Pt 20, Guru Amardas ji Slok Bani Quotes Shabad,
ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ - ਸਲੋਕ ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
गुरू अमरदास जी - सलोक बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥

पूरे गुर कै सबदि पछाता ॥

Poore gur kai sabađi pachhaaŧaa ||

Through the Shabad, the Word of the Perfect Guru, He is realized.

ਤੁਧੁਨੋ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਤੁਝਹਿ ਸਮਾਵਹਿ ਤੂ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧॥

तुधुनो सेवहि से तुझहि समावहि तू आपे मेलि मिलाइदा ॥१॥

Ŧuđhuno sevahi se ŧujhahi samaavahi ŧoo âape meli milaaīđaa ||1||

Those who serve You are immersed in You. You unite them in Union with Yourself. ||1||


ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥

अगम अगोचरु कीमति नही पाई ॥

Âgam âgocharu keemaŧi nahee paaëe ||

You are inaccessible and unfathomable; Your limits cannot be found.

ਜੀਅ ਜੰਤ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ॥

जीअ जंत तेरी सरणाई ॥

Jeeâ janŧŧ ŧeree sarañaaëe ||

All beings and creatures seek Your Sanctuary.

ਜਿਉ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਵਹਿ ਤੂ ਆਪੇ ਮਾਰਗਿ ਪਾਇਦਾ ॥੨॥

जिउ तुधु भावै तिवै चलावहि तू आपे मारगि पाइदा ॥२॥

Jiū ŧuđhu bhaavai ŧivai chalaavahi ŧoo âape maaragi paaīđaa ||2||

As is pleases Your Will, You guide us along; You Yourself place us on the Path. ||2||


ਹੈ ਭੀ ਸਾਚਾ ਹੋਸੀ ਸੋਈ ॥

है भी साचा होसी सोई ॥

Hai bhee saachaa hosee soëe ||

The True Lord is, and shall always be.

ਆਪੇ ਸਾਜੇ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥

आपे साजे अवरु न कोई ॥

Âape saaje âvaru na koëe ||

He Himself creates - there is no other at all.

ਸਭਨਾ ਸਾਰ ਕਰੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਆਪੇ ਰਿਜਕੁ ਪਹੁਚਾਇਦਾ ॥੩॥

सभना सार करे सुखदाता आपे रिजकु पहुचाइदा ॥३॥

Sabhanaa saar kare sukhađaaŧaa âape rijaku pahuchaaīđaa ||3||

The Giver of peace takes care of all; He Himself sustains them. ||3||


ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਅਲਖ ਅਪਾਰਾ ॥

अगम अगोचरु अलख अपारा ॥

Âgam âgocharu âlakh âpaaraa ||

You are inaccessible, unfathomable, invisible and infinite;

ਕੋਇ ਨ ਜਾਣੈ ਤੇਰਾ ਪਰਵਾਰਾ ॥

कोइ न जाणै तेरा परवारा ॥

Koī na jaañai ŧeraa paravaaraa ||

No one knows Your extent.

ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਪਛਾਣਹਿ ਆਪੇ ਗੁਰਮਤੀ ਆਪਿ ਬੁਝਾਇਦਾ ॥੪॥

आपणा आपु पछाणहि आपे गुरमती आपि बुझाइदा ॥४॥

Âapañaa âapu pachhaañahi âape guramaŧee âapi bujhaaīđaa ||4||

You Yourself realize Yourself. Through the Guru's Teachings, You reveal Yourself. ||4||


ਪਾਤਾਲ ਪੁਰੀਆ ਲੋਅ ਆਕਾਰਾ ॥

पाताल पुरीआ लोअ आकारा ॥

Paaŧaal pureeâa loâ âakaaraa ||

In the nether worlds, realms and worlds of form,

ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਵਰਤੈ ਹੁਕਮੁ ਕਰਾਰਾ ॥

तिसु विचि वरतै हुकमु करारा ॥

Ŧisu vichi varaŧai hukamu karaaraa ||

Almighty! Your Command prevails in all of these.

ਹੁਕਮੇ ਸਾਜੇ ਹੁਕਮੇ ਢਾਹੇ ਹੁਕਮੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੫॥

हुकमे साजे हुकमे ढाहे हुकमे मेलि मिलाइदा ॥५॥

Hukame saaje hukame dhaahe hukame meli milaaīđaa ||5||

By the Hukam of Your Command, You create, and by Your Command, You destroy. By Your Command, You unite in Union. ||5||


ਹੁਕਮੈ ਬੂਝੈ ਸੁ ਹੁਕਮੁ ਸਲਾਹੇ ॥

हुकमै बूझै सु हुकमु सलाहे ॥

Hukamai boojhai su hukamu salaahe ||

One who realizes Your Command, praises Your Command.

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਵੇਪਰਵਾਹੇ ॥

अगम अगोचर वेपरवाहे ॥

Âgam âgochar veparavaahe ||

You are Inaccessible, Unfathomable and Self-Sufficient.

ਜੇਹੀ ਮਤਿ ਦੇਹਿ ਸੋ ਹੋਵੈ ਤੂ ਆਪੇ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਇਦਾ ॥੬॥

जेही मति देहि सो होवै तू आपे सबदि बुझाइदा ॥६॥

Jehee maŧi đehi so hovai ŧoo âape sabađi bujhaaīđaa ||6||

As is the understanding You give, so do I become. You Yourself reveal the Shabad. ||6||


ਅਨਦਿਨੁ ਆਰਜਾ ਛਿਜਦੀ ਜਾਏ ॥

अनदिनु आरजा छिजदी जाए ॥

Ânađinu âarajaa chhijađee jaaē ||

Night and day, the days of our lives wear away.

ਰੈਣਿ ਦਿਨਸੁ ਦੁਇ ਸਾਖੀ ਆਏ ॥

रैणि दिनसु दुइ साखी आए ॥

Raiñi đinasu đuī saakhee âaē ||

Night and day both bear witness to this loss.

ਮਨਮੁਖੁ ਅੰਧੁ ਨ ਚੇਤੈ ਮੂੜਾ ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਕਾਲੁ ਰੂਆਇਦਾ ॥੭॥

मनमुखु अंधु न चेतै मूड़ा सिर ऊपरि कालु रूआइदा ॥७॥

Manamukhu ânđđhu na cheŧai mooɍaa sir ǖpari kaalu rooâaīđaa ||7||

The blind, foolish, self-willed manmukh is not aware of this; death is hovering over his head. ||7||


ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਲਾਗਾ ॥

मनु तनु सीतलु गुर चरणी लागा ॥

Manu ŧanu seeŧalu gur charañee laagaa ||

The mind and body are cooled and soothed, holding tight to the Guru's Feet.

ਅੰਤਰਿ ਭਰਮੁ ਗਇਆ ਭਉ ਭਾਗਾ ॥

अंतरि भरमु गइआ भउ भागा ॥

Ânŧŧari bharamu gaīâa bhaū bhaagaa ||

Doubt is eliminated from within, and fear runs away.

ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਸਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਸਚੁ ਬਾਣੀ ਬੋਲਾਇਦਾ ॥੮॥

सदा अनंदु सचे गुण गावहि सचु बाणी बोलाइदा ॥८॥

Sađaa ânanđđu sache guñ gaavahi sachu baañee bolaaīđaa ||8||

One is in bliss forever, singing the Glorious Praises of the True Lord, and speaking the True Word of His Bani. ||8||


ਜਿਨਿ ਤੂ ਜਾਤਾ ਕਰਮ ਬਿਧਾਤਾ ॥

जिनि तू जाता करम बिधाता ॥

Jini ŧoo jaaŧaa karam biđhaaŧaa ||

One who knows You as the Architect of Karma,

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥

पूरै भागि गुर सबदि पछाता ॥

Poorai bhaagi gur sabađi pachhaaŧaa ||

Has the good fortune of perfect destiny, and recognizes the Word of the Guru's Shabad.

ਜਤਿ ਪਤਿ ਸਚੁ ਸਚਾ ਸਚੁ ਸੋਈ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੯॥

जति पति सचु सचा सचु सोई हउमै मारि मिलाइदा ॥९॥

Jaŧi paŧi sachu sachaa sachu soëe haūmai maari milaaīđaa ||9||

The Lord, the Truest of the True, is his social class and honor. Conquering his ego, he is united with the Lord. ||9||


ਮਨੁ ਕਠੋਰੁ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਲਾਗਾ ॥

मनु कठोरु दूजै भाइ लागा ॥

Manu kathoru đoojai bhaaī laagaa ||

The stubborn and insensitive mind is attached to the love of duality.

ਭਰਮੇ ਭੂਲਾ ਫਿਰੈ ਅਭਾਗਾ ॥

भरमे भूला फिरै अभागा ॥

Bharame bhoolaa phirai âbhaagaa ||

Deluded by doubt, the unfortunate wander around in confusion.

ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸਹਜੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੧੦॥

करमु होवै ता सतिगुरु सेवे सहजे ही सुखु पाइदा ॥१०॥

Karamu hovai ŧaa saŧiguru seve sahaje hee sukhu paaīđaa ||10||

But if they are blessed by God's Grace, they serve the True Guru, and easily obtain peace. ||10||


ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਆਪਿ ਉਪਾਏ ॥

लख चउरासीह आपि उपाए ॥

Lakh chaūraaseeh âapi ūpaaē ||

He Himself created the 8.4 million species of beings.

ਮਾਨਸ ਜਨਮਿ ਗੁਰ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ॥

मानस जनमि गुर भगति द्रिड़ाए ॥

Maanas janami gur bhagaŧi đriɍaaē ||

Only in this human life, is devotional worship to the Guru implanted within.

ਬਿਨੁ ਭਗਤੀ ਬਿਸਟਾ ਵਿਚਿ ਵਾਸਾ ਬਿਸਟਾ ਵਿਚਿ ਫਿਰਿ ਪਾਇਦਾ ॥੧੧॥

बिनु भगती बिसटा विचि वासा बिसटा विचि फिरि पाइदा ॥११॥

Binu bhagaŧee bisataa vichi vaasaa bisataa vichi phiri paaīđaa ||11||

Without devotion, one lives in manure; he falls into manure again and again. ||11||


ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਗੁਰੁ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ॥

करमु होवै गुरु भगति द्रिड़ाए ॥

Karamu hovai guru bhagaŧi đriɍaaē ||

If one is blessed with His Grace, devotional worship to the Guru is implanted within.

ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਕਿਉ ਪਾਇਆ ਜਾਏ ॥

विणु करमा किउ पाइआ जाए ॥

Viñu karamaa kiū paaīâa jaaē ||

Without God's Grace, how can anyone find Him?

ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਕਰਤਾ ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਇਦਾ ॥੧੨॥

आपे करे कराए करता जिउ भावै तिवै चलाइदा ॥१२॥

Âape kare karaaē karaŧaa jiū bhaavai ŧivai chalaaīđaa ||12||

The Creator Himself acts, and inspires all to act; as He wills, he leads us on. ||12||


ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਣੈ ॥

सिम्रिति सासत अंतु न जाणै ॥

Simriŧi saasaŧ ânŧŧu na jaañai ||

The Simritees and the Shaastras do not know His limits.

ਮੂਰਖੁ ਅੰਧਾ ਤਤੁ ਨ ਪਛਾਣੈ ॥

मूरखु अंधा ततु न पछाणै ॥

Moorakhu ânđđhaa ŧaŧu na pachhaañai ||

The blind fool does not recognize the essence of reality.

ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਦਾ ॥੧੩॥

आपे करे कराए करता आपे भरमि भुलाइदा ॥१३॥

Âape kare karaaē karaŧaa âape bharami bhulaaīđaa ||13||

The Creator Himself acts, and inspires all to act; He Himself deludes with doubt. ||13||


ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥

सभु किछु आपे आपि कराए ॥

Sabhu kichhu âape âapi karaaē ||

He Himself causes everything to be done.

ਆਪੇ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਲਾਏ ॥

आपे सिरि सिरि धंधै लाए ॥

Âape siri siri đhanđđhai laaē ||

He Himself joins each and every person to his tasks.

ਆਪੇ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪੇ ਵੇਖੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪਿ ਬੁਝਾਇਦਾ ॥੧੪॥

आपे थापि उथापे वेखै गुरमुखि आपि बुझाइदा ॥१४॥

Âape ŧhaapi ūŧhaape vekhai guramukhi âapi bujhaaīđaa ||14||

He Himself establishes and disestablishes, and watches over all; He reveals Himself to the Gurmukh. ||14||


ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰਾ ॥

सचा साहिबु गहिर ग्मभीरा ॥

Sachaa saahibu gahir gambbheeraa ||

The True Lord and Master is profoundly deep and unfathomable.

ਸਦਾ ਸਲਾਹੀ ਤਾ ਮਨੁ ਧੀਰਾ ॥

सदा सलाही ता मनु धीरा ॥

Sađaa salaahee ŧaa manu đheeraa ||

Praising Him forever, the mind is comforted and consoled.

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਦਾ ॥੧੫॥

अगम अगोचरु कीमति नही पाई गुरमुखि मंनि वसाइदा ॥१५॥

Âgam âgocharu keemaŧi nahee paaëe guramukhi manni vasaaīđaa ||15||

He is inaccessible and unfathomable; His value cannot be estimated. He dwells in the mind of the Gurmukh. ||15||


ਆਪਿ ਨਿਰਾਲਮੁ ਹੋਰ ਧੰਧੈ ਲੋਈ ॥

आपि निरालमु होर धंधै लोई ॥

Âapi niraalamu hor đhanđđhai loëe ||

He Himself is detached; all others are entangled in their affairs.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥

गुर परसादी बूझै कोई ॥

Gur parasaađee boojhai koëe ||

By Guru's Grace, one comes to understand Him.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਗੁਰਮਤੀ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧੬॥੩॥੧੭॥

नानक नामु वसै घट अंतरि गुरमती मेलि मिलाइदा ॥१६॥३॥१७॥

Naanak naamu vasai ghat ânŧŧari guramaŧee meli milaaīđaa ||16||3||17||

O Nanak, the Naam, the Name of the Lord, comes to dwell deep within the heart; through the Guru's Teachings, one is united in His Union. ||16||3||17||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਜੁਗ ਛਤੀਹ ਕੀਓ ਗੁਬਾਰਾ ॥

जुग छतीह कीओ गुबारा ॥

Jug chhaŧeeh keeõ gubaaraa ||

For thirty-six ages, utter darkness prevailed.

ਤੂ ਆਪੇ ਜਾਣਹਿ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾ ॥

तू आपे जाणहि सिरजणहारा ॥

Ŧoo âape jaañahi sirajañahaaraa ||

Only You Yourself know this, O Creator Lord.

ਹੋਰ ਕਿਆ ਕੋ ਕਹੈ ਕਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣੈ ਤੂ ਆਪੇ ਕੀਮਤਿ ਪਾਇਦਾ ॥੧॥

होर किआ को कहै कि आखि वखाणै तू आपे कीमति पाइदा ॥१॥

Hor kiâa ko kahai ki âakhi vakhaañai ŧoo âape keemaŧi paaīđaa ||1||

What can anyone else say? What can anyone explain? Only You Yourself can estimate Your worth. ||1||


ਓਅੰਕਾਰਿ ਸਭ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਈ ॥

ओअंकारि सभ स्रिसटि उपाई ॥

Õâmkkaari sabh srisati ūpaaëe ||

The One Universal Creator created the entire Universe.

ਸਭੁ ਖੇਲੁ ਤਮਾਸਾ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ॥

सभु खेलु तमासा तेरी वडिआई ॥

Sabhu khelu ŧamaasaa ŧeree vadiâaëe ||

All the plays and dramas are to Your glory and greatness.

ਆਪੇ ਵੇਕ ਕਰੇ ਸਭਿ ਸਾਚਾ ਆਪੇ ਭੰਨਿ ਘੜਾਇਦਾ ॥੨॥

आपे वेक करे सभि साचा आपे भंनि घड़ाइदा ॥२॥

Âape vek kare sabhi saachaa âape bhanni ghaɍaaīđaa ||2||

The True Lord Himself makes all distinctions; He Himself breaks and builds. ||2||


ਬਾਜੀਗਰਿ ਇਕ ਬਾਜੀ ਪਾਈ ॥

बाजीगरि इक बाजी पाई ॥

Baajeegari īk baajee paaëe ||

The Juggler has staged His juggling show.

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਨਦਰੀ ਆਈ ॥

पूरे गुर ते नदरी आई ॥

Poore gur ŧe nađaree âaëe ||

Through the Perfect Guru, one comes to behold it.

ਸਦਾ ਅਲਿਪਤੁ ਰਹੈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਾਚੇ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਦਾ ॥੩॥

सदा अलिपतु रहै गुर सबदी साचे सिउ चितु लाइदा ॥३॥

Sađaa âlipaŧu rahai gur sabađee saache siū chiŧu laaīđaa ||3||

One who remains forever detached in the Word of the Guru's Shabad - his consciousness is attuned to the True Lord. ||3||


ਬਾਜਹਿ ਬਾਜੇ ਧੁਨਿ ਆਕਾਰਾ ॥

बाजहि बाजे धुनि आकारा ॥

Baajahi baaje đhuni âakaaraa ||

The musical instruments of the body vibrate and resound.

ਆਪਿ ਵਜਾਏ ਵਜਾਵਣਹਾਰਾ ॥

आपि वजाए वजावणहारा ॥

Âapi vajaaē vajaavañahaaraa ||

The Player Himself plays them.

ਘਟਿ ਘਟਿ ਪਉਣੁ ਵਹੈ ਇਕ ਰੰਗੀ ਮਿਲਿ ਪਵਣੈ ਸਭ ਵਜਾਇਦਾ ॥੪॥

घटि घटि पउणु वहै इक रंगी मिलि पवणै सभ वजाइदा ॥४॥

Ghati ghati paūñu vahai īk ranggee mili pavañai sabh vajaaīđaa ||4||

The breath flows equally through the hearts of each and every being. Receiving the breath, all the instruments sing. ||4||


ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਨਿਹਚਉ ਹੋਵੈ ॥

करता करे सु निहचउ होवै ॥

Karaŧaa kare su nihachaū hovai ||

Whatever the Creator does, surely comes to pass.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਹਉਮੈ ਖੋਵੈ ॥

गुर कै सबदे हउमै खोवै ॥

Gur kai sabađe haūmai khovai ||

Through the Word of the Guru's Shabad, egotism is consumed.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਕਿਸੈ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਨਾਮੋ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦਾ ॥੫॥

गुर परसादी किसै दे वडिआई नामो नामु धिआइदा ॥५॥

Gur parasaađee kisai đe vadiâaëe naamo naamu đhiâaīđaa ||5||

By Guru's Grace, some are blessed with glorious greatness; they meditate on the Naam, the Name of the Lord. ||5||


ਗੁਰ ਸੇਵੇ ਜੇਵਡੁ ਹੋਰੁ ਲਾਹਾ ਨਾਹੀ ॥

गुर सेवे जेवडु होरु लाहा नाही ॥

Gur seve jevadu horu laahaa naahee ||

There is no other profit as great as service to the Guru.

ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸੈ ਨਾਮੋ ਸਾਲਾਹੀ ॥

नामु मंनि वसै नामो सालाही ॥

Naamu manni vasai naamo saalaahee ||

The Naam abides within my mind, and I praise the Naam.

ਨਾਮੋ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਨਾਮੋ ਲਾਹਾ ਪਾਇਦਾ ॥੬॥

नामो नामु सदा सुखदाता नामो लाहा पाइदा ॥६॥

Naamo naamu sađaa sukhađaaŧaa naamo laahaa paaīđaa ||6||

The Naam is forever the Giver of peace. Through the Naam, we earn the profit. ||6||


ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸਭ ਦੁਖੁ ਸੰਸਾਰਾ ॥

बिनु नावै सभ दुखु संसारा ॥

Binu naavai sabh đukhu sanssaaraa ||

Without the Name, all the world suffers in misery.

ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਵਹਿ ਵਧਹਿ ਵਿਕਾਰਾ ॥

बहु करम कमावहि वधहि विकारा ॥

Bahu karam kamaavahi vađhahi vikaaraa ||

The more actions one does, the more the corruption increases.

ਨਾਮੁ ਨ ਸੇਵਹਿ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਦੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੭॥

नामु न सेवहि किउ सुखु पाईऐ बिनु नावै दुखु पाइदा ॥७॥

Naamu na sevahi kiū sukhu paaëeâi binu naavai đukhu paaīđaa ||7||

Without serving the Naam, how can anyone find peace? Without the Naam, one suffers in pain. ||7||


ਆਪਿ ਕਰੇ ਤੈ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥

आपि करे तै आपि कराए ॥

Âapi kare ŧai âapi karaaē ||

He Himself acts, and inspires all to act.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਕਿਸੈ ਬੁਝਾਏ ॥

गुर परसादी किसै बुझाए ॥

Gur parasaađee kisai bujhaaē ||

By Guru's Grace, He reveals Himself to a few.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵਹਿ ਸੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜਹਿ ਮੁਕਤੀ ਕੈ ਘਰਿ ਪਾਇਦਾ ॥੮॥

गुरमुखि होवहि से बंधन तोड़हि मुकती कै घरि पाइदा ॥८॥

Guramukhi hovahi se banđđhan ŧoɍahi mukaŧee kai ghari paaīđaa ||8||

One who becomes Gurmukh breaks his bonds, and attains the home of liberation. ||8||


ਗਣਤ ਗਣੈ ਸੋ ਜਲੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥

गणत गणै सो जलै संसारा ॥

Gañaŧ gañai so jalai sanssaaraa ||

One who calculates his accounts, burns in the world.

ਸਹਸਾ ਮੂਲਿ ਨ ਚੁਕੈ ਵਿਕਾਰਾ ॥

सहसा मूलि न चुकै विकारा ॥

Sahasaa mooli na chukai vikaaraa ||

His skepticism and corruption are never dispelled.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਗਣਤ ਚੁਕਾਏ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੯॥

गुरमुखि होवै सु गणत चुकाए सचे सचि समाइदा ॥९॥

Guramukhi hovai su gañaŧ chukaaē sache sachi samaaīđaa ||9||

One who becomes Gurmukh abandons his calculations; through Truth, we merge in the True Lord. ||9||


ਜੇ ਸਚੁ ਦੇਇ ਤ ਪਾਏ ਕੋਈ ॥

जे सचु देइ त पाए कोई ॥

Je sachu đeī ŧa paaē koëe ||

If God grants Truth, then we may attain it.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਰਗਟੁ ਹੋਈ ॥

गुर परसादी परगटु होई ॥

Gur parasaađee paragatu hoëe ||

By Guru's Grace, it is revealed.

ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਸਾਲਾਹੇ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੧੦॥

सचु नामु सालाहे रंगि राता गुर किरपा ते सुखु पाइदा ॥१०॥

Sachu naamu saalaahe ranggi raaŧaa gur kirapaa ŧe sukhu paaīđaa ||10||

One who praises the True Name, and remains imbued with the Lord's Love, by Guru's Grace, finds peace. ||10||


ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਾ ॥

जपु तपु संजमु नामु पिआरा ॥

Japu ŧapu sanjjamu naamu piâaraa ||

The Beloved Naam, the Name of the Lord, is chanting, meditation, penance and self-control.

ਕਿਲਵਿਖ ਕਾਟੇ ਕਾਟਣਹਾਰਾ ॥

किलविख काटे काटणहारा ॥

Kilavikh kaate kaatañahaaraa ||

God, the Destroyer, destroys sins.

ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਤਨੁ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਹੋਆ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੧੧॥

हरि कै नामि तनु मनु सीतलु होआ सहजे सहजि समाइदा ॥११॥

Hari kai naami ŧanu manu seeŧalu hoâa sahaje sahaji samaaīđaa ||11||

Through the Name of the Lord, the body and mind are cooled and soothed, and one is intuitively, easily absorbed into the Celestial Lord. ||11||


ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਮਨਿ ਮੈਲੈ ਮਲੁ ਲਾਏ ॥

अंतरि लोभु मनि मैलै मलु लाए ॥

Ânŧŧari lobhu mani mailai malu laaē ||

With greed within them, their minds are filthy, and they spread filth around.

ਮੈਲੇ ਕਰਮ ਕਰੇ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ॥

मैले करम करे दुखु पाए ॥

Maile karam kare đukhu paaē ||

They do filthy deeds, and suffer in pain.

ਕੂੜੋ ਕੂੜੁ ਕਰੇ ਵਾਪਾਰਾ ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੧੨॥

कूड़ो कूड़ु करे वापारा कूड़ु बोलि दुखु पाइदा ॥१२॥

Kooɍo kooɍu kare vaapaaraa kooɍu boli đukhu paaīđaa ||12||

They deal in falsehood, and nothing but falsehood; telling lies, they suffer in pain. ||12||


ਨਿਰਮਲ ਬਾਣੀ ਕੋ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

निरमल बाणी को मंनि वसाए ॥

Niramal baañee ko manni vasaaē ||

Rare is that person who enshrines the Immaculate Bani of the Guru's Word within his mind.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਹਸਾ ਜਾਏ ॥

गुर परसादी सहसा जाए ॥

Gur parasaađee sahasaa jaaē ||

By Guru's Grace, his skepticism is removed.

ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਚਲੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਨਾਮੁ ਚੇਤਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੧੩॥

गुर कै भाणै चलै दिनु राती नामु चेति सुखु पाइदा ॥१३॥

Gur kai bhaañai chalai đinu raaŧee naamu cheŧi sukhu paaīđaa ||13||

He walks in harmony with the Guru's Will, day and night; remembering the Naam, the Name of the Lord, he finds peace. ||13||


ਆਪਿ ਸਿਰੰਦਾ ਸਚਾ ਸੋਈ ॥

आपि सिरंदा सचा सोई ॥

Âapi siranđđaa sachaa soëe ||

The True Lord Himself is the Creator.

ਆਪਿ ਉਪਾਇ ਖਪਾਏ ਸੋਈ ॥

आपि उपाइ खपाए सोई ॥

Âapi ūpaaī khapaaē soëe ||

He Himself creates and destroys.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਸਦਾ ਸਲਾਹੇ ਮਿਲਿ ਸਾਚੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੧੪॥

गुरमुखि होवै सु सदा सलाहे मिलि साचे सुखु पाइदा ॥१४॥

Guramukhi hovai su sađaa salaahe mili saache sukhu paaīđaa ||14||

One who becomes Gurmukh, praises the Lord forever. Meeting the True Lord, he finds peace. ||14||


ਅਨੇਕ ਜਤਨ ਕਰੇ ਇੰਦ੍ਰੀ ਵਸਿ ਨ ਹੋਈ ॥

अनेक जतन करे इंद्री वसि न होई ॥

Ânek jaŧan kare īanđđree vasi na hoëe ||

Making countless efforts, sexual desire is not overcome.

ਕਾਮਿ ਕਰੋਧਿ ਜਲੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥

कामि करोधि जलै सभु कोई ॥

Kaami karođhi jalai sabhu koëe ||

Everyone is burning in the fires of sexuality and anger.

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਮਨੁ ਵਸਿ ਆਵੈ ਮਨ ਮਾਰੇ ਮਨਹਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੧੫॥

सतिगुर सेवे मनु वसि आवै मन मारे मनहि समाइदा ॥१५॥

Saŧigur seve manu vasi âavai man maare manahi samaaīđaa ||15||

Serving the True Guru, one brings his mind under control; conquering his mind, he merges in the Mind of God. ||15||


ਮੇਰਾ ਤੇਰਾ ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਕੀਆ ॥

मेरा तेरा तुधु आपे कीआ ॥

Meraa ŧeraa ŧuđhu âape keeâa ||

You Yourself created the sense of 'mine' and 'yours.'

ਸਭਿ ਤੇਰੇ ਜੰਤ ਤੇਰੇ ਸਭਿ ਜੀਆ ॥

सभि तेरे जंत तेरे सभि जीआ ॥

Sabhi ŧere janŧŧ ŧere sabhi jeeâa ||

All creatures are Yours; You created all beings.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ਸਦਾ ਤੂ ਗੁਰਮਤੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਦਾ ॥੧੬॥੪॥੧੮॥

नानक नामु समालि सदा तू गुरमती मंनि वसाइदा ॥१६॥४॥१८॥

Naanak naamu samaali sađaa ŧoo guramaŧee manni vasaaīđaa ||16||4||18||

O Nanak, contemplate the Naam forever; through the Guru's Teachings, the Lord abides in the mind. ||16||4||18||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਹਰਿ ਜੀਉ ਦਾਤਾ ਅਗਮ ਅਥਾਹਾ ॥

हरि जीउ दाता अगम अथाहा ॥

Hari jeeū đaaŧaa âgam âŧhaahaa ||

The Dear Lord is the Giver, inaccessible and unfathomable.

ਓਸੁ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਇ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ॥

ओसु तिलु न तमाइ वेपरवाहा ॥

Õsu ŧilu na ŧamaaī veparavaahaa ||

He does not have even an iota of greed; He is self-sufficient.

ਤਿਸ ਨੋ ਅਪੜਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਈ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧॥

तिस नो अपड़ि न सकै कोई आपे मेलि मिलाइदा ॥१॥

Ŧis no âpaɍi na sakai koëe âape meli milaaīđaa ||1||

No one can reach up to Him; He Himself unites in His Union. ||1||


ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੈ ਸੁ ਨਿਹਚਉ ਹੋਈ ॥

जो किछु करै सु निहचउ होई ॥

Jo kichhu karai su nihachaū hoëe ||

Whatever He does, surely comes to pass.

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਦਾਤਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥

तिसु बिनु दाता अवरु न कोई ॥

Ŧisu binu đaaŧaa âvaru na koëe ||

There is no other Giver, except for Him.

ਜਿਸ ਨੋ ਨਾਮ ਦਾਨੁ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਏ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮੇਲਾਇਦਾ ॥੨॥

जिस नो नाम दानु करे सो पाए गुर सबदी मेलाइदा ॥२॥

Jis no naam đaanu kare so paaē gur sabađee melaaīđaa ||2||

Whoever the Lord blesses with His gift, obtains it. Through the Word of the Guru's Shabad, He unites him with Himself. ||2||


ਚਉਦਹ ਭਵਣ ਤੇਰੇ ਹਟਨਾਲੇ ॥

चउदह भवण तेरे हटनाले ॥

Chaūđah bhavañ ŧere hatanaale ||

The fourteen worlds are Your markets.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਦਿਖਾਏ ਅੰਤਰਿ ਨਾਲੇ ॥

सतिगुरि दिखाए अंतरि नाले ॥

Saŧiguri đikhaaē ânŧŧari naale ||

The True Guru reveals them, along with one's inner being.

ਨਾਵੈ ਕਾ ਵਾਪਾਰੀ ਹੋਵੈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਕੋ ਪਾਇਦਾ ॥੩॥

नावै का वापारी होवै गुर सबदी को पाइदा ॥३॥

Naavai kaa vaapaaree hovai gur sabađee ko paaīđaa ||3||

One who deals in the Name, through the Word of the Guru's Shabad, obtains it. ||3||


ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੇਵਿਐ ਸਹਜ ਅਨੰਦਾ ॥

सतिगुरि सेविऐ सहज अनंदा ॥

Saŧiguri seviâi sahaj ânanđđaa ||

Serving the True Guru, one obtains intuitive bliss.

ਹਿਰਦੈ ਆਇ ਵੁਠਾ ਗੋਵਿੰਦਾ ॥

हिरदै आइ वुठा गोविंदा ॥

Hirađai âaī vuthaa govinđđaa ||

The Lord of the Universe comes to dwell within the heart.

ਸਹਜੇ ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਆਪੇ ਭਗਤਿ ਕਰਾਇਦਾ ॥੪॥

सहजे भगति करे दिनु राती आपे भगति कराइदा ॥४॥

Sahaje bhagaŧi kare đinu raaŧee âape bhagaŧi karaaīđaa ||4||

He intuitively practices devotional worship day and night; God Himself practices devotional worship. ||4||


ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਵਿਛੁੜੇ ਤਿਨੀ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

सतिगुर ते विछुड़े तिनी दुखु पाइआ ॥

Saŧigur ŧe vichhuɍe ŧinee đukhu paaīâa ||

Those who are separated from the True Guru, suffer in misery.

ਅਨਦਿਨੁ ਮਾਰੀਅਹਿ ਦੁਖੁ ਸਬਾਇਆ ॥

अनदिनु मारीअहि दुखु सबाइआ ॥

Ânađinu maareeâhi đukhu sabaaīâa ||

Night and day, they are punished, and they suffer in total agony.

ਮਥੇ ਕਾਲੇ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ਦੁਖ ਹੀ ਵਿਚਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੫॥

मथे काले महलु न पावहि दुख ही विचि दुखु पाइदा ॥५॥

Maŧhe kaale mahalu na paavahi đukh hee vichi đukhu paaīđaa ||5||

Their faces are blackened, and they do not obtain the Mansion of the Lord's Presence. They suffer in sorrow and agony. ||5||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ॥

सतिगुरु सेवहि से वडभागी ॥

Saŧiguru sevahi se vadabhaagee ||

Those who serve the True Guru are very fortunate.

ਸਹਜ ਭਾਇ ਸਚੀ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥

सहज भाइ सची लिव लागी ॥

Sahaj bhaaī sachee liv laagee ||

They intuitively enshrine love for the True Lord.

ਸਚੋ ਸਚੁ ਕਮਾਵਹਿ ਸਦ ਹੀ ਸਚੈ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੬॥

सचो सचु कमावहि सद ही सचै मेलि मिलाइदा ॥६॥

Sacho sachu kamaavahi sađ hee sachai meli milaaīđaa ||6||

They practice Truth, forever Truth; they are united in Union with the True Lord. ||6||


ਜਿਸ ਨੋ ਸਚਾ ਦੇਇ ਸੁ ਪਾਏ ॥

जिस नो सचा देइ सु पाए ॥

Jis no sachaa đeī su paaē ||

He alone obtains the Truth, unto whom the True Lord gives it.

ਅੰਤਰਿ ਸਾਚੁ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਏ ॥

अंतरि साचु भरमु चुकाए ॥

Ânŧŧari saachu bharamu chukaaē ||

His inner being is filled with Truth, and his doubt is dispelled.

ਸਚੁ ਸਚੈ ਕਾ ਆਪੇ ਦਾਤਾ ਜਿਸੁ ਦੇਵੈ ਸੋ ਸਚੁ ਪਾਇਦਾ ॥੭॥

सचु सचै का आपे दाता जिसु देवै सो सचु पाइदा ॥७॥

Sachu sachai kaa âape đaaŧaa jisu đevai so sachu paaīđaa ||7||

The True Lord Himself is the Giver of Truth; he alone obtains the Truth, unto whom He gives it. ||7||


ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਸਭਨਾ ਕਾ ਸੋਈ ॥

आपे करता सभना का सोई ॥

Âape karaŧaa sabhanaa kaa soëe ||

He Himself is the Creator of all.

ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥

जिस नो आपि बुझाए बूझै कोई ॥

Jis no âapi bujhaaē boojhai koëe ||

Only one whom He instructs, understands Him.

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੮॥

आपे बखसे दे वडिआई आपे मेलि मिलाइदा ॥८॥

Âape bakhase đe vadiâaëe âape meli milaaīđaa ||8||

He Himself forgives, and grants glorious greatness. He himself unites in His Union. ||8||


ਹਉਮੈ ਕਰਦਿਆ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥

हउमै करदिआ जनमु गवाइआ ॥

Haūmai karađiâa janamu gavaaīâa ||

Acting egotistically, one loses his life.

ਆਗੈ ਮੋਹੁ ਨ ਚੂਕੈ ਮਾਇਆ ॥

आगै मोहु न चूकै माइआ ॥

Âagai mohu na chookai maaīâa ||

Even in the world hereafter, emotional attachment to Maya does not leave him.

ਅਗੈ ਜਮਕਾਲੁ ਲੇਖਾ ਲੇਵੈ ਜਿਉ ਤਿਲ ਘਾਣੀ ਪੀੜਾਇਦਾ ॥੯॥

अगै जमकालु लेखा लेवै जिउ तिल घाणी पीड़ाइदा ॥९॥

Âgai jamakaalu lekhaa levai jiū ŧil ghaañee peeɍaaīđaa ||9||

In the world hereafter, the Messenger of Death calls him to account, and crushes him like sesame seeds in the oil-press. ||9||


ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਹੋਈ ॥

पूरै भागि गुर सेवा होई ॥

Poorai bhaagi gur sevaa hoëe ||

By perfect destiny, one serves the Guru.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਸੇਵੇ ਕੋਈ ॥

नदरि करे ता सेवे कोई ॥

Nađari kare ŧaa seve koëe ||

If God grants His Grace, then one serves.

ਜਮਕਾਲੁ ਤਿਸੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ਮਹਲਿ ਸਚੈ ਸੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੧੦॥

जमकालु तिसु नेड़ि न आवै महलि सचै सुखु पाइदा ॥१०॥

Jamakaalu ŧisu neɍi na âavai mahali sachai sukhu paaīđaa ||10||

The Messenger of Death cannot even approach him, and in the Mansion of the True Lord's Presence, he finds peace. ||10||


ਤਿਨ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਏ ॥

तिन सुखु पाइआ जो तुधु भाए ॥

Ŧin sukhu paaīâa jo ŧuđhu bhaaē ||

They alone find peace, who are pleasing to Your Will.

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਲਾਏ ॥

पूरै भागि गुर सेवा लाए ॥

Poorai bhaagi gur sevaa laaē ||

By perfect destiny, they are attached to the Guru's service.

ਤੇਰੈ ਹਥਿ ਹੈ ਸਭ ਵਡਿਆਈ ਜਿਸੁ ਦੇਵਹਿ ਸੋ ਪਾਇਦਾ ॥੧੧॥

तेरै हथि है सभ वडिआई जिसु देवहि सो पाइदा ॥११॥

Ŧerai haŧhi hai sabh vadiâaëe jisu đevahi so paaīđaa ||11||

All glorious greatness rests in Your Hands; he alone obtains it, unto whom You give it. ||11||


ਅੰਦਰਿ ਪਰਗਾਸੁ ਗੁਰੂ ਤੇ ਪਾਏ ॥

अंदरि परगासु गुरू ते पाए ॥

Ânđđari paragaasu guroo ŧe paaē ||

Through the Guru, one's inner being is enlightened and illumined.

ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

नामु पदारथु मंनि वसाए ॥

Naamu pađaaraŧhu manni vasaaē ||

The wealth of the Naam, the Name of the Lord, comes to dwell in the mind.

ਗਿਆਨ ਰਤਨੁ ਸਦਾ ਘਟਿ ਚਾਨਣੁ ਅਗਿਆਨ ਅੰਧੇਰੁ ਗਵਾਇਦਾ ॥੧੨॥

गिआन रतनु सदा घटि चानणु अगिआन अंधेरु गवाइदा ॥१२॥

Giâan raŧanu sađaa ghati chaanañu âgiâan ânđđheru gavaaīđaa ||12||

The jewel of spiritual wisdom ever illumines the heart, and the darkness of spiritual ignorance is dispelled. ||12||


ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੇ ਦੂਜੈ ਲਾਗੇ ॥

अगिआनी अंधे दूजै लागे ॥

Âgiâanee ânđđhe đoojai laage ||

The blind and ignorant are attached to duality.

ਬਿਨੁ ਪਾਣੀ ਡੁਬਿ ਮੂਏ ਅਭਾਗੇ ॥

बिनु पाणी डुबि मूए अभागे ॥

Binu paañee dubi mooē âbhaage ||

The unfortunates are drowned without water, and die.

ਚਲਦਿਆ ਘਰੁ ਦਰੁ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵੈ ਜਮ ਦਰਿ ਬਾਧਾ ਦੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੧੩॥

चलदिआ घरु दरु नदरि न आवै जम दरि बाधा दुखु पाइदा ॥१३॥

Chalađiâa gharu đaru nađari na âavai jam đari baađhaa đukhu paaīđaa ||13||

When they depart from the world, they do not find the Lord's door and home; bound and gagged at Death's door, they suffer in pain. ||13||


ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥

बिनु सतिगुर सेवे मुकति न होई ॥

Binu saŧigur seve mukaŧi na hoëe ||

Without serving the True Guru, no one finds liberation.

ਗਿਆਨੀ ਧਿਆਨੀ ਪੂਛਹੁ ਕੋਈ ॥

गिआनी धिआनी पूछहु कोई ॥

Giâanee đhiâanee poochhahu koëe ||

Go ask any spiritual teacher or mediator.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਤਿਸੁ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਇਦਾ ॥੧੪॥

सतिगुरु सेवे तिसु मिलै वडिआई दरि सचै सोभा पाइदा ॥१४॥

Saŧiguru seve ŧisu milai vadiâaëe đari sachai sobhaa paaīđaa ||14||

Whoever serves the True Guru is blessed with glorious greatness, and honored in the Court of the True Lord. ||14||


ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਸੇਵੇ ਤਿਸੁ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥

सतिगुर नो सेवे तिसु आपि मिलाए ॥

Saŧigur no seve ŧisu âapi milaaē ||

One who serves the True Guru, the Lord merges into Himself.

ਮਮਤਾ ਕਾਟਿ ਸਚਿ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

ममता काटि सचि लिव लाए ॥

Mamaŧaa kaati sachi liv laaē ||

Cutting away attachment, one lovingly focuses on the True Lord.

ਸਦਾ ਸਚੁ ਵਣਜਹਿ ਵਾਪਾਰੀ ਨਾਮੋ ਲਾਹਾ ਪਾਇਦਾ ॥੧੫॥

सदा सचु वणजहि वापारी नामो लाहा पाइदा ॥१५॥

Sađaa sachu vañajahi vaapaaree naamo laahaa paaīđaa ||15||

The merchants deal forever in Truth; they earn the profit of the Naam. ||15||


ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਕਰਤਾ ॥

आपे करे कराए करता ॥

Âape kare karaaē karaŧaa ||

The Creator Himself acts, and inspires all to act.

ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਸੋਈ ਜਨੁ ਮੁਕਤਾ ॥

सबदि मरै सोई जनु मुकता ॥

Sabađi marai soëe janu mukaŧaa ||

He alone is liberated, who dies in the Word of the Shabad.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੋ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦਾ ॥੧੬॥੫॥੧੯॥

नानक नामु वसै मन अंतरि नामो नामु धिआइदा ॥१६॥५॥१९॥

Naanak naamu vasai man ânŧŧari naamo naamu đhiâaīđaa ||16||5||19||

O Nanak, the Naam dwells deep within the mind; meditate on the Naam, the Name of the Lord. ||16||5||19||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਜੋ ਤੁਧੁ ਕਰਣਾ ਸੋ ਕਰਿ ਪਾਇਆ ॥

जो तुधु करणा सो करि पाइआ ॥

Jo ŧuđhu karañaa so kari paaīâa ||

Whatever You do, is done.

ਭਾਣੇ ਵਿਚਿ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਆਇਆ ॥

भाणे विचि को विरला आइआ ॥

Bhaañe vichi ko viralaa âaīâa ||

How rare are those who walk in harmony with the Lord's Will.

ਭਾਣਾ ਮੰਨੇ ਸੋ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਭਾਣੇ ਵਿਚਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੧॥

भाणा मंने सो सुखु पाए भाणे विचि सुखु पाइदा ॥१॥

Bhaañaa manne so sukhu paaē bhaañe vichi sukhu paaīđaa ||1||

One who surrenders to the Lord's Will finds peace; he finds peace in the Lord's Will. ||1||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਤੇਰਾ ਭਾਣਾ ਭਾਵੈ ॥

गुरमुखि तेरा भाणा भावै ॥

Guramukhi ŧeraa bhaañaa bhaavai ||

Your Will is pleasing to the Gurmukh.

ਸਹਜੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਸਚੁ ਕਮਾਵੈ ॥

सहजे ही सुखु सचु कमावै ॥

Sahaje hee sukhu sachu kamaavai ||

Practicing Truth, he intuitively finds peace.

ਭਾਣੇ ਨੋ ਲੋਚੈ ਬਹੁਤੇਰੀ ਆਪਣਾ ਭਾਣਾ ਆਪਿ ਮਨਾਇਦਾ ॥੨॥

भाणे नो लोचै बहुतेरी आपणा भाणा आपि मनाइदा ॥२॥

Bhaañe no lochai bahuŧeree âapañaa bhaañaa âapi manaaīđaa ||2||

Many long to walk in harmony with the Lord's Will; He Himself inspires us to surrender to His Will. ||2||


ਤੇਰਾ ਭਾਣਾ ਮੰਨੇ ਸੁ ਮਿਲੈ ਤੁਧੁ ਆਏ ॥

तेरा भाणा मंने सु मिलै तुधु आए ॥

Ŧeraa bhaañaa manne su milai ŧuđhu âaē ||

One who surrenders to Your Will, meets with You, Lord.

ਜਿਸੁ ਭਾਣਾ ਭਾਵੈ ਸੋ ਤੁਝਹਿ ਸਮਾਏ ॥

जिसु भाणा भावै सो तुझहि समाए ॥

Jisu bhaañaa bhaavai so ŧujhahi samaaē ||

One who is pleased with Your Will is immersed in You.

ਭਾਣੇ ਵਿਚਿ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਭਾਣਾ ਕਿਸਹਿ ਕਰਾਇਦਾ ॥੩॥

भाणे विचि वडी वडिआई भाणा किसहि कराइदा ॥३॥

Bhaañe vichi vadee vadiâaëe bhaañaa kisahi karaaīđaa ||3||

Glorious greatness rests in God's Will; rare are those who accept it. ||3||


ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਗੁਰੂ ਮਿਲਾਏ ॥

जा तिसु भावै ता गुरू मिलाए ॥

Jaa ŧisu bhaavai ŧaa guroo milaaē ||

When it pleases His Will, He leads us to meet the Guru.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਏ ॥

गुरमुखि नामु पदारथु पाए ॥

Guramukhi naamu pađaaraŧhu paaē ||

The Gurmukh finds the treasure of the Naam, the Name of the Lord.

ਤੁਧੁ ਆਪਣੈ ਭਾਣੈ ਸਭ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਈ ਜਿਸ ਨੋ ਭਾਣਾ ਦੇਹਿ ਤਿਸੁ ਭਾਇਦਾ ॥੪॥

तुधु आपणै भाणै सभ स्रिसटि उपाई जिस नो भाणा देहि तिसु भाइदा ॥४॥

Ŧuđhu âapañai bhaañai sabh srisati ūpaaëe jis no bhaañaa đehi ŧisu bhaaīđaa ||4||

By Your Will, You created the whole Universe; those whom You bless with Your favor are pleased with Your Will. ||4||


ਮਨਮੁਖੁ ਅੰਧੁ ਕਰੇ ਚਤੁਰਾਈ ॥

मनमुखु अंधु करे चतुराई ॥

Manamukhu ânđđhu kare chaŧuraaëe ||

The blind, self-willed manmukhs practice cleverness.

ਭਾਣਾ ਨ ਮੰਨੇ ਬਹੁਤੁ ਦੁਖੁ ਪਾਈ ॥

भाणा न मंने बहुतु दुखु पाई ॥

Bhaañaa na manne bahuŧu đukhu paaëe ||

They do not surrender to the Lord's Will, and suffer terrible pain.

ਭਰਮੇ ਭੂਲਾ ਆਵੈ ਜਾਏ ਘਰੁ ਮਹਲੁ ਨ ਕਬਹੂ ਪਾਇਦਾ ॥੫॥

भरमे भूला आवै जाए घरु महलु न कबहू पाइदा ॥५॥

Bharame bhoolaa âavai jaaē gharu mahalu na kabahoo paaīđaa ||5||

Deluded by doubt, they come and go in reincarnation; they never find the Mansion of the Lord's Presence. ||5||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥

सतिगुरु मेले दे वडिआई ॥

Saŧiguru mele đe vadiâaëe ||

The True Guru brings Union, and grants glorious greatness.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਧੁਰਿ ਫੁਰਮਾਈ ॥

सतिगुर की सेवा धुरि फुरमाई ॥

Saŧigur kee sevaa đhuri phuramaaëe ||

The Primal Lord ordained service to the True Guru.

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਤਾ ਨਾਮੁ ਪਾਏ ਨਾਮੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੬॥

सतिगुर सेवे ता नामु पाए नामे ही सुखु पाइदा ॥६॥

Saŧigur seve ŧaa naamu paaē naame hee sukhu paaīđaa ||6||

Serving the True Guru, the Naam is obtained. Through the Naam, one finds peace. ||6||


ਸਭ ਨਾਵਹੁ ਉਪਜੈ ਨਾਵਹੁ ਛੀਜੈ ॥

सभ नावहु उपजै नावहु छीजै ॥

Sabh naavahu ūpajai naavahu chheejai ||

Everything wells up from the Naam, and through the Naam, perishes.

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਮਨੁ ਤਨੁ ਭੀਜੈ ॥

गुर किरपा ते मनु तनु भीजै ॥

Gur kirapaa ŧe manu ŧanu bheejai ||

By Guru's Grace, the mind and body are pleased with the Naam.

ਰਸਨਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ਰਸਿ ਭੀਜੈ ਰਸ ਹੀ ਤੇ ਰਸੁ ਪਾਇਦਾ ॥੭॥

रसना नामु धिआए रसि भीजै रस ही ते रसु पाइदा ॥७॥

Rasanaa naamu đhiâaē rasi bheejai ras hee ŧe rasu paaīđaa ||7||

Meditating on the Naam, the tongue is drenched with the Lord's sublime essence. Through this essence, the Essence is obtained. ||7||


ਮਹਲੈ ਅੰਦਰਿ ਮਹਲੁ ਕੋ ਪਾਏ ॥

महलै अंदरि महलु को पाए ॥

Mahalai ânđđari mahalu ko paaē ||

Rare are those who find the Mansion of the Lord's Presence within the mansion of their own body.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਚਿ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥

गुर कै सबदि सचि चितु लाए ॥

Gur kai sabađi sachi chiŧu laaē ||

Through the Word of the Guru's Shabad, they lovingly focus their consciousness on the True Lord.

ਜਿਸ ਨੋ ਸਚੁ ਦੇਇ ਸੋਈ ਸਚੁ ਪਾਏ ਸਚੇ ਸਚਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੮॥

जिस नो सचु देइ सोई सचु पाए सचे सचि मिलाइदा ॥८॥

Jis no sachu đeī soëe sachu paaē sache sachi milaaīđaa ||8||

Whoever the Lord blesses with Truth obtains Truth; he merges in Truth, and only Truth. ||8||


ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ਮਨਿ ਤਨਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

नामु विसारि मनि तनि दुखु पाइआ ॥

Naamu visaari mani ŧani đukhu paaīâa ||

Forgetting the Naam, the Name of the Lord, the mind and body suffer in pain.

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਭੁ ਰੋਗੁ ਕਮਾਇਆ ॥

माइआ मोहु सभु रोगु कमाइआ ॥

Maaīâa mohu sabhu rogu kamaaīâa ||

Attached to the love of Maya, he earns nothing but disease.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮਨੁ ਤਨੁ ਹੈ ਕੁਸਟੀ ਨਰਕੇ ਵਾਸਾ ਪਾਇਦਾ ॥੯॥

बिनु नावै मनु तनु है कुसटी नरके वासा पाइदा ॥९॥

Binu naavai manu ŧanu hai kusatee narake vaasaa paaīđaa ||9||

Without the Name, his mind and body are afflicted with leprosy, and he obtains his home in hell. ||9||


ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਤਿਨ ਨਿਰਮਲ ਦੇਹਾ ॥

नामि रते तिन निरमल देहा ॥

Naami raŧe ŧin niramal đehaa ||

Those who are imbued with the Naam - their bodies are immaculate and pure.

ਨਿਰਮਲ ਹੰਸਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਨੇਹਾ ॥

निरमल हंसा सदा सुखु नेहा ॥

Niramal hanssaa sađaa sukhu nehaa ||

Their soul-swan is immaculate, and in the Lord's Love, they find eternal peace.

ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਇਦਾ ॥੧੦॥

नामु सलाहि सदा सुखु पाइआ निज घरि वासा पाइदा ॥१०॥

Naamu salaahi sađaa sukhu paaīâa nij ghari vaasaa paaīđaa ||10||

Praising the Naam, they find eternal peace, and dwell in the home of their own inner being. ||10||


ਸਭੁ ਕੋ ਵਣਜੁ ਕਰੇ ਵਾਪਾਰਾ ॥

सभु को वणजु करे वापारा ॥

Sabhu ko vañaju kare vaapaaraa ||

Everyone deals and trades.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਸਭੁ ਤੋਟਾ ਸੰਸਾਰਾ ॥

विणु नावै सभु तोटा संसारा ॥

Viñu naavai sabhu ŧotaa sanssaaraa ||

Without the Name, all the world loses.

ਨਾਗੋ ਆਇਆ ਨਾਗੋ ਜਾਸੀ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਦੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੧੧॥

नागो आइआ नागो जासी विणु नावै दुखु पाइदा ॥११॥

Naago âaīâa naago jaasee viñu naavai đukhu paaīđaa ||11||

Naked they come, and naked they go; without the Name, they suffer in pain. ||11||


ਜਿਸ ਨੋ ਨਾਮੁ ਦੇਇ ਸੋ ਪਾਏ ॥

जिस नो नामु देइ सो पाए ॥

Jis no naamu đeī so paaē ||

He alone obtains the Naam, unto whom the Lord gives it.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

गुर कै सबदि हरि मंनि वसाए ॥

Gur kai sabađi hari manni vasaaē ||

Through the Word of the Guru's Shabad, the Lord comes to dwell in the mind.

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਨਾਮੁ ਵਸਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੋ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦਾ ॥੧੨॥

गुर किरपा ते नामु वसिआ घट अंतरि नामो नामु धिआइदा ॥१२॥

Gur kirapaa ŧe naamu vasiâa ghat ânŧŧari naamo naamu đhiâaīđaa ||12||

By Guru's Grace, the Naam dwells deep within the heart, and one meditates upon the Naam, the Name of the Lord. ||12||


ਨਾਵੈ ਨੋ ਲੋਚੈ ਜੇਤੀ ਸਭ ਆਈ ॥

नावै नो लोचै जेती सभ आई ॥

Naavai no lochai jeŧee sabh âaëe ||

Everyone who comes into the world, longs for the Name.

ਨਾਉ ਤਿਨਾ ਮਿਲੈ ਧੁਰਿ ਪੁਰਬਿ ਕਮਾਈ ॥

नाउ तिना मिलै धुरि पुरबि कमाई ॥

Naaū ŧinaa milai đhuri purabi kamaaëe ||

They alone are blessed with the Name, whose past actions were so ordained by the Primal Lord.

ਜਿਨੀ ਨਾਉ ਪਾਇਆ ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧੩॥

जिनी नाउ पाइआ से वडभागी गुर कै सबदि मिलाइदा ॥१३॥

Jinee naaū paaīâa se vadabhaagee gur kai sabađi milaaīđaa ||13||

Those who obtain the Name are very fortunate. Through the Word of the Guru's Shabad, they are united with God. ||13||


ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਅਤਿ ਅਪਾਰਾ ॥

काइआ कोटु अति अपारा ॥

Kaaīâa kotu âŧi âpaaraa ||

Utterly incomparable is the fortress of the body.

ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਬਹਿ ਪ੍ਰਭੁ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰਾ ॥

तिसु विचि बहि प्रभु करे वीचारा ॥

Ŧisu vichi bahi prbhu kare veechaaraa ||

Within it, God sits in contemplation.

ਸਚਾ ਨਿਆਉ ਸਚੋ ਵਾਪਾਰਾ ਨਿਹਚਲੁ ਵਾਸਾ ਪਾਇਦਾ ॥੧੪॥

सचा निआउ सचो वापारा निहचलु वासा पाइदा ॥१४॥

Sachaa niâaū sacho vaapaaraa nihachalu vaasaa paaīđaa ||14||

He administers true justice, and trades in Truth; through Him, one finds the eternal, unchanging dwelling. ||14||


ਅੰਤਰ ਘਰ ਬੰਕੇ ਥਾਨੁ ਸੁਹਾਇਆ ॥

अंतर घर बंके थानु सुहाइआ ॥

Ânŧŧar ghar bankke ŧhaanu suhaaīâa ||

Deep within the inner self are glorious homes and beautiful places.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੈ ਕਿਨੈ ਥਾਨੁ ਪਾਇਆ ॥

गुरमुखि विरलै किनै थानु पाइआ ॥

Guramukhi viralai kinai ŧhaanu paaīâa ||

But rare is that person who, as Gurmukh, finds these places.

ਇਤੁ ਸਾਥਿ ਨਿਬਹੈ ਸਾਲਾਹੇ ਸਚੇ ਹਰਿ ਸਚਾ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਦਾ ॥੧੫॥

इतु साथि निबहै सालाहे सचे हरि सचा मंनि वसाइदा ॥१५॥

Īŧu saaŧhi nibahai saalaahe sache hari sachaa manni vasaaīđaa ||15||

If one stays in these places, and praises the True Lord, the True Lord comes to dwell in the mind. ||15||


ਮੇਰੈ ਕਰਤੈ ਇਕ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ॥

मेरै करतै इक बणत बणाई ॥

Merai karaŧai īk bañaŧ bañaaëe ||

My Creator Lord has formed this formation.

ਇਸੁ ਦੇਹੀ ਵਿਚਿ ਸਭ ਵਥੁ ਪਾਈ ॥

इसु देही विचि सभ वथु पाई ॥

Īsu đehee vichi sabh vaŧhu paaëe ||

He has placed everything within this body.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਣਜਹਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੋ ਨਾਮੁ ਪਾਇਦਾ ॥੧੬॥੬॥੨੦॥

नानक नामु वणजहि रंगि राते गुरमुखि को नामु पाइदा ॥१६॥६॥२०॥

Naanak naamu vañajahi ranggi raaŧe guramukhi ko naamu paaīđaa ||16||6||20||

O Nanak, those who deal in the Naam are imbued with His Love. The Gurmukh obtains the Naam, the Name of the Lord. ||16||6||20||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਕਾਇਆ ਕੰਚਨੁ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਾ ॥

काइआ कंचनु सबदु वीचारा ॥

Kaaīâa kancchanu sabađu veechaaraa ||

Contemplating the Word of the Shabad, the body becomes golden.

ਤਿਥੈ ਹਰਿ ਵਸੈ ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰਾ ॥

तिथै हरि वसै जिस दा अंतु न पारावारा ॥

Ŧiŧhai hari vasai jis đaa ânŧŧu na paaraavaaraa ||

The Lord abides there; He has no end or limitation.

ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਸੇਵਿਹੁ ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧॥

अनदिनु हरि सेविहु सची बाणी हरि जीउ सबदि मिलाइदा ॥१॥

Ânađinu hari sevihu sachee baañee hari jeeū sabađi milaaīđaa ||1||

Night and day, serve the Lord, and chant the True Word of the Guru's Bani. Through the Shabad, meet the Dear Lord. ||1||


ਹਰਿ ਚੇਤਹਿ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥

हरि चेतहि तिन बलिहारै जाउ ॥

Hari cheŧahi ŧin balihaarai jaaū ||

I am a sacrifice to those who remember the Lord.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਤਿਨ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਉ ॥

गुर कै सबदि तिन मेलि मिलाउ ॥

Gur kai sabađi ŧin meli milaaū ||

Through the Word of the Guru's Shabad, I unite in Union with the Lord.

ਤਿਨ ਕੀ ਧੂਰਿ ਲਾਈ ਮੁਖਿ ਮਸਤਕਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਬਹਿ ਗੁਣ ਗਾਇਦਾ ॥੨॥

तिन की धूरि लाई मुखि मसतकि सतसंगति बहि गुण गाइदा ॥२॥

Ŧin kee đhoori laaëe mukhi masaŧaki saŧasanggaŧi bahi guñ gaaīđaa ||2||

I touch the dust of their feet to my face and forehead; sitting in the Society of the Saints, I sing His Glorious Praises. ||2||


ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਜੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵਾ ॥

हरि के गुण गावा जे हरि प्रभ भावा ॥

Hari ke guñ gaavaa je hari prbh bhaavaa ||

I sing the Glorious Praises of the Lord, as I am pleasing to the Lord God.

ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਵਾ ॥

अंतरि हरि नामु सबदि सुहावा ॥

Ânŧŧari hari naamu sabađi suhaavaa ||

With the Lord's Name deep within my inner being, I am adorned with the Word of the Shabad.

ਗੁਰਬਾਣੀ ਚਹੁ ਕੁੰਡੀ ਸੁਣੀਐ ਸਾਚੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੩॥

गुरबाणी चहु कुंडी सुणीऐ साचै नामि समाइदा ॥३॥

Gurabaañee chahu kunddee suñeeâi saachai naami samaaīđaa ||3||

The Word of the Guru's Bani is heard throughout the four corners of the world; through it, we merge in the True Name. ||3||


ਸੋ ਜਨੁ ਸਾਚਾ ਜਿ ਅੰਤਰੁ ਭਾਲੇ ॥

सो जनु साचा जि अंतरु भाले ॥

So janu saachaa ji ânŧŧaru bhaale ||

That humble being is pure, who searches within himself,

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲੇ ॥

गुर कै सबदि हरि नदरि निहाले ॥

Gur kai sabađi hari nađari nihaale ||

Through the Word of the Guru's Shabad, sees the Lord with his eyes.

ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਪਾਏ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੪॥

गिआन अंजनु पाए गुर सबदी नदरी नदरि मिलाइदा ॥४॥

Giâan ânjjanu paaē gur sabađee nađaree nađari milaaīđaa ||4||

Through the Guru's Shabad, he applies the ointment of spiritual wisdom to his eyes; the Gracious Lord, in His Grace, unites him with Himself. ||4||


ਵਡੈ ਭਾਗਿ ਇਹੁ ਸਰੀਰੁ ਪਾਇਆ ॥

वडै भागि इहु सरीरु पाइआ ॥

Vadai bhaagi īhu sareeru paaīâa ||

By great good fortune, I obtained this body;

ਮਾਣਸ ਜਨਮਿ ਸਬਦਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥

माणस जनमि सबदि चितु लाइआ ॥

Maañas janami sabađi chiŧu laaīâa ||

In this human life, I have focused my consciousness on the Word of the Shabad.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਸਭੁ ਅੰਧ ਅੰਧੇਰਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਿਸਹਿ ਬੁਝਾਇਦਾ ॥੫॥

बिनु सबदै सभु अंध अंधेरा गुरमुखि किसहि बुझाइदा ॥५॥

Binu sabađai sabhu ânđđh ânđđheraa guramukhi kisahi bujhaaīđaa ||5||

Without the Shabad, everything is enveloped in utter darkness; only the Gurmukh understands. ||5||


ਇਕਿ ਕਿਤੁ ਆਏ ਜਨਮੁ ਗਵਾਏ ॥

इकि कितु आए जनमु गवाए ॥

Īki kiŧu âaē janamu gavaaē ||

Some merely waste away their lives - why have they even come into the world?

ਮਨਮੁਖ ਲਾਗੇ ਦੂਜੈ ਭਾਏ ॥

मनमुख लागे दूजै भाए ॥

Manamukh laage đoojai bhaaē ||

The self-willed manmukhs are attached to the love of duality.

ਏਹ ਵੇਲਾ ਫਿਰਿ ਹਾਥਿ ਨ ਆਵੈ ਪਗਿ ਖਿਸਿਐ ਪਛੁਤਾਇਦਾ ॥੬॥

एह वेला फिरि हाथि न आवै पगि खिसिऐ पछुताइदा ॥६॥

Ēh velaa phiri haaŧhi na âavai pagi khisiâi pachhuŧaaīđaa ||6||

This opportunity shall not into their hands again; their foot slips, and they come to regret and repent. ||6||


ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਵਿਤ੍ਰੁ ਸਰੀਰਾ ॥

गुर कै सबदि पवित्रु सरीरा ॥

Gur kai sabađi paviŧru sareeraa ||

Through the Word of the Guru's Shabad, the body is sanctified.

ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਵਸੈ ਸਚੁ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰਾ ॥

तिसु विचि वसै सचु गुणी गहीरा ॥

Ŧisu vichi vasai sachu guñee gaheeraa ||

The True Lord, the ocean of virtue, dwells within it.

ਸਚੋ ਸਚੁ ਵੇਖੈ ਸਭ ਥਾਈ ਸਚੁ ਸੁਣਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਦਾ ॥੭॥

सचो सचु वेखै सभ थाई सचु सुणि मंनि वसाइदा ॥७॥

Sacho sachu vekhai sabh ŧhaaëe sachu suñi manni vasaaīđaa ||7||

One who sees the Truest of the True everywhere, hears the Truth, and enshrines it within his mind. ||7||


ਹਉਮੈ ਗਣਤ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੇ ॥

हउमै गणत गुर सबदि निवारे ॥

Haūmai gañaŧ gur sabađi nivaare ||

Egotism and mental calculations are relieved through the Word of the Guru's Shabad.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਹਿਰਦੈ ਰਖਹੁ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥

हरि जीउ हिरदै रखहु उर धारे ॥

Hari jeeū hirađai rakhahu ūr đhaare ||

Keep the Dear Lord close, and enshrine Him in your heart.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੇ ਮਿਲਿ ਸਾਚੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੮॥

गुर कै सबदि सदा सालाहे मिलि साचे सुखु पाइदा ॥८॥

Gur kai sabađi sađaa saalaahe mili saache sukhu paaīđaa ||8||

One who praises the Lord forever, through the Guru's Shabad, meets with the True Lord, and finds peace. ||8||


ਸੋ ਚੇਤੇ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਚੇਤਾਏ ॥

सो चेते जिसु आपि चेताए ॥

So cheŧe jisu âapi cheŧaaē ||

He alone remembers the Lord, whom the Lord inspires to remember.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਏ ॥

गुर कै सबदि वसै मनि आए ॥

Gur kai sabađi vasai mani âaē ||

Through the Word of the Guru's Shabad, He comes to dwell in the mind.

ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਆਪੇ ਬੂਝੈ ਆਪੈ ਆਪੁ ਸਮਾਇਦਾ ॥੯॥

आपे वेखै आपे बूझै आपै आपु समाइदा ॥९॥

Âape vekhai âape boojhai âapai âapu samaaīđaa ||9||

He Himself sees, and He Himself understands; He merges all into Himself. ||9||


ਜਿਨਿ ਮਨ ਵਿਚਿ ਵਥੁ ਪਾਈ ਸੋਈ ਜਾਣੈ ॥

जिनि मन विचि वथु पाई सोई जाणै ॥

Jini man vichi vaŧhu paaëe soëe jaañai ||

He alone knows, who has placed the object within his mind.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ॥

गुर कै सबदे आपु पछाणै ॥

Gur kai sabađe âapu pachhaañai ||

Through the Word of the Guru's Shabad, he comes to understand himself.

ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਸੋਈ ਜਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਬਾਣੀ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਇਦਾ ॥੧੦॥

आपु पछाणै सोई जनु निरमलु बाणी सबदु सुणाइदा ॥१०॥

Âapu pachhaañai soëe janu niramalu baañee sabađu suñaaīđaa ||10||

That humble being who understands himself is immaculate. He proclaims the Guru's Bani, and the Word of the Shabad. ||10||


ਏਹ ਕਾਇਆ ਪਵਿਤੁ ਹੈ ਸਰੀਰੁ ॥

एह काइआ पवितु है सरीरु ॥

Ēh kaaīâa paviŧu hai sareeru ||

This body is sanctified and purified;

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਚੇਤੈ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰੁ ॥

गुर सबदी चेतै गुणी गहीरु ॥

Gur sabađee cheŧai guñee gaheeru ||

Through the Word of the Guru's Shabad, it contemplates the Lord, the ocean of virtue.

ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਗੁਣ ਕਹਿ ਗੁਣੀ ਸਮਾਇਦਾ ॥੧੧॥

अनदिनु गुण गावै रंगि राता गुण कहि गुणी समाइदा ॥११॥

Ânađinu guñ gaavai ranggi raaŧaa guñ kahi guñee samaaīđaa ||11||

One who chants the Glorious Praises of the Lord night and day, and remains attuned to His Love, chants His Glorious Virtues, immersed in the Glorious Lord. ||11||


ਏਹੁ ਸਰੀਰੁ ਸਭ ਮੂਲੁ ਹੈ ਮਾਇਆ ॥

एहु सरीरु सभ मूलु है माइआ ॥

Ēhu sareeru sabh moolu hai maaīâa ||

This body is the source of all Maya;

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥

दूजै भाइ भरमि भुलाइआ ॥

Đoojai bhaaī bharami bhulaaīâa ||

In love with duality, it is deluded by doubt.

ਹਰਿ ਨ ਚੇਤੈ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਚੇਤੇ ਦੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੧੨॥

हरि न चेतै सदा दुखु पाए बिनु हरि चेते दुखु पाइदा ॥१२॥

Hari na cheŧai sađaa đukhu paaē binu hari cheŧe đukhu paaīđaa ||12||

It does not remember the Lord, and suffers in eternal pain. Without remembering the Lord, it suffers in pain. ||12||


ਜਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ॥

जि सतिगुरु सेवे सो परवाणु ॥

Ji saŧiguru seve so paravaañu ||

One who serves the True Guru is approved and respected.

ਕਾਇਆ ਹੰਸੁ ਨਿਰਮਲੁ ਦਰਿ ਸਚੈ ਜਾਣੁ ॥

काइआ हंसु निरमलु दरि सचै जाणु ॥

Kaaīâa hanssu niramalu đari sachai jaañu ||

His body and soul-swan are immaculate and pure; in the Court of the Lord, he is known to be true.

ਹਰਿ ਸੇਵੇ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ਸੋਹੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇਦਾ ॥੧੩॥

हरि सेवे हरि मंनि वसाए सोहै हरि गुण गाइदा ॥१३॥

Hari seve hari manni vasaaē sohai hari guñ gaaīđaa ||13||

He serves the Lord, and enshrines the Lord in his mind; he is exalted, singing the Glorious Praises of the Lord. ||13||


ਬਿਨੁ ਭਾਗਾ ਗੁਰੁ ਸੇਵਿਆ ਨ ਜਾਇ ॥

बिनु भागा गुरु सेविआ न जाइ ॥

Binu bhaagaa guru seviâa na jaaī ||

Without good destiny, no one can serve the True Guru.

ਮਨਮੁਖ ਭੂਲੇ ਮੁਏ ਬਿਲਲਾਇ ॥

मनमुख भूले मुए बिललाइ ॥

Manamukh bhoole muē bilalaaī ||

The self-willed manmukhs are deluded, and die weeping and wailing.

ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਹੋਵੈ ਗੁਰ ਕੇਰੀ ਹਰਿ ਜੀਉ ਆਪਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧੪॥

जिन कउ नदरि होवै गुर केरी हरि जीउ आपि मिलाइदा ॥१४॥

Jin kaū nađari hovai gur keree hari jeeū âapi milaaīđaa ||14||

Those who are blessed by the Guru's Glance of Grace - the Dear Lord unites them with Himself. ||14||


ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਪਕੇ ਹਟਨਾਲੇ ॥

काइआ कोटु पके हटनाले ॥

Kaaīâa kotu pake hatanaale ||

In the body fortress, are the solidly-constructed markets.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਲੇਵੈ ਵਸਤੁ ਸਮਾਲੇ ॥

गुरमुखि लेवै वसतु समाले ॥

Guramukhi levai vasaŧu samaale ||

The Gurmukh purchases the object, and takes care of it.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਊਤਮ ਪਦਵੀ ਪਾਇਦਾ ॥੧੫॥

हरि का नामु धिआइ दिनु राती ऊतम पदवी पाइदा ॥१५॥

Hari kaa naamu đhiâaī đinu raaŧee ǖŧam pađavee paaīđaa ||15||

Meditating on the Name of the Lord, day and night, he attains the sublime, exalted status. ||15||


ਆਪੇ ਸਚਾ ਹੈ ਸੁਖਦਾਤਾ ॥

आपे सचा है सुखदाता ॥

Âape sachaa hai sukhađaaŧaa ||

The True Lord Himself is the Giver of peace.

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥

पूरे गुर कै सबदि पछाता ॥

Poore gur kai sabađi pachhaaŧaa ||

Through the Shabad of the Perfect Guru, He is realized.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹੇ ਸਾਚਾ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਕੋ ਪਾਇਦਾ ॥੧੬॥੭॥੨੧॥

नानक नामु सलाहे साचा पूरै भागि को पाइदा ॥१६॥७॥२१॥

Naanak naamu salaahe saachaa poorai bhaagi ko paaīđaa ||16||7||21||

Nanak praises the Naam, the True Name of the Lord; through perfect destiny, He is found. ||16||7||21||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਨਿਰੰਕਾਰਿ ਆਕਾਰੁ ਉਪਾਇਆ ॥

निरंकारि आकारु उपाइआ ॥

Nirankkaari âakaaru ūpaaīâa ||

The Formless Lord created the universe of form.

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਹੁਕਮਿ ਬਣਾਇਆ ॥

माइआ मोहु हुकमि बणाइआ ॥

Maaīâa mohu hukami bañaaīâa ||

By the Hukam of His Command, He created attachment to Maya.

ਆਪੇ ਖੇਲ ਕਰੇ ਸਭਿ ਕਰਤਾ ਸੁਣਿ ਸਾਚਾ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਦਾ ॥੧॥

आपे खेल करे सभि करता सुणि साचा मंनि वसाइदा ॥१॥

Âape khel kare sabhi karaŧaa suñi saachaa manni vasaaīđaa ||1||

The Creator Himself stages all the plays; hearing of the True Lord, enshrine Him in your mind. ||1||


ਮਾਇਆ ਮਾਈ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਪਰਸੂਤਿ ਜਮਾਇਆ ॥

माइआ माई त्रै गुण परसूति जमाइआ ॥

Maaīâa maaëe ŧrai guñ parasooŧi jamaaīâa ||

Maya, the mother, gave birth to the three gunas, the three qualities,

ਚਾਰੇ ਬੇਦ ਬ੍ਰਹਮੇ ਨੋ ਫੁਰਮਾਇਆ ॥

चारे बेद ब्रहमे नो फुरमाइआ ॥

Chaare beđ brhame no phuramaaīâa ||

And proclaimed the four Vedas to Brahma.

ਵਰ੍ਹੇ ਮਾਹ ਵਾਰ ਥਿਤੀ ਕਰਿ ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਸੋਝੀ ਪਾਇਦਾ ॥੨॥

वर्हे माह वार थिती करि इसु जग महि सोझी पाइदा ॥२॥

Varhe maah vaar ŧhiŧee kari īsu jag mahi sojhee paaīđaa ||2||

Creating the years, months, days and dates, He infused intelligence into the world. ||2||


ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਕਰਣੀ ਸਾਰ ॥

गुर सेवा ते करणी सार ॥

Gur sevaa ŧe karañee saar ||

Service to the Guru is the most excellent action.

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਰਾਖਹੁ ਉਰਿ ਧਾਰ ॥

राम नामु राखहु उरि धार ॥

Raam naamu raakhahu ūri đhaar ||

Enshrine the Lord's Name within your heart.

ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਰਤੀ ਜਗ ਅੰਤਰਿ ਇਸੁ ਬਾਣੀ ਤੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਾਇਦਾ ॥੩॥

गुरबाणी वरती जग अंतरि इसु बाणी ते हरि नामु पाइदा ॥३॥

Gurabaañee varaŧee jag ânŧŧari īsu baañee ŧe hari naamu paaīđaa ||3||

The Word of the Guru's Bani prevails throughout the world; through this Bani, the Lord's Name is obtained. ||3||


ਵੇਦੁ ਪੜੈ ਅਨਦਿਨੁ ਵਾਦ ਸਮਾਲੇ ॥

वेदु पड़ै अनदिनु वाद समाले ॥

Veđu paɍai ânađinu vaađ samaale ||

He reads the Vedas, but he starts arguments night and day.

ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤੈ ਬਧਾ ਜਮਕਾਲੇ ॥

नामु न चेतै बधा जमकाले ॥

Naamu na cheŧai bađhaa jamakaale ||

He does not remember the Naam, the Name of the Lord; he is bound and gagged by the Messenger of Death.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਦਾ ॥੪॥

दूजै भाइ सदा दुखु पाए त्रै गुण भरमि भुलाइदा ॥४॥

Đoojai bhaaī sađaa đukhu paaē ŧrai guñ bharami bhulaaīđaa ||4||

In the love of duality, he suffers in pain forever; he is deluded by doubt, and confused by the three gunas. ||4||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕਸੁ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

गुरमुखि एकसु सिउ लिव लाए ॥

Guramukhi ēkasu siū liv laaē ||

The Gurmukh is in love with the One Lord alone;

ਤ੍ਰਿਬਿਧਿ ਮਨਸਾ ਮਨਹਿ ਸਮਾਏ ॥

त्रिबिधि मनसा मनहि समाए ॥

Ŧribiđhi manasaa manahi samaaē ||

He submerges in his mind the three-phased desire.

ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਹੈ ਮੁਕਤਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਦਾ ॥੫॥

साचै सबदि सदा है मुकता माइआ मोहु चुकाइदा ॥५॥

Saachai sabađi sađaa hai mukaŧaa maaīâa mohu chukaaīđaa ||5||

Through the True Word of the Shabad, he is liberated forever; he renounces emotional attachment to Maya. ||5||


ਜੋ ਧੁਰਿ ਰਾਤੇ ਸੇ ਹੁਣਿ ਰਾਤੇ ॥

जो धुरि राते से हुणि राते ॥

Jo đhuri raaŧe se huñi raaŧe ||

Those who are so pre-ordained to be imbued, are imbued with love for the Lord.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਹਜੇ ਮਾਤੇ ॥

गुर परसादी सहजे माते ॥

Gur parasaađee sahaje maaŧe ||

By Guru's Grace, they are intuitively intoxicated.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਆਪੈ ਆਪੁ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੬॥

सतिगुरु सेवि सदा प्रभु पाइआ आपै आपु मिलाइदा ॥६॥

Saŧiguru sevi sađaa prbhu paaīâa âapai âapu milaaīđaa ||6||

Serving the True Guru forever, they find God; He Himself unites them with Himself. ||6||


ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਭਰਮਿ ਨ ਪਾਏ ॥

माइआ मोहि भरमि न पाए ॥

Maaīâa mohi bharami na paaē ||

In attachment to Maya and doubt, the Lord is not found.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਲਗਾ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ॥

दूजै भाइ लगा दुखु पाए ॥

Đoojai bhaaī lagaa đukhu paaē ||

Attached to the love of duality, one suffers in pain.

ਸੂਹਾ ਰੰਗੁ ਦਿਨ ਥੋੜੇ ਹੋਵੈ ਇਸੁ ਜਾਦੇ ਬਿਲਮ ਨ ਲਾਇਦਾ ॥੭॥

सूहा रंगु दिन थोड़े होवै इसु जादे बिलम न लाइदा ॥७॥

Soohaa ranggu đin ŧhoɍe hovai īsu jaađe bilam na laaīđaa ||7||

The crimson color lasts for only a few days; all too soon, it fades away. ||7||


ਏਹੁ ਮਨੁ ਭੈ ਭਾਇ ਰੰਗਾਏ ॥

एहु मनु भै भाइ रंगाए ॥

Ēhu manu bhai bhaaī ranggaaē ||

So color this mind in the Fear and the Love of God.

ਇਤੁ ਰੰਗਿ ਸਾਚੇ ਮਾਹਿ ਸਮਾਏ ॥

इतु रंगि साचे माहि समाए ॥

Īŧu ranggi saache maahi samaaē ||

Dyed in this color, one merges in the True Lord.

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਕੋ ਇਹੁ ਰੰਗੁ ਪਾਏ ਗੁਰਮਤੀ ਰੰਗੁ ਚੜਾਇਦਾ ॥੮॥

पूरै भागि को इहु रंगु पाए गुरमती रंगु चड़ाइदा ॥८॥

Poorai bhaagi ko īhu ranggu paaē guramaŧee ranggu chaɍaaīđaa ||8||

By perfect destiny, some may obtain this color. Through the Guru's Teachings, this color is applied. ||8||


ਮਨਮੁਖੁ ਬਹੁਤੁ ਕਰੇ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

मनमुखु बहुतु करे अभिमानु ॥

Manamukhu bahuŧu kare âbhimaanu ||

The self-willed manmukhs take great pride in themselves.

ਦਰਗਹ ਕਬ ਹੀ ਨ ਪਾਵੈ ਮਾਨੁ ॥

दरगह कब ही न पावै मानु ॥

Đaragah kab hee na paavai maanu ||

In the Court of the Lord, they are never honored.

ਦੂਜੈ ਲਾਗੇ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਦੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੯॥

दूजै लागे जनमु गवाइआ बिनु बूझे दुखु पाइदा ॥९॥

Đoojai laage janamu gavaaīâa binu boojhe đukhu paaīđaa ||9||

Attached to duality, they waste their lives; without understanding, they suffer in pain. ||9||


ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਭਿ ਅੰਦਰਿ ਆਪੁ ਲੁਕਾਇਆ ॥

मेरै प्रभि अंदरि आपु लुकाइआ ॥

Merai prbhi ânđđari âapu lukaaīâa ||

My God has hidden Himself deep within the self.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਇਆ ॥

गुर परसादी हरि मिलै मिलाइआ ॥

Gur parasaađee hari milai milaaīâa ||

By Guru's Grace, one is united in the Lord's Union.

ਸਚਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਚਾ ਵਾਪਾਰਾ ਨਾਮੁ ਅਮੋਲਕੁ ਪਾਇਦਾ ॥੧੦॥

सचा प्रभु सचा वापारा नामु अमोलकु पाइदा ॥१०॥

Sachaa prbhu sachaa vaapaaraa naamu âmolaku paaīđaa ||10||

God is True, and True is His trade, through which the priceless Naam is obtained. ||10||


ਇਸੁ ਕਾਇਆ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈ ॥

इसु काइआ की कीमति किनै न पाई ॥

Īsu kaaīâa kee keemaŧi kinai na paaëe ||

No one has found this body's value.

ਮੇਰੈ ਠਾਕੁਰਿ ਇਹ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ॥

मेरै ठाकुरि इह बणत बणाई ॥

Merai thaakuri īh bañaŧ bañaaëe ||

My Lord and Master has worked His handiwork.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਕਾਇਆ ਸੋਧੈ ਆਪਹਿ ਆਪੁ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧੧॥

गुरमुखि होवै सु काइआ सोधै आपहि आपु मिलाइदा ॥११॥

Guramukhi hovai su kaaīâa sođhai âapahi âapu milaaīđaa ||11||

One who becomes Gurmukh purifies his body, and then the Lord unites him with Himself. ||11||


ਕਾਇਆ ਵਿਚਿ ਤੋਟਾ ਕਾਇਆ ਵਿਚਿ ਲਾਹਾ ॥

काइआ विचि तोटा काइआ विचि लाहा ॥

Kaaīâa vichi ŧotaa kaaīâa vichi laahaa ||

Within the body, one loses, and within the body, one wins.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਜੇ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ॥

गुरमुखि खोजे वेपरवाहा ॥

Guramukhi khoje veparavaahaa ||

The Gurmukh seeks the self-sustaining Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਣਜਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧੨॥

गुरमुखि वणजि सदा सुखु पाए सहजे सहजि मिलाइदा ॥१२॥

Guramukhi vañaji sađaa sukhu paaē sahaje sahaji milaaīđaa ||12||

The Gurmukh trades, and finds peace forever; he intuitively merges in the Celestial Lord. ||12||


ਸਚਾ ਮਹਲੁ ਸਚੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥

सचा महलु सचे भंडारा ॥

Sachaa mahalu sache bhanddaaraa ||

True is the Lord's Mansion, and True is His treasure.

ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਦੇਵਣਹਾਰਾ ॥

आपे देवै देवणहारा ॥

Âape đevai đevañahaaraa ||

The Great Giver Himself gives.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਲਾਹੇ ਸੁਖਦਾਤੇ ਮਨਿ ਮੇਲੇ ਕੀਮਤਿ ਪਾਇਦਾ ॥੧੩॥

गुरमुखि सालाहे सुखदाते मनि मेले कीमति पाइदा ॥१३॥

Guramukhi saalaahe sukhađaaŧe mani mele keemaŧi paaīđaa ||13||

The Gurmukh praises the Giver of peace; his mind is united with the Lord, and he comes to know His worth. ||13||


ਕਾਇਆ ਵਿਚਿ ਵਸਤੁ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥

काइआ विचि वसतु कीमति नही पाई ॥

Kaaīâa vichi vasaŧu keemaŧi nahee paaëe ||

Within the body is the object; its value cannot be estimated.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥

गुरमुखि आपे दे वडिआई ॥

Guramukhi âape đe vadiâaëe ||

He Himself grants glorious greatness to the Gurmukh.

ਜਿਸ ਦਾ ਹਟੁ ਸੋਈ ਵਥੁ ਜਾਣੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਇ ਨ ਪਛੋਤਾਇਦਾ ॥੧੪॥

जिस दा हटु सोई वथु जाणै गुरमुखि देइ न पछोताइदा ॥१४॥

Jis đaa hatu soëe vaŧhu jaañai guramukhi đeī na pachhoŧaaīđaa ||14||

He alone knows this object, to whom this store belongs; the Gurmukh is blessed with it, and does not come to regret. ||14||


ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਭ ਮਹਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥

हरि जीउ सभ महि रहिआ समाई ॥

Hari jeeū sabh mahi rahiâa samaaëe ||

The Dear Lord is pervading and permeating all.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਇਆ ਜਾਈ ॥

गुर परसादी पाइआ जाई ॥

Gur parasaađee paaīâa jaaëe ||

By Guru's Grace, He is found.

ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ਆਪੇ ਸਬਦੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੧੫॥

आपे मेलि मिलाए आपे सबदे सहजि समाइदा ॥१५॥

Âape meli milaaē âape sabađe sahaji samaaīđaa ||15||

He Himself unites in His Union; through the Word of the Shabad, one intuitively merges with Him. ||15||


ਆਪੇ ਸਚਾ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਏ ॥

आपे सचा सबदि मिलाए ॥

Âape sachaa sabađi milaaē ||

The True Lord Himself unites us in the Word of His Shabad.

ਸਬਦੇ ਵਿਚਹੁ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਏ ॥

सबदे विचहु भरमु चुकाए ॥

Sabađe vichahu bharamu chukaaē ||

Within the Shabad, doubt is driven out.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਨਾਮੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੧੬॥੮॥੨੨॥

नानक नामि मिलै वडिआई नामे ही सुखु पाइदा ॥१६॥८॥२२॥

Naanak naami milai vadiâaëe naame hee sukhu paaīđaa ||16||8||22||

O Nanak, He blesses us with His Naam, and through the Naam, peace is found. ||16||8||22||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਵੇਪਰਵਾਹੇ ॥

अगम अगोचर वेपरवाहे ॥

Âgam âgochar veparavaahe ||

He is inaccessible, unfathomable and self-sustaining.

ਆਪੇ ਮਿਹਰਵਾਨ ਅਗਮ ਅਥਾਹੇ ॥

आपे मिहरवान अगम अथाहे ॥

Âape miharavaan âgam âŧhaahe ||

He Himself is merciful, inaccessible and unlimited.

ਅਪੜਿ ਕੋਇ ਨ ਸਕੈ ਤਿਸ ਨੋ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮੇਲਾਇਆ ॥੧॥

अपड़ि कोइ न सकै तिस नो गुर सबदी मेलाइआ ॥१॥

Âpaɍi koī na sakai ŧis no gur sabađee melaaīâa ||1||

No one can reach up to Him; through the Word of the Guru's Shabad, He is met. ||1||


ਤੁਧੁਨੋ ਸੇਵਹਿ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵਹਿ ॥

तुधुनो सेवहि जो तुधु भावहि ॥

Ŧuđhuno sevahi jo ŧuđhu bhaavahi ||

He alone serves You, who pleases You.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਸਚਿ ਸਮਾਵਹਿ ॥

गुर कै सबदे सचि समावहि ॥

Gur kai sabađe sachi samaavahi ||

Through the Guru's Shabad, he merges in the True Lord.

ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਣ ਰਵਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਭਾਇਆ ॥੨॥

अनदिनु गुण रवहि दिनु राती रसना हरि रसु भाइआ ॥२॥

Ânađinu guñ ravahi đinu raaŧee rasanaa hari rasu bhaaīâa ||2||

Night and day, he chants the Lord's Praises, day and night; his tongue savors and delights in the sublime essence of the Lord. ||2||


ਸਬਦਿ ਮਰਹਿ ਸੇ ਮਰਣੁ ਸਵਾਰਹਿ ॥

सबदि मरहि से मरणु सवारहि ॥

Sabađi marahi se marañu savaarahi ||

Those who die in the Shabad - their death is exalted and glorified.

ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਹਿਰਦੈ ਉਰ ਧਾਰਹਿ ॥

हरि के गुण हिरदै उर धारहि ॥

Hari ke guñ hirađai ūr đhaarahi ||

They enshrine the Lord's Glories in their hearts.

ਜਨਮੁ ਸਫਲੁ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਲਾਗੇ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਚੁਕਾਇਆ ॥੩॥

जनमु सफलु हरि चरणी लागे दूजा भाउ चुकाइआ ॥३॥

Janamu saphalu hari charañee laage đoojaa bhaaū chukaaīâa ||3||

Holding tight to the Guru's feet, their lives becomes prosperous, and they are rid of the love of duality. ||3||


ਹਰਿ ਜੀਉ ਮੇਲੇ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥

हरि जीउ मेले आपि मिलाए ॥

Hari jeeū mele âapi milaaē ||

The Dear Lord unites them in Union with Himself.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥

गुर कै सबदे आपु गवाए ॥

Gur kai sabađe âapu gavaaē ||

Through the Guru's Shabad, self-conceit is dispelled.

ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਹਰਿ ਭਗਤੀ ਰਾਤੇ ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਲਾਹਾ ਪਾਇਆ ॥੪॥

अनदिनु सदा हरि भगती राते इसु जग महि लाहा पाइआ ॥४॥

Ânađinu sađaa hari bhagaŧee raaŧe īsu jag mahi laahaa paaīâa ||4||

Those who remain attuned to devotional worship to the Lord, night and day, earn the profit in this world. ||4||


ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਕਹਾ ਮੈ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥

तेरे गुण कहा मै कहणु न जाई ॥

Ŧere guñ kahaa mai kahañu na jaaëe ||

What Glorious Virtues of Yours should I describe? I cannot describe them.

ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥

अंतु न पारा कीमति नही पाई ॥

Ânŧŧu na paaraa keemaŧi nahee paaëe ||

You have no end or limitation. Your value cannot be estimated.

ਆਪੇ ਦਇਆ ਕਰੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਗੁਣ ਮਹਿ ਗੁਣੀ ਸਮਾਇਆ ॥੫॥

आपे दइआ करे सुखदाता गुण महि गुणी समाइआ ॥५॥

Âape đaīâa kare sukhađaaŧaa guñ mahi guñee samaaīâa ||5||

When the Giver of peace Himself bestows His Mercy, the virtuous are absorbed in virtue. ||5||


ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਮੋਹੁ ਹੈ ਪਾਸਾਰਾ ॥

इसु जग महि मोहु है पासारा ॥

Īsu jag mahi mohu hai paasaaraa ||

In this world, emotional attachment is spread all over.

ਮਨਮੁਖੁ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁ ਅੰਧਾਰਾ ॥

मनमुखु अगिआनी अंधु अंधारा ॥

Manamukhu âgiâanee ânđđhu ânđđhaaraa ||

The ignorant, self-willed manmukh is immersed in utter darkness.

ਧੰਧੈ ਧਾਵਤੁ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੬॥

धंधै धावतु जनमु गवाइआ बिनु नावै दुखु पाइआ ॥६॥

Đhanđđhai đhaavaŧu janamu gavaaīâa binu naavai đukhu paaīâa ||6||

Chasing after worldly affairs, he wastes away his life in vain; without the Name, he suffers in pain. ||6||


ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਏ ॥

करमु होवै ता सतिगुरु पाए ॥

Karamu hovai ŧaa saŧiguru paaē ||

If God grants His Grace, then one finds the True Guru.

ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥

हउमै मैलु सबदि जलाए ॥

Haūmai mailu sabađi jalaaē ||

Through the Shabad, the filth of egotism is burned away.

ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਗਿਆਨੁ ਰਤਨੁ ਚਾਨਣੁ ਅਗਿਆਨੁ ਅੰਧੇਰੁ ਗਵਾਇਆ ॥੭॥

मनु निरमलु गिआनु रतनु चानणु अगिआनु अंधेरु गवाइआ ॥७॥

Manu niramalu giâanu raŧanu chaanañu âgiâanu ânđđheru gavaaīâa ||7||

The mind becomes immaculate, and the jewel of spiritual wisdom brings enlightenment; the darkness of spiritual ignorance is dispelled. ||7||


ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਅਨੇਕ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥

तेरे नाम अनेक कीमति नही पाई ॥

Ŧere naam ânek keemaŧi nahee paaëe ||

Your Names are countless; Your value cannot be estimated.

ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਹਿਰਦੈ ਵਸਾਈ ॥

सचु नामु हरि हिरदै वसाई ॥

Sachu naamu hari hirađai vasaaëe ||

I enshrine the Lord's True Name within my heart.

ਕੀਮਤਿ ਕਉਣੁ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੀ ਤੂ ਆਪੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇਆ ॥੮॥

कीमति कउणु करे प्रभ तेरी तू आपे सहजि समाइआ ॥८॥

Keemaŧi kaūñu kare prbh ŧeree ŧoo âape sahaji samaaīâa ||8||

Who can estimate Your value, God? You are immersed and absorbed in Yourself. ||8||


ਨਾਮੁ ਅਮੋਲਕੁ ਅਗਮ ਅਪਾਰਾ ॥

नामु अमोलकु अगम अपारा ॥

Naamu âmolaku âgam âpaaraa ||

The Naam, the Name of the Lord, is priceless, inaccessible and infinite.

ਨਾ ਕੋ ਹੋਆ ਤੋਲਣਹਾਰਾ ॥

ना को होआ तोलणहारा ॥

Naa ko hoâa ŧolañahaaraa ||

No one can weigh it.

ਆਪੇ ਤੋਲੇ ਤੋਲਿ ਤੋਲਾਏ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮੇਲਿ ਤੋਲਾਇਆ ॥੯॥

आपे तोले तोलि तोलाए गुर सबदी मेलि तोलाइआ ॥९॥

Âape ŧole ŧoli ŧolaaē gur sabađee meli ŧolaaīâa ||9||

You Yourself weigh, and estimate all; through the Word of the Guru's Shabad, You unite, when the weight is perfect. ||9||


ਸੇਵਕ ਸੇਵਹਿ ਕਰਹਿ ਅਰਦਾਸਿ ॥

सेवक सेवहि करहि अरदासि ॥

Sevak sevahi karahi ârađaasi ||

Your servant serves, and offers this prayer.

ਤੂ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਬਹਾਲਹਿ ਪਾਸਿ ॥

तू आपे मेलि बहालहि पासि ॥

Ŧoo âape meli bahaalahi paasi ||

Please, let me sit near You, and unite me with Yourself.

ਸਭਨਾ ਜੀਆ ਕਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਪੂਰੈ ਕਰਮਿ ਧਿਆਇਆ ॥੧੦॥

सभना जीआ का सुखदाता पूरै करमि धिआइआ ॥१०॥

Sabhanaa jeeâa kaa sukhađaaŧaa poorai karami đhiâaīâa ||10||

You are the Giver of peace to all beings; by perfect karma, we meditate on You. ||10||


ਜਤੁ ਸਤੁ ਸੰਜਮੁ ਜਿ ਸਚੁ ਕਮਾਵੈ ॥

जतु सतु संजमु जि सचु कमावै ॥

Jaŧu saŧu sanjjamu ji sachu kamaavai ||

Chastity, truth and self-control come by practicing and living the Truth.

ਇਹੁ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਜਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥

इहु मनु निरमलु जि हरि गुण गावै ॥

Īhu manu niramalu ji hari guñ gaavai ||

This mind becomes immaculate and pure, singing the Glorious Praises of the Lord.

ਇਸੁ ਬਿਖੁ ਮਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਵੈ ਹਰਿ ਜੀਉ ਮੇਰੇ ਭਾਇਆ ॥੧੧॥

इसु बिखु महि अम्रितु परापति होवै हरि जीउ मेरे भाइआ ॥११॥

Īsu bikhu mahi âmmmriŧu paraapaŧi hovai hari jeeū mere bhaaīâa ||11||

In this world of poison, the Ambrosial Nectar is obtained, if it pleases my Dear Lord. ||11||


ਜਿਸ ਨੋ ਬੁਝਾਏ ਸੋਈ ਬੂਝੈ ॥

जिस नो बुझाए सोई बूझै ॥

Jis no bujhaaē soëe boojhai ||

He alone understands, whom God inspires to understand.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਅੰਦਰੁ ਸੂਝੈ ॥

हरि गुण गावै अंदरु सूझै ॥

Hari guñ gaavai ânđđaru soojhai ||

Singing the Glorious Praises of the Lord, one's inner being is awakened.

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਠਾਕਿ ਰਹਾਏ ਸਹਜੇ ਹੀ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ॥੧੨॥

हउमै मेरा ठाकि रहाए सहजे ही सचु पाइआ ॥१२॥

Haūmai meraa thaaki rahaaē sahaje hee sachu paaīâa ||12||

Egotism and possessiveness are silenced and subdued, and one intuitively finds the True Lord. ||12||


ਬਿਨੁ ਕਰਮਾ ਹੋਰ ਫਿਰੈ ਘਨੇਰੀ ॥

बिनु करमा होर फिरै घनेरी ॥

Binu karamaa hor phirai ghaneree ||

Without good karma, countless others wander around.

ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਚੁਕੈ ਨ ਫੇਰੀ ॥

मरि मरि जमै चुकै न फेरी ॥

Mari mari jammai chukai na pheree ||

They die, and die again, only to be reborn; they cannot escape the cycle of reincarnation.

ਬਿਖੁ ਕਾ ਰਾਤਾ ਬਿਖੁ ਕਮਾਵੈ ਸੁਖੁ ਨ ਕਬਹੂ ਪਾਇਆ ॥੧੩॥

बिखु का राता बिखु कमावै सुखु न कबहू पाइआ ॥१३॥

Bikhu kaa raaŧaa bikhu kamaavai sukhu na kabahoo paaīâa ||13||

Imbued with poison, they practice poison and corruption, and they never find peace. ||13||


ਬਹੁਤੇ ਭੇਖ ਕਰੇ ਭੇਖਧਾਰੀ ॥

बहुते भेख करे भेखधारी ॥

Bahuŧe bhekh kare bhekhađhaaree ||

Many disguise themselves with religious robes.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਹਉਮੈ ਕਿਨੈ ਨ ਮਾਰੀ ॥

बिनु सबदै हउमै किनै न मारी ॥

Binu sabađai haūmai kinai na maaree ||

Without the Shabad, no one has conquered egotism.

ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਤਾ ਮੁਕਤਿ ਪਾਏ ਸਚੈ ਨਾਇ ਸਮਾਇਆ ॥੧੪॥

जीवतु मरै ता मुकति पाए सचै नाइ समाइआ ॥१४॥

Jeevaŧu marai ŧaa mukaŧi paaē sachai naaī samaaīâa ||14||

One who remains dead while yet alive is liberated, and merges in the True Name. ||14||


ਅਗਿਆਨੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਇਸੁ ਤਨਹਿ ਜਲਾਏ ॥

अगिआनु त्रिसना इसु तनहि जलाए ॥

Âgiâanu ŧrisanaa īsu ŧanahi jalaaē ||

Spiritual ignorance and desire burn this human body.

ਤਿਸ ਦੀ ਬੂਝੈ ਜਿ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਕਮਾਏ ॥

तिस दी बूझै जि गुर सबदु कमाए ॥

Ŧis đee boojhai ji gur sabađu kamaaē ||

He alone puts out this fire, who practices and lives the Guru's Shabad.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਨਿਵਾਰੇ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧੫॥

तनु मनु सीतलु क्रोधु निवारे हउमै मारि समाइआ ॥१५॥

Ŧanu manu seeŧalu krođhu nivaare haūmai maari samaaīâa ||15||

His body and mind are cooled and soothed, and his anger is silenced; conquering egotism, he merges in the Lord. ||15||


ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੀ ਵਡਿਆਈ ॥

सचा साहिबु सची वडिआई ॥

Sachaa saahibu sachee vadiâaëe ||

True is the Lord and Master, and True is His glorious greatness.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਵਿਰਲੈ ਪਾਈ ॥

गुर परसादी विरलै पाई ॥

Gur parasaađee viralai paaëe ||

By Guru's Grace, a rare few attain this.

ਨਾਨਕੁ ਏਕ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧੬॥੧॥੨੩॥

नानकु एक कहै बेनंती नामे नामि समाइआ ॥१६॥१॥२३॥

Naanaku ēk kahai benanŧŧee naame naami samaaīâa ||16||1||23||

Nanak offers this one prayer: through the Naam, the Name of the Lord, may I merge in the Lord. ||16||1||23||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਨਦਰੀ ਭਗਤਾ ਲੈਹੁ ਮਿਲਾਏ ॥

नदरी भगता लैहु मिलाए ॥

Nađaree bhagaŧaa laihu milaaē ||

By Your Grace, please unite with Your devotees.

ਭਗਤ ਸਲਾਹਨਿ ਸਦਾ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

भगत सलाहनि सदा लिव लाए ॥

Bhagaŧ salaahani sađaa liv laaē ||

Your devotees ever praise You, lovingly focusing on You.

ਤਉ ਸਰਣਾਈ ਉਬਰਹਿ ਕਰਤੇ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧॥

तउ सरणाई उबरहि करते आपे मेलि मिलाइआ ॥१॥

Ŧaū sarañaaëe ūbarahi karaŧe âape meli milaaīâa ||1||

In Your Sanctuary, they are saved, O Creator Lord; You unite them in Union with Yourself. ||1||


ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਭਗਤਿ ਸੁਹਾਈ ॥

पूरै सबदि भगति सुहाई ॥

Poorai sabađi bhagaŧi suhaaëe ||

Sublime and exalted is devotion to the Perfect Word of the Shabad.

ਅੰਤਰਿ ਸੁਖੁ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਈ ॥

अंतरि सुखु तेरै मनि भाई ॥

Ânŧŧari sukhu ŧerai mani bhaaëe ||

Peace prevails within; they are pleasing to Your Mind.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸਚੀ ਭਗਤੀ ਰਾਤਾ ਸਚੇ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੨॥

मनु तनु सची भगती राता सचे सिउ चितु लाइआ ॥२॥

Manu ŧanu sachee bhagaŧee raaŧaa sache siū chiŧu laaīâa ||2||

One whose mind and body are imbued with true devotion, focuses his consciousness on the True Lord. ||2||


ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਸਦ ਜਲੈ ਸਰੀਰਾ ॥

हउमै विचि सद जलै सरीरा ॥

Haūmai vichi sađ jalai sareeraa ||

In egotism, the body is forever burning.

ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਭੇਟੇ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ॥

करमु होवै भेटे गुरु पूरा ॥

Karamu hovai bhete guru pooraa ||

When God grants His Grace, one meets the Perfect Guru.

ਅੰਤਰਿ ਅਗਿਆਨੁ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਏ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੩॥

अंतरि अगिआनु सबदि बुझाए सतिगुर ते सुखु पाइआ ॥३॥

Ânŧŧari âgiâanu sabađi bujhaaē saŧigur ŧe sukhu paaīâa ||3||

The Shabad dispels the spiritual ignorance within, and through the True Guru, one finds peace. ||3||


ਮਨਮੁਖੁ ਅੰਧਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਏ ॥

मनमुखु अंधा अंधु कमाए ॥

Manamukhu ânđđhaa ânđđhu kamaaē ||

The blind, self-willed manmukh acts blindly.

ਬਹੁ ਸੰਕਟ ਜੋਨੀ ਭਰਮਾਏ ॥

बहु संकट जोनी भरमाए ॥

Bahu sankkat jonee bharamaaē ||

He is in terrible trouble, and wanders in reincarnation.

ਜਮ ਕਾ ਜੇਵੜਾ ਕਦੇ ਨ ਕਾਟੈ ਅੰਤੇ ਬਹੁ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੪॥

जम का जेवड़ा कदे न काटै अंते बहु दुखु पाइआ ॥४॥

Jam kaa jevaɍaa kađe na kaatai ânŧŧe bahu đukhu paaīâa ||4||

He can never snap the noose of Death, and in the end, he suffers in horrible pain. ||4||


ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੇ ॥

आवण जाणा सबदि निवारे ॥

Âavañ jaañaa sabađi nivaare ||

Through the Shabad, one's comings and goings in reincarnation are ended.

ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਰਖੈ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥

सचु नामु रखै उर धारे ॥

Sachu naamu rakhai ūr đhaare ||

He keeps the True Name enshrined within his heart.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਮਨੁ ਮਾਰੇ ਹਉਮੈ ਜਾਇ ਸਮਾਇਆ ॥੫॥

गुर कै सबदि मरै मनु मारे हउमै जाइ समाइआ ॥५॥

Gur kai sabađi marai manu maare haūmai jaaī samaaīâa ||5||

He dies in the Word of the Guru's Shabad, and conquers his mind; stilling his egotism, he merges in the Lord. ||5||


ਆਵਣ ਜਾਣੈ ਪਰਜ ਵਿਗੋਈ ॥

आवण जाणै परज विगोई ॥

Âavañ jaañai paraj vigoëe ||

Coming and going, the people of the world are wasting away.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਥਿਰੁ ਕੋਇ ਨ ਹੋਈ ॥

बिनु सतिगुर थिरु कोइ न होई ॥

Binu saŧigur ŧhiru koī na hoëe ||

Without the True Guru, no one finds permanence and stability.

ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਸਬਦਿ ਸੁਖੁ ਵਸਿਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੬॥

अंतरि जोति सबदि सुखु वसिआ जोती जोति मिलाइआ ॥६॥

Ânŧŧari joŧi sabađi sukhu vasiâa joŧee joŧi milaaīâa ||6||

The Shabad shines its Light deep within the self, and one dwells in peace; one's light merges into the Light. ||6||


ਪੰਚ ਦੂਤ ਚਿਤਵਹਿ ਵਿਕਾਰਾ ॥

पंच दूत चितवहि विकारा ॥

Pancch đooŧ chiŧavahi vikaaraa ||

The five demons think of evil and corruption.

ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਕਾ ਏਹੁ ਪਸਾਰਾ ॥

माइआ मोह का एहु पसारा ॥

Maaīâa moh kaa ēhu pasaaraa ||

The expanse is the manifestation of emotional attachment to Maya.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਤਾ ਮੁਕਤੁ ਹੋਵੈ ਪੰਚ ਦੂਤ ਵਸਿ ਆਇਆ ॥੭॥

सतिगुरु सेवे ता मुकतु होवै पंच दूत वसि आइआ ॥७॥

Saŧiguru seve ŧaa mukaŧu hovai pancch đooŧ vasi âaīâa ||7||

Serving the True Guru, one is liberated, and the five demons are put under his control. ||7||


ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਹੈ ਮੋਹੁ ਗੁਬਾਰਾ ॥

बाझु गुरू है मोहु गुबारा ॥

Baajhu guroo hai mohu gubaaraa ||

Without the Guru, there is only the darkness of attachment.

ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਡੁਬੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰਾ ॥

फिरि फिरि डुबै वारो वारा ॥

Phiri phiri dubai vaaro vaaraa ||

Over and over, time and time again, they are drowned.

ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਸਚੁ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥੮॥

सतिगुर भेटे सचु द्रिड़ाए सचु नामु मनि भाइआ ॥८॥

Saŧigur bhete sachu đriɍaaē sachu naamu mani bhaaīâa ||8||

Meeting the True Guru, Truth is implanted within, and the True Name becomes pleasing to the mind. ||8||


ਸਾਚਾ ਦਰੁ ਸਾਚਾ ਦਰਵਾਰਾ ॥

साचा दरु साचा दरवारा ॥

Saachaa đaru saachaa đaravaaraa ||

True is His Door, and True is His Court, His Royal Darbaar.

ਸਚੇ ਸੇਵਹਿ ਸਬਦਿ ਪਿਆਰਾ ॥

सचे सेवहि सबदि पिआरा ॥

Sache sevahi sabađi piâaraa ||

The true ones serve Him, through the Beloved Word of the Shabad.

ਸਚੀ ਧੁਨਿ ਸਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਸਚੇ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇਆ ॥੯॥

सची धुनि सचे गुण गावा सचे माहि समाइआ ॥९॥

Sachee đhuni sache guñ gaavaa sache maahi samaaīâa ||9||

Singing the Glorious Praises of the True Lord, in the true melody, I am immersed and absorbed in Truth. ||9||


ਘਰੈ ਅੰਦਰਿ ਕੋ ਘਰੁ ਪਾਏ ॥

घरै अंदरि को घरु पाए ॥

Gharai ânđđari ko gharu paaē ||

Deep within the home of the self, one finds the home of the Lord.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥

गुर कै सबदे सहजि सुभाए ॥

Gur kai sabađe sahaji subhaaē ||

Through the Word of the Guru's Shabad, one easily, intuitively finds it.

ਓਥੈ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਨ ਵਿਆਪੈ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧੦॥

ओथै सोगु विजोगु न विआपै सहजे सहजि समाइआ ॥१०॥

Õŧhai sogu vijogu na viâapai sahaje sahaji samaaīâa ||10||

There, one is not afflicted with sorrow or separation; merge into the Celestial Lord with intuitive ease. ||10||


ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਦੁਸਟਾ ਕਾ ਵਾਸਾ ॥

दूजै भाइ दुसटा का वासा ॥

Đoojai bhaaī đusataa kaa vaasaa ||

The evil people live in the love of duality.

ਭਉਦੇ ਫਿਰਹਿ ਬਹੁ ਮੋਹ ਪਿਆਸਾ ॥

भउदे फिरहि बहु मोह पिआसा ॥

Bhaūđe phirahi bahu moh piâasaa ||

They wander around, totally attached and thirsty.

ਕੁਸੰਗਤਿ ਬਹਹਿ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਦੁਖੋ ਦੁਖੁ ਕਮਾਇਆ ॥੧੧॥

कुसंगति बहहि सदा दुखु पावहि दुखो दुखु कमाइआ ॥११॥

Kusanggaŧi bahahi sađaa đukhu paavahi đukho đukhu kamaaīâa ||11||

They sit in evil gatherings, and suffer in pain forever; they earn pain, nothing but pain. ||11||


ਸਤਿਗੁਰ ਬਾਝਹੁ ਸੰਗਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥

सतिगुर बाझहु संगति न होई ॥

Saŧigur baajhahu sanggaŧi na hoëe ||

Without the True Guru, there is no Sangat, no Congregation.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੇ ਪਾਰੁ ਨ ਪਾਏ ਕੋਈ ॥

बिनु सबदे पारु न पाए कोई ॥

Binu sabađe paaru na paaē koëe ||

Without the Shabad, no one can cross over to the other side.

ਸਹਜੇ ਗੁਣ ਰਵਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧੨॥

सहजे गुण रवहि दिनु राती जोती जोति मिलाइआ ॥१२॥

Sahaje guñ ravahi đinu raaŧee joŧee joŧi milaaīâa ||12||

One who intuitively chants God's Glorious Praises day and night - his light merges into the Light. ||12||


ਕਾਇਆ ਬਿਰਖੁ ਪੰਖੀ ਵਿਚਿ ਵਾਸਾ ॥

काइआ बिरखु पंखी विचि वासा ॥

Kaaīâa birakhu pankkhee vichi vaasaa ||

The body is the tree; the bird of the soul dwells within it.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਚੁਗਹਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਸਾ ॥

अम्रितु चुगहि गुर सबदि निवासा ॥

Âmmmriŧu chugahi gur sabađi nivaasaa ||

It drinks in the Ambrosial Nectar, resting in the Word of the Guru's Shabad.

ਉਡਹਿ ਨ ਮੂਲੇ ਨ ਆਵਹਿ ਨ ਜਾਹੀ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਇਆ ॥੧੩॥

उडहि न मूले न आवहि न जाही निज घरि वासा पाइआ ॥१३॥

Ūdahi na moole na âavahi na jaahee nij ghari vaasaa paaīâa ||13||

It never flies away, and it does not come or go; it dwells within the home of its own self. ||13||


ਕਾਇਆ ਸੋਧਹਿ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਹਿ ॥

काइआ सोधहि सबदु वीचारहि ॥

Kaaīâa sođhahi sabađu veechaarahi ||

Purify the body, and contemplate the Shabad.

ਮੋਹ ਠਗਉਰੀ ਭਰਮੁ ਨਿਵਾਰਹਿ ॥

मोह ठगउरी भरमु निवारहि ॥

Moh thagaūree bharamu nivaarahi ||

Remove the poisonous drug of emotional attachment, and eradicate doubt.

ਆਪੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧੪॥

आपे क्रिपा करे सुखदाता आपे मेलि मिलाइआ ॥१४॥

Âape kripaa kare sukhađaaŧaa âape meli milaaīâa ||14||

The Giver of peace Himself bestows His Mercy, and unites us in Union with Himself. ||14||


ਸਦ ਹੀ ਨੇੜੈ ਦੂਰਿ ਨ ਜਾਣਹੁ ॥

सद ही नेड़ै दूरि न जाणहु ॥

Sađ hee neɍai đoori na jaañahu ||

He is always near at hand; He is never far away.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਨਜੀਕਿ ਪਛਾਣਹੁ ॥

गुर कै सबदि नजीकि पछाणहु ॥

Gur kai sabađi najeeki pachhaañahu ||

Through the Word of the Guru's Shabad, realize that He is very near.

ਬਿਗਸੈ ਕਮਲੁ ਕਿਰਣਿ ਪਰਗਾਸੈ ਪਰਗਟੁ ਕਰਿ ਦੇਖਾਇਆ ॥੧੫॥

बिगसै कमलु किरणि परगासै परगटु करि देखाइआ ॥१५॥

Bigasai kamalu kirañi paragaasai paragatu kari đekhaaīâa ||15||

Your heart-lotus shall blossom forth, and the ray of God's Divine Light shall illuminate your heart; He shall be revealed to You. ||15||


ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਸਚਾ ਸੋਈ ॥

आपे करता सचा सोई ॥

Âape karaŧaa sachaa soëe ||

The True Lord is Himself the Creator.

ਆਪੇ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲੇ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥

आपे मारि जीवाले अवरु न कोई ॥

Âape maari jeevaale âvaru na koëe ||

He Himself kills, and gives life; there is no other at all.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੧੬॥੨॥੨੪॥

नानक नामु मिलै वडिआई आपु गवाइ सुखु पाइआ ॥१६॥२॥२४॥

Naanak naamu milai vadiâaëe âapu gavaaī sukhu paaīâa ||16||2||24||

O Nanak, through the Naam, the Name of the Lord, glorious greatness is obtained. Eradicating self-conceit, peace is found. ||16||2||24||


ਮਾਰੂ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੩

मारू वार महला ३

Maaroo vaar mahalaa 3

Vaar Of Maaroo, Third Mehl:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਗੁਰ ਤੇ ਗਿਆਨੁ ਪਾਇਆ ਅਤਿ ਖੜਗੁ ਕਰਾਰਾ ॥

गुर ते गिआनु पाइआ अति खड़गु करारा ॥

Gur ŧe giâanu paaīâa âŧi khaɍagu karaaraa ||

From the Guru, I have obtained the supremely powerful sword of spiritual wisdom.

ਦੂਜਾ ਭ੍ਰਮੁ ਗੜੁ ਕਟਿਆ ਮੋਹੁ ਲੋਭੁ ਅਹੰਕਾਰਾ ॥

दूजा भ्रमु गड़ु कटिआ मोहु लोभु अहंकारा ॥

Đoojaa bhrmu gaɍu katiâa mohu lobhu âhankkaaraa ||

I have cut down the fortress of duality and doubt, attachment, greed and egotism.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥

हरि का नामु मनि वसिआ गुर सबदि वीचारा ॥

Hari kaa naamu mani vasiâa gur sabađi veechaaraa ||

The Name of the Lord abides within my mind; I contemplate the Word of the Guru's Shabad.

ਸਚ ਸੰਜਮਿ ਮਤਿ ਊਤਮਾ ਹਰਿ ਲਗਾ ਪਿਆਰਾ ॥

सच संजमि मति ऊतमा हरि लगा पिआरा ॥

Sach sanjjami maŧi ǖŧamaa hari lagaa piâaraa ||

Through Truth, self-discipline and sublime understanding, the Lord has become very dear to me.

ਸਭੁ ਸਚੋ ਸਚੁ ਵਰਤਦਾ ਸਚੁ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾ ॥੧॥

सभु सचो सचु वरतदा सचु सिरजणहारा ॥१॥

Sabhu sacho sachu varaŧađaa sachu sirajañahaaraa ||1||

Truly, truly, the True Creator Lord is all-pervading. ||1||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਕੇਦਾਰਾ ਰਾਗਾ ਵਿਚਿ ਜਾਣੀਐ ਭਾਈ ਸਬਦੇ ਕਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥

केदारा रागा विचि जाणीऐ भाई सबदे करे पिआरु ॥

Keđaaraa raagaa vichi jaañeeâi bhaaëe sabađe kare piâaru ||

Among the ragas, Kaydaaraa Raga is known as good, O Siblings of Destiny, if through it, one comes to love the Word of the Shabad,

ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਿਉ ਮਿਲਦੋ ਰਹੈ ਸਚੇ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥

सतसंगति सिउ मिलदो रहै सचे धरे पिआरु ॥

Saŧasanggaŧi siū milađo rahai sache đhare piâaru ||

and if one remains in the Society of the Saints, and enshrines love for the True Lord.


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates