Pt 10, Guru Amardas ji Slok Bani Quotes Shabad,
ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ - ਸਲੋਕ ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
गुरू अमरदास जी - सलोक बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸੇ ਜਨ ਸਦਾ ਕਰਹਿ ਜਿਨੑ ਕਉ ਆਪੇ ਦੇਇ ਬੁਝਾਇ ॥

वाहु वाहु से जन सदा करहि जिन्ह कउ आपे देइ बुझाइ ॥

Vaahu vaahu se jan sađaa karahi jinʱ kaū âape đeī bujhaaī ||

Waaho! Waaho! Those humble beings ever praise the Lord, unto whom the Lord Himself grants understanding.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਤਿਆ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਵੈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

वाहु वाहु करतिआ मनु निरमलु होवै हउमै विचहु जाइ ॥

Vaahu vaahu karaŧiâa manu niramalu hovai haūmai vichahu jaaī ||

Chanting Waaho! Waaho!, the mind is purified, and egotism departs from within.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਗੁਰਸਿਖੁ ਜੋ ਨਿਤ ਕਰੇ ਸੋ ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਇ ॥

वाहु वाहु गुरसिखु जो नित करे सो मन चिंदिआ फलु पाइ ॥

Vaahu vaahu gurasikhu jo niŧ kare so man chinđđiâa phalu paaī ||

The Gurmukh who continually chants Waaho! Waaho! attains the fruits of his heart's desires.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਹਿ ਸੇ ਜਨ ਸੋਹਣੇ ਹਰਿ ਤਿਨੑ ਕੈ ਸੰਗਿ ਮਿਲਾਇ ॥

वाहु वाहु करहि से जन सोहणे हरि तिन्ह कै संगि मिलाइ ॥

Vaahu vaahu karahi se jan sohañe hari ŧinʱ kai sanggi milaaī ||

Beauteous are those humble beings who chant Waaho! Waaho! O Lord, let me join them!

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਹਿਰਦੈ ਉਚਰਾ ਮੁਖਹੁ ਭੀ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰੇਉ ॥

वाहु वाहु हिरदै उचरा मुखहु भी वाहु वाहु करेउ ॥

Vaahu vaahu hirađai ūcharaa mukhahu bhee vaahu vaahu kareū ||

Within my heart, I chant Waaho! Waaho!, and with my mouth, Waaho! Waaho!

ਨਾਨਕ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਜੋ ਕਰਹਿ ਹਉ ਤਨੁ ਮਨੁ ਤਿਨੑ ਕਉ ਦੇਉ ॥੧॥

नानक वाहु वाहु जो करहि हउ तनु मनु तिन्ह कउ देउ ॥१॥

Naanak vaahu vaahu jo karahi haū ŧanu manu ŧinʱ kaū đeū ||1||

O Nanak, those who chant Waaho! Waaho! - unto them I dedicate my body and mind. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਹੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਜਾ ਕਾ ਨਾਉ ॥

वाहु वाहु साहिबु सचु है अम्रितु जा का नाउ ॥

Vaahu vaahu saahibu sachu hai âmmmriŧu jaa kaa naaū ||

Waaho! Waaho! is the True Lord Master; His Name is Ambrosial Nectar.

ਜਿਨਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨਿ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ਹਉ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥

जिनि सेविआ तिनि फलु पाइआ हउ तिन बलिहारै जाउ ॥

Jini seviâa ŧini phalu paaīâa haū ŧin balihaarai jaaū ||

Those who serve the Lord are blessed with the fruit; I am a sacrifice to them.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਦੇਇ ਸੁ ਖਾਇ ॥

वाहु वाहु गुणी निधानु है जिस नो देइ सु खाइ ॥

Vaahu vaahu guñee niđhaanu hai jis no đeī su khaaī ||

Waaho! Waaho! is the treasure of virtue; he alone tastes it, who is so blessed.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਜਲਿ ਥਲਿ ਭਰਪੂਰੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

वाहु वाहु जलि थलि भरपूरु है गुरमुखि पाइआ जाइ ॥

Vaahu vaahu jali ŧhali bharapooru hai guramukhi paaīâa jaaī ||

Waaho! Waaho! The Lord is pervading and permeating the oceans and the land; the Gurmukh attains Him.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਗੁਰਸਿਖ ਨਿਤ ਸਭ ਕਰਹੁ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਭਾਵੈ ॥

वाहु वाहु गुरसिख नित सभ करहु गुर पूरे वाहु वाहु भावै ॥

Vaahu vaahu gurasikh niŧ sabh karahu gur poore vaahu vaahu bhaavai ||

Waaho! Waaho! Let all the Gursikhs continually praise Him. Waaho! Waaho! The Perfect Guru is pleased with His Praises.

ਨਾਨਕ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਜੋ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਜਮਕੰਕਰੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ॥੨॥

नानक वाहु वाहु जो मनि चिति करे तिसु जमकंकरु नेड़ि न आवै ॥२॥

Naanak vaahu vaahu jo mani chiŧi kare ŧisu jamakankkaru neɍi na âavai ||2||

O Nanak, one who chants Waaho! Waaho! with his heart and mind - the Messenger of Death does not approach him. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਚਾ ਸਚੁ ਹੈ ਸਚੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ॥

हरि जीउ सचा सचु है सची गुरबाणी ॥

Hari jeeū sachaa sachu hai sachee gurabaañee ||

The Dear Lord is the Truest of the True; True is the Word of the Guru's Bani.

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਸਚੁ ਪਛਾਣੀਐ ਸਚਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਣੀ ॥

सतिगुर ते सचु पछाणीऐ सचि सहजि समाणी ॥

Saŧigur ŧe sachu pachhaañeeâi sachi sahaji samaañee ||

Through the True Guru, the Truth is realized, and one is easily absorbed in the True Lord.

ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗਹਿ ਨਾ ਸਵਹਿ ਜਾਗਤ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਣੀ ॥

अनदिनु जागहि ना सवहि जागत रैणि विहाणी ॥

Ânađinu jaagahi naa savahi jaagaŧ raiñi vihaañee ||

Night and day, they remain awake, and do not sleep; in wakefulness, the night of their lives passes.

ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਸੇ ਪੁੰਨ ਪਰਾਣੀ ॥

गुरमती हरि रसु चाखिआ से पुंन पराणी ॥

Guramaŧee hari rasu chaakhiâa se punn paraañee ||

Those who taste the sublime essence of the Lord, through the Guru's Teachings, are the most worthy persons.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਪਚਿ ਮੁਏ ਅਜਾਣੀ ॥੧੭॥

बिनु गुर किनै न पाइओ पचि मुए अजाणी ॥१७॥

Binu gur kinai na paaīõ pachi muē âjaañee ||17||

Without the Guru, no one has obtained the Lord; the ignorant rot away and die. ||17||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਬਾਣੀ ਨਿਰੰਕਾਰ ਹੈ ਤਿਸੁ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

वाहु वाहु बाणी निरंकार है तिसु जेवडु अवरु न कोइ ॥

Vaahu vaahu baañee nirankkaar hai ŧisu jevadu âvaru na koī ||

Waaho! Waaho! is the Bani, the Word, of the Formless Lord. There is no other as great as He is.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਅਗਮ ਅਥਾਹੁ ਹੈ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥

वाहु वाहु अगम अथाहु है वाहु वाहु सचा सोइ ॥

Vaahu vaahu âgam âŧhaahu hai vaahu vaahu sachaa soī ||

Waaho! Waaho! The Lord is unfathomable and inaccessible. Waaho! Waaho! He is the True One.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਹੈ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਇ ॥

वाहु वाहु वेपरवाहु है वाहु वाहु करे सु होइ ॥

Vaahu vaahu veparavaahu hai vaahu vaahu kare su hoī ||

Waaho! Waaho! He is the self-existent Lord. Waaho! Waaho! As He wills, so it comes to pass.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਵੈ ਕੋਇ ॥

वाहु वाहु अम्रित नामु है गुरमुखि पावै कोइ ॥

Vaahu vaahu âmmmriŧ naamu hai guramukhi paavai koī ||

Waaho! Waaho! is the Ambrosial Nectar of the Naam, the Name of the Lord, obtained by the Gurmukh.

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਮੀ ਪਾਈਐ ਆਪਿ ਦਇਆ ਕਰਿ ਦੇਇ ॥

वाहु वाहु करमी पाईऐ आपि दइआ करि देइ ॥

Vaahu vaahu karamee paaëeâi âapi đaīâa kari đeī ||

Waaho! Waaho! This is realized by His Grace, as He Himself grants His Grace.

ਨਾਨਕ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਲਏਇ ॥੧॥

नानक वाहु वाहु गुरमुखि पाईऐ अनदिनु नामु लएइ ॥१॥

Naanak vaahu vaahu guramukhi paaëeâi ânađinu naamu laēī ||1||

O Nanak, Waaho! Waaho! This is obtained by the Gurmukhs, who hold tight to the Naam, night and day. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਸਾਤਿ ਨ ਆਵਈ ਦੂਜੀ ਨਾਹੀ ਜਾਇ ॥

बिनु सतिगुर सेवे साति न आवई दूजी नाही जाइ ॥

Binu saŧigur seve saaŧi na âavaëe đoojee naahee jaaī ||

Without serving the True Guru, peace is not obtained, and the sense of duality does not depart.

ਜੇ ਬਹੁਤੇਰਾ ਲੋਚੀਐ ਵਿਣੁ ਕਰਮੈ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

जे बहुतेरा लोचीऐ विणु करमै न पाइआ जाइ ॥

Je bahuŧeraa locheeâi viñu karamai na paaīâa jaaī ||

No matter how much one may wish, without the Lord's Grace, He is not found.

ਜਿਨੑਾ ਅੰਤਰਿ ਲੋਭ ਵਿਕਾਰੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਇ ॥

जिन्हा अंतरि लोभ विकारु है दूजै भाइ खुआइ ॥

Jinʱaa ânŧŧari lobh vikaaru hai đoojai bhaaī khuâaī ||

Those who are filled with greed and corruption are ruined by the love of duality.

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣੁ ਨ ਚੁਕਈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇ ॥

जमणु मरणु न चुकई हउमै विचि दुखु पाइ ॥

Jammañu marañu na chukaëe haūmai vichi đukhu paaī ||

They cannot escape birth and death, and with egotism within them, they suffer in misery.

ਜਿਨੑਾ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ਸੁ ਖਾਲੀ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥

जिन्हा सतिगुर सिउ चितु लाइआ सु खाली कोई नाहि ॥

Jinʱaa saŧigur siū chiŧu laaīâa su khaalee koëe naahi ||

Those who center their consciousness on the True Guru, never go empty-handed.

ਤਿਨ ਜਮ ਕੀ ਤਲਬ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾ ਓਇ ਦੁਖ ਸਹਾਹਿ ॥

तिन जम की तलब न होवई ना ओइ दुख सहाहि ॥

Ŧin jam kee ŧalab na hovaëe naa õī đukh sahaahi ||

They are not summoned by the Messenger of Death, and they do not suffer in pain.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਿ ॥੨॥

नानक गुरमुखि उबरे सचै सबदि समाहि ॥२॥

Naanak guramukhi ūbare sachai sabađi samaahi ||2||

O Nanak, the Gurmukhs are saved; they merge in the True Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਢਾਢੀ ਤਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਿ ਖਸਮੈ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥

ढाढी तिस नो आखीऐ जि खसमै धरे पिआरु ॥

Dhaadhee ŧis no âakheeâi ji khasamai đhare piâaru ||

He alone is called a minstrel, who enshrines love for his Lord and Master.

ਦਰਿ ਖੜਾ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰੁ ॥

दरि खड़ा सेवा करे गुर सबदी वीचारु ॥

Đari khaɍaa sevaa kare gur sabađee veechaaru ||

Standing at the Lord's Door, he serves the Lord, and reflects upon the Word of the Guru's Shabad.

ਢਾਢੀ ਦਰੁ ਘਰੁ ਪਾਇਸੀ ਸਚੁ ਰਖੈ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

ढाढी दरु घरु पाइसी सचु रखै उर धारि ॥

Dhaadhee đaru gharu paaīsee sachu rakhai ūr đhaari ||

The minstrel attains the Lord's Gate and Mansion, and he keeps the True Lord clasped to his heart.

ਢਾਢੀ ਕਾ ਮਹਲੁ ਅਗਲਾ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰਿ ॥

ढाढी का महलु अगला हरि कै नाइ पिआरि ॥

Dhaadhee kaa mahalu âgalaa hari kai naaī piâari ||

The status of the minstrel is exalted; he loves the Name of the Lord.

ਢਾਢੀ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਹਰਿ ਜਪਿ ਹਰਿ ਨਿਸਤਾਰਿ ॥੧੮॥

ढाढी की सेवा चाकरी हरि जपि हरि निसतारि ॥१८॥

Dhaadhee kee sevaa chaakaree hari japi hari nisaŧaari ||18||

The service of the minstrel is to meditate on the Lord; he is emancipated by the Lord. ||18||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਗੂਜਰੀ ਜਾਤਿ ਗਵਾਰਿ ਜਾ ਸਹੁ ਪਾਏ ਆਪਣਾ ॥

गूजरी जाति गवारि जा सहु पाए आपणा ॥

Goojaree jaaŧi gavaari jaa sahu paaē âapañaa ||

The milkmaid's status is very low, but she attains her Husband Lord

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਜਪੁ ਜਾਪਣਾ ॥

गुर कै सबदि वीचारि अनदिनु हरि जपु जापणा ॥

Gur kai sabađi veechaari ânađinu hari japu jaapañaa ||

When she reflects upon the Word of the Guru's Shabad, and chants the Lord's Name, night and day.

ਜਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤਿਸੁ ਭਉ ਪਵੈ ਸਾ ਕੁਲਵੰਤੀ ਨਾਰਿ ॥

जिसु सतिगुरु मिलै तिसु भउ पवै सा कुलवंती नारि ॥

Jisu saŧiguru milai ŧisu bhaū pavai saa kulavanŧŧee naari ||

She who meets the True Guru, lives in the Fear of God; she is a woman of noble birth.

ਸਾ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੈ ਕੰਤ ਕਾ ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕੀਤੀ ਕਰਤਾਰਿ ॥

सा हुकमु पछाणै कंत का जिस नो क्रिपा कीती करतारि ॥

Saa hukamu pachhaañai kanŧŧ kaa jis no kripaa keeŧee karaŧaari ||

She alone realizes the Hukam of her Husband Lord's Command, who is blessed by the Creator Lord's Mercy.

ਓਹ ਕੁਚਜੀ ਕੁਲਖਣੀ ਪਰਹਰਿ ਛੋਡੀ ਭਤਾਰਿ ॥

ओह कुचजी कुलखणी परहरि छोडी भतारि ॥

Õh kuchajee kulakhañee parahari chhodee bhaŧaari ||

She who is of little merit and ill-mannered, is discarded and forsaken by her Husband Lord.

ਭੈ ਪਇਐ ਮਲੁ ਕਟੀਐ ਨਿਰਮਲ ਹੋਵੈ ਸਰੀਰੁ ॥

भै पइऐ मलु कटीऐ निरमल होवै सरीरु ॥

Bhai paīâi malu kateeâi niramal hovai sareeru ||

By the Fear of God, filth is washed off, and the body becomes immaculately pure.

ਅੰਤਰਿ ਪਰਗਾਸੁ ਮਤਿ ਊਤਮ ਹੋਵੈ ਹਰਿ ਜਪਿ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰੁ ॥

अंतरि परगासु मति ऊतम होवै हरि जपि गुणी गहीरु ॥

Ânŧŧari paragaasu maŧi ǖŧam hovai hari japi guñee gaheeru ||

The soul is enlightened, and the intellect is exalted, meditating on the Lord, the ocean of excellence.

ਭੈ ਵਿਚਿ ਬੈਸੈ ਭੈ ਰਹੈ ਭੈ ਵਿਚਿ ਕਮਾਵੈ ਕਾਰ ॥

भै विचि बैसै भै रहै भै विचि कमावै कार ॥

Bhai vichi baisai bhai rahai bhai vichi kamaavai kaar ||

One who dwells in the Fear of God, lives in the Fear of God, and acts in the Fear of God.

ਐਥੈ ਸੁਖੁ ਵਡਿਆਈਆ ਦਰਗਹ ਮੋਖ ਦੁਆਰ ॥

ऐथै सुखु वडिआईआ दरगह मोख दुआर ॥

Âiŧhai sukhu vadiâaëeâa đaragah mokh đuâar ||

He obtains peace and glorious greatness here, in the Lord's Court, and at the Gate of Salvation.

ਭੈ ਤੇ ਨਿਰਭਉ ਪਾਈਐ ਮਿਲਿ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰ ॥

भै ते निरभउ पाईऐ मिलि जोती जोति अपार ॥

Bhai ŧe nirabhaū paaëeâi mili joŧee joŧi âpaar ||

Through the Fear of God, the Fearless Lord is obtained, and one's light merges in the Infinite Light.

ਨਾਨਕ ਖਸਮੈ ਭਾਵੈ ਸਾ ਭਲੀ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਕਰਤਾਰੁ ॥੧॥

नानक खसमै भावै सा भली जिस नो आपे बखसे करतारु ॥१॥

Naanak khasamai bhaavai saa bhalee jis no âape bakhase karaŧaaru ||1||

O Nanak, that bride alone is good, who is pleasing to her Lord and Master, and whom the Creator Lord Himself forgives. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੀਐ ਸਚੇ ਕਉ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥

सदा सदा सालाहीऐ सचे कउ बलि जाउ ॥

Sađaa sađaa saalaaheeâi sache kaū bali jaaū ||

Praise the Lord, forever and ever, and make yourself a sacrifice to the True Lord.

ਨਾਨਕ ਏਕੁ ਛੋਡਿ ਦੂਜੈ ਲਗੈ ਸਾ ਜਿਹਵਾ ਜਲਿ ਜਾਉ ॥੨॥

नानक एकु छोडि दूजै लगै सा जिहवा जलि जाउ ॥२॥

Naanak ēku chhodi đoojai lagai saa jihavaa jali jaaū ||2||

O Nanak, let that tongue be burnt, which renounces the One Lord, and attaches itself to another. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਅੰਸਾ ਅਉਤਾਰੁ ਉਪਾਇਓਨੁ ਭਾਉ ਦੂਜਾ ਕੀਆ ॥

अंसा अउतारु उपाइओनु भाउ दूजा कीआ ॥

Ânssaa âūŧaaru ūpaaīõnu bhaaū đoojaa keeâa ||

From a single particle of His greatness, He created His incarnations, but they indulged in the love of duality.

ਜਿਉ ਰਾਜੇ ਰਾਜੁ ਕਮਾਵਦੇ ਦੁਖ ਸੁਖ ਭਿੜੀਆ ॥

जिउ राजे राजु कमावदे दुख सुख भिड़ीआ ॥

Jiū raaje raaju kamaavađe đukh sukh bhiɍeeâa ||

They ruled like kings, and fought for pleasure and pain.

ਈਸਰੁ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸੇਵਦੇ ਅੰਤੁ ਤਿਨੑੀ ਨ ਲਹੀਆ ॥

ईसरु ब्रहमा सेवदे अंतु तिन्ही न लहीआ ॥

Ëesaru brhamaa sevađe ânŧŧu ŧinʱee na laheeâa ||

Those who serve Shiva and Brahma do not find the limits of the Lord.

ਨਿਰਭਉ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਅਲਖੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰਗਟੀਆ ॥

निरभउ निरंकारु अलखु है गुरमुखि प्रगटीआ ॥

Nirabhaū nirankkaaru âlakhu hai guramukhi prgateeâa ||

The Fearless, Formless Lord is unseen and invisible; He is revealed only to the Gurmukh.

ਤਿਥੈ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਨ ਵਿਆਪਈ ਅਸਥਿਰੁ ਜਗਿ ਥੀਆ ॥੧੯॥

तिथै सोगु विजोगु न विआपई असथिरु जगि थीआ ॥१९॥

Ŧiŧhai sogu vijogu na viâapaëe âsaŧhiru jagi ŧheeâa ||19||

There, one does not suffer sorrow or separation; he becomes stable and immortal in the world. ||19||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਏਹੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ਹੈ ਜੇਤਾ ਹੈ ਆਕਾਰੁ ॥

एहु सभु किछु आवण जाणु है जेता है आकारु ॥

Ēhu sabhu kichhu âavañ jaañu hai jeŧaa hai âakaaru ||

All these things come and go, all these things of the world.

ਜਿਨਿ ਏਹੁ ਲੇਖਾ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਹੋਆ ਪਰਵਾਣੁ ॥

जिनि एहु लेखा लिखिआ सो होआ परवाणु ॥

Jini ēhu lekhaa likhiâa so hoâa paravaañu ||

One who knows this written account is acceptable and approved.

ਨਾਨਕ ਜੇ ਕੋ ਆਪੁ ਗਣਾਇਦਾ ਸੋ ਮੂਰਖੁ ਗਾਵਾਰੁ ॥੧॥

नानक जे को आपु गणाइदा सो मूरखु गावारु ॥१॥

Naanak je ko âapu gañaaīđaa so moorakhu gaavaaru ||1||

O Nanak, anyone who takes pride in himself is foolish and unwise. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਨੁ ਕੁੰਚਰੁ ਪੀਲਕੁ ਗੁਰੂ ਗਿਆਨੁ ਕੁੰਡਾ ਜਹ ਖਿੰਚੇ ਤਹ ਜਾਇ ॥

मनु कुंचरु पीलकु गुरू गिआनु कुंडा जह खिंचे तह जाइ ॥

Manu kunccharu peelaku guroo giâanu kunddaa jah khincche ŧah jaaī ||

The mind is the elephant, the Guru is the elephant-driver, and knowledge is the whip. Wherever the Guru drives the mind, it goes.

ਨਾਨਕ ਹਸਤੀ ਕੁੰਡੇ ਬਾਹਰਾ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਉਝੜਿ ਪਾਇ ॥੨॥

नानक हसती कुंडे बाहरा फिरि फिरि उझड़ि पाइ ॥२॥

Naanak hasaŧee kundde baaharaa phiri phiri ūjhaɍi paaī ||2||

O Nanak, without the whip, the elephant wanders into the wilderness, again and again. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਅਰਦਾਸਿ ਜਿਨਿ ਉਪਾਇਆ ॥

तिसु आगै अरदासि जिनि उपाइआ ॥

Ŧisu âagai ârađaasi jini ūpaaīâa ||

I offer my prayer to the One, from whom I was created.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਪਣਾ ਸੇਵਿ ਸਭ ਫਲ ਪਾਇਆ ॥

सतिगुरु अपणा सेवि सभ फल पाइआ ॥

Saŧiguru âpañaa sevi sabh phal paaīâa ||

Serving my True Guru, I have obtained all the fruits.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਉ ਸਦਾ ਧਿਆਇਆ ॥

अम्रित हरि का नाउ सदा धिआइआ ॥

Âmmmriŧ hari kaa naaū sađaa đhiâaīâa ||

I meditate continually on the Ambrosial Name of the Lord.

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ਦੁਖੁ ਮਿਟਾਇਆ ॥

संत जना कै संगि दुखु मिटाइआ ॥

Sanŧŧ janaa kai sanggi đukhu mitaaīâa ||

In the Society of the Saints, I am rid of my pain and suffering.

ਨਾਨਕ ਭਏ ਅਚਿੰਤੁ ਹਰਿ ਧਨੁ ਨਿਹਚਲਾਇਆ ॥੨੦॥

नानक भए अचिंतु हरि धनु निहचलाइआ ॥२०॥

Naanak bhaē âchinŧŧu hari đhanu nihachalaaīâa ||20||

O Nanak, I have become care-free; I have obtained the imperishable wealth of the Lord. ||20||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਖੇਤਿ ਮਿਆਲਾ ਉਚੀਆ ਘਰੁ ਉਚਾ ਨਿਰਣਉ ॥

खेति मिआला उचीआ घरु उचा निरणउ ॥

Kheŧi miâalaa ūcheeâa gharu ūchaa nirañaū ||

Raising the embankments of the mind's field, I gaze at the heavenly mansion.

ਮਹਲ ਭਗਤੀ ਘਰਿ ਸਰੈ ਸਜਣ ਪਾਹੁਣਿਅਉ ॥

महल भगती घरि सरै सजण पाहुणिअउ ॥

Mahal bhagaŧee ghari sarai sajañ paahuñiâū ||

When devotion comes to the mind of the soul-bride, she is visited by the friendly guest.

ਬਰਸਨਾ ਤ ਬਰਸੁ ਘਨਾ ਬਹੁੜਿ ਬਰਸਹਿ ਕਾਹਿ ॥

बरसना त बरसु घना बहुड़ि बरसहि काहि ॥

Barasanaa ŧa barasu ghanaa bahuɍi barasahi kaahi ||

O clouds, if you are going to rain, then go ahead and rain; why rain after the season has passed?

ਨਾਨਕ ਤਿਨੑ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜਿਨੑ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥੧॥

नानक तिन्ह बलिहारणै जिन्ह गुरमुखि पाइआ मन माहि ॥१॥

Naanak ŧinʱ balihaarañai jinʱ guramukhi paaīâa man maahi ||1||

Nanak is a sacrifice to those Gurmukhs who obtain the Lord in their minds. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਿਠਾ ਸੋ ਜੋ ਭਾਵਦਾ ਸਜਣੁ ਸੋ ਜਿ ਰਾਸਿ ॥

मिठा सो जो भावदा सजणु सो जि रासि ॥

Mithaa so jo bhaavađaa sajañu so ji raasi ||

That which is pleasing is sweet, and one who is sincere is a friend.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਕਉ ਆਪਿ ਕਰੇ ਪਰਗਾਸੁ ॥੨॥

नानक गुरमुखि जाणीऐ जा कउ आपि करे परगासु ॥२॥

Naanak guramukhi jaañeeâi jaa kaū âapi kare paragaasu ||2||

O Nanak, he is known as a Gurmukh, whom the Lord Himself enlightens. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਪ੍ਰਭ ਪਾਸਿ ਜਨ ਕੀ ਅਰਦਾਸਿ ਤੂ ਸਚਾ ਸਾਂਈ ॥

प्रभ पासि जन की अरदासि तू सचा सांई ॥

Prbh paasi jan kee ârađaasi ŧoo sachaa saanëe ||

O God, Your humble servant offers his prayer to You; You are my True Master.

ਤੂ ਰਖਵਾਲਾ ਸਦਾ ਸਦਾ ਹਉ ਤੁਧੁ ਧਿਆਈ ॥

तू रखवाला सदा सदा हउ तुधु धिआई ॥

Ŧoo rakhavaalaa sađaa sađaa haū ŧuđhu đhiâaëe ||

You are my Protector, forever and ever; I meditate on You.

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਤੇਰਿਆ ਤੂ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥

जीअ जंत सभि तेरिआ तू रहिआ समाई ॥

Jeeâ janŧŧ sabhi ŧeriâa ŧoo rahiâa samaaëe ||

All the beings and creatures are Yours; You are pervading and permeating in them.

ਜੋ ਦਾਸ ਤੇਰੇ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਮਾਰਿ ਪਚਾਈ ॥

जो दास तेरे की निंदा करे तिसु मारि पचाई ॥

Jo đaas ŧere kee ninđđaa kare ŧisu maari pachaaëe ||

One who slanders Your slave is crushed and destroyed.

ਚਿੰਤਾ ਛਡਿ ਅਚਿੰਤੁ ਰਹੁ ਨਾਨਕ ਲਗਿ ਪਾਈ ॥੨੧॥

चिंता छडि अचिंतु रहु नानक लगि पाई ॥२१॥

Chinŧŧaa chhadi âchinŧŧu rahu naanak lagi paaëe ||21||

Falling at Your Feet, Nanak has renounced his cares, and has become care-free. ||21||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਆਸਾ ਕਰਤਾ ਜਗੁ ਮੁਆ ਆਸਾ ਮਰੈ ਨ ਜਾਇ ॥

आसा करता जगु मुआ आसा मरै न जाइ ॥

Âasaa karaŧaa jagu muâa âasaa marai na jaaī ||

Building up its hopes, the world dies, but its hopes do not die or depart.

ਨਾਨਕ ਆਸਾ ਪੂਰੀਆ ਸਚੇ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥੧॥

नानक आसा पूरीआ सचे सिउ चितु लाइ ॥१॥

Naanak âasaa pooreeâa sache siū chiŧu laaī ||1||

O Nanak, hopes are fulfilled only by attaching one's consciousness to the True Lord. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਮਰਿ ਜਾਇਸੀ ਜਿਨਿ ਕੀਤੀ ਸੋ ਲੈ ਜਾਇ ॥

आसा मनसा मरि जाइसी जिनि कीती सो लै जाइ ॥

Âasaa manasaa mari jaaīsee jini keeŧee so lai jaaī ||

Hopes and desires shall die only when He, who created them, takes them away.

ਨਾਨਕ ਨਿਹਚਲੁ ਕੋ ਨਹੀ ਬਾਝਹੁ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ॥੨॥

नानक निहचलु को नही बाझहु हरि कै नाइ ॥२॥

Naanak nihachalu ko nahee baajhahu hari kai naaī ||2||

O Nanak, nothing is permanent, except the Name of the Lord. ||2||


ਪਉੜੀ ॥

पउड़ी ॥

Paūɍee ||

Pauree:

ਆਪੇ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਓਨੁ ਕਰਿ ਪੂਰਾ ਥਾਟੁ ॥

आपे जगतु उपाइओनु करि पूरा थाटु ॥

Âape jagaŧu ūpaaīõnu kari pooraa ŧhaatu ||

He Himself created the world, with His perfect workmanship.

ਆਪੇ ਸਾਹੁ ਆਪੇ ਵਣਜਾਰਾ ਆਪੇ ਹੀ ਹਰਿ ਹਾਟੁ ॥

आपे साहु आपे वणजारा आपे ही हरि हाटु ॥

Âape saahu âape vañajaaraa âape hee hari haatu ||

He Himself is the true banker, He Himself is the merchant, and He Himself is the store.

ਆਪੇ ਸਾਗਰੁ ਆਪੇ ਬੋਹਿਥਾ ਆਪੇ ਹੀ ਖੇਵਾਟੁ ॥

आपे सागरु आपे बोहिथा आपे ही खेवाटु ॥

Âape saagaru âape bohiŧhaa âape hee khevaatu ||

He Himself is the ocean, He Himself is the boat, and He Himself is the boatman.

ਆਪੇ ਗੁਰੁ ਚੇਲਾ ਹੈ ਆਪੇ ਆਪੇ ਦਸੇ ਘਾਟੁ ॥

आपे गुरु चेला है आपे आपे दसे घाटु ॥

Âape guru chelaa hai âape âape đase ghaatu ||

He Himself is the Guru, He Himself is the disciple, and He Himself shows the destination.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਤੂ ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਕਾਟੁ ॥੨੨॥੧॥ ਸੁਧੁ

जन नानक नामु धिआइ तू सभि किलविख काटु ॥२२॥१॥ सुधु

Jan naanak naamu đhiâaī ŧoo sabhi kilavikh kaatu ||22||1|| suđhu

O servant Nanak, meditate on the Naam, the Name of the Lord, and all your sins shall be eradicated. ||22||1|| Sudh ||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਹੋਰ ਥੈ ਸੁਖੁ ਨ ਭਾਲਿ ॥

गुर सेवा ते सुखु पाईऐ होर थै सुखु न भालि ॥

Gur sevaa ŧe sukhu paaëeâi hor ŧhai sukhu na bhaali ||

Serving the Guru, peace is obtained; do not search for peace anywhere else.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਭੇਦੀਐ ਸਦਾ ਵਸੈ ਹਰਿ ਨਾਲਿ ॥

गुर कै सबदि मनु भेदीऐ सदा वसै हरि नालि ॥

Gur kai sabađi manu bheđeeâi sađaa vasai hari naali ||

The soul is pierced by the Word of the Guru's Shabad. The Lord dwells ever with the soul.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਤਿਨਾ ਕਉ ਮਿਲੈ ਜਿਨ ਹਰਿ ਵੇਖੈ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿ ॥੧॥

नानक नामु तिना कउ मिलै जिन हरि वेखै नदरि निहालि ॥१॥

Naanak naamu ŧinaa kaū milai jin hari vekhai nađari nihaali ||1||

O Nanak, they alone obtain the Naam, the Name of the Lord, who are blessed by the Lord with His Glance of Grace. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਿਫਤਿ ਖਜਾਨਾ ਬਖਸ ਹੈ ਜਿਸੁ ਬਖਸੈ ਸੋ ਖਰਚੈ ਖਾਇ ॥

सिफति खजाना बखस है जिसु बखसै सो खरचै खाइ ॥

Siphaŧi khajaanaa bakhas hai jisu bakhasai so kharachai khaaī ||

The treasure of the Lord's Praise is such a blessed gift; he alone obtains it to spend, unto whom the Lord bestows it.

ਸਤਿਗੁਰ ਬਿਨੁ ਹਥਿ ਨ ਆਵਈ ਸਭ ਥਕੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥

सतिगुर बिनु हथि न आवई सभ थके करम कमाइ ॥

Saŧigur binu haŧhi na âavaëe sabh ŧhake karam kamaaī ||

Without the True Guru, it does not come to hand; all have grown weary of performing religious rituals.

ਨਾਨਕ ਮਨਮੁਖੁ ਜਗਤੁ ਧਨਹੀਣੁ ਹੈ ਅਗੈ ਭੁਖਾ ਕਿ ਖਾਇ ॥੨॥

नानक मनमुखु जगतु धनहीणु है अगै भुखा कि खाइ ॥२॥

Naanak manamukhu jagaŧu đhanaheeñu hai âgai bhukhaa ki khaaī ||2||

O Nanak, the self-willed manmukhs of the world lack this wealth; when they are hungry in the next world, what will they have to eat there? ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਨਾਨਕ ਗਿਆਨੀ ਜਗੁ ਜੀਤਾ ਜਗਿ ਜੀਤਾ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

नानक गिआनी जगु जीता जगि जीता सभु कोइ ॥

Naanak giâanee jagu jeeŧaa jagi jeeŧaa sabhu koī ||

O Nanak, the spiritually wise one has conquered all others.

ਨਾਮੇ ਕਾਰਜ ਸਿਧਿ ਹੈ ਸਹਜੇ ਹੋਇ ਸੁ ਹੋਇ ॥

नामे कारज सिधि है सहजे होइ सु होइ ॥

Naame kaaraj siđhi hai sahaje hoī su hoī ||

Through the Name, his affairs are brought to perfection; whatever happens is by His Will.

ਗੁਰਮਤਿ ਮਤਿ ਅਚਲੁ ਹੈ ਚਲਾਇ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ॥

गुरमति मति अचलु है चलाइ न सकै कोइ ॥

Guramaŧi maŧi âchalu hai chalaaī na sakai koī ||

Under Guru's Instruction, his mind is held steady; no one can make him waver.

ਭਗਤਾ ਕਾ ਹਰਿ ਅੰਗੀਕਾਰੁ ਕਰੇ ਕਾਰਜੁ ਸੁਹਾਵਾ ਹੋਇ ॥

भगता का हरि अंगीकारु करे कारजु सुहावा होइ ॥

Bhagaŧaa kaa hari ânggeekaaru kare kaaraju suhaavaa hoī ||

The Lord makes His devotee His own, and his affairs are adjusted.

ਮਨਮੁਖ ਮੂਲਹੁ ਭੁਲਾਇਅਨੁ ਵਿਚਿ ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥

मनमुख मूलहु भुलाइअनु विचि लबु लोभु अहंकारु ॥

Manamukh moolahu bhulaaīânu vichi labu lobhu âhankkaaru ||

The self-willed manmukhs have been led astray from the very beginning; within them lurks greed, avarice and ego.

ਝਗੜਾ ਕਰਦਿਆ ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਦਰੈ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰੈ ਵੀਚਾਰੁ ॥

झगड़ा करदिआ अनदिनु गुदरै सबदि न करै वीचारु ॥

Jhagaɍaa karađiâa ânađinu guđarai sabađi na karai veechaaru ||

Their nights and days pass in argument, and they do not reflect upon the Word of the Shabad.

ਸੁਧਿ ਮਤਿ ਕਰਤੈ ਹਿਰਿ ਲਈ ਬੋਲਨਿ ਸਭੁ ਵਿਕਾਰੁ ॥

सुधि मति करतै हिरि लई बोलनि सभु विकारु ॥

Suđhi maŧi karaŧai hiri laëe bolani sabhu vikaaru ||

The Creator has taken away their subtle intellect, and all their speech is corrupt.

ਦਿਤੈ ਕਿਤੈ ਨ ਸੰਤੋਖੀਅਨਿ ਅੰਤਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬਹੁਤੁ ਅਗੵਾਨੁ ਅੰਧਾਰੁ ॥

दितै कितै न संतोखीअनि अंतरि त्रिसना बहुतु अग्यानु अंधारु ॥

Điŧai kiŧai na sanŧŧokheeâni ânŧŧari ŧrisanaa bahuŧu âgʸaanu ânđđhaaru ||

No matter what they are given, they are not satisfied; within them is desire, and the great darkness of ignorance.

ਨਾਨਕ ਮਨਮੁਖਾ ਨਾਲਹੁ ਤੁਟੀਆ ਭਲੀ ਜਿਨਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਪਿਆਰੁ ॥੧॥

नानक मनमुखा नालहु तुटीआ भली जिना माइआ मोहि पिआरु ॥१॥

Naanak manamukhaa naalahu ŧuteeâa bhalee jinaa maaīâa mohi piâaru ||1||

O Nanak, it is right to break with the self-willed manmukhs; to them, the love of Maya is sweet. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਤਿਨੑ ਭਉ ਸੰਸਾ ਕਿਆ ਕਰੇ ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਿਰਿ ਕਰਤਾਰੁ ॥

तिन्ह भउ संसा किआ करे जिन सतिगुरु सिरि करतारु ॥

Ŧinʱ bhaū sanssaa kiâa kare jin saŧiguru siri karaŧaaru ||

What can fear and doubt do to those, who have given their heads to the Creator, and to the True Guru?

ਧੁਰਿ ਤਿਨ ਕੀ ਪੈਜ ਰਖਦਾ ਆਪੇ ਰਖਣਹਾਰੁ ॥

धुरि तिन की पैज रखदा आपे रखणहारु ॥

Đhuri ŧin kee paij rakhađaa âape rakhañahaaru ||

He who has preserved honor from the beginning of time, He shall preserve their honor as well.

ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥

मिलि प्रीतम सुखु पाइआ सचै सबदि वीचारि ॥

Mili preeŧam sukhu paaīâa sachai sabađi veechaari ||

Meeting their Beloved, they find peace; they reflect upon the True Word of the Shabad.

ਨਾਨਕ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸੇਵਿਆ ਆਪੇ ਪਰਖਣਹਾਰੁ ॥੨॥

नानक सुखदाता सेविआ आपे परखणहारु ॥२॥

Naanak sukhađaaŧaa seviâa âape parakhañahaaru ||2||

O Nanak, I serve the Giver of Peace; He Himself is the Assessor. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੈ ਭਾਵਦੇ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਚਿਆਰ ॥

गुरमुखि सचै भावदे दरि सचै सचिआर ॥

Guramukhi sachai bhaavađe đari sachai sachiâar ||

The Gurmukhs are pleasing to the True Lord; they are judged to be true in the True Court.

ਸਾਜਨ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ਹੈ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰ ॥

साजन मनि आनंदु है गुर का सबदु वीचार ॥

Saajan mani âananđđu hai gur kaa sabađu veechaar ||

The minds of such friends are filled with bliss, as they reflect upon the Word of the Guru's Shabad.

ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਵਸਾਇਆ ਦੁਖੁ ਕਟਿਆ ਚਾਨਣੁ ਕੀਆ ਕਰਤਾਰਿ ॥

अंतरि सबदु वसाइआ दुखु कटिआ चानणु कीआ करतारि ॥

Ânŧŧari sabađu vasaaīâa đukhu katiâa chaanañu keeâa karaŧaari ||

They enshrine the Shabad within their hearts; their pain is dispelled, and the Creator blesses them with the Divine Light.

ਨਾਨਕ ਰਖਣਹਾਰਾ ਰਖਸੀ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥੧॥

नानक रखणहारा रखसी आपणी किरपा धारि ॥१॥

Naanak rakhañahaaraa rakhasee âapañee kirapaa đhaari ||1||

O Nanak, the Savior Lord shall save them, and shower them with His Mercy. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਭੈ ਰਚਿ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥

गुर की सेवा चाकरी भै रचि कार कमाइ ॥

Gur kee sevaa chaakaree bhai rachi kaar kamaaī ||

Serve the Guru, and wait upon Him; as you work, maintain the Fear of God.

ਜੇਹਾ ਸੇਵੈ ਤੇਹੋ ਹੋਵੈ ਜੇ ਚਲੈ ਤਿਸੈ ਰਜਾਇ ॥

जेहा सेवै तेहो होवै जे चलै तिसै रजाइ ॥

Jehaa sevai ŧeho hovai je chalai ŧisai rajaaī ||

As you serve Him, you will become like Him, as you walk according to His Will.

ਨਾਨਕ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪਿ ਹੈ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜੀ ਜਾਇ ॥੨॥

नानक सभु किछु आपि है अवरु न दूजी जाइ ॥२॥

Naanak sabhu kichhu âapi hai âvaru na đoojee jaaī ||2||

O Nanak, He Himself is everything; there is no other place to go. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਮਨਿ ਪਰਤੀਤਿ ਨ ਆਈਆ ਸਹਜਿ ਨ ਲਗੋ ਭਾਉ ॥

मनि परतीति न आईआ सहजि न लगो भाउ ॥

Mani paraŧeeŧi na âaëeâa sahaji na lago bhaaū ||

O mind, you have no faith, and you have not embraced love for the Celestial Lord;

ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਪਾਇਓ ਮਨਹਠਿ ਕਿਆ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥

सबदै सादु न पाइओ मनहठि किआ गुण गाइ ॥

Sabađai saađu na paaīõ manahathi kiâa guñ gaaī ||

You do not enjoy the sublime taste of the Word of the Shabad - what Praises of the Lord will you stubborn-mindedly sing?

ਨਾਨਕ ਆਇਆ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥

नानक आइआ सो परवाणु है जि गुरमुखि सचि समाइ ॥१॥

Naanak âaīâa so paravaañu hai ji guramukhi sachi samaaī ||1||

O Nanak, his coming alone is approved, who, as Gurmukh, merges into the True Lord. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਨ ਪਛਾਣੈ ਮੂੜਾ ਅਵਰਾ ਆਖਿ ਦੁਖਾਏ ॥

आपणा आपु न पछाणै मूड़ा अवरा आखि दुखाए ॥

Âapañaa âapu na pachhaañai mooɍaa âvaraa âakhi đukhaaē ||

The fool does not understand his own self; he annoys others with his speech.

ਮੁੰਢੈ ਦੀ ਖਸਲਤਿ ਨ ਗਈਆ ਅੰਧੇ ਵਿਛੁੜਿ ਚੋਟਾ ਖਾਏ ॥

मुंढै दी खसलति न गईआ अंधे विछुड़ि चोटा खाए ॥

Munddhai đee khasalaŧi na gaëeâa ânđđhe vichhuɍi chotaa khaaē ||

His underlying nature does not leave him; separated from the Lord, he suffers cruel blows.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭੈ ਭੰਨਿ ਨ ਘੜਿਓ ਰਹੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਏ ॥

सतिगुर कै भै भंनि न घड़िओ रहै अंकि समाए ॥

Saŧigur kai bhai bhanni na ghaɍiõ rahai ânkki samaaē ||

Through the fear of the True Guru, he has not changed and reformed himself, so that he might merge in the lap of God.

ਅਨਦਿਨੁ ਸਹਸਾ ਕਦੇ ਨ ਚੂਕੈ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ॥

अनदिनु सहसा कदे न चूकै बिनु सबदै दुखु पाए ॥

Ânađinu sahasaa kađe na chookai binu sabađai đukhu paaē ||

Night and day, his doubts never stop; without the Word of the Shabad, he suffers in pain.

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਲੋਭੁ ਅੰਤਰਿ ਸਬਲਾ ਨਿਤ ਧੰਧਾ ਕਰਤ ਵਿਹਾਏ ॥

कामु क्रोधु लोभु अंतरि सबला नित धंधा करत विहाए ॥

Kaamu krođhu lobhu ânŧŧari sabalaa niŧ đhanđđhaa karaŧ vihaaē ||

Sexual desire, anger and greed are so powerful within him; he passes his life constantly entangled in worldly affairs.

ਚਰਣ ਕਰ ਦੇਖਤ ਸੁਣਿ ਥਕੇ ਦਿਹ ਮੁਕੇ ਨੇੜੈ ਆਏ ॥

चरण कर देखत सुणि थके दिह मुके नेड़ै आए ॥

Charañ kar đekhaŧ suñi ŧhake đih muke neɍai âaē ||

His feet, hands, eyes and ears are exhausted; his days are numbered, and his death is immanent.

ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਨ ਲਗੋ ਮੀਠਾ ਜਿਤੁ ਨਾਮਿ ਨਵ ਨਿਧਿ ਪਾਏ ॥

सचा नामु न लगो मीठा जितु नामि नव निधि पाए ॥

Sachaa naamu na lago meethaa jiŧu naami nav niđhi paaē ||

The True Name does not seem sweet to him - the Name by which the nine treasures are obtained.

ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਮਰੈ ਫੁਨਿ ਜੀਵੈ ਤਾਂ ਮੋਖੰਤਰੁ ਪਾਏ ॥

जीवतु मरै मरै फुनि जीवै तां मोखंतरु पाए ॥

Jeevaŧu marai marai phuni jeevai ŧaan mokhanŧŧaru paaē ||

But if he remains dead while yet alive, then by so dying, he truly lives; thus, he attains liberation.

ਧੁਰਿ ਕਰਮੁ ਨ ਪਾਇਓ ਪਰਾਣੀ ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਕਿਆ ਪਾਏ ॥

धुरि करमु न पाइओ पराणी विणु करमा किआ पाए ॥

Đhuri karamu na paaīõ paraañee viñu karamaa kiâa paaē ||

But if he is not blessed with such pre-ordained karma, then without this karma, what can he obtain?

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸਮਾਲਿ ਤੂ ਮੂੜੇ ਗਤਿ ਮਤਿ ਸਬਦੇ ਪਾਏ ॥

गुर का सबदु समालि तू मूड़े गति मति सबदे पाए ॥

Gur kaa sabađu samaali ŧoo mooɍe gaŧi maŧi sabađe paaē ||

Meditate in remembrance on the Word of the Guru's Shabad, you fool; through the Shabad, you shall obtain salvation and wisdom.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤਦ ਹੀ ਪਾਏ ਜਾਂ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥੨॥

नानक सतिगुरु तद ही पाए जां विचहु आपु गवाए ॥२॥

Naanak saŧiguru ŧađ hee paaē jaan vichahu âapu gavaaē ||2||

O Nanak, he alone finds the True Guru, who eliminates self-conceit from within. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਾ ਰਸਨਾ ਜਲਿ ਜਾਉ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕਾ ਸੁਆਉ ਨ ਪਾਇਆ ॥

सा रसना जलि जाउ जिनि हरि का सुआउ न पाइआ ॥

Saa rasanaa jali jaaū jini hari kaa suâaū na paaīâa ||

Let that tongue, which has not tasted the Name of the Lord, be burnt.

ਨਾਨਕ ਰਸਨਾ ਸਬਦਿ ਰਸਾਇ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥੧॥

नानक रसना सबदि रसाइ जिनि हरि हरि मंनि वसाइआ ॥१॥

Naanak rasanaa sabađi rasaaī jini hari hari manni vasaaīâa ||1||

O Nanak, one whose mind is filled with the Name of the Lord, Har, Har - his tongue savors the Word of the Shabad. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਾ ਰਸਨਾ ਜਲਿ ਜਾਉ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਉ ਵਿਸਾਰਿਆ ॥

सा रसना जलि जाउ जिनि हरि का नाउ विसारिआ ॥

Saa rasanaa jali jaaū jini hari kaa naaū visaariâa ||

Let that tongue, which has forgotten the Name of the Lord, be burnt.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਜਪੈ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰਿਆ ॥੨॥

नानक गुरमुखि रसना हरि जपै हरि कै नाइ पिआरिआ ॥२॥

Naanak guramukhi rasanaa hari japai hari kai naaī piâariâa ||2||

O Nanak, the tongue of the Gurmukh chants the Lord's Name, and loves the Name of the Lord. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਦਰਵੇਸੀ ਕੋ ਜਾਣਸੀ ਵਿਰਲਾ ਕੋ ਦਰਵੇਸੁ ॥

दरवेसी को जाणसी विरला को दरवेसु ॥

Đaravesee ko jaañasee viralaa ko đaravesu ||

How rare is the dervish, the Saintly renunciate, who understands renunciation.

ਜੇ ਘਰਿ ਘਰਿ ਹੰਢੈ ਮੰਗਦਾ ਧਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਧਿਗੁ ਵੇਸੁ ॥

जे घरि घरि हंढै मंगदा धिगु जीवणु धिगु वेसु ॥

Je ghari ghari handdhai manggađaa đhigu jeevañu đhigu vesu ||

Cursed is the life, and cursed are the clothes, of one who wanders around, begging from door to door.

ਜੇ ਆਸਾ ਅੰਦੇਸਾ ਤਜਿ ਰਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਿਖਿਆ ਨਾਉ ॥

जे आसा अंदेसा तजि रहै गुरमुखि भिखिआ नाउ ॥

Je âasaa ânđđesaa ŧaji rahai guramukhi bhikhiâa naaū ||

But, if he abandons hope and anxiety, and as Gurmukh receives the Name as his charity,

ਤਿਸ ਕੇ ਚਰਨ ਪਖਾਲੀਅਹਿ ਨਾਨਕ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥੧॥

तिस के चरन पखालीअहि नानक हउ बलिहारै जाउ ॥१॥

Ŧis ke charan pakhaaleeâhi naanak haū balihaarai jaaū ||1||

Then Nanak washes his feet, and is a sacrifice to him. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਨਾਨਕ ਤਰਵਰੁ ਏਕੁ ਫਲੁ ਦੁਇ ਪੰਖੇਰੂ ਆਹਿ ॥

नानक तरवरु एकु फलु दुइ पंखेरू आहि ॥

Naanak ŧaravaru ēku phalu đuī pankkheroo âahi ||

O Nanak, the tree has one fruit, but two birds are perched upon it.

ਆਵਤ ਜਾਤ ਨ ਦੀਸਹੀ ਨਾ ਪਰ ਪੰਖੀ ਤਾਹਿ ॥

आवत जात न दीसही ना पर पंखी ताहि ॥

Âavaŧ jaaŧ na đeesahee naa par pankkhee ŧaahi ||

They are not seen coming or going; these birds have no wings.

ਬਹੁ ਰੰਗੀ ਰਸ ਭੋਗਿਆ ਸਬਦਿ ਰਹੈ ਨਿਰਬਾਣੁ ॥

बहु रंगी रस भोगिआ सबदि रहै निरबाणु ॥

Bahu ranggee ras bhogiâa sabađi rahai nirabaañu ||

One enjoys so many pleasures, while the other, through the Word of the Shabad, remains in Nirvaanaa.

ਹਰਿ ਰਸਿ ਫਲਿ ਰਾਤੇ ਨਾਨਕਾ ਕਰਮਿ ਸਚਾ ਨੀਸਾਣੁ ॥੨॥

हरि रसि फलि राते नानका करमि सचा नीसाणु ॥२॥

Hari rasi phali raaŧe naanakaa karami sachaa neesaañu ||2||

Imbued with the subtle essence of the fruit of the Lord's Name, O Nanak, the soul bears the True Insignia of God's Grace. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਕਰਮ ਧਰਮ ਸਭਿ ਬੰਧਨਾ ਪਾਪ ਪੁੰਨ ਸਨਬੰਧੁ ॥

करम धरम सभि बंधना पाप पुंन सनबंधु ॥

Karam đharam sabhi banđđhanaa paap punn sanabanđđhu ||

Rituals and religions are all just entanglements; bad and good are bound up with them.

ਮਮਤਾ ਮੋਹੁ ਸੁ ਬੰਧਨਾ ਪੁਤ੍ਰ ਕਲਤ੍ਰ ਸੁ ਧੰਧੁ ॥

ममता मोहु सु बंधना पुत्र कलत्र सु धंधु ॥

Mamaŧaa mohu su banđđhanaa puŧr kalaŧr su đhanđđhu ||

Those things done for the sake of children and spouse, in ego and attachment, are just more bonds.

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਜੇਵਰੀ ਮਾਇਆ ਕਾ ਸਨਬੰਧੁ ॥

जह देखा तह जेवरी माइआ का सनबंधु ॥

Jah đekhaa ŧah jevaree maaīâa kaa sanabanđđhu ||

Wherever I look, there I see the noose of attachment to Maya.

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਵਰਤਣਿ ਵਰਤੈ ਅੰਧੁ ॥੧॥

नानक सचे नाम बिनु वरतणि वरतै अंधु ॥१॥

Naanak sache naam binu varaŧañi varaŧai ânđđhu ||1||

O Nanak, without the True Name, the world is engrossed in blind entanglements. ||1||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੇਵਹਿ ਸਦ ਸਾਚਾ ਅਨਦਿਨੁ ਸਹਜਿ ਪਿਆਰਿ ॥

गुरमुखि प्रभु सेवहि सद साचा अनदिनु सहजि पिआरि ॥

Guramukhi prbhu sevahi sađ saachaa ânađinu sahaji piâari ||

The Gurmukhs serve God forever; night and day, they are steeped in the Love of the True Lord.

ਸਦਾ ਅਨੰਦਿ ਗਾਵਹਿ ਗੁਣ ਸਾਚੇ ਅਰਧਿ ਉਰਧਿ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥

सदा अनंदि गावहि गुण साचे अरधि उरधि उरि धारि ॥

Sađaa ânanđđi gaavahi guñ saache ârađhi ūrađhi ūri đhaari ||

They are in bliss forever, singing the Glorious Praises of the True Lord; in this world and in the next, they keep Him clasped to their hearts.

ਅੰਤਰਿ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਵਸਿਆ ਧੁਰਿ ਕਰਮੁ ਲਿਖਿਆ ਕਰਤਾਰਿ ॥

अंतरि प्रीतमु वसिआ धुरि करमु लिखिआ करतारि ॥

Ânŧŧari preeŧamu vasiâa đhuri karamu likhiâa karaŧaari ||

Their Beloved dwells deep within; the Creator pre-ordained this destiny.

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਆਪੇ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥੧॥

नानक आपि मिलाइअनु आपे किरपा धारि ॥१॥

Naanak âapi milaaīânu âape kirapaa đhaari ||1||

O Nanak, He blends them into Himself; He Himself showers His Mercy upon them. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਕਹਿਐ ਕਥਿਐ ਨ ਪਾਈਐ ਅਨਦਿਨੁ ਰਹੈ ਸਦਾ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥

कहिऐ कथिऐ न पाईऐ अनदिनु रहै सदा गुण गाइ ॥

Kahiâi kaŧhiâi na paaëeâi ânađinu rahai sađaa guñ gaaī ||

By merely talking and speaking, He is not found. Night and day, sing His Glorious Praises continually.

ਵਿਣੁ ਕਰਮੈ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਭਉਕਿ ਮੁਏ ਬਿਲਲਾਇ ॥

विणु करमै किनै न पाइओ भउकि मुए बिललाइ ॥

Viñu karamai kinai na paaīõ bhaūki muē bilalaaī ||

Without His Merciful Grace, no one finds Him; many have died barking and bewailing.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਤਨੁ ਭਿਜੈ ਆਪਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

गुर कै सबदि मनु तनु भिजै आपि वसै मनि आइ ॥

Gur kai sabađi manu ŧanu bhijai âapi vasai mani âaī ||

When the mind and body are saturated with the Word of the Guru's Shabad, the Lord Himself comes to dwell in his mind.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਪਾਈਐ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥੨॥

नानक नदरी पाईऐ आपे लए मिलाइ ॥२॥

Naanak nađaree paaëeâi âape laē milaaī ||2||

O Nanak, by His Grace, He is found; He unites us in His Union. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸੇਖਾ ਅੰਦਰਹੁ ਜੋਰੁ ਛਡਿ ਤੂ ਭਉ ਕਰਿ ਝਲੁ ਗਵਾਇ ॥

सेखा अंदरहु जोरु छडि तू भउ करि झलु गवाइ ॥

Sekhaa ânđđarahu joru chhadi ŧoo bhaū kari jhalu gavaaī ||

O Shaykh, abandon your cruel nature; live in the Fear of God and give up your madness.

ਗੁਰ ਕੈ ਭੈ ਕੇਤੇ ਨਿਸਤਰੇ ਭੈ ਵਿਚਿ ਨਿਰਭਉ ਪਾਇ ॥

गुर कै भै केते निसतरे भै विचि निरभउ पाइ ॥

Gur kai bhai keŧe nisaŧare bhai vichi nirabhaū paaī ||

Through the Fear of the Guru, many have been saved; in this fear, find the Fearless Lord.

ਮਨੁ ਕਠੋਰੁ ਸਬਦਿ ਭੇਦਿ ਤੂੰ ਸਾਂਤਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

मनु कठोरु सबदि भेदि तूं सांति वसै मनि आइ ॥

Manu kathoru sabađi bheđi ŧoonn saanŧi vasai mani âaī ||

Pierce your stone heart with the Word of the Shabad; let peace and tranquility come to abide in your mind.

ਸਾਂਤੀ ਵਿਚਿ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਸਾ ਖਸਮੁ ਪਾਏ ਥਾਇ ॥

सांती विचि कार कमावणी सा खसमु पाए थाइ ॥

Saanŧee vichi kaar kamaavañee saa khasamu paaē ŧhaaī ||

If good deeds are done in this state of peace, they are approved by the Lord and Master.

ਨਾਨਕ ਕਾਮਿ ਕ੍ਰੋਧਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਪੁਛਹੁ ਗਿਆਨੀ ਜਾਇ ॥੧॥

नानक कामि क्रोधि किनै न पाइओ पुछहु गिआनी जाइ ॥१॥

Naanak kaami krođhi kinai na paaīõ puchhahu giâanee jaaī ||1||

O Nanak, through sexual desire and anger, no one has ever found God - go, and ask any wise man. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਮਨਮੁਖ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਹੈ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥

मनमुख माइआ मोहु है नामि न लगो पिआरु ॥

Manamukh maaīâa mohu hai naami na lago piâaru ||

The self-willed manmukh is emotionally attached to Maya - he has no love for the Naam.

ਕੂੜੁ ਕਮਾਵੈ ਕੂੜੁ ਸੰਗ੍ਰਹੈ ਕੂੜੁ ਕਰੇ ਆਹਾਰੁ ॥

कूड़ु कमावै कूड़ु संग्रहै कूड़ु करे आहारु ॥

Kooɍu kamaavai kooɍu sanggrhai kooɍu kare âahaaru ||

He practices falsehood, gathers in falsehood, and makes falsehood his sustenance.

ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ਧਨੁ ਸੰਚਿ ਮਰਹਿ ਅੰਤੇ ਹੋਇ ਸਭੁ ਛਾਰੁ ॥

बिखु माइआ धनु संचि मरहि अंते होइ सभु छारु ॥

Bikhu maaīâa đhanu sancchi marahi ânŧŧe hoī sabhu chhaaru ||

He collects the poisonous wealth of Maya, and then dies; in the end, it is all reduced to ashes.

ਕਰਮ ਧਰਮ ਸੁਚ ਸੰਜਮ ਕਰਹਿ ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਵਿਕਾਰੁ ॥

करम धरम सुच संजम करहि अंतरि लोभु विकारु ॥

Karam đharam such sanjjam karahi ânŧŧari lobhu vikaaru ||

He practices religious rituals, purity and austere self-discipline, but within, there is greed and corruption.

ਨਾਨਕ ਜਿ ਮਨਮੁਖੁ ਕਮਾਵੈ ਸੁ ਥਾਇ ਨਾ ਪਵੈ ਦਰਗਹਿ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥੨॥

नानक जि मनमुखु कमावै सु थाइ ना पवै दरगहि होइ खुआरु ॥२॥

Naanak ji manamukhu kamaavai su ŧhaaī naa pavai đaragahi hoī khuâaru ||2||

O Nanak, whatever the self-willed manmukh does, is not acceptable; in the Court of the Lord, he is dishonored. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸਫਲ ਹੈ ਜੇ ਕੋ ਕਰੇ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

सतिगुर की सेवा सफल है जे को करे चितु लाइ ॥

Saŧigur kee sevaa saphal hai je ko kare chiŧu laaī ||

Fruitful is service to the True Guru, if one does so with a sincere mind.

ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਈਐ ਅਚਿੰਤੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

नामु पदारथु पाईऐ अचिंतु वसै मनि आइ ॥

Naamu pađaaraŧhu paaëeâi âchinŧŧu vasai mani âaī ||

The treasure of the Naam, is obtained, and the mind comes to be free of anxiety.

ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੁਖੁ ਕਟੀਐ ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਜਾਇ ॥

जनम मरन दुखु कटीऐ हउमै ममता जाइ ॥

Janam maran đukhu kateeâi haūmai mamaŧaa jaaī ||

The pains of birth and death are eradicated, and the mind is rid of egotism and self-conceit.

ਉਤਮ ਪਦਵੀ ਪਾਈਐ ਸਚੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

उतम पदवी पाईऐ सचे रहै समाइ ॥

Ūŧam pađavee paaëeâi sache rahai samaaī ||

One achieves the ultimate state, and remains absorbed in the True Lord.

ਨਾਨਕ ਪੂਰਬਿ ਜਿਨ ਕਉ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥੧॥

नानक पूरबि जिन कउ लिखिआ तिना सतिगुरु मिलिआ आइ ॥१॥

Naanak poorabi jin kaū likhiâa ŧinaa saŧiguru miliâa âaī ||1||

O Nanak, the True Guru comes and meets those who have such pre-ordained destiny. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਨਾਮਿ ਰਤਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਹੈ ਕਲਿਜੁਗ ਬੋਹਿਥੁ ਹੋਇ ॥

नामि रता सतिगुरू है कलिजुग बोहिथु होइ ॥

Naami raŧaa saŧiguroo hai kalijug bohiŧhu hoī ||

The True Guru is imbued with the Naam, the Name of the Lord; He is the boat in this Dark Age of Kali Yuga.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਪਾਰਿ ਪਵੈ ਜਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥

गुरमुखि होवै सु पारि पवै जिना अंदरि सचा सोइ ॥

Guramukhi hovai su paari pavai jinaa ânđđari sachaa soī ||

One who becomes Gurmukh crosses over; the True Lord dwells within him.

ਨਾਮੁ ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲੇ ਨਾਮੁ ਸੰਗ੍ਰਹੈ ਨਾਮੇ ਹੀ ਪਤਿ ਹੋਇ ॥

नामु सम्हाले नामु संग्रहै नामे ही पति होइ ॥

Naamu samʱaale naamu sanggrhai naame hee paŧi hoī ||

He remembers the Naam, he gathers in the Naam, and he obtains honor through the Naam.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੨॥

नानक सतिगुरु पाइआ करमि परापति होइ ॥२॥

Naanak saŧiguru paaīâa karami paraapaŧi hoī ||2||

Nanak has found the True Guru; by His Grace, the Name is obtained. ||2||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਇਕਿ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਕਰਹਿ ਚਾਕਰੀ ਹਰਿ ਨਾਮੇ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥

इकि सतिगुर की सेवा करहि चाकरी हरि नामे लगै पिआरु ॥

Īki saŧigur kee sevaa karahi chaakaree hari naame lagai piâaru ||

Some wait upon and serve the True Guru; they embrace love for the Lord's Name.

ਨਾਨਕ ਜਨਮੁ ਸਵਾਰਨਿ ਆਪਣਾ ਕੁਲ ਕਾ ਕਰਨਿ ਉਧਾਰੁ ॥੨॥

नानक जनमु सवारनि आपणा कुल का करनि उधारु ॥२॥

Naanak janamu savaarani âapañaa kul kaa karani ūđhaaru ||2||

O Nanak, they reform their lives, and redeem their generations as well. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਏਹਾ ਸੰਧਿਆ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਚਿਤਿ ਆਵੈ ॥

एहा संधिआ परवाणु है जितु हरि प्रभु मेरा चिति आवै ॥

Ēhaa sanđđhiâa paravaañu hai jiŧu hari prbhu meraa chiŧi âavai ||

That evening prayer alone is acceptable, which brings the Lord God to my consciousness.

ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਊਪਜੈ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਜਲਾਵੈ ॥

हरि सिउ प्रीति ऊपजै माइआ मोहु जलावै ॥

Hari siū preeŧi ǖpajai maaīâa mohu jalaavai ||

Love for the Lord wells up within me, and my attachment to Maya is burnt away.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਦੁਬਿਧਾ ਮਰੈ ਮਨੂਆ ਅਸਥਿਰੁ ਸੰਧਿਆ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥

गुर परसादी दुबिधा मरै मनूआ असथिरु संधिआ करे वीचारु ॥

Gur parasaađee đubiđhaa marai manooâa âsaŧhiru sanđđhiâa kare veechaaru ||

By Guru's Grace, duality is conquered, and the mind becomes stable; I have made contemplative meditation my evening prayer.

ਨਾਨਕ ਸੰਧਿਆ ਕਰੈ ਮਨਮੁਖੀ ਜੀਉ ਨ ਟਿਕੈ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥੧॥

नानक संधिआ करै मनमुखी जीउ न टिकै मरि जमै होइ खुआरु ॥१॥

Naanak sanđđhiâa karai manamukhee jeeū na tikai mari jammai hoī khuâaru ||1||

O Nanak, the self-willed manmukh may recite his evening prayers, but his mind is not centered on it; through birth and death, he is ruined. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਪ੍ਰਿਉ ਪ੍ਰਿਉ ਕਰਤੀ ਸਭੁ ਜਗੁ ਫਿਰੀ ਮੇਰੀ ਪਿਆਸ ਨ ਜਾਇ ॥

प्रिउ प्रिउ करती सभु जगु फिरी मेरी पिआस न जाइ ॥

Priū priū karaŧee sabhu jagu phiree meree piâas na jaaī ||

I wandered over the whole world, crying out, ""Love, O Love!"", but my thirst was not quenched.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਮੇਰੀ ਪਿਆਸ ਗਈ ਪਿਰੁ ਪਾਇਆ ਘਰਿ ਆਇ ॥੨॥

नानक सतिगुरि मिलिऐ मेरी पिआस गई पिरु पाइआ घरि आइ ॥२॥

Naanak saŧiguri miliâi meree piâas gaëe piru paaīâa ghari âaī ||2||

O Nanak, meeting the True Guru, my desires are satisfied; I found my Beloved, when I returned to my own home. ||2||


ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

सलोकु मः ३ ॥

Saloku M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਜਗੁ ਅੰਧੁ ਹੈ ਅੰਧੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥

नानक बिनु सतिगुर भेटे जगु अंधु है अंधे करम कमाइ ॥

Naanak binu saŧigur bhete jagu ânđđhu hai ânđđhe karam kamaaī ||

O Nanak, without meeting the True Guru, the world is blind, and it does blind deeds.

ਸਬਦੈ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਨ ਲਾਵਈ ਜਿਤੁ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

सबदै सिउ चितु न लावई जितु सुखु वसै मनि आइ ॥

Sabađai siū chiŧu na laavaëe jiŧu sukhu vasai mani âaī ||

It does not focus its consciousness on the Word of the Shabad, which would bring peace to abide in the mind.

ਤਾਮਸਿ ਲਗਾ ਸਦਾ ਫਿਰੈ ਅਹਿਨਿਸਿ ਜਲਤੁ ਬਿਹਾਇ ॥

तामसि लगा सदा फिरै अहिनिसि जलतु बिहाइ ॥

Ŧaamasi lagaa sađaa phirai âhinisi jalaŧu bihaaī ||

Always afflicted with the dark passions of low energy, it wanders around, passing its days and nights burning.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥੧॥

जो तिसु भावै सो थीऐ कहणा किछू न जाइ ॥१॥

Jo ŧisu bhaavai so ŧheeâi kahañaa kichhoo na jaaī ||1||

Whatever pleases Him, comes to pass; no one has any say in this. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰੂ ਫੁਰਮਾਇਆ ਕਾਰੀ ਏਹ ਕਰੇਹੁ ॥

सतिगुरू फुरमाइआ कारी एह करेहु ॥

Saŧiguroo phuramaaīâa kaaree ēh karehu ||

The True Guru has commanded us to do this:

ਗੁਰੂ ਦੁਆਰੈ ਹੋਇ ਕੈ ਸਾਹਿਬੁ ਸੰਮਾਲੇਹੁ ॥

गुरू दुआरै होइ कै साहिबु समालेहु ॥

Guroo đuâarai hoī kai saahibu sammaalehu ||

Through the Guru's Gate, meditate on the Lord Master.

ਸਾਹਿਬੁ ਸਦਾ ਹਜੂਰਿ ਹੈ ਭਰਮੈ ਕੇ ਛਉੜ ਕਟਿ ਕੈ ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਧਰੇਹੁ ॥

साहिबु सदा हजूरि है भरमै के छउड़ कटि कै अंतरि जोति धरेहु ॥

Saahibu sađaa hajoori hai bharamai ke chhaūɍ kati kai ânŧŧari joŧi đharehu ||

The Lord Master is ever-present. He tears away the veil of doubt, and installs His Light within the mind.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਦਾਰੂ ਏਹੁ ਲਾਏਹੁ ॥

हरि का नामु अम्रितु है दारू एहु लाएहु ॥

Hari kaa naamu âmmmriŧu hai đaaroo ēhu laaēhu ||

The Name of the Lord is Ambrosial Nectar - take this healing medicine!

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਚਿਤਿ ਰਖਹੁ ਸੰਜਮੁ ਸਚਾ ਨੇਹੁ ॥

सतिगुर का भाणा चिति रखहु संजमु सचा नेहु ॥

Saŧigur kaa bhaañaa chiŧi rakhahu sanjjamu sachaa nehu ||

Enshrine the Will of the True Guru in your consciousness, and make the True Lord's Love your self-discipline.

ਨਾਨਕ ਐਥੈ ਸੁਖੈ ਅੰਦਰਿ ਰਖਸੀ ਅਗੈ ਹਰਿ ਸਿਉ ਕੇਲ ਕਰੇਹੁ ॥੨॥

नानक ऐथै सुखै अंदरि रखसी अगै हरि सिउ केल करेहु ॥२॥

Naanak âiŧhai sukhai ânđđari rakhasee âgai hari siū kel karehu ||2||

O Nanak, you shall be kept in peace here, and hereafter, you shall celebrate with the Lord. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਮਾਣਸੁ ਭਰਿਆ ਆਣਿਆ ਮਾਣਸੁ ਭਰਿਆ ਆਇ ॥

माणसु भरिआ आणिआ माणसु भरिआ आइ ॥

Maañasu bhariâa âañiâa maañasu bhariâa âaī ||

One person brings a full bottle, and another fills his cup.

ਜਿਤੁ ਪੀਤੈ ਮਤਿ ਦੂਰਿ ਹੋਇ ਬਰਲੁ ਪਵੈ ਵਿਚਿ ਆਇ ॥

जितु पीतै मति दूरि होइ बरलु पवै विचि आइ ॥

Jiŧu peeŧai maŧi đoori hoī baralu pavai vichi âaī ||

Drinking the wine, his intelligence departs, and madness enters his mind;

ਆਪਣਾ ਪਰਾਇਆ ਨ ਪਛਾਣਈ ਖਸਮਹੁ ਧਕੇ ਖਾਇ ॥

आपणा पराइआ न पछाणई खसमहु धके खाइ ॥

Âapañaa paraaīâa na pachhaañaëe khasamahu đhake khaaī ||

He cannot distinguish between his own and others, and he is struck down by his Lord and Master.

ਜਿਤੁ ਪੀਤੈ ਖਸਮੁ ਵਿਸਰੈ ਦਰਗਹ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥

जितु पीतै खसमु विसरै दरगह मिलै सजाइ ॥

Jiŧu peeŧai khasamu visarai đaragah milai sajaaī ||

Drinking it, he forgets his Lord and Master, and he is punished in the Court of the Lord.

ਝੂਠਾ ਮਦੁ ਮੂਲਿ ਨ ਪੀਚਈ ਜੇ ਕਾ ਪਾਰਿ ਵਸਾਇ ॥

झूठा मदु मूलि न पीचई जे का पारि वसाइ ॥

Jhoothaa mađu mooli na peechaëe je kaa paari vasaaī ||

Do not drink the false wine at all, if it is in your power.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਸਚੁ ਮਦੁ ਪਾਈਐ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਜਿਸੁ ਆਇ ॥

नानक नदरी सचु मदु पाईऐ सतिगुरु मिलै जिसु आइ ॥

Naanak nađaree sachu mađu paaëeâi saŧiguru milai jisu âaī ||

O Nanak, the True Guru comes and meets the mortal; by His Grace, one obtains the True Wine.

ਸਦਾ ਸਾਹਿਬ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਹੈ ਮਹਲੀ ਪਾਵੈ ਥਾਉ ॥੧॥

सदा साहिब कै रंगि रहै महली पावै थाउ ॥१॥

Sađaa saahib kai ranggi rahai mahalee paavai ŧhaaū ||1||

He shall dwell forever in the Love of the Lord Master, and obtain a seat in the Mansion of His Presence. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਇਹੁ ਜਗਤੁ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਜਾ ਇਸ ਨੋ ਸੋਝੀ ਹੋਇ ॥

इहु जगतु जीवतु मरै जा इस नो सोझी होइ ॥

Īhu jagaŧu jeevaŧu marai jaa īs no sojhee hoī ||

When this world comes to understand, it remains dead while yet alive.

ਜਾ ਤਿਨੑਿ ਸਵਾਲਿਆ ਤਾਂ ਸਵਿ ਰਹਿਆ ਜਗਾਏ ਤਾਂ ਸੁਧਿ ਹੋਇ ॥

जा तिन्हि सवालिआ तां सवि रहिआ जगाए तां सुधि होइ ॥

Jaa ŧinʱi savaaliâa ŧaan savi rahiâa jagaaē ŧaan suđhi hoī ||

When the Lord puts him to sleep, he remains asleep; when He wakes him up, he regains consciousness.

ਨਾਨਕ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੈ ਸੋਇ ॥

नानक नदरि करे जे आपणी सतिगुरु मेलै सोइ ॥

Naanak nađari kare je âapañee saŧiguru melai soī ||

O Nanak, when the Lord casts His Glance of Grace, He causes him to meet the True Guru.

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਤਾ ਫਿਰਿ ਮਰਣੁ ਨ ਹੋਇ ॥੨॥

गुर प्रसादि जीवतु मरै ता फिरि मरणु न होइ ॥२॥

Gur prsaađi jeevaŧu marai ŧaa phiri marañu na hoī ||2||

By Guru's Grace, remain dead while yet alive, and you shall not have to die again. ||2||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਕਿਆ ਜਾਣਾ ਕਿਵ ਮਰਹਗੇ ਕੈਸਾ ਮਰਣਾ ਹੋਇ ॥

किआ जाणा किव मरहगे कैसा मरणा होइ ॥

Kiâa jaañaa kiv marahage kaisaa marañaa hoī ||

What do I know? How will I die? What sort of death will it be?

ਜੇ ਕਰਿ ਸਾਹਿਬੁ ਮਨਹੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਤਾ ਸਹਿਲਾ ਮਰਣਾ ਹੋਇ ॥

जे करि साहिबु मनहु न वीसरै ता सहिला मरणा होइ ॥

Je kari saahibu manahu na veesarai ŧaa sahilaa marañaa hoī ||

If I do not forget the Lord Master from my mind, then my death will be easy.

ਮਰਣੈ ਤੇ ਜਗਤੁ ਡਰੈ ਜੀਵਿਆ ਲੋੜੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

मरणै ते जगतु डरै जीविआ लोड़ै सभु कोइ ॥

Marañai ŧe jagaŧu darai jeeviâa loɍai sabhu koī ||

The world is terrified of death; everyone longs to live.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਹੁਕਮੈ ਬੂਝੈ ਸੋਇ ॥

गुर परसादी जीवतु मरै हुकमै बूझै सोइ ॥

Gur parasaađee jeevaŧu marai hukamai boojhai soī ||

By Guru's Grace, one who dies while yet alive, understands the Lord's Will.

ਨਾਨਕ ਐਸੀ ਮਰਨੀ ਜੋ ਮਰੈ ਤਾ ਸਦ ਜੀਵਣੁ ਹੋਇ ॥੨॥

नानक ऐसी मरनी जो मरै ता सद जीवणु होइ ॥२॥

Naanak âisee maranee jo marai ŧaa sađ jeevañu hoī ||2||

O Nanak, one who dies such a death, lives forever. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਰਾਮੁ ਰਾਮੁ ਕਰਤਾ ਸਭੁ ਜਗੁ ਫਿਰੈ ਰਾਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

रामु रामु करता सभु जगु फिरै रामु न पाइआ जाइ ॥

Raamu raamu karaŧaa sabhu jagu phirai raamu na paaīâa jaaī ||

The entire world roams around, chanting, ""Raam, Raam, Lord, Lord"", but the Lord cannot be obtained like this.

ਅਗਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਅਤਿ ਵਡਾ ਅਤੁਲੁ ਨ ਤੁਲਿਆ ਜਾਇ ॥

अगमु अगोचरु अति वडा अतुलु न तुलिआ जाइ ॥

Âgamu âgocharu âŧi vadaa âŧulu na ŧuliâa jaaī ||

He is inaccessible, unfathomable and so very great; He is unweighable, and cannot be weighed.

ਕੀਮਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈਆ ਕਿਤੈ ਨ ਲਇਆ ਜਾਇ ॥

कीमति किनै न पाईआ कितै न लइआ जाइ ॥

Keemaŧi kinai na paaëeâa kiŧai na laīâa jaaī ||

No one can evaluate Him; He cannot be purchased at any price.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਭੇਦਿਆ ਇਨ ਬਿਧਿ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥

गुर कै सबदि भेदिआ इन बिधि वसिआ मनि आइ ॥

Gur kai sabađi bheđiâa īn biđhi vasiâa mani âaī ||

Through the Word of the Guru's Shabad, His mystery is known; in this way, He comes to dwell in the mind.

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਅਮੇਉ ਹੈ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥

नानक आपि अमेउ है गुर किरपा ते रहिआ समाइ ॥

Naanak âapi âmeū hai gur kirapaa ŧe rahiâa samaaī ||

O Nanak, He Himself is infinite; by Guru's Grace, He is known to be permeating and pervading everywhere.

ਆਪੇ ਮਿਲਿਆ ਮਿਲਿ ਰਹਿਆ ਆਪੇ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥੧॥

आपे मिलिआ मिलि रहिआ आपे मिलिआ आइ ॥१॥

Âape miliâa mili rahiâa âape miliâa âaī ||1||

He Himself comes to blend, and having blended, remains blended. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਏ ਮਨ ਇਹੁ ਧਨੁ ਨਾਮੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

ए मन इहु धनु नामु है जितु सदा सदा सुखु होइ ॥

Ē man īhu đhanu naamu hai jiŧu sađaa sađaa sukhu hoī ||

O my soul, this is the wealth of the Naam; through it, comes peace, forever and ever.

ਤੋਟਾ ਮੂਲਿ ਨ ਆਵਈ ਲਾਹਾ ਸਦ ਹੀ ਹੋਇ ॥

तोटा मूलि न आवई लाहा सद ही होइ ॥

Ŧotaa mooli na âavaëe laahaa sađ hee hoī ||

It never brings any loss; through it, one earns profits forever.

ਖਾਧੈ ਖਰਚਿਐ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵਈ ਸਦਾ ਸਦਾ ਓਹੁ ਦੇਇ ॥

खाधै खरचिऐ तोटि न आवई सदा सदा ओहु देइ ॥

Khaađhai kharachiâi ŧoti na âavaëe sađaa sađaa õhu đeī ||

Eating and spending it, it never decreases; He continues to give, forever and ever.

ਸਹਸਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਵਈ ਹਾਣਤ ਕਦੇ ਨ ਹੋਇ ॥

सहसा मूलि न होवई हाणत कदे न होइ ॥

Sahasaa mooli na hovaëe haañaŧ kađe na hoī ||

One who has no skepticism at all never suffers humiliation.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥੨॥

नानक गुरमुखि पाईऐ जा कउ नदरि करेइ ॥२॥

Naanak guramukhi paaëeâi jaa kaū nađari kareī ||2||

O Nanak, the Gurmukh obtains the Name of the Lord, when the Lord bestows His Glance of Grace. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਜਗਤੁ ਮੁਆ ਮਰਦੋ ਮਰਦਾ ਜਾਇ ॥

हउमै विचि जगतु मुआ मरदो मरदा जाइ ॥

Haūmai vichi jagaŧu muâa marađo marađaa jaaī ||

In egotism, the world is dead; it dies and dies, again and again.

ਜਿਚਰੁ ਵਿਚਿ ਦੰਮੁ ਹੈ ਤਿਚਰੁ ਨ ਚੇਤਈ ਕਿ ਕਰੇਗੁ ਅਗੈ ਜਾਇ ॥

जिचरु विचि दमु है तिचरु न चेतई कि करेगु अगै जाइ ॥

Jicharu vichi đammu hai ŧicharu na cheŧaëe ki karegu âgai jaaī ||

As long as there is breath in the body, he does not remember the Lord; what will he do in the world hereafter?

ਗਿਆਨੀ ਹੋਇ ਸੁ ਚੇਤੰਨੁ ਹੋਇ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁ ਕਮਾਇ ॥

गिआनी होइ सु चेतंनु होइ अगिआनी अंधु कमाइ ॥

Giâanee hoī su cheŧannu hoī âgiâanee ânđđhu kamaaī ||

One who remembers the Lord is a spiritual teacher; the ignorant one acts blindly.

ਨਾਨਕ ਏਥੈ ਕਮਾਵੈ ਸੋ ਮਿਲੈ ਅਗੈ ਪਾਏ ਜਾਇ ॥੧॥

नानक एथै कमावै सो मिलै अगै पाए जाइ ॥१॥

Naanak ēŧhai kamaavai so milai âgai paaē jaaī ||1||

O Nanak, whatever one does in this world, determines what he shall receive in the world hereafter. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਧੁਰਿ ਖਸਮੈ ਕਾ ਹੁਕਮੁ ਪਇਆ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਚੇਤਿਆ ਨ ਜਾਇ ॥

धुरि खसमै का हुकमु पइआ विणु सतिगुर चेतिआ न जाइ ॥

Đhuri khasamai kaa hukamu paīâa viñu saŧigur cheŧiâa na jaaī ||

From the very beginning, it has been the Will of the Lord Master, that He cannot be remembered without the True Guru.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਅੰਤਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਦਾ ਰਹਿਆ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

सतिगुरि मिलिऐ अंतरि रवि रहिआ सदा रहिआ लिव लाइ ॥

Saŧiguri miliâi ânŧŧari ravi rahiâa sađaa rahiâa liv laaī ||

Meeting the True Guru, he realizes that the Lord is permeating and pervading deep within him; he remains forever absorbed in the Lord's Love.

ਦਮਿ ਦਮਿ ਸਦਾ ਸਮਾਲਦਾ ਦੰਮੁ ਨ ਬਿਰਥਾ ਜਾਇ ॥

दमि दमि सदा समालदा दमु न बिरथा जाइ ॥

Đami đami sađaa samaalađaa đammu na biraŧhaa jaaī ||

With each and every breath, he constantly remembers the Lord in meditation; not a single breath passes in vain.

ਜਨਮ ਮਰਨ ਕਾ ਭਉ ਗਇਆ ਜੀਵਨ ਪਦਵੀ ਪਾਇ ॥

जनम मरन का भउ गइआ जीवन पदवी पाइ ॥

Janam maran kaa bhaū gaīâa jeevan pađavee paaī ||

His fears of birth and death depart, and he obtains the honored state of eternal life.

ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਮਰਤਬਾ ਤਿਸ ਨੋ ਦੇਇ ਜਿਸ ਨੋ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥੨॥

नानक इहु मरतबा तिस नो देइ जिस नो किरपा करे रजाइ ॥२॥

Naanak īhu maraŧabaa ŧis no đeī jis no kirapaa kare rajaaī ||2||

O Nanak, He bestows this rank upon that mortal, upon whom He showers His Mercy. ||2||


ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

सलोक मः ३ ॥

Salok M: 3 ||

Shalok, Third Mehl:

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੁਕਮੇ ਆਵਦਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੁਕਮੇ ਜਾਇ ॥

सभु किछु हुकमे आवदा सभु किछु हुकमे जाइ ॥

Sabhu kichhu hukame âavađaa sabhu kichhu hukame jaaī ||

Everything comes by the Lord's Will, and everything goes by the Lord's Will.

ਜੇ ਕੋ ਮੂਰਖੁ ਆਪਹੁ ਜਾਣੈ ਅੰਧਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਇ ॥

जे को मूरखु आपहु जाणै अंधा अंधु कमाइ ॥

Je ko moorakhu âapahu jaañai ânđđhaa ânđđhu kamaaī ||

If some fool believes that he is the creator, he is blind, and acts in blindness.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਕੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਝੈ ਜਿਸ ਨੋ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥੧॥

नानक हुकमु को गुरमुखि बुझै जिस नो किरपा करे रजाइ ॥१॥

Naanak hukamu ko guramukhi bujhai jis no kirapaa kare rajaaī ||1||

O Nanak, the Gurmukh understands the Hukam of the Lord's Command; the Lord showers His Mercy upon him. ||1||


ਮਃ ੩ ॥

मः ३ ॥

M:h 3 ||

Third Mehl:

ਸੋ ਜੋਗੀ ਜੁਗਤਿ ਸੋ ਪਾਏ ਜਿਸ ਨੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥

सो जोगी जुगति सो पाए जिस नो गुरमुखि नामु परापति होइ ॥

So jogee jugaŧi so paaē jis no guramukhi naamu paraapaŧi hoī ||

He alone is a Yogi, and he alone finds the Way, who, as Gurmukh, obtains the Naam.

ਤਿਸੁ ਜੋਗੀ ਕੀ ਨਗਰੀ ਸਭੁ ਕੋ ਵਸੈ ਭੇਖੀ ਜੋਗੁ ਨ ਹੋਇ ॥

तिसु जोगी की नगरी सभु को वसै भेखी जोगु न होइ ॥

Ŧisu jogee kee nagaree sabhu ko vasai bhekhee jogu na hoī ||

In the body-village of that Yogi are all blessings; this Yoga is not obtained by outward show.

ਨਾਨਕ ਐਸਾ ਵਿਰਲਾ ਕੋ ਜੋਗੀ ਜਿਸੁ ਘਟਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥੨॥

नानक ऐसा विरला को जोगी जिसु घटि परगटु होइ ॥२॥

Naanak âisaa viralaa ko jogee jisu ghati paragatu hoī ||2||

O Nanak, such a Yogi is very rare; the Lord is manifest in his heart. ||2||


ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧

वडहंसु महला ३ घरु १

Vadahanssu mahalaa 3 gharu 1

Wadahans, Third Mehl, First House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਮਨਿ ਮੈਲੈ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਮੈਲਾ ਤਨਿ ਧੋਤੈ ਮਨੁ ਹਛਾ ਨ ਹੋਇ ॥

मनि मैलै सभु किछु मैला तनि धोतै मनु हछा न होइ ॥

Mani mailai sabhu kichhu mailaa ŧani đhoŧai manu hachhaa na hoī ||

When the mind is filthy, everything is filthy; by washing the body, the mind is not cleaned.

ਇਹ ਜਗਤੁ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਇ ॥੧॥

इह जगतु भरमि भुलाइआ विरला बूझै कोइ ॥१॥

Īh jagaŧu bharami bhulaaīâa viralaa boojhai koī ||1||

This world is deluded by doubt; how rare are those who understand this. ||1||


ਜਪਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ਤੂ ਏਕੋ ਨਾਮੁ ॥

जपि मन मेरे तू एको नामु ॥

Japi man mere ŧoo ēko naamu ||

O my mind, chant the One Name.

ਸਤਗੁਰਿ ਦੀਆ ਮੋ ਕਉ ਏਹੁ ਨਿਧਾਨੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

सतगुरि दीआ मो कउ एहु निधानु ॥१॥ रहाउ ॥

Saŧaguri đeeâa mo kaū ēhu niđhaanu ||1|| rahaaū ||

The True Guru has given me this treasure. ||1|| Pause ||


ਸਿਧਾ ਕੇ ਆਸਣ ਜੇ ਸਿਖੈ ਇੰਦ੍ਰੀ ਵਸਿ ਕਰਿ ਕਮਾਇ ॥

सिधा के आसण जे सिखै इंद्री वसि करि कमाइ ॥

Siđhaa ke âasañ je sikhai īanđđree vasi kari kamaaī ||

Even if one learns the Yogic postures of the Siddhas, and holds his sexual energy in check,

ਮਨ ਕੀ ਮੈਲੁ ਨ ਉਤਰੈ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਨ ਜਾਇ ॥੨॥

मन की मैलु न उतरै हउमै मैलु न जाइ ॥२॥

Man kee mailu na ūŧarai haūmai mailu na jaaī ||2||

Still, the filth of the mind is not removed, and the filth of egotism is not eliminated. ||2||


ਇਸੁ ਮਨ ਕਉ ਹੋਰੁ ਸੰਜਮੁ ਕੋ ਨਾਹੀ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸਰਣਾਇ ॥

इसु मन कउ होरु संजमु को नाही विणु सतिगुर की सरणाइ ॥

Īsu man kaū horu sanjjamu ko naahee viñu saŧigur kee sarañaaī ||

This mind is not controlled by any other discipline, except the Sanctuary of the True Guru.

ਸਤਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਉਲਟੀ ਭਈ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥੩॥

सतगुरि मिलिऐ उलटी भई कहणा किछू न जाइ ॥३॥

Saŧaguri miliâi ūlatee bhaëe kahañaa kichhoo na jaaī ||3||

Meeting the True Guru, one is transformed beyond description. ||3||


ਭਣਤਿ ਨਾਨਕੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਉ ਮਿਲਦੋ ਮਰੈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਫਿਰਿ ਜੀਵੈ ਕੋਇ ॥

भणति नानकु सतिगुर कउ मिलदो मरै गुर कै सबदि फिरि जीवै कोइ ॥

Bhañaŧi naanaku saŧigur kaū milađo marai gur kai sabađi phiri jeevai koī ||

Prays Nanak, one who dies upon meeting the True Guru, shall be rejuvenated through the Word of the Guru's Shabad.

ਮਮਤਾ ਕੀ ਮਲੁ ਉਤਰੈ ਇਹੁ ਮਨੁ ਹਛਾ ਹੋਇ ॥੪॥੧॥

ममता की मलु उतरै इहु मनु हछा होइ ॥४॥१॥

Mamaŧaa kee malu ūŧarai īhu manu hachhaa hoī ||4||1||

The filth of his attachment and possessiveness shall depart, and his mind shall become pure. ||4||1||


ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

वडहंसु महला ३ ॥

Vadahanssu mahalaa 3 ||

Wadahans, Third Mehl:

ਨਦਰੀ ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵੀਐ ਨਦਰੀ ਸੇਵਾ ਹੋਇ ॥

नदरी सतगुरु सेवीऐ नदरी सेवा होइ ॥

Nađaree saŧaguru seveeâi nađaree sevaa hoī ||

By His Grace, one serves the True Guru; by His Grace, service is performed.

ਨਦਰੀ ਇਹੁ ਮਨੁ ਵਸਿ ਆਵੈ ਨਦਰੀ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥੧॥

नदरी इहु मनु वसि आवै नदरी मनु निरमलु होइ ॥१॥

Nađaree īhu manu vasi âavai nađaree manu niramalu hoī ||1||

By His grace, this mind is controlled, and by His Grace, it becomes pure. ||1||


ਮੇਰੇ ਮਨ ਚੇਤਿ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥

मेरे मन चेति सचा सोइ ॥

Mere man cheŧi sachaa soī ||

O my mind, think of the True Lord.

ਏਕੋ ਚੇਤਹਿ ਤਾ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਫਿਰਿ ਦੂਖੁ ਨ ਮੂਲੇ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

एको चेतहि ता सुखु पावहि फिरि दूखु न मूले होइ ॥१॥ रहाउ ॥

Ēko cheŧahi ŧaa sukhu paavahi phiri đookhu na moole hoī ||1|| rahaaū ||

Think of the One Lord, and you shall obtain peace; you shall never suffer in sorrow again. ||1|| Pause ||


ਨਦਰੀ ਮਰਿ ਕੈ ਜੀਵੀਐ ਨਦਰੀ ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

नदरी मरि कै जीवीऐ नदरी सबदु वसै मनि आइ ॥

Nađaree mari kai jeeveeâi nađaree sabađu vasai mani âaī ||

By His Grace, one dies while yet alive, and by His Grace, the Word of the Shabad is enshrined in the mind.

ਨਦਰੀ ਹੁਕਮੁ ਬੁਝੀਐ ਹੁਕਮੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੨॥

नदरी हुकमु बुझीऐ हुकमे रहै समाइ ॥२॥

Nađaree hukamu bujheeâi hukame rahai samaaī ||2||

By His Grace, one understands the Hukam of the Lord's Command, and by His Command, one merges into the Lord. ||2||


ਜਿਨਿ ਜਿਹਵਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਨ ਚਖਿਓ ਸਾ ਜਿਹਵਾ ਜਲਿ ਜਾਉ ॥

जिनि जिहवा हरि रसु न चखिओ सा जिहवा जलि जाउ ॥

Jini jihavaa hari rasu na chakhiõ saa jihavaa jali jaaū ||

That tongue, which does not savor the sublime essence of the Lord - may that tongue be burned off!

ਅਨ ਰਸ ਸਾਦੇ ਲਗਿ ਰਹੀ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥੩॥

अन रस सादे लगि रही दुखु पाइआ दूजै भाइ ॥३॥

Ân ras saađe lagi rahee đukhu paaīâa đoojai bhaaī ||3||

It remains attached to other pleasures, and through the love of duality, it suffers in pain. ||3||


ਸਭਨਾ ਨਦਰਿ ਏਕ ਹੈ ਆਪੇ ਫਰਕੁ ਕਰੇਇ ॥

सभना नदरि एक है आपे फरकु करेइ ॥

Sabhanaa nađari ēk hai âape pharaku kareī ||

The One Lord grants His Grace to all; He Himself makes distinctions.

ਨਾਨਕ ਸਤਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ਨਾਮੁ ਵਡਾਈ ਦੇਇ ॥੪॥੨॥

नानक सतगुरि मिलिऐ फलु पाइआ नामु वडाई देइ ॥४॥२॥

Naanak saŧaguri miliâi phalu paaīâa naamu vadaaëe đeī ||4||2||

O Nanak, meeting the True Guru, the fruits are obtained, and one is blessed with the Glorious Greatness of the Naam. ||4||2||


ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

वडहंसु महला ३ ॥

Vadahanssu mahalaa 3 ||

Wadahans, Third Mehl:

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਗੁਬਾਰੁ ਹੈ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਗਿਆਨੁ ਨ ਹੋਈ ॥

माइआ मोहु गुबारु है गुर बिनु गिआनु न होई ॥

Maaīâa mohu gubaaru hai gur binu giâanu na hoëe ||

Emotional attachment to Maya is darkness; without the Guru, there is no wisdom.

ਸਬਦਿ ਲਗੇ ਤਿਨ ਬੁਝਿਆ ਦੂਜੈ ਪਰਜ ਵਿਗੋਈ ॥੧॥

सबदि लगे तिन बुझिआ दूजै परज विगोई ॥१॥

Sabađi lage ŧin bujhiâa đoojai paraj vigoëe ||1||

Those who are attached to the Word of the Shabad understand; duality has ruined the people. ||1||


ਮਨ ਮੇਰੇ ਗੁਰਮਤਿ ਕਰਣੀ ਸਾਰੁ ॥

मन मेरे गुरमति करणी सारु ॥

Man mere guramaŧi karañee saaru ||

O my mind, under Guru's Instruction, do good deeds.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਰਵਹਿ ਤਾ ਪਾਵਹਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

सदा सदा हरि प्रभु रवहि ता पावहि मोख दुआरु ॥१॥ रहाउ ॥

Sađaa sađaa hari prbhu ravahi ŧaa paavahi mokh đuâaru ||1|| rahaaū ||

Dwell forever and ever upon the Lord God, and you shall find the gate of salvation. ||1|| Pause ||


ਗੁਣਾ ਕਾ ਨਿਧਾਨੁ ਏਕੁ ਹੈ ਆਪੇ ਦੇਇ ਤਾ ਕੋ ਪਾਏ ॥

गुणा का निधानु एकु है आपे देइ ता को पाए ॥

Guñaa kaa niđhaanu ēku hai âape đeī ŧaa ko paaē ||

The Lord alone is the treasure of virtue; He Himself gives, and then one receives.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸਭ ਵਿਛੁੜੀ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਏ ॥੨॥

बिनु नावै सभ विछुड़ी गुर कै सबदि मिलाए ॥२॥

Binu naavai sabh vichhuɍee gur kai sabađi milaaē ||2||

Without the Name, all are separated from the Lord; through the Word of the Guru's Shabad, one meets the Lord. ||2||


ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਦੇ ਘਟਿ ਗਏ ਤਿਨਾ ਹਥਿ ਕਿਹੁ ਨ ਆਇਆ ॥

मेरी मेरी करदे घटि गए तिना हथि किहु न आइआ ॥

Meree meree karađe ghati gaē ŧinaa haŧhi kihu na âaīâa ||

Acting in ego, they lose, and nothing comes into their hands.

ਸਤਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਸਚਿ ਮਿਲੇ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੩॥

सतगुरि मिलिऐ सचि मिले सचि नामि समाइआ ॥३॥

Saŧaguri miliâi sachi mile sachi naami samaaīâa ||3||

Meeting the True Guru, they find Truth, and merge into the True Name. ||3||


ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਏਹੁ ਸਰੀਰੁ ਹੈ ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਜਗਾਏ ॥

आसा मनसा एहु सरीरु है अंतरि जोति जगाए ॥

Âasaa manasaa ēhu sareeru hai ânŧŧari joŧi jagaaē ||

Hope and desire abide in this body, but the Lord's Light shines within as well.

ਨਾਨਕ ਮਨਮੁਖਿ ਬੰਧੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੁਕਤਿ ਕਰਾਏ ॥੪॥੩॥

नानक मनमुखि बंधु है गुरमुखि मुकति कराए ॥४॥३॥

Naanak manamukhi banđđhu hai guramukhi mukaŧi karaaē ||4||3||

O Nanak, the self-willed manmukhs remain in bondage; the Gurmukhs are liberated. ||4||3||


ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

वडहंसु महला ३ ॥

Vadahanssu mahalaa 3 ||

Wadahans, Third Mehl:

ਸੋਹਾਗਣੀ ਸਦਾ ਮੁਖੁ ਉਜਲਾ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

सोहागणी सदा मुखु उजला गुर कै सहजि सुभाइ ॥

Sohaagañee sađaa mukhu ūjalaa gur kai sahaji subhaaī ||

The faces of the happy soul-brides are radiant forever; through the Guru, they are peacefully poised.

ਸਦਾ ਪਿਰੁ ਰਾਵਹਿ ਆਪਣਾ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥੧॥

सदा पिरु रावहि आपणा विचहु आपु गवाइ ॥१॥

Sađaa piru raavahi âapañaa vichahu âapu gavaaī ||1||

They enjoy their Husband Lord constantly, eradicating their ego from within. ||1||


ਮੇਰੇ ਮਨ ਤੂ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥

मेरे मन तू हरि हरि नामु धिआइ ॥

Mere man ŧoo hari hari naamu đhiâaī ||

O my mind, meditate on the Name of the Lord, Har, Har.

ਸਤਗੁਰਿ ਮੋ ਕਉ ਹਰਿ ਦੀਆ ਬੁਝਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

सतगुरि मो कउ हरि दीआ बुझाइ ॥१॥ रहाउ ॥

Saŧaguri mo kaū hari đeeâa bujhaaī ||1|| rahaaū ||

The True Guru has led me to understand the Lord. ||1|| Pause ||


ਦੋਹਾਗਣੀ ਖਰੀਆ ਬਿਲਲਾਦੀਆ ਤਿਨਾ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਇ ॥

दोहागणी खरीआ बिललादीआ तिना महलु न पाइ ॥

Đohaagañee khareeâa bilalaađeeâa ŧinaa mahalu na paaī ||

The abandoned brides cry out in their suffering; they do not attain the Mansion of the Lord's Presence.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਕਰੂਪੀ ਦੂਖੁ ਪਾਵਹਿ ਆਗੈ ਜਾਇ ॥੨॥

दूजै भाइ करूपी दूखु पावहि आगै जाइ ॥२॥

Đoojai bhaaī karoopee đookhu paavahi âagai jaaī ||2||

In the love of duality, they appear so ugly; they suffer in pain as they go to the world beyond. ||2||


ਗੁਣਵੰਤੀ ਨਿਤ ਗੁਣ ਰਵੈ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਵਸਾਇ ॥

गुणवंती नित गुण रवै हिरदै नामु वसाइ ॥

Guñavanŧŧee niŧ guñ ravai hirađai naamu vasaaī ||

The virtuous soul-bride constantly chants the Glorious Praises of the Lord; she enshrines the Naam, the Name of the Lord, within her heart.

ਅਉਗਣਵੰਤੀ ਕਾਮਣੀ ਦੁਖੁ ਲਾਗੈ ਬਿਲਲਾਇ ॥੩॥

अउगणवंती कामणी दुखु लागै बिललाइ ॥३॥

Âūgañavanŧŧee kaamañee đukhu laagai bilalaaī ||3||

The unvirtuous woman suffers, and cries out in pain. ||3||


ਸਭਨਾ ਕਾ ਭਤਾਰੁ ਏਕੁ ਹੈ ਸੁਆਮੀ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥

सभना का भतारु एकु है सुआमी कहणा किछू न जाइ ॥

Sabhanaa kaa bhaŧaaru ēku hai suâamee kahañaa kichhoo na jaaī ||

The One Lord and Master is the Husband Lord of all; His Praises cannot be expressed.

ਨਾਨਕ ਆਪੇ ਵੇਕ ਕੀਤਿਅਨੁ ਨਾਮੇ ਲਇਅਨੁ ਲਾਇ ॥੪॥੪॥

नानक आपे वेक कीतिअनु नामे लइअनु लाइ ॥४॥४॥

Naanak âape vek keeŧiânu naame laīânu laaī ||4||4||

O Nanak, He has separated some from Himself, while others are to His Name. ||4||4||


ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

वडहंसु महला ३ ॥

Vadahanssu mahalaa 3 ||

Wadahans, Third Mehl:

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਸਦ ਮੀਠਾ ਲਾਗਾ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਾਦੁ ਆਇਆ ॥

अम्रित नामु सद मीठा लागा गुर सबदी सादु आइआ ॥

Âmmmriŧ naamu sađ meethaa laagaa gur sabađee saađu âaīâa ||

The Ambrosial Nectar of the Naam is always sweet to me; through the Word of the Guru's Shabad, I come to taste it.

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸਹਜਿ ਸਮਾਣੀ ਹਰਿ ਜੀਉ ਮਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥੧॥

सची बाणी सहजि समाणी हरि जीउ मनि वसाइआ ॥१॥

Sachee baañee sahaji samaañee hari jeeū mani vasaaīâa ||1||

Through the True Word of the Guru's Bani, I am merged in peace and poise; the Dear Lord is enshrined in the mind. ||1||


ਹਰਿ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਸਤਗੁਰੂ ਮਿਲਾਇਆ ॥

हरि करि किरपा सतगुरू मिलाइआ ॥

Hari kari kirapaa saŧaguroo milaaīâa ||

The Lord, showing His Mercy, has caused me to meet the True Guru.

ਪੂਰੈ ਸਤਗੁਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

पूरै सतगुरि हरि नामु धिआइआ ॥१॥ रहाउ ॥

Poorai saŧaguri hari naamu đhiâaīâa ||1|| rahaaū ||

Through the Perfect True Guru, I meditate on the Name of the Lord. ||1|| Pause ||


ਬ੍ਰਹਮੈ ਬੇਦ ਬਾਣੀ ਪਰਗਾਸੀ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਪਸਾਰਾ ॥

ब्रहमै बेद बाणी परगासी माइआ मोह पसारा ॥

Brhamai beđ baañee paragaasee maaīâa moh pasaaraa ||

Through Brahma, the hymns of the Vedas were revealed, but the love of Maya spread.

ਮਹਾਦੇਉ ਗਿਆਨੀ ਵਰਤੈ ਘਰਿ ਆਪਣੈ ਤਾਮਸੁ ਬਹੁਤੁ ਅਹੰਕਾਰਾ ॥੨॥

महादेउ गिआनी वरतै घरि आपणै तामसु बहुतु अहंकारा ॥२॥

Mahaađeū giâanee varaŧai ghari âapañai ŧaamasu bahuŧu âhankkaaraa ||2||

The wise one, Shiva, remains absorbed in himself, but he is engrossed in dark passions and excessive egotism. ||2||


ਕਿਸਨੁ ਸਦਾ ਅਵਤਾਰੀ ਰੂਧਾ ਕਿਤੁ ਲਗਿ ਤਰੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥

किसनु सदा अवतारी रूधा कितु लगि तरै संसारा ॥

Kisanu sađaa âvaŧaaree roođhaa kiŧu lagi ŧarai sanssaaraa ||

Vishnu is always busy reincarnating himself - who will save the world?

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨਿ ਰਤੇ ਜੁਗ ਅੰਤਰਿ ਚੂਕੈ ਮੋਹ ਗੁਬਾਰਾ ॥੩॥

गुरमुखि गिआनि रते जुग अंतरि चूकै मोह गुबारा ॥३॥

Guramukhi giâani raŧe jug ânŧŧari chookai moh gubaaraa ||3||

The Gurmukhs are imbued with spiritual wisdom in this age; they are rid of the darkness of emotional attachment. ||3||


ਸਤਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਨਿਸਤਾਰਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥

सतगुर सेवा ते निसतारा गुरमुखि तरै संसारा ॥

Saŧagur sevaa ŧe nisaŧaaraa guramukhi ŧarai sanssaaraa ||

Serving the True Guru, one is emancipated; the Gurmukh crosses over the world-ocean.

ਸਾਚੈ ਨਾਇ ਰਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਪਾਇਨਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰਾ ॥੪॥

साचै नाइ रते बैरागी पाइनि मोख दुआरा ॥४॥

Saachai naaī raŧe bairaagee paaīni mokh đuâaraa ||4||

The detached renunciates are imbued with the True Name; they attain the gate of salvation. ||4||


ਏਕੋ ਸਚੁ ਵਰਤੈ ਸਭ ਅੰਤਰਿ ਸਭਨਾ ਕਰੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥

एको सचु वरतै सभ अंतरि सभना करे प्रतिपाला ॥

Ēko sachu varaŧai sabh ânŧŧari sabhanaa kare prŧipaalaa ||

The One True Lord is pervading and permeating everywhere; He cherishes everyone.

ਨਾਨਕ ਇਕਸੁ ਬਿਨੁ ਮੈ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣਾ ਸਭਨਾ ਦੀਵਾਨੁ ਦਇਆਲਾ ॥੫॥੫॥

नानक इकसु बिनु मै अवरु न जाणा सभना दीवानु दइआला ॥५॥५॥

Naanak īkasu binu mai âvaru na jaañaa sabhanaa đeevaanu đaīâalaa ||5||5||

O Nanak, without the One Lord, I do not know any other; He is the Merciful Master of all. ||5||5||


ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

वडहंसु महला ३ ॥

Vadahanssu mahalaa 3 ||

Wadahans, Third Mehl:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਸੰਜਮੁ ਤਤੁ ਗਿਆਨੁ ॥

गुरमुखि सचु संजमु ततु गिआनु ॥

Guramukhi sachu sanjjamu ŧaŧu giâanu ||

The Gurmukh practices true self-discipline, and attains the essence of wisdom.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੇ ਲਗੈ ਧਿਆਨੁ ॥੧॥

गुरमुखि साचे लगै धिआनु ॥१॥

Guramukhi saache lagai đhiâanu ||1||

The Gurmukh meditates on the True Lord. ||1||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥

गुरमुखि मन मेरे नामु समालि ॥

Guramukhi man mere naamu samaali ||

As Gurmukh, O my mind, remember the Naam, the Name of the Lord.

ਸਦਾ ਨਿਬਹੈ ਚਲੈ ਤੇਰੈ ਨਾਲਿ ॥ ਰਹਾਉ ॥

सदा निबहै चलै तेरै नालि ॥ रहाउ ॥

Sađaa nibahai chalai ŧerai naali || rahaaū ||

It shall stand by you always, and go with you. || Pause ||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਿ ਪਤਿ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥

गुरमुखि जाति पति सचु सोइ ॥

Guramukhi jaaŧi paŧi sachu soī ||

The True Lord is the social status and honor of the Gurmukh.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਤਰਿ ਸਖਾਈ ਪ੍ਰਭੁ ਹੋਇ ॥੨॥

गुरमुखि अंतरि सखाई प्रभु होइ ॥२॥

Guramukhi ânŧŧari sakhaaëe prbhu hoī ||2||

Within the Gurmukh, is God, his friend and helper. ||2||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਕਰੇ ਸੋ ਹੋਇ ॥

गुरमुखि जिस नो आपि करे सो होइ ॥

Guramukhi jis no âapi kare so hoī ||

He alone becomes Gurmukh, whom the Lord so blesses.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪਿ ਵਡਾਈ ਦੇਵੈ ਸੋਇ ॥੩॥

गुरमुखि आपि वडाई देवै सोइ ॥३॥

Guramukhi âapi vadaaëe đevai soī ||3||

He Himself blesses the Gurmukh with greatness. ||3||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਸਚੁ ਕਰਣੀ ਸਾਰੁ ॥

गुरमुखि सबदु सचु करणी सारु ॥

Guramukhi sabađu sachu karañee saaru ||

The Gurmukh lives the True Word of the Shabad, and practices good deeds.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਨਕ ਪਰਵਾਰੈ ਸਾਧਾਰੁ ॥੪॥੬॥

गुरमुखि नानक परवारै साधारु ॥४॥६॥

Guramukhi naanak paravaarai saađhaaru ||4||6||

The Gurmukh, O Nanak, emancipates his family and relations. ||4||6||


ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

वडहंसु महला ३ ॥

Vadahanssu mahalaa 3 ||

Wadahans, Third Mehl:

ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਸਾਦਿ ਲਗੀ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

रसना हरि सादि लगी सहजि सुभाइ ॥

Rasanaa hari saađi lagee sahaji subhaaī ||

My tongue is intuitively attracted to the taste of the Lord.

ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥੧॥

मनु त्रिपतिआ हरि नामु धिआइ ॥१॥

Manu ŧripaŧiâa hari naamu đhiâaī ||1||

My mind is satisfied, meditating on the Name of the Lord. ||1||


ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥

सदा सुखु साचै सबदि वीचारी ॥

Sađaa sukhu saachai sabađi veechaaree ||

Lasting peace is obtained, contemplating the Shabad, the True Word of God.

ਆਪਣੇ ਸਤਗੁਰ ਵਿਟਹੁ ਸਦਾ ਬਲਿਹਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

आपणे सतगुर विटहु सदा बलिहारी ॥१॥ रहाउ ॥

Âapañe saŧagur vitahu sađaa balihaaree ||1|| rahaaū ||

I am forever a sacrifice to my True Guru. ||1|| Pause ||


ਅਖੀ ਸੰਤੋਖੀਆ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

अखी संतोखीआ एक लिव लाइ ॥

Âkhee sanŧŧokheeâa ēk liv laaī ||

My eyes are content, lovingly focused on the One Lord.

ਮਨੁ ਸੰਤੋਖਿਆ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਗਵਾਇ ॥੨॥

मनु संतोखिआ दूजा भाउ गवाइ ॥२॥

Manu sanŧŧokhiâa đoojaa bhaaū gavaaī ||2||

My mind is content, having forsaken the love of duality. ||2||


ਦੇਹ ਸਰੀਰਿ ਸੁਖੁ ਹੋਵੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਨਾਇ ॥

देह सरीरि सुखु होवै सबदि हरि नाइ ॥

Đeh sareeri sukhu hovai sabađi hari naaī ||

The frame of my body is at peace, through the Shabad, and the Name of the Lord.

ਨਾਮੁ ਪਰਮਲੁ ਹਿਰਦੈ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੩॥

नामु परमलु हिरदै रहिआ समाइ ॥३॥

Naamu paramalu hirađai rahiâa samaaī ||3||

The fragrance of the Naam permeates my heart. ||3||


ਨਾਨਕ ਮਸਤਕਿ ਜਿਸੁ ਵਡਭਾਗੁ ॥

नानक मसतकि जिसु वडभागु ॥

Naanak masaŧaki jisu vadabhaagu ||

O Nanak, one who has such great destiny written upon his forehead,

ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸਹਜ ਬੈਰਾਗੁ ॥੪॥੭॥

गुर की बाणी सहज बैरागु ॥४॥७॥

Gur kee baañee sahaj bairaagu ||4||7||

Through the Bani of the Guru's Word, easily and intuitively becomes free of desire. ||4||7||


ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

वडहंसु महला ३ ॥

Vadahanssu mahalaa 3 ||

Wadahans, Third Mehl:

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਨਾਮੁ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

पूरे गुर ते नामु पाइआ जाइ ॥

Poore gur ŧe naamu paaīâa jaaī ||

From the Perfect Guru, the Naam is obtained.

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥

सचै सबदि सचि समाइ ॥१॥

Sachai sabađi sachi samaaī ||1||

Through the Shabad, the True Word of God, one merges in the True Lord. ||1||


ਏ ਮਨ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਤੂ ਪਾਇ ॥

ए मन नामु निधानु तू पाइ ॥

Ē man naamu niđhaanu ŧoo paaī ||

O my soul, obtain the treasure of the Naam,

ਆਪਣੇ ਗੁਰ ਕੀ ਮੰਨਿ ਲੈ ਰਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

आपणे गुर की मंनि लै रजाइ ॥१॥ रहाउ ॥

Âapañe gur kee manni lai rajaaī ||1|| rahaaū ||

By submitting to the Will of your Guru. ||1|| Pause ||


ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵਿਚਹੁ ਮੈਲੁ ਗਵਾਇ ॥

गुर कै सबदि विचहु मैलु गवाइ ॥

Gur kai sabađi vichahu mailu gavaaī ||

Through the Word of the Guru's Shabad, filth is washed away from within.

ਨਿਰਮਲੁ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੨॥

निरमलु नामु वसै मनि आइ ॥२॥

Niramalu naamu vasai mani âaī ||2||

The Immaculate Naam comes to abide within the mind. ||2||


ਭਰਮੇ ਭੂਲਾ ਫਿਰੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥

भरमे भूला फिरै संसारु ॥

Bharame bhoolaa phirai sanssaaru ||

Deluded by doubt, the world wanders around.

ਮਰਿ ਜਨਮੈ ਜਮੁ ਕਰੇ ਖੁਆਰੁ ॥੩॥

मरि जनमै जमु करे खुआरु ॥३॥

Mari janamai jamu kare khuâaru ||3||

It dies, and is born again, and is ruined by the Messenger of Death. ||3||


ਨਾਨਕ ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿਨ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥

नानक से वडभागी जिन हरि नामु धिआइआ ॥

Naanak se vadabhaagee jin hari naamu đhiâaīâa ||

O Nanak, very fortunate are those who meditate on the Name of the Lord.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥੪॥੮॥

गुर परसादी मंनि वसाइआ ॥४॥८॥

Gur parasaađee manni vasaaīâa ||4||8||

By Guru's Grace, they enshrine the Name within their minds. ||4||8||


ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

वडहंसु महला ३ ॥

Vadahanssu mahalaa 3 ||

Wadahans, Third Mehl:

ਹਉਮੈ ਨਾਵੈ ਨਾਲਿ ਵਿਰੋਧੁ ਹੈ ਦੁਇ ਨ ਵਸਹਿ ਇਕ ਠਾਇ ॥

हउमै नावै नालि विरोधु है दुइ न वसहि इक ठाइ ॥

Haūmai naavai naali virođhu hai đuī na vasahi īk thaaī ||

Ego is opposed to the Name of the Lord; the two do not dwell in the same place.

ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਸੇਵਾ ਨ ਹੋਵਈ ਤਾ ਮਨੁ ਬਿਰਥਾ ਜਾਇ ॥੧॥

हउमै विचि सेवा न होवई ता मनु बिरथा जाइ ॥१॥

Haūmai vichi sevaa na hovaëe ŧaa manu biraŧhaa jaaī ||1||

In egotism, selfless service cannot be performed, and so the soul goes unfulfilled. ||1||


ਹਰਿ ਚੇਤਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ਤੂ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਮਾਇ ॥

हरि चेति मन मेरे तू गुर का सबदु कमाइ ॥

Hari cheŧi man mere ŧoo gur kaa sabađu kamaaī ||

O my mind, think of the Lord, and practice the Word of the Guru's Shabad.

ਹੁਕਮੁ ਮੰਨਹਿ ਤਾ ਹਰਿ ਮਿਲੈ ਤਾ ਵਿਚਹੁ ਹਉਮੈ ਜਾਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥

हुकमु मंनहि ता हरि मिलै ता विचहु हउमै जाइ ॥ रहाउ ॥

Hukamu mannahi ŧaa hari milai ŧaa vichahu haūmai jaaī || rahaaū ||

If you submit to the Hukam of the Lord's Command, then you shall meet with the Lord; only then will your ego depart from within. || Pause ||


ਹਉਮੈ ਸਭੁ ਸਰੀਰੁ ਹੈ ਹਉਮੈ ਓਪਤਿ ਹੋਇ ॥

हउमै सभु सरीरु है हउमै ओपति होइ ॥

Haūmai sabhu sareeru hai haūmai õpaŧi hoī ||

Egotism is within all bodies; through egotism, we come to be born.

ਹਉਮੈ ਵਡਾ ਗੁਬਾਰੁ ਹੈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਬੁਝਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ॥੨॥

हउमै वडा गुबारु है हउमै विचि बुझि न सकै कोइ ॥२॥

Haūmai vadaa gubaaru hai haūmai vichi bujhi na sakai koī ||2||

Egotism is total darkness; in egotism, no one can understand anything. ||2||


ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਹੁਕਮੁ ਨ ਬੁਝਿਆ ਜਾਇ ॥

हउमै विचि भगति न होवई हुकमु न बुझिआ जाइ ॥

Haūmai vichi bhagaŧi na hovaëe hukamu na bujhiâa jaaī ||

In egotism, devotional worship cannot be performed, and the Hukam of the Lord's Command cannot be understood.

ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਜੀਉ ਬੰਧੁ ਹੈ ਨਾਮੁ ਨ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੩॥

हउमै विचि जीउ बंधु है नामु न वसै मनि आइ ॥३॥

Haūmai vichi jeeū banđđhu hai naamu na vasai mani âaī ||3||

In egotism, the soul is in bondage, and the Naam, the Name of the Lord, does not come to abide in the mind. ||3||


ਨਾਨਕ ਸਤਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਹਉਮੈ ਗਈ ਤਾ ਸਚੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥

नानक सतगुरि मिलिऐ हउमै गई ता सचु वसिआ मनि आइ ॥

Naanak saŧaguri miliâi haūmai gaëe ŧaa sachu vasiâa mani âaī ||

O Nanak, meeting with the True Guru, egotism is eliminated, and then, the True Lord comes to dwell in the mind ||

ਸਚੁ ਕਮਾਵੈ ਸਚਿ ਰਹੈ ਸਚੇ ਸੇਵਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੯॥੧੨॥

सचु कमावै सचि रहै सचे सेवि समाइ ॥४॥९॥१२॥

Sachu kamaavai sachi rahai sache sevi samaaī ||4||9||12||

One starts practicing truth, abides in truth and by serving the True One gets absorbed in Him. ||4||9||12||


ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ਅਸਟਪਦੀਆ

वडहंसु महला ३ असटपदीआ

Vadahanssu mahalaa 3 âsatapađeeâa

Wadahans, Third Mehl, Ashtapadees:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Īk-õamkkaari saŧigur prsaađi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸਚੁ ਧੁਨਿ ਸਚੁ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਾ ॥

सची बाणी सचु धुनि सचु सबदु वीचारा ॥

Sachee baañee sachu đhuni sachu sabađu veechaaraa ||

True is the Bani of His Word, and True is the melody; True is contemplative meditation on the Word of the Shabad.

ਅਨਦਿਨੁ ਸਚੁ ਸਲਾਹਣਾ ਧਨੁ ਧਨੁ ਵਡਭਾਗ ਹਮਾਰਾ ॥੧॥

अनदिनु सचु सलाहणा धनु धनु वडभाग हमारा ॥१॥

Ânađinu sachu salaahañaa đhanu đhanu vadabhaag hamaaraa ||1||

Night and day, I praise the True Lord. Blessed, blessed is my great good fortune. ||1||


ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਾਚੇ ਨਾਮ ਵਿਟਹੁ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥

मन मेरे साचे नाम विटहु बलि जाउ ॥

Man mere saache naam vitahu bali jaaū ||

O my mind, let yourself be a sacrifice to the True Name.

ਦਾਸਨਿ ਦਾਸਾ ਹੋਇ ਰਹਹਿ ਤਾ ਪਾਵਹਿ ਸਚਾ ਨਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

दासनि दासा होइ रहहि ता पावहि सचा नाउ ॥१॥ रहाउ ॥

Đaasani đaasaa hoī rahahi ŧaa paavahi sachaa naaū ||1|| rahaaū ||

If you become the slave of the Lord's slaves, you shall obtain the True Name. ||1|| Pause ||


ਜਿਹਵਾ ਸਚੀ ਸਚਿ ਰਤੀ ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਚਾ ਹੋਇ ॥

जिहवा सची सचि रती तनु मनु सचा होइ ॥

Jihavaa sachee sachi raŧee ŧanu manu sachaa hoī ||

True is the tongue which is imbued with Truth, and true are the mind and body.

ਬਿਨੁ ਸਾਚੇ ਹੋਰੁ ਸਾਲਾਹਣਾ ਜਾਸਹਿ ਜਨਮੁ ਸਭੁ ਖੋਇ ॥੨॥

बिनु साचे होरु सालाहणा जासहि जनमु सभु खोइ ॥२॥

Binu saache horu saalaahañaa jaasahi janamu sabhu khoī ||2||

By praising any other than the True Lord, one's whole life is wasted. ||2||


ਸਚੁ ਖੇਤੀ ਸਚੁ ਬੀਜਣਾ ਸਾਚਾ ਵਾਪਾਰਾ ॥

सचु खेती सचु बीजणा साचा वापारा ॥

Sachu kheŧee sachu beejañaa saachaa vaapaaraa ||

Let Truth be the farm, Truth the seed, and Truth the merchandise you trade.

ਅਨਦਿਨੁ ਲਾਹਾ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਧਨੁ ਭਗਤਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥੩॥

अनदिनु लाहा सचु नामु धनु भगति भरे भंडारा ॥३॥

Ânađinu laahaa sachu naamu đhanu bhagaŧi bhare bhanddaaraa ||3||

Night and day, you shall earn the profit of the Lord's Name; you shall have the treasure overflowing with the wealth of devotional worship. ||3||


ਸਚੁ ਖਾਣਾ ਸਚੁ ਪੈਨਣਾ ਸਚੁ ਟੇਕ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥

सचु खाणा सचु पैनणा सचु टेक हरि नाउ ॥

Sachu khaañaa sachu painañaa sachu tek hari naaū ||

Let Truth be your food, and let Truth be your clothes; let your True Support be the Name of the Lord.

ਜਿਸ ਨੋ ਬਖਸੇ ਤਿਸੁ ਮਿਲੈ ਮਹਲੀ ਪਾਏ ਥਾਉ ॥੪॥

जिस नो बखसे तिसु मिलै महली पाए थाउ ॥४॥

Jis no bakhase ŧisu milai mahalee paaē ŧhaaū ||4||

One who is so blessed by the Lord, obtains a seat in the Mansion of the Lord's Presence. ||4||


ਆਵਹਿ ਸਚੇ ਜਾਵਹਿ ਸਚੇ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਮੂਲਿ ਨ ਪਾਹਿ ॥

आवहि सचे जावहि सचे फिरि जूनी मूलि न पाहि ॥

Âavahi sache jaavahi sache phiri joonee mooli na paahi ||

In Truth we come, and in Truth we go, and then, we are not consigned to reincarnation again.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਸਚਿਆਰ ਹਹਿ ਸਾਚੇ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਿ ॥੫॥

गुरमुखि दरि साचै सचिआर हहि साचे माहि समाहि ॥५॥

Guramukhi đari saachai sachiâar hahi saache maahi samaahi ||5||

The Gurmukhs are hailed as True in the True Court; they merge in the True Lord. ||5||


ਅੰਤਰੁ ਸਚਾ ਮਨੁ ਸਚਾ ਸਚੀ ਸਿਫਤਿ ਸਨਾਇ ॥

अंतरु सचा मनु सचा सची सिफति सनाइ ॥

Ânŧŧaru sachaa manu sachaa sachee siphaŧi sanaaī ||

Deep within they are True, and their minds are True; they sing the Glorious Praises of the True Lord.

ਸਚੈ ਥਾਨਿ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹਣਾ ਸਤਿਗੁਰ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥੬॥

सचै थानि सचु सालाहणा सतिगुर बलिहारै जाउ ॥६॥

Sachai ŧhaani sachu saalaahañaa saŧigur balihaarai jaaū ||6||

In the true place, they praise the True Lord; I am a sacrifice to the True Guru. ||6||


ਸਚੁ ਵੇਲਾ ਮੂਰਤੁ ਸਚੁ ਜਿਤੁ ਸਚੇ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥

सचु वेला मूरतु सचु जितु सचे नालि पिआरु ॥

Sachu velaa mooraŧu sachu jiŧu sache naali piâaru ||

True is the time, and true is the moment, when one falls in love with the True Lord.

ਸਚੁ ਵੇਖਣਾ ਸਚੁ ਬੋਲਣਾ ਸਚਾ ਸਭੁ ਆਕਾਰੁ ॥੭॥

सचु वेखणा सचु बोलणा सचा सभु आकारु ॥७॥

Sachu vekhañaa sachu bolañaa sachaa sabhu âakaaru ||7||

Then, he sees Truth, and speaks the Truth; he realizes the True Lord pervading the entire Universe. ||7||


ਨਾਨਕ ਸਚੈ ਮੇਲੇ ਤਾ ਮਿਲੇ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥

नानक सचै मेले ता मिले आपे लए मिलाइ ॥

Naanak sachai mele ŧaa mile âape laē milaaī ||

O Nanak, one merges with the True Lord, when He merges with Himself.

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖਸੀ ਆਪੇ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥੮॥੧॥

जिउ भावै तिउ रखसी आपे करे रजाइ ॥८॥१॥

Jiū bhaavai ŧiū rakhasee âape kare rajaaī ||8||1||

As it pleases Him, He preserves us; He Himself ordains His Will. ||8||1||


ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

वडहंसु महला ३ ॥

Vadahanssu mahalaa 3 ||

Wadahans, Third Mehl:

ਮਨੂਆ ਦਹ ਦਿਸ ਧਾਵਦਾ ਓਹੁ ਕੈਸੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥

मनूआ दह दिस धावदा ओहु कैसे हरि गुण गावै ॥

Manooâa đah đis đhaavađaa õhu kaise hari guñ gaavai ||

His mind wanders in the ten directions - how can he sing the Glorious Praises of the Lord?

ਇੰਦ੍ਰੀ ਵਿਆਪਿ ਰਹੀ ਅਧਿਕਾਈ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਨਿਤ ਸੰਤਾਵੈ ॥੧॥

इंद्री विआपि रही अधिकाई कामु क्रोधु नित संतावै ॥१॥

Īanđđree viâapi rahee âđhikaaëe kaamu krođhu niŧ sanŧŧaavai ||1||

The sensory organs are totally engrossed in sensuality; sexual desire and anger constantly afflict him. ||1||



200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates