Pt 15, Guru Amardas ji Slok Bani Quotes Shabad,
ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ - ਸਲੋਕ ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
गुरू अमरदास जी - सलोक बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਏਕ ਜੋਤਿ ਦੁਇ ਮੂਰਤੀ ਧਨ ਪਿਰੁ ਕਹੀਐ ਸੋਇ ॥੩॥

एक जोति दुइ मूरती धन पिरु कहीऐ सोइ ॥३॥

Ēk joŧi đuī mooraŧee đhan piru kaheeâi soī ||3||

They alone are called husband and wife, who have one light in two bodies. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਭੈ ਬਿਨੁ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥

भै बिनु भगति न होवई नामि न लगै पिआरु ॥

Bhai binu bhagaŧi na hovaëe naami na lagai piâaru ||

Without the Fear of God, there is no devotional worship, and no love for the Naam, the Name of the Lord.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਭਉ ਊਪਜੈ ਭੈ ਭਾਇ ਰੰਗੁ ਸਵਾਰਿ ॥

सतिगुरि मिलिऐ भउ ऊपजै भै भाइ रंगु सवारि ॥

Saŧiguri miliâi bhaū ǖpajai bhai bhaaī ranggu savaari ||

Meeting with the True Guru, the Fear of God wells up, and one is embellished with the Fear and the Love of God.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਰਤਾ ਰੰਗ ਸਿਉ ਹਉਮੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਾਰਿ ॥

तनु मनु रता रंग सिउ हउमै त्रिसना मारि ॥

Ŧanu manu raŧaa rangg siū haūmai ŧrisanaa maari ||

When the body and mind are imbued with the Lord's Love, egotism and desire are conquered and subdued.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਅਤਿ ਸੋਹਣਾ ਭੇਟਿਆ ਕ੍ਰਿਸਨ ਮੁਰਾਰਿ ॥

मनु तनु निरमलु अति सोहणा भेटिआ क्रिसन मुरारि ॥

Manu ŧanu niramalu âŧi sohañaa bhetiâa krisan muraari ||

The mind and body become immaculately pure and very beautiful, when one meets the Lord, the Destroyer of ego.

ਭਉ ਭਾਉ ਸਭੁ ਤਿਸ ਦਾ ਸੋ ਸਚੁ ਵਰਤੈ ਸੰਸਾਰਿ ॥੯॥

भउ भाउ सभु तिस दा सो सचु वरतै संसारि ॥९॥

Bhaū bhaaū sabhu ŧis đaa so sachu varaŧai sanssaari ||9||

Fear and love all belong to Him; He is the True Lord, permeating and pervading the Universe. ||9||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਸਾਲਾਹੀ ਸਦਾ ਸਦਾ ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਉਪਿ ਸਰੀਰੁ ॥

हरि सालाही सदा सदा तनु मनु सउपि सरीरु ॥

Hari saalaahee sađaa sađaa ŧanu manu saūpi sareeru ||

Praise the Lord, forever and ever; dedicate your body and mind to Him.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਸਚਾ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੁ ॥

गुर सबदी सचु पाइआ सचा गहिर ग्मभीरु ॥

Gur sabađee sachu paaīâa sachaa gahir gambbheeru ||

Through the Word of the Guru's Shabad, I have found the True, Profound and Unfathomable Lord.

ਮਨਿ ਤਨਿ ਹਿਰਦੈ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਹਰਿ ਹੀਰਾ ਹੀਰੁ ॥

मनि तनि हिरदै रवि रहिआ हरि हीरा हीरु ॥

Mani ŧani hirađai ravi rahiâa hari heeraa heeru ||

The Lord, the jewel of jewels, is permeating my mind, body and heart.

ਜਨਮ ਮਰਣ ਕਾ ਦੁਖੁ ਗਇਆ ਫਿਰਿ ਪਵੈ ਨ ਫੀਰੁ ॥

जनम मरण का दुखु गइआ फिरि पवै न फीरु ॥

Janam marañ kaa đukhu gaīâa phiri pavai na pheeru ||

The pains of birth and death are gone, and I shall never again be consigned to the cycle of reincarnation.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂ ਹਰਿ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰੁ ॥੧੦॥

नानक नामु सलाहि तू हरि गुणी गहीरु ॥१०॥

Naanak naamu salaahi ŧoo hari guñee gaheeru ||10||

O Nanak, praise the Naam, the Name of the Lord, the ocean of excellence. ||10||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਚਾ ਅਮਰੁ ਚਲਾਇਓਨੁ ਕਰਿ ਸਚੁ ਫੁਰਮਾਣੁ ॥

सचा अमरु चलाइओनु करि सचु फुरमाणु ॥

Sachaa âmaru chalaaīõnu kari sachu phuramaañu ||

True is the Command He sends forth, and True are the Orders He issues.

ਸਦਾ ਨਿਹਚਲੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸੋ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥

सदा निहचलु रवि रहिआ सो पुरखु सुजाणु ॥

Sađaa nihachalu ravi rahiâa so purakhu sujaañu ||

Forever unmoving and unchanging, permeating and pervading everywhere, He is the All-knowing Primal Lord.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸੇਵੀਐ ਸਚੁ ਸਬਦਿ ਨੀਸਾਣੁ ॥

गुर परसादी सेवीऐ सचु सबदि नीसाणु ॥

Gur parasaađee seveeâi sachu sabađi neesaañu ||

By Guru's Grace, serve Him, through the True Insignia of the Shabad.

ਪੂਰਾ ਥਾਟੁ ਬਣਾਇਆ ਰੰਗੁ ਗੁਰਮਤਿ ਮਾਣੁ ॥

पूरा थाटु बणाइआ रंगु गुरमति माणु ॥

Pooraa ŧhaatu bañaaīâa ranggu guramaŧi maañu ||

That which He makes is perfect; through the Guru's Teachings, enjoy His Love.

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਅਲਖੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਜਾਣੁ ॥੧੧॥

अगम अगोचरु अलखु है गुरमुखि हरि जाणु ॥११॥

Âgam âgocharu âlakhu hai guramukhi hari jaañu ||11||

He is inaccessible, unfathomable and unseen; as Gurmukh, know the Lord. ||11||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪੇ ਹੁਕਮੁ ਚਲਾਇਦਾ ਜਗੁ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ॥

आपे हुकमु चलाइदा जगु धंधै लाइआ ॥

Âape hukamu chalaaīđaa jagu đhanđđhai laaīâa ||

He Himself issues His Commands, and links the people of the world to their tasks.

ਇਕਿ ਆਪੇ ਹੀ ਆਪਿ ਲਾਇਅਨੁ ਗੁਰ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

इकि आपे ही आपि लाइअनु गुर ते सुखु पाइआ ॥

Īki âape hee âapi laaīânu gur ŧe sukhu paaīâa ||

He Himself joins some to Himself, and through the Guru, they find peace.

ਦਹ ਦਿਸ ਇਹੁ ਮਨੁ ਧਾਵਦਾ ਗੁਰਿ ਠਾਕਿ ਰਹਾਇਆ ॥

दह दिस इहु मनु धावदा गुरि ठाकि रहाइआ ॥

Đah đis īhu manu đhaavađaa guri thaaki rahaaīâa ||

The mind runs around in the ten directions; the Guru holds it still.

ਨਾਵੈ ਨੋ ਸਭ ਲੋਚਦੀ ਗੁਰਮਤੀ ਪਾਇਆ ॥

नावै नो सभ लोचदी गुरमती पाइआ ॥

Naavai no sabh lochađee guramaŧee paaīâa ||

Everyone longs for the Name, but it is only found through the Guru's Teachings.

ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੀਐ ਜੋ ਹਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥੧੨॥

धुरि लिखिआ मेटि न सकीऐ जो हरि लिखि पाइआ ॥१२॥

Đhuri likhiâa meti na sakeeâi jo hari likhi paaīâa ||12||

Your pre-ordained destiny, written by the Lord in the very beginning, cannot be erased. ||12||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਰਚਾਇਆ ਹਰਿ ਸਚੈ ਆਪੇ ॥

काइआ कोटु रचाइआ हरि सचै आपे ॥

Kaaīâa kotu rachaaīâa hari sachai âape ||

The True Lord Himself created the body-fortress.

ਇਕਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਇਅਨੁ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਵਿਆਪੇ ॥

इकि दूजै भाइ खुआइअनु हउमै विचि विआपे ॥

Īki đoojai bhaaī khuâaīânu haūmai vichi viâape ||

Some are ruined through the love of duality, engrossed in egotism.

ਇਹੁ ਮਾਨਸ ਜਨਮੁ ਦੁਲੰਭੁ ਸਾ ਮਨਮੁਖ ਸੰਤਾਪੇ ॥

इहु मानस जनमु दुल्मभु सा मनमुख संतापे ॥

Īhu maanas janamu đulambbhu saa manamukh sanŧŧaape ||

This human body is so difficult to obtain; the self-willed manmukhs suffer in pain.

ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਸੋ ਬੁਝਸੀ ਜਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਥਾਪੇ ॥

जिसु आपि बुझाए सो बुझसी जिसु सतिगुरु थापे ॥

Jisu âapi bujhaaē so bujhasee jisu saŧiguru ŧhaape ||

He alone understands, whom the Lord Himself causes to understand; he is blessed by the True Guru.

ਸਭੁ ਜਗੁ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਓਨੁ ਸਭ ਵਰਤੈ ਆਪੇ ॥੧੩॥

सभु जगु खेलु रचाइओनु सभ वरतै आपे ॥१३॥

Sabhu jagu khelu rachaaīõnu sabh varaŧai âape ||13||

He created the entire world for His play; He is pervading amongst all. ||13||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਭੁ ਕੂੜੁ ਹੈ ਕੂੜੋ ਹੋਇ ਗਇਆ ॥

माइआ मोहु सभु कूड़ु है कूड़ो होइ गइआ ॥

Maaīâa mohu sabhu kooɍu hai kooɍo hoī gaīâa ||

Attachment to Maya is totally false, and false are those who go that way.

ਹਉਮੈ ਝਗੜਾ ਪਾਇਓਨੁ ਝਗੜੈ ਜਗੁ ਮੁਇਆ ॥

हउमै झगड़ा पाइओनु झगड़ै जगु मुइआ ॥

Haūmai jhagaɍaa paaīõnu jhagaɍai jagu muīâa ||

Through egotism, the world is caught in conflict and strife, and it dies.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਝਗੜੁ ਚੁਕਾਇਓਨੁ ਇਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ॥

गुरमुखि झगड़ु चुकाइओनु इको रवि रहिआ ॥

Guramukhi jhagaɍu chukaaīõnu īko ravi rahiâa ||

The Gurmukh is free of conflict and strife, and sees the One Lord, pervading everywhere.

ਸਭੁ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ਭਉਜਲੁ ਤਰਿ ਗਇਆ ॥

सभु आतम रामु पछाणिआ भउजलु तरि गइआ ॥

Sabhu âaŧam raamu pachhaañiâa bhaūjalu ŧari gaīâa ||

Recognizing that the Supreme Soul is everywhere, he crosses over the terrifying world-ocean.

ਜੋਤਿ ਸਮਾਣੀ ਜੋਤਿ ਵਿਚਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਇਆ ॥੧੪॥

जोति समाणी जोति विचि हरि नामि समइआ ॥१४॥

Joŧi samaañee joŧi vichi hari naami samaīâa ||14||

His light merges into the Light, and he is absorbed into the Lord's Name. ||14||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਦਰਿ ਮੰਗਤੁ ਜਾਚੈ ਦਾਨੁ ਹਰਿ ਦੀਜੈ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ॥

दरि मंगतु जाचै दानु हरि दीजै क्रिपा करि ॥

Đari manggaŧu jaachai đaanu hari đeejai kripaa kari ||

I am a beggar at Your Door, begging for charity; O Lord, please grant me Your Mercy, and give to me.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਲੇਹੁ ਮਿਲਾਇ ਜਨੁ ਪਾਵੈ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ॥

गुरमुखि लेहु मिलाइ जनु पावै नामु हरि ॥

Guramukhi lehu milaaī janu paavai naamu hari ||

As Gurmukh, unite me, your humble servant, with You, that I may receive Your Name.

ਅਨਹਦ ਸਬਦੁ ਵਜਾਇ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਧਰਿ ॥

अनहद सबदु वजाइ जोती जोति धरि ॥

Ânahađ sabađu vajaaī joŧee joŧi đhari ||

Then, the unstruck melody of the Shabad will vibrate and resound, and my light will blend with the Light.

ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਜੈ ਜੈ ਸਬਦੁ ਹਰਿ ॥

हिरदै हरि गुण गाइ जै जै सबदु हरि ॥

Hirađai hari guñ gaaī jai jai sabađu hari ||

Within my heart,I sing the Glorious Praises of the Lord,and celebrate the Word of the Lord's Shabad.

ਜਗ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਆਪਿ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ॥੧੫॥

जग महि वरतै आपि हरि सेती प्रीति करि ॥१५॥

Jag mahi varaŧai âapi hari seŧee preeŧi kari ||15||

The Lord Himself is pervading and permeating the world; so fall in love with Him! ||15||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਢਾਢੀ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਨਿਤ ਜਨਮੁ ਸਵਾਰਿਆ ॥

ढाढी गुण गावै नित जनमु सवारिआ ॥

Dhaadhee guñ gaavai niŧ janamu savaariâa ||

The minstrel continually sings the Glorious Praises of the Lord, to embellish his life.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਿ ਸਲਾਹਿ ਸਚਾ ਉਰ ਧਾਰਿਆ ॥

गुरमुखि सेवि सलाहि सचा उर धारिआ ॥

Guramukhi sevi salaahi sachaa ūr đhaariâa ||

The Gurmukh serves and praises the True Lord, enshrining Him within his heart.

ਘਰੁ ਦਰੁ ਪਾਵੈ ਮਹਲੁ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਿਆ ॥

घरु दरु पावै महलु नामु पिआरिआ ॥

Gharu đaru paavai mahalu naamu piâariâa ||

He obtains his own home and mansion, by loving the Naam, the Name of the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਨਾਮੁ ਹਉ ਗੁਰ ਕਉ ਵਾਰਿਆ ॥

गुरमुखि पाइआ नामु हउ गुर कउ वारिआ ॥

Guramukhi paaīâa naamu haū gur kaū vaariâa ||

As Gurmukh, I have obtained the Naam; I am a sacrifice to the Guru.

ਤੂ ਆਪਿ ਸਵਾਰਹਿ ਆਪਿ ਸਿਰਜਨਹਾਰਿਆ ॥੧੬॥

तू आपि सवारहि आपि सिरजनहारिआ ॥१६॥

Ŧoo âapi savaarahi âapi sirajanahaariâa ||16||

You Yourself embellish and adorn us, O Creator Lord. ||16||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਜਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਲਾਹੇ ਆਪਣਾ ਸੋ ਸੋਭਾ ਪਾਏ ॥

जि प्रभु सालाहे आपणा सो सोभा पाए ॥

Ji prbhu saalaahe âapañaa so sobhaa paaē ||

One who praises his God, receives honor.

ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਦੂਰਿ ਕਰਿ ਸਚੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

हउमै विचहु दूरि करि सचु मंनि वसाए ॥

Haūmai vichahu đoori kari sachu manni vasaaē ||

He drives out egotism from within himself, and enshrines the True Name within his mind.

ਸਚੁ ਬਾਣੀ ਗੁਣ ਉਚਰੈ ਸਚਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥

सचु बाणी गुण उचरै सचा सुखु पाए ॥

Sachu baañee guñ ūcharai sachaa sukhu paaē ||

Through the True Word of the Guru's Bani,he chants the Glorious Praises of the Lord,and finds true peace.

ਮੇਲੁ ਭਇਆ ਚਿਰੀ ਵਿਛੁੰਨਿਆ ਗੁਰ ਪੁਰਖਿ ਮਿਲਾਏ ॥

मेलु भइआ चिरी विछुंनिआ गुर पुरखि मिलाए ॥

Melu bhaīâa chiree vichhunniâa gur purakhi milaaē ||

He is united with the Lord, after being separated for so long; the Guru, the Primal Being, unites him with the Lord.

ਮਨੁ ਮੈਲਾ ਇਵ ਸੁਧੁ ਹੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ॥੧੭॥

मनु मैला इव सुधु है हरि नामु धिआए ॥१७॥

Manu mailaa īv suđhu hai hari naamu đhiâaē ||17||

In this way, his filthy mind is cleansed and purified, and he meditates on the Name of the Lord. ||17||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਦਇਆ ਕਰਿ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਬਚਨੀ ॥

आपे बखसे दइआ करि गुर सतिगुर बचनी ॥

Âape bakhase đaīâa kari gur saŧigur bachanee ||

The Merciful Lord Himself forgives those who dwell upon the Word of the Guru, the True Guru.

ਅਨਦਿਨੁ ਸੇਵੀ ਗੁਣ ਰਵਾ ਮਨੁ ਸਚੈ ਰਚਨੀ ॥

अनदिनु सेवी गुण रवा मनु सचै रचनी ॥

Ânađinu sevee guñ ravaa manu sachai rachanee ||

Night and day, I serve the True Lord, and chant His Glorious Praises; my mind merges into Him.

ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਬੇਅੰਤੁ ਹੈ ਅੰਤੁ ਕਿਨੈ ਨ ਲਖਨੀ ॥

प्रभु मेरा बेअंतु है अंतु किनै न लखनी ॥

Prbhu meraa beânŧŧu hai ânŧŧu kinai na lakhanee ||

My God is infinite; no one knows His limit.

ਸਤਿਗੁਰ ਚਰਣੀ ਲਗਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਤ ਜਪਨੀ ॥

सतिगुर चरणी लगिआ हरि नामु नित जपनी ॥

Saŧigur charañee lagiâa hari naamu niŧ japanee ||

Grasping hold of the feet of the True Guru, meditate continually on the Lord's Name.

ਜੋ ਇਛੈ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇਸੀ ਸਭਿ ਘਰੈ ਵਿਚਿ ਜਚਨੀ ॥੧੮॥

जो इछै सो फलु पाइसी सभि घरै विचि जचनी ॥१८॥

Jo īchhai so phalu paaīsee sabhi gharai vichi jachanee ||18||

Thus you shall obtain the fruits of your desires, and all wishes shall be fulfilled within your home. ||18||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹੀਐ ਸਚੁ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥

हरि हरि नामु सलाहीऐ सचु कार कमावै ॥

Hari hari naamu salaaheeâi sachu kaar kamaavai ||

Praise the Name of the Lord, Har, Har, and practice truthful deeds.

ਦੂਜੀ ਕਾਰੈ ਲਗਿਆ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਪਾਵੈ ॥

दूजी कारै लगिआ फिरि जोनी पावै ॥

Đoojee kaarai lagiâa phiri jonee paavai ||

Attached to other deeds, one is consigned to wander in reincarnation.

ਨਾਮਿ ਰਤਿਆ ਨਾਮੁ ਪਾਈਐ ਨਾਮੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥

नामि रतिआ नामु पाईऐ नामे गुण गावै ॥

Naami raŧiâa naamu paaëeâi naame guñ gaavai ||

Attuned to the Name, one obtains the Name, and through the Name, sings the Lord's Praises.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹੀਐ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵੈ ॥

गुर कै सबदि सलाहीऐ हरि नामि समावै ॥

Gur kai sabađi salaaheeâi hari naami samaavai ||

Praising the Word of the Guru's Shabad, he merges in the Lord's Name.

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਾ ਸਫਲ ਹੈ ਸੇਵਿਐ ਫਲ ਪਾਵੈ ॥੧੯॥

सतिगुर सेवा सफल है सेविऐ फल पावै ॥१९॥

Saŧigur sevaa saphal hai seviâi phal paavai ||19||

Service to the True Guru is fruitful and rewarding; serving Him, the fruits are obtained. ||19||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਉ ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀ ਕਿਰਮ ਜੰਤੁ ਵਡੀ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ॥

हउ किआ सालाही किरम जंतु वडी तेरी वडिआई ॥

Haū kiâa saalaahee kiram janŧŧu vadee ŧeree vadiâaëe ||

I am a worm - how can I praise You, O Lord; Your glorious greatness is so great!

ਤੂ ਅਗਮ ਦਇਆਲੁ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਆਪਿ ਲੈਹਿ ਮਿਲਾਈ ॥

तू अगम दइआलु अगमु है आपि लैहि मिलाई ॥

Ŧoo âgam đaīâalu âgammu hai âapi laihi milaaëe ||

You are inaccessible, merciful and unapproachable; You Yourself unite us with Yourself.

ਮੈ ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਬੇਲੀ ਕੋ ਨਹੀ ਤੂ ਅੰਤਿ ਸਖਾਈ ॥

मै तुझ बिनु बेली को नही तू अंति सखाई ॥

Mai ŧujh binu belee ko nahee ŧoo ânŧŧi sakhaaëe ||

I have no other friend except You; in the end, You alone will be my Companion and Support.

ਜੋ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਗਤੀ ਤਿਨ ਲੈਹਿ ਛਡਾਈ ॥

जो तेरी सरणागती तिन लैहि छडाई ॥

Jo ŧeree sarañaagaŧee ŧin laihi chhadaaëe ||

You save those who enter Your Sanctuary.

ਨਾਨਕ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਹੈ ਤਿਸੁ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਈ ॥੨੦॥੧॥

नानक वेपरवाहु है तिसु तिलु न तमाई ॥२०॥१॥

Naanak veparavaahu hai ŧisu ŧilu na ŧamaaëe ||20||1||

O Nanak, He is care-free; He has no greed at all. ||20||1||


ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧

बिलावलु महला ३ घरु १

Bilaavalu mahalaa 3 gharu 1

Bilaaval, Third Mehl, First House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਧ੍ਰਿਗੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਖਾਇਆ ਧ੍ਰਿਗੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਸੋਇਆ ਧ੍ਰਿਗੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਕਾਪੜੁ ਅੰਗਿ ਚੜਾਇਆ ॥

ध्रिगु ध्रिगु खाइआ ध्रिगु ध्रिगु सोइआ ध्रिगु ध्रिगु कापड़ु अंगि चड़ाइआ ॥

Đhrigu đhrigu khaaīâa đhrigu đhrigu soīâa đhrigu đhrigu kaapaɍu ânggi chaɍaaīâa ||

Cursed, cursed is the food; cursed, cursed is the sleep; cursed, cursed are the clothes worn on the body.

ਧ੍ਰਿਗੁ ਸਰੀਰੁ ਕੁਟੰਬ ਸਹਿਤ ਸਿਉ ਜਿਤੁ ਹੁਣਿ ਖਸਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥

ध्रिगु सरीरु कुट्मब सहित सिउ जितु हुणि खसमु न पाइआ ॥

Đhrigu sareeru kutambb sahiŧ siū jiŧu huñi khasamu na paaīâa ||

Cursed is the body, along with family and friends, when one does not find his Lord and Master in this life.

ਪਉੜੀ ਛੁੜਕੀ ਫਿਰਿ ਹਾਥਿ ਨ ਆਵੈ ਅਹਿਲਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥੧॥

पउड़ी छुड़की फिरि हाथि न आवै अहिला जनमु गवाइआ ॥१॥

Paūɍee chhuɍakee phiri haaŧhi na âavai âhilaa janamu gavaaīâa ||1||

He misses the step of the ladder, and this opportunity will not come into his hands again; his life is wasted, uselessly. ||1||


ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਨ ਦੇਈ ਲਿਵ ਲਾਗਣਿ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕੇ ਚਰਣ ਵਿਸਾਰੇ ॥

दूजा भाउ न देई लिव लागणि जिनि हरि के चरण विसारे ॥

Đoojaa bhaaū na đeëe liv laagañi jini hari ke charañ visaare ||

The love of duality does not allow him to lovingly focus his attention on the Lord; he forgets the Feet of the Lord.

ਜਗਜੀਵਨ ਦਾਤਾ ਜਨ ਸੇਵਕ ਤੇਰੇ ਤਿਨ ਕੇ ਤੈ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

जगजीवन दाता जन सेवक तेरे तिन के तै दूख निवारे ॥१॥ रहाउ ॥

Jagajeevan đaaŧaa jan sevak ŧere ŧin ke ŧai đookh nivaare ||1|| rahaaū ||

O Life of the World, O Great Giver, you eradicate the sorrows of your humble servants. ||1|| Pause ||


ਤੂ ਦਇਆਲੁ ਦਇਆਪਤਿ ਦਾਤਾ ਕਿਆ ਏਹਿ ਜੰਤ ਵਿਚਾਰੇ ॥

तू दइआलु दइआपति दाता किआ एहि जंत विचारे ॥

Ŧoo đaīâalu đaīâapaŧi đaaŧaa kiâa ēhi janŧŧ vichaare ||

You are Merciful, O Great Giver of Mercy; what are these poor beings?

ਮੁਕਤ ਬੰਧ ਸਭਿ ਤੁਝ ਤੇ ਹੋਏ ਐਸਾ ਆਖਿ ਵਖਾਣੇ ॥

मुकत बंध सभि तुझ ते होए ऐसा आखि वखाणे ॥

Mukaŧ banđđh sabhi ŧujh ŧe hoē âisaa âakhi vakhaañe ||

All are liberated or placed into bondage by You; this is all one can say.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਮੁਕਤੁ ਕਹੀਐ ਮਨਮੁਖ ਬੰਧ ਵਿਚਾਰੇ ॥੨॥

गुरमुखि होवै सो मुकतु कहीऐ मनमुख बंध विचारे ॥२॥

Guramukhi hovai so mukaŧu kaheeâi manamukh banđđh vichaare ||2||

One who becomes Gurmukh is said to be liberated, while the poor self-willed manmukhs are in bondage. ||2||


ਸੋ ਜਨੁ ਮੁਕਤੁ ਜਿਸੁ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਸਦਾ ਰਹੈ ਹਰਿ ਨਾਲੇ ॥

सो जनु मुकतु जिसु एक लिव लागी सदा रहै हरि नाले ॥

So janu mukaŧu jisu ēk liv laagee sađaa rahai hari naale ||

He alone is liberated, who lovingly focuses his attention on the One Lord, always dwelling with the Lord.

ਤਿਨ ਕੀ ਗਹਣ ਗਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਈ ਸਚੈ ਆਪਿ ਸਵਾਰੇ ॥

तिन की गहण गति कही न जाई सचै आपि सवारे ॥

Ŧin kee gahañ gaŧi kahee na jaaëe sachai âapi savaare ||

His depth and condition cannot be described. The True Lord Himself embellishes him.

ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣੇ ਸਿ ਮਨਮੁਖ ਕਹੀਅਹਿ ਨਾ ਉਰਵਾਰਿ ਨ ਪਾਰੇ ॥੩॥

भरमि भुलाणे सि मनमुख कहीअहि ना उरवारि न पारे ॥३॥

Bharami bhulaañe si manamukh kaheeâhi naa ūravaari na paare ||3||

Those who wander around, deluded by doubt, are called manmukhs; they are neither on this side, nor on the other side. ||3||


ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲੇ ॥

जिस नो नदरि करे सोई जनु पाए गुर का सबदु सम्हाले ॥

Jis no nađari kare soëe janu paaē gur kaa sabađu samʱaale ||

That humble being, who is blessed by the Lord's Glance of Grace obtains Him, and contemplates the Word of the Guru's Shabad.

ਹਰਿ ਜਨ ਮਾਇਆ ਮਾਹਿ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥

हरि जन माइआ माहि निसतारे ॥

Hari jan maaīâa maahi nisaŧaare ||

In the midst of Maya, the Lord's servant is emancipated.

ਨਾਨਕ ਭਾਗੁ ਹੋਵੈ ਜਿਸੁ ਮਸਤਕਿ ਕਾਲਹਿ ਮਾਰਿ ਬਿਦਾਰੇ ॥੪॥੧॥

नानक भागु होवै जिसु मसतकि कालहि मारि बिदारे ॥४॥१॥

Naanak bhaagu hovai jisu masaŧaki kaalahi maari biđaare ||4||1||

O Nanak, one who has such destiny inscribed upon his forehead, conquers and destroys death. ||4||1||


ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

बिलावलु महला ३ ॥

Bilaavalu mahalaa 3 ||

Bilaaval, Third Mehl:

ਅਤੁਲੁ ਕਿਉ ਤੋਲਿਆ ਜਾਇ ॥

अतुलु किउ तोलिआ जाइ ॥

Âŧulu kiū ŧoliâa jaaī ||

How can the unweighable be weighed?

ਦੂਜਾ ਹੋਇ ਤ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥

दूजा होइ त सोझी पाइ ॥

Đoojaa hoī ŧa sojhee paaī ||

If there is anyone else as great, then he alone could understand the Lord.

ਤਿਸ ਤੇ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥

तिस ते दूजा नाही कोइ ॥

Ŧis ŧe đoojaa naahee koī ||

There is no other than Him.

ਤਿਸ ਦੀ ਕੀਮਤਿ ਕਿਕੂ ਹੋਇ ॥੧॥

तिस दी कीमति किकू होइ ॥१॥

Ŧis đee keemaŧi kikoo hoī ||1||

How can His value be estimated? ||1||


ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

गुर परसादि वसै मनि आइ ॥

Gur parasaađi vasai mani âaī ||

By Guru's Grace, He comes to dwell in the mind.

ਤਾ ਕੋ ਜਾਣੈ ਦੁਬਿਧਾ ਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ता को जाणै दुबिधा जाइ ॥१॥ रहाउ ॥

Ŧaa ko jaañai đubiđhaa jaaī ||1|| rahaaū ||

One comes to know Him, when duality departs. ||1|| Pause ||


ਆਪਿ ਸਰਾਫੁ ਕਸਵਟੀ ਲਾਏ ॥

आपि सराफु कसवटी लाए ॥

Âapi saraaphu kasavatee laaē ||

He Himself is the Assayer, applying the touch-stone to test it.

ਆਪੇ ਪਰਖੇ ਆਪਿ ਚਲਾਏ ॥

आपे परखे आपि चलाए ॥

Âape parakhe âapi chalaaē ||

He Himself analyzes the coin, and He Himself approves it as currency.

ਆਪੇ ਤੋਲੇ ਪੂਰਾ ਹੋਇ ॥

आपे तोले पूरा होइ ॥

Âape ŧole pooraa hoī ||

He Himself weights it perfectly.

ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਏਕੋ ਸੋਇ ॥੨॥

आपे जाणै एको सोइ ॥२॥

Âape jaañai ēko soī ||2||

He alone knows; He is the One and Only Lord. ||2||


ਮਾਇਆ ਕਾ ਰੂਪੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਤੇ ਹੋਇ ॥

माइआ का रूपु सभु तिस ते होइ ॥

Maaīâa kaa roopu sabhu ŧis ŧe hoī ||

All the forms of Maya emanate from Him.

ਜਿਸ ਨੋ ਮੇਲੇ ਸੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥

जिस नो मेले सु निरमलु होइ ॥

Jis no mele su niramalu hoī ||

He alone becomes pure and immaculate, who is united with the Lord.

ਜਿਸ ਨੋ ਲਾਏ ਲਗੈ ਤਿਸੁ ਆਇ ॥

जिस नो लाए लगै तिसु आइ ॥

Jis no laaē lagai ŧisu âaī ||

He alone is attached, whom the Lord attaches.

ਸਭੁ ਸਚੁ ਦਿਖਾਲੇ ਤਾ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੩॥

सभु सचु दिखाले ता सचि समाइ ॥३॥

Sabhu sachu đikhaale ŧaa sachi samaaī ||3||

All Truth is revealed to him, and then, he merges in the True Lord. ||3||


ਆਪੇ ਲਿਵ ਧਾਤੁ ਹੈ ਆਪੇ ॥

आपे लिव धातु है आपे ॥

Âape liv đhaaŧu hai âape ||

He Himself leads the mortals to focus on Him, and He Himself causes them to chase after Maya.

ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਆਪੇ ਜਾਪੇ ॥

आपि बुझाए आपे जापे ॥

Âapi bujhaaē âape jaape ||

He Himself imparts understanding, and He reveals Himself.

ਆਪੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਬਦੁ ਹੈ ਆਪੇ ॥

आपे सतिगुरु सबदु है आपे ॥

Âape saŧiguru sabađu hai âape ||

He Himself is the True Guru, and He Himself is the Word of the Shabad.

ਨਾਨਕ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ਆਪੇ ॥੪॥੨॥

नानक आखि सुणाए आपे ॥४॥२॥

Naanak âakhi suñaaē âape ||4||2||

O Nanak, He Himself speaks and teaches. ||4||2||


ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

बिलावलु महला ३ ॥

Bilaavalu mahalaa 3 ||

Bilaaval, Third Mehl:

ਸਾਹਿਬ ਤੇ ਸੇਵਕੁ ਸੇਵ ਸਾਹਿਬ ਤੇ ਕਿਆ ਕੋ ਕਹੈ ਬਹਾਨਾ ॥

साहिब ते सेवकु सेव साहिब ते किआ को कहै बहाना ॥

Saahib ŧe sevaku sev saahib ŧe kiâa ko kahai bahaanaa ||

My Lord and Master has made me His servant, and blessed me with His service; how can anyone argue about this?

ਐਸਾ ਇਕੁ ਤੇਰਾ ਖੇਲੁ ਬਨਿਆ ਹੈ ਸਭ ਮਹਿ ਏਕੁ ਸਮਾਨਾ ॥੧॥

ऐसा इकु तेरा खेलु बनिआ है सभ महि एकु समाना ॥१॥

Âisaa īku ŧeraa khelu baniâa hai sabh mahi ēku samaanaa ||1||

Such is Your play, One and Only Lord; You are the One, contained among all. ||1||


ਸਤਿਗੁਰਿ ਪਰਚੈ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਨਾ ॥

सतिगुरि परचै हरि नामि समाना ॥

Saŧiguri parachai hari naami samaanaa ||

When the True Guru is pleased and appeased, one is absorbed in the Lord's Name.

ਜਿਸੁ ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਏ ਅਨਦਿਨੁ ਲਾਗੈ ਸਹਜ ਧਿਆਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

जिसु करमु होवै सो सतिगुरु पाए अनदिनु लागै सहज धिआना ॥१॥ रहाउ ॥

Jisu karamu hovai so saŧiguru paaē ânađinu laagai sahaj đhiâanaa ||1|| rahaaū ||

One who is blessed by the Lord's Mercy, finds the True Guru; night and day, he automatically remains focused on the Lord's meditation. ||1|| Pause ||


ਕਿਆ ਕੋਈ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਕਿਆ ਕੋ ਕਰੇ ਅਭਿਮਾਨਾ ॥

किआ कोई तेरी सेवा करे किआ को करे अभिमाना ॥

Kiâa koëe ŧeree sevaa kare kiâa ko kare âbhimaanaa ||

How can I serve You? How can I be proud of this?

ਜਬ ਅਪੁਨੀ ਜੋਤਿ ਖਿੰਚਹਿ ਤੂ ਸੁਆਮੀ ਤਬ ਕੋਈ ਕਰਉ ਦਿਖਾ ਵਖਿਆਨਾ ॥੨॥

जब अपुनी जोति खिंचहि तू सुआमी तब कोई करउ दिखा वखिआना ॥२॥

Jab âpunee joŧi khincchahi ŧoo suâamee ŧab koëe karaū đikhaa vakhiâanaa ||2||

When You withdraw Your Light, O Lord and Master, then who can speak and teach? ||2||


ਆਪੇ ਗੁਰੁ ਚੇਲਾ ਹੈ ਆਪੇ ਆਪੇ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨਾ ॥

आपे गुरु चेला है आपे आपे गुणी निधाना ॥

Âape guru chelaa hai âape âape guñee niđhaanaa ||

You Yourself are the Guru, and You Yourself are the chaylaa, the humble disciple; You Yourself are the treasure of virtue.

ਜਿਉ ਆਪਿ ਚਲਾਏ ਤਿਵੈ ਕੋਈ ਚਾਲੈ ਜਿਉ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਭਗਵਾਨਾ ॥੩॥

जिउ आपि चलाए तिवै कोई चालै जिउ हरि भावै भगवाना ॥३॥

Jiū âapi chalaaē ŧivai koëe chaalai jiū hari bhaavai bhagavaanaa ||3||

As You cause us to move, so do we move, according to the Pleasure of Your Will, O Lord God. ||3||


ਕਹਤ ਨਾਨਕੁ ਤੂ ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਕਉਣੁ ਜਾਣੈ ਤੇਰੇ ਕਾਮਾਂ ॥

कहत नानकु तू साचा साहिबु कउणु जाणै तेरे कामां ॥

Kahaŧ naanaku ŧoo saachaa saahibu kaūñu jaañai ŧere kaamaan ||

Says Nanak, You are the True Lord and Master; who can know Your actions?

ਇਕਨਾ ਘਰ ਮਹਿ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਇਕਿ ਭਰਮਿ ਭਵਹਿ ਅਭਿਮਾਨਾ ॥੪॥੩॥

इकना घर महि दे वडिआई इकि भरमि भवहि अभिमाना ॥४॥३॥

Īkanaa ghar mahi đe vadiâaëe īki bharami bhavahi âbhimaanaa ||4||3||

Some are blessed with glory in their own homes, while others wander in doubt and pride. ||4||3||


ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

बिलावलु महला ३ ॥

Bilaavalu mahalaa 3 ||

Bilaaval, Third Mehl:

ਪੂਰਾ ਥਾਟੁ ਬਣਾਇਆ ਪੂਰੈ ਵੇਖਹੁ ਏਕ ਸਮਾਨਾ ॥

पूरा थाटु बणाइआ पूरै वेखहु एक समाना ॥

Pooraa ŧhaatu bañaaīâa poorai vekhahu ēk samaanaa ||

The perfect Lord has fashioned the Perfect Creation. Behold the Lord pervading everywhere.

ਇਸੁ ਪਰਪੰਚ ਮਹਿ ਸਾਚੇ ਨਾਮ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਮਤੁ ਕੋ ਧਰਹੁ ਗੁਮਾਨਾ ॥੧॥

इसु परपंच महि साचे नाम की वडिआई मतु को धरहु गुमाना ॥१॥

Īsu parapancch mahi saache naam kee vadiâaëe maŧu ko đharahu gumaanaa ||1||

In this play of the world, is the glorious greatness of the True Name. No one should take pride in himself. ||1||


ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਜਿਸ ਨੋ ਮਤਿ ਆਵੈ ਸੋ ਸਤਿਗੁਰ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨਾ ॥

सतिगुर की जिस नो मति आवै सो सतिगुर माहि समाना ॥

Saŧigur kee jis no maŧi âavai so saŧigur maahi samaanaa ||

One who accepts the wisdom of the True Guru's Teachings, is absorbed into the True Guru.

ਇਹ ਬਾਣੀ ਜੋ ਜੀਅਹੁ ਜਾਣੈ ਤਿਸੁ ਅੰਤਰਿ ਰਵੈ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

इह बाणी जो जीअहु जाणै तिसु अंतरि रवै हरि नामा ॥१॥ रहाउ ॥

Īh baañee jo jeeâhu jaañai ŧisu ânŧŧari ravai hari naamaa ||1|| rahaaū ||

The Lord's Name abides deep within the nucleus of one who realizes the Bani of the Guru's Word within his soul. ||1|| Pause ||


ਚਹੁ ਜੁਗਾ ਕਾ ਹੁਣਿ ਨਿਬੇੜਾ ਨਰ ਮਨੁਖਾ ਨੋ ਏਕੁ ਨਿਧਾਨਾ ॥

चहु जुगा का हुणि निबेड़ा नर मनुखा नो एकु निधाना ॥

Chahu jugaa kaa huñi nibeɍaa nar manukhaa no ēku niđhaanaa ||

Now, this is the essence of the teachings of the four ages: for the human race, the Name of the One Lord is the greatest treasure.

ਜਤੁ ਸੰਜਮ ਤੀਰਥ ਓਨਾ ਜੁਗਾ ਕਾ ਧਰਮੁ ਹੈ ਕਲਿ ਮਹਿ ਕੀਰਤਿ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ॥੨॥

जतु संजम तीरथ ओना जुगा का धरमु है कलि महि कीरति हरि नामा ॥२॥

Jaŧu sanjjam ŧeeraŧh õnaa jugaa kaa đharamu hai kali mahi keeraŧi hari naamaa ||2||

Celibacy, self-discipline and pilgrimages were the essence of Dharma in those past ages; but in this Dark Age of Kali Yuga, the Praise of the Lord's Name is the essence of Dharma. ||2||


ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਆਪੋ ਆਪਣਾ ਧਰਮੁ ਹੈ ਸੋਧਿ ਦੇਖਹੁ ਬੇਦ ਪੁਰਾਨਾ ॥

जुगि जुगि आपो आपणा धरमु है सोधि देखहु बेद पुराना ॥

Jugi jugi âapo âapañaa đharamu hai sođhi đekhahu beđ puraanaa ||

Each and every age has its own essence of Dharma; study the Vedas and the Puraanas, and see this as true.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨੀ ਧਿਆਇਆ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਗਿ ਤੇ ਪੂਰੇ ਪਰਵਾਨਾ ॥੩॥

गुरमुखि जिनी धिआइआ हरि हरि जगि ते पूरे परवाना ॥३॥

Guramukhi jinee đhiâaīâa hari hari jagi ŧe poore paravaanaa ||3||

They are Gurmukh, who meditate on the Lord, Har, Har; in this world, they are perfect and approved. ||3||


ਕਹਤ ਨਾਨਕੁ ਸਚੇ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਾਏ ਚੂਕੈ ਮਨਿ ਅਭਿਮਾਨਾ ॥

कहत नानकु सचे सिउ प्रीति लाए चूकै मनि अभिमाना ॥

Kahaŧ naanaku sache siū preeŧi laaē chookai mani âbhimaanaa ||

Says Nanak, loving the True Lord, the mind's egotism and self-conceit is eradicated.

ਕਹਤ ਸੁਣਤ ਸਭੇ ਸੁਖ ਪਾਵਹਿ ਮਾਨਤ ਪਾਹਿ ਨਿਧਾਨਾ ॥੪॥੪॥

कहत सुणत सभे सुख पावहि मानत पाहि निधाना ॥४॥४॥

Kahaŧ suñaŧ sabhe sukh paavahi maanaŧ paahi niđhaanaa ||4||4||

Those who speak and listen to the Lord's Name, all find peace. Those who believe in it, obtain the supreme treasure. ||4||4||


ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

बिलावलु महला ३ ॥

Bilaavalu mahalaa 3 ||

Bilaaval, Third Mehl:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪੇ ਲਾਏ ॥

गुरमुखि प्रीति जिस नो आपे लाए ॥

Guramukhi preeŧi jis no âape laaē ||

The Lord Himself attaches the Gurmukh to His Love;

ਤਿਤੁ ਘਰਿ ਬਿਲਾਵਲੁ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਏ ॥

तितु घरि बिलावलु गुर सबदि सुहाए ॥

Ŧiŧu ghari bilaavalu gur sabađi suhaaē ||

Joyful melodies permeate his home, and he is embellished with the Word of the Guru's Shabad.

ਮੰਗਲੁ ਨਾਰੀ ਗਾਵਹਿ ਆਏ ॥

मंगलु नारी गावहि आए ॥

Manggalu naaree gaavahi âaē ||

The women come and sing the songs of joy.

ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥੧॥

मिलि प्रीतम सदा सुखु पाए ॥१॥

Mili preeŧam sađaa sukhu paaē ||1||

Meeting with their Beloved, lasting peace is obtained. ||1||


ਹਉ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਿਨੑ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

हउ तिन बलिहारै जिन्ह हरि मंनि वसाए ॥

Haū ŧin balihaarai jinʱ hari manni vasaaē ||

I am a sacrifice to those, whose minds are filled with the Lord.

ਹਰਿ ਜਨ ਕਉ ਮਿਲਿਆ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

हरि जन कउ मिलिआ सुखु पाईऐ हरि गुण गावै सहजि सुभाए ॥१॥ रहाउ ॥

Hari jan kaū miliâa sukhu paaëeâi hari guñ gaavai sahaji subhaaē ||1|| rahaaū ||

Meeting with the humble servant of the Lord, peace is obtained, and one intuitively sings the Glorious Praises of the Lord. ||1|| Pause ||


ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਤੇਰੈ ਚਾਏ ॥

सदा रंगि राते तेरै चाए ॥

Sađaa ranggi raaŧe ŧerai chaaē ||

They are always imbued with Your Joyful Love;

ਹਰਿ ਜੀਉ ਆਪਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਏ ॥

हरि जीउ आपि वसै मनि आए ॥

Hari jeeū âapi vasai mani âaē ||

O Dear Lord, You Yourself come to dwell in their minds.

ਆਪੇ ਸੋਭਾ ਸਦ ਹੀ ਪਾਏ ॥

आपे सोभा सद ही पाए ॥

Âape sobhaa sađ hee paaē ||

They obtain eternal glory.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲੈ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥੨॥

गुरमुखि मेलै मेलि मिलाए ॥२॥

Guramukhi melai meli milaaē ||2||

The Gurmukhs are united in the Lord's Union. ||2||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਾਤੇ ਸਬਦਿ ਰੰਗਾਏ ॥

गुरमुखि राते सबदि रंगाए ॥

Guramukhi raaŧe sabađi ranggaaē ||

The Gurmukhs are imbued with the love of the Word of the Shabad.

ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥

निज घरि वासा हरि गुण गाए ॥

Nij ghari vaasaa hari guñ gaaē ||

They abide in the home of their own being, singing the Glorious Praises of the Lord.

ਰੰਗਿ ਚਲੂਲੈ ਹਰਿ ਰਸਿ ਭਾਏ ॥

रंगि चलूलै हरि रसि भाए ॥

Ranggi chaloolai hari rasi bhaaē ||

They are dyed in the deep crimson color of the Lord's Love; they look so beautiful.

ਇਹੁ ਰੰਗੁ ਕਦੇ ਨ ਉਤਰੈ ਸਾਚਿ ਸਮਾਏ ॥੩॥

इहु रंगु कदे न उतरै साचि समाए ॥३॥

Īhu ranggu kađe na ūŧarai saachi samaaē ||3||

This dye never fades away; they are absorbed in the True Lord. ||3||


ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਮਿਟਿਆ ਅਗਿਆਨੁ ਅੰਧੇਰਾ ॥

अंतरि सबदु मिटिआ अगिआनु अंधेरा ॥

Ânŧŧari sabađu mitiâa âgiâanu ânđđheraa ||

The Shabad deep within the nucleus of the self dispels the darkness of ignorance.

ਸਤਿਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਮਿਲਿਆ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਮੇਰਾ ॥

सतिगुर गिआनु मिलिआ प्रीतमु मेरा ॥

Saŧigur giâanu miliâa preeŧamu meraa ||

Meeting with my Friend, the True Guru, I have obtained spiritual wisdom.

ਜੋ ਸਚਿ ਰਾਤੇ ਤਿਨ ਬਹੁੜਿ ਨ ਫੇਰਾ ॥

जो सचि राते तिन बहुड़ि न फेरा ॥

Jo sachi raaŧe ŧin bahuɍi na pheraa ||

Those who are attuned to the True Lord, do not have to enter the cycle of reincarnation again.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ਪੂਰਾ ਗੁਰੁ ਮੇਰਾ ॥੪॥੫॥

नानक नामु द्रिड़ाए पूरा गुरु मेरा ॥४॥५॥

Naanak naamu đriɍaaē pooraa guru meraa ||4||5||

O Nanak, my Perfect Guru implants the Naam, the Name of the Lord, deep within. ||4||5||


ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

बिलावलु महला ३ ॥

Bilaavalu mahalaa 3 ||

Bilaaval, Third Mehl:

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਪਾਈ ॥

पूरे गुर ते वडिआई पाई ॥

Poore gur ŧe vadiâaëe paaëe ||

From the Perfect Guru, I have obtained glorious greatness.

ਅਚਿੰਤ ਨਾਮੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਈ ॥

अचिंत नामु वसिआ मनि आई ॥

Âchinŧŧ naamu vasiâa mani âaëe ||

The Naam, the Name of the Lord, has spontaneously come to abide in my mind.

ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਸਬਦਿ ਜਲਾਈ ॥

हउमै माइआ सबदि जलाई ॥

Haūmai maaīâa sabađi jalaaëe ||

Through the Word of the Shabad, I have burnt away egotism and Maya.

ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਗੁਰ ਤੇ ਸੋਭਾ ਪਾਈ ॥੧॥

दरि साचै गुर ते सोभा पाई ॥१॥

Đari saachai gur ŧe sobhaa paaëe ||1||

Through the Guru, I have obtained honor in the Court of the True Lord. ||1||


ਜਗਦੀਸ ਸੇਵਉ ਮੈ ਅਵਰੁ ਨ ਕਾਜਾ ॥

जगदीस सेवउ मै अवरु न काजा ॥

Jagađees sevaū mai âvaru na kaajaa ||

I serve the Lord of the Universe; I have no other work to do.

ਅਨਦਿਨੁ ਅਨਦੁ ਹੋਵੈ ਮਨਿ ਮੇਰੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਾਗਉ ਤੇਰਾ ਨਾਮੁ ਨਿਵਾਜਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

अनदिनु अनदु होवै मनि मेरै गुरमुखि मागउ तेरा नामु निवाजा ॥१॥ रहाउ ॥

Ânađinu ânađu hovai mani merai guramukhi maagaū ŧeraa naamu nivaajaa ||1|| rahaaū ||

Night and day, my mind is in ecstasy; as Gurmukh, I beg for the bliss-giving Naam. ||1|| Pause ||


ਮਨ ਕੀ ਪਰਤੀਤਿ ਮਨ ਤੇ ਪਾਈ ॥

मन की परतीति मन ते पाई ॥

Man kee paraŧeeŧi man ŧe paaëe ||

From the mind itself, mental faith is obtained.

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਈ ॥

पूरे गुर ते सबदि बुझाई ॥

Poore gur ŧe sabađi bujhaaëe ||

Through the Guru, I have realized the Shabad.

ਜੀਵਣ ਮਰਣੁ ਕੋ ਸਮਸਰਿ ਵੇਖੈ ॥

जीवण मरणु को समसरि वेखै ॥

Jeevañ marañu ko samasari vekhai ||

How rare is that person, who looks upon life and death alike.

ਬਹੁੜਿ ਨ ਮਰੈ ਨਾ ਜਮੁ ਪੇਖੈ ॥੨॥

बहुड़ि न मरै ना जमु पेखै ॥२॥

Bahuɍi na marai naa jamu pekhai ||2||

She shall never die again, and shall not have to see the Messenger of Death. ||2||


ਘਰ ਹੀ ਮਹਿ ਸਭਿ ਕੋਟ ਨਿਧਾਨ ॥

घर ही महि सभि कोट निधान ॥

Ghar hee mahi sabhi kot niđhaan ||

Within the home of the self are all the millions of treasures.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਦਿਖਾਏ ਗਇਆ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

सतिगुरि दिखाए गइआ अभिमानु ॥

Saŧiguri đikhaaē gaīâa âbhimaanu ||

The True Guru has revealed them, and my egotistical pride is gone.

ਸਦ ਹੀ ਲਾਗਾ ਸਹਜਿ ਧਿਆਨ ॥

सद ही लागा सहजि धिआन ॥

Sađ hee laagaa sahaji đhiâan ||

I keep my meditation always focused on the Cosmic Lord.

ਅਨਦਿਨੁ ਗਾਵੈ ਏਕੋ ਨਾਮ ॥੩॥

अनदिनु गावै एको नाम ॥३॥

Ânađinu gaavai ēko naam ||3||

Night and day, I sing the One Name. ||3||


ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਵਡਿਆਈ ਪਾਈ ॥

इसु जुग महि वडिआई पाई ॥

Īsu jug mahi vadiâaëe paaëe ||

I have obtained glorious greatness in this age,

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ॥

पूरे गुर ते नामु धिआई ॥

Poore gur ŧe naamu đhiâaëe ||

From the Perfect Guru, meditating on the Naam.

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥

जह देखा तह रहिआ समाई ॥

Jah đekhaa ŧah rahiâa samaaëe ||

Wherever I look, I see the Lord permeating and pervading.

ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥੪॥

सदा सुखदाता कीमति नही पाई ॥४॥

Sađaa sukhađaaŧaa keemaŧi nahee paaëe ||4||

He is forever the Giver of peace; His worth cannot be estimated. ||4||


ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ॥

पूरै भागि गुरु पूरा पाइआ ॥

Poorai bhaagi guru pooraa paaīâa ||

By perfect destiny, I have found the Perfect Guru.

ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥

अंतरि नामु निधानु दिखाइआ ॥

Ânŧŧari naamu niđhaanu đikhaaīâa ||

He has revealed to me the treasure of the Naam, deep within the nucleus of my self.

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਅਤਿ ਮੀਠਾ ਲਾਇਆ ॥

गुर का सबदु अति मीठा लाइआ ॥

Gur kaa sabađu âŧi meethaa laaīâa ||

The Word of the Guru's Shabad is so very sweet.

ਨਾਨਕ ਤ੍ਰਿਸਨ ਬੁਝੀ ਮਨਿ ਤਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੫॥੬॥੪॥੬॥੧੦॥

नानक त्रिसन बुझी मनि तनि सुखु पाइआ ॥५॥६॥४॥६॥१०॥

Naanak ŧrisan bujhee mani ŧani sukhu paaīâa ||5||6||4||6||10||

O Nanak, my thirst is quenched, and my mind and body have found peace. ||5||6||4||6||10||


ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ਅਸਟਪਦੀ ਘਰੁ ੧੦

बिलावलु महला ३ असटपदी घरु १०

Bilaavalu mahalaa 3 âsatapađee gharu 10

Bilaaval, Third Mehl, Ashtapadees, Tenth House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਜਗੁ ਕਊਆ ਮੁਖਿ ਚੁੰਚ ਗਿਆਨੁ ॥

जगु कऊआ मुखि चुंच गिआनु ॥

Jagu kaǖâa mukhi chuncch giâanu ||

The world is like a crow; with its beak, it croaks spiritual wisdom.

ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਝੂਠੁ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

अंतरि लोभु झूठु अभिमानु ॥

Ânŧŧari lobhu jhoothu âbhimaanu ||

But deep within there is greed, falsehood and pride.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਪਾਜੁ ਲਹਗੁ ਨਿਦਾਨਿ ॥੧॥

बिनु नावै पाजु लहगु निदानि ॥१॥

Binu naavai paaju lahagu niđaani ||1||

Without the Name of the Lord, your thin outer covering shall wear off, you fool. ||1||


ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਿ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਚੀਤਿ ॥

सतिगुर सेवि नामु वसै मनि चीति ॥

Saŧigur sevi naamu vasai mani cheeŧi ||

Serving the True Guru, the Naam shall dwell in your conscious mind.

ਗੁਰੁ ਭੇਟੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਚੇਤਾਵੈ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਹੋਰ ਝੂਠੁ ਪਰੀਤਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गुरु भेटे हरि नामु चेतावै बिनु नावै होर झूठु परीति ॥१॥ रहाउ ॥

Guru bhete hari naamu cheŧaavai binu naavai hor jhoothu pareeŧi ||1|| rahaaū ||

Meeting with the Guru, the Name of the Lord comes to mind. Without the Name, other loves are false. ||1|| Pause ||


ਗੁਰਿ ਕਹਿਆ ਸਾ ਕਾਰ ਕਮਾਵਹੁ ॥

गुरि कहिआ सा कार कमावहु ॥

Guri kahiâa saa kaar kamaavahu ||

So do that work, which the Guru tells you to do.

ਸਬਦੁ ਚੀਨੑਿ ਸਹਜ ਘਰਿ ਆਵਹੁ ॥

सबदु चीन्हि सहज घरि आवहु ॥

Sabađu cheenʱi sahaj ghari âavahu ||

Contemplating the Word of the Shabad, you shall come to the home of celestial bliss.

ਸਾਚੈ ਨਾਇ ਵਡਾਈ ਪਾਵਹੁ ॥੨॥

साचै नाइ वडाई पावहु ॥२॥

Saachai naaī vadaaëe paavahu ||2||

Through the True Name, you shall obtain glorious greatness. ||2||


ਆਪਿ ਨ ਬੂਝੈ ਲੋਕ ਬੁਝਾਵੈ ॥

आपि न बूझै लोक बुझावै ॥

Âapi na boojhai lok bujhaavai ||

One who does not understand his own self, but still tries to instruct others,

ਮਨ ਕਾ ਅੰਧਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਵੈ ॥

मन का अंधा अंधु कमावै ॥

Man kaa ânđđhaa ânđđhu kamaavai ||

Is mentally blind, and acts in blindness.

