Pt 22, Guru Amardas ji Slok Bani Quotes Shabad,
ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ - ਸਲੋਕ ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
गुरू अमरदास जी - सलोक बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਭਗਤੁ ਭਗਤੁ ਕਹੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥

भगतु भगतु कहै सभु कोई ॥

Bhagaŧu bhagaŧu kahai sabhu koëe ||

Everyone calls him, ""Devotee, devotee.""

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਭਗਤਿ ਨ ਪਾਈਐ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਮਿਲੈ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

बिनु सतिगुर सेवे भगति न पाईऐ पूरै भागि मिलै प्रभु सोई ॥१॥ रहाउ ॥

Binu saŧigur seve bhagaŧi na paaëeâi poorai bhaagi milai prbhu soëe ||1|| rahaaū ||

But without serving the True Guru, devotional worship is not obtained. Only through perfect destiny does one meet God. ||1|| Pause ||


ਮਨਮੁਖ ਮੂਲੁ ਗਵਾਵਹਿ ਲਾਭੁ ਮਾਗਹਿ ਲਾਹਾ ਲਾਭੁ ਕਿਦੂ ਹੋਈ ॥

मनमुख मूलु गवावहि लाभु मागहि लाहा लाभु किदू होई ॥

Manamukh moolu gavaavahi laabhu maagahi laahaa laabhu kiđoo hoëe ||

The self-willed manmukhs lose their capital, and still, they demand profits. How can they earn any profit?

ਜਮਕਾਲੁ ਸਦਾ ਹੈ ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥੨॥

जमकालु सदा है सिर ऊपरि दूजै भाइ पति खोई ॥२॥

Jamakaalu sađaa hai sir ǖpari đoojai bhaaī paŧi khoëe ||2||

The Messenger of Death is always hovering above their heads. In the love of duality, they lose their honor. ||2||


ਬਹਲੇ ਭੇਖ ਭਵਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਨ ਜਾਈ ॥

बहले भेख भवहि दिनु राती हउमै रोगु न जाई ॥

Bahale bhekh bhavahi đinu raaŧee haūmai rogu na jaaëe ||

Trying on all sorts of religious robes, they wander around day and night, but the disease of their egotism is not cured.

ਪੜਿ ਪੜਿ ਲੂਝਹਿ ਬਾਦੁ ਵਖਾਣਹਿ ਮਿਲਿ ਮਾਇਆ ਸੁਰਤਿ ਗਵਾਈ ॥੩॥

पड़ि पड़ि लूझहि बादु वखाणहि मिलि माइआ सुरति गवाई ॥३॥

Paɍi paɍi loojhahi baađu vakhaañahi mili maaīâa suraŧi gavaaëe ||3||

Reading and studying, they argue and debate; attached to Maya, they lose their awareness. ||3||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਪਰਮ ਗਤਿ ਪਾਵਹਿ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ॥

सतिगुरु सेवहि परम गति पावहि नामि मिलै वडिआई ॥

Saŧiguru sevahi param gaŧi paavahi naami milai vadiâaëe ||

Those who serve the True Guru are blessed with the supreme status; through the Naam, they are blessed with glorious greatness.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਜਿਨਾ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਪਤਿ ਪਾਈ ॥੪॥੪॥੧੪॥

नानक नामु जिना मनि वसिआ दरि साचै पति पाई ॥४॥४॥१४॥

Naanak naamu jinaa mani vasiâa đari saachai paŧi paaëe ||4||4||14||

O Nanak, those whose minds are filled with the Naam, are honored in the Court of the True Lord. ||4||4||14||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥

भैरउ महला ३ ॥

Bhairaū mahalaa 3 ||

Bhairao, Third Mehl:

ਮਨਮੁਖ ਆਸਾ ਨਹੀ ਉਤਰੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਏ ॥

मनमुख आसा नही उतरै दूजै भाइ खुआए ॥

Manamukh âasaa nahee ūŧarai đoojai bhaaī khuâaē ||

The self-willed manmukh cannot escape false hope. In the love of duality, he is ruined.

ਉਦਰੁ ਨੈ ਸਾਣੁ ਨ ਭਰੀਐ ਕਬਹੂ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਪਚਾਏ ॥੧॥

उदरु नै साणु न भरीऐ कबहू त्रिसना अगनि पचाए ॥१॥

Ūđaru nai saañu na bhareeâi kabahoo ŧrisanaa âgani pachaaē ||1||

His belly is like a river - it is never filled up. He is consumed by the fire of desire. ||1||


ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਰਾਮ ਰਸਿ ਰਾਤੇ ॥

सदा अनंदु राम रसि राते ॥

Sađaa ânanđđu raam rasi raaŧe ||

Eternally blissful are those who are imbued with the sublime essence of the Lord.

ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਦੁਬਿਧਾ ਮਨਿ ਭਾਗੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀ ਤ੍ਰਿਪਤਾਤੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

हिरदै नामु दुबिधा मनि भागी हरि हरि अम्रितु पी त्रिपताते ॥१॥ रहाउ ॥

Hirađai naamu đubiđhaa mani bhaagee hari hari âmmmriŧu pee ŧripaŧaaŧe ||1|| rahaaū ||

The Naam, the Name of the Lord, fills their hearts, and duality runs away from their minds. Drinking in the Ambrosial Nectar of the Lord, Har, Har, they are satisfied. ||1|| Pause ||


ਆਪੇ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਜਿਨਿ ਸਾਜੀ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਲਾਏ ॥

आपे पारब्रहमु स्रिसटि जिनि साजी सिरि सिरि धंधै लाए ॥

Âape paarabrhamu srisati jini saajee siri siri đhanđđhai laaē ||

The Supreme Lord God Himself created the Universe; He links each and every person to their tasks.

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਕੀਆ ਜਿਨਿ ਆਪੇ ਆਪੇ ਦੂਜੈ ਲਾਏ ॥੨॥

माइआ मोहु कीआ जिनि आपे आपे दूजै लाए ॥२॥

Maaīâa mohu keeâa jini âape âape đoojai laaē ||2||

He Himself created love and attachment to Maya; He Himself attaches the mortals to duality. ||2||


ਤਿਸ ਨੋ ਕਿਹੁ ਕਹੀਐ ਜੇ ਦੂਜਾ ਹੋਵੈ ਸਭਿ ਤੁਧੈ ਮਾਹਿ ਸਮਾਏ ॥

तिस नो किहु कहीऐ जे दूजा होवै सभि तुधै माहि समाए ॥

Ŧis no kihu kaheeâi je đoojaa hovai sabhi ŧuđhai maahi samaaē ||

If there were any other, then I would speak to him; all will be merged in You.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰਾ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਏ ॥੩॥

गुरमुखि गिआनु ततु बीचारा जोती जोति मिलाए ॥३॥

Guramukhi giâanu ŧaŧu beechaaraa joŧee joŧi milaaē ||3||

The Gurmukh contemplates the essence of spiritual wisdom; his light merges into the Light. ||3||


ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਚਾ ਸਦ ਹੀ ਸਾਚਾ ਸਾਚਾ ਸਭੁ ਆਕਾਰਾ ॥

सो प्रभु साचा सद ही साचा साचा सभु आकारा ॥

So prbhu saachaa sađ hee saachaa saachaa sabhu âakaaraa ||

God is True, Forever True, and all His Creation is True.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥੪॥੫॥੧੫॥

नानक सतिगुरि सोझी पाई सचि नामि निसतारा ॥४॥५॥१५॥

Naanak saŧiguri sojhee paaëe sachi naami nisaŧaaraa ||4||5||15||

O Nanak, the True Guru has given me this understanding; the True Name brings emancipation. ||4||5||15||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥

भैरउ महला ३ ॥

Bhairaū mahalaa 3 ||

Bhairao, Third Mehl:

ਕਲਿ ਮਹਿ ਪ੍ਰੇਤ ਜਿਨੑੀ ਰਾਮੁ ਨ ਪਛਾਤਾ ਸਤਜੁਗਿ ਪਰਮ ਹੰਸ ਬੀਚਾਰੀ ॥

कलि महि प्रेत जिन्ही रामु न पछाता सतजुगि परम हंस बीचारी ॥

Kali mahi preŧ jinʱee raamu na pachhaaŧaa saŧajugi param hanss beechaaree ||

In this Dark Age of Kali Yuga, those who do not realize the Lord are goblins. In the Golden Age of Sat Yuga, the supreme soul-swans contemplated the Lord.

ਦੁਆਪੁਰਿ ਤ੍ਰੇਤੈ ਮਾਣਸ ਵਰਤਹਿ ਵਿਰਲੈ ਹਉਮੈ ਮਾਰੀ ॥੧॥

दुआपुरि त्रेतै माणस वरतहि विरलै हउमै मारी ॥१॥

Đuâapuri ŧreŧai maañas varaŧahi viralai haūmai maaree ||1||

In the Silver Age of Dwaapur Yuga, and the Brass Age of Traytaa Yuga, mankind prevailed, but only a rare few subdued their egos. ||1||


ਕਲਿ ਮਹਿ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਵਡਿਆਈ ॥

कलि महि राम नामि वडिआई ॥

Kali mahi raam naami vadiâaëe ||

In this Dark Age of Kali Yuga, glorious greatness is obtained through the Lord's Name.

ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

जुगि जुगि गुरमुखि एको जाता विणु नावै मुकति न पाई ॥१॥ रहाउ ॥

Jugi jugi guramukhi ēko jaaŧaa viñu naavai mukaŧi na paaëe ||1|| rahaaū ||

In each and every age, the Gurmukhs know the One Lord; without the Name, liberation is not attained. ||1|| Pause ||


ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਲਖੈ ਜਨੁ ਸਾਚਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥

हिरदै नामु लखै जनु साचा गुरमुखि मंनि वसाई ॥

Hirađai naamu lakhai janu saachaa guramukhi manni vasaaëe ||

The Naam, the Name of the Lord, is revealed in the heart of the True Lord's humble servant. It dwells in the mind of the Gurmukh.

ਆਪਿ ਤਰੇ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਤਾਰੇ ਜਿਨੀ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੨॥

आपि तरे सगले कुल तारे जिनी राम नामि लिव लाई ॥२॥

Âapi ŧare sagale kul ŧaare jinee raam naami liv laaëe ||2||

Those who are lovingly focused on the Lord's Name save themselves; they save all their ancestors as well. ||2||


ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਹੈ ਗੁਣ ਕਾ ਦਾਤਾ ਅਵਗਣ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥

मेरा प्रभु है गुण का दाता अवगण सबदि जलाए ॥

Meraa prbhu hai guñ kaa đaaŧaa âvagañ sabađi jalaaē ||

My Lord God is the Giver of virtue. The Word of the Shabad burns away all faults and demerits.

ਜਿਨ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸੇ ਜਨ ਸੋਹੇ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਵਸਾਏ ॥੩॥

जिन मनि वसिआ से जन सोहे हिरदै नामु वसाए ॥३॥

Jin mani vasiâa se jan sohe hirađai naamu vasaaē ||3||

Those whose minds are filled with the Naam are beautiful; they enshrine the Naam within their hearts. ||3||


ਘਰੁ ਦਰੁ ਮਹਲੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦਿਖਾਇਆ ਰੰਗ ਸਿਉ ਰਲੀਆ ਮਾਣੈ ॥

घरु दरु महलु सतिगुरू दिखाइआ रंग सिउ रलीआ माणै ॥

Gharu đaru mahalu saŧiguroo đikhaaīâa rangg siū raleeâa maañai ||

The True Guru has revealed to me the Lord's Home and His Court, and the Mansion of His Presence. I joyfully enjoy His Love.

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਹੈ ਸੁ ਭਲਾ ਕਰਿ ਮਾਨੈ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੈ ॥੪॥੬॥੧੬॥

जो किछु कहै सु भला करि मानै नानक नामु वखाणै ॥४॥६॥१६॥

Jo kichhu kahai su bhalaa kari maanai naanak naamu vakhaañai ||4||6||16||

Whatever He says, I accept as good; Nanak chants the Naam. ||4||6||16||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥

भैरउ महला ३ ॥

Bhairaū mahalaa 3 ||

Bhairao, Third Mehl:

ਮਨਸਾ ਮਨਹਿ ਸਮਾਇ ਲੈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰ ॥

मनसा मनहि समाइ लै गुर सबदी वीचार ॥

Manasaa manahi samaaī lai gur sabađee veechaar ||

The desires of the mind are absorbed in the mind,contemplating the Word of the Guru's Shabad.

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਸੋਝੀ ਪਵੈ ਫਿਰਿ ਮਰੈ ਨ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥੧॥

गुर पूरे ते सोझी पवै फिरि मरै न वारो वार ॥१॥

Gur poore ŧe sojhee pavai phiri marai na vaaro vaar ||1||

Understanding is obtained from the Perfect Guru, and then the mortal does not die over and over again. ||1||


ਮਨ ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਆਧਾਰੁ ॥

मन मेरे राम नामु आधारु ॥

Man mere raam naamu âađhaaru ||

My mind takes the Support of the Lord's Name.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ਸਭ ਇਛ ਪੁਜਾਵਣਹਾਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गुर परसादि परम पदु पाइआ सभ इछ पुजावणहारु ॥१॥ रहाउ ॥

Gur parasaađi param pađu paaīâa sabh īchh pujaavañahaaru ||1|| rahaaū ||

By Guru's Grace, I have obtained the supreme status; the Lord is the Fulfiller of all desires. ||1|| Pause ||


ਸਭ ਮਹਿ ਏਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਬੂਝ ਨ ਪਾਇ ॥

सभ महि एको रवि रहिआ गुर बिनु बूझ न पाइ ॥

Sabh mahi ēko ravi rahiâa gur binu boojh na paaī ||

The One Lord is permeating and pervading amongst all; without the Guru, this understanding is not obtained.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰਗਟੁ ਹੋਆ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥੨॥

गुरमुखि प्रगटु होआ मेरा हरि प्रभु अनदिनु हरि गुण गाइ ॥२॥

Guramukhi prgatu hoâa meraa hari prbhu ânađinu hari guñ gaaī ||2||

My Lord God has been revealed to me, and I have become Gurmukh. Night and day, I sing the Glorious Praises of the Lord. ||2||


ਸੁਖਦਾਤਾ ਹਰਿ ਏਕੁ ਹੈ ਹੋਰ ਥੈ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਹਿ ॥

सुखदाता हरि एकु है होर थै सुखु न पाहि ॥

Sukhađaaŧaa hari ēku hai hor ŧhai sukhu na paahi ||

The One Lord is the Giver of peace; peace is not found anywhere else.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿਨੀ ਨ ਸੇਵਿਆ ਦਾਤਾ ਸੇ ਅੰਤਿ ਗਏ ਪਛੁਤਾਹਿ ॥੩॥

सतिगुरु जिनी न सेविआ दाता से अंति गए पछुताहि ॥३॥

Saŧiguru jinee na seviâa đaaŧaa se ânŧŧi gaē pachhuŧaahi ||3||

Those who do not serve the Giver, the True Guru, depart regretfully in the end. ||3||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਫਿਰਿ ਦੁਖੁ ਨ ਲਾਗੈ ਧਾਇ ॥

सतिगुरु सेवि सदा सुखु पाइआ फिरि दुखु न लागै धाइ ॥

Saŧiguru sevi sađaa sukhu paaīâa phiri đukhu na laagai đhaaī ||

Serving the True Guru, lasting peace is obtained, and the mortal does not suffer in pain any longer.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਈ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੭॥੧੭॥

नानक हरि भगति परापति होई जोती जोति समाइ ॥४॥७॥१७॥

Naanak hari bhagaŧi paraapaŧi hoëe joŧee joŧi samaaī ||4||7||17||

Nanak has been blessed with devotional worship of the Lord; his light has merged into the Light. ||4||7||17||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥

भैरउ महला ३ ॥

Bhairaū mahalaa 3 ||

Bhairao, Third Mehl:

ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਜਗਤੁ ਬਉਰਾਨਾ ਭੂਲਾ ਚੋਟਾ ਖਾਈ ॥

बाझु गुरू जगतु बउराना भूला चोटा खाई ॥

Baajhu guroo jagaŧu baūraanaa bhoolaa chotaa khaaëe ||

Without the Guru, the world is insane; confused and deluded, it is beaten, and it suffers.

ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ਦਰ ਕੀ ਖਬਰਿ ਨ ਪਾਈ ॥੧॥

मरि मरि जमै सदा दुखु पाए दर की खबरि न पाई ॥१॥

Mari mari jammai sađaa đukhu paaē đar kee khabari na paaëe ||1||

It dies and dies again, and is reborn, always in pain, but it is unaware of the Lord's Gate. ||1||


ਮੇਰੇ ਮਨ ਸਦਾ ਰਹਹੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸਰਣਾ ॥

मेरे मन सदा रहहु सतिगुर की सरणा ॥

Mere man sađaa rahahu saŧigur kee sarañaa ||

O my mind,remain always in the Protection of the True Guru's Sanctuary.

ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮੀਠਾ ਸਦ ਲਾਗਾ ਗੁਰ ਸਬਦੇ ਭਵਜਲੁ ਤਰਣਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

हिरदै हरि नामु मीठा सद लागा गुर सबदे भवजलु तरणा ॥१॥ रहाउ ॥

Hirađai hari naamu meethaa sađ laagaa gur sabađe bhavajalu ŧarañaa ||1|| rahaaū ||

Those people, to whose hearts the Lord's Name seems sweet, are carried across the terrifying world-ocean by the Word of the Guru's Shabad. ||1|| Pause ||


ਭੇਖ ਕਰੈ ਬਹੁਤੁ ਚਿਤੁ ਡੋਲੈ ਅੰਤਰਿ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥

भेख करै बहुतु चितु डोलै अंतरि कामु क्रोधु अहंकारु ॥

Bhekh karai bahuŧu chiŧu dolai ânŧŧari kaamu krođhu âhankkaaru ||

The mortal wears various religious robes, but his consciousness is unsteady; deep within, he is filled with sexual desire, anger and egotism.

ਅੰਤਰਿ ਤਿਸਾ ਭੂਖ ਅਤਿ ਬਹੁਤੀ ਭਉਕਤ ਫਿਰੈ ਦਰ ਬਾਰੁ ॥੨॥

अंतरि तिसा भूख अति बहुती भउकत फिरै दर बारु ॥२॥

Ânŧŧari ŧisaa bhookh âŧi bahuŧee bhaūkaŧ phirai đar baaru ||2||

Deep within is the great thirst and immense hunger; he wanders from door to door. ||2||


ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਰਹਿ ਫਿਰਿ ਜੀਵਹਿ ਤਿਨ ਕਉ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਿ ॥

गुर कै सबदि मरहि फिरि जीवहि तिन कउ मुकति दुआरि ॥

Gur kai sabađi marahi phiri jeevahi ŧin kaū mukaŧi đuâari ||

Those who die in the Word of the Guru's Shabad are reborn; they find the door of liberation.

ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਵੈ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੩॥

अंतरि सांति सदा सुखु होवै हरि राखिआ उर धारि ॥३॥

Ânŧŧari saanŧi sađaa sukhu hovai hari raakhiâa ūr đhaari ||3||

With constant peace and tranquility deep within, they enshrine the Lord within their hearts. ||3||


ਜਿਉ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਵੈ ਕਰਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਈ ॥

जिउ तिसु भावै तिवै चलावै करणा किछू न जाई ॥

Jiū ŧisu bhaavai ŧivai chalaavai karañaa kichhoo na jaaëe ||

As it pleases Him, He inspires us to act. Nothing else can be done.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲੇ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਵਡਿਆਈ ॥੪॥੮॥੧੮॥

नानक गुरमुखि सबदु सम्हाले राम नामि वडिआई ॥४॥८॥१८॥

Naanak guramukhi sabađu samʱaale raam naami vadiâaëe ||4||8||18||

O Nanak, the Gurmukh contemplates the Word of the Shabad, and is blessed with the glorious greatness of the Lord's Name. ||4||8||18||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥

भैरउ महला ३ ॥

Bhairaū mahalaa 3 ||

Bhairao, Third Mehl:

ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਖੁਆਇਆ ਦੁਖੁ ਖਟੇ ਦੁਖ ਖਾਇ ॥

हउमै माइआ मोहि खुआइआ दुखु खटे दुख खाइ ॥

Haūmai maaīâa mohi khuâaīâa đukhu khate đukh khaaī ||

Lost in egotism, Maya and attachment, the mortal earns pain, and eats pain.

ਅੰਤਰਿ ਲੋਭ ਹਲਕੁ ਦੁਖੁ ਭਾਰੀ ਬਿਨੁ ਬਿਬੇਕ ਭਰਮਾਇ ॥੧॥

अंतरि लोभ हलकु दुखु भारी बिनु बिबेक भरमाइ ॥१॥

Ânŧŧari lobh halaku đukhu bhaaree binu bibek bharamaaī ||1||

The great disease, the rabid disease of greed, is deep within him; he wanders around indiscriminately. ||1||


ਮਨਮੁਖਿ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਸੈਸਾਰਿ ॥

मनमुखि ध्रिगु जीवणु सैसारि ॥

Manamukhi đhrigu jeevañu saisaari ||

The life of the self-willed manmukh in this world is cursed.

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਸੁਪਨੈ ਨਹੀ ਚੇਤਿਆ ਹਰਿ ਸਿਉ ਕਦੇ ਨ ਲਾਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

राम नामु सुपनै नही चेतिआ हरि सिउ कदे न लागै पिआरु ॥१॥ रहाउ ॥

Raam naamu supanai nahee cheŧiâa hari siū kađe na laagai piâaru ||1|| rahaaū ||

He does not remember the Lord's Name, even in his dreams. He is never in love with the Lord's Name. ||1|| Pause ||


ਪਸੂਆ ਕਰਮ ਕਰੈ ਨਹੀ ਬੂਝੈ ਕੂੜੁ ਕਮਾਵੈ ਕੂੜੋ ਹੋਇ ॥

पसूआ करम करै नही बूझै कूड़ु कमावै कूड़ो होइ ॥

Pasooâa karam karai nahee boojhai kooɍu kamaavai kooɍo hoī ||

He acts like a beast, and does not understand anything. Practicing falsehood, he becomes false.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਉਲਟੀ ਹੋਵੈ ਖੋਜਿ ਲਹੈ ਜਨੁ ਕੋਇ ॥੨॥

सतिगुरु मिलै त उलटी होवै खोजि लहै जनु कोइ ॥२॥

Saŧiguru milai ŧa ūlatee hovai khoji lahai janu koī ||2||

But when the mortal meets the True Guru, his way of looking at the world changes. How rare are those humble beings who seek and find the Lord. ||2||


ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਸਦ ਵਸਿਆ ਪਾਇਆ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨੁ ॥

हरि हरि नामु रिदै सद वसिआ पाइआ गुणी निधानु ॥

Hari hari naamu riđai sađ vasiâa paaīâa guñee niđhaanu ||

That person, whose heart is forever filled with the Name of the Lord, Har, Har, obtains the Lord, the Treasure of Virtue.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ਚੂਕਾ ਮਨ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥੩॥

गुर परसादी पूरा पाइआ चूका मन अभिमानु ॥३॥

Gur parasaađee pooraa paaīâa chookaa man âbhimaanu ||3||

By Guru's Grace, he finds the Perfect Lord; the egotistical pride of his mind is eradicated. ||3||


ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਆਪੇ ਮਾਰਗਿ ਪਾਏ ॥

आपे करता करे कराए आपे मारगि पाए ॥

Âape karaŧaa kare karaaē âape maaragi paaē ||

The Creator Himself acts, and causes all to act. He Himself places us on the path.

ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਮਾਏ ॥੪॥੯॥੧੯॥

आपे गुरमुखि दे वडिआई नानक नामि समाए ॥४॥९॥१९॥

Âape guramukhi đe vadiâaëe naanak naami samaaē ||4||9||19||

He Himself blesses the Gurmukh with glorious greatness; O Nanak, he merges in the Naam. ||4||9||19||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥

भैरउ महला ३ ॥

Bhairaū mahalaa 3 ||

Bhairao, Third Mehl:

ਮੇਰੀ ਪਟੀਆ ਲਿਖਹੁ ਹਰਿ ਗੋਵਿੰਦ ਗੋਪਾਲਾ ॥

मेरी पटीआ लिखहु हरि गोविंद गोपाला ॥

Meree pateeâa likhahu hari govinđđ gopaalaa ||

Upon my writing tablet, I write the Name of the Lord, the Lord of the Universe, the Lord of the World.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਫਾਥੇ ਜਮ ਜਾਲਾ ॥

दूजै भाइ फाथे जम जाला ॥

Đoojai bhaaī phaaŧhe jam jaalaa ||

In the love of duality, the mortals are caught in the noose of the Messenger of Death.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਕਰੇ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥

सतिगुरु करे मेरी प्रतिपाला ॥

Saŧiguru kare meree prŧipaalaa ||

The True Guru nurtures and sustains me.

ਹਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮੇਰੈ ਨਾਲਾ ॥੧॥

हरि सुखदाता मेरै नाला ॥१॥

Hari sukhađaaŧaa merai naalaa ||1||

The Lord, the Giver of peace, is always with me. ||1||


ਗੁਰ ਉਪਦੇਸਿ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦੁ ਹਰਿ ਉਚਰੈ ॥

गुर उपदेसि प्रहिलादु हरि उचरै ॥

Gur ūpađesi prhilaađu hari ūcharai ||

Following his Guru's instructions, Prahlaad chanted the Lord's Name;

ਸਾਸਨਾ ਤੇ ਬਾਲਕੁ ਗਮੁ ਨ ਕਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

सासना ते बालकु गमु न करै ॥१॥ रहाउ ॥

Saasanaa ŧe baalaku gamu na karai ||1|| rahaaū ||

He was a child, but he was not afraid when his teacher yelled at him. ||1|| Pause ||


ਮਾਤਾ ਉਪਦੇਸੈ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਪਿਆਰੇ ॥

माता उपदेसै प्रहिलाद पिआरे ॥

Maaŧaa ūpađesai prhilaađ piâare ||

Prahlaad's mother gave her beloved son some advice:

ਪੁਤ੍ਰ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਛੋਡਹੁ ਜੀਉ ਲੇਹੁ ਉਬਾਰੇ ॥

पुत्र राम नामु छोडहु जीउ लेहु उबारे ॥

Puŧr raam naamu chhodahu jeeū lehu ūbaare ||

"My son, you must abandon the Lord's Name, and save your life!"

ਪ੍ਰਹਿਲਾਦੁ ਕਹੈ ਸੁਨਹੁ ਮੇਰੀ ਮਾਇ ॥

प्रहिलादु कहै सुनहु मेरी माइ ॥

Prhilaađu kahai sunahu meree maaī ||

Prahlaad said: ""Listen, O my mother;

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਨ ਛੋਡਾ ਗੁਰਿ ਦੀਆ ਬੁਝਾਇ ॥੨॥

राम नामु न छोडा गुरि दीआ बुझाइ ॥२॥

Raam naamu na chhodaa guri đeeâa bujhaaī ||2||

I shall never give up the Lord's Name. My Guru has taught me this." ||2||


ਸੰਡਾ ਮਰਕਾ ਸਭਿ ਜਾਇ ਪੁਕਾਰੇ ॥

संडा मरका सभि जाइ पुकारे ॥

Sanddaa marakaa sabhi jaaī pukaare ||

Sandaa and Markaa, his teachers, went to his father the king, and complained:

ਪ੍ਰਹਿਲਾਦੁ ਆਪਿ ਵਿਗੜਿਆ ਸਭਿ ਚਾਟੜੇ ਵਿਗਾੜੇ ॥

प्रहिलादु आपि विगड़िआ सभि चाटड़े विगाड़े ॥

Prhilaađu âapi vigaɍiâa sabhi chaataɍe vigaaɍe ||

"Prahlaad himself has gone astray, and he leads all the other pupils astray."

ਦੁਸਟ ਸਭਾ ਮਹਿ ਮੰਤ੍ਰੁ ਪਕਾਇਆ ॥

दुसट सभा महि मंत्रु पकाइआ ॥

Đusat sabhaa mahi manŧŧru pakaaīâa ||

In the court of the wicked king, a plan was hatched.

ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਕਾ ਰਾਖਾ ਹੋਇ ਰਘੁਰਾਇਆ ॥੩॥

प्रहलाद का राखा होइ रघुराइआ ॥३॥

Prhalaađ kaa raakhaa hoī raghuraaīâa ||3||

God is the Savior of Prahlaad. ||3||


ਹਾਥਿ ਖੜਗੁ ਕਰਿ ਧਾਇਆ ਅਤਿ ਅਹੰਕਾਰਿ ॥

हाथि खड़गु करि धाइआ अति अहंकारि ॥

Haaŧhi khaɍagu kari đhaaīâa âŧi âhankkaari ||

With sword in hand, and with great egotistical pride, Prahlaad's father ran up to him.

ਹਰਿ ਤੇਰਾ ਕਹਾ ਤੁਝੁ ਲਏ ਉਬਾਰਿ ॥

हरि तेरा कहा तुझु लए उबारि ॥

Hari ŧeraa kahaa ŧujhu laē ūbaari ||

"Where is your Lord, who will save you?"

ਖਿਨ ਮਹਿ ਭੈਆਨ ਰੂਪੁ ਨਿਕਸਿਆ ਥੰਮ੍ਹ੍ਹ ਉਪਾੜਿ ॥

खिन महि भैआन रूपु निकसिआ थम्ह उपाड़ि ॥

Khin mahi bhaiâan roopu nikasiâa ŧhammʱ ūpaaɍi ||

In an instant, the Lord appeared in a dreadful form, and shattered the pillar.

ਹਰਣਾਖਸੁ ਨਖੀ ਬਿਦਾਰਿਆ ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਲੀਆ ਉਬਾਰਿ ॥੪॥

हरणाखसु नखी बिदारिआ प्रहलादु लीआ उबारि ॥४॥

Harañaakhasu nakhee biđaariâa prhalaađu leeâa ūbaari ||4||

Harnaakhash was torn apart by His claws, and Prahlaad was saved. ||4||


ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੇ ਹਰਿ ਜੀਉ ਕਾਰਜ ਸਵਾਰੇ ॥

संत जना के हरि जीउ कारज सवारे ॥

Sanŧŧ janaa ke hari jeeū kaaraj savaare ||

The Dear Lord completes the tasks of the Saints.

ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਜਨ ਕੇ ਇਕੀਹ ਕੁਲ ਉਧਾਰੇ ॥

प्रहलाद जन के इकीह कुल उधारे ॥

Prhalaađ jan ke īkeeh kul ūđhaare ||

He saved twenty-one generations of Prahlaad's descendents.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਉਮੈ ਬਿਖੁ ਮਾਰੇ ॥

गुर कै सबदि हउमै बिखु मारे ॥

Gur kai sabađi haūmai bikhu maare ||

Through the Word of the Guru's Shabad, the poison of egotism is neutralized.

ਨਾਨਕ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਸੰਤ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥੫॥੧੦॥੨੦॥

नानक राम नामि संत निसतारे ॥५॥१०॥२०॥

Naanak raam naami sanŧŧ nisaŧaare ||5||10||20||

O Nanak, through the Name of the Lord, the Saints are emancipated. ||5||10||20||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥

भैरउ महला ३ ॥

Bhairaū mahalaa 3 ||

Bhairao, Third Mehl:

ਆਪੇ ਦੈਤ ਲਾਇ ਦਿਤੇ ਸੰਤ ਜਨਾ ਕਉ ਆਪੇ ਰਾਖਾ ਸੋਈ ॥

आपे दैत लाइ दिते संत जना कउ आपे राखा सोई ॥

Âape đaiŧ laaī điŧe sanŧŧ janaa kaū âape raakhaa soëe ||

The Lord Himself makes demons pursue the Saints, and He Himself saves them.

ਜੋ ਤੇਰੀ ਸਦਾ ਸਰਣਾਈ ਤਿਨ ਮਨਿ ਦੁਖੁ ਨ ਹੋਈ ॥੧॥

जो तेरी सदा सरणाई तिन मनि दुखु न होई ॥१॥

Jo ŧeree sađaa sarañaaëe ŧin mani đukhu na hoëe ||1||

Those who remain forever in Your Sanctuary, O Lord - their minds are never touched by sorrow. ||1||


ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਭਗਤਾ ਕੀ ਰਖਦਾ ਆਇਆ ॥

जुगि जुगि भगता की रखदा आइआ ॥

Jugi jugi bhagaŧaa kee rakhađaa âaīâa ||

In each and every age, the Lord saves the honor of His devotees.

ਦੈਤ ਪੁਤ੍ਰੁ ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਤਰਪਣੁ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਣੈ ਸਬਦੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

दैत पुत्रु प्रहलादु गाइत्री तरपणु किछू न जाणै सबदे मेलि मिलाइआ ॥१॥ रहाउ ॥

Đaiŧ puŧru prhalaađu gaaīŧree ŧarapañu kichhoo na jaañai sabađe meli milaaīâa ||1|| rahaaū ||

Prahlaad, the demon's son, knew nothing of the Hindu morning prayer, the Gayatri, and nothing about ceremonial water-offerings to his ancestors; but through the Word of the Shabad, he was united in the Lord's Union. ||1|| Pause ||


ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਿਨ ਰਾਤੀ ਦੁਬਿਧਾ ਸਬਦੇ ਖੋਈ ॥

अनदिनु भगति करहि दिन राती दुबिधा सबदे खोई ॥

Ânađinu bhagaŧi karahi đin raaŧee đubiđhaa sabađe khoëe ||

Night and day, he performed devotional worship service, day and night, and through the Shabad, his duality was eradicated.

ਸਦਾ ਨਿਰਮਲ ਹੈ ਜੋ ਸਚਿ ਰਾਤੇ ਸਚੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਸੋਈ ॥੨॥

सदा निरमल है जो सचि राते सचु वसिआ मनि सोई ॥२॥

Sađaa niramal hai jo sachi raaŧe sachu vasiâa mani soëe ||2||

Those who are imbued with Truth are immaculate and pure; the True Lord abides within their minds. ||2||


ਮੂਰਖ ਦੁਬਿਧਾ ਪੜ੍ਹਹਿ ਮੂਲੁ ਨ ਪਛਾਣਹਿ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥

मूरख दुबिधा पड़्हहि मूलु न पछाणहि बिरथा जनमु गवाइआ ॥

Moorakh đubiđhaa paɍhhi moolu na pachhaañahi biraŧhaa janamu gavaaīâa ||

The fools in duality read, but they do not understand anything; they waste their lives uselessly.

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਹਿ ਦੁਸਟੁ ਦੈਤੁ ਚਿੜਾਇਆ ॥੩॥

संत जना की निंदा करहि दुसटु दैतु चिड़ाइआ ॥३॥

Sanŧŧ janaa kee ninđđaa karahi đusatu đaiŧu chiɍaaīâa ||3||

The wicked demon slandered the Saint, and stirred up trouble. ||3||


ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਦੁਬਿਧਾ ਨ ਪੜੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਛੋਡੈ ਡਰੈ ਨ ਕਿਸੈ ਦਾ ਡਰਾਇਆ ॥

प्रहलादु दुबिधा न पड़ै हरि नामु न छोडै डरै न किसै दा डराइआ ॥

Prhalaađu đubiđhaa na paɍai hari naamu na chhodai darai na kisai đaa daraaīâa ||

Prahlaad did not read in duality, and he did not abandon the Lord's Name; he was not afraid of any fear.

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਰਾਖਾ ਦੈਤੈ ਕਾਲੁ ਨੇੜਾ ਆਇਆ ॥੪॥

संत जना का हरि जीउ राखा दैतै कालु नेड़ा आइआ ॥४॥

Sanŧŧ janaa kaa hari jeeū raakhaa đaiŧai kaalu neɍaa âaīâa ||4||

The Dear Lord became the Savior of the Saint, and the demonic Death could not even approach him. ||4||


ਆਪਣੀ ਪੈਜ ਆਪੇ ਰਾਖੈ ਭਗਤਾਂ ਦੇਇ ਵਡਿਆਈ ॥

आपणी पैज आपे राखै भगतां देइ वडिआई ॥

Âapañee paij âape raakhai bhagaŧaan đeī vadiâaëe ||

The Lord Himself saved his honor, and blessed his devotee with glorious greatness.

ਨਾਨਕ ਹਰਣਾਖਸੁ ਨਖੀ ਬਿਦਾਰਿਆ ਅੰਧੈ ਦਰ ਕੀ ਖਬਰਿ ਨ ਪਾਈ ॥੫॥੧੧॥੨੧॥

नानक हरणाखसु नखी बिदारिआ अंधै दर की खबरि न पाई ॥५॥११॥२१॥

Naanak harañaakhasu nakhee biđaariâa ânđđhai đar kee khabari na paaëe ||5||11||21||

O Nanak, Harnaakhash was torn apart by the Lord with His claws; the blind demon knew nothing of the Lord's Court. ||5||11||21||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੨

भैरउ महला ३ घरु २

Bhairaū mahalaa 3 gharu 2

Bhairao, Third Mehl, Second House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਤਿਨਿ ਕਰਤੈ ਇਕੁ ਚਲਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥

तिनि करतै इकु चलतु उपाइआ ॥

Ŧini karaŧai īku chalaŧu ūpaaīâa ||

The Creator has staged His Wondrous Play.

ਅਨਹਦ ਬਾਣੀ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਇਆ ॥

अनहद बाणी सबदु सुणाइआ ॥

Ânahađ baañee sabađu suñaaīâa ||

I listen to the Unstruck Sound-current of the Shabad, and the Bani of His Word.

ਮਨਮੁਖਿ ਭੂਲੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਝਾਇਆ ॥

मनमुखि भूले गुरमुखि बुझाइआ ॥

Manamukhi bhoole guramukhi bujhaaīâa ||

The self-willed manmukhs are deluded and confused, while the Gurmukhs understand.

ਕਾਰਣੁ ਕਰਤਾ ਕਰਦਾ ਆਇਆ ॥੧॥

कारणु करता करदा आइआ ॥१॥

Kaarañu karaŧaa karađaa âaīâa ||1||

The Creator creates the Cause that causes. ||1||


ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਮੇਰੈ ਅੰਤਰਿ ਧਿਆਨੁ ॥

गुर का सबदु मेरै अंतरि धिआनु ॥

Gur kaa sabađu merai ânŧŧari đhiâanu ||

Deep within my being, I meditate on the Word of the Guru's Shabad.

ਹਉ ਕਬਹੁ ਨ ਛੋਡਉ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

हउ कबहु न छोडउ हरि का नामु ॥१॥ रहाउ ॥

Haū kabahu na chhodaū hari kaa naamu ||1|| rahaaū ||

I shall never forsake the Name of the Lord. ||1|| Pause ||


ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਪੜਣ ਪਠਾਇਆ ॥

पिता प्रहलादु पड़ण पठाइआ ॥

Piŧaa prhalaađu paɍañ pathaaīâa ||

Prahlaad's father sent him to school, to learn to read.

ਲੈ ਪਾਟੀ ਪਾਧੇ ਕੈ ਆਇਆ ॥

लै पाटी पाधे कै आइआ ॥

Lai paatee paađhe kai âaīâa ||

He took his writing tablet and went to the teacher.

ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਨਹ ਪੜਉ ਅਚਾਰ ॥

नाम बिना नह पड़उ अचार ॥

Naam binaa nah paɍaū âchaar ||

He said, ""I shall not read anything except the Naam, the Name of the Lord.

ਮੇਰੀ ਪਟੀਆ ਲਿਖਿ ਦੇਹੁ ਗੋਬਿੰਦ ਮੁਰਾਰਿ ॥੨॥

मेरी पटीआ लिखि देहु गोबिंद मुरारि ॥२॥

Meree pateeâa likhi đehu gobinđđ muraari ||2||

Write the Lord's Name on my tablet." ||2||


ਪੁਤ੍ਰ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਸਿਉ ਕਹਿਆ ਮਾਇ ॥

पुत्र प्रहिलाद सिउ कहिआ माइ ॥

Puŧr prhilaađ siū kahiâa maaī ||

Prahlaad's mother said to her son,

ਪਰਵਿਰਤਿ ਨ ਪੜਹੁ ਰਹੀ ਸਮਝਾਇ ॥

परविरति न पड़हु रही समझाइ ॥

Paraviraŧi na paɍahu rahee samajhaaī ||

"I advise you not to read anything except what you are taught."

ਨਿਰਭਉ ਦਾਤਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਮੇਰੈ ਨਾਲਿ ॥

निरभउ दाता हरि जीउ मेरै नालि ॥

Nirabhaū đaaŧaa hari jeeū merai naali ||

He answered, ""The Great Giver, my Fearless Lord God is always with me.

ਜੇ ਹਰਿ ਛੋਡਉ ਤਉ ਕੁਲਿ ਲਾਗੈ ਗਾਲਿ ॥੩॥

जे हरि छोडउ तउ कुलि लागै गालि ॥३॥

Je hari chhodaū ŧaū kuli laagai gaali ||3||

If I were to forsake the Lord, then my family would be disgraced."" ||3||


ਪ੍ਰਹਲਾਦਿ ਸਭਿ ਚਾਟੜੇ ਵਿਗਾਰੇ ॥

प्रहलादि सभि चाटड़े विगारे ॥

Prhalaađi sabhi chaataɍe vigaare ||

"Prahlaad has corrupted all the other students.

ਹਮਾਰਾ ਕਹਿਆ ਨ ਸੁਣੈ ਆਪਣੇ ਕਾਰਜ ਸਵਾਰੇ ॥

हमारा कहिआ न सुणै आपणे कारज सवारे ॥

Hamaaraa kahiâa na suñai âapañe kaaraj savaare ||

He does not listen to what I say, and he does his own thing.

ਸਭ ਨਗਰੀ ਮਹਿ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਈ ॥

सभ नगरी महि भगति द्रिड़ाई ॥

Sabh nagaree mahi bhagaŧi đriɍaaëe ||

He instigated devotional worship in the townspeople.""

ਦੁਸਟ ਸਭਾ ਕਾ ਕਿਛੁ ਨ ਵਸਾਈ ॥੪॥

दुसट सभा का किछु न वसाई ॥४॥

Đusat sabhaa kaa kichhu na vasaaëe ||4||

The gathering of the wicked people could not do anything against him. ||4||


ਸੰਡੈ ਮਰਕੈ ਕੀਈ ਪੂਕਾਰ ॥

संडै मरकै कीई पूकार ॥

Sanddai marakai keeëe pookaar ||

Sanda and Marka, his teachers, made the complaint.

ਸਭੇ ਦੈਤ ਰਹੇ ਝਖ ਮਾਰਿ ॥

सभे दैत रहे झख मारि ॥

Sabhe đaiŧ rahe jhakh maari ||

All the demons kept trying in vain.

ਭਗਤ ਜਨਾ ਕੀ ਪਤਿ ਰਾਖੈ ਸੋਈ ॥

भगत जना की पति राखै सोई ॥

Bhagaŧ janaa kee paŧi raakhai soëe ||

The Lord protected His humble devotee, and preserved his honor.

ਕੀਤੇ ਕੈ ਕਹਿਐ ਕਿਆ ਹੋਈ ॥੫॥

कीते कै कहिऐ किआ होई ॥५॥

Keeŧe kai kahiâi kiâa hoëe ||5||

What can be done by mere created beings? ||5||


ਕਿਰਤ ਸੰਜੋਗੀ ਦੈਤਿ ਰਾਜੁ ਚਲਾਇਆ ॥

किरत संजोगी दैति राजु चलाइआ ॥

Kiraŧ sanjjogee đaiŧi raaju chalaaīâa ||

Because of his past karma, the demon ruled over his kingdom.

ਹਰਿ ਨ ਬੂਝੈ ਤਿਨਿ ਆਪਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥

हरि न बूझै तिनि आपि भुलाइआ ॥

Hari na boojhai ŧini âapi bhulaaīâa ||

He did not realize the Lord; the Lord Himself confused him.

ਪੁਤ੍ਰ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਸਿਉ ਵਾਦੁ ਰਚਾਇਆ ॥

पुत्र प्रहलाद सिउ वादु रचाइआ ॥

Puŧr prhalaađ siū vaađu rachaaīâa ||

He started an argument with his son Prahlaad.

ਅੰਧਾ ਨ ਬੂਝੈ ਕਾਲੁ ਨੇੜੈ ਆਇਆ ॥੬॥

अंधा न बूझै कालु नेड़ै आइआ ॥६॥

Ânđđhaa na boojhai kaalu neɍai âaīâa ||6||

The blind one did not understand that his death was approaching. ||6||


ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਕੋਠੇ ਵਿਚਿ ਰਾਖਿਆ ਬਾਰਿ ਦੀਆ ਤਾਲਾ ॥

प्रहलादु कोठे विचि राखिआ बारि दीआ ताला ॥

Prhalaađu kothe vichi raakhiâa baari đeeâa ŧaalaa ||

Prahlaad was placed in a cell, and the door was locked.

ਨਿਰਭਉ ਬਾਲਕੁ ਮੂਲਿ ਨ ਡਰਈ ਮੇਰੈ ਅੰਤਰਿ ਗੁਰ ਗੋਪਾਲਾ ॥

निरभउ बालकु मूलि न डरई मेरै अंतरि गुर गोपाला ॥

Nirabhaū baalaku mooli na daraëe merai ânŧŧari gur gopaalaa ||

The fearless child was not afraid at all. He said, ""Within my being, is the Guru, the Lord of the World.""

ਕੀਤਾ ਹੋਵੈ ਸਰੀਕੀ ਕਰੈ ਅਨਹੋਦਾ ਨਾਉ ਧਰਾਇਆ ॥

कीता होवै सरीकी करै अनहोदा नाउ धराइआ ॥

Keeŧaa hovai sareekee karai ânahođaa naaū đharaaīâa ||

The created being tried to compete with his Creator, but he assumed this name in vain.

ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੋੁ ਆਇ ਪਹੁਤਾ ਜਨ ਸਿਉ ਵਾਦੁ ਰਚਾਇਆ ॥੭॥

जो धुरि लिखिआ सो आइ पहुता जन सिउ वादु रचाइआ ॥७॥

Jo đhuri likhiâa sao âaī pahuŧaa jan siū vaađu rachaaīâa ||7||

That which was predestined for him has come to pass; he started an argument with the Lord's humble servant. ||7||


ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਸਿਉ ਗੁਰਜ ਉਠਾਈ ॥

पिता प्रहलाद सिउ गुरज उठाई ॥

Piŧaa prhalaađ siū guraj ūthaaëe ||

The father raised the club to strike down Prahlaad, saying,

ਕਹਾਂ ਤੁਮ੍ਹ੍ਹਾਰਾ ਜਗਦੀਸ ਗੁਸਾਈ ॥

कहां तुम्हारा जगदीस गुसाई ॥

Kahaan ŧumʱaaraa jagađees gusaaëe ||

"Where is your God, the Lord of the Universe, now?"

ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਅੰਤਿ ਸਖਾਈ ॥

जगजीवनु दाता अंति सखाई ॥

Jagajeevanu đaaŧaa ânŧŧi sakhaaëe ||

He replied, ""The Life of the World, the Great Giver, is my Help and Support in the end.

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥੮॥

जह देखा तह रहिआ समाई ॥८॥

Jah đekhaa ŧah rahiâa samaaëe ||8||

Wherever I look, I see Him permeating and prevailing."" ||8||


ਥੰਮ੍ਹ੍ਹੁ ਉਪਾੜਿ ਹਰਿ ਆਪੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥

थम्हु उपाड़ि हरि आपु दिखाइआ ॥

Ŧhammʱu ūpaaɍi hari âapu đikhaaīâa ||

Tearing down the pillars, the Lord Himself appeared.

ਅਹੰਕਾਰੀ ਦੈਤੁ ਮਾਰਿ ਪਚਾਇਆ ॥

अहंकारी दैतु मारि पचाइआ ॥

Âhankkaaree đaiŧu maari pachaaīâa ||

The egotistical demon was killed and destroyed.

ਭਗਤਾ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ਵਜੀ ਵਧਾਈ ॥

भगता मनि आनंदु वजी वधाई ॥

Bhagaŧaa mani âananđđu vajee vađhaaëe ||

The minds of the devotees were filled with bliss, and congratulations poured in.

ਅਪਨੇ ਸੇਵਕ ਕਉ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥੯॥

अपने सेवक कउ दे वडिआई ॥९॥

Âpane sevak kaū đe vadiâaëe ||9||

He blessed His servant with glorious greatness. ||9||


ਜੰਮਣੁ ਮਰਣਾ ਮੋਹੁ ਉਪਾਇਆ ॥

जमणु मरणा मोहु उपाइआ ॥

Jammañu marañaa mohu ūpaaīâa ||

He created birth, death and attachment.

ਆਵਣੁ ਜਾਣਾ ਕਰਤੈ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥

आवणु जाणा करतै लिखि पाइआ ॥

Âavañu jaañaa karaŧai likhi paaīâa ||

The Creator has ordained coming and going in reincarnation.

ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਕੈ ਕਾਰਜਿ ਹਰਿ ਆਪੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥

प्रहलाद कै कारजि हरि आपु दिखाइआ ॥

Prhalaađ kai kaaraji hari âapu đikhaaīâa ||

For the sake of Prahlaad, the Lord Himself appeared.

ਭਗਤਾ ਕਾ ਬੋਲੁ ਆਗੈ ਆਇਆ ॥੧੦॥

भगता का बोलु आगै आइआ ॥१०॥

Bhagaŧaa kaa bolu âagai âaīâa ||10||

The word of the devotee came true. ||10||


ਦੇਵ ਕੁਲੀ ਲਖਿਮੀ ਕਉ ਕਰਹਿ ਜੈਕਾਰੁ ॥

देव कुली लखिमी कउ करहि जैकारु ॥

Đev kulee lakhimee kaū karahi jaikaaru ||

The gods proclaimed the victory of Lakshmi, and said,

ਮਾਤਾ ਨਰਸਿੰਘ ਕਾ ਰੂਪੁ ਨਿਵਾਰੁ ॥

माता नरसिंघ का रूपु निवारु ॥

Maaŧaa narasinggh kaa roopu nivaaru ||

"O mother, make this form of the Man-lion disappear!"

ਲਖਿਮੀ ਭਉ ਕਰੈ ਨ ਸਾਕੈ ਜਾਇ ॥

लखिमी भउ करै न साकै जाइ ॥

Lakhimee bhaū karai na saakai jaaī ||

Lakshmi was afraid, and did not approach.

ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਜਨੁ ਚਰਣੀ ਲਾਗਾ ਆਇ ॥੧੧॥

प्रहलादु जनु चरणी लागा आइ ॥११॥

Prhalaađu janu charañee laagaa âaī ||11||

The humble servant Prahlaad came and fell at the Lord's Feet. ||11||


ਸਤਿਗੁਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ॥

सतिगुरि नामु निधानु द्रिड़ाइआ ॥

Saŧiguri naamu niđhaanu đriɍaaīâa ||

The True Guru implanted the treasure of the Naam within.

ਰਾਜੁ ਮਾਲੁ ਝੂਠੀ ਸਭ ਮਾਇਆ ॥

राजु मालु झूठी सभ माइआ ॥

Raaju maalu jhoothee sabh maaīâa ||

Power, property and all Maya is false.

ਲੋਭੀ ਨਰ ਰਹੇ ਲਪਟਾਇ ॥

लोभी नर रहे लपटाइ ॥

Lobhee nar rahe lapataaī ||

But still, the greedy people continue clinging to them.

ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਦਰਗਹ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥੧੨॥

हरि के नाम बिनु दरगह मिलै सजाइ ॥१२॥

Hari ke naam binu đaragah milai sajaaī ||12||

Without the Name of the Lord, the mortals are punished in His Court. ||12||


ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸਭੁ ਕੋ ਕਰੇ ਕਰਾਇਆ ॥

कहै नानकु सभु को करे कराइआ ॥

Kahai naanaku sabhu ko kare karaaīâa ||

Says Nanak, everyone acts as the Lord makes them act.

ਸੇ ਪਰਵਾਣੁ ਜਿਨੀ ਹਰਿ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥

से परवाणु जिनी हरि सिउ चितु लाइआ ॥

Se paravaañu jinee hari siū chiŧu laaīâa ||

They alone are approved and accepted, who focus their consciousness on the Lord.

ਭਗਤਾ ਕਾ ਅੰਗੀਕਾਰੁ ਕਰਦਾ ਆਇਆ ॥

भगता का अंगीकारु करदा आइआ ॥

Bhagaŧaa kaa ânggeekaaru karađaa âaīâa ||

He has made His devotees His Own.

ਕਰਤੈ ਅਪਣਾ ਰੂਪੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥੧੩॥੧॥੨॥

करतै अपणा रूपु दिखाइआ ॥१३॥१॥२॥

Karaŧai âpañaa roopu đikhaaīâa ||13||1||2||

The Creator has appeared in His Own Form. ||13||1||2||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥

भैरउ महला ३ ॥

Bhairaū mahalaa 3 ||

Bhairao, Third Mehl:

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ਹਉਮੈ ਤ੍ਰਿਸਨ ਬੁਝਾਈ ॥

गुर सेवा ते अम्रित फलु पाइआ हउमै त्रिसन बुझाई ॥

Gur sevaa ŧe âmmmriŧ phalu paaīâa haūmai ŧrisan bujhaaëe ||

Serving the Guru, I obtain the Ambrosial Fruit; my egotism and desire have been quenched.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਹ੍ਰਿਦੈ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਮਨਸਾ ਮਨਹਿ ਸਮਾਈ ॥੧॥

हरि का नामु ह्रिदै मनि वसिआ मनसा मनहि समाई ॥१॥

Hari kaa naamu hriđai mani vasiâa manasaa manahi samaaëe ||1||

The Name of the Lord dwells within my heart and mind, and the desires of my mind are quieted. ||1||


ਹਰਿ ਜੀਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹੁ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ॥

हरि जीउ क्रिपा करहु मेरे पिआरे ॥

Hari jeeū kripaa karahu mere piâare ||

O Dear Lord, my Beloved, please bless me with Your Mercy.

ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਦੀਨ ਜਨੁ ਮਾਂਗੈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਉਧਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

अनदिनु हरि गुण दीन जनु मांगै गुर कै सबदि उधारे ॥१॥ रहाउ ॥

Ânađinu hari guñ đeen janu maangai gur kai sabađi ūđhaare ||1|| rahaaū ||

Night and day, Your humble servant begs for Your Glorious Praises; through the Word of the Guru's Shabad, he is saved. ||1|| Pause ||


ਸੰਤ ਜਨਾ ਕਉ ਜਮੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਾਕੈ ਰਤੀ ਅੰਚ ਦੂਖ ਨ ਲਾਈ ॥

संत जना कउ जमु जोहि न साकै रती अंच दूख न लाई ॥

Sanŧŧ janaa kaū jamu johi na saakai raŧee âncch đookh na laaëe ||

The Messenger of Death cannot even touch the humble Saints; it does not cause them even an iota of suffering or pain.

ਆਪਿ ਤਰਹਿ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਤਾਰਹਿ ਜੋ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ॥੨॥

आपि तरहि सगले कुल तारहि जो तेरी सरणाई ॥२॥

Âapi ŧarahi sagale kul ŧaarahi jo ŧeree sarañaaëe ||2||

Those who enter Your Sanctuary, Lord, save themselves, and save all their ancestors as well. ||2||


ਭਗਤਾ ਕੀ ਪੈਜ ਰਖਹਿ ਤੂ ਆਪੇ ਏਹ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ॥

भगता की पैज रखहि तू आपे एह तेरी वडिआई ॥

Bhagaŧaa kee paij rakhahi ŧoo âape ēh ŧeree vadiâaëe ||

You Yourself save the honor of Your devotees; this is Your Glory, O Lord.

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੇ ਕਿਲਵਿਖ ਦੁਖ ਕਾਟਹਿ ਦੁਬਿਧਾ ਰਤੀ ਨ ਰਾਈ ॥੩॥

जनम जनम के किलविख दुख काटहि दुबिधा रती न राई ॥३॥

Janam janam ke kilavikh đukh kaatahi đubiđhaa raŧee na raaëe ||3||

You cleanse them of the sins and the pains of countless incarnations; You love them without even an iota of duality. ||3||


ਹਮ ਮੂੜ ਮੁਗਧ ਕਿਛੁ ਬੂਝਹਿ ਨਾਹੀ ਤੂ ਆਪੇ ਦੇਹਿ ਬੁਝਾਈ ॥

हम मूड़ मुगध किछु बूझहि नाही तू आपे देहि बुझाई ॥

Ham mooɍ mugađh kichhu boojhahi naahee ŧoo âape đehi bujhaaëe ||

I am foolish and ignorant, and understand nothing. You Yourself bless me with understanding.

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਕਰਸੀ ਅਵਰੁ ਨ ਕਰਣਾ ਜਾਈ ॥੪॥

जो तुधु भावै सोई करसी अवरु न करणा जाई ॥४॥

Jo ŧuđhu bhaavai soëe karasee âvaru na karañaa jaaëe ||4||

You do whatever You please; nothing else can be done at all. ||4||


ਜਗਤੁ ਉਪਾਇ ਤੁਧੁ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ਭੂੰਡੀ ਕਾਰ ਕਮਾਈ ॥

जगतु उपाइ तुधु धंधै लाइआ भूंडी कार कमाई ॥

Jagaŧu ūpaaī ŧuđhu đhanđđhai laaīâa bhoonddee kaar kamaaëe ||

Creating the world, You have linked all to their tasks - even the evil deeds which men do.

ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਜੂਐ ਹਾਰਿਆ ਸਬਦੈ ਸੁਰਤਿ ਨ ਪਾਈ ॥੫॥

जनमु पदारथु जूऐ हारिआ सबदै सुरति न पाई ॥५॥

Janamu pađaaraŧhu jooâi haariâa sabađai suraŧi na paaëe ||5||

They lose this precious human life in the gamble, and do not understand the Word of the Shabad. ||5||


ਮਨਮੁਖਿ ਮਰਹਿ ਤਿਨ ਕਿਛੂ ਨ ਸੂਝੈ ਦੁਰਮਤਿ ਅਗਿਆਨ ਅੰਧਾਰਾ ॥

मनमुखि मरहि तिन किछू न सूझै दुरमति अगिआन अंधारा ॥

Manamukhi marahi ŧin kichhoo na soojhai đuramaŧi âgiâan ânđđhaaraa ||

The self-willed manmukhs die, understanding nothing; they are enveloped by the darkness of evil-mindedness and ignorance.

ਭਵਜਲੁ ਪਾਰਿ ਨ ਪਾਵਹਿ ਕਬ ਹੀ ਡੂਬਿ ਮੁਏ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸਿਰਿ ਭਾਰਾ ॥੬॥

भवजलु पारि न पावहि कब ही डूबि मुए बिनु गुर सिरि भारा ॥६॥

Bhavajalu paari na paavahi kab hee doobi muē binu gur siri bhaaraa ||6||

They do not cross over the terrible world-ocean; without the Guru, they drown and die. ||6||


ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਜਨ ਸਾਚੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥

साचै सबदि रते जन साचे हरि प्रभि आपि मिलाए ॥

Saachai sabađi raŧe jan saache hari prbhi âapi milaaē ||

True are those humble beings who are imbued with the True Shabad; the Lord God unites them with Himself.

ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤੀ ਸਾਚਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥੭॥

गुर की बाणी सबदि पछाती साचि रहे लिव लाए ॥७॥

Gur kee baañee sabađi pachhaaŧee saachi rahe liv laaē ||7||

Through the Word of the Guru's Bani, they come to understand the Shabad. They remain lovingly focused on the True Lord. ||7||


ਤੂੰ ਆਪਿ ਨਿਰਮਲੁ ਤੇਰੇ ਜਨ ਹੈ ਨਿਰਮਲ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੇ ॥

तूं आपि निरमलु तेरे जन है निरमल गुर कै सबदि वीचारे ॥

Ŧoonn âapi niramalu ŧere jan hai niramal gur kai sabađi veechaare ||

You Yourself are Immaculate and Pure, and pure are Your humble servants who contemplate the Word of the Guru's Shabad.

ਨਾਨਕੁ ਤਿਨ ਕੈ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਉਰਿ ਧਾਰੇ ॥੮॥੨॥੩॥

नानकु तिन कै सद बलिहारै राम नामु उरि धारे ॥८॥२॥३॥

Naanaku ŧin kai sađ balihaarai raam naamu ūri đhaare ||8||2||3||

Nanak is forever a sacrifice to those, who enshrine the Lord's Name within their hearts. ||8||2||3||


ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ਤੀਜਾ ॥

बसंतु महला ३ तीजा ॥

Basanŧŧu mahalaa 3 ŧeejaa ||

Basant, Third Mehl:

ਬਸਤ੍ਰ ਉਤਾਰਿ ਦਿਗੰਬਰੁ ਹੋਗੁ ॥

बसत्र उतारि दिग्मबरु होगु ॥

Basaŧr ūŧaari đigambbaru hogu ||

A person may take off his clothes and be naked.

ਜਟਾਧਾਰਿ ਕਿਆ ਕਮਾਵੈ ਜੋਗੁ ॥

जटाधारि किआ कमावै जोगु ॥

Jataađhaari kiâa kamaavai jogu ||

What Yoga does he practice by having matted and tangled hair?

ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਹੀ ਦਸਵੈ ਦੁਆਰ ॥

मनु निरमलु नही दसवै दुआर ॥

Manu niramalu nahee đasavai đuâar ||

If the mind is not pure, what use is it to hold the breath at the Tenth Gate?

ਭ੍ਰਮਿ ਭ੍ਰਮਿ ਆਵੈ ਮੂੜ੍ਹ੍ਹਾ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥੧॥

भ्रमि भ्रमि आवै मूड़्हा वारो वार ॥१॥

Bhrmi bhrmi âavai mooɍʱaa vaaro vaar ||1||

The fool wanders and wanders, entering the cycle of reincarnation again and again. ||1||


ਏਕੁ ਧਿਆਵਹੁ ਮੂੜ੍ਹ੍ਹ ਮਨਾ ॥

एकु धिआवहु मूड़्ह मना ॥

Ēku đhiâavahu mooɍʱ manaa ||

Meditate on the One Lord, O my foolish mind,

ਪਾਰਿ ਉਤਰਿ ਜਾਹਿ ਇਕ ਖਿਨਾਂ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

पारि उतरि जाहि इक खिनां ॥१॥ रहाउ ॥

Paari ūŧari jaahi īk khinaan ||1|| rahaaū ||

And you shall cross over to the other side in an instant. ||1|| Pause ||


ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ੍ਰ ਕਰਹਿ ਵਖਿਆਣ ॥

सिम्रिति सासत्र करहि वखिआण ॥

Simriŧi saasaŧr karahi vakhiâañ ||

Some recite and expound on the Simritees and the Shaastras;

ਨਾਦੀ ਬੇਦੀ ਪੜ੍ਹ੍ਹਹਿ ਪੁਰਾਣ ॥

नादी बेदी पड़्हहि पुराण ॥

Naađee beđee paɍʱhi puraañ ||

Some sing the Vedas and read the Puraanas;

ਪਾਖੰਡ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਮਨਿ ਕਪਟੁ ਕਮਾਹਿ ॥

पाखंड द्रिसटि मनि कपटु कमाहि ॥

Paakhandd đrisati mani kapatu kamaahi ||

But they practice hypocrisy and deception with their eyes and minds.

ਤਿਨ ਕੈ ਰਮਈਆ ਨੇੜਿ ਨਾਹਿ ॥੨॥

तिन कै रमईआ नेड़ि नाहि ॥२॥

Ŧin kai ramaëeâa neɍi naahi ||2||

The Lord does not even come near them. ||2||


ਜੇ ਕੋ ਐਸਾ ਸੰਜਮੀ ਹੋਇ ॥

जे को ऐसा संजमी होइ ॥

Je ko âisaa sanjjamee hoī ||

Even if someone practices such self-discipline,

ਕ੍ਰਿਆ ਵਿਸੇਖ ਪੂਜਾ ਕਰੇਇ ॥

क्रिआ विसेख पूजा करेइ ॥

Kriâa visekh poojaa kareī ||

Compassion and devotional worship

ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਮਨੁ ਬਿਖਿਆ ਮਾਹਿ ॥

अंतरि लोभु मनु बिखिआ माहि ॥

Ânŧŧari lobhu manu bikhiâa maahi ||

- if he is filled with greed, and his mind is engrossed in corruption,

ਓਇ ਨਿਰੰਜਨੁ ਕੈਸੇ ਪਾਹਿ ॥੩॥

ओइ निरंजनु कैसे पाहि ॥३॥

Õī niranjjanu kaise paahi ||3||

How can he find the Immaculate Lord? ||3||


ਕੀਤਾ ਹੋਆ ਕਰੇ ਕਿਆ ਹੋਇ ॥

कीता होआ करे किआ होइ ॥

Keeŧaa hoâa kare kiâa hoī ||

What can the created being do?

ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਚਲਾਏ ਸੋਇ ॥

जिस नो आपि चलाए सोइ ॥

Jis no âapi chalaaē soī ||

The Lord Himself moves him.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾਂ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਏ ॥

नदरि करे तां भरमु चुकाए ॥

Nađari kare ŧaan bharamu chukaaē ||

If the Lord casts His Glance of Grace, then his doubts are dispelled.

ਹੁਕਮੈ ਬੂਝੈ ਤਾਂ ਸਾਚਾ ਪਾਏ ॥੪॥

हुकमै बूझै तां साचा पाए ॥४॥

Hukamai boojhai ŧaan saachaa paaē ||4||

If the mortal realizes the Hukam of the Lord's Command, he obtains the True Lord. ||4||


ਜਿਸੁ ਜੀਉ ਅੰਤਰੁ ਮੈਲਾ ਹੋਇ ॥

जिसु जीउ अंतरु मैला होइ ॥

Jisu jeeū ânŧŧaru mailaa hoī ||

If someone's soul is polluted within,

ਤੀਰਥ ਭਵੈ ਦਿਸੰਤਰ ਲੋਇ ॥

तीरथ भवै दिसंतर लोइ ॥

Ŧeeraŧh bhavai đisanŧŧar loī ||

What is the use of his traveling to sacred shrines of pilgrimage all over the world?

ਨਾਨਕ ਮਿਲੀਐ ਸਤਿਗੁਰ ਸੰਗ ॥

नानक मिलीऐ सतिगुर संग ॥

Naanak mileeâi saŧigur sangg ||

O Nanak, when one joins the Society of the True Guru,

ਤਉ ਭਵਜਲ ਕੇ ਤੂਟਸਿ ਬੰਧ ॥੫॥੪॥

तउ भवजल के तूटसि बंध ॥५॥४॥

Ŧaū bhavajal ke ŧootasi banđđh ||5||4||

Then the bonds of the terrifying world-ocean are broken. ||5||4||


ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ਇਕ ਤੁਕਾ ॥

बसंतु महला ३ इक तुका ॥

Basanŧŧu mahalaa 3 īk ŧukaa ||

Basant, Third Mehl, Ik-Tukas:

ਸਾਹਿਬ ਭਾਵੈ ਸੇਵਕੁ ਸੇਵਾ ਕਰੈ ॥

साहिब भावै सेवकु सेवा करै ॥

Saahib bhaavai sevaku sevaa karai ||

When it pleases our Lord and Master, His servant serves Him.

ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਸਭਿ ਕੁਲ ਉਧਰੈ ॥੧॥

जीवतु मरै सभि कुल उधरै ॥१॥

Jeevaŧu marai sabhi kul ūđharai ||1||

He remains dead while yet alive, and redeems all his ancestors. ||1||


ਤੇਰੀ ਭਗਤਿ ਨ ਛੋਡਉ ਕਿਆ ਕੋ ਹਸੈ ॥

तेरी भगति न छोडउ किआ को हसै ॥

Ŧeree bhagaŧi na chhodaū kiâa ko hasai ||

I shall not renounce Your devotional worship, O Lord; what does it matter if people laugh at me?

ਸਾਚੁ ਨਾਮੁ ਮੇਰੈ ਹਿਰਦੈ ਵਸੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

साचु नामु मेरै हिरदै वसै ॥१॥ रहाउ ॥

Saachu naamu merai hirađai vasai ||1|| rahaaū ||

The True Name abides within my heart. ||1|| Pause ||


ਜੈਸੇ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਪ੍ਰਾਣੀ ਗਲਤੁ ਰਹੈ ॥

जैसे माइआ मोहि प्राणी गलतु रहै ॥

Jaise maaīâa mohi praañee galaŧu rahai ||

Just as the mortal remains engrossed in attachment to Maya,

ਤੈਸੇ ਸੰਤ ਜਨ ਰਾਮ ਨਾਮ ਰਵਤ ਰਹੈ ॥੨॥

तैसे संत जन राम नाम रवत रहै ॥२॥

Ŧaise sanŧŧ jan raam naam ravaŧ rahai ||2||

So does the Lord's humble Saint remain absorbed in the Lord's Name. ||2||


ਮੈ ਮੂਰਖ ਮੁਗਧ ਊਪਰਿ ਕਰਹੁ ਦਇਆ ॥

मै मूरख मुगध ऊपरि करहु दइआ ॥

Mai moorakh mugađh ǖpari karahu đaīâa ||

I am foolish and ignorant, O Lord; please be merciful to me.

ਤਉ ਸਰਣਾਗਤਿ ਰਹਉ ਪਇਆ ॥੩॥

तउ सरणागति रहउ पइआ ॥३॥

Ŧaū sarañaagaŧi rahaū paīâa ||3||

May I remain in Your Sanctuary. ||3||


ਕਹਤੁ ਨਾਨਕੁ ਸੰਸਾਰ ਕੇ ਨਿਹਫਲ ਕਾਮਾ ॥

कहतु नानकु संसार के निहफल कामा ॥

Kahaŧu naanaku sanssaar ke nihaphal kaamaa ||

Says Nanak, worldly affairs are fruitless.

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਕੋ ਪਾਵੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮਾ ॥੪॥੮॥

गुर प्रसादि को पावै अम्रित नामा ॥४॥८॥

Gur prsaađi ko paavai âmmmriŧ naamaa ||4||8||

Only by Guru's Grace does one receive the Nectar of the Naam, the Name of the Lord. ||4||8||


ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧ ਦੁਤੁਕੇ

बसंतु महला ३ घरु १ दुतुके

Basanŧŧu mahalaa 3 gharu 1 đuŧuke

Basant, Third Mehl, First House, Du-Tukas:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਮਾਹਾ ਰੁਤੀ ਮਹਿ ਸਦ ਬਸੰਤੁ ॥

माहा रुती महि सद बसंतु ॥

Maahaa ruŧee mahi sađ basanŧŧu ||

Throughout the months and the seasons, the Lord is always in bloom.

ਜਿਤੁ ਹਰਿਆ ਸਭੁ ਜੀਅ ਜੰਤੁ ॥

जितु हरिआ सभु जीअ जंतु ॥

Jiŧu hariâa sabhu jeeâ janŧŧu ||

He rejuvenates all beings and creatures.

ਕਿਆ ਹਉ ਆਖਾ ਕਿਰਮ ਜੰਤੁ ॥

किआ हउ आखा किरम जंतु ॥

Kiâa haū âakhaa kiram janŧŧu ||

What can I say? I am just a worm.

ਤੇਰਾ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ਆਦਿ ਅੰਤੁ ॥੧॥

तेरा किनै न पाइआ आदि अंतु ॥१॥

Ŧeraa kinai na paaīâa âađi ânŧŧu ||1||

No one has found Your beginning or Your end, O Lord. ||1||


ਤੈ ਸਾਹਿਬ ਕੀ ਕਰਹਿ ਸੇਵ ॥

तै साहिब की करहि सेव ॥

Ŧai saahib kee karahi sev ||

Those who serve You, Lord,

ਪਰਮ ਸੁਖ ਪਾਵਹਿ ਆਤਮ ਦੇਵ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

परम सुख पावहि आतम देव ॥१॥ रहाउ ॥

Param sukh paavahi âaŧam đev ||1|| rahaaū ||

Obtain the greatest peace; their souls are so divine. ||1|| Pause ||


ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਤਾਂ ਸੇਵਾ ਕਰੈ ॥

करमु होवै तां सेवा करै ॥

Karamu hovai ŧaan sevaa karai ||

If the Lord is merciful, then the mortal is allowed to serve Him.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜੀਵਤ ਮਰੈ ॥

गुर परसादी जीवत मरै ॥

Gur parasaađee jeevaŧ marai ||

By Guru's Grace, he remains dead while yet alive.

ਅਨਦਿਨੁ ਸਾਚੁ ਨਾਮੁ ਉਚਰੈ ॥

अनदिनु साचु नामु उचरै ॥

Ânađinu saachu naamu ūcharai ||

Night and day, he chants the True Name;

ਇਨ ਬਿਧਿ ਪ੍ਰਾਣੀ ਦੁਤਰੁ ਤਰੈ ॥੨॥

इन बिधि प्राणी दुतरु तरै ॥२॥

Īn biđhi praañee đuŧaru ŧarai ||2||

In this way, he crosses over the treacherous world-ocean. ||2||


ਬਿਖੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਕਰਤਾਰਿ ਉਪਾਏ ॥

बिखु अम्रितु करतारि उपाए ॥

Bikhu âmmmriŧu karaŧaari ūpaaē ||

The Creator created both poison and nectar.

ਸੰਸਾਰ ਬਿਰਖ ਕਉ ਦੁਇ ਫਲ ਲਾਏ ॥

संसार बिरख कउ दुइ फल लाए ॥

Sanssaar birakh kaū đuī phal laaē ||

He attached these two fruits to the world-plant.

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ॥

आपे करता करे कराए ॥

Âape karaŧaa kare karaaē ||

The Creator Himself is the Doer, the Cause of all.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੈ ਖਵਾਏ ॥੩॥

जो तिसु भावै तिसै खवाए ॥३॥

Jo ŧisu bhaavai ŧisai khavaaē ||3||

He feeds all as He pleases. ||3||


ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥

नानक जिस नो नदरि करेइ ॥

Naanak jis no nađari kareī ||

O Nanak, when He casts His Glance of Grace,

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਆਪੇ ਦੇਇ ॥

अम्रित नामु आपे देइ ॥

Âmmmriŧ naamu âape đeī ||

He Himself bestows His Ambrosial Naam.

ਬਿਖਿਆ ਕੀ ਬਾਸਨਾ ਮਨਹਿ ਕਰੇਇ ॥

बिखिआ की बासना मनहि करेइ ॥

Bikhiâa kee baasanaa manahi kareī ||

Thus, the desire for sin and corruption is ended.

ਅਪਣਾ ਭਾਣਾ ਆਪਿ ਕਰੇਇ ॥੪॥੧॥

अपणा भाणा आपि करेइ ॥४॥१॥

Âpañaa bhaañaa âapi kareī ||4||1||

The Lord Himself carries out His Own Will. ||4||1||


ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

बसंतु महला ३ ॥

Basanŧŧu mahalaa 3 ||

Basant, Third Mehl:

ਰਾਤੇ ਸਾਚਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਨਿਹਾਲਾ ॥

राते साचि हरि नामि निहाला ॥

Raaŧe saachi hari naami nihaalaa ||

Those who are attuned to the True Lord's Name are happy and exalted.

ਦਇਆ ਕਰਹੁ ਪ੍ਰਭ ਦੀਨ ਦਇਆਲਾ ॥

दइआ करहु प्रभ दीन दइआला ॥

Đaīâa karahu prbh đeen đaīâalaa ||

Take pity on me, O God, Merciful to the meek.

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨਹੀ ਮੈ ਕੋਇ ॥

तिसु बिनु अवरु नही मै कोइ ॥

Ŧisu binu âvaru nahee mai koī ||

Without Him, I have no other at all.

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਾਖੈ ਸੋਇ ॥੧॥

जिउ भावै तिउ राखै सोइ ॥१॥

Jiū bhaavai ŧiū raakhai soī ||1||

As it pleases His Will, He keeps me. ||1||


ਗੁਰ ਗੋਪਾਲ ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਏ ॥

गुर गोपाल मेरै मनि भाए ॥

Gur gopaal merai mani bhaaē ||

The Guru, the Lord, is pleasing to my mind.

ਰਹਿ ਨ ਸਕਉ ਦਰਸਨ ਦੇਖੇ ਬਿਨੁ ਸਹਜਿ ਮਿਲਉ ਗੁਰੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

रहि न सकउ दरसन देखे बिनु सहजि मिलउ गुरु मेलि मिलाए ॥१॥ रहाउ ॥

Rahi na sakaū đarasan đekhe binu sahaji milaū guru meli milaaē ||1|| rahaaū ||

I cannot even survive, without the Blessed Vision of His Darshan. But I shall easily unite with the Guru, if He unites me in His Union. ||1|| Pause ||


ਇਹੁ ਮਨੁ ਲੋਭੀ ਲੋਭਿ ਲੁਭਾਨਾ ॥

इहु मनु लोभी लोभि लुभाना ॥

Īhu manu lobhee lobhi lubhaanaa ||

The greedy mind is enticed by greed.

ਰਾਮ ਬਿਸਾਰਿ ਬਹੁਰਿ ਪਛੁਤਾਨਾ ॥

राम बिसारि बहुरि पछुताना ॥

Raam bisaari bahuri pachhuŧaanaa ||

Forgetting the Lord, it regrets and repents in the end.

ਬਿਛੁਰਤ ਮਿਲਾਇ ਗੁਰ ਸੇਵ ਰਾਂਗੇ ॥

बिछुरत मिलाइ गुर सेव रांगे ॥

Bichhuraŧ milaaī gur sev raange ||

The separated ones are reunited, when they are inspired to serve the Guru.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੀਓ ਮਸਤਕਿ ਵਡਭਾਗੇ ॥੨॥

हरि नामु दीओ मसतकि वडभागे ॥२॥

Hari naamu đeeõ masaŧaki vadabhaage ||2||

They are blessed with the Lord's Name - such is the destiny written on their foreheads. ||2||


ਪਉਣ ਪਾਣੀ ਕੀ ਇਹ ਦੇਹ ਸਰੀਰਾ ॥

पउण पाणी की इह देह सरीरा ॥

Paūñ paañee kee īh đeh sareeraa ||

This body is built of air and water.

ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਕਠਿਨ ਤਨਿ ਪੀਰਾ ॥

हउमै रोगु कठिन तनि पीरा ॥

Haūmai rogu kathin ŧani peeraa ||

The body is afflicted with the terribly painful illness of egotism.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਾਮ ਨਾਮ ਦਾਰੂ ਗੁਣ ਗਾਇਆ ॥

गुरमुखि राम नाम दारू गुण गाइआ ॥

Guramukhi raam naam đaaroo guñ gaaīâa ||

The Gurmukh has the Medicine: singing the Glorious Praises of the Lord's Name.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਗੁਰਿ ਰੋਗੁ ਗਵਾਇਆ ॥੩॥

करि किरपा गुरि रोगु गवाइआ ॥३॥

Kari kirapaa guri rogu gavaaīâa ||3||

Granting His Grace, the Guru has cured the illness. ||3||


ਚਾਰਿ ਨਦੀਆ ਅਗਨੀ ਤਨਿ ਚਾਰੇ ॥

चारि नदीआ अगनी तनि चारे ॥

Chaari nađeeâa âganee ŧani chaare ||

The four evils are the four rivers of fire flowing through the body.

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਜਲਤ ਜਲੇ ਅਹੰਕਾਰੇ ॥

त्रिसना जलत जले अहंकारे ॥

Ŧrisanaa jalaŧ jale âhankkaare ||

It is burning in desire, and burning in egotism.

ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਵਡਭਾਗੀ ਤਾਰੇ ॥

गुरि राखे वडभागी तारे ॥

Guri raakhe vadabhaagee ŧaare ||

Those whom the Guru protects and saves are very fortunate.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਉਰਿ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਧਾਰੇ ॥੪॥੨॥

जन नानक उरि हरि अम्रितु धारे ॥४॥२॥

Jan naanak ūri hari âmmmriŧu đhaare ||4||2||

Servant Nanak enshrines the Ambrosial Name of the Lord in his heart. ||4||2||


ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

बसंतु महला ३ ॥

Basanŧŧu mahalaa 3 ||

Basant, Third Mehl:

ਹਰਿ ਸੇਵੇ ਸੋ ਹਰਿ ਕਾ ਲੋਗੁ ॥

हरि सेवे सो हरि का लोगु ॥

Hari seve so hari kaa logu ||

One who serves the Lord is the Lord's person.

ਸਾਚੁ ਸਹਜੁ ਕਦੇ ਨ ਹੋਵੈ ਸੋਗੁ ॥

साचु सहजु कदे न होवै सोगु ॥

Saachu sahaju kađe na hovai sogu ||

He dwells in intuitive peace, and never suffers in sorrow.

ਮਨਮੁਖ ਮੁਏ ਨਾਹੀ ਹਰਿ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

मनमुख मुए नाही हरि मन माहि ॥

Manamukh muē naahee hari man maahi ||

The self-willed manmukhs are dead; the Lord is not within their minds.

ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਭੀ ਮਰਿ ਜਾਹਿ ॥੧॥

मरि मरि जमहि भी मरि जाहि ॥१॥

Mari mari jammahi bhee mari jaahi ||1||

They die and die again and again, and are reincarnated, only to die once more. ||1||


ਸੇ ਜਨ ਜੀਵੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

से जन जीवे जिन हरि मन माहि ॥

Se jan jeeve jin hari man maahi ||

They alone are alive, whose minds are filled with the Lord.

ਸਾਚੁ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲਹਿ ਸਾਚਿ ਸਮਾਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

साचु सम्हालहि साचि समाहि ॥१॥ रहाउ ॥

Saachu samʱaalahi saachi samaahi ||1|| rahaaū ||

They contemplate the True Lord, and are absorbed in the True Lord. ||1|| Pause ||


ਹਰਿ ਨ ਸੇਵਹਿ ਤੇ ਹਰਿ ਤੇ ਦੂਰਿ ॥

हरि न सेवहि ते हरि ते दूरि ॥

Hari na sevahi ŧe hari ŧe đoori ||

Those who do not serve the Lord are far away from the Lord.

ਦਿਸੰਤਰੁ ਭਵਹਿ ਸਿਰਿ ਪਾਵਹਿ ਧੂਰਿ ॥

दिसंतरु भवहि सिरि पावहि धूरि ॥

Đisanŧŧaru bhavahi siri paavahi đhoori ||

They wander in foreign lands, with dust thrown on their heads.

ਹਰਿ ਆਪੇ ਜਨ ਲੀਏ ਲਾਇ ॥

हरि आपे जन लीए लाइ ॥

Hari âape jan leeē laaī ||

The Lord Himself enjoins His humble servants to serve Him.

ਤਿਨ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੈ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਇ ॥੨॥

तिन सदा सुखु है तिलु न तमाइ ॥२॥

Ŧin sađaa sukhu hai ŧilu na ŧamaaī ||2||

They live in peace forever, and have no greed at all. ||2||


ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਚੂਕੈ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

नदरि करे चूकै अभिमानु ॥

Nađari kare chookai âbhimaanu ||

When the Lord bestows His Glance of Grace, egotism is eradicated.

ਸਾਚੀ ਦਰਗਹ ਪਾਵੈ ਮਾਨੁ ॥

साची दरगह पावै मानु ॥

Saachee đaragah paavai maanu ||

Then, the mortal is honored in the Court of the True Lord.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਵੇਖੈ ਸਦ ਹਜੂਰਿ ॥

हरि जीउ वेखै सद हजूरि ॥

Hari jeeū vekhai sađ hajoori ||

He sees the Dear Lord always close at hand, ever-present.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥੩॥

गुर कै सबदि रहिआ भरपूरि ॥३॥

Gur kai sabađi rahiâa bharapoori ||3||

Through the Word of the Guru's Shabad, he sees the Lord pervading and permeating all. ||3||


ਜੀਅ ਜੰਤ ਕੀ ਕਰੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ॥

जीअ जंत की करे प्रतिपाल ॥

Jeeâ janŧŧ kee kare prŧipaal ||

The Lord cherishes all beings and creatures.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਦ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲ ॥

गुर परसादी सद सम्हाल ॥

Gur parasaađee sađ samʱaal ||

By Guru's Grace, contemplate Him forever.

ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਪਤਿ ਸਿਉ ਘਰਿ ਜਾਇ ॥

दरि साचै पति सिउ घरि जाइ ॥

Đari saachai paŧi siū ghari jaaī ||

You shall go to your true home in the Lord's Court with honor.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਵਡਾਈ ਪਾਇ ॥੪॥੩॥

नानक नामि वडाई पाइ ॥४॥३॥

Naanak naami vadaaëe paaī ||4||3||

O Nanak, through the Naam, the Name of the Lord, you shall be blessed with glorious greatness. ||4||3||


ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

बसंतु महला ३ ॥

Basanŧŧu mahalaa 3 ||

Basant, Third Mehl:

ਅੰਤਰਿ ਪੂਜਾ ਮਨ ਤੇ ਹੋਇ ॥

अंतरि पूजा मन ते होइ ॥

Ânŧŧari poojaa man ŧe hoī ||

One who worships the Lord within his mind,

ਏਕੋ ਵੇਖੈ ਅਉਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

एको वेखै अउरु न कोइ ॥

Ēko vekhai âūru na koī ||

Sees the One and Only Lord, and no other.

ਦੂਜੈ ਲੋਕੀ ਬਹੁਤੁ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

दूजै लोकी बहुतु दुखु पाइआ ॥

Đoojai lokee bahuŧu đukhu paaīâa ||

People in duality suffer terrible pain.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮੈਨੋ ਏਕੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥੧॥

सतिगुरि मैनो एकु दिखाइआ ॥१॥

Saŧiguri maino ēku đikhaaīâa ||1||

The True Guru has shown me the One Lord. ||1||


ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਮਉਲਿਆ ਸਦ ਬਸੰਤੁ ॥

मेरा प्रभु मउलिआ सद बसंतु ॥

Meraa prbhu maūliâa sađ basanŧŧu ||

My God is in bloom, forever in spring.

ਇਹੁ ਮਨੁ ਮਉਲਿਆ ਗਾਇ ਗੁਣ ਗੋਬਿੰਦ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

इहु मनु मउलिआ गाइ गुण गोबिंद ॥१॥ रहाउ ॥

Īhu manu maūliâa gaaī guñ gobinđđ ||1|| rahaaū ||

This mind blossoms forth, singing the Glorious Praises of the Lord of the Universe. ||1|| Pause ||


ਗੁਰ ਪੂਛਹੁ ਤੁਮ੍ਹ੍ਹ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥

गुर पूछहु तुम्ह करहु बीचारु ॥

Gur poochhahu ŧumʱ karahu beechaaru ||

So consult the Guru, and reflect upon His wisdom;

ਤਾਂ ਪ੍ਰਭ ਸਾਚੇ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥

तां प्रभ साचे लगै पिआरु ॥

Ŧaan prbh saache lagai piâaru ||

Then, you shall be in love with the True Lord God.

ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਹੋਹਿ ਦਾਸਤ ਭਾਇ ॥

आपु छोडि होहि दासत भाइ ॥

Âapu chhodi hohi đaasaŧ bhaaī ||

Abandon your self-conceit, and be His loving servant.

ਤਉ ਜਗਜੀਵਨੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੨॥

तउ जगजीवनु वसै मनि आइ ॥२॥

Ŧaū jagajeevanu vasai mani âaī ||2||

Then, the Life of the World shall come to dwell in your mind. ||2||


ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਸਦ ਵੇਖੈ ਹਜੂਰਿ ॥

भगति करे सद वेखै हजूरि ॥

Bhagaŧi kare sađ vekhai hajoori ||

Worship Him with devotion, and see Him always ever-present, close at hand.

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਦ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥

मेरा प्रभु सद रहिआ भरपूरि ॥

Meraa prbhu sađ rahiâa bharapoori ||

My God is forever permeating and pervading all.

ਇਸੁ ਭਗਤੀ ਕਾ ਕੋਈ ਜਾਣੈ ਭੇਉ ॥

इसु भगती का कोई जाणै भेउ ॥

Īsu bhagaŧee kaa koëe jaañai bheū ||

Only a rare few know the mystery of this devotional worship.

ਸਭੁ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਆਤਮ ਦੇਉ ॥੩॥

सभु मेरा प्रभु आतम देउ ॥३॥

Sabhu meraa prbhu âaŧam đeū ||3||

My God is the Enlightener of all souls. ||3||


ਆਪੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥

आपे सतिगुरु मेलि मिलाए ॥

Âape saŧiguru meli milaaē ||

The True Guru Himself unites us in His Union.

ਜਗਜੀਵਨ ਸਿਉ ਆਪਿ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥

जगजीवन सिउ आपि चितु लाए ॥

Jagajeevan siū âapi chiŧu laaē ||

He Himself links our consciousness to the Lord, the Life of the World.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਹਰਿਆ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥

मनु तनु हरिआ सहजि सुभाए ॥

Manu ŧanu hariâa sahaji subhaaē ||

Thus, our minds and bodies are rejuvenated with intuitive ease.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥੪॥੪॥

नानक नामि रहे लिव लाए ॥४॥४॥

Naanak naami rahe liv laaē ||4||4||

O Nanak, through the Naam, the Name of the Lord, we remain attuned to the String of His Love. ||4||4||


ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

बसंतु महला ३ ॥

Basanŧŧu mahalaa 3 ||

Basant, Third Mehl:

ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਹਰਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

भगति वछलु हरि वसै मनि आइ ॥

Bhagaŧi vachhalu hari vasai mani âaī ||

The Lord is the Lover of His devotees; He dwells within their minds,

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਸਹਜ ਸੁਭਾਇ ॥

गुर किरपा ते सहज सुभाइ ॥

Gur kirapaa ŧe sahaj subhaaī ||

By Guru's Grace, with intuitive ease.

ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਖੋਇ ॥

भगति करे विचहु आपु खोइ ॥

Bhagaŧi kare vichahu âapu khoī ||

Through devotional worship, self-conceit is eradicated from within,

ਤਦ ਹੀ ਸਾਚਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੧॥

तद ही साचि मिलावा होइ ॥१॥

Ŧađ hee saachi milaavaa hoī ||1||

And then, one meets the True Lord. ||1||


ਭਗਤ ਸੋਹਹਿ ਸਦਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਦੁਆਰਿ ॥

भगत सोहहि सदा हरि प्रभ दुआरि ॥

Bhagaŧ sohahi sađaa hari prbh đuâari ||

His devotees are forever beauteous at the Door of the Lord God.

ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਸਾਚੈ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गुर कै हेति साचै प्रेम पिआरि ॥१॥ रहाउ ॥

Gur kai heŧi saachai prem piâari ||1|| rahaaū ||

Loving the Guru, they have love and affection for the True Lord. ||1|| Pause ||


ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਸੋ ਜਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥

भगति करे सो जनु निरमलु होइ ॥

Bhagaŧi kare so janu niramalu hoī ||

That humble being who worships the Lord with devotion becomes immaculate and pure.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵਿਚਹੁ ਹਉਮੈ ਖੋਇ ॥

गुर सबदी विचहु हउमै खोइ ॥

Gur sabađee vichahu haūmai khoī ||

Through the Word of the Guru's Shabad, egotism is eradicated from within.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਆਪਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

हरि जीउ आपि वसै मनि आइ ॥

Hari jeeū âapi vasai mani âaī ||

The Dear Lord Himself comes to dwell within the mind,

ਸਦਾ ਸਾਂਤਿ ਸੁਖਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥

सदा सांति सुखि सहजि समाइ ॥२॥

Sađaa saanŧi sukhi sahaji samaaī ||2||

And the mortal remains immersed in peace, tranquility and intuitive ease. ||2||


ਸਾਚਿ ਰਤੇ ਤਿਨ ਸਦ ਬਸੰਤ ॥

साचि रते तिन सद बसंत ॥

Saachi raŧe ŧin sađ basanŧŧ ||

Those who are imbued with Truth, are forever in the bloom of spring.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਹਰਿਆ ਰਵਿ ਗੁਣ ਗੁਵਿੰਦ ॥

मनु तनु हरिआ रवि गुण गुविंद ॥

Manu ŧanu hariâa ravi guñ guvinđđ ||

Their minds and bodies are rejuvenated, uttering the Glorious Praises of the Lord of the Universe.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸੂਕਾ ਸੰਸਾਰੁ ॥

बिनु नावै सूका संसारु ॥

Binu naavai sookaa sanssaaru ||

Without the Lord's Name, the world is dry and parched.

ਅਗਨਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਜਲੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥੩॥

अगनि त्रिसना जलै वारो वार ॥३॥

Âgani ŧrisanaa jalai vaaro vaar ||3||

It burns in the fire of desire, over and over again. ||3||


ਸੋਈ ਕਰੇ ਜਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਭਾਵੈ ॥

सोई करे जि हरि जीउ भावै ॥

Soëe kare ji hari jeeū bhaavai ||

One who does only that which is pleasing to the Dear Lord

ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਸਰੀਰਿ ਭਾਣੈ ਚਿਤੁ ਲਾਵੈ ॥

सदा सुखु सरीरि भाणै चितु लावै ॥

Sađaa sukhu sareeri bhaañai chiŧu laavai ||

- his body is forever at peace, and his consciousness is attached to the Lord's Will.

ਅਪਣਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸੇਵੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

अपणा प्रभु सेवे सहजि सुभाइ ॥

Âpañaa prbhu seve sahaji subhaaī ||

He serves His God with intuitive ease.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੪॥੫॥

नानक नामु वसै मनि आइ ॥४॥५॥

Naanak naamu vasai mani âaī ||4||5||

O Nanak, the Naam, the Name of the Lord, comes to abide in his mind. ||4||5||


ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

बसंतु महला ३ ॥

Basanŧŧu mahalaa 3 ||

Basant, Third Mehl:

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥

माइआ मोहु सबदि जलाए ॥

Maaīâa mohu sabađi jalaaē ||

Attachment to Maya is burnt away by the Word of the Shabad.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਹਰਿਆ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਏ ॥

मनु तनु हरिआ सतिगुर भाए ॥

Manu ŧanu hariâa saŧigur bhaaē ||

The mind and body are rejuvenated by the Love of the True Guru.

ਸਫਲਿਓੁ ਬਿਰਖੁ ਹਰਿ ਕੈ ਦੁਆਰਿ ॥

सफलिओ बिरखु हरि कै दुआरि ॥

Saphaliõu birakhu hari kai đuâari ||

The tree bears fruit at the Lord's Door,

ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਨਾਮ ਪਿਆਰਿ ॥੧॥

साची बाणी नाम पिआरि ॥१॥

Saachee baañee naam piâari ||1||

In love with the True Bani of the Guru's Word, and the Naam, the Name of the Lord. ||1||


ਏ ਮਨ ਹਰਿਆ ਸਹਜ ਸੁਭਾਇ ॥

ए मन हरिआ सहज सुभाइ ॥

Ē man hariâa sahaj subhaaī ||

This mind is rejuvenated, with intuitive ease;

ਸਚ ਫਲੁ ਲਾਗੈ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

सच फलु लागै सतिगुर भाइ ॥१॥ रहाउ ॥

Sach phalu laagai saŧigur bhaaī ||1|| rahaaū ||

Loving the True Guru, it bears the fruit of truth. ||1|| Pause ||


ਆਪੇ ਨੇੜੈ ਆਪੇ ਦੂਰਿ ॥

आपे नेड़ै आपे दूरि ॥

Âape neɍai âape đoori ||

He Himself is near, and He Himself is far away.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੇਖੈ ਸਦ ਹਜੂਰਿ ॥

गुर कै सबदि वेखै सद हजूरि ॥

Gur kai sabađi vekhai sađ hajoori ||

Through the Word of the Guru's Shabad, He is seen to be ever-present, close at hand.

ਛਾਵ ਘਣੀ ਫੂਲੀ ਬਨਰਾਇ ॥

छाव घणी फूली बनराइ ॥

Chhaav ghañee phoolee banaraaī ||

The plants have blossomed forth, giving a dense shade.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਿਗਸੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥੨॥

गुरमुखि बिगसै सहजि सुभाइ ॥२॥

Guramukhi bigasai sahaji subhaaī ||2||

The Gurmukh blossoms forth, with intuitive ease. ||2||


ਅਨਦਿਨੁ ਕੀਰਤਨੁ ਕਰਹਿ ਦਿਨ ਰਾਤਿ ॥

अनदिनु कीरतनु करहि दिन राति ॥

Ânađinu keeraŧanu karahi đin raaŧi ||

Night and day, he sings the Kirtan of the Lord's Praises, day and night.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਗਵਾਈ ਵਿਚਹੁ ਜੂਠਿ ਭਰਾਂਤਿ ॥

सतिगुरि गवाई विचहु जूठि भरांति ॥

Saŧiguri gavaaëe vichahu joothi bharaanŧi ||

The True Guru drives out sin and doubt from within.

ਪਰਪੰਚ ਵੇਖਿ ਰਹਿਆ ਵਿਸਮਾਦੁ ॥

परपंच वेखि रहिआ विसमादु ॥

Parapancch vekhi rahiâa visamaađu ||

Gazing upon the wonder of God's Creation, I am wonder-struck and amazed.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਨਾਮ ਪ੍ਰਸਾਦੁ ॥੩॥

गुरमुखि पाईऐ नाम प्रसादु ॥३॥

Guramukhi paaëeâi naam prsaađu ||3||

The Gurmukh obtains the Naam, the Name of the Lord, by His Grace. ||3||


ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਸਭਿ ਰਸ ਭੋਗ ॥

आपे करता सभि रस भोग ॥

Âape karaŧaa sabhi ras bhog ||

The Creator Himself enjoys all delights.

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੇ ਸੋਈ ਪਰੁ ਹੋਗ ॥

जो किछु करे सोई परु होग ॥

Jo kichhu kare soëe paru hog ||

Whatever He does, surely comes to pass.

ਵਡਾ ਦਾਤਾ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਇ ॥

वडा दाता तिलु न तमाइ ॥

Vadaa đaaŧaa ŧilu na ŧamaaī ||

He is the Great Giver; He has no greed at all.

ਨਾਨਕ ਮਿਲੀਐ ਸਬਦੁ ਕਮਾਇ ॥੪॥੬॥

नानक मिलीऐ सबदु कमाइ ॥४॥६॥

Naanak mileeâi sabađu kamaaī ||4||6||

O Nanak, living the Word of the Shabad, the mortal meets with God. ||4||6||


ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

बसंतु महला ३ ॥

Basanŧŧu mahalaa 3 ||

Basant, Third Mehl:

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਸਚੁ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥

पूरै भागि सचु कार कमावै ॥

Poorai bhaagi sachu kaar kamaavai ||

By perfect destiny, one acts in truth.

ਏਕੋ ਚੇਤੈ ਫਿਰਿ ਜੋਨਿ ਨ ਆਵੈ ॥

एको चेतै फिरि जोनि न आवै ॥

Ēko cheŧai phiri joni na âavai ||

Remembering the One Lord, one does not have to enter the cycle of reincarnation.

ਸਫਲ ਜਨਮੁ ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇਆ ॥

सफल जनमु इसु जग महि आइआ ॥

Saphal janamu īsu jag mahi âaīâa ||

Fruitful is the coming into the world, and the life of one

ਸਾਚਿ ਨਾਮਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧॥

साचि नामि सहजि समाइआ ॥१॥

Saachi naami sahaji samaaīâa ||1||

Who remains intuitively absorbed in the True Name. ||1||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਰ ਕਰਹੁ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

गुरमुखि कार करहु लिव लाइ ॥

Guramukhi kaar karahu liv laaī ||

The Gurmukh acts, lovingly attuned to the Lord.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੇਵਹੁ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

हरि नामु सेवहु विचहु आपु गवाइ ॥१॥ रहाउ ॥

Hari naamu sevahu vichahu âapu gavaaī ||1|| rahaaū ||

Be dedicated to the Lord's Name, and eradicate self-conceit from within. ||1|| Pause ||


ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੀ ਹੈ ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ॥

तिसु जन की है साची बाणी ॥

Ŧisu jan kee hai saachee baañee ||

True is the speech of that humble being;

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਜਗ ਮਾਹਿ ਸਮਾਣੀ ॥

गुर कै सबदि जग माहि समाणी ॥

Gur kai sabađi jag maahi samaañee ||

Through the Word of the Guru's Shabad, it is spread throughout the world.

ਚਹੁ ਜੁਗ ਪਸਰੀ ਸਾਚੀ ਸੋਇ ॥

चहु जुग पसरी साची सोइ ॥

Chahu jug pasaree saachee soī ||

Throughout the four ages, his fame and glory spread.

ਨਾਮਿ ਰਤਾ ਜਨੁ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥੨॥

नामि रता जनु परगटु होइ ॥२॥

Naami raŧaa janu paragatu hoī ||2||

Imbued with the Naam, the Name of the Lord, the Lord's humble servant is recognized and renowned. ||2||


ਇਕਿ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

इकि साचै सबदि रहे लिव लाइ ॥

Īki saachai sabađi rahe liv laaī ||

Some remain lovingly attuned to the True Word of the Shabad.

ਸੇ ਜਨ ਸਾਚੇ ਸਾਚੈ ਭਾਇ ॥

से जन साचे साचै भाइ ॥

Se jan saache saachai bhaaī ||

True are those humble beings who love the True Lord.

ਸਾਚੁ ਧਿਆਇਨਿ ਦੇਖਿ ਹਜੂਰਿ ॥

साचु धिआइनि देखि हजूरि ॥

Saachu đhiâaīni đekhi hajoori ||

They meditate on the True Lord, and behold Him near at hand, ever-present.

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਪਗ ਪੰਕਜ ਧੂਰਿ ॥੩॥

संत जना की पग पंकज धूरि ॥३॥

Sanŧŧ janaa kee pag pankkaj đhoori ||3||

They are the dust of the lotus feet of the humble Saints. ||3||


ਏਕੋ ਕਰਤਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

एको करता अवरु न कोइ ॥

Ēko karaŧaa âvaru na koī ||

There is only One Creator Lord; there is no other at all.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮੇਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥

गुर सबदी मेलावा होइ ॥

Gur sabađee melaavaa hoī ||

Through the Word of the Guru's Shabad, comes Union with the Lord.

ਜਿਨਿ ਸਚੁ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨਿ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ॥

जिनि सचु सेविआ तिनि रसु पाइआ ॥

Jini sachu seviâa ŧini rasu paaīâa ||

Whoever serves the True Lord finds joy.

ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੪॥੭॥

नानक सहजे नामि समाइआ ॥४॥७॥

Naanak sahaje naami samaaīâa ||4||7||

O Nanak, he is intuitively absorbed in the Naam, the Name of the Lord. ||4||7||


ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

बसंतु महला ३ ॥

Basanŧŧu mahalaa 3 ||

Basant, Third Mehl:

ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਜਨ ਦੇਖਿ ਹਜੂਰਿ ॥

भगति करहि जन देखि हजूरि ॥

Bhagaŧi karahi jan đekhi hajoori ||

The Lord's humble servant worships Him and beholds Him ever-present near at hand.

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਪਗ ਪੰਕਜ ਧੂਰਿ ॥

संत जना की पग पंकज धूरि ॥

Sanŧŧ janaa kee pag pankkaj đhoori ||

He is the dust of the lotus feet of the humble Saints.

ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਸਦ ਰਹਹਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

हरि सेती सद रहहि लिव लाइ ॥

Hari seŧee sađ rahahi liv laaī ||

Those who remain lovingly attuned to the Lord forever

ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਬੁਝਾਇ ॥੧॥

पूरै सतिगुरि दीआ बुझाइ ॥१॥

Poorai saŧiguri đeeâa bujhaaī ||1||

Are blessed with understanding by the Perfect True Guru. ||1||


ਦਾਸਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ਵਿਰਲਾ ਕੋਈ ਹੋਇ ॥

दासा का दासु विरला कोई होइ ॥

Đaasaa kaa đaasu viralaa koëe hoī ||

How rare are those who become the slave of the Lord's slaves.

ਊਤਮ ਪਦਵੀ ਪਾਵੈ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ऊतम पदवी पावै सोइ ॥१॥ रहाउ ॥

Ǖŧam pađavee paavai soī ||1|| rahaaū ||

They attain the supreme status. ||1|| Pause ||


ਏਕੋ ਸੇਵਹੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

एको सेवहु अवरु न कोइ ॥

Ēko sevahu âvaru na koī ||

So serve the One Lord, and no other.

ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

जितु सेविऐ सदा सुखु होइ ॥

Jiŧu seviâi sađaa sukhu hoī ||

Serving Him, eternal peace is obtained.

ਨਾ ਓਹੁ ਮਰੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

ना ओहु मरै न आवै जाइ ॥

Naa õhu marai na âavai jaaī ||

He does not die; He does not come and go in reincarnation.

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਸੇਵੀ ਕਿਉ ਮਾਇ ॥੨॥

तिसु बिनु अवरु सेवी किउ माइ ॥२॥

Ŧisu binu âvaru sevee kiū maaī ||2||

Why should I serve any other than Him, O my mother? ||2||


ਸੇ ਜਨ ਸਾਚੇ ਜਿਨੀ ਸਾਚੁ ਪਛਾਣਿਆ ॥

से जन साचे जिनी साचु पछाणिआ ॥

Se jan saache jinee saachu pachhaañiâa ||

True are those humble beings who realize the True Lord.

ਆਪੁ ਮਾਰਿ ਸਹਜੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣਿਆ ॥

आपु मारि सहजे नामि समाणिआ ॥

Âapu maari sahaje naami samaañiâa ||

Conquering their self-conceit, they merge intuitively into the Naam, the Name of the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥

गुरमुखि नामु परापति होइ ॥

Guramukhi naamu paraapaŧi hoī ||

The Gurmukhs gather in the Naam.

ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਿਰਮਲ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥੩॥

मनु निरमलु निरमल सचु सोइ ॥३॥

Manu niramalu niramal sachu soī ||3||

Their minds are immaculate, and their reputations are immaculate. ||3||


ਜਿਨਿ ਗਿਆਨੁ ਕੀਆ ਤਿਸੁ ਹਰਿ ਤੂ ਜਾਣੁ ॥

जिनि गिआनु कीआ तिसु हरि तू जाणु ॥

Jini giâanu keeâa ŧisu hari ŧoo jaañu ||

Know the Lord, who gave you spiritual wisdom,

ਸਾਚ ਸਬਦਿ ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੁ ਸਿਞਾਣੁ ॥

साच सबदि प्रभु एकु सिञाणु ॥

Saach sabađi prbhu ēku siņaañu ||

And realize the One God, through the True Word of the Shabad.

ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖੈ ਤਾਂ ਸੁਧਿ ਹੋਇ ॥

हरि रसु चाखै तां सुधि होइ ॥

Hari rasu chaakhai ŧaan suđhi hoī ||

When the mortal tastes the sublime essence of the Lord, he becomes pure and holy.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥੪॥੮॥

नानक नामि रते सचु सोइ ॥४॥८॥

Naanak naami raŧe sachu soī ||4||8||

O Nanak, those who are imbued with the Naam - their reputations are true. ||4||8||


ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

बसंतु महला ३ ॥

Basanŧŧu mahalaa 3 ||

Basant, Third Mehl:

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਕੁਲਾਂ ਕਾ ਕਰਹਿ ਉਧਾਰੁ ॥

नामि रते कुलां का करहि उधारु ॥

Naami raŧe kulaan kaa karahi ūđhaaru ||

Those who are imbued with the Naam, the Name of the Lord - their generations are redeemed and saved.

ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਨਾਮ ਪਿਆਰੁ ॥

साची बाणी नाम पिआरु ॥

Saachee baañee naam piâaru ||

True is their speech; they love the Naam.

ਮਨਮੁਖ ਭੂਲੇ ਕਾਹੇ ਆਏ ॥

मनमुख भूले काहे आए ॥

Manamukh bhoole kaahe âaē ||

Why have the wandering self-willed manmukhs even come into the world?

ਨਾਮਹੁ ਭੂਲੇ ਜਨਮੁ ਗਵਾਏ ॥੧॥

नामहु भूले जनमु गवाए ॥१॥

Naamahu bhoole janamu gavaaē ||1||

Forgetting the Naam, the mortals waste their lives away. ||1||


ਜੀਵਤ ਮਰੈ ਮਰਿ ਮਰਣੁ ਸਵਾਰੈ ॥

जीवत मरै मरि मरणु सवारै ॥

Jeevaŧ marai mari marañu savaarai ||

One who dies while yet alive, truly dies, and embellishes his death.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਾਚੁ ਉਰ ਧਾਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गुर कै सबदि साचु उर धारै ॥१॥ रहाउ ॥

Gur kai sabađi saachu ūr đhaarai ||1|| rahaaū ||

Through the Word of the Guru's Shabad, he enshrines the True Lord within his heart. ||1|| Pause ||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਭੋਜਨੁ ਪਵਿਤੁ ਸਰੀਰਾ ॥

गुरमुखि सचु भोजनु पवितु सरीरा ॥

Guramukhi sachu bhojanu paviŧu sareeraa ||

Truth is the food of the Gurmukh; his body is sanctified and pure.

ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸਦ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰਾ ॥

मनु निरमलु सद गुणी गहीरा ॥

Manu niramalu sađ guñee gaheeraa ||

His mind is immaculate; he is forever the ocean of virtue.

ਜੰਮੈ ਮਰੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

जमै मरै न आवै जाइ ॥

Jammai marai na âavai jaaī ||

He is not forced to come and go in the cycle of birth and death.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਾਚਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥

गुर परसादी साचि समाइ ॥२॥

Gur parasaađee saachi samaaī ||2||

By Guru's Grace, he merges in the True Lord. ||2||


ਸਾਚਾ ਸੇਵਹੁ ਸਾਚੁ ਪਛਾਣੈ ॥

साचा सेवहु साचु पछाणै ॥

Saachaa sevahu saachu pachhaañai ||

Serving the True Lord, one realizes Truth.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਦਰਿ ਨੀਸਾਣੈ ॥

गुर कै सबदि हरि दरि नीसाणै ॥

Gur kai sabađi hari đari neesaañai ||

Through the Word of the Guru's Shabad, he goes to the Lord's Court with his banners flying proudly.

ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਸਚੁ ਸੋਭਾ ਹੋਇ ॥

दरि साचै सचु सोभा होइ ॥

Đari saachai sachu sobhaa hoī ||

In the Court of the True Lord, he obtains true glory.

ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਵੈ ਸੋਇ ॥੩॥

निज घरि वासा पावै सोइ ॥३॥

Nij ghari vaasaa paavai soī ||3||

He comes to dwell in the home of his own inner being. ||3||


ਆਪਿ ਅਭੁਲੁ ਸਚਾ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥

आपि अभुलु सचा सचु सोइ ॥

Âapi âbhulu sachaa sachu soī ||

He cannot be fooled; He is the Truest of the True.

ਹੋਰਿ ਸਭਿ ਭੂਲਹਿ ਦੂਜੈ ਪਤਿ ਖੋਇ ॥

होरि सभि भूलहि दूजै पति खोइ ॥

Hori sabhi bhoolahi đoojai paŧi khoī ||

All others are deluded; in duality, they lose their honor.

ਸਾਚਾ ਸੇਵਹੁ ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ॥

साचा सेवहु साची बाणी ॥

Saachaa sevahu saachee baañee ||

So serve the True Lord, through the True Bani of His Word.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਣੀ ॥੪॥੯॥

नानक नामे साचि समाणी ॥४॥९॥

Naanak naame saachi samaañee ||4||9||

O Nanak, through the Naam, merge in the True Lord. ||4||9||


ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

बसंतु महला ३ ॥

Basanŧŧu mahalaa 3 ||

Basant, Third Mehl:

ਬਿਨੁ ਕਰਮਾ ਸਭ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਈ ॥

बिनु करमा सभ भरमि भुलाई ॥

Binu karamaa sabh bharami bhulaaëe ||

Without the grace of good karma, all are deluded by doubt.

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਬਹੁਤੁ ਦੁਖੁ ਪਾਈ ॥

माइआ मोहि बहुतु दुखु पाई ॥

Maaīâa mohi bahuŧu đukhu paaëe ||

In attachment to Maya, they suffer in terrible pain.

ਮਨਮੁਖ ਅੰਧੇ ਠਉਰ ਨ ਪਾਈ ॥

मनमुख अंधे ठउर न पाई ॥

Manamukh ânđđhe thaūr na paaëe ||

The blind, self-willed manmukhs find no place of rest.

ਬਿਸਟਾ ਕਾ ਕੀੜਾ ਬਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਸਮਾਈ ॥੧॥

बिसटा का कीड़ा बिसटा माहि समाई ॥१॥

Bisataa kaa keeɍaa bisataa maahi samaaëe ||1||

They are like maggots in manure, rotting away in manure. ||1||


ਹੁਕਮੁ ਮੰਨੇ ਸੋ ਜਨੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥

हुकमु मंने सो जनु परवाणु ॥

Hukamu manne so janu paravaañu ||

That humble being who obeys the Hukam of the Lord's Command is accepted.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਨਾਮਿ ਨੀਸਾਣੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गुर कै सबदि नामि नीसाणु ॥१॥ रहाउ ॥

Gur kai sabađi naami neesaañu ||1|| rahaaū ||

Through the Word of the Guru's Shabad, he is blessed with the insignia and the banner of the Naam, the Name of the Lord. ||1|| Pause ||


ਸਾਚਿ ਰਤੇ ਜਿਨੑਾ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥

साचि रते जिन्हा धुरि लिखि पाइआ ॥

Saachi raŧe jinʱaa đhuri likhi paaīâa ||

Those who have such pre-ordained destiny are imbued with the Naam.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥

हरि का नामु सदा मनि भाइआ ॥

Hari kaa naamu sađaa mani bhaaīâa ||

The Name of the Lord is forever pleasing to their minds.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

सतिगुर की बाणी सदा सुखु होइ ॥

Saŧigur kee baañee sađaa sukhu hoī ||

Through the Bani, the Word of the True Guru, eternal peace is found.

ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਏ ਸੋਇ ॥੨॥

जोती जोति मिलाए सोइ ॥२॥

Joŧee joŧi milaaē soī ||2||

Through it, one's light merges into the Light. ||2||


ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਤਾਰੇ ਸੰਸਾਰੁ ॥

एकु नामु तारे संसारु ॥

Ēku naamu ŧaare sanssaaru ||

Only the Naam, the Name of the Lord, can save the world.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਨਾਮ ਪਿਆਰੁ ॥

गुर परसादी नाम पिआरु ॥

Gur parasaađee naam piâaru ||

By Guru's Grace, one comes to love the Naam.

ਬਿਨੁ ਨਾਮੈ ਮੁਕਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈ ॥

बिनु नामै मुकति किनै न पाई ॥

Binu naamai mukaŧi kinai na paaëe ||

Without the Naam, no one obtains liberation.

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਨਾਮੁ ਪਲੈ ਪਾਈ ॥੩॥

पूरे गुर ते नामु पलै पाई ॥३॥

Poore gur ŧe naamu palai paaëe ||3||

Through the Perfect Guru, the Naam is obtained. ||3||


ਸੋ ਬੂਝੈ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ॥

सो बूझै जिसु आपि बुझाए ॥

So boojhai jisu âapi bujhaaē ||

He alone understands, whom the Lord Himself causes to understand.

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਾ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ੍ਹਾਏ ॥

सतिगुर सेवा नामु द्रिड़्हाए ॥

Saŧigur sevaa naamu đriɍʱaaē ||

Serving the True Guru, the Naam is implanted within.

ਜਿਨ ਇਕੁ ਜਾਤਾ ਸੇ ਜਨ ਪਰਵਾਣੁ ॥

जिन इकु जाता से जन परवाणु ॥

Jin īku jaaŧaa se jan paravaañu ||

Those humble beings who know the One Lord are approved and accepted.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਦਰਿ ਨੀਸਾਣੁ ॥੪॥੧੦॥

नानक नामि रते दरि नीसाणु ॥४॥१०॥

Naanak naami raŧe đari neesaañu ||4||10||

O Nanak, imbued with the Naam, they go to the Lord's Court with His banner and insignia. ||4||10||


ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

बसंतु महला ३ ॥

Basanŧŧu mahalaa 3 ||

Basant, Third Mehl:

ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮਿਲਾਏ ॥

क्रिपा करे सतिगुरू मिलाए ॥

Kripaa kare saŧiguroo milaaē ||

Granting His Grace, the Lord leads the mortal to meet the True Guru.


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates