Pt 13, Guru Amardas ji Slok Bani Quotes Shabad,
ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ - ਸਲੋਕ ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
गुरू अमरदास जी - सलोक बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਖਸੀਅਹਿ ਸੇ ਸਤਿਗੁਰ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਉ ॥੨॥

नानक गुरमुखि बखसीअहि से सतिगुर मेलि मिलाउ ॥२॥

Naanak guramukhi bakhaseeâhi se saŧigur meli milaaū ||2||

O Nanak, the Gurmukhs are forgiven, and united in Union with the True Guru. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਥਾਲੈ ਵਿਚਿ ਤੈ ਵਸਤੂ ਪਈਓ ਹਰਿ ਭੋਜਨੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਾਰੁ ॥

थालै विचि तै वसतू पईओ हरि भोजनु अम्रितु सारु ॥

Ŧhaalai vichi ŧai vasaŧoo paëeõ hari bhojanu âmmmriŧu saaru ||

Upon the plate, three things have been placed; this is the sublime, ambrosial food of the Lord.

ਜਿਤੁ ਖਾਧੈ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤੀਐ ਪਾਈਐ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

जितु खाधै मनु त्रिपतीऐ पाईऐ मोख दुआरु ॥

Jiŧu khaađhai manu ŧripaŧeeâi paaëeâi mokh đuâaru ||

Eating this, the mind is satisfied, and the Door of Salvation is found.

ਇਹੁ ਭੋਜਨੁ ਅਲਭੁ ਹੈ ਸੰਤਹੁ ਲਭੈ ਗੁਰ ਵੀਚਾਰਿ ॥

इहु भोजनु अलभु है संतहु लभै गुर वीचारि ॥

Īhu bhojanu âlabhu hai sanŧŧahu labhai gur veechaari ||

It is so difficult to obtain this food, O Saints; it is obtained only by contemplating the Guru.

ਏਹ ਮੁਦਾਵਣੀ ਕਿਉ ਵਿਚਹੁ ਕਢੀਐ ਸਦਾ ਰਖੀਐ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥

एह मुदावणी किउ विचहु कढीऐ सदा रखीऐ उरि धारि ॥

Ēh muđaavañee kiū vichahu kadheeâi sađaa rakheeâi ūri đhaari ||

Why should we cast this riddle out of our minds? We should keep it ever enshrined in our hearts.

ਏਹ ਮੁਦਾਵਣੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਪਾਈ ਗੁਰਸਿਖਾ ਲਧੀ ਭਾਲਿ ॥

एह मुदावणी सतिगुरू पाई गुरसिखा लधी भालि ॥

Ēh muđaavañee saŧiguroo paaëe gurasikhaa lađhee bhaali ||

The True Guru has posed this riddle. The Guru's Sikhs have found its solution.

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਬੁਝਾਏ ਸੁ ਬੁਝਸੀ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਘਾਲਿ ॥੧॥

नानक जिसु बुझाए सु बुझसी हरि पाइआ गुरमुखि घालि ॥१॥

Naanak jisu bujhaaē su bujhasee hari paaīâa guramukhi ghaali ||1||

O Nanak, he alone understands this, whom the Lord inspires to understand. The Gurmukhs work hard, and find the Lord. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਜੋ ਧੁਰਿ ਮੇਲੇ ਸੇ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

जो धुरि मेले से मिलि रहे सतिगुर सिउ चितु लाइ ॥

Jo đhuri mele se mili rahe saŧigur siū chiŧu laaī ||

Those whom the Primal Lord unites, remain in Union with Him; they focus their consciousness on the True Guru.

ਆਪਿ ਵਿਛੋੜੇਨੁ ਸੇ ਵਿਛੁੜੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਇ ॥

आपि विछोड़ेनु से विछुड़े दूजै भाइ खुआइ ॥

Âapi vichhoɍenu se vichhuɍe đoojai bhaaī khuâaī ||

Those whom the Lord Himself separates, remain separated; in the love of duality, they are ruined.

ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਕਿਆ ਪਾਈਐ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਇ ॥੨॥

नानक विणु करमा किआ पाईऐ पूरबि लिखिआ कमाइ ॥२॥

Naanak viñu karamaa kiâa paaëeâi poorabi likhiâa kamaaī ||2||

O Nanak, without good karma, what can anyone obtain? He earns what he is pre-destined to receive. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਸਭਿ ਭਰਮਦੇ ਨਿਤ ਜਗਿ ਤੋਟਾ ਸੈਸਾਰਿ ॥

विणु नावै सभि भरमदे नित जगि तोटा सैसारि ॥

Viñu naavai sabhi bharamađe niŧ jagi ŧotaa saisaari ||

Without the Name of the Lord, everyone wanders around the world, losing.

ਮਨਮੁਖਿ ਕਰਮ ਕਮਾਵਣੇ ਹਉਮੈ ਅੰਧੁ ਗੁਬਾਰੁ ॥

मनमुखि करम कमावणे हउमै अंधु गुबारु ॥

Manamukhi karam kamaavañe haūmai ânđđhu gubaaru ||

The self-willed manmukhs do their deeds in the pitch black darkness of egotism.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਣਾ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥੧॥

गुरमुखि अम्रितु पीवणा नानक सबदु वीचारि ॥१॥

Guramukhi âmmmriŧu peevañaa naanak sabađu veechaari ||1||

The Gurmukhs drink in the Ambrosial Nectar, O Nanak, contemplating the Word of the Shabad. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਹਜੇ ਜਾਗੈ ਸਹਜੇ ਸੋਵੈ ॥

सहजे जागै सहजे सोवै ॥

Sahaje jaagai sahaje sovai ||

He wakes in peace, and he sleeps in peace.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਨਦਿਨੁ ਉਸਤਤਿ ਹੋਵੈ ॥

गुरमुखि अनदिनु उसतति होवै ॥

Guramukhi ânađinu ūsaŧaŧi hovai ||

The Gurmukh praises the Lord night and day.

ਮਨਮੁਖ ਭਰਮੈ ਸਹਸਾ ਹੋਵੈ ॥

मनमुख भरमै सहसा होवै ॥

Manamukh bharamai sahasaa hovai ||

The self-willed manmukh remains deluded by his doubts.

ਅੰਤਰਿ ਚਿੰਤਾ ਨੀਦ ਨ ਸੋਵੈ ॥

अंतरि चिंता नीद न सोवै ॥

Ânŧŧari chinŧŧaa neeđ na sovai ||

He is filled with anxiety, and he cannot even sleep.

ਗਿਆਨੀ ਜਾਗਹਿ ਸਵਹਿ ਸੁਭਾਇ ॥

गिआनी जागहि सवहि सुभाइ ॥

Giâanee jaagahi savahi subhaaī ||

The spiritually wise wake and sleep in peace.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤਿਆ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥੨॥

नानक नामि रतिआ बलि जाउ ॥२॥

Naanak naami raŧiâa bali jaaū ||2||

Nanak is a sacrifice to those who are imbued with the Naam, the Name of the Lord. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਅੰਤਰਿ ਗਿਆਨੁ ਨ ਆਇਓ ਜਿਤੁ ਕਿਛੁ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥

अंतरि गिआनु न आइओ जितु किछु सोझी पाइ ॥

Ânŧŧari giâanu na âaīõ jiŧu kichhu sojhee paaī ||

Spiritual wisdom, which would bring understanding, does not enter into his mind.

ਵਿਣੁ ਡਿਠਾ ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀਐ ਅੰਧਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਇ ॥

विणु डिठा किआ सालाहीऐ अंधा अंधु कमाइ ॥

Viñu dithaa kiâa saalaaheeâi ânđđhaa ânđđhu kamaaī ||

Without seeing, how can he praise the Lord? The blind act in blindness.

ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੀਐ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੧॥

नानक सबदु पछाणीऐ नामु वसै मनि आइ ॥१॥

Naanak sabađu pachhaañeeâi naamu vasai mani âaī ||1||

O Nanak, when one realizes the Word of the Shabad, then the Naam comes to abide in the mind. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਇਕਾ ਬਾਣੀ ਇਕੁ ਗੁਰੁ ਇਕੋ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥

इका बाणी इकु गुरु इको सबदु वीचारि ॥

Īkaa baañee īku guru īko sabađu veechaari ||

There is One Bani; there is One Guru; there is one Shabad to contemplate.

ਸਚਾ ਸਉਦਾ ਹਟੁ ਸਚੁ ਰਤਨੀ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰ ॥

सचा सउदा हटु सचु रतनी भरे भंडार ॥

Sachaa saūđaa hatu sachu raŧanee bhare bhanddaar ||

True is the merchandise, and true is the shop; the warehouses are overflowing with jewels.

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਪਾਈਅਨਿ ਜੇ ਦੇਵੈ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥

गुर किरपा ते पाईअनि जे देवै देवणहारु ॥

Gur kirapaa ŧe paaëeâni je đevai đevañahaaru ||

By Guru's Grace, they are obtained, if the Great Giver gives them.

ਸਚਾ ਸਉਦਾ ਲਾਭੁ ਸਦਾ ਖਟਿਆ ਨਾਮੁ ਅਪਾਰੁ ॥

सचा सउदा लाभु सदा खटिआ नामु अपारु ॥

Sachaa saūđaa laabhu sađaa khatiâa naamu âpaaru ||

Dealing in this true merchandise, one earns the profit of the incomparable Naam.

ਵਿਖੁ ਵਿਚਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪ੍ਰਗਟਿਆ ਕਰਮਿ ਪੀਆਵਣਹਾਰੁ ॥

विखु विचि अम्रितु प्रगटिआ करमि पीआवणहारु ॥

Vikhu vichi âmmmriŧu prgatiâa karami peeâavañahaaru ||

In the midst of poison, the Ambrosial Nectar is revealed; by His Mercy, one drinks it in.

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਸਲਾਹੀਐ ਧੰਨੁ ਸਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥੨॥

नानक सचु सलाहीऐ धंनु सवारणहारु ॥२॥

Naanak sachu salaaheeâi đhannu savaarañahaaru ||2||

O Nanak, praise the True Lord; blessed is the Creator, the Embellisher. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸੇਖਾ ਚਉਚਕਿਆ ਚਉਵਾਇਆ ਏਹੁ ਮਨੁ ਇਕਤੁ ਘਰਿ ਆਣਿ ॥

सेखा चउचकिआ चउवाइआ एहु मनु इकतु घरि आणि ॥

Sekhaa chaūchakiâa chaūvaaīâa ēhu manu īkaŧu ghari âañi ||

O Shaykh, you wander in the four directions, blown by the four winds; bring your mind back to the home of the One Lord.

ਏਹੜ ਤੇਹੜ ਛਡਿ ਤੂ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੁ ॥

एहड़ तेहड़ छडि तू गुर का सबदु पछाणु ॥

Ēhaɍ ŧehaɍ chhadi ŧoo gur kaa sabađu pachhaañu ||

Renounce your petty arguments, and realize the Word of the Guru's Shabad.

ਸਤਿਗੁਰ ਅਗੈ ਢਹਿ ਪਉ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਜਾਣੁ ॥

सतिगुर अगै ढहि पउ सभु किछु जाणै जाणु ॥

Saŧigur âgai dhahi paū sabhu kichhu jaañai jaañu ||

Bow in humble respect before the True Guru; He is the Knower who knows everything.

ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਜਲਾਇ ਤੂ ਹੋਇ ਰਹੁ ਮਿਹਮਾਣੁ ॥

आसा मनसा जलाइ तू होइ रहु मिहमाणु ॥

Âasaa manasaa jalaaī ŧoo hoī rahu mihamaañu ||

Burn away your hopes and desires, and live like a guest in this world.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਭੀ ਚਲਹਿ ਤਾ ਦਰਗਹ ਪਾਵਹਿ ਮਾਣੁ ॥

सतिगुर कै भाणै भी चलहि ता दरगह पावहि माणु ॥

Saŧigur kai bhaañai bhee chalahi ŧaa đaragah paavahi maañu ||

If you walk in harmony with the True Guru's Will, then you shall be honored in the Court of the Lord.

ਨਾਨਕ ਜਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਨੀ ਤਿਨ ਧਿਗੁ ਪੈਨਣੁ ਧਿਗੁ ਖਾਣੁ ॥੧॥

नानक जि नामु न चेतनी तिन धिगु पैनणु धिगु खाणु ॥१॥

Naanak ji naamu na cheŧanee ŧin đhigu painañu đhigu khaañu ||1||

O Nanak, those who do not contemplate the Naam, the Name of the Lord - cursed are their clothes, and cursed is their food. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਹਰਿ ਗੁਣ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵਈ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥

हरि गुण तोटि न आवई कीमति कहणु न जाइ ॥

Hari guñ ŧoti na âavaëe keemaŧi kahañu na jaaī ||

There is no end to the Lord's Glorious Praises; His worth cannot be described.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਰਵਹਿ ਗੁਣ ਮਹਿ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੨॥

नानक गुरमुखि हरि गुण रवहि गुण महि रहै समाइ ॥२॥

Naanak guramukhi hari guñ ravahi guñ mahi rahai samaaī ||2||

O Nanak, the Gurmukhs chant the Glorious Praises of the Lord; they are absorbed in His Glorious Virtues. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਪਰਥਾਇ ਸਾਖੀ ਮਹਾ ਪੁਰਖ ਬੋਲਦੇ ਸਾਝੀ ਸਗਲ ਜਹਾਨੈ ॥

परथाइ साखी महा पुरख बोलदे साझी सगल जहानै ॥

Paraŧhaaī saakhee mahaa purakh bolađe saajhee sagal jahaanai ||

Great men speak the teachings by relating them to individual situations, but the whole world shares in them.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਸੁ ਭਉ ਕਰੇ ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ॥

गुरमुखि होइ सु भउ करे आपणा आपु पछाणै ॥

Guramukhi hoī su bhaū kare âapañaa âapu pachhaañai ||

One who becomes Gurmukh knows the Fear of God, and realizes his own self.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਤਾ ਮਨ ਹੀ ਤੇ ਮਨੁ ਮਾਨੈ ॥

गुर परसादी जीवतु मरै ता मन ही ते मनु मानै ॥

Gur parasaađee jeevaŧu marai ŧaa man hee ŧe manu maanai ||

If, by Guru's Grace, one remains dead while yet alive, the mind becomes content in itself.

ਜਿਨ ਕਉ ਮਨ ਕੀ ਪਰਤੀਤਿ ਨਾਹੀ ਨਾਨਕ ਸੇ ਕਿਆ ਕਥਹਿ ਗਿਆਨੈ ॥੧॥

जिन कउ मन की परतीति नाही नानक से किआ कथहि गिआनै ॥१॥

Jin kaū man kee paraŧeeŧi naahee naanak se kiâa kaŧhahi giâanai ||1||

Those who have no faith in their own minds, O Nanak - how can they speak of spiritual wisdom? ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਚਿਤੁ ਨ ਲਾਇਓ ਅੰਤਿ ਦੁਖੁ ਪਹੁਤਾ ਆਇ ॥

गुरमुखि चितु न लाइओ अंति दुखु पहुता आइ ॥

Guramukhi chiŧu na laaīõ ânŧŧi đukhu pahuŧaa âaī ||

Those who do not focus their consciousness on the Lord, as Gurmukh, suffer pain and grief in the end.

ਅੰਦਰਹੁ ਬਾਹਰਹੁ ਅੰਧਿਆਂ ਸੁਧਿ ਨ ਕਾਈ ਪਾਇ ॥

अंदरहु बाहरहु अंधिआं सुधि न काई पाइ ॥

Ânđđarahu baaharahu ânđđhiâan suđhi na kaaëe paaī ||

They are blind, inwardly and outwardly, and they do not understand anything.

ਪੰਡਿਤ ਤਿਨ ਕੀ ਬਰਕਤੀ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਖਾਇ ਜੋ ਰਤੇ ਹਰਿ ਨਾਇ ॥

पंडित तिन की बरकती सभु जगतु खाइ जो रते हरि नाइ ॥

Panddiŧ ŧin kee barakaŧee sabhu jagaŧu khaaī jo raŧe hari naaī ||

O Pandit, O religious scholar, the whole world is fed for the sake of those who are attuned to the Lord's Name.

ਜਿਨ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹਿਆ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹੇ ਸਮਾਇ ॥

जिन गुर कै सबदि सलाहिआ हरि सिउ रहे समाइ ॥

Jin gur kai sabađi salaahiâa hari siū rahe samaaī ||

Those who praise the Word of the Guru's Shabad, remain blended with the Lord.

ਪੰਡਿਤ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬਰਕਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾ ਧਨੁ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥

पंडित दूजै भाइ बरकति न होवई ना धनु पलै पाइ ॥

Panddiŧ đoojai bhaaī barakaŧi na hovaëe naa đhanu palai paaī ||

O Pandit, O religious scholar, no one is satisfied, and no one finds true wealth through the love of duality.

ਪੜਿ ਥਕੇ ਸੰਤੋਖੁ ਨ ਆਇਓ ਅਨਦਿਨੁ ਜਲਤ ਵਿਹਾਇ ॥

पड़ि थके संतोखु न आइओ अनदिनु जलत विहाइ ॥

Paɍi ŧhake sanŧŧokhu na âaīõ ânađinu jalaŧ vihaaī ||

They have grown weary of reading scriptures, but still, they do not find contentment, and they pass their lives burning, night and day.

ਕੂਕ ਪੂਕਾਰ ਨ ਚੁਕਈ ਨਾ ਸੰਸਾ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

कूक पूकार न चुकई ना संसा विचहु जाइ ॥

Kook pookaar na chukaëe naa sanssaa vichahu jaaī ||

Their cries and complaints never end, and doubt does not depart from within them.

ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਵਿਹੂਣਿਆ ਮੁਹਿ ਕਾਲੈ ਉਠਿ ਜਾਇ ॥੨॥

नानक नाम विहूणिआ मुहि कालै उठि जाइ ॥२॥

Naanak naam vihooñiâa muhi kaalai ūthi jaaī ||2||

O Nanak, without the Naam, the Name of the Lord, they rise up and depart with blackened faces. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਪੰਡਿਤ ਮੈਲੁ ਨ ਚੁਕਈ ਜੇ ਵੇਦ ਪੜੈ ਜੁਗ ਚਾਰਿ ॥

पंडित मैलु न चुकई जे वेद पड़ै जुग चारि ॥

Panddiŧ mailu na chukaëe je veđ paɍai jug chaari ||

O Pandit, O religious scholar, your filth shall not be erased, even if you read the Vedas for four ages.

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮਾਇਆ ਮੂਲੁ ਹੈ ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ॥

त्रै गुण माइआ मूलु है विचि हउमै नामु विसारि ॥

Ŧrai guñ maaīâa moolu hai vichi haūmai naamu visaari ||

The three qualities are the roots of Maya; in egotism, one forgets the Naam, the Name of the Lord.

ਪੰਡਿਤ ਭੂਲੇ ਦੂਜੈ ਲਾਗੇ ਮਾਇਆ ਕੈ ਵਾਪਾਰਿ ॥

पंडित भूले दूजै लागे माइआ कै वापारि ॥

Panddiŧ bhoole đoojai laage maaīâa kai vaapaari ||

The Pandits are deluded, attached to duality, and they deal only in Maya.

ਅੰਤਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਹੈ ਮੂਰਖ ਭੁਖਿਆ ਮੁਏ ਗਵਾਰ ॥

अंतरि त्रिसना भुख है मूरख भुखिआ मुए गवार ॥

Ânŧŧari ŧrisanaa bhukh hai moorakh bhukhiâa muē gavaar ||

They are filled with thirst and hunger; the ignorant fools starve to death.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੇਵਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥

सतिगुरि सेविऐ सुखु पाइआ सचै सबदि वीचारि ॥

Saŧiguri seviâi sukhu paaīâa sachai sabađi veechaari ||

Serving the True Guru, peace is obtained, contemplating the True Word of the Shabad.

ਅੰਦਰਹੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਗਈ ਸਚੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰਿ ॥

अंदरहु त्रिसना भुख गई सचै नाइ पिआरि ॥

Ânđđarahu ŧrisanaa bhukh gaëe sachai naaī piâari ||

Hunger and thirst have departed from within me; I am in love with the True Name.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਹਜੇ ਰਜੇ ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਰਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥੧॥

नानक नामि रते सहजे रजे जिना हरि रखिआ उरि धारि ॥१॥

Naanak naami raŧe sahaje raje jinaa hari rakhiâa ūri đhaari ||1||

O Nanak, those who are imbued with the Naam, who keep the Lord clasped tightly to their hearts, are automatically satisfied. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਨਮੁਖ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਸੇਵਿਆ ਦੁਖੁ ਲਗਾ ਬਹੁਤਾ ਆਇ ॥

मनमुख हरि नामु न सेविआ दुखु लगा बहुता आइ ॥

Manamukh hari naamu na seviâa đukhu lagaa bahuŧaa âaī ||

The self-willed manmukh does not serve the Lord's Name, and so he suffers in horrible pain.

ਅੰਤਰਿ ਅਗਿਆਨੁ ਅੰਧੇਰੁ ਹੈ ਸੁਧਿ ਨ ਕਾਈ ਪਾਇ ॥

अंतरि अगिआनु अंधेरु है सुधि न काई पाइ ॥

Ânŧŧari âgiâanu ânđđheru hai suđhi na kaaëe paaī ||

He is filled with the darkness of ignorance, and he does not understand anything.

ਮਨਹਠਿ ਸਹਜਿ ਨ ਬੀਜਿਓ ਭੁਖਾ ਕਿ ਅਗੈ ਖਾਇ ॥

मनहठि सहजि न बीजिओ भुखा कि अगै खाइ ॥

Manahathi sahaji na beejiõ bhukhaa ki âgai khaaī ||

Because of his stubborn mind, he does not plant the seeds of intuitive peace; what will he eat in the world hereafter, to satisfy his hunger?

ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਦੂਜੈ ਲਗਾ ਜਾਇ ॥

नामु निधानु विसारिआ दूजै लगा जाइ ॥

Naamu niđhaanu visaariâa đoojai lagaa jaaī ||

He has forgotten the treasure of the Naam; he is caught in the love of duality.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਹਿ ਵਡਿਆਈਆ ਜੇ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥੨॥

नानक गुरमुखि मिलहि वडिआईआ जे आपे मेलि मिलाइ ॥२॥

Naanak guramukhi milahi vadiâaëeâa je âape meli milaaī ||2||

O Nanak, the Gurmukhs are honored with glory, when the Lord Himself unites them in His Union. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਹਸਤੀ ਸਿਰਿ ਜਿਉ ਅੰਕਸੁ ਹੈ ਅਹਰਣਿ ਜਿਉ ਸਿਰੁ ਦੇਇ ॥

हसती सिरि जिउ अंकसु है अहरणि जिउ सिरु देइ ॥

Hasaŧee siri jiū ânkkasu hai âharañi jiū siru đeī ||

The elephant offers its head to the reins, and the anvil offers itself to the hammer;

ਮਨੁ ਤਨੁ ਆਗੈ ਰਾਖਿ ਕੈ ਊਭੀ ਸੇਵ ਕਰੇਇ ॥

मनु तनु आगै राखि कै ऊभी सेव करेइ ॥

Manu ŧanu âagai raakhi kai ǖbhee sev kareī ||

Just so, we offer our minds and bodies to our Guru; we stand before Him, and serve Him.

ਇਉ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਨਿਵਾਰੀਐ ਸਭੁ ਰਾਜੁ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਕਾ ਲੇਇ ॥

इउ गुरमुखि आपु निवारीऐ सभु राजु स्रिसटि का लेइ ॥

Īū guramukhi âapu nivaareeâi sabhu raaju srisati kaa leī ||

This is how the Gurmukhs eliminate their self-conceit, and come to rule the whole world.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਝੀਐ ਜਾ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥੧॥

नानक गुरमुखि बुझीऐ जा आपे नदरि करेइ ॥१॥

Naanak guramukhi bujheeâi jaa âape nađari kareī ||1||

O Nanak, the Gurmukh understands, when the Lord casts His Glance of Grace. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਆਏ ਤੇ ਪਰਵਾਣੁ ॥

जिन गुरमुखि नामु धिआइआ आए ते परवाणु ॥

Jin guramukhi naamu đhiâaīâa âaē ŧe paravaañu ||

Blessed and approved is the coming into the world, of those Gurmukhs who meditate on the Naam, the Name of the Lord.

ਨਾਨਕ ਕੁਲ ਉਧਾਰਹਿ ਆਪਣਾ ਦਰਗਹ ਪਾਵਹਿ ਮਾਣੁ ॥੨॥

नानक कुल उधारहि आपणा दरगह पावहि माणु ॥२॥

Naanak kul ūđhaarahi âapañaa đaragah paavahi maañu ||2||

O Nanak, they save their families, and they are honored in the Court of the Lord. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਨੀ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁਲੇ ਅਵਰੇ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ ॥

नानक नामु न चेतनी अगिआनी अंधुले अवरे करम कमाहि ॥

Naanak naamu na cheŧanee âgiâanee ânđđhule âvare karam kamaahi ||

O Nanak, the blind, ignorant fools do not remember the Naam, the Name of the Lord; they involve themselves in other activities.

ਜਮ ਦਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਫਿਰਿ ਵਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਪਚਾਹਿ ॥੧॥

जम दरि बधे मारीअहि फिरि विसटा माहि पचाहि ॥१॥

Jam đari bađhe maareeâhi phiri visataa maahi pachaahi ||1||

They are bound and gagged at the door of the Messenger of Death; they are punished, and in the end, they rot away in manure. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਆਪਣਾ ਸੇ ਜਨ ਸਚੇ ਪਰਵਾਣੁ ॥

नानक सतिगुरु सेवहि आपणा से जन सचे परवाणु ॥

Naanak saŧiguru sevahi âapañaa se jan sache paravaañu ||

O Nanak, those humble beings are true and approved, who serve their True Guru.

ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ਸਮਾਇ ਰਹੇ ਚੂਕਾ ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ॥੨॥

हरि कै नाइ समाइ रहे चूका आवणु जाणु ॥२॥

Hari kai naaī samaaī rahe chookaa âavañu jaañu ||2||

They remain absorbed in the Name of the Lord, and their comings and goings cease. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਬਿਨੁ ਕਰਮੈ ਨਾਉ ਨ ਪਾਈਐ ਪੂਰੈ ਕਰਮਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

बिनु करमै नाउ न पाईऐ पूरै करमि पाइआ जाइ ॥

Binu karamai naaū na paaëeâi poorai karami paaīâa jaaī ||

Without the karma of good actions, the Name is not obtained; it can be obtained only by perfect good karma.

ਨਾਨਕ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾ ਗੁਰਮਤਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥

नानक नदरि करे जे आपणी ता गुरमति मेलि मिलाइ ॥१॥

Naanak nađari kare je âapañee ŧaa guramaŧi meli milaaī ||1||

O Nanak, if the Lord casts His Glance of Grace, then under Guru's Instruction, one is united in His Union. ||1||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਨਾਨਕ ਨਾਵਹੁ ਘੁਥਿਆ ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਸਭੁ ਜਾਇ ॥

नानक नावहु घुथिआ हलतु पलतु सभु जाइ ॥

Naanak naavahu ghuŧhiâa halaŧu palaŧu sabhu jaaī ||

O Nanak, forsaking the Name, he loses everything, in this world and the next.

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਸਭੁ ਹਿਰਿ ਲਇਆ ਮੁਠੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

जपु तपु संजमु सभु हिरि लइआ मुठी दूजै भाइ ॥

Japu ŧapu sanjjamu sabhu hiri laīâa muthee đoojai bhaaī ||

Chanting, deep meditation and austere self-disciplined practices are all wasted; he is deceived by the love of duality.

ਜਮ ਦਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਬਹੁਤੀ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥੧॥

जम दरि बधे मारीअहि बहुती मिलै सजाइ ॥१॥

Jam đari bađhe maareeâhi bahuŧee milai sajaaī ||1||

He is bound and gagged at the door of the Messenger of Death. He is beaten, and receives terrible punishment. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸੰਤਾ ਨਾਲਿ ਵੈਰੁ ਕਮਾਵਦੇ ਦੁਸਟਾ ਨਾਲਿ ਮੋਹੁ ਪਿਆਰੁ ॥

संता नालि वैरु कमावदे दुसटा नालि मोहु पिआरु ॥

Sanŧŧaa naali vairu kamaavađe đusataa naali mohu piâaru ||

They inflict their hatred upon the Saints, and they love the wicked sinners.

ਅਗੈ ਪਿਛੈ ਸੁਖੁ ਨਹੀ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥

अगै पिछै सुखु नही मरि जमहि वारो वार ॥

Âgai pichhai sukhu nahee mari jammahi vaaro vaar ||

They find no peace in either this world or the next; they are born only to die, again and again.

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਕਦੇ ਨ ਬੁਝਈ ਦੁਬਿਧਾ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥

त्रिसना कदे न बुझई दुबिधा होइ खुआरु ॥

Ŧrisanaa kađe na bujhaëe đubiđhaa hoī khuâaru ||

Their hunger is never satisfied, and they are ruined by duality.

ਮੁਹ ਕਾਲੇ ਤਿਨਾ ਨਿੰਦਕਾ ਤਿਤੁ ਸਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥

मुह काले तिना निंदका तितु सचै दरबारि ॥

Muh kaale ŧinaa ninđđakaa ŧiŧu sachai đarabaari ||

The faces of these slanderers are blackened in the Court of the True Lord.

ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਵਿਹੂਣਿਆ ਨਾ ਉਰਵਾਰਿ ਨ ਪਾਰਿ ॥੨॥

नानक नाम विहूणिआ ना उरवारि न पारि ॥२॥

Naanak naam vihooñiâa naa ūravaari na paari ||2||

O Nanak, without the Naam, they find no shelter on either this shore, or the one beyond. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਗਾਖੜੀ ਸਿਰੁ ਦੀਜੈ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥

सतिगुर की सेवा गाखड़ी सिरु दीजै आपु गवाइ ॥

Saŧigur kee sevaa gaakhaɍee siru đeejai âapu gavaaī ||

It is very difficult to serve the True Guru; offer your head, and eradicate self-conceit.

ਸਬਦਿ ਮਰਹਿ ਫਿਰਿ ਨਾ ਮਰਹਿ ਤਾ ਸੇਵਾ ਪਵੈ ਸਭ ਥਾਇ ॥

सबदि मरहि फिरि ना मरहि ता सेवा पवै सभ थाइ ॥

Sabađi marahi phiri naa marahi ŧaa sevaa pavai sabh ŧhaaī ||

One who dies in the Word of the Shabad shall never have to die again; his service is totally approved.

ਪਾਰਸ ਪਰਸਿਐ ਪਾਰਸੁ ਹੋਵੈ ਸਚਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

पारस परसिऐ पारसु होवै सचि रहै लिव लाइ ॥

Paaras parasiâi paarasu hovai sachi rahai liv laaī ||

Touching the philosopher's stone, one becomes the philosopher's stone, which transforms lead into gold; remain lovingly attached to the True Lord.

ਜਿਸੁ ਪੂਰਬਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਤਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਪ੍ਰਭੁ ਆਇ ॥

जिसु पूरबि होवै लिखिआ तिसु सतिगुरु मिलै प्रभु आइ ॥

Jisu poorabi hovai likhiâa ŧisu saŧiguru milai prbhu âaī ||

One who has such pre-ordained destiny, comes to meet the True Guru and God.

ਨਾਨਕ ਗਣਤੈ ਸੇਵਕੁ ਨਾ ਮਿਲੈ ਜਿਸੁ ਬਖਸੇ ਸੋ ਪਵੈ ਥਾਇ ॥੧॥

नानक गणतै सेवकु ना मिलै जिसु बखसे सो पवै थाइ ॥१॥

Naanak gañaŧai sevaku naa milai jisu bakhase so pavai ŧhaaī ||1||

O Nanak, the Lord's servant does not meet Him because of his own account; he alone is acceptable, whom the Lord forgives. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਹਲੁ ਕੁਮਹਲੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ਮੂਰਖ ਅਪਣੈ ਸੁਆਇ ॥

महलु कुमहलु न जाणनी मूरख अपणै सुआइ ॥

Mahalu kumahalu na jaañanee moorakh âpañai suâaī ||

The fools do not know the difference between good and bad; they are deceived by their self-interests.

ਸਬਦੁ ਚੀਨਹਿ ਤਾ ਮਹਲੁ ਲਹਹਿ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਇ ॥

सबदु चीनहि ता महलु लहहि जोती जोति समाइ ॥

Sabađu cheenahi ŧaa mahalu lahahi joŧee joŧi samaaī ||

But if they contemplate the Word of the Shabad, they obtain the Mansion of the Lord's Presence, and their light merges in the Light.

ਸਦਾ ਸਚੇ ਕਾ ਭਉ ਮਨਿ ਵਸੈ ਤਾ ਸਭਾ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥

सदा सचे का भउ मनि वसै ता सभा सोझी पाइ ॥

Sađaa sache kaa bhaū mani vasai ŧaa sabhaa sojhee paaī ||

The Fear of God is always on their minds, and so they come to understand everything.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਪਣੈ ਘਰਿ ਵਰਤਦਾ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥

सतिगुरु अपणै घरि वरतदा आपे लए मिलाइ ॥

Saŧiguru âpañai ghari varaŧađaa âape laē milaaī ||

The True Guru is pervading the homes within; He Himself blends them with the Lord.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਸਭ ਪੂਰੀ ਪਈ ਜਿਸ ਨੋ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥੨॥

नानक सतिगुरि मिलिऐ सभ पूरी पई जिस नो किरपा करे रजाइ ॥२॥

Naanak saŧiguri miliâi sabh pooree paëe jis no kirapaa kare rajaaī ||2||

O Nanak, they meet the True Guru, and all their desires are fulfilled, if the Lord grants His Grace and so wills. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿੰਦੈ ਤਿਸ ਦਾ ਬ੍ਰਹਮਤੁ ਰਹੈ ਏਕ ਸਬਦਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

ब्रहमु बिंदै तिस दा ब्रहमतु रहै एक सबदि लिव लाइ ॥

Brhamu binđđai ŧis đaa brhamaŧu rahai ēk sabađi liv laaī ||

One who knows God, and who lovingly focuses his attention on the One Word of the Shabad, keeps his spirituality intact.

ਨਵ ਨਿਧੀ ਅਠਾਰਹ ਸਿਧੀ ਪਿਛੈ ਲਗੀਆ ਫਿਰਹਿ ਜੋ ਹਰਿ ਹਿਰਦੈ ਸਦਾ ਵਸਾਇ ॥

नव निधी अठारह सिधी पिछै लगीआ फिरहि जो हरि हिरदै सदा वसाइ ॥

Nav niđhee âthaarah siđhee pichhai lageeâa phirahi jo hari hirađai sađaa vasaaī ||

The nine treasures and the eighteen spiritual powers of the Siddhas follow him, who keeps the Lord enshrined in his heart.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਉ ਨ ਪਾਈਐ ਬੁਝਹੁ ਕਰਿ ਵੀਚਾਰੁ ॥

बिनु सतिगुर नाउ न पाईऐ बुझहु करि वीचारु ॥

Binu saŧigur naaū na paaëeâi bujhahu kari veechaaru ||

Without the True Guru, the Name is not found; understand this, and reflect upon it.

ਨਾਨਕ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਜੁਗ ਚਾਰਿ ॥੧॥

नानक पूरै भागि सतिगुरु मिलै सुखु पाए जुग चारि ॥१॥

Naanak poorai bhaagi saŧiguru milai sukhu paaē jug chaari ||1||

O Nanak, through perfect good destiny, one meets the True Guru, and finds peace, throughout the four ages. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਕਿਆ ਗਭਰੂ ਕਿਆ ਬਿਰਧਿ ਹੈ ਮਨਮੁਖ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਨ ਜਾਇ ॥

किआ गभरू किआ बिरधि है मनमुख त्रिसना भुख न जाइ ॥

Kiâa gabharoo kiâa birađhi hai manamukh ŧrisanaa bhukh na jaaī ||

Whether he is young or old, the self-willed manmukh cannot escape hunger and thirst.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੇ ਰਤਿਆ ਸੀਤਲੁ ਹੋਏ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥

गुरमुखि सबदे रतिआ सीतलु होए आपु गवाइ ॥

Guramukhi sabađe raŧiâa seeŧalu hoē âapu gavaaī ||

The Gurmukhs are imbued with the Word of the Shabad; they are at peace, having lost their self-conceit.

ਅੰਦਰੁ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਸੰਤੋਖਿਆ ਫਿਰਿ ਭੁਖ ਨ ਲਗੈ ਆਇ ॥

अंदरु त्रिपति संतोखिआ फिरि भुख न लगै आइ ॥

Ânđđaru ŧripaŧi sanŧŧokhiâa phiri bhukh na lagai âaī ||

They are satisfied and satiated within; they never feel hungry again.

ਨਾਨਕ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰਹਿ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜੋ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੨॥

नानक जि गुरमुखि करहि सो परवाणु है जो नामि रहे लिव लाइ ॥२॥

Naanak ji guramukhi karahi so paravaañu hai jo naami rahe liv laaī ||2||

O Nanak, whatever the Gurmukhs do is acceptable; they remain lovingly absorbed in the Naam, the Name of the Lord. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਗਿਆਨੁ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

गुर बिनु गिआनु न होवई ना सुखु वसै मनि आइ ॥

Gur binu giâanu na hovaëe naa sukhu vasai mani âaī ||

Without the Guru, spiritual wisdom is not obtained, and peace does not come to abide in the mind.

ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਵਿਹੂਣੇ ਮਨਮੁਖੀ ਜਾਸਨਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ॥੧॥

नानक नाम विहूणे मनमुखी जासनि जनमु गवाइ ॥१॥

Naanak naam vihooñe manamukhee jaasani janamu gavaaī ||1||

O Nanak, without the Naam, the Name of the Lord, the self-willed manmukhs depart, after having wasted their lives. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਨਾਵੈ ਨੋ ਸਭਿ ਖੋਜਦੇ ਥਕਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

सिध साधिक नावै नो सभि खोजदे थकि रहे लिव लाइ ॥

Siđh saađhik naavai no sabhi khojađe ŧhaki rahe liv laaī ||

All the Siddhas, spiritual masters and seekers search for the Name; they have grown weary of concentrating and focusing their attention.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਇ ॥

बिनु सतिगुर किनै न पाइओ गुरमुखि मिलै मिलाइ ॥

Binu saŧigur kinai na paaīõ guramukhi milai milaaī ||

Without the True Guru, no one finds the Name; the Gurmukhs unite in Union with the Lord.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਪੈਨਣੁ ਖਾਣੁ ਸਭੁ ਬਾਦਿ ਹੈ ਧਿਗੁ ਸਿਧੀ ਧਿਗੁ ਕਰਮਾਤਿ ॥

बिनु नावै पैनणु खाणु सभु बादि है धिगु सिधी धिगु करमाति ॥

Binu naavai painañu khaañu sabhu baađi hai đhigu siđhee đhigu karamaaŧi ||

Without the Name, all food and clothes are worthless; cursed is such spirituality, and cursed are such miraculous powers.

ਸਾ ਸਿਧਿ ਸਾ ਕਰਮਾਤਿ ਹੈ ਅਚਿੰਤੁ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਦਾਤਿ ॥

सा सिधि सा करमाति है अचिंतु करे जिसु दाति ॥

Saa siđhi saa karamaaŧi hai âchinŧŧu kare jisu đaaŧi ||

That alone is spirituality, and that alone is miraculous power, which the Carefree Lord spontaneously bestows.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਏਹਾ ਸਿਧਿ ਏਹਾ ਕਰਮਾਤਿ ॥੨॥

नानक गुरमुखि हरि नामु मनि वसै एहा सिधि एहा करमाति ॥२॥

Naanak guramukhi hari naamu mani vasai ēhaa siđhi ēhaa karamaaŧi ||2||

O Nanak, the Lord's Name abides in the mind of the Gurmukh; this is spirituality, and this is miraculous power. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਪੜਣਾ ਗੁੜਣਾ ਸੰਸਾਰ ਕੀ ਕਾਰ ਹੈ ਅੰਦਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਵਿਕਾਰੁ ॥

पड़णा गुड़णा संसार की कार है अंदरि त्रिसना विकारु ॥

Paɍañaa guɍañaa sanssaar kee kaar hai ânđđari ŧrisanaa vikaaru ||

Reading and studying are just worldly pursuits, if there is thirst and corruption within.

ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਸਭਿ ਪੜਿ ਥਕੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਰੁ ॥

हउमै विचि सभि पड़ि थके दूजै भाइ खुआरु ॥

Haūmai vichi sabhi paɍi ŧhake đoojai bhaaī khuâaru ||

Reading in egotism, all have grown weary; through the love of duality, they are ruined.

ਸੋ ਪੜਿਆ ਸੋ ਪੰਡਿਤੁ ਬੀਨਾ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥

सो पड़िआ सो पंडितु बीना गुर सबदि करे वीचारु ॥

So paɍiâa so panddiŧu beenaa gur sabađi kare veechaaru ||

He alone is educated, and he alone is a wise Pandit, who contemplates the Word of the Guru's Shabad.

ਅੰਦਰੁ ਖੋਜੈ ਤਤੁ ਲਹੈ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

अंदरु खोजै ततु लहै पाए मोख दुआरु ॥

Ânđđaru khojai ŧaŧu lahai paaē mokh đuâaru ||

He searches within himself, and finds the true essence; he finds the Door of Salvation.

ਗੁਣ ਨਿਧਾਨੁ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਸਹਜਿ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥

गुण निधानु हरि पाइआ सहजि करे वीचारु ॥

Guñ niđhaanu hari paaīâa sahaji kare veechaaru ||

He finds the Lord, the treasure of excellence, and peacefully contemplates Him.

ਧੰਨੁ ਵਾਪਾਰੀ ਨਾਨਕਾ ਜਿਸੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ॥੧॥

धंनु वापारी नानका जिसु गुरमुखि नामु अधारु ॥१॥

Đhannu vaapaaree naanakaa jisu guramukhi naamu âđhaaru ||1||

Blessed is the trader, O Nanak, who, as Gurmukh, takes the Name as his only Support. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਵਿਣੁ ਮਨੁ ਮਾਰੇ ਕੋਇ ਨ ਸਿਝਈ ਵੇਖਹੁ ਕੋ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

विणु मनु मारे कोइ न सिझई वेखहु को लिव लाइ ॥

Viñu manu maare koī na sijhaëe vekhahu ko liv laaī ||

Without conquering his mind, no one can be successful. See this, and concentrate on it.

ਭੇਖਧਾਰੀ ਤੀਰਥੀ ਭਵਿ ਥਕੇ ਨਾ ਏਹੁ ਮਨੁ ਮਾਰਿਆ ਜਾਇ ॥

भेखधारी तीरथी भवि थके ना एहु मनु मारिआ जाइ ॥

Bhekhađhaaree ŧeeraŧhee bhavi ŧhake naa ēhu manu maariâa jaaī ||

The wandering holy men are tired of making pilgrimages to sacred shrines; they have not been able to conquer their minds.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਹੁ ਮਨੁ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਸਚਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

गुरमुखि एहु मनु जीवतु मरै सचि रहै लिव लाइ ॥

Guramukhi ēhu manu jeevaŧu marai sachi rahai liv laaī ||

The Gurmukh has conquered his mind, and he remains lovingly absorbed in the True Lord.

ਨਾਨਕ ਇਸੁ ਮਨ ਕੀ ਮਲੁ ਇਉ ਉਤਰੈ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥੨॥

नानक इसु मन की मलु इउ उतरै हउमै सबदि जलाइ ॥२॥

Naanak īsu man kee malu īū ūŧarai haūmai sabađi jalaaī ||2||

O Nanak, this is how the filth of the mind is removed; the Word of the Shabad burns away the ego. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੀ ਇਸੁ ਮਨ ਕਉ ਮਲੁ ਲਾਗੀ ਕਾਲਾ ਹੋਆ ਸਿਆਹੁ ॥

जनम जनम की इसु मन कउ मलु लागी काला होआ सिआहु ॥

Janam janam kee īsu man kaū malu laagee kaalaa hoâa siâahu ||

The filth of countless incarnations sticks to this mind; it has become pitch black.

ਖੰਨਲੀ ਧੋਤੀ ਉਜਲੀ ਨ ਹੋਵਈ ਜੇ ਸਉ ਧੋਵਣਿ ਪਾਹੁ ॥

खंनली धोती उजली न होवई जे सउ धोवणि पाहु ॥

Khannalee đhoŧee ūjalee na hovaëe je saū đhovañi paahu ||

The oily rag cannot be cleaned by merely washing it, even if it is washed a hundred times.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਉਲਟੀ ਹੋਵੈ ਮਤਿ ਬਦਲਾਹੁ ॥

गुर परसादी जीवतु मरै उलटी होवै मति बदलाहु ॥

Gur parasaađee jeevaŧu marai ūlatee hovai maŧi bađalaahu ||

By Guru's Grace, one remains dead while yet alive; his intellect is transformed, and he becomes detached from the world.

ਨਾਨਕ ਮੈਲੁ ਨ ਲਗਈ ਨਾ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਪਾਹੁ ॥੧॥

नानक मैलु न लगई ना फिरि जोनी पाहु ॥१॥

Naanak mailu na lagaëe naa phiri jonee paahu ||1||

O Nanak, no filth sticks to him, and he does not fall into the womb again. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਚਹੁ ਜੁਗੀ ਕਲਿ ਕਾਲੀ ਕਾਂਢੀ ਇਕ ਉਤਮ ਪਦਵੀ ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਾਹਿ ॥

चहु जुगी कलि काली कांढी इक उतम पदवी इसु जुग माहि ॥

Chahu jugee kali kaalee kaandhee īk ūŧam pađavee īsu jug maahi ||

Kali Yuga is called the Dark Age, but the most sublime state is attained in this age.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਫਲੁ ਪਾਈਐ ਜਿਨ ਕਉ ਹਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਹਿ ॥

गुरमुखि हरि कीरति फलु पाईऐ जिन कउ हरि लिखि पाहि ॥

Guramukhi hari keeraŧi phalu paaëeâi jin kaū hari likhi paahi ||

The Gurmukh obtains the fruit, the Kirtan of the Lord's Praises; this is his destiny, ordained by the Lord.

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਹਰਿ ਉਚਰਹਿ ਹਰਿ ਭਗਤੀ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਿ ॥੨॥

नानक गुर परसादी अनदिनु भगति हरि उचरहि हरि भगती माहि समाहि ॥२॥

Naanak gur parasaađee ânađinu bhagaŧi hari ūcharahi hari bhagaŧee maahi samaahi ||2||

O Nanak, by Guru's Grace, he worships the Lord night and day; he chants the Lord's Name, and remains absorbed in the Lord's devotional worship. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਰੇ ਜਨ ਉਥਾਰੈ ਦਬਿਓਹੁ ਸੁਤਿਆ ਗਈ ਵਿਹਾਇ ॥

रे जन उथारै दबिओहु सुतिआ गई विहाइ ॥

Re jan ūŧhaarai đabiõhu suŧiâa gaëe vihaaī ||

O man, you have been tormented by a nightmare, and you have passed your life in sleep.

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸੁਣਿ ਨ ਜਾਗਿਓ ਅੰਤਰਿ ਨ ਉਪਜਿਓ ਚਾਉ ॥

सतिगुर का सबदु सुणि न जागिओ अंतरि न उपजिओ चाउ ॥

Saŧigur kaa sabađu suñi na jaagiõ ânŧŧari na ūpajiõ chaaū ||

You did not wake to hear the Word of the True Guru's Shabad; you have no inspiration within yourself.

ਸਰੀਰੁ ਜਲਉ ਗੁਣ ਬਾਹਰਾ ਜੋ ਗੁਰ ਕਾਰ ਨ ਕਮਾਇ ॥

सरीरु जलउ गुण बाहरा जो गुर कार न कमाइ ॥

Sareeru jalaū guñ baaharaa jo gur kaar na kamaaī ||

That body burns, which has no virtue, and which does not serve the Guru.

ਜਗਤੁ ਜਲੰਦਾ ਡਿਠੁ ਮੈ ਹਉਮੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

जगतु जलंदा डिठु मै हउमै दूजै भाइ ॥

Jagaŧu jalanđđaa dithu mai haūmai đoojai bhaaī ||

I have seen that the world is burning, in egotism and the love of duality.

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ਉਬਰੇ ਸਚੁ ਮਨਿ ਸਬਦਿ ਧਿਆਇ ॥੧॥

नानक गुर सरणाई उबरे सचु मनि सबदि धिआइ ॥१॥

Naanak gur sarañaaëe ūbare sachu mani sabađi đhiâaī ||1||

O Nanak, those who seek the Guru's Sanctuary are saved; within their minds, they meditate on the True Word of the Shabad. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਹਉਮੈ ਗਈ ਸੋਭਾਵੰਤੀ ਨਾਰਿ ॥

सबदि रते हउमै गई सोभावंती नारि ॥

Sabađi raŧe haūmai gaëe sobhaavanŧŧee naari ||

Attuned to the Word of the Shabad, the soul-bride is rid of egotism, and she is glorified.

ਪਿਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਸਦਾ ਚਲੈ ਤਾ ਬਨਿਆ ਸੀਗਾਰੁ ॥

पिर कै भाणै सदा चलै ता बनिआ सीगारु ॥

Pir kai bhaañai sađaa chalai ŧaa baniâa seegaaru ||

If she walks steadily in the way of His Will, then she is adorned with decorations.

ਸੇਜ ਸੁਹਾਵੀ ਸਦਾ ਪਿਰੁ ਰਾਵੈ ਹਰਿ ਵਰੁ ਪਾਇਆ ਨਾਰਿ ॥

सेज सुहावी सदा पिरु रावै हरि वरु पाइआ नारि ॥

Sej suhaavee sađaa piru raavai hari varu paaīâa naari ||

Her couch becomes beautiful, and she constantly enjoys her Husband Lord; she obtains the Lord as her Husband.

ਨਾ ਹਰਿ ਮਰੈ ਨ ਕਦੇ ਦੁਖੁ ਲਾਗੈ ਸਦਾ ਸੁਹਾਗਣਿ ਨਾਰਿ ॥

ना हरि मरै न कदे दुखु लागै सदा सुहागणि नारि ॥

Naa hari marai na kađe đukhu laagai sađaa suhaagañi naari ||

The Lord does not die, and she never suffers pain; she is a happy soul-bride forever.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਮੇਲਿ ਲਈ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥੨॥

नानक हरि प्रभ मेलि लई गुर कै हेति पिआरि ॥२॥

Naanak hari prbh meli laëe gur kai heŧi piâari ||2||

O Nanak, the Lord God unites her with Himself; she enshrines love and affection for the Guru. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸੁਖੁ ਊਪਜੈ ਫਿਰਿ ਦੁਖੁ ਨ ਲਗੈ ਆਇ ॥

गुर सेवा ते सुखु ऊपजै फिरि दुखु न लगै आइ ॥

Gur sevaa ŧe sukhu ǖpajai phiri đukhu na lagai âaī ||

Serving the Guru, peace is produced, and then, one does not suffer in pain.

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣਾ ਮਿਟਿ ਗਇਆ ਕਾਲੈ ਕਾ ਕਿਛੁ ਨ ਬਸਾਇ ॥

जमणु मरणा मिटि गइआ कालै का किछु न बसाइ ॥

Jammañu marañaa miti gaīâa kaalai kaa kichhu na basaaī ||

The cycle of birth and death is brought to an end, and death has no power over at all.

ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਮਨੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਚੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥

हरि सेती मनु रवि रहिआ सचे रहिआ समाइ ॥

Hari seŧee manu ravi rahiâa sache rahiâa samaaī ||

His mind is imbued with the Lord, and he remains merged in the True Lord.

ਨਾਨਕ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿੰਨ ਕਉ ਜੋ ਚਲਨਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥੧॥

नानक हउ बलिहारी तिंन कउ जो चलनि सतिगुर भाइ ॥१॥

Naanak haū balihaaree ŧinn kaū jo chalani saŧigur bhaaī ||1||

O Nanak, I am a sacrifice to those who walk in the Way of the True Guru's Will. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਸੁਧੁ ਨ ਹੋਵਈ ਜੇ ਅਨੇਕ ਕਰੈ ਸੀਗਾਰ ॥

बिनु सबदै सुधु न होवई जे अनेक करै सीगार ॥

Binu sabađai suđhu na hovaëe je ânek karai seegaar ||

Without the Word of the Shabad, purity is not obtained, even though the soul-bride may adorn herself with all sorts of decorations.

ਪਿਰ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥

पिर की सार न जाणई दूजै भाइ पिआरु ॥

Pir kee saar na jaañaëe đoojai bhaaī piâaru ||

She does not know the value of her Husband Lord; she is attached to the love of duality.

ਸਾ ਕੁਸੁਧ ਸਾ ਕੁਲਖਣੀ ਨਾਨਕ ਨਾਰੀ ਵਿਚਿ ਕੁਨਾਰਿ ॥੨॥

सा कुसुध सा कुलखणी नानक नारी विचि कुनारि ॥२॥

Saa kusuđh saa kulakhañee naanak naaree vichi kunaari ||2||

She is impure, and ill-mannered, O Nanak; among women, she is the most evil woman. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਏ ਮਨ ਹਰਿ ਜੀ ਧਿਆਇ ਤੂ ਇਕ ਮਨਿ ਇਕ ਚਿਤਿ ਭਾਇ ॥

ए मन हरि जी धिआइ तू इक मनि इक चिति भाइ ॥

Ē man hari jee đhiâaī ŧoo īk mani īk chiŧi bhaaī ||

O mind, meditate on the Dear Lord, with single-minded conscious concentration.

ਹਰਿ ਕੀਆ ਸਦਾ ਸਦਾ ਵਡਿਆਈਆ ਦੇਇ ਨ ਪਛੋਤਾਇ ॥

हरि कीआ सदा सदा वडिआईआ देइ न पछोताइ ॥

Hari keeâa sađaa sađaa vadiâaëeâa đeī na pachhoŧaaī ||

The glorious greatness of the Lord shall last forever and ever; He never regrets what He gives.

ਹਉ ਹਰਿ ਕੈ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਇ ॥

हउ हरि कै सद बलिहारणै जितु सेविऐ सुखु पाइ ॥

Haū hari kai sađ balihaarañai jiŧu seviâi sukhu paaī ||

I am forever a sacrifice to the Lord; serving Him, peace is obtained.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥੧॥

नानक गुरमुखि मिलि रहै हउमै सबदि जलाइ ॥१॥

Naanak guramukhi mili rahai haūmai sabađi jalaaī ||1||

O Nanak, the Gurmukh remains merged with the Lord; he burns away his ego through the Word of the Shabad. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਆਪੇ ਸੇਵਾ ਲਾਇਅਨੁ ਆਪੇ ਬਖਸ ਕਰੇਇ ॥

आपे सेवा लाइअनु आपे बखस करेइ ॥

Âape sevaa laaīânu âape bakhas kareī ||

He Himself enjoins us to serve Him, and He Himself blesses us with forgiveness.

ਸਭਨਾ ਕਾ ਮਾ ਪਿਉ ਆਪਿ ਹੈ ਆਪੇ ਸਾਰ ਕਰੇਇ ॥

सभना का मा पिउ आपि है आपे सार करेइ ॥

Sabhanaa kaa maa piū âapi hai âape saar kareī ||

He Himself is the father and mother of all; He Himself cares for us.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਨਿ ਤਿਨ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸੁ ਹੈ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਸੋਭਾ ਹੋਇ ॥੨॥

नानक नामु धिआइनि तिन निज घरि वासु है जुगु जुगु सोभा होइ ॥२॥

Naanak naamu đhiâaīni ŧin nij ghari vaasu hai jugu jugu sobhaa hoī ||2||

O Nanak, those who meditate on the Naam, the Name of the Lord, abide in the home of their inner being; they are honored throughout the ages. ||2||


ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੨ ਚਉਪਦੇ

धनासरी महला ३ घरु २ चउपदे

Đhanaasaree mahalaa 3 gharu 2 chaūpađe

Dhanaasaree, Third Mehl, Second House, Chau-Padas:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਇਹੁ ਧਨੁ ਅਖੁਟੁ ਨ ਨਿਖੁਟੈ ਨ ਜਾਇ ॥

इहु धनु अखुटु न निखुटै न जाइ ॥

Īhu đhanu âkhutu na nikhutai na jaaī ||

This wealth is inexhaustible. It shall never be exhausted, and it shall never be lost.

ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਦਿਖਾਇ ॥

पूरै सतिगुरि दीआ दिखाइ ॥

Poorai saŧiguri đeeâa đikhaaī ||

The Perfect True Guru has revealed it to me.

ਅਪੁਨੇ ਸਤਿਗੁਰ ਕਉ ਸਦ ਬਲਿ ਜਾਈ ॥

अपुने सतिगुर कउ सद बलि जाई ॥

Âpune saŧigur kaū sađ bali jaaëe ||

I am forever a sacrifice to my True Guru.

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥੧॥

गुर किरपा ते हरि मंनि वसाई ॥१॥

Gur kirapaa ŧe hari manni vasaaëe ||1||

By Guru's Grace, I have enshrined the Lord within my mind. ||1||


ਸੇ ਧਨਵੰਤ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

से धनवंत हरि नामि लिव लाइ ॥

Se đhanavanŧŧ hari naami liv laaī ||

They alone are wealthy, who lovingly attune themselves to the Lord's Name.

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਹਰਿ ਧਨੁ ਪਰਗਾਸਿਆ ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥

गुरि पूरै हरि धनु परगासिआ हरि किरपा ते वसै मनि आइ ॥ रहाउ ॥

Guri poorai hari đhanu paragaasiâa hari kirapaa ŧe vasai mani âaī || rahaaū ||

The Perfect Guru has revealed to me the Lord's treasure; by the Lord's Grace, it has come to abide in my mind. || Pause ||


ਅਵਗੁਣ ਕਾਟਿ ਗੁਣ ਰਿਦੈ ਸਮਾਇ ॥

अवगुण काटि गुण रिदै समाइ ॥

Âvaguñ kaati guñ riđai samaaī ||

He is rid of his demerits, and his heart is permeated with merit and virtue.

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

पूरे गुर कै सहजि सुभाइ ॥

Poore gur kai sahaji subhaaī ||

By Guru's Grace, he naturally dwells in celestial peace.

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ॥

पूरे गुर की साची बाणी ॥

Poore gur kee saachee baañee ||

True is the Word of the Perfect Guru's Bani.

ਸੁਖ ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਣੀ ॥੨॥

सुख मन अंतरि सहजि समाणी ॥२॥

Sukh man ânŧŧari sahaji samaañee ||2||

They bring peace to the mind, and celestial peace is absorbed within. ||2||


ਏਕੁ ਅਚਰਜੁ ਜਨ ਦੇਖਹੁ ਭਾਈ ॥

एकु अचरजु जन देखहु भाई ॥

Ēku âcharaju jan đekhahu bhaaëe ||

O my humble Siblings of Destiny, behold this strange and wonderful thing:

ਦੁਬਿਧਾ ਮਾਰਿ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥

दुबिधा मारि हरि मंनि वसाई ॥

Đubiđhaa maari hari manni vasaaëe ||

Duality is overcome, and the Lord dwells within his mind.

ਨਾਮੁ ਅਮੋਲਕੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

नामु अमोलकु न पाइआ जाइ ॥

Naamu âmolaku na paaīâa jaaī ||

The Naam, the Name of the Lord, is priceless; it cannot be taken.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੩॥

गुर परसादि वसै मनि आइ ॥३॥

Gur parasaađi vasai mani âaī ||3||

By Guru's Grace, it comes to abide in the mind. ||3||


ਸਭ ਮਹਿ ਵਸੈ ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੋ ਸੋਇ ॥

सभ महि वसै प्रभु एको सोइ ॥

Sabh mahi vasai prbhu ēko soī ||

He is the One God, abiding within all.

ਗੁਰਮਤੀ ਘਟਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥

गुरमती घटि परगटु होइ ॥

Guramaŧee ghati paragatu hoī ||

Through the Guru's Teachings, He is revealed in the heart.

ਸਹਜੇ ਜਿਨਿ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਣਿ ਪਛਾਣਿਆ ॥

सहजे जिनि प्रभु जाणि पछाणिआ ॥

Sahaje jini prbhu jaañi pachhaañiâa ||

One who intuitively knows and realizes God,

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥੪॥੧॥

नानक नामु मिलै मनु मानिआ ॥४॥१॥

Naanak naamu milai manu maaniâa ||4||1||

O Nanak, obtains the Naam; his mind is pleased and appeased. ||4||1||


ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥

धनासरी महला ३ ॥

Đhanaasaree mahalaa 3 ||

Dhanaasaree, Third Mehl:

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਅਤਿ ਅਪਾਰਾ ॥

हरि नामु धनु निरमलु अति अपारा ॥

Hari naamu đhanu niramalu âŧi âpaaraa ||

The wealth of the Lord's Name is immaculate, and absolutely infinite.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥

गुर कै सबदि भरे भंडारा ॥

Gur kai sabađi bhare bhanddaaraa ||

The Word of the Guru's Shabad is over-flowing with treasure.

ਨਾਮ ਧਨ ਬਿਨੁ ਹੋਰ ਸਭ ਬਿਖੁ ਜਾਣੁ ॥

नाम धन बिनु होर सभ बिखु जाणु ॥

Naam đhan binu hor sabh bikhu jaañu ||

Know that, except for the wealth of the Name, all other wealth is poison.

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਜਲੈ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥੧॥

माइआ मोहि जलै अभिमानु ॥१॥

Maaīâa mohi jalai âbhimaanu ||1||

The egotistical people are burning in their attachment to Maya. ||1||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖੈ ਕੋਇ ॥

गुरमुखि हरि रसु चाखै कोइ ॥

Guramukhi hari rasu chaakhai koī ||

How rare is that Gurmukh who tastes the sublime essence of the Lord.

ਤਿਸੁ ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਹੋਵੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥

तिसु सदा अनंदु होवै दिनु राती पूरै भागि परापति होइ ॥ रहाउ ॥

Ŧisu sađaa ânanđđu hovai đinu raaŧee poorai bhaagi paraapaŧi hoī || rahaaū ||

He is always in bliss, day and night; through perfect good destiny, he obtains the Name. || Pause ||


ਸਬਦੁ ਦੀਪਕੁ ਵਰਤੈ ਤਿਹੁ ਲੋਇ ॥

सबदु दीपकु वरतै तिहु लोइ ॥

Sabađu đeepaku varaŧai ŧihu loī ||

The Word of the Shabad is a lamp, illuminating the three worlds.

ਜੋ ਚਾਖੈ ਸੋ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥

जो चाखै सो निरमलु होइ ॥

Jo chaakhai so niramalu hoī ||

One who tastes it, becomes immaculate.

ਨਿਰਮਲ ਨਾਮਿ ਹਉਮੈ ਮਲੁ ਧੋਇ ॥

निरमल नामि हउमै मलु धोइ ॥

Niramal naami haūmai malu đhoī ||

The immaculate Naam, the Name of the Lord, washes off the filth of ego.

ਸਾਚੀ ਭਗਤਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੨॥

साची भगति सदा सुखु होइ ॥२॥

Saachee bhagaŧi sađaa sukhu hoī ||2||

True devotional worship brings lasting peace. ||2||


ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਸੋ ਹਰਿ ਜਨੁ ਲੋਗੁ ॥

जिनि हरि रसु चाखिआ सो हरि जनु लोगु ॥

Jini hari rasu chaakhiâa so hari janu logu ||

One who tastes the sublime essence of the Lord is the Lord's humble servant.

ਤਿਸੁ ਸਦਾ ਹਰਖੁ ਨਾਹੀ ਕਦੇ ਸੋਗੁ ॥

तिसु सदा हरखु नाही कदे सोगु ॥

Ŧisu sađaa harakhu naahee kađe sogu ||

He is forever happy; he is never sad.

ਆਪਿ ਮੁਕਤੁ ਅਵਰਾ ਮੁਕਤੁ ਕਰਾਵੈ ॥

आपि मुकतु अवरा मुकतु करावै ॥

Âapi mukaŧu âvaraa mukaŧu karaavai ||

He himself is liberated, and he liberates others as well.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪੈ ਹਰਿ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥੩॥

हरि नामु जपै हरि ते सुखु पावै ॥३॥

Hari naamu japai hari ŧe sukhu paavai ||3||

He chants the Lord's Name, and through the Lord, he finds peace. ||3||


ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸਭ ਮੁਈ ਬਿਲਲਾਇ ॥

बिनु सतिगुर सभ मुई बिललाइ ॥

Binu saŧigur sabh muëe bilalaaī ||

Without the True Guru, everyone dies, crying out in pain.

ਅਨਦਿਨੁ ਦਾਝਹਿ ਸਾਤਿ ਨ ਪਾਇ ॥

अनदिनु दाझहि साति न पाइ ॥

Ânađinu đaajhahi saaŧi na paaī ||

Night and day, they burn, and find no peace.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸਭੁ ਤ੍ਰਿਸਨ ਬੁਝਾਏ ॥

सतिगुरु मिलै सभु त्रिसन बुझाए ॥

Saŧiguru milai sabhu ŧrisan bujhaaē ||

But meeting the True Guru, all thirst is quenched.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਾਂਤਿ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥੪॥੨॥

नानक नामि सांति सुखु पाए ॥४॥२॥

Naanak naami saanŧi sukhu paaē ||4||2||

O Nanak, through the Naam, one finds peace and tranquility. ||4||2||


ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥

धनासरी महला ३ ॥

Đhanaasaree mahalaa 3 ||

Dhanaasaree, Third Mehl:

ਸਦਾ ਧਨੁ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲੇ ॥

सदा धनु अंतरि नामु समाले ॥

Sađaa đhanu ânŧŧari naamu samaale ||

Gather in and cherish forever the wealth of the Lord's Name, deep within;

ਜੀਅ ਜੰਤ ਜਿਨਹਿ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲੇ ॥

जीअ जंत जिनहि प्रतिपाले ॥

Jeeâ janŧŧ jinahi prŧipaale ||

He cherishes and nurtures all beings and creatures.

ਮੁਕਤਿ ਪਦਾਰਥੁ ਤਿਨ ਕਉ ਪਾਏ ॥

मुकति पदारथु तिन कउ पाए ॥

Mukaŧi pađaaraŧhu ŧin kaū paaē ||

They alone obtain the treasure of Liberation,

ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥੧॥

हरि कै नामि रते लिव लाए ॥१॥

Hari kai naami raŧe liv laaē ||1||

Who are lovingly imbued with, and focused on the Lord's Name. ||1||


ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਨੁ ਪਾਵੈ ॥

गुर सेवा ते हरि नामु धनु पावै ॥

Gur sevaa ŧe hari naamu đhanu paavai ||

Serving the Guru, one obtains the wealth of the Lord's Name.

ਅੰਤਰਿ ਪਰਗਾਸੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥ ਰਹਾਉ ॥

अंतरि परगासु हरि नामु धिआवै ॥ रहाउ ॥

Ânŧŧari paragaasu hari naamu đhiâavai || rahaaū ||

He is illumined and enlightened within, and he meditates on the Lord's Name. || Pause ||


ਇਹੁ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਗੂੜਾ ਧਨ ਪਿਰ ਹੋਇ ॥

इहु हरि रंगु गूड़ा धन पिर होइ ॥

Īhu hari ranggu gooɍaa đhan pir hoī ||

This love for the Lord is like the love of the bride for her husband.

ਸਾਂਤਿ ਸੀਗਾਰੁ ਰਾਵੇ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥

सांति सीगारु रावे प्रभु सोइ ॥

Saanŧi seegaaru raave prbhu soī ||

God ravishes and enjoys the soul-bride who is adorned with peace and tranquility.

ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਪ੍ਰਭੁ ਕੋਇ ਨ ਪਾਏ ॥

हउमै विचि प्रभु कोइ न पाए ॥

Haūmai vichi prbhu koī na paaē ||

No one finds God through egotism.

ਮੂਲਹੁ ਭੁਲਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਏ ॥੨॥

मूलहु भुला जनमु गवाए ॥२॥

Moolahu bhulaa janamu gavaaē ||2||

Wandering away from the Primal Lord, the root of all, one wastes his life in vain. ||2||


ਗੁਰ ਤੇ ਸਾਤਿ ਸਹਜ ਸੁਖੁ ਬਾਣੀ ॥

गुर ते साति सहज सुखु बाणी ॥

Gur ŧe saaŧi sahaj sukhu baañee ||

Tranquility, celestial peace, pleasure and the Word of His Bani come from the Guru.

ਸੇਵਾ ਸਾਚੀ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣੀ ॥

सेवा साची नामि समाणी ॥

Sevaa saachee naami samaañee ||

True is that service, which leads one to merge in the Naam.

ਸਬਦਿ ਮਿਲੈ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਸਦਾ ਧਿਆਏ ॥

सबदि मिलै प्रीतमु सदा धिआए ॥

Sabađi milai preeŧamu sađaa đhiâaē ||

Blessed with the Word of the Shabad, he meditates forever on the Lord, the Beloved.

ਸਾਚ ਨਾਮਿ ਵਡਿਆਈ ਪਾਏ ॥੩॥

साच नामि वडिआई पाए ॥३॥

Saach naami vadiâaëe paaē ||3||

Through the True Name, glorious greatness is obtained. ||3||


ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਸੋਇ ॥

आपे करता जुगि जुगि सोइ ॥

Âape karaŧaa jugi jugi soī ||

The Creator Himself abides throughout the ages.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਮੇਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥

नदरि करे मेलावा होइ ॥

Nađari kare melaavaa hoī ||

If He casts His Glance of Grace, then we meet Him.

ਗੁਰਬਾਣੀ ਤੇ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

गुरबाणी ते हरि मंनि वसाए ॥

Gurabaañee ŧe hari manni vasaaē ||

Through the Word of Gurbani, the Lord comes to dwell in the mind.

ਨਾਨਕ ਸਾਚਿ ਰਤੇ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥੪॥੩॥

नानक साचि रते प्रभि आपि मिलाए ॥४॥३॥

Naanak saachi raŧe prbhi âapi milaaē ||4||3||

O Nanak, God unites with Himself those who are imbued with Truth. ||4||3||


ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ਤੀਜਾ ॥

धनासरी महला ३ तीजा ॥

Đhanaasaree mahalaa 3 ŧeejaa ||

Dhanaasaree, Third Mehl:

ਜਗੁ ਮੈਲਾ ਮੈਲੋ ਹੋਇ ਜਾਇ ॥

जगु मैला मैलो होइ जाइ ॥

Jagu mailaa mailo hoī jaaī ||

The world is polluted, and those in the world become polluted as well.

ਆਵੈ ਜਾਇ ਦੂਜੈ ਲੋਭਾਇ ॥

आवै जाइ दूजै लोभाइ ॥

Âavai jaaī đoojai lobhaaī ||

In attachment to duality, it comes and goes.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਸਭ ਪਰਜ ਵਿਗੋਈ ॥

दूजै भाइ सभ परज विगोई ॥

Đoojai bhaaī sabh paraj vigoëe ||

This love of duality has ruined the entire world.

ਮਨਮੁਖਿ ਚੋਟਾ ਖਾਇ ਅਪੁਨੀ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥੧॥

मनमुखि चोटा खाइ अपुनी पति खोई ॥१॥

Manamukhi chotaa khaaī âpunee paŧi khoëe ||1||

The self-willed manmukh suffers punishment, and forfeits his honor. ||1||


ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਜਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥

गुर सेवा ते जनु निरमलु होइ ॥

Gur sevaa ŧe janu niramalu hoī ||

Serving the Guru, one becomes immaculate.

ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਪਤਿ ਊਤਮ ਹੋਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥

अंतरि नामु वसै पति ऊतम होइ ॥ रहाउ ॥

Ânŧŧari naamu vasai paŧi ǖŧam hoī || rahaaū ||

He enshrines the Naam, the Name of the Lord, within, and his state becomes exalted. || Pause ||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਹਰਿ ਸਰਣਾਈ ॥

गुरमुखि उबरे हरि सरणाई ॥

Guramukhi ūbare hari sarañaaëe ||

The Gurmukhs are saved, taking to the Lord's Sanctuary.

ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਰਾਤੇ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਈ ॥

राम नामि राते भगति द्रिड़ाई ॥

Raam naami raaŧe bhagaŧi đriɍaaëe ||

Attuned to the Lord's Name, they commit themselves to devotional worship.

ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਜਨੁ ਵਡਿਆਈ ਪਾਏ ॥

भगति करे जनु वडिआई पाए ॥

Bhagaŧi kare janu vadiâaëe paaē ||

The Lord's humble servant performs devotional worship, and is blessed with greatness.

ਸਾਚਿ ਰਤੇ ਸੁਖ ਸਹਜਿ ਸਮਾਏ ॥੨॥

साचि रते सुख सहजि समाए ॥२॥

Saachi raŧe sukh sahaji samaaē ||2||

Attuned to Truth, he is absorbed in celestial peace. ||2||


ਸਾਚੇ ਕਾ ਗਾਹਕੁ ਵਿਰਲਾ ਕੋ ਜਾਣੁ ॥

साचे का गाहकु विरला को जाणु ॥

Saache kaa gaahaku viralaa ko jaañu ||

Know that one who purchases the True Name is very rare.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਆਪੁ ਪਛਾਣੁ ॥

गुर कै सबदि आपु पछाणु ॥

Gur kai sabađi âapu pachhaañu ||

Through the Word of the Guru's Shabad, he comes to understand himself.

ਸਾਚੀ ਰਾਸਿ ਸਾਚਾ ਵਾਪਾਰੁ ॥

साची रासि साचा वापारु ॥

Saachee raasi saachaa vaapaaru ||

True is his capital, and true is his trade.

ਸੋ ਧੰਨੁ ਪੁਰਖੁ ਜਿਸੁ ਨਾਮਿ ਪਿਆਰੁ ॥੩॥

सो धंनु पुरखु जिसु नामि पिआरु ॥३॥

So đhannu purakhu jisu naami piâaru ||3||

Blessed is that person, who loves the Naam. ||3||


ਤਿਨਿ ਪ੍ਰਭਿ ਸਾਚੈ ਇਕਿ ਸਚਿ ਲਾਏ ॥

तिनि प्रभि साचै इकि सचि लाए ॥

Ŧini prbhi saachai īki sachi laaē ||

God, the True Lord, has attached some to His True Name.

ਊਤਮ ਬਾਣੀ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਏ ॥

ऊतम बाणी सबदु सुणाए ॥

Ǖŧam baañee sabađu suñaaē ||

They listen to the most sublime Word of His Bani, and the Word of His Shabad.

ਪ੍ਰਭ ਸਾਚੇ ਕੀ ਸਾਚੀ ਕਾਰ ॥

प्रभ साचे की साची कार ॥

Prbh saache kee saachee kaar ||

True is service to the True Lord God.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰ ॥੪॥੪॥

नानक नामि सवारणहार ॥४॥४॥

Naanak naami savaarañahaar ||4||4||

O Nanak, the Naam is the Embellisher. ||4||4||


ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥

धनासरी महला ३ ॥

Đhanaasaree mahalaa 3 ||

Dhanaasaree, Third Mehl:

ਜੋ ਹਰਿ ਸੇਵਹਿ ਤਿਨ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥

जो हरि सेवहि तिन बलि जाउ ॥

Jo hari sevahi ŧin bali jaaū ||

I am a sacrifice to those who serve the Lord.

ਤਿਨ ਹਿਰਦੈ ਸਾਚੁ ਸਚਾ ਮੁਖਿ ਨਾਉ ॥

तिन हिरदै साचु सचा मुखि नाउ ॥

Ŧin hirađai saachu sachaa mukhi naaū ||

The Truth is in their hearts, and the True Name is on their lips.

ਸਾਚੋ ਸਾਚੁ ਸਮਾਲਿਹੁ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥

साचो साचु समालिहु दुखु जाइ ॥

Saacho saachu samaalihu đukhu jaaī ||

Dwelling upon the Truest of the True, their pains are dispelled.

ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੧॥

साचै सबदि वसै मनि आइ ॥१॥

Saachai sabađi vasai mani âaī ||1||

Through the True Word of the Shabad, the Lord comes to dwell in their minds. ||1||


ਗੁਰਬਾਣੀ ਸੁਣਿ ਮੈਲੁ ਗਵਾਏ ॥

गुरबाणी सुणि मैलु गवाए ॥

Gurabaañee suñi mailu gavaaē ||

Listening to the Word of Gurbani, filth is washed off,

ਸਹਜੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

सहजे हरि नामु मंनि वसाए ॥१॥ रहाउ ॥

Sahaje hari naamu manni vasaaē ||1|| rahaaū ||

And they naturally enshrine the Lord's Name in their minds. ||1|| Pause ||


ਕੂੜੁ ਕੁਸਤੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝਾਏ ॥

कूड़ु कुसतु त्रिसना अगनि बुझाए ॥

Kooɍu kusaŧu ŧrisanaa âgani bujhaaē ||

One who conquers fraud, deceit and the fire of desire

ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਸਹਜਿ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥

अंतरि सांति सहजि सुखु पाए ॥

Ânŧŧari saanŧi sahaji sukhu paaē ||

Finds tranquility, peace and pleasure within.

ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਚਲੈ ਤਾ ਆਪੁ ਜਾਇ ॥

गुर कै भाणै चलै ता आपु जाइ ॥

Gur kai bhaañai chalai ŧaa âapu jaaī ||

If one walks in harmony with the Guru's Will, he eliminates his self-conceit.

ਸਾਚੁ ਮਹਲੁ ਪਾਏ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥੨॥

साचु महलु पाए हरि गुण गाइ ॥२॥

Saachu mahalu paaē hari guñ gaaī ||2||

He finds the True Mansion of the Lord's Presence, singing the Glorious Praises of the Lord. ||2||


ਨ ਸਬਦੁ ਬੂਝੈ ਨ ਜਾਣੈ ਬਾਣੀ ॥

न सबदु बूझै न जाणै बाणी ॥

Na sabađu boojhai na jaañai baañee ||

The blind, self-willed manmukh does not understand the Shabad; he does not know the Word of the Guru's Bani,

ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧੇ ਦੁਖਿ ਵਿਹਾਣੀ ॥

मनमुखि अंधे दुखि विहाणी ॥

Manamukhi ânđđhe đukhi vihaañee ||

And so he passes his life in misery.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੇ ਤਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥

सतिगुरु भेटे ता सुखु पाए ॥

Saŧiguru bhete ŧaa sukhu paaē ||

But if he meets the True Guru, then he finds peace,

ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਠਾਕਿ ਰਹਾਏ ॥੩॥

हउमै विचहु ठाकि रहाए ॥३॥

Haūmai vichahu thaaki rahaaē ||3||

And the ego within is silenced. ||3||


ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਦਾਤਾ ਇਕੁ ਸੋਇ ॥

किस नो कहीऐ दाता इकु सोइ ॥

Kis no kaheeâi đaaŧaa īku soī ||

Who else should I speak to? The One Lord is the Giver of all.

ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥

किरपा करे सबदि मिलावा होइ ॥

Kirapaa kare sabađi milaavaa hoī ||

When He grants His Grace, then we obtain the Word of the Shabad.

ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਾਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ॥

मिलि प्रीतम साचे गुण गावा ॥

Mili preeŧam saache guñ gaavaa ||

Meeting with my Beloved, I sing the Glorious Praises of the True Lord.

ਨਾਨਕ ਸਾਚੇ ਸਾਚਾ ਭਾਵਾ ॥੪॥੫॥

नानक साचे साचा भावा ॥४॥५॥

Naanak saache saachaa bhaavaa ||4||5||

O Nanak, becoming truthful, I have become pleasing to the True Lord. ||4||5||


ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥

धनासरी महला ३ ॥

Đhanaasaree mahalaa 3 ||

Dhanaasaree, Third Mehl:

ਮਨੁ ਮਰੈ ਧਾਤੁ ਮਰਿ ਜਾਇ ॥

मनु मरै धातु मरि जाइ ॥

Manu marai đhaaŧu mari jaaī ||

When the mind is conquered, its turbulent wanderings are stopped.

ਬਿਨੁ ਮਨ ਮੂਏ ਕੈਸੇ ਹਰਿ ਪਾਇ ॥

बिनु मन मूए कैसे हरि पाइ ॥

Binu man mooē kaise hari paaī ||

Without conquering the mind, how can the Lord be found?

ਇਹੁ ਮਨੁ ਮਰੈ ਦਾਰੂ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ॥

इहु मनु मरै दारू जाणै कोइ ॥

Īhu manu marai đaaroo jaañai koī ||

Rare is the one who knows the medicine to conquer the mind.

ਮਨੁ ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਬੂਝੈ ਜਨੁ ਸੋਇ ॥੧॥

मनु सबदि मरै बूझै जनु सोइ ॥१॥

Manu sabađi marai boojhai janu soī ||1||

The mind is conquered through the Word of the Shabad; this is known to the Lord's humble servant. ||1||


ਜਿਸ ਨੋ ਬਖਸੇ ਹਰਿ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥

जिस नो बखसे हरि दे वडिआई ॥

Jis no bakhase hari đe vadiâaëe ||

The Lord forgives him, and blesses him with glory.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥

गुर परसादि वसै मनि आई ॥ रहाउ ॥

Gur parasaađi vasai mani âaëe || rahaaū ||

By Guru's Grace, the Lord comes to dwell in the mind. || Pause ||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰਣੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥

गुरमुखि करणी कार कमावै ॥

Guramukhi karañee kaar kamaavai ||

The Gurmukh does good deeds,

ਤਾ ਇਸੁ ਮਨ ਕੀ ਸੋਝੀ ਪਾਵੈ ॥

ता इसु मन की सोझी पावै ॥

Ŧaa īsu man kee sojhee paavai ||

And so, he comes to understand this mind.

ਮਨੁ ਮੈ ਮਤੁ ਮੈਗਲ ਮਿਕਦਾਰਾ ॥

मनु मै मतु मैगल मिकदारा ॥

Manu mai maŧu maigal mikađaaraa ||

The mind is intoxicated, like the elephant with wine.

ਗੁਰੁ ਅੰਕਸੁ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲਣਹਾਰਾ ॥੨॥

गुरु अंकसु मारि जीवालणहारा ॥२॥

Guru ânkkasu maari jeevaalañahaaraa ||2||

The Guru places the harness upon it, and rejuvenates it. ||2||


ਮਨੁ ਅਸਾਧੁ ਸਾਧੈ ਜਨੁ ਕੋਈ ॥

मनु असाधु साधै जनु कोई ॥

Manu âsaađhu saađhai janu koëe ||

The mind is undisciplined; only a rare few can discipline it.

ਅਚਰੁ ਚਰੈ ਤਾ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਈ ॥

अचरु चरै ता निरमलु होई ॥

Âcharu charai ŧaa niramalu hoëe ||

If some one controls the difficult mind, then he becomes immaculate.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਲਇਆ ਸਵਾਰਿ ॥

गुरमुखि इहु मनु लइआ सवारि ॥

Guramukhi īhu manu laīâa savaari ||

As Gurmukh, his mind is embellished.

ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਤਜੈ ਵਿਕਾਰ ॥੩॥

हउमै विचहु तजै विकार ॥३॥

Haūmai vichahu ŧajai vikaar ||3||

Egotism and corruption are eradicated from within. ||3||


ਜੋ ਧੁਰਿ ਰਖਿਅਨੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥

जो धुरि रखिअनु मेलि मिलाइ ॥

Jo đhuri rakhiânu meli milaaī ||

Those whom the Primal Lord keeps united in His Union,

ਕਦੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ॥

कदे न विछुड़हि सबदि समाइ ॥

Kađe na vichhuɍahi sabađi samaaī ||

Shall never be separated from Him; they are merged in the Word of the Shabad.

ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਆਪੇ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਣੈ ॥

आपणी कला आपे प्रभु जाणै ॥

Âapañee kalaa âape prbhu jaañai ||

Only God Himself knows His own power.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਪਛਾਣੈ ॥੪॥੬॥

नानक गुरमुखि नामु पछाणै ॥४॥६॥

Naanak guramukhi naamu pachhaañai ||4||6||

O Nanak, the Gurmukh realizes the Naam, the Name of the Lord. ||4||6||


ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥

धनासरी महला ३ ॥

Đhanaasaree mahalaa 3 ||

Dhanaasaree, Third Mehl:

ਕਾਚਾ ਧਨੁ ਸੰਚਹਿ ਮੂਰਖ ਗਾਵਾਰ ॥

काचा धनु संचहि मूरख गावार ॥

Kaachaa đhanu sancchahi moorakh gaavaar ||

The ignorant fools amass false wealth.

ਮਨਮੁਖ ਭੂਲੇ ਅੰਧ ਗਾਵਾਰ ॥

मनमुख भूले अंध गावार ॥

Manamukh bhoole ânđđh gaavaar ||

The blind, foolish, self-willed manmukhs have gone astray.

ਬਿਖਿਆ ਕੈ ਧਨਿ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਹੋਇ ॥

बिखिआ कै धनि सदा दुखु होइ ॥

Bikhiâa kai đhani sađaa đukhu hoī ||

Poisonous wealth brings constant pain.

ਨਾ ਸਾਥਿ ਜਾਇ ਨ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੧॥

ना साथि जाइ न परापति होइ ॥१॥

Naa saaŧhi jaaī na paraapaŧi hoī ||1||

It will not go with you, and it will not yield any profit. ||1||


ਸਾਚਾ ਧਨੁ ਗੁਰਮਤੀ ਪਾਏ ॥

साचा धनु गुरमती पाए ॥

Saachaa đhanu guramaŧee paaē ||

True wealth is obtained through the Guru's Teachings.

ਕਾਚਾ ਧਨੁ ਫੁਨਿ ਆਵੈ ਜਾਏ ॥ ਰਹਾਉ ॥

काचा धनु फुनि आवै जाए ॥ रहाउ ॥

Kaachaa đhanu phuni âavai jaaē || rahaaū ||

False wealth continues coming and going. || Pause ||


ਮਨਮੁਖਿ ਭੂਲੇ ਸਭਿ ਮਰਹਿ ਗਵਾਰ ॥

मनमुखि भूले सभि मरहि गवार ॥

Manamukhi bhoole sabhi marahi gavaar ||

The foolish self-willed manmukhs all go astray and die.

ਭਵਜਲਿ ਡੂਬੇ ਨ ਉਰਵਾਰਿ ਨ ਪਾਰਿ ॥

भवजलि डूबे न उरवारि न पारि ॥

Bhavajali doobe na ūravaari na paari ||

They drown in the terrifying world-ocean, and they cannot reach either this shore, or the one beyond.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੇ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ॥

सतिगुरु भेटे पूरै भागि ॥

Saŧiguru bhete poorai bhaagi ||

But by perfect destiny, they meet the True Guru;

ਸਾਚਿ ਰਤੇ ਅਹਿਨਿਸਿ ਬੈਰਾਗਿ ॥੨॥

साचि रते अहिनिसि बैरागि ॥२॥

Saachi raŧe âhinisi bairaagi ||2||

Imbued with the True Name, day and night, they remain detached from the world. ||2||


ਚਹੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ॥

चहु जुग महि अम्रितु साची बाणी ॥

Chahu jug mahi âmmmriŧu saachee baañee ||

Throughout the four ages, the True Bani of His Word is Ambrosial Nectar.

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣੀ ॥

पूरै भागि हरि नामि समाणी ॥

Poorai bhaagi hari naami samaañee ||

By perfect destiny, one is absorbed in the True Name.

ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਤਰਸਹਿ ਸਭਿ ਲੋਇ ॥

सिध साधिक तरसहि सभि लोइ ॥

Siđh saađhik ŧarasahi sabhi loī ||

The Siddhas, the seekers and all men long for the Name.

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੩॥

पूरै भागि परापति होइ ॥३॥

Poorai bhaagi paraapaŧi hoī ||3||

It is obtained only by perfect destiny. ||3||


ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸਾਚਾ ਸਾਚਾ ਹੈ ਸੋਇ ॥

सभु किछु साचा साचा है सोइ ॥

Sabhu kichhu saachaa saachaa hai soī ||

The True Lord is everything; He is True.

ਊਤਮ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਛਾਣੈ ਕੋਇ ॥

ऊतम ब्रहमु पछाणै कोइ ॥

Ǖŧam brhamu pachhaañai koī ||

Only a few realize the exalted Lord God.

ਸਚੁ ਸਾਚਾ ਸਚੁ ਆਪਿ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ॥

सचु साचा सचु आपि द्रिड़ाए ॥

Sachu saachaa sachu âapi đriɍaaē ||

He is the Truest of the True; He Himself implants the True Name within.

ਨਾਨਕ ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਆਪੇ ਸਚਿ ਲਾਏ ॥੪॥੭॥

नानक आपे वेखै आपे सचि लाए ॥४॥७॥

Naanak âape vekhai âape sachi laaē ||4||7||

O Nanak, the Lord Himself sees all; He Himself links us to the Truth. ||4||7||


ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥

धनासरी महला ३ ॥

Đhanaasaree mahalaa 3 ||

Dhanaasaree, Third Mehl:

ਨਾਵੈ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਮਿਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥

नावै की कीमति मिति कही न जाइ ॥

Naavai kee keemaŧi miŧi kahee na jaaī ||

The value and worth of the Lord's Name cannot be described.

ਸੇ ਜਨ ਧੰਨੁ ਜਿਨ ਇਕ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

से जन धंनु जिन इक नामि लिव लाइ ॥

Se jan đhannu jin īk naami liv laaī ||

Blessed are those humble beings, who lovingly focus their minds on the Naam, the Name of the Lord.

ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਚੀ ਸਾਚਾ ਵੀਚਾਰੁ ॥

गुरमति साची साचा वीचारु ॥

Guramaŧi saachee saachaa veechaaru ||

True are the Guru's Teachings, and True is contemplative meditation.

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਦੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥੧॥

आपे बखसे दे वीचारु ॥१॥

Âape bakhase đe veechaaru ||1||

God Himself forgives, and bestows contemplative meditation. ||1||


ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਅਚਰਜੁ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਿ ਸੁਣਾਏ ॥

हरि नामु अचरजु प्रभु आपि सुणाए ॥

Hari naamu âcharaju prbhu âapi suñaaē ||

The Lord's Name is wonderful! God Himself imparts it.

ਕਲੀ ਕਾਲ ਵਿਚਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

कली काल विचि गुरमुखि पाए ॥१॥ रहाउ ॥

Kalee kaal vichi guramukhi paaē ||1|| rahaaū ||

In the Dark Age of Kali Yuga, the Gurmukhs obtain it. ||1|| Pause ||


ਹਮ ਮੂਰਖ ਮੂਰਖ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

हम मूरख मूरख मन माहि ॥

Ham moorakh moorakh man maahi ||

We are ignorant; ignorance fills our minds.

ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਸਭ ਕਾਰ ਕਮਾਹਿ ॥

हउमै विचि सभ कार कमाहि ॥

Haūmai vichi sabh kaar kamaahi ||

We do all our deeds in ego.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹੰਉਮੈ ਜਾਇ ॥

गुर परसादी हंउमै जाइ ॥

Gur parasaađee hannūmai jaaī ||

By Guru's Grace, egotism is eradicated.

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥੨॥

आपे बखसे लए मिलाइ ॥२॥

Âape bakhase laē milaaī ||2||

Forgiving us, the Lord blends us with Himself. ||2||


ਬਿਖਿਆ ਕਾ ਧਨੁ ਬਹੁਤੁ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

बिखिआ का धनु बहुतु अभिमानु ॥

Bikhiâa kaa đhanu bahuŧu âbhimaanu ||

Poisonous wealth gives rise to great arrogance.

ਅਹੰਕਾਰਿ ਡੂਬੈ ਨ ਪਾਵੈ ਮਾਨੁ ॥

अहंकारि डूबै न पावै मानु ॥

Âhankkaari doobai na paavai maanu ||

Drowning in egotism, no one is honored.

ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥

आपु छोडि सदा सुखु होई ॥

Âapu chhodi sađaa sukhu hoëe ||

Forsaking self-conceit, one finds lasting peace.

ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਲਾਹੀ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥੩॥

गुरमति सालाही सचु सोई ॥३॥

Guramaŧi saalaahee sachu soëe ||3||

Under Guru's Instruction, he praises the True Lord. ||3||


ਆਪੇ ਸਾਜੇ ਕਰਤਾ ਸੋਇ ॥

आपे साजे करता सोइ ॥

Âape saaje karaŧaa soī ||

The Creator Lord Himself fashions all.

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

तिसु बिनु दूजा अवरु न कोइ ॥

Ŧisu binu đoojaa âvaru na koī ||

Without Him, there is no other at all.

ਜਿਸੁ ਸਚਿ ਲਾਏ ਸੋਈ ਲਾਗੈ ॥

जिसु सचि लाए सोई लागै ॥

Jisu sachi laaē soëe laagai ||

He alone is attached to Truth, whom the Lord Himself so attaches.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਆਗੈ ॥੪॥੮॥

नानक नामि सदा सुखु आगै ॥४॥८॥

Naanak naami sađaa sukhu âagai ||4||8||

O Nanak, through the Naam, lasting peace is attained in the hereafter. ||4||8||


ਰਾਗੁ ਧਨਾਸਿਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੪

रागु धनासिरी महला ३ घरु ४

Raagu đhanaasiree mahalaa 3 gharu 4

Raag Dhanaasaree, Third Mehl, Fourth House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਹਮ ਭੀਖਕ ਭੇਖਾਰੀ ਤੇਰੇ ਤੂ ਨਿਜ ਪਤਿ ਹੈ ਦਾਤਾ ॥

हम भीखक भेखारी तेरे तू निज पति है दाता ॥

Ham bheekhak bhekhaaree ŧere ŧoo nij paŧi hai đaaŧaa ||

I am just a poor beggar of Yours; You are Your Own Lord Master, You are the Great Giver.

ਹੋਹੁ ਦੈਆਲ ਨਾਮੁ ਦੇਹੁ ਮੰਗਤ ਜਨ ਕੰਉ ਸਦਾ ਰਹਉ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ॥੧॥

होहु दैआल नामु देहु मंगत जन कंउ सदा रहउ रंगि राता ॥१॥

Hohu đaiâal naamu đehu manggaŧ jan kannū sađaa rahaū ranggi raaŧaa ||1||

Be Merciful, and bless me, a humble beggar, with Your Name, so that I may forever remain imbued with Your Love. ||1||


ਹੰਉ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ਸਾਚੇ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿਟਹੁ ॥

हंउ बलिहारै जाउ साचे तेरे नाम विटहु ॥

Hannū balihaarai jaaū saache ŧere naam vitahu ||

I am a sacrifice to Your Name, O True Lord.

ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਭਨਾ ਕਾ ਏਕੋ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਕੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

करण कारण सभना का एको अवरु न दूजा कोई ॥१॥ रहाउ ॥

Karañ kaarañ sabhanaa kaa ēko âvaru na đoojaa koëe ||1|| rahaaū ||

The One Lord is the Cause of causes; there is no other at all. ||1|| Pause ||


ਬਹੁਤੇ ਫੇਰ ਪਏ ਕਿਰਪਨ ਕਉ ਅਬ ਕਿਛੁ ਕਿਰਪਾ ਕੀਜੈ ॥

बहुते फेर पए किरपन कउ अब किछु किरपा कीजै ॥

Bahuŧe pher paē kirapan kaū âb kichhu kirapaa keejai ||

I was wretched; I wandered through so many cycles of reincarnation. Now, Lord, please bless me with Your Grace.

ਹੋਹੁ ਦਇਆਲ ਦਰਸਨੁ ਦੇਹੁ ਅਪੁਨਾ ਐਸੀ ਬਖਸ ਕਰੀਜੈ ॥੨॥

होहु दइआल दरसनु देहु अपुना ऐसी बखस करीजै ॥२॥

Hohu đaīâal đarasanu đehu âpunaa âisee bakhas kareejai ||2||

Be merciful, and grant me the Blessed Vision of Your Darshan; please grant me such a gift. ||2||


ਭਨਤਿ ਨਾਨਕ ਭਰਮ ਪਟ ਖੂਲ੍ਹ੍ਹੇ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜਾਨਿਆ ॥

भनति नानक भरम पट खूल्हे गुर परसादी जानिआ ॥

Bhanaŧi naanak bharam pat khoolʱe gur parasaađee jaaniâa ||

Prays Nanak, the shutters of doubt have been opened wide; by Guru's Grace, I have come to know the Lord.

ਸਾਚੀ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਹੈ ਭੀਤਰਿ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥੩॥੧॥੯॥

साची लिव लागी है भीतरि सतिगुर सिउ मनु मानिआ ॥३॥१॥९॥

Saachee liv laagee hai bheeŧari saŧigur siū manu maaniâa ||3||1||9||

I am filled to overflowing with true love; my mind is pleased and appeased by the True Guru. ||3||1||9||


ਰਾਗੁ ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧ ਅਸਟਪਦੀਆ

रागु सूही महला ३ घरु १ असटपदीआ

Raagu soohee mahalaa 3 gharu 1 âsatapađeeâa

Raag Soohee, Third Mehl, First House, Ashtapadees:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਨਾਮੈ ਹੀ ਤੇ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੋਆ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਮੁ ਨ ਜਾਪੈ ॥

नामै ही ते सभु किछु होआ बिनु सतिगुर नामु न जापै ॥

Naamai hee ŧe sabhu kichhu hoâa binu saŧigur naamu na jaapai ||

Everything comes from the Naam, the Name of the Lord; without the True Guru, the Naam is not experienced.

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਮਹਾ ਰਸੁ ਮੀਠਾ ਬਿਨੁ ਚਾਖੇ ਸਾਦੁ ਨ ਜਾਪੈ ॥

गुर का सबदु महा रसु मीठा बिनु चाखे सादु न जापै ॥

Gur kaa sabađu mahaa rasu meethaa binu chaakhe saađu na jaapai ||

The Word of the Guru's Shabad is the sweetest and most sublime essence, but without tasting it, its flavor cannot be experienced.

ਕਉਡੀ ਬਦਲੈ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਚੀਨਸਿ ਨਾਹੀ ਆਪੈ ॥

कउडी बदलै जनमु गवाइआ चीनसि नाही आपै ॥

Kaūdee bađalai janamu gavaaīâa cheenasi naahee âapai ||

He wastes this human life in exchange for a mere shell; he does not understand his own self.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਤਾ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ਹਉਮੈ ਦੁਖੁ ਨ ਸੰਤਾਪੈ ॥੧॥

गुरमुखि होवै ता एको जाणै हउमै दुखु न संतापै ॥१॥

Guramukhi hovai ŧaa ēko jaañai haūmai đukhu na sanŧŧaapai ||1||

But, if he becomes Gurmukh, then he comes to know the One Lord, and the disease of egotism does not afflict him. ||1||


ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਅਪਣੇ ਵਿਟਹੁ ਜਿਨਿ ਸਾਚੇ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥

बलिहारी गुर अपणे विटहु जिनि साचे सिउ लिव लाई ॥

Balihaaree gur âpañe vitahu jini saache siū liv laaëe ||

I am a sacrifice to my Guru, who has lovingly attached me to the True Lord.

ਸਬਦੁ ਚੀਨੑਿ ਆਤਮੁ ਪਰਗਾਸਿਆ ਸਹਜੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

सबदु चीन्हि आतमु परगासिआ सहजे रहिआ समाई ॥१॥ रहाउ ॥

Sabađu cheenʱi âaŧamu paragaasiâa sahaje rahiâa samaaëe ||1|| rahaaū ||

Concentrating on the Word of the Shabad, the soul is illumined and enlightened. I remain absorbed in celestial ecstasy. ||1|| Pause ||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਾਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰੇ ॥

गुरमुखि गावै गुरमुखि बूझै गुरमुखि सबदु बीचारे ॥

Guramukhi gaavai guramukhi boojhai guramukhi sabađu beechaare ||

The Gurmukh sings the Praises of the Lord; the Gurmukh understands. The Gurmukh contemplates the Word of the Shabad.

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਗੁਰ ਤੇ ਉਪਜੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਰਜ ਸਵਾਰੇ ॥

जीउ पिंडु सभु गुर ते उपजै गुरमुखि कारज सवारे ॥

Jeeū pinddu sabhu gur ŧe ūpajai guramukhi kaaraj savaare ||

Body and soul are totally rejuvenated through the Guru; the Gurmukh's affairs are resolved in his favor.

ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਵੈ ਬਿਖੁ ਖਟੇ ਸੰਸਾਰੇ ॥

मनमुखि अंधा अंधु कमावै बिखु खटे संसारे ॥

Manamukhi ânđđhaa ânđđhu kamaavai bikhu khate sanssaare ||

The blind self-willed manmukh acts blindly, and earns only poison in this world.

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਅਤਿ ਪਿਆਰੇ ॥੨॥

माइआ मोहि सदा दुखु पाए बिनु गुर अति पिआरे ॥२॥

Maaīâa mohi sađaa đukhu paaē binu gur âŧi piâare ||2||

Enticed by Maya, he suffers in constant pain, without the most Beloved Guru. ||2||


ਸੋਈ ਸੇਵਕੁ ਜੇ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਚਾਲੈ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਏ ॥

सोई सेवकु जे सतिगुर सेवे चालै सतिगुर भाए ॥

Soëe sevaku je saŧigur seve chaalai saŧigur bhaaē ||

He alone is a selfless servant, who serves the True Guru, and walks in harmony with the True Guru's Will.

ਸਾਚਾ ਸਬਦੁ ਸਿਫਤਿ ਹੈ ਸਾਚੀ ਸਾਚਾ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

साचा सबदु सिफति है साची साचा मंनि वसाए ॥

Saachaa sabađu siphaŧi hai saachee saachaa manni vasaaē ||

The True Shabad, the Word of God, is the True Praise of God; enshrine the True Lord within your mind.

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਖੈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਏ ॥

सची बाणी गुरमुखि आखै हउमै विचहु जाए ॥

Sachee baañee guramukhi âakhai haūmai vichahu jaaē ||

The Gurmukh speaks the True Word of Gurbani, and egotism departs from within.

ਆਪੇ ਦਾਤਾ ਕਰਮੁ ਹੈ ਸਾਚਾ ਸਾਚਾ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਏ ॥੩॥

आपे दाता करमु है साचा साचा सबदु सुणाए ॥३॥

Âape đaaŧaa karamu hai saachaa saachaa sabađu suñaaē ||3||

He Himself is the Giver, and True are His actions. He proclaims the True Word of the Shabad. ||3||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਘਾਲੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਖਟੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਜਪਾਏ ॥

गुरमुखि घाले गुरमुखि खटे गुरमुखि नामु जपाए ॥

Guramukhi ghaale guramukhi khate guramukhi naamu japaaē ||

The Gurmukh works, and the Gurmukh earns; the Gurmukh inspires others to chant the Naam.

ਸਦਾ ਅਲਿਪਤੁ ਸਾਚੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥

सदा अलिपतु साचै रंगि राता गुर कै सहजि सुभाए ॥

Sađaa âlipaŧu saachai ranggi raaŧaa gur kai sahaji subhaaē ||

He is forever unattached, imbued with the Love of the True Lord, intuitively in harmony with the Guru.

ਮਨਮੁਖੁ ਸਦ ਹੀ ਕੂੜੋ ਬੋਲੈ ਬਿਖੁ ਬੀਜੈ ਬਿਖੁ ਖਾਏ ॥

मनमुखु सद ही कूड़ो बोलै बिखु बीजै बिखु खाए ॥

Manamukhu sađ hee kooɍo bolai bikhu beejai bikhu khaaē ||

The self-willed manmukh always tells lies; he plants the seeds of poison, and eats only poison.

ਜਮਕਾਲਿ ਬਾਧਾ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਦਾਧਾ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਕਵਣੁ ਛਡਾਏ ॥੪॥

जमकालि बाधा त्रिसना दाधा बिनु गुर कवणु छडाए ॥४॥

Jamakaali baađhaa ŧrisanaa đaađhaa binu gur kavañu chhadaaē ||4||

He is bound and gagged by the Messenger of Death, and burnt in the fire of desire; who can save him, except the Guru? ||4||


ਸਚਾ ਤੀਰਥੁ ਜਿਤੁ ਸਤ ਸਰਿ ਨਾਵਣੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ॥

सचा तीरथु जितु सत सरि नावणु गुरमुखि आपि बुझाए ॥

Sachaa ŧeeraŧhu jiŧu saŧ sari naavañu guramukhi âapi bujhaaē ||

True is that place of pilgrimage, where one bathes in the pool of Truth, and achieves self-realization as Gurmukh. The Gurmukh understands his own self.

ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਦਿਖਾਏ ਤਿਤੁ ਨਾਤੈ ਮਲੁ ਜਾਏ ॥

अठसठि तीरथ गुर सबदि दिखाए तितु नातै मलु जाए ॥

Âthasathi ŧeeraŧh gur sabađi đikhaaē ŧiŧu naaŧai malu jaaē ||

The Lord has shown that the Word of the Guru's Shabad is the sixty-eight sacred shrines of pilgrimage; bathing in it, filth is washed away.

ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਸਚਾ ਹੈ ਨਿਰਮਲੁ ਨਾ ਮਲੁ ਲਗੈ ਨ ਲਾਏ ॥

सचा सबदु सचा है निरमलु ना मलु लगै न लाए ॥

Sachaa sabađu sachaa hai niramalu naa malu lagai na laaē ||

True and Immaculate is the True Word of His Shabad; no filth touches or clings to Him.

ਸਚੀ ਸਿਫਤਿ ਸਚੀ ਸਾਲਾਹ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਏ ॥੫॥

सची सिफति सची सालाह पूरे गुर ते पाए ॥५॥

Sachee siphaŧi sachee saalaah poore gur ŧe paaē ||5||

True Praise, True Devotional Praise, is obtained from the Perfect Guru. ||5||


ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹਰਿ ਤਿਸੁ ਕੇਰਾ ਦੁਰਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਏ ॥

तनु मनु सभु किछु हरि तिसु केरा दुरमति कहणु न जाए ॥

Ŧanu manu sabhu kichhu hari ŧisu keraa đuramaŧi kahañu na jaaē ||

Body, mind, everything belongs to the Lord; but the evil-minded ones cannot even say this.

ਹੁਕਮੁ ਹੋਵੈ ਤਾ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਵੈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਏ ॥

हुकमु होवै ता निरमलु होवै हउमै विचहु जाए ॥

Hukamu hovai ŧaa niramalu hovai haūmai vichahu jaaē ||

If such is the Hukam of the Lord's Command, then one becomes pure and spotless, and the ego is taken away from within.

ਗੁਰ ਕੀ ਸਾਖੀ ਸਹਜੇ ਚਾਖੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝਾਏ ॥

गुर की साखी सहजे चाखी त्रिसना अगनि बुझाए ॥

Gur kee saakhee sahaje chaakhee ŧrisanaa âgani bujhaaē ||

I have intuitively tasted the Guru's Teachings, and the fire of my desire has been quenched.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਰਾਤਾ ਸਹਜੇ ਮਾਤਾ ਸਹਜੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਏ ॥੬॥

गुर कै सबदि राता सहजे माता सहजे रहिआ समाए ॥६॥

Gur kai sabađi raaŧaa sahaje maaŧaa sahaje rahiâa samaaē ||6||

Attuned to the Word of the Guru's Shabad, one is naturally intoxicated, merging imperceptibly into the Lord. ||6||


ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਸਤਿ ਕਰਿ ਜਾਣੈ ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੇ ॥

हरि का नामु सति करि जाणै गुर कै भाइ पिआरे ॥

Hari kaa naamu saŧi kari jaañai gur kai bhaaī piâare ||

The Name of the Lord is known as True, through the Love of the Beloved Guru.

ਸਚੀ ਵਡਿਆਈ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਈ ਸਚੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰੇ ॥

सची वडिआई गुर ते पाई सचै नाइ पिआरे ॥

Sachee vadiâaëe gur ŧe paaëe sachai naaī piâare ||

True Glorious Greatness is obtained from the Guru, through the Beloved True Name.

ਏਕੋ ਸਚਾ ਸਭ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਵਿਰਲਾ ਕੋ ਵੀਚਾਰੇ ॥

एको सचा सभ महि वरतै विरला को वीचारे ॥

Ēko sachaa sabh mahi varaŧai viralaa ko veechaare ||

The One True Lord is permeating and pervading among all; how rare is the one who contemplates this.

ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਤਾ ਬਖਸੇ ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਸਵਾਰੇ ॥੭॥

आपे मेलि लए ता बखसे सची भगति सवारे ॥७॥

Âape meli laē ŧaa bakhase sachee bhagaŧi savaare ||7||

The Lord Himself unites us in Union, and forgives us; He embellishes us with true devotional worship. ||7||


ਸਭੋ ਸਚੁ ਸਚੁ ਸਚੁ ਵਰਤੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੋਈ ਜਾਣੈ ॥

सभो सचु सचु सचु वरतै गुरमुखि कोई जाणै ॥

Sabho sachu sachu sachu varaŧai guramukhi koëe jaañai ||

All is Truth; Truth, and Truth alone is pervading; how rare is the Gurmukh who knows this.

ਜੰਮਣ ਮਰਣਾ ਹੁਕਮੋ ਵਰਤੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ॥

जमण मरणा हुकमो वरतै गुरमुखि आपु पछाणै ॥

Jammañ marañaa hukamo varaŧai guramukhi âapu pachhaañai ||

Birth and death occur by the Hukam of His Command; the Gurmukh understands his own self.

ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭਾਏ ਜੋ ਇਛੈ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਏ ॥

नामु धिआए ता सतिगुरु भाए जो इछै सो फलु पाए ॥

Naamu đhiâaē ŧaa saŧiguru bhaaē jo īchhai so phalu paaē ||

He meditates on the Naam, the Name of the Lord, and so pleases the True Guru. He receives whatever rewards he desires.

ਨਾਨਕ ਤਿਸ ਦਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੋਵੈ ਜਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥੮॥੧॥

नानक तिस दा सभु किछु होवै जि विचहु आपु गवाए ॥८॥१॥

Naanak ŧis đaa sabhu kichhu hovai ji vichahu âapu gavaaē ||8||1||

O Nanak, one who eradicates self-conceit from within, has everything. ||8||1||


ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सूही महला ३ ॥

Soohee mahalaa 3 ||

Soohee, Third Mehl:

ਕਾਇਆ ਕਾਮਣਿ ਅਤਿ ਸੁਆਲ੍ਹ੍ਹਿਉ ਪਿਰੁ ਵਸੈ ਜਿਸੁ ਨਾਲੇ ॥

काइआ कामणि अति सुआल्हिउ पिरु वसै जिसु नाले ॥

Kaaīâa kaamañi âŧi suâalʱiū piru vasai jisu naale ||

The body-bride is very beautiful; she dwells with her Husband Lord.

ਪਿਰ ਸਚੇ ਤੇ ਸਦਾ ਸੁਹਾਗਣਿ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲੇ ॥

पिर सचे ते सदा सुहागणि गुर का सबदु सम्हाले ॥

Pir sache ŧe sađaa suhaagañi gur kaa sabađu samʱaale ||

She becomes the happy soul-bride of her True Husband Lord, contemplating the Word of the Guru's Shabad.

ਹਰਿ ਕੀ ਭਗਤਿ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਲੇ ॥੧॥

हरि की भगति सदा रंगि राता हउमै विचहु जाले ॥१॥

Hari kee bhagaŧi sađaa ranggi raaŧaa haūmai vichahu jaale ||1||

The Lord's devotee is forever attuned to the Lord's Love; her ego is burnt away from within. ||1||


ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ॥

वाहु वाहु पूरे गुर की बाणी ॥

Vaahu vaahu poore gur kee baañee ||

Waaho! Waaho! Blessed, blessed is the Word of the Perfect Guru's Bani.

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਉਪਜੀ ਸਾਚਿ ਸਮਾਣੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

पूरे गुर ते उपजी साचि समाणी ॥१॥ रहाउ ॥

Poore gur ŧe ūpajee saachi samaañee ||1|| rahaaū ||

It wells up and springs forth from the Perfect Guru, and merges into Truth. ||1|| Pause ||


ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਵਸੈ ਖੰਡ ਮੰਡਲ ਪਾਤਾਲਾ ॥

काइआ अंदरि सभु किछु वसै खंड मंडल पाताला ॥

Kaaīâa ânđđari sabhu kichhu vasai khandd manddal paaŧaalaa ||

Everything is within the Lord - the continents, worlds and nether regions.

ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਜਗਜੀਵਨ ਦਾਤਾ ਵਸੈ ਸਭਨਾ ਕਰੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥

काइआ अंदरि जगजीवन दाता वसै सभना करे प्रतिपाला ॥

Kaaīâa ânđđari jagajeevan đaaŧaa vasai sabhanaa kare prŧipaalaa ||

The Life of the World, the Great Giver, dwells within the body; He is the Cherisher of all.

ਕਾਇਆ ਕਾਮਣਿ ਸਦਾ ਸੁਹੇਲੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲਾ ॥੨॥

काइआ कामणि सदा सुहेली गुरमुखि नामु सम्हाला ॥२॥

Kaaīâa kaamañi sađaa suhelee guramukhi naamu samʱaalaa ||2||

The body-bride is eternally beautiful; the Gurmukh contemplates the Naam. ||2||


ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਆਪੇ ਵਸੈ ਅਲਖੁ ਨ ਲਖਿਆ ਜਾਈ ॥

काइआ अंदरि आपे वसै अलखु न लखिआ जाई ॥

Kaaīâa ânđđari âape vasai âlakhu na lakhiâa jaaëe ||

The Lord Himself dwells within the body; He is invisible and cannot be seen.

ਮਨਮੁਖੁ ਮੁਗਧੁ ਬੂਝੈ ਨਾਹੀ ਬਾਹਰਿ ਭਾਲਣਿ ਜਾਈ ॥

मनमुखु मुगधु बूझै नाही बाहरि भालणि जाई ॥

Manamukhu mugađhu boojhai naahee baahari bhaalañi jaaëe ||

The foolish self-willed manmukh does not understand; he goes out searching for the Lord externally.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਸਤਿਗੁਰਿ ਅਲਖੁ ਦਿਤਾ ਲਖਾਈ ॥੩॥

सतिगुरु सेवे सदा सुखु पाए सतिगुरि अलखु दिता लखाई ॥३॥

Saŧiguru seve sađaa sukhu paaē saŧiguri âlakhu điŧaa lakhaaëe ||3||

One who serves the True Guru is always at peace; the True Guru has shown me the Invisible Lord. ||3||


ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਰਤਨ ਪਦਾਰਥ ਭਗਤਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥

काइआ अंदरि रतन पदारथ भगति भरे भंडारा ॥

Kaaīâa ânđđari raŧan pađaaraŧh bhagaŧi bhare bhanddaaraa ||

Within the body there are jewels and precious treasures, the over-flowing treasure of devotion.

ਇਸੁ ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਨਉ ਖੰਡ ਪ੍ਰਿਥਮੀ ਹਾਟ ਪਟਣ ਬਾਜਾਰਾ ॥

इसु काइआ अंदरि नउ खंड प्रिथमी हाट पटण बाजारा ॥

Īsu kaaīâa ânđđari naū khandd priŧhamee haat patañ baajaaraa ||

Within this body are the nine continents of the earth, its markets, cities and streets.

ਇਸੁ ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਨਾਮੁ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈਐ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥੪॥

इसु काइआ अंदरि नामु नउ निधि पाईऐ गुर कै सबदि वीचारा ॥४॥

Īsu kaaīâa ânđđari naamu naū niđhi paaëeâi gur kai sabađi veechaaraa ||4||

Within this body are the nine treasures of the Naam; contemplating the Word of the Guru's Shabad, it is obtained. ||4||


ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਤੋਲਿ ਤੁਲਾਵੈ ਆਪੇ ਤੋਲਣਹਾਰਾ ॥

काइआ अंदरि तोलि तुलावै आपे तोलणहारा ॥

Kaaīâa ânđđari ŧoli ŧulaavai âape ŧolañahaaraa ||

Within the body, the Lord estimates the weight; He Himself is the weigher.

ਇਹੁ ਮਨੁ ਰਤਨੁ ਜਵਾਹਰ ਮਾਣਕੁ ਤਿਸ ਕਾ ਮੋਲੁ ਅਫਾਰਾ ॥

इहु मनु रतनु जवाहर माणकु तिस का मोलु अफारा ॥

Īhu manu raŧanu javaahar maañaku ŧis kaa molu âphaaraa ||

This mind is the jewel, the gem, the diamond; it is absolutely priceless.

ਮੋਲਿ ਕਿਤ ਹੀ ਨਾਮੁ ਪਾਈਐ ਨਾਹੀ ਨਾਮੁ ਪਾਈਐ ਗੁਰ ਬੀਚਾਰਾ ॥੫॥

मोलि कित ही नामु पाईऐ नाही नामु पाईऐ गुर बीचारा ॥५॥

Moli kiŧ hee naamu paaëeâi naahee naamu paaëeâi gur beechaaraa ||5||

The Naam, the Name of the Lord, cannot be purchased at any price; the Naam is obtained by contemplating the Guru. ||5||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਕਾਇਆ ਖੋਜੈ ਹੋਰ ਸਭ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਈ ॥

गुरमुखि होवै सु काइआ खोजै होर सभ भरमि भुलाई ॥

Guramukhi hovai su kaaīâa khojai hor sabh bharami bhulaaëe ||

One who becomes Gurmukh searches this body; all others just wander around in confusion.

ਜਿਸ ਨੋ ਦੇਇ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਵੈ ਹੋਰ ਕਿਆ ਕੋ ਕਰੇ ਚਤੁਰਾਈ ॥

जिस नो देइ सोई जनु पावै होर किआ को करे चतुराई ॥

Jis no đeī soëe janu paavai hor kiâa ko kare chaŧuraaëe ||

That humble being alone obtains it, unto whom the Lord bestows it. What other clever tricks can anyone try?

ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਭਉ ਭਾਉ ਵਸੈ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਈ ॥੬॥

काइआ अंदरि भउ भाउ वसै गुर परसादी पाई ॥६॥

Kaaīâa ânđđari bhaū bhaaū vasai gur parasaađee paaëe ||6||

Within the body, the Fear of God and Love for Him abides; by Guru's Grace, they are obtained. ||6||



200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates