in doubt, He placed him on the Path. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮਾਇਆ ਵੇਖਿ ਭੁਲੇ ਜਿਉ ਦੇਖਿ ਦੀਪਕਿ ਪਤੰਗ ਪਚਾਇਆ ॥

त्रै गुण माइआ वेखि भुले जिउ देखि दीपकि पतंग पचाइआ ॥

Ŧrai guñ maaīâa vekhi bhule jiū đekhi đeepaki paŧangg pachaaīâa ||

Beholding Maya with her three dispositions, he goes astray; he is like the moth, which sees the flame, and is consumed.

ਪੰਡਿਤ ਭੁਲਿ ਭੁਲਿ ਮਾਇਆ ਵੇਖਹਿ ਦਿਖਾ ਕਿਨੈ ਕਿਹੁ ਆਣਿ ਚੜਾਇਆ ॥

पंडित भुलि भुलि माइआ वेखहि दिखा किनै किहु आणि चड़ाइआ ॥

Panddiŧ bhuli bhuli maaīâa vekhahi đikhaa kinai kihu âañi chaɍaaīâa ||

The mistaken, deluded Pandits gaze upon Maya, and watch to see whether anyone has offered them something.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪੜਹਿ ਨਿਤ ਬਿਖਿਆ ਨਾਵਹੁ ਦਯਿ ਖੁਆਇਆ ॥

दूजै भाइ पड़हि नित बिखिआ नावहु दयि खुआइआ ॥

Đoojai bhaaī paɍahi niŧ bikhiâa naavahu đayi khuâaīâa ||

In the love of duality, they read continually about sin, while the Lord has withheld His Name from them.

ਜੋਗੀ ਜੰਗਮ ਸੰਨਿਆਸੀ ਭੁਲੇ ਓਨੑਾ ਅਹੰਕਾਰੁ ਬਹੁ ਗਰਬੁ ਵਧਾਇਆ ॥

जोगी जंगम संनिआसी भुले ओन्हा अहंकारु बहु गरबु वधाइआ ॥

Jogee janggam sanniâasee bhule õnʱaa âhankkaaru bahu garabu vađhaaīâa ||

The Yogis, the wandering hermits and the Sannyaasees have gone astray; their egotism and arrogance have increased greatly.

ਛਾਦਨੁ ਭੋਜਨੁ ਨ ਲੈਹੀ ਸਤ ਭਿਖਿਆ ਮਨਹਠਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥

छादनु भोजनु न लैही सत भिखिआ मनहठि जनमु गवाइआ ॥

Chhaađanu bhojanu na laihee saŧ bhikhiâa manahathi janamu gavaaīâa ||

They do not accept the true donations of clothes and food, and their lives are ruined by their stubborn minds.

ਏਤੜਿਆ ਵਿਚਹੁ ਸੋ ਜਨੁ ਸਮਧਾ ਜਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥

एतड़िआ विचहु सो जनु समधा जिनि गुरमुखि नामु धिआइआ ॥

Ēŧaɍiâa vichahu so janu samađhaa jini guramukhi naamu đhiâaīâa ||

Among these, he alone is a man of poise, who, as Gurmukh, meditates on the Naam, the Name of the Lord.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖਿ ਸੁਣਾਈਐ ਜਾ ਕਰਦੇ ਸਭਿ ਕਰਾਇਆ ॥੨॥

जन नानक किस नो आखि सुणाईऐ जा करदे सभि कराइआ ॥२॥

Jan naanak kis no âakhi suñaaëeâi jaa karađe sabhi karaaīâa ||2||

Unto whom should servant Nanak speak and complain? All act as the Lord causes them to act. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਪਰੇਤੁ ਹੈ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰਾ ॥

माइआ मोहु परेतु है कामु क्रोधु अहंकारा ॥

Maaīâa mohu pareŧu hai kaamu krođhu âhankkaaraa ||

Emotional attachment to Maya, sexual desire, anger and egotism are demons.

ਏਹ ਜਮ ਕੀ ਸਿਰਕਾਰ ਹੈ ਏਨੑਾ ਉਪਰਿ ਜਮ ਕਾ ਡੰਡੁ ਕਰਾਰਾ ॥

एह जम की सिरकार है एन्हा उपरि जम का डंडु करारा ॥

Ēh jam kee sirakaar hai ēnʱaa ūpari jam kaa danddu karaaraa ||

Because of them, mortals are subject to death; above their heads hangs the heavy club of the Messenger of Death.

ਮਨਮੁਖ ਜਮ ਮਗਿ ਪਾਈਅਨੑਿ ਜਿਨੑ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਪਿਆਰਾ ॥

मनमुख जम मगि पाईअन्हि जिन्ह दूजा भाउ पिआरा ॥

Manamukh jam magi paaëeânʱi jinʱ đoojaa bhaaū piâaraa ||

The self-willed manmukhs, in love with duality, are led onto the path of Death.

ਜਮ ਪੁਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਨਿ ਕੋ ਸੁਣੈ ਨ ਪੂਕਾਰਾ ॥

जम पुरि बधे मारीअनि को सुणै न पूकारा ॥

Jam puri bađhe maareeâni ko suñai na pookaaraa ||

In the City of Death, they are tied up and beaten, and no one hears their cries.

ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥੧੨॥

जिस नो क्रिपा करे तिसु गुरु मिलै गुरमुखि निसतारा ॥१२॥

Jis no kripaa kare ŧisu guru milai guramukhi nisaŧaaraa ||12||

One who is blessed by the Lord's Grace meets the Guru; as Gurmukh, he is emancipated. ||12||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਮੋਹਣੀ ਮਨਮੁਖਾ ਨੋ ਗਈ ਖਾਇ ॥

हउमै ममता मोहणी मनमुखा नो गई खाइ ॥

Haūmai mamaŧaa mohañee manamukhaa no gaëe khaaī ||

By egotism and pride, the self-willed manmukhs are enticed, and consumed.

ਜੋ ਮੋਹਿ ਦੂਜੈ ਚਿਤੁ ਲਾਇਦੇ ਤਿਨਾ ਵਿਆਪਿ ਰਹੀ ਲਪਟਾਇ ॥

जो मोहि दूजै चितु लाइदे तिना विआपि रही लपटाइ ॥

Jo mohi đoojai chiŧu laaīđe ŧinaa viâapi rahee lapataaī ||

Those who center their consciousness on duality are caught in it, and remain stuck.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਰਜਾਲੀਐ ਤਾ ਏਹ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

गुर कै सबदि परजालीऐ ता एह विचहु जाइ ॥

Gur kai sabađi parajaaleeâi ŧaa ēh vichahu jaaī ||

But when it is burnt away by the Word of the Guru's Shabad, only then does it depart from within.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਹੋਵੈ ਉਜਲਾ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

तनु मनु होवै उजला नामु वसै मनि आइ ॥

Ŧanu manu hovai ūjalaa naamu vasai mani âaī ||

The body and mind become radiant and bright, and the Naam, the Name of the Lord, comes to dwell within the mind.

ਨਾਨਕ ਮਾਇਆ ਕਾ ਮਾਰਣੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥੧॥

नानक माइआ का मारणु हरि नामु है गुरमुखि पाइआ जाइ ॥१॥

Naanak maaīâa kaa maarañu hari naamu hai guramukhi paaīâa jaaī ||1||

O Nanak, the Lord's Name is the antidote to Maya; the Gurmukh obtains it. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਇਹੁ ਮਨੁ ਕੇਤੜਿਆ ਜੁਗ ਭਰਮਿਆ ਥਿਰੁ ਰਹੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

इहु मनु केतड़िआ जुग भरमिआ थिरु रहै न आवै जाइ ॥

Īhu manu keŧaɍiâa jug bharamiâa ŧhiru rahai na âavai jaaī ||

This mind has wandered through so many ages; it has not remained stable - it continues coming and going.

ਹਰਿ ਭਾਣਾ ਤਾ ਭਰਮਾਇਅਨੁ ਕਰਿ ਪਰਪੰਚੁ ਖੇਲੁ ਉਪਾਇ ॥

हरि भाणा ता भरमाइअनु करि परपंचु खेलु उपाइ ॥

Hari bhaañaa ŧaa bharamaaīânu kari parapancchu khelu ūpaaī ||

When it is pleasing to the Lord's Will, then He causes the soul to wander; He has set the world-drama in motion.

ਜਾ ਹਰਿ ਬਖਸੇ ਤਾ ਗੁਰ ਮਿਲੈ ਅਸਥਿਰੁ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

जा हरि बखसे ता गुर मिलै असथिरु रहै समाइ ॥

Jaa hari bakhase ŧaa gur milai âsaŧhiru rahai samaaī ||

When the Lord forgives, then one meets the Guru, and becoming stable, he remains absorbed in the Lord.

ਨਾਨਕ ਮਨ ਹੀ ਤੇ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਨਾ ਕਿਛੁ ਮਰੈ ਨ ਜਾਇ ॥੨॥

नानक मन ही ते मनु मानिआ ना किछु मरै न जाइ ॥२॥

Naanak man hee ŧe manu maaniâa naa kichhu marai na jaaī ||2||

O Nanak, through the mind, the mind is satisfied, and then, nothing comes or goes. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਅਪਾਰੁ ਹੈ ਮਿਲਣਾ ਸੰਜੋਗੀ ॥

काइआ कोटु अपारु है मिलणा संजोगी ॥

Kaaīâa kotu âpaaru hai milañaa sanjjogee ||

The body is the fortress of the Infinite Lord; it is obtained only by destiny.

ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਆਪਿ ਵਸਿ ਰਹਿਆ ਆਪੇ ਰਸ ਭੋਗੀ ॥

काइआ अंदरि आपि वसि रहिआ आपे रस भोगी ॥

Kaaīâa ânđđari âapi vasi rahiâa âape ras bhogee ||

The Lord Himself dwells within the body; He Himself is the Enjoyer of pleasures.

ਆਪਿ ਅਤੀਤੁ ਅਲਿਪਤੁ ਹੈ ਨਿਰਜੋਗੁ ਹਰਿ ਜੋਗੀ ॥

आपि अतीतु अलिपतु है निरजोगु हरि जोगी ॥

Âapi âŧeeŧu âlipaŧu hai nirajogu hari jogee ||

He Himself remains detached and unaffected; while unattached, He is still attached.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਕਰੇ ਹਰਿ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਗੀ ॥

जो तिसु भावै सो करे हरि करे सु होगी ॥

Jo ŧisu bhaavai so kare hari kare su hogee ||

He does whatever He pleases, and whatever He does, comes to pass.

ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਲਹਿ ਜਾਹਿ ਵਿਜੋਗੀ ॥੧੩॥

हरि गुरमुखि नामु धिआईऐ लहि जाहि विजोगी ॥१३॥

Hari guramukhi naamu đhiâaëeâi lahi jaahi vijogee ||13||

The Gurmukh meditates on the Lord's Name, and separation from the Lord is ended. ||13||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਆਪਿ ਅਖਾਇਦਾ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥

वाहु वाहु आपि अखाइदा गुर सबदी सचु सोइ ॥

Vaahu vaahu âapi âkhaaīđaa gur sabađee sachu soī ||

Waaho! Waaho! The Lord Himself causes us to praise Him, through the True Word of the Guru's Shabad.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਿਫਤਿ ਸਲਾਹ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਕੋਇ ॥

वाहु वाहु सिफति सलाह है गुरमुखि बूझै कोइ ॥

Vaahu vaahu siphaŧi salaah hai guramukhi boojhai koī ||

Waaho! Waaho! is His Eulogy and Praise; how rare are the Gurmukhs who understand this.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਬਾਣੀ ਸਚੁ ਹੈ ਸਚਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥

वाहु वाहु बाणी सचु है सचि मिलावा होइ ॥

Vaahu vaahu baañee sachu hai sachi milaavaa hoī ||

Waaho! Waaho! is the True Word of His Bani, by which we meet our True Lord.

ਨਾਨਕ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਤਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੧॥

नानक वाहु वाहु करतिआ प्रभु पाइआ करमि परापति होइ ॥१॥

Naanak vaahu vaahu karaŧiâa prbhu paaīâa karami paraapaŧi hoī ||1||

O Nanak, chanting Waaho! Waaho! God is attained; by His Grace, He is obtained. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਤੀ ਰਸਨਾ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਈ ॥

वाहु वाहु करती रसना सबदि सुहाई ॥

Vaahu vaahu karaŧee rasanaa sabađi suhaaëe ||

Chanting Waaho! Waaho! the tongue is adorned with the Word of the Shabad.

ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲਿਆ ਆਈ ॥

पूरै सबदि प्रभु मिलिआ आई ॥

Poorai sabađi prbhu miliâa âaëe ||

Through the Perfect Shabad, one comes to meet God.

ਵਡਭਾਗੀਆ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਮੁਹਹੁ ਕਢਾਈ ॥

वडभागीआ वाहु वाहु मुहहु कढाई ॥

Vadabhaageeâa vaahu vaahu muhahu kadhaaëe ||

How very fortunate are those, who with their mouths, chant Waaho! Waaho!

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਹਿ ਸੇਈ ਜਨ ਸੋਹਣੇ ਤਿਨੑ ਕਉ ਪਰਜਾ ਪੂਜਣ ਆਈ ॥

वाहु वाहु करहि सेई जन सोहणे तिन्ह कउ परजा पूजण आई ॥

Vaahu vaahu karahi seëe jan sohañe ŧinʱ kaū parajaa poojañ âaëe ||

How beautiful are those persons who chant Waaho! Waaho! ; people come to venerate them.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਵੈ ਨਾਨਕ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਈ ॥੨॥

वाहु वाहु करमि परापति होवै नानक दरि सचै सोभा पाई ॥२॥

Vaahu vaahu karami paraapaŧi hovai naanak đari sachai sobhaa paaëe ||2||

Waaho! Waaho! is obtained by His Grace; O Nanak, honor is obtained at the Gate of the True Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਬਜਰ ਕਪਾਟ ਕਾਇਆ ਗੜ੍ਹ੍ਹ ਭੀਤਰਿ ਕੂੜੁ ਕੁਸਤੁ ਅਭਿਮਾਨੀ ॥

बजर कपाट काइआ गड़्ह भीतरि कूड़ु कुसतु अभिमानी ॥

Bajar kapaat kaaīâa gaɍʱ bheeŧari kooɍu kusaŧu âbhimaanee ||

Within the fortress of body, are the hard and rigid doors of falsehood, deception and pride.

ਭਰਮਿ ਭੂਲੇ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵਨੀ ਮਨਮੁਖ ਅੰਧ ਅਗਿਆਨੀ ॥

भरमि भूले नदरि न आवनी मनमुख अंध अगिआनी ॥

Bharami bhoole nađari na âavanee manamukh ânđđh âgiâanee ||

Deluded by doubt, the blind and ignorant self-willed manmukhs cannot see them.

ਉਪਾਇ ਕਿਤੈ ਨ ਲਭਨੀ ਕਰਿ ਭੇਖ ਥਕੇ ਭੇਖਵਾਨੀ ॥

उपाइ कितै न लभनी करि भेख थके भेखवानी ॥

Ūpaaī kiŧai na labhanee kari bhekh ŧhake bhekhavaanee ||

They cannot be found by any efforts; wearing their religious robes, the wearers have grown weary of trying.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਖੋਲਾਈਅਨੑਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪਾਨੀ ॥

गुर सबदी खोलाईअन्हि हरि नामु जपानी ॥

Gur sabađee kholaaëeânʱi hari naamu japaanee ||

The doors are opened only by the Word of the Guru's Shabad, and then, one chants the Name of the Lord.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਿਰਖੁ ਹੈ ਜਿਨ ਪੀਆ ਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤਾਨੀ ॥੧੪॥

हरि जीउ अम्रित बिरखु है जिन पीआ ते त्रिपतानी ॥१४॥

Hari jeeū âmmmriŧ birakhu hai jin peeâa ŧe ŧripaŧaanee ||14||

The Dear Lord is the Tree of Ambrosial Nectar; those who drink in this Nectar are satisfied. ||14||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਤਿਆ ਰੈਣਿ ਸੁਖਿ ਵਿਹਾਇ ॥

वाहु वाहु करतिआ रैणि सुखि विहाइ ॥

Vaahu vaahu karaŧiâa raiñi sukhi vihaaī ||

Chanting Waaho! Waaho! the night of one's life passes in peace.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਤਿਆ ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਹੋਵੈ ਮੇਰੀ ਮਾਇ ॥

वाहु वाहु करतिआ सदा अनंदु होवै मेरी माइ ॥

Vaahu vaahu karaŧiâa sađaa ânanđđu hovai meree maaī ||

Chanting Waaho! Waaho! I am in eternal bliss, O my mother!

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਤਿਆ ਹਰਿ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

वाहु वाहु करतिआ हरि सिउ लिव लाइ ॥

Vaahu vaahu karaŧiâa hari siū liv laaī ||

Chanting Waaho! Waaho!, I have fallen in love with the Lord.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਮੀ ਬੋਲੈ ਬੋਲਾਇ ॥

वाहु वाहु करमी बोलै बोलाइ ॥

Vaahu vaahu karamee bolai bolaaī ||

Waaho! Waaho! Through the karma of good deeds, I chant it, and inspire others to chant it as well.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਤਿਆ ਸੋਭਾ ਪਾਇ ॥

वाहु वाहु करतिआ सोभा पाइ ॥

Vaahu vaahu karaŧiâa sobhaa paaī ||

Chanting Waaho! Waaho!, one obtains honor.

ਨਾਨਕ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਤਿ ਰਜਾਇ ॥੧॥

नानक वाहु वाहु सति रजाइ ॥१॥

Naanak vaahu vaahu saŧi rajaaī ||1||

O Nanak, Waaho! Waaho! is the Will of the True Lord. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਬਾਣੀ ਸਚੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਧੀ ਭਾਲਿ ॥

वाहु वाहु बाणी सचु है गुरमुखि लधी भालि ॥

Vaahu vaahu baañee sachu hai guramukhi lađhee bhaali ||

Waaho! Waaho! is the Bani of the True Word. Searching, the Gurmukhs have found it.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਬਦੇ ਉਚਰੈ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਹਿਰਦੈ ਨਾਲਿ ॥

वाहु वाहु सबदे उचरै वाहु वाहु हिरदै नालि ॥

Vaahu vaahu sabađe ūcharai vaahu vaahu hirađai naali ||

Waaho! Waaho! They chant the Word of the Shabad. Waaho! Waaho! They enshrine it in their hearts.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਤਿਆ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਸਹਜੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਾਲਿ ॥

वाहु वाहु करतिआ हरि पाइआ सहजे गुरमुखि भालि ॥

Vaahu vaahu karaŧiâa hari paaīâa sahaje guramukhi bhaali ||

Chanting Waaho! Waaho! the Gurmukhs easily obtain the Lord, after searching.

ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਨਾਨਕਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਿਦੈ ਸਮਾਲਿ ॥੨॥

से वडभागी नानका हरि हरि रिदै समालि ॥२॥

Se vadabhaagee naanakaa hari hari riđai samaali ||2||

O Nanak, very fortunate are those who reflect upon the Lord, Har, Har, within their hearts. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਏ ਮਨਾ ਅਤਿ ਲੋਭੀਆ ਨਿਤ ਲੋਭੇ ਰਾਤਾ ॥

ए मना अति लोभीआ नित लोभे राता ॥

Ē manaa âŧi lobheeâa niŧ lobhe raaŧaa ||

O my utterly greedy mind, you are constantly engrossed in greed.

ਮਾਇਆ ਮਨਸਾ ਮੋਹਣੀ ਦਹ ਦਿਸ ਫਿਰਾਤਾ ॥

माइआ मनसा मोहणी दह दिस फिराता ॥

Maaīâa manasaa mohañee đah đis phiraaŧaa ||

In your desire for the enticing Maya, you wander in the ten directions.

ਅਗੈ ਨਾਉ ਜਾਤਿ ਨ ਜਾਇਸੀ ਮਨਮੁਖਿ ਦੁਖੁ ਖਾਤਾ ॥

अगै नाउ जाति न जाइसी मनमुखि दुखु खाता ॥

Âgai naaū jaaŧi na jaaīsee manamukhi đukhu khaaŧaa ||

Your name and social status shall not go with you hereafter; the self-willed manmukh is consumed by pain.

ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਨ ਚਖਿਓ ਫੀਕਾ ਬੋਲਾਤਾ ॥

रसना हरि रसु न चखिओ फीका बोलाता ॥

Rasanaa hari rasu na chakhiõ pheekaa bolaaŧaa ||

Your tongue does not taste the sublime essence of the Lord; it utters only insipid words.

ਜਿਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਚਾਖਿਆ ਸੇ ਜਨ ਤ੍ਰਿਪਤਾਤਾ ॥੧੫॥

जिना गुरमुखि अम्रितु चाखिआ से जन त्रिपताता ॥१५॥

Jinaa guramukhi âmmmriŧu chaakhiâa se jan ŧripaŧaaŧaa ||15||

Those Gurmukhs who drink in the Ambrosial Nectar are satisfied. ||15||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਤਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਿ ਸਚਾ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੁ ॥

वाहु वाहु तिस नो आखीऐ जि सचा गहिर ग्मभीरु ॥

Vaahu vaahu ŧis no âakheeâi ji sachaa gahir gambbheeru ||

Chant Waaho! Waaho! to the Lord, who is True, profound and unfathomable.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਤਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਿ ਗੁਣਦਾਤਾ ਮਤਿ ਧੀਰੁ ॥

वाहु वाहु तिस नो आखीऐ जि गुणदाता मति धीरु ॥

Vaahu vaahu ŧis no âakheeâi ji guñađaaŧaa maŧi đheeru ||

Chant Waaho! Waaho! to the Lord, who is the Giver of virtue, intelligence and patience.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਤਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਿ ਸਭ ਮਹਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥

वाहु वाहु तिस नो आखीऐ जि सभ महि रहिआ समाइ ॥

Vaahu vaahu ŧis no âakheeâi ji sabh mahi rahiâa samaaī ||

Chant Waaho! Waaho! to the Lord, who is permeating and pervading in all.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਤਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਿ ਦੇਦਾ ਰਿਜਕੁ ਸਬਾਹਿ ॥

वाहु वाहु तिस नो आखीऐ जि देदा रिजकु सबाहि ॥

Vaahu vaahu ŧis no âakheeâi ji đeđaa rijaku sabaahi ||

Chant Waaho! Waaho! to the Lord, who is the Giver of sustenance to all.

ਨਾਨਕ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਇਕੋ ਕਰਿ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਦੀਆ ਦਿਖਾਇ ॥੧॥

नानक वाहु वाहु इको करि सालाहीऐ जि सतिगुर दीआ दिखाइ ॥१॥

Naanak vaahu vaahu īko kari saalaaheeâi ji saŧigur đeeâa đikhaaī ||1||

O Nanak, Waaho! Waaho! - praise the One Lord, revealed by the True Guru. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਗੁਰਮੁਖ ਸਦਾ ਕਰਹਿ ਮਨਮੁਖ ਮਰਹਿ ਬਿਖੁ ਖਾਇ ॥

वाहु वाहु गुरमुख सदा करहि मनमुख मरहि बिखु खाइ ॥

Vaahu vaahu guramukh sađaa karahi manamukh marahi bikhu khaaī ||

Waaho! Waaho! The Gurmukhs praise the Lord continually, while the self-willed manmukhs eat poison and die.

ਓਨਾ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਨ ਭਾਵਈ ਦੁਖੇ ਦੁਖਿ ਵਿਹਾਇ ॥

ओना वाहु वाहु न भावई दुखे दुखि विहाइ ॥

Õnaa vaahu vaahu na bhaavaëe đukhe đukhi vihaaī ||

They have no love for the Lord's Praises, and they pass their lives in misery.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਣਾ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਹਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

गुरमुखि अम्रितु पीवणा वाहु वाहु करहि लिव लाइ ॥

Guramukhi âmmmriŧu peevañaa vaahu vaahu karahi liv laaī ||

The Gurmukhs drink in the Ambrosial Nectar, and they center their consciousness on the Lord's Praises.

ਨਾਨਕ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਹਿ ਸੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲੇ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥੨॥

नानक वाहु वाहु करहि से जन निरमले त्रिभवण सोझी पाइ ॥२॥

Naanak vaahu vaahu karahi se jan niramale ŧribhavañ sojhee paaī ||2||

O Nanak, those who chant Waaho! Waaho! are immaculate and pure; they obtain the knowledge of the three worlds. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਕੈ ਭਾਣੈ ਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸੇਵਾ ਭਗਤਿ ਬਨੀਜੈ ॥

हरि कै भाणै गुरु मिलै सेवा भगति बनीजै ॥

Hari kai bhaañai guru milai sevaa bhagaŧi baneejai ||

By the Lord's Will one meets the Guru serves Him, and worships the Lord.

ਹਰਿ ਕੈ ਭਾਣੈ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਹਜੇ ਰਸੁ ਪੀਜੈ ॥

हरि कै भाणै हरि मनि वसै सहजे रसु पीजै ॥

Hari kai bhaañai hari mani vasai sahaje rasu peejai ||

By the Lord's Will, the Lord comes to dwell in the mind, and one easily drinks in the sublime essence of the Lord.

ਹਰਿ ਕੈ ਭਾਣੈ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਲਾਹਾ ਨਿਤ ਲੀਜੈ ॥

हरि कै भाणै सुखु पाईऐ हरि लाहा नित लीजै ॥

Hari kai bhaañai sukhu paaëeâi hari laahaa niŧ leejai ||

By the Lord's Will, one finds peace, and continually earns the Lord's Profit.

ਹਰਿ ਕੈ ਤਖਤਿ ਬਹਾਲੀਐ ਨਿਜ ਘਰਿ ਸਦਾ ਵਸੀਜੈ ॥

हरि कै तखति बहालीऐ निज घरि सदा वसीजै ॥

Hari kai ŧakhaŧi bahaaleeâi nij ghari sađaa vaseejai ||

He is seated on the Lord's throne, and he dwells continually in the home of his own being.

ਹਰਿ ਕਾ ਭਾਣਾ ਤਿਨੀ ਮੰਨਿਆ ਜਿਨਾ ਗੁਰੂ ਮਿਲੀਜੈ ॥੧੬॥

हरि का भाणा तिनी मंनिआ जिना गुरू मिलीजै ॥१६॥

Hari kaa bhaañaa ŧinee manniâa jinaa guroo mileejai ||16||

He alone surrenders to the Lord's Will, who meets the Guru. ||16||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates