Pt 14, Guru Amardas ji Slok Bani Quotes Shabad,
ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ - ਸਲੋਕ ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
गुरू अमरदास जी - सलोक बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸਾ ਸਭ ਓਪਤਿ ਜਿਤੁ ਸੰਸਾਰਾ ॥

काइआ अंदरि ब्रहमा बिसनु महेसा सभ ओपति जितु संसारा ॥

Kaaīâa ânđđari brhamaa bisanu mahesaa sabh õpaŧi jiŧu sanssaaraa ||

Within the body, are Brahma, Vishnu and Shiva, from whom the whole world emanated.

ਸਚੈ ਆਪਣਾ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਆ ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਪਾਸਾਰਾ ॥

सचै आपणा खेलु रचाइआ आवा गउणु पासारा ॥

Sachai âapañaa khelu rachaaīâa âavaa gaūñu paasaaraa ||

The True Lord has staged and contrived His own play; the expanse of the Universe comes and goes.

ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਆਪਿ ਦਿਖਾਇਆ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥੭॥

पूरै सतिगुरि आपि दिखाइआ सचि नामि निसतारा ॥७॥

Poorai saŧiguri âapi đikhaaīâa sachi naami nisaŧaaraa ||7||

The Perfect True Guru Himself has made it clear, that emancipation comes through the True Name. ||7||


ਸਾ ਕਾਇਆ ਜੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੈ ਸਚੈ ਆਪਿ ਸਵਾਰੀ ॥

सा काइआ जो सतिगुरु सेवै सचै आपि सवारी ॥

Saa kaaīâa jo saŧiguru sevai sachai âapi savaaree ||

That body, which serves the True Guru, is embellished by the True Lord Himself.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਦਰਿ ਢੋਈ ਨਾਹੀ ਤਾ ਜਮੁ ਕਰੇ ਖੁਆਰੀ ॥

विणु नावै दरि ढोई नाही ता जमु करे खुआरी ॥

Viñu naavai đari dhoëe naahee ŧaa jamu kare khuâaree ||

Without the Name, the mortal finds no place of rest in the Court of the Lord; he shall be tortured by the Messenger of Death.

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਵਡਿਆਈ ਪਾਏ ਜਿਸ ਨੋ ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ॥੮॥੨॥

नानक सचु वडिआई पाए जिस नो हरि किरपा धारी ॥८॥२॥

Naanak sachu vadiâaëe paaē jis no hari kirapaa đhaaree ||8||2||

O Nanak, true glory is bestowed, when the Lord showers His Mercy. ||8||2||


ਰਾਗੁ ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧੦

रागु सूही महला ३ घरु १०

Raagu soohee mahalaa 3 gharu 10

Raag Soohee, Third Mehl, Tenth House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਦੁਨੀਆ ਨ ਸਾਲਾਹਿ ਜੋ ਮਰਿ ਵੰਞਸੀ ॥

दुनीआ न सालाहि जो मरि वंञसी ॥

Đuneeâa na saalaahi jo mari vanņņasee ||

Do not praise the world; it shall simply pass away.

ਲੋਕਾ ਨ ਸਾਲਾਹਿ ਜੋ ਮਰਿ ਖਾਕੁ ਥੀਈ ॥੧॥

लोका न सालाहि जो मरि खाकु थीई ॥१॥

Lokaa na saalaahi jo mari khaaku ŧheeëe ||1||

Do not praise other people; they shall die and turn to dust. ||1||


ਵਾਹੁ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ਵਾਹੁ ॥

वाहु मेरे साहिबा वाहु ॥

Vaahu mere saahibaa vaahu ||

Waaho! Waaho! Hail, hail to my Lord and Master.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸਲਾਹੀਐ ਸਚਾ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गुरमुखि सदा सलाहीऐ सचा वेपरवाहु ॥१॥ रहाउ ॥

Guramukhi sađaa salaaheeâi sachaa veparavaahu ||1|| rahaaū ||

As Gurmukh, forever praise the One who is forever True, Independent and Carefree. ||1|| Pause ||


ਦੁਨੀਆ ਕੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਮਨਮੁਖ ਦਝਿ ਮਰੰਨਿ ॥

दुनीआ केरी दोसती मनमुख दझि मरंनि ॥

Đuneeâa keree đosaŧee manamukh đajhi maranni ||

Making worldly friendships, the self-willed manmukhs burn and die.

ਜਮ ਪੁਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਵੇਲਾ ਨ ਲਾਹੰਨਿ ॥੨॥

जम पुरि बधे मारीअहि वेला न लाहंनि ॥२॥

Jam puri bađhe maareeâhi velaa na laahanni ||2||

In the City of Death, they are bound and gagged and beaten; this opportunity shall never come again. ||2||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਨਮੁ ਸਕਾਰਥਾ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਲਗੰਨਿ ॥

गुरमुखि जनमु सकारथा सचै सबदि लगंनि ॥

Guramukhi janamu sakaaraŧhaa sachai sabađi laganni ||

The lives of the Gurmukhs are fruitful and blessed; they are committed to the True Word of the Shabad.

ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪ੍ਰਗਾਸਿਆ ਸਹਜੇ ਸੁਖਿ ਰਹੰਨਿ ॥੩॥

आतम रामु प्रगासिआ सहजे सुखि रहंनि ॥३॥

Âaŧam raamu prgaasiâa sahaje sukhi rahanni ||3||

Their souls are illuminated by the Lord, and they dwell in peace and pleasure. ||3||


ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਰਚੰਨਿ ॥

गुर का सबदु विसारिआ दूजै भाइ रचंनि ॥

Gur kaa sabađu visaariâa đoojai bhaaī rachanni ||

Those who forget the Word of the Guru's Shabad are engrossed in the love of duality.

ਤਿਸਨਾ ਭੁਖ ਨ ਉਤਰੈ ਅਨਦਿਨੁ ਜਲਤ ਫਿਰੰਨਿ ॥੪॥

तिसना भुख न उतरै अनदिनु जलत फिरंनि ॥४॥

Ŧisanaa bhukh na ūŧarai ânađinu jalaŧ phiranni ||4||

Their hunger and thirst never leave them, and night and day, they wander around burning. ||4||


ਦੁਸਟਾ ਨਾਲਿ ਦੋਸਤੀ ਨਾਲਿ ਸੰਤਾ ਵੈਰੁ ਕਰੰਨਿ ॥

दुसटा नालि दोसती नालि संता वैरु करंनि ॥

Đusataa naali đosaŧee naali sanŧŧaa vairu karanni ||

Those who make friendships with the wicked, and harbor animosity to the Saints,

ਆਪਿ ਡੁਬੇ ਕੁਟੰਬ ਸਿਉ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਡੋਬੰਨਿ ॥੫॥

आपि डुबे कुट्मब सिउ सगले कुल डोबंनि ॥५॥

Âapi dube kutambb siū sagale kul dobanni ||5||

Shall drown with their families, and their entire lineage shall be obliterated. ||5||


ਨਿੰਦਾ ਭਲੀ ਕਿਸੈ ਕੀ ਨਾਹੀ ਮਨਮੁਖ ਮੁਗਧ ਕਰੰਨਿ ॥

निंदा भली किसै की नाही मनमुख मुगध करंनि ॥

Ninđđaa bhalee kisai kee naahee manamukh mugađh karanni ||

It is not good to slander anyone, but the foolish, self-willed manmukhs still do it.

ਮੁਹ ਕਾਲੇ ਤਿਨ ਨਿੰਦਕਾ ਨਰਕੇ ਘੋਰਿ ਪਵੰਨਿ ॥੬॥

मुह काले तिन निंदका नरके घोरि पवंनि ॥६॥

Muh kaale ŧin ninđđakaa narake ghori pavanni ||6||

The faces of the slanderers turn black, and they fall into the most horrible hell. ||6||


ਏ ਮਨ ਜੈਸਾ ਸੇਵਹਿ ਤੈਸਾ ਹੋਵਹਿ ਤੇਹੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥

ए मन जैसा सेवहि तैसा होवहि तेहे करम कमाइ ॥

Ē man jaisaa sevahi ŧaisaa hovahi ŧehe karam kamaaī ||

O mind, as you serve, so do you become, and so are the deeds that you do.

ਆਪਿ ਬੀਜਿ ਆਪੇ ਹੀ ਖਾਵਣਾ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥੭॥

आपि बीजि आपे ही खावणा कहणा किछू न जाइ ॥७॥

Âapi beeji âape hee khaavañaa kahañaa kichhoo na jaaī ||7||

Whatever you yourself plant, that is what you shall have to eat; nothing else can be said about this. ||7||


ਮਹਾ ਪੁਰਖਾ ਕਾ ਬੋਲਣਾ ਹੋਵੈ ਕਿਤੈ ਪਰਥਾਇ ॥

महा पुरखा का बोलणा होवै कितै परथाइ ॥

Mahaa purakhaa kaa bolañaa hovai kiŧai paraŧhaaī ||

The speech of the great spiritual beings has a higher purpose.

ਓਇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਭਰੇ ਭਰਪੂਰ ਹਹਿ ਓਨਾ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਇ ॥੮॥

ओइ अम्रित भरे भरपूर हहि ओना तिलु न तमाइ ॥८॥

Õī âmmmriŧ bhare bharapoor hahi õnaa ŧilu na ŧamaaī ||8||

They are filled to over-flowing with Ambrosial Nectar, and they have absolutely no greed at all. ||8||


ਗੁਣਕਾਰੀ ਗੁਣ ਸੰਘਰੈ ਅਵਰਾ ਉਪਦੇਸੇਨਿ ॥

गुणकारी गुण संघरै अवरा उपदेसेनि ॥

Guñakaaree guñ sanggharai âvaraa ūpađeseni ||

The virtuous accumulate virtue, and teach others.

ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿ ਓਨਾ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਲਏਨਿ ॥੯॥

से वडभागी जि ओना मिलि रहे अनदिनु नामु लएनि ॥९॥

Se vadabhaagee ji õnaa mili rahe ânađinu naamu laēni ||9||

Those who meet with them are so very fortunate; night and day, they chant the Naam, the Name of the Lord. ||9||


ਦੇਸੀ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਿ ਜਿਨਿ ਉਪਾਈ ਮੇਦਨੀ ॥

देसी रिजकु स्मबाहि जिनि उपाई मेदनी ॥

Đesee rijaku sambbaahi jini ūpaaëe međanee ||

He who created the Universe, gives sustenance to it.

ਏਕੋ ਹੈ ਦਾਤਾਰੁ ਸਚਾ ਆਪਿ ਧਣੀ ॥੧੦॥

एको है दातारु सचा आपि धणी ॥१०॥

Ēko hai đaaŧaaru sachaa âapi đhañee ||10||

The One Lord alone is the Great Giver. He Himself is the True Master. ||10||


ਸੋ ਸਚੁ ਤੇਰੈ ਨਾਲਿ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿ ॥

सो सचु तेरै नालि है गुरमुखि नदरि निहालि ॥

So sachu ŧerai naali hai guramukhi nađari nihaali ||

That True Lord is always with you; the Gurmukh is blessed with His Glance of Grace.

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਸਦਾ ਸਮਾਲਿ ॥੧੧॥

आपे बखसे मेलि लए सो प्रभु सदा समालि ॥११॥

Âape bakhase meli laē so prbhu sađaa samaali ||11||

He Himself shall forgive you, and merge you into Himself; forever cherish and contemplate God. ||11||


ਮਨੁ ਮੈਲਾ ਸਚੁ ਨਿਰਮਲਾ ਕਿਉ ਕਰਿ ਮਿਲਿਆ ਜਾਇ ॥

मनु मैला सचु निरमला किउ करि मिलिआ जाइ ॥

Manu mailaa sachu niramalaa kiū kari miliâa jaaī ||

The mind is impure; only the True Lord is pure. So how can it merge into Him?

ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਲੇ ਤਾ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥੧੨॥

प्रभु मेले ता मिलि रहै हउमै सबदि जलाइ ॥१२॥

Prbhu mele ŧaa mili rahai haūmai sabađi jalaaī ||12||

God merges it into Himself, and then it remains merged; through the Word of His Shabad, the ego is burnt away. ||12||


ਸੋ ਸਹੁ ਸਚਾ ਵੀਸਰੈ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਸੰਸਾਰਿ ॥

सो सहु सचा वीसरै ध्रिगु जीवणु संसारि ॥

So sahu sachaa veesarai đhrigu jeevañu sanssaari ||

Cursed is the life in this world, of one who forgets her True Husband Lord.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਨਾ ਵੀਸਰੈ ਗੁਰਮਤੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥੧੩॥

नदरि करे ना वीसरै गुरमती वीचारि ॥१३॥

Nađari kare naa veesarai guramaŧee veechaari ||13||

The Lord grants His Mercy, and she does not forget Him, if she contemplates the Guru's Teachings. ||13||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਤਾ ਮਿਲਿ ਰਹਾ ਸਾਚੁ ਰਖਾ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

सतिगुरु मेले ता मिलि रहा साचु रखा उर धारि ॥

Saŧiguru mele ŧaa mili rahaa saachu rakhaa ūr đhaari ||

The True Guru unites her, and so she remains united with Him, with the True Lord enshrined within her heart.

ਮਿਲਿਆ ਹੋਇ ਨ ਵੀਛੁੜੈ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥੧੪॥

मिलिआ होइ न वीछुड़ै गुर कै हेति पिआरि ॥१४॥

Miliâa hoī na veechhuɍai gur kai heŧi piâari ||14||

And so united, she will not be separated again; she remains in the love and affection of the Guru. ||14||


ਪਿਰੁ ਸਾਲਾਹੀ ਆਪਣਾ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥

पिरु सालाही आपणा गुर कै सबदि वीचारि ॥

Piru saalaahee âapañaa gur kai sabađi veechaari ||

I praise my Husband Lord, contemplating the Word of the Guru's Shabad.

ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸੋਭਾਵੰਤੀ ਨਾਰਿ ॥੧੫॥

मिलि प्रीतम सुखु पाइआ सोभावंती नारि ॥१५॥

Mili preeŧam sukhu paaīâa sobhaavanŧŧee naari ||15||

Meeting with my Beloved, I have found peace; I am His most beautiful and happy soul-bride. ||15||


ਮਨਮੁਖ ਮਨੁ ਨ ਭਿਜਈ ਅਤਿ ਮੈਲੇ ਚਿਤਿ ਕਠੋਰ ॥

मनमुख मनु न भिजई अति मैले चिति कठोर ॥

Manamukh manu na bhijaëe âŧi maile chiŧi kathor ||

The mind of the self-willed manmukh is not softened; his consciousness is totally polluted and stone-hearted.

ਸਪੈ ਦੁਧੁ ਪੀਆਈਐ ਅੰਦਰਿ ਵਿਸੁ ਨਿਕੋਰ ॥੧੬॥

सपै दुधु पीआईऐ अंदरि विसु निकोर ॥१६॥

Sapai đuđhu peeâaëeâi ânđđari visu nikor ||16||

Even if the venomous snake is fed on milk, it shall still be filled with poison. ||16||


ਆਪਿ ਕਰੇ ਕਿਸੁ ਆਖੀਐ ਆਪੇ ਬਖਸਣਹਾਰੁ ॥

आपि करे किसु आखीऐ आपे बखसणहारु ॥

Âapi kare kisu âakheeâi âape bakhasañahaaru ||

He Himself does - who else should I ask? He Himself is the Forgiving Lord.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮੈਲੁ ਉਤਰੈ ਤਾ ਸਚੁ ਬਣਿਆ ਸੀਗਾਰੁ ॥੧੭॥

गुर सबदी मैलु उतरै ता सचु बणिआ सीगारु ॥१७॥

Gur sabađee mailu ūŧarai ŧaa sachu bañiâa seegaaru ||17||

Through the Guru's Teachings, filth is washed away, and then, one is embellished with the ornament of Truth. ||17||


ਸਚਾ ਸਾਹੁ ਸਚੇ ਵਣਜਾਰੇ ਓਥੈ ਕੂੜੇ ਨਾ ਟਿਕੰਨਿ ॥

सचा साहु सचे वणजारे ओथै कूड़े ना टिकंनि ॥

Sachaa saahu sache vañajaare õŧhai kooɍe naa tikanni ||

True is the Banker, and True are His traders. The false ones cannot remain there.

ਓਨਾ ਸਚੁ ਨ ਭਾਵਈ ਦੁਖ ਹੀ ਮਾਹਿ ਪਚੰਨਿ ॥੧੮॥

ओना सचु न भावई दुख ही माहि पचंनि ॥१८॥

Õnaa sachu na bhaavaëe đukh hee maahi pachanni ||18||

They do not love the Truth - they are consumed by their pain. ||18||


ਹਉਮੈ ਮੈਲਾ ਜਗੁ ਫਿਰੈ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥

हउमै मैला जगु फिरै मरि जमै वारो वार ॥

Haūmai mailaa jagu phirai mari jammai vaaro vaar ||

The world wanders around in the filth of egotism; it dies, and is re-born, over and again.

ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਕਮਾਵਣਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰ ॥੧੯॥

पइऐ किरति कमावणा कोइ न मेटणहार ॥१९॥

Paīâi kiraŧi kamaavañaa koī na metañahaar ||19||

He acts in accordance with the karma of his past actions, which no one can erase. ||19||


ਸੰਤਾ ਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਤਾ ਸਚਿ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥

संता संगति मिलि रहै ता सचि लगै पिआरु ॥

Sanŧŧaa sanggaŧi mili rahai ŧaa sachi lagai piâaru ||

But if he joins the Society of the Saints, then he comes to embrace love for the Truth.

ਸਚੁ ਸਲਾਹੀ ਸਚੁ ਮਨਿ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਚਿਆਰੁ ॥੨੦॥

सचु सलाही सचु मनि दरि सचै सचिआरु ॥२०॥

Sachu salaahee sachu mani đari sachai sachiâaru ||20||

Praising the True Lord with a truthful mind, he becomes true in the Court of the True Lord. ||20||


ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਪੂਰੀ ਮਤਿ ਹੈ ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥

गुर पूरे पूरी मति है अहिनिसि नामु धिआइ ॥

Gur poore pooree maŧi hai âhinisi naamu đhiâaī ||

The Teachings of the Perfect Guru are perfect; meditate on the Naam, the Name of the Lord, day and night.

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਵਡ ਰੋਗੁ ਹੈ ਵਿਚਹੁ ਠਾਕਿ ਰਹਾਇ ॥੨੧॥

हउमै मेरा वड रोगु है विचहु ठाकि रहाइ ॥२१॥

Haūmai meraa vad rogu hai vichahu thaaki rahaaī ||21||

Egotism and self-conceit are terrible diseases; tranquility and stillness come from within. ||21||


ਗੁਰੁ ਸਾਲਾਹੀ ਆਪਣਾ ਨਿਵਿ ਨਿਵਿ ਲਾਗਾ ਪਾਇ ॥

गुरु सालाही आपणा निवि निवि लागा पाइ ॥

Guru saalaahee âapañaa nivi nivi laagaa paaī ||

I praise my Guru; bowing down to Him again and again, I fall at His Feet.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਉਪੀ ਆਗੈ ਧਰੀ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥੨੨॥

तनु मनु सउपी आगै धरी विचहु आपु गवाइ ॥२२॥

Ŧanu manu saūpee âagai đharee vichahu âapu gavaaī ||22||

I place my body and mind in offering unto Him, eradicating self-conceit from within. ||22||


ਖਿੰਚੋਤਾਣਿ ਵਿਗੁਚੀਐ ਏਕਸੁ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

खिंचोताणि विगुचीऐ एकसु सिउ लिव लाइ ॥

Khincchoŧaañi vigucheeâi ēkasu siū liv laaī ||

Indecision leads to ruin; focus your attention on the One Lord.

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਛਡਿ ਤੂ ਤਾ ਸਚਿ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੨੩॥

हउमै मेरा छडि तू ता सचि रहै समाइ ॥२३॥

Haūmai meraa chhadi ŧoo ŧaa sachi rahai samaaī ||23||

Renounce egotism and self-conceit, and remain merged in Truth. ||23||


ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਮਿਲੇ ਸਿ ਭਾਇਰਾ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਲਗੰਨਿ ॥

सतिगुर नो मिले सि भाइरा सचै सबदि लगंनि ॥

Saŧigur no mile si bhaaīraa sachai sabađi laganni ||

Those who meet with the True Guru are my Siblings of Destiny; they are committed to the True Word of the Shabad.

ਸਚਿ ਮਿਲੇ ਸੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਦਰਿ ਸਚੈ ਦਿਸੰਨਿ ॥੨੪॥

सचि मिले से न विछुड़हि दरि सचै दिसंनि ॥२४॥

Sachi mile se na vichhuɍahi đari sachai đisanni ||24||

Those who merge with the True Lord shall not be separated again; they are judged to be True in the Court of the Lord. ||24||


ਸੇ ਭਾਈ ਸੇ ਸਜਣਾ ਜੋ ਸਚਾ ਸੇਵੰਨਿ ॥

से भाई से सजणा जो सचा सेवंनि ॥

Se bhaaëe se sajañaa jo sachaa sevanni ||

They are my Siblings of Destiny, and they are my friends, who serve the True Lord.

ਅਵਗਣ ਵਿਕਣਿ ਪਲ੍ਹ੍ਹਰਨਿ ਗੁਣ ਕੀ ਸਾਝ ਕਰੰਨੑਿ ॥੨੫॥

अवगण विकणि पल्हरनि गुण की साझ करंन्हि ॥२५॥

Âvagañ vikañi palʱrani guñ kee saajh karannʱi ||25||

They sell off their sins and demerits like straw, and enter into the partnership of virtue. ||25||


ਗੁਣ ਕੀ ਸਾਝ ਸੁਖੁ ਊਪਜੈ ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਕਰੇਨਿ ॥

गुण की साझ सुखु ऊपजै सची भगति करेनि ॥

Guñ kee saajh sukhu ǖpajai sachee bhagaŧi kareni ||

In the partnership of virtue, peace wells up, and they perform true devotional worship service.

ਸਚੁ ਵਣੰਜਹਿ ਗੁਰ ਸਬਦ ਸਿਉ ਲਾਹਾ ਨਾਮੁ ਲਏਨਿ ॥੨੬॥

सचु वणंजहि गुर सबद सिउ लाहा नामु लएनि ॥२६॥

Sachu vañanjjahi gur sabađ siū laahaa naamu laēni ||26||

They deal in Truth, through the Word of the Guru's Shabad, and they earn the profit of the Naam. ||26||


ਸੁਇਨਾ ਰੁਪਾ ਪਾਪ ਕਰਿ ਕਰਿ ਸੰਚੀਐ ਚਲੈ ਨ ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ॥

सुइना रुपा पाप करि करि संचीऐ चलै न चलदिआ नालि ॥

Suīnaa rupaa paap kari kari sanccheeâi chalai na chalađiâa naali ||

Gold and silver may be earned by committing sins, but they will not go with you when you die.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਨਾਲਿ ਨ ਚਲਸੀ ਸਭ ਮੁਠੀ ਜਮਕਾਲਿ ॥੨੭॥

विणु नावै नालि न चलसी सभ मुठी जमकालि ॥२७॥

Viñu naavai naali na chalasee sabh muthee jamakaali ||27||

Nothing will go with you in the end, except the Name; all are plundered by the Messenger of Death. ||27||


ਮਨ ਕਾ ਤੋਸਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹੈ ਹਿਰਦੈ ਰਖਹੁ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲਿ ॥

मन का तोसा हरि नामु है हिरदै रखहु सम्हालि ॥

Man kaa ŧosaa hari naamu hai hirađai rakhahu samʱaali ||

The Lord's Name is the nourishment of the mind; cherish it, and preserve it carefully within your heart.

ਏਹੁ ਖਰਚੁ ਅਖੁਟੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਬਹੈ ਨਾਲਿ ॥੨੮॥

एहु खरचु अखुटु है गुरमुखि निबहै नालि ॥२८॥

Ēhu kharachu âkhutu hai guramukhi nibahai naali ||28||

This nourishment is inexhaustible; it is always with the Gurmukhs. ||28||


ਏ ਮਨ ਮੂਲਹੁ ਭੁਲਿਆ ਜਾਸਹਿ ਪਤਿ ਗਵਾਇ ॥

ए मन मूलहु भुलिआ जासहि पति गवाइ ॥

Ē man moolahu bhuliâa jaasahi paŧi gavaaī ||

O mind, if you forget the Primal Lord, you shall depart, having lost your honor.

ਇਹੁ ਜਗਤੁ ਮੋਹਿ ਦੂਜੈ ਵਿਆਪਿਆ ਗੁਰਮਤੀ ਸਚੁ ਧਿਆਇ ॥੨੯॥

इहु जगतु मोहि दूजै विआपिआ गुरमती सचु धिआइ ॥२९॥

Īhu jagaŧu mohi đoojai viâapiâa guramaŧee sachu đhiâaī ||29||

This world is engrossed in the love of duality; follow the Guru's Teachings, and meditate on the True Lord. ||29||


ਹਰਿ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਨਾ ਪਵੈ ਹਰਿ ਜਸੁ ਲਿਖਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥

हरि की कीमति ना पवै हरि जसु लिखणु न जाइ ॥

Hari kee keemaŧi naa pavai hari jasu likhañu na jaaī ||

The Lord's value cannot be estimated; the Lord's Praises cannot be written down.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਪੈ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੩੦॥

गुर कै सबदि मनु तनु रपै हरि सिउ रहै समाइ ॥३०॥

Gur kai sabađi manu ŧanu rapai hari siū rahai samaaī ||30||

When one's mind and body are attuned to the Word of the Guru's Shabad, one remains merged in the Lord. ||30||


ਸੋ ਸਹੁ ਮੇਰਾ ਰੰਗੁਲਾ ਰੰਗੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

सो सहु मेरा रंगुला रंगे सहजि सुभाइ ॥

So sahu meraa ranggulaa rangge sahaji subhaaī ||

My Husband Lord is playful; He has imbued me with His Love, with natural ease.

ਕਾਮਣਿ ਰੰਗੁ ਤਾ ਚੜੈ ਜਾ ਪਿਰ ਕੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਇ ॥੩੧॥

कामणि रंगु ता चड़ै जा पिर कै अंकि समाइ ॥३१॥

Kaamañi ranggu ŧaa chaɍai jaa pir kai ânkki samaaī ||31||

The soul-bride is imbued with His Love, when her Husband Lord merges her into His Being. ||31||


ਚਿਰੀ ਵਿਛੁੰਨੇ ਭੀ ਮਿਲਨਿ ਜੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੰਨਿ ॥

चिरी विछुंने भी मिलनि जो सतिगुरु सेवंनि ॥

Chiree vichhunne bhee milani jo saŧiguru sevanni ||

Even those who have been separated for so very long, are reunited with Him, when they serve the True Guru.

ਅੰਤਰਿ ਨਵ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਹੈ ਖਾਨਿ ਖਰਚਨਿ ਨ ਨਿਖੁਟਈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਹਜਿ ਰਵੰਨਿ ॥੩੨॥

अंतरि नव निधि नामु है खानि खरचनि न निखुटई हरि गुण सहजि रवंनि ॥३२॥

Ânŧŧari nav niđhi naamu hai khaani kharachani na nikhutaëe hari guñ sahaji ravanni ||32||

The nine treasures of the Naam, the Name of the Lord, are deep within the nucleus of the self; consuming them, they are still never exhausted. Chant the Glorious Praises of the Lord, with natural ease. ||32||


ਨਾ ਓਇ ਜਨਮਹਿ ਨਾ ਮਰਹਿ ਨਾ ਓਇ ਦੁਖ ਸਹੰਨਿ ॥

ना ओइ जनमहि ना मरहि ना ओइ दुख सहंनि ॥

Naa õī janamahi naa marahi naa õī đukh sahanni ||

They are not born, and they do not die; they do not suffer in pain.

ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਹਰਿ ਸਿਉ ਕੇਲ ਕਰੰਨਿ ॥੩੩॥

गुरि राखे से उबरे हरि सिउ केल करंनि ॥३३॥

Guri raakhe se ūbare hari siū kel karanni ||33||

Those who are protected by the Guru are saved. They celebrate with the Lord. ||33||


ਸਜਣ ਮਿਲੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਜਿ ਅਨਦਿਨੁ ਮਿਲੇ ਰਹੰਨਿ ॥

सजण मिले न विछुड़हि जि अनदिनु मिले रहंनि ॥

Sajañ mile na vichhuɍahi ji ânađinu mile rahanni ||

Those who are united with the Lord, the True Friend, are not separated again; night and day, they remain blended with Him.

ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਵਿਰਲੇ ਜਾਣੀਅਹਿ ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਲਹੰਨਿ ॥੩੪॥੧॥੩॥

इसु जग महि विरले जाणीअहि नानक सचु लहंनि ॥३४॥१॥३॥

Īsu jag mahi virale jaañeeâhi naanak sachu lahanni ||34||1||3||

In this world, only a rare few are known, O Nanak, to have obtained the True Lord. ||34||1||3||


ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सूही महला ३ ॥

Soohee mahalaa 3 ||

Soohee, Third Mehl:

ਹਰਿ ਜੀ ਸੂਖਮੁ ਅਗਮੁ ਹੈ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਮਿਲਿਆ ਜਾਇ ॥

हरि जी सूखमु अगमु है कितु बिधि मिलिआ जाइ ॥

Hari jee sookhamu âgamu hai kiŧu biđhi miliâa jaaī ||

The Dear Lord is subtle and inaccessible; how can we ever meet Him?

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਭ੍ਰਮੁ ਕਟੀਐ ਅਚਿੰਤੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੧॥

गुर कै सबदि भ्रमु कटीऐ अचिंतु वसै मनि आइ ॥१॥

Gur kai sabađi bhrmu kateeâi âchinŧŧu vasai mani âaī ||1||

Through the Word of the Guru's Shabad, doubt is dispelled, and the Carefree Lord comes to abide in the mind. ||1||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪੰਨਿ ॥

गुरमुखि हरि हरि नामु जपंनि ॥

Guramukhi hari hari naamu japanni ||

The Gurmukhs chant the Name of the Lord, Har, Har.

ਹਉ ਤਿਨ ਕੈ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਮਨਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਦਾ ਰਵੰਨਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

हउ तिन कै बलिहारणै मनि हरि गुण सदा रवंनि ॥१॥ रहाउ ॥

Haū ŧin kai balihaarañai mani hari guñ sađaa ravanni ||1|| rahaaū ||

I am a sacrifice to those who chant the Glorious Praises of the Lord in their minds forever. ||1|| Pause ||


ਗੁਰੁ ਸਰਵਰੁ ਮਾਨ ਸਰੋਵਰੁ ਹੈ ਵਡਭਾਗੀ ਪੁਰਖ ਲਹੰਨੑਿ ॥

गुरु सरवरु मान सरोवरु है वडभागी पुरख लहंन्हि ॥

Guru saravaru maan sarovaru hai vadabhaagee purakh lahannʱi ||

The Guru is like the Mansarovar Lake; only the very fortunate beings find Him.

ਸੇਵਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਜਿਆ ਸੇ ਹੰਸੁਲੇ ਨਾਮੁ ਲਹੰਨਿ ॥੨॥

सेवक गुरमुखि खोजिआ से हंसुले नामु लहंनि ॥२॥

Sevak guramukhi khojiâa se hanssule naamu lahanni ||2||

The Gurmukhs, the selfless servants, seek out the Guru; the swan-souls feed there on the Naam, the Name of the Lord. ||2||


ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਨੑਿ ਰੰਗ ਸਿਉ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਲਗੰਨੑਿ ॥

नामु धिआइन्हि रंग सिउ गुरमुखि नामि लगंन्हि ॥

Naamu đhiâaīnʱi rangg siū guramukhi naami lagannʱi ||

The Gurmukhs meditate on the Naam, and remain linked to the Naam.

ਧੁਰਿ ਪੂਰਬਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਗੁਰ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿ ਲਏਨੑਿ ॥੩॥

धुरि पूरबि होवै लिखिआ गुर भाणा मंनि लएन्हि ॥३॥

Đhuri poorabi hovai likhiâa gur bhaañaa manni laēnʱi ||3||

Whatever is pre-ordained, accept it as the Will of the Guru. ||3||


ਵਡਭਾਗੀ ਘਰੁ ਖੋਜਿਆ ਪਾਇਆ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ॥

वडभागी घरु खोजिआ पाइआ नामु निधानु ॥

Vadabhaagee gharu khojiâa paaīâa naamu niđhaanu ||

By great good fortune, I searched my home, and found the treasure of the Naam.

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਵੇਖਾਲਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਛਾਨੁ ॥੪॥

गुरि पूरै वेखालिआ प्रभु आतम रामु पछानु ॥४॥

Guri poorai vekhaaliâa prbhu âaŧam raamu pachhaanu ||4||

The Perfect Guru has shown God to me; I have realized the Lord, the Supreme Soul. ||4||


ਸਭਨਾ ਕਾ ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੁ ਹੈ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

सभना का प्रभु एकु है दूजा अवरु न कोइ ॥

Sabhanaa kaa prbhu ēku hai đoojaa âvaru na koī ||

There is One God of all; there is no other at all.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮਨਿ ਵਸੈ ਤਿਤੁ ਘਟਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥੫॥

गुर परसादी मनि वसै तितु घटि परगटु होइ ॥५॥

Gur parasaađee mani vasai ŧiŧu ghati paragatu hoī ||5||

By Guru's Grace, the Lord comes to abide in the mind; in the heart of such a one, He is revealed. ||5||


ਸਭੁ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਬ੍ਰਹਮੁ ਹੈ ਬ੍ਰਹਮੁ ਵਸੈ ਸਭ ਥਾਇ ॥

सभु अंतरजामी ब्रहमु है ब्रहमु वसै सभ थाइ ॥

Sabhu ânŧŧarajaamee brhamu hai brhamu vasai sabh ŧhaaī ||

God is the Inner-knower of all hearts; God dwells in every place.

ਮੰਦਾ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਸਬਦਿ ਵੇਖਹੁ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੬॥

मंदा किस नो आखीऐ सबदि वेखहु लिव लाइ ॥६॥

Manđđaa kis no âakheeâi sabađi vekhahu liv laaī ||6||

So who should we call evil? Behold the Word of the Shabad, and lovingly dwell upon it. ||6||


ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਤਿਚਰੁ ਆਖਦਾ ਜਿਚਰੁ ਹੈ ਦੁਹੁ ਮਾਹਿ ॥

बुरा भला तिचरु आखदा जिचरु है दुहु माहि ॥

Buraa bhalaa ŧicharu âakhađaa jicharu hai đuhu maahi ||

He calls others bad and good, as long as he is in duality.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਬੁਝਿਆ ਏਕਸੁ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥੭॥

गुरमुखि एको बुझिआ एकसु माहि समाइ ॥७॥

Guramukhi ēko bujhiâa ēkasu maahi samaaī ||7||

The Gurmukh understands the One and Only Lord; He is absorbed in the One Lord. ||7||


ਸੇਵਾ ਸਾ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵਸੀ ਜੋ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਏ ਥਾਇ ॥

सेवा सा प्रभ भावसी जो प्रभु पाए थाइ ॥

Sevaa saa prbh bhaavasee jo prbhu paaē ŧhaaī ||

That is selfless service, which pleases God, and which is approved by God.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਆਰਾਧਿਆ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥੮॥੨॥੪॥੯॥

जन नानक हरि आराधिआ गुर चरणी चितु लाइ ॥८॥२॥४॥९॥

Jan naanak hari âaraađhiâa gur charañee chiŧu laaī ||8||2||4||9||

Servant Nanak worships the Lord in adoration; he focuses his consciousness on the Guru's Feet. ||8||2||4||9||


ਰਾਗੁ ਸੂਹੀ ਛੰਤ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੨

रागु सूही छंत महला ३ घरु २

Raagu soohee chhanŧŧ mahalaa 3 gharu 2

Raag Soohee, Chhant, Third Mehl, Second House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਸੁਖ ਸੋਹਿਲੜਾ ਹਰਿ ਧਿਆਵਹੁ ॥

सुख सोहिलड़ा हरि धिआवहु ॥

Sukh sohilaɍaa hari đhiâavahu ||

Meditate on the Lord, and find peace and pleasure.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਫਲੁ ਪਾਵਹੁ ॥

गुरमुखि हरि फलु पावहु ॥

Guramukhi hari phalu paavahu ||

As Gurmukh, obtain the Lord's fruitful rewards.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਫਲੁ ਪਾਵਹੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹੁ ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੇ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰੇ ॥

गुरमुखि फलु पावहु हरि नामु धिआवहु जनम जनम के दूख निवारे ॥

Guramukhi phalu paavahu hari naamu đhiâavahu janam janam ke đookh nivaare ||

As Gurmukh,obtain the fruit of the Lord,and meditate on the Lord's Name; the pains of countless lifetimes shall be erased.

ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਅਪਣੇ ਵਿਟਹੁ ਜਿਨਿ ਕਾਰਜ ਸਭਿ ਸਵਾਰੇ ॥

बलिहारी गुर अपणे विटहु जिनि कारज सभि सवारे ॥

Balihaaree gur âpañe vitahu jini kaaraj sabhi savaare ||

I am a sacrifice to my Guru, who has arranged and resolved all my affairs.

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਹਰਿ ਜਾਪਹੁ ਸੁਖ ਫਲ ਹਰਿ ਜਨ ਪਾਵਹੁ ॥

हरि प्रभु क्रिपा करे हरि जापहु सुख फल हरि जन पावहु ॥

Hari prbhu kripaa kare hari jaapahu sukh phal hari jan paavahu ||

The Lord God will bestow His Grace, if you meditate on the Lord; O humble servant of the Lord, you shall obtain the fruit of peace.

ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਸੁਣਹੁ ਜਨ ਭਾਈ ਸੁਖ ਸੋਹਿਲੜਾ ਹਰਿ ਧਿਆਵਹੁ ॥੧॥

नानकु कहै सुणहु जन भाई सुख सोहिलड़ा हरि धिआवहु ॥१॥

Naanaku kahai suñahu jan bhaaëe sukh sohilaɍaa hari đhiâavahu ||1||

Says Nanak, listen O humble Sibling of Destiny: meditate on the Lord, and find peace and pleasure. ||1||


ਸੁਣਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਭੀਨੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥

सुणि हरि गुण भीने सहजि सुभाए ॥

Suñi hari guñ bheene sahaji subhaaē ||

Hearing the Glorious Praises of the Lord, I am intuitively drenched with His Love.

ਗੁਰਮਤਿ ਸਹਜੇ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ॥

गुरमति सहजे नामु धिआए ॥

Guramaŧi sahaje naamu đhiâaē ||

Under Guru's Instruction, I meditate intuitively on the Naam.

ਜਿਨ ਕਉ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨ ਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਤਿਨ ਜਨਮ ਮਰਣ ਭਉ ਭਾਗਾ ॥

जिन कउ धुरि लिखिआ तिन गुरु मिलिआ तिन जनम मरण भउ भागा ॥

Jin kaū đhuri likhiâa ŧin guru miliâa ŧin janam marañ bhaū bhaagaa ||

Those who have such pre-ordained destiny, meet the Guru, and their fears of birth and death leave them.

ਅੰਦਰਹੁ ਦੁਰਮਤਿ ਦੂਜੀ ਖੋਈ ਸੋ ਜਨੁ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਗਾ ॥

अंदरहु दुरमति दूजी खोई सो जनु हरि लिव लागा ॥

Ânđđarahu đuramaŧi đoojee khoëe so janu hari liv laagaa ||

One who eliminates evil-mindedness and duality from within himself, that humble being lovingly focuses his mind on the Lord.

ਜਿਨ ਕਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕੀਨੀ ਮੇਰੈ ਸੁਆਮੀ ਤਿਨ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥

जिन कउ क्रिपा कीनी मेरै सुआमी तिन अनदिनु हरि गुण गाए ॥

Jin kaū kripaa keenee merai suâamee ŧin ânađinu hari guñ gaaē ||

Those, upon whom my Lord and Master bestows His Grace, sing the Glorious Praises of the Lord, night and day.

ਸੁਣਿ ਮਨ ਭੀਨੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥੨॥

सुणि मन भीने सहजि सुभाए ॥२॥

Suñi man bheene sahaji subhaaē ||2||

Hearing the Glorious Praises of the Lord, I am intuitively drenched with His Love. ||2||


ਜੁਗ ਮਹਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥

जुग महि राम नामु निसतारा ॥

Jug mahi raam naamu nisaŧaaraa ||

In this age, emancipation comes only from the Lord's Name.

ਗੁਰ ਤੇ ਉਪਜੈ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਾ ॥

गुर ते उपजै सबदु वीचारा ॥

Gur ŧe ūpajai sabađu veechaaraa ||

Contemplative meditation on the Word of the Shabad emanates from the Guru.

ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਾ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਾ ਜਿਸੁ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਸੁ ਪਾਏ ॥

गुर सबदु वीचारा राम नामु पिआरा जिसु किरपा करे सु पाए ॥

Gur sabađu veechaaraa raam naamu piâaraa jisu kirapaa kare su paaē ||

Contemplating the Guru's Shabad, one comes to love the Lord's Name; he alone obtains it, unto whom the Lord shows Mercy.

ਸਹਜੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਕਿਲਵਿਖ ਸਭਿ ਗਵਾਏ ॥

सहजे गुण गावै दिनु राती किलविख सभि गवाए ॥

Sahaje guñ gaavai đinu raaŧee kilavikh sabhi gavaaē ||

In peace and poise, he sings the Lord's Praises day and night, and all sins are eradicated.

ਸਭੁ ਕੋ ਤੇਰਾ ਤੂ ਸਭਨਾ ਕਾ ਹਉ ਤੇਰਾ ਤੂ ਹਮਾਰਾ ॥

सभु को तेरा तू सभना का हउ तेरा तू हमारा ॥

Sabhu ko ŧeraa ŧoo sabhanaa kaa haū ŧeraa ŧoo hamaaraa ||

All are Yours, and You belong to all. I am Yours, and You are mine.

ਜੁਗ ਮਹਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥੩॥

जुग महि राम नामु निसतारा ॥३॥

Jug mahi raam naamu nisaŧaaraa ||3||

In this age, emancipation comes only from the Lord's Name. ||3||


ਸਾਜਨ ਆਇ ਵੁਠੇ ਘਰ ਮਾਹੀ ॥

साजन आइ वुठे घर माही ॥

Saajan âaī vuthe ghar maahee ||

The Lord, my Friend has come to dwell within the home of my heart;

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਅਘਾਹੀ ॥

हरि गुण गावहि त्रिपति अघाही ॥

Hari guñ gaavahi ŧripaŧi âghaahee ||

Singing the Glorious Praises of the Lord, one is satisfied and fulfilled.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਸਦਾ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੀ ਫਿਰਿ ਭੂਖ ਨ ਲਾਗੈ ਆਏ ॥

हरि गुण गाइ सदा त्रिपतासी फिरि भूख न लागै आए ॥

Hari guñ gaaī sađaa ŧripaŧaasee phiri bhookh na laagai âaē ||

Singing the Glorious Praises of the Lord, one is satisfied forever, never to feel hunger again.

ਦਹ ਦਿਸਿ ਪੂਜ ਹੋਵੈ ਹਰਿ ਜਨ ਕੀ ਜੋ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ॥

दह दिसि पूज होवै हरि जन की जो हरि हरि नामु धिआए ॥

Đah đisi pooj hovai hari jan kee jo hari hari naamu đhiâaē ||

That humble servant of the Lord, who meditates on the Name of the Lord, Har, Har, is worshipped in the ten directions.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਆਪੇ ਜੋੜਿ ਵਿਛੋੜੇ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਕੋ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ॥

नानक हरि आपे जोड़ि विछोड़े हरि बिनु को दूजा नाही ॥

Naanak hari âape joɍi vichhoɍe hari binu ko đoojaa naahee ||

O Nanak, He Himself joins and separates; there is no other than the Lord.

ਸਾਜਨ ਆਇ ਵੁਠੇ ਘਰ ਮਾਹੀ ॥੪॥੧॥

साजन आइ वुठे घर माही ॥४॥१॥

Saajan âaī vuthe ghar maahee ||4||1||

The Lord, my Friend has come to dwell within the home of my heart. ||4||1||


ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਰਾਗੁ ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੩ ॥

रागु सूही महला ३ घरु ३ ॥

Raagu soohee mahalaa 3 gharu 3 ||

Raag Soohee, Third Mehl, Third House:

ਭਗਤ ਜਨਾ ਕੀ ਹਰਿ ਜੀਉ ਰਾਖੈ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਰਖਦਾ ਆਇਆ ਰਾਮ ॥

भगत जना की हरि जीउ राखै जुगि जुगि रखदा आइआ राम ॥

Bhagaŧ janaa kee hari jeeū raakhai jugi jugi rakhađaa âaīâa raam ||

The Dear Lord protects His humble devotees; throughout the ages, He has protected them.

ਸੋ ਭਗਤੁ ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇਆ ਰਾਮ ॥

सो भगतु जो गुरमुखि होवै हउमै सबदि जलाइआ राम ॥

So bhagaŧu jo guramukhi hovai haūmai sabađi jalaaīâa raam ||

Those devotees who become Gurmukh burn away their ego, through the Word of the Shabad.

ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇਆ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਭਾਇਆ ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ॥

हउमै सबदि जलाइआ मेरे हरि भाइआ जिस दी साची बाणी ॥

Haūmai sabađi jalaaīâa mere hari bhaaīâa jis đee saachee baañee ||

Those who burn away their ego through the Shabad, become pleasing to my Lord; their speech becomes True.

ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣੀ ॥

सची भगति करहि दिनु राती गुरमुखि आखि वखाणी ॥

Sachee bhagaŧi karahi đinu raaŧee guramukhi âakhi vakhaañee ||

They perform the Lord's true devotional service, day and night, as the Guru has instructed them.

ਭਗਤਾ ਕੀ ਚਾਲ ਸਚੀ ਅਤਿ ਨਿਰਮਲ ਨਾਮੁ ਸਚਾ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥

भगता की चाल सची अति निरमल नामु सचा मनि भाइआ ॥

Bhagaŧaa kee chaal sachee âŧi niramal naamu sachaa mani bhaaīâa ||

The devotees' lifestyle is true, and absolutely pure; the True Name is pleasing to their minds.

ਨਾਨਕ ਭਗਤ ਸੋਹਹਿ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਜਿਨੀ ਸਚੋ ਸਚੁ ਕਮਾਇਆ ॥੧॥

नानक भगत सोहहि दरि साचै जिनी सचो सचु कमाइआ ॥१॥

Naanak bhagaŧ sohahi đari saachai jinee sacho sachu kamaaīâa ||1||

O Nanak, the those devotees, who practice Truth, and only Truth, look beauteous in the Court of the True Lord. ||1||


ਹਰਿ ਭਗਤਾ ਕੀ ਜਾਤਿ ਪਤਿ ਹੈ ਭਗਤ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣੇ ਰਾਮ ॥

हरि भगता की जाति पति है भगत हरि कै नामि समाणे राम ॥

Hari bhagaŧaa kee jaaŧi paŧi hai bhagaŧ hari kai naami samaañe raam ||

The Lord is the social class and honor of His devotees; the Lord's devotees merge in the Naam, the Name of the Lord.

ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਵਹਿ ਜਿਨ ਗੁਣ ਅਵਗਣ ਪਛਾਣੇ ਰਾਮ ॥

हरि भगति करहि विचहु आपु गवावहि जिन गुण अवगण पछाणे राम ॥

Hari bhagaŧi karahi vichahu âapu gavaavahi jin guñ âvagañ pachhaañe raam ||

They worship the Lord in devotion, and eradicate self-conceit from within themselves; they understand merits and demerits.

ਗੁਣ ਅਉਗਣ ਪਛਾਣੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੈ ਭੈ ਭਗਤਿ ਮੀਠੀ ਲਾਗੀ ॥

गुण अउगण पछाणै हरि नामु वखाणै भै भगति मीठी लागी ॥

Guñ âūgañ pachhaañai hari naamu vakhaañai bhai bhagaŧi meethee laagee ||

They understand merits and demerits, and chant the Lord's Name; devotional worship is sweet to them.

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਘਰ ਹੀ ਮਹਿ ਬੈਰਾਗੀ ॥

अनदिनु भगति करहि दिनु राती घर ही महि बैरागी ॥

Ânađinu bhagaŧi karahi đinu raaŧee ghar hee mahi bairaagee ||

Night and day, they perform devotional worship, day and night, and in the home of the self, they remain detached.

ਭਗਤੀ ਰਾਤੇ ਸਦਾ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹਰਿ ਜੀਉ ਵੇਖਹਿ ਸਦਾ ਨਾਲੇ ॥

भगती राते सदा मनु निरमलु हरि जीउ वेखहि सदा नाले ॥

Bhagaŧee raaŧe sađaa manu niramalu hari jeeū vekhahi sađaa naale ||

Imbued with devotion, their minds remain forever immaculate and pure; they see their Dear Lord always with them.

ਨਾਨਕ ਸੇ ਭਗਤ ਹਰਿ ਕੈ ਦਰਿ ਸਾਚੇ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲੇ ॥੨॥

नानक से भगत हरि कै दरि साचे अनदिनु नामु सम्हाले ॥२॥

Naanak se bhagaŧ hari kai đari saache ânađinu naamu samʱaale ||2||

O Nanak, those devotees are True in the Court of the Lord; night and day, they dwell upon the Naam. ||2||


ਮਨਮੁਖ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਈ ਰਾਮ ॥

मनमुख भगति करहि बिनु सतिगुर विणु सतिगुर भगति न होई राम ॥

Manamukh bhagaŧi karahi binu saŧigur viñu saŧigur bhagaŧi na hoëe raam ||

The self-willed manmukhs practice devotional rituals without the True Guru, but without the True Guru, there is no devotion.

ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਰੋਗਿ ਵਿਆਪੇ ਮਰਿ ਜਨਮਹਿ ਦੁਖੁ ਹੋਈ ਰਾਮ ॥

हउमै माइआ रोगि विआपे मरि जनमहि दुखु होई राम ॥

Haūmai maaīâa rogi viâape mari janamahi đukhu hoëe raam ||

They are afflicted with the diseases of egotism and Maya, and they suffer the pains of death and rebirth.

ਮਰਿ ਜਨਮਹਿ ਦੁਖੁ ਹੋਈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਰਜ ਵਿਗੋਈ ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਤਤੁ ਨ ਜਾਨਿਆ ॥

मरि जनमहि दुखु होई दूजै भाइ परज विगोई विणु गुर ततु न जानिआ ॥

Mari janamahi đukhu hoëe đoojai bhaaī paraj vigoëe viñu gur ŧaŧu na jaaniâa ||

The world suffers the pains of death and rebirth, and through the love of duality, it is ruined; without the Guru, the essence of reality is not known.

ਭਗਤਿ ਵਿਹੂਣਾ ਸਭੁ ਜਗੁ ਭਰਮਿਆ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਨਿਆ ॥

भगति विहूणा सभु जगु भरमिआ अंति गइआ पछुतानिआ ॥

Bhagaŧi vihooñaa sabhu jagu bharamiâa ânŧŧi gaīâa pachhuŧaaniâa ||

Without devotional worship, everyone in the world is deluded and confused, and in the end, they depart with regrets.

ਕੋਟਿ ਮਧੇ ਕਿਨੈ ਪਛਾਣਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥

कोटि मधे किनै पछाणिआ हरि नामा सचु सोई ॥

Koti mađhe kinai pachhaañiâa hari naamaa sachu soëe ||

Among millions, there is scarcely one who realizes the Name of the True Lord.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥੩॥

नानक नामि मिलै वडिआई दूजै भाइ पति खोई ॥३॥

Naanak naami milai vadiâaëe đoojai bhaaī paŧi khoëe ||3||

O Nanak, through the Naam, greatness is obtained; in the love of duality, all honor is lost. ||3||


ਭਗਤਾ ਕੈ ਘਰਿ ਕਾਰਜੁ ਸਾਚਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਦਾ ਵਖਾਣੇ ਰਾਮ ॥

भगता कै घरि कारजु साचा हरि गुण सदा वखाणे राम ॥

Bhagaŧaa kai ghari kaaraju saachaa hari guñ sađaa vakhaañe raam ||

In the home of the devotees, is the joy of true marriage; they chant the Glorious Praises of the Lord forever.

ਭਗਤਿ ਖਜਾਨਾ ਆਪੇ ਦੀਆ ਕਾਲੁ ਕੰਟਕੁ ਮਾਰਿ ਸਮਾਣੇ ਰਾਮ ॥

भगति खजाना आपे दीआ कालु कंटकु मारि समाणे राम ॥

Bhagaŧi khajaanaa âape đeeâa kaalu kanttaku maari samaañe raam ||

He Himself blesses them with the treasure of devotion; conquering the thorny pain of death, they merge in the Lord.

ਕਾਲੁ ਕੰਟਕੁ ਮਾਰਿ ਸਮਾਣੇ ਹਰਿ ਮਨਿ ਭਾਣੇ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ॥

कालु कंटकु मारि समाणे हरि मनि भाणे नामु निधानु सचु पाइआ ॥

Kaalu kanttaku maari samaañe hari mani bhaañe naamu niđhaanu sachu paaīâa ||

Conquering the thorny pain of death, they merge in the Lord; they are pleasing to the Lord's Mind,and they obtain the true treasure of the Naam.

ਸਦਾ ਅਖੁਟੁ ਕਦੇ ਨ ਨਿਖੁਟੈ ਹਰਿ ਦੀਆ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇਆ ॥

सदा अखुटु कदे न निखुटै हरि दीआ सहजि सुभाइआ ॥

Sađaa âkhutu kađe na nikhutai hari đeeâa sahaji subhaaīâa ||

This treasure is inexhaustible; it will never be exhausted. The Lord automatically blesses them with it.

ਹਰਿ ਜਨ ਊਚੇ ਸਦ ਹੀ ਊਚੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇਆ ॥

हरि जन ऊचे सद ही ऊचे गुर कै सबदि सुहाइआ ॥

Hari jan ǖche sađ hee ǖche gur kai sabađi suhaaīâa ||

The humble servants of the Lord are exalted and elevated, forever on high; they are adorned with the Word of the Guru's Shabad.

ਨਾਨਕ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਏ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਸੋਭਾ ਪਾਇਆ ॥੪॥੧॥੨॥

नानक आपे बखसि मिलाए जुगि जुगि सोभा पाइआ ॥४॥१॥२॥

Naanak âape bakhasi milaaē jugi jugi sobhaa paaīâa ||4||1||2||

O Nanak, He Himself forgives them, and merges them with Himself; throughout the ages, they are glorified. ||4||1||2||


ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सूही महला ३ ॥

Soohee mahalaa 3 ||

Soohee, Third Mehl:

ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਸਚੁ ਸੋਹਿਲਾ ਜਿਥੈ ਸਚੇ ਕਾ ਹੋਇ ਵੀਚਾਰੋ ਰਾਮ ॥

सबदि सचै सचु सोहिला जिथै सचे का होइ वीचारो राम ॥

Sabađi sachai sachu sohilaa jiŧhai sache kaa hoī veechaaro raam ||

Through the True Word of the Shabad, true happiness prevails, there where the True Lord is contemplated.

ਹਉਮੈ ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਕਾਟੇ ਸਾਚੁ ਰਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰੇ ਰਾਮ ॥

हउमै सभि किलविख काटे साचु रखिआ उरि धारे राम ॥

Haūmai sabhi kilavikh kaate saachu rakhiâa ūri đhaare raam ||

Egotism and all sins are eradicated, when one keeps the True Lord enshrined in the heart.

ਸਚੁ ਰਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰੇ ਦੁਤਰੁ ਤਾਰੇ ਫਿਰਿ ਭਵਜਲੁ ਤਰਣੁ ਨ ਹੋਈ ॥

सचु रखिआ उर धारे दुतरु तारे फिरि भवजलु तरणु न होई ॥

Sachu rakhiâa ūr đhaare đuŧaru ŧaare phiri bhavajalu ŧarañu na hoëe ||

One who keeps the True Lord enshrined in the heart, crosses over the terrible and dreadful world-ocean; he shall not have to cross over it again.

ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਜਿਨਿ ਸਚੁ ਵਿਖਾਲਿਆ ਸੋਈ ॥

सचा सतिगुरु सची बाणी जिनि सचु विखालिआ सोई ॥

Sachaa saŧiguru sachee baañee jini sachu vikhaaliâa soëe ||

True is the True Guru, and True is the Word of His Bani; through it, the True Lord is seen.

ਸਾਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸਚਿ ਸਮਾਵੈ ਸਚੁ ਵੇਖੈ ਸਭੁ ਸੋਈ ॥

साचे गुण गावै सचि समावै सचु वेखै सभु सोई ॥

Saache guñ gaavai sachi samaavai sachu vekhai sabhu soëe ||

One who sings the Glorious Praises of the True Lord merges in Truth; he beholds the True Lord everywhere.

ਨਾਨਕ ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਾਚੀ ਨਾਈ ਸਚੁ ਨਿਸਤਾਰਾ ਹੋਈ ॥੧॥

नानक साचा साहिबु साची नाई सचु निसतारा होई ॥१॥

Naanak saachaa saahibu saachee naaëe sachu nisaŧaaraa hoëe ||1||

O Nanak, True is the Lord and Master, and True is His Name; through Truth, comes emancipation. ||1||


ਸਾਚੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਾਚੁ ਬੁਝਾਇਆ ਪਤਿ ਰਾਖੈ ਸਚੁ ਸੋਈ ਰਾਮ ॥

साचै सतिगुरि साचु बुझाइआ पति राखै सचु सोई राम ॥

Saachai saŧiguri saachu bujhaaīâa paŧi raakhai sachu soëe raam ||

The True Guru reveals the True Lord; the True Lord preserves our honor.

ਸਚਾ ਭੋਜਨੁ ਭਾਉ ਸਚਾ ਹੈ ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ਰਾਮ ॥

सचा भोजनु भाउ सचा है सचै नामि सुखु होई राम ॥

Sachaa bhojanu bhaaū sachaa hai sachai naami sukhu hoëe raam ||

The true food is love for the True Lord; through the True Name, peace is obtained.

ਸਾਚੈ ਨਾਮਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ਮਰੈ ਨ ਕੋਈ ਗਰਭਿ ਨ ਜੂਨੀ ਵਾਸਾ ॥

साचै नामि सुखु होई मरै न कोई गरभि न जूनी वासा ॥

Saachai naami sukhu hoëe marai na koëe garabhi na joonee vaasaa ||

Through the True Name, the mortal finds peace; he shall never die, and never again enter the womb of reincarnation.

ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਈ ਸਚਿ ਸਮਾਈ ਸਚਿ ਨਾਇ ਪਰਗਾਸਾ ॥

जोती जोति मिलाई सचि समाई सचि नाइ परगासा ॥

Joŧee joŧi milaaëe sachi samaaëe sachi naaī paragaasaa ||

His light blends with the Light, and he merges into the True Lord; he is illuminated and enlightened with the True Name.

ਜਿਨੀ ਸਚੁ ਜਾਤਾ ਸੇ ਸਚੇ ਹੋਏ ਅਨਦਿਨੁ ਸਚੁ ਧਿਆਇਨਿ ॥

जिनी सचु जाता से सचे होए अनदिनु सचु धिआइनि ॥

Jinee sachu jaaŧaa se sache hoē ânađinu sachu đhiâaīni ||

Those who know the Truth are True; night and day, they meditate on Truth.

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਜਿਨ ਹਿਰਦੈ ਵਸਿਆ ਨਾ ਵੀਛੁੜਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇਨਿ ॥੨॥

नानक सचु नामु जिन हिरदै वसिआ ना वीछुड़ि दुखु पाइनि ॥२॥

Naanak sachu naamu jin hirađai vasiâa naa veechhuɍi đukhu paaīni ||2||

O Nanak, those whose hearts are filled with the True Name, never suffer the pains of separation. ||2||


ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਤਿਤੁ ਘਰਿ ਸੋਹਿਲਾ ਹੋਈ ਰਾਮ ॥

सची बाणी सचे गुण गावहि तितु घरि सोहिला होई राम ॥

Sachee baañee sache guñ gaavahi ŧiŧu ghari sohilaa hoëe raam ||

In that home, and in that heart, where the True Bani of the Lord's True Praises are sung, the songs of joy resound.

ਨਿਰਮਲ ਗੁਣ ਸਾਚੇ ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਾਚਾ ਵਿਚਿ ਸਾਚਾ ਪੁਰਖੁ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ ਰਾਮ ॥

निरमल गुण साचे तनु मनु साचा विचि साचा पुरखु प्रभु सोई राम ॥

Niramal guñ saache ŧanu manu saachaa vichi saachaa purakhu prbhu soëe raam ||

Through the immaculate virtues of the True Lord, the body and mind are rendered True, and God, the True Primal Being, dwells within.

ਸਭੁ ਸਚੁ ਵਰਤੈ ਸਚੋ ਬੋਲੈ ਜੋ ਸਚੁ ਕਰੈ ਸੁ ਹੋਈ ॥

सभु सचु वरतै सचो बोलै जो सचु करै सु होई ॥

Sabhu sachu varaŧai sacho bolai jo sachu karai su hoëe ||

Such a person practices only Truth, and speaks only Truth; whatever the True Lord does, that alone comes to pass.

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਸਚੁ ਪਸਰਿਆ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਕੋਈ ॥

जह देखा तह सचु पसरिआ अवरु न दूजा कोई ॥

Jah đekhaa ŧah sachu pasariâa âvaru na đoojaa koëe ||

Wherever I look, there I see the True Lord pervading; there is no other at all.

ਸਚੇ ਉਪਜੈ ਸਚਿ ਸਮਾਵੈ ਮਰਿ ਜਨਮੈ ਦੂਜਾ ਹੋਈ ॥

सचे उपजै सचि समावै मरि जनमै दूजा होई ॥

Sache ūpajai sachi samaavai mari janamai đoojaa hoëe ||

From the True Lord, we emanate, and into the True Lord, we shall merge; death and birth come from duality.

ਨਾਨਕ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਕਰਾਵੈ ਸੋਈ ॥੩॥

नानक सभु किछु आपे करता आपि करावै सोई ॥३॥

Naanak sabhu kichhu âape karaŧaa âapi karaavai soëe ||3||

O Nanak, He Himself does everything; He Himself is the Cause. ||3||


ਸਚੇ ਭਗਤ ਸੋਹਹਿ ਦਰਵਾਰੇ ਸਚੋ ਸਚੁ ਵਖਾਣੇ ਰਾਮ ॥

सचे भगत सोहहि दरवारे सचो सचु वखाणे राम ॥

Sache bhagaŧ sohahi đaravaare sacho sachu vakhaañe raam ||

The true devotees look beautiful in the Darbaar of the Lord's Court. They speak Truth, and only Truth.

ਘਟ ਅੰਤਰੇ ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਸਾਚੋ ਆਪਿ ਪਛਾਣੇ ਰਾਮ ॥

घट अंतरे साची बाणी साचो आपि पछाणे राम ॥

Ghat ânŧŧare saachee baañee saacho âapi pachhaañe raam ||

Deep within the nucleus of their heart, is the True Word of the Lord's Bani. Through the Truth, they understand themselves.

ਆਪੁ ਪਛਾਣਹਿ ਤਾ ਸਚੁ ਜਾਣਹਿ ਸਾਚੇ ਸੋਝੀ ਹੋਈ ॥

आपु पछाणहि ता सचु जाणहि साचे सोझी होई ॥

Âapu pachhaañahi ŧaa sachu jaañahi saache sojhee hoëe ||

They understand themselves, and so know the True Lord, through their true intuition.

ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਸਚੀ ਹੈ ਸੋਭਾ ਸਾਚੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥

सचा सबदु सची है सोभा साचे ही सुखु होई ॥

Sachaa sabađu sachee hai sobhaa saache hee sukhu hoëe ||

True is the Shabad, and True is its Glory; peace comes only from Truth.

ਸਾਚਿ ਰਤੇ ਭਗਤ ਇਕ ਰੰਗੀ ਦੂਜਾ ਰੰਗੁ ਨ ਕੋਈ ॥

साचि रते भगत इक रंगी दूजा रंगु न कोई ॥

Saachi raŧe bhagaŧ īk ranggee đoojaa ranggu na koëe ||

Imbued with Truth, the devotees love the One Lord; they do not love any other.

ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਕਉ ਮਸਤਕਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਸੁ ਸਚੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਈ ॥੪॥੨॥੩॥

नानक जिस कउ मसतकि लिखिआ तिसु सचु परापति होई ॥४॥२॥३॥

Naanak jis kaū masaŧaki likhiâa ŧisu sachu paraapaŧi hoëe ||4||2||3||

O Nanak, he alone obtains the True Lord, who has such pre-ordained destiny written upon his forehead. ||4||2||3||


ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सूही महला ३ ॥

Soohee mahalaa 3 ||

Soohee, Third Mehl:

ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਧਨ ਜੇ ਭਵੈ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੋਹਾਗੁ ਨ ਹੋਈ ਰਾਮ ॥

जुग चारे धन जे भवै बिनु सतिगुर सोहागु न होई राम ॥

Jug chaare đhan je bhavai binu saŧigur sohaagu na hoëe raam ||

The soul-bride may wander throughout the four ages, but still, without the True Guru, she will not find her True Husband Lord.

ਨਿਹਚਲੁ ਰਾਜੁ ਸਦਾ ਹਰਿ ਕੇਰਾ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਰਾਮ ॥

निहचलु राजु सदा हरि केरा तिसु बिनु अवरु न कोई राम ॥

Nihachalu raaju sađaa hari keraa ŧisu binu âvaru na koëe raam ||

The Kingdom of the Lord is permanent, and forever unchanging; there is no other than Him.

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸੋਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਣਿਆ ॥

तिसु बिनु अवरु न कोई सदा सचु सोई गुरमुखि एको जाणिआ ॥

Ŧisu binu âvaru na koëe sađaa sachu soëe guramukhi ēko jaañiâa ||

There is no other than Him - He is True forever; the Gurmukh knows the One Lord.

ਧਨ ਪਿਰ ਮੇਲਾਵਾ ਹੋਆ ਗੁਰਮਤੀ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥

धन पिर मेलावा होआ गुरमती मनु मानिआ ॥

Đhan pir melaavaa hoâa guramaŧee manu maaniâa ||

That soul-bride, whose mind accepts the Guru's Teachings, meets her Husband Lord.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਤਾ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਨਾਵੈ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥

सतिगुरु मिलिआ ता हरि पाइआ बिनु हरि नावै मुकति न होई ॥

Saŧiguru miliâa ŧaa hari paaīâa binu hari naavai mukaŧi na hoëe ||

Meeting the True Guru, she finds the Lord; without the Lord's Name, there is no liberation.

ਨਾਨਕ ਕਾਮਣਿ ਕੰਤੈ ਰਾਵੇ ਮਨਿ ਮਾਨਿਐ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥੧॥

नानक कामणि कंतै रावे मनि मानिऐ सुखु होई ॥१॥

Naanak kaamañi kanŧŧai raave mani maaniâi sukhu hoëe ||1||

O Nanak, the soul-bride ravishes and enjoys her Husband Lord; her mind accepts Him, and she finds peace. ||1||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਧਨ ਬਾਲੜੀਏ ਹਰਿ ਵਰੁ ਪਾਵਹਿ ਸੋਈ ਰਾਮ ॥

सतिगुरु सेवि धन बालड़ीए हरि वरु पावहि सोई राम ॥

Saŧiguru sevi đhan baalaɍeeē hari varu paavahi soëe raam ||

Serve the True Guru, O young and innocent bride; thus you shall obtain the Lord as your Husband.

ਸਦਾ ਹੋਵਹਿ ਸੋਹਾਗਣੀ ਫਿਰਿ ਮੈਲਾ ਵੇਸੁ ਨ ਹੋਈ ਰਾਮ ॥

सदा होवहि सोहागणी फिरि मैला वेसु न होई राम ॥

Sađaa hovahi sohaagañee phiri mailaa vesu na hoëe raam ||

You shall be the virtuous and happy bride of the True Lord forever; and you shall never again wear soiled clothes.

ਫਿਰਿ ਮੈਲਾ ਵੇਸੁ ਨ ਹੋਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਪਛਾਣਿਆ ॥

फिरि मैला वेसु न होई गुरमुखि बूझै कोई हउमै मारि पछाणिआ ॥

Phiri mailaa vesu na hoëe guramukhi boojhai koëe haūmai maari pachhaañiâa ||

Your clothes shall never again be soiled; how rare are those few, who, as Gurmukh, recognize this, and conquer their ego.

ਕਰਣੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਵੈ ਅੰਤਰਿ ਏਕੋ ਜਾਣਿਆ ॥

करणी कार कमावै सबदि समावै अंतरि एको जाणिआ ॥

Karañee kaar kamaavai sabađi samaavai ânŧŧari ēko jaañiâa ||

So make your practice the practice of good deeds; merge into the Word of the Shabad, and deep within, come to know the One Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰਭੁ ਰਾਵੇ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਆਪਣਾ ਸਾਚੀ ਸੋਭਾ ਹੋਈ ॥

गुरमुखि प्रभु रावे दिनु राती आपणा साची सोभा होई ॥

Guramukhi prbhu raave đinu raaŧee âapañaa saachee sobhaa hoëe ||

The Gurmukh enjoys God, day and night, and so obtains true glory.

ਨਾਨਕ ਕਾਮਣਿ ਪਿਰੁ ਰਾਵੇ ਆਪਣਾ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ ॥੨॥

नानक कामणि पिरु रावे आपणा रवि रहिआ प्रभु सोई ॥२॥

Naanak kaamañi piru raave âapañaa ravi rahiâa prbhu soëe ||2||

O Nanak, the soul-bride enjoys and ravishes her Beloved; God is pervading and permeating everywhere. ||2||


ਗੁਰ ਕੀ ਕਾਰ ਕਰੇ ਧਨ ਬਾਲੜੀਏ ਹਰਿ ਵਰੁ ਦੇਇ ਮਿਲਾਏ ਰਾਮ ॥

गुर की कार करे धन बालड़ीए हरि वरु देइ मिलाए राम ॥

Gur kee kaar kare đhan baalaɍeeē hari varu đeī milaaē raam ||

Serve the Guru, O young and innocent soul-bride, and he will lead to you meet your Husband Lord.

ਹਰਿ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਤੀ ਹੈ ਕਾਮਣਿ ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਰਾਮ ॥

हरि कै रंगि रती है कामणि मिलि प्रीतम सुखु पाए राम ॥

Hari kai ranggi raŧee hai kaamañi mili preeŧam sukhu paaē raam ||

The bride is imbued with the Love of her Lord; meeting with her Beloved, she finds peace.

ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਸਚਿ ਸਮਾਏ ਸਚੁ ਵਰਤੈ ਸਭ ਥਾਈ ॥

मिलि प्रीतम सुखु पाए सचि समाए सचु वरतै सभ थाई ॥

Mili preeŧam sukhu paaē sachi samaaē sachu varaŧai sabh ŧhaaëe ||

Meeting her Beloved, she finds peace, and merges in the True Lord; the True Lord is pervading everywhere.

ਸਚਾ ਸੀਗਾਰੁ ਕਰੇ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਕਾਮਣਿ ਸਚਿ ਸਮਾਈ ॥

सचा सीगारु करे दिनु राती कामणि सचि समाई ॥

Sachaa seegaaru kare đinu raaŧee kaamañi sachi samaaëe ||

The bride makes Truth her decorations, day and night, and remains absorbed in the True Lord.

ਹਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ਕਾਮਣਿ ਲਇਆ ਕੰਠਿ ਲਾਏ ॥

हरि सुखदाता सबदि पछाता कामणि लइआ कंठि लाए ॥

Hari sukhađaaŧaa sabađi pachhaaŧaa kaamañi laīâa kantthi laaē ||

The Lord, the Giver of peace, is realized through His Shabad; He hugs His bride close in His embrace.

ਨਾਨਕ ਮਹਲੀ ਮਹਲੁ ਪਛਾਣੈ ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਪਾਏ ॥੩॥

नानक महली महलु पछाणै गुरमती हरि पाए ॥३॥

Naanak mahalee mahalu pachhaañai guramaŧee hari paaē ||3||

O Nanak, the bride obtains the Mansion of His Presence; through the Guru's Teachings, she finds her Lord. ||3||


ਸਾ ਧਨ ਬਾਲੀ ਧੁਰਿ ਮੇਲੀ ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਿ ਮਿਲਾਈ ਰਾਮ ॥

सा धन बाली धुरि मेली मेरै प्रभि आपि मिलाई राम ॥

Saa đhan baalee đhuri melee merai prbhi âapi milaaëe raam ||

The Primal Lord, my God, has united His young and innocent bride with Himself.

ਗੁਰਮਤੀ ਘਟਿ ਚਾਨਣੁ ਹੋਆ ਪ੍ਰਭੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਥਾਈ ਰਾਮ ॥

गुरमती घटि चानणु होआ प्रभु रवि रहिआ सभ थाई राम ॥

Guramaŧee ghati chaanañu hoâa prbhu ravi rahiâa sabh ŧhaaëe raam ||

Through the Guru's Teachings, her heart is illumined and enlightened; God is permeating and pervading everywhere.

ਪ੍ਰਭੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਥਾਈ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਪਾਇਆ ॥

प्रभु रवि रहिआ सभ थाई मंनि वसाई पूरबि लिखिआ पाइआ ॥

Prbhu ravi rahiâa sabh ŧhaaëe manni vasaaëe poorabi likhiâa paaīâa ||

God is permeating and pervading everywhere; He dwells in her mind, and she realizes her pre-ordained destiny.

ਸੇਜ ਸੁਖਾਲੀ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਣੀ ਸਚੁ ਸੀਗਾਰੁ ਬਣਾਇਆ ॥

सेज सुखाली मेरे प्रभ भाणी सचु सीगारु बणाइआ ॥

Sej sukhaalee mere prbh bhaañee sachu seegaaru bañaaīâa ||

On his cozy bed, she is pleasing to my God; she fashions her decorations of Truth.

ਕਾਮਣਿ ਨਿਰਮਲ ਹਉਮੈ ਮਲੁ ਖੋਈ ਗੁਰਮਤਿ ਸਚਿ ਸਮਾਈ ॥

कामणि निरमल हउमै मलु खोई गुरमति सचि समाई ॥

Kaamañi niramal haūmai malu khoëe guramaŧi sachi samaaëe ||

The bride is immaculate and pure; she washes away the filth of egotism, and through the Guru's Teachings, she merges in the True Lord.

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਮਿਲਾਈ ਕਰਤੈ ਨਾਮੁ ਨਵੈ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ॥੪॥੩॥੪॥

नानक आपि मिलाई करतै नामु नवै निधि पाई ॥४॥३॥४॥

Naanak âapi milaaëe karaŧai naamu navai niđhi paaëe ||4||3||4||

O Nanak, the Creator Lord blends her into Himself, and she obtains the nine treasure of the Naam. ||4||3||4||


ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सूही महला ३ ॥

Soohee mahalaa 3 ||

Soohee, Third Mehl:

ਹਰਿ ਹਰੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹੁ ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖੇ ਪਾਏ ਰਾਮ ॥

हरि हरे हरि गुण गावहु हरि गुरमुखे पाए राम ॥

Hari hare hari guñ gaavahu hari guramukhe paaē raam ||

Sing the Glorious Praises of the Lord, Har, Har, Har; the Gurmukh obtains the Lord.

ਅਨਦਿਨੋ ਸਬਦਿ ਰਵਹੁ ਅਨਹਦ ਸਬਦ ਵਜਾਏ ਰਾਮ ॥

अनदिनो सबदि रवहु अनहद सबद वजाए राम ॥

Ânađino sabađi ravahu ânahađ sabađ vajaaē raam ||

Night and day, chant the Word of the Shabad; night and day, the Shabad shall vibrate and resound.

ਅਨਹਦ ਸਬਦ ਵਜਾਏ ਹਰਿ ਜੀਉ ਘਰਿ ਆਏ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹੁ ਨਾਰੀ ॥

अनहद सबद वजाए हरि जीउ घरि आए हरि गुण गावहु नारी ॥

Ânahađ sabađ vajaaē hari jeeū ghari âaē hari guñ gaavahu naaree ||

The unstruck melody of the Shabad vibrates, and the Dear Lord comes into the home of my heart; O ladies, sing the Glorious Praises of the Lord.

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਗੁਰ ਆਗੈ ਸਾ ਧਨ ਕੰਤ ਪਿਆਰੀ ॥

अनदिनु भगति करहि गुर आगै सा धन कंत पिआरी ॥

Ânađinu bhagaŧi karahi gur âagai saa đhan kanŧŧ piâaree ||

That soul-bride, who performs devotional worship service to the Guru night and day, becomes the Beloved bride of her Lord.

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਵਸਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸੇ ਜਨ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਏ ॥

गुर का सबदु वसिआ घट अंतरि से जन सबदि सुहाए ॥

Gur kaa sabađu vasiâa ghat ânŧŧari se jan sabađi suhaaē ||

Those humble beings, whose hearts are filled with the Word of the Guru's Shabad, are adorned with the Shabad.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਘਰਿ ਸਦ ਹੀ ਸੋਹਿਲਾ ਹਰਿ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਘਰਿ ਆਏ ॥੧॥

नानक तिन घरि सद ही सोहिला हरि करि किरपा घरि आए ॥१॥

Naanak ŧin ghari sađ hee sohilaa hari kari kirapaa ghari âaē ||1||

O Nanak, their hearts are forever filled with happiness; the Lord, in His Mercy, enters into their hearts. ||1||


ਭਗਤਾ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ਭਇਆ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਏ ਰਾਮ ॥

भगता मनि आनंदु भइआ हरि नामि रहे लिव लाए राम ॥

Bhagaŧaa mani âananđđu bhaīâa hari naami rahe liv laaē raam ||

The minds of the devotees are filled with bliss; they remain lovingly absorbed in the Lord's Name.

ਗੁਰਮੁਖੇ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਨਿਰਮਲ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ਰਾਮ ॥

गुरमुखे मनु निरमलु होआ निरमल हरि गुण गाए राम ॥

Guramukhe manu niramalu hoâa niramal hari guñ gaaē raam ||

The mind of the Gurmukh is immaculate and pure; she sings the Immaculate Praises of the Lord.

ਨਿਰਮਲ ਗੁਣ ਗਾਏ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ਹਰਿ ਕੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ॥

निरमल गुण गाए नामु मंनि वसाए हरि की अम्रित बाणी ॥

Niramal guñ gaaē naamu manni vasaaē hari kee âmmmriŧ baañee ||

Singing His Immaculate Praises, she enshrines in her mind the Naam, the Name of the Lord, and the Ambrosial Word of His Bani.

ਜਿਨੑ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸੇਈ ਜਨ ਨਿਸਤਰੇ ਘਟਿ ਘਟਿ ਸਬਦਿ ਸਮਾਣੀ ॥

जिन्ह मनि वसिआ सेई जन निसतरे घटि घटि सबदि समाणी ॥

Jinʱ mani vasiâa seëe jan nisaŧare ghati ghati sabađi samaañee ||

Those humble beings, within whose minds it abides, are emancipated; the Shabad permeates each and every heart.

ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਹਿ ਸਬਦੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥

तेरे गुण गावहि सहजि समावहि सबदे मेलि मिलाए ॥

Ŧere guñ gaavahi sahaji samaavahi sabađe meli milaaē ||

Singing Your Glorious Praises, they merge naturally into You, O Lord; through the Shabad, they are united in Union with You.

ਨਾਨਕ ਸਫਲ ਜਨਮੁ ਤਿਨ ਕੇਰਾ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਹਰਿ ਮਾਰਗਿ ਪਾਏ ॥੨॥

नानक सफल जनमु तिन केरा जि सतिगुरि हरि मारगि पाए ॥२॥

Naanak saphal janamu ŧin keraa ji saŧiguri hari maaragi paaē ||2||

O Nanak, their lives are fruitful; the True Guru places them on the Lord's Path. ||2||


ਸੰਤਸੰਗਤਿ ਸਿਉ ਮੇਲੁ ਭਇਆ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਏ ਰਾਮ ॥

संतसंगति सिउ मेलु भइआ हरि हरि नामि समाए राम ॥

Sanŧŧasanggaŧi siū melu bhaīâa hari hari naami samaaē raam ||

Those who join the Society of the Saints are absorbed in the Name of the Lord, Har, Har.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਦ ਜੀਵਨ ਮੁਕਤ ਭਏ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਏ ਰਾਮ ॥

गुर कै सबदि सद जीवन मुकत भए हरि कै नामि लिव लाए राम ॥

Gur kai sabađi sađ jeevan mukaŧ bhaē hari kai naami liv laaē raam ||

Through the Word of the Guru's Shabad, they are forever 'jivan mukta' - liberated while yet alive; they are lovingly absorbed in the Name of the Lord.

ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ਗੁਰਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ਮਨੂਆ ਰਤਾ ਹਰਿ ਨਾਲੇ ॥

हरि नामि चितु लाए गुरि मेलि मिलाए मनूआ रता हरि नाले ॥

Hari naami chiŧu laaē guri meli milaaē manooâa raŧaa hari naale ||

They center their consciousness on the Lord's Name; through the Guru, they are united in His Union. Their minds are imbued with the Lord's Love.

ਸੁਖਦਾਤਾ ਪਾਇਆ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਆ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲੇ ॥

सुखदाता पाइआ मोहु चुकाइआ अनदिनु नामु सम्हाले ॥

Sukhađaaŧaa paaīâa mohu chukaaīâa ânađinu naamu samʱaale ||

They find the Lord, the Giver of peace, and they eradicate attachments; night and day, they contemplate the Naam.

ਗੁਰ ਸਬਦੇ ਰਾਤਾ ਸਹਜੇ ਮਾਤਾ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸਾਏ ॥

गुर सबदे राता सहजे माता नामु मनि वसाए ॥

Gur sabađe raaŧaa sahaje maaŧaa naamu mani vasaaē ||

They are imbued with the Word of the Guru's Shabad, and intoxicated with celestial peace; the Naam abides in their minds.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਘਰਿ ਸਦ ਹੀ ਸੋਹਿਲਾ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਿ ਸਮਾਏ ॥੩॥

नानक तिन घरि सद ही सोहिला जि सतिगुर सेवि समाए ॥३॥

Naanak ŧin ghari sađ hee sohilaa ji saŧigur sevi samaaē ||3||

O Nanak, the homes of their hearts are filled with happiness, forever and always; they are absorbed in serving the True Guru. ||3||


ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਜਗੁ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ਹਰਿ ਕਾ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਇਆ ਰਾਮ ॥

बिनु सतिगुर जगु भरमि भुलाइआ हरि का महलु न पाइआ राम ॥

Binu saŧigur jagu bharami bhulaaīâa hari kaa mahalu na paaīâa raam ||

Without the True Guru, the world is deluded by doubt; it does not obtain the Mansion of the Lord's Presence.

ਗੁਰਮੁਖੇ ਇਕਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ਤਿਨ ਕੇ ਦੂਖ ਗਵਾਇਆ ਰਾਮ ॥

गुरमुखे इकि मेलि मिलाइआ तिन के दूख गवाइआ राम ॥

Guramukhe īki meli milaaīâa ŧin ke đookh gavaaīâa raam ||

As Gurmukh, some are united in the Lord's Union, and their pains are dispelled.

ਤਿਨ ਕੇ ਦੂਖ ਗਵਾਇਆ ਜਾ ਹਰਿ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ਸਦਾ ਗਾਵਹਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ॥

तिन के दूख गवाइआ जा हरि मनि भाइआ सदा गावहि रंगि राते ॥

Ŧin ke đookh gavaaīâa jaa hari mani bhaaīâa sađaa gaavahi ranggi raaŧe ||

Their pains are dispelled, when it is pleasing to the Lord's Mind; imbued with His Love, they sing His Praises forever.

ਹਰਿ ਕੇ ਭਗਤ ਸਦਾ ਜਨ ਨਿਰਮਲ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਸਦ ਹੀ ਜਾਤੇ ॥

हरि के भगत सदा जन निरमल जुगि जुगि सद ही जाते ॥

Hari ke bhagaŧ sađaa jan niramal jugi jugi sađ hee jaaŧe ||

The Lord's devotees are pure and humble forever; throughout the ages, they are forever respected.

ਸਾਚੀ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਰਿ ਜਾਪਹਿ ਘਰਿ ਦਰਿ ਸਚਾ ਸੋਈ ॥

साची भगति करहि दरि जापहि घरि दरि सचा सोई ॥

Saachee bhagaŧi karahi đari jaapahi ghari đari sachaa soëe ||

They perform true devotional worship service, and are honored in the Lord's Court; the True Lord is their hearth and home.

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਸੋਹਿਲਾ ਸਚੀ ਸਚੁ ਬਾਣੀ ਸਬਦੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥੪॥੪॥੫॥

नानक सचा सोहिला सची सचु बाणी सबदे ही सुखु होई ॥४॥४॥५॥

Naanak sachaa sohilaa sachee sachu baañee sabađe hee sukhu hoëe ||4||4||5||

O Nanak, true are their songs of joy, and true is their word; through the Word of the Shabad, they find peace. ||4||4||5||


ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सूही महला ३ ॥

Soohee mahalaa 3 ||

Soohee, Third Mehl:

ਜੇ ਲੋੜਹਿ ਵਰੁ ਬਾਲੜੀਏ ਤਾ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ਰਾਮ ॥

जे लोड़हि वरु बालड़ीए ता गुर चरणी चितु लाए राम ॥

Je loɍahi varu baalaɍeeē ŧaa gur charañee chiŧu laaē raam ||

If you long for your Husband Lord,O young and innocent bride,then focus your consciousness on the Guru's feet.

ਸਦਾ ਹੋਵਹਿ ਸੋਹਾਗਣੀ ਹਰਿ ਜੀਉ ਮਰੈ ਨ ਜਾਏ ਰਾਮ ॥

सदा होवहि सोहागणी हरि जीउ मरै न जाए राम ॥

Sađaa hovahi sohaagañee hari jeeū marai na jaaē raam ||

You shall be a happy soul bride of your Dear Lord forever; He does not die or leave.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਮਰੈ ਨ ਜਾਏ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ਸਾ ਧਨ ਕੰਤ ਪਿਆਰੀ ॥

हरि जीउ मरै न जाए गुर कै सहजि सुभाए सा धन कंत पिआरी ॥

Hari jeeū marai na jaaē gur kai sahaji subhaaē saa đhan kanŧŧ piâaree ||

The Dear Lord does not die, and He does not leave; through the peaceful poise of the Guru, the soul bride becomes the lover of her Husband Lord.

ਸਚਿ ਸੰਜਮਿ ਸਦਾ ਹੈ ਨਿਰਮਲ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੀਗਾਰੀ ॥

सचि संजमि सदा है निरमल गुर कै सबदि सीगारी ॥

Sachi sanjjami sađaa hai niramal gur kai sabađi seegaaree ||

Through truth and self-control, she is forever immaculate and pure; she is embellished with the Word of the Guru's Shabad.

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਚਾ ਸਦ ਹੀ ਸਾਚਾ ਜਿਨਿ ਆਪੇ ਆਪੁ ਉਪਾਇਆ ॥

मेरा प्रभु साचा सद ही साचा जिनि आपे आपु उपाइआ ॥

Meraa prbhu saachaa sađ hee saachaa jini âape âapu ūpaaīâa ||

My God is True, forever and ever; He Himself created Himself.

ਨਾਨਕ ਸਦਾ ਪਿਰੁ ਰਾਵੇ ਆਪਣਾ ਜਿਨਿ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੧॥

नानक सदा पिरु रावे आपणा जिनि गुर चरणी चितु लाइआ ॥१॥

Naanak sađaa piru raave âapañaa jini gur charañee chiŧu laaīâa ||1||

O Nanak, she who focuses her consciousness on the Guru's feet, enjoys her Husband Lord. ||1||


ਪਿਰੁ ਪਾਇਅੜਾ ਬਾਲੜੀਏ ਅਨਦਿਨੁ ਸਹਜੇ ਮਾਤੀ ਰਾਮ ॥

पिरु पाइअड़ा बालड़ीए अनदिनु सहजे माती राम ॥

Piru paaīâɍaa baalaɍeeē ânađinu sahaje maaŧee raam ||

When the young, innocent bride finds her Husband Lord, she is automatically intoxicated with Him, night and day.

ਗੁਰਮਤੀ ਮਨਿ ਅਨਦੁ ਭਇਆ ਤਿਤੁ ਤਨਿ ਮੈਲੁ ਨ ਰਾਤੀ ਰਾਮ ॥

गुरमती मनि अनदु भइआ तितु तनि मैलु न राती राम ॥

Guramaŧee mani ânađu bhaīâa ŧiŧu ŧani mailu na raaŧee raam ||

Through the Word of the Guru's Teachings, her mind becomes blissful, and her body is not tinged with filth at all.

ਤਿਤੁ ਤਨਿ ਮੈਲੁ ਨ ਰਾਤੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਰਾਤੀ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥

तितु तनि मैलु न राती हरि प्रभि राती मेरा प्रभु मेलि मिलाए ॥

Ŧiŧu ŧani mailu na raaŧee hari prbhi raaŧee meraa prbhu meli milaaē ||

Her body is not tinged with filth at all, and she is imbued with her Lord God; my God unites her in Union.

ਅਨਦਿਨੁ ਰਾਵੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪਣਾ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥

अनदिनु रावे हरि प्रभु अपणा विचहु आपु गवाए ॥

Ânađinu raave hari prbhu âpañaa vichahu âapu gavaaē ||

Night and day, she enjoys her Lord God; her egotism is banished from within.

ਗੁਰਮਤਿ ਪਾਇਆ ਸਹਜਿ ਮਿਲਾਇਆ ਅਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਰਾਤੀ ॥

गुरमति पाइआ सहजि मिलाइआ अपणे प्रीतम राती ॥

Guramaŧi paaīâa sahaji milaaīâa âpañe preeŧam raaŧee ||

Through the Guru's Teachings, she easily finds and meets Him. She is imbued with her Beloved.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਪ੍ਰਭੁ ਰਾਵੇ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ॥੨॥

नानक नामु मिलै वडिआई प्रभु रावे रंगि राती ॥२॥

Naanak naamu milai vadiâaëe prbhu raave ranggi raaŧee ||2||

O Nanak, through the Naam, the Name of the Lord, she obtains glorious greatness. She ravishes and enjoys her God; she is imbued with His Love. ||2||


ਪਿਰੁ ਰਾਵੇ ਰੰਗਿ ਰਾਤੜੀਏ ਪਿਰ ਕਾ ਮਹਲੁ ਤਿਨ ਪਾਇਆ ਰਾਮ ॥

पिरु रावे रंगि रातड़ीए पिर का महलु तिन पाइआ राम ॥

Piru raave ranggi raaŧaɍeeē pir kaa mahalu ŧin paaīâa raam ||

Ravishing her Husband Lord, she is imbued with His Love; she obtains the Mansion of His Presence.

ਸੋ ਸਹੋ ਅਤਿ ਨਿਰਮਲੁ ਦਾਤਾ ਜਿਨਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ਰਾਮ ॥

सो सहो अति निरमलु दाता जिनि विचहु आपु गवाइआ राम ॥

So saho âŧi niramalu đaaŧaa jini vichahu âapu gavaaīâa raam ||

She is utterly immaculate and pure; the Great Giver banishes self-conceit from within her.

ਵਿਚਹੁ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਆ ਜਾ ਹਰਿ ਭਾਇਆ ਹਰਿ ਕਾਮਣਿ ਮਨਿ ਭਾਣੀ ॥

विचहु मोहु चुकाइआ जा हरि भाइआ हरि कामणि मनि भाणी ॥

Vichahu mohu chukaaīâa jaa hari bhaaīâa hari kaamañi mani bhaañee ||

The Lord drives out attachment from within her, when it pleases Him. The soul bride becomes pleasing to the Lord's Mind.

ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਨਿਤ ਸਾਚੇ ਕਥੇ ਅਕਥ ਕਹਾਣੀ ॥

अनदिनु गुण गावै नित साचे कथे अकथ कहाणी ॥

Ânađinu guñ gaavai niŧ saache kaŧhe âkaŧh kahaañee ||

Night and day, she continually sings the Glorious Praises of the True Lord; she speaks the Unspoken Speech.

ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਸਾਚਾ ਏਕੋ ਵਰਤੈ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥

जुग चारे साचा एको वरतै बिनु गुर किनै न पाइआ ॥

Jug chaare saachaa ēko varaŧai binu gur kinai na paaīâa ||

Throughout the four ages, the One True Lord is permeating and pervading; without the Guru, no one finds Him.

ਨਾਨਕ ਰੰਗਿ ਰਵੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੩॥

नानक रंगि रवै रंगि राती जिनि हरि सेती चितु लाइआ ॥३॥

Naanak ranggi ravai ranggi raaŧee jini hari seŧee chiŧu laaīâa ||3||

O Nanak, she revels in joy, imbued with His Love; she focuses her consciousness on the Lord. ||3||


ਕਾਮਣਿ ਮਨਿ ਸੋਹਿਲੜਾ ਸਾਜਨ ਮਿਲੇ ਪਿਆਰੇ ਰਾਮ ॥

कामणि मनि सोहिलड़ा साजन मिले पिआरे राम ॥

Kaamañi mani sohilaɍaa saajan mile piâare raam ||

The mind of the soul bride is very happy, when she meets her Friend, her Beloved Lord.

ਗੁਰਮਤੀ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰੇ ਰਾਮ ॥

गुरमती मनु निरमलु होआ हरि राखिआ उरि धारे राम ॥

Guramaŧee manu niramalu hoâa hari raakhiâa ūri đhaare raam ||

Through the Guru's Teachings, her mind becomes immaculate; she enshrines the Lord within her heart.

ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰੇ ਅਪਨਾ ਕਾਰਜੁ ਸਵਾਰੇ ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਜਾਤਾ ॥

हरि राखिआ उरि धारे अपना कारजु सवारे गुरमती हरि जाता ॥

Hari raakhiâa ūri đhaare âpanaa kaaraju savaare guramaŧee hari jaaŧaa ||

Keeping the Lord enshrined within her heart, her affairs are arranged and resolved; through the Guru's Teachings, she knows her Lord.

ਪ੍ਰੀਤਮਿ ਮੋਹਿ ਲਇਆ ਮਨੁ ਮੇਰਾ ਪਾਇਆ ਕਰਮ ਬਿਧਾਤਾ ॥

प्रीतमि मोहि लइआ मनु मेरा पाइआ करम बिधाता ॥

Preeŧami mohi laīâa manu meraa paaīâa karam biđhaaŧaa ||

My Beloved has enticed my mind; I have obtained the Lord, the Architect of Destiny.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਵਸਿਆ ਮੰਨਿ ਮੁਰਾਰੇ ॥

सतिगुरु सेवि सदा सुखु पाइआ हरि वसिआ मंनि मुरारे ॥

Saŧiguru sevi sađaa sukhu paaīâa hari vasiâa manni muraare ||

Serving the True Guru, she finds lasting peace; the Lord, the Destroyer of pride, dwells in her mind.

ਨਾਨਕ ਮੇਲਿ ਲਈ ਗੁਰਿ ਅਪੁਨੈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੇ ॥੪॥੫॥੬॥

नानक मेलि लई गुरि अपुनै गुर कै सबदि सवारे ॥४॥५॥६॥

Naanak meli laëe guri âpunai gur kai sabađi savaare ||4||5||6||

O Nanak, she merges with her Guru, embellished and adorned with the Word of the Guru's Shabad. ||4||5||6||


ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सूही महला ३ ॥

Soohee mahalaa 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸੋਹਿਲੜਾ ਹਰਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰੇ ਰਾਮ ॥

सोहिलड़ा हरि राम नामु गुर सबदी वीचारे राम ॥

Sohilaɍaa hari raam naamu gur sabađee veechaare raam ||

The song of joy is the Naam the Name of the Lord; contemplate it through the Word of the Guru's Shabad.

ਹਰਿ ਮਨੁ ਤਨੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭੀਜੈ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰੇ ਰਾਮ ॥

हरि मनु तनो गुरमुखि भीजै राम नामु पिआरे राम ॥

Hari manu ŧano guramukhi bheejai raam naamu piâare raam ||

The mind and body of the Gurmukh is drenched with the Lord, the Beloved Lord.

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰੇ ਸਭਿ ਕੁਲ ਉਧਾਰੇ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਮੁਖਿ ਬਾਣੀ ॥

राम नामु पिआरे सभि कुल उधारे राम नामु मुखि बाणी ॥

Raam naamu piâare sabhi kul ūđhaare raam naamu mukhi baañee ||

Through the Name of the Beloved Lord,all one's ancestors and generations are redeemed; chant the Lord's Name with your mouth.

ਆਵਣ ਜਾਣ ਰਹੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਘਰਿ ਅਨਹਦ ਸੁਰਤਿ ਸਮਾਣੀ ॥

आवण जाण रहे सुखु पाइआ घरि अनहद सुरति समाणी ॥

Âavañ jaañ rahe sukhu paaīâa ghari ânahađ suraŧi samaañee ||

Comings and goings cease, peace is obtained, and in the home of the heart, one's awareness is absorbed in the unstruck melody of the sound current.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਏਕੋ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਨਾਨਕ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੇ ॥

हरि हरि एको पाइआ हरि प्रभु नानक किरपा धारे ॥

Hari hari ēko paaīâa hari prbhu naanak kirapaa đhaare ||

I have found the One and only Lord, Har, Har. The Lord God has showered His Mercy upon Nanak.

ਸੋਹਿਲੜਾ ਹਰਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰੇ ॥੧॥

सोहिलड़ा हरि राम नामु गुर सबदी वीचारे ॥१॥

Sohilaɍaa hari raam naamu gur sabađee veechaare ||1||

The song of joy is the Naam, the Name of the Lord; through the Word of the Guru's Shabad, contemplate it. ||1||


ਹਮ ਨੀਵੀ ਪ੍ਰਭੁ ਅਤਿ ਊਚਾ ਕਿਉ ਕਰਿ ਮਿਲਿਆ ਜਾਏ ਰਾਮ ॥

हम नीवी प्रभु अति ऊचा किउ करि मिलिआ जाए राम ॥

Ham neevee prbhu âŧi ǖchaa kiū kari miliâa jaaē raam ||

I am lowly, and God is lofty and exalted. How will I ever meet Him?

ਗੁਰਿ ਮੇਲੀ ਬਹੁ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ਹਰਿ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਏ ਰਾਮ ॥

गुरि मेली बहु किरपा धारी हरि कै सबदि सुभाए राम ॥

Guri melee bahu kirapaa đhaaree hari kai sabađi subhaaē raam ||

The Guru has very mercifully blessed me and united me with the Lord; through the Shabad, the Word of the Lord, I am lovingly embellished.

ਮਿਲੁ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਏ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ਰੰਗ ਸਿਉ ਰਲੀਆ ਮਾਣੇ ॥

मिलु सबदि सुभाए आपु गवाए रंग सिउ रलीआ माणे ॥

Milu sabađi subhaaē âapu gavaaē rangg siū raleeâa maañe ||

Merging in the Word of the Shabad, I am lovingly embellished; my ego is eradicated, and I revel in joyous love.

ਸੇਜ ਸੁਖਾਲੀ ਜਾ ਪ੍ਰਭੁ ਭਾਇਆ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣੇ ॥

सेज सुखाली जा प्रभु भाइआ हरि हरि नामि समाणे ॥

Sej sukhaalee jaa prbhu bhaaīâa hari hari naami samaañe ||

My bed is so comfortable, since I became pleasing to God; I am absorbed in the Name of the Lord, Har, Har.

ਨਾਨਕ ਸੋਹਾਗਣਿ ਸਾ ਵਡਭਾਗੀ ਜੇ ਚਲੈ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਏ ॥

नानक सोहागणि सा वडभागी जे चलै सतिगुर भाए ॥

Naanak sohaagañi saa vadabhaagee je chalai saŧigur bhaaē ||

O Nanak, that soul bride is so very blessed, who walks in harmony with the True Guru's Will.

ਹਮ ਨੀਵੀ ਪ੍ਰਭੁ ਅਤਿ ਊਚਾ ਕਿਉ ਕਰਿ ਮਿਲਿਆ ਜਾਏ ਰਾਮ ॥੨॥

हम नीवी प्रभु अति ऊचा किउ करि मिलिआ जाए राम ॥२॥

Ham neevee prbhu âŧi ǖchaa kiū kari miliâa jaaē raam ||2||

I am lowly, and God is lofty and exalted. How will I ever meet Him? ||2||


ਘਟਿ ਘਟੇ ਸਭਨਾ ਵਿਚਿ ਏਕੋ ਏਕੋ ਰਾਮ ਭਤਾਰੋ ਰਾਮ ॥

घटि घटे सभना विचि एको एको राम भतारो राम ॥

Ghati ghate sabhanaa vichi ēko ēko raam bhaŧaaro raam ||

In each and every heart, and deep within all, is the One Lord, the Husband Lord of all.

ਇਕਨਾ ਪ੍ਰਭੁ ਦੂਰਿ ਵਸੈ ਇਕਨਾ ਮਨਿ ਆਧਾਰੋ ਰਾਮ ॥

इकना प्रभु दूरि वसै इकना मनि आधारो राम ॥

Īkanaa prbhu đoori vasai īkanaa mani âađhaaro raam ||

God dwells far away from some, while for others, He is the Support of the mind.

ਇਕਨਾ ਮਨ ਆਧਾਰੋ ਸਿਰਜਣਹਾਰੋ ਵਡਭਾਗੀ ਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ॥

इकना मन आधारो सिरजणहारो वडभागी गुरु पाइआ ॥

Īkanaa man âađhaaro sirajañahaaro vadabhaagee guru paaīâa ||

For some, the Creator Lord is the Support of the mind; He is obtained by great good fortune, through the Guru.

ਘਟਿ ਘਟਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੋ ਸੁਆਮੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਇਆ ॥

घटि घटि हरि प्रभु एको सुआमी गुरमुखि अलखु लखाइआ ॥

Ghati ghati hari prbhu ēko suâamee guramukhi âlakhu lakhaaīâa ||

The One Lord God, the Master, is in each and every heart; the Gurmukh sees the unseen.

ਸਹਜੇ ਅਨਦੁ ਹੋਆ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਨਾਨਕ ਬ੍ਰਹਮ ਬੀਚਾਰੋ ॥

सहजे अनदु होआ मनु मानिआ नानक ब्रहम बीचारो ॥

Sahaje ânađu hoâa manu maaniâa naanak brham beechaaro ||

The mind is satisfied, in natural ecstasy, O Nanak, contemplating God.

ਘਟਿ ਘਟੇ ਸਭਨਾ ਵਿਚਿ ਏਕੋ ਏਕੋ ਰਾਮ ਭਤਾਰੋ ਰਾਮ ॥੩॥

घटि घटे सभना विचि एको एको राम भतारो राम ॥३॥

Ghati ghate sabhanaa vichi ēko ēko raam bhaŧaaro raam ||3||

In each and every heart, and deep within all, is the One Lord, the Husband Lord of all. ||3||


ਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ਰਾਮ ॥

गुरु सेवनि सतिगुरु दाता हरि हरि नामि समाइआ राम ॥

Guru sevani saŧiguru đaaŧaa hari hari naami samaaīâa raam ||

Those who serve the Guru, the True Guru, the Giver, merge in the Name of the Lord, Har, Har.

ਹਰਿ ਧੂੜਿ ਦੇਵਹੁ ਮੈ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਹਮ ਪਾਪੀ ਮੁਕਤੁ ਕਰਾਇਆ ਰਾਮ ॥

हरि धूड़ि देवहु मै पूरे गुर की हम पापी मुकतु कराइआ राम ॥

Hari đhooɍi đevahu mai poore gur kee ham paapee mukaŧu karaaīâa raam ||

O Lord, please bless me with the dust of the feet of the Perfect Guru, so that I, a sinner, may be liberated.

ਪਾਪੀ ਮੁਕਤੁ ਕਰਾਏ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ਨਿਜ ਘਰਿ ਪਾਇਆ ਵਾਸਾ ॥

पापी मुकतु कराए आपु गवाए निज घरि पाइआ वासा ॥

Paapee mukaŧu karaaē âapu gavaaē nij ghari paaīâa vaasaa ||

Even sinners are liberated, by eradicating their egotism; they obtain a home within their own heart.

ਬਿਬੇਕ ਬੁਧੀ ਸੁਖਿ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਣੀ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮਿ ਪ੍ਰਗਾਸਾ ॥

बिबेक बुधी सुखि रैणि विहाणी गुरमति नामि प्रगासा ॥

Bibek buđhee sukhi raiñi vihaañee guramaŧi naami prgaasaa ||

With clear understanding, the night of their lives passes peacefully; through the Guru's Teachings, the Naam is revealed to them.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਅਨਦੁ ਭਇਆ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਮੀਠ ਲਗਾਏ ॥

हरि हरि अनदु भइआ दिनु राती नानक हरि मीठ लगाए ॥

Hari hari ânađu bhaīâa đinu raaŧee naanak hari meeth lagaaē ||

Through the Lord, Har, Har, I am in ecstasy, day and night. O Nanak, the Lord seems sweet.

ਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਏ ॥੪॥੬॥੭॥੫॥੭॥੧੨॥

गुरु सेवनि सतिगुरु दाता हरि हरि नामि समाए ॥४॥६॥७॥५॥७॥१२॥

Guru sevani saŧiguru đaaŧaa hari hari naami samaaē ||4||6||7||5||7||12||

Those who serve the Guru, the True Guru, the Giver, merge in the Name of the Lord, Har, Har. ||4||6||7||5||7||12||


ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਵਾਰ ਸੂਹੀ ਕੀ ਸਲੋਕਾ ਨਾਲਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥

वार सूही की सलोका नालि महला ३ ॥

Vaar soohee kee salokaa naali mahalaa 3 ||

Vaar Of Soohee, With Shaloks Of The Third Mehl:

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸੂਹੈ ਵੇਸਿ ਦੋਹਾਗਣੀ ਪਰ ਪਿਰੁ ਰਾਵਣ ਜਾਇ ॥

सूहै वेसि दोहागणी पर पिरु रावण जाइ ॥

Soohai vesi đohaagañee par piru raavañ jaaī ||

In her red robes the discarded bride goes out seeking enjoyment with another's husband.

ਪਿਰੁ ਛੋਡਿਆ ਘਰਿ ਆਪਣੈ ਮੋਹੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

पिरु छोडिआ घरि आपणै मोही दूजै भाइ ॥

Piru chhodiâa ghari âapañai mohee đoojai bhaaī ||

She leaves the husband of her own home, enticed by her love of duality.

ਮਿਠਾ ਕਰਿ ਕੈ ਖਾਇਆ ਬਹੁ ਸਾਦਹੁ ਵਧਿਆ ਰੋਗੁ ॥

मिठा करि कै खाइआ बहु सादहु वधिआ रोगु ॥

Mithaa kari kai khaaīâa bahu saađahu vađhiâa rogu ||

She finds it sweet, and eats it up; her excessive sensuality only makes her disease worse.

ਸੁਧੁ ਭਤਾਰੁ ਹਰਿ ਛੋਡਿਆ ਫਿਰਿ ਲਗਾ ਜਾਇ ਵਿਜੋਗੁ ॥

सुधु भतारु हरि छोडिआ फिरि लगा जाइ विजोगु ॥

Suđhu bhaŧaaru hari chhodiâa phiri lagaa jaaī vijogu ||

She forsakes the Lord, her sublime Husband, and then later, she suffers the pain of separation from Him.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਪਲਟਿਆ ਹਰਿ ਰਾਤੀ ਸਾਜਿ ਸੀਗਾਰਿ ॥

गुरमुखि होवै सु पलटिआ हरि राती साजि सीगारि ॥

Guramukhi hovai su palatiâa hari raaŧee saaji seegaari ||

But she who becomes Gurmukh, turns away from corruption and adorns herself, attuned to the Love of the Lord.

ਸਹਜਿ ਸਚੁ ਪਿਰੁ ਰਾਵਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

सहजि सचु पिरु राविआ हरि नामा उर धारि ॥

Sahaji sachu piru raaviâa hari naamaa ūr đhaari ||

She enjoys her celestial Husband Lord,and enshrines the Lord's Name within her heart.

ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਸਦਾ ਸੋੁਹਾਗਣਿ ਆਪਿ ਮੇਲੀ ਕਰਤਾਰਿ ॥

आगिआकारी सदा सोहागणि आपि मेली करतारि ॥

Âagiâakaaree sađaa saohaagañi âapi melee karaŧaari ||

She is humble and obedient; she is His virtuous bride forever; the Creator unites her with Himself.

ਨਾਨਕ ਪਿਰੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਸਾਚਾ ਸਦਾ ਸੋੁਹਾਗਣਿ ਨਾਰਿ ॥੧॥

नानक पिरु पाइआ हरि साचा सदा सोहागणि नारि ॥१॥

Naanak piru paaīâa hari saachaa sađaa saohaagañi naari ||1||

O Nanak, she who has obtained the True Lord as her husband, is a happy soul-bride forever. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸੂਹਵੀਏ ਨਿਮਾਣੀਏ ਸੋ ਸਹੁ ਸਦਾ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲਿ ॥

सूहवीए निमाणीए सो सहु सदा सम्हालि ॥

Soohaveeē nimaañeeē so sahu sađaa samʱaali ||

O meek, red-robed bride, keep your Husband Lord always in your thoughts.

ਨਾਨਕ ਜਨਮੁ ਸਵਾਰਹਿ ਆਪਣਾ ਕੁਲੁ ਭੀ ਛੁਟੀ ਨਾਲਿ ॥੨॥

नानक जनमु सवारहि आपणा कुलु भी छुटी नालि ॥२॥

Naanak janamu savaarahi âapañaa kulu bhee chhutee naali ||2||

O Nanak, your life shall be embellished, and your generations shall be saved along with you. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪੇ ਤਖਤੁ ਰਚਾਇਓਨੁ ਆਕਾਸ ਪਤਾਲਾ ॥

आपे तखतु रचाइओनु आकास पताला ॥

Âape ŧakhaŧu rachaaīõnu âakaas paŧaalaa ||

He Himself established His throne, in the Akaashic ethers and the nether worlds.

ਹੁਕਮੇ ਧਰਤੀ ਸਾਜੀਅਨੁ ਸਚੀ ਧਰਮ ਸਾਲਾ ॥

हुकमे धरती साजीअनु सची धरम साला ॥

Hukame đharaŧee saajeeânu sachee đharam saalaa ||

By the Hukam of His Command, He created the earth, the true home of Dharma.

ਆਪਿ ਉਪਾਇ ਖਪਾਇਦਾ ਸਚੇ ਦੀਨ ਦਇਆਲਾ ॥

आपि उपाइ खपाइदा सचे दीन दइआला ॥

Âapi ūpaaī khapaaīđaa sache đeen đaīâalaa ||

He Himself created and destroys; He is the True Lord, merciful to the meek.

ਸਭਨਾ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਿਦਾ ਤੇਰਾ ਹੁਕਮੁ ਨਿਰਾਲਾ ॥

सभना रिजकु स्मबाहिदा तेरा हुकमु निराला ॥

Sabhanaa rijaku sambbaahiđaa ŧeraa hukamu niraalaa ||

You give sustenance to all; how wonderful and unique is the Hukam of Your Command!

ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਆਪੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥੧॥

आपे आपि वरतदा आपे प्रतिपाला ॥१॥

Âape âapi varaŧađaa âape prŧipaalaa ||1||

You Yourself are permeating and pervading; You Yourself are the Cherisher. ||1||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸੂਹਬ ਤਾ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਾ ਮੰਨਿ ਲੈਹਿ ਸਚੁ ਨਾਉ ॥

सूहब ता सोहागणी जा मंनि लैहि सचु नाउ ॥

Soohab ŧaa sohaagañee jaa manni laihi sachu naaū ||

The red-robed woman becomes a happy soul-bride, only when she accepts the True Name.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਪਣਾ ਮਨਾਇ ਲੈ ਰੂਪੁ ਚੜੀ ਤਾ ਅਗਲਾ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਥਾਉ ॥

सतिगुरु अपणा मनाइ लै रूपु चड़ी ता अगला दूजा नाही थाउ ॥

Saŧiguru âpañaa manaaī lai roopu chaɍee ŧaa âgalaa đoojaa naahee ŧhaaū ||

Become pleasing to your True Guru, and you shall be totally beautified; otherwise, there is no place of rest.

ਐਸਾ ਸੀਗਾਰੁ ਬਣਾਇ ਤੂ ਮੈਲਾ ਕਦੇ ਨ ਹੋਵਈ ਅਹਿਨਿਸਿ ਲਾਗੈ ਭਾਉ ॥

ऐसा सीगारु बणाइ तू मैला कदे न होवई अहिनिसि लागै भाउ ॥

Âisaa seegaaru bañaaī ŧoo mailaa kađe na hovaëe âhinisi laagai bhaaū ||

So decorate yourself with the decorations that will never stain, and love the Lord day and night.

ਨਾਨਕ ਸੋਹਾਗਣਿ ਕਾ ਕਿਆ ਚਿਹਨੁ ਹੈ ਅੰਦਰਿ ਸਚੁ ਮੁਖੁ ਉਜਲਾ ਖਸਮੈ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥

नानक सोहागणि का किआ चिहनु है अंदरि सचु मुखु उजला खसमै माहि समाइ ॥१॥

Naanak sohaagañi kaa kiâa chihanu hai ânđđari sachu mukhu ūjalaa khasamai maahi samaaī ||1||

O Nanak, what is the character of the happy soul-bride? Within her, is Truth; her face is bright and radiant, and she is absorbed in her Lord and Master. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਲੋਕਾ ਵੇ ਹਉ ਸੂਹਵੀ ਸੂਹਾ ਵੇਸੁ ਕਰੀ ॥

लोका वे हउ सूहवी सूहा वेसु करी ॥

Lokaa ve haū soohavee soohaa vesu karee ||

O people: I am in red, dressed in a red robe.

ਵੇਸੀ ਸਹੁ ਨ ਪਾਈਐ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਸ ਰਹੀ ॥

वेसी सहु न पाईऐ करि करि वेस रही ॥

Vesee sahu na paaëeâi kari kari ves rahee ||

But my Husband Lord is not obtained by any robes; I have tried and tried, and given up wearing robes.

ਨਾਨਕ ਤਿਨੀ ਸਹੁ ਪਾਇਆ ਜਿਨੀ ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਸੁਣੀ ॥

नानक तिनी सहु पाइआ जिनी गुर की सिख सुणी ॥

Naanak ŧinee sahu paaīâa jinee gur kee sikh suñee ||

O Nanak,they alone obtain their Husband Lord,who listen to the Guru's Teachings.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ਇਨ ਬਿਧਿ ਕੰਤ ਮਿਲੀ ॥੨॥

जो तिसु भावै सो थीऐ इन बिधि कंत मिली ॥२॥

Jo ŧisu bhaavai so ŧheeâi īn biđhi kanŧŧ milee ||2||

Whatever pleases Him, happens. In this way, the Husband Lord is met. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹੁਕਮੀ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਾਜੀਅਨੁ ਬਹੁ ਭਿਤਿ ਸੰਸਾਰਾ ॥

हुकमी स्रिसटि साजीअनु बहु भिति संसारा ॥

Hukamee srisati saajeeânu bahu bhiŧi sanssaaraa ||

By His Command, He created the creation, the world with its many species of beings.

ਤੇਰਾ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਪੀ ਕੇਤੜਾ ਸਚੇ ਅਲਖ ਅਪਾਰਾ ॥

तेरा हुकमु न जापी केतड़ा सचे अलख अपारा ॥

Ŧeraa hukamu na jaapee keŧaɍaa sache âlakh âpaaraa ||

I do not know how great Your Command is, O Unseen and Infinite True Lord.

ਇਕਨਾ ਨੋ ਤੂ ਮੇਲਿ ਲੈਹਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਬੀਚਾਰਾ ॥

इकना नो तू मेलि लैहि गुर सबदि बीचारा ॥

Īkanaa no ŧoo meli laihi gur sabađi beechaaraa ||

You join some with Yourself; they reflect on the Word of the Guru's Shabad.

ਸਚਿ ਰਤੇ ਸੇ ਨਿਰਮਲੇ ਹਉਮੈ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰਾ ॥

सचि रते से निरमले हउमै तजि विकारा ॥

Sachi raŧe se niramale haūmai ŧaji vikaaraa ||

Those who are imbued with the True Lord are immaculate and pure; they conquer egotism and corruption.

ਜਿਸੁ ਤੂ ਮੇਲਹਿ ਸੋ ਤੁਧੁ ਮਿਲੈ ਸੋਈ ਸਚਿਆਰਾ ॥੨॥

जिसु तू मेलहि सो तुधु मिलै सोई सचिआरा ॥२॥

Jisu ŧoo melahi so ŧuđhu milai soëe sachiâaraa ||2||

He alone is united with You, whom You unite with Yourself; he alone is true. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸੂਹਵੀਏ ਸੂਹਾ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ਹੈ ਜਿਨ ਦੁਰਮਤਿ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ॥

सूहवीए सूहा सभु संसारु है जिन दुरमति दूजा भाउ ॥

Soohaveeē soohaa sabhu sanssaaru hai jin đuramaŧi đoojaa bhaaū ||

O red-robed woman, the whole world is red, engrossed in evil-mindedness and the love of duality.

ਖਿਨ ਮਹਿ ਝੂਠੁ ਸਭੁ ਬਿਨਸਿ ਜਾਇ ਜਿਉ ਟਿਕੈ ਨ ਬਿਰਖ ਕੀ ਛਾਉ ॥

खिन महि झूठु सभु बिनसि जाइ जिउ टिकै न बिरख की छाउ ॥

Khin mahi jhoothu sabhu binasi jaaī jiū tikai na birakh kee chhaaū ||

In an instant, this falsehood totally vanishes; like the shade of a tree, it is gone.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਾਲੋ ਲਾਲੁ ਹੈ ਜਿਉ ਰੰਗਿ ਮਜੀਠ ਸਚੜਾਉ ॥

गुरमुखि लालो लालु है जिउ रंगि मजीठ सचड़ाउ ॥

Guramukhi laalo laalu hai jiū ranggi majeeth sachaɍaaū ||

The Gurmukh is the deepest crimson of crimson, dyed in the permanent color of the Lord's Love.

ਉਲਟੀ ਸਕਤਿ ਸਿਵੈ ਘਰਿ ਆਈ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਉ ॥

उलटी सकति सिवै घरि आई मनि वसिआ हरि अम्रित नाउ ॥

Ūlatee sakaŧi sivai ghari âaëe mani vasiâa hari âmmmriŧ naaū ||

She turns away from Maya, and enters the celestial home of the Lord; the Ambrosial Name of the Lord dwells within her mind.

ਨਾਨਕ ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥੧॥

नानक बलिहारी गुर आपणे जितु मिलिऐ हरि गुण गाउ ॥१॥

Naanak balihaaree gur âapañe jiŧu miliâi hari guñ gaaū ||1||

O Nanak, I am a sacrifice to my Guru; meeting Him, I sing the Glorious Praises of the Lord. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸੂਹਾ ਰੰਗੁ ਵਿਕਾਰੁ ਹੈ ਕੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

सूहा रंगु विकारु है कंतु न पाइआ जाइ ॥

Soohaa ranggu vikaaru hai kanŧŧu na paaīâa jaaī ||

The red color is vain and useless; it cannot help you obtain your Husband Lord.

ਇਸੁ ਲਹਦੇ ਬਿਲਮ ਨ ਹੋਵਈ ਰੰਡ ਬੈਠੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

इसु लहदे बिलम न होवई रंड बैठी दूजै भाइ ॥

Īsu lahađe bilam na hovaëe randd baithee đoojai bhaaī ||

This color does not take long to fade; she who loves duality, ends up a widow.

ਮੁੰਧ ਇਆਣੀ ਦੁੰਮਣੀ ਸੂਹੈ ਵੇਸਿ ਲੋੁਭਾਇ ॥

मुंध इआणी दुमणी सूहै वेसि लोभाइ ॥

Munđđh īâañee đummmañee soohai vesi laobhaaī ||

She who loves to wear her red dress is foolish and double-minded.

ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਰੰਗੁ ਲਾਲੁ ਕਰਿ ਭੈ ਭਾਇ ਸੀਗਾਰੁ ਬਣਾਇ ॥

सबदि सचै रंगु लालु करि भै भाइ सीगारु बणाइ ॥

Sabađi sachai ranggu laalu kari bhai bhaaī seegaaru bañaaī ||

So make the True Word of the Shabad your red dress, and let the Fear of God, and the Love of God, be your ornaments and decorations.

ਨਾਨਕ ਸਦਾ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਿ ਚਲਨਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥੨॥

नानक सदा सोहागणी जि चलनि सतिगुर भाइ ॥२॥

Naanak sađaa sohaagañee ji chalani saŧigur bhaaī ||2||

O Nanak, she is a happy soul-bride forever, who walks in harmony with the Will of the True Guru. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪੇ ਆਪਿ ਉਪਾਇਅਨੁ ਆਪਿ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥

आपे आपि उपाइअनु आपि कीमति पाई ॥

Âape âapi ūpaaīânu âapi keemaŧi paaëe ||

He Himself created Himself, and He Himself evaluates Himself.

ਤਿਸ ਦਾ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਪਈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਈ ॥

तिस दा अंतु न जापई गुर सबदि बुझाई ॥

Ŧis đaa ânŧŧu na jaapaëe gur sabađi bujhaaëe ||

His limits cannot be known; through the Word of the Guru's Shabad, He is understood.

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਗੁਬਾਰੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਭਰਮਾਈ ॥

माइआ मोहु गुबारु है दूजै भरमाई ॥

Maaīâa mohu gubaaru hai đoojai bharamaaëe ||

In the darkness of attachment to Maya, the world wanders in duality.

ਮਨਮੁਖ ਠਉਰ ਨ ਪਾਇਨੑੀ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਈ ॥

मनमुख ठउर न पाइन्ही फिरि आवै जाई ॥

Manamukh thaūr na paaīnʱee phiri âavai jaaëe ||

The self-willed manmukhs find no place of rest; they continue coming and going.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ਸਭ ਚਲੈ ਰਜਾਈ ॥੩॥

जो तिसु भावै सो थीऐ सभ चलै रजाई ॥३॥

Jo ŧisu bhaavai so ŧheeâi sabh chalai rajaaëe ||3||

Whatever pleases Him, that alone happens. All walk according to His Will. ||3||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸੂਹੈ ਵੇਸਿ ਕਾਮਣਿ ਕੁਲਖਣੀ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਛੋਡਿ ਪਰ ਪੁਰਖ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥

सूहै वेसि कामणि कुलखणी जो प्रभ छोडि पर पुरख धरे पिआरु ॥

Soohai vesi kaamañi kulakhañee jo prbh chhodi par purakh đhare piâaru ||

The red-robed bride is vicious; she forsakes God, and cultivates love for another man.

ਓਸੁ ਸੀਲੁ ਨ ਸੰਜਮੁ ਸਦਾ ਝੂਠੁ ਬੋਲੈ ਮਨਮੁਖਿ ਕਰਮ ਖੁਆਰੁ ॥

ओसु सीलु न संजमु सदा झूठु बोलै मनमुखि करम खुआरु ॥

Õsu seelu na sanjjamu sađaa jhoothu bolai manamukhi karam khuâaru ||

She has neither modesty or self-discipline; the self-willed manmukh constantly tells lies, and is ruined by the bad karma of evil deeds.

ਜਿਸੁ ਪੂਰਬਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਤਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਭਤਾਰੁ ॥

जिसु पूरबि होवै लिखिआ तिसु सतिगुरु मिलै भतारु ॥

Jisu poorabi hovai likhiâa ŧisu saŧiguru milai bhaŧaaru ||

She who has such pre-ordained destiny, obtains the True Guru has her Husband.

ਸੂਹਾ ਵੇਸੁ ਸਭੁ ਉਤਾਰਿ ਧਰੇ ਗਲਿ ਪਹਿਰੈ ਖਿਮਾ ਸੀਗਾਰੁ ॥

सूहा वेसु सभु उतारि धरे गलि पहिरै खिमा सीगारु ॥

Soohaa vesu sabhu ūŧaari đhare gali pahirai khimaa seegaaru ||

She discards all her red dresses, and wears the ornaments of mercy and forgiveness around her neck.

ਪੇਈਐ ਸਾਹੁਰੈ ਬਹੁ ਸੋਭਾ ਪਾਏ ਤਿਸੁ ਪੂਜ ਕਰੇ ਸਭੁ ਸੈਸਾਰੁ ॥

पेईऐ साहुरै बहु सोभा पाए तिसु पूज करे सभु सैसारु ॥

Peëeâi saahurai bahu sobhaa paaē ŧisu pooj kare sabhu saisaaru ||

In this world and the next, she receives great honor, and the whole world worships her.

ਓਹ ਰਲਾਈ ਕਿਸੈ ਦੀ ਨਾ ਰਲੈ ਜਿਸੁ ਰਾਵੇ ਸਿਰਜਨਹਾਰੁ ॥

ओह रलाई किसै दी ना रलै जिसु रावे सिरजनहारु ॥

Õh ralaaëe kisai đee naa ralai jisu raave sirajanahaaru ||

She who is enjoyed by her Creator Lord stands out, and does not blend in with the crowd.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸੁਹਾਗਣੀ ਜਿਸੁ ਅਵਿਨਾਸੀ ਪੁਰਖੁ ਭਰਤਾਰੁ ॥੧॥

नानक गुरमुखि सदा सुहागणी जिसु अविनासी पुरखु भरतारु ॥१॥

Naanak guramukhi sađaa suhaagañee jisu âvinaasee purakhu bharaŧaaru ||1||

O Nanak, the Gurmukh is the happy soul-bride forever; she has the Imperishable Lord God as her Husband. ||1||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਇਹੁ ਜਗੁ ਆਪਿ ਉਪਾਇਓਨੁ ਕਰਿ ਚੋਜ ਵਿਡਾਨੁ ॥

इहु जगु आपि उपाइओनु करि चोज विडानु ॥

Īhu jagu âapi ūpaaīõnu kari choj vidaanu ||

He Himself created this world, and staged this wondrous play.

ਪੰਚ ਧਾਤੁ ਵਿਚਿ ਪਾਈਅਨੁ ਮੋਹੁ ਝੂਠੁ ਗੁਮਾਨੁ ॥

पंच धातु विचि पाईअनु मोहु झूठु गुमानु ॥

Pancch đhaaŧu vichi paaëeânu mohu jhoothu gumaanu ||

Into the body of the five elements, He infused attachment, falsehood and self-conceit.

ਆਵੈ ਜਾਇ ਭਵਾਈਐ ਮਨਮੁਖੁ ਅਗਿਆਨੁ ॥

आवै जाइ भवाईऐ मनमुखु अगिआनु ॥

Âavai jaaī bhavaaëeâi manamukhu âgiâanu ||

The ignorant, self-willed manmukh comes and goes, wandering in reincarnation.

ਇਕਨਾ ਆਪਿ ਬੁਝਾਇਓਨੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਗਿਆਨੁ ॥

इकना आपि बुझाइओनु गुरमुखि हरि गिआनु ॥

Īkanaa âapi bujhaaīõnu guramukhi hari giâanu ||

He Himself teaches some to become Gurmukh, through the spiritual wisdom of the Lord.

ਭਗਤਿ ਖਜਾਨਾ ਬਖਸਿਓਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ॥੪॥

भगति खजाना बखसिओनु हरि नामु निधानु ॥४॥

Bhagaŧi khajaanaa bakhasiõnu hari naamu niđhaanu ||4||

He blesses them with the treasure of devotional worship, and the wealth of the Lord's Name. ||4||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸੂਹਵੀਏ ਸੂਹਾ ਵੇਸੁ ਛਡਿ ਤੂ ਤਾ ਪਿਰ ਲਗੀ ਪਿਆਰੁ ॥

सूहवीए सूहा वेसु छडि तू ता पिर लगी पिआरु ॥

Soohaveeē soohaa vesu chhadi ŧoo ŧaa pir lagee piâaru ||

O red-robed woman, discard your red dress, and then, you shall come to love your Husband Lord.

ਸੂਹੈ ਵੇਸਿ ਪਿਰੁ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਮਨਮੁਖਿ ਦਝਿ ਮੁਈ ਗਾਵਾਰਿ ॥

सूहै वेसि पिरु किनै न पाइओ मनमुखि दझि मुई गावारि ॥

Soohai vesi piru kinai na paaīõ manamukhi đajhi muëe gaavaari ||

By wearing her red dress, no one has found her Husband Lord; the self-willed manmukh is burnt to death.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਸੂਹਾ ਵੇਸੁ ਗਇਆ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਮਾਰਿ ॥

सतिगुरि मिलिऐ सूहा वेसु गइआ हउमै विचहु मारि ॥

Saŧiguri miliâi soohaa vesu gaīâa haūmai vichahu maari ||

Meeting the True Guru, she discards her red dress, and eradicates egotism from within.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਤਾ ਲਾਲੁ ਹੋਆ ਰਸਨਾ ਰਤੀ ਗੁਣ ਸਾਰਿ ॥

मनु तनु रता लालु होआ रसना रती गुण सारि ॥

Manu ŧanu raŧaa laalu hoâa rasanaa raŧee guñ saari ||

Her mind and body are imbued with the deep red color of His Love, and her tongue is imbued, singing His Praises and excellences.

ਸਦਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਸਬਦੁ ਮਨਿ ਭੈ ਭਾਇ ਕਰੇ ਸੀਗਾਰੁ ॥

सदा सोहागणि सबदु मनि भै भाइ करे सीगारु ॥

Sađaa sohaagañi sabađu mani bhai bhaaī kare seegaaru ||

She becomes His soul-bride forever, with the Word of the Shabad in her mind; she makes the Fear of God and the Love of God her ornaments and decorations.

ਨਾਨਕ ਕਰਮੀ ਮਹਲੁ ਪਾਇਆ ਪਿਰੁ ਰਾਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੧॥

नानक करमी महलु पाइआ पिरु राखिआ उर धारि ॥१॥

Naanak karamee mahalu paaīâa piru raakhiâa ūr đhaari ||1||

O Nanak, by His Merciful Grace, she obtains the Mansion of the Lord's Presence, and keeps Him enshrined in her heart. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮੁੰਧੇ ਸੂਹਾ ਪਰਹਰਹੁ ਲਾਲੁ ਕਰਹੁ ਸੀਗਾਰੁ ॥

मुंधे सूहा परहरहु लालु करहु सीगारु ॥

Munđđhe soohaa paraharahu laalu karahu seegaaru ||

O bride, forsake your red dress, and decorate yourself with the crimson color of His Love.

ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਵੀਸਰੈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰੁ ॥

आवण जाणा वीसरै गुर सबदी वीचारु ॥

Âavañ jaañaa veesarai gur sabađee veechaaru ||

Your comings and goings shall be forgotten, contemplating the Word of the Guru's Shabad.

ਮੁੰਧ ਸੁਹਾਵੀ ਸੋਹਣੀ ਜਿਸੁ ਘਰਿ ਸਹਜਿ ਭਤਾਰੁ ॥

मुंध सुहावी सोहणी जिसु घरि सहजि भतारु ॥

Munđđh suhaavee sohañee jisu ghari sahaji bhaŧaaru ||

The soul-bride is adorned and beautiful; the Celestial Lord, her Husband, abides in her home.

ਨਾਨਕ ਸਾ ਧਨ ਰਾਵੀਐ ਰਾਵੇ ਰਾਵਣਹਾਰੁ ॥੨॥

नानक सा धन रावीऐ रावे रावणहारु ॥२॥

Naanak saa đhan raaveeâi raave raavañahaaru ||2||

O Nanak, the bride ravishes and enjoys Him; and He, the Ravisher, ravishes and enjoys her. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਮੋਹੁ ਕੂੜੁ ਕੁਟੰਬੁ ਹੈ ਮਨਮੁਖੁ ਮੁਗਧੁ ਰਤਾ ॥

मोहु कूड़ु कुट्मबु है मनमुखु मुगधु रता ॥

Mohu kooɍu kutambbu hai manamukhu mugađhu raŧaa ||

The foolish, self-willed manmukh is engrossed in false attachment to family.

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਕਰਿ ਮੁਏ ਕਿਛੁ ਸਾਥਿ ਨ ਲਿਤਾ ॥

हउमै मेरा करि मुए किछु साथि न लिता ॥

Haūmai meraa kari muē kichhu saaŧhi na liŧaa ||

Practicing egotism and self-conceit, he dies and departs, taking nothing along with him.

ਸਿਰ ਉਪਰਿ ਜਮਕਾਲੁ ਨ ਸੁਝਈ ਦੂਜੈ ਭਰਮਿਤਾ ॥

सिर उपरि जमकालु न सुझई दूजै भरमिता ॥

Sir ūpari jamakaalu na sujhaëe đoojai bharamiŧaa ||

He does not understand that the Messenger of Death is hovering over his head; he is deluded by duality.

ਫਿਰਿ ਵੇਲਾ ਹਥਿ ਨ ਆਵਈ ਜਮਕਾਲਿ ਵਸਿ ਕਿਤਾ ॥

फिरि वेला हथि न आवई जमकालि वसि किता ॥

Phiri velaa haŧhi na âavaëe jamakaali vasi kiŧaa ||

This opportunity will not come into his hands again; the Messenger of Death will seize him.

ਜੇਹਾ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਓਨੁ ਸੇ ਕਰਮ ਕਮਿਤਾ ॥੫॥

जेहा धुरि लिखि पाइओनु से करम कमिता ॥५॥

Jehaa đhuri likhi paaīõnu se karam kamiŧaa ||5||

He acts according to his pre-ordained destiny. ||5||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਤੀਆ ਏਹਿ ਨ ਆਖੀਅਨਿ ਜੋ ਮੜਿਆ ਲਗਿ ਜਲੰਨੑਿ ॥

सतीआ एहि न आखीअनि जो मड़िआ लगि जलंन्हि ॥

Saŧeeâa ēhi na âakheeâni jo maɍiâa lagi jalannʱi ||

Do not call them 'satee', who burn themselves along with their husbands' corpses.

ਨਾਨਕ ਸਤੀਆ ਜਾਣੀਅਨੑਿ ਜਿ ਬਿਰਹੇ ਚੋਟ ਮਰੰਨੑਿ ॥੧॥

नानक सतीआ जाणीअन्हि जि बिरहे चोट मरंन्हि ॥१॥

Naanak saŧeeâa jaañeeânʱi ji birahe chot marannʱi ||1||

O Nanak, they alone are known as 'satee', who die from the shock of separation. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਭੀ ਸੋ ਸਤੀਆ ਜਾਣੀਅਨਿ ਸੀਲ ਸੰਤੋਖਿ ਰਹੰਨੑਿ ॥

भी सो सतीआ जाणीअनि सील संतोखि रहंन्हि ॥

Bhee so saŧeeâa jaañeeâni seel sanŧŧokhi rahannʱi ||

They are also known as 'satee', who abide in modesty and contentment.

ਸੇਵਨਿ ਸਾਈ ਆਪਣਾ ਨਿਤ ਉਠਿ ਸੰਮ੍ਹ੍ਹਾਲੰਨੑਿ ॥੨॥

सेवनि साई आपणा नित उठि सम्हालंन्हि ॥२॥

Sevani saaëe âapañaa niŧ ūthi sammʱaalannʱi ||2||

They serve their Lord, and rise in the early hours to contemplate Him. ||2||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਕੰਤਾ ਨਾਲਿ ਮਹੇਲੀਆ ਸੇਤੀ ਅਗਿ ਜਲਾਹਿ ॥

कंता नालि महेलीआ सेती अगि जलाहि ॥

Kanŧŧaa naali maheleeâa seŧee âgi jalaahi ||

The widows burn themselves in the fire, along with their husbands' corpses.

ਜੇ ਜਾਣਹਿ ਪਿਰੁ ਆਪਣਾ ਤਾ ਤਨਿ ਦੁਖ ਸਹਾਹਿ ॥

जे जाणहि पिरु आपणा ता तनि दुख सहाहि ॥

Je jaañahi piru âapañaa ŧaa ŧani đukh sahaahi ||

If they truly knew their husbands, then they suffer terrible bodily pain.

ਨਾਨਕ ਕੰਤ ਨ ਜਾਣਨੀ ਸੇ ਕਿਉ ਅਗਿ ਜਲਾਹਿ ॥

नानक कंत न जाणनी से किउ अगि जलाहि ॥

Naanak kanŧŧ na jaañanee se kiū âgi jalaahi ||

O Nanak, if they did not truly know their husbands, why should they burn themselves in the fire?

ਭਾਵੈ ਜੀਵਉ ਕੈ ਮਰਉ ਦੂਰਹੁ ਹੀ ਭਜਿ ਜਾਹਿ ॥੩॥

भावै जीवउ कै मरउ दूरहु ही भजि जाहि ॥३॥

Bhaavai jeevaū kai maraū đoorahu hee bhaji jaahi ||3||

Whether their husbands are alive or dead, those wives remain far away from them. ||3||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤੁਧੁ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਨਾਲਿ ਉਪਾਇਆ ਲੇਖੁ ਕਰਤੈ ਲਿਖਿਆ ॥

तुधु दुखु सुखु नालि उपाइआ लेखु करतै लिखिआ ॥

Ŧuđhu đukhu sukhu naali ūpaaīâa lekhu karaŧai likhiâa ||

You created pain along with pleasure; O Creator, such is the writ You have written.

ਨਾਵੈ ਜੇਵਡ ਹੋਰ ਦਾਤਿ ਨਾਹੀ ਤਿਸੁ ਰੂਪੁ ਨ ਰਿਖਿਆ ॥

नावै जेवड होर दाति नाही तिसु रूपु न रिखिआ ॥

Naavai jevad hor đaaŧi naahee ŧisu roopu na rikhiâa ||

There is no other gift as great as the Name; it has no form or sign.

ਨਾਮੁ ਅਖੁਟੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ॥

नामु अखुटु निधानु है गुरमुखि मनि वसिआ ॥

Naamu âkhutu niđhaanu hai guramukhi mani vasiâa ||

The Naam, the Name of the Lord, is an inexhaustible treasure; it abides in the mind of the Gurmukh.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਨਾਮੁ ਦੇਵਸੀ ਫਿਰਿ ਲੇਖੁ ਨ ਲਿਖਿਆ ॥

करि किरपा नामु देवसी फिरि लेखु न लिखिआ ॥

Kari kirapaa naamu đevasee phiri lekhu na likhiâa ||

In His Mercy, He blesses us with the Naam, and then, the writ of pain and pleasure is not written.

ਸੇਵਕ ਭਾਇ ਸੇ ਜਨ ਮਿਲੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਜਪੁ ਜਪਿਆ ॥੬॥

सेवक भाइ से जन मिले जिन हरि जपु जपिआ ॥६॥

Sevak bhaaī se jan mile jin hari japu japiâa ||6||

Those humble servants who serve with love, meet the Lord, chanting the Chant of the Lord. ||6||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਕਰਤੈ ਕਾਰਣੁ ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਸੋ ਜਾਣੈ ਸੋਈ ॥

करतै कारणु जिनि कीआ सो जाणै सोई ॥

Karaŧai kaarañu jini keeâa so jaañai soëe ||

The Creator created the world; He alone understands it.

ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਈਅਨੁ ਆਪੇ ਫੁਨਿ ਗੋਈ ॥

आपे स्रिसटि उपाईअनु आपे फुनि गोई ॥

Âape srisati ūpaaëeânu âape phuni goëe ||

He Himself created the Universe, and He Himself shall destroy it afterwards.

ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਸਭ ਭਵਿ ਥਕੀ ਕਿਨਿ ਕੀਮਤਿ ਹੋਈ ॥

जुग चारे सभ भवि थकी किनि कीमति होई ॥

Jug chaare sabh bhavi ŧhakee kini keemaŧi hoëe ||

All have grown weary of wandering throughout the four ages, but none know the Lord's worth.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਏਕੁ ਵਿਖਾਲਿਆ ਮਨਿ ਤਨਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥

सतिगुरि एकु विखालिआ मनि तनि सुखु होई ॥

Saŧiguri ēku vikhaaliâa mani ŧani sukhu hoëe ||

The True Guru has shown me the One Lord, and my mind and body are at peace.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸਲਾਹੀਐ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਈ ॥੭॥

गुरमुखि सदा सलाहीऐ करता करे सु होई ॥७॥

Guramukhi sađaa salaaheeâi karaŧaa kare su hoëe ||7||

The Gurmukh praises the Lord forever; that alone happens, which the Creator Lord does. ||7||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਸਚੁ ਧਿਆਇਨਿ ਸੇ ਸਚੇ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥

सचु धिआइनि से सचे गुर सबदि वीचारी ॥

Sachu đhiâaīni se sache gur sabađi veechaaree ||

Those who meditate on the True Lord are true; they contemplate the Word of the Guru's Shabad.

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਉਰਿ ਧਾਰੀ ॥

हउमै मारि मनु निरमला हरि नामु उरि धारी ॥

Haūmai maari manu niramalaa hari naamu ūri đhaaree ||

They subdue their ego, purify their minds, and enshrine the Lord's Name within their hearts.

ਕੋਠੇ ਮੰਡਪ ਮਾੜੀਆ ਲਗਿ ਪਏ ਗਾਵਾਰੀ ॥

कोठे मंडप माड़ीआ लगि पए गावारी ॥

Kothe manddap maaɍeeâa lagi paē gaavaaree ||

The fools are attached to their homes, mansions and balconies.

ਜਿਨੑਿ ਕੀਏ ਤਿਸਹਿ ਨ ਜਾਣਨੀ ਮਨਮੁਖਿ ਗੁਬਾਰੀ ॥

जिन्हि कीए तिसहि न जाणनी मनमुखि गुबारी ॥

Jinʱi keeē ŧisahi na jaañanee manamukhi gubaaree ||

The self-willed manmukhs are caught in darkness; they do not know the One who created them.

ਜਿਸੁ ਬੁਝਾਇਹਿ ਸੋ ਬੁਝਸੀ ਸਚਿਆ ਕਿਆ ਜੰਤ ਵਿਚਾਰੀ ॥੮॥

जिसु बुझाइहि सो बुझसी सचिआ किआ जंत विचारी ॥८॥

Jisu bujhaaīhi so bujhasee sachiâa kiâa janŧŧ vichaaree ||8||

He alone understands, whom the True Lord causes to understand; what can the helpless creatures do? ||8||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਕਾਮਣਿ ਤਉ ਸੀਗਾਰੁ ਕਰਿ ਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕੰਤੁ ਮਨਾਇ ॥

कामणि तउ सीगारु करि जा पहिलां कंतु मनाइ ॥

Kaamañi ŧaū seegaaru kari jaa pahilaan kanŧŧu manaaī ||

O bride, decorate yourself, after you surrender and accept your Husband Lord.

ਮਤੁ ਸੇਜੈ ਕੰਤੁ ਨ ਆਵਈ ਏਵੈ ਬਿਰਥਾ ਜਾਇ ॥

मतु सेजै कंतु न आवई एवै बिरथा जाइ ॥

Maŧu sejai kanŧŧu na âavaëe ēvai biraŧhaa jaaī ||

Otherwise, your Husband Lord will not come to your bed, and your ornaments will be useless.

ਕਾਮਣਿ ਪਿਰ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਤਉ ਬਣਿਆ ਸੀਗਾਰੁ ॥

कामणि पिर मनु मानिआ तउ बणिआ सीगारु ॥

Kaamañi pir manu maaniâa ŧaū bañiâa seegaaru ||

O bride, your decorations will adorn you, only when your Husband Lord's Mind is pleased.

ਕੀਆ ਤਉ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਾ ਸਹੁ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥

कीआ तउ परवाणु है जा सहु धरे पिआरु ॥

Keeâa ŧaū paravaañu hai jaa sahu đhare piâaru ||

Your ornaments will be acceptable and approved, only when your Husband Lord loves you.

ਭਉ ਸੀਗਾਰੁ ਤਬੋਲ ਰਸੁ ਭੋਜਨੁ ਭਾਉ ਕਰੇਇ ॥

भउ सीगारु तबोल रसु भोजनु भाउ करेइ ॥

Bhaū seegaaru ŧabol rasu bhojanu bhaaū kareī ||

So make the Fear of God your ornaments, joy your betel nuts to chew, and love your food.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਉਪੇ ਕੰਤ ਕਉ ਤਉ ਨਾਨਕ ਭੋਗੁ ਕਰੇਇ ॥੧॥

तनु मनु सउपे कंत कउ तउ नानक भोगु करेइ ॥१॥

Ŧanu manu saūpe kanŧŧ kaū ŧaū naanak bhogu kareī ||1||

Surrender your body and mind to your Husband Lord, and then, O Nanak, He will enjoy you. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਕਾਜਲ ਫੂਲ ਤੰਬੋਲ ਰਸੁ ਲੇ ਧਨ ਕੀਆ ਸੀਗਾਰੁ ॥

काजल फूल त्मबोल रसु ले धन कीआ सीगारु ॥

Kaajal phool ŧambbol rasu le đhan keeâa seegaaru ||

The wife takes flowers, and fragrance of betel, and decorates herself.

ਸੇਜੈ ਕੰਤੁ ਨ ਆਇਓ ਏਵੈ ਭਇਆ ਵਿਕਾਰੁ ॥੨॥

सेजै कंतु न आइओ एवै भइआ विकारु ॥२॥

Sejai kanŧŧu na âaīõ ēvai bhaīâa vikaaru ||2||

But her Husband Lord does not come to her bed, and so these efforts are useless. ||2||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਧਨ ਪਿਰੁ ਏਹਿ ਨ ਆਖੀਅਨਿ ਬਹਨਿ ਇਕਠੇ ਹੋਇ ॥

धन पिरु एहि न आखीअनि बहनि इकठे होइ ॥

Đhan piru ēhi na âakheeâni bahani īkathe hoī ||

They are not said to be husband and wife, who merely sit together.


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates