Pt 25, Guru Amardas ji Slok Bani Quotes Shabad,
ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ - ਸਲੋਕ ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
गुरू अमरदास जी - सलोक बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates ADVERTISE HERE


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਜਿਸ ਨੋ ਅਪਣੀ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥੧॥

जिस नो अपणी नदरि करेइ ॥१॥

Jis no apa(nn)ee nadari karei ||1||

- only those who are blessed by God's Glance of Grace. ||1||


ਗੁਰ ਕੇ ਚਰਣ ਮਨ ਮਾਹਿ ਵਸਾਇ ॥

गुर के चरण मन माहि वसाइ ॥

Gur ke chara(nn) man maahi vasaai ||

Whoever enshrines the Guru's Feet within his mind,

ਦੁਖੁ ਅਨੑੇਰਾ ਅੰਦਰਹੁ ਜਾਇ ॥

दुखु अन्हेरा अंदरहु जाइ ॥

Dukhu anheraa anddarahu jaai ||

Is rid of pain and darkness from within.

ਆਪੇ ਸਾਚਾ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥੨॥

आपे साचा लए मिलाइ ॥२॥

Aape saachaa lae milaai ||2||

The True Lord unites him with Himself. ||2||


ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸਿਉ ਲਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥

गुर की बाणी सिउ लाइ पिआरु ॥

Gur kee baa(nn)ee siu laai piaaru ||

So embrace love for the Word of the Guru's Bani.

ਐਥੈ ਓਥੈ ਏਹੁ ਅਧਾਰੁ ॥

ऐथै ओथै एहु अधारु ॥

Aithai othai ehu adhaaru ||

Here and hereafter, this is your only Support.

ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਸਿਰਜਨਹਾਰੁ ॥੩॥

आपे देवै सिरजनहारु ॥३॥

Aape devai sirajanahaaru ||3||

The Creator Lord Himself bestows it. ||3||


ਸਚਾ ਮਨਾਏ ਅਪਣਾ ਭਾਣਾ ॥

सचा मनाए अपणा भाणा ॥

Sachaa manaae apa(nn)aa bhaa(nn)aa ||

One whom the Lord inspires to accept His Will,

ਸੋਈ ਭਗਤੁ ਸੁਘੜੁ ਸੋੁਜਾਣਾ ॥

सोई भगतु सुघड़ु सोजाणा ॥

Soee bhagatu sugha(rr)u saojaa(nn)aa ||

Is a wise and knowing devotee.

ਨਾਨਕੁ ਤਿਸ ਕੈ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣਾ ॥੪॥੭॥੧੭॥੭॥੨੪॥

नानकु तिस कै सद कुरबाणा ॥४॥७॥१७॥७॥२४॥

Naanaku tis kai sad kurabaa(nn)aa ||4||7||17||7||24||

Nanak is forever a sacrifice to him. ||4||7||17||7||24||


ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੩ ਬਿਭਾਸ

प्रभाती महला ३ बिभास

Prbhaatee mahalaa 3 bibhaas

Prabhaatee, Third Mehl, Bibhaas:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Ik-oamkkaari satigur prsaadi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਵੇਖੁ ਤੂ ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਤੇਰੈ ਨਾਲਿ ॥

गुर परसादी वेखु तू हरि मंदरु तेरै नालि ॥

Gur parasaadee vekhu too hari manddaru terai naali ||

By Guru's Grace, see that the Temple of the Lord is within you.

ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਸਬਦੇ ਖੋਜੀਐ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਲੇਹੁ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲਿ ॥੧॥

हरि मंदरु सबदे खोजीऐ हरि नामो लेहु सम्हालि ॥१॥

Hari manddaru sabade khojeeai hari naamo lehu samhaali ||1||

The Temple of the Lord is found through the Word of the Shabad; contemplate the Lord's Name. ||1||


ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਬਦਿ ਰਪੈ ਰੰਗੁ ਹੋਇ ॥

मन मेरे सबदि रपै रंगु होइ ॥

Man mere sabadi rapai ranggu hoi ||

O my mind, be joyfully attuned to the Shabad.

ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਸਚਾ ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਪ੍ਰਗਟੀ ਸਾਚੀ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

सची भगति सचा हरि मंदरु प्रगटी साची सोइ ॥१॥ रहाउ ॥

Sachee bhagati sachaa hari manddaru prgatee saachee soi ||1|| rahaau ||

True is devotional worship, and True is the Temple of the Lord; True is His Manifest Glory. ||1|| Pause ||


ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਏਹੁ ਸਰੀਰੁ ਹੈ ਗਿਆਨਿ ਰਤਨਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥

हरि मंदरु एहु सरीरु है गिआनि रतनि परगटु होइ ॥

Hari manddaru ehu sareeru hai giaani ratani paragatu hoi ||

This body is the Temple of the Lord, in which the jewel of spiritual wisdom is revealed.

ਮਨਮੁਖ ਮੂਲੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ਮਾਣਸਿ ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਨ ਹੋਇ ॥੨॥

मनमुख मूलु न जाणनी माणसि हरि मंदरु न होइ ॥२॥

Manamukh moolu na jaa(nn)anee maa(nn)asi hari manddaru na hoi ||2||

The self-willed manmukhs do not know anything at all; they do not believe that the Lord's Temple is within. ||2||


ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਾਜਿਆ ਰਖਿਆ ਹੁਕਮਿ ਸਵਾਰਿ ॥

हरि मंदरु हरि जीउ साजिआ रखिआ हुकमि सवारि ॥

Hari manddaru hari jeeu saajiaa rakhiaa hukami savaari ||

The Dear Lord created the Temple of the Lord; He adorns it by His Will.

ਧੁਰਿ ਲੇਖੁ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਕਮਾਵਣਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥੩॥

धुरि लेखु लिखिआ सु कमावणा कोइ न मेटणहारु ॥३॥

Dhuri lekhu likhiaa su kamaava(nn)aa koi na meta(nn)ahaaru ||3||

All act according to their pre-ordained destiny; no one can erase it. ||3||


ਸਬਦੁ ਚੀਨੑਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਚੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰ ॥

सबदु चीन्हि सुखु पाइआ सचै नाइ पिआर ॥

Sabadu cheenhi sukhu paaiaa sachai naai piaar ||

Contemplating the Shabad, peace is obtained, loving the True Name.

ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਸਬਦੇ ਸੋਹਣਾ ਕੰਚਨੁ ਕੋਟੁ ਅਪਾਰ ॥੪॥

हरि मंदरु सबदे सोहणा कंचनु कोटु अपार ॥४॥

Hari manddaru sabade soha(nn)aa kancchanu kotu apaar ||4||

The Temple of the Lord is embellished with the Shabad; it is an Infinite Fortress of God. ||4||


ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਏਹੁ ਜਗਤੁ ਹੈ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਘੋਰੰਧਾਰ ॥

हरि मंदरु एहु जगतु है गुर बिनु घोरंधार ॥

Hari manddaru ehu jagatu hai gur binu ghoranddhaar ||

This world is the Temple of the Lord; without the Guru, there is only pitch darkness.

ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਕਰਿ ਪੂਜਦੇ ਮਨਮੁਖ ਅੰਧ ਗਵਾਰ ॥੫॥

दूजा भाउ करि पूजदे मनमुख अंध गवार ॥५॥

Doojaa bhaau kari poojade manamukh anddh gavaar ||5||

The blind and foolish self-willed manmukhs worship in the love of duality. ||5||


ਜਿਥੈ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ ਤਿਥੈ ਦੇਹ ਜਾਤਿ ਨ ਜਾਇ ॥

जिथै लेखा मंगीऐ तिथै देह जाति न जाइ ॥

Jithai lekhaa manggeeai tithai deh jaati na jaai ||

One's body and social status do not go along to that place, where all are called to account.

ਸਾਚਿ ਰਤੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਦੁਖੀਏ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥੬॥

साचि रते से उबरे दुखीए दूजै भाइ ॥६॥

Saachi rate se ubare dukheee doojai bhaai ||6||

Those who are attuned to Truth are saved; those in the love of duality are miserable. ||6||


ਹਰਿ ਮੰਦਰ ਮਹਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਨਾ ਬੂਝਹਿ ਮੁਗਧ ਗਵਾਰ ॥

हरि मंदर महि नामु निधानु है ना बूझहि मुगध गवार ॥

Hari manddar mahi naamu nidhaanu hai naa boojhahi mugadh gavaar ||

The treasure of the Naam is within the Temple of the Lord. The idiotic fools do not realize this.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਚੀਨੑਿਆ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥੭॥

गुर परसादी चीन्हिआ हरि राखिआ उरि धारि ॥७॥

Gur parasaadee cheenhiaa hari raakhiaa uri dhaari ||7||

By Guru's Grace, I have realized this. I keep the Lord enshrined within my heart. ||7||


ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਗੁਰ ਤੇ ਜਾਤੀ ਜਿ ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਰੰਗੁ ਲਾਇ ॥

गुर की बाणी गुर ते जाती जि सबदि रते रंगु लाइ ॥

Gur kee baa(nn)ee gur te jaatee ji sabadi rate ranggu laai ||

Those who are attuned to the love of the Shabad know the Guru, through the Word of the Guru's Bani.

ਪਵਿਤੁ ਪਾਵਨ ਸੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੮॥

पवितु पावन से जन निरमल हरि कै नामि समाइ ॥८॥

Pavitu paavan se jan niramal hari kai naami samaai ||8||

Sacred, pure and immaculate are those humble beings who are absorbed in the Name of the Lord. ||8||


ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਹਰਿ ਕਾ ਹਾਟੁ ਹੈ ਰਖਿਆ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰਿ ॥

हरि मंदरु हरि का हाटु है रखिआ सबदि सवारि ॥

Hari manddaru hari kaa haatu hai rakhiaa sabadi savaari ||

The Temple of the Lord is the Lord's Shop; He embellishes it with the Word of His Shabad.

ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਸਉਦਾ ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲੈਨਿ ਸਵਾਰਿ ॥੯॥

तिसु विचि सउदा एकु नामु गुरमुखि लैनि सवारि ॥९॥

Tisu vichi saudaa eku naamu guramukhi laini savaari ||9||

In that shop is the merchandise of the One Name; the Gurmukhs adorn themselves with it. ||9||


ਹਰਿ ਮੰਦਰ ਮਹਿ ਮਨੁ ਲੋਹਟੁ ਹੈ ਮੋਹਿਆ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

हरि मंदर महि मनु लोहटु है मोहिआ दूजै भाइ ॥

Hari manddar mahi manu lohatu hai mohiaa doojai bhaai ||

The mind is like iron slag, within the Temple of the Lord; it is lured by the love of duality.

ਪਾਰਸਿ ਭੇਟਿਐ ਕੰਚਨੁ ਭਇਆ ਕੀਮਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥੧੦॥

पारसि भेटिऐ कंचनु भइआ कीमति कही न जाइ ॥१०॥

Paarasi bhetiai kancchanu bhaiaa keemati kahee na jaai ||10||

Meeting with the Guru, the Philosopher's Stone, the mind is transformed into gold. Its value cannot be described. ||10||


ਹਰਿ ਮੰਦਰ ਮਹਿ ਹਰਿ ਵਸੈ ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਸੋਇ ॥

हरि मंदर महि हरि वसै सरब निरंतरि सोइ ॥

Hari manddar mahi hari vasai sarab niranttari soi ||

The Lord abides within the Temple of the Lord. He is pervading in all.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਣਜੀਐ ਸਚਾ ਸਉਦਾ ਹੋਇ ॥੧੧॥੧॥

नानक गुरमुखि वणजीऐ सचा सउदा होइ ॥११॥१॥

Naanak guramukhi va(nn)ajeeai sachaa saudaa hoi ||11||1||

O Nanak, the Gurmukhs trade in the merchandise of Truth. ||11||1||


ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥

प्रभाती महला ३ ॥

Prbhaatee mahalaa 3 ||

Prabhaatee, Third Mehl:

ਭੈ ਭਾਇ ਜਾਗੇ ਸੇ ਜਨ ਜਾਗ੍ਰਣ ਕਰਹਿ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਉਤਾਰਿ ॥

भै भाइ जागे से जन जाग्रण करहि हउमै मैलु उतारि ॥

Bhai bhaai jaage se jan jaagr(nn) karahi haumai mailu utaari ||

Those who remain awake and aware in the Love and Fear of God, rid themselves of the filth and pollution of egotism.

ਸਦਾ ਜਾਗਹਿ ਘਰੁ ਅਪਣਾ ਰਾਖਹਿ ਪੰਚ ਤਸਕਰ ਕਾਢਹਿ ਮਾਰਿ ॥੧॥

सदा जागहि घरु अपणा राखहि पंच तसकर काढहि मारि ॥१॥

Sadaa jaagahi gharu apa(nn)aa raakhahi pancch tasakar kaadhahi maari ||1||

They remain awake and aware forever, and protect their homes, by beating and driving out the five thieves. ||1||


ਮਨ ਮੇਰੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥

मन मेरे गुरमुखि नामु धिआइ ॥

Man mere guramukhi naamu dhiaai ||

O my mind, as Gurmukh, meditate on the Naam, the Name of the Lord.

ਜਿਤੁ ਮਾਰਗਿ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਮਨ ਸੇਈ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

जितु मारगि हरि पाईऐ मन सेई करम कमाइ ॥१॥ रहाउ ॥

Jitu maaragi hari paaeeai man seee karam kamaai ||1|| rahaau ||

O mind, do only those deeds which will lead you to the Path of the Lord. ||1|| Pause ||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜ ਧੁਨਿ ਊਪਜੈ ਦੁਖੁ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

गुरमुखि सहज धुनि ऊपजै दुखु हउमै विचहु जाइ ॥

Guramukhi sahaj dhuni upajai dukhu haumai vichahu jaai ||

The celestial melody wells up in the Gurmukh, and the pains of egotism are taken away.

ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਹਜੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥੨॥

हरि नामा हरि मनि वसै सहजे हरि गुण गाइ ॥२॥

Hari naamaa hari mani vasai sahaje hari gu(nn) gaai ||2||

The Name of the Lord abides in the mind, as one intuitively sings the Glorious Praises of the Lord. ||2||


ਗੁਰਮਤੀ ਮੁਖ ਸੋਹਣੇ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥

गुरमती मुख सोहणे हरि राखिआ उरि धारि ॥

Guramatee mukh soha(nn)e hari raakhiaa uri dhaari ||

Those who follow the Guru's Teachings - their faces are radiant and beautiful. They keep the Lord enshrined in their hearts.

ਐਥੈ ਓਥੈ ਸੁਖੁ ਘਣਾ ਜਪਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਉਤਰੇ ਪਾਰਿ ॥੩॥

ऐथै ओथै सुखु घणा जपि हरि हरि उतरे पारि ॥३॥

Aithai othai sukhu gha(nn)aa japi hari hari utare paari ||3||

Here and hereafter, they find absolute peace; chanting the Name of the Lord, Har, Har, they are carried across to the other shore. ||3||


ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਜਾਗ੍ਰਣੁ ਨ ਹੋਵਈ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਨ ਪਵਈ ਥਾਇ ॥

हउमै विचि जाग्रणु न होवई हरि भगति न पवई थाइ ॥

Haumai vichi jaagr(nn)u na hovaee hari bhagati na pavaee thaai ||

In egotism, one cannot remain awake and aware, and one's devotional worship of the Lord is not accepted.

ਮਨਮੁਖ ਦਰਿ ਢੋਈ ਨਾ ਲਹਹਿ ਭਾਇ ਦੂਜੈ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥੪॥

मनमुख दरि ढोई ना लहहि भाइ दूजै करम कमाइ ॥४॥

Manamukh dari dhoee naa lahahi bhaai doojai karam kamaai ||4||

The self-willed manmukhs find no place in the Court of the Lord; they do their deeds in the love of duality. ||4||


ਧ੍ਰਿਗੁ ਖਾਣਾ ਧ੍ਰਿਗੁ ਪੈਨੑਣਾ ਜਿਨੑਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥

ध्रिगु खाणा ध्रिगु पैन्हणा जिन्हा दूजै भाइ पिआरु ॥

Dhrigu khaa(nn)aa dhrigu painh(nn)aa jinhaa doojai bhaai piaaru ||

Cursed is the food, and cursed are the clothes, of those who are attached to the love of duality.

ਬਿਸਟਾ ਕੇ ਕੀੜੇ ਬਿਸਟਾ ਰਾਤੇ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਹੋਹਿ ਖੁਆਰੁ ॥੫॥

बिसटा के कीड़े बिसटा राते मरि जमहि होहि खुआरु ॥५॥

Bisataa ke kee(rr)e bisataa raate mari jammahi hohi khuaaru ||5||

They are like maggots in manure, sinking into manure. In death and rebirth, they are wasted away to ruin. ||5||


ਜਿਨ ਕਉ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟਿਆ ਤਿਨਾ ਵਿਟਹੁ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥

जिन कउ सतिगुरु भेटिआ तिना विटहु बलि जाउ ॥

Jin kau satiguru bhetiaa tinaa vitahu bali jaau ||

I am a sacrifice to those who meet with the True Guru.

ਤਿਨ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਰਹਾਂ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਉ ॥੬॥

तिन की संगति मिलि रहां सचे सचि समाउ ॥६॥

Tin kee sanggati mili rahaan sache sachi samaau ||6||

I shall continue to associate with them; devoted to Truth, I am absorbed in Truth. ||6||


ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਉਪਾਇ ਕਿਤੈ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

पूरै भागि गुरु पाईऐ उपाइ कितै न पाइआ जाइ ॥

Poorai bhaagi guru paaeeai upaai kitai na paaiaa jaai ||

By perfect destiny, the Guru is found. He cannot be found by any efforts.

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਸਹਜੁ ਊਪਜੈ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥੭॥

सतिगुर ते सहजु ऊपजै हउमै सबदि जलाइ ॥७॥

Satigur te sahaju upajai haumai sabadi jalaai ||7||

Through the True Guru, intuitive wisdom wells up; through the Word of the Shabad, egotism is burnt away. ||7||


ਹਰਿ ਸਰਣਾਈ ਭਜੁ ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਭ ਕਿਛੁ ਕਰਣੈ ਜੋਗੁ ॥

हरि सरणाई भजु मन मेरे सभ किछु करणै जोगु ॥

Hari sara(nn)aaee bhaju man mere sabh kichhu kara(nn)ai jogu ||

O my mind, hurry to the Sanctuary of the Lord; He is Potent to do everything.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੈ ਸੁ ਹੋਗੁ ॥੮॥੨॥੭॥੨॥੯॥

नानक नामु न वीसरै जो किछु करै सु होगु ॥८॥२॥७॥२॥९॥

Naanak naamu na veesarai jo kichhu karai su hogu ||8||2||7||2||9||

O Nanak, never forget the Naam, the Name of the Lord. Whatever He does, comes to pass. ||8||2||7||2||9||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਚਿੰਤਾ ਭਿ ਆਪਿ ਕਰਾਇਸੀ ਅਚਿੰਤੁ ਭਿ ਆਪੇ ਦੇਇ ॥

चिंता भि आपि कराइसी अचिंतु भि आपे देइ ॥

Chinttaa bhi aapi karaaisee achinttu bhi aape dei ||

God Himself makes the mortals anxious, and He Himself takes the anxiety away.

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿ ਸਭਨਾ ਸਾਰ ਕਰੇਇ ॥੨੨੦॥

नानक सो सालाहीऐ जि सभना सार करेइ ॥२२०॥

Naanak so saalaaheeai ji sabhanaa saar karei ||220||

O Nanak, praise the One, who takes care of all. ||220||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਫਰੀਦਾ ਕਾਲੀ ਧਉਲੀ ਸਾਹਿਬੁ ਸਦਾ ਹੈ ਜੇ ਕੋ ਚਿਤਿ ਕਰੇ ॥

फरीदा काली धउली साहिबु सदा है जे को चिति करे ॥

Phareedaa kaalee dhaulee saahibu sadaa hai je ko chiti kare ||

Fareed whether one's hair is black or grey our Lord and Master is always here if one remembers Him.

ਆਪਣਾ ਲਾਇਆ ਪਿਰਮੁ ਨ ਲਗਈ ਜੇ ਲੋਚੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

आपणा लाइआ पिरमु न लगई जे लोचै सभु कोइ ॥

Aapa(nn)aa laaiaa piramu na lagaee je lochai sabhu koi ||

This loving devotion to the Lord does not come by one's own efforts, even though all may long for it.

ਏਹੁ ਪਿਰਮੁ ਪਿਆਲਾ ਖਸਮ ਕਾ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥੧੩॥

एहु पिरमु पिआला खसम का जै भावै तै देइ ॥१३॥

Ehu piramu piaalaa khasam kaa jai bhaavai tai dei ||13||

This cup of loving devotion belongs to our Lord and Master; He gives it to whomever He likes. ||13||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਇਹੁ ਤਨੁ ਸਭੋ ਰਤੁ ਹੈ ਰਤੁ ਬਿਨੁ ਤੰਨੁ ਨ ਹੋਇ ॥

इहु तनु सभो रतु है रतु बिनु तंनु न होइ ॥

Ihu tanu sabho ratu hai ratu binu tannu na hoi ||

This body is all blood; without blood, this body could not exist.

ਜੋ ਸਹ ਰਤੇ ਆਪਣੇ ਤਿਤੁ ਤਨਿ ਲੋਭੁ ਰਤੁ ਨ ਹੋਇ ॥

जो सह रते आपणे तितु तनि लोभु रतु न होइ ॥

Jo sah rate aapa(nn)e titu tani lobhu ratu na hoi ||

Those who are imbued with their Lord, do not have the blood of greed in their bodies.

ਭੈ ਪਇਐ ਤਨੁ ਖੀਣੁ ਹੋਇ ਲੋਭੁ ਰਤੁ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

भै पइऐ तनु खीणु होइ लोभु रतु विचहु जाइ ॥

Bhai paiai tanu khee(nn)u hoi lobhu ratu vichahu jaai ||

When the Fear of God fills the body, it becomes thin; the blood of greed departs from within.

ਜਿਉ ਬੈਸੰਤਰਿ ਧਾਤੁ ਸੁਧੁ ਹੋਇ ਤਿਉ ਹਰਿ ਕਾ ਭਉ ਦੁਰਮਤਿ ਮੈਲੁ ਗਵਾਇ ॥

जिउ बैसंतरि धातु सुधु होइ तिउ हरि का भउ दुरमति मैलु गवाइ ॥

Jiu baisanttari dhaatu sudhu hoi tiu hari kaa bhau duramati mailu gavaai ||

Just as metal is purified by fire, the Fear of God removes the filthy residues of evil-mindedness.

ਨਾਨਕ ਤੇ ਜਨ ਸੋਹਣੇ ਜਿ ਰਤੇ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਲਾਇ ॥੫੨॥

नानक ते जन सोहणे जि रते हरि रंगु लाइ ॥५२॥

Naanak te jan soha(nn)e ji rate hari ranggu laai ||52||

O Nanak, those humble beings are beautiful, who are imbued with the Lord's Love. ||52||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਕਾਇ ਪਟੋਲਾ ਪਾੜਤੀ ਕੰਬਲੜੀ ਪਹਿਰੇਇ ॥

काइ पटोला पाड़ती क्मबलड़ी पहिरेइ ॥

Kaai patolaa paa(rr)atee kambbala(rr)ee pahirei ||

Why do you tear apart your fine clothes, and take to wearing a rough blanket?

ਨਾਨਕ ਘਰ ਹੀ ਬੈਠਿਆ ਸਹੁ ਮਿਲੈ ਜੇ ਨੀਅਤਿ ਰਾਸਿ ਕਰੇਇ ॥੧੦੪॥

नानक घर ही बैठिआ सहु मिलै जे नीअति रासि करेइ ॥१०४॥

Naanak ghar hee baithiaa sahu milai je neeati raasi karei ||104||

O Nanak, even sitting in your own home, you can meet the Lord, if your mind is in the right place. ||104||


ਮਹਲਾ ੩ ॥

महला ३ ॥

Mahalaa 3 ||

Third Mehl:

ਲਾਹੌਰ ਸਹਰੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰੁ ਸਿਫਤੀ ਦਾ ਘਰੁ ॥੨੮॥

लाहौर सहरु अम्रित सरु सिफती दा घरु ॥२८॥

Laahaur saharu ammmrit saru siphatee daa gharu ||28||

The city of Lahore is a pool of ambrosial nectar, the home of praise. ||28||


ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੩

सलोक महला ३

Salok mahalaa 3

Shalok, Third Mehl:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Ik-oamkkaari satigur prsaadi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਅਭਿਆਗਤ ਏਹ ਨ ਆਖੀਅਹਿ ਜਿਨ ਕੈ ਮਨ ਮਹਿ ਭਰਮੁ ॥

अभिआगत एह न आखीअहि जिन कै मन महि भरमु ॥

Abhiaagat eh na aakheeahi jin kai man mahi bharamu ||

Do not call the wandering beggars holy men, if their minds are filled with doubt.

ਤਿਨ ਕੇ ਦਿਤੇ ਨਾਨਕਾ ਤੇਹੋ ਜੇਹਾ ਧਰਮੁ ॥੧॥

तिन के दिते नानका तेहो जेहा धरमु ॥१॥

Tin ke dite naanakaa teho jehaa dharamu ||1||

Whoever gives to them, O Nanak, earns the same sort of merit. ||1||


ਅਭੈ ਨਿਰੰਜਨ ਪਰਮ ਪਦੁ ਤਾ ਕਾ ਭੀਖਕੁ ਹੋਇ ॥

अभै निरंजन परम पदु ता का भीखकु होइ ॥

Abhai niranjjan param padu taa kaa bheekhaku hoi ||

One who begs for the supreme status of the Fearless and Immaculate Lord

ਤਿਸ ਕਾ ਭੋਜਨੁ ਨਾਨਕਾ ਵਿਰਲਾ ਪਾਏ ਕੋਇ ॥੨॥

तिस का भोजनु नानका विरला पाए कोइ ॥२॥

Tis kaa bhojanu naanakaa viralaa paae koi ||2||

- how rare are those who have the opportunity, O Nanak, to give food to such a person. ||2||


ਹੋਵਾ ਪੰਡਿਤੁ ਜੋਤਕੀ ਵੇਦ ਪੜਾ ਮੁਖਿ ਚਾਰਿ ॥

होवा पंडितु जोतकी वेद पड़ा मुखि चारि ॥

Hovaa pandditu jotakee ved pa(rr)aa mukhi chaari ||

If I were a religious scholar, an astrologer, or one who could recite the four Vedas,

ਨਵਾ ਖੰਡਾ ਵਿਚਿ ਜਾਣੀਆ ਅਪਨੇ ਚਜ ਵੀਚਾਰ ॥੩॥

नवा खंडा विचि जाणीआ अपने चज वीचार ॥३॥

Navaa khanddaa vichi jaa(nn)eeaa apane chaj veechaar ||3||

I could be famous throughout the nine regions of the earth, for my wisdom and thoughtful contemplation. ||3||


ਬ੍ਰਹਮਣ ਕੈਲੀ ਘਾਤੁ ਕੰਞਕਾ ਅਣਚਾਰੀ ਕਾ ਧਾਨੁ ॥

ब्रहमण कैली घातु कंञका अणचारी का धानु ॥

Brhama(nn) kailee ghaatu kan(ny)akaa a(nn)achaaree kaa dhaanu ||

If a Brahmin kills a cow or a female infant, and accepts the offerings of an evil person,

ਫਿਟਕ ਫਿਟਕਾ ਕੋੜੁ ਬਦੀਆ ਸਦਾ ਸਦਾ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

फिटक फिटका कोड़ु बदीआ सदा सदा अभिमानु ॥

Phitak phitakaa ko(rr)u badeeaa sadaa sadaa abhimaanu ||

He is cursed with the leprosy of curses and criticism; he is forever and ever filled with egotistical pride.

ਪਾਹਿ ਏਤੇ ਜਾਹਿ ਵੀਸਰਿ ਨਾਨਕਾ ਇਕੁ ਨਾਮੁ ॥

पाहि एते जाहि वीसरि नानका इकु नामु ॥

Paahi ete jaahi veesari naanakaa iku naamu ||

One who forgets the Naam, O Nanak, is covered by countless sins.

ਸਭ ਬੁਧੀ ਜਾਲੀਅਹਿ ਇਕੁ ਰਹੈ ਤਤੁ ਗਿਆਨੁ ॥੪॥

सभ बुधी जालीअहि इकु रहै ततु गिआनु ॥४॥

Sabh budhee jaaleeahi iku rahai tatu giaanu ||4||

Let all wisdom be burnt away, except for the essence of spiritual wisdom. ||4||


ਮਾਥੈ ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ॥

माथै जो धुरि लिखिआ सु मेटि न सकै कोइ ॥

Maathai jo dhuri likhiaa su meti na sakai koi ||

No one can erase that primal destiny written upon one's forehead.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਵਰਤਦਾ ਸੋ ਬੂਝੈ ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਹੋਇ ॥੫॥

नानक जो लिखिआ सो वरतदा सो बूझै जिस नो नदरि होइ ॥५॥

Naanak jo likhiaa so varatadaa so boojhai jis no nadari hoi ||5||

O Nanak, whatever is written there, comes to pass. He alone understands, who is blessed by God's Grace. ||5||


ਜਿਨੀ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਕੂੜੈ ਲਾਲਚਿ ਲਗਿ ॥

जिनी नामु विसारिआ कूड़ै लालचि लगि ॥

Jinee naamu visaariaa koo(rr)ai laalachi lagi ||

Those who forget the Naam, the Name of the Lord, and become attached to greed and fraud,

ਧੰਧਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹਣੀ ਅੰਤਰਿ ਤਿਸਨਾ ਅਗਿ ॥

धंधा माइआ मोहणी अंतरि तिसना अगि ॥

Dhanddhaa maaiaa moha(nn)ee anttari tisanaa agi ||

Are engrossed in the entanglements of Maya the enticer, with the fire of desire within them.

ਜਿਨੑਾ ਵੇਲਿ ਨ ਤੂੰਬੜੀ ਮਾਇਆ ਠਗੇ ਠਗਿ ॥

जिन्हा वेलि न तू्मबड़ी माइआ ठगे ठगि ॥

Jinhaa veli na toombba(rr)ee maaiaa thage thagi ||

Those who, like the pumpkin vine, are too stubborn climb the trellis, are cheated by Maya the cheater.

ਮਨਮੁਖ ਬੰਨੑਿ ਚਲਾਈਅਹਿ ਨਾ ਮਿਲਹੀ ਵਗਿ ਸਗਿ ॥

मनमुख बंन्हि चलाईअहि ना मिलही वगि सगि ॥

Manamukh bannhi chalaaeeahi naa milahee vagi sagi ||

The self-willed manmukhs are bound and gagged and led away; the dogs do not join the herd of cows.

ਆਪਿ ਭੁਲਾਏ ਭੁਲੀਐ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥

आपि भुलाए भुलीऐ आपे मेलि मिलाइ ॥

Aapi bhulaae bhuleeai aape meli milaai ||

The Lord Himself misleads the misguided ones, and He Himself unites them in His Union.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਛੁਟੀਐ ਜੇ ਚਲੈ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥੬॥

नानक गुरमुखि छुटीऐ जे चलै सतिगुर भाइ ॥६॥

Naanak guramukhi chhuteeai je chalai satigur bhaai ||6||

O Nanak, the Gurmukhs are saved; they walk in harmony with the Will of the True Guru. ||6||


ਸਾਲਾਹੀ ਸਾਲਾਹਣਾ ਭੀ ਸਚਾ ਸਾਲਾਹਿ ॥

सालाही सालाहणा भी सचा सालाहि ॥

Saalaahee saalaaha(nn)aa bhee sachaa saalaahi ||

I praise the Praiseworthy Lord, and sing the Praises of the True Lord.

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਏਕੁ ਦਰੁ ਬੀਭਾ ਪਰਹਰਿ ਆਹਿ ॥੭॥

नानक सचा एकु दरु बीभा परहरि आहि ॥७॥

Naanak sachaa eku daru beebhaa parahari aahi ||7||

O Nanak, the One Lord alone is True; stay away from all other doors. ||7||


ਨਾਨਕ ਜਹ ਜਹ ਮੈ ਫਿਰਉ ਤਹ ਤਹ ਸਾਚਾ ਸੋਇ ॥

नानक जह जह मै फिरउ तह तह साचा सोइ ॥

Naanak jah jah mai phirau tah tah saachaa soi ||

O Nanak, wherever I go, I find the True Lord.

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਏਕੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥੮॥

जह देखा तह एकु है गुरमुखि परगटु होइ ॥८॥

Jah dekhaa tah eku hai guramukhi paragatu hoi ||8||

Wherever I look, I see the One Lord. He reveals Himself to the Gurmukh. ||8||


ਦੂਖ ਵਿਸਾਰਣੁ ਸਬਦੁ ਹੈ ਜੇ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ਕੋਇ ॥

दूख विसारणु सबदु है जे मंनि वसाए कोइ ॥

Dookh visaara(nn)u sabadu hai je manni vasaae koi ||

The Word of the Shabad is the Dispeller of sorrow, if one enshrines it in the mind.

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਮਨਿ ਵਸੈ ਕਰਮ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੯॥

गुर किरपा ते मनि वसै करम परापति होइ ॥९॥

Gur kirapaa te mani vasai karam paraapati hoi ||9||

By Guru's Grace, it dwells in the mind; by God's Mercy, it is obtained. ||9||


ਨਾਨਕ ਹਉ ਹਉ ਕਰਤੇ ਖਪਿ ਮੁਏ ਖੂਹਣਿ ਲਖ ਅਸੰਖ ॥

नानक हउ हउ करते खपि मुए खूहणि लख असंख ॥

Naanak hau hau karate khapi mue khooha(nn)i lakh asankkh ||

O Nanak, acting in egotism, countless thousands have wasted away to death.

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲੇ ਸੁ ਉਬਰੇ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਅਲੰਖ ॥੧੦॥

सतिगुर मिले सु उबरे साचै सबदि अलंख ॥१०॥

Satigur mile su ubare saachai sabadi alankkh ||10||

Those who meet with the True Guru are saved, through the Shabad, the True Word of the Inscrutable Lord. ||10||


ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਇਕ ਮਨਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨ ਜਨ ਲਾਗਉ ਪਾਇ ॥

जिना सतिगुरु इक मनि सेविआ तिन जन लागउ पाइ ॥

Jinaa satiguru ik mani seviaa tin jan laagau paai ||

Those who serve the True Guru single-mindedly - I fall at the feet of those humble beings.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਮਾਇਆ ਕੀ ਭੁਖ ਜਾਇ ॥

गुर सबदी हरि मनि वसै माइआ की भुख जाइ ॥

Gur sabadee hari mani vasai maaiaa kee bhukh jaai ||

Through the Word of the Guru's Shabad, the Lord abides in the mind, and the hunger for Maya departs.

ਸੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲ ਊਜਲੇ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥

से जन निरमल ऊजले जि गुरमुखि नामि समाइ ॥

Se jan niramal ujale ji guramukhi naami samaai ||

Immaculate and pure are those humble beings, who, as Gurmukh, merge in the Naam.

ਨਾਨਕ ਹੋਰਿ ਪਤਿਸਾਹੀਆ ਕੂੜੀਆ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਪਾਤਿਸਾਹ ॥੧੧॥

नानक होरि पतिसाहीआ कूड़ीआ नामि रते पातिसाह ॥११॥

Naanak hori patisaaheeaa koo(rr)eeaa naami rate paatisaah ||11||

O Nanak, other empires are false; they alone are true emperors, who are imbued with the Naam. ||11||


ਜਿਉ ਪੁਰਖੈ ਘਰਿ ਭਗਤੀ ਨਾਰਿ ਹੈ ਅਤਿ ਲੋਚੈ ਭਗਤੀ ਭਾਇ ॥

जिउ पुरखै घरि भगती नारि है अति लोचै भगती भाइ ॥

Jiu purakhai ghari bhagatee naari hai ati lochai bhagatee bhaai ||

The devoted wife in her husband's home has a great longing to perform loving devotional service to him;

ਬਹੁ ਰਸ ਸਾਲਣੇ ਸਵਾਰਦੀ ਖਟ ਰਸ ਮੀਠੇ ਪਾਇ ॥

बहु रस सालणे सवारदी खट रस मीठे पाइ ॥

Bahu ras saala(nn)e savaaradee khat ras meethe paai ||

She prepares and offers to him all sorts of sweet delicacies and dishes of all flavors.

ਤਿਉ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਸਲਾਹਦੇ ਹਰਿ ਨਾਮੈ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

तिउ बाणी भगत सलाहदे हरि नामै चितु लाइ ॥

Tiu baa(nn)ee bhagat salaahade hari naamai chitu laai ||

In the same way, the devotees praise the Word of the Guru's Bani, and focus their consciousness on the Lord's Name.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਧਨੁ ਆਗੈ ਰਾਖਿਆ ਸਿਰੁ ਵੇਚਿਆ ਗੁਰ ਆਗੈ ਜਾਇ ॥

मनु तनु धनु आगै राखिआ सिरु वेचिआ गुर आगै जाइ ॥

Manu tanu dhanu aagai raakhiaa siru vechiaa gur aagai jaai ||

They place mind, body and wealth in offering before the Guru, and sell their heads to Him.

ਭੈ ਭਗਤੀ ਭਗਤ ਬਹੁ ਲੋਚਦੇ ਪ੍ਰਭ ਲੋਚਾ ਪੂਰਿ ਮਿਲਾਇ ॥

भै भगती भगत बहु लोचदे प्रभ लोचा पूरि मिलाइ ॥

Bhai bhagatee bhagat bahu lochade prbh lochaa poori milaai ||

In the Fear of God, His devotees yearn for His devotional worship; God fulfills their desires, and merges them with Himself.

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਹੈ ਕਿਤੁ ਖਾਧੈ ਤਿਪਤਾਇ ॥

हरि प्रभु वेपरवाहु है कितु खाधै तिपताइ ॥

Hari prbhu veparavaahu hai kitu khaadhai tipataai ||

My Lord God is Self-existent and Independent. What does He need to eat to be satisfied?

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਜੋ ਚਲੈ ਤਿਪਤਾਸੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥

सतिगुर कै भाणै जो चलै तिपतासै हरि गुण गाइ ॥

Satigur kai bhaa(nn)ai jo chalai tipataasai hari gu(nn) gaai ||

Whoever walks in harmony with the Will of the True Guru, and sings the Glorious Praises of the Lord, is pleasing to Him.

ਧਨੁ ਧਨੁ ਕਲਜੁਗਿ ਨਾਨਕਾ ਜਿ ਚਲੇ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥੧੨॥

धनु धनु कलजुगि नानका जि चले सतिगुर भाइ ॥१२॥

Dhanu dhanu kalajugi naanakaa ji chale satigur bhaai ||12||

Blessed, blessed are they, in this Dark Age of Kali Yuga, O Nanak, who walk in harmony with the Will of the True Guru. ||12||


ਸਤਿਗੁਰੂ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸਬਦੁ ਨ ਰਖਿਓ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

सतिगुरू न सेविओ सबदु न रखिओ उर धारि ॥

Satiguroo na sevio sabadu na rakhio ur dhaari ||

Those who do not serve the True Guru, and do not keep the Shabad enshrined in their hearts

ਧਿਗੁ ਤਿਨਾ ਕਾ ਜੀਵਿਆ ਕਿਤੁ ਆਏ ਸੰਸਾਰਿ ॥

धिगु तिना का जीविआ कितु आए संसारि ॥

Dhigu tinaa kaa jeeviaa kitu aae sanssaari ||

Cursed are their lives. Why did they even come into the world?

ਗੁਰਮਤੀ ਭਉ ਮਨਿ ਪਵੈ ਤਾਂ ਹਰਿ ਰਸਿ ਲਗੈ ਪਿਆਰਿ ॥

गुरमती भउ मनि पवै तां हरि रसि लगै पिआरि ॥

Guramatee bhau mani pavai taan hari rasi lagai piaari ||

If one follows the Guru's Teachings, and keeps the Fear of God in his mind, then he is lovingly attuned to the sublime essence of the Lord.

ਨਾਉ ਮਿਲੈ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਿ ॥੧੩॥

नाउ मिलै धुरि लिखिआ जन नानक पारि उतारि ॥१३॥

Naau milai dhuri likhiaa jan naanak paari utaari ||13||

By his primal destiny, he obtains the Name; O Nanak, he is carried across. ||13||


ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਜਗੁ ਭਰਮਿਆ ਘਰੁ ਮੁਸੈ ਖਬਰਿ ਨ ਹੋਇ ॥

माइआ मोहि जगु भरमिआ घरु मुसै खबरि न होइ ॥

Maaiaa mohi jagu bharamiaa gharu musai khabari na hoi ||

The world wanders lost in emotional attachment to Maya; it does not realize that its own home is being plundered.

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧਿ ਮਨੁ ਹਿਰਿ ਲਇਆ ਮਨਮੁਖ ਅੰਧਾ ਲੋਇ ॥

काम क्रोधि मनु हिरि लइआ मनमुख अंधा लोइ ॥

Kaam krodhi manu hiri laiaa manamukh anddhaa loi ||

The self-willed manmukh is blind in the world; his mind is lured away by sexual desire and anger.

ਗਿਆਨ ਖੜਗ ਪੰਚ ਦੂਤ ਸੰਘਾਰੇ ਗੁਰਮਤਿ ਜਾਗੈ ਸੋਇ ॥

गिआन खड़ग पंच दूत संघारे गुरमति जागै सोइ ॥

Giaan kha(rr)ag pancch doot sangghaare guramati jaagai soi ||

With the sword of spiritual wisdom, kill the five demons. Remain awake and aware to the Guru's Teachings.

ਨਾਮ ਰਤਨੁ ਪਰਗਾਸਿਆ ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥

नाम रतनु परगासिआ मनु तनु निरमलु होइ ॥

Naam ratanu paragaasiaa manu tanu niramalu hoi ||

The Jewel of the Naam is revealed, and the mind and body are purified.

ਨਾਮਹੀਨ ਨਕਟੇ ਫਿਰਹਿ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਬਹਿ ਰੋਇ ॥

नामहीन नकटे फिरहि बिनु नावै बहि रोइ ॥

Naamaheen nakate phirahi binu naavai bahi roi ||

Those who lack the Naam wander around lost, with their noses cut off; without the Name, they sit and cry.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਧੁਰਿ ਕਰਤੈ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ॥੧੪॥

नानक जो धुरि करतै लिखिआ सु मेटि न सकै कोइ ॥१४॥

Naanak jo dhuri karatai likhiaa su meti na sakai koi ||14||

O Nanak, no one can erase that which is pre-ordained by the Creator Lord. ||14||


ਗੁਰਮੁਖਾ ਹਰਿ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥

गुरमुखा हरि धनु खटिआ गुर कै सबदि वीचारि ॥

Guramukhaa hari dhanu khatiaa gur kai sabadi veechaari ||

The Gurmukhs earn the wealth of the Lord, contemplating the Word of the Guru's Shabad.

ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਇਆ ਅਤੁਟ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰ ॥

नामु पदारथु पाइआ अतुट भरे भंडार ॥

Naamu padaarathu paaiaa atut bhare bhanddaar ||

They receive the wealth of the Naam; their treasures are overflowing.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਬਾਣੀ ਉਚਰਹਿ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥

हरि गुण बाणी उचरहि अंतु न पारावारु ॥

Hari gu(nn) baa(nn)ee ucharahi anttu na paaraavaaru ||

Through the Word of the Guru's Bani, they utter the Glorious Praises of the Lord, whose end and limitations cannot be found.

ਨਾਨਕ ਸਭ ਕਾਰਣ ਕਰਤਾ ਕਰੈ ਵੇਖੈ ਸਿਰਜਨਹਾਰੁ ॥੧੫॥

नानक सभ कारण करता करै वेखै सिरजनहारु ॥१५॥

Naanak sabh kaara(nn) karataa karai vekhai sirajanahaaru ||15||

O Nanak, the Creator is the Doer of all; the Creator Lord beholds all. ||15||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਤਰਿ ਸਹਜੁ ਹੈ ਮਨੁ ਚੜਿਆ ਦਸਵੈ ਆਕਾਸਿ ॥

गुरमुखि अंतरि सहजु है मनु चड़िआ दसवै आकासि ॥

Guramukhi anttari sahaju hai manu cha(rr)iaa dasavai aakaasi ||

Within the Gurmukh is intuitive peace and poise; his mind ascends to the Tenth Plane of the Akaashic Ethers.

ਤਿਥੈ ਊਂਘ ਨ ਭੁਖ ਹੈ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਸੁਖ ਵਾਸੁ ॥

तिथै ऊंघ न भुख है हरि अम्रित नामु सुख वासु ॥

Tithai ungh na bhukh hai hari ammmrit naamu sukh vaasu ||

No one is sleepy or hungry there; they dwell in the peace of the Ambrosial Name of the Lord.

ਨਾਨਕ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਵਿਆਪਤ ਨਹੀ ਜਿਥੈ ਆਤਮ ਰਾਮ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ॥੧੬॥

नानक दुखु सुखु विआपत नही जिथै आतम राम प्रगासु ॥१६॥

Naanak dukhu sukhu viaapat nahee jithai aatam raam prgaasu ||16||

O Nanak, pain and pleasure do not afflict anyone, where the Light of the Lord, the Supreme Soul, illuminates. ||16||


ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਕਾ ਚੋਲੜਾ ਸਭ ਗਲਿ ਆਏ ਪਾਇ ॥

काम क्रोध का चोलड़ा सभ गलि आए पाइ ॥

Kaam krodh kaa chola(rr)aa sabh gali aae paai ||

All have come, wearing the robes of sexual desire and anger.

ਇਕਿ ਉਪਜਹਿ ਇਕਿ ਬਿਨਸਿ ਜਾਂਹਿ ਹੁਕਮੇ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

इकि उपजहि इकि बिनसि जांहि हुकमे आवै जाइ ॥

Iki upajahi iki binasi jaanhi hukame aavai jaai ||

Some are born, and some pass away. They come and go according to the Hukam of the Lord's Command.

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣੁ ਨ ਚੁਕਈ ਰੰਗੁ ਲਗਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

जमणु मरणु न चुकई रंगु लगा दूजै भाइ ॥

Jamma(nn)u mara(nn)u na chukaee ranggu lagaa doojai bhaai ||

Their comings and goings in reincarnation do not end; they are imbued with the love of duality.

ਬੰਧਨਿ ਬੰਧਿ ਭਵਾਈਅਨੁ ਕਰਣਾ ਕਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥੧੭॥

बंधनि बंधि भवाईअनु करणा कछू न जाइ ॥१७॥

Banddhani banddhi bhavaaeeanu kara(nn)aa kachhoo na jaai ||17||

Bound in bondage, they are made to wander, and they cannot do anything about it. ||17||


ਜਿਨ ਕਉ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀਅਨੁ ਤਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥

जिन कउ किरपा धारीअनु तिना सतिगुरु मिलिआ आइ ॥

Jin kau kirapaa dhaareeanu tinaa satiguru miliaa aai ||

Those, upon whom the Lord showers His Mercy, come and meet the True Guru.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲੇ ਉਲਟੀ ਭਈ ਮਰਿ ਜੀਵਿਆ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

सतिगुरि मिले उलटी भई मरि जीविआ सहजि सुभाइ ॥

Satiguri mile ulatee bhaee mari jeeviaa sahaji subhaai ||

Meeting with the True Guru, they turn away from the world; they remain dead while still alive, with intuitive peace and poise.

ਨਾਨਕ ਭਗਤੀ ਰਤਿਆ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੧੮॥

नानक भगती रतिआ हरि हरि नामि समाइ ॥१८॥

Naanak bhagatee ratiaa hari hari naami samaai ||18||

O Nanak, the devotees are imbued with the Lord; they are absorbed in the Name of the Lord. ||18||


ਮਨਮੁਖ ਚੰਚਲ ਮਤਿ ਹੈ ਅੰਤਰਿ ਬਹੁਤੁ ਚਤੁਰਾਈ ॥

मनमुख चंचल मति है अंतरि बहुतु चतुराई ॥

Manamukh chancchal mati hai anttari bahutu chaturaaee ||

The intellect of the self-willed manmukh is fickle; he is very tricky and clever within.

ਕੀਤਾ ਕਰਤਿਆ ਬਿਰਥਾ ਗਇਆ ਇਕੁ ਤਿਲੁ ਥਾਇ ਨ ਪਾਈ ॥

कीता करतिआ बिरथा गइआ इकु तिलु थाइ न पाई ॥

Keetaa karatiaa birathaa gaiaa iku tilu thaai na paaee ||

Whatever he has done, and all that he does, is useless. Not even an iota of it is acceptable.

ਪੁੰਨ ਦਾਨੁ ਜੋ ਬੀਜਦੇ ਸਭ ਧਰਮ ਰਾਇ ਕੈ ਜਾਈ ॥

पुंन दानु जो बीजदे सभ धरम राइ कै जाई ॥

Punn daanu jo beejade sabh dharam raai kai jaaee ||

The charity and generosity he pretends to give will be judged by the Righteous Judge of Dharma.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜਮਕਾਲੁ ਨ ਛੋਡਈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਈ ॥

बिनु सतिगुरू जमकालु न छोडई दूजै भाइ खुआई ॥

Binu satiguroo jamakaalu na chhodaee doojai bhaai khuaaee ||

Without the True Guru, the Messenger of Death does not leave the mortal alone; he is ruined by the love of duality.

ਜੋਬਨੁ ਜਾਂਦਾ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵਈ ਜਰੁ ਪਹੁਚੈ ਮਰਿ ਜਾਈ ॥

जोबनु जांदा नदरि न आवई जरु पहुचै मरि जाई ॥

Jobanu jaandaa nadari na aavaee jaru pahuchai mari jaaee ||

Youth slips away imperceptibly, old age comes, and then he dies.

ਪੁਤੁ ਕਲਤੁ ਮੋਹੁ ਹੇਤੁ ਹੈ ਅੰਤਿ ਬੇਲੀ ਕੋ ਨ ਸਖਾਈ ॥

पुतु कलतु मोहु हेतु है अंति बेली को न सखाई ॥

Putu kalatu mohu hetu hai antti belee ko na sakhaaee ||

The mortal is caught in love and emotional attachment to children and spouse, but none of them will be his helper and support in the end.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸੋ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਨਾਉ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਈ ॥

सतिगुरु सेवे सो सुखु पाए नाउ वसै मनि आई ॥

Satiguru seve so sukhu paae naau vasai mani aaee ||

Whoever serves the True Guru finds peace; the Name comes to abide in the mind.

ਨਾਨਕ ਸੇ ਵਡੇ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਈ ॥੧੯॥

नानक से वडे वडभागी जि गुरमुखि नामि समाई ॥१९॥

Naanak se vade vadabhaagee ji guramukhi naami samaaee ||19||

O Nanak, great and very fortunate are those who, as Gurmukh, are absorbed in the Naam. ||19||


ਮਨਮੁਖ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਨੀ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਦੁਖ ਰੋਇ ॥

मनमुख नामु न चेतनी बिनु नावै दुख रोइ ॥

Manamukh naamu na chetanee binu naavai dukh roi ||

The self-willed manmukhs do not even think of the Name; without the Name, they cry in pain.

ਆਤਮਾ ਰਾਮੁ ਨ ਪੂਜਨੀ ਦੂਜੈ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

आतमा रामु न पूजनी दूजै किउ सुखु होइ ॥

Aatamaa raamu na poojanee doojai kiu sukhu hoi ||

They do not worship the Lord, the Supreme Soul; how can they find peace in duality?

ਹਉਮੈ ਅੰਤਰਿ ਮੈਲੁ ਹੈ ਸਬਦਿ ਨ ਕਾਢਹਿ ਧੋਇ ॥

हउमै अंतरि मैलु है सबदि न काढहि धोइ ॥

Haumai anttari mailu hai sabadi na kaadhahi dhoi ||

They are filled with the filth of egotism; they do not wash it away with the Word of the Shabad.

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮੈਲਿਆ ਮੁਏ ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਖੋਇ ॥੨੦॥

नानक बिनु नावै मैलिआ मुए जनमु पदारथु खोइ ॥२०॥

Naanak binu naavai mailiaa mue janamu padaarathu khoi ||20||

O Nanak, without the Name, they die in their filth; they waste the priceless opportunity of this human life. ||20||


ਮਨਮੁਖ ਬੋਲੇ ਅੰਧੁਲੇ ਤਿਸੁ ਮਹਿ ਅਗਨੀ ਕਾ ਵਾਸੁ ॥

मनमुख बोले अंधुले तिसु महि अगनी का वासु ॥

Manamukh bole anddhule tisu mahi aganee kaa vaasu ||

The self-willed manmukhs are deaf and blind; they are filled with the fire of desire.

ਬਾਣੀ ਸੁਰਤਿ ਨ ਬੁਝਨੀ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰਹਿ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ॥

बाणी सुरति न बुझनी सबदि न करहि प्रगासु ॥

Baa(nn)ee surati na bujhanee sabadi na karahi prgaasu ||

They have no intuitive understanding of the Guru's Bani; they are not illumined with the Shabad.

ਓਨਾ ਆਪਣੀ ਅੰਦਰਿ ਸੁਧਿ ਨਹੀ ਗੁਰ ਬਚਨਿ ਨ ਕਰਹਿ ਵਿਸਾਸੁ ॥

ओना आपणी अंदरि सुधि नही गुर बचनि न करहि विसासु ॥

Onaa aapa(nn)ee anddari sudhi nahee gur bachani na karahi visaasu ||

They do not know their own inner being, and they have no faith in the Guru's Word.

ਗਿਆਨੀਆ ਅੰਦਰਿ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਹੈ ਨਿਤ ਹਰਿ ਲਿਵ ਸਦਾ ਵਿਗਾਸੁ ॥

गिआनीआ अंदरि गुर सबदु है नित हरि लिव सदा विगासु ॥

Giaaneeaa anddari gur sabadu hai nit hari liv sadaa vigaasu ||

The Word of the Guru's Shabad is within the being of the spiritually wise ones. They always blossom in His love.

ਹਰਿ ਗਿਆਨੀਆ ਕੀ ਰਖਦਾ ਹਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਾਸੁ ॥

हरि गिआनीआ की रखदा हउ सद बलिहारी तासु ॥

Hari giaaneeaa kee rakhadaa hau sad balihaaree taasu ||

The Lord saves the honor of the spiritually wise ones.I am forever a sacrifice to them.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜੋ ਹਰਿ ਸੇਵਦੇ ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਤਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ॥੨੧॥

गुरमुखि जो हरि सेवदे जन नानकु ता का दासु ॥२१॥

Guramukhi jo hari sevade jan naanaku taa kaa daasu ||21||

Servant Nanak is the slave of those Gurmukhs who serve the Lord. ||21||


ਮਾਇਆ ਭੁਇਅੰਗਮੁ ਸਰਪੁ ਹੈ ਜਗੁ ਘੇਰਿਆ ਬਿਖੁ ਮਾਇ ॥

माइआ भुइअंगमु सरपु है जगु घेरिआ बिखु माइ ॥

Maaiaa bhuianggamu sarapu hai jagu gheriaa bikhu maai ||

The poisonous snake, the serpent of Maya, has surrounded the world with its coils, O mother!

ਬਿਖੁ ਕਾ ਮਾਰਣੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹੈ ਗੁਰ ਗਰੁੜ ਸਬਦੁ ਮੁਖਿ ਪਾਇ ॥

बिखु का मारणु हरि नामु है गुर गरुड़ सबदु मुखि पाइ ॥

Bikhu kaa maara(nn)u hari naamu hai gur garu(rr) sabadu mukhi paai ||

The antidote to this poisonous venom is the Name of the Lord; the Guru places the magic spell of the Shabad into the mouth.

ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥

जिन कउ पूरबि लिखिआ तिन सतिगुरु मिलिआ आइ ॥

Jin kau poorabi likhiaa tin satiguru miliaa aai ||

Those who are blessed with such pre-ordained destiny come and meet the True Guru.

ਮਿਲਿ ਸਤਿਗੁਰ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇਆ ਬਿਖੁ ਹਉਮੈ ਗਇਆ ਬਿਲਾਇ ॥

मिलि सतिगुर निरमलु होइआ बिखु हउमै गइआ बिलाइ ॥

Mili satigur niramalu hoiaa bikhu haumai gaiaa bilaai ||

Meeting with the True Guru, they become immaculate, and the poison of egotism is eradicated.

ਗੁਰਮੁਖਾ ਕੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਸੋਭਾ ਪਾਇ ॥

गुरमुखा के मुख उजले हरि दरगह सोभा पाइ ॥

Guramukhaa ke mukh ujale hari daragah sobhaa paai ||

Radiant and bright are the faces of the Gurmukhs; they are honored in the Court of the Lord.

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਸਦਾ ਕੁਰਬਾਣੁ ਤਿਨ ਜੋ ਚਾਲਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥੨੨॥

जन नानकु सदा कुरबाणु तिन जो चालहि सतिगुर भाइ ॥२२॥

Jan naanaku sadaa kurabaa(nn)u tin jo chaalahi satigur bhaai ||22||

Servant Nanak is forever a sacrifice to those who walk in harmony with the Will of the True Guru. ||22||


ਸਤਿਗੁਰ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਵੈਰੁ ਹੈ ਨਿਤ ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

सतिगुर पुरखु निरवैरु है नित हिरदै हरि लिव लाइ ॥

Satigur purakhu niravairu hai nit hiradai hari liv laai ||

The True Guru, the Primal Being, has no hatred or vengeance. His heart is constantly attuned to the Lord.

ਨਿਰਵੈਰੈ ਨਾਲਿ ਵੈਰੁ ਰਚਾਇਦਾ ਅਪਣੈ ਘਰਿ ਲੂਕੀ ਲਾਇ ॥

निरवैरै नालि वैरु रचाइदा अपणै घरि लूकी लाइ ॥

Niravairai naali vairu rachaaidaa apa(nn)ai ghari lookee laai ||

Whoever directs hatred against the Guru, who has no hatred at all, only sets his own home on fire.

ਅੰਤਰਿ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ਹੈ ਅਨਦਿਨੁ ਜਲੈ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਇ ॥

अंतरि क्रोधु अहंकारु है अनदिनु जलै सदा दुखु पाइ ॥

Anttari krodhu ahankkaaru hai anadinu jalai sadaa dukhu paai ||

Anger and egotism are within him night and day; he burns, and suffers constant pain.

ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਬੋਲਿ ਨਿਤ ਭਉਕਦੇ ਬਿਖੁ ਖਾਧੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

कूड़ु बोलि बोलि नित भउकदे बिखु खाधे दूजै भाइ ॥

Koo(rr)u boli boli nit bhaukade bikhu khaadhe doojai bhaai ||

They babble and tell lies, and keep on barking, eating the poison of the love of duality.

ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ਕਾਰਣਿ ਭਰਮਦੇ ਫਿਰਿ ਘਰਿ ਘਰਿ ਪਤਿ ਗਵਾਇ ॥

बिखु माइआ कारणि भरमदे फिरि घरि घरि पति गवाइ ॥

Bikhu maaiaa kaara(nn)i bharamade phiri ghari ghari pati gavaai ||

For the sake of the poison of Maya, they wander from house to house, and lose their honor.

ਬੇਸੁਆ ਕੇਰੇ ਪੂਤ ਜਿਉ ਪਿਤਾ ਨਾਮੁ ਤਿਸੁ ਜਾਇ ॥

बेसुआ केरे पूत जिउ पिता नामु तिसु जाइ ॥

Besuaa kere poot jiu pitaa naamu tisu jaai ||

They are like the son of a prostitute, who does not know the name of his father.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਨੀ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਖੁਆਇ ॥

हरि हरि नामु न चेतनी करतै आपि खुआइ ॥

Hari hari naamu na chetanee karatai aapi khuaai ||

They do not remember the Name of the Lord, Har, Har; the Creator Himself brings them to ruin.

ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀਅਨੁ ਜਨ ਵਿਛੁੜੇ ਆਪਿ ਮਿਲਾਇ ॥

हरि गुरमुखि किरपा धारीअनु जन विछुड़े आपि मिलाइ ॥

Hari guramukhi kirapaa dhaareeanu jan vichhu(rr)e aapi milaai ||

The Lord showers His Mercy upon the Gurmukhs, and reunites the separated ones with Himself.

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜੋ ਸਤਿਗੁਰ ਲਾਗੇ ਪਾਇ ॥੨੩॥

जन नानकु तिसु बलिहारणै जो सतिगुर लागे पाइ ॥२३॥

Jan naanaku tisu balihaara(nn)ai jo satigur laage paai ||23||

Servant Nanak is a sacrifice to those who fall at the Feet of the True Guru. ||23||


ਨਾਮਿ ਲਗੇ ਸੇ ਊਬਰੇ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜਮ ਪੁਰਿ ਜਾਂਹਿ ॥

नामि लगे से ऊबरे बिनु नावै जम पुरि जांहि ॥

Naami lage se ubare binu naavai jam puri jaanhi ||

Those who are attached to the Naam, the Name of the Lord, are saved; without the Name, they must go to the City of Death.

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸੁਖੁ ਨਹੀ ਆਇ ਗਏ ਪਛੁਤਾਹਿ ॥੨੪॥

नानक बिनु नावै सुखु नही आइ गए पछुताहि ॥२४॥

Naanak binu naavai sukhu nahee aai gae pachhutaahi ||24||

O Nanak, without the Name, they find no peace; they come and go in reincarnation with regrets. ||24||


ਚਿੰਤਾ ਧਾਵਤ ਰਹਿ ਗਏ ਤਾਂ ਮਨਿ ਭਇਆ ਅਨੰਦੁ ॥

चिंता धावत रहि गए तां मनि भइआ अनंदु ॥

Chinttaa dhaavat rahi gae taan mani bhaiaa ananddu ||

When anxiety and wanderings come to an end, the mind becomes happy.

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦੀ ਬੁਝੀਐ ਸਾ ਧਨ ਸੁਤੀ ਨਿਚਿੰਦ ॥

गुर प्रसादी बुझीऐ सा धन सुती निचिंद ॥

Gur prsaadee bujheeai saa dhan sutee nichindd ||

By Guru's Grace, the soul-bride understands, and then she sleeps without worry.

ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨੑਾ ਭੇਟਿਆ ਗੁਰ ਗੋਵਿੰਦੁ ॥

जिन कउ पूरबि लिखिआ तिन्हा भेटिआ गुर गोविंदु ॥

Jin kau poorabi likhiaa tinhaa bhetiaa gur govinddu ||

Those who have such pre-ordained destiny meet with the Guru, the Lord of the Universe.

ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥੨੫॥

नानक सहजे मिलि रहे हरि पाइआ परमानंदु ॥२५॥

Naanak sahaje mili rahe hari paaiaa paramaananddu ||25||

O Nanak, they merge intuitively into the Lord, the Embodiment of Supreme Bliss. ||25||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਆਪਣਾ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥

सतिगुरु सेवनि आपणा गुर सबदी वीचारि ॥

Satiguru sevani aapa(nn)aa gur sabadee veechaari ||

Those who serve their True Guru, who contemplate the Word of the Guru's Shabad,

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿ ਲੈਨਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਰਖਹਿ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

सतिगुर का भाणा मंनि लैनि हरि नामु रखहि उर धारि ॥

Satigur kaa bhaa(nn)aa manni laini hari naamu rakhahi ur dhaari ||

Who honor and obey the Will of the True Guru, who keep the Lord's Name enshrined within their hearts,

ਐਥੈ ਓਥੈ ਮੰਨੀਅਨਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਲਗੇ ਵਾਪਾਰਿ ॥

ऐथै ओथै मंनीअनि हरि नामि लगे वापारि ॥

Aithai othai manneeani hari naami lage vaapaari ||

Are honored, here and hereafter; they are dedicated to the business of the Lord's Name.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦਿ ਸਿਞਾਪਦੇ ਤਿਤੁ ਸਾਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥

गुरमुखि सबदि सिञापदे तितु साचै दरबारि ॥

Guramukhi sabadi si(ny)aapade titu saachai darabaari ||

Through the Word of the Shabad, the Gurmukhs gain recognition in that Court of the True Lord.

ਸਚਾ ਸਉਦਾ ਖਰਚੁ ਸਚੁ ਅੰਤਰਿ ਪਿਰਮੁ ਪਿਆਰੁ ॥

सचा सउदा खरचु सचु अंतरि पिरमु पिआरु ॥

Sachaa saudaa kharachu sachu anttari piramu piaaru ||

The True Name is their merchandise, the True Name is their expenditure; the Love of their Beloved fills their inner beings.

ਜਮਕਾਲੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵਈ ਆਪਿ ਬਖਸੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥

जमकालु नेड़ि न आवई आपि बखसे करतारि ॥

Jamakaalu ne(rr)i na aavaee aapi bakhase karataari ||

The Messenger of Death does not even approach them; the Creator Lord Himself forgives them.

ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਰਤੇ ਸੇ ਧਨਵੰਤ ਹੈਨਿ ਨਿਰਧਨੁ ਹੋਰੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥੨੬॥

नानक नाम रते से धनवंत हैनि निरधनु होरु संसारु ॥२६॥

Naanak naam rate se dhanavantt haini niradhanu horu sanssaaru ||26||

O Nanak, they alone are wealthy, who are imbued with the Naam; the rest of the world is poor. ||26||


ਜਨ ਕੀ ਟੇਕ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਠਵਰ ਨ ਠਾਉ ॥

जन की टेक हरि नामु हरि बिनु नावै ठवर न ठाउ ॥

Jan kee tek hari naamu hari binu naavai thavar na thaau ||

The Lord's Name is the Support of the Lord's humble servants. Without the Lord's Name, the there is no other place, no place of rest.

ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਉ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਉ ॥

गुरमती नाउ मनि वसै सहजे सहजि समाउ ॥

Guramatee naau mani vasai sahaje sahaji samaau ||

Following the Guru's Teachings, the Name abides in the mind, and one is intuitively, automatically absorbed in the Lord.

ਵਡਭਾਗੀ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਅਹਿਨਿਸਿ ਲਾਗਾ ਭਾਉ ॥

वडभागी नामु धिआइआ अहिनिसि लागा भाउ ॥

Vadabhaagee naamu dhiaaiaa ahinisi laagaa bhaau ||

Those with great good fortune meditate on the Naam; night and day, they embrace love for the Name.

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਮੰਗੈ ਧੂੜਿ ਤਿਨ ਹਉ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੈ ਜਾਉ ॥੨੭॥

जन नानकु मंगै धूड़ि तिन हउ सद कुरबाणै जाउ ॥२७॥

Jan naanaku manggai dhoo(rr)i tin hau sad kurabaa(nn)ai jaau ||27||

Servant Nanak begs for the dust of their feet; I am forever a sacrifice to them. ||27||


ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਮੇਦਨੀ ਤਿਸਨਾ ਜਲਤੀ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ॥

लख चउरासीह मेदनी तिसना जलती करे पुकार ॥

Lakh chauraaseeh medanee tisanaa jalatee kare pukaar ||

The 8.4 million species of beings burn in desire and cry in pain.

ਇਹੁ ਮੋਹੁ ਮਾਇਆ ਸਭੁ ਪਸਰਿਆ ਨਾਲਿ ਚਲੈ ਨ ਅੰਤੀ ਵਾਰ ॥

इहु मोहु माइआ सभु पसरिआ नालि चलै न अंती वार ॥

Ihu mohu maaiaa sabhu pasariaa naali chalai na anttee vaar ||

All this show of emotional attachment to Maya shall not go with you at that very last instant.

ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਸਾਂਤਿ ਨ ਆਵਈ ਕਿਸੁ ਆਗੈ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰ ॥

बिनु हरि सांति न आवई किसु आगै करी पुकार ॥

Binu hari saanti na aavaee kisu aagai karee pukaar ||

Without the Lord, peace and tranquility do not come; unto whom should we go and complain?

ਵਡਭਾਗੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ਬੂਝਿਆ ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿਚਾਰੁ ॥

वडभागी सतिगुरु पाइआ बूझिआ ब्रहमु बिचारु ॥

Vadabhaagee satiguru paaiaa boojhiaa brhamu bichaaru ||

By great good fortune, one meets the True Guru, and comes to understand the contemplation of God.

ਤਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਸਭ ਬੁਝਿ ਗਈ ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥੨੮॥

तिसना अगनि सभ बुझि गई जन नानक हरि उरि धारि ॥२८॥

Tisanaa agani sabh bujhi gaee jan naanak hari uri dhaari ||28||

The fire of desire is totally extinguished, O servant Nanak, enshrining the Lord within the heart. ||28||


ਅਸੀ ਖਤੇ ਬਹੁਤੁ ਕਮਾਵਦੇ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥

असी खते बहुतु कमावदे अंतु न पारावारु ॥

Asee khate bahutu kamaavade anttu na paaraavaaru ||

I make so many mistakes, there is no end or limit to them.

ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਕੈ ਬਖਸਿ ਲੈਹੁ ਹਉ ਪਾਪੀ ਵਡ ਗੁਨਹਗਾਰੁ ॥

हरि किरपा करि कै बखसि लैहु हउ पापी वड गुनहगारु ॥

Hari kirapaa kari kai bakhasi laihu hau paapee vad gunahagaaru ||

O Lord, please be merciful and forgive me; I am a sinner, a great offender.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਲੇਖੈ ਵਾਰ ਨ ਆਵਈ ਤੂੰ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਵਣਹਾਰੁ ॥

हरि जीउ लेखै वार न आवई तूं बखसि मिलावणहारु ॥

Hari jeeu lekhai vaar na aavaee toonn bakhasi milaava(nn)ahaaru ||

O Dear Lord, if You made an account of my mistakes, my turn to be forgiven would not even come. Please forgive me, and unite me with Yourself.

ਗੁਰ ਤੁਠੈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਲਿਆ ਸਭ ਕਿਲਵਿਖ ਕਟਿ ਵਿਕਾਰ ॥

गुर तुठै हरि प्रभु मेलिआ सभ किलविख कटि विकार ॥

Gur tuthai hari prbhu meliaa sabh kilavikh kati vikaar ||

The Guru, in His Pleasure, has united me with the Lord God; He has cut away all my sinful mistakes.

ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਤਿਨੑ ਜੈਕਾਰੁ ॥੨੯॥

जिना हरि हरि नामु धिआइआ जन नानक तिन्ह जैकारु ॥२९॥

Jinaa hari hari naamu dhiaaiaa jan naanak tinh jaikaaru ||29||

Servant Nanak celebrates the victory of those who meditate on the Name of the Lord, Har, Har. ||29||


ਵਿਛੁੜਿ ਵਿਛੁੜਿ ਜੋ ਮਿਲੇ ਸਤਿਗੁਰ ਕੇ ਭੈ ਭਾਇ ॥

विछुड़ि विछुड़ि जो मिले सतिगुर के भै भाइ ॥

Vichhu(rr)i vichhu(rr)i jo mile satigur ke bhai bhaai ||

Those who have been separated and alienated from the Lord are united with Him again, through the Fear and the Love of the True Guru.

ਜਨਮ ਮਰਣ ਨਿਹਚਲੁ ਭਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥

जनम मरण निहचलु भए गुरमुखि नामु धिआइ ॥

Janam mara(nn) nihachalu bhae guramukhi naamu dhiaai ||

They escape the cycle of birth and death, and, as Gurmukh, they meditate on the Naam, the Name of the Lord.

ਗੁਰ ਸਾਧੂ ਸੰਗਤਿ ਮਿਲੈ ਹੀਰੇ ਰਤਨ ਲਭੰਨੑਿ ॥

गुर साधू संगति मिलै हीरे रतन लभंन्हि ॥

Gur saadhoo sanggati milai heere ratan labhannhi ||

Joining the Saadh Sangat, the Guru's Congregation, the diamonds and jewels are obtained.

ਨਾਨਕ ਲਾਲੁ ਅਮੋਲਕਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਜਿ ਲਹੰਨੑਿ ॥੩੦॥

नानक लालु अमोलका गुरमुखि खोजि लहंन्हि ॥३०॥

Naanak laalu amolakaa guramukhi khoji lahannhi ||30||

O Nanak, the jewel is priceless; the Gurmukhs seek and find it. ||30||


ਮਨਮੁਖ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਧਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਧਿਗੁ ਵਾਸੁ ॥

मनमुख नामु न चेतिओ धिगु जीवणु धिगु वासु ॥

Manamukh naamu na chetio dhigu jeeva(nn)u dhigu vaasu ||

The self-willed manmukhs do not even think of the Naam. Cursed are their lives, and cursed are their homes.

ਜਿਸ ਦਾ ਦਿਤਾ ਖਾਣਾ ਪੈਨਣਾ ਸੋ ਮਨਿ ਨ ਵਸਿਓ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥

जिस दा दिता खाणा पैनणा सो मनि न वसिओ गुणतासु ॥

Jis daa ditaa khaa(nn)aa paina(nn)aa so mani na vasio gu(nn)ataasu ||

That Lord who gives them so much to eat and wear - they do not enshrine that Lord, the Treasure of Virtue, in their minds.

ਇਹੁ ਮਨੁ ਸਬਦਿ ਨ ਭੇਦਿਓ ਕਿਉ ਹੋਵੈ ਘਰ ਵਾਸੁ ॥

इहु मनु सबदि न भेदिओ किउ होवै घर वासु ॥

Ihu manu sabadi na bhedio kiu hovai ghar vaasu ||

This mind is not pierced by the Word of the Shabad; how can it come to dwell in its true home?

ਮਨਮੁਖੀਆ ਦੋਹਾਗਣੀ ਆਵਣ ਜਾਣਿ ਮੁਈਆਸੁ ॥

मनमुखीआ दोहागणी आवण जाणि मुईआसु ॥

Manamukheeaa dohaaga(nn)ee aava(nn) jaa(nn)i mueeaasu ||

The self-willed manmukhs are like discarded brides, ruined by coming and going in the cycle of reincarnation.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਸੁਹਾਗੁ ਹੈ ਮਸਤਕਿ ਮਣੀ ਲਿਖਿਆਸੁ ॥

गुरमुखि नामु सुहागु है मसतकि मणी लिखिआसु ॥

Guramukhi naamu suhaagu hai masataki ma(nn)ee likhiaasu ||

The Gurmukhs are embellished and exalted by the Naam, the Name of the Lord; the jewel of destiny is engraved upon their foreheads.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਉਰਿ ਧਾਰਿਆ ਹਰਿ ਹਿਰਦੈ ਕਮਲ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ॥

हरि हरि नामु उरि धारिआ हरि हिरदै कमल प्रगासु ॥

Hari hari naamu uri dhaariaa hari hiradai kamal prgaasu ||

They enshrine the Name of the Lord, Har, Har, within their hearts; the Lord illumines their heart-lotus.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਆਪਣਾ ਹਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਾਸੁ ॥

सतिगुरु सेवनि आपणा हउ सद बलिहारी तासु ॥

Satiguru sevani aapa(nn)aa hau sad balihaaree taasu ||

I am forever a sacrifice to those who serve their True Guru.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਜਿਨ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ॥੩੧॥

नानक तिन मुख उजले जिन अंतरि नामु प्रगासु ॥३१॥

Naanak tin mukh ujale jin anttari naamu prgaasu ||31||

O Nanak, radiant and bright are the faces of those whose inner beings are illuminated with the Light of the Naam. ||31||


ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਸੋਈ ਜਨੁ ਸਿਝੈ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥

सबदि मरै सोई जनु सिझै बिनु सबदै मुकति न होई ॥

Sabadi marai soee janu sijhai binu sabadai mukati na hoee ||

Those who die in the Word of the Shabad are saved. Without the Shabad, no one is liberated.

ਭੇਖ ਕਰਹਿ ਬਹੁ ਕਰਮ ਵਿਗੁਤੇ ਭਾਇ ਦੂਜੈ ਪਰਜ ਵਿਗੋਈ ॥

भेख करहि बहु करम विगुते भाइ दूजै परज विगोई ॥

Bhekh karahi bahu karam vigute bhaai doojai paraj vigoee ||

They wear religious robes and perform all sorts of rituals, but they are ruined; in the love of duality, their world is ruined.

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਉ ਨ ਪਾਈਐ ਜੇ ਸਉ ਲੋਚੈ ਕੋਈ ॥੩੨॥

नानक बिनु सतिगुर नाउ न पाईऐ जे सउ लोचै कोई ॥३२॥

Naanak binu satigur naau na paaeeai je sau lochai koee ||32||

O Nanak, without the True Guru, the Name is not obtained, even though one may long for it hundreds of times. ||32||


ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਉ ਅਤਿ ਵਡ ਊਚਾ ਊਚੀ ਹੂ ਊਚਾ ਹੋਈ ॥

हरि का नाउ अति वड ऊचा ऊची हू ऊचा होई ॥

Hari kaa naau ati vad uchaa uchee hoo uchaa hoee ||

The Name of the Lord is utterly great, lofty and high, the highest of the high.

ਅਪੜਿ ਕੋਇ ਨ ਸਕਈ ਜੇ ਸਉ ਲੋਚੈ ਕੋਈ ॥

अपड़ि कोइ न सकई जे सउ लोचै कोई ॥

Apa(rr)i koi na sakaee je sau lochai koee ||

No one can climb up to it, even though one may long for it, hundreds of times.

ਮੁਖਿ ਸੰਜਮ ਹਛਾ ਨ ਹੋਵਈ ਕਰਿ ਭੇਖ ਭਵੈ ਸਭ ਕੋਈ ॥

मुखि संजम हछा न होवई करि भेख भवै सभ कोई ॥

Mukhi sanjjam hachhaa na hovaee kari bhekh bhavai sabh koee ||

Speaking about self-discipline, no one become pure; everyone walks around wearing religious robes.

ਗੁਰ ਕੀ ਪਉੜੀ ਜਾਇ ਚੜੈ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਈ ॥

गुर की पउड़ी जाइ चड़ै करमि परापति होई ॥

Gur kee pau(rr)ee jaai cha(rr)ai karami paraapati hoee ||

Those blessed by the karma of good deeds go and climb the ladder of the Guru.

ਅੰਤਰਿ ਆਇ ਵਸੈ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰੈ ਕੋਇ ॥

अंतरि आइ वसै गुर सबदु वीचारै कोइ ॥

Anttari aai vasai gur sabadu veechaarai koi ||

The Lord comes and dwells within that one who contemplates the Word of the Guru's Shabad.

ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਮਨੁ ਮਾਨੀਐ ਸਾਚੇ ਸਾਚੀ ਸੋਇ ॥੩੩॥

नानक सबदि मरै मनु मानीऐ साचे साची सोइ ॥३३॥

Naanak sabadi marai manu maaneeai saache saachee soi ||33||

O Nanak, when someone dies in the Word of the Shabad, the mind is pleased and appeased. True is the reputation of those who are true. ||33||


ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਦੁਖੁ ਸਾਗਰੁ ਹੈ ਬਿਖੁ ਦੁਤਰੁ ਤਰਿਆ ਨ ਜਾਇ ॥

माइआ मोहु दुखु सागरु है बिखु दुतरु तरिआ न जाइ ॥

Maaiaa mohu dukhu saagaru hai bikhu dutaru tariaa na jaai ||

Emotional attachment to Maya is a treacherous ocean of pain and poison, which cannot be crossed.

ਮੇਰਾ ਮੇਰਾ ਕਰਦੇ ਪਚਿ ਮੁਏ ਹਉਮੈ ਕਰਤ ਵਿਹਾਇ ॥

मेरा मेरा करदे पचि मुए हउमै करत विहाइ ॥

Meraa meraa karade pachi mue haumai karat vihaai ||

Screaming, ""Mine, mine!"", they rot and die; they pass their lives in egotism.

ਮਨਮੁਖਾ ਉਰਵਾਰੁ ਨ ਪਾਰੁ ਹੈ ਅਧ ਵਿਚਿ ਰਹੇ ਲਪਟਾਇ ॥

मनमुखा उरवारु न पारु है अध विचि रहे लपटाइ ॥

Manamukhaa uravaaru na paaru hai adh vichi rahe lapataai ||

The self-willed manmukhs are in limbo, neither on this side, nor the other; they are stuck in the middle.

ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਕਮਾਵਣਾ ਕਰਣਾ ਕਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥

जो धुरि लिखिआ सु कमावणा करणा कछू न जाइ ॥

Jo dhuri likhiaa su kamaava(nn)aa kara(nn)aa kachhoo na jaai ||

They act as they are pre-destined; they cannot do anything else.

ਗੁਰਮਤੀ ਗਿਆਨੁ ਰਤਨੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਭੁ ਦੇਖਿਆ ਬ੍ਰਹਮੁ ਸੁਭਾਇ ॥

गुरमती गिआनु रतनु मनि वसै सभु देखिआ ब्रहमु सुभाइ ॥

Guramatee giaanu ratanu mani vasai sabhu dekhiaa brhamu subhaai ||

Following the Guru's Teachings, the jewel of spiritual wisdom abides in the mind, and then God is easily seen in all.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੋਹਿਥੈ ਵਡਭਾਗੀ ਚੜੈ ਤੇ ਭਉਜਲਿ ਪਾਰਿ ਲੰਘਾਇ ॥੩੪॥

नानक सतिगुरि बोहिथै वडभागी चड़ै ते भउजलि पारि लंघाइ ॥३४॥

Naanak satiguri bohithai vadabhaagee cha(rr)ai te bhaujali paari langghaai ||34||

O Nanak, the very fortunate ones embark on the Boat of the True Guru; they are carried across the terrifying world-ocean. ||34||


ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਦਾਤਾ ਕੋ ਨਹੀ ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੇਇ ਆਧਾਰੁ ॥

बिनु सतिगुर दाता को नही जो हरि नामु देइ आधारु ॥

Binu satigur daataa ko nahee jo hari naamu dei aadhaaru ||

Without the True Guru, there is no giver who can bestow the Support of the Lord's Name.

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਨਾਉ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਦਾ ਰਹੈ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥

गुर किरपा ते नाउ मनि वसै सदा रहै उरि धारि ॥

Gur kirapaa te naau mani vasai sadaa rahai uri dhaari ||

By Guru's Grace, the Name comes to dwell in the mind; keep it enshrined in your heart.

ਤਿਸਨਾ ਬੁਝੈ ਤਿਪਤਿ ਹੋਇ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰਿ ॥

तिसना बुझै तिपति होइ हरि कै नाइ पिआरि ॥

Tisanaa bujhai tipati hoi hari kai naai piaari ||

The fire of desire is extinguished, and one finds satisfaction, through the Love of the Name of the Lord.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਅਪਨੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥੩੫॥

नानक गुरमुखि पाईऐ हरि अपनी किरपा धारि ॥३५॥

Naanak guramukhi paaeeai hari apanee kirapaa dhaari ||35||

O Nanak, the Gurmukh finds the Lord, when He showers His Mercy. ||35||


ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਜਗਤੁ ਬਰਲਿਆ ਕਹਣਾ ਕਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥

बिनु सबदै जगतु बरलिआ कहणा कछू न जाइ ॥

Binu sabadai jagatu baraliaa kaha(nn)aa kachhoo na jaai ||

Without the Shabad, the world is so insane, that it cannot even be described.

ਹਰਿ ਰਖੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਸਬਦਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

हरि रखे से उबरे सबदि रहे लिव लाइ ॥

Hari rakhe se ubare sabadi rahe liv laai ||

Those who are protected by the Lord are saved; they remain lovingly attuned to the Word of the Shabad.

ਨਾਨਕ ਕਰਤਾ ਸਭ ਕਿਛੁ ਜਾਣਦਾ ਜਿਨਿ ਰਖੀ ਬਣਤ ਬਣਾਇ ॥੩੬॥

नानक करता सभ किछु जाणदा जिनि रखी बणत बणाइ ॥३६॥

Naanak karataa sabh kichhu jaa(nn)adaa jini rakhee ba(nn)at ba(nn)aai ||36||

O Nanak, the Creator who made this making knows everything. ||36||


ਹੋਮ ਜਗ ਸਭਿ ਤੀਰਥਾ ਪੜ੍ਹ੍ਹਿ ਪੰਡਿਤ ਥਕੇ ਪੁਰਾਣ ॥

होम जग सभि तीरथा पड़्हि पंडित थके पुराण ॥

Hom jag sabhi teerathaa pa(rr)hi panddit thake puraa(nn) ||

The Pandits, the religious scholars, have grown weary of making fire-offerings and sacrifices, making pilgrimages to all the sacred shrines, and reading the Puraanas.

ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਨ ਮਿਟਈ ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ॥

बिखु माइआ मोहु न मिटई विचि हउमै आवणु जाणु ॥

Bikhu maaiaa mohu na mitaee vichi haumai aava(nn)u jaa(nn)u ||

But they cannot get rid of the poison of emotional attachment to Maya; they continue to come and go in egotism.

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਮਲੁ ਉਤਰੀ ਹਰਿ ਜਪਿਆ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥

सतिगुर मिलिऐ मलु उतरी हरि जपिआ पुरखु सुजाणु ॥

Satigur miliai malu utaree hari japiaa purakhu sujaa(nn)u ||

Meeting with the True Guru, one's filth is washed off, meditating on the Lord, the Primal Being, the All-knowing One.

ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੇਵਿਆ ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥੩੭॥

जिना हरि हरि प्रभु सेविआ जन नानकु सद कुरबाणु ॥३७॥

Jinaa hari hari prbhu seviaa jan naanaku sad kurabaa(nn)u ||37||

Servant Nanak is forever a sacrifice to those who serve their Lord God. ||37||


ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਬਹੁ ਚਿਤਵਦੇ ਬਹੁ ਆਸਾ ਲੋਭੁ ਵਿਕਾਰ ॥

माइआ मोहु बहु चितवदे बहु आसा लोभु विकार ॥

Maaiaa mohu bahu chitavade bahu aasaa lobhu vikaar ||

Mortals give great thought to Maya and emotional attachment; they harbor great hopes, in greed and corruption.

ਮਨਮੁਖਿ ਅਸਥਿਰੁ ਨਾ ਥੀਐ ਮਰਿ ਬਿਨਸਿ ਜਾਇ ਖਿਨ ਵਾਰ ॥

मनमुखि असथिरु ना थीऐ मरि बिनसि जाइ खिन वार ॥

Manamukhi asathiru naa theeai mari binasi jaai khin vaar ||

The self-willed manmukhs do not become steady and stable; they die and are gone in an instant.

ਵਡ ਭਾਗੁ ਹੋਵੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਹਉਮੈ ਤਜੈ ਵਿਕਾਰ ॥

वड भागु होवै सतिगुरु मिलै हउमै तजै विकार ॥

Vad bhaagu hovai satiguru milai haumai tajai vikaar ||

Only those who are blessed with great good fortune meet the True Guru, and leave behind their egotism and corruption.

ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਜਪਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰ ॥੩੮॥

हरि नामा जपि सुखु पाइआ जन नानक सबदु वीचार ॥३८॥

Hari naamaa japi sukhu paaiaa jan naanak sabadu veechaar ||38||

Chanting the Name of the Lord, they find peace; servant Nanak contemplates the Word of the Shabad. ||38||


ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥

बिनु सतिगुर भगति न होवई नामि न लगै पिआरु ॥

Binu satigur bhagati na hovaee naami na lagai piaaru ||

Without the True Guru, there is no devotional worship, and no love of the Naam, the Name of the Lord.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿਆ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥੩੯॥

जन नानक नामु अराधिआ गुर कै हेति पिआरि ॥३९॥

Jan naanak naamu araadhiaa gur kai heti piaari ||39||

Servant Nanak worships and adores the Naam, with love and affection for the Guru. ||39||


ਲੋਭੀ ਕਾ ਵੇਸਾਹੁ ਨ ਕੀਜੈ ਜੇ ਕਾ ਪਾਰਿ ਵਸਾਇ ॥

लोभी का वेसाहु न कीजै जे का पारि वसाइ ॥

Lobhee kaa vesaahu na keejai je kaa paari vasaai ||

Do not trust greedy people, if you can avoid doing so.

ਅੰਤਿ ਕਾਲਿ ਤਿਥੈ ਧੁਹੈ ਜਿਥੈ ਹਥੁ ਨ ਪਾਇ ॥

अंति कालि तिथै धुहै जिथै हथु न पाइ ॥

Antti kaali tithai dhuhai jithai hathu na paai ||

At the very last moment, they will deceive you there, where no one will be able to lend a helping hand.

ਮਨਮੁਖ ਸੇਤੀ ਸੰਗੁ ਕਰੇ ਮੁਹਿ ਕਾਲਖ ਦਾਗੁ ਲਗਾਇ ॥

मनमुख सेती संगु करे मुहि कालख दागु लगाइ ॥

Manamukh setee sanggu kare muhi kaalakh daagu lagaai ||

Whoever associates with the self-willed manmukhs, will have his face blackened and dirtied.

ਮੁਹ ਕਾਲੇ ਤਿਨੑ ਲੋਭੀਆਂ ਜਾਸਨਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ॥

मुह काले तिन्ह लोभीआं जासनि जनमु गवाइ ॥

Muh kaale tinh lobheeaan jaasani janamu gavaai ||

Black are the faces of those greedy people; they lose their lives, and leave in disgrace.

ਸਤਸੰਗਤਿ ਹਰਿ ਮੇਲਿ ਪ੍ਰਭ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

सतसंगति हरि मेलि प्रभ हरि नामु वसै मनि आइ ॥

Satasanggati hari meli prbh hari naamu vasai mani aai ||

O Lord, let me join the Sat Sangat, the True Congregation; may the Name of the Lord God abide in my mind.

ਜਨਮ ਮਰਨ ਕੀ ਮਲੁ ਉਤਰੈ ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਇ ॥੪੦॥

जनम मरन की मलु उतरै जन नानक हरि गुन गाइ ॥४०॥

Janam maran kee malu utarai jan naanak hari gun gaai ||40||

The filth and pollution of birth and death is washed away, O servant Nanak, singing the Glorious Praises of the Lord. ||40||


ਧੁਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਕਰਤੈ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਮੇਟਣਾ ਨ ਜਾਇ ॥

धुरि हरि प्रभि करतै लिखिआ सु मेटणा न जाइ ॥

Dhuri hari prbhi karatai likhiaa su meta(nn)aa na jaai ||

Whatever is pre-destined by the Lord God Creator, cannot be erased.

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਿ ਕਰੇ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥

जीउ पिंडु सभु तिस दा प्रतिपालि करे हरि राइ ॥

Jeeu pinddu sabhu tis daa prtipaali kare hari raai ||

Body and soul are all His. The Sovereign Lord King cherishes all.

ਚੁਗਲ ਨਿੰਦਕ ਭੁਖੇ ਰੁਲਿ ਮੁਏ ਏਨਾ ਹਥੁ ਨ ਕਿਥਾਊ ਪਾਇ ॥

चुगल निंदक भुखे रुलि मुए एना हथु न किथाऊ पाइ ॥

Chugal ninddak bhukhe ruli mue enaa hathu na kithaau paai ||

The gossipers and slanderers shall remain hungry and die, rolling in the dust; their hands cannot reach anywhere.

ਬਾਹਰਿ ਪਾਖੰਡ ਸਭ ਕਰਮ ਕਰਹਿ ਮਨਿ ਹਿਰਦੈ ਕਪਟੁ ਕਮਾਇ ॥

बाहरि पाखंड सभ करम करहि मनि हिरदै कपटु कमाइ ॥

Baahari paakhandd sabh karam karahi mani hiradai kapatu kamaai ||

Outwardly, they do all the proper deeds, but they are hypocrites; in their minds and hearts, they practice deception and fraud.

ਖੇਤਿ ਸਰੀਰਿ ਜੋ ਬੀਜੀਐ ਸੋ ਅੰਤਿ ਖਲੋਆ ਆਇ ॥

खेति सरीरि जो बीजीऐ सो अंति खलोआ आइ ॥

Kheti sareeri jo beejeeai so antti khaloaa aai ||

Whatever is planted in the farm of the body, shall come and stand before them in the end.

ਨਾਨਕ ਕੀ ਪ੍ਰਭ ਬੇਨਤੀ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇ ॥੪੧॥

नानक की प्रभ बेनती हरि भावै बखसि मिलाइ ॥४१॥

Naanak kee prbh benatee hari bhaavai bakhasi milaai ||41||

Nanak offers this prayer: O Lord God, please forgive me, and unite me with Yourself. ||41||


ਮਨ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ਨ ਸੁਝਈ ਨਾ ਸੁਝੈ ਦਰਬਾਰੁ ॥

मन आवण जाणु न सुझई ना सुझै दरबारु ॥

Man aava(nn) jaa(nn)u na sujhaee naa sujhai darabaaru ||

The mortal being does not understand the comings and goings of reincarnation; he does not see the Court of the Lord.

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਪਲੇਟਿਆ ਅੰਤਰਿ ਅਗਿਆਨੁ ਗੁਬਾਰੁ ॥

माइआ मोहि पलेटिआ अंतरि अगिआनु गुबारु ॥

Maaiaa mohi paletiaa anttari agiaanu gubaaru ||

He is wrapped up in emotional attachment and Maya, and within his being is the darkness of ignorance.

ਤਬ ਨਰੁ ਸੁਤਾ ਜਾਗਿਆ ਸਿਰਿ ਡੰਡੁ ਲਗਾ ਬਹੁ ਭਾਰੁ ॥

तब नरु सुता जागिआ सिरि डंडु लगा बहु भारु ॥

Tab naru sutaa jaagiaa siri danddu lagaa bahu bhaaru ||

The sleeping person wakes, only when he is hit on the head by a heavy club.

ਗੁਰਮੁਖਾਂ ਕਰਾਂ ਉਪਰਿ ਹਰਿ ਚੇਤਿਆ ਸੇ ਪਾਇਨਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

गुरमुखां करां उपरि हरि चेतिआ से पाइनि मोख दुआरु ॥

Guramukhaan karaan upari hari chetiaa se paaini mokh duaaru ||

The Gurmukhs dwell upon the Lord; they find the door of salvation.

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਓਹਿ ਉਧਰੇ ਸਭ ਕੁਟੰਬ ਤਰੇ ਪਰਵਾਰ ॥੪੨॥

नानक आपि ओहि उधरे सभ कुट्मब तरे परवार ॥४२॥

Naanak aapi ohi udhare sabh kutambb tare paravaar ||42||

O Nanak, they themselves are saved, and all their relatives are carried across as well. ||42||


ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਸੋ ਮੁਆ ਜਾਪੈ ॥

सबदि मरै सो मुआ जापै ॥

Sabadi marai so muaa jaapai ||

Whoever dies in the Word of the Shabad, is known to be truly dead.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਰਸਿ ਧ੍ਰਾਪੈ ॥

गुर परसादी हरि रसि ध्रापै ॥

Gur parasaadee hari rasi dhraapai ||

By Guru's Grace, the mortal is satisfied by the sublime essence of the Lord.

ਹਰਿ ਦਰਗਹਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸਿਞਾਪੈ ॥

हरि दरगहि गुर सबदि सिञापै ॥

Hari daragahi gur sabadi si(ny)aapai ||

Through the Word of the Guru's Shabad, he is recognized in the Court of the Lord.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਮੁਆ ਹੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

बिनु सबदै मुआ है सभु कोइ ॥

Binu sabadai muaa hai sabhu koi ||

Without the Shabad, everyone is dead.

ਮਨਮੁਖੁ ਮੁਆ ਅਪੁਨਾ ਜਨਮੁ ਖੋਇ ॥

मनमुखु मुआ अपुना जनमु खोइ ॥

Manamukhu muaa apunaa janamu khoi ||

The self-willed manmukh dies; his life is wasted.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਹਿ ਅੰਤਿ ਦੁਖੁ ਰੋਇ ॥

हरि नामु न चेतहि अंति दुखु रोइ ॥

Hari naamu na chetahi antti dukhu roi ||

Those who do not remember the Name of the Lord, shall cry in pain in the end.

ਨਾਨਕ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਇ ॥੪੩॥

नानक करता करे सु होइ ॥४३॥

Naanak karataa kare su hoi ||43||

O Nanak, whatever the Creator Lord does, comes to pass. ||43||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਢੇ ਕਦੇ ਨਾਹੀ ਜਿਨੑਾ ਅੰਤਰਿ ਸੁਰਤਿ ਗਿਆਨੁ ॥

गुरमुखि बुढे कदे नाही जिन्हा अंतरि सुरति गिआनु ॥

Guramukhi budhe kade naahee jinhaa anttari surati giaanu ||

The Gurmukhs never grow old; within them is intuitive understanding and spiritual wisdom.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਰਵਹਿ ਅੰਤਰਿ ਸਹਜ ਧਿਆਨੁ ॥

सदा सदा हरि गुण रवहि अंतरि सहज धिआनु ॥

Sadaa sadaa hari gu(nn) ravahi anttari sahaj dhiaanu ||

They chant the Praises of the Lord, forever and ever; deep within, they intuitively meditate on the Lord.

ਓਇ ਸਦਾ ਅਨੰਦਿ ਬਿਬੇਕ ਰਹਹਿ ਦੁਖਿ ਸੁਖਿ ਏਕ ਸਮਾਨਿ ॥

ओइ सदा अनंदि बिबेक रहहि दुखि सुखि एक समानि ॥

Oi sadaa ananddi bibek rahahi dukhi sukhi ek samaani ||

They dwell forever in blissful knowledge of the Lord; they look upon pain and pleasure as one and the same.

ਤਿਨਾ ਨਦਰੀ ਇਕੋ ਆਇਆ ਸਭੁ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਛਾਨੁ ॥੪੪॥

तिना नदरी इको आइआ सभु आतम रामु पछानु ॥४४॥

Tinaa nadaree iko aaiaa sabhu aatam raamu pachhaanu ||44||

They see the One Lord in all, and realize the Lord, the Supreme Soul of all. ||44||


ਮਨਮੁਖੁ ਬਾਲਕੁ ਬਿਰਧਿ ਸਮਾਨਿ ਹੈ ਜਿਨੑਾ ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਸੁਰਤਿ ਨਾਹੀ ॥

मनमुखु बालकु बिरधि समानि है जिन्हा अंतरि हरि सुरति नाही ॥

Manamukhu baalaku biradhi samaani hai jinhaa anttari hari surati naahee ||

The self-willed manmukhs are like stupid children; they do not keep the Lord in their thoughts.

ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਕਰਮ ਕਮਾਵਦੇ ਸਭ ਧਰਮ ਰਾਇ ਕੈ ਜਾਂਹੀ ॥

विचि हउमै करम कमावदे सभ धरम राइ कै जांही ॥

Vichi haumai karam kamaavade sabh dharam raai kai jaanhee ||

They do all their deeds in egotism, and they must answer to the Righteous Judge of Dharma.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਛੇ ਨਿਰਮਲੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਇ ॥

गुरमुखि हछे निरमले गुर कै सबदि सुभाइ ॥

Guramukhi hachhe niramale gur kai sabadi subhaai ||

The Gurmukhs are good and immaculately pure; they are embellished and exalted with the Word of the Guru's Shabad.

ਓਨਾ ਮੈਲੁ ਪਤੰਗੁ ਨ ਲਗਈ ਜਿ ਚਲਨਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥

ओना मैलु पतंगु न लगई जि चलनि सतिगुर भाइ ॥

Onaa mailu patanggu na lagaee ji chalani satigur bhaai ||

Not even a tiny bit of filth sticks to them; they walk in harmony with the Will of the True Guru.

ਮਨਮੁਖ ਜੂਠਿ ਨ ਉਤਰੈ ਜੇ ਸਉ ਧੋਵਣ ਪਾਇ ॥

मनमुख जूठि न उतरै जे सउ धोवण पाइ ॥

Manamukh joothi na utarai je sau dhova(nn) paai ||

The filth of the manmukhs is not washed away, even if they wash hundreds of times.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਿਅਨੁ ਗੁਰ ਕੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਇ ॥੪੫॥

नानक गुरमुखि मेलिअनु गुर कै अंकि समाइ ॥४५॥

Naanak guramukhi melianu gur kai ankki samaai ||45||

O Nanak, the Gurmukhs are united with the Lord; they merge into the Guru's Being. ||45||


ਬੁਰਾ ਕਰੇ ਸੁ ਕੇਹਾ ਸਿਝੈ ॥

बुरा करे सु केहा सिझै ॥

Buraa kare su kehaa sijhai ||

How can someone do bad things, and still live with himself?

ਆਪਣੈ ਰੋਹਿ ਆਪੇ ਹੀ ਦਝੈ ॥

आपणै रोहि आपे ही दझै ॥

Aapa(nn)ai rohi aape hee dajhai ||

By his own anger, he only burns himself.

ਮਨਮੁਖਿ ਕਮਲਾ ਰਗੜੈ ਲੁਝੈ ॥

मनमुखि कमला रगड़ै लुझै ॥

Manamukhi kamalaa raga(rr)ai lujhai ||

The self-willed manmukh drives himself crazy with worries and stubborn struggles.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਤਿਸੁ ਸਭ ਕਿਛੁ ਸੁਝੈ ॥

गुरमुखि होइ तिसु सभ किछु सुझै ॥

Guramukhi hoi tisu sabh kichhu sujhai ||

But those who become Gurmukh understand everything.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨ ਸਿਉ ਲੁਝੈ ॥੪੬॥

नानक गुरमुखि मन सिउ लुझै ॥४६॥

Naanak guramukhi man siu lujhai ||46||

O Nanak, the Gurmukh struggles with his own mind. ||46||


ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸਬਦਿ ਨ ਕੀਤੋ ਵੀਚਾਰੁ ॥

जिना सतिगुरु पुरखु न सेविओ सबदि न कीतो वीचारु ॥

Jinaa satiguru purakhu na sevio sabadi na keeto veechaaru ||

Those who do not serve the True Guru, the Primal Being, and do not reflect upon the Word of the Shabad

ਓਇ ਮਾਣਸ ਜੂਨਿ ਨ ਆਖੀਅਨਿ ਪਸੂ ਢੋਰ ਗਾਵਾਰ ॥

ओइ माणस जूनि न आखीअनि पसू ढोर गावार ॥

Oi maa(nn)as jooni na aakheeani pasoo dhor gaavaar ||

- do not call them human beings; they are just animals and stupid beasts.

ਓਨਾ ਅੰਤਰਿ ਗਿਆਨੁ ਨ ਧਿਆਨੁ ਹੈ ਹਰਿ ਸਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਪਿਆਰੁ ॥

ओना अंतरि गिआनु न धिआनु है हरि सउ प्रीति न पिआरु ॥

Onaa anttari giaanu na dhiaanu hai hari sau preeti na piaaru ||

They have no spiritual wisdom or meditation within their beings; they are not in love with the Lord.

ਮਨਮੁਖ ਮੁਏ ਵਿਕਾਰ ਮਹਿ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥

मनमुख मुए विकार महि मरि जमहि वारो वार ॥

Manamukh mue vikaar mahi mari jammahi vaaro vaar ||

The self-willed manmukhs die in evil and corruption; they die and are reborn, again and again.

ਜੀਵਦਿਆ ਨੋ ਮਿਲੈ ਸੁ ਜੀਵਦੇ ਹਰਿ ਜਗਜੀਵਨ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

जीवदिआ नो मिलै सु जीवदे हरि जगजीवन उर धारि ॥

Jeevadiaa no milai su jeevade hari jagajeevan ur dhaari ||

They alone live, who join with the living; enshrine the Lord, the Lord of Life, within your heart.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੋਹਣੇ ਤਿਤੁ ਸਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥੪੭॥

नानक गुरमुखि सोहणे तितु सचै दरबारि ॥४७॥

Naanak guramukhi soha(nn)e titu sachai darabaari ||47||

O Nanak, the Gurmukhs look beautiful in that Court of the True Lord. ||47||


ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਹਰਿ ਸਾਜਿਆ ਹਰਿ ਵਸੈ ਜਿਸੁ ਨਾਲਿ ॥

हरि मंदरु हरि साजिआ हरि वसै जिसु नालि ॥

Hari manddaru hari saajiaa hari vasai jisu naali ||

The Lord built the Harimandir, the Temple of the Lord; the Lord dwells within it.

ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਪਰਜਾਲਿ ॥

गुरमती हरि पाइआ माइआ मोह परजालि ॥

Guramatee hari paaiaa maaiaa moh parajaali ||

Following the Guru's Teachings, I have found the Lord; my emotional attachment to Maya has been burnt away.

ਹਰਿ ਮੰਦਰਿ ਵਸਤੁ ਅਨੇਕ ਹੈ ਨਵ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥

हरि मंदरि वसतु अनेक है नव निधि नामु समालि ॥

Hari manddari vasatu anek hai nav nidhi naamu samaali ||

Countless things are in the Harimandir, the Temple of the Lord; contemplate the Naam, and the nine treasures will be yours.

ਧਨੁ ਭਗਵੰਤੀ ਨਾਨਕਾ ਜਿਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਧਾ ਹਰਿ ਭਾਲਿ ॥

धनु भगवंती नानका जिना गुरमुखि लधा हरि भालि ॥

Dhanu bhagavanttee naanakaa jinaa guramukhi ladhaa hari bhaali ||

Blessed is that happy soul-bride, O Nanak, who, as Gurmukh, seeks and finds the Lord.

ਵਡਭਾਗੀ ਗੜ ਮੰਦਰੁ ਖੋਜਿਆ ਹਰਿ ਹਿਰਦੈ ਪਾਇਆ ਨਾਲਿ ॥੪੮॥

वडभागी गड़ मंदरु खोजिआ हरि हिरदै पाइआ नालि ॥४८॥

Vadabhaagee ga(rr) manddaru khojiaa hari hiradai paaiaa naali ||48||

By great good fortune, one searches the temple of the body-fortress, and finds the Lord within the heart. ||48||


ਮਨਮੁਖ ਦਹ ਦਿਸਿ ਫਿਰਿ ਰਹੇ ਅਤਿ ਤਿਸਨਾ ਲੋਭ ਵਿਕਾਰ ॥

मनमुख दह दिसि फिरि रहे अति तिसना लोभ विकार ॥

Manamukh dah disi phiri rahe ati tisanaa lobh vikaar ||

The self-willed manmukhs wander lost in the ten directions, led by intense desire, greed and corruption.

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਨ ਚੁਕਈ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥

माइआ मोहु न चुकई मरि जमहि वारो वार ॥

Maaiaa mohu na chukaee mari jammahi vaaro vaar ||

Their attachment to Maya does not cease; they die, only to be reborn, over and over again.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਅਤਿ ਤਿਸਨਾ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰ ॥

सतिगुरु सेवि सुखु पाइआ अति तिसना तजि विकार ॥

Satiguru sevi sukhu paaiaa ati tisanaa taji vikaar ||

Serving the True Guru, peace is found; intense desire and corruption are discarded.

ਜਨਮ ਮਰਨ ਕਾ ਦੁਖੁ ਗਇਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਿ ॥੪੯॥

जनम मरन का दुखु गइआ जन नानक सबदु बीचारि ॥४९॥

Janam maran kaa dukhu gaiaa jan naanak sabadu beechaari ||49||

The pains of death and birth are taken away; servant Nanak reflects upon the Word of the Shabad. ||49||


ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਮਨ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਪਾਵਹਿ ਮਾਨੁ ॥

हरि हरि नामु धिआइ मन हरि दरगह पावहि मानु ॥

Hari hari naamu dhiaai man hari daragah paavahi maanu ||

Meditate on the Name of the Lord, Har, Har, O mortal being, and you shall be honored in the Court of the Lord.

ਕਿਲਵਿਖ ਪਾਪ ਸਭਿ ਕਟੀਅਹਿ ਹਉਮੈ ਚੁਕੈ ਗੁਮਾਨੁ ॥

किलविख पाप सभि कटीअहि हउमै चुकै गुमानु ॥

Kilavikh paap sabhi kateeahi haumai chukai gumaanu ||

All your sins and terrible mistakes shall be taken away, and you shall be rid of your pride and egotism.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਮਲੁ ਵਿਗਸਿਆ ਸਭੁ ਆਤਮ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਛਾਨੁ ॥

गुरमुखि कमलु विगसिआ सभु आतम ब्रहमु पछानु ॥

Guramukhi kamalu vigasiaa sabhu aatam brhamu pachhaanu ||

The heart-lotus of the Gurmukh blossoms forth, realizing God, the Soul of all.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ਪ੍ਰਭ ਜਨ ਨਾਨਕ ਜਪਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ॥੫੦॥

हरि हरि किरपा धारि प्रभ जन नानक जपि हरि नामु ॥५०॥

Hari hari kirapaa dhaari prbh jan naanak japi hari naamu ||50||

O Lord God, please shower Your Mercy upon servant Nanak, that he may chant the Name of the Lord. ||50||


ਧਨਾਸਰੀ ਧਨਵੰਤੀ ਜਾਣੀਐ ਭਾਈ ਜਾਂ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥

धनासरी धनवंती जाणीऐ भाई जां सतिगुर की कार कमाइ ॥

Dhanaasaree dhanavanttee jaa(nn)eeai bhaaee jaan satigur kee kaar kamaai ||

In Dhanaasaree, the soul-bride is known to be wealthy, O Siblings of Destiny, when she works for the True Guru.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਉਪੇ ਜੀਅ ਸਉ ਭਾਈ ਲਏ ਹੁਕਮਿ ਫਿਰਾਉ ॥

तनु मनु सउपे जीअ सउ भाई लए हुकमि फिराउ ॥

Tanu manu saupe jeea sau bhaaee lae hukami phiraau ||

She surrenders her body, mind and soul, O Siblings of Destiny, and lives according to the Hukam of His Command.

ਜਹ ਬੈਸਾਵਹਿ ਬੈਸਹ ਭਾਈ ਜਹ ਭੇਜਹਿ ਤਹ ਜਾਉ ॥

जह बैसावहि बैसह भाई जह भेजहि तह जाउ ॥

Jah baisaavahi baisah bhaaee jah bhejahi tah jaau ||

I sit where He wishes me to sit, O Siblings of Destiny; wherever He sends me, I go.

ਏਵਡੁ ਧਨੁ ਹੋਰੁ ਕੋ ਨਹੀ ਭਾਈ ਜੇਵਡੁ ਸਚਾ ਨਾਉ ॥

एवडु धनु होरु को नही भाई जेवडु सचा नाउ ॥

Evadu dhanu horu ko nahee bhaaee jevadu sachaa naau ||

There is no other wealth as great, O Siblings of Destiny; such is the greatness of the True Name.

ਸਦਾ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾਂ ਭਾਈ ਸਦਾ ਸਚੇ ਕੈ ਸੰਗਿ ਰਹਾਉ ॥

सदा सचे के गुण गावां भाई सदा सचे कै संगि रहाउ ॥

Sadaa sache ke gu(nn) gaavaan bhaaee sadaa sache kai sanggi rahaau ||

I sing forever the Glorious Praises of the True Lord; I shall remain with the True One forever.

ਪੈਨਣੁ ਗੁਣ ਚੰਗਿਆਈਆ ਭਾਈ ਆਪਣੀ ਪਤਿ ਕੇ ਸਾਦ ਆਪੇ ਖਾਇ ॥

पैनणु गुण चंगिआईआ भाई आपणी पति के साद आपे खाइ ॥

Paina(nn)u gu(nn) changgiaaeeaa bhaaee aapa(nn)ee pati ke saad aape khaai ||

So wear the clothes of His Glorious Virtues and goodness, O Siblings of Destiny; eat and enjoy the flavor of your own honor.

ਤਿਸ ਕਾ ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀਐ ਭਾਈ ਦਰਸਨ ਕਉ ਬਲਿ ਜਾਇ ॥

तिस का किआ सालाहीऐ भाई दरसन कउ बलि जाइ ॥

Tis kaa kiaa saalaaheeai bhaaee darasan kau bali jaai ||

How can I praise Him, O Siblings of Destiny? I am a sacrifice to the Blessed Vision of His Darshan.

ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਵਡੀਆ ਵਡਿਆਈਆ ਭਾਈ ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਤਾਂ ਪਾਇ ॥

सतिगुर विचि वडीआ वडिआईआ भाई करमि मिलै तां पाइ ॥

Satigur vichi vadeeaa vadiaaeeaa bhaaee karami milai taan paai ||

Great is the Glorious Greatness of the True Guru, O Siblings of Destiny; if one is blessed with good karma, He is found.

ਇਕਿ ਹੁਕਮੁ ਮੰਨਿ ਨ ਜਾਣਨੀ ਭਾਈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਫਿਰਾਇ ॥

इकि हुकमु मंनि न जाणनी भाई दूजै भाइ फिराइ ॥

Iki hukamu manni na jaa(nn)anee bhaaee doojai bhaai phiraai ||

Some do not know how to submit to the Hukam of His Command, O Siblings of Destiny; they wander around lost in the love of duality.

ਸੰਗਤਿ ਢੋਈ ਨਾ ਮਿਲੈ ਭਾਈ ਬੈਸਣਿ ਮਿਲੈ ਨ ਥਾਉ ॥

संगति ढोई ना मिलै भाई बैसणि मिलै न थाउ ॥

Sanggati dhoee naa milai bhaaee baisa(nn)i milai na thaau ||

They find no place of rest in the Sangat, O Siblings of Destiny; they find no place to sit.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਤਿਨਾ ਮਨਾਇਸੀ ਭਾਈ ਜਿਨਾ ਧੁਰੇ ਕਮਾਇਆ ਨਾਉ ॥

नानक हुकमु तिना मनाइसी भाई जिना धुरे कमाइआ नाउ ॥

Naanak hukamu tinaa manaaisee bhaaee jinaa dhure kamaaiaa naau ||

Nanak: they alone submit to His Command, O Siblings of Destiny, who are pre-destined to live the Name.

ਤਿਨੑ ਵਿਟਹੁ ਹਉ ਵਾਰਿਆ ਭਾਈ ਤਿਨ ਕਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥੫੧॥

तिन्ह विटहु हउ वारिआ भाई तिन कउ सद बलिहारै जाउ ॥५१॥

Tinh vitahu hau vaariaa bhaaee tin kau sad balihaarai jaau ||51||

I am a sacrifice to them, O Siblings of Destiny, I am forever a sacrifice to them. ||51||


ਸੇ ਦਾੜੀਆਂ ਸਚੀਆ ਜਿ ਗੁਰ ਚਰਨੀ ਲਗੰਨੑਿ ॥

से दाड़ीआं सचीआ जि गुर चरनी लगंन्हि ॥

Se daa(rr)eeaan sacheeaa ji gur charanee lagannhi ||

Those beards are true, which brush the feet of the True Guru.

ਅਨਦਿਨੁ ਸੇਵਨਿ ਗੁਰੁ ਆਪਣਾ ਅਨਦਿਨੁ ਅਨਦਿ ਰਹੰਨੑਿ ॥

अनदिनु सेवनि गुरु आपणा अनदिनु अनदि रहंन्हि ॥

Anadinu sevani guru aapa(nn)aa anadinu anadi rahannhi ||

Those who serve their Guru night and day, live in bliss, night and day.

ਨਾਨਕ ਸੇ ਮੁਹ ਸੋਹਣੇ ਸਚੈ ਦਰਿ ਦਿਸੰਨੑਿ ॥੫੨॥

नानक से मुह सोहणे सचै दरि दिसंन्हि ॥५२॥

Naanak se muh soha(nn)e sachai dari disannhi ||52||

O Nanak, their faces appear beautiful in the Court of the True Lord. ||52||


ਮੁਖ ਸਚੇ ਸਚੁ ਦਾੜੀਆ ਸਚੁ ਬੋਲਹਿ ਸਚੁ ਕਮਾਹਿ ॥

मुख सचे सचु दाड़ीआ सचु बोलहि सचु कमाहि ॥

Mukh sache sachu daa(rr)eeaa sachu bolahi sachu kamaahi ||

True are the faces and true are the beards, of those who speak the Truth and live the Truth.

ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸਤਿਗੁਰ ਮਾਂਹਿ ਸਮਾਂਹਿ ॥

सचा सबदु मनि वसिआ सतिगुर मांहि समांहि ॥

Sachaa sabadu mani vasiaa satigur maanhi samaanhi ||

The True Word of the Shabad abides in their minds; they are absorbed in the True Guru.

ਸਚੀ ਰਾਸੀ ਸਚੁ ਧਨੁ ਉਤਮ ਪਦਵੀ ਪਾਂਹਿ ॥

सची रासी सचु धनु उतम पदवी पांहि ॥

Sachee raasee sachu dhanu utam padavee paanhi ||

True is their capital, and true is their wealth; they are blessed with the ultimate status.

ਸਚੁ ਸੁਣਹਿ ਸਚੁ ਮੰਨਿ ਲੈਨਿ ਸਚੀ ਕਾਰ ਕਮਾਹਿ ॥

सचु सुणहि सचु मंनि लैनि सची कार कमाहि ॥

Sachu su(nn)ahi sachu manni laini sachee kaar kamaahi ||

They hear the Truth, they believe in the Truth; they act and work in the Truth.

ਸਚੀ ਦਰਗਹ ਬੈਸਣਾ ਸਚੇ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਿ ॥

सची दरगह बैसणा सचे माहि समाहि ॥

Sachee daragah baisa(nn)aa sache maahi samaahi ||

They are given a place in the Court of the True Lord; they are absorbed in the True Lord.

ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸਚੁ ਨ ਪਾਈਐ ਮਨਮੁਖ ਭੂਲੇ ਜਾਂਹਿ ॥੫੩॥

नानक विणु सतिगुर सचु न पाईऐ मनमुख भूले जांहि ॥५३॥

Naanak vi(nn)u satigur sachu na paaeeai manamukh bhoole jaanhi ||53||

O Nanak, without the True Guru, the True Lord is not found. The self-willed manmukhs leave, wandering around lost. ||53||


ਬਾਬੀਹਾ ਪ੍ਰਿਉ ਪ੍ਰਿਉ ਕਰੇ ਜਲਨਿਧਿ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰਿ ॥

बाबीहा प्रिउ प्रिउ करे जलनिधि प्रेम पिआरि ॥

Baabeehaa priu priu kare jalanidhi prem piaari ||

The rainbird cries, ""Pri-o! Pri-o! Beloved! Beloved!"" She is in love with the treasure, the water.

ਗੁਰ ਮਿਲੇ ਸੀਤਲ ਜਲੁ ਪਾਇਆ ਸਭਿ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥

गुर मिले सीतल जलु पाइआ सभि दूख निवारणहारु ॥

Gur mile seetal jalu paaiaa sabhi dookh nivaara(nn)ahaaru ||

Meeting with the Guru, the cooling, soothing water is obtained, and all pain is taken away.

ਤਿਸ ਚੁਕੈ ਸਹਜੁ ਊਪਜੈ ਚੁਕੈ ਕੂਕ ਪੁਕਾਰ ॥

तिस चुकै सहजु ऊपजै चुकै कूक पुकार ॥

Tis chukai sahaju upajai chukai kook pukaar ||

My thirst has been quenched, and intuitive peace and poise have welled up; my cries and screams of anguish are past.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਂਤਿ ਹੋਇ ਨਾਮੁ ਰਖਹੁ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥੫੪॥

नानक गुरमुखि सांति होइ नामु रखहु उरि धारि ॥५४॥

Naanak guramukhi saanti hoi naamu rakhahu uri dhaari ||54||

O Nanak, the Gurmukhs are peaceful and tranquil; they enshrine the Naam, the Name of the Lord, within their hearts. ||54||


ਬਾਬੀਹਾ ਤੂੰ ਸਚੁ ਚਉ ਸਚੇ ਸਉ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

बाबीहा तूं सचु चउ सचे सउ लिव लाइ ॥

Baabeehaa toonn sachu chau sache sau liv laai ||

O rainbird, chirp the True Name, and let yourself be attuned to the True Lord.

ਬੋਲਿਆ ਤੇਰਾ ਥਾਇ ਪਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਅਲਾਇ ॥

बोलिआ तेरा थाइ पवै गुरमुखि होइ अलाइ ॥

Boliaa teraa thaai pavai guramukhi hoi alaai ||

Your word shall be accepted and approved, if you speak as Gurmukh.

ਸਬਦੁ ਚੀਨਿ ਤਿਖ ਉਤਰੈ ਮੰਨਿ ਲੈ ਰਜਾਇ ॥

सबदु चीनि तिख उतरै मंनि लै रजाइ ॥

Sabadu cheeni tikh utarai manni lai rajaai ||

Remember the Shabad, and your thirst shall be relieved; surrender to the Will of the Lord.

ਚਾਰੇ ਕੁੰਡਾ ਝੋਕਿ ਵਰਸਦਾ ਬੂੰਦ ਪਵੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

चारे कुंडा झोकि वरसदा बूंद पवै सहजि सुभाइ ॥

Chaare kunddaa jhoki varasadaa boondd pavai sahaji subhaai ||

The clouds are heavy, hanging low, and the rain is pouring down on all sides; the rain-drop is received, with natural ease.

ਜਲ ਹੀ ਤੇ ਸਭ ਊਪਜੈ ਬਿਨੁ ਜਲ ਪਿਆਸ ਨ ਜਾਇ ॥

जल ही ते सभ ऊपजै बिनु जल पिआस न जाइ ॥

Jal hee te sabh upajai binu jal piaas na jaai ||

From water, everything is produced; without water, thirst is not quenched.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਜਲੁ ਜਿਨਿ ਪੀਆ ਤਿਸੁ ਭੂਖ ਨ ਲਾਗੈ ਆਇ ॥੫੫॥

नानक हरि जलु जिनि पीआ तिसु भूख न लागै आइ ॥५५॥

Naanak hari jalu jini peeaa tisu bhookh na laagai aai ||55||

O Nanak, whoever drinks in the Water of the Lord, shall never feel hunger again. ||55||


ਬਾਬੀਹਾ ਤੂੰ ਸਹਜਿ ਬੋਲਿ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਇ ॥

बाबीहा तूं सहजि बोलि सचै सबदि सुभाइ ॥

Baabeehaa toonn sahaji boli sachai sabadi subhaai ||

O rainbird, speak the Shabad, the True Word of God, with natural peace and poise.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤੇਰੈ ਨਾਲਿ ਹੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਦਿਖਾਇ ॥

सभु किछु तेरै नालि है सतिगुरि दीआ दिखाइ ॥

Sabhu kichhu terai naali hai satiguri deeaa dikhaai ||

Everything is with you; the True Guru will show you this.

ਆਪੁ ਪਛਾਣਹਿ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਮਿਲੈ ਵੁਠਾ ਛਹਬਰ ਲਾਇ ॥

आपु पछाणहि प्रीतमु मिलै वुठा छहबर लाइ ॥

Aapu pachhaa(nn)ahi preetamu milai vuthaa chhahabar laai ||

So understand your own self, and meet your Beloved; His Grace shall rain down in torrents.

ਝਿਮਿ ਝਿਮਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵਰਸਦਾ ਤਿਸਨਾ ਭੁਖ ਸਭ ਜਾਇ ॥

झिमि झिमि अम्रितु वरसदा तिसना भुख सभ जाइ ॥

Jhimi jhimi ammmritu varasadaa tisanaa bhukh sabh jaai ||

Drop by drop, the Ambrosial Nectar rains down softly and gently; thirst and hunger are completely gone.

ਕੂਕ ਪੁਕਾਰ ਨ ਹੋਵਈ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥

कूक पुकार न होवई जोती जोति मिलाइ ॥

Kook pukaar na hovaee jotee joti milaai ||

Your cries and screams of anguish have ceased; your light shall merge into the Light.

ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਸਵਨੑਿ ਸੋਹਾਗਣੀ ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੫੬॥

नानक सुखि सवन्हि सोहागणी सचै नामि समाइ ॥५६॥

Naanak sukhi savanhi sohaaga(nn)ee sachai naami samaai ||56||

O Nanak, the happy soul-brides sleep in peace; they are absorbed in the True Name. ||56||


ਧੁਰਹੁ ਖਸਮਿ ਭੇਜਿਆ ਸਚੈ ਹੁਕਮਿ ਪਠਾਇ ॥

धुरहु खसमि भेजिआ सचै हुकमि पठाइ ॥

Dhurahu khasami bhejiaa sachai hukami pathaai ||

The Primal Lord and Master has sent out the True Hukam of His Command.

ਇੰਦੁ ਵਰਸੈ ਦਇਆ ਕਰਿ ਗੂੜ੍ਹ੍ਹੀ ਛਹਬਰ ਲਾਇ ॥

इंदु वरसै दइआ करि गूड़्ही छहबर लाइ ॥

Ianddu varasai daiaa kari goo(rr)hee chhahabar laai ||

Indra mercifully sends forth the rain, which falls in torrents.

ਬਾਬੀਹੇ ਤਨਿ ਮਨਿ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ਜਾਂ ਤਤੁ ਬੂੰਦ ਮੁਹਿ ਪਾਇ ॥

बाबीहे तनि मनि सुखु होइ जां ततु बूंद मुहि पाइ ॥

Baabeehe tani mani sukhu hoi jaan tatu boondd muhi paai ||

The body and mind of the rainbird are happy. only when the rain-drop falls into its mouth.

ਅਨੁ ਧਨੁ ਬਹੁਤਾ ਉਪਜੈ ਧਰਤੀ ਸੋਭਾ ਪਾਇ ॥

अनु धनु बहुता उपजै धरती सोभा पाइ ॥

Anu dhanu bahutaa upajai dharatee sobhaa paai ||

The corn grows high, wealth increases, and the earth is embellished with beauty.

ਅਨਦਿਨੁ ਲੋਕੁ ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ॥

अनदिनु लोकु भगति करे गुर कै सबदि समाइ ॥

Anadinu loku bhagati kare gur kai sabadi samaai ||

Night and day, people worship the Lord with devotion, and are absorbed in the Word of the Guru's Shabad.

ਆਪੇ ਸਚਾ ਬਖਸਿ ਲਏ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਕਰੈ ਰਜਾਇ ॥

आपे सचा बखसि लए करि किरपा करै रजाइ ॥

Aape sachaa bakhasi lae kari kirapaa karai rajaai ||

The True Lord Himself forgives them, and showering them with His Mercy, He leads them to walk in His Will.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹੁ ਕਾਮਣੀ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ॥

हरि गुण गावहु कामणी सचै सबदि समाइ ॥

Hari gu(nn) gaavahu kaama(nn)ee sachai sabadi samaai ||

O brides, sing the Glorious Praises of the Lord, and be absorbed in the True Word of His Shabad.

ਭੈ ਕਾ ਸਹਜੁ ਸੀਗਾਰੁ ਕਰਿਹੁ ਸਚਿ ਰਹਹੁ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

भै का सहजु सीगारु करिहु सचि रहहु लिव लाइ ॥

Bhai kaa sahaju seegaaru karihu sachi rahahu liv laai ||

Let the Fear of God be your decoration, and remain lovingly attuned to the True Lord.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੋ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਲਏ ਛਡਾਇ ॥੫੭॥

नानक नामो मनि वसै हरि दरगह लए छडाइ ॥५७॥

Naanak naamo mani vasai hari daragah lae chhadaai ||57||

O Nanak, the Naam abides in the mind, and the mortal is saved in the Court of the Lord. ||57||


ਬਾਬੀਹਾ ਸਗਲੀ ਧਰਤੀ ਜੇ ਫਿਰਹਿ ਊਡਿ ਚੜਹਿ ਆਕਾਸਿ ॥

बाबीहा सगली धरती जे फिरहि ऊडि चड़हि आकासि ॥

Baabeehaa sagalee dharatee je phirahi udi cha(rr)ahi aakaasi ||

The rainbird wanders all over the earth, soaring high through the skies.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਜਲੁ ਪਾਈਐ ਚੂਕੈ ਭੂਖ ਪਿਆਸ ॥

सतिगुरि मिलिऐ जलु पाईऐ चूकै भूख पिआस ॥

Satiguri miliai jalu paaeeai chookai bhookh piaas ||

But it obtains the drop of water, only when it meets the True Guru, and then, its hunger and thirst are relieved.

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਕਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਸ ਕੈ ਪਾਸਿ ॥

जीउ पिंडु सभु तिस का सभु किछु तिस कै पासि ॥

Jeeu pinddu sabhu tis kaa sabhu kichhu tis kai paasi ||

Soul and body and all belong to Him; everything is His.

ਵਿਣੁ ਬੋਲਿਆ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣਦਾ ਕਿਸੁ ਆਗੈ ਕੀਚੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥

विणु बोलिआ सभु किछु जाणदा किसु आगै कीचै अरदासि ॥

Vi(nn)u boliaa sabhu kichhu jaa(nn)adaa kisu aagai keechai aradaasi ||

He knows everything, without being told; unto whom should we offer our prayers?

ਨਾਨਕ ਘਟਿ ਘਟਿ ਏਕੋ ਵਰਤਦਾ ਸਬਦਿ ਕਰੇ ਪਰਗਾਸ ॥੫੮॥

नानक घटि घटि एको वरतदा सबदि करे परगास ॥५८॥

Naanak ghati ghati eko varatadaa sabadi kare paragaas ||58||

O Nanak, the One Lord is pervading and permeating each and every heart; the Word of the Shabad brings illumination. ||58||


ਨਾਨਕ ਤਿਸੈ ਬਸੰਤੁ ਹੈ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਮਾਇ ॥

नानक तिसै बसंतु है जि सतिगुरु सेवि समाइ ॥

Naanak tisai basanttu hai ji satiguru sevi samaai ||

O Nanak, the season of spring comes to one who serves the True Guru.

ਹਰਿ ਵੁਠਾ ਮਨੁ ਤਨੁ ਸਭੁ ਪਰਫੜੈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਹਰੀਆਵਲੁ ਹੋਇ ॥੫੯॥

हरि वुठा मनु तनु सभु परफड़ै सभु जगु हरीआवलु होइ ॥५९॥

Hari vuthaa manu tanu sabhu parapha(rr)ai sabhu jagu hareeaavalu hoi ||59||

The Lord rains His Mercy down upon him, and his mind and body totally blossom forth; the entire world becomes green and rejuvenated. ||59||


ਸਬਦੇ ਸਦਾ ਬਸੰਤੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਤਨੁ ਮਨੁ ਹਰਿਆ ਹੋਇ ॥

सबदे सदा बसंतु है जितु तनु मनु हरिआ होइ ॥

Sabade sadaa basanttu hai jitu tanu manu hariaa hoi ||

The Word of the Shabad brings eternal spring; it rejuvenates the mind and body.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਜਿਨਿ ਸਿਰਿਆ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥੬੦॥

नानक नामु न वीसरै जिनि सिरिआ सभु कोइ ॥६०॥

Naanak naamu na veesarai jini siriaa sabhu koi ||60||

O Nanak, do not forget the Naam, the Name of the Lord, which has created everyone. ||60||


ਨਾਨਕ ਤਿਨਾ ਬਸੰਤੁ ਹੈ ਜਿਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਸੋਇ ॥

नानक तिना बसंतु है जिना गुरमुखि वसिआ मनि सोइ ॥

Naanak tinaa basanttu hai jinaa guramukhi vasiaa mani soi ||

O Nanak, it is the spring season, for those Gurmukhs, within whose minds the Lord abides.

ਹਰਿ ਵੁਠੈ ਮਨੁ ਤਨੁ ਪਰਫੜੈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਹਰਿਆ ਹੋਇ ॥੬੧॥

हरि वुठै मनु तनु परफड़ै सभु जगु हरिआ होइ ॥६१॥

Hari vuthai manu tanu parapha(rr)ai sabhu jagu hariaa hoi ||61||

When the Lord showers His Mercy, the mind and body blossom forth, and all the world turns green and lush. ||61||


ਵਡੜੈ ਝਾਲਿ ਝਲੁੰਭਲੈ ਨਾਵੜਾ ਲਈਐ ਕਿਸੁ ॥

वडड़ै झालि झलु्मभलै नावड़ा लईऐ किसु ॥

Vada(rr)ai jhaali jhalumbbhalai naava(rr)aa laeeai kisu ||

In the early hours of the morning, whose name should we chant?

ਨਾਉ ਲਈਐ ਪਰਮੇਸਰੈ ਭੰਨਣ ਘੜਣ ਸਮਰਥੁ ॥੬੨॥

नाउ लईऐ परमेसरै भंनण घड़ण समरथु ॥६२॥

Naau laeeai paramesarai bhanna(nn) gha(rr)a(nn) samarathu ||62||

Chant the Name of the Transcendent Lord, who is All-powerful to create and destroy. ||62||


ਹਰਹਟ ਭੀ ਤੂੰ ਤੂੰ ਕਰਹਿ ਬੋਲਹਿ ਭਲੀ ਬਾਣਿ ॥

हरहट भी तूं तूं करहि बोलहि भली बाणि ॥

Harahat bhee toonn toonn karahi bolahi bhalee baa(nn)i ||

The Persian wheel also cries out, ""Too! Too! You! You!"", with sweet and sublime sounds.

ਸਾਹਿਬੁ ਸਦਾ ਹਦੂਰਿ ਹੈ ਕਿਆ ਉਚੀ ਕਰਹਿ ਪੁਕਾਰ ॥

साहिबु सदा हदूरि है किआ उची करहि पुकार ॥

Saahibu sadaa hadoori hai kiaa uchee karahi pukaar ||

Our Lord and Master is always present; why do you cry out to Him in such a loud voice?

ਜਿਨਿ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਕੀਆ ਤਿਸੈ ਵਿਟਹੁ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥

जिनि जगतु उपाइ हरि रंगु कीआ तिसै विटहु कुरबाणु ॥

Jini jagatu upaai hari ranggu keeaa tisai vitahu kurabaa(nn)u ||

I am a sacrifice to that Lord who created the world, and who loves it.

ਆਪੁ ਛੋਡਹਿ ਤਾਂ ਸਹੁ ਮਿਲੈ ਸਚਾ ਏਹੁ ਵੀਚਾਰੁ ॥

आपु छोडहि तां सहु मिलै सचा एहु वीचारु ॥

Aapu chhodahi taan sahu milai sachaa ehu veechaaru ||

Give up your selfishness, and then you shall meet your Husband Lord. Consider this Truth.

ਹਉਮੈ ਫਿਕਾ ਬੋਲਣਾ ਬੁਝਿ ਨ ਸਕਾ ਕਾਰ ॥

हउमै फिका बोलणा बुझि न सका कार ॥

Haumai phikaa bola(nn)aa bujhi na sakaa kaar ||

Speaking in shallow egotism, no one understands the Ways of God.

ਵਣੁ ਤ੍ਰਿਣੁ ਤ੍ਰਿਭਵਣੁ ਤੁਝੈ ਧਿਆਇਦਾ ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਵਿਹਾਣ ॥

वणु त्रिणु त्रिभवणु तुझै धिआइदा अनदिनु सदा विहाण ॥

Va(nn)u tri(nn)u tribhava(nn)u tujhai dhiaaidaa anadinu sadaa vihaa(nn) ||

The forests and fields, and all the three worlds meditate on You, O Lord; this is the way they pass their days and nights forever.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ਕਰਿ ਕਰਿ ਥਕੇ ਵੀਚਾਰ ॥

बिनु सतिगुर किनै न पाइआ करि करि थके वीचार ॥

Binu satigur kinai na paaiaa kari kari thake veechaar ||

Without the True Guru, no one finds the Lord. People have grown weary of thinking about it.

ਨਦਰਿ ਕਰਹਿ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾਂ ਆਪੇ ਲੈਹਿ ਸਵਾਰਿ ॥

नदरि करहि जे आपणी तां आपे लैहि सवारि ॥

Nadari karahi je aapa(nn)ee taan aape laihi savaari ||

But if the Lord casts His Glance of Grace, then He Himself embellishes us.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨੑੀ ਧਿਆਇਆ ਆਏ ਸੇ ਪਰਵਾਣੁ ॥੬੩॥

नानक गुरमुखि जिन्ही धिआइआ आए से परवाणु ॥६३॥

Naanak guramukhi jinhee dhiaaiaa aae se paravaa(nn)u ||63||

O Nanak, the Gurmukhs meditate on the Lord; blessed and approved is their coming into the world. ||63||


ਜੋਗੁ ਨ ਭਗਵੀ ਕਪੜੀ ਜੋਗੁ ਨ ਮੈਲੇ ਵੇਸਿ ॥

जोगु न भगवी कपड़ी जोगु न मैले वेसि ॥

Jogu na bhagavee kapa(rr)ee jogu na maile vesi ||

Yoga is not obtained by wearing saffron robes; Yoga is not obtained by wearing dirty robes.

ਨਾਨਕ ਘਰਿ ਬੈਠਿਆ ਜੋਗੁ ਪਾਈਐ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਉਪਦੇਸਿ ॥੬੪॥

नानक घरि बैठिआ जोगु पाईऐ सतिगुर कै उपदेसि ॥६४॥

Naanak ghari baithiaa jogu paaeeai satigur kai upadesi ||64||

O Nanak, Yoga is obtained even while sitting in your own home, by following the Teachings of the True Guru. ||64||


ਚਾਰੇ ਕੁੰਡਾ ਜੇ ਭਵਹਿ ਬੇਦ ਪੜਹਿ ਜੁਗ ਚਾਰਿ ॥

चारे कुंडा जे भवहि बेद पड़हि जुग चारि ॥

Chaare kunddaa je bhavahi bed pa(rr)ahi jug chaari ||

You may wander in all four directions, and read the Vedas throughout the four ages.

ਨਾਨਕ ਸਾਚਾ ਭੇਟੈ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਪਾਵਹਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰ ॥੬੫॥

नानक साचा भेटै हरि मनि वसै पावहि मोख दुआर ॥६५॥

Naanak saachaa bhetai hari mani vasai paavahi mokh duaar ||65||

O Nanak, if you meet with the True Guru, the Lord shall come to dwell within your mind, and you shall find the door of salvation. ||65||


ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਵਰਤੈ ਖਸਮ ਕਾ ਮਤਿ ਭਵੀ ਫਿਰਹਿ ਚਲ ਚਿਤ ॥

नानक हुकमु वरतै खसम का मति भवी फिरहि चल चित ॥

Naanak hukamu varatai khasam kaa mati bhavee phirahi chal chit ||

O Nanak, the Hukam, the Command of your Lord and Master, is prevailing. The intellectually confused person wanders around lost, misled by his fickle consciousness.

ਮਨਮੁਖ ਸਉ ਕਰਿ ਦੋਸਤੀ ਸੁਖ ਕਿ ਪੁਛਹਿ ਮਿਤ ॥

मनमुख सउ करि दोसती सुख कि पुछहि मित ॥

Manamukh sau kari dosatee sukh ki puchhahi mit ||

If you make friends with the self-willed manmukhs, O friend, who can you ask for peace?

ਗੁਰਮੁਖ ਸਉ ਕਰਿ ਦੋਸਤੀ ਸਤਿਗੁਰ ਸਉ ਲਾਇ ਚਿਤੁ ॥

गुरमुख सउ करि दोसती सतिगुर सउ लाइ चितु ॥

Guramukh sau kari dosatee satigur sau laai chitu ||

Make friends with the Gurmukhs, and focus your consciousness on the True Guru.

ਜੰਮਣ ਮਰਣ ਕਾ ਮੂਲੁ ਕਟੀਐ ਤਾਂ ਸੁਖੁ ਹੋਵੀ ਮਿਤ ॥੬੬॥

जमण मरण का मूलु कटीऐ तां सुखु होवी मित ॥६६॥

Jamma(nn) mara(nn) kaa moolu kateeai taan sukhu hovee mit ||66||

The root of birth and death will be cut away, and then, you shall find peace, O friend. ||66||


ਭੁਲਿਆਂ ਆਪਿ ਸਮਝਾਇਸੀ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥

भुलिआं आपि समझाइसी जा कउ नदरि करे ॥

Bhuliaan aapi samajhaaisee jaa kau nadari kare ||

The Lord Himself instructs those who are misguided, when He casts His Glance of Grace.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਬਾਹਰੀ ਕਰਣ ਪਲਾਹ ਕਰੇ ॥੬੭॥

नानक नदरी बाहरी करण पलाह करे ॥६७॥

Naanak nadaree baaharee kara(nn) palaah kare ||67||

O Nanak, those who are not blessed by His Glance of Grace, cry and weep and wail. ||67||



200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates ADVERTISE HERE