ਦਰੁ ਘਰੁ ਮਹਲੁ ਠਉਰੁ ਕੈਸੇ ਪਾਵੈ ॥੩॥

दरु घरु महलु ठउरु कैसे पावै ॥३॥

Đaru gharu mahalu thaūru kaise paavai ||3||

How can he ever find a home and a place of rest, in the Mansion of the Lord's Presence? ||3||


ਹਰਿ ਜੀਉ ਸੇਵੀਐ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ॥

हरि जीउ सेवीऐ अंतरजामी ॥

Hari jeeū seveeâi ânŧŧarajaamee ||

Serve the Dear Lord, the Inner-knower, the Searcher of hearts;

ਘਟ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਜਿਸ ਕੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਨੀ ॥

घट घट अंतरि जिस की जोति समानी ॥

Ghat ghat ânŧŧari jis kee joŧi samaanee ||

Deep within each and every heart, His Light is shining forth.

ਤਿਸੁ ਨਾਲਿ ਕਿਆ ਚਲੈ ਪਹਨਾਮੀ ॥੪॥

तिसु नालि किआ चलै पहनामी ॥४॥

Ŧisu naali kiâa chalai pahanaamee ||4||

How can anyone hide anything from Him? ||4||


ਸਾਚਾ ਨਾਮੁ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਜਾਨੈ ॥

साचा नामु साचै सबदि जानै ॥

Saachaa naamu saachai sabađi jaanai ||

The True Name is known through the True Word of the Shabad.

ਆਪੈ ਆਪੁ ਮਿਲੈ ਚੂਕੈ ਅਭਿਮਾਨੈ ॥

आपै आपु मिलै चूकै अभिमानै ॥

Âapai âapu milai chookai âbhimaanai ||

The Lord Himself meets that one who eradicates egotistical pride.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਸਦਾ ਵਖਾਨੈ ॥੫॥

गुरमुखि नामु सदा सदा वखानै ॥५॥

Guramukhi naamu sađaa sađaa vakhaanai ||5||

The Gurmukh chants the Naam, forever and ever. ||5||


ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੇਵਿਐ ਦੂਜੀ ਦੁਰਮਤਿ ਜਾਈ ॥

सतिगुरि सेविऐ दूजी दुरमति जाई ॥

Saŧiguri seviâi đoojee đuramaŧi jaaëe ||

Serving the True Guru, duality and evil-mindedness are taken away.

ਅਉਗਣ ਕਾਟਿ ਪਾਪਾ ਮਤਿ ਖਾਈ ॥

अउगण काटि पापा मति खाई ॥

Âūgañ kaati paapaa maŧi khaaëe ||

Guilty mistakes are erased, and the sinful intellect is cleansed.

ਕੰਚਨ ਕਾਇਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਈ ॥੬॥

कंचन काइआ जोती जोति समाई ॥६॥

Kancchan kaaīâa joŧee joŧi samaaëe ||6||

One's body sparkles like gold, and one's light merges into the Light. ||6||


ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ॥

सतिगुरि मिलिऐ वडी वडिआई ॥

Saŧiguri miliâi vadee vadiâaëe ||

Meeting with the True Guru, one is blessed with glorious greatness.

ਦੁਖੁ ਕਾਟੈ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਵਸਾਈ ॥

दुखु काटै हिरदै नामु वसाई ॥

Đukhu kaatai hirađai naamu vasaaëe ||

Pain is taken away, and the Naam comes to dwell within the heart.

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਈ ॥੭॥

नामि रते सदा सुखु पाई ॥७॥

Naami raŧe sađaa sukhu paaëe ||7||

Imbued with the Naam, one finds eternal peace. ||7||


ਗੁਰਮਤਿ ਮਾਨਿਆ ਕਰਣੀ ਸਾਰੁ ॥

गुरमति मानिआ करणी सारु ॥

Guramaŧi maaniâa karañee saaru ||

Obeying the Gur's instructions, one's actions are purified.

ਗੁਰਮਤਿ ਮਾਨਿਆ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

गुरमति मानिआ मोख दुआरु ॥

Guramaŧi maaniâa mokh đuâaru ||

Obeying the Guru's Instructions, one finds the state of salvation.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮਤਿ ਮਾਨਿਆ ਪਰਵਾਰੈ ਸਾਧਾਰੁ ॥੮॥੧॥੩॥

नानक गुरमति मानिआ परवारै साधारु ॥८॥१॥३॥

Naanak guramaŧi maaniâa paravaarai saađhaaru ||8||1||3||

O Nanak, those who follow the Guru's Teachings are saved, along with their families. ||8||1||3||


ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ਵਾਰ ਸਤ ਘਰੁ ੧੦

बिलावलु महला ३ वार सत घरु १०

Bilaavalu mahalaa 3 vaar saŧ gharu 10

Bilaaval, Third Mehl, The Seven Days, Tenth House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਆਦਿਤ ਵਾਰਿ ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਸੋਈ ॥

आदित वारि आदि पुरखु है सोई ॥

Âađiŧ vaari âađi purakhu hai soëe ||

Sunday: He, the Lord, is the Primal Being.

ਆਪੇ ਵਰਤੈ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥

आपे वरतै अवरु न कोई ॥

Âape varaŧai âvaru na koëe ||

He Himself is the Pervading Lord; there is no other at all.

ਓਤਿ ਪੋਤਿ ਜਗੁ ਰਹਿਆ ਪਰੋਈ ॥

ओति पोति जगु रहिआ परोई ॥

Õŧi poŧi jagu rahiâa paroëe ||

Through and through, He is woven into the fabric of the world.

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰੈ ਸੁ ਹੋਈ ॥

आपे करता करै सु होई ॥

Âape karaŧaa karai su hoëe ||

Whatever the Creator Himself does, that alone happens.

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥

नामि रते सदा सुखु होई ॥

Naami raŧe sađaa sukhu hoëe ||

Imbued with the Naam, the Name of the Lord, one is forever in peace.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥੧॥

गुरमुखि विरला बूझै कोई ॥१॥

Guramukhi viralaa boojhai koëe ||1||

But how rare is the one, who, as Gurmukh, understands this. ||1||


ਹਿਰਦੈ ਜਪਨੀ ਜਪਉ ਗੁਣਤਾਸਾ ॥

हिरदै जपनी जपउ गुणतासा ॥

Hirađai japanee japaū guñaŧaasaa ||

Within my heart, I chant the Chant of the Lord, the treasure of virtue.

ਹਰਿ ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਅਪਰੰਪਰ ਸੁਆਮੀ ਜਨ ਪਗਿ ਲਗਿ ਧਿਆਵਉ ਹੋਇ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

हरि अगम अगोचरु अपर्मपर सुआमी जन पगि लगि धिआवउ होइ दासनि दासा ॥१॥ रहाउ ॥

Hari âgam âgocharu âparamppar suâamee jan pagi lagi đhiâavaū hoī đaasani đaasaa ||1|| rahaaū ||

The Lord, my Lord and Master, is inaccessible, unfathomable and unlimited. Grasping the feet of the Lord's humble servants, I meditate on Him, and become the slave of His slaves. ||1|| Pause ||


ਸੋਮਵਾਰਿ ਸਚਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥

सोमवारि सचि रहिआ समाइ ॥

Somavaari sachi rahiâa samaaī ||

Monday: The True Lord is permeating and pervading.

ਤਿਸ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥

तिस की कीमति कही न जाइ ॥

Ŧis kee keemaŧi kahee na jaaī ||

His value cannot be described.

ਆਖਿ ਆਖਿ ਰਹੇ ਸਭਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

आखि आखि रहे सभि लिव लाइ ॥

Âakhi âakhi rahe sabhi liv laaī ||

Talking and speaking about Him, all keep themselves lovingly focused on Him.

ਜਿਸੁ ਦੇਵੈ ਤਿਸੁ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥

जिसु देवै तिसु पलै पाइ ॥

Jisu đevai ŧisu palai paaī ||

Devotion falls into the laps of those whom He so blesses.

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਲਖਿਆ ਨ ਜਾਇ ॥

अगम अगोचरु लखिआ न जाइ ॥

Âgam âgocharu lakhiâa na jaaī ||

He is inaccessible and unfathomable; He cannot be seen.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੨॥

गुर कै सबदि हरि रहिआ समाइ ॥२॥

Gur kai sabađi hari rahiâa samaaī ||2||

Through the Word of the Guru's Shabad, the Lord is seen to be permeating and pervading everywhere. ||2||


ਮੰਗਲਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਉਪਾਇਆ ॥

मंगलि माइआ मोहु उपाइआ ॥

Manggali maaīâa mohu ūpaaīâa ||

Tuesday: The Lord created love and attachment to Maya.

ਆਪੇ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ॥

आपे सिरि सिरि धंधै लाइआ ॥

Âape siri siri đhanđđhai laaīâa ||

He Himself has enjoined each and every being to their tasks.

ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਸੋਈ ਬੂਝੈ ॥

आपि बुझाए सोई बूझै ॥

Âapi bujhaaē soëe boojhai ||

He alone understands, whom the Lord causes to understand.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਦਰੁ ਘਰੁ ਸੂਝੈ ॥

गुर कै सबदि दरु घरु सूझै ॥

Gur kai sabađi đaru gharu soojhai ||

Through the Word of the Guru's Shabad, one understands his heart and home.

ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

प्रेम भगति करे लिव लाइ ॥

Prem bhagaŧi kare liv laaī ||

He worships the Lord in loving devotion.

ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥੩॥

हउमै ममता सबदि जलाइ ॥३॥

Haūmai mamaŧaa sabađi jalaaī ||3||

His egotism and self-conceit are burnt away by the Shabad. ||3||


ਬੁਧਵਾਰਿ ਆਪੇ ਬੁਧਿ ਸਾਰੁ ॥

बुधवारि आपे बुधि सारु ॥

Buđhavaari âape buđhi saaru ||

Wednesday: He Himself bestows sublime understanding.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰਣੀ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰੁ ॥

गुरमुखि करणी सबदु वीचारु ॥

Guramukhi karañee sabađu veechaaru ||

The Gurmukh does good deeds, and contemplates the Word of the Shabad.

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥

नामि रते मनु निरमलु होइ ॥

Naami raŧe manu niramalu hoī ||

Imbued with the Naam, the Name of the Lord, the mind become pure and immaculate.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਹਉਮੈ ਮਲੁ ਖੋਇ ॥

हरि गुण गावै हउमै मलु खोइ ॥

Hari guñ gaavai haūmai malu khoī ||

He sings the Glorious Praises of the Lord, and washes off the filth of egotism.

ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਦ ਸੋਭਾ ਪਾਏ ॥

दरि सचै सद सोभा पाए ॥

Đari sachai sađ sobhaa paaē ||

In the Court of the True Lord, he obtains lasting glory.

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਏ ॥੪॥

नामि रते गुर सबदि सुहाए ॥४॥

Naami raŧe gur sabađi suhaaē ||4||

Imbued with the Naam, he is embellished with the Word of the Guru's Shabad. ||4||


ਲਾਹਾ ਨਾਮੁ ਪਾਏ ਗੁਰ ਦੁਆਰਿ ॥

लाहा नामु पाए गुर दुआरि ॥

Laahaa naamu paaē gur đuâari ||

The profit of the Naam is obtained through the Door of the Guru.

ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥

आपे देवै देवणहारु ॥

Âape đevai đevañahaaru ||

The Great Giver Himself gives it.

ਜੋ ਦੇਵੈ ਤਿਸ ਕਉ ਬਲਿ ਜਾਈਐ ॥

जो देवै तिस कउ बलि जाईऐ ॥

Jo đevai ŧis kaū bali jaaëeâi ||

I am a sacrifice to the One who gives it.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਆਪੁ ਗਵਾਈਐ ॥

गुर परसादी आपु गवाईऐ ॥

Gur parasaađee âapu gavaaëeâi ||

By Guru's Grace, self-conceit is eradicated.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਰਖਹੁ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

नानक नामु रखहु उर धारि ॥

Naanak naamu rakhahu ūr đhaari ||

O Nanak, enshrine the Naam within your heart.

ਦੇਵਣਹਾਰੇ ਕਉ ਜੈਕਾਰੁ ॥੫॥

देवणहारे कउ जैकारु ॥५॥

Đevañahaare kaū jaikaaru ||5||

I celebrate the victory of the Lord, the Great Giver. ||5||


ਵੀਰਵਾਰਿ ਵੀਰ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਏ ॥

वीरवारि वीर भरमि भुलाए ॥

Veeravaari veer bharami bhulaaē ||

Thursday: The fifty-two warriors were deluded by doubt.

ਪ੍ਰੇਤ ਭੂਤ ਸਭਿ ਦੂਜੈ ਲਾਏ ॥

प्रेत भूत सभि दूजै लाए ॥

Preŧ bhooŧ sabhi đoojai laaē ||

All the goblins and demons are attached to duality.

ਆਪਿ ਉਪਾਏ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਵੇਕਾ ॥

आपि उपाए करि वेखै वेका ॥

Âapi ūpaaē kari vekhai vekaa ||

God Himself created them, and sees each one distinct.

ਸਭਨਾ ਕਰਤੇ ਤੇਰੀ ਟੇਕਾ ॥

सभना करते तेरी टेका ॥

Sabhanaa karaŧe ŧeree tekaa ||

O Creator Lord, You are the Support of all.

ਜੀਅ ਜੰਤ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ॥

जीअ जंत तेरी सरणाई ॥

Jeeâ janŧŧ ŧeree sarañaaëe ||

The beings and creatures are under Your protection.

ਸੋ ਮਿਲੈ ਜਿਸੁ ਲੈਹਿ ਮਿਲਾਈ ॥੬॥

सो मिलै जिसु लैहि मिलाई ॥६॥

So milai jisu laihi milaaëe ||6||

He alone meets You, whom You Yourself meet. ||6||


ਸੁਕ੍ਰਵਾਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥

सुक्रवारि प्रभु रहिआ समाई ॥

Sukrvaari prbhu rahiâa samaaëe ||

Friday: God is permeating and pervading everywhere.

ਆਪਿ ਉਪਾਇ ਸਭ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥

आपि उपाइ सभ कीमति पाई ॥

Âapi ūpaaī sabh keemaŧi paaëe ||

He Himself created all, and appraises the value of all.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਕਰੈ ਬੀਚਾਰੁ ॥

गुरमुखि होवै सु करै बीचारु ॥

Guramukhi hovai su karai beechaaru ||

One who become Gurmukh, contemplates the Lord.

ਸਚੁ ਸੰਜਮੁ ਕਰਣੀ ਹੈ ਕਾਰ ॥

सचु संजमु करणी है कार ॥

Sachu sanjjamu karañee hai kaar ||

He practices truth and self-restraint.

ਵਰਤੁ ਨੇਮੁ ਨਿਤਾਪ੍ਰਤਿ ਪੂਜਾ ॥

वरतु नेमु निताप्रति पूजा ॥

Varaŧu nemu niŧaaprŧi poojaa ||

All fasts, religious rituals and daily worship services,

ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਸਭੁ ਭਾਉ ਹੈ ਦੂਜਾ ॥੭॥

बिनु बूझे सभु भाउ है दूजा ॥७॥

Binu boojhe sabhu bhaaū hai đoojaa ||7||

without genuine understanding lead only to the love of duality. ||7||


ਛਨਿਛਰਵਾਰਿ ਸਉਣ ਸਾਸਤ ਬੀਚਾਰੁ ॥

छनिछरवारि सउण सासत बीचारु ॥

Chhanichharavaari saūñ saasaŧ beechaaru ||

Saturday: Contemplating good omens and the Shaastras,

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਭਰਮੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥

हउमै मेरा भरमै संसारु ॥

Haūmai meraa bharamai sanssaaru ||

In egotism and self-conceit, the world wanders in delusion.

ਮਨਮੁਖੁ ਅੰਧਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

मनमुखु अंधा दूजै भाइ ॥

Manamukhu ânđđhaa đoojai bhaaī ||

The blind, self-willed manmukh in engrossed in the love of duality.

ਜਮ ਦਰਿ ਬਾਧਾ ਚੋਟਾ ਖਾਇ ॥

जम दरि बाधा चोटा खाइ ॥

Jam đari baađhaa chotaa khaaī ||

Bound and gagged at death's door, he is beaten and punished.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥

गुर परसादी सदा सुखु पाए ॥

Gur parasaađee sađaa sukhu paaē ||

By Guru's Grace, one finds lasting peace.

ਸਚੁ ਕਰਣੀ ਸਾਚਿ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥੮॥

सचु करणी साचि लिव लाए ॥८॥

Sachu karañee saachi liv laaē ||8||

He practices Truth, and lovingly focuses on the Truth. ||8||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ॥

सतिगुरु सेवहि से वडभागी ॥

Saŧiguru sevahi se vadabhaagee ||

Those who serve the True Guru are very fortunate.

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਸਚਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥

हउमै मारि सचि लिव लागी ॥

Haūmai maari sachi liv laagee ||

Conquering their ego, they embrace love for the True Lord.

ਤੇਰੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

तेरै रंगि राते सहजि सुभाइ ॥

Ŧerai ranggi raaŧe sahaji subhaaī ||

They are automatically imbued with Your Love, O Lord.

ਤੂ ਸੁਖਦਾਤਾ ਲੈਹਿ ਮਿਲਾਇ ॥

तू सुखदाता लैहि मिलाइ ॥

Ŧoo sukhađaaŧaa laihi milaaī ||

You are the Giver of peace; You merge them into Yourself.

ਏਕਸ ਤੇ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥

एकस ते दूजा नाही कोइ ॥

Ēkas ŧe đoojaa naahee koī ||

Everything comes from the One and only Lord; there is no other at all.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਸੋਝੀ ਹੋਇ ॥੯॥

गुरमुखि बूझै सोझी होइ ॥९॥

Guramukhi boojhai sojhee hoī ||9||

The Gurmukh realizes this, and understands. ||9||


ਪੰਦ੍ਰਹ ਥਿਤੀਂ ਤੈ ਸਤ ਵਾਰ ॥

पंद्रह थितीं तै सत वार ॥

Panđđrh ŧhiŧeen ŧai saŧ vaar ||

The fifteen lunar days, the seven days of the week,

ਮਾਹਾ ਰੁਤੀ ਆਵਹਿ ਵਾਰ ਵਾਰ ॥

माहा रुती आवहि वार वार ॥

Maahaa ruŧee âavahi vaar vaar ||

The months, seasons, days and nights, come over and over again;

ਦਿਨਸੁ ਰੈਣਿ ਤਿਵੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥

दिनसु रैणि तिवै संसारु ॥

Đinasu raiñi ŧivai sanssaaru ||

So the world goes on.

ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਕੀਆ ਕਰਤਾਰਿ ॥

आवा गउणु कीआ करतारि ॥

Âavaa gaūñu keeâa karaŧaari ||

Coming and going were created by the Creator Lord.

ਨਿਹਚਲੁ ਸਾਚੁ ਰਹਿਆ ਕਲ ਧਾਰਿ ॥

निहचलु साचु रहिआ कल धारि ॥

Nihachalu saachu rahiâa kal đhaari ||

The True Lord remains steady and stable, by His almighty power.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਕੋ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥੧੦॥੧॥

नानक गुरमुखि बूझै को सबदु वीचारि ॥१०॥१॥

Naanak guramukhi boojhai ko sabađu veechaari ||10||1||

O Nanak, how rare is that Gurmukh who understands, and contemplates the Naam, the Name of the Lord. ||10||1||


ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

बिलावलु महला ३ ॥

Bilaavalu mahalaa 3 ||

Bilaaval, Third Mehl:

ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਾਜੇ ॥

आदि पुरखु आपे स्रिसटि साजे ॥

Âađi purakhu âape srisati saaje ||

The Primal Lord Himself formed the Universe.

ਜੀਅ ਜੰਤ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਪਾਜੇ ॥

जीअ जंत माइआ मोहि पाजे ॥

Jeeâ janŧŧ maaīâa mohi paaje ||

The beings and creatures are engrossed in emotional attachment to Maya.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਰਪੰਚਿ ਲਾਗੇ ॥

दूजै भाइ परपंचि लागे ॥

Đoojai bhaaī parapancchi laage ||

In the love of duality, they are attached to the illusory material world.

ਆਵਹਿ ਜਾਵਹਿ ਮਰਹਿ ਅਭਾਗੇ ॥

आवहि जावहि मरहि अभागे ॥

Âavahi jaavahi marahi âbhaage ||

The unfortunate ones die, and continue to come and go.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਭੇਟਿਐ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥

सतिगुरि भेटिऐ सोझी पाइ ॥

Saŧiguri bhetiâi sojhee paaī ||

Meeting with the True Guru, understanding is obtained.

ਪਰਪੰਚੁ ਚੂਕੈ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥

परपंचु चूकै सचि समाइ ॥१॥

Parapancchu chookai sachi samaaī ||1||

Then, the illusion of the material world is shattered, and one merges in Truth. ||1||


ਜਾ ਕੈ ਮਸਤਕਿ ਲਿਖਿਆ ਲੇਖੁ ॥

जा कै मसतकि लिखिआ लेखु ॥

Jaa kai masaŧaki likhiâa lekhu ||

One who has such pre-ordained destiny inscribed upon his forehead

ਤਾ ਕੈ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ता कै मनि वसिआ प्रभु एकु ॥१॥ रहाउ ॥

Ŧaa kai mani vasiâa prbhu ēku ||1|| rahaaū ||

- the One God abides within his mind. ||1|| Pause ||


ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਇ ਆਪੇ ਸਭੁ ਵੇਖੈ ॥

स्रिसटि उपाइ आपे सभु वेखै ॥

Srisati ūpaaī âape sabhu vekhai ||

He created the Universe, and He Himself beholds all.

ਕੋਇ ਨ ਮੇਟੈ ਤੇਰੈ ਲੇਖੈ ॥

कोइ न मेटै तेरै लेखै ॥

Koī na metai ŧerai lekhai ||

No one can erase Your record, Lord.

ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਜੇ ਕੋ ਕਹੈ ਕਹਾਏ ॥

सिध साधिक जे को कहै कहाए ॥

Siđh saađhik je ko kahai kahaaē ||

If someone calls himself a Siddha or a seeker,

ਭਰਮੇ ਭੂਲਾ ਆਵੈ ਜਾਏ ॥

भरमे भूला आवै जाए ॥

Bharame bhoolaa âavai jaaē ||

He is deluded by doubt, and will continue coming and going.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੈ ਸੋ ਜਨੁ ਬੂਝੈ ॥

सतिगुरु सेवै सो जनु बूझै ॥

Saŧiguru sevai so janu boojhai ||

That humble being alone understands, who serves the True Guru.

ਹਉਮੈ ਮਾਰੇ ਤਾ ਦਰੁ ਸੂਝੈ ॥੨॥

हउमै मारे ता दरु सूझै ॥२॥

Haūmai maare ŧaa đaru soojhai ||2||

Conquering his ego, he finds the Lord's Door. ||2||


ਏਕਸੁ ਤੇ ਸਭੁ ਦੂਜਾ ਹੂਆ ॥

एकसु ते सभु दूजा हूआ ॥

Ēkasu ŧe sabhu đoojaa hooâa ||

From the One Lord, all others were formed.

ਏਕੋ ਵਰਤੈ ਅਵਰੁ ਨ ਬੀਆ ॥

एको वरतै अवरु न बीआ ॥

Ēko varaŧai âvaru na beeâa ||

The One Lord is pervading everywhere; there is no other at all.

ਦੂਜੇ ਤੇ ਜੇ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥

दूजे ते जे एको जाणै ॥

Đooje ŧe je ēko jaañai ||

Renouncing duality, one comes to know the One Lord.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਦਰਿ ਨੀਸਾਣੈ ॥

गुर कै सबदि हरि दरि नीसाणै ॥

Gur kai sabađi hari đari neesaañai ||

Through the Word of the Guru's Shabad, one knows the Lord's Door, and His Banner.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੇ ਤਾ ਏਕੋ ਪਾਏ ॥

सतिगुरु भेटे ता एको पाए ॥

Saŧiguru bhete ŧaa ēko paaē ||

Meeting the True Guru, one finds the One Lord.

ਵਿਚਹੁ ਦੂਜਾ ਠਾਕਿ ਰਹਾਏ ॥੩॥

विचहु दूजा ठाकि रहाए ॥३॥

Vichahu đoojaa thaaki rahaaē ||3||

Duality is subdued within. ||3||


ਜਿਸ ਦਾ ਸਾਹਿਬੁ ਡਾਢਾ ਹੋਇ ॥

जिस दा साहिबु डाढा होइ ॥

Jis đaa saahibu daadhaa hoī ||

One who belongs to the All-powerful Lord and Master

ਤਿਸ ਨੋ ਮਾਰਿ ਨ ਸਾਕੈ ਕੋਇ ॥

तिस नो मारि न साकै कोइ ॥

Ŧis no maari na saakai koī ||

No one can destroy him.

ਸਾਹਿਬ ਕੀ ਸੇਵਕੁ ਰਹੈ ਸਰਣਾਈ ॥

साहिब की सेवकु रहै सरणाई ॥

Saahib kee sevaku rahai sarañaaëe ||

The Lord's servant remains under His protection;

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥

आपे बखसे दे वडिआई ॥

Âape bakhase đe vadiâaëe ||

The Lord Himself forgives him, and blesses him with glorious greatness.

ਤਿਸ ਤੇ ਊਪਰਿ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥

तिस ते ऊपरि नाही कोइ ॥

Ŧis ŧe ǖpari naahee koī ||

There is none higher than Him.

ਕਉਣੁ ਡਰੈ ਡਰੁ ਕਿਸ ਕਾ ਹੋਇ ॥੪॥

कउणु डरै डरु किस का होइ ॥४॥

Kaūñu darai daru kis kaa hoī ||4||

Why should he be afraid? What should he ever fear? ||4||


ਗੁਰਮਤੀ ਸਾਂਤਿ ਵਸੈ ਸਰੀਰ ॥

गुरमती सांति वसै सरीर ॥

Guramaŧee saanŧi vasai sareer ||

Through the Guru's Teachings, peace and tranquility abide within the body.

ਸਬਦੁ ਚੀਨੑਿ ਫਿਰਿ ਲਗੈ ਨ ਪੀਰ ॥

सबदु चीन्हि फिरि लगै न पीर ॥

Sabađu cheenʱi phiri lagai na peer ||

Remember the Word of the Shabad, and you shall never suffer pain.

ਆਵੈ ਨ ਜਾਇ ਨਾ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ॥

आवै न जाइ ना दुखु पाए ॥

Âavai na jaaī naa đukhu paaē ||

You shall not have to come or go, or suffer in sorrow.

ਨਾਮੇ ਰਾਤੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਏ ॥

नामे राते सहजि समाए ॥

Naame raaŧe sahaji samaaē ||

Imbued with the Naam, the Name of the Lord, you shall merge in celestial peace.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵੇਖੈ ਹਦੂਰਿ ॥

नानक गुरमुखि वेखै हदूरि ॥

Naanak guramukhi vekhai hađoori ||

O Nanak, the Gurmukh beholds Him ever-present, close at hand.

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਦ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥੫॥

मेरा प्रभु सद रहिआ भरपूरि ॥५॥

Meraa prbhu sađ rahiâa bharapoori ||5||

My God is always fully pervading everywhere. ||5||


ਇਕਿ ਸੇਵਕ ਇਕਿ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਏ ॥

इकि सेवक इकि भरमि भुलाए ॥

Īki sevak īki bharami bhulaaē ||

Some are selfless servants, while others wander, deluded by doubt.

ਆਪੇ ਕਰੇ ਹਰਿ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥

आपे करे हरि आपि कराए ॥

Âape kare hari âapi karaaē ||

The Lord Himself does, and causes everything to be done.

ਏਕੋ ਵਰਤੈ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

एको वरतै अवरु न कोइ ॥

Ēko varaŧai âvaru na koī ||

The One Lord is all-pervading; there is no other at all.

ਮਨਿ ਰੋਸੁ ਕੀਜੈ ਜੇ ਦੂਜਾ ਹੋਇ ॥

मनि रोसु कीजै जे दूजा होइ ॥

Mani rosu keejai je đoojaa hoī ||

The mortal might complain, if there were any other.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਕਰਣੀ ਸਾਰੀ ॥

सतिगुरु सेवे करणी सारी ॥

Saŧiguru seve karañee saaree ||

Serve the True Guru; this is the most excellent action.

ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਸਾਚੇ ਵੀਚਾਰੀ ॥੬॥

दरि साचै साचे वीचारी ॥६॥

Đari saachai saache veechaaree ||6||

In the Court of the True Lord, you shall be judged true. ||6||


ਥਿਤੀ ਵਾਰ ਸਭਿ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਏ ॥

थिती वार सभि सबदि सुहाए ॥

Ŧhiŧee vaar sabhi sabađi suhaaē ||

All the lunar days, and the days of the week are beautiful, when one contemplates the Shabad.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਤਾ ਫਲੁ ਪਾਏ ॥

सतिगुरु सेवे ता फलु पाए ॥

Saŧiguru seve ŧaa phalu paaē ||

If one serves the True Guru, he obtains the fruits of his rewards.

ਥਿਤੀ ਵਾਰ ਸਭਿ ਆਵਹਿ ਜਾਹਿ ॥

थिती वार सभि आवहि जाहि ॥

Ŧhiŧee vaar sabhi âavahi jaahi ||

The omens and days all come and go.

ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਨਿਹਚਲੁ ਸਦਾ ਸਚਿ ਸਮਾਹਿ ॥

गुर सबदु निहचलु सदा सचि समाहि ॥

Gur sabađu nihachalu sađaa sachi samaahi ||

But the Word of the Guru's Shabad is eternal and unchanging. Through it, one merges in the True Lord.

ਥਿਤੀ ਵਾਰ ਤਾ ਜਾ ਸਚਿ ਰਾਤੇ ॥

थिती वार ता जा सचि राते ॥

Ŧhiŧee vaar ŧaa jaa sachi raaŧe ||

The days are auspicious, when one is imbued with Truth.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸਭਿ ਭਰਮਹਿ ਕਾਚੇ ॥੭॥

बिनु नावै सभि भरमहि काचे ॥७॥

Binu naavai sabhi bharamahi kaache ||7||

Without the Name, all the false ones wander deluded. ||7||


ਮਨਮੁਖ ਮਰਹਿ ਮਰਿ ਬਿਗਤੀ ਜਾਹਿ ॥

मनमुख मरहि मरि बिगती जाहि ॥

Manamukh marahi mari bigaŧee jaahi ||

The self-willed manmukhs die, and dead, they fall into the most evil state.

ਏਕੁ ਨ ਚੇਤਹਿ ਦੂਜੈ ਲੋਭਾਹਿ ॥

एकु न चेतहि दूजै लोभाहि ॥

Ēku na cheŧahi đoojai lobhaahi ||

They do not remember the One Lord; they are deluded by duality.

ਅਚੇਤ ਪਿੰਡੀ ਅਗਿਆਨ ਅੰਧਾਰੁ ॥

अचेत पिंडी अगिआन अंधारु ॥

Âcheŧ pinddee âgiâan ânđđhaaru ||

The human body is unconscious, ignorant and blind.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਕਿਉ ਪਾਏ ਪਾਰੁ ॥

बिनु सबदै किउ पाए पारु ॥

Binu sabađai kiū paaē paaru ||

Without the Word of the Shabad, how can anyone cross over?

ਆਪਿ ਉਪਾਏ ਉਪਾਵਣਹਾਰੁ ॥

आपि उपाए उपावणहारु ॥

Âapi ūpaaē ūpaavañahaaru ||

The Creator Himself creates.

ਆਪੇ ਕੀਤੋਨੁ ਗੁਰ ਵੀਚਾਰੁ ॥੮॥

आपे कीतोनु गुर वीचारु ॥८॥

Âape keeŧonu gur veechaaru ||8||

He Himself contemplates the Guru's Word. ||8||


ਬਹੁਤੇ ਭੇਖ ਕਰਹਿ ਭੇਖਧਾਰੀ ॥

बहुते भेख करहि भेखधारी ॥

Bahuŧe bhekh karahi bhekhađhaaree ||

The religious fanatics wear all sorts of religious robes.

ਭਵਿ ਭਵਿ ਭਰਮਹਿ ਕਾਚੀ ਸਾਰੀ ॥

भवि भवि भरमहि काची सारी ॥

Bhavi bhavi bharamahi kaachee saaree ||

They roll around and wander around, like the false dice on the board.

ਐਥੈ ਸੁਖੁ ਨ ਆਗੈ ਹੋਇ ॥

ऐथै सुखु न आगै होइ ॥

Âiŧhai sukhu na âagai hoī ||

They find no peace, here or hereafter.

ਮਨਮੁਖ ਮੁਏ ਅਪਣਾ ਜਨਮੁ ਖੋਇ ॥

मनमुख मुए अपणा जनमु खोइ ॥

Manamukh muē âpañaa janamu khoī ||

The self-willed manmukhs waste away their lives, and die.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਏ ॥

सतिगुरु सेवे भरमु चुकाए ॥

Saŧiguru seve bharamu chukaaē ||

Serving the True Guru, doubt is driven away.

ਘਰ ਹੀ ਅੰਦਰਿ ਸਚੁ ਮਹਲੁ ਪਾਏ ॥੯॥

घर ही अंदरि सचु महलु पाए ॥९॥

Ghar hee ânđđari sachu mahalu paaē ||9||

Deep within the home of the heart, one finds the Mansion of the True Lord's Presence. ||9||


ਆਪੇ ਪੂਰਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਇ ॥

आपे पूरा करे सु होइ ॥

Âape pooraa kare su hoī ||

Whatever the Perfect Lord does, that alone happens.

ਏਹਿ ਥਿਤੀ ਵਾਰ ਦੂਜਾ ਦੋਇ ॥

एहि थिती वार दूजा दोइ ॥

Ēhi ŧhiŧee vaar đoojaa đoī ||

Concern with these omens and days leads only to duality.

ਸਤਿਗੁਰ ਬਾਝਹੁ ਅੰਧੁ ਗੁਬਾਰੁ ॥

सतिगुर बाझहु अंधु गुबारु ॥

Saŧigur baajhahu ânđđhu gubaaru ||

Without the True Guru, there is only pitch darkness.

ਥਿਤੀ ਵਾਰ ਸੇਵਹਿ ਮੁਗਧ ਗਵਾਰ ॥

थिती वार सेवहि मुगध गवार ॥

Ŧhiŧee vaar sevahi mugađh gavaar ||

Only idiots and fools worry about these omens and days.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥

नानक गुरमुखि बूझै सोझी पाइ ॥

Naanak guramukhi boojhai sojhee paaī ||

O Nanak, the Gurmukh obtains understanding and realization;

ਇਕਤੁ ਨਾਮਿ ਸਦਾ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੧੦॥੨॥

इकतु नामि सदा रहिआ समाइ ॥१०॥२॥

Īkaŧu naami sađaa rahiâa samaaī ||10||2||

He remains forever merged in the Name of the One Lord. ||10||2||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਬਿਲਾਵਲੁ ਤਬ ਹੀ ਕੀਜੀਐ ਜਬ ਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਨਾਮੁ ॥

बिलावलु तब ही कीजीऐ जब मुखि होवै नामु ॥

Bilaavalu ŧab hee keejeeâi jab mukhi hovai naamu ||

Be happy and sing in Bilaaval, when the Naam, the Name of the Lord, is in your mouth.

ਰਾਗ ਨਾਦ ਸਬਦਿ ਸੋਹਣੇ ਜਾ ਲਾਗੈ ਸਹਜਿ ਧਿਆਨੁ ॥

राग नाद सबदि सोहणे जा लागै सहजि धिआनु ॥

Raag naađ sabađi sohañe jaa laagai sahaji đhiâanu ||

The melody and music, and the Word of the Shabad are beautiful, when one focuses his meditation on the celestial Lord.

ਰਾਗ ਨਾਦ ਛੋਡਿ ਹਰਿ ਸੇਵੀਐ ਤਾ ਦਰਗਹ ਪਾਈਐ ਮਾਨੁ ॥

राग नाद छोडि हरि सेवीऐ ता दरगह पाईऐ मानु ॥

Raag naađ chhodi hari seveeâi ŧaa đaragah paaëeâi maanu ||

So leave behind the melody and music, and serve the Lord; then, you shall obtain honor in the Court of the Lord.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਬੀਚਾਰੀਐ ਚੂਕੈ ਮਨਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥੨॥

नानक गुरमुखि ब्रहमु बीचारीऐ चूकै मनि अभिमानु ॥२॥

Naanak guramukhi brhamu beechaareeâi chookai mani âbhimaanu ||2||

O Nanak, as Gurmukh, contemplate God, and rid your mind of egotistical pride. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬਿਲਾਵਲੁ ਨ ਹੋਵਈ ਮਨਮੁਖਿ ਥਾਇ ਨ ਪਾਇ ॥

दूजै भाइ बिलावलु न होवई मनमुखि थाइ न पाइ ॥

Đoojai bhaaī bilaavalu na hovaëe manamukhi ŧhaaī na paaī ||

In the love of duality, the happiness of Bilaaval does not come; the self-willed manmukh finds no place of rest.

ਪਾਖੰਡਿ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

पाखंडि भगति न होवई पारब्रहमु न पाइआ जाइ ॥

Paakhanddi bhagaŧi na hovaëe paarabrhamu na paaīâa jaaī ||

Through hypocrisy, devotional worship does not come, and the Supreme Lord God is not found.

ਮਨਹਠਿ ਕਰਮ ਕਮਾਵਣੇ ਥਾਇ ਨ ਕੋਈ ਪਾਇ ॥

मनहठि करम कमावणे थाइ न कोई पाइ ॥

Manahathi karam kamaavañe ŧhaaī na koëe paaī ||

By stubborn-mindedly performing religious rituals, no one obtains the approval of the Lord.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਬੀਚਾਰੀਐ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥

नानक गुरमुखि आपु बीचारीऐ विचहु आपु गवाइ ॥

Naanak guramukhi âapu beechaareeâi vichahu âapu gavaaī ||

O Nanak, the Gurmukh understands himself, and eradicates self-conceit from within.

ਆਪੇ ਆਪਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਹੈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥

आपे आपि पारब्रहमु है पारब्रहमु वसिआ मनि आइ ॥

Âape âapi paarabrhamu hai paarabrhamu vasiâa mani âaī ||

He Himself is the Supreme Lord God; the Supreme Lord God comes to dwell in his mind.

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣਾ ਕਟਿਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥

जमणु मरणा कटिआ जोती जोति मिलाइ ॥१॥

Jammañu marañaa katiâa joŧee joŧi milaaī ||1||

Birth and death are erased, and his light blends with the Light. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਬਿਲਾਵਲੁ ਕਰਿਹੁ ਤੁਮ੍ਹ੍ਹ ਪਿਆਰਿਹੋ ਏਕਸੁ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

बिलावलु करिहु तुम्ह पिआरिहो एकसु सिउ लिव लाइ ॥

Bilaavalu karihu ŧumʱ piâariho ēkasu siū liv laaī ||

Be happy in Bilaaval, O my beloveds, and embrace love for the One Lord.

ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਕਟੀਐ ਸਚੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

जनम मरण दुखु कटीऐ सचे रहै समाइ ॥

Janam marañ đukhu kateeâi sache rahai samaaī ||

The pains of birth and death shall be eradicated, and you shall remain absorbed in the True Lord.

ਸਦਾ ਬਿਲਾਵਲੁ ਅਨੰਦੁ ਹੈ ਜੇ ਚਲਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥

सदा बिलावलु अनंदु है जे चलहि सतिगुर भाइ ॥

Sađaa bilaavalu ânanđđu hai je chalahi saŧigur bhaaī ||

You shall be blissful forever in Bilaaval, if you walk in harmony with the Will of the True Guru.

ਸਤਸੰਗਤੀ ਬਹਿ ਭਾਉ ਕਰਿ ਸਦਾ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥

सतसंगती बहि भाउ करि सदा हरि के गुण गाइ ॥

Saŧasanggaŧee bahi bhaaū kari sađaa hari ke guñ gaaī ||

Sitting in the Saints' Congregation, sing with love the Glorious Praises of the Lord forever.

ਨਾਨਕ ਸੇ ਜਨ ਸੋਹਣੇ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥੨॥

नानक से जन सोहणे जि गुरमुखि मेलि मिलाइ ॥२॥

Naanak se jan sohañe ji guramukhi meli milaaī ||2||

O Nanak, beautiful are those humble beings, who, as Gurmukh, are united in the Lord's Union. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿੰਦਹਿ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾ ਜੇ ਚਲਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥

ब्रहमु बिंदहि ते ब्राहमणा जे चलहि सतिगुर भाइ ॥

Brhamu binđđahi ŧe braahamañaa je chalahi saŧigur bhaaī ||

He alone knows God, and he alone is a Brahmin, who walks in harmony with the Will of the True Guru.

ਜਿਨ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਵਸੈ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਗਵਾਇ ॥

जिन कै हिरदै हरि वसै हउमै रोगु गवाइ ॥

Jin kai hirađai hari vasai haūmai rogu gavaaī ||

One whose heart is filled with the Lord, is freed of egotism and disease.

ਗੁਣ ਰਵਹਿ ਗੁਣ ਸੰਗ੍ਰਹਹਿ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥

गुण रवहि गुण संग्रहहि जोती जोति मिलाइ ॥

Guñ ravahi guñ sanggrhahi joŧee joŧi milaaī ||

He chants the Lord's Praises, gathers virtue, and his light merges into the Light.

ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਵਿਰਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿੰਦਹਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

इसु जुग महि विरले ब्राहमण ब्रहमु बिंदहि चितु लाइ ॥

Īsu jug mahi virale braahamañ brhamu binđđahi chiŧu laaī ||

How rare are those Brahmins who, in this age, come to know God, by lovingly focusing their consciousness on Him.

ਨਾਨਕ ਜਿਨੑ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਹਰਿ ਸਚਾ ਸੇ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧॥

नानक जिन्ह कउ नदरि करे हरि सचा से नामि रहे लिव लाइ ॥१॥

Naanak jinʱ kaū nađari kare hari sachaa se naami rahe liv laaī ||1||

O Nanak, those who are blessed by the Lord's Glance of Grace, remain lovingly attuned to the Name of the True Lord. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵ ਨ ਕੀਤੀਆ ਸਬਦਿ ਨ ਲਗੋ ਭਾਉ ॥

सतिगुर की सेव न कीतीआ सबदि न लगो भाउ ॥

Saŧigur kee sev na keeŧeeâa sabađi na lago bhaaū ||

One who does not serve the True Guru, and who does not love the Word of the Shabad,

ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਕਮਾਵਣਾ ਅਤਿ ਦੀਰਘੁ ਬਹੁ ਸੁਆਉ ॥

हउमै रोगु कमावणा अति दीरघु बहु सुआउ ॥

Haūmai rogu kamaavañaa âŧi đeeraghu bahu suâaū ||

Earns the very painful disease of egotism; he is so very selfish.

ਮਨਹਠਿ ਕਰਮ ਕਮਾਵਣੇ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਪਾਇ ॥

मनहठि करम कमावणे फिरि फिरि जोनी पाइ ॥

Manahathi karam kamaavañe phiri phiri jonee paaī ||

Acting stubborn-mindedly, he is reincarnated over and over again.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਨਮੁ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥

गुरमुखि जनमु सफलु है जिस नो आपे लए मिलाइ ॥

Guramukhi janamu saphalu hai jis no âape laē milaaī ||

The birth of the Gurmukh is fruitful and auspicious. The Lord unites him with Himself.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਨਾਮ ਧਨੁ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੨॥

नानक नदरी नदरि करे ता नाम धनु पलै पाइ ॥२॥

Naanak nađaree nađari kare ŧaa naam đhanu palai paaī ||2||

O Nanak, when the Merciful Lord grants His Mercy, one obtains the wealth of the Naam, the Name of the Lord. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਖਾਲੀ ਕੋ ਨਹੀ ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਭਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥

सतिगुर ते खाली को नही मेरै प्रभि मेलि मिलाए ॥

Saŧigur ŧe khaalee ko nahee merai prbhi meli milaaē ||

No one goes away empty-handed from the True Guru; He unites me in Union with my God.

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜੇਹਾ ਕੋ ਇਛੇ ਤੇਹਾ ਫਲੁ ਪਾਏ ॥

सतिगुर का दरसनु सफलु है जेहा को इछे तेहा फलु पाए ॥

Saŧigur kaa đarasanu saphalu hai jehaa ko īchhe ŧehaa phalu paaē ||

Fruitful is the Blessed Vision of the Darshan of the True Guru; through it, one obtains whatever fruitful rewards he desires.

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਸਭ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਗਵਾਏ ॥

गुर का सबदु अम्रितु है सभ त्रिसना भुख गवाए ॥

Gur kaa sabađu âmmmriŧu hai sabh ŧrisanaa bhukh gavaaē ||

The Word of the Guru's Shabad is Ambrosial Nectar. It banishes all hunger and thirst.

ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀ ਸੰਤੋਖੁ ਹੋਆ ਸਚੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਏ ॥

हरि रसु पी संतोखु होआ सचु वसिआ मनि आए ॥

Hari rasu pee sanŧŧokhu hoâa sachu vasiâa mani âaē ||

Drinking in the sublime essence of the Lord brings contentment; the True Lord comes to dwell in the mind.

ਸਚੁ ਧਿਆਇ ਅਮਰਾ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ਅਨਹਦ ਸਬਦ ਵਜਾਏ ॥

सचु धिआइ अमरा पदु पाइआ अनहद सबद वजाए ॥

Sachu đhiâaī âmaraa pađu paaīâa ânahađ sabađ vajaaē ||

Meditating on the True Lord, the status of immortality is obtained; the Unstruck Word of the Shabad vibrates and resounds.

ਸਚੋ ਦਹ ਦਿਸਿ ਪਸਰਿਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥

सचो दह दिसि पसरिआ गुर कै सहजि सुभाए ॥

Sacho đah đisi pasariâa gur kai sahaji subhaaē ||

The True Lord is pervading in the ten directions; through the Guru, this is intuitively known.

ਨਾਨਕ ਜਿਨ ਅੰਦਰਿ ਸਚੁ ਹੈ ਸੇ ਜਨ ਛਪਹਿ ਨ ਕਿਸੈ ਦੇ ਛਪਾਏ ॥੧॥

नानक जिन अंदरि सचु है से जन छपहि न किसै दे छपाए ॥१॥

Naanak jin ânđđari sachu hai se jan chhapahi na kisai đe chhapaaē ||1||

O Nanak, those humble beings who have the Truth deep within, are never hidden, even if others try to hide them. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥

गुर सेवा ते हरि पाईऐ जा कउ नदरि करेइ ॥

Gur sevaa ŧe hari paaëeâi jaa kaū nađari kareī ||

Serving the Guru, one finds the Lord, when the Lord blesses him with His Glance of Grace.

ਮਾਨਸ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਭਏ ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਜਿਸੁ ਦੇਇ ॥

मानस ते देवते भए सची भगति जिसु देइ ॥

Maanas ŧe đevaŧe bhaē sachee bhagaŧi jisu đeī ||

Human beings become angels, when the Lord blesses them with true devotional worship.

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁਚੇਇ ॥

हउमै मारि मिलाइअनु गुर कै सबदि सुचेइ ॥

Haūmai maari milaaīânu gur kai sabađi sucheī ||

Conquering egotism, they are blended with the Lord; through the Word of the Guru's Shabad, they are purified.

ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਨਾਮੁ ਵਡਿਆਈ ਦੇਇ ॥੨॥

नानक सहजे मिलि रहे नामु वडिआई देइ ॥२॥

Naanak sahaje mili rahe naamu vadiâaëe đeī ||2||

O Nanak, they remain merged with the Lord; they are blessed with the glorious greatness of the Naam. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਧ੍ਰਿਗੁ ਏਹ ਆਸਾ ਦੂਜੇ ਭਾਵ ਕੀ ਜੋ ਮੋਹਿ ਮਾਇਆ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥

ध्रिगु एह आसा दूजे भाव की जो मोहि माइआ चितु लाए ॥

Đhrigu ēh âasaa đooje bhaav kee jo mohi maaīâa chiŧu laaē ||

Cursed are the hopes in the love of duality; they tie the consciousness to love and attachment to Maya.

ਹਰਿ ਸੁਖੁ ਪਲ੍ਹ੍ਹਰਿ ਤਿਆਗਿਆ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ॥

हरि सुखु पल्हरि तिआगिआ नामु विसारि दुखु पाए ॥

Hari sukhu palʱri ŧiâagiâa naamu visaari đukhu paaē ||

One who forsakes the peace of the Lord in exchange for straw, and forgets the Naam, suffers in pain.

ਮਨਮੁਖ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁਲੇ ਜਨਮਿ ਮਰਹਿ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਏ ॥

मनमुख अगिआनी अंधुले जनमि मरहि फिरि आवै जाए ॥

Manamukh âgiâanee ânđđhule janami marahi phiri âavai jaaē ||

The ignorant self-willed manmukhs are blind. They are born, only to die again, and continue coming and going.

ਕਾਰਜ ਸਿਧਿ ਨ ਹੋਵਨੀ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਏ ॥

कारज सिधि न होवनी अंति गइआ पछुताए ॥

Kaaraj siđhi na hovanee ânŧŧi gaīâa pachhuŧaaē ||

Their affairs are not resolved, and in the end, they depart, regretting and repenting.

ਜਿਸੁ ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਤਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸੋ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ॥

जिसु करमु होवै तिसु सतिगुरु मिलै सो हरि हरि नामु धिआए ॥

Jisu karamu hovai ŧisu saŧiguru milai so hari hari naamu đhiâaē ||

One who is blessed with the Lord's Grace, meets the True Guru; he alone meditates on the Name of the Lord, Har, Har.

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਜਨ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਨੑਿ ਜਨ ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਬਲਿ ਜਾਏ ॥੧॥

नामि रते जन सदा सुखु पाइन्हि जन नानक तिन बलि जाए ॥१॥

Naami raŧe jan sađaa sukhu paaīnʱi jan naanak ŧin bali jaaē ||1||

Imbued with the Naam, the humble servants of the Lord find a lasting peace; servant Nanak is a sacrifice to them. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਜਗਿ ਮੋਹਣੀ ਜਿਨਿ ਮੋਹਿਆ ਸੰਸਾਰੁ ॥

आसा मनसा जगि मोहणी जिनि मोहिआ संसारु ॥

Âasaa manasaa jagi mohañee jini mohiâa sanssaaru ||

Hope and desire entice the world; they entice the whole universe.

ਸਭੁ ਕੋ ਜਮ ਕੇ ਚੀਰੇ ਵਿਚਿ ਹੈ ਜੇਤਾ ਸਭੁ ਆਕਾਰੁ ॥

सभु को जम के चीरे विचि है जेता सभु आकारु ॥

Sabhu ko jam ke cheere vichi hai jeŧaa sabhu âakaaru ||

Everyone, and all that has been created, is under the domination of Death.

ਹੁਕਮੀ ਹੀ ਜਮੁ ਲਗਦਾ ਸੋ ਉਬਰੈ ਜਿਸੁ ਬਖਸੈ ਕਰਤਾਰੁ ॥

हुकमी ही जमु लगदा सो उबरै जिसु बखसै करतारु ॥

Hukamee hee jamu lagađaa so ūbarai jisu bakhasai karaŧaaru ||

By the Hukam of the Lord's Command, Death seizes the mortal; he alone is saved, whom the Creator Lord forgives.

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਏਹੁ ਮਨੁ ਤਾਂ ਤਰੈ ਜਾ ਛੋਡੈ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥

नानक गुर परसादी एहु मनु तां तरै जा छोडै अहंकारु ॥

Naanak gur parasaađee ēhu manu ŧaan ŧarai jaa chhodai âhankkaaru ||

O Nanak, by Guru's Grace, this mortal swims across, if he abandons his ego.

ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਮਾਰੇ ਨਿਰਾਸੁ ਹੋਇ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰੁ ॥੨॥

आसा मनसा मारे निरासु होइ गुर सबदी वीचारु ॥२॥

Âasaa manasaa maare niraasu hoī gur sabađee veechaaru ||2||

Conquer hope and desire, and remain unattached; contemplate the Word of the Guru's Shabad. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਜੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਬਖਸ ਕਰੇਇ ॥

पूरै भागि सतिगुरु पाईऐ जे हरि प्रभु बखस करेइ ॥

Poorai bhaagi saŧiguru paaëeâi je hari prbhu bakhas kareī ||

By perfect destiny, one finds the True Guru, if the Lord God grants forgiveness.

ਓਪਾਵਾ ਸਿਰਿ ਓਪਾਉ ਹੈ ਨਾਉ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥

ओपावा सिरि ओपाउ है नाउ परापति होइ ॥

Õpaavaa siri õpaaū hai naaū paraapaŧi hoī ||

Of all efforts, the best effort is to attain the Lord's Name.

ਅੰਦਰੁ ਸੀਤਲੁ ਸਾਂਤਿ ਹੈ ਹਿਰਦੈ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

अंदरु सीतलु सांति है हिरदै सदा सुखु होइ ॥

Ânđđaru seeŧalu saanŧi hai hirađai sađaa sukhu hoī ||

It brings a cooling, soothing tranquility deep within the heart, and eternal peace.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਖਾਣਾ ਪੈਨੑਣਾ ਨਾਨਕ ਨਾਇ ਵਡਿਆਈ ਹੋਇ ॥੧॥

अम्रितु खाणा पैन्हणा नानक नाइ वडिआई होइ ॥१॥

Âmmmriŧu khaañaa painʱñaa naanak naaī vadiâaëe hoī ||1||

Then, one eats and wears the Ambrosial Nectar; O Nanak, through the Name, comes glorious greatness. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਏ ਮਨ ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਸੁਣਿ ਪਾਇਹਿ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨੁ ॥

ए मन गुर की सिख सुणि पाइहि गुणी निधानु ॥

Ē man gur kee sikh suñi paaīhi guñee niđhaanu ||

O mind,listening to the Guru's Teachings,you shall obtain the treasure of virtue.

ਸੁਖਦਾਤਾ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਉਮੈ ਜਾਇ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

सुखदाता तेरै मनि वसै हउमै जाइ अभिमानु ॥

Sukhađaaŧaa ŧerai mani vasai haūmai jaaī âbhimaanu ||

The Giver of peace shall dwell in your mind; you shall be rid of egotism and pride.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਪਾਈਐ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨੁ ॥੨॥

नानक नदरी पाईऐ अम्रितु गुणी निधानु ॥२॥

Naanak nađaree paaëeâi âmmmriŧu guñee niđhaanu ||2||

O Nanak, by His Grace, one is blessed with the Ambrosial Nectar of the treasure of virtue. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਅੰਦਰਿ ਕਪਟੁ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਹੈ ਮਨਮੁਖ ਧਿਆਨੁ ਨ ਲਾਗੈ ॥

अंदरि कपटु सदा दुखु है मनमुख धिआनु न लागै ॥

Ânđđari kapatu sađaa đukhu hai manamukh đhiâanu na laagai ||

Fraud and hypocrisy within bring constant pain; the self-willed manmukh does not practice meditation.

ਦੁਖ ਵਿਚਿ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਦੁਖੁ ਵਰਤੈ ਦੁਖੁ ਆਗੈ ॥

दुख विचि कार कमावणी दुखु वरतै दुखु आगै ॥

Đukh vichi kaar kamaavañee đukhu varaŧai đukhu âagai ||

Suffering in pain, he does his deeds; he is immersed in pain, and he shall suffer in pain hereafter.

ਕਰਮੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੀਐ ਤਾ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਗੈ ॥

करमी सतिगुरु भेटीऐ ता सचि नामि लिव लागै ॥

Karamee saŧiguru bheteeâi ŧaa sachi naami liv laagai ||

By his karma, he meets the True Guru, and then, he is lovingly attuned to the True Name.

ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ਅੰਦਰਹੁ ਭ੍ਰਮੁ ਭਉ ਭਾਗੈ ॥੧॥

नानक सहजे सुखु होइ अंदरहु भ्रमु भउ भागै ॥१॥

Naanak sahaje sukhu hoī ânđđarahu bhrmu bhaū bhaagai ||1||

O Nanak, he is naturally at peace; doubt and fear run away and leave him. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਹੈ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਉ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥

गुरमुखि सदा हरि रंगु है हरि का नाउ मनि भाइआ ॥

Guramukhi sađaa hari ranggu hai hari kaa naaū mani bhaaīâa ||

The Gurmukh is in love with the Lord forever. The Name of the Lord is pleasing to his mind.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵੇਖਣੁ ਬੋਲਣਾ ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

गुरमुखि वेखणु बोलणा नामु जपत सुखु पाइआ ॥

Guramukhi vekhañu bolañaa naamu japaŧ sukhu paaīâa ||

The Gurmukh beholds and speaks the Naam, the Name of the Lord; chanting the Naam, he finds peace.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਪ੍ਰਗਾਸਿਆ ਤਿਮਰ ਅਗਿਆਨੁ ਅੰਧੇਰੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥੨॥

नानक गुरमुखि गिआनु प्रगासिआ तिमर अगिआनु अंधेरु चुकाइआ ॥२॥

Naanak guramukhi giâanu prgaasiâa ŧimar âgiâanu ânđđheru chukaaīâa ||2||

O Nanak, the spiritual wisdom of the Gurmukh shines forth; the black darkness of ignorance is dispelled. ||2||



200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates