Guru Amardas ji Slok Bani Quotes Shabad,
ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ - ਸਲੋਕ ਬਾਣੀ ਸ਼ਬਦ,
गुरू अमरदास जी - सलोक बाणी शब्द


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates ADVERTISE HERE


Gurbani LangMeanings
ਪੰਜਾਬੀ ---
हिंदी ---
English Eng meaning
---

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧

सिरीरागु महला ३ घरु १

Sireeraagu mahalaa 3 gharu 1

Siree Raag, Third Mehl, First House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

Ik-oamkkaari satigur prsaadi ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਹਉ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੀ ਆਪਣਾ ਇਕ ਮਨਿ ਇਕ ਚਿਤਿ ਭਾਇ ॥

हउ सतिगुरु सेवी आपणा इक मनि इक चिति भाइ ॥

Hau satiguru sevee aapa(nn)aa ik mani ik chiti bhaai ||

I serve my True Guru with single-minded devotion, and lovingly focus my consciousness on Him.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਨ ਕਾਮਨਾ ਤੀਰਥੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਦੇਇ ਬੁਝਾਇ ॥

सतिगुरु मन कामना तीरथु है जिस नो देइ बुझाइ ॥

Satiguru man kaamanaa teerathu hai jis no dei bujhaai ||

The True Guru is the mind's desire and the sacred shrine of pilgrimage, for those unto whom He has given this understanding.

ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ ਵਰੁ ਪਾਵਣਾ ਜੋ ਇਛੈ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇ ॥

मन चिंदिआ वरु पावणा जो इछै सो फलु पाइ ॥

Man chinddiaa varu paava(nn)aa jo ichhai so phalu paai ||

The blessings of the wishes of the mind are obtained, and the fruits of one's desires.

ਨਾਉ ਧਿਆਈਐ ਨਾਉ ਮੰਗੀਐ ਨਾਮੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥

नाउ धिआईऐ नाउ मंगीऐ नामे सहजि समाइ ॥१॥

Naau dhiaaeeai naau manggeeai naame sahaji samaai ||1||

Meditate on the Name, worship the Name, and through the Name, you shall be absorbed in intuitive peace and poise. ||1||


ਮਨ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖੁ ਤਿਖ ਜਾਇ ॥

मन मेरे हरि रसु चाखु तिख जाइ ॥

Man mere hari rasu chaakhu tikh jaai ||

O my mind, drink in the Sublime Essence of the Lord, and your thirst shall be quenched.

ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਚਾਖਿਆ ਸਹਜੇ ਰਹੇ ਸਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

जिनी गुरमुखि चाखिआ सहजे रहे समाइ ॥१॥ रहाउ ॥

Jinee guramukhi chaakhiaa sahaje rahe samaai ||1|| rahaau ||

Those Gurmukhs who have tasted it remain intuitively absorbed in the Lord. ||1|| Pause ||


ਜਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨੀ ਪਾਇਆ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ॥

जिनी सतिगुरु सेविआ तिनी पाइआ नामु निधानु ॥

Jinee satiguru seviaa tinee paaiaa naamu nidhaanu ||

Those who serve the True Guru obtain the Treasure of the Naam.

ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਚੂਕਾ ਮਨਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

अंतरि हरि रसु रवि रहिआ चूका मनि अभिमानु ॥

Anttari hari rasu ravi rahiaa chookaa mani abhimaanu ||

Deep within, they are drenched with the Essence of the Lord, and the egotistical pride of the mind is subdued.

ਹਿਰਦੈ ਕਮਲੁ ਪ੍ਰਗਾਸਿਆ ਲਾਗਾ ਸਹਜਿ ਧਿਆਨੁ ॥

हिरदै कमलु प्रगासिआ लागा सहजि धिआनु ॥

Hiradai kamalu prgaasiaa laagaa sahaji dhiaanu ||

The heart-lotus blossoms forth, and they intuitively center themselves in meditation.

ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਪਾਇਆ ਦਰਗਹਿ ਮਾਨੁ ॥੨॥

मनु निरमलु हरि रवि रहिआ पाइआ दरगहि मानु ॥२॥

Manu niramalu hari ravi rahiaa paaiaa daragahi maanu ||2||

Their minds become pure, and they remain immersed in the Lord; they are honored in His Court. ||2||


ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਆਪਣਾ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਸੰਸਾਰਿ ॥

सतिगुरु सेवनि आपणा ते विरले संसारि ॥

Satiguru sevani aapa(nn)aa te virale sanssaari ||

Those who serve the True Guru in this world are very rare.

ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਮਾਰਿ ਕੈ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

हउमै ममता मारि कै हरि राखिआ उर धारि ॥

Haumai mamataa maari kai hari raakhiaa ur dhaari ||

Those who keep the Lord enshrined in their hearts subdue egotism and possessiveness.

ਹਉ ਤਿਨ ਕੈ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜਿਨਾ ਨਾਮੇ ਲਗਾ ਪਿਆਰੁ ॥

हउ तिन कै बलिहारणै जिना नामे लगा पिआरु ॥

Hau tin kai balihaara(nn)ai jinaa naame lagaa piaaru ||

I am a sacrifice to those who are in love with the Naam.

ਸੇਈ ਸੁਖੀਏ ਚਹੁ ਜੁਗੀ ਜਿਨਾ ਨਾਮੁ ਅਖੁਟੁ ਅਪਾਰੁ ॥੩॥

सेई सुखीए चहु जुगी जिना नामु अखुटु अपारु ॥३॥

Seee sukheee chahu jugee jinaa naamu akhutu apaaru ||3||

Those who attain the Inexhaustible Name of the Infinite Lord remain happy throughout the four ages. ||3||


ਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਨਾਮੁ ਪਾਈਐ ਚੂਕੈ ਮੋਹ ਪਿਆਸ ॥

गुर मिलिऐ नामु पाईऐ चूकै मोह पिआस ॥

Gur miliai naamu paaeeai chookai moh piaas ||

Meeting with the Guru, the Naam is obtained, and the thirst of emotional attachment departs.

ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਮਨੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਘਰ ਹੀ ਮਾਹਿ ਉਦਾਸੁ ॥

हरि सेती मनु रवि रहिआ घर ही माहि उदासु ॥

Hari setee manu ravi rahiaa ghar hee maahi udaasu ||

When the mind is permeated with the Lord, one remains detached within the home of the heart.

ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਕਾ ਸਾਦੁ ਆਇਆ ਹਉ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਸੁ ॥

जिना हरि का सादु आइआ हउ तिन बलिहारै जासु ॥

Jinaa hari kaa saadu aaiaa hau tin balihaarai jaasu ||

I am a sacrifice to those who enjoy the Sublime Taste of the Lord.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਪਾਈਐ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥੪॥੧॥੩੪॥

नानक नदरी पाईऐ सचु नामु गुणतासु ॥४॥१॥३४॥

Naanak nadaree paaeeai sachu naamu gu(nn)ataasu ||4||1||34||

O Nanak, by His Glance of Grace, the True Name, the Treasure of Excellence, is obtained. ||4||1||34||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਬਹੁ ਭੇਖ ਕਰਿ ਭਰਮਾਈਐ ਮਨਿ ਹਿਰਦੈ ਕਪਟੁ ਕਮਾਇ ॥

बहु भेख करि भरमाईऐ मनि हिरदै कपटु कमाइ ॥

Bahu bhekh kari bharamaaeeai mani hiradai kapatu kamaai ||

People wear all sorts of costumes and wander all around, but in their hearts and minds, they practice deception.

ਹਰਿ ਕਾ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਵਈ ਮਰਿ ਵਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥

हरि का महलु न पावई मरि विसटा माहि समाइ ॥१॥

Hari kaa mahalu na paavaee mari visataa maahi samaai ||1||

They do not attain the Mansion of the Lord's Presence, and after death, they sink into manure. ||1||


ਮਨ ਰੇ ਗ੍ਰਿਹ ਹੀ ਮਾਹਿ ਉਦਾਸੁ ॥

मन रे ग्रिह ही माहि उदासु ॥

Man re grih hee maahi udaasu ||

O mind, remain detached in the midst of your household.

ਸਚੁ ਸੰਜਮੁ ਕਰਣੀ ਸੋ ਕਰੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਪਰਗਾਸੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

सचु संजमु करणी सो करे गुरमुखि होइ परगासु ॥१॥ रहाउ ॥

Sachu sanjjamu kara(nn)ee so kare guramukhi hoi paragaasu ||1|| rahaau ||

Practicing truth, self-discipline and good deeds, the Gurmukh is enlightened. ||1|| Pause ||


ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਜੀਤਿਆ ਗਤਿ ਮੁਕਤਿ ਘਰੈ ਮਹਿ ਪਾਇ ॥

गुर कै सबदि मनु जीतिआ गति मुकति घरै महि पाइ ॥

Gur kai sabadi manu jeetiaa gati mukati gharai mahi paai ||

Through the Word of the Guru's Shabad, the mind is conquered, and one attains the State of Liberation in one's own home.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਤਸੰਗਤਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥੨॥

हरि का नामु धिआईऐ सतसंगति मेलि मिलाइ ॥२॥

Hari kaa naamu dhiaaeeai satasanggati meli milaai ||2||

So meditate on the Name of the Lord; join and merge with the Sat Sangat, the True Congregation. ||2||


ਜੇ ਲਖ ਇਸਤਰੀਆ ਭੋਗ ਕਰਹਿ ਨਵ ਖੰਡ ਰਾਜੁ ਕਮਾਹਿ ॥

जे लख इसतरीआ भोग करहि नव खंड राजु कमाहि ॥

Je lakh isatareeaa bhog karahi nav khandd raaju kamaahi ||

You may enjoy the pleasures of hundreds of thousands of women, and rule the nine continents of the world.

ਬਿਨੁ ਸਤਗੁਰ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਵਈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਪਾਹਿ ॥੩॥

बिनु सतगुर सुखु न पावई फिरि फिरि जोनी पाहि ॥३॥

Binu satagur sukhu na paavaee phiri phiri jonee paahi ||3||

But without the True Guru, you will not find peace; you will be reincarnated over and over again. ||3||


ਹਰਿ ਹਾਰੁ ਕੰਠਿ ਜਿਨੀ ਪਹਿਰਿਆ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

हरि हारु कंठि जिनी पहिरिआ गुर चरणी चितु लाइ ॥

Hari haaru kantthi jinee pahiriaa gur chara(nn)ee chitu laai ||

Those who wear the Necklace of the Lord around their necks, and focus their consciousness on the Guru's Feet

ਤਿਨਾ ਪਿਛੈ ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਫਿਰੈ ਓਨਾ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਇ ॥੪॥

तिना पिछै रिधि सिधि फिरै ओना तिलु न तमाइ ॥४॥

Tinaa pichhai ridhi sidhi phirai onaa tilu na tamaai ||4||

-wealth and supernatural spiritual powers follow them, but they do not care for such things at all. ||4||


ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ਅਵਰੁ ਨ ਕਰਣਾ ਜਾਇ ॥

जो प्रभ भावै सो थीऐ अवरु न करणा जाइ ॥

Jo prbh bhaavai so theeai avaru na kara(nn)aa jaai ||

Whatever pleases God's Will comes to pass. Nothing else can be done.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਜੀਵੈ ਨਾਮੁ ਲੈ ਹਰਿ ਦੇਵਹੁ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥੫॥੨॥੩੫॥

जनु नानकु जीवै नामु लै हरि देवहु सहजि सुभाइ ॥५॥२॥३५॥

Janu naanaku jeevai naamu lai hari devahu sahaji subhaai ||5||2||35||

Servant Nanak lives by chanting the Naam. O Lord, please give it to me, in Your Natural Way. ||5||2||35||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧ ॥

सिरीरागु महला ३ घरु १ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 gharu 1 ||

Siree Raag, Third Mehl, First House:

ਜਿਸ ਹੀ ਕੀ ਸਿਰਕਾਰ ਹੈ ਤਿਸ ਹੀ ਕਾ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

जिस ही की सिरकार है तिस ही का सभु कोइ ॥

Jis hee kee sirakaar hai tis hee kaa sabhu koi ||

Everyone belongs to the One who rules the Universe.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਸਚੁ ਘਟਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥

गुरमुखि कार कमावणी सचु घटि परगटु होइ ॥

Guramukhi kaar kamaava(nn)ee sachu ghati paragatu hoi ||

The Gurmukh practices good deeds, and the truth is revealed in the heart.

ਅੰਤਰਿ ਜਿਸ ਕੈ ਸਚੁ ਵਸੈ ਸਚੇ ਸਚੀ ਸੋਇ ॥

अंतरि जिस कै सचु वसै सचे सची सोइ ॥

Anttari jis kai sachu vasai sache sachee soi ||

True is the reputation of the true, within whom truth abides.

ਸਚਿ ਮਿਲੇ ਸੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਤਿਨ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਹੋਇ ॥੧॥

सचि मिले से न विछुड़हि तिन निज घरि वासा होइ ॥१॥

Sachi mile se na vichhu(rr)ahi tin nij ghari vaasaa hoi ||1||

Those who meet the True Lord are not separated again; they come to dwell in the home of the self deep within. ||1||


ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਮੈ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

मेरे राम मै हरि बिनु अवरु न कोइ ॥

Mere raam mai hari binu avaru na koi ||

O my Lord! Without the Lord, I have no other at all.

ਸਤਗੁਰੁ ਸਚੁ ਪ੍ਰਭੁ ਨਿਰਮਲਾ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

सतगुरु सचु प्रभु निरमला सबदि मिलावा होइ ॥१॥ रहाउ ॥

Sataguru sachu prbhu niramalaa sabadi milaavaa hoi ||1|| rahaau ||

The True Guru leads us to meet the Immaculate True God through the Word of His Shabad. ||1|| Pause ||


ਸਬਦਿ ਮਿਲੈ ਸੋ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਜਿਸ ਨਉ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥

सबदि मिलै सो मिलि रहै जिस नउ आपे लए मिलाइ ॥

Sabadi milai so mili rahai jis nau aape lae milaai ||

One whom the Lord merges into Himself is merged in the Shabad, and remains so merged.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਕੋ ਨਾ ਮਿਲੈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

दूजै भाइ को ना मिलै फिरि फिरि आवै जाइ ॥

Doojai bhaai ko naa milai phiri phiri aavai jaai ||

No one merges with Him through the love of duality; over and over again, they come and go in reincarnation.

ਸਭ ਮਹਿ ਇਕੁ ਵਰਤਦਾ ਏਕੋ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥

सभ महि इकु वरतदा एको रहिआ समाइ ॥

Sabh mahi iku varatadaa eko rahiaa samaai ||

The One Lord permeates all. The One Lord is pervading everywhere.

ਜਿਸ ਨਉ ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ ਹੋਇ ਸੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥

जिस नउ आपि दइआलु होइ सो गुरमुखि नामि समाइ ॥२॥

Jis nau aapi daiaalu hoi so guramukhi naami samaai ||2||

That Gurmukh, unto whom the Lord shows His Kindness, is absorbed in the Naam, the Name of the Lord. ||2||


ਪੜਿ ਪੜਿ ਪੰਡਿਤ ਜੋਤਕੀ ਵਾਦ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰੁ ॥

पड़ि पड़ि पंडित जोतकी वाद करहि बीचारु ॥

Pa(rr)i pa(rr)i panddit jotakee vaad karahi beechaaru ||

After all their reading, the Pandits, the religious scholars, and the astrologers argue and debate.

ਮਤਿ ਬੁਧਿ ਭਵੀ ਨ ਬੁਝਈ ਅੰਤਰਿ ਲੋਭ ਵਿਕਾਰੁ ॥

मति बुधि भवी न बुझई अंतरि लोभ विकारु ॥

Mati budhi bhavee na bujhaee anttari lobh vikaaru ||

Their intellect and understanding are perverted; they just don't understand. They are filled with greed and corruption.

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਭਰਮਦੇ ਭ੍ਰਮਿ ਭ੍ਰਮਿ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥

लख चउरासीह भरमदे भ्रमि भ्रमि होइ खुआरु ॥

Lakh chauraaseeh bharamade bhrmi bhrmi hoi khuaaru ||

Through 8.4 million incarnations they wander lost and confused; through all their wandering and roaming, they are ruined.

ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਵਣਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥੩॥

पूरबि लिखिआ कमावणा कोइ न मेटणहारु ॥३॥

Poorabi likhiaa kamaava(nn)aa koi na meta(nn)ahaaru ||3||

They act according to their pre-ordained destiny, which no one can erase. ||3||


ਸਤਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਗਾਖੜੀ ਸਿਰੁ ਦੀਜੈ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥

सतगुर की सेवा गाखड़ी सिरु दीजै आपु गवाइ ॥

Satagur kee sevaa gaakha(rr)ee siru deejai aapu gavaai ||

It is very difficult to serve the True Guru. Surrender your head; give up your selfishness.

ਸਬਦਿ ਮਿਲਹਿ ਤਾ ਹਰਿ ਮਿਲੈ ਸੇਵਾ ਪਵੈ ਸਭ ਥਾਇ ॥

सबदि मिलहि ता हरि मिलै सेवा पवै सभ थाइ ॥

Sabadi milahi taa hari milai sevaa pavai sabh thaai ||

Realizing the Shabad, one meets with the Lord, and all one's service is accepted.

ਪਾਰਸਿ ਪਰਸਿਐ ਪਾਰਸੁ ਹੋਇ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਇ ॥

पारसि परसिऐ पारसु होइ जोती जोति समाइ ॥

Paarasi parasiai paarasu hoi jotee joti samaai ||

By personally experiencing the Personality of the Guru, one's own personality is uplifted, and one's light merges into the Light.

ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨ ਸਤਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥੪॥

जिन कउ पूरबि लिखिआ तिन सतगुरु मिलिआ आइ ॥४॥

Jin kau poorabi likhiaa tin sataguru miliaa aai ||4||

Those who have such pre-ordained destiny come to meet the True Guru. ||4||


ਮਨ ਭੁਖਾ ਭੁਖਾ ਮਤ ਕਰਹਿ ਮਤ ਤੂ ਕਰਹਿ ਪੂਕਾਰ ॥

मन भुखा भुखा मत करहि मत तू करहि पूकार ॥

Man bhukhaa bhukhaa mat karahi mat too karahi pookaar ||

O mind, don't cry out that you are hungry, always hungry; stop complaining.

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਜਿਨਿ ਸਿਰੀ ਸਭਸੈ ਦੇਇ ਅਧਾਰੁ ॥

लख चउरासीह जिनि सिरी सभसै देइ अधारु ॥

Lakh chauraaseeh jini siree sabhasai dei adhaaru ||

The One who created the 8.4 million species of beings gives sustenance to all.

ਨਿਰਭਉ ਸਦਾ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਸਭਨਾ ਕਰਦਾ ਸਾਰ ॥

निरभउ सदा दइआलु है सभना करदा सार ॥

Nirabhau sadaa daiaalu hai sabhanaa karadaa saar ||

The Fearless Lord is forever Merciful; He takes care of all.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਝੀਐ ਪਾਈਐ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥੫॥੩॥੩੬॥

नानक गुरमुखि बुझीऐ पाईऐ मोख दुआरु ॥५॥३॥३६॥

Naanak guramukhi bujheeai paaeeai mokh duaaru ||5||3||36||

O Nanak, the Gurmukh understands, and finds the Door of Liberation. ||5||3||36||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਜਿਨੀ ਸੁਣਿ ਕੈ ਮੰਨਿਆ ਤਿਨਾ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸੁ ॥

जिनी सुणि कै मंनिआ तिना निज घरि वासु ॥

Jinee su(nn)i kai manniaa tinaa nij ghari vaasu ||

Those who hear and believe, find the home of the self deep within.

ਗੁਰਮਤੀ ਸਾਲਾਹਿ ਸਚੁ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥

गुरमती सालाहि सचु हरि पाइआ गुणतासु ॥

Guramatee saalaahi sachu hari paaiaa gu(nn)ataasu ||

Through the Guru's Teachings, they praise the True Lord; they find the Lord, the Treasure of Excellence.

ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਸੇ ਨਿਰਮਲੇ ਹਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਸੁ ॥

सबदि रते से निरमले हउ सद बलिहारै जासु ॥

Sabadi rate se niramale hau sad balihaarai jaasu ||

Attuned to the Word of the Shabad, they are immaculate and pure. I am forever a sacrifice to them.

ਹਿਰਦੈ ਜਿਨ ਕੈ ਹਰਿ ਵਸੈ ਤਿਤੁ ਘਟਿ ਹੈ ਪਰਗਾਸੁ ॥੧॥

हिरदै जिन कै हरि वसै तितु घटि है परगासु ॥१॥

Hiradai jin kai hari vasai titu ghati hai paragaasu ||1||

Those people, within whose hearts the Lord abides, are radiant and enlightened. ||1||


ਮਨ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਿਰਮਲੁ ਧਿਆਇ ॥

मन मेरे हरि हरि निरमलु धिआइ ॥

Man mere hari hari niramalu dhiaai ||

O my mind, meditate on the Immaculate Lord, Har, Har.

ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਜਿਨ ਕਉ ਲਿਖਿਆ ਸੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

धुरि मसतकि जिन कउ लिखिआ से गुरमुखि रहे लिव लाइ ॥१॥ रहाउ ॥

Dhuri masataki jin kau likhiaa se guramukhi rahe liv laai ||1|| rahaau ||

Those whose have such pre-ordained destiny written on their foreheads-those Gurmukhs remain absorbed in the Lord's Love. ||1|| Pause ||


ਹਰਿ ਸੰਤਹੁ ਦੇਖਹੁ ਨਦਰਿ ਕਰਿ ਨਿਕਟਿ ਵਸੈ ਭਰਪੂਰਿ ॥

हरि संतहु देखहु नदरि करि निकटि वसै भरपूरि ॥

Hari santtahu dekhahu nadari kari nikati vasai bharapoori ||

O Saints, see clearly that the Lord is near at hand; He is pervading everywhere.

ਗੁਰਮਤਿ ਜਿਨੀ ਪਛਾਣਿਆ ਸੇ ਦੇਖਹਿ ਸਦਾ ਹਦੂਰਿ ॥

गुरमति जिनी पछाणिआ से देखहि सदा हदूरि ॥

Guramati jinee pachhaa(nn)iaa se dekhahi sadaa hadoori ||

Those who follow the Guru's Teachings realize Him, and see Him Ever-present.

ਜਿਨ ਗੁਣ ਤਿਨ ਸਦ ਮਨਿ ਵਸੈ ਅਉਗੁਣਵੰਤਿਆ ਦੂਰਿ ॥

जिन गुण तिन सद मनि वसै अउगुणवंतिआ दूरि ॥

Jin gu(nn) tin sad mani vasai augu(nn)avanttiaa doori ||

He dwells forever in the minds of the virtuous. He is far removed from those worthless people who lack virtue.

ਮਨਮੁਖ ਗੁਣ ਤੈ ਬਾਹਰੇ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮਰਦੇ ਝੂਰਿ ॥੨॥

मनमुख गुण तै बाहरे बिनु नावै मरदे झूरि ॥२॥

Manamukh gu(nn) tai baahare binu naavai marade jhoori ||2||

The self-willed manmukhs are totally without virtue. Without the Name, they die in frustration. ||2||


ਜਿਨ ਸਬਦਿ ਗੁਰੂ ਸੁਣਿ ਮੰਨਿਆ ਤਿਨ ਮਨਿ ਧਿਆਇਆ ਹਰਿ ਸੋਇ ॥

जिन सबदि गुरू सुणि मंनिआ तिन मनि धिआइआ हरि सोइ ॥

Jin sabadi guroo su(nn)i manniaa tin mani dhiaaiaa hari soi ||

Those who hear and believe in the Word of the Guru's Shabad, meditate on the Lord in their minds.

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤੀ ਰਤਿਆ ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥

अनदिनु भगती रतिआ मनु तनु निरमलु होइ ॥

Anadinu bhagatee ratiaa manu tanu niramalu hoi ||

Night and day, they are steeped in devotion; their minds and bodies become pure.

ਕੂੜਾ ਰੰਗੁ ਕਸੁੰਭ ਕਾ ਬਿਨਸਿ ਜਾਇ ਦੁਖੁ ਰੋਇ ॥

कूड़ा रंगु कसु्मभ का बिनसि जाइ दुखु रोइ ॥

Koo(rr)aa ranggu kasumbbh kaa binasi jaai dukhu roi ||

The color of the world is false and weak; when it washes away, people cry out in pain.

ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਨਾਮ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਹੈ ਓਹੁ ਸਦਾ ਸਦਾ ਥਿਰੁ ਹੋਇ ॥੩॥

जिसु अंदरि नाम प्रगासु है ओहु सदा सदा थिरु होइ ॥३॥

Jisu anddari naam prgaasu hai ohu sadaa sadaa thiru hoi ||3||

Those who have the Radiant Light of the Naam within, become steady and stable, forever and ever. ||3||


ਇਹੁ ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਇ ਕੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

इहु जनमु पदारथु पाइ कै हरि नामु न चेतै लिव लाइ ॥

Ihu janamu padaarathu paai kai hari naamu na chetai liv laai ||

The blessing of this human life has been obtained, but still, people do not lovingly focus their thoughts on the Name of the Lord.

ਪਗਿ ਖਿਸਿਐ ਰਹਣਾ ਨਹੀ ਆਗੈ ਠਉਰੁ ਨ ਪਾਇ ॥

पगि खिसिऐ रहणा नही आगै ठउरु न पाइ ॥

Pagi khisiai raha(nn)aa nahee aagai thauru na paai ||

Their feet slip, and they cannot stay here any longer. And in the next world, they find no place of rest at all.

ਓਹ ਵੇਲਾ ਹਥਿ ਨ ਆਵਈ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਇ ॥

ओह वेला हथि न आवई अंति गइआ पछुताइ ॥

Oh velaa hathi na aavaee antti gaiaa pachhutaai ||

This opportunity shall not come again. In the end, they depart, regretting and repenting.

ਜਿਸੁ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਉਬਰੈ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੪॥

जिसु नदरि करे सो उबरै हरि सेती लिव लाइ ॥४॥

Jisu nadari kare so ubarai hari setee liv laai ||4||

Those whom the Lord blesses with His Glance of Grace are saved; they are lovingly attuned to the Lord. ||4||


ਦੇਖਾ ਦੇਖੀ ਸਭ ਕਰੇ ਮਨਮੁਖਿ ਬੂਝ ਨ ਪਾਇ ॥

देखा देखी सभ करे मनमुखि बूझ न पाइ ॥

Dekhaa dekhee sabh kare manamukhi boojh na paai ||

They all show off and pretend, but the self-willed manmukhs do not understand.

ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਿਰਦਾ ਸੁਧੁ ਹੈ ਸੇਵ ਪਈ ਤਿਨ ਥਾਇ ॥

जिन गुरमुखि हिरदा सुधु है सेव पई तिन थाइ ॥

Jin guramukhi hiradaa sudhu hai sev paee tin thaai ||

Those Gurmukhs who are pure of heart-their service is accepted.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਹਰਿ ਨਿਤ ਪੜਹਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਸਮਾਇ ॥

हरि गुण गावहि हरि नित पड़हि हरि गुण गाइ समाइ ॥

Hari gu(nn) gaavahi hari nit pa(rr)ahi hari gu(nn) gaai samaai ||

They sing the Glorious Praise of the Lord; they read about the Lord each day. Singing the Praise of the Lord, they merge in absorption.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸਦਾ ਸਚੁ ਹੈ ਜਿ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੫॥੪॥੩੭॥

नानक तिन की बाणी सदा सचु है जि नामि रहे लिव लाइ ॥५॥४॥३७॥

Naanak tin kee baa(nn)ee sadaa sachu hai ji naami rahe liv laai ||5||4||37||

O Nanak, the words of those who are lovingly attuned to the Naam are true forever. ||5||4||37||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਜਿਨੀ ਇਕ ਮਨਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਗੁਰਮਤੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥

जिनी इक मनि नामु धिआइआ गुरमती वीचारि ॥

Jinee ik mani naamu dhiaaiaa guramatee veechaari ||

Those who meditate single-mindedly on the Naam, and contemplate the Teachings of the Guru

ਤਿਨ ਕੇ ਮੁਖ ਸਦ ਉਜਲੇ ਤਿਤੁ ਸਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥

तिन के मुख सद उजले तितु सचै दरबारि ॥

Tin ke mukh sad ujale titu sachai darabaari ||

-their faces are forever radiant in the Court of the True Lord.

ਓਇ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਹਿ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਪਿਆਰਿ ॥੧॥

ओइ अम्रितु पीवहि सदा सदा सचै नामि पिआरि ॥१॥

Oi ammmritu peevahi sadaa sadaa sachai naami piaari ||1||

They drink in the Ambrosial Nectar forever and ever, and they love the True Name. ||1||


ਭਾਈ ਰੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਪਤਿ ਹੋਇ ॥

भाई रे गुरमुखि सदा पति होइ ॥

Bhaaee re guramukhi sadaa pati hoi ||

O Siblings of Destiny, the Gurmukhs are honored forever.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਦਾ ਧਿਆਈਐ ਮਲੁ ਹਉਮੈ ਕਢੈ ਧੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

हरि हरि सदा धिआईऐ मलु हउमै कढै धोइ ॥१॥ रहाउ ॥

Hari hari sadaa dhiaaeeai malu haumai kadhai dhoi ||1|| rahaau ||

They meditate forever on the Lord, Har, Har, and they wash off the filth of egotism. ||1|| Pause ||


ਮਨਮੁਖ ਨਾਮੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਪਤਿ ਜਾਇ ॥

मनमुख नामु न जाणनी विणु नावै पति जाइ ॥

Manamukh naamu na jaa(nn)anee vi(nn)u naavai pati jaai ||

The self-willed manmukhs do not know the Naam. Without the Name, they lose their honor.

ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਓ ਲਾਗੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

सबदै सादु न आइओ लागे दूजै भाइ ॥

Sabadai saadu na aaio laage doojai bhaai ||

They do not savor the Taste of the Shabad; they are attached to the love of duality.

ਵਿਸਟਾ ਕੇ ਕੀੜੇ ਪਵਹਿ ਵਿਚਿ ਵਿਸਟਾ ਸੇ ਵਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥

विसटा के कीड़े पवहि विचि विसटा से विसटा माहि समाइ ॥२॥

Visataa ke kee(rr)e pavahi vichi visataa se visataa maahi samaai ||2||

They are worms in the filth of manure. They fall into manure, and into manure they are absorbed. ||2||


ਤਿਨ ਕਾ ਜਨਮੁ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜੋ ਚਲਹਿ ਸਤਗੁਰ ਭਾਇ ॥

तिन का जनमु सफलु है जो चलहि सतगुर भाइ ॥

Tin kaa janamu saphalu hai jo chalahi satagur bhaai ||

Fruitful are the lives of those who walk in harmony with the Will of the True Guru.

ਕੁਲੁ ਉਧਾਰਹਿ ਆਪਣਾ ਧੰਨੁ ਜਣੇਦੀ ਮਾਇ ॥

कुलु उधारहि आपणा धंनु जणेदी माइ ॥

Kulu udhaarahi aapa(nn)aa dhannu ja(nn)edee maai ||

Their families are saved; blessed are the mothers who gave birth to them.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਜਿਸ ਨਉ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥੩॥

हरि हरि नामु धिआईऐ जिस नउ किरपा करे रजाइ ॥३॥

Hari hari naamu dhiaaeeai jis nau kirapaa kare rajaai ||3||

By His Will He grants His Grace; those who are so blessed, meditate on the Name of the Lord, Har, Har. ||3||


ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥

जिनी गुरमुखि नामु धिआइआ विचहु आपु गवाइ ॥

Jinee guramukhi naamu dhiaaiaa vichahu aapu gavaai ||

The Gurmukhs meditate on the Naam; they eradicate selfishness and conceit from within.

ਓਇ ਅੰਦਰਹੁ ਬਾਹਰਹੁ ਨਿਰਮਲੇ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥

ओइ अंदरहु बाहरहु निरमले सचे सचि समाइ ॥

Oi anddarahu baaharahu niramale sache sachi samaai ||

They are pure, inwardly and outwardly; they merge into the Truest of the True.

ਨਾਨਕ ਆਏ ਸੇ ਪਰਵਾਣੁ ਹਹਿ ਜਿਨ ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਧਿਆਇ ॥੪॥੫॥੩੮॥

नानक आए से परवाणु हहि जिन गुरमती हरि धिआइ ॥४॥५॥३८॥

Naanak aae se paravaa(nn)u hahi jin guramatee hari dhiaai ||4||5||38||

O Nanak, blessed is the coming of those who follow the Guru's Teachings and meditate on the Lord. ||4||5||38||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਹਰਿ ਭਗਤਾ ਹਰਿ ਧਨੁ ਰਾਸਿ ਹੈ ਗੁਰ ਪੂਛਿ ਕਰਹਿ ਵਾਪਾਰੁ ॥

हरि भगता हरि धनु रासि है गुर पूछि करहि वापारु ॥

Hari bhagataa hari dhanu raasi hai gur poochhi karahi vaapaaru ||

The devotees of the Lord have the Wealth and Capital of the Lord; with Guru's Advice, they carry on their trade.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਨਿ ਸਦਾ ਸਦਾ ਵਖਰੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ॥

हरि नामु सलाहनि सदा सदा वखरु हरि नामु अधारु ॥

Hari naamu salaahani sadaa sadaa vakharu hari naamu adhaaru ||

They praise the Name of the Lord forever and ever. The Name of the Lord is their Merchandise and Support.

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਹਰਿ ਭਗਤਾ ਅਤੁਟੁ ਭੰਡਾਰੁ ॥੧॥

गुरि पूरै हरि नामु द्रिड़ाइआ हरि भगता अतुटु भंडारु ॥१॥

Guri poorai hari naamu dri(rr)aaiaa hari bhagataa atutu bhanddaaru ||1||

The Perfect Guru has implanted the Name of the Lord into the Lord's devotees; it is an Inexhaustible Treasure. ||1||


ਭਾਈ ਰੇ ਇਸੁ ਮਨ ਕਉ ਸਮਝਾਇ ॥

भाई रे इसु मन कउ समझाइ ॥

Bhaaee re isu man kau samajhaai ||

O Siblings of Destiny, instruct your minds in this way.

ਏ ਮਨ ਆਲਸੁ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ए मन आलसु किआ करहि गुरमुखि नामु धिआइ ॥१॥ रहाउ ॥

E man aalasu kiaa karahi guramukhi naamu dhiaai ||1|| rahaau ||

O mind, why are you so lazy? Become Gurmukh, and meditate on the Naam. ||1|| Pause ||


ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਹਰਿ ਕਾ ਪਿਆਰੁ ਹੈ ਜੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥

हरि भगति हरि का पिआरु है जे गुरमुखि करे बीचारु ॥

Hari bhagati hari kaa piaaru hai je guramukhi kare beechaaru ||

Devotion to the Lord is love for the Lord. The Gurmukh reflects deeply and contemplates.

ਪਾਖੰਡਿ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਦੁਬਿਧਾ ਬੋਲੁ ਖੁਆਰੁ ॥

पाखंडि भगति न होवई दुबिधा बोलु खुआरु ॥

Paakhanddi bhagati na hovaee dubidhaa bolu khuaaru ||

Hypocrisy is not devotion-speaking words of duality leads only to misery.

ਸੋ ਜਨੁ ਰਲਾਇਆ ਨਾ ਰਲੈ ਜਿਸੁ ਅੰਤਰਿ ਬਿਬੇਕ ਬੀਚਾਰੁ ॥੨॥

सो जनु रलाइआ ना रलै जिसु अंतरि बिबेक बीचारु ॥२॥

So janu ralaaiaa naa ralai jisu anttari bibek beechaaru ||2||

Those humble beings who are filled with keen understanding and meditative contemplation-even though they intermingle with others, they remain distinct. ||2||


ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਹਰਿ ਆਖੀਐ ਜੋ ਹਰਿ ਰਾਖੈ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥

सो सेवकु हरि आखीऐ जो हरि राखै उरि धारि ॥

So sevaku hari aakheeai jo hari raakhai uri dhaari ||

Those who keep the Lord enshrined within their hearts are said to be the servants of the Lord.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸਉਪੇ ਆਗੈ ਧਰੇ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਮਾਰਿ ॥

मनु तनु सउपे आगै धरे हउमै विचहु मारि ॥

Manu tanu saupe aagai dhare haumai vichahu maari ||

Placing mind and body in offering before the Lord, they conquer and eradicate egotism from within.

ਧਨੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਿ ਕਦੇ ਨ ਆਵੈ ਹਾਰਿ ॥੩॥

धनु गुरमुखि सो परवाणु है जि कदे न आवै हारि ॥३॥

Dhanu guramukhi so paravaa(nn)u hai ji kade na aavai haari ||3||

Blessed and acclaimed is that Gurmukh, who shall never be defeated. ||3||


ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਤਾ ਪਾਈਐ ਵਿਣੁ ਕਰਮੈ ਪਾਇਆ ਨ ਜਾਇ ॥

करमि मिलै ता पाईऐ विणु करमै पाइआ न जाइ ॥

Karami milai taa paaeeai vi(nn)u karamai paaiaa na jaai ||

Those who receive His Grace find Him. Without His Grace, He cannot be found.

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਤਰਸਦੇ ਜਿਸੁ ਮੇਲੇ ਸੋ ਮਿਲੈ ਹਰਿ ਆਇ ॥

लख चउरासीह तरसदे जिसु मेले सो मिलै हरि आइ ॥

Lakh chauraaseeh tarasade jisu mele so milai hari aai ||

The 8.4 million species of beings all yearn for the Lord. Those whom He unites, come to be united with the Lord.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਸਦਾ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੬॥੩੯॥

नानक गुरमुखि हरि पाइआ सदा हरि नामि समाइ ॥४॥६॥३९॥

Naanak guramukhi hari paaiaa sadaa hari naami samaai ||4||6||39||

O Nanak, the Gurmukh finds the Lord, and remains forever absorbed in the Lord's Name. ||4||6||39||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਸੁਖ ਸਾਗਰੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

सुख सागरु हरि नामु है गुरमुखि पाइआ जाइ ॥

Sukh saagaru hari naamu hai guramukhi paaiaa jaai ||

The Name of the Lord is the Ocean of Peace; the Gurmukhs obtain it.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਹਜੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥

अनदिनु नामु धिआईऐ सहजे नामि समाइ ॥

Anadinu naamu dhiaaeeai sahaje naami samaai ||

Meditating on the Naam, night and day, they are easily and intuitively absorbed in the Naam.

ਅੰਦਰੁ ਰਚੈ ਹਰਿ ਸਚ ਸਿਉ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥੧॥

अंदरु रचै हरि सच सिउ रसना हरि गुण गाइ ॥१॥

Anddaru rachai hari sach siu rasanaa hari gu(nn) gaai ||1||

Their inner beings are immersed in the True Lord; they sing the Glorious Praises of the Lord. ||1||


ਭਾਈ ਰੇ ਜਗੁ ਦੁਖੀਆ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

भाई रे जगु दुखीआ दूजै भाइ ॥

Bhaaee re jagu dukheeaa doojai bhaai ||

O Siblings of Destiny, the world is in misery, engrossed in the love of duality.

ਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ਸੁਖੁ ਲਹਹਿ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गुर सरणाई सुखु लहहि अनदिनु नामु धिआइ ॥१॥ रहाउ ॥

Gur sara(nn)aaee sukhu lahahi anadinu naamu dhiaai ||1|| rahaau ||

In the Sanctuary of the Guru, peace is found, meditating on the Naam night and day. ||1|| Pause ||


ਸਾਚੇ ਮੈਲੁ ਨ ਲਾਗਈ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹਰਿ ਧਿਆਇ ॥

साचे मैलु न लागई मनु निरमलु हरि धिआइ ॥

Saache mailu na laagaee manu niramalu hari dhiaai ||

The truthful ones are not stained by filth. Meditating on the Lord, their minds remain pure.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੀਐ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥

गुरमुखि सबदु पछाणीऐ हरि अम्रित नामि समाइ ॥

Guramukhi sabadu pachhaa(nn)eeai hari ammmrit naami samaai ||

The Gurmukhs realize the Word of the Shabad; they are immersed in the Ambrosial Nectar of the Lord's Name.

ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਪ੍ਰਚੰਡੁ ਬਲਾਇਆ ਅਗਿਆਨੁ ਅੰਧੇਰਾ ਜਾਇ ॥੨॥

गुर गिआनु प्रचंडु बलाइआ अगिआनु अंधेरा जाइ ॥२॥

Gur giaanu prchanddu balaaiaa agiaanu anddheraa jaai ||2||

The Guru has lit the brilliant light of spiritual wisdom, and the darkness of ignorance has been dispelled. ||2||


ਮਨਮੁਖ ਮੈਲੇ ਮਲੁ ਭਰੇ ਹਉਮੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਵਿਕਾਰੁ ॥

मनमुख मैले मलु भरे हउमै त्रिसना विकारु ॥

Manamukh maile malu bhare haumai trisanaa vikaaru ||

The self-willed manmukhs are polluted. They are filled with the pollution of egotism, wickedness and desire.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਮੈਲੁ ਨ ਉਤਰੈ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥

बिनु सबदै मैलु न उतरै मरि जमहि होइ खुआरु ॥

Binu sabadai mailu na utarai mari jammahi hoi khuaaru ||

Without the Shabad, this pollution is not washed off; through the cycle of death and rebirth, they waste away in misery.

ਧਾਤੁਰ ਬਾਜੀ ਪਲਚਿ ਰਹੇ ਨਾ ਉਰਵਾਰੁ ਨ ਪਾਰੁ ॥੩॥

धातुर बाजी पलचि रहे ना उरवारु न पारु ॥३॥

Dhaatur baajee palachi rahe naa uravaaru na paaru ||3||

Engrossed in this transitory drama, they are not at home in either this world or the next. ||3||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਪ ਤਪ ਸੰਜਮੀ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਪਿਆਰੁ ॥

गुरमुखि जप तप संजमी हरि कै नामि पिआरु ॥

Guramukhi jap tap sanjjamee hari kai naami piaaru ||

For the Gurmukh, the love of the Name of the Lord is chanting, deep meditation and self-discipline.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਧਿਆਈਐ ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥

गुरमुखि सदा धिआईऐ एकु नामु करतारु ॥

Guramukhi sadaa dhiaaeeai eku naamu karataaru ||

The Gurmukh meditates forever on the Name of the One Creator Lord.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਭਨਾ ਜੀਆ ਕਾ ਆਧਾਰੁ ॥੪॥੭॥੪੦॥

नानक नामु धिआईऐ सभना जीआ का आधारु ॥४॥७॥४०॥

Naanak naamu dhiaaeeai sabhanaa jeeaa kaa aadhaaru ||4||7||40||

O Nanak, meditate on the Naam, the Name of the Lord, the Support of all beings. ||4||7||40||


ਸ੍ਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

स्रीरागु महला ३ ॥

Sreeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਮਨਮੁਖੁ ਮੋਹਿ ਵਿਆਪਿਆ ਬੈਰਾਗੁ ਉਦਾਸੀ ਨ ਹੋਇ ॥

मनमुखु मोहि विआपिआ बैरागु उदासी न होइ ॥

Manamukhu mohi viaapiaa bairaagu udaasee na hoi ||

The self-willed manmukhs are engrossed in emotional attachment; they are not balanced or detached.

ਸਬਦੁ ਨ ਚੀਨੈ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਹਰਿ ਦਰਗਹਿ ਪਤਿ ਖੋਇ ॥

सबदु न चीनै सदा दुखु हरि दरगहि पति खोइ ॥

Sabadu na cheenai sadaa dukhu hari daragahi pati khoi ||

They do not comprehend the Word of the Shabad. They suffer in pain forever, and lose their honor in the Court of the Lord.

ਹਉਮੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਈਐ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੧॥

हउमै गुरमुखि खोईऐ नामि रते सुखु होइ ॥१॥

Haumai guramukhi khoeeai naami rate sukhu hoi ||1||

The Gurmukhs shed their ego; attuned to the Naam, they find peace. ||1||


ਮੇਰੇ ਮਨ ਅਹਿਨਿਸਿ ਪੂਰਿ ਰਹੀ ਨਿਤ ਆਸਾ ॥

मेरे मन अहिनिसि पूरि रही नित आसा ॥

Mere man ahinisi poori rahee nit aasaa ||

O my mind, day and night, you are always full of wishful hopes.

ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਮੋਹੁ ਪਰਜਲੈ ਘਰ ਹੀ ਮਾਹਿ ਉਦਾਸਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

सतगुरु सेवि मोहु परजलै घर ही माहि उदासा ॥१॥ रहाउ ॥

Sataguru sevi mohu parajalai ghar hee maahi udaasaa ||1|| rahaau ||

Serve the True Guru, and your emotional attachment shall be totally burnt away; remain detached within the home of your heart. ||1|| Pause ||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰਮ ਕਮਾਵੈ ਬਿਗਸੈ ਹਰਿ ਬੈਰਾਗੁ ਅਨੰਦੁ ॥

गुरमुखि करम कमावै बिगसै हरि बैरागु अनंदु ॥

Guramukhi karam kamaavai bigasai hari bairaagu ananddu ||

The Gurmukhs do good deeds and blossom forth; balanced and detached in the Lord, they are in ecstasy.

ਅਹਿਨਿਸਿ ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਨਿਚੰਦੁ ॥

अहिनिसि भगति करे दिनु राती हउमै मारि निचंदु ॥

Ahinisi bhagati kare dinu raatee haumai maari nichanddu ||

Night and day, they perform devotional worship, day and night; subduing their ego, they are carefree.

ਵਡੈ ਭਾਗਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਪਾਈ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਸਹਜਿ ਅਨੰਦੁ ॥੨॥

वडै भागि सतसंगति पाई हरि पाइआ सहजि अनंदु ॥२॥

Vadai bhaagi satasanggati paaee hari paaiaa sahaji ananddu ||2||

By great good fortune, I found the Sat Sangat, the True Congregation; I have found the Lord, with intuitive ease and ecstasy. ||2||


ਸੋ ਸਾਧੂ ਬੈਰਾਗੀ ਸੋਈ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਵਸਾਏ ॥

सो साधू बैरागी सोई हिरदै नामु वसाए ॥

So saadhoo bairaagee soee hiradai naamu vasaae ||

That person is a Holy Saadhu, and a renouncer of the world, whose heart is filled with the Naam.

ਅੰਤਰਿ ਲਾਗਿ ਨ ਤਾਮਸੁ ਮੂਲੇ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥

अंतरि लागि न तामसु मूले विचहु आपु गवाए ॥

Anttari laagi na taamasu moole vichahu aapu gavaae ||

His inner being is not touched by anger or dark energies at all; he has lost his selfishness and conceit.

ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਸਤਗੁਰੂ ਦਿਖਾਲਿਆ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਆ ਅਘਾਏ ॥੩॥

नामु निधानु सतगुरू दिखालिआ हरि रसु पीआ अघाए ॥३॥

Naamu nidhaanu sataguroo dikhaaliaa hari rasu peeaa aghaae ||3||

The True Guru has revealed to him the Treasure of the Naam, the Name of the Lord; he drinks in the Sublime Essence of the Lord, and is satisfied. ||3||


ਜਿਨਿ ਕਿਨੈ ਪਾਇਆ ਸਾਧਸੰਗਤੀ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਬੈਰਾਗਿ ॥

जिनि किनै पाइआ साधसंगती पूरै भागि बैरागि ॥

Jini kinai paaiaa saadhasanggatee poorai bhaagi bairaagi ||

Whoever has found it, has done so in the Saadh Sangat, the Company of the Holy. Through perfect good fortune, such balanced detachment is attained.

ਮਨਮੁਖ ਫਿਰਹਿ ਨ ਜਾਣਹਿ ਸਤਗੁਰੁ ਹਉਮੈ ਅੰਦਰਿ ਲਾਗਿ ॥

मनमुख फिरहि न जाणहि सतगुरु हउमै अंदरि लागि ॥

Manamukh phirahi na jaa(nn)ahi sataguru haumai anddari laagi ||

The self-willed manmukhs wander around lost, but they do not know the True Guru. They are inwardly attached to egotism.

ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਰੰਗਾਏ ਬਿਨੁ ਭੈ ਕੇਹੀ ਲਾਗਿ ॥੪॥੮॥੪੧॥

नानक सबदि रते हरि नामि रंगाए बिनु भै केही लागि ॥४॥८॥४१॥

Naanak sabadi rate hari naami ranggaae binu bhai kehee laagi ||4||8||41||

O Nanak, those who are attuned to the Shabad are dyed in the Color of the Lord's Name. Without the Fear of God, how can they retain this Color? ||4||8||41||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਘਰ ਹੀ ਸਉਦਾ ਪਾਈਐ ਅੰਤਰਿ ਸਭ ਵਥੁ ਹੋਇ ॥

घर ही सउदा पाईऐ अंतरि सभ वथु होइ ॥

Ghar hee saudaa paaeeai anttari sabh vathu hoi ||

Within the home of your own inner being, the merchandise is obtained. All commodities are within.

ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲੀਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਵੈ ਕੋਇ ॥

खिनु खिनु नामु समालीऐ गुरमुखि पावै कोइ ॥

Khinu khinu naamu samaaleeai guramukhi paavai koi ||

Each and every moment, dwell on the Naam, the Name of the Lord; the Gurmukhs obtain it.

ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਅਖੁਟੁ ਹੈ ਵਡਭਾਗਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੧॥

नामु निधानु अखुटु है वडभागि परापति होइ ॥१॥

Naamu nidhaanu akhutu hai vadabhaagi paraapati hoi ||1||

The Treasure of the Naam is inexhaustible. By great good fortune, it is obtained. ||1||


ਮੇਰੇ ਮਨ ਤਜਿ ਨਿੰਦਾ ਹਉਮੈ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥

मेरे मन तजि निंदा हउमै अहंकारु ॥

Mere man taji ninddaa haumai ahankkaaru ||

O my mind, give up slander, egotism and arrogance.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਦਾ ਧਿਆਇ ਤੂ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੰਕਾਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

हरि जीउ सदा धिआइ तू गुरमुखि एकंकारु ॥१॥ रहाउ ॥

Hari jeeu sadaa dhiaai too guramukhi ekankkaaru ||1|| rahaau ||

Become Gurmukh, and meditate forever on the Dear Lord, the One and Only Creator. ||1|| Pause ||


ਗੁਰਮੁਖਾ ਕੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਬੀਚਾਰਿ ॥

गुरमुखा के मुख उजले गुर सबदी बीचारि ॥

Guramukhaa ke mukh ujale gur sabadee beechaari ||

The faces of the Gurmukhs are radiant and bright; they reflect on the Word of the Guru's Shabad.

ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਦੇ ਜਪਿ ਜਪਿ ਰਿਦੈ ਮੁਰਾਰਿ ॥

हलति पलति सुखु पाइदे जपि जपि रिदै मुरारि ॥

Halati palati sukhu paaide japi japi ridai muraari ||

They obtain peace in this world and the next, chanting and meditating within their hearts on the Lord.

ਘਰ ਹੀ ਵਿਚਿ ਮਹਲੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥੨॥

घर ही विचि महलु पाइआ गुर सबदी वीचारि ॥२॥

Ghar hee vichi mahalu paaiaa gur sabadee veechaari ||2||

Within the home of their own inner being, they obtain the Mansion of the Lord's Presence, reflecting on the Guru's Shabad. ||2||


ਸਤਗੁਰ ਤੇ ਜੋ ਮੁਹ ਫੇਰਹਿ ਮਥੇ ਤਿਨ ਕਾਲੇ ॥

सतगुर ते जो मुह फेरहि मथे तिन काले ॥

Satagur te jo muh pherahi mathe tin kaale ||

Those who turn their faces away from the True Guru shall have their faces blackened.

ਅਨਦਿਨੁ ਦੁਖ ਕਮਾਵਦੇ ਨਿਤ ਜੋਹੇ ਜਮ ਜਾਲੇ ॥

अनदिनु दुख कमावदे नित जोहे जम जाले ॥

Anadinu dukh kamaavade nit johe jam jaale ||

Night and day, they suffer in pain; they see the noose of Death always hovering above them.

ਸੁਪਨੈ ਸੁਖੁ ਨ ਦੇਖਨੀ ਬਹੁ ਚਿੰਤਾ ਪਰਜਾਲੇ ॥੩॥

सुपनै सुखु न देखनी बहु चिंता परजाले ॥३॥

Supanai sukhu na dekhanee bahu chinttaa parajaale ||3||

Even in their dreams, they find no peace; they are consumed by the fires of intense anxiety. ||3||


ਸਭਨਾ ਕਾ ਦਾਤਾ ਏਕੁ ਹੈ ਆਪੇ ਬਖਸ ਕਰੇਇ ॥

सभना का दाता एकु है आपे बखस करेइ ॥

Sabhanaa kaa daataa eku hai aape bakhas karei ||

The One Lord is the Giver of all; He Himself bestows all blessings.

ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਵਈ ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਦੇਇ ॥

कहणा किछू न जावई जिसु भावै तिसु देइ ॥

Kaha(nn)aa kichhoo na jaavaee jisu bhaavai tisu dei ||

No one else has any say in this; He gives just as He pleases.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਸੋਇ ॥੪॥੯॥੪੨॥

नानक गुरमुखि पाईऐ आपे जाणै सोइ ॥४॥९॥४२॥

Naanak guramukhi paaeeai aape jaa(nn)ai soi ||4||9||42||

O Nanak, the Gurmukhs obtain Him; He Himself knows Himself. ||4||9||42||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸੇਵੀਐ ਸਚੁ ਵਡਿਆਈ ਦੇਇ ॥

सचा साहिबु सेवीऐ सचु वडिआई देइ ॥

Sachaa saahibu seveeai sachu vadiaaee dei ||

Serve your True Lord and Master, and you shall be blessed with true greatness.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਉਮੈ ਦੂਰਿ ਕਰੇਇ ॥

गुर परसादी मनि वसै हउमै दूरि करेइ ॥

Gur parasaadee mani vasai haumai doori karei ||

By Guru's Grace, He abides in the mind, and egotism is driven out.

ਇਹੁ ਮਨੁ ਧਾਵਤੁ ਤਾ ਰਹੈ ਜਾ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥੧॥

इहु मनु धावतु ता रहै जा आपे नदरि करेइ ॥१॥

Ihu manu dhaavatu taa rahai jaa aape nadari karei ||1||

This wandering mind comes to rest, when the Lord casts His Glance of Grace. ||1||


ਭਾਈ ਰੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥

भाई रे गुरमुखि हरि नामु धिआइ ॥

Bhaaee re guramukhi hari naamu dhiaai ||

O Siblings of Destiny, become Gurmukh, and meditate on the Name of the Lord.

ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਸਦ ਮਨਿ ਵਸੈ ਮਹਲੀ ਪਾਵੈ ਥਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

नामु निधानु सद मनि वसै महली पावै थाउ ॥१॥ रहाउ ॥

Naamu nidhaanu sad mani vasai mahalee paavai thaau ||1|| rahaau ||

The Treasure of the Naam abides forever within the mind, and one's place of rest is found in the Mansion of the Lord's Presence. ||1|| Pause ||


ਮਨਮੁਖ ਮਨੁ ਤਨੁ ਅੰਧੁ ਹੈ ਤਿਸ ਨਉ ਠਉਰ ਨ ਠਾਉ ॥

मनमुख मनु तनु अंधु है तिस नउ ठउर न ठाउ ॥

Manamukh manu tanu anddhu hai tis nau thaur na thaau ||

The minds and bodies of the self-willed manmukhs are filled with darkness; they find no shelter, no place of rest.

ਬਹੁ ਜੋਨੀ ਭਉਦਾ ਫਿਰੈ ਜਿਉ ਸੁੰਞੈਂ ਘਰਿ ਕਾਉ ॥

बहु जोनी भउदा फिरै जिउ सुंञैं घरि काउ ॥

Bahu jonee bhaudaa phirai jiu sun(ny)ain ghari kaau ||

Through countless incarnations they wander lost, like crows in a deserted house.

ਗੁਰਮਤੀ ਘਟਿ ਚਾਨਣਾ ਸਬਦਿ ਮਿਲੈ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥੨॥

गुरमती घटि चानणा सबदि मिलै हरि नाउ ॥२॥

Guramatee ghati chaana(nn)aa sabadi milai hari naau ||2||

Through the Guru's Teachings, the heart is illuminated. Through the Shabad, the Name of the Lord is received. ||2||


ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਬਿਖਿਆ ਅੰਧੁ ਹੈ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਗੁਬਾਰ ॥

त्रै गुण बिखिआ अंधु है माइआ मोह गुबार ॥

Trai gu(nn) bikhiaa anddhu hai maaiaa moh gubaar ||

In the corruption of the three qualities, there is blindness; in attachment to Maya, there is darkness.

ਲੋਭੀ ਅਨ ਕਉ ਸੇਵਦੇ ਪੜਿ ਵੇਦਾ ਕਰੈ ਪੂਕਾਰ ॥

लोभी अन कउ सेवदे पड़ि वेदा करै पूकार ॥

Lobhee an kau sevade pa(rr)i vedaa karai pookaar ||

The greedy people serve others, instead of the Lord, although they loudly announce their reading of scriptures.

ਬਿਖਿਆ ਅੰਦਰਿ ਪਚਿ ਮੁਏ ਨਾ ਉਰਵਾਰੁ ਨ ਪਾਰੁ ॥੩॥

बिखिआ अंदरि पचि मुए ना उरवारु न पारु ॥३॥

Bikhiaa anddari pachi mue naa uravaaru na paaru ||3||

They are burnt to death by their own corruption; they are not at home, on either this shore or the one beyond. ||3||


ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਸਾਰਿਆ ਜਗਤ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਿ ॥

माइआ मोहि विसारिआ जगत पिता प्रतिपालि ॥

Maaiaa mohi visaariaa jagat pitaa prtipaali ||

In attachment to Maya, they have forgotten the Father, the Cherisher of the World.

ਬਾਝਹੁ ਗੁਰੂ ਅਚੇਤੁ ਹੈ ਸਭ ਬਧੀ ਜਮਕਾਲਿ ॥

बाझहु गुरू अचेतु है सभ बधी जमकालि ॥

Baajhahu guroo achetu hai sabh badhee jamakaali ||

Without the Guru, all are unconscious; they are held in bondage by the Messenger of Death.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮਤਿ ਉਬਰੇ ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥੪॥੧੦॥੪੩॥

नानक गुरमति उबरे सचा नामु समालि ॥४॥१०॥४३॥

Naanak guramati ubare sachaa naamu samaali ||4||10||43||

O Nanak, through the Guru's Teachings, you shall be saved, contemplating the True Name. ||4||10||43||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਚਉਥਾ ਪਦੁ ਪਾਇ ॥

त्रै गुण माइआ मोहु है गुरमुखि चउथा पदु पाइ ॥

Trai gu(nn) maaiaa mohu hai guramukhi chauthaa padu paai ||

The three qualities hold people in attachment to Maya. The Gurmukh attains the fourth state of higher consciousness.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਮੇਲਾਇਅਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥

करि किरपा मेलाइअनु हरि नामु वसिआ मनि आइ ॥

Kari kirapaa melaaianu hari naamu vasiaa mani aai ||

Granting His Grace, God unites us with Himself. The Name of the Lord comes to abide within the mind.

ਪੋਤੈ ਜਿਨ ਕੈ ਪੁੰਨੁ ਹੈ ਤਿਨ ਸਤਸੰਗਤਿ ਮੇਲਾਇ ॥੧॥

पोतै जिन कै पुंनु है तिन सतसंगति मेलाइ ॥१॥

Potai jin kai punnu hai tin satasanggati melaai ||1||

Those who have the treasure of goodness join the Sat Sangat, the True Congregation. ||1||


ਭਾਈ ਰੇ ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਚਿ ਰਹਾਉ ॥

भाई रे गुरमति साचि रहाउ ॥

Bhaaee re guramati saachi rahaau ||

O Siblings of Destiny, follow the Guru's Teachings and dwell in truth.

ਸਾਚੋ ਸਾਚੁ ਕਮਾਵਣਾ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

साचो साचु कमावणा साचै सबदि मिलाउ ॥१॥ रहाउ ॥

Saacho saachu kamaava(nn)aa saachai sabadi milaau ||1|| rahaau ||

Practice truth, and only truth, and merge in the True Word of the Shabad. ||1|| Pause ||


ਜਿਨੀ ਨਾਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ਤਿਨ ਵਿਟਹੁ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥

जिनी नामु पछाणिआ तिन विटहु बलि जाउ ॥

Jinee naamu pachhaa(nn)iaa tin vitahu bali jaau ||

I am a sacrifice to those who recognize the Naam, the Name of the Lord.

ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਚਰਣੀ ਲਗਾ ਚਲਾ ਤਿਨ ਕੈ ਭਾਇ ॥

आपु छोडि चरणी लगा चला तिन कै भाइ ॥

Aapu chhodi chara(nn)ee lagaa chalaa tin kai bhaai ||

Renouncing selfishness, I fall at their feet, and walk in harmony with His Will.

ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਸਹਜੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥

लाहा हरि हरि नामु मिलै सहजे नामि समाइ ॥२॥

Laahaa hari hari naamu milai sahaje naami samaai ||2||

Earning the Profit of the Name of the Lord, Har, Har, I am intuitively absorbed in the Naam. ||2||


ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਈਐ ਨਾਮੁ ਨ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥

बिनु गुर महलु न पाईऐ नामु न परापति होइ ॥

Binu gur mahalu na paaeeai naamu na paraapati hoi ||

Without the Guru, the Mansion of the Lord's Presence is not found, and the Naam is not obtained.

ਐਸਾ ਸਤਗੁਰੁ ਲੋੜਿ ਲਹੁ ਜਿਦੂ ਪਾਈਐ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥

ऐसा सतगुरु लोड़ि लहु जिदू पाईऐ सचु सोइ ॥

Aisaa sataguru lo(rr)i lahu jidoo paaeeai sachu soi ||

Seek and find such a True Guru, who shall lead you to the True Lord.

ਅਸੁਰ ਸੰਘਾਰੈ ਸੁਖਿ ਵਸੈ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੁ ਹੋਇ ॥੩॥

असुर संघारै सुखि वसै जो तिसु भावै सु होइ ॥३॥

Asur sangghaarai sukhi vasai jo tisu bhaavai su hoi ||3||

Destroy your evil passions, and you shall dwell in peace. Whatever pleases the Lord comes to pass. ||3||


ਜੇਹਾ ਸਤਗੁਰੁ ਕਰਿ ਜਾਣਿਆ ਤੇਹੋ ਜੇਹਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

जेहा सतगुरु करि जाणिआ तेहो जेहा सुखु होइ ॥

Jehaa sataguru kari jaa(nn)iaa teho jehaa sukhu hoi ||

As one knows the True Guru, so is the peace obtained.

ਏਹੁ ਸਹਸਾ ਮੂਲੇ ਨਾਹੀ ਭਾਉ ਲਾਏ ਜਨੁ ਕੋਇ ॥

एहु सहसा मूले नाही भाउ लाए जनु कोइ ॥

Ehu sahasaa moole naahee bhaau laae janu koi ||

There is no doubt at all about this, but those who love Him are very rare.

ਨਾਨਕ ਏਕ ਜੋਤਿ ਦੁਇ ਮੂਰਤੀ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੪॥੧੧॥੪੪॥

नानक एक जोति दुइ मूरती सबदि मिलावा होइ ॥४॥११॥४४॥

Naanak ek joti dui mooratee sabadi milaavaa hoi ||4||11||44||

O Nanak, the One Light has two forms; through the Shabad, union is attained. ||4||11||44||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਛੋਡਿ ਬਿਖਿਆ ਲੋਭਾਣੇ ਸੇਵਾ ਕਰਹਿ ਵਿਡਾਣੀ ॥

अम्रितु छोडि बिखिआ लोभाणे सेवा करहि विडाणी ॥

Ammmritu chhodi bikhiaa lobhaa(nn)e sevaa karahi vidaa(nn)ee ||

Discarding the Ambrosial Nectar, they greedily grab the poison; they serve others, instead of the Lord.

ਆਪਣਾ ਧਰਮੁ ਗਵਾਵਹਿ ਬੂਝਹਿ ਨਾਹੀ ਅਨਦਿਨੁ ਦੁਖਿ ਵਿਹਾਣੀ ॥

आपणा धरमु गवावहि बूझहि नाही अनदिनु दुखि विहाणी ॥

Aapa(nn)aa dharamu gavaavahi boojhahi naahee anadinu dukhi vihaa(nn)ee ||

They lose their faith, they have no understanding; night and day, they suffer in pain.

ਮਨਮੁਖ ਅੰਧ ਨ ਚੇਤਹੀ ਡੂਬਿ ਮੁਏ ਬਿਨੁ ਪਾਣੀ ॥੧॥

मनमुख अंध न चेतही डूबि मुए बिनु पाणी ॥१॥

Manamukh anddh na chetahee doobi mue binu paa(nn)ee ||1||

The blind, self-willed manmukhs do not even think of the Lord; they are drowned to death without water. ||1||


ਮਨ ਰੇ ਸਦਾ ਭਜਹੁ ਹਰਿ ਸਰਣਾਈ ॥

मन रे सदा भजहु हरि सरणाई ॥

Man re sadaa bhajahu hari sara(nn)aaee ||

O mind, vibrate and meditate forever on the Lord; seek the Protection of His Sanctuary.

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਅੰਤਰਿ ਵਸੈ ਤਾ ਹਰਿ ਵਿਸਰਿ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गुर का सबदु अंतरि वसै ता हरि विसरि न जाई ॥१॥ रहाउ ॥

Gur kaa sabadu anttari vasai taa hari visari na jaaee ||1|| rahaau ||

If the Word of the Guru's Shabad abides deep within, then you shall not forget the Lord. ||1|| Pause ||


ਇਹੁ ਸਰੀਰੁ ਮਾਇਆ ਕਾ ਪੁਤਲਾ ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਦੁਸਟੀ ਪਾਈ ॥

इहु सरीरु माइआ का पुतला विचि हउमै दुसटी पाई ॥

Ihu sareeru maaiaa kaa putalaa vichi haumai dusatee paaee ||

This body is the puppet of Maya. The evil of egotism is within it.

ਆਵਣੁ ਜਾਣਾ ਜੰਮਣੁ ਮਰਣਾ ਮਨਮੁਖਿ ਪਤਿ ਗਵਾਈ ॥

आवणु जाणा जमणु मरणा मनमुखि पति गवाई ॥

Aava(nn)u jaa(nn)aa jamma(nn)u mara(nn)aa manamukhi pati gavaaee ||

Coming and going through birth and death, the self-willed manmukhs lose their honor.

ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਈ ॥੨॥

सतगुरु सेवि सदा सुखु पाइआ जोती जोति मिलाई ॥२॥

Sataguru sevi sadaa sukhu paaiaa jotee joti milaaee ||2||

Serving the True Guru, eternal peace is obtained, and one's light merges into the Light. ||2||


ਸਤਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਅਤਿ ਸੁਖਾਲੀ ਜੋ ਇਛੇ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਏ ॥

सतगुर की सेवा अति सुखाली जो इछे सो फलु पाए ॥

Satagur kee sevaa ati sukhaalee jo ichhe so phalu paae ||

Serving the True Guru brings a deep and profound peace, and one's desires are fulfilled.

ਜਤੁ ਸਤੁ ਤਪੁ ਪਵਿਤੁ ਸਰੀਰਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

जतु सतु तपु पवितु सरीरा हरि हरि मंनि वसाए ॥

Jatu satu tapu pavitu sareeraa hari hari manni vasaae ||

Abstinence, truthfulness and self-discipline are obtained, and the body is purified; the Lord, Har, Har, comes to dwell within the mind.

ਸਦਾ ਅਨੰਦਿ ਰਹੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥੩॥

सदा अनंदि रहै दिनु राती मिलि प्रीतम सुखु पाए ॥३॥

Sadaa ananddi rahai dinu raatee mili preetam sukhu paae ||3||

Such a person remains blissful forever, day and night. Meeting the Beloved, peace is found. ||3||


ਜੋ ਸਤਗੁਰ ਕੀ ਸਰਣਾਗਤੀ ਹਉ ਤਿਨ ਕੈ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥

जो सतगुर की सरणागती हउ तिन कै बलि जाउ ॥

Jo satagur kee sara(nn)aagatee hau tin kai bali jaau ||

I am a sacrifice to those who seek the Sanctuary of the True Guru.

ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਚੀ ਵਡਿਆਈ ਸਹਜੇ ਸਚਿ ਸਮਾਉ ॥

दरि सचै सची वडिआई सहजे सचि समाउ ॥

Dari sachai sachee vadiaaee sahaje sachi samaau ||

In the Court of the True One, they are blessed with true greatness; they are intuitively absorbed into the True Lord.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਪਾਈਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਉ ॥੪॥੧੨॥੪੫॥

नानक नदरी पाईऐ गुरमुखि मेलि मिलाउ ॥४॥१२॥४५॥

Naanak nadaree paaeeai guramukhi meli milaau ||4||12||45||

O Nanak, by His Glance of Grace He is found; the Gurmukh is united in His Union. ||4||12||45||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਮਨਮੁਖ ਕਰਮ ਕਮਾਵਣੇ ਜਿਉ ਦੋਹਾਗਣਿ ਤਨਿ ਸੀਗਾਰੁ ॥

मनमुख करम कमावणे जिउ दोहागणि तनि सीगारु ॥

Manamukh karam kamaava(nn)e jiu dohaaga(nn)i tani seegaaru ||

The self-willed manmukh performs religious rituals, like the unwanted bride decorating her body.

ਸੇਜੈ ਕੰਤੁ ਨ ਆਵਈ ਨਿਤ ਨਿਤ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥

सेजै कंतु न आवई नित नित होइ खुआरु ॥

Sejai kanttu na aavaee nit nit hoi khuaaru ||

Her Husband Lord does not come to her bed; day after day, she grows more and more miserable.

ਪਿਰ ਕਾ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਵਈ ਨਾ ਦੀਸੈ ਘਰੁ ਬਾਰੁ ॥੧॥

पिर का महलु न पावई ना दीसै घरु बारु ॥१॥

Pir kaa mahalu na paavaee naa deesai gharu baaru ||1||

She does not attain the Mansion of His Presence; she does not find the door to His House. ||1||


ਭਾਈ ਰੇ ਇਕ ਮਨਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥

भाई रे इक मनि नामु धिआइ ॥

Bhaaee re ik mani naamu dhiaai ||

O Siblings of Destiny, meditate on the Naam with one-pointed mind.

ਸੰਤਾ ਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਜਪਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਸੁਖੁ ਪਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

संता संगति मिलि रहै जपि राम नामु सुखु पाइ ॥१॥ रहाउ ॥

Santtaa sanggati mili rahai japi raam naamu sukhu paai ||1|| rahaau ||

Remain united with the Society of the Saints; chant the Name of the Lord, and find peace. ||1|| Pause ||


ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸੋਹਾਗਣੀ ਪਿਰੁ ਰਾਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

गुरमुखि सदा सोहागणी पिरु राखिआ उर धारि ॥

Guramukhi sadaa sohaaga(nn)ee piru raakhiaa ur dhaari ||

The Gurmukh is the happy and pure soul-bride forever. She keeps her Husband Lord enshrined within her heart.

ਮਿਠਾ ਬੋਲਹਿ ਨਿਵਿ ਚਲਹਿ ਸੇਜੈ ਰਵੈ ਭਤਾਰੁ ॥

मिठा बोलहि निवि चलहि सेजै रवै भतारु ॥

Mithaa bolahi nivi chalahi sejai ravai bhataaru ||

Her speech is sweet, and her way of life is humble. She enjoys the Bed of her Husband Lord.

ਸੋਭਾਵੰਤੀ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਿਨ ਗੁਰ ਕਾ ਹੇਤੁ ਅਪਾਰੁ ॥੨॥

सोभावंती सोहागणी जिन गुर का हेतु अपारु ॥२॥

Sobhaavanttee sohaaga(nn)ee jin gur kaa hetu apaaru ||2||

The happy and pure soul-bride is noble; she has infinite love for the Guru. ||2||


ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਸਤਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਜਾ ਭਾਗੈ ਕਾ ਉਦਉ ਹੋਇ ॥

पूरै भागि सतगुरु मिलै जा भागै का उदउ होइ ॥

Poorai bhaagi sataguru milai jaa bhaagai kaa udau hoi ||

By perfect good fortune, one meets the True Guru, when one's destiny is awakened.

ਅੰਤਰਹੁ ਦੁਖੁ ਭ੍ਰਮੁ ਕਟੀਐ ਸੁਖੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥

अंतरहु दुखु भ्रमु कटीऐ सुखु परापति होइ ॥

Anttarahu dukhu bhrmu kateeai sukhu paraapati hoi ||

Suffering and doubt are cut out from within, and peace is obtained.

ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਜੋ ਚਲੈ ਦੁਖੁ ਨ ਪਾਵੈ ਕੋਇ ॥੩॥

गुर कै भाणै जो चलै दुखु न पावै कोइ ॥३॥

Gur kai bhaa(nn)ai jo chalai dukhu na paavai koi ||3||

One who walks in harmony with the Guru's Will shall not suffer in pain. ||3||


ਗੁਰ ਕੇ ਭਾਣੇ ਵਿਚਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਸਹਜੇ ਪਾਵੈ ਕੋਇ ॥

गुर के भाणे विचि अम्रितु है सहजे पावै कोइ ॥

Gur ke bhaa(nn)e vichi ammmritu hai sahaje paavai koi ||

The Amrit, the Ambrosial Nectar, is in the Guru's Will. With intuitive ease, it is obtained.

ਜਿਨਾ ਪਰਾਪਤਿ ਤਿਨ ਪੀਆ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਖੋਇ ॥

जिना परापति तिन पीआ हउमै विचहु खोइ ॥

Jinaa paraapati tin peeaa haumai vichahu khoi ||

Those who are destined to have it, drink it in; their egotism is eradicated from within.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਚਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੪॥੧੩॥੪੬॥

नानक गुरमुखि नामु धिआईऐ सचि मिलावा होइ ॥४॥१३॥४६॥

Naanak guramukhi naamu dhiaaeeai sachi milaavaa hoi ||4||13||46||

O Nanak, the Gurmukh meditates on the Naam, and is united with the True Lord. ||4||13||46||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਜਾ ਪਿਰੁ ਜਾਣੈ ਆਪਣਾ ਤਨੁ ਮਨੁ ਅਗੈ ਧਰੇਇ ॥

जा पिरु जाणै आपणा तनु मनु अगै धरेइ ॥

Jaa piru jaa(nn)ai aapa(nn)aa tanu manu agai dharei ||

If you know that He is your Husband Lord, offer your body and mind to Him.

ਸੋਹਾਗਣੀ ਕਰਮ ਕਮਾਵਦੀਆ ਸੇਈ ਕਰਮ ਕਰੇਇ ॥

सोहागणी करम कमावदीआ सेई करम करेइ ॥

Sohaaga(nn)ee karam kamaavadeeaa seee karam karei ||

Behave like the happy and pure soul-bride.

ਸਹਜੇ ਸਾਚਿ ਮਿਲਾਵੜਾ ਸਾਚੁ ਵਡਾਈ ਦੇਇ ॥੧॥

सहजे साचि मिलावड़ा साचु वडाई देइ ॥१॥

Sahaje saachi milaava(rr)aa saachu vadaaee dei ||1||

With intuitive ease, you shall merge with the True Lord, and He shall bless you with true greatness. ||1||


ਭਾਈ ਰੇ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥

भाई रे गुर बिनु भगति न होइ ॥

Bhaaee re gur binu bhagati na hoi ||

O Siblings of Destiny, without the Guru, there is no devotional worship.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਭਗਤਿ ਨ ਪਾਈਐ ਜੇ ਲੋਚੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

बिनु गुर भगति न पाईऐ जे लोचै सभु कोइ ॥१॥ रहाउ ॥

Binu gur bhagati na paaeeai je lochai sabhu koi ||1|| rahaau ||

Without the Guru, devotion is not obtained, even though everyone may long for it. ||1|| Pause ||


ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਫੇਰੁ ਪਇਆ ਕਾਮਣਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

लख चउरासीह फेरु पइआ कामणि दूजै भाइ ॥

Lakh chauraaseeh pheru paiaa kaama(nn)i doojai bhaai ||

The soul-bride in love with duality goes around the wheel of reincarnation, through 8.4 million incarnations.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਨੀਦ ਨ ਆਵਈ ਦੁਖੀ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਇ ॥

बिनु गुर नीद न आवई दुखी रैणि विहाइ ॥

Binu gur need na aavaee dukhee rai(nn)i vihaai ||

Without the Guru, she finds no sleep, and she passes her life-night in pain.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਪਿਰੁ ਨ ਪਾਈਐ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ॥੨॥

बिनु सबदै पिरु न पाईऐ बिरथा जनमु गवाइ ॥२॥

Binu sabadai piru na paaeeai birathaa janamu gavaai ||2||

Without the Shabad, she does not find her Husband Lord, and her life wastes away in vain. ||2||


ਹਉ ਹਉ ਕਰਤੀ ਜਗੁ ਫਿਰੀ ਨਾ ਧਨੁ ਸੰਪੈ ਨਾਲਿ ॥

हउ हउ करती जगु फिरी ना धनु स्मपै नालि ॥

Hau hau karatee jagu phiree naa dhanu samppai naali ||

Practicing egotism, selfishness and conceit, she wanders around the world, but her wealth and property will not go with her.

ਅੰਧੀ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਈ ਸਭ ਬਾਧੀ ਜਮਕਾਲਿ ॥

अंधी नामु न चेतई सभ बाधी जमकालि ॥

Anddhee naamu na chetaee sabh baadhee jamakaali ||

The spiritually blind do not even think of the Naam; they are all bound and gagged by the Messenger of Death.

ਸਤਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਧਨੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਰਿਦੈ ਸਮਾਲਿ ॥੩॥

सतगुरि मिलिऐ धनु पाइआ हरि नामा रिदै समालि ॥३॥

Sataguri miliai dhanu paaiaa hari naamaa ridai samaali ||3||

Meeting the True Guru, the wealth is obtained, contemplating the Name of the Lord in the heart. ||3||


ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੇ ਨਿਰਮਲੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

नामि रते से निरमले गुर कै सहजि सुभाइ ॥

Naami rate se niramale gur kai sahaji subhaai ||

Those who are attuned to the Naam are immaculate and pure; through the Guru, they obtain intuitive peace and poise.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਾਤਾ ਰੰਗ ਸਿਉ ਰਸਨਾ ਰਸਨ ਰਸਾਇ ॥

मनु तनु राता रंग सिउ रसना रसन रसाइ ॥

Manu tanu raataa rangg siu rasanaa rasan rasaai ||

Their minds and bodies are dyed in the Color of the Lord's Love, and their tongues savor His Sublime Essence.

ਨਾਨਕ ਰੰਗੁ ਨ ਉਤਰੈ ਜੋ ਹਰਿ ਧੁਰਿ ਛੋਡਿਆ ਲਾਇ ॥੪॥੧੪॥੪੭॥

नानक रंगु न उतरै जो हरि धुरि छोडिआ लाइ ॥४॥१४॥४७॥

Naanak ranggu na utarai jo hari dhuri chhodiaa laai ||4||14||47||

O Nanak, that Primal Color which the Lord has applied, shall never fade away. ||4||14||47||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਭਗਤਿ ਕੀਜੈ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥

गुरमुखि क्रिपा करे भगति कीजै बिनु गुर भगति न होई ॥

Guramukhi kripaa kare bhagati keejai binu gur bhagati na hoee ||

By His Grace one becomes Gurmukh, worshipping the Lord with devotion. Without the Guru there is no devotional worship.

ਆਪੈ ਆਪੁ ਮਿਲਾਏ ਬੂਝੈ ਤਾ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਵੈ ਸੋਈ ॥

आपै आपु मिलाए बूझै ता निरमलु होवै सोई ॥

Aapai aapu milaae boojhai taa niramalu hovai soee ||

Those whom He unites with Himself, understand and become pure.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਾਚਾ ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਈ ॥੧॥

हरि जीउ साचा साची बाणी सबदि मिलावा होई ॥१॥

Hari jeeu saachaa saachee baa(nn)ee sabadi milaavaa hoee ||1||

The Dear Lord is True, and True is the Word of His Bani. Through the Shabad, we merge with Him. ||1||


ਭਾਈ ਰੇ ਭਗਤਿਹੀਣੁ ਕਾਹੇ ਜਗਿ ਆਇਆ ॥

भाई रे भगतिहीणु काहे जगि आइआ ॥

Bhaaee re bhagatihee(nn)u kaahe jagi aaiaa ||

O Siblings of Destiny: those who lack devotion-why have they even bothered to come into the world?

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵ ਨ ਕੀਨੀ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

पूरे गुर की सेव न कीनी बिरथा जनमु गवाइआ ॥१॥ रहाउ ॥

Poore gur kee sev na keenee birathaa janamu gavaaiaa ||1|| rahaau ||

They do not serve the Perfect Guru; they waste away their lives in vain. ||1|| Pause ||


ਆਪੇ ਜਗਜੀਵਨੁ ਸੁਖਦਾਤਾ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਏ ॥

आपे जगजीवनु सुखदाता आपे बखसि मिलाए ॥

Aape jagajeevanu sukhadaataa aape bakhasi milaae ||

The Lord Himself, the Life of the World, is the Giver of Peace. He Himself forgives, and unites with Himself.

ਜੀਅ ਜੰਤ ਏ ਕਿਆ ਵੇਚਾਰੇ ਕਿਆ ਕੋ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ॥

जीअ जंत ए किआ वेचारे किआ को आखि सुणाए ॥

Jeea jantt e kiaa vechaare kiaa ko aakhi su(nn)aae ||

So what about all these poor beings and creatures? What can anyone say?

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੇ ਦੇਇ ਵਡਾਈ ਆਪੇ ਸੇਵ ਕਰਾਏ ॥੨॥

गुरमुखि आपे देइ वडाई आपे सेव कराए ॥२॥

Guramukhi aape dei vadaaee aape sev karaae ||2||

He Himself blesses the Gurmukh with glory. He Himself enjoins us to His Service. ||2||


ਦੇਖਿ ਕੁਟੰਬੁ ਮੋਹਿ ਲੋਭਾਣਾ ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਨ ਜਾਈ ॥

देखि कुट्मबु मोहि लोभाणा चलदिआ नालि न जाई ॥

Dekhi kutambbu mohi lobhaa(nn)aa chaladiaa naali na jaaee ||

Gazing upon their families, people are lured and trapped by emotional attachment, but none will go along with them in the end.

ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਗੁਣ ਨਿਧਾਨੁ ਪਾਇਆ ਤਿਸ ਦੀ ਕੀਮ ਨ ਪਾਈ ॥

सतगुरु सेवि गुण निधानु पाइआ तिस दी कीम न पाई ॥

Sataguru sevi gu(nn) nidhaanu paaiaa tis dee keem na paaee ||

Serving the True Guru, one finds the Lord, the Treasure of Excellence. His Value cannot be estimated.

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸਖਾ ਮੀਤੁ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਅੰਤੇ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥੩॥

हरि प्रभु सखा मीतु प्रभु मेरा अंते होइ सखाई ॥३॥

Hari prbhu sakhaa meetu prbhu meraa antte hoi sakhaaee ||3||

The Lord God is my Friend and Companion. God shall be my Helper and Support in the end. ||3||


ਆਪਣੈ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਕਹੈ ਕਹਾਏ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਆਪੁ ਨ ਜਾਈ ॥

आपणै मनि चिति कहै कहाए बिनु गुर आपु न जाई ॥

Aapa(nn)ai mani chiti kahai kahaae binu gur aapu na jaaee ||

Within your conscious mind, you may say anything, but without the Guru, selfishness is not removed.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਦਾਤਾ ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਹੈ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥

हरि जीउ दाता भगति वछलु है करि किरपा मंनि वसाई ॥

Hari jeeu daataa bhagati vachhalu hai kari kirapaa manni vasaaee ||

The Dear Lord is the Giver, the Lover of His devotees. By His Grace, He comes to dwell in the mind.

ਨਾਨਕ ਸੋਭਾ ਸੁਰਤਿ ਦੇਇ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥੪॥੧੫॥੪੮॥

नानक सोभा सुरति देइ प्रभु आपे गुरमुखि दे वडिआई ॥४॥१५॥४८॥

Naanak sobhaa surati dei prbhu aape guramukhi de vadiaaee ||4||15||48||

O Nanak, by His Grace, He bestows enlightened awareness; God Himself blesses the Gurmukh with glorious greatness. ||4||15||48||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਧਨੁ ਜਨਨੀ ਜਿਨਿ ਜਾਇਆ ਧੰਨੁ ਪਿਤਾ ਪਰਧਾਨੁ ॥

धनु जननी जिनि जाइआ धंनु पिता परधानु ॥

Dhanu jananee jini jaaiaa dhannu pitaa paradhaanu ||

Blessed is the mother who gave birth and blessed and respected is the father of one,

ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਵਿਚਹੁ ਗਇਆ ਗੁਮਾਨੁ ॥

सतगुरु सेवि सुखु पाइआ विचहु गइआ गुमानु ॥

Sataguru sevi sukhu paaiaa vichahu gaiaa gumaanu ||

who serves the True Guru, finds peace and his arrogant pride is banished from within.

ਦਰਿ ਸੇਵਨਿ ਸੰਤ ਜਨ ਖੜੇ ਪਾਇਨਿ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨੁ ॥੧॥

दरि सेवनि संत जन खड़े पाइनि गुणी निधानु ॥१॥

Dari sevani santt jan kha(rr)e paaini gu(nn)ee nidhaanu ||1||

Standing at the Lord's Door, the humble Saints serve Him; they find the Treasure of Excellence. ||1||


ਮੇਰੇ ਮਨ ਗੁਰ ਮੁਖਿ ਧਿਆਇ ਹਰਿ ਸੋਇ ॥

मेरे मन गुर मुखि धिआइ हरि सोइ ॥

Mere man gur mukhi dhiaai hari soi ||

O my mind, become Gurmukh, and meditate on the Lord.

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गुर का सबदु मनि वसै मनु तनु निरमलु होइ ॥१॥ रहाउ ॥

Gur kaa sabadu mani vasai manu tanu niramalu hoi ||1|| rahaau ||

The Word of the Guru's Shabad abides within the mind, and the body and mind become pure. ||1|| Pause ||


ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਘਰਿ ਆਇਆ ਆਪੇ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥

करि किरपा घरि आइआ आपे मिलिआ आइ ॥

Kari kirapaa ghari aaiaa aape miliaa aai ||

By His Grace, He has come into my home; He Himself has come to meet me.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਾਲਾਹੀਐ ਰੰਗੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

गुर सबदी सालाहीऐ रंगे सहजि सुभाइ ॥

Gur sabadee saalaaheeai rangge sahaji subhaai ||

Singing His Praises through the Shabads of the Guru, we are dyed in His Color with intuitive ease.

ਸਚੈ ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਨ ਵਿਛੁੜਿ ਜਾਇ ॥੨॥

सचै सचि समाइआ मिलि रहै न विछुड़ि जाइ ॥२॥

Sachai sachi samaaiaa mili rahai na vichhu(rr)i jaai ||2||

Becoming truthful, we merge with the True One; remaining blended with Him, we shall never be separated again. ||2||


ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰਣਾ ਸੁ ਕਰਿ ਰਹਿਆ ਅਵਰੁ ਨ ਕਰਣਾ ਜਾਇ ॥

जो किछु करणा सु करि रहिआ अवरु न करणा जाइ ॥

Jo kichhu kara(nn)aa su kari rahiaa avaru na kara(nn)aa jaai ||

Whatever is to be done, the Lord is doing. No one else can do anything.

ਚਿਰੀ ਵਿਛੁੰਨੇ ਮੇਲਿਅਨੁ ਸਤਗੁਰ ਪੰਨੈ ਪਾਇ ॥

चिरी विछुंने मेलिअनु सतगुर पंनै पाइ ॥

Chiree vichhunne melianu satagur pannai paai ||

Those separated from Him for so long are reunited with Him once again by the True Guru, who takes them into His Own Account.

ਆਪੇ ਕਾਰ ਕਰਾਇਸੀ ਅਵਰੁ ਨ ਕਰਣਾ ਜਾਇ ॥੩॥

आपे कार कराइसी अवरु न करणा जाइ ॥३॥

Aape kaar karaaisee avaru na kara(nn)aa jaai ||3||

He Himself assigns all to their tasks; nothing else can be done. ||3||


ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਤਾ ਰੰਗ ਸਿਉ ਹਉਮੈ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰ ॥

मनु तनु रता रंग सिउ हउमै तजि विकार ॥

Manu tanu rataa rangg siu haumai taji vikaar ||

One whose mind and body are imbued with the Lord's Love gives up egotism and corruption.

ਅਹਿਨਿਸਿ ਹਿਰਦੈ ਰਵਿ ਰਹੈ ਨਿਰਭਉ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥

अहिनिसि हिरदै रवि रहै निरभउ नामु निरंकार ॥

Ahinisi hiradai ravi rahai nirabhau naamu nirankkaar ||

Day and night, the Name of the One Lord, the Fearless and Formless One, dwells within the heart.

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਅਪਾਰ ॥੪॥੧੬॥੪੯॥

नानक आपि मिलाइअनु पूरै सबदि अपार ॥४॥१६॥४९॥

Naanak aapi milaaianu poorai sabadi apaar ||4||16||49||

O Nanak, He blends us with Himself, through the Perfect, Infinite Word of His Shabad. ||4||16||49||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਗੋਵਿਦੁ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

गोविदु गुणी निधानु है अंतु न पाइआ जाइ ॥

Govidu gu(nn)ee nidhaanu hai anttu na paaiaa jaai ||

The Lord of the Universe is the Treasure of Excellence; His limits cannot be found.

ਕਥਨੀ ਬਦਨੀ ਨ ਪਾਈਐ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

कथनी बदनी न पाईऐ हउमै विचहु जाइ ॥

Kathanee badanee na paaeeai haumai vichahu jaai ||

He is not obtained by mouthing mere words, but by rooting out ego from within.

ਸਤਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਸਦ ਭੈ ਰਚੈ ਆਪਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੧॥

सतगुरि मिलिऐ सद भै रचै आपि वसै मनि आइ ॥१॥

Sataguri miliai sad bhai rachai aapi vasai mani aai ||1||

Meeting the True Guru, one is permeated forever with the Fear of God, who Himself comes to dwell within the mind. ||1||


ਭਾਈ ਰੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਕੋਇ ॥

भाई रे गुरमुखि बूझै कोइ ॥

Bhaaee re guramukhi boojhai koi ||

O Siblings of Destiny, one who becomes Gurmukh and understands this is very rare.

ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਕਰਮ ਕਮਾਵਣੇ ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਖੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

बिनु बूझे करम कमावणे जनमु पदारथु खोइ ॥१॥ रहाउ ॥

Binu boojhe karam kamaava(nn)e janamu padaarathu khoi ||1|| rahaau ||

To act without understanding is to lose the treasure of this human life. ||1|| Pause ||


ਜਿਨੀ ਚਾਖਿਆ ਤਿਨੀ ਸਾਦੁ ਪਾਇਆ ਬਿਨੁ ਚਾਖੇ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥

जिनी चाखिआ तिनी सादु पाइआ बिनु चाखे भरमि भुलाइ ॥

Jinee chaakhiaa tinee saadu paaiaa binu chaakhe bharami bhulaai ||

Those who have tasted it, enjoy its flavor; without tasting it, they wander in doubt, lost and deceived.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਾਚਾ ਨਾਮੁ ਹੈ ਕਹਣਾ ਕਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥

अम्रितु साचा नामु है कहणा कछू न जाइ ॥

Ammmritu saachaa naamu hai kaha(nn)aa kachhoo na jaai ||

The True Name is the Ambrosial Nectar; no one can describe it.

ਪੀਵਤ ਹੂ ਪਰਵਾਣੁ ਭਇਆ ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥

पीवत हू परवाणु भइआ पूरै सबदि समाइ ॥२॥

Peevat hoo paravaa(nn)u bhaiaa poorai sabadi samaai ||2||

Drinking it in, one becomes honorable, absorbed in the Perfect Word of the Shabad. ||2||


ਆਪੇ ਦੇਇ ਤ ਪਾਈਐ ਹੋਰੁ ਕਰਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥

आपे देइ त पाईऐ होरु करणा किछू न जाइ ॥

Aape dei ta paaeeai horu kara(nn)aa kichhoo na jaai ||

He Himself gives, and then we receive. Nothing else can be done.

ਦੇਵਣ ਵਾਲੇ ਕੈ ਹਥਿ ਦਾਤਿ ਹੈ ਗੁਰੂ ਦੁਆਰੈ ਪਾਇ ॥

देवण वाले कै हथि दाति है गुरू दुआरै पाइ ॥

Deva(nn) vaale kai hathi daati hai guroo duaarai paai ||

The Gift is in the Hands of the Great Giver. At the Guru's Door, in the Gurdwara, it is received.

ਜੇਹਾ ਕੀਤੋਨੁ ਤੇਹਾ ਹੋਆ ਜੇਹੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥੩॥

जेहा कीतोनु तेहा होआ जेहे करम कमाइ ॥३॥

Jehaa keetonu tehaa hoaa jehe karam kamaai ||3||

Whatever He does, comes to pass. All act according to His Will. ||3||


ਜਤੁ ਸਤੁ ਸੰਜਮੁ ਨਾਮੁ ਹੈ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਨਿਰਮਲੁ ਨ ਹੋਇ ॥

जतु सतु संजमु नामु है विणु नावै निरमलु न होइ ॥

Jatu satu sanjjamu naamu hai vi(nn)u naavai niramalu na hoi ||

The Naam, the Name of the Lord, is abstinence, truthfulness, and self-restraint. Without the Name, no one becomes pure.

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥

पूरै भागि नामु मनि वसै सबदि मिलावा होइ ॥

Poorai bhaagi naamu mani vasai sabadi milaavaa hoi ||

Through perfect good fortune, the Naam comes to abide within the mind. Through the Shabad, we merge into Him.

ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਹੀ ਰੰਗਿ ਵਰਤਦਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਪਾਵੈ ਸੋਇ ॥੪॥੧੭॥੫੦॥

नानक सहजे ही रंगि वरतदा हरि गुण पावै सोइ ॥४॥१७॥५०॥

Naanak sahaje hee ranggi varatadaa hari gu(nn) paavai soi ||4||17||50||

O Nanak, one who lives in intuitive peace and poise, imbued with the Lord's Love, obtains the Glorious Praises of the Lord. ||4||17||50||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਕਾਂਇਆ ਸਾਧੈ ਉਰਧ ਤਪੁ ਕਰੈ ਵਿਚਹੁ ਹਉਮੈ ਨ ਜਾਇ ॥

कांइआ साधै उरध तपु करै विचहु हउमै न जाइ ॥

Kaaniaa saadhai uradh tapu karai vichahu haumai na jaai ||

You may torment your body with extremes of self-discipline, practice intensive meditation and hang upside-down, but your ego will not be eliminated from within.

ਅਧਿਆਤਮ ਕਰਮ ਜੇ ਕਰੇ ਨਾਮੁ ਨ ਕਬ ਹੀ ਪਾਇ ॥

अधिआतम करम जे करे नामु न कब ही पाइ ॥

Adhiaatam karam je kare naamu na kab hee paai ||

You may perform religious rituals, and still never obtain the Naam, the Name of the Lord.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੧॥

गुर कै सबदि जीवतु मरै हरि नामु वसै मनि आइ ॥१॥

Gur kai sabadi jeevatu marai hari naamu vasai mani aai ||1||

Through the Word of the Guru's Shabad, remain dead while yet alive, and the Name of the Lord shall come to dwell within the mind. ||1||


ਸੁਣਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ਭਜੁ ਸਤਗੁਰ ਸਰਣਾ ॥

सुणि मन मेरे भजु सतगुर सरणा ॥

Su(nn)i man mere bhaju satagur sara(nn)aa ||

Listen, O my mind: hurry to the Protection of the Guru's Sanctuary.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਛੁਟੀਐ ਬਿਖੁ ਭਵਜਲੁ ਸਬਦਿ ਗੁਰ ਤਰਣਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गुर परसादी छुटीऐ बिखु भवजलु सबदि गुर तरणा ॥१॥ रहाउ ॥

Gur parasaadee chhuteeai bikhu bhavajalu sabadi gur tara(nn)aa ||1|| rahaau ||

By Guru's Grace you shall be saved. Through the Word of the Guru's Shabad, you shall cross over the terrifying world-ocean of poison. ||1|| Pause ||


ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਸਭਾ ਧਾਤੁ ਹੈ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਵਿਕਾਰੁ ॥

त्रै गुण सभा धातु है दूजा भाउ विकारु ॥

Trai gu(nn) sabhaa dhaatu hai doojaa bhaau vikaaru ||

Everything under the influence of the three qualities shall perish; the love of duality is corrupting.

ਪੰਡਿਤੁ ਪੜੈ ਬੰਧਨ ਮੋਹ ਬਾਧਾ ਨਹ ਬੂਝੈ ਬਿਖਿਆ ਪਿਆਰਿ ॥

पंडितु पड़ै बंधन मोह बाधा नह बूझै बिखिआ पिआरि ॥

Pandditu pa(rr)ai banddhan moh baadhaa nah boojhai bikhiaa piaari ||

The Pandits, the religious scholars, read the scriptures, but they are trapped in the bondage of emotional attachment. In love with evil, they do not understand.

ਸਤਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਤ੍ਰਿਕੁਟੀ ਛੂਟੈ ਚਉਥੈ ਪਦਿ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰੁ ॥੨॥

सतगुरि मिलिऐ त्रिकुटी छूटै चउथै पदि मुकति दुआरु ॥२॥

Sataguri miliai trikutee chhootai chauthai padi mukati duaaru ||2||

Meeting the Guru, the bondage of the three qualities is cut away, and in the fourth state, the Door of Liberation is attained. ||2||


ਗੁਰ ਤੇ ਮਾਰਗੁ ਪਾਈਐ ਚੂਕੈ ਮੋਹੁ ਗੁਬਾਰੁ ॥

गुर ते मारगु पाईऐ चूकै मोहु गुबारु ॥

Gur te maaragu paaeeai chookai mohu gubaaru ||

Through the Guru, the Path is found, and the darkness of emotional attachment is dispelled.

ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਤਾ ਉਧਰੈ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

सबदि मरै ता उधरै पाए मोख दुआरु ॥

Sabadi marai taa udharai paae mokh duaaru ||

If one dies through the Shabad, then salvation is obtained, and one finds the Door of Liberation.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥੩॥

गुर परसादी मिलि रहै सचु नामु करतारु ॥३॥

Gur parasaadee mili rahai sachu naamu karataaru ||3||

By Guru's Grace, one remains blended with the True Name of the Creator. ||3||


ਇਹੁ ਮਨੂਆ ਅਤਿ ਸਬਲ ਹੈ ਛਡੇ ਨ ਕਿਤੈ ਉਪਾਇ ॥

इहु मनूआ अति सबल है छडे न कितै उपाइ ॥

Ihu manooaa ati sabal hai chhade na kitai upaai ||

This mind is very powerful; we cannot escape it just by trying.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਦੁਖੁ ਲਾਇਦਾ ਬਹੁਤੀ ਦੇਇ ਸਜਾਇ ॥

दूजै भाइ दुखु लाइदा बहुती देइ सजाइ ॥

Doojai bhaai dukhu laaidaa bahutee dei sajaai ||

In the love of duality, people suffer in pain, condemned to terrible punishment.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਲਗੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਗਵਾਇ ॥੪॥੧੮॥੫੧॥

नानक नामि लगे से उबरे हउमै सबदि गवाइ ॥४॥१८॥५१॥

Naanak naami lage se ubare haumai sabadi gavaai ||4||18||51||

O Nanak, those who are attached to the Naam are saved; through the Shabad, their ego is banished. ||4||18||51||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਦੇਇ ਦ੍ਰਿੜਾਇ ॥

किरपा करे गुरु पाईऐ हरि नामो देइ द्रिड़ाइ ॥

Kirapaa kare guru paaeeai hari naamo dei dri(rr)aai ||

By His Grace, the Guru is found, and the Name of the Lord is implanted within.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ॥

बिनु गुर किनै न पाइओ बिरथा जनमु गवाइ ॥

Binu gur kinai na paaio birathaa janamu gavaai ||

Without the Guru, no one has obtained it; they waste away their lives in vain.

ਮਨਮੁਖ ਕਰਮ ਕਮਾਵਣੇ ਦਰਗਹ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥੧॥

मनमुख करम कमावणे दरगह मिलै सजाइ ॥१॥

Manamukh karam kamaava(nn)e daragah milai sajaai ||1||

The self-willed manmukhs create karma, and in the Court of the Lord, they receive their punishment. ||1||


ਮਨ ਰੇ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਚੁਕਾਇ ॥

मन रे दूजा भाउ चुकाइ ॥

Man re doojaa bhaau chukaai ||

O mind, give up the love of duality.

ਅੰਤਰਿ ਤੇਰੈ ਹਰਿ ਵਸੈ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥

अंतरि तेरै हरि वसै गुर सेवा सुखु पाइ ॥ रहाउ ॥

Anttari terai hari vasai gur sevaa sukhu paai || rahaau ||

The Lord dwells within you; serving the Guru, you shall find peace. || Pause ||


ਸਚੁ ਬਾਣੀ ਸਚੁ ਸਬਦੁ ਹੈ ਜਾ ਸਚਿ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥

सचु बाणी सचु सबदु है जा सचि धरे पिआरु ॥

Sachu baa(nn)ee sachu sabadu hai jaa sachi dhare piaaru ||

When you love the Truth, your words are true; they reflect the True Word of the Shabad.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਉਮੈ ਕ੍ਰੋਧੁ ਨਿਵਾਰਿ ॥

हरि का नामु मनि वसै हउमै क्रोधु निवारि ॥

Hari kaa naamu mani vasai haumai krodhu nivaari ||

The Name of the Lord dwells within the mind; egotism and anger are wiped away.

ਮਨਿ ਨਿਰਮਲ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਤਾ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥੨॥

मनि निरमल नामु धिआईऐ ता पाए मोख दुआरु ॥२॥

Mani niramal naamu dhiaaeeai taa paae mokh duaaru ||2||

Meditating on the Naam with a pure mind, the Door of Liberation is found. ||2||


ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਜਗੁ ਬਿਨਸਦਾ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

हउमै विचि जगु बिनसदा मरि जमै आवै जाइ ॥

Haumai vichi jagu binasadaa mari jammai aavai jaai ||

Engrossed in egotism, the world perishes. It dies and is re-born; it continues coming and going in reincarnation.

ਮਨਮੁਖ ਸਬਦੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ਜਾਸਨਿ ਪਤਿ ਗਵਾਇ ॥

मनमुख सबदु न जाणनी जासनि पति गवाइ ॥

Manamukh sabadu na jaa(nn)anee jaasani pati gavaai ||

The self-willed manmukhs do not recognize the Shabad; they forfeit their honor, and depart in disgrace.

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਨਾਉ ਪਾਈਐ ਸਚੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੩॥

गुर सेवा नाउ पाईऐ सचे रहै समाइ ॥३॥

Gur sevaa naau paaeeai sache rahai samaai ||3||

Serving the Guru, the Name is obtained, and one remains absorbed in the True Lord. ||3||


ਸਬਦਿ ਮੰਨਿਐ ਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥

सबदि मंनिऐ गुरु पाईऐ विचहु आपु गवाइ ॥

Sabadi manniai guru paaeeai vichahu aapu gavaai ||

With faith in the Shabad, the Guru is found, and selfishness is eradicated from within.

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਸਦਾ ਸਾਚੇ ਕੀ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

अनदिनु भगति करे सदा साचे की लिव लाइ ॥

Anadinu bhagati kare sadaa saache kee liv laai ||

Night and day, worship the True Lord with devotion and love forever.

ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੧੯॥੫੨॥

नामु पदारथु मनि वसिआ नानक सहजि समाइ ॥४॥१९॥५२॥

Naamu padaarathu mani vasiaa naanak sahaji samaai ||4||19||52||

The Treasure of the Naam abides in the mind; O Nanak, in the poise of perfect balance, merge into the Lord. ||4||19||52||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਜਿਨੀ ਪੁਰਖੀ ਸਤਗੁਰੁ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸੇ ਦੁਖੀਏ ਜੁਗ ਚਾਰਿ ॥

जिनी पुरखी सतगुरु न सेविओ से दुखीए जुग चारि ॥

Jinee purakhee sataguru na sevio se dukheee jug chaari ||

Those who do not serve the True Guru shall be miserable throughout the four ages.

ਘਰਿ ਹੋਦਾ ਪੁਰਖੁ ਨ ਪਛਾਣਿਆ ਅਭਿਮਾਨਿ ਮੁਠੇ ਅਹੰਕਾਰਿ ॥

घरि होदा पुरखु न पछाणिआ अभिमानि मुठे अहंकारि ॥

Ghari hodaa purakhu na pachhaa(nn)iaa abhimaani muthe ahankkaari ||

The Primal Being is within their own home, but they do not recognize Him. They are plundered by their egotistical pride and arrogance.

ਸਤਗੁਰੂ ਕਿਆ ਫਿਟਕਿਆ ਮੰਗਿ ਥਕੇ ਸੰਸਾਰਿ ॥

सतगुरू किआ फिटकिआ मंगि थके संसारि ॥

Sataguroo kiaa phitakiaa manggi thake sanssaari ||

Cursed by the True Guru, they wander around the world begging, until they are exhausted.

ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸਭਿ ਕਾਜ ਸਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥੧॥

सचा सबदु न सेविओ सभि काज सवारणहारु ॥१॥

Sachaa sabadu na sevio sabhi kaaj savaara(nn)ahaaru ||1||

They do not serve the True Word of the Shabad, which is the solution to all of their problems. ||1||


ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਦਾ ਹਰਿ ਵੇਖੁ ਹਦੂਰਿ ॥

मन मेरे सदा हरि वेखु हदूरि ॥

Man mere sadaa hari vekhu hadoori ||

O my mind, see the Lord ever close at hand.

ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੁਖੁ ਪਰਹਰੈ ਸਬਦਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

जनम मरन दुखु परहरै सबदि रहिआ भरपूरि ॥१॥ रहाउ ॥

Janam maran dukhu paraharai sabadi rahiaa bharapoori ||1|| rahaau ||

He shall remove the pains of death and rebirth; the Word of the Shabad shall fill you to overflowing. ||1|| Pause ||


ਸਚੁ ਸਲਾਹਨਿ ਸੇ ਸਚੇ ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ॥

सचु सलाहनि से सचे सचा नामु अधारु ॥

Sachu salaahani se sache sachaa naamu adhaaru ||

Those who praise the True One are true; the True Name is their Support.

ਸਚੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਸਚੇ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥

सची कार कमावणी सचे नालि पिआरु ॥

Sachee kaar kamaava(nn)ee sache naali piaaru ||

They act truthfully, in love with the True Lord.

ਸਚਾ ਸਾਹੁ ਵਰਤਦਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥

सचा साहु वरतदा कोइ न मेटणहारु ॥

Sachaa saahu varatadaa koi na meta(nn)ahaaru ||

The True King has written His Order, which no one can erase.

ਮਨਮੁਖ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਇਨੀ ਕੂੜਿ ਮੁਠੇ ਕੂੜਿਆਰ ॥੨॥

मनमुख महलु न पाइनी कूड़ि मुठे कूड़िआर ॥२॥

Manamukh mahalu na paainee koo(rr)i muthe koo(rr)iaar ||2||

The self-willed manmukhs do not obtain the Mansion of the Lord's Presence. The false are plundered by falsehood. ||2||


ਹਉਮੈ ਕਰਤਾ ਜਗੁ ਮੁਆ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਘੋਰ ਅੰਧਾਰੁ ॥

हउमै करता जगु मुआ गुर बिनु घोर अंधारु ॥

Haumai karataa jagu muaa gur binu ghor anddhaaru ||

Engrossed in egotism, the world perishes. Without the Guru, there is utter darkness.

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਸਾਰਿਆ ਸੁਖਦਾਤਾ ਦਾਤਾਰੁ ॥

माइआ मोहि विसारिआ सुखदाता दातारु ॥

Maaiaa mohi visaariaa sukhadaataa daataaru ||

In emotional attachment to Maya, they have forgotten the Great Giver, the Giver of Peace.

ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਤਾ ਉਬਰਹਿ ਸਚੁ ਰਖਹਿ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

सतगुरु सेवहि ता उबरहि सचु रखहि उर धारि ॥

Sataguru sevahi taa ubarahi sachu rakhahi ur dhaari ||

Those who serve the True Guru are saved; they keep the True One enshrined in their hearts.

ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਸਚਿ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥੩॥

किरपा ते हरि पाईऐ सचि सबदि वीचारि ॥३॥

Kirapaa te hari paaeeai sachi sabadi veechaari ||3||

By His Grace, we find the Lord, and reflect on the True Word of the Shabad. ||3||


ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲਾ ਹਉਮੈ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰ ॥

सतगुरु सेवि मनु निरमला हउमै तजि विकार ॥

Sataguru sevi manu niramalaa haumai taji vikaar ||

Serving the True Guru, the mind becomes immaculate and pure; egotism and corruption are discarded.

ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਜੀਵਤ ਮਰੈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰ ॥

आपु छोडि जीवत मरै गुर कै सबदि वीचार ॥

Aapu chhodi jeevat marai gur kai sabadi veechaar ||

So abandon your selfishness, and remain dead while yet alive. Contemplate the Word of the Guru's Shabad.

ਧੰਧਾ ਧਾਵਤ ਰਹਿ ਗਏ ਲਾਗਾ ਸਾਚਿ ਪਿਆਰੁ ॥

धंधा धावत रहि गए लागा साचि पिआरु ॥

Dhanddhaa dhaavat rahi gae laagaa saachi piaaru ||

The pursuit of worldly affairs comes to an end, when you embrace love for the True One.

ਸਚਿ ਰਤੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਤਿਤੁ ਸਾਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥੪॥

सचि रते मुख उजले तितु साचै दरबारि ॥४॥

Sachi rate mukh ujale titu saachai darabaari ||4||

Those who are attuned to Truth-their faces are radiant in the Court of the True Lord. ||4||


ਸਤਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਨ ਮੰਨਿਓ ਸਬਦਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥

सतगुरु पुरखु न मंनिओ सबदि न लगो पिआरु ॥

Sataguru purakhu na mannio sabadi na lago piaaru ||

Those who do not have faith in the Primal Being, the True Guru, and who do not enshrine love for the Shabad

ਇਸਨਾਨੁ ਦਾਨੁ ਜੇਤਾ ਕਰਹਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਰੁ ॥

इसनानु दानु जेता करहि दूजै भाइ खुआरु ॥

Isanaanu daanu jetaa karahi doojai bhaai khuaaru ||

They take their cleansing baths, and give to charity again and again, but they are ultimately consumed by their love of duality.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਾ ਲਾਗੈ ਨਾਮ ਪਿਆਰੁ ॥

हरि जीउ आपणी क्रिपा करे ता लागै नाम पिआरु ॥

Hari jeeu aapa(nn)ee kripaa kare taa laagai naam piaaru ||

When the Dear Lord Himself grants His Grace, they are inspired to love the Naam.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ਤੂ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਅਪਾਰਿ ॥੫॥੨੦॥੫੩॥

नानक नामु समालि तू गुर कै हेति अपारि ॥५॥२०॥५३॥

Naanak naamu samaali too gur kai heti apaari ||5||20||53||

O Nanak, immerse yourself in the Naam, through the Infinite Love of the Guru. ||5||20||53||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਕਿਸੁ ਹਉ ਸੇਵੀ ਕਿਆ ਜਪੁ ਕਰੀ ਸਤਗੁਰ ਪੂਛਉ ਜਾਇ ॥

किसु हउ सेवी किआ जपु करी सतगुर पूछउ जाइ ॥

Kisu hau sevee kiaa japu karee satagur poochhau jaai ||

Whom shall I serve? What shall I chant? I will go and ask the Guru.

ਸਤਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿ ਲਈ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥

सतगुर का भाणा मंनि लई विचहु आपु गवाइ ॥

Satagur kaa bhaa(nn)aa manni laee vichahu aapu gavaai ||

I will accept the Will of the True Guru, and eradicate selfishness from within.

ਏਹਾ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

एहा सेवा चाकरी नामु वसै मनि आइ ॥

Ehaa sevaa chaakaree naamu vasai mani aai ||

By this work and service, the Naam shall come to dwell within my mind.

ਨਾਮੈ ਹੀ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇ ॥੧॥

नामै ही ते सुखु पाईऐ सचै सबदि सुहाइ ॥१॥

Naamai hee te sukhu paaeeai sachai sabadi suhaai ||1||

Through the Naam, peace is obtained; I am adorned and embellished by the True Word of the Shabad. ||1||


ਮਨ ਮੇਰੇ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗੁ ਹਰਿ ਚੇਤਿ ॥

मन मेरे अनदिनु जागु हरि चेति ॥

Man mere anadinu jaagu hari cheti ||

O my mind, remain awake and aware night and day, and think of the Lord.

ਆਪਣੀ ਖੇਤੀ ਰਖਿ ਲੈ ਕੂੰਜ ਪੜੈਗੀ ਖੇਤਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

आपणी खेती रखि लै कूंज पड़ैगी खेति ॥१॥ रहाउ ॥

Aapa(nn)ee khetee rakhi lai koonjj pa(rr)aigee kheti ||1|| rahaau ||

Protect your crops, or else the birds shall descend on your farm. ||1|| Pause ||


ਮਨ ਕੀਆ ਇਛਾ ਪੂਰੀਆ ਸਬਦਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥

मन कीआ इछा पूरीआ सबदि रहिआ भरपूरि ॥

Man keeaa ichhaa pooreeaa sabadi rahiaa bharapoori ||

The desires of the mind are fulfilled, when one is filled to overflowing with the Shabad.

ਭੈ ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਹਰਿ ਜੀਉ ਵੇਖੈ ਸਦਾ ਹਦੂਰਿ ॥

भै भाइ भगति करहि दिनु राती हरि जीउ वेखै सदा हदूरि ॥

Bhai bhaai bhagati karahi dinu raatee hari jeeu vekhai sadaa hadoori ||

One who fears, loves, and is devoted to the Dear Lord day and night, sees Him always close at hand.

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਭ੍ਰਮੁ ਗਇਆ ਸਰੀਰਹੁ ਦੂਰਿ ॥

सचै सबदि सदा मनु राता भ्रमु गइआ सरीरहु दूरि ॥

Sachai sabadi sadaa manu raataa bhrmu gaiaa sareerahu doori ||

Doubt runs far away from the bodies of those, whose minds remain forever attuned to the True Word of the Shabad.

ਨਿਰਮਲੁ ਸਾਹਿਬੁ ਪਾਇਆ ਸਾਚਾ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰੁ ॥੨॥

निरमलु साहिबु पाइआ साचा गुणी गहीरु ॥२॥

Niramalu saahibu paaiaa saachaa gu(nn)ee gaheeru ||2||

The Immaculate Lord and Master is found. He is True; He is the Ocean of Excellence. ||2||


ਜੋ ਜਾਗੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਸੂਤੇ ਗਏ ਮੁਹਾਇ ॥

जो जागे से उबरे सूते गए मुहाइ ॥

Jo jaage se ubare soote gae muhaai ||

Those who remain awake and aware are saved, while those who sleep are plundered.

ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਨ ਪਛਾਣਿਓ ਸੁਪਨਾ ਗਇਆ ਵਿਹਾਇ ॥

सचा सबदु न पछाणिओ सुपना गइआ विहाइ ॥

Sachaa sabadu na pachhaa(nn)io supanaa gaiaa vihaai ||

They do not recognize the True Word of the Shabad, and like a dream, their lives fade away.

ਸੁੰਞੇ ਘਰ ਕਾ ਪਾਹੁਣਾ ਜਿਉ ਆਇਆ ਤਿਉ ਜਾਇ ॥

सुंञे घर का पाहुणा जिउ आइआ तिउ जाइ ॥

Sun(ny)e ghar kaa paahu(nn)aa jiu aaiaa tiu jaai ||

Like guests in a deserted house, they leave just exactly as they have come.

ਮਨਮੁਖ ਜਨਮੁ ਬਿਰਥਾ ਗਇਆ ਕਿਆ ਮੁਹੁ ਦੇਸੀ ਜਾਇ ॥੩॥

मनमुख जनमु बिरथा गइआ किआ मुहु देसी जाइ ॥३॥

Manamukh janamu birathaa gaiaa kiaa muhu desee jaai ||3||

The life of the self-willed manmukh passes uselessly. What face will he show when he passes beyond? ||3||


ਸਭ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਹੈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਕਹਨੁ ਨ ਜਾਇ ॥

सभ किछु आपे आपि है हउमै विचि कहनु न जाइ ॥

Sabh kichhu aape aapi hai haumai vichi kahanu na jaai ||

God Himself is everything; those who are in their ego cannot even speak of this.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀਐ ਦੁਖੁ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਗਵਾਇ ॥

गुर कै सबदि पछाणीऐ दुखु हउमै विचहु गवाइ ॥

Gur kai sabadi pachhaa(nn)eeai dukhu haumai vichahu gavaai ||

Through the Word of the Guru's Shabad, He is realized, and the pain of egotism is eradicated from within.

ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਆਪਣਾ ਹਉ ਤਿਨ ਕੈ ਲਾਗਉ ਪਾਇ ॥

सतगुरु सेवनि आपणा हउ तिन कै लागउ पाइ ॥

Sataguru sevani aapa(nn)aa hau tin kai laagau paai ||

I fall at the feet of those who serve their True Guru.

ਨਾਨਕ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਚਿਆਰ ਹਹਿ ਹਉ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥੪॥੨੧॥੫੪॥

नानक दरि सचै सचिआर हहि हउ तिन बलिहारै जाउ ॥४॥२१॥५४॥

Naanak dari sachai sachiaar hahi hau tin balihaarai jaau ||4||21||54||

O Nanak, I am a sacrifice to those who are found to be true in the True Court. ||4||21||54||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਜੇ ਵੇਲਾ ਵਖਤੁ ਵੀਚਾਰੀਐ ਤਾ ਕਿਤੁ ਵੇਲਾ ਭਗਤਿ ਹੋਇ ॥

जे वेला वखतु वीचारीऐ ता कितु वेला भगति होइ ॥

Je velaa vakhatu veechaareeai taa kitu velaa bhagati hoi ||

Consider the time and the moment-when should we worship the Lord?

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੇ ਰਤਿਆ ਸਚੇ ਸਚੀ ਸੋਇ ॥

अनदिनु नामे रतिआ सचे सची सोइ ॥

Anadinu naame ratiaa sache sachee soi ||

Night and day, one who is attuned to the Name of the True Lord is true.

ਇਕੁ ਤਿਲੁ ਪਿਆਰਾ ਵਿਸਰੈ ਭਗਤਿ ਕਿਨੇਹੀ ਹੋਇ ॥

इकु तिलु पिआरा विसरै भगति किनेही होइ ॥

Iku tilu piaaraa visarai bhagati kinehee hoi ||

If someone forgets the Beloved Lord, even for an instant, what sort of devotion is that?

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਸਾਚ ਸਿਉ ਸਾਸੁ ਨ ਬਿਰਥਾ ਕੋਇ ॥੧॥

मनु तनु सीतलु साच सिउ सासु न बिरथा कोइ ॥१॥

Manu tanu seetalu saach siu saasu na birathaa koi ||1||

One whose mind and body are cooled and soothed by the True Lord-no breath of his is wasted. ||1||


ਮੇਰੇ ਮਨ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥

मेरे मन हरि का नामु धिआइ ॥

Mere man hari kaa naamu dhiaai ||

O my mind, meditate on the Name of the Lord.

ਸਾਚੀ ਭਗਤਿ ਤਾ ਥੀਐ ਜਾ ਹਰਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

साची भगति ता थीऐ जा हरि वसै मनि आइ ॥१॥ रहाउ ॥

Saachee bhagati taa theeai jaa hari vasai mani aai ||1|| rahaau ||

True devotional worship is performed when the Lord comes to dwell in the mind. ||1|| Pause ||


ਸਹਜੇ ਖੇਤੀ ਰਾਹੀਐ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਬੀਜੁ ਪਾਇ ॥

सहजे खेती राहीऐ सचु नामु बीजु पाइ ॥

Sahaje khetee raaheeai sachu naamu beeju paai ||

With intuitive ease, cultivate your farm, and plant the Seed of the True Name.

ਖੇਤੀ ਜੰਮੀ ਅਗਲੀ ਮਨੂਆ ਰਜਾ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

खेती जमी अगली मनूआ रजा सहजि सुभाइ ॥

Khetee jammee agalee manooaa rajaa sahaji subhaai ||

The seedlings have sprouted luxuriantly, and with intuitive ease, the mind is satisfied.

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਪੀਤੈ ਤਿਖ ਜਾਇ ॥

गुर का सबदु अम्रितु है जितु पीतै तिख जाइ ॥

Gur kaa sabadu ammmritu hai jitu peetai tikh jaai ||

The Word of the Guru's Shabad is Ambrosial Nectar; drinking it in, thirst is quenched.

ਇਹੁ ਮਨੁ ਸਾਚਾ ਸਚਿ ਰਤਾ ਸਚੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੨॥

इहु मनु साचा सचि रता सचे रहिआ समाइ ॥२॥

Ihu manu saachaa sachi rataa sache rahiaa samaai ||2||

This true mind is attuned to Truth, and it remains permeated with the True One. ||2||


ਆਖਣੁ ਵੇਖਣੁ ਬੋਲਣਾ ਸਬਦੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥

आखणु वेखणु बोलणा सबदे रहिआ समाइ ॥

Aakha(nn)u vekha(nn)u bola(nn)aa sabade rahiaa samaai ||

In speaking, in seeing and in words, remain immersed in the Shabad.

ਬਾਣੀ ਵਜੀ ਚਹੁ ਜੁਗੀ ਸਚੋ ਸਚੁ ਸੁਣਾਇ ॥

बाणी वजी चहु जुगी सचो सचु सुणाइ ॥

Baa(nn)ee vajee chahu jugee sacho sachu su(nn)aai ||

The Word of the Guru's Bani vibrates throughout the four ages. As Truth, it teaches Truth.

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਰਹਿ ਗਇਆ ਸਚੈ ਲਇਆ ਮਿਲਾਇ ॥

हउमै मेरा रहि गइआ सचै लइआ मिलाइ ॥

Haumai meraa rahi gaiaa sachai laiaa milaai ||

Egotism and possessiveness are eliminated, and the True One absorbs them into Himself.

ਤਿਨ ਕਉ ਮਹਲੁ ਹਦੂਰਿ ਹੈ ਜੋ ਸਚਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੩॥

तिन कउ महलु हदूरि है जो सचि रहे लिव लाइ ॥३॥

Tin kau mahalu hadoori hai jo sachi rahe liv laai ||3||

Those who remain lovingly absorbed in the True One see the Mansion of His Presence close at hand. ||3||


ਨਦਰੀ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਪਾਇਆ ਨ ਜਾਇ ॥

नदरी नामु धिआईऐ विणु करमा पाइआ न जाइ ॥

Nadaree naamu dhiaaeeai vi(nn)u karamaa paaiaa na jaai ||

By His Grace, we meditate on the Naam, the Name of the Lord. Without His Mercy, it cannot be obtained.

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਲਹੈ ਸਤਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਜਿਸੁ ਆਇ ॥

पूरै भागि सतसंगति लहै सतगुरु भेटै जिसु आइ ॥

Poorai bhaagi satasanggati lahai sataguru bhetai jisu aai ||

Through perfect good destiny, one finds the Sat Sangat, the True Congregation, and one comes to meet the True Guru.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੇ ਰਤਿਆ ਦੁਖੁ ਬਿਖਿਆ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥

अनदिनु नामे रतिआ दुखु बिखिआ विचहु जाइ ॥

Anadinu naame ratiaa dukhu bikhiaa vichahu jaai ||

Night and day, remain attuned to the Naam, and the pain of corruption shall be dispelled from within.

ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵੜਾ ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੨੨॥੫੫॥

नानक सबदि मिलावड़ा नामे नामि समाइ ॥४॥२२॥५५॥

Naanak sabadi milaava(rr)aa naame naami samaai ||4||22||55||

O Nanak, merging with the Shabad through the Name, one is immersed in the Name. ||4||22||55||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਆਪਣਾ ਭਉ ਤਿਨ ਪਾਇਓਨੁ ਜਿਨ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਿ ॥

आपणा भउ तिन पाइओनु जिन गुर का सबदु बीचारि ॥

Aapa(nn)aa bhau tin paaionu jin gur kaa sabadu beechaari ||

Those who contemplate the Word of the Guru's Shabad are filled with the Fear of God.

ਸਤਸੰਗਤੀ ਸਦਾ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਸਾਰਿ ॥

सतसंगती सदा मिलि रहे सचे के गुण सारि ॥

Satasanggatee sadaa mili rahe sache ke gu(nn) saari ||

They remain forever merged with the Sat Sangat, the True Congregation; they dwell upon the Glories of the True One.

ਦੁਬਿਧਾ ਮੈਲੁ ਚੁਕਾਈਅਨੁ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

दुबिधा मैलु चुकाईअनु हरि राखिआ उर धारि ॥

Dubidhaa mailu chukaaeeanu hari raakhiaa ur dhaari ||

They cast off the filth of their mental duality, and they keep the Lord enshrined in their hearts.

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸਚੁ ਮਨਿ ਸਚੇ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥੧॥

सची बाणी सचु मनि सचे नालि पिआरु ॥१॥

Sachee baa(nn)ee sachu mani sache naali piaaru ||1||

True is their speech, and true are their minds. They are in love with the True One. ||1||


ਮਨ ਮੇਰੇ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਭਰ ਨਾਲਿ ॥

मन मेरे हउमै मैलु भर नालि ॥

Man mere haumai mailu bhar naali ||

O my mind, you are filled with the filth of egotism.

ਹਰਿ ਨਿਰਮਲੁ ਸਦਾ ਸੋਹਣਾ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

हरि निरमलु सदा सोहणा सबदि सवारणहारु ॥१॥ रहाउ ॥

Hari niramalu sadaa soha(nn)aa sabadi savaara(nn)ahaaru ||1|| rahaau ||

The Immaculate Lord is eternally Beautiful. We are adorned with the Word of the Shabad. ||1|| Pause ||


ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਮੋਹਿਆ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥

सचै सबदि मनु मोहिआ प्रभि आपे लए मिलाइ ॥

Sachai sabadi manu mohiaa prbhi aape lae milaai ||

God joins to Himself those whose minds are fascinated with the True Word of His Shabad.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੇ ਰਤਿਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਇ ॥

अनदिनु नामे रतिआ जोती जोति समाइ ॥

Anadinu naame ratiaa jotee joti samaai ||

Night and day, they are attuned to the Naam, and their light is absorbed into the Light.

ਜੋਤੀ ਹੂ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਪਦਾ ਬਿਨੁ ਸਤਗੁਰ ਬੂਝ ਨ ਪਾਇ ॥

जोती हू प्रभु जापदा बिनु सतगुर बूझ न पाइ ॥

Jotee hoo prbhu jaapadaa binu satagur boojh na paai ||

Through His Light, God is revealed. Without the True Guru, understanding is not obtained.

ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਸਤਗੁਰੁ ਭੇਟਿਆ ਤਿਨ ਆਇ ॥੨॥

जिन कउ पूरबि लिखिआ सतगुरु भेटिआ तिन आइ ॥२॥

Jin kau poorabi likhiaa sataguru bhetiaa tin aai ||2||

The True Guru comes to meet those who have such pre-ordained destiny. ||2||


ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਸਭ ਡੁਮਣੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਇ ॥

विणु नावै सभ डुमणी दूजै भाइ खुआइ ॥

Vi(nn)u naavai sabh duma(nn)ee doojai bhaai khuaai ||

Without the Name, all are miserable. In the love of duality, they are ruined.

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਘੜੀ ਨ ਜੀਵਦੀ ਦੁਖੀ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਇ ॥

तिसु बिनु घड़ी न जीवदी दुखी रैणि विहाइ ॥

Tisu binu gha(rr)ee na jeevadee dukhee rai(nn)i vihaai ||

Without Him, I cannot survive even for an instant, and my life-night passes in anguish.

ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣਾ ਅੰਧੁਲਾ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

भरमि भुलाणा अंधुला फिरि फिरि आवै जाइ ॥

Bharami bhulaa(nn)aa anddhulaa phiri phiri aavai jaai ||

Wandering in doubt, the spiritually blind come and go in reincarnation, over and over again.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਣੀ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥੩॥

नदरि करे प्रभु आपणी आपे लए मिलाइ ॥३॥

Nadari kare prbhu aapa(nn)ee aape lae milaai ||3||

When God Himself bestows His Glance of Grace, He blends us into Himself. ||3||


ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੁਣਦਾ ਵੇਖਦਾ ਕਿਉ ਮੁਕਰਿ ਪਇਆ ਜਾਇ ॥

सभु किछु सुणदा वेखदा किउ मुकरि पइआ जाइ ॥

Sabhu kichhu su(nn)adaa vekhadaa kiu mukari paiaa jaai ||

He hears and sees everything. How can anyone deny Him?

ਪਾਪੋ ਪਾਪੁ ਕਮਾਵਦੇ ਪਾਪੇ ਪਚਹਿ ਪਚਾਇ ॥

पापो पापु कमावदे पापे पचहि पचाइ ॥

Paapo paapu kamaavade paape pachahi pachaai ||

Those who sin again and again, shall rot and die in sin.

ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵਈ ਮਨਮੁਖਿ ਬੂਝ ਨ ਪਾਇ ॥

सो प्रभु नदरि न आवई मनमुखि बूझ न पाइ ॥

So prbhu nadari na aavaee manamukhi boojh na paai ||

God's Glance of Grace does not come to them; those self-willed manmukhs do not obtain understanding.

ਜਿਸੁ ਵੇਖਾਲੇ ਸੋਈ ਵੇਖੈ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇ ॥੪॥੨੩॥੫੬॥

जिसु वेखाले सोई वेखै नानक गुरमुखि पाइ ॥४॥२३॥५६॥

Jisu vekhaale soee vekhai naanak guramukhi paai ||4||23||56||

They alone see the Lord, unto whom He reveals Himself. O Nanak, the Gurmukhs find Him. ||4||23||56||


ਸ੍ਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

स्रीरागु महला ३ ॥

Sreeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਰੋਗੁ ਨ ਤੁਟਈ ਹਉਮੈ ਪੀੜ ਨ ਜਾਇ ॥

बिनु गुर रोगु न तुटई हउमै पीड़ न जाइ ॥

Binu gur rogu na tutaee haumai pee(rr) na jaai ||

Without the Guru, the disease is not cured, and the pain of egotism is not removed.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮਨਿ ਵਸੈ ਨਾਮੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

गुर परसादी मनि वसै नामे रहै समाइ ॥

Gur parasaadee mani vasai naame rahai samaai ||

By Guru's Grace, He dwells in the mind, and one remains immersed in His Name.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥੧॥

गुर सबदी हरि पाईऐ बिनु सबदै भरमि भुलाइ ॥१॥

Gur sabadee hari paaeeai binu sabadai bharami bhulaai ||1||

Through the Word of the Guru's Shabad, the Lord is found; without the Shabad, people wander, deceived by doubt. ||1||


ਮਨ ਰੇ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਹੋਇ ॥

मन रे निज घरि वासा होइ ॥

Man re nij ghari vaasaa hoi ||

O mind, dwell in the balanced state of your own inner being.

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਸਾਲਾਹਿ ਤੂ ਫਿਰਿ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ਨ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

राम नामु सालाहि तू फिरि आवण जाणु न होइ ॥१॥ रहाउ ॥

Raam naamu saalaahi too phiri aava(nn) jaa(nn)u na hoi ||1|| rahaau ||

Praise the Lord's Name, and you shall no longer come and go in reincarnation. ||1|| Pause ||


ਹਰਿ ਇਕੋ ਦਾਤਾ ਵਰਤਦਾ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

हरि इको दाता वरतदा दूजा अवरु न कोइ ॥

Hari iko daataa varatadaa doojaa avaru na koi ||

The One Lord alone is the Giver, pervading everywhere. There is no other at all.

ਸਬਦਿ ਸਾਲਾਹੀ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਹਜੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

सबदि सालाही मनि वसै सहजे ही सुखु होइ ॥

Sabadi saalaahee mani vasai sahaje hee sukhu hoi ||

Praise the Word of the Shabad, and He shall come to dwell in your mind; you shall be blessed with intuitive peace and poise.

ਸਭ ਨਦਰੀ ਅੰਦਰਿ ਵੇਖਦਾ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥੨॥

सभ नदरी अंदरि वेखदा जै भावै तै देइ ॥२॥

Sabh nadaree anddari vekhadaa jai bhaavai tai dei ||2||

Everything is within the Lord's Glance of Grace. As He wishes, He gives. ||2||


ਹਉਮੈ ਸਭਾ ਗਣਤ ਹੈ ਗਣਤੈ ਨਉ ਸੁਖੁ ਨਾਹਿ ॥

हउमै सभा गणत है गणतै नउ सुखु नाहि ॥

Haumai sabhaa ga(nn)at hai ga(nn)atai nau sukhu naahi ||

In egotism, all must account for their actions. In this accounting, there is no peace.

ਬਿਖੁ ਕੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਬਿਖੁ ਹੀ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਿ ॥

बिखु की कार कमावणी बिखु ही माहि समाहि ॥

Bikhu kee kaar kamaava(nn)ee bikhu hee maahi samaahi ||

Acting in evil and corruption, people are immersed in corruption.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਠਉਰੁ ਨ ਪਾਇਨੀ ਜਮਪੁਰਿ ਦੂਖ ਸਹਾਹਿ ॥੩॥

बिनु नावै ठउरु न पाइनी जमपुरि दूख सहाहि ॥३॥

Binu naavai thauru na paainee jamapuri dookh sahaahi ||3||

Without the Name, they find no place of rest. In the City of Death, they suffer in agony. ||3||


ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਦਾ ਤਿਸੈ ਦਾ ਆਧਾਰੁ ॥

जीउ पिंडु सभु तिस दा तिसै दा आधारु ॥

Jeeu pinddu sabhu tis daa tisai daa aadhaaru ||

Body and soul all belong to Him; He is the Support of all.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਬੁਝੀਐ ਤਾ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

गुर परसादी बुझीऐ ता पाए मोख दुआरु ॥

Gur parasaadee bujheeai taa paae mokh duaaru ||

By Guru's Grace, understanding comes, and then the Door of Liberation is found.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂੰ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥੪॥੨੪॥੫੭॥

नानक नामु सलाहि तूं अंतु न पारावारु ॥४॥२४॥५७॥

Naanak naamu salaahi toonn anttu na paaraavaaru ||4||24||57||

O Nanak, sing the Praises of the Naam, the Name of the Lord; He has no end or limitation. ||4||24||57||


ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

सिरीरागु महला ३ ॥

Sireeraagu mahalaa 3 ||

Siree Raag, Third Mehl:

ਤਿਨਾ ਅਨੰਦੁ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੈ ਜਿਨਾ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਆਧਾਰੁ ॥

तिना अनंदु सदा सुखु है जिना सचु नामु आधारु ॥

Tinaa ananddu sadaa sukhu hai jinaa sachu naamu aadhaaru ||

Those who have the Support of the True Name are in ecstasy and peace forever.


200+ ਗੁਰਬਾਣੀ (ਪੰਜਾਬੀ) 200+ गुरबाणी (हिंदी) 200+ Gurbani (Eng) Sundar Gutka Sahib (Download PDF) Daily Updates ADVERTISE HERE