Pt 21, Guru Amardas ji Slok Bani Quotes Shabad,
ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ - ਸਲੋਕ ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
गुरू अमरदास जी - सलोक बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਵਿਚਹੁ ਮਲੁ ਕਟੇ ਆਪਣੀ ਕੁਲਾ ਕਾ ਕਰੇ ਉਧਾਰੁ ॥

विचहु मलु कटे आपणी कुला का करे उधारु ॥

Vichahu malu kate âapañee kulaa kaa kare ūđhaaru ||

Such a person washes away the pollution from within, and saves his generations as well.

ਗੁਣਾ ਕੀ ਰਾਸਿ ਸੰਗ੍ਰਹੈ ਅਵਗਣ ਕਢੈ ਵਿਡਾਰਿ ॥

गुणा की रासि संग्रहै अवगण कढै विडारि ॥

Guñaa kee raasi sanggrhai âvagañ kadhai vidaari ||

He gathers in the capital of virtue, and destroys and drives out unvirtuous sins.

ਨਾਨਕ ਮਿਲਿਆ ਸੋ ਜਾਣੀਐ ਗੁਰੂ ਨ ਛੋਡੈ ਆਪਣਾ ਦੂਜੈ ਨ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥੧॥

नानक मिलिआ सो जाणीऐ गुरू न छोडै आपणा दूजै न धरे पिआरु ॥१॥

Naanak miliâa so jaañeeâi guroo na chhodai âapañaa đoojai na đhare piâaru ||1||

O Nanak, he alone is known as united, who does not forsake his Guru, and who does not love duality. ||1||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਨਿਹਕੰਟਕ ਰਾਜੁ ਭੁੰਚਿ ਤੂ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਕਮਾਈ ॥

निहकंटक राजु भुंचि तू गुरमुखि सचु कमाई ॥

Nihakanttak raaju bhuncchi ŧoo guramukhi sachu kamaaëe ||

Enjoy your kingdom of bliss; as Gurmukh, practice Truth.

ਸਚੈ ਤਖਤਿ ਬੈਠਾ ਨਿਆਉ ਕਰਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ॥

सचै तखति बैठा निआउ करि सतसंगति मेलि मिलाई ॥

Sachai ŧakhaŧi baithaa niâaū kari saŧasanggaŧi meli milaaëe ||

Sitting upon the throne of Truth, the Lord administers justice; He unites us in Union with the Society of the Saints.

ਸਚਾ ਉਪਦੇਸੁ ਹਰਿ ਜਾਪਣਾ ਹਰਿ ਸਿਉ ਬਣਿ ਆਈ ॥

सचा उपदेसु हरि जापणा हरि सिउ बणि आई ॥

Sachaa ūpađesu hari jaapañaa hari siū bañi âaëe ||

Meditating on the Lord, through the True Teachings, we become just like the Lord.

ਐਥੈ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮਨਿ ਵਸੈ ਅੰਤਿ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥

ऐथै सुखदाता मनि वसै अंति होइ सखाई ॥

Âiŧhai sukhađaaŧaa mani vasai ânŧŧi hoī sakhaaëe ||

If the Lord, the Giver of peace, abides in the mind, in this world, then in the end, He becomes our help and support.

ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਊਪਜੀ ਗੁਰਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥੨॥

हरि सिउ प्रीति ऊपजी गुरि सोझी पाई ॥२॥

Hari siū preeŧi ǖpajee guri sojhee paaëe ||2||

Love for the Lord wells up, when the Guru imparts understanding. ||2||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਆਪੇ ਕਰਣੀ ਕਾਰ ਆਪਿ ਆਪੇ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥

आपे करणी कार आपि आपे करे रजाइ ॥

Âape karañee kaar âapi âape kare rajaaī ||

He Himself is the Doer, and He is the deed; He Himself issues the Command.

ਆਪੇ ਕਿਸ ਹੀ ਬਖਸਿ ਲਏ ਆਪੇ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥

आपे किस ही बखसि लए आपे कार कमाइ ॥

Âape kis hee bakhasi laē âape kaar kamaaī ||

He Himself forgives some, and He Himself does the deed.

ਨਾਨਕ ਚਾਨਣੁ ਗੁਰ ਮਿਲੇ ਦੁਖ ਬਿਖੁ ਜਾਲੀ ਨਾਇ ॥੨॥

नानक चानणु गुर मिले दुख बिखु जाली नाइ ॥२॥

Naanak chaanañu gur mile đukh bikhu jaalee naaī ||2||

O Nanak, receiving the Divine Light from the Guru, suffering and corruption are burnt away, through the Name. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਮਾਇਆ ਵੇਖਿ ਨ ਭੁਲੁ ਤੂ ਮਨਮੁਖ ਮੂਰਖਾ ॥

माइआ वेखि न भुलु तू मनमुख मूरखा ॥

Maaīâa vekhi na bhulu ŧoo manamukh moorakhaa ||

Don't be fooled by gazing at the riches of Maya, you foolish self-willed manmukh.

ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਨ ਚਲਈ ਸਭੁ ਝੂਠੁ ਦਰਬੁ ਲਖਾ ॥

चलदिआ नालि न चलई सभु झूठु दरबु लखा ॥

Chalađiâa naali na chalaëe sabhu jhoothu đarabu lakhaa ||

It shall not go along with you when you must depart; all the wealth you see is false.

ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁ ਨ ਬੂਝਈ ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਜਮ ਖੜਗੁ ਕਲਖਾ ॥

अगिआनी अंधु न बूझई सिर ऊपरि जम खड़गु कलखा ॥

Âgiâanee ânđđhu na boojhaëe sir ǖpari jam khaɍagu kalakhaa ||

The blind and ignorant do not understand, that the sword of death is hanging over their heads.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਉਬਰੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਖਾ ॥

गुर परसादी उबरे जिन हरि रसु चखा ॥

Gur parasaađee ūbare jin hari rasu chakhaa ||

By Guru's Grace, those who drink in the sublime essence of the Lord are saved.

ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਕਰੇ ਆਪਿ ਆਪੇ ਹਰਿ ਰਖਾ ॥੩॥

आपि कराए करे आपि आपे हरि रखा ॥३॥

Âapi karaaē kare âapi âape hari rakhaa ||3||

He Himself is the Doer, and He Himself is the Cause; the Lord Himself is our Saving Grace. ||3||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਜਿਨਾ ਗੁਰੁ ਨਹੀ ਭੇਟਿਆ ਭੈ ਕੀ ਨਾਹੀ ਬਿੰਦ ॥

जिना गुरु नही भेटिआ भै की नाही बिंद ॥

Jinaa guru nahee bhetiâa bhai kee naahee binđđ ||

Those who do not meet with the Guru, who have no Fear of God at all,

ਆਵਣੁ ਜਾਵਣੁ ਦੁਖੁ ਘਣਾ ਕਦੇ ਨ ਚੂਕੈ ਚਿੰਦ ॥

आवणु जावणु दुखु घणा कदे न चूकै चिंद ॥

Âavañu jaavañu đukhu ghañaa kađe na chookai chinđđ ||

Continue coming and going in reincarnation, and suffer terrible pain; their anxiety is never relieved.

ਕਾਪੜ ਜਿਵੈ ਪਛੋੜੀਐ ਘੜੀ ਮੁਹਤ ਘੜੀਆਲੁ ॥

कापड़ जिवै पछोड़ीऐ घड़ी मुहत घड़ीआलु ॥

Kaapaɍ jivai pachhoɍeeâi ghaɍee muhaŧ ghaɍeeâalu ||

They are beaten like clothes being washed on the rocks, and struck every hour like chimes.

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਸਿਰਹੁ ਨ ਚੁਕੈ ਜੰਜਾਲੁ ॥੧॥

नानक सचे नाम बिनु सिरहु न चुकै जंजालु ॥१॥

Naanak sache naam binu sirahu na chukai janjjaalu ||1||

O Nanak, without the True Name, these entanglements are not removed from hanging over one's head. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਢੂਢੀ ਸਜਣਾ ਹਉਮੈ ਬੁਰੀ ਜਗਤਿ ॥

त्रिभवण ढूढी सजणा हउमै बुरी जगति ॥

Ŧribhavañ dhoodhee sajañaa haūmai buree jagaŧi ||

I have searched throughout the three worlds, O my friend; egotism is bad for the world.

ਨਾ ਝੁਰੁ ਹੀਅੜੇ ਸਚੁ ਚਉ ਨਾਨਕ ਸਚੋ ਸਚੁ ॥੨॥

ना झुरु हीअड़े सचु चउ नानक सचो सचु ॥२॥

Naa jhuru heeâɍe sachu chaū naanak sacho sachu ||2||

Don't worry, O my soul; speak the Truth, O Nanak, the Truth, and only the Truth. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੇ ਬਖਸਿਓਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣੇ ॥

गुरमुखि आपे बखसिओनु हरि नामि समाणे ॥

Guramukhi âape bakhasiõnu hari naami samaañe ||

The Lord Himself forgives the Gurmukhs; they are absorbed and immersed in the Lord's Name.

ਆਪੇ ਭਗਤੀ ਲਾਇਓਨੁ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਨੀਸਾਣੇ ॥

आपे भगती लाइओनु गुर सबदि नीसाणे ॥

Âape bhagaŧee laaīõnu gur sabađi neesaañe ||

He Himself links them to devotional worship; they bear the Insignia of the Guru's Shabad.

ਸਨਮੁਖ ਸਦਾ ਸੋਹਣੇ ਸਚੈ ਦਰਿ ਜਾਣੇ ॥

सनमुख सदा सोहणे सचै दरि जाणे ॥

Sanamukh sađaa sohañe sachai đari jaañe ||

Those who turn towards the Guru, as sunmukh, are beautiful. They are famous in the Court of the True Lord.

ਐਥੈ ਓਥੈ ਮੁਕਤਿ ਹੈ ਜਿਨ ਰਾਮ ਪਛਾਣੇ ॥

ऐथै ओथै मुकति है जिन राम पछाणे ॥

Âiŧhai õŧhai mukaŧi hai jin raam pachhaañe ||

In this world, and in the world hereafter, they are liberated; they realize the Lord.

ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਸੇ ਜਨ ਜਿਨ ਹਰਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨ ਹਉ ਕੁਰਬਾਣੇ ॥੪॥

धंनु धंनु से जन जिन हरि सेविआ तिन हउ कुरबाणे ॥४॥

Đhannu đhannu se jan jin hari seviâa ŧin haū kurabaañe ||4||

Blessed, blessed are those humble beings who serve the Lord. I am a sacrifice to them. ||4||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਪਛਾਣਿਆ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਪਾਇਆ ॥

आपणा आपु पछाणिआ नामु निधानु पाइआ ॥

Âapañaa âapu pachhaañiâa naamu niđhaanu paaīâa ||

One who realizes his own self, is blessed with the treasure of the Naam, the Name of the Lord.

ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਕੈ ਆਪਣੀ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥

किरपा करि कै आपणी गुर सबदि मिलाइआ ॥

Kirapaa kari kai âapañee gur sabađi milaaīâa ||

Granting His Mercy, the Guru merges him in the Word of His Shabad.

ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਨਿਰਮਲੀ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਆਇਆ ॥

गुर की बाणी निरमली हरि रसु पीआइआ ॥

Gur kee baañee niramalee hari rasu peeâaīâa ||

The Word of the Guru's Bani is immaculate and pure; through it, one drinks in the sublime essence of the Lord.

ਹਰਿ ਰਸੁ ਜਿਨੀ ਚਾਖਿਆ ਅਨ ਰਸ ਠਾਕਿ ਰਹਾਇਆ ॥

हरि रसु जिनी चाखिआ अन रस ठाकि रहाइआ ॥

Hari rasu jinee chaakhiâa ân ras thaaki rahaaīâa ||

Those who taste the sublime essence of the Lord, forsake other flavors.

ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀ ਸਦਾ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਭਏ ਫਿਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਗਵਾਇਆ ॥੫॥

हरि रसु पी सदा त्रिपति भए फिरि त्रिसना भुख गवाइआ ॥५॥

Hari rasu pee sađaa ŧripaŧi bhaē phiri ŧrisanaa bhukh gavaaīâa ||5||

Drinking in the sublime essence of the Lord, they remain satisfied forever; their hunger and thirst are quenched. ||5||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਪਿਰ ਖੁਸੀਏ ਧਨ ਰਾਵੀਏ ਧਨ ਉਰਿ ਨਾਮੁ ਸੀਗਾਰੁ ॥

पिर खुसीए धन रावीए धन उरि नामु सीगारु ॥

Pir khuseeē đhan raaveeē đhan ūri naamu seegaaru ||

Her Husband Lord is pleased, and He enjoys His bride; the soul-bride adorns her heart with the Naam, the Name of the Lord.

ਨਾਨਕ ਧਨ ਆਗੈ ਖੜੀ ਸੋਭਾਵੰਤੀ ਨਾਰਿ ॥੧॥

नानक धन आगै खड़ी सोभावंती नारि ॥१॥

Naanak đhan âagai khaɍee sobhaavanŧŧee naari ||1||

O Nanak, that bride who stands before Him, is the most noble and respected woman. ||1||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤਖਤਿ ਰਾਜਾ ਸੋ ਬਹੈ ਜਿ ਤਖਤੈ ਲਾਇਕ ਹੋਈ ॥

तखति राजा सो बहै जि तखतै लाइक होई ॥

Ŧakhaŧi raajaa so bahai ji ŧakhaŧai laaīk hoëe ||

That king sits upon the throne, who is worthy of that throne.

ਜਿਨੀ ਸਚੁ ਪਛਾਣਿਆ ਸਚੁ ਰਾਜੇ ਸੇਈ ॥

जिनी सचु पछाणिआ सचु राजे सेई ॥

Jinee sachu pachhaañiâa sachu raaje seëe ||

Those who realize the True Lord, they alone are the true kings.

ਏਹਿ ਭੂਪਤਿ ਰਾਜੇ ਨ ਆਖੀਅਹਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਦੁਖੁ ਹੋਈ ॥

एहि भूपति राजे न आखीअहि दूजै भाइ दुखु होई ॥

Ēhi bhoopaŧi raaje na âakheeâhi đoojai bhaaī đukhu hoëe ||

These mere earthly rulers are not called kings; in the love of duality, they suffer.

ਕੀਤਾ ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਸੁ ਜਾਦੇ ਬਿਲਮ ਨ ਹੋਈ ॥

कीता किआ सालाहीऐ जिसु जादे बिलम न होई ॥

Keeŧaa kiâa saalaaheeâi jisu jaađe bilam na hoëe ||

Why should someone praise someone else who is also created? They depart in no time at all.

ਨਿਹਚਲੁ ਸਚਾ ਏਕੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਸੁ ਨਿਹਚਲੁ ਹੋਈ ॥੬॥

निहचलु सचा एकु है गुरमुखि बूझै सु निहचलु होई ॥६॥

Nihachalu sachaa ēku hai guramukhi boojhai su nihachalu hoëe ||6||

The One True Lord is eternal and imperishable. One who, as Gurmukh, understands becomes eternal as well. ||6||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਭਨਾ ਕਾ ਪਿਰੁ ਏਕੁ ਹੈ ਪਿਰ ਬਿਨੁ ਖਾਲੀ ਨਾਹਿ ॥

सभना का पिरु एकु है पिर बिनु खाली नाहि ॥

Sabhanaa kaa piru ēku hai pir binu khaalee naahi ||

The One Lord is the Husband of all. No one is without the Husband Lord.

ਨਾਨਕ ਸੇ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਿ ॥੧॥

नानक से सोहागणी जि सतिगुर माहि समाहि ॥१॥

Naanak se sohaagañee ji saŧigur maahi samaahi ||1||

O Nanak, they are the pure soul-brides, who merge in the True Guru. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਨ ਕੇ ਅਧਿਕ ਤਰੰਗ ਕਿਉ ਦਰਿ ਸਾਹਿਬ ਛੁਟੀਐ ॥

मन के अधिक तरंग किउ दरि साहिब छुटीऐ ॥

Man ke âđhik ŧarangg kiū đari saahib chhuteeâi ||

The mind is churning with so many waves of desire. How can one be emancipated in the Court of the Lord?

ਜੇ ਰਾਚੈ ਸਚ ਰੰਗਿ ਗੂੜੈ ਰੰਗਿ ਅਪਾਰ ਕੈ ॥

जे राचै सच रंगि गूड़ै रंगि अपार कै ॥

Je raachai sach ranggi gooɍai ranggi âpaar kai ||

Be absorbed in the Lord's True Love, and imbued with the deep color of the Lord's Infinite Love.

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਛੁਟੀਐ ਜੇ ਚਿਤੁ ਲਗੈ ਸਚਿ ॥੨॥

नानक गुर परसादी छुटीऐ जे चितु लगै सचि ॥२॥

Naanak gur parasaađee chhuteeâi je chiŧu lagai sachi ||2||

O Nanak, by Guru's Grace, one is emancipated, if the consciousness is attached to the True Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਅਮੋਲੁ ਹੈ ਕਿਉ ਕੀਮਤਿ ਕੀਜੈ ॥

हरि का नामु अमोलु है किउ कीमति कीजै ॥

Hari kaa naamu âmolu hai kiū keemaŧi keejai ||

The Name of the Lord is priceless. How can its value be estimated?

ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਭ ਸਾਜੀਅਨੁ ਆਪੇ ਵਰਤੀਜੈ ॥

आपे स्रिसटि सभ साजीअनु आपे वरतीजै ॥

Âape srisati sabh saajeeânu âape varaŧeejai ||

He Himself created the entire universe, and He Himself is pervading it.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸਲਾਹੀਐ ਸਚੁ ਕੀਮਤਿ ਕੀਜੈ ॥

गुरमुखि सदा सलाहीऐ सचु कीमति कीजै ॥

Guramukhi sađaa salaaheeâi sachu keemaŧi keejai ||

The Gurmukhs praise the Lord forever, and through the Truth, they assess Him.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਕਮਲੁ ਬਿਗਾਸਿਆ ਇਵ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਜੈ ॥

गुर सबदी कमलु बिगासिआ इव हरि रसु पीजै ॥

Gur sabađee kamalu bigaasiâa īv hari rasu peejai ||

Through the Word of the Guru's Shabad, the heart-lotus blossoms forth, and in this way, one drinks in the sublime essence of the Lord.

ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਠਾਕਿਆ ਸੁਖਿ ਸਹਜਿ ਸਵੀਜੈ ॥੭॥

आवण जाणा ठाकिआ सुखि सहजि सवीजै ॥७॥

Âavañ jaañaa thaakiâa sukhi sahaji saveejai ||7||

Coming and going in reincarnation ceases, and one sleeps in peace and poise. ||7||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਹਜਿ ਵਣਸਪਤਿ ਫੁਲੁ ਫਲੁ ਭਵਰੁ ਵਸੈ ਭੈ ਖੰਡਿ ॥

सहजि वणसपति फुलु फलु भवरु वसै भै खंडि ॥

Sahaji vañasapaŧi phulu phalu bhavaru vasai bhai khanddi ||

The bumble bee intuitively and fearlessly dwells among the vegetation, flowers and fruits.

ਨਾਨਕ ਤਰਵਰੁ ਏਕੁ ਹੈ ਏਕੋ ਫੁਲੁ ਭਿਰੰਗੁ ॥੨॥

नानक तरवरु एकु है एको फुलु भिरंगु ॥२॥

Naanak ŧaravaru ēku hai ēko phulu bhiranggu ||2||

O Nanak, there is only one tree, one flower, and one bumble bee. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜੋ ਜਨ ਲੂਝਹਿ ਮਨੈ ਸਿਉ ਸੇ ਸੂਰੇ ਪਰਧਾਨਾ ॥

जो जन लूझहि मनै सिउ से सूरे परधाना ॥

Jo jan loojhahi manai siū se soore parađhaanaa ||

Those humble beings who struggle with their minds are brave and distinguished heroes.

ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਸਦਾ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਜਿਨੀ ਆਪੁ ਪਛਾਨਾ ॥

हरि सेती सदा मिलि रहे जिनी आपु पछाना ॥

Hari seŧee sađaa mili rahe jinee âapu pachhaanaa ||

Those who realize their own selves, remain forever united with the Lord.

ਗਿਆਨੀਆ ਕਾ ਇਹੁ ਮਹਤੁ ਹੈ ਮਨ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨਾ ॥

गिआनीआ का इहु महतु है मन माहि समाना ॥

Giâaneeâa kaa īhu mahaŧu hai man maahi samaanaa ||

This is the glory of the spiritual teachers, that they remain absorbed in their mind.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਕਾ ਮਹਲੁ ਪਾਇਆ ਸਚੁ ਲਾਇ ਧਿਆਨਾ ॥

हरि जीउ का महलु पाइआ सचु लाइ धिआना ॥

Hari jeeū kaa mahalu paaīâa sachu laaī đhiâanaa ||

They attain the Mansion of the Lord's Presence, and focus their meditation on the True Lord.

ਜਿਨ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮਨੁ ਜੀਤਿਆ ਜਗੁ ਤਿਨਹਿ ਜਿਤਾਨਾ ॥੮॥

जिन गुर परसादी मनु जीतिआ जगु तिनहि जिताना ॥८॥

Jin gur parasaađee manu jeeŧiâa jagu ŧinahi jiŧaanaa ||8||

Those who conquer their own minds, by Guru's Grace, conquer the world. ||8||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਜੋਗੀ ਹੋਵਾ ਜਗਿ ਭਵਾ ਘਰਿ ਘਰਿ ਭੀਖਿਆ ਲੇਉ ॥

जोगी होवा जगि भवा घरि घरि भीखिआ लेउ ॥

Jogee hovaa jagi bhavaa ghari ghari bheekhiâa leū ||

If I were to become a Yogi, and wander around the world, begging from door to door,

ਦਰਗਹ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ ਕਿਸੁ ਕਿਸੁ ਉਤਰੁ ਦੇਉ ॥

दरगह लेखा मंगीऐ किसु किसु उतरु देउ ॥

Đaragah lekhaa manggeeâi kisu kisu ūŧaru đeū ||

Then, when I am summoned to the Court of the Lord, what answer could I give?

ਭਿਖਿਆ ਨਾਮੁ ਸੰਤੋਖੁ ਮੜੀ ਸਦਾ ਸਚੁ ਹੈ ਨਾਲਿ ॥

भिखिआ नामु संतोखु मड़ी सदा सचु है नालि ॥

Bhikhiâa naamu sanŧŧokhu maɍee sađaa sachu hai naali ||

The Naam, the Name of the Lord, is the charity I beg for; contentment is my temple. The True Lord is always with me.

ਭੇਖੀ ਹਾਥ ਨ ਲਧੀਆ ਸਭ ਬਧੀ ਜਮਕਾਲਿ ॥

भेखी हाथ न लधीआ सभ बधी जमकालि ॥

Bhekhee haaŧh na lađheeâa sabh bađhee jamakaali ||

Nothing is obtained by wearing religious robes; all will be seized by the Messenger of Death.

ਨਾਨਕ ਗਲਾ ਝੂਠੀਆ ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥੧॥

नानक गला झूठीआ सचा नामु समालि ॥१॥

Naanak galaa jhootheeâa sachaa naamu samaali ||1||

O Nanak, talk is false; contemplate the True Name. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਜਿਤੁ ਦਰਿ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ ਸੋ ਦਰੁ ਸੇਵਿਹੁ ਨ ਕੋਇ ॥

जितु दरि लेखा मंगीऐ सो दरु सेविहु न कोइ ॥

Jiŧu đari lekhaa manggeeâi so đaru sevihu na koī ||

Through that door, you will be called to account; do not serve at that door.

ਐਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਲੋੜਿ ਲਹੁ ਜਿਸੁ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

ऐसा सतिगुरु लोड़ि लहु जिसु जेवडु अवरु न कोइ ॥

Âisaa saŧiguru loɍi lahu jisu jevadu âvaru na koī ||

Seek and find such a True Guru, who has no equal in His greatness.

ਤਿਸੁ ਸਰਣਾਈ ਛੂਟੀਐ ਲੇਖਾ ਮੰਗੈ ਨ ਕੋਇ ॥

तिसु सरणाई छूटीऐ लेखा मंगै न कोइ ॥

Ŧisu sarañaaëe chhooteeâi lekhaa manggai na koī ||

In His Sanctuary, one is released, and no one calls him to account.

ਸਚੁ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ਸਚੁ ਦ੍ਰਿੜੁ ਸਚਾ ਓਹੁ ਸਬਦੁ ਦੇਇ ॥

सचु द्रिड़ाए सचु द्रिड़ु सचा ओहु सबदु देइ ॥

Sachu đriɍaaē sachu đriɍu sachaa õhu sabađu đeī ||

Truth is implanted within Him, and He implants Truth within others. He bestows the blessing of the True Shabad.

ਹਿਰਦੈ ਜਿਸ ਦੈ ਸਚੁ ਹੈ ਤਨੁ ਮਨੁ ਭੀ ਸਚਾ ਹੋਇ ॥

हिरदै जिस दै सचु है तनु मनु भी सचा होइ ॥

Hirađai jis đai sachu hai ŧanu manu bhee sachaa hoī ||

One who has Truth within his heart - his body and mind are also true.

ਨਾਨਕ ਸਚੈ ਹੁਕਮਿ ਮੰਨਿਐ ਸਚੀ ਵਡਿਆਈ ਦੇਇ ॥

नानक सचै हुकमि मंनिऐ सची वडिआई देइ ॥

Naanak sachai hukami manniâi sachee vadiâaëe đeī ||

O Nanak, if one submits to the Hukam, the Command of the True Lord God, he is blessed with true glory and greatness.

ਸਚੇ ਮਾਹਿ ਸਮਾਵਸੀ ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥੨॥

सचे माहि समावसी जिस नो नदरि करेइ ॥२॥

Sache maahi samaavasee jis no nađari kareī ||2||

He is immersed and merged in the True Lord, who blesses him with His Glance of Grace. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸੂਰੇ ਏਹਿ ਨ ਆਖੀਅਹਿ ਅਹੰਕਾਰਿ ਮਰਹਿ ਦੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ॥

सूरे एहि न आखीअहि अहंकारि मरहि दुखु पावहि ॥

Soore ēhi na âakheeâhi âhankkaari marahi đukhu paavahi ||

They are not called heroes, who die of egotism, suffering in pain.

ਅੰਧੇ ਆਪੁ ਨ ਪਛਾਣਨੀ ਦੂਜੈ ਪਚਿ ਜਾਵਹਿ ॥

अंधे आपु न पछाणनी दूजै पचि जावहि ॥

Ânđđhe âapu na pachhaañanee đoojai pachi jaavahi ||

The blind ones do not realize their own selves; in the love of duality, they rot.

ਅਤਿ ਕਰੋਧ ਸਿਉ ਲੂਝਦੇ ਅਗੈ ਪਿਛੈ ਦੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ॥

अति करोध सिउ लूझदे अगै पिछै दुखु पावहि ॥

Âŧi karođh siū loojhađe âgai pichhai đukhu paavahi ||

They struggle with great anger; here and hereafter, they suffer in pain.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਅਹੰਕਾਰੁ ਨ ਭਾਵਈ ਵੇਦ ਕੂਕਿ ਸੁਣਾਵਹਿ ॥

हरि जीउ अहंकारु न भावई वेद कूकि सुणावहि ॥

Hari jeeū âhankkaaru na bhaavaëe veđ kooki suñaavahi ||

The Dear Lord is not pleased by egotism; the Vedas proclaim this clearly.

ਅਹੰਕਾਰਿ ਮੁਏ ਸੇ ਵਿਗਤੀ ਗਏ ਮਰਿ ਜਨਮਹਿ ਫਿਰਿ ਆਵਹਿ ॥੯॥

अहंकारि मुए से विगती गए मरि जनमहि फिरि आवहि ॥९॥

Âhankkaari muē se vigaŧee gaē mari janamahi phiri âavahi ||9||

Those who die of egotism, shall not find salvation. They die, and are reborn in reincarnation. ||9||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਕਾਗਉ ਹੋਇ ਨ ਊਜਲਾ ਲੋਹੇ ਨਾਵ ਨ ਪਾਰੁ ॥

कागउ होइ न ऊजला लोहे नाव न पारु ॥

Kaagaū hoī na ǖjalaa lohe naav na paaru ||

The crow does not become white, and an iron boat does not float across.

ਪਿਰਮ ਪਦਾਰਥੁ ਮੰਨਿ ਲੈ ਧੰਨੁ ਸਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥

पिरम पदारथु मंनि लै धंनु सवारणहारु ॥

Piram pađaaraŧhu manni lai đhannu savaarañahaaru ||

One who puts his faith in the treasure of his Beloved Lord is blessed; he exalts and embellishes others as well.

ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੈ ਊਜਲਾ ਸਿਰਿ ਕਾਸਟ ਲੋਹਾ ਪਾਰਿ ॥

हुकमु पछाणै ऊजला सिरि कासट लोहा पारि ॥

Hukamu pachhaañai ǖjalaa siri kaasat lohaa paari ||

One who realizes the Hukam of God's Command - his face is radiant and bright; he floats across, like iron upon wood.

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਛੋਡੈ ਭੈ ਵਸੈ ਨਾਨਕ ਕਰਣੀ ਸਾਰੁ ॥੧॥

त्रिसना छोडै भै वसै नानक करणी सारु ॥१॥

Ŧrisanaa chhodai bhai vasai naanak karañee saaru ||1||

Forsake thirst and desire, and abide in the Fear of God; O Nanak, these are the most excellent actions. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਾਰੂ ਮਾਰਣ ਜੋ ਗਏ ਮਾਰਿ ਨ ਸਕਹਿ ਗਵਾਰ ॥

मारू मारण जो गए मारि न सकहि गवार ॥

Maaroo maarañ jo gaē maari na sakahi gavaar ||

The ignorant people who go to the desert to conquer their minds, are not able to conquer them.

ਨਾਨਕ ਜੇ ਇਹੁ ਮਾਰੀਐ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥

नानक जे इहु मारीऐ गुर सबदी वीचारि ॥

Naanak je īhu maareeâi gur sabađee veechaari ||

O Nanak, if this mind is to be conquered, one must contemplate the Word of the Guru's Shabad.

ਏਹੁ ਮਨੁ ਮਾਰਿਆ ਨਾ ਮਰੈ ਜੇ ਲੋਚੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

एहु मनु मारिआ ना मरै जे लोचै सभु कोइ ॥

Ēhu manu maariâa naa marai je lochai sabhu koī ||

This mind is not conquered by conquering it, even though everyone longs to do so.

ਨਾਨਕ ਮਨ ਹੀ ਕਉ ਮਨੁ ਮਾਰਸੀ ਜੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਸੋਇ ॥੨॥

नानक मन ही कउ मनु मारसी जे सतिगुरु भेटै सोइ ॥२॥

Naanak man hee kaū manu maarasee je saŧiguru bhetai soī ||2||

O Nanak, the mind itself conquers the mind, if one meets with the True Guru. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਦੋਵੈ ਤਰਫਾ ਉਪਾਈਓਨੁ ਵਿਚਿ ਸਕਤਿ ਸਿਵ ਵਾਸਾ ॥

दोवै तरफा उपाईओनु विचि सकति सिव वासा ॥

Đovai ŧaraphaa ūpaaëeõnu vichi sakaŧi siv vaasaa ||

He created both sides; Shiva dwells within Shakti (the soul dwells within the material universe).

ਸਕਤੀ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਫਿਰਿ ਜਨਮਿ ਬਿਨਾਸਾ ॥

सकती किनै न पाइओ फिरि जनमि बिनासा ॥

Sakaŧee kinai na paaīõ phiri janami binaasaa ||

Through the material universe of Shakti, no one has ever found the Lord; they continue to be born and die in reincarnation.

ਗੁਰਿ ਸੇਵਿਐ ਸਾਤਿ ਪਾਈਐ ਜਪਿ ਸਾਸ ਗਿਰਾਸਾ ॥

गुरि सेविऐ साति पाईऐ जपि सास गिरासा ॥

Guri seviâi saaŧi paaëeâi japi saas giraasaa ||

Serving the Guru, peace is found, meditating on the Lord with every breath and morsel of food.

ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਸੋਧਿ ਦੇਖੁ ਊਤਮ ਹਰਿ ਦਾਸਾ ॥

सिम्रिति सासत सोधि देखु ऊतम हरि दासा ॥

Simriŧi saasaŧ sođhi đekhu ǖŧam hari đaasaa ||

Searching and looking through the Simritees and the Shaastras, I have found that the most sublime person is the slave of the Lord.

ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਕੋ ਥਿਰੁ ਨਹੀ ਨਾਮੇ ਬਲਿ ਜਾਸਾ ॥੧੦॥

नानक नाम बिना को थिरु नही नामे बलि जासा ॥१०॥

Naanak naam binaa ko ŧhiru nahee naame bali jaasaa ||10||

O Nanak, without the Naam, nothing is permanent and stable; I am a sacrifice to the Naam, the Name of the Lord. ||10||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਹੋਵਾ ਪੰਡਿਤੁ ਜੋਤਕੀ ਵੇਦ ਪੜਾ ਮੁਖਿ ਚਾਰਿ ॥

होवा पंडितु जोतकी वेद पड़ा मुखि चारि ॥

Hovaa panddiŧu joŧakee veđ paɍaa mukhi chaari ||

I might become a Pandit, a religious scholar, or an astrologer, and recite the four Vedas with my mouth;

ਨਵ ਖੰਡ ਮਧੇ ਪੂਜੀਆ ਅਪਣੈ ਚਜਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥

नव खंड मधे पूजीआ अपणै चजि वीचारि ॥

Nav khandd mađhe poojeeâa âpañai chaji veechaari ||

I might be worshipped throughout the nine regions of the earth for my wisdom and thought;

ਮਤੁ ਸਚਾ ਅਖਰੁ ਭੁਲਿ ਜਾਇ ਚਉਕੈ ਭਿਟੈ ਨ ਕੋਇ ॥

मतु सचा अखरु भुलि जाइ चउकै भिटै न कोइ ॥

Maŧu sachaa âkharu bhuli jaaī chaūkai bhitai na koī ||

Let me not forget the Word of Truth, that no one can touch my sacred cooking square.

ਝੂਠੇ ਚਉਕੇ ਨਾਨਕਾ ਸਚਾ ਏਕੋ ਸੋਇ ॥੧॥

झूठे चउके नानका सचा एको सोइ ॥१॥

Jhoothe chaūke naanakaa sachaa ēko soī ||1||

Such cooking squares are false, O Nanak; only the One Lord is True. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਆਪਿ ਉਪਾਏ ਕਰੇ ਆਪਿ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥

आपि उपाए करे आपि आपे नदरि करेइ ॥

Âapi ūpaaē kare âapi âape nađari kareī ||

He Himself creates and He Himself acts; He bestows His Glance of Grace.

ਆਪੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈਆ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥੨॥

आपे दे वडिआईआ कहु नानक सचा सोइ ॥२॥

Âape đe vadiâaëeâa kahu naanak sachaa soī ||2||

He Himself grants glorious greatness; says Nanak, He is the True Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਕੰਟਕੁ ਕਾਲੁ ਏਕੁ ਹੈ ਹੋਰੁ ਕੰਟਕੁ ਨ ਸੂਝੈ ॥

कंटकु कालु एकु है होरु कंटकु न सूझै ॥

Kanttaku kaalu ēku hai horu kanttaku na soojhai ||

Only death is painful; I cannot conceive of anything else as painful.

ਅਫਰਿਓ ਜਗ ਮਹਿ ਵਰਤਦਾ ਪਾਪੀ ਸਿਉ ਲੂਝੈ ॥

अफरिओ जग महि वरतदा पापी सिउ लूझै ॥

Âphariõ jag mahi varaŧađaa paapee siū loojhai ||

It is unstoppable; it stalks and pervades the world, and fights with the sinners.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਹਰਿ ਭੇਦੀਐ ਹਰਿ ਜਪਿ ਹਰਿ ਬੂਝੈ ॥

गुर सबदी हरि भेदीऐ हरि जपि हरि बूझै ॥

Gur sabađee hari bheđeeâi hari japi hari boojhai ||

Through the Word of the Guru's Shabad, one is immersed in the Lord. Meditating on the Lord, one comes to realize the Lord.

ਸੋ ਹਰਿ ਸਰਣਾਈ ਛੁਟੀਐ ਜੋ ਮਨ ਸਿਉ ਜੂਝੈ ॥

सो हरि सरणाई छुटीऐ जो मन सिउ जूझै ॥

So hari sarañaaëe chhuteeâi jo man siū joojhai ||

He alone is emancipated in the Sanctuary of the Lord, who struggles with his own mind.

ਮਨਿ ਵੀਚਾਰਿ ਹਰਿ ਜਪੁ ਕਰੇ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਸੀਝੈ ॥੧੧॥

मनि वीचारि हरि जपु करे हरि दरगह सीझै ॥११॥

Mani veechaari hari japu kare hari đaragah seejhai ||11||

One who contemplates and meditates on the Lord in his mind, succeeds in the Court of the Lord. ||11||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਮਨਮੁਖ ਕਾਲੁ ਵਿਆਪਦਾ ਮੋਹਿ ਮਾਇਆ ਲਾਗੇ ॥

मनमुख कालु विआपदा मोहि माइआ लागे ॥

Manamukh kaalu viâapađaa mohi maaīâa laage ||

The self-willed manmukhs are afflicted by death; they cling to Maya in emotional attachment.

ਖਿਨ ਮਹਿ ਮਾਰਿ ਪਛਾੜਸੀ ਭਾਇ ਦੂਜੈ ਠਾਗੇ ॥

खिन महि मारि पछाड़सी भाइ दूजै ठागे ॥

Khin mahi maari pachhaaɍasee bhaaī đoojai thaage ||

In an instant, they are thrown to the ground and killed; in the love of duality, they are deluded.

ਫਿਰਿ ਵੇਲਾ ਹਥਿ ਨ ਆਵਈ ਜਮ ਕਾ ਡੰਡੁ ਲਾਗੇ ॥

फिरि वेला हथि न आवई जम का डंडु लागे ॥

Phiri velaa haŧhi na âavaëe jam kaa danddu laage ||

This opportunity shall not come into their hands again; they are beaten by the Messenger of Death with his stick.

ਤਿਨ ਜਮ ਡੰਡੁ ਨ ਲਗਈ ਜੋ ਹਰਿ ਲਿਵ ਜਾਗੇ ॥

तिन जम डंडु न लगई जो हरि लिव जागे ॥

Ŧin jam danddu na lagaëe jo hari liv jaage ||

But Death's stick does not even strike those who remain awake and aware in the Love of the Lord.

ਸਭ ਤੇਰੀ ਤੁਧੁ ਛਡਾਵਣੀ ਸਭ ਤੁਧੈ ਲਾਗੇ ॥੧੨॥

सभ तेरी तुधु छडावणी सभ तुधै लागे ॥१२॥

Sabh ŧeree ŧuđhu chhadaavañee sabh ŧuđhai laage ||12||

All are Yours, and cling to You; only You can save them. ||12||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪੇ ਪਿੰਡੁ ਸਵਾਰਿਓਨੁ ਵਿਚਿ ਨਵ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ॥

आपे पिंडु सवारिओनु विचि नव निधि नामु ॥

Âape pinddu savaariõnu vichi nav niđhi naamu ||

He Himself has embellished the body, and placed the nine treasures of the Naam within it.

ਇਕਿ ਆਪੇ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਅਨੁ ਤਿਨ ਨਿਹਫਲ ਕਾਮੁ ॥

इकि आपे भरमि भुलाइअनु तिन निहफल कामु ॥

Īki âape bharami bhulaaīânu ŧin nihaphal kaamu ||

He confuses some in doubt; fruitless are their actions.

ਇਕਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਝਿਆ ਹਰਿ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ॥

इकनी गुरमुखि बुझिआ हरि आतम रामु ॥

Īkanee guramukhi bujhiâa hari âaŧam raamu ||

Some, as Gurmukh, realize their Lord, the Supreme Soul.

ਇਕਨੀ ਸੁਣਿ ਕੈ ਮੰਨਿਆ ਹਰਿ ਊਤਮ ਕਾਮੁ ॥

इकनी सुणि कै मंनिआ हरि ऊतम कामु ॥

Īkanee suñi kai manniâa hari ǖŧam kaamu ||

Some listen to the Lord, and obey Him; sublime and exalted are their actions.

ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਉਪਜਿਆ ਗਾਇਆ ਹਰਿ ਗੁਣ ਨਾਮੁ ॥੧੩॥

अंतरि हरि रंगु उपजिआ गाइआ हरि गुण नामु ॥१३॥

Ânŧŧari hari ranggu ūpajiâa gaaīâa hari guñ naamu ||13||

Love for the Lord wells up deep within, singing the Glorious Praises of the Lord's Name. ||13||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜਿਨੀ ਅੰਦਰੁ ਭਾਲਿਆ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਵੈ ॥

जिनी अंदरु भालिआ गुर सबदि सुहावै ॥

Jinee ânđđaru bhaaliâa gur sabađi suhaavai ||

Those who search their inner beings through the Word of the Guru's Shabad are exalted and adorned.

ਜੋ ਇਛਨਿ ਸੋ ਪਾਇਦੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥

जो इछनि सो पाइदे हरि नामु धिआवै ॥

Jo īchhani so paaīđe hari naamu đhiâavai ||

They obtain what they wish for, meditating on the Lord's Name.

ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸੋ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥

जिस नो क्रिपा करे तिसु गुरु मिलै सो हरि गुण गावै ॥

Jis no kripaa kare ŧisu guru milai so hari guñ gaavai ||

One who is blessed by God's Grace, meets with the Guru; he sings the Glorious Praises of the Lord.

ਧਰਮ ਰਾਇ ਤਿਨ ਕਾ ਮਿਤੁ ਹੈ ਜਮ ਮਗਿ ਨ ਪਾਵੈ ॥

धरम राइ तिन का मितु है जम मगि न पावै ॥

Đharam raaī ŧin kaa miŧu hai jam magi na paavai ||

The Righteous Judge of Dharma is his friend; he does not have to walk on the Path of Death.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹਿ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵੈ ॥੧੪॥

हरि नामु धिआवहि दिनसु राति हरि नामि समावै ॥१४॥

Hari naamu đhiâavahi đinasu raaŧi hari naami samaavai ||14||

He meditates on the Lord's Name, day and night; he is absorbed and immersed in the Lord's Name. ||14||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਨਾਮੋ ਨਾਲਿ ਚਲੈ ॥

इसु जुग महि नामु निधानु है नामो नालि चलै ॥

Īsu jug mahi naamu niđhaanu hai naamo naali chalai ||

In this age, the Naam, the Name of the Lord, is the treasure. Only the Naam goes along in the end.

ਏਹੁ ਅਖੁਟੁ ਕਦੇ ਨ ਨਿਖੁਟਈ ਖਾਇ ਖਰਚਿਉ ਪਲੈ ॥

एहु अखुटु कदे न निखुटई खाइ खरचिउ पलै ॥

Ēhu âkhutu kađe na nikhutaëe khaaī kharachiū palai ||

It is inexhaustible; it is never empty, no matter how much one may eat, consume or spend.

ਹਰਿ ਜਨ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵਈ ਜਮਕੰਕਰ ਜਮਕਲੈ ॥

हरि जन नेड़ि न आवई जमकंकर जमकलै ॥

Hari jan neɍi na âavaëe jamakankkar jamakalai ||

The Messenger of Death does not even approach the humble servant of the Lord.

ਸੇ ਸਾਹ ਸਚੇ ਵਣਜਾਰਿਆ ਜਿਨ ਹਰਿ ਧਨੁ ਪਲੈ ॥

से साह सचे वणजारिआ जिन हरि धनु पलै ॥

Se saah sache vañajaariâa jin hari đhanu palai ||

They alone are the true bankers and traders, who have the wealth of the Lord in their laps.

ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਜਾ ਆਪਿ ਹਰਿ ਘਲੈ ॥੧੫॥

हरि किरपा ते हरि पाईऐ जा आपि हरि घलै ॥१५॥

Hari kirapaa ŧe hari paaëeâi jaa âapi hari ghalai ||15||

By the Lord's Mercy, one finds the Lord, only when the Lord Himself sends for him. ||15||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਮਨਮੁਖ ਵਾਪਾਰੈ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਬਿਖੁ ਵਿਹਾਝਹਿ ਬਿਖੁ ਸੰਗ੍ਰਹਹਿ ਬਿਖ ਸਿਉ ਧਰਹਿ ਪਿਆਰੁ ॥

मनमुख वापारै सार न जाणनी बिखु विहाझहि बिखु संग्रहहि बिख सिउ धरहि पिआरु ॥

Manamukh vaapaarai saar na jaañanee bikhu vihaajhahi bikhu sanggrhahi bikh siū đharahi piâaru ||

The self-willed manmukh does not appreciate the excellence of trading in Truth. He deals in poison, collects poison, and is in love with poison.

ਬਾਹਰਹੁ ਪੰਡਿਤ ਸਦਾਇਦੇ ਮਨਹੁ ਮੂਰਖ ਗਾਵਾਰ ॥

बाहरहु पंडित सदाइदे मनहु मूरख गावार ॥

Baaharahu panddiŧ sađaaīđe manahu moorakh gaavaar ||

Outwardly, they call themselves Pandits, religious scholars, but in their minds they are foolish and ignorant.

ਹਰਿ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਨ ਲਾਇਨੀ ਵਾਦੀ ਧਰਨਿ ਪਿਆਰੁ ॥

हरि सिउ चितु न लाइनी वादी धरनि पिआरु ॥

Hari siū chiŧu na laaīnee vaađee đharani piâaru ||

They do not focus their consciousness on the Lord; they love to engage in arguments.

ਵਾਦਾ ਕੀਆ ਕਰਨਿ ਕਹਾਣੀਆ ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਕਰਹਿ ਆਹਾਰੁ ॥

वादा कीआ करनि कहाणीआ कूड़ु बोलि करहि आहारु ॥

Vaađaa keeâa karani kahaañeeâa kooɍu boli karahi âahaaru ||

They speak to cause arguments, and earn their living by telling lies.

ਜਗ ਮਹਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਨਿਰਮਲਾ ਹੋਰੁ ਮੈਲਾ ਸਭੁ ਆਕਾਰੁ ॥

जग महि राम नामु हरि निरमला होरु मैला सभु आकारु ॥

Jag mahi raam naamu hari niramalaa horu mailaa sabhu âakaaru ||

In this world, only the Lord's Name is immaculate and pure. All other objects of creation are polluted.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਨੀ ਹੋਇ ਮੈਲੇ ਮਰਹਿ ਗਵਾਰ ॥੧॥

नानक नामु न चेतनी होइ मैले मरहि गवार ॥१॥

Naanak naamu na cheŧanee hoī maile marahi gavaar ||1||

O Nanak, those who do not remember the Naam, the Name of the Lord, are polluted; they die in ignorance. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਦੁਖੁ ਲਗਾ ਬਿਨੁ ਸੇਵਿਐ ਹੁਕਮੁ ਮੰਨੇ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥

दुखु लगा बिनु सेविऐ हुकमु मंने दुखु जाइ ॥

Đukhu lagaa binu seviâi hukamu manne đukhu jaaī ||

Without serving the Lord, he suffers in pain; accepting the Hukam of God's Command, pain is gone.

ਆਪੇ ਦਾਤਾ ਸੁਖੈ ਦਾ ਆਪੇ ਦੇਇ ਸਜਾਇ ॥

आपे दाता सुखै दा आपे देइ सजाइ ॥

Âape đaaŧaa sukhai đaa âape đeī sajaaī ||

He Himself is the Giver of peace; He Himself awards punishment.

ਨਾਨਕ ਏਵੈ ਜਾਣੀਐ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਸੈ ਰਜਾਇ ॥੨॥

नानक एवै जाणीऐ सभु किछु तिसै रजाइ ॥२॥

Naanak ēvai jaañeeâi sabhu kichhu ŧisai rajaaī ||2||

O Nanak, know this well; all that happens is according to His Will. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਜਗਤੁ ਹੈ ਨਿਰਧਨੁ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਨਾਹੀ ॥

हरि नाम बिना जगतु है निरधनु बिनु नावै त्रिपति नाही ॥

Hari naam binaa jagaŧu hai nirađhanu binu naavai ŧripaŧi naahee ||

Without the Lord's Name the world is poor. Without the Name no one is satisfied.

ਦੂਜੈ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ਹਉਮੈ ਦੁਖੁ ਪਾਹੀ ॥

दूजै भरमि भुलाइआ हउमै दुखु पाही ॥

Đoojai bharami bhulaaīâa haūmai đukhu paahee ||

He is deluded by duality and doubt. In egotism, he suffers in pain.

ਬਿਨੁ ਕਰਮਾ ਕਿਛੂ ਨ ਪਾਈਐ ਜੇ ਬਹੁਤੁ ਲੋਚਾਹੀ ॥

बिनु करमा किछू न पाईऐ जे बहुतु लोचाही ॥

Binu karamaa kichhoo na paaëeâi je bahuŧu lochaahee ||

Without good karma, he does not obtain anything, no matter how much he may wish for it.

ਆਵੈ ਜਾਇ ਜੰਮੈ ਮਰੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਛੁਟਾਹੀ ॥

आवै जाइ जमै मरै गुर सबदि छुटाही ॥

Âavai jaaī jammai marai gur sabađi chhutaahee ||

Coming and going in reincarnation, and birth and death are ended, through the Word of the Guru's Shabad.

ਆਪਿ ਕਰੈ ਕਿਸੁ ਆਖੀਐ ਦੂਜਾ ਕੋ ਨਾਹੀ ॥੧੬॥

आपि करै किसु आखीऐ दूजा को नाही ॥१६॥

Âapi karai kisu âakheeâi đoojaa ko naahee ||16||

He Himself acts, so unto whom should we complain? There is no other at all. ||16||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਸੰਤੀ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਆਇ ॥

इसु जग महि संती धनु खटिआ जिना सतिगुरु मिलिआ प्रभु आइ ॥

Īsu jag mahi sanŧŧee đhanu khatiâa jinaa saŧiguru miliâa prbhu âaī ||

In this world, the Saints earn the wealth; they come to meet God through the True Guru.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਚੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਇਸੁ ਧਨ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥

सतिगुरि सचु द्रिड़ाइआ इसु धन की कीमति कही न जाइ ॥

Saŧiguri sachu đriɍaaīâa īsu đhan kee keemaŧi kahee na jaaī ||

The True Guru implants the Truth within; the value of this wealth cannot be described.

ਇਤੁ ਧਨਿ ਪਾਇਐ ਭੁਖ ਲਥੀ ਸੁਖੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥

इतु धनि पाइऐ भुख लथी सुखु वसिआ मनि आइ ॥

Īŧu đhani paaīâi bhukh laŧhee sukhu vasiâa mani âaī ||

Obtaining this wealth, hunger is relieved, and peace comes to dwell in the mind.

ਜਿੰਨੑਾ ਕਉ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨੀ ਪਾਇਆ ਆਇ ॥

जिंन्हा कउ धुरि लिखिआ तिनी पाइआ आइ ॥

Jinnʱaa kaū đhuri likhiâa ŧinee paaīâa âaī ||

Only those who have such pre-ordained destiny, come to receive this.

ਮਨਮੁਖੁ ਜਗਤੁ ਨਿਰਧਨੁ ਹੈ ਮਾਇਆ ਨੋ ਬਿਲਲਾਇ ॥

मनमुखु जगतु निरधनु है माइआ नो बिललाइ ॥

Manamukhu jagaŧu nirađhanu hai maaīâa no bilalaaī ||

The world of the self-willed manmukh is poor, crying out for Maya.

ਅਨਦਿਨੁ ਫਿਰਦਾ ਸਦਾ ਰਹੈ ਭੁਖ ਨ ਕਦੇ ਜਾਇ ॥

अनदिनु फिरदा सदा रहै भुख न कदे जाइ ॥

Ânađinu phirađaa sađaa rahai bhukh na kađe jaaī ||

Night and day, it wanders continually, and its hunger is never relieved.

ਸਾਂਤਿ ਨ ਕਦੇ ਆਵਈ ਨਹ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

सांति न कदे आवई नह सुखु वसै मनि आइ ॥

Saanŧi na kađe âavaëe nah sukhu vasai mani âaī ||

It never finds calm tranquility, and peace never comes to dwell in its mind.

ਸਦਾ ਚਿੰਤ ਚਿਤਵਦਾ ਰਹੈ ਸਹਸਾ ਕਦੇ ਨ ਜਾਇ ॥

सदा चिंत चितवदा रहै सहसा कदे न जाइ ॥

Sađaa chinŧŧ chiŧavađaa rahai sahasaa kađe na jaaī ||

It is always plagued by anxiety, and its cynicism never departs.

ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਮਤਿ ਭਵੀ ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਮਿਲੈ ਤਾ ਸਬਦੁ ਕਮਾਇ ॥

नानक विणु सतिगुर मति भवी सतिगुर नो मिलै ता सबदु कमाइ ॥

Naanak viñu saŧigur maŧi bhavee saŧigur no milai ŧaa sabađu kamaaī ||

O Nanak, without the True Guru, the intellect is perverted; if one meets the True Guru, then one practices the Word of the Shabad.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੁਖ ਮਹਿ ਰਹੈ ਸਚੇ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥

सदा सदा सुख महि रहै सचे माहि समाइ ॥१॥

Sađaa sađaa sukh mahi rahai sache maahi samaaī ||1||

Forever and ever, he dwells in peace, and merges in the True Lord. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਜਿਨਿ ਉਪਾਈ ਮੇਦਨੀ ਸੋਈ ਸਾਰ ਕਰੇਇ ॥

जिनि उपाई मेदनी सोई सार करेइ ॥

Jini ūpaaëe međanee soëe saar kareī ||

The One who created the world, takes care of it.

ਏਕੋ ਸਿਮਰਹੁ ਭਾਇਰਹੁ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

एको सिमरहु भाइरहु तिसु बिनु अवरु न कोइ ॥

Ēko simarahu bhaaīrahu ŧisu binu âvaru na koī ||

Meditate in remembrance on the One Lord, O Siblings of Destiny; there is none other than Him.

ਖਾਣਾ ਸਬਦੁ ਚੰਗਿਆਈਆ ਜਿਤੁ ਖਾਧੈ ਸਦਾ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਹੋਇ ॥

खाणा सबदु चंगिआईआ जितु खाधै सदा त्रिपति होइ ॥

Khaañaa sabađu changgiâaëeâa jiŧu khaađhai sađaa ŧripaŧi hoī ||

So eat the food of the Shabad and goodness; eating it, you shall remain satisfied forever.

ਪੈਨਣੁ ਸਿਫਤਿ ਸਨਾਇ ਹੈ ਸਦਾ ਸਦਾ ਓਹੁ ਊਜਲਾ ਮੈਲਾ ਕਦੇ ਨ ਹੋਇ ॥

पैनणु सिफति सनाइ है सदा सदा ओहु ऊजला मैला कदे न होइ ॥

Painañu siphaŧi sanaaī hai sađaa sađaa õhu ǖjalaa mailaa kađe na hoī ||

Dress yourself in the Praise of the Lord. Forever and ever, it is radiant and bright; it is never polluted.

ਸਹਜੇ ਸਚੁ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਥੋੜਾ ਕਦੇ ਨ ਹੋਇ ॥

सहजे सचु धनु खटिआ थोड़ा कदे न होइ ॥

Sahaje sachu đhanu khatiâa ŧhoɍaa kađe na hoī ||

I have intuitively earned the true wealth, which never decreases.

ਦੇਹੀ ਨੋ ਸਬਦੁ ਸੀਗਾਰੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

देही नो सबदु सीगारु है जितु सदा सदा सुखु होइ ॥

Đehee no sabađu seegaaru hai jiŧu sađaa sađaa sukhu hoī ||

The body is adorned with the Shabad, and is at peace forever and ever.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਝੀਐ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਵਿਖਾਲੇ ਸੋਇ ॥੨॥

नानक गुरमुखि बुझीऐ जिस नो आपि विखाले सोइ ॥२॥

Naanak guramukhi bujheeâi jis no âapi vikhaale soī ||2||

O Nanak, the Gurmukh realizes the Lord, who reveals Himself. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਅੰਤਰਿ ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੋ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਜਾਪੈ ॥

अंतरि जपु तपु संजमो गुर सबदी जापै ॥

Ânŧŧari japu ŧapu sanjjamo gur sabađee jaapai ||

Deep within the self are meditation and austere self-discipline, when one realizes the Word of the Guru's Shabad.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਹਉਮੈ ਅਗਿਆਨੁ ਗਵਾਪੈ ॥

हरि हरि नामु धिआईऐ हउमै अगिआनु गवापै ॥

Hari hari naamu đhiâaëeâi haūmai âgiâanu gavaapai ||

Meditating on the Name of the Lord, Har, Har, egotism and ignorance are eliminated.

ਅੰਦਰੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤਿ ਭਰਪੂਰੁ ਹੈ ਚਾਖਿਆ ਸਾਦੁ ਜਾਪੈ ॥

अंदरु अम्रिति भरपूरु है चाखिआ सादु जापै ॥

Ânđđaru âmmmriŧi bharapooru hai chaakhiâa saađu jaapai ||

One's inner being is overflowing with Ambrosial Nectar; tasting it, the flavor is known.

ਜਿਨ ਚਾਖਿਆ ਸੇ ਨਿਰਭਉ ਭਏ ਸੇ ਹਰਿ ਰਸਿ ਧ੍ਰਾਪੈ ॥

जिन चाखिआ से निरभउ भए से हरि रसि ध्रापै ॥

Jin chaakhiâa se nirabhaū bhaē se hari rasi đhraapai ||

Those who taste it become fearless; they are satisfied with the sublime essence of the Lord.

ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ਪੀਆਇਆ ਫਿਰਿ ਕਾਲੁ ਨ ਵਿਆਪੈ ॥੧੭॥

हरि किरपा धारि पीआइआ फिरि कालु न विआपै ॥१७॥

Hari kirapaa đhaari peeâaīâa phiri kaalu na viâapai ||17||

Those who drink it in, by the Grace of the Lord, are never again afflicted by death. ||17||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਲੋਕੁ ਅਵਗਣਾ ਕੀ ਬੰਨੑੈ ਗੰਠੜੀ ਗੁਣ ਨ ਵਿਹਾਝੈ ਕੋਇ ॥

लोकु अवगणा की बंन्है गंठड़ी गुण न विहाझै कोइ ॥

Loku âvagañaa kee bannʱai gantthaɍee guñ na vihaajhai koī ||

People tie up bundles of demerits; no one deals in virtue.

ਗੁਣ ਕਾ ਗਾਹਕੁ ਨਾਨਕਾ ਵਿਰਲਾ ਕੋਈ ਹੋਇ ॥

गुण का गाहकु नानका विरला कोई होइ ॥

Guñ kaa gaahaku naanakaa viralaa koëe hoī ||

Rare is that person, O Nanak, who purchases virtue.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਗੁਣ ਪਾਈਅਨੑਿ ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥੧॥

गुर परसादी गुण पाईअन्हि जिस नो नदरि करेइ ॥१॥

Gur parasaađee guñ paaëeânʱi jis no nađari kareī ||1||

By Guru's Grace, one is blessed with virtue, when the Lord bestows His Glance of Grace. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਗੁਣ ਅਵਗੁਣ ਸਮਾਨਿ ਹਹਿ ਜਿ ਆਪਿ ਕੀਤੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥

गुण अवगुण समानि हहि जि आपि कीते करतारि ॥

Guñ âvaguñ samaani hahi ji âapi keeŧe karaŧaari ||

Merits and demerits are the same; they are both created by the Creator.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮਿ ਮੰਨਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥੨॥

नानक हुकमि मंनिऐ सुखु पाईऐ गुर सबदी वीचारि ॥२॥

Naanak hukami manniâi sukhu paaëeâi gur sabađee veechaari ||2||

O Nanak, one who obeys the Hukam of the Lord's Command, finds peace, contemplating the Word of the Guru's Shabad. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਅੰਦਰਿ ਰਾਜਾ ਤਖਤੁ ਹੈ ਆਪੇ ਕਰੇ ਨਿਆਉ ॥

अंदरि राजा तखतु है आपे करे निआउ ॥

Ânđđari raajaa ŧakhaŧu hai âape kare niâaū ||

The King sits on the throne within the self; He Himself administers justice.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਦਰੁ ਜਾਣੀਐ ਅੰਦਰਿ ਮਹਲੁ ਅਸਰਾਉ ॥

गुर सबदी दरु जाणीऐ अंदरि महलु असराउ ॥

Gur sabađee đaru jaañeeâi ânđđari mahalu âsaraaū ||

Through the Word of the Guru's Shabad, the Lord's Court is known; within the self is the Sanctuary, the Mansion of the Lord's Presence.

ਖਰੇ ਪਰਖਿ ਖਜਾਨੈ ਪਾਈਅਨਿ ਖੋਟਿਆ ਨਾਹੀ ਥਾਉ ॥

खरे परखि खजानै पाईअनि खोटिआ नाही थाउ ॥

Khare parakhi khajaanai paaëeâni khotiâa naahee ŧhaaū ||

The coins are assayed, and the genuine coins are placed in His treasury, while the counterfeit ones find no place.

ਸਭੁ ਸਚੋ ਸਚੁ ਵਰਤਦਾ ਸਦਾ ਸਚੁ ਨਿਆਉ ॥

सभु सचो सचु वरतदा सदा सचु निआउ ॥

Sabhu sacho sachu varaŧađaa sađaa sachu niâaū ||

The Truest of the True is all-pervading; His justice is forever True.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਾ ਰਸੁ ਆਇਆ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਨਾਉ ॥੧੮॥

अम्रित का रसु आइआ मनि वसिआ नाउ ॥१८॥

Âmmmriŧ kaa rasu âaīâa mani vasiâa naaū ||18||

One comes to enjoy the Ambrosial essence, when the Name is enshrined in the mind. ||18||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਨੁ ਮਾਣਕੁ ਜਿਨਿ ਪਰਖਿਆ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥

मनु माणकु जिनि परखिआ गुर सबदी वीचारि ॥

Manu maañaku jini parakhiâa gur sabađee veechaari ||

Some assay their mind-jewel, and contemplate the Word of the Guru's Shabad.

ਸੇ ਜਨ ਵਿਰਲੇ ਜਾਣੀਅਹਿ ਕਲਜੁਗ ਵਿਚਿ ਸੰਸਾਰਿ ॥

से जन विरले जाणीअहि कलजुग विचि संसारि ॥

Se jan virale jaañeeâhi kalajug vichi sanssaari ||

Only a few of those humble beings are known in this world, in this Dark Age of Kali Yuga.

ਆਪੈ ਨੋ ਆਪੁ ਮਿਲਿ ਰਹਿਆ ਹਉਮੈ ਦੁਬਿਧਾ ਮਾਰਿ ॥

आपै नो आपु मिलि रहिआ हउमै दुबिधा मारि ॥

Âapai no âapu mili rahiâa haūmai đubiđhaa maari ||

One's self remains blended with the Lord's Self, when egotism and duality are conquered.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਦੁਤਰੁ ਤਰੇ ਭਉਜਲੁ ਬਿਖਮੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥੨॥

नानक नामि रते दुतरु तरे भउजलु बिखमु संसारु ॥२॥

Naanak naami raŧe đuŧaru ŧare bhaūjalu bikhamu sanssaaru ||2||

O Nanak, those who are imbued with the Naam cross over the difficult, treacherous and terrifying world-ocean. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਮਨਮੁਖ ਅੰਦਰੁ ਨ ਭਾਲਨੀ ਮੁਠੇ ਅਹੰਮਤੇ ॥

मनमुख अंदरु न भालनी मुठे अहमते ॥

Manamukh ânđđaru na bhaalanee muthe âhammaŧe ||

The self-willed manmukhs do not search within their own selves; they are deluded by their egotistical pride.

ਚਾਰੇ ਕੁੰਡਾਂ ਭਵਿ ਥਕੇ ਅੰਦਰਿ ਤਿਖ ਤਤੇ ॥

चारे कुंडां भवि थके अंदरि तिख तते ॥

Chaare kunddaan bhavi ŧhake ânđđari ŧikh ŧaŧe ||

Wandering in the four directions, they grow weary, tormented by burning desire within.

ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਨ ਸੋਧਨੀ ਮਨਮੁਖ ਵਿਗੁਤੇ ॥

सिम्रिति सासत न सोधनी मनमुख विगुते ॥

Simmmriŧi saasaŧ na sođhanee manamukh viguŧe ||

They do not study the Simritees and the Shaastras; the manmukhs waste away and are lost.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਸਤੇ ॥

बिनु गुर किनै न पाइओ हरि नामु हरि सते ॥

Binu gur kinai na paaīõ hari naamu hari saŧe ||

Without the Guru, no one finds the Naam, the Name of the True Lord.

ਤਤੁ ਗਿਆਨੁ ਵੀਚਾਰਿਆ ਹਰਿ ਜਪਿ ਹਰਿ ਗਤੇ ॥੧੯॥

ततु गिआनु वीचारिआ हरि जपि हरि गते ॥१९॥

Ŧaŧu giâanu veechaariâa hari japi hari gaŧe ||19||

One who contemplates the essence of spiritual wisdom and meditates on the Lord is saved. ||19||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਭੇ ਥੋਕ ਵਿਸਾਰਿ ਇਕੋ ਮਿਤੁ ਕਰਿ ॥

सभे थोक विसारि इको मितु करि ॥

Sabhe ŧhok visaari īko miŧu kari ||

Forget everything, and be friends with the One Lord alone.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਹੋਇ ਨਿਹਾਲੁ ਪਾਪਾ ਦਹੈ ਹਰਿ ॥

मनु तनु होइ निहालु पापा दहै हरि ॥

Manu ŧanu hoī nihaalu paapaa đahai hari ||

Your mind and body shall be enraptured, and the Lord shall burn away your sins.

ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਚੁਕੈ ਜਨਮਿ ਨ ਜਾਹਿ ਮਰਿ ॥

आवण जाणा चुकै जनमि न जाहि मरि ॥

Âavañ jaañaa chukai janami na jaahi mari ||

Your comings and goings in reincarnation shall cease; you shall not be reborn and die again.

ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਆਧਾਰੁ ਸੋਗਿ ਨ ਮੋਹਿ ਜਰਿ ॥

सचु नामु आधारु सोगि न मोहि जरि ॥

Sachu naamu âađhaaru sogi na mohi jari ||

The True Name shall be your Support, and you shall not burn in sorrow and attachment.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਮਨ ਮਹਿ ਸੰਜਿ ਧਰਿ ॥੨੦॥

नानक नामु निधानु मन महि संजि धरि ॥२०॥

Naanak naamu niđhaanu man mahi sanjji đhari ||20||

O Nanak, gather in the treasure of the Naam, the Name of the Lord, within your mind. ||20||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਭਾਣੈ ਹੁਕਮੁ ਮਨਾਇਓਨੁ ਭਾਣੈ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

भाणै हुकमु मनाइओनु भाणै सुखु पाइआ ॥

Bhaañai hukamu manaaīõnu bhaañai sukhu paaīâa ||

By the Pleasure of His Will, the Lord inspires us to obey the Hukam of His Command; by the Pleasure of His Will, we find peace.

ਭਾਣੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲਿਓਨੁ ਭਾਣੈ ਸਚੁ ਧਿਆਇਆ ॥

भाणै सतिगुरु मेलिओनु भाणै सचु धिआइआ ॥

Bhaañai saŧiguru meliõnu bhaañai sachu đhiâaīâa ||

By the Pleasure of His Will, He leads us to meet the True Guru; by the Pleasure of His Will, we meditate on the Truth.

ਭਾਣੇ ਜੇਵਡ ਹੋਰ ਦਾਤਿ ਨਾਹੀ ਸਚੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਇਆ ॥

भाणे जेवड होर दाति नाही सचु आखि सुणाइआ ॥

Bhaañe jevad hor đaaŧi naahee sachu âakhi suñaaīâa ||

There is no other gift as great as the Pleasure of His Will; this Truth is spoken and proclaimed.

ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨ ਸਚੁ ਕਮਾਇਆ ॥

जिन कउ पूरबि लिखिआ तिन सचु कमाइआ ॥

Jin kaū poorabi likhiâa ŧin sachu kamaaīâa ||

Those who have such pre-ordained destiny, practice and live the Truth.

ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਸਰਣਾਗਤੀ ਜਿਨਿ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥੨੧॥

नानक तिसु सरणागती जिनि जगतु उपाइआ ॥२१॥

Naanak ŧisu sarañaagaŧee jini jagaŧu ūpaaīâa ||21||

Nanak has entered His Sanctuary; He created the world. ||21||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਜਿਨ ਕਉ ਅੰਦਰਿ ਗਿਆਨੁ ਨਹੀ ਭੈ ਕੀ ਨਾਹੀ ਬਿੰਦ ॥

जिन कउ अंदरि गिआनु नही भै की नाही बिंद ॥

Jin kaū ânđđari giâanu nahee bhai kee naahee binđđ ||

Those who do not have spiritual wisdom within, do not have even an iota of the Fear of God.

ਨਾਨਕ ਮੁਇਆ ਕਾ ਕਿਆ ਮਾਰਣਾ ਜਿ ਆਪਿ ਮਾਰੇ ਗੋਵਿੰਦ ॥੧॥

नानक मुइआ का किआ मारणा जि आपि मारे गोविंद ॥१॥

Naanak muīâa kaa kiâa maarañaa ji âapi maare govinđđ ||1||

O Nanak, why kill those who are already dead? The Lord of the Universe Himself has killed them. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਨ ਕੀ ਪਤ੍ਰੀ ਵਾਚਣੀ ਸੁਖੀ ਹੂ ਸੁਖੁ ਸਾਰੁ ॥

मन की पत्री वाचणी सुखी हू सुखु सारु ॥

Man kee paŧree vaachañee sukhee hoo sukhu saaru ||

To read the horoscope of the mind, is the most sublime joyful peace.

ਸੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਭਲਾ ਆਖੀਐ ਜਿ ਬੂਝੈ ਬ੍ਰਹਮੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥

सो ब्राहमणु भला आखीऐ जि बूझै ब्रहमु बीचारु ॥

So braahamañu bhalaa âakheeâi ji boojhai brhamu beechaaru ||

He alone is called a good Brahmin, who understands God in contemplative meditation.

ਹਰਿ ਸਾਲਾਹੇ ਹਰਿ ਪੜੈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥

हरि सालाहे हरि पड़ै गुर कै सबदि वीचारि ॥

Hari saalaahe hari paɍai gur kai sabađi veechaari ||

He praises the Lord, and reads of the Lord, and contemplates the Word of the Guru's Shabad.

ਆਇਆ ਓਹੁ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਿ ਕੁਲ ਕਾ ਕਰੇ ਉਧਾਰੁ ॥

आइआ ओहु परवाणु है जि कुल का करे उधारु ॥

Âaīâa õhu paravaañu hai ji kul kaa kare ūđhaaru ||

Celebrated and approved is the coming into the world of such a person, who saves all his generations as well.

ਅਗੈ ਜਾਤਿ ਨ ਪੁਛੀਐ ਕਰਣੀ ਸਬਦੁ ਹੈ ਸਾਰੁ ॥

अगै जाति न पुछीऐ करणी सबदु है सारु ॥

Âgai jaaŧi na puchheeâi karañee sabađu hai saaru ||

Hereafter, no one is questioned about social status; excellent and sublime is the practice of the Word of the Shabad.

ਹੋਰੁ ਕੂੜੁ ਪੜਣਾ ਕੂੜੁ ਕਮਾਵਣਾ ਬਿਖਿਆ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥

होरु कूड़ु पड़णा कूड़ु कमावणा बिखिआ नालि पिआरु ॥

Horu kooɍu paɍañaa kooɍu kamaavañaa bikhiâa naali piâaru ||

Other study is false, and other actions are false; such people are in love with poison.

ਅੰਦਰਿ ਸੁਖੁ ਨ ਹੋਵਈ ਮਨਮੁਖ ਜਨਮੁ ਖੁਆਰੁ ॥

अंदरि सुखु न होवई मनमुख जनमु खुआरु ॥

Ânđđari sukhu na hovaëe manamukh janamu khuâaru ||

They do not find any peace within themselves; the self-willed manmukhs waste away their lives.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਅਪਾਰਿ ॥੨॥

नानक नामि रते से उबरे गुर कै हेति अपारि ॥२॥

Naanak naami raŧe se ūbare gur kai heŧi âpaari ||2||

O Nanak, those who are attuned to the Naam are saved; they have infinite love for the Guru. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪੇ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖਦਾ ਆਪੇ ਸਭੁ ਸਚਾ ॥

आपे करि करि वेखदा आपे सभु सचा ॥

Âape kari kari vekhađaa âape sabhu sachaa ||

He Himself creates the creation, and gazes upon it; He Himself is totally True.

ਜੋ ਹੁਕਮੁ ਨ ਬੂਝੈ ਖਸਮ ਕਾ ਸੋਈ ਨਰੁ ਕਚਾ ॥

जो हुकमु न बूझै खसम का सोई नरु कचा ॥

Jo hukamu na boojhai khasam kaa soëe naru kachaa ||

One who does not understand the Hukam, the Command of his Lord and Master, is false.

ਜਿਤੁ ਭਾਵੈ ਤਿਤੁ ਲਾਇਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਸਚਾ ॥

जितु भावै तितु लाइदा गुरमुखि हरि सचा ॥

Jiŧu bhaavai ŧiŧu laaīđaa guramukhi hari sachaa ||

By the Pleasure of His Will, the True Lord joins the Gurmukh to Himself.

ਸਭਨਾ ਕਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ਹੈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਰਚਾ ॥

सभना का साहिबु एकु है गुर सबदी रचा ॥

Sabhanaa kaa saahibu ēku hai gur sabađee rachaa ||

He is the One Lord and Master of all; through the Word of the Guru's Shabad, we are blended with Him.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸਲਾਹੀਐ ਸਭਿ ਤਿਸ ਦੇ ਜਚਾ ॥

गुरमुखि सदा सलाहीऐ सभि तिस दे जचा ॥

Guramukhi sađaa salaaheeâi sabhi ŧis đe jachaa ||

The Gurmukhs praise Him forever; all are beggars of Him.

ਜਿਉ ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਨਚਾਇਦਾ ਤਿਵ ਹੀ ਕੋ ਨਚਾ ॥੨੨॥੧॥ ਸੁਧੁ ॥

जिउ नानक आपि नचाइदा तिव ही को नचा ॥२२॥१॥ सुधु ॥

Jiū naanak âapi nachaaīđaa ŧiv hee ko nachaa ||22||1|| suđhu ||

O Nanak, as He Himself makes us dance, we dance. ||22||1|| Sudh ||


ਰਾਗੁ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ਚਉਪਦੇ ਘਰੁ ੧

रागु भैरउ महला ३ चउपदे घरु १

Raagu bhairaū mahalaa 3 chaūpađe gharu 1

Raag Bhairao, Third Mehl, Chaupadas, First House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਜਾਤਿ ਕਾ ਗਰਬੁ ਨ ਕਰੀਅਹੁ ਕੋਈ ॥

जाति का गरबु न करीअहु कोई ॥

Jaaŧi kaa garabu na kareeâhu koëe ||

No one should be proud of his social class and status.

ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿੰਦੇ ਸੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਹੋਈ ॥੧॥

ब्रहमु बिंदे सो ब्राहमणु होई ॥१॥

Brhamu binđđe so braahamañu hoëe ||1||

He alone is a Brahmin, who knows God. ||1||


ਜਾਤਿ ਕਾ ਗਰਬੁ ਨ ਕਰਿ ਮੂਰਖ ਗਵਾਰਾ ॥

जाति का गरबु न करि मूरख गवारा ॥

Jaaŧi kaa garabu na kari moorakh gavaaraa ||

Do not be proud of your social class and status, you ignorant fool!

ਇਸੁ ਗਰਬ ਤੇ ਚਲਹਿ ਬਹੁਤੁ ਵਿਕਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

इसु गरब ते चलहि बहुतु विकारा ॥१॥ रहाउ ॥

Īsu garab ŧe chalahi bahuŧu vikaaraa ||1|| rahaaū ||

So much sin and corruption comes from this pride. ||1|| Pause ||


ਚਾਰੇ ਵਰਨ ਆਖੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥

चारे वरन आखै सभु कोई ॥

Chaare varan âakhai sabhu koëe ||

Everyone says that there are four castes, four social classes.

ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿੰਦ ਤੇ ਸਭ ਓਪਤਿ ਹੋਈ ॥੨॥

ब्रहमु बिंद ते सभ ओपति होई ॥२॥

Brhamu binđđ ŧe sabh õpaŧi hoëe ||2||

They all emanate from the drop of God's Seed. ||2||


ਮਾਟੀ ਏਕ ਸਗਲ ਸੰਸਾਰਾ ॥

माटी एक सगल संसारा ॥

Maatee ēk sagal sanssaaraa ||

The entire universe is made of the same clay.

ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਭਾਂਡੇ ਘੜੈ ਕੁਮ੍ਹ੍ਹਾਰਾ ॥੩॥

बहु बिधि भांडे घड़ै कुम्हारा ॥३॥

Bahu biđhi bhaande ghaɍai kumʱaaraa ||3||

The Potter has shaped it into all sorts of vessels. ||3||


ਪੰਚ ਤਤੁ ਮਿਲਿ ਦੇਹੀ ਕਾ ਆਕਾਰਾ ॥

पंच ततु मिलि देही का आकारा ॥

Pancch ŧaŧu mili đehee kaa âakaaraa ||

The five elements join together, to make up the form of the human body.

ਘਟਿ ਵਧਿ ਕੋ ਕਰੈ ਬੀਚਾਰਾ ॥੪॥

घटि वधि को करै बीचारा ॥४॥

Ghati vađhi ko karai beechaaraa ||4||

Who can say which is less, and which is more? ||4||


ਕਹਤੁ ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਜੀਉ ਕਰਮ ਬੰਧੁ ਹੋਈ ॥

कहतु नानक इहु जीउ करम बंधु होई ॥

Kahaŧu naanak īhu jeeū karam banđđhu hoëe ||

Says Nanak, this soul is bound by its actions.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥੫॥੧॥

बिनु सतिगुर भेटे मुकति न होई ॥५॥१॥

Binu saŧigur bhete mukaŧi na hoëe ||5||1||

Without meeting the True Guru, it is not liberated. ||5||1||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥

भैरउ महला ३ ॥

Bhairaū mahalaa 3 ||

Bhairao, Third Mehl:

ਜੋਗੀ ਗ੍ਰਿਹੀ ਪੰਡਿਤ ਭੇਖਧਾਰੀ ॥

जोगी ग्रिही पंडित भेखधारी ॥

Jogee grihee panddiŧ bhekhađhaaree ||

The Yogis, the householders, the Pandits, the religious scholars, and the beggars in religious robes

ਏ ਸੂਤੇ ਅਪਣੈ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥੧॥

ए सूते अपणै अहंकारी ॥१॥

Ē sooŧe âpañai âhankkaaree ||1||

- they are all asleep in egotism. ||1||


ਮਾਇਆ ਮਦਿ ਮਾਤਾ ਰਹਿਆ ਸੋਇ ॥

माइआ मदि माता रहिआ सोइ ॥

Maaīâa mađi maaŧaa rahiâa soī ||

They are asleep, intoxicated with the wine of Maya.

ਜਾਗਤੁ ਰਹੈ ਨ ਮੂਸੈ ਕੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

जागतु रहै न मूसै कोइ ॥१॥ रहाउ ॥

Jaagaŧu rahai na moosai koī ||1|| rahaaū ||

Only those who remain awake and aware are not robbed. ||1|| Pause ||


ਸੋ ਜਾਗੈ ਜਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ॥

सो जागै जिसु सतिगुरु मिलै ॥

So jaagai jisu saŧiguru milai ||

One who has met the True Guru, remains awake and aware.

ਪੰਚ ਦੂਤ ਓਹੁ ਵਸਗਤਿ ਕਰੈ ॥੨॥

पंच दूत ओहु वसगति करै ॥२॥

Pancch đooŧ õhu vasagaŧi karai ||2||

Such a person overpowers the five thieves. ||2||


ਸੋ ਜਾਗੈ ਜੋ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰੈ ॥

सो जागै जो ततु बीचारै ॥

So jaagai jo ŧaŧu beechaarai ||

One who contemplates the essence of reality remains awake and aware.

ਆਪਿ ਮਰੈ ਅਵਰਾ ਨਹ ਮਾਰੈ ॥੩॥

आपि मरै अवरा नह मारै ॥३॥

Âapi marai âvaraa nah maarai ||3||

He kills his self-conceit, and does not kill anyone else. ||3||


ਸੋ ਜਾਗੈ ਜੋ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥

सो जागै जो एको जाणै ॥

So jaagai jo ēko jaañai ||

One who knows the One Lord remains awake and aware.

ਪਰਕਿਰਤਿ ਛੋਡੈ ਤਤੁ ਪਛਾਣੈ ॥੪॥

परकिरति छोडै ततु पछाणै ॥४॥

Parakiraŧi chhodai ŧaŧu pachhaañai ||4||

He abandons the service of others, and realizes the essence of reality. ||4||


ਚਹੁ ਵਰਨਾ ਵਿਚਿ ਜਾਗੈ ਕੋਇ ॥

चहु वरना विचि जागै कोइ ॥

Chahu varanaa vichi jaagai koī ||

Of the four castes, whoever remains awake and aware

ਜਮੈ ਕਾਲੈ ਤੇ ਛੂਟੈ ਸੋਇ ॥੫॥

जमै कालै ते छूटै सोइ ॥५॥

Jamai kaalai ŧe chhootai soī ||5||

Is released from birth and death. ||5||


ਕਹਤ ਨਾਨਕ ਜਨੁ ਜਾਗੈ ਸੋਇ ॥

कहत नानक जनु जागै सोइ ॥

Kahaŧ naanak janu jaagai soī ||

Says Nanak, that humble being remains awake and aware,

ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਜਾ ਕੀ ਨੇਤ੍ਰੀ ਹੋਇ ॥੬॥੨॥

गिआन अंजनु जा की नेत्री होइ ॥६॥२॥

Giâan ânjjanu jaa kee neŧree hoī ||6||2||

Who applies the ointment of spiritual wisdom to his eyes. ||6||2||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥

भैरउ महला ३ ॥

Bhairaū mahalaa 3 ||

Bhairao, Third Mehl:

ਜਾ ਕਉ ਰਾਖੈ ਅਪਣੀ ਸਰਣਾਈ ॥

जा कउ राखै अपणी सरणाई ॥

Jaa kaū raakhai âpañee sarañaaëe ||

Whoever the Lord keeps in His Sanctuary,

ਸਾਚੇ ਲਾਗੈ ਸਾਚਾ ਫਲੁ ਪਾਈ ॥੧॥

साचे लागै साचा फलु पाई ॥१॥

Saache laagai saachaa phalu paaëe ||1||

Is attached to the Truth, and receives the fruit of Truth. ||1||


ਰੇ ਜਨ ਕੈ ਸਿਉ ਕਰਹੁ ਪੁਕਾਰਾ ॥

रे जन कै सिउ करहु पुकारा ॥

Re jan kai siū karahu pukaaraa ||

O mortal, unto whom will you complain?

ਹੁਕਮੇ ਹੋਆ ਹੁਕਮੇ ਵਰਤਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

हुकमे होआ हुकमे वरतारा ॥१॥ रहाउ ॥

Hukame hoâa hukame varaŧaaraa ||1|| rahaaū ||

The Hukam of the Lord's Command is pervasive; by the Hukam of His Command, all things happen. ||1|| Pause ||


ਏਹੁ ਆਕਾਰੁ ਤੇਰਾ ਹੈ ਧਾਰਾ ॥

एहु आकारु तेरा है धारा ॥

Ēhu âakaaru ŧeraa hai đhaaraa ||

This Creation was established by You.

ਖਿਨ ਮਹਿ ਬਿਨਸੈ ਕਰਤ ਨ ਲਾਗੈ ਬਾਰਾ ॥੨॥

खिन महि बिनसै करत न लागै बारा ॥२॥

Khin mahi binasai karaŧ na laagai baaraa ||2||

In an instant You destroy it, and You create it again without a moment's delay. ||2||


ਕਰਿ ਪ੍ਰਸਾਦੁ ਇਕੁ ਖੇਲੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥

करि प्रसादु इकु खेलु दिखाइआ ॥

Kari prsaađu īku khelu đikhaaīâa ||

By His Grace, He has staged this Play.

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ॥੩॥

गुर किरपा ते परम पदु पाइआ ॥३॥

Gur kirapaa ŧe param pađu paaīâa ||3||

By the Guru's Merciful Grace, I have obtained the supreme status. ||3||


ਕਹਤ ਨਾਨਕੁ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲੇ ਸੋਇ ॥

कहत नानकु मारि जीवाले सोइ ॥

Kahaŧ naanaku maari jeevaale soī ||

Says Nanak, He alone kills and revives.

ਐਸਾ ਬੂਝਹੁ ਭਰਮਿ ਨ ਭੂਲਹੁ ਕੋਇ ॥੪॥੩॥

ऐसा बूझहु भरमि न भूलहु कोइ ॥४॥३॥

Âisaa boojhahu bharami na bhoolahu koī ||4||3||

Understand this well - do not be confused by doubt. ||4||3||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥

भैरउ महला ३ ॥

Bhairaū mahalaa 3 ||

Bhairao, Third Mehl:

ਮੈ ਕਾਮਣਿ ਮੇਰਾ ਕੰਤੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥

मै कामणि मेरा कंतु करतारु ॥

Mai kaamañi meraa kanŧŧu karaŧaaru ||

I am the bride; the Creator is my Husband Lord.

ਜੇਹਾ ਕਰਾਏ ਤੇਹਾ ਕਰੀ ਸੀਗਾਰੁ ॥੧॥

जेहा कराए तेहा करी सीगारु ॥१॥

Jehaa karaaē ŧehaa karee seegaaru ||1||

As He inspires me, I adorn myself. ||1||


ਜਾਂ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਾਂ ਕਰੇ ਭੋਗੁ ॥

जां तिसु भावै तां करे भोगु ॥

Jaan ŧisu bhaavai ŧaan kare bhogu ||

When it pleases Him, He enjoys me.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਾਚੇ ਸਾਹਿਬ ਜੋਗੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

तनु मनु साचे साहिब जोगु ॥१॥ रहाउ ॥

Ŧanu manu saache saahib jogu ||1|| rahaaū ||

I am joined, body and mind, to my True Lord and Master. ||1|| Pause ||


ਉਸਤਤਿ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ ਕਿਆ ਕੋਈ ॥

उसतति निंदा करे किआ कोई ॥

Ūsaŧaŧi ninđđaa kare kiâa koëe ||

How can anyone praise or slander anyone else?

ਜਾਂ ਆਪੇ ਵਰਤੈ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥੨॥

जां आपे वरतै एको सोई ॥२॥

Jaan âape varaŧai ēko soëe ||2||

The One Lord Himself is pervading and permeating all. ||2||


ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਿਰਮ ਕਸਾਈ ॥

गुर परसादी पिरम कसाई ॥

Gur parasaađee piram kasaaëe ||

By Guru's Grace, I am attracted by His Love.

ਮਿਲਉਗੀ ਦਇਆਲ ਪੰਚ ਸਬਦ ਵਜਾਈ ॥੩॥

मिलउगी दइआल पंच सबद वजाई ॥३॥

Milaūgee đaīâal pancch sabađ vajaaëe ||3||

I shall meet with my Merciful Lord, and vibrate the Panch Shabad, the Five Primal Sounds. ||3||


ਭਨਤਿ ਨਾਨਕੁ ਕਰੇ ਕਿਆ ਕੋਇ ॥

भनति नानकु करे किआ कोइ ॥

Bhanaŧi naanaku kare kiâa koī ||

Prays Nanak, what can anyone do?

ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਮਿਲਾਵੈ ਸੋਇ ॥੪॥੪॥

जिस नो आपि मिलावै सोइ ॥४॥४॥

Jis no âapi milaavai soī ||4||4||

He alone meets with the Lord, whom the Lord Himself meets. ||4||4||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥

भैरउ महला ३ ॥

Bhairaū mahalaa 3 ||

Bhairao, Third Mehl:

ਸੋ ਮੁਨਿ ਜਿ ਮਨ ਕੀ ਦੁਬਿਧਾ ਮਾਰੇ ॥

सो मुनि जि मन की दुबिधा मारे ॥

So muni ji man kee đubiđhaa maare ||

He alone is a silent sage, who subdues his mind's duality.

ਦੁਬਿਧਾ ਮਾਰਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਬੀਚਾਰੇ ॥੧॥

दुबिधा मारि ब्रहमु बीचारे ॥१॥

Đubiđhaa maari brhamu beechaare ||1||

Subduing his duality, he contemplates God. ||1||


ਇਸੁ ਮਨ ਕਉ ਕੋਈ ਖੋਜਹੁ ਭਾਈ ॥

इसु मन कउ कोई खोजहु भाई ॥

Īsu man kaū koëe khojahu bhaaëe ||

Let each person examine his own mind, O Siblings of Destiny.

ਮਨੁ ਖੋਜਤ ਨਾਮੁ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

मनु खोजत नामु नउ निधि पाई ॥१॥ रहाउ ॥

Manu khojaŧ naamu naū niđhi paaëe ||1|| rahaaū ||

Examine your mind, and you shall obtain the nine treasures of the Naam. ||1|| Pause ||


ਮੂਲੁ ਮੋਹੁ ਕਰਿ ਕਰਤੈ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥

मूलु मोहु करि करतै जगतु उपाइआ ॥

Moolu mohu kari karaŧai jagaŧu ūpaaīâa ||

The Creator created the world, upon the foundation of worldly love and attachment.

ਮਮਤਾ ਲਾਇ ਭਰਮਿ ਭੋੁਲਾਇਆ ॥੨॥

ममता लाइ भरमि भोलाइआ ॥२॥

Mamaŧaa laaī bharami bhaolaaīâa ||2||

Attaching it to possessiveness, He has led it into confusion with doubt. ||2||


ਇਸੁ ਮਨ ਤੇ ਸਭ ਪਿੰਡ ਪਰਾਣਾ ॥

इसु मन ते सभ पिंड पराणा ॥

Īsu man ŧe sabh pindd paraañaa ||

From this Mind come all bodies, and the breath of life.

ਮਨ ਕੈ ਵੀਚਾਰਿ ਹੁਕਮੁ ਬੁਝਿ ਸਮਾਣਾ ॥੩॥

मन कै वीचारि हुकमु बुझि समाणा ॥३॥

Man kai veechaari hukamu bujhi samaañaa ||3||

By mental contemplation, the mortal realizes the Hukam of the Lord's Command, and merges in Him. ||3||


ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਗੁਰੁ ਕਿਰਪਾ ਕਰੈ ॥

करमु होवै गुरु किरपा करै ॥

Karamu hovai guru kirapaa karai ||

When the mortal has good karma, the Guru grants His Grace.

ਇਹੁ ਮਨੁ ਜਾਗੈ ਇਸੁ ਮਨ ਕੀ ਦੁਬਿਧਾ ਮਰੈ ॥੪॥

इहु मनु जागै इसु मन की दुबिधा मरै ॥४॥

Īhu manu jaagai īsu man kee đubiđhaa marai ||4||

Then this mind is awakened, and the duality of this mind is subdued. ||4||


ਮਨ ਕਾ ਸੁਭਾਉ ਸਦਾ ਬੈਰਾਗੀ ॥

मन का सुभाउ सदा बैरागी ॥

Man kaa subhaaū sađaa bairaagee ||

It is the innate nature of the mind to remain forever detached.

ਸਭ ਮਹਿ ਵਸੈ ਅਤੀਤੁ ਅਨਰਾਗੀ ॥੫॥

सभ महि वसै अतीतु अनरागी ॥५॥

Sabh mahi vasai âŧeeŧu ânaraagee ||5||

The Detached, Dispassionate Lord dwells within all. ||5||


ਕਹਤ ਨਾਨਕੁ ਜੋ ਜਾਣੈ ਭੇਉ ॥

कहत नानकु जो जाणै भेउ ॥

Kahaŧ naanaku jo jaañai bheū ||

Says Nanak, one who understands this mystery,

ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨ ਦੇਉ ॥੬॥੫॥

आदि पुरखु निरंजन देउ ॥६॥५॥

Âađi purakhu niranjjan đeū ||6||5||

Becomes the embodiment of the Primal, Immaculate, Divine Lord God. ||6||5||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥

भैरउ महला ३ ॥

Bhairaū mahalaa 3 ||

Bhairao, Third Mehl:

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਜਗਤ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥

राम नामु जगत निसतारा ॥

Raam naamu jagaŧ nisaŧaaraa ||

The world is saved through Name of the Lord.

ਭਵਜਲੁ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਣਹਾਰਾ ॥੧॥

भवजलु पारि उतारणहारा ॥१॥

Bhavajalu paari ūŧaarañahaaraa ||1||

It carries the mortal across the terrifying world-ocean. ||1||


ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲਿ ॥

गुर परसादी हरि नामु सम्हालि ॥

Gur parasaađee hari naamu samʱaali ||

By Guru's Grace, dwell upon the Lord's Name.

ਸਦ ਹੀ ਨਿਬਹੈ ਤੇਰੈ ਨਾਲਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

सद ही निबहै तेरै नालि ॥१॥ रहाउ ॥

Sađ hee nibahai ŧerai naali ||1|| rahaaū ||

It shall stand by you forever. ||1|| Pause ||


ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਹਿ ਮਨਮੁਖ ਗਾਵਾਰਾ ॥

नामु न चेतहि मनमुख गावारा ॥

Naamu na cheŧahi manamukh gaavaaraa ||

The foolish self-willed manmukhs do not remember the Naam, the Name of the Lord.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕੈਸੇ ਪਾਵਹਿ ਪਾਰਾ ॥੨॥

बिनु नावै कैसे पावहि पारा ॥२॥

Binu naavai kaise paavahi paaraa ||2||

Without the Name, how will they cross over? ||2||


ਆਪੇ ਦਾਤਿ ਕਰੇ ਦਾਤਾਰੁ ॥

आपे दाति करे दातारु ॥

Âape đaaŧi kare đaaŧaaru ||

The Lord, the Great Giver, Himself gives His Gifts.

ਦੇਵਣਹਾਰੇ ਕਉ ਜੈਕਾਰੁ ॥੩॥

देवणहारे कउ जैकारु ॥३॥

Đevañahaare kaū jaikaaru ||3||

Celebrate and praise the Great Giver! ||3||


ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮਿਲਾਏ ॥

नदरि करे सतिगुरू मिलाए ॥

Nađari kare saŧiguroo milaaē ||

Granting His Grace, the Lord unites the mortals with the True Guru.

ਨਾਨਕ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਵਸਾਏ ॥੪॥੬॥

नानक हिरदै नामु वसाए ॥४॥६॥

Naanak hirađai naamu vasaaē ||4||6||

O Nanak, the Naam is enshrined within the heart. ||4||6||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥

भैरउ महला ३ ॥

Bhairaū mahalaa 3 ||

Bhairao, Third Mehl:

ਨਾਮੇ ਉਧਰੇ ਸਭਿ ਜਿਤਨੇ ਲੋਅ ॥

नामे उधरे सभि जितने लोअ ॥

Naame ūđhare sabhi jiŧane loâ ||

All people are saved through the Naam, the Name of the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨਾ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੧॥

गुरमुखि जिना परापति होइ ॥१॥

Guramukhi jinaa paraapaŧi hoī ||1||

Those who become Gurmukh are blessed to receive It. ||1||


ਹਰਿ ਜੀਉ ਅਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇਇ ॥

हरि जीउ अपणी क्रिपा करेइ ॥

Hari jeeū âpañee kripaa kareī ||

When the Dear Lord showers His Mercy,

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਵਡਿਆਈ ਦੇਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गुरमुखि नामु वडिआई देइ ॥१॥ रहाउ ॥

Guramukhi naamu vadiâaëe đeī ||1|| rahaaū ||

He blesses the Gurmukh with the glorious greatness of the Naam. ||1|| Pause ||


ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਜਿਨ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਿਆਰੁ ॥

राम नामि जिन प्रीति पिआरु ॥

Raam naami jin preeŧi piâaru ||

Those who love the Beloved Name of the Lord

ਆਪਿ ਉਧਰੇ ਸਭਿ ਕੁਲ ਉਧਾਰਣਹਾਰੁ ॥੨॥

आपि उधरे सभि कुल उधारणहारु ॥२॥

Âapi ūđhare sabhi kul ūđhaarañahaaru ||2||

Save themselves, and save all their ancestors. ||2||


ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮਨਮੁਖ ਜਮ ਪੁਰਿ ਜਾਹਿ ॥

बिनु नावै मनमुख जम पुरि जाहि ॥

Binu naavai manamukh jam puri jaahi ||

Without the Name, the self-willed manmukhs go to the City of Death.

ਅਉਖੇ ਹੋਵਹਿ ਚੋਟਾ ਖਾਹਿ ॥੩॥

अउखे होवहि चोटा खाहि ॥३॥

Âūkhe hovahi chotaa khaahi ||3||

They suffer in pain and endure beatings. ||3||


ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਦੇਵੈ ਸੋਇ ॥

आपे करता देवै सोइ ॥

Âape karaŧaa đevai soī ||

When the Creator Himself gives,

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੪॥੭॥

नानक नामु परापति होइ ॥४॥७॥

Naanak naamu paraapaŧi hoī ||4||7||

O Nanak, then the mortals receive the Naam. ||4||7||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥

भैरउ महला ३ ॥

Bhairaū mahalaa 3 ||

Bhairao, Third Mehl:

ਗੋਵਿੰਦ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸਨਕਾਦਿਕ ਉਧਾਰੇ ॥

गोविंद प्रीति सनकादिक उधारे ॥

Govinđđ preeŧi sanakaađik ūđhaare ||

Love of the Lord of the Universe saved Sanak and his brother, the sons of Brahma.

ਰਾਮ ਨਾਮ ਸਬਦਿ ਬੀਚਾਰੇ ॥੧॥

राम नाम सबदि बीचारे ॥१॥

Raam naam sabađi beechaare ||1||

They contemplated the Word of the Shabad, and the Name of the Lord. ||1||


ਹਰਿ ਜੀਉ ਅਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੁ ॥

हरि जीउ अपणी किरपा धारु ॥

Hari jeeū âpañee kirapaa đhaaru ||

O Dear Lord, please shower me with Your Mercy,

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੇ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गुरमुखि नामे लगै पिआरु ॥१॥ रहाउ ॥

Guramukhi naame lagai piâaru ||1|| rahaaū ||

That as Gurmukh, I may embrace love for Your Name. ||1|| Pause ||


ਅੰਤਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਭਗਤਿ ਸਾਚੀ ਹੋਇ ॥

अंतरि प्रीति भगति साची होइ ॥

Ânŧŧari preeŧi bhagaŧi saachee hoī ||

Whoever has true loving devotional worship deep within his being

ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਮੇਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੨॥

पूरै गुरि मेलावा होइ ॥२॥

Poorai guri melaavaa hoī ||2||

Meets the Lord, through the Perfect Guru. ||2||


ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਸੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

निज घरि वसै सहजि सुभाइ ॥

Nij ghari vasai sahaji subhaaī ||

He naturally, intuitively dwells within the home of his own inner being.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੩॥

गुरमुखि नामु वसै मनि आइ ॥३॥

Guramukhi naamu vasai mani âaī ||3||

The Naam abides within the mind of the Gurmukh. ||3||


ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਵੇਖਣਹਾਰੁ ॥

आपे वेखै वेखणहारु ॥

Âape vekhai vekhañahaaru ||

The Lord, the Seer, Himself sees.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਰਖਹੁ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੪॥੮॥

नानक नामु रखहु उर धारि ॥४॥८॥

Naanak naamu rakhahu ūr đhaari ||4||8||

O Nanak, enshrine the Naam within your heart. ||4||8||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥

भैरउ महला ३ ॥

Bhairaū mahalaa 3 ||

Bhairao, Third Mehl:

ਕਲਜੁਗ ਮਹਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਉਰ ਧਾਰੁ ॥

कलजुग महि राम नामु उर धारु ॥

Kalajug mahi raam naamu ūr đhaaru ||

In this Dark Age of Kali Yuga, enshrine the Lord's Name within your heart.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮਾਥੈ ਪਾਵੈ ਛਾਰੁ ॥੧॥

बिनु नावै माथै पावै छारु ॥१॥

Binu naavai maaŧhai paavai chhaaru ||1||

Without the Name, ashes will be blown in your face. ||1||


ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਦੁਲਭੁ ਹੈ ਭਾਈ ॥

राम नामु दुलभु है भाई ॥

Raam naamu đulabhu hai bhaaëe ||

The Lord's Name is so difficult to obtain, O Siblings of Destiny.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गुर परसादि वसै मनि आई ॥१॥ रहाउ ॥

Gur parasaađi vasai mani âaëe ||1|| rahaaū ||

By Guru's Grace, it comes to dwell in the mind. ||1|| Pause ||


ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਜਨ ਭਾਲਹਿ ਸੋਇ ॥

राम नामु जन भालहि सोइ ॥

Raam naamu jan bhaalahi soī ||

That humble being who seeks the Lord's Name

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੨॥

पूरे गुर ते प्रापति होइ ॥२॥

Poore gur ŧe praapaŧi hoī ||2||

Receives it from the Perfect Guru. ||2||


ਹਰਿ ਕਾ ਭਾਣਾ ਮੰਨਹਿ ਸੇ ਜਨ ਪਰਵਾਣੁ ॥

हरि का भाणा मंनहि से जन परवाणु ॥

Hari kaa bhaañaa mannahi se jan paravaañu ||

Those humble beings who accept the Will of the Lord, are approved and accepted.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਨਾਮ ਨੀਸਾਣੁ ॥੩॥

गुर कै सबदि नाम नीसाणु ॥३॥

Gur kai sabađi naam neesaañu ||3||

Through the Word of the Guru's Shabad, they bear the insignia of the Naam, the Name of the Lord. ||3||


ਸੋ ਸੇਵਹੁ ਜੋ ਕਲ ਰਹਿਆ ਧਾਰਿ ॥

सो सेवहु जो कल रहिआ धारि ॥

So sevahu jo kal rahiâa đhaari ||

So serve the One, whose power supports the Universe.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਿ ॥੪॥੯॥

नानक गुरमुखि नामु पिआरि ॥४॥९॥

Naanak guramukhi naamu piâari ||4||9||

O Nanak, the Gurmukh loves the Naam. ||4||9||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥

भैरउ महला ३ ॥

Bhairaū mahalaa 3 ||

Bhairao, Third Mehl:

ਕਲਜੁਗ ਮਹਿ ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ ॥

कलजुग महि बहु करम कमाहि ॥

Kalajug mahi bahu karam kamaahi ||

In this Dark Age of Kali Yuga, many rituals are performed.

ਨਾ ਰੁਤਿ ਨ ਕਰਮ ਥਾਇ ਪਾਹਿ ॥੧॥

ना रुति न करम थाइ पाहि ॥१॥

Naa ruŧi na karam ŧhaaī paahi ||1||

But it is not the time for them, and so they are of no use. ||1||


ਕਲਜੁਗ ਮਹਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਹੈ ਸਾਰੁ ॥

कलजुग महि राम नामु है सारु ॥

Kalajug mahi raam naamu hai saaru ||

In Kali Yuga, the Lord's Name is the most sublime.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚਾ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गुरमुखि साचा लगै पिआरु ॥१॥ रहाउ ॥

Guramukhi saachaa lagai piâaru ||1|| rahaaū ||

As Gurmukh, be lovingly attached to Truth. ||1|| Pause ||


ਤਨੁ ਮਨੁ ਖੋਜਿ ਘਰੈ ਮਹਿ ਪਾਇਆ ॥

तनु मनु खोजि घरै महि पाइआ ॥

Ŧanu manu khoji gharai mahi paaīâa ||

Searching my body and mind, I found Him within the home of my own heart.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੨॥

गुरमुखि राम नामि चितु लाइआ ॥२॥

Guramukhi raam naami chiŧu laaīâa ||2||

The Gurmukh centers his consciousness on the Lord's Name. ||2||


ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਹੋਇ ॥

गिआन अंजनु सतिगुर ते होइ ॥

Giâan ânjjanu saŧigur ŧe hoī ||

The ointment of spiritual wisdom is obtained from the True Guru.

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਤਿਹੁ ਲੋਇ ॥੩॥

राम नामु रवि रहिआ तिहु लोइ ॥३॥

Raam naamu ravi rahiâa ŧihu loī ||3||

The Lord's Name is pervading the three worlds. ||3||


ਕਲਿਜੁਗ ਮਹਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਏਕੁ ਹੋਰ ਰੁਤਿ ਨ ਕਾਈ ॥

कलिजुग महि हरि जीउ एकु होर रुति न काई ॥

Kalijug mahi hari jeeū ēku hor ruŧi na kaaëe ||

In Kali Yuga, it is the time for the One Dear Lord; it is not the time for anything else.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਿਰਦੈ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਲੇਹੁ ਜਮਾਈ ॥੪॥੧੦॥

नानक गुरमुखि हिरदै राम नामु लेहु जमाई ॥४॥१०॥

Naanak guramukhi hirađai raam naamu lehu jamaaëe ||4||10||

O Nanak, as Gurmukh, let the Lord's Name grow within your heart. ||4||10||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੨

भैरउ महला ३ घरु २

Bhairaū mahalaa 3 gharu 2

Bhairao, Third Mehl, Second House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਦੁਬਿਧਾ ਮਨਮੁਖ ਰੋਗਿ ਵਿਆਪੇ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਜਲਹਿ ਅਧਿਕਾਈ ॥

दुबिधा मनमुख रोगि विआपे त्रिसना जलहि अधिकाई ॥

Đubiđhaa manamukh rogi viâape ŧrisanaa jalahi âđhikaaëe ||

The self-willed manmukhs are afflicted with the disease of duality; they are burnt by the intense fire of desire.

ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਠਉਰ ਨ ਪਾਵਹਿ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਈ ॥੧॥

मरि मरि जमहि ठउर न पावहि बिरथा जनमु गवाई ॥१॥

Mari mari jammahi thaūr na paavahi biraŧhaa janamu gavaaëe ||1||

They die and die again, and are reborn; they find no place of rest. They waste their lives uselessly. ||1||


ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਦੇਹੁ ਬੁਝਾਈ ॥

मेरे प्रीतम करि किरपा देहु बुझाई ॥

Mere preeŧam kari kirapaa đehu bujhaaëe ||

O my Beloved, grant Your Grace, and give me understanding.

ਹਉਮੈ ਰੋਗੀ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਰੋਗੁ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

हउमै रोगी जगतु उपाइआ बिनु सबदै रोगु न जाई ॥१॥ रहाउ ॥

Haūmai rogee jagaŧu ūpaaīâa binu sabađai rogu na jaaëe ||1|| rahaaū ||

The world was created in the disease of egotism; without the Word of the Shabad, the disease is not cured. ||1|| Pause ||


ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ੍ਰ ਪੜਹਿ ਮੁਨਿ ਕੇਤੇ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਸੁਰਤਿ ਨ ਪਾਈ ॥

सिम्रिति सासत्र पड़हि मुनि केते बिनु सबदै सुरति न पाई ॥

Simmmriŧi saasaŧr paɍahi muni keŧe binu sabađai suraŧi na paaëe ||

There are so many silent sages, who read the Simritees and the Shaastras; without the Shabad, they have no clear awareness.

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਸਭੇ ਰੋਗਿ ਵਿਆਪੇ ਮਮਤਾ ਸੁਰਤਿ ਗਵਾਈ ॥੨॥

त्रै गुण सभे रोगि विआपे ममता सुरति गवाई ॥२॥

Ŧrai guñ sabhe rogi viâape mamaŧaa suraŧi gavaaëe ||2||

All those under the influence of the three qualities are afflicted with the disease; through possessiveness, they lose their awareness. ||2||


ਇਕਿ ਆਪੇ ਕਾਢਿ ਲਏ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪੇ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਪ੍ਰਭਿ ਲਾਏ ॥

इकि आपे काढि लए प्रभि आपे गुर सेवा प्रभि लाए ॥

Īki âape kaadhi laē prbhi âape gur sevaa prbhi laaē ||

O God, you save some, and you enjoin others to serve the Guru.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੋ ਪਾਇਆ ਸੁਖੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਏ ॥੩॥

हरि का नामु निधानो पाइआ सुखु वसिआ मनि आए ॥३॥

Hari kaa naamu niđhaano paaīâa sukhu vasiâa mani âaē ||3||

They obtain the treasure of the Name of the Lord; peace comes to abide within their minds. ||3||


ਚਉਥੀ ਪਦਵੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਰਤਹਿ ਤਿਨ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਇਆ ॥

चउथी पदवी गुरमुखि वरतहि तिन निज घरि वासा पाइआ ॥

Chaūŧhee pađavee guramukhi varaŧahi ŧin nij ghari vaasaa paaīâa ||

The Gurmukhs dwell in the fourth state; they obtain a dwelling in the home of their own inner being.

ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਕਿਰਪਾ ਕੀਨੀ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ॥੪॥

पूरै सतिगुरि किरपा कीनी विचहु आपु गवाइआ ॥४॥

Poorai saŧiguri kirapaa keenee vichahu âapu gavaaīâa ||4||

The Perfect True Guru shows His Mercy to them; they eradicate their self-conceit from within. ||4||


ਏਕਸੁ ਕੀ ਸਿਰਿ ਕਾਰ ਏਕ ਜਿਨਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਰੁਦ੍ਰੁ ਉਪਾਇਆ ॥

एकसु की सिरि कार एक जिनि ब्रहमा बिसनु रुद्रु उपाइआ ॥

Ēkasu kee siri kaar ēk jini brhamaa bisanu ruđru ūpaaīâa ||

Everyone must serve the One Lord, who created Brahma, Vishnu and Shiva.

ਨਾਨਕ ਨਿਹਚਲੁ ਸਾਚਾ ਏਕੋ ਨਾ ਓਹੁ ਮਰੈ ਨ ਜਾਇਆ ॥੫॥੧॥੧੧॥

नानक निहचलु साचा एको ना ओहु मरै न जाइआ ॥५॥१॥११॥

Naanak nihachalu saachaa ēko naa õhu marai na jaaīâa ||5||1||11||

O Nanak, the One True Lord is permanent and stable. He does not die, and He is not born. ||5||1||11||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥

भैरउ महला ३ ॥

Bhairaū mahalaa 3 ||

Bhairao, Third Mehl:

ਮਨਮੁਖਿ ਦੁਬਿਧਾ ਸਦਾ ਹੈ ਰੋਗੀ ਰੋਗੀ ਸਗਲ ਸੰਸਾਰਾ ॥

मनमुखि दुबिधा सदा है रोगी रोगी सगल संसारा ॥

Manamukhi đubiđhaa sađaa hai rogee rogee sagal sanssaaraa ||

The self-willed manmukh is afflicted with the disease of duality forever; the entire universe is diseased.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝਹਿ ਰੋਗੁ ਗਵਾਵਹਿ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰਾ ॥੧॥

गुरमुखि बूझहि रोगु गवावहि गुर सबदी वीचारा ॥१॥

Guramukhi boojhahi rogu gavaavahi gur sabađee veechaaraa ||1||

The Gurmukh understands, and is cured of the disease, contemplating the Word of the Guru's Shabad. ||1||


ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਤਸੰਗਤਿ ਮੇਲਾਇ ॥

हरि जीउ सतसंगति मेलाइ ॥

Hari jeeū saŧasanggaŧi melaaī ||

O Dear Lord, please let me join the Sat Sangat, the True Congregation.

ਨਾਨਕ ਤਿਸ ਨੋ ਦੇਇ ਵਡਿਆਈ ਜੋ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

नानक तिस नो देइ वडिआई जो राम नामि चितु लाइ ॥१॥ रहाउ ॥

Naanak ŧis no đeī vadiâaëe jo raam naami chiŧu laaī ||1|| rahaaū ||

O Nanak, the Lord blesses with glorious greatness, those who focus their consciousness on the Lord's Name. ||1|| Pause ||


ਮਮਤਾ ਕਾਲਿ ਸਭਿ ਰੋਗਿ ਵਿਆਪੇ ਤਿਨ ਜਮ ਕੀ ਹੈ ਸਿਰਿ ਕਾਰਾ ॥

ममता कालि सभि रोगि विआपे तिन जम की है सिरि कारा ॥

Mamaŧaa kaali sabhi rogi viâape ŧin jam kee hai siri kaaraa ||

Death takes all those who are afflicted with the disease of possessiveness. They are subject to the Messenger of Death.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰਾਣੀ ਜਮੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ਜਿਨ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰਾ ॥੨॥

गुरमुखि प्राणी जमु नेड़ि न आवै जिन हरि राखिआ उरि धारा ॥२॥

Guramukhi praañee jamu neɍi na âavai jin hari raakhiâa ūri đhaaraa ||2||

The Messenger of Death does not even approach that mortal who, as Gurmukh, enshrines the Lord within his heart. ||2||


ਜਿਨ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਸੇ ਜਗ ਮਹਿ ਕਾਹੇ ਆਇਆ ॥

जिन हरि का नामु न गुरमुखि जाता से जग महि काहे आइआ ॥

Jin hari kaa naamu na guramukhi jaaŧaa se jag mahi kaahe âaīâa ||

One who does not know the Lord's Name, and who does not become Gurmukh - why did he even come into the world?

ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਕਦੇ ਨ ਕੀਨੀ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥੩॥

गुर की सेवा कदे न कीनी बिरथा जनमु गवाइआ ॥३॥

Gur kee sevaa kađe na keenee biraŧhaa janamu gavaaīâa ||3||

He never serves the Guru; he wastes his life uselessly. ||3||


ਨਾਨਕ ਸੇ ਪੂਰੇ ਵਡਭਾਗੀ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਾ ਲਾਏ ॥

नानक से पूरे वडभागी सतिगुर सेवा लाए ॥

Naanak se poore vadabhaagee saŧigur sevaa laaē ||

O Nanak, those whom the True Guru enjoins to His service, have perfect good fortune.

ਜੋ ਇਛਹਿ ਸੋਈ ਫਲੁ ਪਾਵਹਿ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥੪॥੨॥੧੨॥

जो इछहि सोई फलु पावहि गुरबाणी सुखु पाए ॥४॥२॥१२॥

Jo īchhahi soëe phalu paavahi gurabaañee sukhu paaē ||4||2||12||

They obtain the fruits of their desires, and find peace in the Word of the Guru's Bani. ||4||2||12||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥

भैरउ महला ३ ॥

Bhairaū mahalaa 3 ||

Bhairao, Third Mehl:

ਦੁਖ ਵਿਚਿ ਜੰਮੈ ਦੁਖਿ ਮਰੈ ਦੁਖ ਵਿਚਿ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥

दुख विचि जमै दुखि मरै दुख विचि कार कमाइ ॥

Đukh vichi jammai đukhi marai đukh vichi kaar kamaaī ||

In pain he is born, in pain he dies, and in pain he does his deeds.

ਗਰਭ ਜੋਨੀ ਵਿਚਿ ਕਦੇ ਨ ਨਿਕਲੈ ਬਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥

गरभ जोनी विचि कदे न निकलै बिसटा माहि समाइ ॥१॥

Garabh jonee vichi kađe na nikalai bisataa maahi samaaī ||1||

He is never released from the womb of reincarnation; he rots away in manure. ||1||


ਧ੍ਰਿਗੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਮਨਮੁਖਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥

ध्रिगु ध्रिगु मनमुखि जनमु गवाइआ ॥

Đhrigu đhrigu manamukhi janamu gavaaīâa ||

Cursed, cursed is the self-willed manmukh, who wastes his life away.

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵ ਨ ਕੀਨੀ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨ ਭਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

पूरे गुर की सेव न कीनी हरि का नामु न भाइआ ॥१॥ रहाउ ॥

Poore gur kee sev na keenee hari kaa naamu na bhaaīâa ||1|| rahaaū ||

He does not serve the Perfect Guru; he does not love the Name of the Lord. ||1|| Pause ||


ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸਭਿ ਰੋਗ ਗਵਾਏ ਜਿਸ ਨੋ ਹਰਿ ਜੀਉ ਲਾਏ ॥

गुर का सबदु सभि रोग गवाए जिस नो हरि जीउ लाए ॥

Gur kaa sabađu sabhi rog gavaaē jis no hari jeeū laaē ||

The Word of the Guru's Shabad cures all diseases; he alone is attached to it, whom the Dear Lord attaches.

ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਜਿਸ ਨੋ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥੨॥

नामे नामि मिलै वडिआई जिस नो मंनि वसाए ॥२॥

Naame naami milai vadiâaëe jis no manni vasaaē ||2||

Through the Naam, glorious greatness is obtained; he alone obtains it, whose mind is filled with the Lord. ||2||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਤਾ ਫਲੁ ਪਾਏ ਸਚੁ ਕਰਣੀ ਸੁਖ ਸਾਰੁ ॥

सतिगुरु भेटै ता फलु पाए सचु करणी सुख सारु ॥

Saŧiguru bhetai ŧaa phalu paaē sachu karañee sukh saaru ||

Meeting the True Guru, the fruitful rewards are obtained. This true lifestyle beings sublime peace.

ਸੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲ ਜੋ ਹਰਿ ਲਾਗੇ ਹਰਿ ਨਾਮੇ ਧਰਹਿ ਪਿਆਰੁ ॥੩॥

से जन निरमल जो हरि लागे हरि नामे धरहि पिआरु ॥३॥

Se jan niramal jo hari laage hari naame đharahi piâaru ||3||

Those humble beings who are attached to the Lord are immaculate; they enshrine love for the Lord's Name. ||3||


ਤਿਨ ਕੀ ਰੇਣੁ ਮਿਲੈ ਤਾਂ ਮਸਤਕਿ ਲਾਈ ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਧਿਆਇਆ ॥

तिन की रेणु मिलै तां मसतकि लाई जिन सतिगुरु पूरा धिआइआ ॥

Ŧin kee reñu milai ŧaan masaŧaki laaëe jin saŧiguru pooraa đhiâaīâa ||

If I obtain the dust of their feet, I apply it to my forehead. They meditate on the Perfect True Guru.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕੀ ਰੇਣੁ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਪਾਈਐ ਜਿਨੀ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੪॥੩॥੧੩॥

नानक तिन की रेणु पूरै भागि पाईऐ जिनी राम नामि चितु लाइआ ॥४॥३॥१३॥

Naanak ŧin kee reñu poorai bhaagi paaëeâi jinee raam naami chiŧu laaīâa ||4||3||13||

O Nanak, this dust is obtained only by perfect destiny. They focus their consciousness on the Lord's Name. ||4||3||13||


ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥

भैरउ महला ३ ॥

Bhairaū mahalaa 3 ||

Bhairao, Third Mehl:

ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰੇ ਸੋ ਜਨੁ ਸਾਚਾ ਜਿਨ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਸਾਚਾ ਸੋਈ ॥

सबदु बीचारे सो जनु साचा जिन कै हिरदै साचा सोई ॥

Sabađu beechaare so janu saachaa jin kai hirađai saachaa soëe ||

That humble being who contemplates the Word of the Shabad is true; the True Lord is within his heart.

ਸਾਚੀ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਤਾਂ ਤਨਿ ਦੂਖੁ ਨ ਹੋਈ ॥੧॥

साची भगति करहि दिनु राती तां तनि दूखु न होई ॥१॥

Saachee bhagaŧi karahi đinu raaŧee ŧaan ŧani đookhu na hoëe ||1||

If someone performs true devotional worship day and night, then his body will not feel pain. ||1||



200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates