Pt 12, Guru Amardas ji Slok Bani Quotes Shabad,
ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ - ਸਲੋਕ ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
गुरू अमरदास जी - सलोक बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates ADVERTISE HERE


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਹਰਿ ਦਰਿ ਸੋਹਨਿ ਆਗੈ ॥੨॥

नानक नामि मिलै वडिआई हरि दरि सोहनि आगै ॥२॥

Naanak naami milai vadiaaee hari dari sohani aagai ||2||

O Nanak, through the Naam, the Name of the Lord, greatness is obtained; he shall be resplendent in the Court of the Lord hereafter. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

नानक नामु निधानु है गुरमुखि पाइआ जाइ ॥

Naanak naamu nidhaanu hai guramukhi paaiaa jaai ||

O Nanak, the Naam, the Name of the Lord, is the treasure, which the Gurmukhs obtain.

ਮਨਮੁਖ ਘਰਿ ਹੋਦੀ ਵਥੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ਅੰਧੇ ਭਉਕਿ ਮੁਏ ਬਿਲਲਾਇ ॥੧॥

मनमुख घरि होदी वथु न जाणनी अंधे भउकि मुए बिललाइ ॥१॥

Manamukh ghari hodee vathu na jaa(nn)anee anddhe bhauki mue bilalaai ||1||

The self-willed manmukhs are blind; they do not realize that it is within their own home. They die barking and crying. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਕੰਚਨ ਕਾਇਆ ਨਿਰਮਲੀ ਜੋ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਸਚਿ ਲਾਗੀ ॥

कंचन काइआ निरमली जो सचि नामि सचि लागी ॥

Kancchan kaaiaa niramalee jo sachi naami sachi laagee ||

That body is golden and immaculate, which is attached to the True Name of the True Lord.

ਨਿਰਮਲ ਜੋਤਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭ੍ਰਮੁ ਭਉ ਭਾਗੀ ॥

निरमल जोति निरंजनु पाइआ गुरमुखि भ्रमु भउ भागी ॥

Niramal joti niranjjanu paaiaa guramukhi bhrmu bhau bhaagee ||

The Gurmukh obtains the Pure Light of the Luminous Lord, and his doubts and fears run away.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਬੈਰਾਗੀ ॥੨॥

नानक गुरमुखि सदा सुखु पावहि अनदिनु हरि बैरागी ॥२॥

Naanak guramukhi sadaa sukhu paavahi anadinu hari bairaagee ||2||

O Nanak, the Gurmukhs find lasting peace; night and day, they remain detached, while in the Love of the Lord. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਮਨਮੁਖੁ ਕਾਇਰੁ ਕਰੂਪੁ ਹੈ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਨਕੁ ਨਾਹਿ ॥

मनमुखु काइरु करूपु है बिनु नावै नकु नाहि ॥

Manamukhu kaairu karoopu hai binu naavai naku naahi ||

The self-willed manmukh is cowardly and ugly; lacking the Name of the Lord, his nose is cut off in disgrace.

ਅਨਦਿਨੁ ਧੰਧੈ ਵਿਆਪਿਆ ਸੁਪਨੈ ਭੀ ਸੁਖੁ ਨਾਹਿ ॥

अनदिनु धंधै विआपिआ सुपनै भी सुखु नाहि ॥

Anadinu dhanddhai viaapiaa supanai bhee sukhu naahi ||

Night and day, he is engrossed in worldly affairs, and even in his dreams, he finds no peace.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵਹਿ ਤਾ ਉਬਰਹਿ ਨਾਹਿ ਤ ਬਧੇ ਦੁਖ ਸਹਾਹਿ ॥੧॥

नानक गुरमुखि होवहि ता उबरहि नाहि त बधे दुख सहाहि ॥१॥

Naanak guramukhi hovahi taa ubarahi naahi ta badhe dukh sahaahi ||1||

O Nanak, if he becomes Gurmukh, then he shall be saved; otherwise, he is held in bondage, and suffers in pain. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਦਰਿ ਸੋਹਣੇ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਮਾਹਿ ॥

गुरमुखि सदा दरि सोहणे गुर का सबदु कमाहि ॥

Guramukhi sadaa dari soha(nn)e gur kaa sabadu kamaahi ||

The Gurmukhs always look beautiful in the Court of the Lord; they practice the Word of the Guru's Shabad.

ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਹਿ ॥

अंतरि सांति सदा सुखु दरि सचै सोभा पाहि ॥

Anttari saanti sadaa sukhu dari sachai sobhaa paahi ||

There is a lasting peace and happiness deep within them; at the Court of the True Lord, they receive honor.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਾਇਆ ਸਹਜੇ ਸਚਿ ਸਮਾਹਿ ॥੨॥

नानक गुरमुखि हरि नामु पाइआ सहजे सचि समाहि ॥२॥

Naanak guramukhi hari naamu paaiaa sahaje sachi samaahi ||2||

O Nanak, the Gurmukhs are blessed with the Name of the Lord; they merge imperceptibly into the True Lord. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਪਰਤੀਤਿ ਨ ਆਈਆ ਸਬਦਿ ਨ ਲਾਗੋ ਭਾਉ ॥

सतिगुर की परतीति न आईआ सबदि न लागो भाउ ॥

Satigur kee parateeti na aaeeaa sabadi na laago bhaau ||

One who has no faith in the True Guru, and who does not love the Word of the Shabad,

ਓਸ ਨੋ ਸੁਖੁ ਨ ਉਪਜੈ ਭਾਵੈ ਸਉ ਗੇੜਾ ਆਵਉ ਜਾਉ ॥

ओस नो सुखु न उपजै भावै सउ गेड़ा आवउ जाउ ॥

Os no sukhu na upajai bhaavai sau ge(rr)aa aavau jaau ||

Shall find no peace, even though he may come and go hundreds of times.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜਿ ਮਿਲੈ ਸਚੇ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਉ ॥੧॥

नानक गुरमुखि सहजि मिलै सचे सिउ लिव लाउ ॥१॥

Naanak guramukhi sahaji milai sache siu liv laau ||1||

O Nanak, the Gurmukh meets the True Lord with natural ease; he is in love with the Lord. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਏ ਮਨ ਐਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਖੋਜਿ ਲਹੁ ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥

ए मन ऐसा सतिगुरु खोजि लहु जितु सेविऐ जनम मरण दुखु जाइ ॥

E man aisaa satiguru khoji lahu jitu seviai janam mara(nn) dukhu jaai ||

O mind, search for such a True Guru, by serving whom the pains of birth and death are dispelled.

ਸਹਸਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਵਈ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥

सहसा मूलि न होवई हउमै सबदि जलाइ ॥

Sahasaa mooli na hovaee haumai sabadi jalaai ||

Doubt shall never afflict you, and your ego shall be burnt away through the Word of the Shabad.

ਕੂੜੈ ਕੀ ਪਾਲਿ ਵਿਚਹੁ ਨਿਕਲੈ ਸਚੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

कूड़ै की पालि विचहु निकलै सचु वसै मनि आइ ॥

Koo(rr)ai kee paali vichahu nikalai sachu vasai mani aai ||

The veil of falsehood shall be torn down from within you, and Truth shall come to dwell in the mind.

ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਮਨਿ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ਸਚ ਸੰਜਮਿ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥

अंतरि सांति मनि सुखु होइ सच संजमि कार कमाइ ॥

Anttari saanti mani sukhu hoi sach sanjjami kaar kamaai ||

Peace and happiness shall fill your mind deep within, if you act according to truth and self-discipline.

ਨਾਨਕ ਪੂਰੈ ਕਰਮਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਹਰਿ ਜੀਉ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥੨॥

नानक पूरै करमि सतिगुरु मिलै हरि जीउ किरपा करे रजाइ ॥२॥

Naanak poorai karami satiguru milai hari jeeu kirapaa kare rajaai ||2||

O Nanak, by perfect good karma, you shall meet the True Guru, and then the Dear Lord, by His Sweet Will, shall bless you with His Mercy. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਜਗਤੁ ਮੁਆ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ॥

बिनु सतिगुर सेवे जगतु मुआ बिरथा जनमु गवाइ ॥

Binu satigur seve jagatu muaa birathaa janamu gavaai ||

Without serving the True Guru, the people of the world are dead; they waste their lives away in vain.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਅਤਿ ਦੁਖੁ ਲਗਾ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

दूजै भाइ अति दुखु लगा मरि जमै आवै जाइ ॥

Doojai bhaai ati dukhu lagaa mari jammai aavai jaai ||

In love with duality, they suffer terrible pain; they die, and are reincarnated, and continue coming and going.

ਵਿਸਟਾ ਅੰਦਰਿ ਵਾਸੁ ਹੈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਪਾਇ ॥

विसटा अंदरि वासु है फिरि फिरि जूनी पाइ ॥

Visataa anddari vaasu hai phiri phiri joonee paai ||

They live in manure, and are reincarnated again and again.

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜਮੁ ਮਾਰਸੀ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਇ ॥੧॥

नानक बिनु नावै जमु मारसी अंति गइआ पछुताइ ॥१॥

Naanak binu naavai jamu maarasee antti gaiaa pachhutaai ||1||

O Nanak, without the Name, the Messenger of Death punishes them; in the end, they depart regretting and repenting. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਪੁਰਖੁ ਏਕੁ ਹੈ ਹੋਰ ਸਗਲੀ ਨਾਰਿ ਸਬਾਈ ॥

इसु जग महि पुरखु एकु है होर सगली नारि सबाई ॥

Isu jag mahi purakhu eku hai hor sagalee naari sabaaee ||

In this world, there is one Husband Lord; all other beings are His brides.

ਸਭਿ ਘਟ ਭੋਗਵੈ ਅਲਿਪਤੁ ਰਹੈ ਅਲਖੁ ਨ ਲਖਣਾ ਜਾਈ ॥

सभि घट भोगवै अलिपतु रहै अलखु न लखणा जाई ॥

Sabhi ghat bhogavai alipatu rahai alakhu na lakha(nn)aa jaaee ||

He enjoys the hearts of all, and yet He remains detached; He is unseen; He cannot be described.

ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਵੇਖਾਲਿਆ ਸਬਦੇ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥

पूरै गुरि वेखालिआ सबदे सोझी पाई ॥

Poorai guri vekhaaliaa sabade sojhee paaee ||

The Perfect Guru reveals Him, and through the Word of His Shabad, we come to understand Him.

ਪੁਰਖੈ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਪੁਰਖ ਹੋਵਹਿ ਜਿਨੀ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਈ ॥

पुरखै सेवहि से पुरख होवहि जिनी हउमै सबदि जलाई ॥

Purakhai sevahi se purakh hovahi jinee haumai sabadi jalaaee ||

Those who serve their Husband Lord, become like Him; their egos are burnt away by His Shabad.

ਤਿਸ ਕਾ ਸਰੀਕੁ ਕੋ ਨਹੀ ਨਾ ਕੋ ਕੰਟਕੁ ਵੈਰਾਈ ॥

तिस का सरीकु को नही ना को कंटकु वैराई ॥

Tis kaa sareeku ko nahee naa ko kanttaku vairaaee ||

He has no rival, no attacker, no enemy.

ਨਿਹਚਲ ਰਾਜੁ ਹੈ ਸਦਾ ਤਿਸੁ ਕੇਰਾ ਨਾ ਆਵੈ ਨਾ ਜਾਈ ॥

निहचल राजु है सदा तिसु केरा ना आवै ना जाई ॥

Nihachal raaju hai sadaa tisu keraa naa aavai naa jaaee ||

His rule is unchanging and eternal; He does not come or go.

ਅਨਦਿਨੁ ਸੇਵਕੁ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਹਰਿ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਈ ॥

अनदिनु सेवकु सेवा करे हरि सचे के गुण गाई ॥

Anadinu sevaku sevaa kare hari sache ke gu(nn) gaaee ||

Night and day, His servant serves Him, singing the Glorious Praises of the True Lord.

ਨਾਨਕੁ ਵੇਖਿ ਵਿਗਸਿਆ ਹਰਿ ਸਚੇ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥੨॥

नानकु वेखि विगसिआ हरि सचे की वडिआई ॥२॥

Naanaku vekhi vigasiaa hari sache kee vadiaaee ||2||

Beholding the Glorious Greatness of the True Lord, Nanak blossoms forth. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਜਿਨ ਕੰਉ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟਿਆ ਸੇ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਸਦਾ ਕਮਾਹਿ ॥

जिन कंउ सतिगुरु भेटिआ से हरि कीरति सदा कमाहि ॥

Jin kannu satiguru bhetiaa se hari keerati sadaa kamaahi ||

Those who meet the True Guru, ever sing the Kirtan of the Lord's Praises.

ਅਚਿੰਤੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਤਿਨ ਕੈ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਿ ॥

अचिंतु हरि नामु तिन कै मनि वसिआ सचै सबदि समाहि ॥

Achinttu hari naamu tin kai mani vasiaa sachai sabadi samaahi ||

The Lord's Name naturally fills their minds, and they are absorbed in the Shabad, the Word of the True Lord.

ਕੁਲੁ ਉਧਾਰਹਿ ਆਪਣਾ ਮੋਖ ਪਦਵੀ ਆਪੇ ਪਾਹਿ ॥

कुलु उधारहि आपणा मोख पदवी आपे पाहि ॥

Kulu udhaarahi aapa(nn)aa mokh padavee aape paahi ||

They redeem their generations, and they themselves obtain the state of liberation.

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਤਿਨ ਕੰਉ ਸੰਤੁਸਟੁ ਭਇਆ ਜੋ ਗੁਰ ਚਰਨੀ ਜਨ ਪਾਹਿ ॥

पारब्रहमु तिन कंउ संतुसटु भइआ जो गुर चरनी जन पाहि ॥

Paarabrhamu tin kannu santtusatu bhaiaa jo gur charanee jan paahi ||

The Supreme Lord God is pleased with those who fall at the Guru's Feet.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਹਰਿ ਲਾਜ ਰਖਾਹਿ ॥੧॥

जनु नानकु हरि का दासु है करि किरपा हरि लाज रखाहि ॥१॥

Janu naanaku hari kaa daasu hai kari kirapaa hari laaj rakhaahi ||1||

Servant Nanak is the Lord's slave; by His Grace, the Lord preserves his honor. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਹੰਉਮੈ ਅੰਦਰਿ ਖੜਕੁ ਹੈ ਖੜਕੇ ਖੜਕਿ ਵਿਹਾਇ ॥

हंउमै अंदरि खड़कु है खड़के खड़कि विहाइ ॥

Hannumai anddari kha(rr)aku hai kha(rr)ake kha(rr)aki vihaai ||

In egotism, one is assailed by fear; he passes his life totally troubled by fear.

ਹੰਉਮੈ ਵਡਾ ਰੋਗੁ ਹੈ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

हंउमै वडा रोगु है मरि जमै आवै जाइ ॥

Hannumai vadaa rogu hai mari jammai aavai jaai ||

Egotism is such a terrible disease; he dies, to be reincarnated - he continues coming and going.

ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨਾ ਸਤਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਆਇ ॥

जिन कउ पूरबि लिखिआ तिना सतगुरु मिलिआ प्रभु आइ ॥

Jin kau poorabi likhiaa tinaa sataguru miliaa prbhu aai ||

Those who have such pre-ordained destiny meet with the True Guru, God Incarnate.

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਉਬਰੇ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥੨॥

नानक गुर परसादी उबरे हउमै सबदि जलाइ ॥२॥

Naanak gur parasaadee ubare haumai sabadi jalaai ||2||

O Nanak, by Guru's Grace, they are redeemed; their egos are burnt away through the Word of the Shabad. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵ ਨ ਕੀਨੀਆ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥

गुरमुखि सेव न कीनीआ हरि नामि न लगो पिआरु ॥

Guramukhi sev na keeneeaa hari naami na lago piaaru ||

One who does not serve the Guru as Gurmukh, who does not love the Lord's Name

ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਓ ਮਰਿ ਜਨਮੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥

सबदै सादु न आइओ मरि जनमै वारो वार ॥

Sabadai saadu na aaio mari janamai vaaro vaar ||

And who does not savor the taste of the Shabad, shall die, and be reborn, over and over again.

ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧੁ ਨ ਚੇਤਈ ਕਿਤੁ ਆਇਆ ਸੈਸਾਰਿ ॥

मनमुखि अंधु न चेतई कितु आइआ सैसारि ॥

Manamukhi anddhu na chetaee kitu aaiaa saisaari ||

The blind, self-willed manmukh does not think of the Lord; why did he even come into the world?

ਨਾਨਕ ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲੰਘੇ ਪਾਰਿ ॥੧॥

नानक जिन कउ नदरि करे से गुरमुखि लंघे पारि ॥१॥

Naanak jin kau nadari kare se guramukhi langghe paari ||1||

O Nanak, that Gurmukh, upon whom the Lord casts His Glance of Grace, crosses over the world-ocean. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਇਕੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਾਗਤਾ ਹੋਰੁ ਜਗੁ ਸੂਤਾ ਮੋਹਿ ਪਿਆਸਿ ॥

इको सतिगुरु जागता होरु जगु सूता मोहि पिआसि ॥

Iko satiguru jaagataa horu jagu sootaa mohi piaasi ||

Only the Guru is awake; the rest of the world is asleep in emotional attachment and desire.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਜਾਗੰਨਿ ਸੇ ਜੋ ਰਤੇ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਗੁਣਤਾਸਿ ॥

सतिगुरु सेवनि जागंनि से जो रते सचि नामि गुणतासि ॥

Satiguru sevani jaaganni se jo rate sachi naami gu(nn)ataasi ||

Those who serve the True Guru and remain wakeful, are imbued with the True Name, the treasure of virtue.

ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧ ਨ ਚੇਤਨੀ ਜਨਮਿ ਮਰਿ ਹੋਹਿ ਬਿਨਾਸਿ ॥

मनमुखि अंध न चेतनी जनमि मरि होहि बिनासि ॥

Manamukhi anddh na chetanee janami mari hohi binaasi ||

The blind, self-willed manmukhs do not think of the Lord; they are ruined through birth and death.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਿਨੀ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਜਿਨ ਕੰਉ ਧੁਰਿ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆਸਿ ॥੨॥

नानक गुरमुखि तिनी नामु धिआइआ जिन कंउ धुरि पूरबि लिखिआसि ॥२॥

Naanak guramukhi tinee naamu dhiaaiaa jin kannu dhuri poorabi likhiaasi ||2||

O Nanak, the Gurmukhs meditate on the Naam, the Name of the Lord; this is their destiny, pre-ordained by the Primal Lord God. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਜਗਤੁ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥

जगतु अगिआनी अंधु है दूजै भाइ करम कमाइ ॥

Jagatu agiaanee anddhu hai doojai bhaai karam kamaai ||

The world is blind and ignorant; in the love of duality, it engages in actions.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਜੇਤੇ ਕਰਮ ਕਰੇ ਦੁਖੁ ਲਗੈ ਤਨਿ ਧਾਇ ॥

दूजै भाइ जेते करम करे दुखु लगै तनि धाइ ॥

Doojai bhaai jete karam kare dukhu lagai tani dhaai ||

But those actions which are performed in the love of duality, cause only pain to the body.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸੁਖੁ ਊਪਜੈ ਜਾ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਮਾਇ ॥

गुर परसादी सुखु ऊपजै जा गुर का सबदु कमाइ ॥

Gur parasaadee sukhu upajai jaa gur kaa sabadu kamaai ||

By Guru's Grace, peace wells up, when one acts according to the Word of the Guru's Shabad.

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਕਰਮ ਕਰੇ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥

सची बाणी करम करे अनदिनु नामु धिआइ ॥

Sachee baa(nn)ee karam kare anadinu naamu dhiaai ||

He acts according to the True Word of the Guru's Bani; night and day, he meditates on the Naam, the Name of the Lord.

ਨਾਨਕ ਜਿਤੁ ਆਪੇ ਲਾਏ ਤਿਤੁ ਲਗੇ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥੧॥

नानक जितु आपे लाए तितु लगे कहणा किछू न जाइ ॥१॥

Naanak jitu aape laae titu lage kaha(nn)aa kichhoo na jaai ||1||

O Nanak, as the Lord Himself engages him, so is he engaged; no one has any say in this matter. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਹਮ ਘਰਿ ਨਾਮੁ ਖਜਾਨਾ ਸਦਾ ਹੈ ਭਗਤਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥

हम घरि नामु खजाना सदा है भगति भरे भंडारा ॥

Ham ghari naamu khajaanaa sadaa hai bhagati bhare bhanddaaraa ||

Within the home of my own being, is the everlasting treasure of the Naam; it is a treasure house, overflowing with devotion.

ਸਤਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਜੀਅ ਕਾ ਸਦ ਜੀਵੈ ਦੇਵਣਹਾਰਾ ॥

सतगुरु दाता जीअ का सद जीवै देवणहारा ॥

Sataguru daataa jeea kaa sad jeevai deva(nn)ahaaraa ||

The True Guru is the Giver of the life of the soul; the Great Giver lives forever.

ਅਨਦਿਨੁ ਕੀਰਤਨੁ ਸਦਾ ਕਰਹਿ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਅਪਾਰਾ ॥

अनदिनु कीरतनु सदा करहि गुर कै सबदि अपारा ॥

Anadinu keeratanu sadaa karahi gur kai sabadi apaaraa ||

Night and day, I continually sing the Kirtan of the Lord's Praise, through the Infinite Word of the Guru's Shabad.

ਸਬਦੁ ਗੁਰੂ ਕਾ ਸਦ ਉਚਰਹਿ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਵਰਤਾਵਣਹਾਰਾ ॥

सबदु गुरू का सद उचरहि जुगु जुगु वरतावणहारा ॥

Sabadu guroo kaa sad ucharahi jugu jugu varataava(nn)ahaaraa ||

I recite continually the Guru's Shabads, which have been effective throughout the ages.

ਇਹੁ ਮਨੂਆ ਸਦਾ ਸੁਖਿ ਵਸੈ ਸਹਜੇ ਕਰੇ ਵਾਪਾਰਾ ॥

इहु मनूआ सदा सुखि वसै सहजे करे वापारा ॥

Ihu manooaa sadaa sukhi vasai sahaje kare vaapaaraa ||

This mind ever abides in peace, dealing in peace and poise.

ਅੰਤਰਿ ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਹਰਿ ਰਤਨੁ ਹੈ ਮੁਕਤਿ ਕਰਾਵਣਹਾਰਾ ॥

अंतरि गुर गिआनु हरि रतनु है मुकति करावणहारा ॥

Anttari gur giaanu hari ratanu hai mukati karaava(nn)ahaaraa ||

Deep within me is the Guru's Wisdom, the Lord's jewel, the Bringer of liberation.

ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਏ ਸੋ ਹੋਵੈ ਦਰਿ ਸਚਿਆਰਾ ॥੨॥

नानक जिस नो नदरि करे सो पाए सो होवै दरि सचिआरा ॥२॥

Naanak jis no nadari kare so paae so hovai dari sachiaaraa ||2||

O Nanak, one who is blessed by the Lord's Glance of Grace obtains this, and is judged to be True in the Court of the Lord. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਮਨਹਠਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਸਭ ਥਕੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥

मनहठि किनै न पाइओ सभ थके करम कमाइ ॥

Manahathi kinai na paaio sabh thake karam kamaai ||

No one has ever found the Lord through stubborn-mindedness. All have grown weary of performing such actions.

ਮਨਹਠਿ ਭੇਖ ਕਰਿ ਭਰਮਦੇ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

मनहठि भेख करि भरमदे दुखु पाइआ दूजै भाइ ॥

Manahathi bhekh kari bharamade dukhu paaiaa doojai bhaai ||

Through their stubborn-mindedness, and by wearing their disguises, they are deluded; they suffer in pain from the love of duality.

ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਸਭੁ ਮੋਹੁ ਹੈ ਨਾਮੁ ਨ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

रिधि सिधि सभु मोहु है नामु न वसै मनि आइ ॥

Ridhi sidhi sabhu mohu hai naamu na vasai mani aai ||

Riches and the supernatural spiritual powers of the Siddhas are all emotional attachments; through them, the Naam, the Name of the Lord, does not come to dwell in the mind.

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਵੈ ਅਗਿਆਨੁ ਅੰਧੇਰਾ ਜਾਇ ॥

गुर सेवा ते मनु निरमलु होवै अगिआनु अंधेरा जाइ ॥

Gur sevaa te manu niramalu hovai agiaanu anddheraa jaai ||

Serving the Guru, the mind becomes immaculately pure, and the darkness of spiritual ignorance is dispelled.

ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਘਰਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਆ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥

नामु रतनु घरि परगटु होआ नानक सहजि समाइ ॥१॥

Naamu ratanu ghari paragatu hoaa naanak sahaji samaai ||1||

The jewel of the Naam is revealed in the home of one's own being; O Nanak, one merges in celestial bliss. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਓ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥

सबदै सादु न आइओ नामि न लगो पिआरु ॥

Sabadai saadu na aaio naami na lago piaaru ||

One who does not savor the taste of the Shabad, who does not love the Naam, the Name of the Lord,

ਰਸਨਾ ਫਿਕਾ ਬੋਲਣਾ ਨਿਤ ਨਿਤ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥

रसना फिका बोलणा नित नित होइ खुआरु ॥

Rasanaa phikaa bola(nn)aa nit nit hoi khuaaru ||

And who speaks insipid words with his tongue, is ruined, again and again.

ਨਾਨਕ ਕਿਰਤਿ ਪਇਐ ਕਮਾਵਣਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥੨॥

नानक किरति पइऐ कमावणा कोइ न मेटणहारु ॥२॥

Naanak kirati paiai kamaava(nn)aa koi na meta(nn)ahaaru ||2||

O Nanak, he acts according to the karma of his past actions, which no one can erase. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਸਭੁ ਕੋ ਵੇਖਦਾ ਜੇਤਾ ਜਗਤੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥

सतिगुर नो सभु को वेखदा जेता जगतु संसारु ॥

Satigur no sabhu ko vekhadaa jetaa jagatu sanssaaru ||

All the living beings of the world behold the True Guru.

ਡਿਠੈ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਜਿਚਰੁ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥

डिठै मुकति न होवई जिचरु सबदि न करे वीचारु ॥

Dithai mukati na hovaee jicharu sabadi na kare veechaaru ||

One is not liberated by merely seeing Him, unless one contemplates the Word of His Shabad.

ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਨ ਚੁਕਈ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥

हउमै मैलु न चुकई नामि न लगै पिआरु ॥

Haumai mailu na chukaee naami na lagai piaaru ||

The filth of ego is not removed, and he does not enshrine love for the Naam.

ਇਕਿ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਦੁਬਿਧਾ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰ ॥

इकि आपे बखसि मिलाइअनु दुबिधा तजि विकार ॥

Iki aape bakhasi milaaianu dubidhaa taji vikaar ||

The Lord forgives some, and unites them with Himself; they forsake their duality and sinful ways.

ਨਾਨਕ ਇਕਿ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਮਰਿ ਮਿਲੇ ਸਤਿਗੁਰ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥੧॥

नानक इकि दरसनु देखि मरि मिले सतिगुर हेति पिआरि ॥१॥

Naanak iki darasanu dekhi mari mile satigur heti piaari ||1||

O Nanak, some behold the Blessed Vision of the True Guru's Darshan, with love and affection; conquering their ego, they meet with the Lord. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰੂ ਨ ਸੇਵਿਓ ਮੂਰਖ ਅੰਧ ਗਵਾਰਿ ॥

सतिगुरू न सेविओ मूरख अंध गवारि ॥

Satiguroo na sevio moorakh anddh gavaari ||

The foolish, blind clown does not serve the True Guru.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬਹੁਤੁ ਦੁਖੁ ਲਾਗਾ ਜਲਤਾ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ॥

दूजै भाइ बहुतु दुखु लागा जलता करे पुकार ॥

Doojai bhaai bahutu dukhu laagaa jalataa kare pukaar ||

In love with duality, he endures terrible suffering, and burning, he cries out in pain.

ਜਿਨ ਕਾਰਣਿ ਗੁਰੂ ਵਿਸਾਰਿਆ ਸੇ ਨ ਉਪਕਰੇ ਅੰਤੀ ਵਾਰ ॥

जिन कारणि गुरू विसारिआ से न उपकरे अंती वार ॥

Jin kaara(nn)i guroo visaariaa se na upakare anttee vaar ||

He forgets the Guru, for the sake of mere objects, but they will not come to his rescue in the end.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮਤੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਬਖਸੇ ਬਖਸਣਹਾਰ ॥੨॥

नानक गुरमती सुखु पाइआ बखसे बखसणहार ॥२॥

Naanak guramatee sukhu paaiaa bakhase bakhasa(nn)ahaar ||2||

Through the Guru's Instructions, Nanak has found peace; the Forgiving Lord has forgiven him. ||2||


ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧

सोरठि महला ३ घरु १

Sorathi mahalaa 3 gharu 1

Sorat'h, Third Mehl, First House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Ik-oamkkaari satigur prsaadi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਸੇਵਕ ਸੇਵ ਕਰਹਿ ਸਭਿ ਤੇਰੀ ਜਿਨ ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਆਇਆ ॥

सेवक सेव करहि सभि तेरी जिन सबदै सादु आइआ ॥

Sevak sev karahi sabhi teree jin sabadai saadu aaiaa ||

All of Your servants, who relish the Word of Your Shabad, serve You.

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਜਿਨਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ॥

गुर किरपा ते निरमलु होआ जिनि विचहु आपु गवाइआ ॥

Gur kirapaa te niramalu hoaa jini vichahu aapu gavaaiaa ||

By Guru's Grace, they become pure, eradicating self-conceit from within.

ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਨਿਤ ਸਾਚੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇਆ ॥੧॥

अनदिनु गुण गावहि नित साचे गुर कै सबदि सुहाइआ ॥१॥

Anadinu gu(nn) gaavahi nit saache gur kai sabadi suhaaiaa ||1||

Night and day, they continually sing the Glorious Praises of the True Lord; they are adorned with the Word of the Guru's Shabad. ||1||


ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਹਮ ਬਾਰਿਕ ਸਰਣਿ ਤੁਮਾਰੀ ॥

मेरे ठाकुर हम बारिक सरणि तुमारी ॥

Mere thaakur ham baarik sara(nn)i tumaaree ||

O my Lord and Master, I am Your child; I seek Your Sanctuary.

ਏਕੋ ਸਚਾ ਸਚੁ ਤੂ ਕੇਵਲੁ ਆਪਿ ਮੁਰਾਰੀ ॥ ਰਹਾਉ ॥

एको सचा सचु तू केवलु आपि मुरारी ॥ रहाउ ॥

Eko sachaa sachu too kevalu aapi muraaree || rahaau ||

You are the One and Only Lord, the Truest of the True; You Yourself are the Destroyer of ego. || Pause ||


ਜਾਗਤ ਰਹੇ ਤਿਨੀ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਸਬਦੇ ਹਉਮੈ ਮਾਰੀ ॥

जागत रहे तिनी प्रभु पाइआ सबदे हउमै मारी ॥

Jaagat rahe tinee prbhu paaiaa sabade haumai maaree ||

Those who remain wakeful obtain God; through the Word of the Shabad, they conquer their ego.

ਗਿਰਹੀ ਮਹਿ ਸਦਾ ਹਰਿ ਜਨ ਉਦਾਸੀ ਗਿਆਨ ਤਤ ਬੀਚਾਰੀ ॥

गिरही महि सदा हरि जन उदासी गिआन तत बीचारी ॥

Girahee mahi sadaa hari jan udaasee giaan tat beechaaree ||

Immersed in family life, the Lord's humble servant ever remains detached; he reflects upon the essence of spiritual wisdom.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰੀ ॥੨॥

सतिगुरु सेवि सदा सुखु पाइआ हरि राखिआ उर धारी ॥२॥

Satiguru sevi sadaa sukhu paaiaa hari raakhiaa ur dhaaree ||2||

Serving the True Guru, he finds eternal peace, and he keeps the Lord enshrined in his heart. ||2||


ਇਹੁ ਮਨੂਆ ਦਹ ਦਿਸਿ ਧਾਵਦਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਇਆ ॥

इहु मनूआ दह दिसि धावदा दूजै भाइ खुआइआ ॥

Ihu manooaa dah disi dhaavadaa doojai bhaai khuaaiaa ||

This mind wanders in the ten directions; it is consumed by the love of duality.

ਮਨਮੁਖ ਮੁਗਧੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤੈ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥

मनमुख मुगधु हरि नामु न चेतै बिरथा जनमु गवाइआ ॥

Manamukh mugadhu hari naamu na chetai birathaa janamu gavaaiaa ||

The foolish self-willed manmukh does not remember the Lord's Name; he wastes away his life in vain.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੇ ਤਾ ਨਾਉ ਪਾਏ ਹਉਮੈ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥੩॥

सतिगुरु भेटे ता नाउ पाए हउमै मोहु चुकाइआ ॥३॥

Satiguru bhete taa naau paae haumai mohu chukaaiaa ||3||

But when he meets the True Guru, then he obtains the Name; he sheds egotism and emotional attachment. ||3||


ਹਰਿ ਜਨ ਸਾਚੇ ਸਾਚੁ ਕਮਾਵਹਿ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥

हरि जन साचे साचु कमावहि गुर कै सबदि वीचारी ॥

Hari jan saache saachu kamaavahi gur kai sabadi veechaaree ||

The Lord's humble servants are True - they practice Truth, and reflect upon the Word of the Guru's Shabad.

ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਪ੍ਰਭਿ ਸਾਚੈ ਸਾਚੁ ਰਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰੀ ॥

आपे मेलि लए प्रभि साचै साचु रखिआ उर धारी ॥

Aape meli lae prbhi saachai saachu rakhiaa ur dhaaree ||

The True Lord God unites them with Himself, and they keep the True Lord enshrined in their hearts.

ਨਾਨਕ ਨਾਵਹੁ ਗਤਿ ਮਤਿ ਪਾਈ ਏਹਾ ਰਾਸਿ ਹਮਾਰੀ ॥੪॥੧॥

नानक नावहु गति मति पाई एहा रासि हमारी ॥४॥१॥

Naanak naavahu gati mati paaee ehaa raasi hamaaree ||4||1||

O Nanak, through the Name, I have obtained salvation and understanding; this alone is my wealth. ||4||1||


ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सोरठि महला ३ ॥

Sorathi mahalaa 3 ||

Sorat'h, Third Mehl:

ਭਗਤਿ ਖਜਾਨਾ ਭਗਤਨ ਕਉ ਦੀਆ ਨਾਉ ਹਰਿ ਧਨੁ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥

भगति खजाना भगतन कउ दीआ नाउ हरि धनु सचु सोइ ॥

Bhagati khajaanaa bhagatan kau deeaa naau hari dhanu sachu soi ||

The True Lord has blessed His devotees with the treasure of devotional worship, and the wealth of the Lord's Name.

ਅਖੁਟੁ ਨਾਮ ਧਨੁ ਕਦੇ ਨਿਖੁਟੈ ਨਾਹੀ ਕਿਨੈ ਨ ਕੀਮਤਿ ਹੋਇ ॥

अखुटु नाम धनु कदे निखुटै नाही किनै न कीमति होइ ॥

Akhutu naam dhanu kade nikhutai naahee kinai na keemati hoi ||

The wealth of the Naam, shall never be exhausted; no one can estimate its worth.

ਨਾਮ ਧਨਿ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਹੋਏ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥੧॥

नाम धनि मुख उजले होए हरि पाइआ सचु सोइ ॥१॥

Naam dhani mukh ujale hoe hari paaiaa sachu soi ||1||

With the wealth of the Naam, their faces are radiant, and they attain the True Lord. ||1||


ਮਨ ਮੇਰੇ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

मन मेरे गुर सबदी हरि पाइआ जाइ ॥

Man mere gur sabadee hari paaiaa jaai ||

O my mind, through the Word of the Guru's Shabad, the Lord is found.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਜਗੁ ਭੁਲਦਾ ਫਿਰਦਾ ਦਰਗਹ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥

बिनु सबदै जगु भुलदा फिरदा दरगह मिलै सजाइ ॥ रहाउ ॥

Binu sabadai jagu bhuladaa phiradaa daragah milai sajaai || rahaau ||

Without the Shabad, the world wanders around, and receives its punishment in the Court of the Lord. || Pause ||


ਇਸੁ ਦੇਹੀ ਅੰਦਰਿ ਪੰਚ ਚੋਰ ਵਸਹਿ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਲੋਭੁ ਮੋਹੁ ਅਹੰਕਾਰਾ ॥

इसु देही अंदरि पंच चोर वसहि कामु क्रोधु लोभु मोहु अहंकारा ॥

Isu dehee anddari pancch chor vasahi kaamu krodhu lobhu mohu ahankkaaraa ||

Within this body dwell the five thieves: sexual desire, anger, greed, emotional attachment and egotism.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਲੂਟਹਿ ਮਨਮੁਖ ਨਹੀ ਬੂਝਹਿ ਕੋਇ ਨ ਸੁਣੈ ਪੂਕਾਰਾ ॥

अम्रितु लूटहि मनमुख नही बूझहि कोइ न सुणै पूकारा ॥

Ammmritu lootahi manamukh nahee boojhahi koi na su(nn)ai pookaaraa ||

They plunder the Nectar, but the self-willed manmukh does not realize it; no one hears his complaint.

ਅੰਧਾ ਜਗਤੁ ਅੰਧੁ ਵਰਤਾਰਾ ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਗੁਬਾਰਾ ॥੨॥

अंधा जगतु अंधु वरतारा बाझु गुरू गुबारा ॥२॥

Anddhaa jagatu anddhu varataaraa baajhu guroo gubaaraa ||2||

The world is blind, and its dealings are blind as well; without the Guru, there is only pitch darkness. ||2||


ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵਿਗੁਤੇ ਕਿਹੁ ਚਲੈ ਨ ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ॥

हउमै मेरा करि करि विगुते किहु चलै न चलदिआ नालि ॥

Haumai meraa kari kari vigute kihu chalai na chaladiaa naali ||

Indulging in egotism and possessiveness, they are ruined; when they depart, nothing goes along with them.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ਸਦਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥

गुरमुखि होवै सु नामु धिआवै सदा हरि नामु समालि ॥

Guramukhi hovai su naamu dhiaavai sadaa hari naamu samaali ||

But one who becomes Gurmukh meditates on the Naam, and ever contemplates the Lord's Name.

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿ ॥੩॥

सची बाणी हरि गुण गावै नदरी नदरि निहालि ॥३॥

Sachee baa(nn)ee hari gu(nn) gaavai nadaree nadari nihaali ||3||

Through the True Word of Gurbani, he sings the Glorious Praises of the Lord; blessed with the Lord's Glance of Grace, he is enraptured. ||3||


ਸਤਿਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਸਦਾ ਘਟਿ ਚਾਨਣੁ ਅਮਰੁ ਸਿਰਿ ਬਾਦਿਸਾਹਾ ॥

सतिगुर गिआनु सदा घटि चानणु अमरु सिरि बादिसाहा ॥

Satigur giaanu sadaa ghati chaana(nn)u amaru siri baadisaahaa ||

The spiritual wisdom of the True Guru is a steady light within the heart. The Lord's decree is over the heads of even kings.

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਸਚੁ ਲਾਹਾ ॥

अनदिनु भगति करहि दिनु राती राम नामु सचु लाहा ॥

Anadinu bhagati karahi dinu raatee raam naamu sachu laahaa ||

Night and day, the Lord's devotees worship Him; night and day, they gather in the true profit of the Lord's Name.

ਨਾਨਕ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਨਿਸਤਾਰਾ ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਹਰਿ ਪਾਹਾ ॥੪॥੨॥

नानक राम नामि निसतारा सबदि रते हरि पाहा ॥४॥२॥

Naanak raam naami nisataaraa sabadi rate hari paahaa ||4||2||

O Nanak, through the Lord's Name, one is emancipated; attuned to the Shabad, he finds the Lord. ||4||2||


ਸੋਰਠਿ ਮਃ ੩ ॥

सोरठि मः ३ ॥

Sorathi M: 3 ||

Sorat'h, Third Mehl:

ਦਾਸਨਿ ਦਾਸੁ ਹੋਵੈ ਤਾ ਹਰਿ ਪਾਏ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਈ ॥

दासनि दासु होवै ता हरि पाए विचहु आपु गवाई ॥

Daasani daasu hovai taa hari paae vichahu aapu gavaaee ||

If one becomes the slave of the Lord's slaves, then he finds the Lord, and eradicates ego from within.

ਭਗਤਾ ਕਾ ਕਾਰਜੁ ਹਰਿ ਅਨੰਦੁ ਹੈ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਈ ॥

भगता का कारजु हरि अनंदु है अनदिनु हरि गुण गाई ॥

Bhagataa kaa kaaraju hari ananddu hai anadinu hari gu(nn) gaaee ||

The Lord of bliss is his object of devotion; night and day, he sings the Glorious Praises of the Lord.

ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਸਦਾ ਇਕ ਰੰਗੀ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹੇ ਸਮਾਈ ॥੧॥

सबदि रते सदा इक रंगी हरि सिउ रहे समाई ॥१॥

Sabadi rate sadaa ik ranggee hari siu rahe samaaee ||1||

Attuned to the Word of the Shabad, the Lord's devotees remain ever as one, absorbed in the Lord. ||1||


ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਾਚੀ ਨਦਰਿ ਤੁਮਾਰੀ ॥

हरि जीउ साची नदरि तुमारी ॥

Hari jeeu saachee nadari tumaaree ||

O Dear Lord, Your Glance of Grace is True.

ਆਪਣਿਆ ਦਾਸਾ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਪਿਆਰੇ ਰਾਖਹੁ ਪੈਜ ਹਮਾਰੀ ॥ ਰਹਾਉ ॥

आपणिआ दासा नो क्रिपा करि पिआरे राखहु पैज हमारी ॥ रहाउ ॥

Aapa(nn)iaa daasaa no kripaa kari piaare raakhahu paij hamaaree || rahaau ||

Show mercy to Your slave, O Beloved Lord, and preserve my honor. || Pause ||


ਸਬਦਿ ਸਲਾਹੀ ਸਦਾ ਹਉ ਜੀਵਾ ਗੁਰਮਤੀ ਭਉ ਭਾਗਾ ॥

सबदि सलाही सदा हउ जीवा गुरमती भउ भागा ॥

Sabadi salaahee sadaa hau jeevaa guramatee bhau bhaagaa ||

Continually praising the Word of the Shabad, I live; under Guru's Instruction, my fear has been dispelled.

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਚਾ ਅਤਿ ਸੁਆਲਿਉ ਗੁਰੁ ਸੇਵਿਆ ਚਿਤੁ ਲਾਗਾ ॥

मेरा प्रभु साचा अति सुआलिउ गुरु सेविआ चितु लागा ॥

Meraa prbhu saachaa ati suaaliu guru seviaa chitu laagaa ||

My True Lord God is so beautiful! Serving the Guru, my consciousness is focused on Him.

ਸਾਚਾ ਸਬਦੁ ਸਚੀ ਸਚੁ ਬਾਣੀ ਸੋ ਜਨੁ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗਾ ॥੨॥

साचा सबदु सची सचु बाणी सो जनु अनदिनु जागा ॥२॥

Saachaa sabadu sachee sachu baa(nn)ee so janu anadinu jaagaa ||2||

One who chants the True Word of the Shabad, and the Truest of the True, the Word of His Bani, remains wakeful, day and night. ||2||


ਮਹਾ ਗੰਭੀਰੁ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਤਿਸ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥

महा ग्मभीरु सदा सुखदाता तिस का अंतु न पाइआ ॥

Mahaa gambbheeru sadaa sukhadaataa tis kaa anttu na paaiaa ||

He is so very deep and profound, the Giver of eternal peace; no one can find His limit.

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਕੀਨੀ ਅਚਿੰਤੁ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥

पूरे गुर की सेवा कीनी अचिंतु हरि मंनि वसाइआ ॥

Poore gur kee sevaa keenee achinttu hari manni vasaaiaa ||

Serving the Perfect Guru, one becomes carefree, enshrining the Lord within the mind.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਅੰਤਰਿ ਵਿਚਹੁ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥੩॥

मनु तनु निरमलु सदा सुखु अंतरि विचहु भरमु चुकाइआ ॥३॥

Manu tanu niramalu sadaa sukhu anttari vichahu bharamu chukaaiaa ||3||

The mind and body become immaculately pure, and a lasting peace fills the heart; doubt is eradicated from within. ||3||


ਹਰਿ ਕਾ ਮਾਰਗੁ ਸਦਾ ਪੰਥੁ ਵਿਖੜਾ ਕੋ ਪਾਏ ਗੁਰ ਵੀਚਾਰਾ ॥

हरि का मारगु सदा पंथु विखड़ा को पाए गुर वीचारा ॥

Hari kaa maaragu sadaa pantthu vikha(rr)aa ko paae gur veechaaraa ||

The Way of the Lord is always such a difficult path; only a few find it, contemplating the Guru.

ਹਰਿ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਸਬਦੇ ਮਾਤਾ ਹਉਮੈ ਤਜੇ ਵਿਕਾਰਾ ॥

हरि कै रंगि राता सबदे माता हउमै तजे विकारा ॥

Hari kai ranggi raataa sabade maataa haumai taje vikaaraa ||

Imbued with the Lord's Love, and intoxicated with the Shabad, he renounces ego and corruption.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤਾ ਇਕ ਰੰਗੀ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥੪॥੩॥

नानक नामि रता इक रंगी सबदि सवारणहारा ॥४॥३॥

Naanak naami rataa ik ranggee sabadi savaara(nn)ahaaraa ||4||3||

O Nanak, imbued with the Naam, and the Love of the One Lord, he is embellished with the Word of the Shabad. ||4||3||


ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सोरठि महला ३ ॥

Sorathi mahalaa 3 ||

Sorat'h, Third Mehl:

ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੁਧੁ ਨੋ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੀ ਪਿਆਰੇ ਜਿਚਰੁ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਹੈ ਸਾਸਾ ॥

हरि जीउ तुधु नो सदा सालाही पिआरे जिचरु घट अंतरि है सासा ॥

Hari jeeu tudhu no sadaa saalaahee piaare jicharu ghat anttari hai saasaa ||

Dear Beloved Lord, I praise You continually, as long as there is the breath within my body.

ਇਕੁ ਪਲੁ ਖਿਨੁ ਵਿਸਰਹਿ ਤੂ ਸੁਆਮੀ ਜਾਣਉ ਬਰਸ ਪਚਾਸਾ ॥

इकु पलु खिनु विसरहि तू सुआमी जाणउ बरस पचासा ॥

Iku palu khinu visarahi too suaamee jaa(nn)au baras pachaasaa ||

If I were to forget You, for a moment, even for an instant, O Lord Master, it would be like fifty years for me.

ਹਮ ਮੂੜ ਮੁਗਧ ਸਦਾ ਸੇ ਭਾਈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪ੍ਰਗਾਸਾ ॥੧॥

हम मूड़ मुगध सदा से भाई गुर कै सबदि प्रगासा ॥१॥

Ham moo(rr) mugadh sadaa se bhaaee gur kai sabadi prgaasaa ||1||

I was always such a fool and an idiot, O Siblings of Destiny, but now, through the Word of the Guru's Shabad, my mind is enlightened. ||1||


ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੁਮ ਆਪੇ ਦੇਹੁ ਬੁਝਾਈ ॥

हरि जीउ तुम आपे देहु बुझाई ॥

Hari jeeu tum aape dehu bujhaaee ||

Dear Lord, You Yourself bestow understanding.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੁਧੁ ਵਿਟਹੁ ਵਾਰਿਆ ਸਦ ਹੀ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿਟਹੁ ਬਲਿ ਜਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥

हरि जीउ तुधु विटहु वारिआ सद ही तेरे नाम विटहु बलि जाई ॥ रहाउ ॥

Hari jeeu tudhu vitahu vaariaa sad hee tere naam vitahu bali jaaee || rahaau ||

Dear Lord, I am forever a sacrifice to You; I am dedicated and devoted to Your Name. || Pause ||


ਹਮ ਸਬਦਿ ਮੁਏ ਸਬਦਿ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲੇ ਭਾਈ ਸਬਦੇ ਹੀ ਮੁਕਤਿ ਪਾਈ ॥

हम सबदि मुए सबदि मारि जीवाले भाई सबदे ही मुकति पाई ॥

Ham sabadi mue sabadi maari jeevaale bhaaee sabade hee mukati paaee ||

I have died in the Word of the Shabad, and through the Shabad, I am dead while yet alive, O Siblings of Destiny; through the Shabad, I have been liberated.

ਸਬਦੇ ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਹਰਿ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਈ ॥

सबदे मनु तनु निरमलु होआ हरि वसिआ मनि आई ॥

Sabade manu tanu niramalu hoaa hari vasiaa mani aaee ||

Through the Shabad, my mind and body have been purified, and the Lord has come to dwell within my mind.

ਸਬਦੁ ਗੁਰ ਦਾਤਾ ਜਿਤੁ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥੨॥

सबदु गुर दाता जितु मनु राता हरि सिउ रहिआ समाई ॥२॥

Sabadu gur daataa jitu manu raataa hari siu rahiaa samaaee ||2||

The Guru is the Giver of the Shabad; my mind is imbued with it, and I remain absorbed in the Lord. ||2||


ਸਬਦੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ਸੇ ਅੰਨੇ ਬੋਲੇ ਸੇ ਕਿਤੁ ਆਏ ਸੰਸਾਰਾ ॥

सबदु न जाणहि से अंने बोले से कितु आए संसारा ॥

Sabadu na jaa(nn)ahi se anne bole se kitu aae sanssaaraa ||

Those who do not know the Shabad are blind and deaf; why did they even bother to come into the world?

ਹਰਿ ਰਸੁ ਨ ਪਾਇਆ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਜੰਮਹਿ ਵਾਰੋ ਵਾਰਾ ॥

हरि रसु न पाइआ बिरथा जनमु गवाइआ जमहि वारो वारा ॥

Hari rasu na paaiaa birathaa janamu gavaaiaa jammahi vaaro vaaraa ||

They do not obtain the subtle essence of the Lord's elixir; they waste away their lives, and are reincarnated over and over again.

ਬਿਸਟਾ ਕੇ ਕੀੜੇ ਬਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਸਮਾਣੇ ਮਨਮੁਖ ਮੁਗਧ ਗੁਬਾਰਾ ॥੩॥

बिसटा के कीड़े बिसटा माहि समाणे मनमुख मुगध गुबारा ॥३॥

Bisataa ke kee(rr)e bisataa maahi samaa(nn)e manamukh mugadh gubaaraa ||3||

The blind, idiotic, self-willed manmukhs are like maggots in manure, and in manure they rot away. ||3||


ਆਪੇ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਮਾਰਗਿ ਲਾਏ ਭਾਈ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥

आपे करि वेखै मारगि लाए भाई तिसु बिनु अवरु न कोई ॥

Aape kari vekhai maaragi laae bhaaee tisu binu avaru na koee ||

The Lord Himself creates us, watches over us, and places us on the Path, O Siblings of Destiny; there is no one other than Him.

ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟੈ ਭਾਈ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਈ ॥

जो धुरि लिखिआ सु कोइ न मेटै भाई करता करे सु होई ॥

Jo dhuri likhiaa su koi na metai bhaaee karataa kare su hoee ||

No one can erase that which is pre-ordained, O Siblings of Destiny; whatever the Creator wills, comes to pass.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸਿਆ ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਭਾਈ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਕੋਈ ॥੪॥੪॥

नानक नामु वसिआ मन अंतरि भाई अवरु न दूजा कोई ॥४॥४॥

Naanak naamu vasiaa man anttari bhaaee avaru na doojaa koee ||4||4||

O Nanak, the Naam, the Name of the Lord, abides deep within the mind; O Siblings of Destiny, there is no other at all. ||4||4||


ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सोरठि महला ३ ॥

Sorathi mahalaa 3 ||

Sorat'h, Third Mehl:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵਹਿ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੇ ॥

गुरमुखि भगति करहि प्रभ भावहि अनदिनु नामु वखाणे ॥

Guramukhi bhagati karahi prbh bhaavahi anadinu naamu vakhaa(nn)e ||

The Gurmukhs practice devotional worship, and become pleasing to God; night and day, they chant the Naam, the Name of the Lord.

ਭਗਤਾ ਕੀ ਸਾਰ ਕਰਹਿ ਆਪਿ ਰਾਖਹਿ ਜੋ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਣੇ ॥

भगता की सार करहि आपि राखहि जो तेरै मनि भाणे ॥

Bhagataa kee saar karahi aapi raakhahi jo terai mani bhaa(nn)e ||

You Yourself protect and take care of Your devotees, who are pleasing to Your Mind.

ਤੂ ਗੁਣਦਾਤਾ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ਗੁਣ ਕਹਿ ਗੁਣੀ ਸਮਾਣੇ ॥੧॥

तू गुणदाता सबदि पछाता गुण कहि गुणी समाणे ॥१॥

Too gu(nn)adaataa sabadi pachhaataa gu(nn) kahi gu(nn)ee samaa(nn)e ||1||

You are the Giver of virtue, realized through the Word of Your Shabad. Uttering Your Glories, we merge with You, O Glorious Lord. ||1||


ਮਨ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਦਾ ਸਮਾਲਿ ॥

मन मेरे हरि जीउ सदा समालि ॥

Man mere hari jeeu sadaa samaali ||

O my mind, remember always the Dear Lord.

ਅੰਤ ਕਾਲਿ ਤੇਰਾ ਬੇਲੀ ਹੋਵੈ ਸਦਾ ਨਿਬਹੈ ਤੇਰੈ ਨਾਲਿ ॥ ਰਹਾਉ ॥

अंत कालि तेरा बेली होवै सदा निबहै तेरै नालि ॥ रहाउ ॥

Antt kaali teraa belee hovai sadaa nibahai terai naali || rahaau ||

At the very last moment, He alone shall be your best friend; He shall always stand by you. || Pause ||


ਦੁਸਟ ਚਉਕੜੀ ਸਦਾ ਕੂੜੁ ਕਮਾਵਹਿ ਨਾ ਬੂਝਹਿ ਵੀਚਾਰੇ ॥

दुसट चउकड़ी सदा कूड़ु कमावहि ना बूझहि वीचारे ॥

Dusat chauka(rr)ee sadaa koo(rr)u kamaavahi naa boojhahi veechaare ||

The gathering of the wicked enemies shall always practice falsehood; they do not contemplate understanding.

ਨਿੰਦਾ ਦੁਸਟੀ ਤੇ ਕਿਨਿ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ਹਰਣਾਖਸ ਨਖਹਿ ਬਿਦਾਰੇ ॥

निंदा दुसटी ते किनि फलु पाइआ हरणाखस नखहि बिदारे ॥

Ninddaa dusatee te kini phalu paaiaa hara(nn)aakhas nakhahi bidaare ||

Who can obtain fruit from the slander of evil enemies? Remember that Harnaakhash was torn apart by the Lord's claws.

ਪ੍ਰਹਿਲਾਦੁ ਜਨੁ ਸਦ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਹਰਿ ਜੀਉ ਲਏ ਉਬਾਰੇ ॥੨॥

प्रहिलादु जनु सद हरि गुण गावै हरि जीउ लए उबारे ॥२॥

Prhilaadu janu sad hari gu(nn) gaavai hari jeeu lae ubaare ||2||

Prahlaad, the Lord's humble servant, constantly sang the Glorious Praises of the Lord, and the Dear Lord saved him. ||2||


ਆਪਸ ਕਉ ਬਹੁ ਭਲਾ ਕਰਿ ਜਾਣਹਿ ਮਨਮੁਖਿ ਮਤਿ ਨ ਕਾਈ ॥

आपस कउ बहु भला करि जाणहि मनमुखि मति न काई ॥

Aapas kau bahu bhalaa kari jaa(nn)ahi manamukhi mati na kaaee ||

The self-willed manmukhs see themselves as being very virtuous; they have absolutely no understanding at all.

ਸਾਧੂ ਜਨ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਵਿਆਪੇ ਜਾਸਨਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਈ ॥

साधू जन की निंदा विआपे जासनि जनमु गवाई ॥

Saadhoo jan kee ninddaa viaape jaasani janamu gavaaee ||

They indulge in slander of the humble spiritual people; they waste their lives away, and then they have to depart.

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਕਦੇ ਚੇਤਹਿ ਨਾਹੀ ਅੰਤਿ ਗਏ ਪਛੁਤਾਈ ॥੩॥

राम नामु कदे चेतहि नाही अंति गए पछुताई ॥३॥

Raam naamu kade chetahi naahee antti gae pachhutaaee ||3||

They never think of the Lord's Name, and in the end, they depart, regretting and repenting. ||3||


ਸਫਲੁ ਜਨਮੁ ਭਗਤਾ ਕਾ ਕੀਤਾ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਆਪਿ ਲਾਏ ॥

सफलु जनमु भगता का कीता गुर सेवा आपि लाए ॥

Saphalu janamu bhagataa kaa keetaa gur sevaa aapi laae ||

The Lord makes the lives of His devotees fruitful; He Himself links them to the Guru's service.

ਸਬਦੇ ਰਾਤੇ ਸਹਜੇ ਮਾਤੇ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥

सबदे राते सहजे माते अनदिनु हरि गुण गाए ॥

Sabade raate sahaje maate anadinu hari gu(nn) gaae ||

Imbued with the Word of the Shabad, and intoxicated with celestial bliss, night and day, they sing the Glorious Praises of the Lord.

ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਹਉ ਲਾਗਾ ਤਿਨ ਕੈ ਪਾਏ ॥੪॥੫॥

नानक दासु कहै बेनंती हउ लागा तिन कै पाए ॥४॥५॥

Naanak daasu kahai benanttee hau laagaa tin kai paae ||4||5||

Slave Nanak utters this prayer: O Lord, please, let me fall at their feet. ||4||5||


ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सोरठि महला ३ ॥

Sorathi mahalaa 3 ||

Sorat'h, Third Mehl:

ਸੋ ਸਿਖੁ ਸਖਾ ਬੰਧਪੁ ਹੈ ਭਾਈ ਜਿ ਗੁਰ ਕੇ ਭਾਣੇ ਵਿਚਿ ਆਵੈ ॥

सो सिखु सखा बंधपु है भाई जि गुर के भाणे विचि आवै ॥

So sikhu sakhaa banddhapu hai bhaaee ji gur ke bhaa(nn)e vichi aavai ||

He alone is a Sikh, a friend, a relative and a sibling, who walks in the Way of the Guru's Will.

ਆਪਣੈ ਭਾਣੈ ਜੋ ਚਲੈ ਭਾਈ ਵਿਛੁੜਿ ਚੋਟਾ ਖਾਵੈ ॥

आपणै भाणै जो चलै भाई विछुड़ि चोटा खावै ॥

Aapa(nn)ai bhaa(nn)ai jo chalai bhaaee vichhu(rr)i chotaa khaavai ||

One who walks according to his own will, O Siblings of Destiny, suffers separation from the Lord, and shall be punished.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੁਖੁ ਕਦੇ ਨ ਪਾਵੈ ਭਾਈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਪਛੋਤਾਵੈ ॥੧॥

बिनु सतिगुर सुखु कदे न पावै भाई फिरि फिरि पछोतावै ॥१॥

Binu satigur sukhu kade na paavai bhaaee phiri phiri pachhotaavai ||1||

Without the True Guru, peace is never obtained, O Siblings of Destiny; again and again, he regrets and repents. ||1||


ਹਰਿ ਕੇ ਦਾਸ ਸੁਹੇਲੇ ਭਾਈ ॥

हरि के दास सुहेले भाई ॥

Hari ke daas suhele bhaaee ||

The Lord's slaves are happy, O Siblings of Destiny.

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੇ ਕਿਲਬਿਖ ਦੁਖ ਕਾਟੇ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥

जनम जनम के किलबिख दुख काटे आपे मेलि मिलाई ॥ रहाउ ॥

Janam janam ke kilabikh dukh kaate aape meli milaaee || rahaau ||

The sins and sorrows of countless lifetimes are eradicated; the Lord Himself unites them in His Union. || Pause ||


ਇਹੁ ਕੁਟੰਬੁ ਸਭੁ ਜੀਅ ਕੇ ਬੰਧਨ ਭਾਈ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾ ਸੈਂਸਾਰਾ ॥

इहु कुट्मबु सभु जीअ के बंधन भाई भरमि भुला सैंसारा ॥

Ihu kutambbu sabhu jeea ke banddhan bhaaee bharami bhulaa sainsaaraa ||

All of these relatives are like chains upon the soul, O Siblings of Destiny; the world is deluded by doubt.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਬੰਧਨ ਟੂਟਹਿ ਨਾਹੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰਾ ॥

बिनु गुर बंधन टूटहि नाही गुरमुखि मोख दुआरा ॥

Binu gur banddhan tootahi naahee guramukhi mokh duaaraa ||

Without the Guru, the chains cannot be broken; the Gurmukhs find the door of salvation.

ਕਰਮ ਕਰਹਿ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਨ ਪਛਾਣਹਿ ਮਰਿ ਜਨਮਹਿ ਵਾਰੋ ਵਾਰਾ ॥੨॥

करम करहि गुर सबदु न पछाणहि मरि जनमहि वारो वारा ॥२॥

Karam karahi gur sabadu na pachhaa(nn)ahi mari janamahi vaaro vaaraa ||2||

One who performs rituals without realizing the Word of the Guru's Shabad, shall die and be reborn, again and again. ||2||


ਹਉ ਮੇਰਾ ਜਗੁ ਪਲਚਿ ਰਹਿਆ ਭਾਈ ਕੋਇ ਨ ਕਿਸ ਹੀ ਕੇਰਾ ॥

हउ मेरा जगु पलचि रहिआ भाई कोइ न किस ही केरा ॥

Hau meraa jagu palachi rahiaa bhaaee koi na kis hee keraa ||

The world is entangled in egotism and possessiveness, O Siblings of Destiny, but no one belongs to anyone else.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਹਲੁ ਪਾਇਨਿ ਗੁਣ ਗਾਵਨਿ ਨਿਜ ਘਰਿ ਹੋਇ ਬਸੇਰਾ ॥

गुरमुखि महलु पाइनि गुण गावनि निज घरि होइ बसेरा ॥

Guramukhi mahalu paaini gu(nn) gaavani nij ghari hoi baseraa ||

The Gurmukhs attain the Mansion of the Lord's Presence, singing the Glories of the Lord; they dwell in the home of their own inner being.

ਐਥੈ ਬੂਝੈ ਸੁ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਹੈ ਤਿਸੁ ਕੇਰਾ ॥੩॥

ऐथै बूझै सु आपु पछाणै हरि प्रभु है तिसु केरा ॥३॥

Aithai boojhai su aapu pachhaa(nn)ai hari prbhu hai tisu keraa ||3||

One who understands here, realizes himself; the Lord God belongs to him. ||3||


ਸਤਿਗੁਰੂ ਸਦਾ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਭਾਈ ਵਿਣੁ ਭਾਗਾ ਕਿਆ ਪਾਈਐ ॥

सतिगुरू सदा दइआलु है भाई विणु भागा किआ पाईऐ ॥

Satiguroo sadaa daiaalu hai bhaaee vi(nn)u bhaagaa kiaa paaeeai ||

The True Guru is forever merciful, O Siblings of Destiny; without good destiny, what can anyone obtain?

ਏਕ ਨਦਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਸਭ ਊਪਰਿ ਜੇਹਾ ਭਾਉ ਤੇਹਾ ਫਲੁ ਪਾਈਐ ॥

एक नदरि करि वेखै सभ ऊपरि जेहा भाउ तेहा फलु पाईऐ ॥

Ek nadari kari vekhai sabh upari jehaa bhaau tehaa phalu paaeeai ||

He looks alike upon all with His Glance of Grace, but people receive the fruits of their rewards according to their love for the Lord.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਈਐ ॥੪॥੬॥

नानक नामु वसै मन अंतरि विचहु आपु गवाईऐ ॥४॥६॥

Naanak naamu vasai man anttari vichahu aapu gavaaeeai ||4||6||

O Nanak, when the Naam, the Name of the Lord, comes to dwell within the mind, then self-conceit is eradicated from within. ||4||6||


ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ਚੌਤੁਕੇ ॥

सोरठि महला ३ चौतुके ॥

Sorathi mahalaa 3 chautuke ||

Sorat'h, Third Mehl, Chau-Tukas:

ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਹੋਵੈ ਸਚੀ ਹਿਰਦੈ ਬਾਣੀ ॥

सची भगति सतिगुर ते होवै सची हिरदै बाणी ॥

Sachee bhagati satigur te hovai sachee hiradai baa(nn)ee ||

True devotional worship is obtained only through the True Guru, when the True Word of His Bani is in the heart.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਣੀ ॥

सतिगुरु सेवे सदा सुखु पाए हउमै सबदि समाणी ॥

Satiguru seve sadaa sukhu paae haumai sabadi samaa(nn)ee ||

Serving the True Guru, eternal peace is obtained; egotism is obliterated through the Word of the Shabad.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸਾਚੇ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵੀ ਹੋਰ ਭੂਲੀ ਫਿਰੈ ਇਆਣੀ ॥

बिनु गुर साचे भगति न होवी होर भूली फिरै इआणी ॥

Binu gur saache bhagati na hovee hor bhoolee phirai iaa(nn)ee ||

Without the Guru, there is no true devotion; otherwise, people wander around, deluded by ignorance.

ਮਨਮੁਖਿ ਫਿਰਹਿ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਡੂਬਿ ਮੁਏ ਵਿਣੁ ਪਾਣੀ ॥੧॥

मनमुखि फिरहि सदा दुखु पावहि डूबि मुए विणु पाणी ॥१॥

Manamukhi phirahi sadaa dukhu paavahi doobi mue vi(nn)u paa(nn)ee ||1||

The self-willed manmukhs wander around, suffering in constant pain; they drown and die, even without water. ||1||


ਭਾਈ ਰੇ ਸਦਾ ਰਹਹੁ ਸਰਣਾਈ ॥

भाई रे सदा रहहु सरणाई ॥

Bhaaee re sadaa rahahu sara(nn)aaee ||

O Siblings of Destiny, remain forever in the Lord's Sanctuary, under His Protection.

ਆਪਣੀ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਪਤਿ ਰਾਖੈ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥

आपणी नदरि करे पति राखै हरि नामो दे वडिआई ॥ रहाउ ॥

Aapa(nn)ee nadari kare pati raakhai hari naamo de vadiaaee || rahaau ||

Bestowing His Glance of Grace, He preserves our honor, and blesses us with the glory of the Lord's Name. || Pause ||


ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਆਪੁ ਪਛਾਤਾ ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਵੀਚਾਰਾ ॥

पूरे गुर ते आपु पछाता सबदि सचै वीचारा ॥

Poore gur te aapu pachhaataa sabadi sachai veechaaraa ||

Through the Perfect Guru, one comes to understand himself, contemplating the True Word of the Shabad.

ਹਿਰਦੈ ਜਗਜੀਵਨੁ ਸਦ ਵਸਿਆ ਤਜਿ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰਾ ॥

हिरदै जगजीवनु सद वसिआ तजि कामु क्रोधु अहंकारा ॥

Hiradai jagajeevanu sad vasiaa taji kaamu krodhu ahankkaaraa ||

The Lord, the Life of the world, ever abides in his heart, and he renounces sexual desire, anger and egotism.

ਸਦਾ ਹਜੂਰਿ ਰਵਿਆ ਸਭ ਠਾਈ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਅਪਾਰਾ ॥

सदा हजूरि रविआ सभ ठाई हिरदै नामु अपारा ॥

Sadaa hajoori raviaa sabh thaaee hiradai naamu apaaraa ||

The Lord is ever-present, permeating and pervading all places; the Name of the Infinite Lord is enshrined within the heart.

ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀ ਨਾਉ ਮੀਠਾ ਮਨਹਿ ਪਿਆਰਾ ॥੨॥

जुगि जुगि बाणी सबदि पछाणी नाउ मीठा मनहि पिआरा ॥२॥

Jugi jugi baa(nn)ee sabadi pachhaa(nn)ee naau meethaa manahi piaaraa ||2||

Throughout the ages, through the Word of His Bani, His Shabad is realized, and the Name becomes so sweet and beloved to the mind. ||2||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਜਿਨਿ ਨਾਮੁ ਪਛਾਤਾ ਸਫਲ ਜਨਮੁ ਜਗਿ ਆਇਆ ॥

सतिगुरु सेवि जिनि नामु पछाता सफल जनमु जगि आइआ ॥

Satiguru sevi jini naamu pachhaataa saphal janamu jagi aaiaa ||

Serving the Guru, one realizes the Naam, the Name of the Lord; fruitful is his life, and his coming into the world.

ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿ ਸਦਾ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤਿਆ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਗੁਣੀ ਅਘਾਇਆ ॥

हरि रसु चाखि सदा मनु त्रिपतिआ गुण गावै गुणी अघाइआ ॥

Hari rasu chaakhi sadaa manu tripatiaa gu(nn) gaavai gu(nn)ee aghaaiaa ||

Tasting the sublime elixir of the Lord, his mind is satisfied and satiated forever; singing the Glories of the Glorious Lord, he is fulfilled and satisfied.

ਕਮਲੁ ਪ੍ਰਗਾਸਿ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਅਨਹਦ ਸਬਦੁ ਵਜਾਇਆ ॥

कमलु प्रगासि सदा रंगि राता अनहद सबदु वजाइआ ॥

Kamalu prgaasi sadaa ranggi raataa anahad sabadu vajaaiaa ||

The lotus of his heart blossoms forth, he is ever imbued with the Lord's Love, and the unstruck melody of the Shabad resounds within him.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਿਰਮਲ ਬਾਣੀ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ॥੩॥

तनु मनु निरमलु निरमल बाणी सचे सचि समाइआ ॥३॥

Tanu manu niramalu niramal baa(nn)ee sache sachi samaaiaa ||3||

His body and mind become immaculately pure; his speech becomes immaculate as well, and he merges in the Truest of the True. ||3||


ਰਾਮ ਨਾਮ ਕੀ ਗਤਿ ਕੋਇ ਨ ਬੂਝੈ ਗੁਰਮਤਿ ਰਿਦੈ ਸਮਾਈ ॥

राम नाम की गति कोइ न बूझै गुरमति रिदै समाई ॥

Raam naam kee gati koi na boojhai guramati ridai samaaee ||

No one knows the state of the Lord's Name; through the Guru's Teachings, it comes to abide in the heart.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਮਗੁ ਪਛਾਣੈ ਹਰਿ ਰਸਿ ਰਸਨ ਰਸਾਈ ॥

गुरमुखि होवै सु मगु पछाणै हरि रसि रसन रसाई ॥

Guramukhi hovai su magu pachhaa(nn)ai hari rasi rasan rasaaee ||

One who becomes Gurmukh, understands the Path; his tongue savors the sublime essence of the Lord's Nectar.

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਸਭੁ ਗੁਰ ਤੇ ਹੋਵੈ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਵਸਾਈ ॥

जपु तपु संजमु सभु गुर ते होवै हिरदै नामु वसाई ॥

Japu tapu sanjjamu sabhu gur te hovai hiradai naamu vasaaee ||

Meditation, austere self-discipline and self-restraint are all obtained from the Guru; the Naam, the Name of the Lord, comes to abide within the heart.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਹਿ ਸੇ ਜਨ ਸੋਹਨਿ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਪਤਿ ਪਾਈ ॥੪॥੭॥

नानक नामु समालहि से जन सोहनि दरि साचै पति पाई ॥४॥७॥

Naanak naamu samaalahi se jan sohani dari saachai pati paaee ||4||7||

O Nanak, those humble beings who praise the Naam are beautiful; they are honored in the Court of the True Lord. ||4||7||


ਸੋਰਠਿ ਮਃ ੩ ਦੁਤੁਕੇ ॥

सोरठि मः ३ दुतुके ॥

Sorathi M: 3 dutuke ||

Sorat'h, Third Mehl, Du-Tukas:

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਉਲਟੀ ਭਈ ਭਾਈ ਜੀਵਤ ਮਰੈ ਤਾ ਬੂਝ ਪਾਇ ॥

सतिगुर मिलिऐ उलटी भई भाई जीवत मरै ता बूझ पाइ ॥

Satigur miliai ulatee bhaee bhaaee jeevat marai taa boojh paai ||

Meeting the True Guru, one turns away from the world, O Siblings of Destiny; when he remains dead while yet alive, he obtains true understanding.

ਸੋ ਗੁਰੂ ਸੋ ਸਿਖੁ ਹੈ ਭਾਈ ਜਿਸੁ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥

सो गुरू सो सिखु है भाई जिसु जोती जोति मिलाइ ॥१॥

So guroo so sikhu hai bhaaee jisu jotee joti milaai ||1||

He alone is the Guru, and he alone is a Sikh, O Siblings of Destiny, whose light merges in the Light. ||1||


ਮਨ ਰੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

मन रे हरि हरि सेती लिव लाइ ॥

Man re hari hari setee liv laai ||

O my mind, be lovingly attuned to the Name of the Lord, Har, Har.

ਮਨ ਹਰਿ ਜਪਿ ਮੀਠਾ ਲਾਗੈ ਭਾਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਏ ਹਰਿ ਥਾਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥

मन हरि जपि मीठा लागै भाई गुरमुखि पाए हरि थाइ ॥ रहाउ ॥

Man hari japi meethaa laagai bhaaee guramukhi paae hari thaai || rahaau ||

Chanting the Name of the Lord, it seems so sweet to the mind, O Siblings of Destiny; the Gurmukhs obtain a place in the Court of the Lord. || Pause ||


ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਊਪਜੈ ਭਾਈ ਮਨਮੁਖਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

बिनु गुर प्रीति न ऊपजै भाई मनमुखि दूजै भाइ ॥

Binu gur preeti na upajai bhaaee manamukhi doojai bhaai ||

Without the Guru, love for the Lord does not well up, O Siblings of Destiny; the self-willed manmukhs are engrossed in the love of duality.

ਤੁਹ ਕੁਟਹਿ ਮਨਮੁਖ ਕਰਮ ਕਰਹਿ ਭਾਈ ਪਲੈ ਕਿਛੂ ਨ ਪਾਇ ॥੨॥

तुह कुटहि मनमुख करम करहि भाई पलै किछू न पाइ ॥२॥

Tuh kutahi manamukh karam karahi bhaaee palai kichhoo na paai ||2||

Actions performed by the manmukh are like the threshing of the chaff - they obtain nothing for their efforts. ||2||


ਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਰਵਿਆ ਭਾਈ ਸਾਚੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥

गुर मिलिऐ नामु मनि रविआ भाई साची प्रीति पिआरि ॥

Gur miliai naamu mani raviaa bhaaee saachee preeti piaari ||

Meeting the Guru, the Naam comes to permeate the mind, O Siblings of Destiny, with true love and affection.

ਸਦਾ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਰਵੈ ਭਾਈ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਅਪਾਰਿ ॥੩॥

सदा हरि के गुण रवै भाई गुर कै हेति अपारि ॥३॥

Sadaa hari ke gu(nn) ravai bhaaee gur kai heti apaari ||3||

He always sings the Glorious Praises of the Lord, O Siblings of Destiny, with infinite love for the Guru. ||3||


ਆਇਆ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਭਾਈ ਜਿ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

आइआ सो परवाणु है भाई जि गुर सेवा चितु लाइ ॥

Aaiaa so paravaa(nn)u hai bhaaee ji gur sevaa chitu laai ||

How blessed and approved is his coming into the world, O Siblings of Destiny, who focuses his mind on serving the Guru.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਭਾਈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮੇਲਾਇ ॥੪॥੮॥

नानक नामु हरि पाईऐ भाई गुर सबदी मेलाइ ॥४॥८॥

Naanak naamu hari paaeeai bhaaee gur sabadee melaai ||4||8||

O Nanak, the Name of the Lord is obtained, O Siblings of Destiny, through the Word of the Guru's Shabad, and we merge with the Lord. ||4||8||


ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧ ॥

सोरठि महला ३ घरु १ ॥

Sorathi mahalaa 3 gharu 1 ||

Sorat'h, Third Mehl, First House:

ਤਿਹੀ ਗੁਣੀ ਤ੍ਰਿਭਵਣੁ ਵਿਆਪਿਆ ਭਾਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਇ ॥

तिही गुणी त्रिभवणु विआपिआ भाई गुरमुखि बूझ बुझाइ ॥

Tihee gu(nn)ee tribhava(nn)u viaapiaa bhaaee guramukhi boojh bujhaai ||

The three worlds are entangled in the three qualities, O Siblings of Destiny; the Guru imparts understanding.

ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਲਗਿ ਛੂਟੀਐ ਭਾਈ ਪੂਛਹੁ ਗਿਆਨੀਆ ਜਾਇ ॥੧॥

राम नामि लगि छूटीऐ भाई पूछहु गिआनीआ जाइ ॥१॥

Raam naami lagi chhooteeai bhaaee poochhahu giaaneeaa jaai ||1||

Attached to the Lord's Name, one is emancipated, O Siblings of Destiny; go and ask the wise ones about this. ||1||


ਮਨ ਰੇ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਛੋਡਿ ਚਉਥੈ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

मन रे त्रै गुण छोडि चउथै चितु लाइ ॥

Man re trai gu(nn) chhodi chauthai chitu laai ||

O mind, renounce the three qualities, and focus your consciousness on the fourth state.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਵਸੈ ਭਾਈ ਸਦਾ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥

हरि जीउ तेरै मनि वसै भाई सदा हरि के गुण गाइ ॥ रहाउ ॥

Hari jeeu terai mani vasai bhaaee sadaa hari ke gu(nn) gaai || rahaau ||

The Dear Lord abides in the mind, O Siblings of Destiny; ever sing the Glorious Praises of the Lord. || Pause ||


ਨਾਮੈ ਤੇ ਸਭਿ ਊਪਜੇ ਭਾਈ ਨਾਇ ਵਿਸਰਿਐ ਮਰਿ ਜਾਇ ॥

नामै ते सभि ऊपजे भाई नाइ विसरिऐ मरि जाइ ॥

Naamai te sabhi upaje bhaaee naai visariai mari jaai ||

From the Naam, everyone originated, O Siblings of Destiny; forgetting the Naam, they die away.

ਅਗਿਆਨੀ ਜਗਤੁ ਅੰਧੁ ਹੈ ਭਾਈ ਸੂਤੇ ਗਏ ਮੁਹਾਇ ॥੨॥

अगिआनी जगतु अंधु है भाई सूते गए मुहाइ ॥२॥

Agiaanee jagatu anddhu hai bhaaee soote gae muhaai ||2||

The ignorant world is blind, O Siblings of Destiny; those who sleep are plundered. ||2||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਗੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਭਾਈ ਭਵਜਲੁ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਿ ॥

गुरमुखि जागे से उबरे भाई भवजलु पारि उतारि ॥

Guramukhi jaage se ubare bhaaee bhavajalu paari utaari ||

Those Gurmukhs who remain awake are saved, O Siblings of Destiny; they cross over the terrifying world-ocean.

ਜਗ ਮਹਿ ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹੈ ਭਾਈ ਹਿਰਦੈ ਰਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੩॥

जग महि लाहा हरि नामु है भाई हिरदै रखिआ उर धारि ॥३॥

Jag mahi laahaa hari naamu hai bhaaee hiradai rakhiaa ur dhaari ||3||

In this world, the Name of the Lord is the true profit, O Siblings of Destiny; keep it enshrined within your heart. ||3||


ਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ਉਬਰੇ ਭਾਈ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

गुर सरणाई उबरे भाई राम नामि लिव लाइ ॥

Gur sara(nn)aaee ubare bhaaee raam naami liv laai ||

In the Guru's Sanctuary, O Siblings of Destiny, you shall be saved; be lovingly attuned to the Lord's Name.

ਨਾਨਕ ਨਾਉ ਬੇੜਾ ਨਾਉ ਤੁਲਹੜਾ ਭਾਈ ਜਿਤੁ ਲਗਿ ਪਾਰਿ ਜਨ ਪਾਇ ॥੪॥੯॥

नानक नाउ बेड़ा नाउ तुलहड़ा भाई जितु लगि पारि जन पाइ ॥४॥९॥

Naanak naau be(rr)aa naau tulaha(rr)aa bhaaee jitu lagi paari jan paai ||4||9||

O Nanak, the Name of the Lord is the boat, and the Name is the raft, O Siblings of Destiny; setting out on it, the Lord's humble servant crosses over the world-ocean. ||4||9||


ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧ ॥

सोरठि महला ३ घरु १ ॥

Sorathi mahalaa 3 gharu 1 ||

Sorat'h, Third Mehl, First House:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੁਖ ਸਾਗਰੁ ਜਗ ਅੰਤਰਿ ਹੋਰ ਥੈ ਸੁਖੁ ਨਾਹੀ ॥

सतिगुरु सुख सागरु जग अंतरि होर थै सुखु नाही ॥

Satiguru sukh saagaru jag anttari hor thai sukhu naahee ||

The True Guru is the ocean of peace in the world; there is no other place of rest and peace.

ਹਉਮੈ ਜਗਤੁ ਦੁਖਿ ਰੋਗਿ ਵਿਆਪਿਆ ਮਰਿ ਜਨਮੈ ਰੋਵੈ ਧਾਹੀ ॥੧॥

हउमै जगतु दुखि रोगि विआपिआ मरि जनमै रोवै धाही ॥१॥

Haumai jagatu dukhi rogi viaapiaa mari janamai rovai dhaahee ||1||

The world is afflicted with the painful disease of egotism; dying, only to be reborn, it cries out in pain. ||1||


ਪ੍ਰਾਣੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇ ॥

प्राणी सतिगुरु सेवि सुखु पाइ ॥

Praa(nn)ee satiguru sevi sukhu paai ||

O mind, serve the True Guru, and obtain peace.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਤਾ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਨਾਹਿ ਤ ਜਾਹਿਗਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥

सतिगुरु सेवहि ता सुखु पावहि नाहि त जाहिगा जनमु गवाइ ॥ रहाउ ॥

Satiguru sevahi taa sukhu paavahi naahi ta jaahigaa janamu gavaai || rahaau ||

If you serve the True Guru, you shall find peace; otherwise, you shall depart, after wasting away your life in vain. || Pause ||


ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਧਾਤੁ ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਵਹਿ ਹਰਿ ਰਸ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਆ ॥

त्रै गुण धातु बहु करम कमावहि हरि रस सादु न आइआ ॥

Trai gu(nn) dhaatu bahu karam kamaavahi hari ras saadu na aaiaa ||

Led around by the three qualities, he does many deeds, but he does not come to taste and savor the subtle essence of the Lord.

ਸੰਧਿਆ ਤਰਪਣੁ ਕਰਹਿ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੨॥

संधिआ तरपणु करहि गाइत्री बिनु बूझे दुखु पाइआ ॥२॥

Sanddhiaa tarapa(nn)u karahi gaaitree binu boojhe dukhu paaiaa ||2||

He says his evening prayers, and makes offerings of water, and recites his morning prayers, but without true understanding, he still suffers in pain. ||2||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸੋ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥

सतिगुरु सेवे सो वडभागी जिस नो आपि मिलाए ॥

Satiguru seve so vadabhaagee jis no aapi milaae ||

One who serves the True Guru is very fortunate; as the Lord so wills, he meets with the Guru.

ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀ ਜਨ ਸਦਾ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੇ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥੩॥

हरि रसु पी जन सदा त्रिपतासे विचहु आपु गवाए ॥३॥

Hari rasu pee jan sadaa tripataase vichahu aapu gavaae ||3||

Drinking in the sublime essence of the Lord, His humble servants remain ever satisfied; they eradicate self-conceit from within themselves. ||3||


ਇਹੁ ਜਗੁ ਅੰਧਾ ਸਭੁ ਅੰਧੁ ਕਮਾਵੈ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਮਗੁ ਨ ਪਾਏ ॥

इहु जगु अंधा सभु अंधु कमावै बिनु गुर मगु न पाए ॥

Ihu jagu anddhaa sabhu anddhu kamaavai binu gur magu na paae ||

This world is blind, and all act blindly; without the Guru, no one finds the Path.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਅਖੀ ਵੇਖੈ ਘਰੈ ਅੰਦਰਿ ਸਚੁ ਪਾਏ ॥੪॥੧੦॥

नानक सतिगुरु मिलै त अखी वेखै घरै अंदरि सचु पाए ॥४॥१०॥

Naanak satiguru milai ta akhee vekhai gharai anddari sachu paae ||4||10||

O Nanak, meeting with the True Guru, one sees with his eyes, and finds the True Lord within the home of his own being. ||4||10||


ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सोरठि महला ३ ॥

Sorathi mahalaa 3 ||

Sorat'h, Third Mehl:

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਬਹੁਤਾ ਦੁਖੁ ਲਾਗਾ ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਭਰਮਾਈ ॥

बिनु सतिगुर सेवे बहुता दुखु लागा जुग चारे भरमाई ॥

Binu satigur seve bahutaa dukhu laagaa jug chaare bharamaaee ||

Without serving the True Guru, he suffers in terrible pain, and throughout the four ages, he wanders aimlessly.

ਹਮ ਦੀਨ ਤੁਮ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਦਾਤੇ ਸਬਦੇ ਦੇਹਿ ਬੁਝਾਈ ॥੧॥

हम दीन तुम जुगु जुगु दाते सबदे देहि बुझाई ॥१॥

Ham deen tum jugu jugu daate sabade dehi bujhaaee ||1||

I am poor and meek, and throughout the ages, You are the Great Giver - please, grant me the understanding of the Shabad. ||1||


ਹਰਿ ਜੀਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹੁ ਤੁਮ ਪਿਆਰੇ ॥

हरि जीउ क्रिपा करहु तुम पिआरे ॥

Hari jeeu kripaa karahu tum piaare ||

O Dear Beloved Lord, please show mercy to me.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਵਹੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੇਵਹੁ ਆਧਾਰੇ ॥ ਰਹਾਉ ॥

सतिगुरु दाता मेलि मिलावहु हरि नामु देवहु आधारे ॥ रहाउ ॥

Satiguru daataa meli milaavahu hari naamu devahu aadhaare || rahaau ||

Unite me in the Union of the True Guru, the Great Giver, and give me the support of the Lord's Name. || Pause ||


ਮਨਸਾ ਮਾਰਿ ਦੁਬਿਧਾ ਸਹਜਿ ਸਮਾਣੀ ਪਾਇਆ ਨਾਮੁ ਅਪਾਰਾ ॥

मनसा मारि दुबिधा सहजि समाणी पाइआ नामु अपारा ॥

Manasaa maari dubidhaa sahaji samaa(nn)ee paaiaa naamu apaaraa ||

Conquering my desires and duality, I have merged in celestial peace, and I have found the Naam, the Name of the Infinite Lord.

ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਕਿਲਬਿਖ ਕਾਟਣਹਾਰਾ ॥੨॥

हरि रसु चाखि मनु निरमलु होआ किलबिख काटणहारा ॥२॥

Hari rasu chaakhi manu niramalu hoaa kilabikh kaata(nn)ahaaraa ||2||

I have tasted the sublime essence of the Lord, and my soul has become immaculately pure; the Lord is the Destroyer of sins. ||2||


ਸਬਦਿ ਮਰਹੁ ਫਿਰਿ ਜੀਵਹੁ ਸਦ ਹੀ ਤਾ ਫਿਰਿ ਮਰਣੁ ਨ ਹੋਈ ॥

सबदि मरहु फिरि जीवहु सद ही ता फिरि मरणु न होई ॥

Sabadi marahu phiri jeevahu sad hee taa phiri mara(nn)u na hoee ||

Dying in the Word of the Shabad, you shall live forever, and you shall never die again.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਮਨਿ ਮੀਠਾ ਸਬਦੇ ਪਾਵੈ ਕੋਈ ॥੩॥

अम्रितु नामु सदा मनि मीठा सबदे पावै कोई ॥३॥

Ammmritu naamu sadaa mani meethaa sabade paavai koee ||3||

The Ambrosial Nectar of the Naam is ever-sweet to the mind; but how few are those who obtain the Shabad. ||3||


ਦਾਤੈ ਦਾਤਿ ਰਖੀ ਹਥਿ ਅਪਣੈ ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਦੇਈ ॥

दातै दाति रखी हथि अपणै जिसु भावै तिसु देई ॥

Daatai daati rakhee hathi apa(nn)ai jisu bhaavai tisu deee ||

The Great Giver keeps His Gifts in His Hand; He gives them to those with whom He is pleased.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਦਰਗਹ ਜਾਪਹਿ ਸੇਈ ॥੪॥੧੧॥

नानक नामि रते सुखु पाइआ दरगह जापहि सेई ॥४॥११॥

Naanak naami rate sukhu paaiaa daragah jaapahi seee ||4||11||

O Nanak, imbued with the Naam, they find peace, and in the Court of the Lord, they are exalted. ||4||11||


ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सोरठि महला ३ ॥

Sorathi mahalaa 3 ||

Sorat'h, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਤਾ ਸਹਜ ਧੁਨਿ ਉਪਜੈ ਗਤਿ ਮਤਿ ਤਦ ਹੀ ਪਾਏ ॥

सतिगुर सेवे ता सहज धुनि उपजै गति मति तद ही पाए ॥

Satigur seve taa sahaj dhuni upajai gati mati tad hee paae ||

Serving the True Guru, the divine melody wells up within, and one is blessed with wisdom and salvation.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਸਚਾ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਏ ॥੧॥

हरि का नामु सचा मनि वसिआ नामे नामि समाए ॥१॥

Hari kaa naamu sachaa mani vasiaa naame naami samaae ||1||

The True Name of the Lord comes to abide in the mind, and through the Name, one merges in the Name. ||1||


ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸਭੁ ਜਗੁ ਬਉਰਾਨਾ ॥

बिनु सतिगुर सभु जगु बउराना ॥

Binu satigur sabhu jagu bauraanaa ||

Without the True Guru, the whole world is insane.

ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧਾ ਸਬਦੁ ਨ ਜਾਣੈ ਝੂਠੈ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਨਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥

मनमुखि अंधा सबदु न जाणै झूठै भरमि भुलाना ॥ रहाउ ॥

Manamukhi anddhaa sabadu na jaa(nn)ai jhoothai bharami bhulaanaa || rahaau ||

The blind, self-willed manmukhs do not realize the Word of the Shabad; they are deluded by false doubts. || Pause ||


ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮਾਇਆ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ਹਉਮੈ ਬੰਧਨ ਕਮਾਏ ॥

त्रै गुण माइआ भरमि भुलाइआ हउमै बंधन कमाए ॥

Trai gu(nn) maaiaa bharami bhulaaiaa haumai banddhan kamaae ||

The three-faced Maya had led them astray in doubt, and they are snared by the noose of egotism.

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣੁ ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਊਭਉ ਗਰਭ ਜੋਨਿ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ॥੨॥

जमणु मरणु सिर ऊपरि ऊभउ गरभ जोनि दुखु पाए ॥२॥

Jamma(nn)u mara(nn)u sir upari ubhau garabh joni dukhu paae ||2||

Birth and death hang over their heads, and being reborn from the womb, they suffer in pain. ||2||


ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਵਰਤਹਿ ਸਗਲ ਸੰਸਾਰਾ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥

त्रै गुण वरतहि सगल संसारा हउमै विचि पति खोई ॥

Trai gu(nn) varatahi sagal sanssaaraa haumai vichi pati khoee ||

The three qualities permeate the whole world; acting in ego, it loses its honor.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਚਉਥਾ ਪਦੁ ਚੀਨੈ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥੩॥

गुरमुखि होवै चउथा पदु चीनै राम नामि सुखु होई ॥३॥

Guramukhi hovai chauthaa padu cheenai raam naami sukhu hoee ||3||

But one who becomes Gurmukh comes to realize the fourth state of celestial bliss; he finds peace through the Name of the Lord. ||3||


ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਸਭਿ ਤੇਰੇ ਤੂ ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਜੋ ਤੂ ਕਰਹਿ ਸੁ ਹੋਈ ॥

त्रै गुण सभि तेरे तू आपे करता जो तू करहि सु होई ॥

Trai gu(nn) sabhi tere too aape karataa jo too karahi su hoee ||

The three qualities are all Yours, O Lord; You Yourself created them. Whatever You do, comes to pass.

ਨਾਨਕ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਨਿਸਤਾਰਾ ਸਬਦੇ ਹਉਮੈ ਖੋਈ ॥੪॥੧੨॥

नानक राम नामि निसतारा सबदे हउमै खोई ॥४॥१२॥

Naanak raam naami nisataaraa sabade haumai khoee ||4||12||

O Nanak, through the Lord's Name, one is emancipated; through the Shabad, he is rid of egotism. ||4||12||


ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧ ਤਿਤੁਕੀ

सोरठि महला ३ घरु १ तितुकी

Sorathi mahalaa 3 gharu 1 titukee

Sorat'h, Third Mehl, First House, Ti-Tukas:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Ik-oamkkaari satigur prsaadi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਭਗਤਾ ਦੀ ਸਦਾ ਤੂ ਰਖਦਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਧੁਰਿ ਤੂ ਰਖਦਾ ਆਇਆ ॥

भगता दी सदा तू रखदा हरि जीउ धुरि तू रखदा आइआ ॥

Bhagataa dee sadaa too rakhadaa hari jeeu dhuri too rakhadaa aaiaa ||

You always preserve the honor of Your devotees, O Dear Lord; You have protected them from the very beginning of time.

ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਜਨ ਤੁਧੁ ਰਾਖਿ ਲਏ ਹਰਿ ਜੀਉ ਹਰਣਾਖਸੁ ਮਾਰਿ ਪਚਾਇਆ ॥

प्रहिलाद जन तुधु राखि लए हरि जीउ हरणाखसु मारि पचाइआ ॥

Prhilaad jan tudhu raakhi lae hari jeeu hara(nn)aakhasu maari pachaaiaa ||

You protected Your servant Prahlaad, O Dear Lord, and annihilated Harnaakhash.

ਗੁਰਮੁਖਾ ਨੋ ਪਰਤੀਤਿ ਹੈ ਹਰਿ ਜੀਉ ਮਨਮੁਖ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥੧॥

गुरमुखा नो परतीति है हरि जीउ मनमुख भरमि भुलाइआ ॥१॥

Guramukhaa no parateeti hai hari jeeu manamukh bharami bhulaaiaa ||1||

The Gurmukhs place their faith in the Dear Lord, but the self-willed manmukhs are deluded by doubt. ||1||


ਹਰਿ ਜੀ ਏਹ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ॥

हरि जी एह तेरी वडिआई ॥

Hari jee eh teree vadiaaee ||

O Dear Lord, this is Your Glory.

ਭਗਤਾ ਕੀ ਪੈਜ ਰਖੁ ਤੂ ਸੁਆਮੀ ਭਗਤ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥

भगता की पैज रखु तू सुआमी भगत तेरी सरणाई ॥ रहाउ ॥

Bhagataa kee paij rakhu too suaamee bhagat teree sara(nn)aaee || rahaau ||

You preserve the honor of Your devotees, O Lord Master; Your devotees seek Your Sanctuary. || Pause ||


ਭਗਤਾ ਨੋ ਜਮੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਾਕੈ ਕਾਲੁ ਨ ਨੇੜੈ ਜਾਈ ॥

भगता नो जमु जोहि न साकै कालु न नेड़ै जाई ॥

Bhagataa no jamu johi na saakai kaalu na ne(rr)ai jaaee ||

The Messenger of Death cannot touch Your devotees; death cannot even approach them.

ਕੇਵਲ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਨਾਮੇ ਹੀ ਮੁਕਤਿ ਪਾਈ ॥

केवल राम नामु मनि वसिआ नामे ही मुकति पाई ॥

Keval raam naamu mani vasiaa naame hee mukati paaee ||

The Name of the Lord alone abides in their minds; through the Naam, the Name of the Lord, they find liberation.

ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਸਭ ਭਗਤਾ ਚਰਣੀ ਲਾਗੀ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਈ ॥੨॥

रिधि सिधि सभ भगता चरणी लागी गुर कै सहजि सुभाई ॥२॥

Ridhi sidhi sabh bhagataa chara(nn)ee laagee gur kai sahaji subhaaee ||2||

Wealth and all the spiritual powers of the Siddhis fall at the feet of the Lord's devotees; they obtain peace and poise from the Guru. ||2||


ਮਨਮੁਖਾ ਨੋ ਪਰਤੀਤਿ ਨ ਆਵੀ ਅੰਤਰਿ ਲੋਭ ਸੁਆਉ ॥

मनमुखा नो परतीति न आवी अंतरि लोभ सुआउ ॥

Manamukhaa no parateeti na aavee anttari lobh suaau ||

The self-willed manmukhs have no faith; they are filled with greed and self-interest.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਿਰਦੈ ਸਬਦੁ ਨ ਭੇਦਿਓ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਨ ਲਾਗਾ ਭਾਉ ॥

गुरमुखि हिरदै सबदु न भेदिओ हरि नामि न लागा भाउ ॥

Guramukhi hiradai sabadu na bhedio hari naami na laagaa bhaau ||

They are not Gurmukh - they do not understand the Word of the Shabad in their hearts; they do not love the Naam, the Name of the Lord.

ਕੂੜ ਕਪਟ ਪਾਜੁ ਲਹਿ ਜਾਸੀ ਮਨਮੁਖ ਫੀਕਾ ਅਲਾਉ ॥੩॥

कूड़ कपट पाजु लहि जासी मनमुख फीका अलाउ ॥३॥

Koo(rr) kapat paaju lahi jaasee manamukh pheekaa alaau ||3||

Their masks of falsehood and hypocrisy shall fall off; the self-willed manmukhs speak with insipid words. ||3||


ਭਗਤਾ ਵਿਚਿ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਪ੍ਰਭ ਜੀ ਭਗਤੀ ਹੂ ਤੂ ਜਾਤਾ ॥

भगता विचि आपि वरतदा प्रभ जी भगती हू तू जाता ॥

Bhagataa vichi aapi varatadaa prbh jee bhagatee hoo too jaataa ||

You are pervading through Your devotees, O Dear God; through Your devotees, You are known.

ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਸਭ ਲੋਕ ਹੈ ਤੇਰੀ ਤੂ ਏਕੋ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ॥

माइआ मोह सभ लोक है तेरी तू एको पुरखु बिधाता ॥

Maaiaa moh sabh lok hai teree too eko purakhu bidhaataa ||

All the people are enticed by Maya; they are Yours, Lord - You alone are the Architect of Destiny.

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਨਸਾ ਮਨਹਿ ਸਮਾਣੀ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥੪॥

हउमै मारि मनसा मनहि समाणी गुर कै सबदि पछाता ॥४॥

Haumai maari manasaa manahi samaa(nn)ee gur kai sabadi pachhaataa ||4||

Overcoming my egotism and quieting the desires within my mind, I have come to realize the Word of the Guru's Shabad. ||4||


ਅਚਿੰਤ ਕੰਮ ਕਰਹਿ ਪ੍ਰਭ ਤਿਨ ਕੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਾ ॥

अचिंत कम करहि प्रभ तिन के जिन हरि का नामु पिआरा ॥

Achintt kamm karahi prbh tin ke jin hari kaa naamu piaaraa ||

God automatically does the work of those who love the Name of the Lord.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਸਦਾ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸਭਿ ਕਾਜ ਸਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥

गुर परसादि सदा मनि वसिआ सभि काज सवारणहारा ॥

Gur parasaadi sadaa mani vasiaa sabhi kaaj savaara(nn)ahaaraa ||

By Guru's Grace, he ever dwells in their minds, and He resolves all their affairs.

ਓਨਾ ਕੀ ਰੀਸ ਕਰੇ ਸੁ ਵਿਗੁਚੈ ਜਿਨ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਹੈ ਰਖਵਾਰਾ ॥੫॥

ओना की रीस करे सु विगुचै जिन हरि प्रभु है रखवारा ॥५॥

Onaa kee rees kare su viguchai jin hari prbhu hai rakhavaaraa ||5||

Whoever challenges them is destroyed; they have the Lord God as their Savior. ||5||


ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ਮਨਮੁਖਿ ਭਉਕਿ ਮੁਏ ਬਿਲਲਾਈ ॥

बिनु सतिगुर सेवे किनै न पाइआ मनमुखि भउकि मुए बिललाई ॥

Binu satigur seve kinai na paaiaa manamukhi bhauki mue bilalaaee ||

Without serving the True Guru, no one finds the Lord; the self-willed manmukhs die crying out in pain.

ਆਵਹਿ ਜਾਵਹਿ ਠਉਰ ਨ ਪਾਵਹਿ ਦੁਖ ਮਹਿ ਦੁਖਿ ਸਮਾਈ ॥

आवहि जावहि ठउर न पावहि दुख महि दुखि समाई ॥

Aavahi jaavahi thaur na paavahi dukh mahi dukhi samaaee ||

They come and go, and find no place of rest; in pain and suffering, they perish.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵੈ ਸਹਜੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਈ ॥੬॥

गुरमुखि होवै सु अम्रितु पीवै सहजे साचि समाई ॥६॥

Guramukhi hovai su ammmritu peevai sahaje saachi samaaee ||6||

But one who becomes Gurmukh drinks in the Ambrosial Nectar, and is easily absorbed in the True Name. ||6||


ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਜਨਮੁ ਨ ਛੋਡੈ ਜੇ ਅਨੇਕ ਕਰਮ ਕਰੈ ਅਧਿਕਾਈ ॥

बिनु सतिगुर सेवे जनमु न छोडै जे अनेक करम करै अधिकाई ॥

Binu satigur seve janamu na chhodai je anek karam karai adhikaaee ||

Without serving the True Guru, one cannot escape reincarnation, even by performing numerous rituals.

ਵੇਦ ਪੜਹਿ ਤੈ ਵਾਦ ਵਖਾਣਹਿ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਪਤਿ ਗਵਾਈ ॥

वेद पड़हि तै वाद वखाणहि बिनु हरि पति गवाई ॥

Ved pa(rr)ahi tai vaad vakhaa(nn)ahi binu hari pati gavaaee ||

Those who read the Vedas, and argue and debate without the Lord, lose their honor.

ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਾਚੀ ਜਿਸੁ ਬਾਣੀ ਭਜਿ ਛੂਟਹਿ ਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ॥੭॥

सचा सतिगुरु साची जिसु बाणी भजि छूटहि गुर सरणाई ॥७॥

Sachaa satiguru saachee jisu baa(nn)ee bhaji chhootahi gur sara(nn)aaee ||7||

True is the True Guru, and True is the Word of His Bani; in the Guru's Sanctuary, one is saved. ||7||


ਜਿਨ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸੇ ਦਰਿ ਸਾਚੇ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਸਚਿਆਰਾ ॥

जिन हरि मनि वसिआ से दरि साचे दरि साचै सचिआरा ॥

Jin hari mani vasiaa se dari saache dari saachai sachiaaraa ||

Those whose minds are filled with the Lord are judged as true in the Court of the Lord; they are hailed as true in the True Court.

ਓਨਾ ਦੀ ਸੋਭਾ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਹੋਈ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰਾ ॥

ओना दी सोभा जुगि जुगि होई कोइ न मेटणहारा ॥

Onaa dee sobhaa jugi jugi hoee koi na meta(nn)ahaaraa ||

Their praises echo throughout the ages, and no one can erase them.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕੈ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਿਨ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰਾ ॥੮॥੧॥

नानक तिन कै सद बलिहारै जिन हरि राखिआ उरि धारा ॥८॥१॥

Naanak tin kai sad balihaarai jin hari raakhiaa uri dhaaraa ||8||1||

Nanak is forever a sacrifice to those who enshrine the Lord within their hearts. ||8||1||


ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ਦੁਤੁਕੀ ॥

सोरठि महला ३ दुतुकी ॥

Sorathi mahalaa 3 dutukee ||

Sorat'h, Third Mehl, Du-Tukas:

ਨਿਗੁਣਿਆ ਨੋ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਲਏ ਭਾਈ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਲਾਇ ॥

निगुणिआ नो आपे बखसि लए भाई सतिगुर की सेवा लाइ ॥

Nigu(nn)iaa no aape bakhasi lae bhaaee satigur kee sevaa laai ||

He Himself forgives the worthless, O Siblings of Destiny; He commits them to the service of the True Guru.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਊਤਮ ਹੈ ਭਾਈ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥੧॥

सतिगुर की सेवा ऊतम है भाई राम नामि चितु लाइ ॥१॥

Satigur kee sevaa utam hai bhaaee raam naami chitu laai ||1||

Service to the True Guru is sublime, O Siblings of Destiny; through it, one's consciousness is attached to the Lord's Name. ||1||


ਹਰਿ ਜੀਉ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇ ॥

हरि जीउ आपे बखसि मिलाइ ॥

Hari jeeu aape bakhasi milaai ||

The Dear Lord forgives, and unites with Himself.

ਗੁਣਹੀਣ ਹਮ ਅਪਰਾਧੀ ਭਾਈ ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਲਏ ਰਲਾਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥

गुणहीण हम अपराधी भाई पूरै सतिगुरि लए रलाइ ॥ रहाउ ॥

Gu(nn)ahee(nn) ham aparaadhee bhaaee poorai satiguri lae ralaai || rahaau ||

I am a sinner, totally without virtue, O Siblings of Destiny; the Perfect True Guru has blended me. || Pause ||


ਕਉਣ ਕਉਣ ਅਪਰਾਧੀ ਬਖਸਿਅਨੁ ਪਿਆਰੇ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥

कउण कउण अपराधी बखसिअनु पिआरे साचै सबदि वीचारि ॥

Kau(nn) kau(nn) aparaadhee bakhasianu piaare saachai sabadi veechaari ||

So many, so many sinners have been forgiven, O beloved one, by contemplating the True Word of the Shabad.

ਭਉਜਲੁ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਿਅਨੁ ਭਾਈ ਸਤਿਗੁਰ ਬੇੜੈ ਚਾੜਿ ॥੨॥

भउजलु पारि उतारिअनु भाई सतिगुर बेड़ै चाड़ि ॥२॥

Bhaujalu paari utaarianu bhaaee satigur be(rr)ai chaa(rr)i ||2||

They got on board the boat of the True Guru, who carried them across the terrifying world-ocean, O Siblings of Destiny. ||2||


ਮਨੂਰੈ ਤੇ ਕੰਚਨ ਭਏ ਭਾਈ ਗੁਰੁ ਪਾਰਸੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥

मनूरै ते कंचन भए भाई गुरु पारसु मेलि मिलाइ ॥

Manoorai te kancchan bhae bhaaee guru paarasu meli milaai ||

I have been transformed from rusty iron into gold, O Siblings of Destiny, united in Union with the Guru, the Philosopher's Stone.

ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਨਾਉ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਭਾਈ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥੩॥

आपु छोडि नाउ मनि वसिआ भाई जोती जोति मिलाइ ॥३॥

Aapu chhodi naau mani vasiaa bhaaee jotee joti milaai ||3||

Eliminating my self-conceit, the Name has come to dwell within my mind, O Siblings of Destiny; my light has merged in the Light. ||3||


ਹਉ ਵਾਰੀ ਹਉ ਵਾਰਣੈ ਭਾਈ ਸਤਿਗੁਰ ਕਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥

हउ वारी हउ वारणै भाई सतिगुर कउ सद बलिहारै जाउ ॥

Hau vaaree hau vaara(nn)ai bhaaee satigur kau sad balihaarai jaau ||

I am a sacrifice, I am a sacrifice, O Siblings of Destiny, I am forever a sacrifice to my True Guru.

ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਜਿਨਿ ਦਿਤਾ ਭਾਈ ਗੁਰਮਤਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਉ ॥੪॥

नामु निधानु जिनि दिता भाई गुरमति सहजि समाउ ॥४॥

Naamu nidhaanu jini ditaa bhaaee guramati sahaji samaau ||4||

He has given me the treasure of the Naam; O Siblings of Destiny, through the Guru's Teachings, I am absorbed in celestial bliss. ||4||


ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਸਹਜੁ ਨ ਊਪਜੈ ਭਾਈ ਪੂਛਹੁ ਗਿਆਨੀਆ ਜਾਇ ॥

गुर बिनु सहजु न ऊपजै भाई पूछहु गिआनीआ जाइ ॥

Gur binu sahaju na upajai bhaaee poochhahu giaaneeaa jaai ||

Without the Guru, celestial peace is not produced, O Siblings of Destiny; go and ask the spiritual teachers about this.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸਦਾ ਕਰਿ ਭਾਈ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥੫॥

सतिगुर की सेवा सदा करि भाई विचहु आपु गवाइ ॥५॥

Satigur kee sevaa sadaa kari bhaaee vichahu aapu gavaai ||5||

Serve the True Guru forever, O Siblings of Destiny, and eradicate self-conceit from within. ||5||


ਗੁਰਮਤੀ ਭਉ ਊਪਜੈ ਭਾਈ ਭਉ ਕਰਣੀ ਸਚੁ ਸਾਰੁ ॥

गुरमती भउ ऊपजै भाई भउ करणी सचु सारु ॥

Guramatee bhau upajai bhaaee bhau kara(nn)ee sachu saaru ||

Under Guru's Instruction, the Fear of God is produced, O Siblings of Destiny; true and excellent are the deeds done in the Fear of God.

ਪ੍ਰੇਮ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਈਐ ਭਾਈ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਆਧਾਰੁ ॥੬॥

प्रेम पदारथु पाईऐ भाई सचु नामु आधारु ॥६॥

Prem padaarathu paaeeai bhaaee sachu naamu aadhaaru ||6||

Then, one is blessed with the treasure of the Lord's Love, O Siblings of Destiny, and the Support of the True Name. ||6||


ਜੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਆਪਣਾ ਭਾਈ ਤਿਨ ਕੈ ਹਉ ਲਾਗਉ ਪਾਇ ॥

जो सतिगुरु सेवहि आपणा भाई तिन कै हउ लागउ पाइ ॥

Jo satiguru sevahi aapa(nn)aa bhaaee tin kai hau laagau paai ||

I fall at the feet of those who serve their True Guru, O Siblings of Destiny.

ਜਨਮੁ ਸਵਾਰੀ ਆਪਣਾ ਭਾਈ ਕੁਲੁ ਭੀ ਲਈ ਬਖਸਾਇ ॥੭॥

जनमु सवारी आपणा भाई कुलु भी लई बखसाइ ॥७॥

Janamu savaaree aapa(nn)aa bhaaee kulu bhee laee bakhasaai ||7||

I have fulfilled my life, O Siblings of Destiny, and my family has been saved as well. ||7||


ਸਚੁ ਬਾਣੀ ਸਚੁ ਸਬਦੁ ਹੈ ਭਾਈ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹੋਇ ॥

सचु बाणी सचु सबदु है भाई गुर किरपा ते होइ ॥

Sachu baa(nn)ee sachu sabadu hai bhaaee gur kirapaa te hoi ||

The True Word of the Guru's Bani, and the True Word of the Shabad, O Siblings of Destiny, are obtained only by Guru's Grace.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਭਾਈ ਤਿਸੁ ਬਿਘਨੁ ਨ ਲਾਗੈ ਕੋਇ ॥੮॥੨॥

नानक नामु हरि मनि वसै भाई तिसु बिघनु न लागै कोइ ॥८॥२॥

Naanak naamu hari mani vasai bhaaee tisu bighanu na laagai koi ||8||2||

O Nanak, with the Name of the Lord abiding in one's mind, no obstacles stand in one's way, O Siblings of Destiny. ||8||2||


ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सोरठि महला ३ ॥

Sorathi mahalaa 3 ||

Sorat'h, Third Mehl:

ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਬਦੇ ਜਾਪਦਾ ਭਾਈ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਮਿਲਾਇ ॥

हरि जीउ सबदे जापदा भाई पूरै भागि मिलाइ ॥

Hari jeeu sabade jaapadaa bhaaee poorai bhaagi milaai ||

The Dear Lord is realized through the Word of His Shabad, O Siblings of Destiny, which is found only by perfect destiny.

ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਸੋਹਾਗਣੀ ਭਾਈ ਅਨਦਿਨੁ ਰਤੀਆ ਰੰਗੁ ਲਾਇ ॥੧॥

सदा सुखु सोहागणी भाई अनदिनु रतीआ रंगु लाइ ॥१॥

Sadaa sukhu sohaaga(nn)ee bhaaee anadinu rateeaa ranggu laai ||1||

The happy soul-brides are forever in peace, O Siblings of Destiny; night and day, they are attuned to the Lord's Love. ||1||


ਹਰਿ ਜੀ ਤੂ ਆਪੇ ਰੰਗੁ ਚੜਾਇ ॥

हरि जी तू आपे रंगु चड़ाइ ॥

Hari jee too aape ranggu cha(rr)aai ||

O Dear Lord, You Yourself color us in Your Love.

ਗਾਵਹੁ ਗਾਵਹੁ ਰੰਗਿ ਰਾਤਿਹੋ ਭਾਈ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਰੰਗੁ ਲਾਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥

गावहु गावहु रंगि रातिहो भाई हरि सेती रंगु लाइ ॥ रहाउ ॥

Gaavahu gaavahu ranggi raatiho bhaaee hari setee ranggu laai || rahaau ||

Sing, continually sing His Praises, imbued with His Love, O Siblings of Destiny; be in love with the Lord. || Pause ||


ਗੁਰ ਕੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਭਾਈ ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

गुर की कार कमावणी भाई आपु छोडि चितु लाइ ॥

Gur kee kaar kamaava(nn)ee bhaaee aapu chhodi chitu laai ||

Work to serve the Guru, O Siblings of Destiny; abandon self-conceit, and focus your consciousness.

ਸਦਾ ਸਹਜੁ ਫਿਰਿ ਦੁਖੁ ਨ ਲਗਈ ਭਾਈ ਹਰਿ ਆਪਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੨॥

सदा सहजु फिरि दुखु न लगई भाई हरि आपि वसै मनि आइ ॥२॥

Sadaa sahaju phiri dukhu na lagaee bhaaee hari aapi vasai mani aai ||2||

You shall be in peace forever, and you shall not suffer in pain any longer, O Siblings of Destiny; the Lord Himself shall come and abide in your mind. ||2||


ਪਿਰ ਕਾ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਣਈ ਭਾਈ ਸਾ ਕੁਲਖਣੀ ਕੁਨਾਰਿ ॥

पिर का हुकमु न जाणई भाई सा कुलखणी कुनारि ॥

Pir kaa hukamu na jaa(nn)aee bhaaee saa kulakha(nn)ee kunaari ||

She who does not know the Will of her Husband Lord, O Siblings of Destiny, is an ill-mannered and bitter bride.

ਮਨਹਠਿ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਭਾਈ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਕੂੜਿਆਰਿ ॥੩॥

मनहठि कार कमावणी भाई विणु नावै कूड़िआरि ॥३॥

Manahathi kaar kamaava(nn)ee bhaaee vi(nn)u naavai koo(rr)iaari ||3||

She does things with a stubborn mind, O Siblings of Destiny; without the Name, she is false. ||3||


ਸੇ ਗਾਵਹਿ ਜਿਨ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗੁ ਹੈ ਭਾਈ ਭਾਇ ਸਚੈ ਬੈਰਾਗੁ ॥

से गावहि जिन मसतकि भागु है भाई भाइ सचै बैरागु ॥

Se gaavahi jin masataki bhaagu hai bhaaee bhaai sachai bairaagu ||

They alone sing the Lord's Praises, who have such pre-ordained destiny written upon their foreheads, O Siblings of Destiny; through the Love of the True Lord, they find detachment.

ਅਨਦਿਨੁ ਰਾਤੇ ਗੁਣ ਰਵਹਿ ਭਾਈ ਨਿਰਭਉ ਗੁਰ ਲਿਵ ਲਾਗੁ ॥੪॥

अनदिनु राते गुण रवहि भाई निरभउ गुर लिव लागु ॥४॥

Anadinu raate gu(nn) ravahi bhaaee nirabhau gur liv laagu ||4||

Night and day, they are imbued with His Love; they utter His Glorious Praises, O Siblings of Destiny, and they lovingly focus their consciousness on the Fearless Guru. ||4||


ਸਭਨਾ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲਦਾ ਭਾਈ ਸੋ ਸੇਵਹੁ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥

सभना मारि जीवालदा भाई सो सेवहु दिनु राति ॥

Sabhanaa maari jeevaaladaa bhaaee so sevahu dinu raati ||

He kills and revives all, O Siblings of Destiny; serve Him, day and night.

ਸੋ ਕਿਉ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੀਐ ਭਾਈ ਜਿਸ ਦੀ ਵਡੀ ਹੈ ਦਾਤਿ ॥੫॥

सो किउ मनहु विसारीऐ भाई जिस दी वडी है दाति ॥५॥

So kiu manahu visaareeai bhaaee jis dee vadee hai daati ||5||

How can we forget Him from our minds, O Siblings of Destiny? His gifts are glorious and great. ||5||


ਮਨਮੁਖਿ ਮੈਲੀ ਡੁੰਮਣੀ ਭਾਈ ਦਰਗਹ ਨਾਹੀ ਥਾਉ ॥

मनमुखि मैली डुमणी भाई दरगह नाही थाउ ॥

Manamukhi mailee dummma(nn)ee bhaaee daragah naahee thaau ||

The self-willed manmukh is filthy and double-minded, O Siblings of Destiny; the finds no place of rest in the Court of the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਤ ਗੁਣ ਰਵੈ ਭਾਈ ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਾਚਿ ਸਮਾਉ ॥੬॥

गुरमुखि होवै त गुण रवै भाई मिलि प्रीतम साचि समाउ ॥६॥

Guramukhi hovai ta gu(nn) ravai bhaaee mili preetam saachi samaau ||6||

But if she becomes Gurmukh, then she chants the Glorious Praises of the Lord, O Siblings of Destiny; the meets her True Beloved, and merges in Him. ||6||


ਏਤੁ ਜਨਮਿ ਹਰਿ ਨ ਚੇਤਿਓ ਭਾਈ ਕਿਆ ਮੁਹੁ ਦੇਸੀ ਜਾਇ ॥

एतु जनमि हरि न चेतिओ भाई किआ मुहु देसी जाइ ॥

Etu janami hari na chetio bhaaee kiaa muhu desee jaai ||

In this life, she has not focused her consciousness on the Lord, O Siblings of Destiny; how can she show her face when she leaves?

ਕਿੜੀ ਪਵੰਦੀ ਮੁਹਾਇਓਨੁ ਭਾਈ ਬਿਖਿਆ ਨੋ ਲੋਭਾਇ ॥੭॥

किड़ी पवंदी मुहाइओनु भाई बिखिआ नो लोभाइ ॥७॥

Ki(rr)ee pavanddee muhaaionu bhaaee bikhiaa no lobhaai ||7||

In spite of the warning calls which were sounded, she has been plundered, O Siblings of Destiny; she yearned only for corruption. ||7||


ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਹਿ ਸੁਖਿ ਵਸਹਿ ਭਾਈ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਸਾਂਤਿ ਸਰੀਰ ॥

नामु समालहि सुखि वसहि भाई सदा सुखु सांति सरीर ॥

Naamu samaalahi sukhi vasahi bhaaee sadaa sukhu saanti sareer ||

Those who dwell upon the Naam, O Siblings of Destiny, their bodies are ever peaceful and tranquil.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ਤੂ ਭਾਈ ਅਪਰੰਪਰ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰ ॥੮॥੩॥

नानक नामु समालि तू भाई अपर्मपर गुणी गहीर ॥८॥३॥

Naanak naamu samaali too bhaaee aparamppar gu(nn)ee gaheer ||8||3||

O Nanak, dwell upon the Naam; the Lord is infinite, virtuous and unfathomable, O Siblings of Destiny. ||8||3||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਹਉਮੈ ਜਲਤੇ ਜਲਿ ਮੁਏ ਭ੍ਰਮਿ ਆਏ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

हउमै जलते जलि मुए भ्रमि आए दूजै भाइ ॥

Haumai jalate jali mue bhrmi aae doojai bhaai ||

In the flames of egotism, he is burnt to death; he wanders in doubt and the love of duality.

ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਰਾਖਿ ਲੀਏ ਆਪਣੈ ਪੰਨੈ ਪਾਇ ॥

पूरै सतिगुरि राखि लीए आपणै पंनै पाइ ॥

Poorai satiguri raakhi leee aapa(nn)ai pannai paai ||

The Perfect True Guru saves him, making him His own.

ਇਹੁ ਜਗੁ ਜਲਤਾ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਇ ॥

इहु जगु जलता नदरी आइआ गुर कै सबदि सुभाइ ॥

Ihu jagu jalataa nadaree aaiaa gur kai sabadi subhaai ||

This world is burning; through the Sublime Word of the Guru's Shabad, this comes to be seen.

ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਸੇ ਸੀਤਲ ਭਏ ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਕਮਾਇ ॥੧॥

सबदि रते से सीतल भए नानक सचु कमाइ ॥१॥

Sabadi rate se seetal bhae naanak sachu kamaai ||1||

Those who are attuned to the Shabad are cooled and soothed; O Nanak, they practice Truth. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਫਲਿਓ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਆ ਧੰਨੁ ਜਨਮੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥

सफलिओ सतिगुरु सेविआ धंनु जनमु परवाणु ॥

Saphalio satiguru seviaa dhannu janamu paravaa(nn)u ||

Service to the True Guru is fruitful and rewarding; blessed and acceptable is such a life.

ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜੀਵਦਿਆ ਮੁਇਆ ਨ ਵਿਸਰੈ ਸੇਈ ਪੁਰਖ ਸੁਜਾਣ ॥

जिना सतिगुरु जीवदिआ मुइआ न विसरै सेई पुरख सुजाण ॥

Jinaa satiguru jeevadiaa muiaa na visarai seee purakh sujaa(nn) ||

Those who do not forget the True Guru, in life and in death, are truly wise people.

ਕੁਲੁ ਉਧਾਰੇ ਆਪਣਾ ਸੋ ਜਨੁ ਹੋਵੈ ਪਰਵਾਣੁ ॥

कुलु उधारे आपणा सो जनु होवै परवाणु ॥

Kulu udhaare aapa(nn)aa so janu hovai paravaa(nn)u ||

Their families are saved, and they are approved by the Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੁਏ ਜੀਵਦੇ ਪਰਵਾਣੁ ਹਹਿ ਮਨਮੁਖ ਜਨਮਿ ਮਰਾਹਿ ॥

गुरमुखि मुए जीवदे परवाणु हहि मनमुख जनमि मराहि ॥

Guramukhi mue jeevade paravaa(nn)u hahi manamukh janami maraahi ||

The Gurmukhs are approved in death as in life, while the self-willed manmukhs continue the cycle of birth and death.

ਨਾਨਕ ਮੁਏ ਨ ਆਖੀਅਹਿ ਜਿ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਿ ॥੨॥

नानक मुए न आखीअहि जि गुर कै सबदि समाहि ॥२॥

Naanak mue na aakheeahi ji gur kai sabadi samaahi ||2||

O Nanak, they are not described as dead, who are absorbed in the Word of the Guru's Shabad. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਵਣਾ ਜਿ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਲਿਖਿਆਸੁ ॥

पूरबि लिखिआ कमावणा जि करतै आपि लिखिआसु ॥

Poorabi likhiaa kamaava(nn)aa ji karatai aapi likhiaasu ||

He acts according to pre-ordained destiny, written by the Creator Himself.

ਮੋਹ ਠਗਉਲੀ ਪਾਈਅਨੁ ਵਿਸਰਿਆ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥

मोह ठगउली पाईअनु विसरिआ गुणतासु ॥

Moh thagaulee paaeeanu visariaa gu(nn)ataasu ||

Emotional attachment has drugged him, and he has forgotten the Lord, the treasure of virtue.

ਮਤੁ ਜਾਣਹੁ ਜਗੁ ਜੀਵਦਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਮੁਇਆਸੁ ॥

मतु जाणहु जगु जीवदा दूजै भाइ मुइआसु ॥

Matu jaa(nn)ahu jagu jeevadaa doojai bhaai muiaasu ||

Don't think that he is alive in the world - he is dead, through the love of duality.

ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਸੇ ਬਹਣਿ ਨ ਮਿਲਨੀ ਪਾਸਿ ॥

जिनी गुरमुखि नामु न चेतिओ से बहणि न मिलनी पासि ॥

Jinee guramukhi naamu na chetio se baha(nn)i na milanee paasi ||

Those who do not meditate on the Lord, as Gurmukh, are not permitted to sit near the Lord.

ਦੁਖੁ ਲਾਗਾ ਬਹੁ ਅਤਿ ਘਣਾ ਪੁਤੁ ਕਲਤੁ ਨ ਸਾਥਿ ਕੋਈ ਜਾਸਿ ॥

दुखु लागा बहु अति घणा पुतु कलतु न साथि कोई जासि ॥

Dukhu laagaa bahu ati gha(nn)aa putu kalatu na saathi koee jaasi ||

They suffer the most horrible pain and suffering, and neither their sons nor their wives go along with them.

ਲੋਕਾ ਵਿਚਿ ਮੁਹੁ ਕਾਲਾ ਹੋਆ ਅੰਦਰਿ ਉਭੇ ਸਾਸ ॥

लोका विचि मुहु काला होआ अंदरि उभे सास ॥

Lokaa vichi muhu kaalaa hoaa anddari ubhe saas ||

Their faces are blackened among men, and they sigh in deep regret.

ਮਨਮੁਖਾ ਨੋ ਕੋ ਨ ਵਿਸਹੀ ਚੁਕਿ ਗਇਆ ਵੇਸਾਸੁ ॥

मनमुखा नो को न विसही चुकि गइआ वेसासु ॥

Manamukhaa no ko na visahee chuki gaiaa vesaasu ||

No one places any reliance in the self-willed manmukhs; trust in them is lost.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਾ ਨੋ ਸੁਖੁ ਅਗਲਾ ਜਿਨਾ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮ ਨਿਵਾਸੁ ॥੧॥

नानक गुरमुखा नो सुखु अगला जिना अंतरि नाम निवासु ॥१॥

Naanak guramukhaa no sukhu agalaa jinaa anttari naam nivaasu ||1||

O Nanak, the Gurmukhs live in absolute peace; the Naam, the Name of the Lord, abides within them. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸੇ ਸੈਣ ਸੇ ਸਜਣਾ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਹਿ ਸੁਭਾਇ ॥

से सैण से सजणा जि गुरमुखि मिलहि सुभाइ ॥

Se sai(nn) se saja(nn)aa ji guramukhi milahi subhaai ||

They alone are relatives, and they alone are friends, who, as Gurmukh, join together in love.

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਅਨਦਿਨੁ ਕਰਹਿ ਸੇ ਸਚਿ ਰਹੇ ਸਮਾਇ ॥

सतिगुर का भाणा अनदिनु करहि से सचि रहे समाइ ॥

Satigur kaa bhaa(nn)aa anadinu karahi se sachi rahe samaai ||

Night and day, they act according to the True Guru's Will; they remain absorbed in the True Name.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਲਗੇ ਸਜਣ ਨ ਆਖੀਅਹਿ ਜਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ਕਰਹਿ ਵੇਕਾਰ ॥

दूजै भाइ लगे सजण न आखीअहि जि अभिमानु करहि वेकार ॥

Doojai bhaai lage saja(nn) na aakheeahi ji abhimaanu karahi vekaar ||

Those who are attached to the love of duality are not called friends; they practice egotism and corruption.

ਮਨਮੁਖ ਆਪ ਸੁਆਰਥੀ ਕਾਰਜੁ ਨ ਸਕਹਿ ਸਵਾਰਿ ॥

मनमुख आप सुआरथी कारजु न सकहि सवारि ॥

Manamukh aap suaarathee kaaraju na sakahi savaari ||

The self-willed manmukhs are selfish; they cannot resolve anyone's affairs.

ਨਾਨਕ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਵਣਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥੨॥

नानक पूरबि लिखिआ कमावणा कोइ न मेटणहारु ॥२॥

Naanak poorabi likhiaa kamaava(nn)aa koi na meta(nn)ahaaru ||2||

O Nanak, they act according to their pre-ordained destiny; no one can erase it. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਮੋਹਣੀ ਜਿਨਿ ਵਿਣੁ ਦੰਤਾ ਜਗੁ ਖਾਇਆ ॥

माइआ ममता मोहणी जिनि विणु दंता जगु खाइआ ॥

Maaiaa mamataa moha(nn)ee jini vi(nn)u danttaa jagu khaaiaa ||

The love of Maya is enticing; without teeth, it has eaten up the world.

ਮਨਮੁਖ ਖਾਧੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਜਿਨੀ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥

मनमुख खाधे गुरमुखि उबरे जिनी सचि नामि चितु लाइआ ॥

Manamukh khaadhe guramukhi ubare jinee sachi naami chitu laaiaa ||

The self-willed manmukhs are eaten away, while the Gurmukhs are saved; they focus their consciousness on the True Name.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜਗੁ ਕਮਲਾ ਫਿਰੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ॥

बिनु नावै जगु कमला फिरै गुरमुखि नदरी आइआ ॥

Binu naavai jagu kamalaa phirai guramukhi nadaree aaiaa ||

Without the Name, the world wanders around insane; the Gurmukhs come to see this.

ਧੰਧਾ ਕਰਤਿਆ ਨਿਹਫਲੁ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮਨਿ ਨ ਵਸਾਇਆ ॥

धंधा करतिआ निहफलु जनमु गवाइआ सुखदाता मनि न वसाइआ ॥

Dhanddhaa karatiaa nihaphalu janamu gavaaiaa sukhadaataa mani na vasaaiaa ||

Involved in worldly affairs, he wastes his life in vain; the peace-giving Lord does not come to abide in his mind.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਤਿਨਾ ਕਉ ਮਿਲਿਆ ਜਿਨ ਕਉ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥੧॥

नानक नामु तिना कउ मिलिआ जिन कउ धुरि लिखि पाइआ ॥१॥

Naanak naamu tinaa kau miliaa jin kau dhuri likhi paaiaa ||1||

O Nanak, they alone obtain the Name, who have such pre-ordained destiny. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਘਰ ਹੀ ਮਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਭਰਪੂਰੁ ਹੈ ਮਨਮੁਖਾ ਸਾਦੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥

घर ही महि अम्रितु भरपूरु है मनमुखा सादु न पाइआ ॥

Ghar hee mahi ammmritu bharapooru hai manamukhaa saadu na paaiaa ||

The home within is filled with Ambrosial Nectar, but the self-willed manmukh does not get to taste it.

ਜਿਉ ਕਸਤੂਰੀ ਮਿਰਗੁ ਨ ਜਾਣੈ ਭ੍ਰਮਦਾ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥

जिउ कसतूरी मिरगु न जाणै भ्रमदा भरमि भुलाइआ ॥

Jiu kasatooree miragu na jaa(nn)ai bhrmadaa bharami bhulaaiaa ||

He is like the deer, who does not recognize its own musk-scent; it wanders around, deluded by doubt.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਤਜਿ ਬਿਖੁ ਸੰਗ੍ਰਹੈ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਖੁਆਇਆ ॥

अम्रितु तजि बिखु संग्रहै करतै आपि खुआइआ ॥

Ammmritu taji bikhu sanggrhai karatai aapi khuaaiaa ||

The manmukh forsakes the Ambrosial Nectar, and instead gathers poison; the Creator Himself has fooled him.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੇ ਸੋਝੀ ਪਈ ਤਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥

गुरमुखि विरले सोझी पई तिना अंदरि ब्रहमु दिखाइआ ॥

Guramukhi virale sojhee paee tinaa anddari brhamu dikhaaiaa ||

How rare are the Gurmukhs, who obtain this understanding; they behold the Lord God within themselves.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਹੋਇਆ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਸਾਦੁ ਆਇਆ ॥

तनु मनु सीतलु होइआ रसना हरि सादु आइआ ॥

Tanu manu seetalu hoiaa rasanaa hari saadu aaiaa ||

Their minds and bodies are cooled and soothed, and their tongues enjoy the sublime taste of the Lord.

ਸਬਦੇ ਹੀ ਨਾਉ ਊਪਜੈ ਸਬਦੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥

सबदे ही नाउ ऊपजै सबदे मेलि मिलाइआ ॥

Sabade hee naau upajai sabade meli milaaiaa ||

Through the Word of the Shabad, the Name wells up; through the Shabad, we are united in the Lord's Union.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਬਉਰਾਨਾ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥

बिनु सबदै सभु जगु बउराना बिरथा जनमु गवाइआ ॥

Binu sabadai sabhu jagu bauraanaa birathaa janamu gavaaiaa ||

Without the Shabad, the whole world is insane, and it loses its life in vain.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਏਕੋ ਸਬਦੁ ਹੈ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ॥੨॥

अम्रितु एको सबदु है नानक गुरमुखि पाइआ ॥२॥

Ammmritu eko sabadu hai naanak guramukhi paaiaa ||2||

The Shabad alone is Ambrosial Nectar; O Nanak, the Gurmukhs obtain it. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਜਿਉ ਤਨੁ ਕੋਲੂ ਪੀੜੀਐ ਰਤੁ ਨ ਭੋਰੀ ਡੇਹਿ ॥

जिउ तनु कोलू पीड़ीऐ रतु न भोरी डेहि ॥

Jiu tanu koloo pee(rr)eeai ratu na bhoree dehi ||

It is as if my body has been crushed in the oil-press, without yielding even a drop of blood;

ਜੀਉ ਵੰਞੈ ਚਉ ਖੰਨੀਐ ਸਚੇ ਸੰਦੜੈ ਨੇਹਿ ॥

जीउ वंञै चउ खंनीऐ सचे संदड़ै नेहि ॥

Jeeu van(ny)ai chau khanneeai sache sandda(rr)ai nehi ||

It is as if my soul has been cut apart into pieces for the sake of the Love of the True Lord;

ਨਾਨਕ ਮੇਲੁ ਨ ਚੁਕਈ ਰਾਤੀ ਅਤੈ ਡੇਹ ॥੧॥

नानक मेलु न चुकई राती अतै डेह ॥१॥

Naanak melu na chukaee raatee atai deh ||1||

O Nanak, still, night and day, my Union with the Lord is not broken. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਜਣੁ ਮੈਡਾ ਰੰਗੁਲਾ ਰੰਗੁ ਲਾਏ ਮਨੁ ਲੇਇ ॥

सजणु मैडा रंगुला रंगु लाए मनु लेइ ॥

Saja(nn)u maidaa ranggulaa ranggu laae manu lei ||

My Friend is so full of joy and love; He colors my mind with the color of His Love,

ਜਿਉ ਮਾਜੀਠੈ ਕਪੜੇ ਰੰਗੇ ਭੀ ਪਾਹੇਹਿ ॥

जिउ माजीठै कपड़े रंगे भी पाहेहि ॥

Jiu maajeethai kapa(rr)e rangge bhee paahehi ||

Like the fabric which is treated to retain the color of the dye.

ਨਾਨਕ ਰੰਗੁ ਨ ਉਤਰੈ ਬਿਆ ਨ ਲਗੈ ਕੇਹ ॥੨॥

नानक रंगु न उतरै बिआ न लगै केह ॥२॥

Naanak ranggu na utarai biaa na lagai keh ||2||

O Nanak, this color does not depart, and no other color can be imparted to this fabric. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜੇ ਕੋ ਕਰੇ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

सतिगुर की सेवा सफलु है जे को करे चितु लाइ ॥

Satigur kee sevaa saphalu hai je ko kare chitu laai ||

Service to the True Guru is fruitful and rewarding, if one performs it with his mind focused on it.

ਮਨਿ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਵਣਾ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

मनि चिंदिआ फलु पावणा हउमै विचहु जाइ ॥

Mani chinddiaa phalu paava(nn)aa haumai vichahu jaai ||

The fruits of the mind's desires are obtained, and egotism departs from within.

ਬੰਧਨ ਤੋੜੈ ਮੁਕਤਿ ਹੋਇ ਸਚੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

बंधन तोड़ै मुकति होइ सचे रहै समाइ ॥

Banddhan to(rr)ai mukati hoi sache rahai samaai ||

His bonds are broken, and he is liberated; he remains absorbed in the True Lord.

ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਨਾਮੁ ਅਲਭੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

इसु जग महि नामु अलभु है गुरमुखि वसै मनि आइ ॥

Isu jag mahi naamu alabhu hai guramukhi vasai mani aai ||

It is so difficult to obtain the Naam in this world; it comes to dwell in the mind of the Gurmukh.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਆਪਣਾ ਹਉ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥੧॥

नानक जो गुरु सेवहि आपणा हउ तिन बलिहारै जाउ ॥१॥

Naanak jo guru sevahi aapa(nn)aa hau tin balihaarai jaau ||1||

O Nanak, I am a sacrifice to one who serves his True Guru. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਨਮੁਖ ਮੰਨੁ ਅਜਿਤੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਲਗੈ ਜਾਇ ॥

मनमुख मंनु अजितु है दूजै लगै जाइ ॥

Manamukh mannu ajitu hai doojai lagai jaai ||

The mind of the self-willed manmukh is so very stubborn; it is stuck in the love of duality.

ਤਿਸ ਨੋ ਸੁਖੁ ਸੁਪਨੈ ਨਹੀ ਦੁਖੇ ਦੁਖਿ ਵਿਹਾਇ ॥

तिस नो सुखु सुपनै नही दुखे दुखि विहाइ ॥

Tis no sukhu supanai nahee dukhe dukhi vihaai ||

He does not find peace, even in dreams; he passes his life in misery and suffering.

ਘਰਿ ਘਰਿ ਪੜਿ ਪੜਿ ਪੰਡਿਤ ਥਕੇ ਸਿਧ ਸਮਾਧਿ ਲਗਾਇ ॥

घरि घरि पड़ि पड़ि पंडित थके सिध समाधि लगाइ ॥

Ghari ghari pa(rr)i pa(rr)i panddit thake sidh samaadhi lagaai ||

The Pandits have grown weary of going door to door, reading and reciting their scriptures; the Siddhas have gone into their trances of Samaadhi.

ਇਹੁ ਮਨੁ ਵਸਿ ਨ ਆਵਈ ਥਕੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥

इहु मनु वसि न आवई थके करम कमाइ ॥

Ihu manu vasi na aavaee thake karam kamaai ||

This mind cannot be controlled; they are tired of performing religious rituals.

ਭੇਖਧਾਰੀ ਭੇਖ ਕਰਿ ਥਕੇ ਅਠਿਸਠਿ ਤੀਰਥ ਨਾਇ ॥

भेखधारी भेख करि थके अठिसठि तीरथ नाइ ॥

Bhekhadhaaree bhekh kari thake athisathi teerath naai ||

The impersonators have grown weary of wearing false costumes, and bathing at the sixty-eight sacred shrines.

ਮਨ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਹਉਮੈ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥

मन की सार न जाणनी हउमै भरमि भुलाइ ॥

Man kee saar na jaa(nn)anee haumai bharami bhulaai ||

They do not know the state of their own minds; they are deluded by doubt and egotism.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਭਉ ਪਇਆ ਵਡਭਾਗਿ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥

गुर परसादी भउ पइआ वडभागि वसिआ मनि आइ ॥

Gur parasaadee bhau paiaa vadabhaagi vasiaa mani aai ||

By Guru's Grace, the Fear of God is obtained; by great good fortune, the Lord comes to abide in the mind.

ਭੈ ਪਇਐ ਮਨੁ ਵਸਿ ਹੋਆ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥

भै पइऐ मनु वसि होआ हउमै सबदि जलाइ ॥

Bhai paiai manu vasi hoaa haumai sabadi jalaai ||

When the Fear of God comes, the mind is restrained, and through the Word of the Shabad, the ego is burnt away.

ਸਚਿ ਰਤੇ ਸੇ ਨਿਰਮਲੇ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥

सचि रते से निरमले जोती जोति मिलाइ ॥

Sachi rate se niramale jotee joti milaai ||

Those who are imbued with Truth are immaculate; their light merges in the Light.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਨਾਉ ਪਾਇਆ ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥

सतिगुरि मिलिऐ नाउ पाइआ नानक सुखि समाइ ॥२॥

Satiguri miliai naau paaiaa naanak sukhi samaai ||2||

Meeting the True Guru, one obtains the Name; O Nanak, he is absorbed in peace. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਜੋ ਮੁਹ ਫਿਰੇ ਸੇ ਬਧੇ ਦੁਖ ਸਹਾਹਿ ॥

सतिगुर ते जो मुह फिरे से बधे दुख सहाहि ॥

Satigur te jo muh phire se badhe dukh sahaahi ||

Those who turn their faces away from the True Guru, suffer in sorrow and bondage.

ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਮਿਲਣੁ ਨ ਪਾਇਨੀ ਜੰਮਹਿ ਤੈ ਮਰਿ ਜਾਹਿ ॥

फिरि फिरि मिलणु न पाइनी जमहि तै मरि जाहि ॥

Phiri phiri mila(nn)u na paainee jammahi tai mari jaahi ||

Again and again, they are born only to die; they cannot meet their Lord.

ਸਹਸਾ ਰੋਗੁ ਨ ਛੋਡਈ ਦੁਖ ਹੀ ਮਹਿ ਦੁਖ ਪਾਹਿ ॥

सहसा रोगु न छोडई दुख ही महि दुख पाहि ॥

Sahasaa rogu na chhodaee dukh hee mahi dukh paahi ||

The disease of doubt does not depart, and they find only pain and more pain.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਬਖਸਿ ਲੇਹਿ ਸਬਦੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਹਿ ॥੧॥

नानक नदरी बखसि लेहि सबदे मेलि मिलाहि ॥१॥

Naanak nadaree bakhasi lehi sabade meli milaahi ||1||

O Nanak, if the Gracious Lord forgives, then one is united in Union with the Word of the Shabad. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਜੋ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਮੁਹ ਫਿਰੇ ਤਿਨਾ ਠਉਰ ਨ ਠਾਉ ॥

जो सतिगुर ते मुह फिरे तिना ठउर न ठाउ ॥

Jo satigur te muh phire tinaa thaur na thaau ||

Those who turn their faces away from the True Guru, shall find no place of rest or shelter.

ਜਿਉ ਛੁਟੜਿ ਘਰਿ ਘਰਿ ਫਿਰੈ ਦੁਹਚਾਰਣਿ ਬਦਨਾਉ ॥

जिउ छुटड़ि घरि घरि फिरै दुहचारणि बदनाउ ॥

Jiu chhuta(rr)i ghari ghari phirai duhachaara(nn)i badanaau ||

They wander around from door to door, like a woman forsaken, with a bad character and a bad reputation.


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates ADVERTISE HERE