Pt 17, Guru Amardas ji Slok Bani Quotes Shabad,
ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ - ਸਲੋਕ ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
गुरू अमरदास जी - सलोक बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਏਹੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਕਰਮੀ ਪਾਈਐ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਜਿਸੁ ਆਇ ॥

एहु हरि रसु करमी पाईऐ सतिगुरु मिलै जिसु आइ ॥

Ēhu hari rasu karamee paaëeâi saŧiguru milai jisu âaī ||

This subtle essence of the Lord is obtained by good karma, when one comes to meet with the True Guru.

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਹੋਰਿ ਅਨ ਰਸ ਸਭਿ ਵੀਸਰੇ ਜਾ ਹਰਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੩੨॥

कहै नानकु होरि अन रस सभि वीसरे जा हरि वसै मनि आइ ॥३२॥

Kahai naanaku hori ân ras sabhi veesare jaa hari vasai mani âaī ||32||

Says Nanak, all other tastes and essences are forgotten, when the Lord comes to dwell within the mind. ||32||


ਏ ਸਰੀਰਾ ਮੇਰਿਆ ਹਰਿ ਤੁਮ ਮਹਿ ਜੋਤਿ ਰਖੀ ਤਾ ਤੂ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇਆ ॥

ए सरीरा मेरिआ हरि तुम महि जोति रखी ता तू जग महि आइआ ॥

Ē sareeraa meriâa hari ŧum mahi joŧi rakhee ŧaa ŧoo jag mahi âaīâa ||

O my body, the Lord infused His Light into you, and then you came into the world.

ਹਰਿ ਜੋਤਿ ਰਖੀ ਤੁਧੁ ਵਿਚਿ ਤਾ ਤੂ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇਆ ॥

हरि जोति रखी तुधु विचि ता तू जग महि आइआ ॥

Hari joŧi rakhee ŧuđhu vichi ŧaa ŧoo jag mahi âaīâa ||

The Lord infused His Light into you, and then you came into the world.

ਹਰਿ ਆਪੇ ਮਾਤਾ ਆਪੇ ਪਿਤਾ ਜਿਨਿ ਜੀਉ ਉਪਾਇ ਜਗਤੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥

हरि आपे माता आपे पिता जिनि जीउ उपाइ जगतु दिखाइआ ॥

Hari âape maaŧaa âape piŧaa jini jeeū ūpaaī jagaŧu đikhaaīâa ||

The Lord Himself is your mother, and He Himself is your father; He created the created beings, and revealed the world to them.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਬੁਝਿਆ ਤਾ ਚਲਤੁ ਹੋਆ ਚਲਤੁ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ॥

गुर परसादी बुझिआ ता चलतु होआ चलतु नदरी आइआ ॥

Gur parasaađee bujhiâa ŧaa chalaŧu hoâa chalaŧu nađaree âaīâa ||

By Guru's Grace, some understand, and then it's a show; it seems like just a show.

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਕਾ ਮੂਲੁ ਰਚਿਆ ਜੋਤਿ ਰਾਖੀ ਤਾ ਤੂ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇਆ ॥੩੩॥

कहै नानकु स्रिसटि का मूलु रचिआ जोति राखी ता तू जग महि आइआ ॥३३॥

Kahai naanaku srisati kaa moolu rachiâa joŧi raakhee ŧaa ŧoo jag mahi âaīâa ||33||

Says Nanak, He laid the foundation of the Universe, and infused His Light, and then you came into the world. ||33||


ਮਨਿ ਚਾਉ ਭਇਆ ਪ੍ਰਭ ਆਗਮੁ ਸੁਣਿਆ ॥

मनि चाउ भइआ प्रभ आगमु सुणिआ ॥

Mani chaaū bhaīâa prbh âagamu suñiâa ||

My mind has become joyful, hearing of God's coming.

ਹਰਿ ਮੰਗਲੁ ਗਾਉ ਸਖੀ ਗ੍ਰਿਹੁ ਮੰਦਰੁ ਬਣਿਆ ॥

हरि मंगलु गाउ सखी ग्रिहु मंदरु बणिआ ॥

Hari manggalu gaaū sakhee grihu manđđaru bañiâa ||

Sing the songs of joy to welcome the Lord, O my companions; my household has become the Lord's Mansion.

ਹਰਿ ਗਾਉ ਮੰਗਲੁ ਨਿਤ ਸਖੀਏ ਸੋਗੁ ਦੂਖੁ ਨ ਵਿਆਪਏ ॥

हरि गाउ मंगलु नित सखीए सोगु दूखु न विआपए ॥

Hari gaaū manggalu niŧ sakheeē sogu đookhu na viâapaē ||

Sing continually the songs of joy to welcome the Lord, O my companions, and sorrow and suffering will not afflict you.

ਗੁਰ ਚਰਨ ਲਾਗੇ ਦਿਨ ਸਭਾਗੇ ਆਪਣਾ ਪਿਰੁ ਜਾਪਏ ॥

गुर चरन लागे दिन सभागे आपणा पिरु जापए ॥

Gur charan laage đin sabhaage âapañaa piru jaapaē ||

Blessed is that day, when I am attached to the Guru's feet and meditate on my Husband Lord.

ਅਨਹਤ ਬਾਣੀ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਜਾਣੀ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਭੋਗੋ ॥

अनहत बाणी गुर सबदि जाणी हरि नामु हरि रसु भोगो ॥

Ânahaŧ baañee gur sabađi jaañee hari naamu hari rasu bhogo ||

I have come to know the unstruck sound current and the Word of the Guru's Shabad; I enjoy the sublime essence of the Lord, the Lord's Name.

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਿ ਮਿਲਿਆ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਜੋਗੋ ॥੩੪॥

कहै नानकु प्रभु आपि मिलिआ करण कारण जोगो ॥३४॥

Kahai naanaku prbhu âapi miliâa karañ kaarañ jogo ||34||

Says Nanak, God Himself has met me; He is the Doer, the Cause of causes. ||34||


ਏ ਸਰੀਰਾ ਮੇਰਿਆ ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇ ਕੈ ਕਿਆ ਤੁਧੁ ਕਰਮ ਕਮਾਇਆ ॥

ए सरीरा मेरिआ इसु जग महि आइ कै किआ तुधु करम कमाइआ ॥

Ē sareeraa meriâa īsu jag mahi âaī kai kiâa ŧuđhu karam kamaaīâa ||

O my body, why have you come into this world? What actions have you committed?

ਕਿ ਕਰਮ ਕਮਾਇਆ ਤੁਧੁ ਸਰੀਰਾ ਜਾ ਤੂ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇਆ ॥

कि करम कमाइआ तुधु सरीरा जा तू जग महि आइआ ॥

Ki karam kamaaīâa ŧuđhu sareeraa jaa ŧoo jag mahi âaīâa ||

And what actions have you committed, O my body, since you came into this world?

ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਤੇਰਾ ਰਚਨੁ ਰਚਿਆ ਸੋ ਹਰਿ ਮਨਿ ਨ ਵਸਾਇਆ ॥

जिनि हरि तेरा रचनु रचिआ सो हरि मनि न वसाइआ ॥

Jini hari ŧeraa rachanu rachiâa so hari mani na vasaaīâa ||

The Lord who formed your form - you have not enshrined that Lord in your mind.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਿਆ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਪਾਇਆ ॥

गुर परसादी हरि मंनि वसिआ पूरबि लिखिआ पाइआ ॥

Gur parasaađee hari manni vasiâa poorabi likhiâa paaīâa ||

By Guru's Grace, the Lord abides within the mind, and one's pre-ordained destiny is fulfilled.

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਏਹੁ ਸਰੀਰੁ ਪਰਵਾਣੁ ਹੋਆ ਜਿਨਿ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੩੫॥

कहै नानकु एहु सरीरु परवाणु होआ जिनि सतिगुर सिउ चितु लाइआ ॥३५॥

Kahai naanaku ēhu sareeru paravaañu hoâa jini saŧigur siū chiŧu laaīâa ||35||

Says Nanak, this body is adorned and honored, when one's consciousness is focused on the True Guru. ||35||


ਏ ਨੇਤ੍ਰਹੁ ਮੇਰਿਹੋ ਹਰਿ ਤੁਮ ਮਹਿ ਜੋਤਿ ਧਰੀ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਦੇਖਹੁ ਕੋਈ ॥

ए नेत्रहु मेरिहो हरि तुम महि जोति धरी हरि बिनु अवरु न देखहु कोई ॥

Ē neŧrhu meriho hari ŧum mahi joŧi đharee hari binu âvaru na đekhahu koëe ||

O my eyes, the Lord has infused His Light into you; do not look upon any other than the Lord.

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਦੇਖਹੁ ਕੋਈ ਨਦਰੀ ਹਰਿ ਨਿਹਾਲਿਆ ॥

हरि बिनु अवरु न देखहु कोई नदरी हरि निहालिआ ॥

Hari binu âvaru na đekhahu koëe nađaree hari nihaaliâa ||

Do not look upon any other than the Lord; the Lord alone is worthy of beholding.

ਏਹੁ ਵਿਸੁ ਸੰਸਾਰੁ ਤੁਮ ਦੇਖਦੇ ਏਹੁ ਹਰਿ ਕਾ ਰੂਪੁ ਹੈ ਹਰਿ ਰੂਪੁ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ॥

एहु विसु संसारु तुम देखदे एहु हरि का रूपु है हरि रूपु नदरी आइआ ॥

Ēhu visu sanssaaru ŧum đekhađe ēhu hari kaa roopu hai hari roopu nađaree âaīâa ||

This whole world which you see is the image of the Lord; only the image of the Lord is seen.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਬੁਝਿਆ ਜਾ ਵੇਖਾ ਹਰਿ ਇਕੁ ਹੈ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥

गुर परसादी बुझिआ जा वेखा हरि इकु है हरि बिनु अवरु न कोई ॥

Gur parasaađee bujhiâa jaa vekhaa hari īku hai hari binu âvaru na koëe ||

By Guru's Grace, I understand, and I see only the One Lord; there is no one except the Lord.

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਏਹਿ ਨੇਤ੍ਰ ਅੰਧ ਸੇ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਦਿਬ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਹੋਈ ॥੩੬॥

कहै नानकु एहि नेत्र अंध से सतिगुरि मिलिऐ दिब द्रिसटि होई ॥३६॥

Kahai naanaku ēhi neŧr ânđđh se saŧiguri miliâi đib đrisati hoëe ||36||

Says Nanak, these eyes were blind; but meeting the True Guru, they became all-seeing. ||36||


ਏ ਸ੍ਰਵਣਹੁ ਮੇਰਿਹੋ ਸਾਚੈ ਸੁਨਣੈ ਨੋ ਪਠਾਏ ॥

ए स्रवणहु मेरिहो साचै सुनणै नो पठाए ॥

Ē srvañahu meriho saachai sunañai no pathaaē ||

O my ears, you were created only to hear the Truth.

ਸਾਚੈ ਸੁਨਣੈ ਨੋ ਪਠਾਏ ਸਰੀਰਿ ਲਾਏ ਸੁਣਹੁ ਸਤਿ ਬਾਣੀ ॥

साचै सुनणै नो पठाए सरीरि लाए सुणहु सति बाणी ॥

Saachai sunañai no pathaaē sareeri laaē suñahu saŧi baañee ||

To hear the Truth, you were created and attached to the body; listen to the True Bani.

ਜਿਤੁ ਸੁਣੀ ਮਨੁ ਤਨੁ ਹਰਿਆ ਹੋਆ ਰਸਨਾ ਰਸਿ ਸਮਾਣੀ ॥

जितु सुणी मनु तनु हरिआ होआ रसना रसि समाणी ॥

Jiŧu suñee manu ŧanu hariâa hoâa rasanaa rasi samaañee ||

Hearing it, the mind and body are rejuvenated, and the tongue is absorbed in Ambrosial Nectar.

ਸਚੁ ਅਲਖ ਵਿਡਾਣੀ ਤਾ ਕੀ ਗਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਏ ॥

सचु अलख विडाणी ता की गति कही न जाए ॥

Sachu âlakh vidaañee ŧaa kee gaŧi kahee na jaaē ||

The True Lord is unseen and wondrous; His state cannot be described.

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਸੁਣਹੁ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਵਹੁ ਸਾਚੈ ਸੁਨਣੈ ਨੋ ਪਠਾਏ ॥੩੭॥

कहै नानकु अम्रित नामु सुणहु पवित्र होवहु साचै सुनणै नो पठाए ॥३७॥

Kahai naanaku âmmmriŧ naamu suñahu paviŧr hovahu saachai sunañai no pathaaē ||37||

Says Nanak, listen to the Ambrosial Naam and become holy; you were created only to hear the Truth. ||37||


ਹਰਿ ਜੀਉ ਗੁਫਾ ਅੰਦਰਿ ਰਖਿ ਕੈ ਵਾਜਾ ਪਵਣੁ ਵਜਾਇਆ ॥

हरि जीउ गुफा अंदरि रखि कै वाजा पवणु वजाइआ ॥

Hari jeeū guphaa ânđđari rakhi kai vaajaa pavañu vajaaīâa ||

The Lord placed the soul to the cave of the body, and blew the breath of life into the musical instrument of the body.

ਵਜਾਇਆ ਵਾਜਾ ਪਉਣ ਨਉ ਦੁਆਰੇ ਪਰਗਟੁ ਕੀਏ ਦਸਵਾ ਗੁਪਤੁ ਰਖਾਇਆ ॥

वजाइआ वाजा पउण नउ दुआरे परगटु कीए दसवा गुपतु रखाइआ ॥

Vajaaīâa vaajaa paūñ naū đuâare paragatu keeē đasavaa gupaŧu rakhaaīâa ||

He blew the breath of life into the musical instrument of the body, and revealed the nine doors; but He kept the Tenth Door hidden.

ਗੁਰਦੁਆਰੈ ਲਾਇ ਭਾਵਨੀ ਇਕਨਾ ਦਸਵਾ ਦੁਆਰੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥

गुरदुआरै लाइ भावनी इकना दसवा दुआरु दिखाइआ ॥

Gurađuâarai laaī bhaavanee īkanaa đasavaa đuâaru đikhaaīâa ||

Through the Gurdwara, the Guru's Gate, some are blessed with loving faith, and the Tenth Door is revealed to them.

ਤਹ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਨਾਉ ਨਵ ਨਿਧਿ ਤਿਸ ਦਾ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਈ ਪਾਇਆ ॥

तह अनेक रूप नाउ नव निधि तिस दा अंतु न जाई पाइआ ॥

Ŧah ânek roop naaū nav niđhi ŧis đaa ânŧŧu na jaaëe paaīâa ||

There are many images of the Lord, and the nine treasures of the Naam; His limits cannot be found.

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਪਿਆਰੈ ਜੀਉ ਗੁਫਾ ਅੰਦਰਿ ਰਖਿ ਕੈ ਵਾਜਾ ਪਵਣੁ ਵਜਾਇਆ ॥੩੮॥

कहै नानकु हरि पिआरै जीउ गुफा अंदरि रखि कै वाजा पवणु वजाइआ ॥३८॥

Kahai naanaku hari piâarai jeeū guphaa ânđđari rakhi kai vaajaa pavañu vajaaīâa ||38||

Says Nanak, the Lord placed the soul to the cave of the body, and blew the breath of life into the musical instrument of the body. ||38||


ਏਹੁ ਸਾਚਾ ਸੋਹਿਲਾ ਸਾਚੈ ਘਰਿ ਗਾਵਹੁ ॥

एहु साचा सोहिला साचै घरि गावहु ॥

Ēhu saachaa sohilaa saachai ghari gaavahu ||

Sing this true song of praise in the true home of your soul.

ਗਾਵਹੁ ਤ ਸੋਹਿਲਾ ਘਰਿ ਸਾਚੈ ਜਿਥੈ ਸਦਾ ਸਚੁ ਧਿਆਵਹੇ ॥

गावहु त सोहिला घरि साचै जिथै सदा सचु धिआवहे ॥

Gaavahu ŧa sohilaa ghari saachai jiŧhai sađaa sachu đhiâavahe ||

Sing the song of praise in your true home; meditate there on the True Lord forever.

ਸਚੋ ਧਿਆਵਹਿ ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨਾ ਬੁਝਾਵਹੇ ॥

सचो धिआवहि जा तुधु भावहि गुरमुखि जिना बुझावहे ॥

Sacho đhiâavahi jaa ŧuđhu bhaavahi guramukhi jinaa bujhaavahe ||

They alone meditate on You, O True Lord, who are pleasing to Your Will; as Gurmukh, they understand.

ਇਹੁ ਸਚੁ ਸਭਨਾ ਕਾ ਖਸਮੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਬਖਸੇ ਸੋ ਜਨੁ ਪਾਵਹੇ ॥

इहु सचु सभना का खसमु है जिसु बखसे सो जनु पावहे ॥

Īhu sachu sabhanaa kaa khasamu hai jisu bakhase so janu paavahe ||

This Truth is the Lord and Master of all; whoever is blessed, obtains it.

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸਚੁ ਸੋਹਿਲਾ ਸਚੈ ਘਰਿ ਗਾਵਹੇ ॥੩੯॥

कहै नानकु सचु सोहिला सचै घरि गावहे ॥३९॥

Kahai naanaku sachu sohilaa sachai ghari gaavahe ||39||

Says Nanak, sing the true song of praise in the true home of your soul. ||39||


ਅਨਦੁ ਸੁਣਹੁ ਵਡਭਾਗੀਹੋ ਸਗਲ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ॥

अनदु सुणहु वडभागीहो सगल मनोरथ पूरे ॥

Ânađu suñahu vadabhaageeho sagal manoraŧh poore ||

Listen to the song of bliss, O most fortunate ones; all your longings shall be fulfilled.

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਉਤਰੇ ਸਗਲ ਵਿਸੂਰੇ ॥

पारब्रहमु प्रभु पाइआ उतरे सगल विसूरे ॥

Paarabrhamu prbhu paaīâa ūŧare sagal visoore ||

I have obtained the Supreme Lord God, and all sorrows have been forgotten.

ਦੂਖ ਰੋਗ ਸੰਤਾਪ ਉਤਰੇ ਸੁਣੀ ਸਚੀ ਬਾਣੀ ॥

दूख रोग संताप उतरे सुणी सची बाणी ॥

Đookh rog sanŧŧaap ūŧare suñee sachee baañee ||

Pain, illness and suffering have departed, listening to the True Bani.

ਸੰਤ ਸਾਜਨ ਭਏ ਸਰਸੇ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਜਾਣੀ ॥

संत साजन भए सरसे पूरे गुर ते जाणी ॥

Sanŧŧ saajan bhaē sarase poore gur ŧe jaañee ||

The Saints and their friends are in ecstasy, knowing the Perfect Guru.

ਸੁਣਤੇ ਪੁਨੀਤ ਕਹਤੇ ਪਵਿਤੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰੇ ॥

सुणते पुनीत कहते पवितु सतिगुरु रहिआ भरपूरे ॥

Suñaŧe puneeŧ kahaŧe paviŧu saŧiguru rahiâa bharapoore ||

Pure are the listeners, and pure are the speakers; the True Guru is all-pervading and permeating.

ਬਿਨਵੰਤਿ ਨਾਨਕੁ ਗੁਰ ਚਰਣ ਲਾਗੇ ਵਾਜੇ ਅਨਹਦ ਤੂਰੇ ॥੪੦॥੧॥

बिनवंति नानकु गुर चरण लागे वाजे अनहद तूरे ॥४०॥१॥

Binavanŧŧi naanaku gur charañ laage vaaje ânahađ ŧoore ||40||1||

Prays Nanak, touching the Guru's Feet, the unstruck sound current of the celestial bugles vibrates and resounds. ||40||1||


ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਰਾਮਕਲੀ ਕੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੩ ॥

रामकली की वार महला ३ ॥

Raamakalee kee vaar mahalaa 3 ||

Vaar Of Raamkalee, Third Mehl,

ਜੋਧੈ ਵੀਰੈ ਪੂਰਬਾਣੀ ਕੀ ਧੁਨੀ ॥

जोधै वीरै पूरबाणी की धुनी ॥

Jođhai veerai poorabaañee kee đhunee ||

To Be Sung To The Tune Of 'Jodha And Veera Poorbaanee':

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਹਜੈ ਦਾ ਖੇਤੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਲਾਏ ਭਾਉ ॥

सतिगुरु सहजै दा खेतु है जिस नो लाए भाउ ॥

Saŧiguru sahajai đaa kheŧu hai jis no laaē bhaaū ||

The True Guru is the field of intuitive wisdom. One who is inspired to love Him,

ਨਾਉ ਬੀਜੇ ਨਾਉ ਉਗਵੈ ਨਾਮੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

नाउ बीजे नाउ उगवै नामे रहै समाइ ॥

Naaū beeje naaū ūgavai naame rahai samaaī ||

Plants the seed of the Name there. The Name sprouts up, and he remains absorbed in the Name.

ਹਉਮੈ ਏਹੋ ਬੀਜੁ ਹੈ ਸਹਸਾ ਗਇਆ ਵਿਲਾਇ ॥

हउमै एहो बीजु है सहसा गइआ विलाइ ॥

Haūmai ēho beeju hai sahasaa gaīâa vilaaī ||

But this egotism is the seed of skepticism; it has been uprooted.

ਨਾ ਕਿਛੁ ਬੀਜੇ ਨ ਉਗਵੈ ਜੋ ਬਖਸੇ ਸੋ ਖਾਇ ॥

ना किछु बीजे न उगवै जो बखसे सो खाइ ॥

Naa kichhu beeje na ūgavai jo bakhase so khaaī ||

It is not planted there, and it does not sprout; whatever God grants us, we eat.

ਅੰਭੈ ਸੇਤੀ ਅੰਭੁ ਰਲਿਆ ਬਹੁੜਿ ਨ ਨਿਕਸਿਆ ਜਾਇ ॥

अ्मभै सेती अ्मभु रलिआ बहुड़ि न निकसिआ जाइ ॥

Âmbbhai seŧee âmbbhu raliâa bahuɍi na nikasiâa jaaī ||

When water mixes with water, it cannot be separated again.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਚਲਤੁ ਹੈ ਵੇਖਹੁ ਲੋਕਾ ਆਇ ॥

नानक गुरमुखि चलतु है वेखहु लोका आइ ॥

Naanak guramukhi chalaŧu hai vekhahu lokaa âaī ||

O Nanak, the Gurmukh is wonderful; come, people, and see!

ਲੋਕੁ ਕਿ ਵੇਖੈ ਬਪੁੜਾ ਜਿਸ ਨੋ ਸੋਝੀ ਨਾਹਿ ॥

लोकु कि वेखै बपुड़ा जिस नो सोझी नाहि ॥

Loku ki vekhai bapuɍaa jis no sojhee naahi ||

But what can the poor people see? They do not understand.

ਜਿਸੁ ਵੇਖਾਲੇ ਸੋ ਵੇਖੈ ਜਿਸੁ ਵਸਿਆ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥੧॥

जिसु वेखाले सो वेखै जिसु वसिआ मन माहि ॥१॥

Jisu vekhaale so vekhai jisu vasiâa man maahi ||1||

He alone sees, whom the Lord causes to see; the Lord comes to dwell in his mind. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਨਮੁਖੁ ਦੁਖ ਕਾ ਖੇਤੁ ਹੈ ਦੁਖੁ ਬੀਜੇ ਦੁਖੁ ਖਾਇ ॥

मनमुखु दुख का खेतु है दुखु बीजे दुखु खाइ ॥

Manamukhu đukh kaa kheŧu hai đukhu beeje đukhu khaaī ||

The self-willed manmukh is the field of sorrow and suffering. He plains sorrow, and eats sorrow.

ਦੁਖ ਵਿਚਿ ਜੰਮੈ ਦੁਖਿ ਮਰੈ ਹਉਮੈ ਕਰਤ ਵਿਹਾਇ ॥

दुख विचि जमै दुखि मरै हउमै करत विहाइ ॥

Đukh vichi jammai đukhi marai haūmai karaŧ vihaaī ||

In sorrow he is born, and in sorrow he dies. Acting in egotism, his life passes away.

ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ਨ ਸੁਝਈ ਅੰਧਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਇ ॥

आवणु जाणु न सुझई अंधा अंधु कमाइ ॥

Âavañu jaañu na sujhaëe ânđđhaa ânđđhu kamaaī ||

He does not understand the coming and going of reincarnation; the blind man acts in blindness.

ਜੋ ਦੇਵੈ ਤਿਸੈ ਨ ਜਾਣਈ ਦਿਤੇ ਕਉ ਲਪਟਾਇ ॥

जो देवै तिसै न जाणई दिते कउ लपटाइ ॥

Jo đevai ŧisai na jaañaëe điŧe kaū lapataaī ||

He does not know the One who gives, but he is attached to what is given.

ਨਾਨਕ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਵਣਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕਰਣਾ ਜਾਇ ॥੨॥

नानक पूरबि लिखिआ कमावणा अवरु न करणा जाइ ॥२॥

Naanak poorabi likhiâa kamaavañaa âvaru na karañaa jaaī ||2||

O Nanak, he acts according to his pre-ordained destiny. He cannot do anything else. ||2||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪੇ ਮੇਲੇ ਸੋਇ ॥

सतिगुरि मिलिऐ सदा सुखु जिस नो आपे मेले सोइ ॥

Saŧiguri miliâi sađaa sukhu jis no âape mele soī ||

Meeting the True Guru, everlasting peace is obtained. He Himself leads us to meet Him.

ਸੁਖੈ ਏਹੁ ਬਿਬੇਕੁ ਹੈ ਅੰਤਰੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥

सुखै एहु बिबेकु है अंतरु निरमलु होइ ॥

Sukhai ēhu bibeku hai ânŧŧaru niramalu hoī ||

This is the true meaning of peace, that one becomes immaculate within oneself.

ਅਗਿਆਨ ਕਾ ਭ੍ਰਮੁ ਕਟੀਐ ਗਿਆਨੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥

अगिआन का भ्रमु कटीऐ गिआनु परापति होइ ॥

Âgiâan kaa bhrmu kateeâi giâanu paraapaŧi hoī ||

The doubt of ignorance is eradicated, and spiritual wisdom is obtained.

ਨਾਨਕ ਏਕੋ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਸੋਇ ॥੩॥

नानक एको नदरी आइआ जह देखा तह सोइ ॥३॥

Naanak ēko nađaree âaīâa jah đekhaa ŧah soī ||3||

Nanak comes to gaze upon the One Lord alone; wherever he looks, there He is. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਚੈ ਤਖਤੁ ਰਚਾਇਆ ਬੈਸਣ ਕਉ ਜਾਂਈ ॥

सचै तखतु रचाइआ बैसण कउ जांई ॥

Sachai ŧakhaŧu rachaaīâa baisañ kaū jaanëe ||

The True Lord created His throne, upon which He sits.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਹੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸੁਣਾਈ ॥

सभु किछु आपे आपि है गुर सबदि सुणाई ॥

Sabhu kichhu âape âapi hai gur sabađi suñaaëe ||

He Himself is everything; this is what the Word of the Guru's Shabad says.

ਆਪੇ ਕੁਦਰਤਿ ਸਾਜੀਅਨੁ ਕਰਿ ਮਹਲ ਸਰਾਈ ॥

आपे कुदरति साजीअनु करि महल सराई ॥

Âape kuđaraŧi saajeeânu kari mahal saraaëe ||

Through His almighty creative power, He created and fashioned the mansions and hotels.

ਚੰਦੁ ਸੂਰਜੁ ਦੁਇ ਚਾਨਣੇ ਪੂਰੀ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ॥

चंदु सूरजु दुइ चानणे पूरी बणत बणाई ॥

Chanđđu sooraju đuī chaanañe pooree bañaŧ bañaaëe ||

He made the two lamps, the sun and the moon; He formed the perfect form.

ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਸੁਣੇ ਆਪਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਧਿਆਈ ॥੧॥

आपे वेखै सुणे आपि गुर सबदि धिआई ॥१॥

Âape vekhai suñe âapi gur sabađi đhiâaëe ||1||

He Himself sees, and He Himself hears; meditate on the Word of the Guru's Shabad. ||1||


ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਚੇ ਪਾਤਿਸਾਹ ਤੂ ਸਚੀ ਨਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

वाहु वाहु सचे पातिसाह तू सची नाई ॥१॥ रहाउ ॥

Vaahu vaahu sache paaŧisaah ŧoo sachee naaëe ||1|| rahaaū ||

Waaho! Waaho! Hail, hail, O True King! True is Your Name. ||1|| Pause ||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਨਾਨਕ ਮਹਿਦੀ ਕਰਿ ਕੈ ਰਖਿਆ ਸੋ ਸਹੁ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥

नानक महिदी करि कै रखिआ सो सहु नदरि करेइ ॥

Naanak mahiđee kari kai rakhiâa so sahu nađari kareī ||

O Nanak, my Husband Lord keeps me like henna paste; He blesses me with His Glance of Grace.

ਆਪੇ ਪੀਸੈ ਆਪੇ ਘਸੈ ਆਪੇ ਹੀ ਲਾਇ ਲਏਇ ॥

आपे पीसै आपे घसै आपे ही लाइ लएइ ॥

Âape peesai âape ghasai âape hee laaī laēī ||

He Himself grinds me, and He Himself rubs me; He Himself applies me to His feet.

ਇਹੁ ਪਿਰਮ ਪਿਆਲਾ ਖਸਮ ਕਾ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥੨॥

इहु पिरम पिआला खसम का जै भावै तै देइ ॥२॥

Īhu piram piâalaa khasam kaa jai bhaavai ŧai đeī ||2||

This is the cup of love of my Lord and Master; He gives it as He chooses. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਵੇਕੀ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਈਅਨੁ ਸਭ ਹੁਕਮਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ਸਮਾਹੀ ॥

वेकी स्रिसटि उपाईअनु सभ हुकमि आवै जाइ समाही ॥

Vekee srisati ūpaaëeânu sabh hukami âavai jaaī samaahee ||

You created the world with its variety; by the Hukam of Your Command, it comes, goes, and merges again in You.

ਆਪੇ ਵੇਖਿ ਵਿਗਸਦਾ ਦੂਜਾ ਕੋ ਨਾਹੀ ॥

आपे वेखि विगसदा दूजा को नाही ॥

Âape vekhi vigasađaa đoojaa ko naahee ||

You Yourself see, and blossom forth; there is no one else at all.

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖੁ ਤੂ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਹੀ ॥

जिउ भावै तिउ रखु तू गुर सबदि बुझाही ॥

Jiū bhaavai ŧiū rakhu ŧoo gur sabađi bujhaahee ||

As it pleases You, You keep me. Through the Word of the Guru's Shabad, I understand You.

ਸਭਨਾ ਤੇਰਾ ਜੋਰੁ ਹੈ ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਹੀ ॥

सभना तेरा जोरु है जिउ भावै तिवै चलाही ॥

Sabhanaa ŧeraa joru hai jiū bhaavai ŧivai chalaahee ||

You are the strength of all. As it pleases You, You lead us on.

ਤੁਧੁ ਜੇਵਡ ਮੈ ਨਾਹਿ ਕੋ ਕਿਸੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਈ ॥੨॥

तुधु जेवड मै नाहि को किसु आखि सुणाई ॥२॥

Ŧuđhu jevad mai naahi ko kisu âakhi suñaaëe ||2||

There is no other as great as You; unto whom should I speak and talk? ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਫਿਰੀ ਫਾਵੀ ਹੋਈ ਭਾਲਿ ॥

भरमि भुलाई सभु जगु फिरी फावी होई भालि ॥

Bharami bhulaaëe sabhu jagu phiree phaavee hoëe bhaali ||

Deluded by doubt, I wandered over the whole world. Searching, I became frustrated.

ਸੋ ਸਹੁ ਸਾਂਤਿ ਨ ਦੇਵਈ ਕਿਆ ਚਲੈ ਤਿਸੁ ਨਾਲਿ ॥

सो सहु सांति न देवई किआ चलै तिसु नालि ॥

So sahu saanŧi na đevaëe kiâa chalai ŧisu naali ||

My Husband Lord has not blessed me with peace and tranquility; what will work with Him?

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਧਿਆਈਐ ਅੰਤਰਿ ਰਖੀਐ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

गुर परसादी हरि धिआईऐ अंतरि रखीऐ उर धारि ॥

Gur parasaađee hari đhiâaëeâi ânŧŧari rakheeâi ūr đhaari ||

By Guru's Grace, I meditate on the Lord; I enshrine Him deep within my heart.

ਨਾਨਕ ਘਰਿ ਬੈਠਿਆ ਸਹੁ ਪਾਇਆ ਜਾ ਕਿਰਪਾ ਕੀਤੀ ਕਰਤਾਰਿ ॥੧॥

नानक घरि बैठिआ सहु पाइआ जा किरपा कीती करतारि ॥१॥

Naanak ghari baithiâa sahu paaīâa jaa kirapaa keeŧee karaŧaari ||1||

O Nanak, seated in his her own home, she finds her Husband Lord, when the Creator Lord grants His Grace. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਧੰਧਾ ਧਾਵਤ ਦਿਨੁ ਗਇਆ ਰੈਣਿ ਗਵਾਈ ਸੋਇ ॥

धंधा धावत दिनु गइआ रैणि गवाई सोइ ॥

Đhanđđhaa đhaavaŧ đinu gaīâa raiñi gavaaëe soī ||

Chasing after worldly affairs, the day is wasted, and the night passes in sleep.

ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਬਿਖੁ ਖਾਇਆ ਮਨਮੁਖਿ ਚਲਿਆ ਰੋਇ ॥

कूड़ु बोलि बिखु खाइआ मनमुखि चलिआ रोइ ॥

Kooɍu boli bikhu khaaīâa manamukhi chaliâa roī ||

Speaking lies, one eats poison; the self-willed manmukh departs, crying out in pain.

ਸਿਰੈ ਉਪਰਿ ਜਮ ਡੰਡੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਤਿ ਖੋਇ ॥

सिरै उपरि जम डंडु है दूजै भाइ पति खोइ ॥

Sirai ūpari jam danddu hai đoojai bhaaī paŧi khoī ||

The Messenger of Death holds his club over the mortal's head; in the love of duality, he loses his honor.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਕਦੇ ਨ ਚੇਤਿਓ ਫਿਰਿ ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਹੋਇ ॥

हरि नामु कदे न चेतिओ फिरि आवण जाणा होइ ॥

Hari naamu kađe na cheŧiõ phiri âavañ jaañaa hoī ||

He never even thinks of the Name of the Lord; over and over again, he comes and goes in reincarnation.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਜਮ ਡੰਡੁ ਨ ਲਾਗੈ ਕੋਇ ॥

गुर परसादी हरि मनि वसै जम डंडु न लागै कोइ ॥

Gur parasaađee hari mani vasai jam danddu na laagai koī ||

But if, by Guru's Grace, the Lord's Name comes to dwell in his mind, then the Messenger of Death will not strike him down with his club.

ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੨॥

नानक सहजे मिलि रहै करमि परापति होइ ॥२॥

Naanak sahaje mili rahai karami paraapaŧi hoī ||2||

Then, O Nanak, he merges intuitively into the Lord, receiving His Grace. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਇਕਿ ਆਪਣੀ ਸਿਫਤੀ ਲਾਇਅਨੁ ਦੇ ਸਤਿਗੁਰ ਮਤੀ ॥

इकि आपणी सिफती लाइअनु दे सतिगुर मती ॥

Īki âapañee siphaŧee laaīânu đe saŧigur maŧee ||

Some are linked to His Praises, when the Lord blesses them with the Guru's Teachings.

ਇਕਨਾ ਨੋ ਨਾਉ ਬਖਸਿਓਨੁ ਅਸਥਿਰੁ ਹਰਿ ਸਤੀ ॥

इकना नो नाउ बखसिओनु असथिरु हरि सती ॥

Īkanaa no naaū bakhasiõnu âsaŧhiru hari saŧee ||

Some are blessed with the Name of the eternal, unchanging True Lord.

ਪਉਣੁ ਪਾਣੀ ਬੈਸੰਤਰੋ ਹੁਕਮਿ ਕਰਹਿ ਭਗਤੀ ॥

पउणु पाणी बैसंतरो हुकमि करहि भगती ॥

Paūñu paañee baisanŧŧaro hukami karahi bhagaŧee ||

Water, air and fire, by His Will, worship Him.

ਏਨਾ ਨੋ ਭਉ ਅਗਲਾ ਪੂਰੀ ਬਣਤ ਬਣਤੀ ॥

एना नो भउ अगला पूरी बणत बणती ॥

Ēnaa no bhaū âgalaa pooree bañaŧ bañaŧee ||

They are held in the Fear of God; He has formed the perfect form.

ਸਭੁ ਇਕੋ ਹੁਕਮੁ ਵਰਤਦਾ ਮੰਨਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਈ ॥੩॥

सभु इको हुकमु वरतदा मंनिऐ सुखु पाई ॥३॥

Sabhu īko hukamu varaŧađaa manniâi sukhu paaëe ||3||

The Hukam, the Command of the One Lord is all-pervasive; accepting it, peace is found. ||3||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਕਿਉ ਕਰਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਮਾਰੀਐ ਕਿਉ ਕਰਿ ਮਿਰਤਕੁ ਹੋਇ ॥

किउ करि इहु मनु मारीऐ किउ करि मिरतकु होइ ॥

Kiū kari īhu manu maareeâi kiū kari miraŧaku hoī ||

How can this mind be conquered? How can it be killed?

ਕਹਿਆ ਸਬਦੁ ਨ ਮਾਨਈ ਹਉਮੈ ਛਡੈ ਨ ਕੋਇ ॥

कहिआ सबदु न मानई हउमै छडै न कोइ ॥

Kahiâa sabađu na maanaëe haūmai chhadai na koī ||

If one does not accept the Word of the Shabad, egotism does not depart.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਉਮੈ ਛੁਟੈ ਜੀਵਨ ਮੁਕਤੁ ਸੋ ਹੋਇ ॥

गुर परसादी हउमै छुटै जीवन मुकतु सो होइ ॥

Gur parasaađee haūmai chhutai jeevan mukaŧu so hoī ||

By Guru's Grace, egotism is eradicated, and then, one is Jivan Mukta - liberated while yet alive.

ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਨੋ ਬਖਸੇ ਤਿਸੁ ਮਿਲੈ ਤਿਸੁ ਬਿਘਨੁ ਨ ਲਾਗੈ ਕੋਇ ॥੨॥

नानक जिस नो बखसे तिसु मिलै तिसु बिघनु न लागै कोइ ॥२॥

Naanak jis no bakhase ŧisu milai ŧisu bighanu na laagai koī ||2||

O Nanak, one whom the Lord forgives is united with Him, and then no obstacles block his way. ||2||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਜੀਵਤ ਮਰਣਾ ਸਭੁ ਕੋ ਕਹੈ ਜੀਵਨ ਮੁਕਤਿ ਕਿਉ ਹੋਇ ॥

जीवत मरणा सभु को कहै जीवन मुकति किउ होइ ॥

Jeevaŧ marañaa sabhu ko kahai jeevan mukaŧi kiū hoī ||

Everyone can say that they are dead while yet alive; how can they be liberated while yet alive?

ਭੈ ਕਾ ਸੰਜਮੁ ਜੇ ਕਰੇ ਦਾਰੂ ਭਾਉ ਲਾਏਇ ॥

भै का संजमु जे करे दारू भाउ लाएइ ॥

Bhai kaa sanjjamu je kare đaaroo bhaaū laaēī ||

If someone restrains himself through the Fear of God, and takes the medicine of the Love of God,

ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸੁਖ ਸਹਜੇ ਬਿਖੁ ਭਵਜਲੁ ਨਾਮਿ ਤਰੇਇ ॥

अनदिनु गुण गावै सुख सहजे बिखु भवजलु नामि तरेइ ॥

Ânađinu guñ gaavai sukh sahaje bikhu bhavajalu naami ŧareī ||

Night and day, he sings the Glorious Praises of the Lord. In celestial peace and poise, he crosses over the poisonous, terrifying world-ocean, through the Naam, the Name of the Lord.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥੩॥

नानक गुरमुखि पाईऐ जा कउ नदरि करेइ ॥३॥

Naanak guramukhi paaëeâi jaa kaū nađari kareī ||3||

O Nanak, the Gurmukh finds the Lord; he is blessed with His Glance of Grace. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਰਚਾਇਓਨੁ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਵਰਤਾਰਾ ॥

दूजा भाउ रचाइओनु त्रै गुण वरतारा ॥

Đoojaa bhaaū rachaaīõnu ŧrai guñ varaŧaaraa ||

God created the love of duality, and the three modes which pervade the universe.

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਉਪਾਇਅਨੁ ਹੁਕਮਿ ਕਮਾਵਨਿ ਕਾਰਾ ॥

ब्रहमा बिसनु महेसु उपाइअनु हुकमि कमावनि कारा ॥

Brhamaa bisanu mahesu ūpaaīânu hukami kamaavani kaaraa ||

He created Brahma, Vishnu and Shiva, who act according to His Will.

ਪੰਡਿਤ ਪੜਦੇ ਜੋਤਕੀ ਨਾ ਬੂਝਹਿ ਬੀਚਾਰਾ ॥

पंडित पड़दे जोतकी ना बूझहि बीचारा ॥

Panddiŧ paɍađe joŧakee naa boojhahi beechaaraa ||

The Pandits, the religious scholars, and the astrologers study their books, but they do not understand contemplation.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤੇਰਾ ਖੇਲੁ ਹੈ ਸਚੁ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾ ॥

सभु किछु तेरा खेलु है सचु सिरजणहारा ॥

Sabhu kichhu ŧeraa khelu hai sachu sirajañahaaraa ||

Everything is Your play, O True Creator Lord.

ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਬਖਸਿ ਲੈਹਿ ਸਚਿ ਸਬਦਿ ਸਮਾਈ ॥੪॥

जिसु भावै तिसु बखसि लैहि सचि सबदि समाई ॥४॥

Jisu bhaavai ŧisu bakhasi laihi sachi sabađi samaaëe ||4||

As it pleases You, You bless us with forgiveness, and merge us in the True Word of the Shabad. ||4||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਮਨ ਕਾ ਝੂਠਾ ਝੂਠੁ ਕਮਾਵੈ ॥

मन का झूठा झूठु कमावै ॥

Man kaa jhoothaa jhoothu kamaavai ||

The man of false mind practices falsehood.

ਮਾਇਆ ਨੋ ਫਿਰੈ ਤਪਾ ਸਦਾਵੈ ॥

माइआ नो फिरै तपा सदावै ॥

Maaīâa no phirai ŧapaa sađaavai ||

He runs after Maya, and yet pretends to be a man of disciplined meditation.

ਭਰਮੇ ਭੂਲਾ ਸਭਿ ਤੀਰਥ ਗਹੈ ॥

भरमे भूला सभि तीरथ गहै ॥

Bharame bhoolaa sabhi ŧeeraŧh gahai ||

Deluded by doubt, he visits all the sacred shrines of pilgrimage.

ਓਹੁ ਤਪਾ ਕੈਸੇ ਪਰਮ ਗਤਿ ਲਹੈ ॥

ओहु तपा कैसे परम गति लहै ॥

Õhu ŧapaa kaise param gaŧi lahai ||

How can such a man of disciplined meditation attain the supreme status?

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਕੋ ਸਚੁ ਕਮਾਵੈ ॥

गुर परसादी को सचु कमावै ॥

Gur parasaađee ko sachu kamaavai ||

By Guru's Grace, one lives the Truth.

ਨਾਨਕ ਸੋ ਤਪਾ ਮੋਖੰਤਰੁ ਪਾਵੈ ॥੧॥

नानक सो तपा मोखंतरु पावै ॥१॥

Naanak so ŧapaa mokhanŧŧaru paavai ||1||

O Nanak, such a man of disciplined meditation attains liberation. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸੋ ਤਪਾ ਜਿ ਇਹੁ ਤਪੁ ਘਾਲੇ ॥

सो तपा जि इहु तपु घाले ॥

So ŧapaa ji īhu ŧapu ghaale ||

He alone is a man of disciplined meditation, who practices this self-discipline.

ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਮਿਲੈ ਸਬਦੁ ਸਮਾਲੇ ॥

सतिगुर नो मिलै सबदु समाले ॥

Saŧigur no milai sabađu samaale ||

Meeting with the True Guru, he contemplates the Word of the Shabad.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਇਹੁ ਤਪੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥

सतिगुर की सेवा इहु तपु परवाणु ॥

Saŧigur kee sevaa īhu ŧapu paravaañu ||

Serving the True Guru - this is the only acceptable disciplined meditation.

ਨਾਨਕ ਸੋ ਤਪਾ ਦਰਗਹਿ ਪਾਵੈ ਮਾਣੁ ॥੨॥

नानक सो तपा दरगहि पावै माणु ॥२॥

Naanak so ŧapaa đaragahi paavai maañu ||2||

O Nanak, such a man of disciplined meditation is honored in the Court of the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਰਾਤਿ ਦਿਨਸੁ ਉਪਾਇਅਨੁ ਸੰਸਾਰ ਕੀ ਵਰਤਣਿ ॥

राति दिनसु उपाइअनु संसार की वरतणि ॥

Raaŧi đinasu ūpaaīânu sanssaar kee varaŧañi ||

He created the night and the day, for the activities of the world.

ਗੁਰਮਤੀ ਘਟਿ ਚਾਨਣਾ ਆਨੇਰੁ ਬਿਨਾਸਣਿ ॥

गुरमती घटि चानणा आनेरु बिनासणि ॥

Guramaŧee ghati chaanañaa âaneru binaasañi ||

Following the Guru's Teachings, one's heart is illumined, and the darkness is dispelled.

ਹੁਕਮੇ ਹੀ ਸਭ ਸਾਜੀਅਨੁ ਰਵਿਆ ਸਭ ਵਣਿ ਤ੍ਰਿਣਿ ॥

हुकमे ही सभ साजीअनु रविआ सभ वणि त्रिणि ॥

Hukame hee sabh saajeeânu raviâa sabh vañi ŧriñi ||

By the Hukam of His Command, He creates everything; He pervades and permeates all the woods and meadows.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਹਰਿ ਭਣਿ ॥

सभु किछु आपे आपि है गुरमुखि सदा हरि भणि ॥

Sabhu kichhu âape âapi hai guramukhi sađaa hari bhañi ||

He Himself is everything; the Gurmukh constantly chants the Lord's Name.

ਸਬਦੇ ਹੀ ਸੋਝੀ ਪਈ ਸਚੈ ਆਪਿ ਬੁਝਾਈ ॥੫॥

सबदे ही सोझी पई सचै आपि बुझाई ॥५॥

Sabađe hee sojhee paëe sachai âapi bujhaaëe ||5||

Through the Shabad, understanding comes; the True Lord Himself inspires us to understand. ||5||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਅਭਿਆਗਤ ਏਹਿ ਨ ਆਖੀਅਨਿ ਜਿਨ ਕੇ ਚਿਤ ਮਹਿ ਭਰਮੁ ॥

अभिआगत एहि न आखीअनि जिन के चित महि भरमु ॥

Âbhiâagaŧ ēhi na âakheeâni jin ke chiŧ mahi bharamu ||

He is not called a renunciate, whose consciousness is filled with doubt.

ਤਿਸ ਦੈ ਦਿਤੈ ਨਾਨਕਾ ਤੇਹੋ ਜੇਹਾ ਧਰਮੁ ॥

तिस दै दितै नानका तेहो जेहा धरमु ॥

Ŧis đai điŧai naanakaa ŧeho jehaa đharamu ||

Donations to him bring proportionate rewards.

ਅਭੈ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਰਮ ਪਦੁ ਤਾ ਕਾ ਭੂਖਾ ਹੋਇ ॥

अभै निरंजनु परम पदु ता का भूखा होइ ॥

Âbhai niranjjanu param pađu ŧaa kaa bhookhaa hoī ||

He hungers for the supreme status of the Fearless, Immaculate Lord;

ਤਿਸ ਕਾ ਭੋਜਨੁ ਨਾਨਕਾ ਵਿਰਲਾ ਪਾਏ ਕੋਇ ॥੧॥

तिस का भोजनु नानका विरला पाए कोइ ॥१॥

Ŧis kaa bhojanu naanakaa viralaa paaē koī ||1||

O Nanak, how rare are those who offer him this food. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਅਭਿਆਗਤ ਏਹਿ ਨ ਆਖੀਅਨਿ ਜਿ ਪਰ ਘਰਿ ਭੋਜਨੁ ਕਰੇਨਿ ॥

अभिआगत एहि न आखीअनि जि पर घरि भोजनु करेनि ॥

Âbhiâagaŧ ēhi na âakheeâni ji par ghari bhojanu kareni ||

They are not called renunciates, who take food in the homes of others.

ਉਦਰੈ ਕਾਰਣਿ ਆਪਣੇ ਬਹਲੇ ਭੇਖ ਕਰੇਨਿ ॥

उदरै कारणि आपणे बहले भेख करेनि ॥

Ūđarai kaarañi âapañe bahale bhekh kareni ||

For the sake of their bellies, they wear various religious robes.

ਅਭਿਆਗਤ ਸੇਈ ਨਾਨਕਾ ਜਿ ਆਤਮ ਗਉਣੁ ਕਰੇਨਿ ॥

अभिआगत सेई नानका जि आतम गउणु करेनि ॥

Âbhiâagaŧ seëe naanakaa ji âaŧam gaūñu kareni ||

They alone are renunciates, O Nanak, who enter into their own souls.

ਭਾਲਿ ਲਹਨਿ ਸਹੁ ਆਪਣਾ ਨਿਜ ਘਰਿ ਰਹਣੁ ਕਰੇਨਿ ॥੨॥

भालि लहनि सहु आपणा निज घरि रहणु करेनि ॥२॥

Bhaali lahani sahu âapañaa nij ghari rahañu kareni ||2||

They seek and find their Husband Lord; they dwell within the home of their own inner self. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਅੰਬਰੁ ਧਰਤਿ ਵਿਛੋੜਿਅਨੁ ਵਿਚਿ ਸਚਾ ਅਸਰਾਉ ॥

अ्मबरु धरति विछोड़िअनु विचि सचा असराउ ॥

Âmbbaru đharaŧi vichhoɍiânu vichi sachaa âsaraaū ||

They sky and the earth are separate, but the True Lord supports them from within.

ਘਰੁ ਦਰੁ ਸਭੋ ਸਚੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਵਿਚਿ ਸਚਾ ਨਾਉ ॥

घरु दरु सभो सचु है जिसु विचि सचा नाउ ॥

Gharu đaru sabho sachu hai jisu vichi sachaa naaū ||

True are all those homes and gates, within which the True Name is enshrined.

ਸਭੁ ਸਚਾ ਹੁਕਮੁ ਵਰਤਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚਿ ਸਮਾਉ ॥

सभु सचा हुकमु वरतदा गुरमुखि सचि समाउ ॥

Sabhu sachaa hukamu varaŧađaa guramukhi sachi samaaū ||

The Hukam of the True Lord's Command is effective everywhere. The Gurmukh merges in the True Lord.

ਸਚਾ ਆਪਿ ਤਖਤੁ ਸਚਾ ਬਹਿ ਸਚਾ ਕਰੇ ਨਿਆਉ ॥

सचा आपि तखतु सचा बहि सचा करे निआउ ॥

Sachaa âapi ŧakhaŧu sachaa bahi sachaa kare niâaū ||

He Himself is True, and True is His throne. Seated upon it, He administers true justice.

ਸਭੁ ਸਚੋ ਸਚੁ ਵਰਤਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਈ ॥੬॥

सभु सचो सचु वरतदा गुरमुखि अलखु लखाई ॥६॥

Sabhu sacho sachu varaŧađaa guramukhi âlakhu lakhaaëe ||6||

The Truest of the True is all-pervading everywhere; the Gurmukh sees the unseen. ||6||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਰੈਣਾਇਰ ਮਾਹਿ ਅਨੰਤੁ ਹੈ ਕੂੜੀ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

रैणाइर माहि अनंतु है कूड़ी आवै जाइ ॥

Raiñaaīr maahi ânanŧŧu hai kooɍee âavai jaaī ||

In the world-ocean, the Infinite Lord abides. The false come and go in reincarnation.

ਭਾਣੈ ਚਲੈ ਆਪਣੈ ਬਹੁਤੀ ਲਹੈ ਸਜਾਇ ॥

भाणै चलै आपणै बहुती लहै सजाइ ॥

Bhaañai chalai âapañai bahuŧee lahai sajaaī ||

One who walks according to his own will, suffers terrible punishment.

ਰੈਣਾਇਰ ਮਹਿ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੈ ਕਰਮੀ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥

रैणाइर महि सभु किछु है करमी पलै पाइ ॥

Raiñaaīr mahi sabhu kichhu hai karamee palai paaī ||

All things are in the world-ocean, but they are obtained only by the karma of good actions.

ਨਾਨਕ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈਐ ਜੇ ਚਲੈ ਤਿਸੈ ਰਜਾਇ ॥੧॥

नानक नउ निधि पाईऐ जे चलै तिसै रजाइ ॥१॥

Naanak naū niđhi paaëeâi je chalai ŧisai rajaaī ||1||

O Nanak, he alone obtains the nine treasures, who walks in the Will of the Lord. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਹਜੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨ ਸੇਵਿਓ ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਜਨਮਿ ਬਿਨਾਸੁ ॥

सहजे सतिगुरु न सेविओ विचि हउमै जनमि बिनासु ॥

Sahaje saŧiguru na seviõ vichi haūmai janami binaasu ||

One who does not intuitively serve the True Guru, wastes his life in egotism.

ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਨ ਚਖਿਓ ਕਮਲੁ ਨ ਹੋਇਓ ਪਰਗਾਸੁ ॥

रसना हरि रसु न चखिओ कमलु न होइओ परगासु ॥

Rasanaa hari rasu na chakhiõ kamalu na hoīõ paragaasu ||

His tongue does not taste the sublime essence of the Lord, and his heart-lotus does not blossom forth.

ਬਿਖੁ ਖਾਧੀ ਮਨਮੁਖੁ ਮੁਆ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਣਾਸੁ ॥

बिखु खाधी मनमुखु मुआ माइआ मोहि विणासु ॥

Bikhu khaađhee manamukhu muâa maaīâa mohi viñaasu ||

The self-willed manmukh eats poison and dies; he is ruined by love and attachment to Maya.

ਇਕਸੁ ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਵਿਣੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਵਾਸੁ ॥

इकसु हरि के नाम विणु ध्रिगु जीवणु ध्रिगु वासु ॥

Īkasu hari ke naam viñu đhrigu jeevañu đhrigu vaasu ||

Without the Name of the One Lord, his life is cursed, and his home is cursed as well.

ਜਾ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਸਚਾ ਤਾ ਹੋਵੈ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸੁ ॥

जा आपे नदरि करे प्रभु सचा ता होवै दासनि दासु ॥

Jaa âape nađari kare prbhu sachaa ŧaa hovai đaasani đaasu ||

When God Himself bestows His Glance of Grace, then one becomes the slave of His slaves.

ਤਾ ਅਨਦਿਨੁ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੀ ਕਬਹਿ ਨ ਛੋਡੈ ਪਾਸੁ ॥

ता अनदिनु सेवा करे सतिगुरू की कबहि न छोडै पासु ॥

Ŧaa ânađinu sevaa kare saŧiguroo kee kabahi na chhodai paasu ||

And then, night and day, he serves the True Guru, and never leaves His side.

ਜਿਉ ਜਲ ਮਹਿ ਕਮਲੁ ਅਲਿਪਤੋ ਵਰਤੈ ਤਿਉ ਵਿਚੇ ਗਿਰਹ ਉਦਾਸੁ ॥

जिउ जल महि कमलु अलिपतो वरतै तिउ विचे गिरह उदासु ॥

Jiū jal mahi kamalu âlipaŧo varaŧai ŧiū viche girah ūđaasu ||

As the lotus flower floats unaffected in the water, so does he remain detached in his own household.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਰੇ ਕਰਾਇਆ ਸਭੁ ਕੋ ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਵ ਹਰਿ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥੨॥

जन नानक करे कराइआ सभु को जिउ भावै तिव हरि गुणतासु ॥२॥

Jan naanak kare karaaīâa sabhu ko jiū bhaavai ŧiv hari guñaŧaasu ||2||

O servant Nanak, the Lord acts, and inspires everyone to act, according to the Pleasure of His Will. He is the treasure of virtue. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਛਤੀਹ ਜੁਗ ਗੁਬਾਰੁ ਸਾ ਆਪੇ ਗਣਤ ਕੀਨੀ ॥

छतीह जुग गुबारु सा आपे गणत कीनी ॥

Chhaŧeeh jug gubaaru saa âape gañaŧ keenee ||

For thirty-six ages, there was utter darkness. Then, the Lord revealed Himself.

ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਭ ਸਾਜੀਅਨੁ ਆਪਿ ਮਤਿ ਦੀਨੀ ॥

आपे स्रिसटि सभ साजीअनु आपि मति दीनी ॥

Âape srisati sabh saajeeânu âapi maŧi đeenee ||

He Himself created the entire universe. He Himself blessed it with understanding.

ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਸਾਜਿਅਨੁ ਪਾਪ ਪੁੰਨ ਗਣਤ ਗਣੀਨੀ ॥

सिम्रिति सासत साजिअनु पाप पुंन गणत गणीनी ॥

Simriŧi saasaŧ saajiânu paap punn gañaŧ gañeenee ||

He created the Simritees and the Shaastras; He calculates the accounts of virtue and vice.

ਜਿਸੁ ਬੁਝਾਏ ਸੋ ਬੁਝਸੀ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਪਤੀਨੀ ॥

जिसु बुझाए सो बुझसी सचै सबदि पतीनी ॥

Jisu bujhaaē so bujhasee sachai sabađi paŧeenee ||

He alone understands, whom the Lord inspires to understand and to be pleased with the True Word of the Shabad.

ਸਭੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਈ ॥੭॥

सभु आपे आपि वरतदा आपे बखसि मिलाई ॥७॥

Sabhu âape âapi varaŧađaa âape bakhasi milaaëe ||7||

He Himself is all-pervading; He Himself forgives, and unites with Himself. ||7||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਇਹੁ ਤਨੁ ਸਭੋ ਰਤੁ ਹੈ ਰਤੁ ਬਿਨੁ ਤੰਨੁ ਨ ਹੋਇ ॥

इहु तनु सभो रतु है रतु बिनु तंनु न होइ ॥

Īhu ŧanu sabho raŧu hai raŧu binu ŧannu na hoī ||

This body is all blood; without blood, the body cannot exist.

ਜੋ ਸਹਿ ਰਤੇ ਆਪਣੈ ਤਿਨ ਤਨਿ ਲੋਭ ਰਤੁ ਨ ਹੋਇ ॥

जो सहि रते आपणै तिन तनि लोभ रतु न होइ ॥

Jo sahi raŧe âapañai ŧin ŧani lobh raŧu na hoī ||

Those who are attuned to their Lord - their bodies are not filled with the blood of greed.

ਭੈ ਪਇਐ ਤਨੁ ਖੀਣੁ ਹੋਇ ਲੋਭ ਰਤੁ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

भै पइऐ तनु खीणु होइ लोभ रतु विचहु जाइ ॥

Bhai paīâi ŧanu kheeñu hoī lobh raŧu vichahu jaaī ||

In the Fear of God, the body becomes thin, and the blood of greed passes out of the body.

ਜਿਉ ਬੈਸੰਤਰਿ ਧਾਤੁ ਸੁਧੁ ਹੋਇ ਤਿਉ ਹਰਿ ਕਾ ਭਉ ਦੁਰਮਤਿ ਮੈਲੁ ਗਵਾਇ ॥

जिउ बैसंतरि धातु सुधु होइ तिउ हरि का भउ दुरमति मैलु गवाइ ॥

Jiū baisanŧŧari đhaaŧu suđhu hoī ŧiū hari kaa bhaū đuramaŧi mailu gavaaī ||

As fire purifies metal, so does the Fear of the Lord eradicate the filth of evil-mindedness.

ਨਾਨਕ ਤੇ ਜਨ ਸੋਹਣੇ ਜੋ ਰਤੇ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਲਾਇ ॥੧॥

नानक ते जन सोहणे जो रते हरि रंगु लाइ ॥१॥

Naanak ŧe jan sohañe jo raŧe hari ranggu laaī ||1||

O Nanak, beautiful are those humble beings, who are imbued with the Lord's Love. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਰਾਮਕਲੀ ਰਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਤਾ ਬਨਿਆ ਸੀਗਾਰੁ ॥

रामकली रामु मनि वसिआ ता बनिआ सीगारु ॥

Raamakalee raamu mani vasiâa ŧaa baniâa seegaaru ||

In Raamkalee, I have enshrined the Lord in my mind; thus I have been embellished.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਕਮਲੁ ਬਿਗਸਿਆ ਤਾ ਸਉਪਿਆ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰੁ ॥

गुर कै सबदि कमलु बिगसिआ ता सउपिआ भगति भंडारु ॥

Gur kai sabađi kamalu bigasiâa ŧaa saūpiâa bhagaŧi bhanddaaru ||

Through the Word of the Guru's Shabad, my heart-lotus has blossomed forth; the Lord blessed me with the treasure of devotional worship.

ਭਰਮੁ ਗਇਆ ਤਾ ਜਾਗਿਆ ਚੂਕਾ ਅਗਿਆਨ ਅੰਧਾਰੁ ॥

भरमु गइआ ता जागिआ चूका अगिआन अंधारु ॥

Bharamu gaīâa ŧaa jaagiâa chookaa âgiâan ânđđhaaru ||

My doubt was dispelled, and I woke up; the darkness of ignorance was dispelled.

ਤਿਸ ਨੋ ਰੂਪੁ ਅਤਿ ਅਗਲਾ ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥

तिस नो रूपु अति अगला जिसु हरि नालि पिआरु ॥

Ŧis no roopu âŧi âgalaa jisu hari naali piâaru ||

She who is in love with her Lord, is the most infinitely beautiful.

ਸਦਾ ਰਵੈ ਪਿਰੁ ਆਪਣਾ ਸੋਭਾਵੰਤੀ ਨਾਰਿ ॥

सदा रवै पिरु आपणा सोभावंती नारि ॥

Sađaa ravai piru âapañaa sobhaavanŧŧee naari ||

Such a beautiful, happy soul-bride enjoys her Husband Lord forever.

ਮਨਮੁਖਿ ਸੀਗਾਰੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ਜਾਸਨਿ ਜਨਮੁ ਸਭੁ ਹਾਰਿ ॥

मनमुखि सीगारु न जाणनी जासनि जनमु सभु हारि ॥

Manamukhi seegaaru na jaañanee jaasani janamu sabhu haari ||

The self-willed manmukhs do not know how to decorate themselves; wasting their whole lives, they depart.

ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਭਗਤੀ ਸੀਗਾਰੁ ਕਰਹਿ ਨਿਤ ਜੰਮਹਿ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥

बिनु हरि भगती सीगारु करहि नित जमहि होइ खुआरु ॥

Binu hari bhagaŧee seegaaru karahi niŧ jammahi hoī khuâaru ||

Those who decorate themselves without devotional worship to the Lord, are continually reincarnated to suffer.

ਸੈਸਾਰੈ ਵਿਚਿ ਸੋਭ ਨ ਪਾਇਨੀ ਅਗੈ ਜਿ ਕਰੇ ਸੁ ਜਾਣੈ ਕਰਤਾਰੁ ॥

सैसारै विचि सोभ न पाइनी अगै जि करे सु जाणै करतारु ॥

Saisaarai vichi sobh na paaīnee âgai ji kare su jaañai karaŧaaru ||

They do not obtain respect in this world; the Creator Lord alone knows what will happen to them in the world hereafter.

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਏਕੁ ਹੈ ਦੁਹੁ ਵਿਚਿ ਹੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥

नानक सचा एकु है दुहु विचि है संसारु ॥

Naanak sachaa ēku hai đuhu vichi hai sanssaaru ||

O Nanak, the True Lord is the One and only; duality exists only in the world.

ਚੰਗੈ ਮੰਦੈ ਆਪਿ ਲਾਇਅਨੁ ਸੋ ਕਰਨਿ ਜਿ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਕਰਤਾਰੁ ॥੨॥

चंगै मंदै आपि लाइअनु सो करनि जि आपि कराए करतारु ॥२॥

Changgai manđđai âapi laaīânu so karani ji âapi karaaē karaŧaaru ||2||

He Himself enjoins them to good and bad; they do only that which the Creator Lord causes them to do. ||2||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਸਾਂਤਿ ਨ ਆਵਈ ਦੂਜੀ ਨਾਹੀ ਜਾਇ ॥

बिनु सतिगुर सेवे सांति न आवई दूजी नाही जाइ ॥

Binu saŧigur seve saanŧi na âavaëe đoojee naahee jaaī ||

Without serving the True Guru, tranquility is not obtained. It cannot be found anywhere else.

ਜੇ ਬਹੁਤੇਰਾ ਲੋਚੀਐ ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਪਾਇਆ ਨ ਜਾਇ ॥

जे बहुतेरा लोचीऐ विणु करमा पाइआ न जाइ ॥

Je bahuŧeraa locheeâi viñu karamaa paaīâa na jaaī ||

No matter how much one may long for it, without the karma of good actions, it cannot be found.

ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਵਿਕਾਰੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਇ ॥

अंतरि लोभु विकारु है दूजै भाइ खुआइ ॥

Ânŧŧari lobhu vikaaru hai đoojai bhaaī khuâaī ||

Those whose inner beings are filled with greed and corruption, are ruined through the love of duality.

ਤਿਨ ਜੰਮਣੁ ਮਰਣੁ ਨ ਚੁਕਈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇ ॥

तिन जमणु मरणु न चुकई हउमै विचि दुखु पाइ ॥

Ŧin jammañu marañu na chukaëe haūmai vichi đukhu paaī ||

The cycle of birth and death is not ended, and filled with egotism, they suffer in pain.

ਜਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ਸੋ ਖਾਲੀ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥

जिनी सतिगुर सिउ चितु लाइआ सो खाली कोई नाहि ॥

Jinee saŧigur siū chiŧu laaīâa so khaalee koëe naahi ||

Those who focus their consciousness on the True Guru, do not remain unfulfilled.

ਤਿਨ ਜਮ ਕੀ ਤਲਬ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾ ਓਇ ਦੁਖ ਸਹਾਹਿ ॥

तिन जम की तलब न होवई ना ओइ दुख सहाहि ॥

Ŧin jam kee ŧalab na hovaëe naa õī đukh sahaahi ||

They are not summoned by the Messenger of Death, and they do not suffer in pain.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਿ ॥੩॥

नानक गुरमुखि उबरे सचै सबदि समाहि ॥३॥

Naanak guramukhi ūbare sachai sabađi samaahi ||3||

O Nanak, the Gurmukh is saved, merging in the True Word of the Shabad. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪਿ ਅਲਿਪਤੁ ਸਦਾ ਰਹੈ ਹੋਰਿ ਧੰਧੈ ਸਭਿ ਧਾਵਹਿ ॥

आपि अलिपतु सदा रहै होरि धंधै सभि धावहि ॥

Âapi âlipaŧu sađaa rahai hori đhanđđhai sabhi đhaavahi ||

He Himself remains unattached forever; all others run after worldly affairs.

ਆਪਿ ਨਿਹਚਲੁ ਅਚਲੁ ਹੈ ਹੋਰਿ ਆਵਹਿ ਜਾਵਹਿ ॥

आपि निहचलु अचलु है होरि आवहि जावहि ॥

Âapi nihachalu âchalu hai hori âavahi jaavahi ||

He Himself is eternal, unchanging and unmoving; the others continue coming and going in reincarnation.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਹਰਿ ਧਿਆਈਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ॥

सदा सदा हरि धिआईऐ गुरमुखि सुखु पावहि ॥

Sađaa sađaa hari đhiâaëeâi guramukhi sukhu paavahi ||

Meditating on the Lord forever and ever, the Gurmukh finds peace.

ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਈਐ ਸਚਿ ਸਿਫਤਿ ਸਮਾਵਹਿ ॥

निज घरि वासा पाईऐ सचि सिफति समावहि ॥

Nij ghari vaasaa paaëeâi sachi siphaŧi samaavahi ||

He dwells in the home of his own inner being, absorbed in the Praise of the True Lord.

ਸਚਾ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੁ ਹੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਈ ॥੮॥

सचा गहिर ग्मभीरु है गुर सबदि बुझाई ॥८॥

Sachaa gahir gambbheeru hai gur sabađi bujhaaëe ||8||

The True Lord is profound and unfathomable; through the Word of the Guru's Shabad, He is understood. ||8||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਤੂ ਸਭੋ ਵਰਤੈ ਸਚੁ ॥

सचा नामु धिआइ तू सभो वरतै सचु ॥

Sachaa naamu đhiâaī ŧoo sabho varaŧai sachu ||

Meditate on the True Name; the True Lord is all-pervading.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੈ ਜੋ ਬੁਝੈ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਏ ਸਚੁ ॥

नानक हुकमै जो बुझै सो फलु पाए सचु ॥

Naanak hukamai jo bujhai so phalu paaē sachu ||

O Nanak, one who realizes the Hukam of the Lord's Command, obtains the fruit of Truth.

ਕਥਨੀ ਬਦਨੀ ਕਰਤਾ ਫਿਰੈ ਹੁਕਮੁ ਨ ਬੂਝੈ ਸਚੁ ॥

कथनी बदनी करता फिरै हुकमु न बूझै सचु ॥

Kaŧhanee bađanee karaŧaa phirai hukamu na boojhai sachu ||

One who merely mouths the words, does not understand the Hukam of the True Lord's Command.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਕਾ ਭਾਣਾ ਮੰਨੇ ਸੋ ਭਗਤੁ ਹੋਇ ਵਿਣੁ ਮੰਨੇ ਕਚੁ ਨਿਕਚੁ ॥੧॥

नानक हरि का भाणा मंने सो भगतु होइ विणु मंने कचु निकचु ॥१॥

Naanak hari kaa bhaañaa manne so bhagaŧu hoī viñu manne kachu nikachu ||1||

O Nanak, one who accepts the Will of the Lord is His devotee. Without accepting it, he is the falsest of the false. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਨਮੁਖ ਬੋਲਿ ਨ ਜਾਣਨੀ ਓਨਾ ਅੰਦਰਿ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥

मनमुख बोलि न जाणनी ओना अंदरि कामु क्रोधु अहंकारु ॥

Manamukh boli na jaañanee õnaa ânđđari kaamu krođhu âhankkaaru ||

The self-willed manmukhs do not know what they are saying. They are filled with sexual desire, anger and egotism.

ਓਇ ਥਾਉ ਕੁਥਾਉ ਨ ਜਾਣਨੀ ਉਨ ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਵਿਕਾਰੁ ॥

ओइ थाउ कुथाउ न जाणनी उन अंतरि लोभु विकारु ॥

Õī ŧhaaū kuŧhaaū na jaañanee ūn ânŧŧari lobhu vikaaru ||

They do not understand right places and wrong places; they are filled with greed and corruption.

ਓਇ ਆਪਣੈ ਸੁਆਇ ਆਇ ਬਹਿ ਗਲਾ ਕਰਹਿ ਓਨਾ ਮਾਰੇ ਜਮੁ ਜੰਦਾਰੁ ॥

ओइ आपणै सुआइ आइ बहि गला करहि ओना मारे जमु जंदारु ॥

Õī âapañai suâaī âaī bahi galaa karahi õnaa maare jamu janđđaaru ||

They come, and sit and talk for their own purposes. The Messenger of Death strikes them down.

ਅਗੈ ਦਰਗਹ ਲੇਖੈ ਮੰਗਿਐ ਮਾਰਿ ਖੁਆਰੁ ਕੀਚਹਿ ਕੂੜਿਆਰ ॥

अगै दरगह लेखै मंगिऐ मारि खुआरु कीचहि कूड़िआर ॥

Âgai đaragah lekhai manggiâi maari khuâaru keechahi kooɍiâar ||

Hereafter, they are called to account in the Court of the Lord; the false ones are struck down and humiliated.

ਏਹ ਕੂੜੈ ਕੀ ਮਲੁ ਕਿਉ ਉਤਰੈ ਕੋਈ ਕਢਹੁ ਇਹੁ ਵੀਚਾਰੁ ॥

एह कूड़ै की मलु किउ उतरै कोई कढहु इहु वीचारु ॥

Ēh kooɍai kee malu kiū ūŧarai koëe kadhahu īhu veechaaru ||

How can this filth of falsehood be washed off? Can anyone think about this, and find the way?

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤਾ ਨਾਮੁ ਦਿੜਾਏ ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਕਟਣਹਾਰੁ ॥

सतिगुरु मिलै ता नामु दिड़ाए सभि किलविख कटणहारु ॥

Saŧiguru milai ŧaa naamu điɍaaē sabhi kilavikh katañahaaru ||

If one meets with the True Guru, He implants the Naam, the Name of the Lord within; all his sins are destroyed.

ਨਾਮੁ ਜਪੇ ਨਾਮੋ ਆਰਾਧੇ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕਉ ਕਰਹੁ ਸਭਿ ਨਮਸਕਾਰੁ ॥

नामु जपे नामो आराधे तिसु जन कउ करहु सभि नमसकारु ॥

Naamu jape naamo âaraađhe ŧisu jan kaū karahu sabhi namasakaaru ||

Let all bow in humility to that humble being who chants the Naam, and worships the Naam in adoration.

ਮਲੁ ਕੂੜੀ ਨਾਮਿ ਉਤਾਰੀਅਨੁ ਜਪਿ ਨਾਮੁ ਹੋਆ ਸਚਿਆਰੁ ॥

मलु कूड़ी नामि उतारीअनु जपि नामु होआ सचिआरु ॥

Malu kooɍee naami ūŧaareeânu japi naamu hoâa sachiâaru ||

The Naam washes off the filth of falsehood; chanting the Naam, one becomes truthful.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਦੇ ਏਹਿ ਚਲਤ ਹਹਿ ਸੋ ਜੀਵਉ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥੨॥

जन नानक जिस दे एहि चलत हहि सो जीवउ देवणहारु ॥२॥

Jan naanak jis đe ēhi chalaŧ hahi so jeevaū đevañahaaru ||2||

O servant Nanak, wondrous are the plays of the Lord, the Giver of life. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਦਾਤਾ ਨਾਹਿ ਕਿਸੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਈਐ ॥

तुधु जेवडु दाता नाहि किसु आखि सुणाईऐ ॥

Ŧuđhu jevadu đaaŧaa naahi kisu âakhi suñaaëeâi ||

You are the Great Giver; no other is as great as You. Unto whom should I speak and talk?

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਇ ਜਿਥਹੁ ਹਉਮੈ ਜਾਈਐ ॥

गुर परसादी पाइ जिथहु हउमै जाईऐ ॥

Gur parasaađee paaī jiŧhahu haūmai jaaëeâi ||

By Guru's Grace, I find You; You eradicate egotism from within.

ਰਸ ਕਸ ਸਾਦਾ ਬਾਹਰਾ ਸਚੀ ਵਡਿਆਈਐ ॥

रस कस सादा बाहरा सची वडिआईऐ ॥

Ras kas saađaa baaharaa sachee vadiâaëeâi ||

You are beyond sweet and salty flavors; True is Your glorious greatness.

ਜਿਸ ਨੋ ਬਖਸੇ ਤਿਸੁ ਦੇਇ ਆਪਿ ਲਏ ਮਿਲਾਈਐ ॥

जिस नो बखसे तिसु देइ आपि लए मिलाईऐ ॥

Jis no bakhase ŧisu đeī âapi laē milaaëeâi ||

You bless those whom You forgive, and unite them with Yourself.

ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਰਖਿਓਨੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਿਸੈ ਪਿਆਈ ॥੯॥

घट अंतरि अम्रितु रखिओनु गुरमुखि किसै पिआई ॥९॥

Ghat ânŧŧari âmmmriŧu rakhiõnu guramukhi kisai piâaëe ||9||

You have placed the Ambrosial Nectar deep within the heart; the Gurmukh drinks it in. ||9||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਬਾਬਾਣੀਆ ਕਹਾਣੀਆ ਪੁਤ ਸਪੁਤ ਕਰੇਨਿ ॥

बाबाणीआ कहाणीआ पुत सपुत करेनि ॥

Baabaañeeâa kahaañeeâa puŧ sapuŧ kareni ||

The stories of one's ancestors make the children good children.

ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਵੈ ਸੁ ਮੰਨਿ ਲੈਨਿ ਸੇਈ ਕਰਮ ਕਰੇਨਿ ॥

जि सतिगुर भावै सु मंनि लैनि सेई करम करेनि ॥

Ji saŧigur bhaavai su manni laini seëe karam kareni ||

They accept what is pleasing to the Will of the True Guru, and act accordingly.

ਜਾਇ ਪੁਛਹੁ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਬਿਆਸ ਸੁਕ ਨਾਰਦ ਬਚਨ ਸਭ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਕਰੇਨਿ ॥

जाइ पुछहु सिम्रिति सासत बिआस सुक नारद बचन सभ स्रिसटि करेनि ॥

Jaaī puchhahu simriŧi saasaŧ biâas suk naarađ bachan sabh srisati kareni ||

Go and consult the Simritees, the Shaastras, the writings of Vyaas, Suk Dayv, Naarad, and all those who preach to the world.

ਸਚੈ ਲਾਏ ਸਚਿ ਲਗੇ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਮਾਲੇਨਿ ॥

सचै लाए सचि लगे सदा सचु समालेनि ॥

Sachai laaē sachi lage sađaa sachu samaaleni ||

Those, whom the True Lord attaches, are attached to the Truth; they contemplate the True Name forever.

ਨਾਨਕ ਆਏ ਸੇ ਪਰਵਾਣੁ ਭਏ ਜਿ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਤਾਰੇਨਿ ॥੧॥

नानक आए से परवाणु भए जि सगले कुल तारेनि ॥१॥

Naanak âaē se paravaañu bhaē ji sagale kul ŧaareni ||1||

O Nanak, their coming into the world is approved; they redeem all their ancestors. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਗੁਰੂ ਜਿਨਾ ਕਾ ਅੰਧੁਲਾ ਸਿਖ ਭੀ ਅੰਧੇ ਕਰਮ ਕਰੇਨਿ ॥

गुरू जिना का अंधुला सिख भी अंधे करम करेनि ॥

Guroo jinaa kaa ânđđhulaa sikh bhee ânđđhe karam kareni ||

The disciples whose teacher is blind, act blindly as well.

ਓਇ ਭਾਣੈ ਚਲਨਿ ਆਪਣੈ ਨਿਤ ਝੂਠੋ ਝੂਠੁ ਬੋਲੇਨਿ ॥

ओइ भाणै चलनि आपणै नित झूठो झूठु बोलेनि ॥

Õī bhaañai chalani âapañai niŧ jhootho jhoothu boleni ||

They walk according to their own wills, and continually speak falsehood and lies.

ਕੂੜੁ ਕੁਸਤੁ ਕਮਾਵਦੇ ਪਰ ਨਿੰਦਾ ਸਦਾ ਕਰੇਨਿ ॥

कूड़ु कुसतु कमावदे पर निंदा सदा करेनि ॥

Kooɍu kusaŧu kamaavađe par ninđđaa sađaa kareni ||

They practice falsehood and deception, and endlessly slander others.

ਓਇ ਆਪਿ ਡੁਬੇ ਪਰ ਨਿੰਦਕਾ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਡੋਬੇਨਿ ॥

ओइ आपि डुबे पर निंदका सगले कुल डोबेनि ॥

Õī âapi dube par ninđđakaa sagale kul dobeni ||

Slandering others, they drown themselves, and drown all their generations as well.

ਨਾਨਕ ਜਿਤੁ ਓਇ ਲਾਏ ਤਿਤੁ ਲਗੇ ਉਇ ਬਪੁੜੇ ਕਿਆ ਕਰੇਨਿ ॥੨॥

नानक जितु ओइ लाए तितु लगे उइ बपुड़े किआ करेनि ॥२॥

Naanak jiŧu õī laaē ŧiŧu lage ūī bapuɍe kiâa kareni ||2||

O Nanak, whatever the Lord links them to, to that they are linked; what can the poor creatures do? ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਭ ਨਦਰੀ ਅੰਦਰਿ ਰਖਦਾ ਜੇਤੀ ਸਿਸਟਿ ਸਭ ਕੀਤੀ ॥

सभ नदरी अंदरि रखदा जेती सिसटि सभ कीती ॥

Sabh nađaree ânđđari rakhađaa jeŧee sisati sabh keeŧee ||

He keeps all under His Gaze; He created the entire Universe.

ਇਕਿ ਕੂੜਿ ਕੁਸਤਿ ਲਾਇਅਨੁ ਮਨਮੁਖ ਵਿਗੂਤੀ ॥

इकि कूड़ि कुसति लाइअनु मनमुख विगूती ॥

Īki kooɍi kusaŧi laaīânu manamukh vigooŧee ||

He has linked some to falsehood and deception; these self-willed manmukhs are plundered.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਧਿਆਈਐ ਅੰਦਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤੀ ॥

गुरमुखि सदा धिआईऐ अंदरि हरि प्रीती ॥

Guramukhi sađaa đhiâaëeâi ânđđari hari preeŧee ||

The Gurmukhs meditate on the Lord forever; their inner beings are filled with love.

ਜਿਨ ਕਉ ਪੋਤੈ ਪੁੰਨੁ ਹੈ ਤਿਨੑ ਵਾਤਿ ਸਿਪੀਤੀ ॥

जिन कउ पोतै पुंनु है तिन्ह वाति सिपीती ॥

Jin kaū poŧai punnu hai ŧinʱ vaaŧi sipeeŧee ||

Those who have the treasure of virtue, chant the Praises of the Lord.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਚੁ ਸਿਫਤਿ ਸਨਾਈ ॥੧੦॥

नानक नामु धिआईऐ सचु सिफति सनाई ॥१०॥

Naanak naamu đhiâaëeâi sachu siphaŧi sanaaëe ||10||

O Nanak, meditate on the Naam, and the Glorious Praises of the True Lord. ||10||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਕਾ ਮੰਦਰੁ ਆਖੀਐ ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਗੜੁ ॥

हरि का मंदरु आखीऐ काइआ कोटु गड़ु ॥

Hari kaa manđđaru âakheeâi kaaīâa kotu gaɍu ||

The fortress of the body is called the Mansion of the Lord.

ਅੰਦਰਿ ਲਾਲ ਜਵੇਹਰੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪੜੁ ॥

अंदरि लाल जवेहरी गुरमुखि हरि नामु पड़ु ॥

Ânđđari laal javeharee guramukhi hari naamu paɍu ||

The rubies and gems are found within it; the Gurmukh chants the Name of the Lord.

ਹਰਿ ਕਾ ਮੰਦਰੁ ਸਰੀਰੁ ਅਤਿ ਸੋਹਣਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦਿੜੁ ॥

हरि का मंदरु सरीरु अति सोहणा हरि हरि नामु दिड़ु ॥

Hari kaa manđđaru sareeru âŧi sohañaa hari hari naamu điɍu ||

The body, the Mansion of the Lord, is very beautiful, when the Name of the Lord, Har, Har, is implanted deep within.

ਮਨਮੁਖ ਆਪਿ ਖੁਆਇਅਨੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਨਿਤ ਕੜੁ ॥

मनमुख आपि खुआइअनु माइआ मोह नित कड़ु ॥

Manamukh âapi khuâaīânu maaīâa moh niŧ kaɍu ||

The self-willed manmukhs ruin themselves; they boil continuously in attachment to Maya.

ਸਭਨਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ਹੈ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਪਾਇਆ ਜਾਈ ॥੧੧॥

सभना साहिबु एकु है पूरै भागि पाइआ जाई ॥११॥

Sabhanaa saahibu ēku hai poorai bhaagi paaīâa jaaëe ||11||

The One Lord is the Master of all. He is found only by perfect destiny. ||11||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਸੋਈ ਆਖੀਐ ਜਿਥਹੁ ਹਰਿ ਜਾਤਾ ॥

हरि मंदरु सोई आखीऐ जिथहु हरि जाता ॥

Hari manđđaru soëe âakheeâi jiŧhahu hari jaaŧaa ||

That alone is said to be the Lord's temple, where the Lord is known.

ਮਾਨਸ ਦੇਹ ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਪਾਇਆ ਸਭੁ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਛਾਤਾ ॥

मानस देह गुर बचनी पाइआ सभु आतम रामु पछाता ॥

Maanas đeh gur bachanee paaīâa sabhu âaŧam raamu pachhaaŧaa ||

In the human body, the Guru's Word is found, when one understands that the Lord, the Supreme Soul, is in all.

ਬਾਹਰਿ ਮੂਲਿ ਨ ਖੋਜੀਐ ਘਰ ਮਾਹਿ ਬਿਧਾਤਾ ॥

बाहरि मूलि न खोजीऐ घर माहि बिधाता ॥

Baahari mooli na khojeeâi ghar maahi biđhaaŧaa ||

Don't look for Him outside your self. The Creator, the Architect of Destiny, is within the home of your own heart.

ਮਨਮੁਖ ਹਰਿ ਮੰਦਰ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਤਿਨੀ ਜਨਮੁ ਗਵਾਤਾ ॥

मनमुख हरि मंदर की सार न जाणनी तिनी जनमु गवाता ॥

Manamukh hari manđđar kee saar na jaañanee ŧinee janamu gavaaŧaa ||

The self-willed manmukh does not appreciate the value of the Lord's temple; they waste away and lose their lives.

ਸਭ ਮਹਿ ਇਕੁ ਵਰਤਦਾ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਪਾਇਆ ਜਾਈ ॥੧੨॥

सभ महि इकु वरतदा गुर सबदी पाइआ जाई ॥१२॥

Sabh mahi īku varaŧađaa gur sabađee paaīâa jaaëe ||12||

The One Lord is pervading in all; through the Word of the Guru's Shabad, He can be found. ||12||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਮੂਰਖੁ ਹੋਵੈ ਸੋ ਸੁਣੈ ਮੂਰਖ ਕਾ ਕਹਣਾ ॥

मूरखु होवै सो सुणै मूरख का कहणा ॥

Moorakhu hovai so suñai moorakh kaa kahañaa ||

Only a fool listens to the words of the fool.

ਮੂਰਖ ਕੇ ਕਿਆ ਲਖਣ ਹੈ ਕਿਆ ਮੂਰਖ ਕਾ ਕਰਣਾ ॥

मूरख के किआ लखण है किआ मूरख का करणा ॥

Moorakh ke kiâa lakhañ hai kiâa moorakh kaa karañaa ||

What are the signs of the fool? What does the fool do?

ਮੂਰਖੁ ਓਹੁ ਜਿ ਮੁਗਧੁ ਹੈ ਅਹੰਕਾਰੇ ਮਰਣਾ ॥

मूरखु ओहु जि मुगधु है अहंकारे मरणा ॥

Moorakhu õhu ji mugađhu hai âhankkaare marañaa ||

A fool is stupid; he dies of egotism.

ਏਤੁ ਕਮਾਣੈ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਦੁਖ ਹੀ ਮਹਿ ਰਹਣਾ ॥

एतु कमाणै सदा दुखु दुख ही महि रहणा ॥

Ēŧu kamaañai sađaa đukhu đukh hee mahi rahañaa ||

His actions always bring him pain; he lives in pain.

ਅਤਿ ਪਿਆਰਾ ਪਵੈ ਖੂਹਿ ਕਿਹੁ ਸੰਜਮੁ ਕਰਣਾ ॥

अति पिआरा पवै खूहि किहु संजमु करणा ॥

Âŧi piâaraa pavai khoohi kihu sanjjamu karañaa ||

If someone's beloved friend falls into the pit, what can be used to pull him out?

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਸੁ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ਓਸੁ ਅਲਿਪਤੋ ਰਹਣਾ ॥

गुरमुखि होइ सु करे वीचारु ओसु अलिपतो रहणा ॥

Guramukhi hoī su kare veechaaru õsu âlipaŧo rahañaa ||

One who becomes Gurmukh contemplates the Lord, and remains detached.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪੈ ਆਪਿ ਉਧਰੈ ਓਸੁ ਪਿਛੈ ਡੁਬਦੇ ਭੀ ਤਰਣਾ ॥

हरि नामु जपै आपि उधरै ओसु पिछै डुबदे भी तरणा ॥

Hari naamu japai âapi ūđharai õsu pichhai dubađe bhee ŧarañaa ||

Chanting the Lord's Name, he saves himself, and he carries across those who are drowning as well.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਕਰੇ ਜੋ ਦੇਇ ਸੁ ਸਹਣਾ ॥੧॥

नानक जो तिसु भावै सो करे जो देइ सु सहणा ॥१॥

Naanak jo ŧisu bhaavai so kare jo đeī su sahañaa ||1||

O Nanak, he acts in accordance with the Will of God; he endures whatever he is given. ||1||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਕਾ ਸਭੁ ਸਰੀਰੁ ਹੈ ਹਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭੁ ਆਪੈ ॥

हरि का सभु सरीरु है हरि रवि रहिआ सभु आपै ॥

Hari kaa sabhu sareeru hai hari ravi rahiâa sabhu âapai ||

The body and everything belongs to the Lord; the Lord Himself is all-pervading.

ਹਰਿ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਨਾ ਪਵੈ ਕਿਛੁ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਪੈ ॥

हरि की कीमति ना पवै किछु कहणु न जापै ॥

Hari kee keemaŧi naa pavai kichhu kahañu na jaapai ||

The Lord's value cannot be estimated; nothing can be said about it.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਾਲਾਹੀਐ ਹਰਿ ਭਗਤੀ ਰਾਪੈ ॥

गुर परसादी सालाहीऐ हरि भगती रापै ॥

Gur parasaađee saalaaheeâi hari bhagaŧee raapai ||

By Guru's Grace, one praises the Lord, imbued with feelings of devotion.

ਸਭੁ ਮਨੁ ਤਨੁ ਹਰਿਆ ਹੋਇਆ ਅਹੰਕਾਰੁ ਗਵਾਪੈ ॥

सभु मनु तनु हरिआ होइआ अहंकारु गवापै ॥

Sabhu manu ŧanu hariâa hoīâa âhankkaaru gavaapai ||

The mind and body are totally rejuvenated, and egotism is eradicated.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹਰਿ ਕਾ ਖੇਲੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਿਸੈ ਬੁਝਾਈ ॥੧੩॥

सभु किछु हरि का खेलु है गुरमुखि किसै बुझाई ॥१३॥

Sabhu kichhu hari kaa khelu hai guramukhi kisai bujhaaëe ||13||

Everything is the play of the Lord. The Gurmukh understands this. ||13||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਕਾਇਆ ਹੰਸ ਧੁਰਿ ਮੇਲੁ ਕਰਤੈ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥

काइआ हंस धुरि मेलु करतै लिखि पाइआ ॥

Kaaīâa hanss đhuri melu karaŧai likhi paaīâa ||

The union of the body and the soul-swan was pre-ordained by the Creator Lord.

ਸਭ ਮਹਿ ਗੁਪਤੁ ਵਰਤਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ ॥

सभ महि गुपतु वरतदा गुरमुखि प्रगटाइआ ॥

Sabh mahi gupaŧu varaŧađaa guramukhi prgataaīâa ||

He is hidden, and yet pervading all. He is revealed to the Gurmukh.

ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਗੁਣ ਉਚਰੈ ਗੁਣ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇਆ ॥

गुण गावै गुण उचरै गुण माहि समाइआ ॥

Guñ gaavai guñ ūcharai guñ maahi samaaīâa ||

Singing the Glorious Praises of the Lord, and chanting His Praises, one merges in His Glories.

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸਚੁ ਹੈ ਸਚੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥

सची बाणी सचु है सचु मेलि मिलाइआ ॥

Sachee baañee sachu hai sachu meli milaaīâa ||

True is the True Word of the Guru's Bani. One unites in Union with the True Lord.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਹੈ ਆਪੇ ਦੇਇ ਵਡਿਆਈ ॥੧੪॥

सभु किछु आपे आपि है आपे देइ वडिआई ॥१४॥

Sabhu kichhu âape âapi hai âape đeī vadiâaëe ||14||

He Himself is everything; He Himself grants glorious greatness. ||14||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਨਉ ਦਰਵਾਜੇ ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਹੈ ਦਸਵੈ ਗੁਪਤੁ ਰਖੀਜੈ ॥

नउ दरवाजे काइआ कोटु है दसवै गुपतु रखीजै ॥

Naū đaravaaje kaaīâa kotu hai đasavai gupaŧu rakheejai ||

The fortress of the body has nine gates; the tenth gate is kept hidden.

ਬਜਰ ਕਪਾਟ ਨ ਖੁਲਨੀ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਖੁਲੀਜੈ ॥

बजर कपाट न खुलनी गुर सबदि खुलीजै ॥

Bajar kapaat na khulanee gur sabađi khuleejai ||

The rigid door is not open; only through the Word of the Guru's Shabad can it be opened.

ਅਨਹਦ ਵਾਜੇ ਧੁਨਿ ਵਜਦੇ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸੁਣੀਜੈ ॥

अनहद वाजे धुनि वजदे गुर सबदि सुणीजै ॥

Ânahađ vaaje đhuni vajađe gur sabađi suñeejai ||

The unstruck sound current resounds and vibrates there. The Word of the Guru's Shabad is heard.

ਤਿਤੁ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਚਾਨਣਾ ਕਰਿ ਭਗਤਿ ਮਿਲੀਜੈ ॥

तितु घट अंतरि चानणा करि भगति मिलीजै ॥

Ŧiŧu ghat ânŧŧari chaanañaa kari bhagaŧi mileejai ||

Deep within the nucleus of the heart, the Divine Light shines forth. Through devotional worship, one meets the Lord.

ਸਭ ਮਹਿ ਏਕੁ ਵਰਤਦਾ ਜਿਨਿ ਆਪੇ ਰਚਨ ਰਚਾਈ ॥੧੫॥

सभ महि एकु वरतदा जिनि आपे रचन रचाई ॥१५॥

Sabh mahi ēku varaŧađaa jini âape rachan rachaaëe ||15||

The One Lord is pervading and permeating all. He Himself created the creation. ||15||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਗੜੁ ਕੋਟੁ ਹੈ ਸਭਿ ਦਿਸੰਤਰ ਦੇਸਾ ॥

काइआ अंदरि गड़ु कोटु है सभि दिसंतर देसा ॥

Kaaīâa ânđđari gaɍu kotu hai sabhi đisanŧŧar đesaa ||

Deep within the body is the fortress of the Lord, and all lands and countries.

ਆਪੇ ਤਾੜੀ ਲਾਈਅਨੁ ਸਭ ਮਹਿ ਪਰਵੇਸਾ ॥

आपे ताड़ी लाईअनु सभ महि परवेसा ॥

Âape ŧaaɍee laaëeânu sabh mahi paravesaa ||

He Himself sits in primal, profound Samaadhi; He Himself is all-pervading.

ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਾਜੀਅਨੁ ਆਪਿ ਗੁਪਤੁ ਰਖੇਸਾ ॥

आपे स्रिसटि साजीअनु आपि गुपतु रखेसा ॥

Âape srisati saajeeânu âapi gupaŧu rakhesaa ||

He Himself created the Universe, and He Himself remains hidden within it.

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਸਚੁ ਪਰਗਟੀਏਸਾ ॥

गुर सेवा ते जाणिआ सचु परगटीएसा ॥

Gur sevaa ŧe jaañiâa sachu paragateeēsaa ||

Serving the Guru, the Lord is known, and the Truth is revealed.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸਚੋ ਸਚੁ ਹੈ ਗੁਰਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥੧੬॥

सभु किछु सचो सचु है गुरि सोझी पाई ॥१६॥

Sabhu kichhu sacho sachu hai guri sojhee paaëe ||16||

He is True, the Truest of the True; the Guru has imparted this understanding. ||16||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਮਨਮੁਖਿ ਮੋਹੁ ਗੁਬਾਰੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬੋਲੈ ॥

मनमुखि मोहु गुबारु है दूजै भाइ बोलै ॥

Manamukhi mohu gubaaru hai đoojai bhaaī bolai ||

The self-willed manmukh is trapped in the darkness of emotional attachment; in the love of duality he speaks.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਹੈ ਨਿਤ ਨੀਰੁ ਵਿਰੋਲੈ ॥

दूजै भाइ सदा दुखु है नित नीरु विरोलै ॥

Đoojai bhaaī sađaa đukhu hai niŧ neeru virolai ||

The love of duality brings pain forever; he churns the water endlessly.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਮਥਿ ਤਤੁ ਕਢੋਲੈ ॥

गुरमुखि नामु धिआईऐ मथि ततु कढोलै ॥

Guramukhi naamu đhiâaëeâi maŧhi ŧaŧu kadholai ||

The Gurmukh meditates on the Naam, the Name of the Lord; he churns, and obtains the essence of reality.

ਅੰਤਰਿ ਪਰਗਾਸੁ ਘਟਿ ਚਾਨਣਾ ਹਰਿ ਲਧਾ ਟੋਲੈ ॥

अंतरि परगासु घटि चानणा हरि लधा टोलै ॥

Ânŧŧari paragaasu ghati chaanañaa hari lađhaa tolai ||

The Divine Light illuminates his heart deep within; he seeks the Lord, and obtains Him.

ਆਪੇ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਦਾ ਕਿਛੁ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥੧੭॥

आपे भरमि भुलाइदा किछु कहणु न जाई ॥१७॥

Âape bharami bhulaaīđaa kichhu kahañu na jaaëe ||17||

He Himself deludes in doubt; no one can comment on this. ||17||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸੇ ਜਨ ਸਾਚੇ ਸਦਾ ਸਦਾ ਜਿਨੀ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਤਾ ॥

से जन साचे सदा सदा जिनी हरि रसु पीता ॥

Se jan saache sađaa sađaa jinee hari rasu peeŧaa ||

They are true, forever true, who drink in the sublime essence of the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚਾ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਚੁ ਸਉਦਾ ਕੀਤਾ ॥

गुरमुखि सचा मनि वसै सचु सउदा कीता ॥

Guramukhi sachaa mani vasai sachu saūđaa keeŧaa ||

The True Lord abides in the mind of the Gurmukh; He strikes the true bargain.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਘਰ ਹੀ ਮਾਹਿ ਹੈ ਵਡਭਾਗੀ ਲੀਤਾ ॥

सभु किछु घर ही माहि है वडभागी लीता ॥

Sabhu kichhu ghar hee maahi hai vadabhaagee leeŧaa ||

Everything is in the home of the self within; only the very fortunate obtain it.

ਅੰਤਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਰਿ ਗਈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੀਤਾ ॥

अंतरि त्रिसना मरि गई हरि गुण गावीता ॥

Ânŧŧari ŧrisanaa mari gaëe hari guñ gaaveeŧaa ||

The hunger within is conquered and overcome, singing the Glorious Praises of the Lord.

ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਆਪੇ ਦੇਇ ਬੁਝਾਈ ॥੧੮॥

आपे मेलि मिलाइअनु आपे देइ बुझाई ॥१८॥

Âape meli milaaīânu âape đeī bujhaaëe ||18||

He Himself unites in His Union; He Himself blesses them with understanding. ||18||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸੋ ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਬਦਿ ਮਿਲੈ ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਚਲੈ ॥

सो सतसंगति सबदि मिलै जो गुरमुखि चलै ॥

So saŧasanggaŧi sabađi milai jo guramukhi chalai ||

They alone walk as Gurmukh, who receive the Shabad in the Sat Sangat, the True Congregation.

ਸਚੁ ਧਿਆਇਨਿ ਸੇ ਸਚੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਖਰਚੁ ਧਨੁ ਪਲੈ ॥

सचु धिआइनि से सचे जिन हरि खरचु धनु पलै ॥

Sachu đhiâaīni se sache jin hari kharachu đhanu palai ||

Meditating on the True Lord, they become truthful; they carry in their robes the supplies of the Lord's wealth.

ਭਗਤ ਸੋਹਨਿ ਗੁਣ ਗਾਵਦੇ ਗੁਰਮਤਿ ਅਚਲੈ ॥

भगत सोहनि गुण गावदे गुरमति अचलै ॥

Bhagaŧ sohani guñ gaavađe guramaŧi âchalai ||

The devotees look beautiful, singing the Praises of the Lord; following the Guru's Teachings, they become stable and unchanging.

ਰਤਨ ਬੀਚਾਰੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਭਲੈ ॥

रतन बीचारु मनि वसिआ गुर कै सबदि भलै ॥

Raŧan beechaaru mani vasiâa gur kai sabađi bhalai ||

They enshrine the jewel of contemplation within their minds, and the most sublime Word of the Guru's Shabad.

ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ਆਪੇ ਦੇਇ ਵਡਿਆਈ ॥੧੯॥

आपे मेलि मिलाइदा आपे देइ वडिआई ॥१९॥

Âape meli milaaīđaa âape đeī vadiâaëe ||19||

He Himself unites in His Union; He Himself grants glorious greatness. ||19||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਆਸਾ ਅੰਦਰਿ ਸਭੁ ਕੋ ਕੋਇ ਨਿਰਾਸਾ ਹੋਇ ॥

आसा अंदरि सभु को कोइ निरासा होइ ॥

Âasaa ânđđari sabhu ko koī niraasaa hoī ||

Everyone is filled with hope; hardly anyone is free of hope.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਮਰਿ ਜੀਵਿਆ ਸਹਿਲਾ ਆਇਆ ਸੋਇ ॥੧॥

नानक जो मरि जीविआ सहिला आइआ सोइ ॥१॥

Naanak jo mari jeeviâa sahilaa âaīâa soī ||1||

O Nanak, blessed is the birth of one, who remains dead while yet alive. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਨਾ ਕਿਛੁ ਆਸਾ ਹਥਿ ਹੈ ਕੇਉ ਨਿਰਾਸਾ ਹੋਇ ॥

ना किछु आसा हथि है केउ निरासा होइ ॥

Naa kichhu âasaa haŧhi hai keū niraasaa hoī ||

Nothing is in the hands of hope. How can one become free of hope?

ਕਿਆ ਕਰੇ ਏਹ ਬਪੁੜੀ ਜਾਂ ਭੋੁਲਾਏ ਸੋਇ ॥੨॥

किआ करे एह बपुड़ी जां भोलाए सोइ ॥२॥

Kiâa kare ēh bapuɍee jaan bhaolaaē soī ||2||

What can this poor being do? The Lord Himself creates confusion. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਸੰਸਾਰ ਸਚੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ॥

ध्रिगु जीवणु संसार सचे नाम बिनु ॥

Đhrigu jeevañu sanssaar sache naam binu ||

Cursed is the life in this world, without the True Name.

ਪ੍ਰਭੁ ਦਾਤਾ ਦਾਤਾਰ ਨਿਹਚਲੁ ਏਹੁ ਧਨੁ ॥

प्रभु दाता दातार निहचलु एहु धनु ॥

Prbhu đaaŧaa đaaŧaar nihachalu ēhu đhanu ||

God is the Great Giver of givers. His wealth is permanent and unchanging.

ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਆਰਾਧੇ ਨਿਰਮਲੁ ਸੋਇ ਜਨੁ ॥

सासि सासि आराधे निरमलु सोइ जनु ॥

Saasi saasi âaraađhe niramalu soī janu ||

That humble being is immaculate, who worships the Lord with each and every breath.

ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਅਗਮੁ ਰਸਨਾ ਏਕੁ ਭਨੁ ॥

अंतरजामी अगमु रसना एकु भनु ॥

Ânŧŧarajaamee âgamu rasanaa ēku bhanu ||

With your tongue, vibrate the One Inaccessible Lord, the Inner-knower, the Searcher of hearts.

ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਰਬਤਿ ਨਾਨਕੁ ਬਲਿ ਜਾਈ ॥੨੦॥

रवि रहिआ सरबति नानकु बलि जाई ॥२०॥

Ravi rahiâa sarabaŧi naanaku bali jaaëe ||20||

He is all-pervading everywhere. Nanak is a sacrifice to Him. ||20||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਆਪਿ ਤਾੜੀ ਲਾਈਅਨੁ ॥

आपे आपि वरतदा आपि ताड़ी लाईअनु ॥

Âape âapi varaŧađaa âapi ŧaaɍee laaëeânu ||

He Himself is all-pervading; He Himself is absorbed in the profound state of Samaadhi.

ਆਪੇ ਹੀ ਉਪਦੇਸਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਤੀਆਈਅਨੁ ॥

आपे ही उपदेसदा गुरमुखि पतीआईअनु ॥

Âape hee ūpađesađaa guramukhi paŧeeâaëeânu ||

He Himself instructs; the Gurmukh is satisfied and fulfilled.

ਇਕਿ ਆਪੇ ਉਝੜਿ ਪਾਇਅਨੁ ਇਕਿ ਭਗਤੀ ਲਾਇਅਨੁ ॥

इकि आपे उझड़ि पाइअनु इकि भगती लाइअनु ॥

Īki âape ūjhaɍi paaīânu īki bhagaŧee laaīânu ||

Some, He causes to wander in the wilderness, while others are committed to His devotional worship.

ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਸੋ ਬੁਝਸੀ ਆਪੇ ਨਾਇ ਲਾਈਅਨੁ ॥

जिसु आपि बुझाए सो बुझसी आपे नाइ लाईअनु ॥

Jisu âapi bujhaaē so bujhasee âape naaī laaëeânu ||

He alone understands, whom the Lord causes to understand; He Himself attaches mortals to His Name.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਚੀ ਵਡਿਆਈ ॥੨੧॥੧॥ ਸੁਧੁ ॥

नानक नामु धिआईऐ सची वडिआई ॥२१॥१॥ सुधु ॥

Naanak naamu đhiâaëeâi sachee vadiâaëe ||21||1|| suđhu ||

O Nanak, meditating on the Naam, the Name of the Lord, true greatness is obtained. ||21||1|| Sudh ||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧

मारू महला ३ घरु १

Maaroo mahalaa 3 gharu 1

Maaroo, Third Mehl, First House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਜਹ ਬੈਸਾਲਹਿ ਤਹ ਬੈਸਾ ਸੁਆਮੀ ਜਹ ਭੇਜਹਿ ਤਹ ਜਾਵਾ ॥

जह बैसालहि तह बैसा सुआमी जह भेजहि तह जावा ॥

Jah baisaalahi ŧah baisaa suâamee jah bhejahi ŧah jaavaa ||

Wherever You seat me, there I sit, O my Lord and Master; wherever You send me, there I go.

ਸਭ ਨਗਰੀ ਮਹਿ ਏਕੋ ਰਾਜਾ ਸਭੇ ਪਵਿਤੁ ਹਹਿ ਥਾਵਾ ॥੧॥

सभ नगरी महि एको राजा सभे पवितु हहि थावा ॥१॥

Sabh nagaree mahi ēko raajaa sabhe paviŧu hahi ŧhaavaa ||1||

In the entire village, there is only One King; all places are sacred. ||1||


ਬਾਬਾ ਦੇਹਿ ਵਸਾ ਸਚ ਗਾਵਾ ॥

बाबा देहि वसा सच गावा ॥

Baabaa đehi vasaa sach gaavaa ||

O Baba, while I dwell in this body, let me sing Your True Praises,

ਜਾ ਤੇ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

जा ते सहजे सहजि समावा ॥१॥ रहाउ ॥

Jaa ŧe sahaje sahaji samaavaa ||1|| rahaaū ||

That I may intuitively merge with You. ||1|| Pause ||


ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਕਿਛੁ ਆਪਸ ਤੇ ਜਾਨਿਆ ਏਈ ਸਗਲ ਵਿਕਾਰਾ ॥

बुरा भला किछु आपस ते जानिआ एई सगल विकारा ॥

Buraa bhalaa kichhu âapas ŧe jaaniâa ēëe sagal vikaaraa ||

He thinks that good and bad deeds come from himself; this is the source of all evil.

ਇਹੁ ਫੁਰਮਾਇਆ ਖਸਮ ਕਾ ਹੋਆ ਵਰਤੈ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰਾ ॥੨॥

इहु फुरमाइआ खसम का होआ वरतै इहु संसारा ॥२॥

Īhu phuramaaīâa khasam kaa hoâa varaŧai īhu sanssaaraa ||2||

Whatever happens in this world is only by the Order of our Lord and Master. ||2||


ਇੰਦ੍ਰੀ ਧਾਤੁ ਸਬਲ ਕਹੀਅਤ ਹੈ ਇੰਦ੍ਰੀ ਕਿਸ ਤੇ ਹੋਈ ॥

इंद्री धातु सबल कहीअत है इंद्री किस ते होई ॥

Īanđđree đhaaŧu sabal kaheeâŧ hai īanđđree kis ŧe hoëe ||

Sexual desires are so strong and compelling; where has this sexual desire come from?

ਆਪੇ ਖੇਲ ਕਰੈ ਸਭਿ ਕਰਤਾ ਐਸਾ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥੩॥

आपे खेल करै सभि करता ऐसा बूझै कोई ॥३॥

Âape khel karai sabhi karaŧaa âisaa boojhai koëe ||3||

The Creator Himself stages all the plays; how rare are those who realize this. ||3||


ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਦੁਬਿਧਾ ਤਦੇ ਬਿਨਾਸੀ ॥

गुर परसादी एक लिव लागी दुबिधा तदे बिनासी ॥

Gur parasaađee ēk liv laagee đubiđhaa ŧađe binaasee ||

By Guru's Grace, one is lovingly focused on the One Lord, and then, duality is ended.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਣਾ ਸੋ ਸਤਿ ਕਰਿ ਮਾਨਿਆ ਕਾਟੀ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸੀ ॥੪॥

जो तिसु भाणा सो सति करि मानिआ काटी जम की फासी ॥४॥

Jo ŧisu bhaañaa so saŧi kari maaniâa kaatee jam kee phaasee ||4||

Whatever is in harmony with His Will, he accepts as True; the noose of Death is loosened from around his neck. ||4||


ਭਣਤਿ ਨਾਨਕੁ ਲੇਖਾ ਮਾਗੈ ਕਵਨਾ ਜਾ ਚੂਕਾ ਮਨਿ ਅਭਿਮਾਨਾ ॥

भणति नानकु लेखा मागै कवना जा चूका मनि अभिमाना ॥

Bhañaŧi naanaku lekhaa maagai kavanaa jaa chookaa mani âbhimaanaa ||

Prays Nanak, who can call him to account, when the egotistical pride of his mind has been silenced?

ਤਾਸੁ ਤਾਸੁ ਧਰਮ ਰਾਇ ਜਪਤੁ ਹੈ ਪਏ ਸਚੇ ਕੀ ਸਰਨਾ ॥੫॥੧॥

तासु तासु धरम राइ जपतु है पए सचे की सरना ॥५॥१॥

Ŧaasu ŧaasu đharam raaī japaŧu hai paē sache kee saranaa ||5||1||

Even the Righteous Judge of Dharma is intimidated and afraid of him; he has entered the Sanctuary of the True Lord. ||5||1||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਨਾ ਥੀਐ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਹੋਇ ॥

आवण जाणा ना थीऐ निज घरि वासा होइ ॥

Âavañ jaañaa naa ŧheeâi nij ghari vaasaa hoī ||

Coming and going in reincarnation no longer exist, when one dwells in the home of the self within.

ਸਚੁ ਖਜਾਨਾ ਬਖਸਿਆ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਸੋਇ ॥੧॥

सचु खजाना बखसिआ आपे जाणै सोइ ॥१॥

Sachu khajaanaa bakhasiâa âape jaañai soī ||1||

He bestowed the Blessing of His treasure of truth; only He Himself knows. ||1||


ਏ ਮਨ ਹਰਿ ਜੀਉ ਚੇਤਿ ਤੂ ਮਨਹੁ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰ ॥

ए मन हरि जीउ चेति तू मनहु तजि विकार ॥

Ē man hari jeeū cheŧi ŧoo manahu ŧaji vikaar ||

O my mind, remember the Dear Lord, and abandon the corruption of your mind.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਧਿਆਇ ਤੂ ਸਚਿ ਲਗੀ ਪਿਆਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गुर कै सबदि धिआइ तू सचि लगी पिआरु ॥१॥ रहाउ ॥

Gur kai sabađi đhiâaī ŧoo sachi lagee piâaru ||1|| rahaaū ||

Meditate on the Word of the Guru's Shabad; focus lovingly on the Truth. ||1|| Pause ||


ਐਥੈ ਨਾਵਹੁ ਭੁਲਿਆ ਫਿਰਿ ਹਥੁ ਕਿਥਾਊ ਨ ਪਾਇ ॥

ऐथै नावहु भुलिआ फिरि हथु किथाऊ न पाइ ॥

Âiŧhai naavahu bhuliâa phiri haŧhu kiŧhaaǖ na paaī ||

One who forgets the Name in this world, shall not find any place of rest anywhere else.

ਜੋਨੀ ਸਭਿ ਭਵਾਈਅਨਿ ਬਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥

जोनी सभि भवाईअनि बिसटा माहि समाइ ॥२॥

Jonee sabhi bhavaaëeâni bisataa maahi samaaī ||2||

He shall wander in all sorts of reincarnations, and rot away in manure. ||2||


ਵਡਭਾਗੀ ਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਮਾਇ ॥

वडभागी गुरु पाइआ पूरबि लिखिआ माइ ॥

Vadabhaagee guru paaīâa poorabi likhiâa maaī ||

By great good fortune, I have found the Guru, according to my pre-ordained destiny, O my mother.

ਅਨਦਿਨੁ ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਕਰਿ ਸਚਾ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥੩॥

अनदिनु सची भगति करि सचा लए मिलाइ ॥३॥

Ânađinu sachee bhagaŧi kari sachaa laē milaaī ||3||

Night and day, I practice true devotional worship; I am united with the True Lord. ||3||


ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਭ ਸਾਜੀਅਨੁ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥

आपे स्रिसटि सभ साजीअनु आपे नदरि करेइ ॥

Âape srisati sabh saajeeânu âape nađari kareī ||

He Himself fashioned the entire universe; He Himself bestows His Glance of Grace.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਵਡਿਆਈਆ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥੪॥੨॥

नानक नामि वडिआईआ जै भावै तै देइ ॥४॥२॥

Naanak naami vadiâaëeâa jai bhaavai ŧai đeī ||4||2||

O Nanak, the Naam, the Name of the Lord, is glorious and great; as He pleases, He bestows His Blessings. ||4||2||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਪਿਛਲੇ ਗੁਨਹ ਬਖਸਾਇ ਜੀਉ ਅਬ ਤੂ ਮਾਰਗਿ ਪਾਇ ॥

पिछले गुनह बखसाइ जीउ अब तू मारगि पाइ ॥

Pichhale gunah bakhasaaī jeeū âb ŧoo maaragi paaī ||

Please forgive my past mistakes, O my Dear Lord; now, please place me on the Path.

ਹਰਿ ਕੀ ਚਰਣੀ ਲਾਗਿ ਰਹਾ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥੧॥

हरि की चरणी लागि रहा विचहु आपु गवाइ ॥१॥

Hari kee charañee laagi rahaa vichahu âapu gavaaī ||1||

I remain attached to the Lord's Feet, and eradicate self-conceit from within. ||1||


ਮੇਰੇ ਮਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਧਿਆਇ ॥

मेरे मन गुरमुखि नामु हरि धिआइ ॥

Mere man guramukhi naamu hari đhiâaī ||

O my mind, as Gurmukh, meditate on the Name of the Lord.

ਸਦਾ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਲਾਗਿ ਰਹਾ ਇਕ ਮਨਿ ਏਕੈ ਭਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

सदा हरि चरणी लागि रहा इक मनि एकै भाइ ॥१॥ रहाउ ॥

Sađaa hari charañee laagi rahaa īk mani ēkai bhaaī ||1|| rahaaū ||

Remain attached forever to the Lord's Feet,single-mindedly,with love for the One Lord. ||1|| Pause ||


ਨਾ ਮੈ ਜਾਤਿ ਨ ਪਤਿ ਹੈ ਨਾ ਮੈ ਥੇਹੁ ਨ ਥਾਉ ॥

ना मै जाति न पति है ना मै थेहु न थाउ ॥

Naa mai jaaŧi na paŧi hai naa mai ŧhehu na ŧhaaū ||

I have no social status or honor; I have no place or home.

ਸਬਦਿ ਭੇਦਿ ਭ੍ਰਮੁ ਕਟਿਆ ਗੁਰਿ ਨਾਮੁ ਦੀਆ ਸਮਝਾਇ ॥੨॥

सबदि भेदि भ्रमु कटिआ गुरि नामु दीआ समझाइ ॥२॥

Sabađi bheđi bhrmu katiâa guri naamu đeeâa samajhaaī ||2||

Pierced through by the Word of the Shabad, my doubts have been cut away. The Guru has inspired me to understand the Naam, the Name of the Lord. ||2||


ਇਹੁ ਮਨੁ ਲਾਲਚ ਕਰਦਾ ਫਿਰੈ ਲਾਲਚਿ ਲਾਗਾ ਜਾਇ ॥

इहु मनु लालच करदा फिरै लालचि लागा जाइ ॥

Īhu manu laalach karađaa phirai laalachi laagaa jaaī ||

This mind wanders around, driven by greed, totally attached to greed.

ਧੰਧੈ ਕੂੜਿ ਵਿਆਪਿਆ ਜਮ ਪੁਰਿ ਚੋਟਾ ਖਾਇ ॥੩॥

धंधै कूड़ि विआपिआ जम पुरि चोटा खाइ ॥३॥

Đhanđđhai kooɍi viâapiâa jam puri chotaa khaaī ||3||

He is engrossed in false pursuits; he shall endure beatings in the City of Death. ||3||


ਨਾਨਕ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਹੈ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥

नानक सभु किछु आपे आपि है दूजा नाही कोइ ॥

Naanak sabhu kichhu âape âapi hai đoojaa naahee koī ||

O Nanak, God Himself is all-in-all. There is no other at all.

ਭਗਤਿ ਖਜਾਨਾ ਬਖਸਿਓਨੁ ਗੁਰਮੁਖਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੪॥੩॥

भगति खजाना बखसिओनु गुरमुखा सुखु होइ ॥४॥३॥

Bhagaŧi khajaanaa bakhasiõnu guramukhaa sukhu hoī ||4||3||

He bestows the treasure of devotional worship, and the Gurmukhs abide in peace. ||4||3||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਸਚਿ ਰਤੇ ਸੇ ਟੋਲਿ ਲਹੁ ਸੇ ਵਿਰਲੇ ਸੰਸਾਰਿ ॥

सचि रते से टोलि लहु से विरले संसारि ॥

Sachi raŧe se toli lahu se virale sanssaari ||

Seek and find those who are imbued with Truth; they are so rare in this world.

ਤਿਨ ਮਿਲਿਆ ਮੁਖੁ ਉਜਲਾ ਜਪਿ ਨਾਮੁ ਮੁਰਾਰਿ ॥੧॥

तिन मिलिआ मुखु उजला जपि नामु मुरारि ॥१॥

Ŧin miliâa mukhu ūjalaa japi naamu muraari ||1||

Meeting with them, one's face becomes radiant and bright, chanting the Name of the Lord. ||1||


ਬਾਬਾ ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਰਿਦੈ ਸਮਾਲਿ ॥

बाबा साचा साहिबु रिदै समालि ॥

Baabaa saachaa saahibu riđai samaali ||

O Baba, contemplate and cherish the True Lord and Master within your heart.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਪਨਾ ਪੁਛਿ ਦੇਖੁ ਲੇਹੁ ਵਖਰੁ ਭਾਲਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

सतिगुरु अपना पुछि देखु लेहु वखरु भालि ॥१॥ रहाउ ॥

Saŧiguru âpanaa puchhi đekhu lehu vakharu bhaali ||1|| rahaaū ||

Seek out and see, and ask your True Guru, and obtain the true commodity. ||1|| Pause ||


ਇਕੁ ਸਚਾ ਸਭ ਸੇਵਦੀ ਧੁਰਿ ਭਾਗਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥

इकु सचा सभ सेवदी धुरि भागि मिलावा होइ ॥

Īku sachaa sabh sevađee đhuri bhaagi milaavaa hoī ||

All serve the One True Lord; through pre-ordained destiny, they meet Him.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲੇ ਸੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਪਾਵਹਿ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥੨॥

गुरमुखि मिले से न विछुड़हि पावहि सचु सोइ ॥२॥

Guramukhi mile se na vichhuɍahi paavahi sachu soī ||2||

The Gurmukhs merge with Him, and will not be separated from Him again; they attain the True Lord. ||2||


ਇਕਿ ਭਗਤੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਮਨਮੁਖ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥

इकि भगती सार न जाणनी मनमुख भरमि भुलाइ ॥

Īki bhagaŧee saar na jaañanee manamukh bharami bhulaaī ||

Some do not appreciate the value of devotional worship; the self-willed manmukhs are deluded by doubt.

ਓਨਾ ਵਿਚਿ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਕਰਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥੩॥

ओना विचि आपि वरतदा करणा किछू न जाइ ॥३॥

Õnaa vichi âapi varaŧađaa karañaa kichhoo na jaaī ||3||

They are filled with self-conceit; they cannot accomplish anything. ||3||


ਜਿਸੁ ਨਾਲਿ ਜੋਰੁ ਨ ਚਲਈ ਖਲੇ ਕੀਚੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥

जिसु नालि जोरु न चलई खले कीचै अरदासि ॥

Jisu naali joru na chalaëe khale keechai ârađaasi ||

Stand and offer your prayer, to the One who cannot be moved by force.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਤਾ ਸੁਣਿ ਕਰੇ ਸਾਬਾਸਿ ॥੪॥੪॥

नानक गुरमुखि नामु मनि वसै ता सुणि करे साबासि ॥४॥४॥

Naanak guramukhi naamu mani vasai ŧaa suñi kare saabaasi ||4||4||

O Nanak, the Naam, the Name of the Lord, abides within the mind of the Gurmukh; hearing his prayer, the Lord applauds him. ||4||4||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

मारू महला ३ ॥

Maaroo mahalaa 3 ||

Maaroo, Third Mehl:

ਮਾਰੂ ਤੇ ਸੀਤਲੁ ਕਰੇ ਮਨੂਰਹੁ ਕੰਚਨੁ ਹੋਇ ॥

मारू ते सीतलु करे मनूरहु कंचनु होइ ॥

Maaroo ŧe seeŧalu kare manoorahu kancchanu hoī ||

He transforms the burning desert into a cool oasis; he transmutes rusted iron into gold.

ਸੋ ਸਾਚਾ ਸਾਲਾਹੀਐ ਤਿਸੁ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥੧॥

सो साचा सालाहीऐ तिसु जेवडु अवरु न कोइ ॥१॥

So saachaa saalaaheeâi ŧisu jevadu âvaru na koī ||1||

So praise the True Lord; there is none other as great as He is. ||1||


ਮੇਰੇ ਮਨ ਅਨਦਿਨੁ ਧਿਆਇ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥

मेरे मन अनदिनु धिआइ हरि नाउ ॥

Mere man ânađinu đhiâaī hari naaū ||

O my mind, night and day, meditate on the Lord's Name.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਅਰਾਧਿ ਤੂ ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

सतिगुर कै बचनि अराधि तू अनदिनु गुण गाउ ॥१॥ रहाउ ॥

Saŧigur kai bachani âraađhi ŧoo ânađinu guñ gaaū ||1|| rahaaū ||

Contemplate the Word of the Guru's Teachings, and sing the Glorious Praises of the Lord, night and day. ||1|| Pause ||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਦੇਇ ਬੁਝਾਇ ॥

गुरमुखि एको जाणीऐ जा सतिगुरु देइ बुझाइ ॥

Guramukhi ēko jaañeeâi jaa saŧiguru đeī bujhaaī ||

As Gurmukh, one comes to know the One Lord, when the True Guru instructs him.

ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਦੂ ਏਹ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥੨॥

सो सतिगुरु सालाहीऐ जिदू एह सोझी पाइ ॥२॥

So saŧiguru saalaaheeâi jiđoo ēh sojhee paaī ||2||

Praise the True Guru, who imparts this understanding. ||2||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਛੋਡਿ ਦੂਜੈ ਲਗੇ ਕਿਆ ਕਰਨਿ ਅਗੈ ਜਾਇ ॥

सतिगुरु छोडि दूजै लगे किआ करनि अगै जाइ ॥

Saŧiguru chhodi đoojai lage kiâa karani âgai jaaī ||

Those who forsake the True Guru, and attach themselves to duality - what will they do when they go to the world hereafter?

ਜਮ ਪੁਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਬਹੁਤੀ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥੩॥

जम पुरि बधे मारीअहि बहुती मिलै सजाइ ॥३॥

Jam puri bađhe maareeâhi bahuŧee milai sajaaī ||3||

Bound and gagged in the City of Death, they will be beaten. They will be punished severely. ||3||


ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਹੈ ਨਾ ਤਿਸੁ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਇ ॥

मेरा प्रभु वेपरवाहु है ना तिसु तिलु न तमाइ ॥

Meraa prbhu veparavaahu hai naa ŧisu ŧilu na ŧamaaī ||

My God is independent and self-sufficient; he does not have even an iota of greed.

ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਸਰਣਾਈ ਭਜਿ ਪਉ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇ ॥੪॥੫॥

नानक तिसु सरणाई भजि पउ आपे बखसि मिलाइ ॥४॥५॥

Naanak ŧisu sarañaaëe bhaji paū âape bakhasi milaaī ||4||5||

O Nanak, run to His Sanctuary; granting His forgiveness, He merges us into Himself. ||4||5||


ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੫ ਅਸਟਪਦੀ

मारू महला ३ घरु ५ असटपदी

Maaroo mahalaa 3 gharu 5 âsatapađee

Maaroo, Third Mehl, Fifth House, Ashtapadees:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਜਿਸ ਨੋ ਪ੍ਰੇਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

जिस नो प्रेमु मंनि वसाए ॥

Jis no premu manni vasaaē ||

One whose mind is filled with the Lord's Love

ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥

साचै सबदि सहजि सुभाए ॥

Saachai sabađi sahaji subhaaē ||

Is intuitively exalted by the True Word of the Shabad.

ਏਹਾ ਵੇਦਨ ਸੋਈ ਜਾਣੈ ਅਵਰੁ ਕਿ ਜਾਣੈ ਕਾਰੀ ਜੀਉ ॥੧॥

एहा वेदन सोई जाणै अवरु कि जाणै कारी जीउ ॥१॥

Ēhaa veđan soëe jaañai âvaru ki jaañai kaaree jeeū ||1||

He alone knows the pain of this love; what does anyone else know about its cure? ||1||


ਆਪੇ ਮੇਲੇ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥

आपे मेले आपि मिलाए ॥

Âape mele âapi milaaē ||

He Himself unites in His Union.

ਆਪਣਾ ਪਿਆਰੁ ਆਪੇ ਲਾਏ ॥

आपणा पिआरु आपे लाए ॥

Âapañaa piâaru âape laaē ||

He Himself inspires us with His Love.

ਪ੍ਰੇਮ ਕੀ ਸਾਰ ਸੋਈ ਜਾਣੈ ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਤੁਮਾਰੀ ਜੀਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

प्रेम की सार सोई जाणै जिस नो नदरि तुमारी जीउ ॥१॥ रहाउ ॥

Prem kee saar soëe jaañai jis no nađari ŧumaaree jeeū ||1|| rahaaū ||

He alone appreciates the value of Your Love, upon whom You shower Your Grace, O Lord. ||1|| Pause ||


ਦਿਬ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਜਾਗੈ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਏ ॥

दिब द्रिसटि जागै भरमु चुकाए ॥

Đib đrisati jaagai bharamu chukaaē ||

One whose spiritual vision is awakened - his doubt is driven out.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਏ ॥

गुर परसादि परम पदु पाए ॥

Gur parasaađi param pađu paaē ||

By Guru's Grace, he obtains the supreme status.

ਸੋ ਜੋਗੀ ਇਹ ਜੁਗਤਿ ਪਛਾਣੈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਬੀਚਾਰੀ ਜੀਉ ॥੨॥

सो जोगी इह जुगति पछाणै गुर कै सबदि बीचारी जीउ ॥२॥

So jogee īh jugaŧi pachhaañai gur kai sabađi beechaaree jeeū ||2||

He alone is a Yogi, who understands this way, and contemplates the Word of the Guru's Shabad. ||2||


ਸੰਜੋਗੀ ਧਨ ਪਿਰ ਮੇਲਾ ਹੋਵੈ ॥

संजोगी धन पिर मेला होवै ॥

Sanjjogee đhan pir melaa hovai ||

By good destiny, the soul-bride is united with her Husband Lord.

ਗੁਰਮਤਿ ਵਿਚਹੁ ਦੁਰਮਤਿ ਖੋਵੈ ॥

गुरमति विचहु दुरमति खोवै ॥

Guramaŧi vichahu đuramaŧi khovai ||

Following the Guru's Teachings, she eradicates her evil-mindedness from within.

ਰੰਗ ਸਿਉ ਨਿਤ ਰਲੀਆ ਮਾਣੈ ਅਪਣੇ ਕੰਤ ਪਿਆਰੀ ਜੀਉ ॥੩॥

रंग सिउ नित रलीआ माणै अपणे कंत पिआरी जीउ ॥३॥

Rangg siū niŧ raleeâa maañai âpañe kanŧŧ piâaree jeeū ||3||

With love, she continually enjoys pleasure with Him; she becomes the beloved of her Husband Lord. ||3||


ਸਤਿਗੁਰ ਬਾਝਹੁ ਵੈਦੁ ਨ ਕੋਈ ॥

सतिगुर बाझहु वैदु न कोई ॥

Saŧigur baajhahu vaiđu na koëe ||

Other than the True Guru, there is no physician.

ਆਪੇ ਆਪਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਸੋਈ ॥

आपे आपि निरंजनु सोई ॥

Âape âapi niranjjanu soëe ||

He Himself is the Immaculate Lord.

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਮਰੈ ਮੰਦਾ ਹੋਵੈ ਗਿਆਨ ਬੀਚਾਰੀ ਜੀਉ ॥੪॥

सतिगुर मिलिऐ मरै मंदा होवै गिआन बीचारी जीउ ॥४॥

Saŧigur miliâi marai manđđaa hovai giâan beechaaree jeeū ||4||

Meeting with the True Guru, evil is conquered, and spiritual wisdom is contemplated. ||4||


ਏਹੁ ਸਬਦੁ ਸਾਰੁ ਜਿਸ ਨੋ ਲਾਏ ॥

एहु सबदु सारु जिस नो लाए ॥

Ēhu sabađu saaru jis no laaē ||

One who is committed to this most sublime Shabad

ਗੁਰਮੁਖਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਗਵਾਏ ॥

गुरमुखि त्रिसना भुख गवाए ॥

Guramukhi ŧrisanaa bhukh gavaaē ||

Becomes Gurmukh, and is rid of thirst and hunger.

ਆਪਣ ਲੀਆ ਕਿਛੂ ਨ ਪਾਈਐ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਕਲ ਧਾਰੀ ਜੀਉ ॥੫॥

आपण लीआ किछू न पाईऐ करि किरपा कल धारी जीउ ॥५॥

Âapañ leeâa kichhoo na paaëeâi kari kirapaa kal đhaaree jeeū ||5||

By one's own efforts, nothing can be accomplished; the Lord, in His Mercy, bestows power. ||5||



200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates